အောစာအုပ်

ပိုင်းလုံးမကြီး

ပိုင်းလုံးမကြီး
ရေးသားသူ – အမညမြသိ

တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကလြည်း အပျိုငအြဆိုငရြှိကြသည်။ အားလုံးက လကလြုပလြကစြား နှမ်းပါးသူတွေ ဖြစ်ကြပြီး တဈနေ့လုပမြှ တဈနေ့စားရသူတွေ ဖြစ်ပမယေ့ြ မိန်းမသားများပီပီ ကိုယ့မြာနနှင့ြ ကိုယတ်ော့ ရှိကြသညပြင်။

မှယမင်း မှာ မိခငဖြစ်သူနှင့အြတူ ညီမတဈယောကြ မောငတ်ဈယောကသ်ာရှိသည်။ အဖကေ သူမငယစြဉကြပင် ဆုံးပါးသှားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမမိခင် ဒေါရြငရြှှကေ ဈေးမှာ ကုနစြိမ်းရောင်းသည်။ မှယမင်းအောကကြ ညီမနှင့မြောငင်ယဖြစ်သူက အမေ့ကို ကူ၍ ဈေးရောင်းသည်။ အလှည့ကြွ ခကြပြှုတကြှသည်။

ညီမလေးစန်းသီက မှယမင်းထကြ အသကလြေးနှစ်ခန့င်ယပြှီး အသကြ ၁၄ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ကာ မောငဖြစ်သူဖိုးခွေးက ယခုမှ အသကြ ၁၂ နှစ်လောကသ်ာ ရှိသေးသည်။ နှစ်ယောကစြလုံး ကြောင်းမနကြတေော့ဘဲ မိခငအြလုပကြိုသာ ဝိုင်းကူလုပကြာ အတောကြလေးလည်း အားကိုးနရပြေီဖြစ်သည်။

မှယမင်း အလုပစြောသိမ်း၍ ပြနလြာဖြစ်သည့န်ေ့တွဆေိုလွှင် အမေ့ဆိုငကြို သှားရောကကြူသိမ်းပေးသည်။ ထမင်းဟင်း ဝိုင်းကူ၍ ခကြပြှုတပြေးရသည်။ ယခငကြ ညီမနှင့မြောငဖြစ်သူ နှစ်ယောကစြလုံး အရှယမြရောကခြင် အခွိနကြဆိုလွှင် အစစအရာရာ မှယမင်းတဈယောကသ်ာ အပငပြန်းခံ၍ အမေ့အလုပမြှနသ်မွှကို ကူညီလုပကြိုငပြေးရသညခြညွြး ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ရပကြှကထြဲမှ အမေ့အသိ မိန်းမကြီးတဈယောကြ အကူအညီနှင့ြ သူမလည်း ဆေးလိပခြုံမှာ အလုပရြနပြေီဖြစ်ရာ တဈဖကတ်ဈလမ်းက ဝငင်ှရရှေိနပြေီဟု ဆိုရပမည်ေ။

မှယမင်း အခုတဈလောမှာ အလုပရြှငန်ှင့ြ သိပအြဆငမြပြေ၍ အခွားအလုပတ်ဈခု ရှာနကြေောင်းကို အမေ့ကို ကြိုတင် ပြောပြထားသည်။ အမေ ဒေါရြငရြှှကေ အမှနတ်ကယအြားဖြင့ြ ဘာတဈခုမှ သချောရရော သိသူမဟုတပြေ။ သမီးပြောတာကိုသာယုံပြီး ကနွတ်ာ ဘယသ်ူတွေ ဘာပြောပြော အလေးအနကြ ထားတတသ်ူလည်း မဟုတပြါခွေ။ သမီးကောင်းမယ် ထငသ်လိုသာလုပပြါ ဟူ၍သာ ပြောနိုငရြှာသည်။

