ကြှနတ်ောြ့ဓါတပြုံဆရာ
ရေးသားသူ – အမညမြသိ
ဒီနေ့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့အလုပကြ မောဒြယတ်ဈယောကန်ဲ့ အတွင်းခံကြောင်ှာ ရိုကဖြို့ပါ။ ပုံမှနအြားဖြင့ြ နောကကြလွေ့မရှိပမယေ့ြ အရေးပေါကြိဈစလေး ရှိနတောကြောင့ြ တောတ်ောလြေး နောကကြမွှ ရောကသ်ှားတယ်။ ကြှန်တောရြောကတ်ဲ့ အခွိနမြှာ အခန်းထဲ ကောငလြေးတဈယောကသ်ာ ရှိတော့တယ်။
“အဈကိုရောကပြှီလား။ ကနွတ်ဲ့သူတွကေ ပြနကြုနပြှီ”
သူစကားအဆုံးမှာပဲ ကနွောကြ တောင်းပနစြကားဆိုလိုကတ်ယ်။ ကနွော့ကြို စိတရြှညရြှညန်ဲ့ စောင့ပြေးတဲ့ သူ့ကိုလည်း တကယကြွေးဇူးတငမြိပါတယ်။
“ကိုယတ်ို့ စလိုကရြအောငလြေ…။ ဘယတ်ဈထညန်ဲ့ အရငရြိုကမြလဲ”
သူက boxer နကပြှာရောငလြေးနဲ့ အရငရြိုကဖြို့ပြောတယ်။ ကောငလြေးက အသကြ ၂၃ ဝန်းကငွလြောကြ ရှိမယထြငတ်ယ်။ ထူးအံလှငလြို အရပရြှညပြှီး ထူးအောငလြို ကြှကသ်ားတွနေဲ့ ခပမြိုကမြိုကပြဲဗွ။ ကောငလြေးက အပေါလြည်း ကြည့်ကြောင်းသလို အောကပျိုင်းကလည်း လုံးဝ perfect ဖြစ်လှန်းတယ်။ ဖောင်းကားနတေဲ့ ဒငပြှည့ကြပြပြှည့ြ ငှကပြွောသီးတဈလုံးရယ်၊ ကစွလြဈနတေဲ့ တောငပြူစာနှစ်လုံးရယ် ..။ သူက အပြငမြှာ ကြည့်ကြောင်းသလို ပုံထဲမှာလည်း ဆှဲဆောငမြှုရှိတယ်။
အပြာရောငဘြောကစြာလေးနှင့ြ ပုံတောတ်ောမြွားများ ရိုကပြှီးတဲ့ အခါမှာတော့ သူက နောကတ်ဈထညလြဲတယ်။ ဒီတဈထညကြ ခပမြိုကမြိုကဗြွ။ ရှေ့က သူ့ငှကပြွောသီးကိုသာ ဖုံးထားပြီး သူ့တောငပြူစာ လုံးလုံးလေးကတော့ ဒီအတိုင်း အထင်းသား ဖြေးဖြေးဝင်းဝင်း ပေါန်တယ်ေ။
အိုး…. သူ့ဖငလြုံးလုံးတွကြေောင့လြားမသိ။ ကနွော့ဘြောင်းဘီထဲက ညီလေးက အိပယ်ာက နိုးလာတယ်။
ဒီတဈခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ ကိုယန်ဟနေထြားက မမှနဘြူးဗွ။ သူက တမငလြုပန်တောလား၊ တကယပြဲ အဆငမြပြတောလားတော့ မသိပမယေ့ြ ကနွောြ သူ့ကို ပြောသလို ပုံစံမကလွာ။ ဒါကြောင့ြ သူ့နားကိုသှားပြီး သူ့ကို အနီးကပ် ပြငပြေးရသည်။ သူ့လကအြနအထေား၊ ကိုယခြန်ဓာအနအထေားကို သချောပြပေးရတယ်။
ရုတတ်ရကြ…. ကနွောသ်ူ့ကို ပြောပြနရင်ေးမှ သူ့လကတ်ှကေ ကနွော့ရြဲ့ ပေါငဂြှဆုံကို ရောကလြာတယ်။ သူ့မကြန်ှာကို ကြည့်မြိတော့ သူကလည်း ရီဝဝေေ ပြနကြှည့တ်ယ်။ ဒီအကြည့်တ်ှကေို ကနွောသ်ိတယ်။