မှယမင်းက ပိုကဆြံ ပေါပေါများများ ကိုငခြငွသ်ည်။ လကဖြွား ငှသေီးချင်သ်ည်။ ငှမရှေိသည့ဘြဝမှာ အနှိမခြံလာရတာ ကြာပြီဖြစ်၍ ဖြစ်နိုငမြညဆြိုလွှင် ဒီဘဝကြီးကနေ တဈခါတည်း အလှတရြုန်း ပစ်လိုကခြငွသ်ူလည်း ဖြစ်လသည်ေ။ ဒီမှာပင် သူမဘဝတဈဆဈခွိုးကို ပြောင်းလဲပေးနိုငမြည့သ်ူတဈယောကန်ှင့ြ တွေ့ဆုံမိခဲ့ကြခွင်းဖြစ်သည်။

မခငဝြင်းဆိုလွှင် လူတွကေ ပိုင်းလုံးမကြီးတဈယောကအြဖြစ် အသိများကြသည်။ သူမက ယောကြွားကြိုကြ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကမြွိုးရှိ၍ ဒီအရပထြဲက ကြောငသ်ူတောြ ယောကြွား တောတ်ောမြွားများနှင့လြည်း အိပဖြူးသူဖြစ်သည်။ မှယမင်းတို့ ဆေးလိပခြုံကနေ သူမအိမဆြိုငမြှာ တငရြောင်းရနအြတွကဆြိုပြီး မကြာခဏ ဆေးလိပလြာဝယရြာကနေ မှယမင်းနှင့ြ တဈစတဈစ မကြမြှန်းတန်းမိကြကာ ရင်းနှီးကြှမ်းဝငလြာခဲ့ရခွင်း ဖြစ်သည်။

သူမအနနှငေ့ြ မှယမင်းကို စမှငရြုံနှင့ပြင် သူမအတွကြ အသုံးတည့မြည့ြ မိန်းကလေးတဈယောကဖြစ်နိုငမြှန်းကို သူမအတွေ့အကြုံအရ ကြိုသိနှင့ပြှီးလည်း ဖြစ်သည်။ ဒီကောငမြလေးကို တဖြည်းဖြည်း ဆှဲဆောင် သိမ်းသှင်းရမည် ဆိုပြီး အစီအစဉခြခွဲ့သည်။

ဒီအရှယ် ခွာတိတမြကလေးတွကေ များသောအားဖြင့ြ ရငခြုနစြရာကလေးတွေ ဖြရှောတတကြှသည်။ ပြီးတော့လည်း အောကခြှေ လကလြုပလြကစြား လူတန်းစားပီပီ ငှကြေေးကို မကမြောသည်။ ငှရမေညဆြိုလွှင် ဘာမဆို လုပရြဲကိုငရြဲ ရှိတတကြှသည်။ ရင်းလည်း ရင်းရဲသညဟြု ဆိုရမည် ထငပြါသည်။

သူမအိမအြပြနမြှာ လမ်းကြုံဟုဆိုပြီး ဆေးလိပစြည်းတွေ အိမကြို ပို့ခိုင်းရင်း စကားတွေ အတူတကြ ပြောဆို၍ လကြေောတည့လြာကြသည်။ မှယမင်း၏ သဘောထားရင်းမှနကြို ဒေါခြငဝြင်း သဘောပေါကမြိသှားသည်။

“သမီး ဖြစ်နိုငရြင် ဒီအလုပကြနေ ထွကဖြို့ စဉြးစားစချင်ေတ်ယ်။ အဒေါ့ဆြီမှာ ငှမှတေမြှတကြလေး ရနိုငတ်ဲ့ အလုပတ်ခွို့ရှိပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်း သမီးသိလာလိမ့မြယ် “

မခငဝြင်းက ပြောသည်။ သူမအိမကြို အကြောင်းမရှိအကြောင်းရှာပြီး မကြာခဏ မှယမင်းကို လာခိုင်းသည်။ ညအိပည်နေ နခေိုင်းတတသ်ည်။ မှယမင်းတို့ အိမကြလှဲလို့ သူမနှင့ဒြေါခြငဝြင်း အဆကအြသှယရြှိကြောင်းကို ရပကြှကထြဲက အခွား ဘယသ်ူတဈဦးတဈယောကမြှ မသိကြပါခွေ။ အိမကြလည်း သူမကို ပြောဆိုမည့သ်ူ တဈယောကမြှ မရှိ။ စိုးရိမပြူပနမြည့သ်ူလည်း မရှိကြပါ။

မှယမင်း ဒေါခြငဝြင်း၏ အိမကြို အဝငအြထွကြ ရှိသူတွနှငေ့ြ တဖြည်းဖြည်း သိကြှမ်းရင်းနှီးလာသည်။ ဒေါခြငဝြင်းက ကုနစြုံဆိုင် ဗန်းပြထားသောလြည်း အလုပစြုံ လုပသ်ည်။ တရားဝငမြဟုတသ်ော လောင်းကစား လုပင်န်းတောတ်ောမြွားများလည်း လုပကြိုငသ်ူ ဖြစ်သည်။ ခွဲထီဟုခေါသ်ည့ြ နှစ်လုံး သုံလုံးထီကအစ ဖဲဝိုင်း ဂငွဝြိုင်းအစရှိသည့ြ ခွိန်းဝိုင်းတွေ စုံအောင် လိုကသ်ည်။

ဒီနရောမှာ ဆိတကြှီးတို့ မိုးသီး၊ စံသောင်း အစရှိသည့ြ သူမနှင့ြ ကြေးဇူးခံ ကြေးဇူးစား မကင်းသည့ြ လူရှုပလြူပြေ ဆိုသူတွကေ သူမအတွကြ အသုံးဝငလြှန်းလှသည်။ ငှရေေးကြေးရေးပိုင်းမှာလည်း အများအားဖြင့တ်ော့ စိတခြလွကခြွ ရှိပသည်ေ။ တခွားသူတွအပေေါမြှာသာ ဖြံကခွငွကြပြမယေ့ြ မခငဝြင်းကိုကတွော့ သဈစာရှိသော ကြေးကြှနမြွားပမာ အနှံတာခံသည်။ ဒီအတွကလြည်း သူတို့ အလိုရှိသည့ြ လူမသိ သူမသိသော အခွို့ကိဈစရပတ်ှမှော မခငဝြင်းအနဖြငေ့ြ အဘယမြညသ်ော အရာတွကေို ဘယလြောကအြတိုင်းအတာအထိ လိုကလြွောထားခဲ့မှန်းကို ကာယကံရှငတ်ှေ ကိုယတ်ိုငသ်ာ သိနိုငကြှလိမ့မြညဟြု ထငပြါသည်။

မှယမင်းရှိနစဉြေ အတောအတွင်းမှာ ဒေါခြငဝြင်းအိမကြို ဧည့သ်ညတ်ှေ မပြတ် လာတတပြမယေ့ြ မဖြယမြရာတွေ ( သူမအရှေ့မှာ ) လုပတ်ာကိုငတ်ာမွိုးကို မတွေ့ရပါခွေ။ သူမအရှေ့မှာမို့ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း နထေိုငခြှင်းလည်း ဖြစ်နိုငပြါသည်။ ဒေါခြငဝြင်းက နှစ်လုံးထီ စာရင်းဇယားတွကစေပြီး မှယမင်း လုပတ်တကြိုငတ်တရြှိလာအောင် မသိမသာ သငပြေးသည်။ အမှနတ်ကယ် သူမစခေိုင်းချင်တ်ာကတော့ ဒီကိဈစမွိုး မဟုတခြွေ။ ငှကြေေးနှင့ြ ပတသ်ကြ၍ သူမ အလိုလောဘတွေ ဖြစ်ပေါလြာအောင် တဈစတဈစ ကြုံးသှင်းမွှားခေါလြာခဲ့ခွင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဒီကြားထဲ သူမကို ဆေးလိပခြုံကနေ အလုပထြှကခြိုင်းခွင်း မရှိသေးဘဲ မခငဝြင်းက ဂငွဝြိုင်းကြိတဝြိုင်းတဈခုကို သူမနှင့အြတူ ဆိတကြှီးရော မှယမင်းကိုပါ ခေါသ်ှားပြီး အကူလုပကြိုငစြသည်ေ။ အစပိုင်းဖြစ်၍ ကြှမ်းကငွမြှု မရှိပမယေ့ြ မှယမင်း တဖြည်းဖြည်း အထာနပလြာသည်။ မသာအိမမြှာ ကစားတာမွိုးနှင့ြ လားလားမွှမတူသည့ြ အခွားကြေးခပကြှီးကြီး ဖဲဝိုင်းတွရှေိရာကိုလည်း တဈပြဲတိုး နှစ်ပြဲတိုးသဘောမွိုး မှယမင်းကို ဆိတကြှီးနှင့အြတူ လှှတပြေးသည်။