“ညီလေးက အဆငသ်င့ဖြစ်နပြေီထငတ်ယ်” တဲ့။
သူ့စကားတွကေို နားလညဖြို့ ကြိုးစားနတေုန်းမှာပဲ သူ့လွှာတွကေ ကနွော့ပြါးစပထြဲ ရောကလြာတယ်။
အိုး… သူကတကယ် ထနတ်ာပါလား။ လကထြဲက ကငမြရာကို အသာခပြှီး သူ့ကိုဖကရြင်း kissing ဆှဲတော့ သူက ပိုမိုအသကဝြငလြာတယ်။ သူကလည်း ကနွော့န်ောကကြွောကို သိုင်းဖကထြားသလို ကနွောကြလည်း သူ့ရဲ့တောငပြူစာလေးကို ညှဈကိုငန်မေိတယ်။ တဈခကြတ်ဈခကြြ သူ့ခရလေေးကို လကခြလယလြေးနဲ့ ကလိပေးတယဆြိုရငပြဲ သူညည်းနတောကြောင့ြ လညပြင်းလေးတွသော နမ်းပေးမိတယ်။
“ကိုယ့ည်ီလေးက ပလှလေိုချင်ပြှီတဲ့”
လို့ ကနွောြ ပြောလိုကတ်ော့ သူက ကနွော့ကြို ထိုငခြုံတဈခုပေါမြှာ ထိုငဖြို့ပြောတယ်။ သူကတော့ ကနွော့ရြှေ့မှာ ဒူးထောကရြင်း ညီလေးကို သူ့နှုတခြမ်းလေးတွနေဲ့ နှေးထွေးစွာ တယနမ်းလရေဲ့။
ဘယလြောကတ်ောင် ဆရာကလွိုကလြဲ။ လီးတဈချောင်းလုံး အတားအဆီးမရှိ သူ့အာခေါငထြဲထိ သှင်းသလို ဒဈလေးကို လောလြီပေါ့လို စုပန်တောမွိုးက ကနွော့ကြို ရူးသှားစနေိုငပြါတယ်။
သူ့ရဲ့ အနကရြောင် ဆံပငတ်ိုတိုလေးတွကလေည်း ကနွော့လြကခြွောင်းတွနေဲ့ ထိုးဖြမိတာကြောင့ြ အနည်းငယ် ပုံပကြစြပြုလာပါပြီ။ တဈခကြတ်ဈခကြြ သူ့ခေါင်းကိုကိုငပြှီး သူ့ပါးစပကြို ဆောင့လြိုးမိတဲ့ ကနွောဟြာ သိပမြွားထနလြှန်းနမလေား၊ ကနွော့ကြိုကြည့်ရြင်း ဂွင်းတိုကလြိုကြ၊ စုပလြိုကြ လုပန်တေဲ့ သူ့နှာခေါင်းထိပလြေးဟာ နီရဲနသလေို ကနွော့လြီး တဈချောင်းလုံးလည်း ရှှဲဆိုနပေါပြီ။
ကနွောြ ခုံပေါကြနေ ထလိုကပြှီး သူ့ကို ခုံပေါြ ခွတဈေဖကတ်ငကြာ ခပကြုန်းကုန်း အနအထေားဖြစ်အောင် လုပလြိုကတ်ယ်။ ဒီတဈခါ ကနွော့ဘြာဂွာအစွမ်း ပြရမယ့ြ အလှည့ပြေါ့။ ကြှကသ်ားတွနေဲ့ ကစွလြဈနတေဲ့ သူ့ရဲ့ တောငပြူစာနှစ်လုံးကို ဆှဲဖြဲလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ အမှေးရိတထြားတဲ့ သူ့ခရရေဲရဲလေးက ကနွော့ကြို စိနခြေါန်တယ်ေ။
လွှာကိုသုံးပြီး အောကကြနေ အပေါကြိုပင့ပြှီး လကြလြိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ “ဟူး” ခနဲ့ သူ့ညဥြးသံလေးကို ကြားရတယ်။ လွှာထိပလြေးနဲ့ သူ့ဖငဝြလေးကို လိုးပေးသလို လွှာအပြားလိုကလြည်း ယကပြေးတာကြောင့ြ သူ့ညဉြးသံတွကေ သိသိသာသာ ကယွလြာတယ်။
သူ့ဖငကြှီးကို လကန်ဲ့ ဖနွြးခနဲ ရိုကမြိတော့ သူကော့သှားသလို သူ့ဖငမြှာလည်း ကနွော့လြကရြာတွေ ထငသ်ှားတယ်။ ကနွော့ခြေါင်းတွကေို အတင်းဖိထားလိုကပြုံများ သူ့ဖငထြဲ ဝငသ်ှားမလားတောင် အောကမြေ့ရတယ်။
နောကဆြုံးတော့ သူသိပတ်မ်းတနတေဲ့ ကနွော့ရြဲ့ လောငခြွာကြီးနဲ့ သူ့ခရကေို ထိုးစဈဆငဖြို့ ပြငလြိုကတ်ယ်။
အား… သူ့တောငပြူစာနှစ်လုံးကို လကလြေးနဲ့ ဖြဲလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ရဲတကလြာတဲ့ ဖငဝြလေးက လီးကို တဈဆတဆြတ် တောငစြပေါတယ်။ ဒီအပေါကကြို စပြနစြာ ဘယန်ှဈယောကမြွား စားပြီးပါလိမ့ြ ..။
” အား ..”
ဒဈလေးသှင်းလိုကရြငပြဲ သူ့ဆီက ညဉြးသံသဲ့သဲ့ ထွကလြာသလို ကနွောလြည်း ဖီးတကလြာတာကြောင့ြ လီးတဈဆုံးသှင်းပြီး မှှပေေးလိုကတ်ယ်။
“အား… အဈကိုလိုးဗြာ… ကြမ်းကြမ်း လိုးစမ်းပါ”
ဒီကောငကြ အထနသ်ားဗွ။ စိနခြေါရြင် တိမပြေါထြိ လိုကတ်တတ်ဲ့ ကောင်။ သူ့ခါးနှစ်ဖကကြို ကိုငကြာ တဈဗုန်းဗုန်း တဒိုင်းဒိုင်း လိုးပေးလိုကတ်ယ်။ သူ့ဖငန်ဲ့ ကနွော့လြဥ ရိုကခြကြတ်ှကေ မှနဆြနလြာသလို ကယွလြောငလြို့လည်း နပေါတယ်။
” ဘှတ် .. ဘှတ် .. ဘတ် .. အား .. ရှီး .. ဘတ်.. ဘှတ် ..”
ပုံစံပြောင်းဖို့ အခွိနကြှပြီလေ။ သူ့ကို နံရံကိုမှီပြီး မတတ်ပရြပစြလေိုကတ်ယ်။ ကနွောကြတော့ နောကကြ အသင့အြနထေားပေါ့။ ကနွောတ်ို့ လိုးနတောတွကေို မှနထြဲကနေ ဒီအတိုင်း ပြနမြှငန်ရတေော့ စောကရြမ်းတွေ ထနစြတောပေါ့။
စိတတ်ိုင်းကြ အခကြပြေါင်းများစွာ ဆှဲပြီးခွိနမြှာတော့ ကနွောြ အထွတအြထိပကြို ရောကလြာပါတယ်။ သူ့ဖငကြလီးကိုခွှတပြှီး ဂွင်းထုသလို သူကလည်း ကနွော့ရြှေ့မှာ ဒူးထောကတ်ယ်။ အဆုံးသတမြှာတော့ သူ့မကြန်ှာတဈခုလုံး ကနွော့လြရညတ်ှနေဲ့ ရှှဲဆိုသှားလရေဲ့ ..။
“နောကလြည်း ရိုကခြငွသ်ေးတယ် .. အဈကိုနဲ့”
သူက လကကြနွြ ကနွော့လြီးကို အပြီးသတမြှုတပြှီး ပြုံးစိစိ မကြန်ှာထားနှင့ြ ပြောတယ်။
” အဈကိုလည်း ရိုကပြေးချင်ပြါတယ် ”
သို့သောြ… ဓာတပြုံတော့ မဟုတ် ..။
ပြီးပါပြီ။