အခွို့ကြိတဝြိုင်းတွကေ လောင်းကစားဒိုငတ်ှေ အချင်ြးချင်ြး ဖိုကတ်ာခေါပြှီး ဖိုကခြှင်းလည်းဖြစ်ရာ ဆိတကြှီးနှင့အြတူ လိုကပြါသှားလာရင်း မှယမင်း သူနှင့တ်ောတ်ောကြလေး ရင်းနှီးလာသလို ပညာတွလည်ေး အတောကြလေး တတလြာခဲ့ရသည်။ ရဲရဲတင်းတင်း ဝငထြှကြ တတလြာသည်။

ဆိတကြှီးကို အနအထေိုင် ပိပိရိရိရှိဖို့ဆိုပြီး ဒေါခြငဝြင်း ကြိုတင်၍ မှာကြားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ ကောငမြလေးအနနှငေ့ြ အလုပမြှာ ပြောဖြို့ သူမကိုယသ်ူမ စိတခြလွကခြရွှိဖို့ လိုကြောင်းကိုလည်း အထပထြပ် မှာကြားထားခဲ့သည်။ သူတို့လောကမှာ မကြာခဏ တွေ့ကြုံရလေ့ရှိတတသ်ော ဥပဒဘကေတ်ောသ်ားများနှင့ြ မလှှဲမရှောငသ်ာ ရငဆြိုငရြသည့အြခါမွိုးမှာ မှယမင်းလို မဒီအချောအလှ ကညာစဈကလေးတွကေ အသုံးဝငကြောင်း ဝငလြာနိုငသ်ညဟြုလည်း ဒေါခြငဝြင်း တငကြှို တွကဆြထားခဲ့ပြီးသားပင် ဖြစ်လသည်ေ။

တဈနေ့တော့ ပိုကာဝိုင်းတဈခုမှာ ငှစေ တောတ်ောမြွားများရရှိကာ နှစ်ယောကသ်ား အထုတပျိုကပြှနခြဲ့၍ ဒေါခြငဝြင်းက မှယမင်းကိုပါ ဝစေုအနနှငေ့ြ ငှငေါးသောင်းတိတိ ခွဲဝပေေးပြီး မှယမင်းကို လကရြှိအလုပမြှထွကကြာ သူမနှင့အြတူ လုပင်န်းဆကလြုပသ်ှားဖို့ ပြောလာပါသည်။

ညရေးညတာအနနှငေ့ြ အခွို့နေ့တွမှော လိုအပလြွှငလြိုအပသ်လို သူမအိမမြှာ သူမရယ် တူမနှစ်ယောကရြယ် နှင့အြတူ လာရောကန်ထေိုငန်ိုငကြှောင်း စိုးရိမစြရာမလိုကြောင်းများ ပြောဆိုကာ အောငပြှဲအထိမ်းအမှတဆြိုပြီး အဖြောယ်မကာတွေ တိုကကြွှေးသည်။

“သမီးက ဒေါဒြေါန်ဲ့ ကံစပတ်ယ် ဆိုရမယ်။ သမီးအသအချော စဉြးစားပါ။ ပြီးတော့ သမီးက ရှဈတန်းအထိ ပညာသငခြဲ့တဲ့သူမို့ နှစ်လုံးစာရင်းတွေ အတွကြ ဒေါဒြေါစြိတခြတွယ်။ ကဲ ဘယလြိုသဘောရလဲ သမီး “

ဒေါခြငဝြင်း ပြောတော့ မှယမင်းလည်း …

“သမီး ဒီအပတထြဲ အဖြပေေးမှာပါ။ အလုပကြ ထွကဖြို့တော့ လှယပြါတယ်။ သမီးလည်း အဲဒီမှာ ဆကမြလုပခြငွတ်ော့ပါဘူး။ ငှသောပိုရမယဆြိုရင် သမီးလုပမြှာပေါ့ “

“ဒီအတွကြ မပူနဲ့ သမီးရေ။ အဒေါန်ဲ့သာနရင်ေ သမီး ဘယဂြှင် ဘယလြိုဆငရြမယဆြိုတာ မကြာခင် သိလာရလိမ့မြယ် “

အဲဒီညက ညဉ့န်ကသ်ညအြထိ ဒေါခြငဝြင်း ဆိတကြှီးနှင့ြ သူ့အဖောတ်ဈယောကန်ှင့အြတူ စကားတပြောပြော စားကြသောကကြှရင်း မှယမင်းလည်း အိမကြို မပြနဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဒေါခြငဝြင်း နယမြှနေ၍ အလုပလြုပဖြို့ ခေါထြားသော တူမဝမ်းကြဲတဈယောကရြယ် အိမဖြောမြိန်းကလေး မိတူးရယ် နထေိုငရြာ အခန်းမှာပင် မှယမင်း သူတို့နှင့အြတူ ဝငရြောကအြိပစြကြ၍ မနကကြမွှ အိမကြို ပြနခြဲ့သည်။

နောကတ်ဈပတအြကြာမှာ ယမင်း ဆေးလိပခြုံ အလုပကြနေ ထွကခြဲ့သည်။ ဒေါခြငဝြင်းအိမမြှာ အိမသ်ားတဈယောကလြိုပင် နထေိုငလြာခဲ့သည်။ ကစားဝိုင်းတောတ်ောမြွားများမှာ လိုကပြါ၍ ဆိတကြှီးရယ် သူ့အဖောြ တဈယောကယ်ောကရြယ် သူတို့အဖြဲ့သုံးလေးယောကန်ှင့အြတူ သူမကမူ ဒေါခြငဝြင်းကိုယစြား ငှကေိုငအြဖြစ်နှင့ြ လောင်းကစား လောကထဲမှာ ပြဲတိုးကငွလြညလြာခဲ့ပသည်ေ။

ကစားသမားလောကဟူသည် နိုငသ်ည့အြခါနိုင်၍ ရှုံးသည့အြခွိနမြှာ ငှအေားနှင့ြ တောင့ခြံနိုငရြသည်။ ကြောထောကန်ောကခြံ ကောင်းဖို့လည်း လိုအပသ်ည် ဆိုတာကိုပါ သူမတဖြည်းဖြည်းနှင့ြ သဘောပေါကြ လာခဲ့ရသည်။ ဒေါခြငဝြင်းက ငှအရှောကောင်းသည်။ ဒိုငကြှီးတွဆေီက ငှဆှေဲသင့သ်ည့အြခါ ဆှဲသည်။ သူတို့ လိုအပတ်ာတွကေို အခွိနမြီ ပြနလြည် ဖြည့ဆြည်းပေးရသည်။

ဆိတကြှီးတို့လို သူ့လကအြောကကြ လူတွကေို သိမ်းသှင်းထားရာမှာလည်း အထာညကသ်လောကြ သူတို့ ပြော့ကြကြ အားနည်းခကြတ်ှကေိုလည်း အပိုငကြိုငထြားရသည်။ သူမအလုပကြ အမြဲတမ်း ချောမှေ့နတောမွိုး မဟုတဘြဲ အရင်းအနှီးကြီးကြီးမားမား ပေးဆပရြသည့အြခါလည်း ရှိသညဆြိုတာကိုပါ အခွိနကြှာလာသညန်ှင့ြ အမွှ လုပင်န်းသဘောသဘာဝကို သူမကောင်းစွာ ရိပစြား နားလညလြာခဲ့ရသည်။ ပြဲတဈပြဲပြီး၍ ပြနလြာတိုင်း ဒေါခြငဝြင်းအိမမြှာ အသောကအြစားဝိုင်းဖြဲ့လေ့ရှိသည်။

တဈနေ့တော့ ဆိတကြှီးနှင့ယ်မင်း ပြနရြောကလြာခွိနမြှာ ဒေါခြငဝြင်းတဈယောကြ ယမကာဝိုင်းအသင့န်ှင့ြ ဆီးကြိုနပြေီး သူမပုံစံမှာ အတောကြလေး အသောကဝြိုင်း ဆကထြားသည့ပြုံရသည်။ အူရှှငပြှီး စကားဖောငဖြှဲ့ပြောသည်။ သူ့အိမစြမလေေးကို စပစြုကြည့်တ်ော့ စောစောကပင် ဧည့သ်ညန်ှဈယောကြ ပြနသ်ှားပြီး တဈညနလေုံး သူမနှင့အြတူ ရှိနသညေဆြိုတာကိုပါ ကြားသိရသည်။ ဒေါခြငဝြင်းတူမ သင်းသင်းလည်း သူမနှင့အြတူ ဧည့ခြံပြီး ခေါင်းကိုကသ်ညဆြို၍ အိပန်ှင့ပြှီဖြစ်ကြောင်း မှယမင်းသိရသည်။

“ယမင်းတို့ အခွအနေကေောင်းမှန်း ဒေါဒြေါသ်ိလို့ စောင့န်တော ဒီပြဲမှာ ယမင်းလည်း သောကရြမယ် “

“ဟုတကြဲ့ ဒေါလြေး “

မှယမင်း အဝတအြစားလဲလှယ်၍ ပြနထြှကလြာတော့ ဆိတကြှီးနှင့ြ သူမ ပူးပူးကပကြပထြိုင်၍ ယမကာခွကကြို ကိုယစြီကိုယင်ှ ငှဲ့ကာ ခွကခြငွြးတိုကြ၍ သောကစြားနကြပြေီဖြစ်သည်။

“လာ ယမင်း စာရင်းရှင်းစရာရှိတာ နောကန်ေ့မှ ရှင်း … သောကစြရာရှိတာ အရငသ်ောကြဦး “

ယမင်း ငှင်းမရတော့ပါ။ ယခငကြလည်း ဒီလိုမွိုး အပြောသ်ဘောမွိုး မကြာခဏ ယမင်း ဝငန်ှှဲဖူးနတောမို့ ဘာမှတုံ့ပြနပြှောမနတေော့ဘဲ ဒေါခြငဝြင်း ကမ်းပေးသောခွကကြို ယမင်းယူ၍ မော့သောကခြလွိုကသ်ည်။ ဝီစကီအရကြ ခါးသကသ်ကကြ လညခြွောင်းထဲကို ပူပြီးဆင်းသှားသည်။ ဒေါခြငဝြင်းက …

“သမီး ပါးစပဟြ “

ဆိုပြီး ယမင်းခါးလေးကို အသာဖကြ၍ အမှည်းတဈဖတကြို ပါးစပထြဲ ခွံ့ကြှေးသည်။

“သမီး သှားရလာရတာ အဆငရြောပြရေဲ့လား “

“ပြပေါတယ် ကိုဆိတကြှီးပဲ အစစ ဦးဆောငပြှီး ခေါသ်ှားတာပဲ ဟင်းဟင်း “

ဒေါခြငဝြင်းက ခေါင်းတညိတည်ိတလြုပပြှီး သူမအတွေ့အကြုံတွကေိုမေးသည်။ အနိုငအြရှုံးကို သူမသိပြီးဖြစ်၍ နိုငကြှှေ လေးငါးဆယသ်ိန်းလောကကြို သူမအနနှငေ့ြ စာရင်းထဲပင် ထည့မြှာမဟုတပြေ။ ဒီနေ့ဝိုင်းက သာမနလြောကပြငဖြစ်ပြီး ရှေ့လာမည့ြ သီတင်းပတထြဲမှာ ပြဲဆကတ်ောတ်ောကြလေးများလိမ့မြညဟြူ၍လည်း သူမကဆိုသေးသည်။ ရဲကြေးလည်း ပေးရမညဖြစ်၍ သီးခွားစီစဉရြမညဖြစ်ကြောင်းလည်း ပြောဆိုနပေါသည်။

သုံးယောကသ်ား အေးအေးဆေးဆေး သောကစြားရင်း မှယမင်းခေါင်းတွေ ထူပူလာသည်။ တရိပရြိပမြူးလာပြီဖြစ်သောလြည်း ဒေါခြငဝြင်းက သူမစကားပြောဖောမြရှိ၍ဟု ဆိုပြီး သူမကို အနားမှာပင် ခေါထြားသည်။

“သမီး မူးနပြေီ ဒေါလြေး ရဲ့ “

“မူးရင် ဒေါလြေး ပေါငပြေါမြှာ အိပ်။ ဒီည တို့နှစ်ယောကအြတူ အိပမြယ် ဘယလြိုလဲ “

“အင်း ဟင်း ဟင်း “

ဒေါလြေး ဒေါခြငဝြင်းက တဈခါတဈရံ အိမမြှာနရင်ေးထိုငရြင်း သူမကို ခွဆေော့လကဆြော့လုပ်၍ ဟိုကိုငဒြီနယပြှုတတတ်ာကို သူမတွေးလိုကမြိသည်။ မှယမင်း ရည်းစားသနာထားဖူးပမယေ့ြ အပေါယ်ံအပရိကလောကသ်ာ အကိုငခြံဖူးသည်။ ဒါကလည်း လငမြယူချင်သ်ေး၍ ခွလှနေလြကလြှနဖြစ်ခွင့ြ မပေးခဲ့ခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သူမ ပငကြိုစိတကြတော့ အရှယရြောကပြှီးသား မိန်းမသားတွလေိုပင် အကိုငခြံချင်သ်ည်။ အထည့ခြံချင်သ်ညပြဲ ဖြစ်သည်။

ဒေါခြငဝြင်းကတွော့ အလုပရြှငပြမယေ့ြ အဒေါရြင်းတဈယောကလြိုဖြစ်၍ တရင်းတနှီးရှိနပြေီး တဈခါတဈရံ နို့ကိုင် ဖငကြိုငတ်ာမွိုးရှိသည်။ ရအတေူခွိုးခွိနမြှာဆိုလွှငလြည်း သူမက ကိုယလြုံးတီး ခွိုးတတတ်ာမို့ ဖငတ်ှေ အဖုတတ်ှေ မကြာခဏမှငတ်ှေ့ရလေ့ရှိသည်။ ဒေါခြငဝြင်းကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ လှလည်းလှပြီး တောင့လြည်း အလှနတ်ောင့သ်ူဖြစ်၍ သူမအနနှငေ့တ်ော့ အားကရွသညသ်ာဖြစ်သည်။

ခေါင်းထဲမှာ ရီတီတီကလေးဖြစ်နေ၍ မှယမင်း သူမပေါငပြေါြ ခဏလှဲအိပလြိုကခြွိနမြှာ ဒေါခြငဝြင်းလကကြ သူမရငည်ှန့ကြလေးပေါြ ရောကရြှိလာသည်။ အင်ျကြီပေါကြနေ ရငသ်ားအိအိကလေးနှစ်မှှှာကို အသာဖြဖြ အုပကြိုငကြာ ပြတသ်ပန်ယပြေးနပေါသည်။

“အင် ဟိုမှာ ကို ဆိတ် ရှိနတော “

“သူလည်း အရှိနရြပြီး မှိန်းနတော သမီးမတွေ့ဘူးလား “

ဆိတကြှီး မကြလြုံးအကြည့်ကြ သူမတို့နှစ်ယောကစြလုံးဆီ ရောကန်ပေါသည်။ အကဲခတသ်လို ကြည့်န်သည်ေ။

ဒေါခြငဝြင်းက ယမင်းမမှငအြောငဆြိုပြီး ဆိတကြှီးဖကကြို သူမကိုယတ်ဈခွမ်းကြယထြားလိုကပြှီး ယမင်းဖငသ်ားတွကေို အသာဆုပည်ှဈနယပြေးနသည်ေ။

“ယမင်းလည်း အရှယရြောကန်ပြေီ “

“ဘာဖြစ်လဲ အဒေါရြဲ့ “

“အရှယရြောကပြှီးဆိုတော့ … “

ဒေါခြငဝြင်းက ယမင်းနား နားကပပြှီး …

“ယမင်းလေး အလိုးခံလို့ ရပြီ လို့ ပြောတာ ဟင်း ဟင်း “

“အို ဒေါလြေးနောြ ဟင့ြ ဟင့ြ “

“ဘာလဲ ဒီလောကြ သှားတာလာတာ အကိုငမြခံရဘူးလား ယောကြွားတွကေ ယမင်းတို့ အရှယဆြို အသရရေ အရှငရြရပဲ ဥဈစာ “

“ဒေါလြေးစပ် ပေးပါလား ကိုယ့တ်ူမလေးကို အဟင်း ဟင်း “

မှယမင်းက ပြောလိုကပြှီး ဒေါခြငဝြင်းပေါငတ်ှင်းသားကလေးကို ခစွစြနိုးလေး ဆှဲလိမပြဈလိုကပြါသည်။ ဒေါခြငဝြင်းလကကြ သူမပေါငကြှားထဲကို မသိမသာ ရောကရြှိနပေါပြီ။ လူက အရကရြှိနကြှောင့ြ အနည်းငယ် ထွနသေညေ့အြပြင် သူမ၏ ထိကပါးရိကပါးအထိအတွေ့ကို ငှိမခြံနမေိရင်း မှယမင်းစိတတ်ှေ တဈမွိုးတဈဖုံ ခံစားလာရပသည်ေ။

ဒေါခြငဝြင်းက စကားတွတတ်ိုးပြောဆိုရင်း မသိမသာကလေး မှယမင်း အဖုတကြိုပြတပြေးနပေါသည်။ ဆိတကြှီးလည်း ဒီည ဒေါခြငဝြင်းက သူနှင့အြိပဖြို့ အခွင့ပြေးပြီးသားမို့ အရကတ်ဈခွကပြှီးတဈခွကမြူးအောင် သောကစြားရင်း အားအငဖြှည့တ်င်းထားလရော နဂိုကပင် လီးတောငန်ရသေည့အြထဲ ဒေါခြငဝြင်း၏ စကားအသှားအလာနှင့ြ သူမလှုပရြှားမှုကို မကြခြှမပြေတအြကဲခတ်၍ ဒီနေ့ညတော့ ကောငမြလေးကိုပါ ဒေါခြငဝြင်း အပီဖြင့တ်ော့မညဆြိုတာကို ရိပစြားမိပြီး သူ့လီးက တောငရြလှန်း၍ လရညပြင် ထွကခြငွခြငွြ ဖြစ်လာခဲ့ရလသည်ေ။

“ရော့ ဒီတဈခွကြ သောကပြှီးရင် အိပကြှစို့ ဒေါလြေးသမီးကို အခန်းထဲ လိုကပျို့ပေးမယ် “

“အင်း အင်း ဒေါလြေး “

မှယမင်း ဝမ်းဗိုကထြဲ ယမကာရညတ်ှေ တောတ်ောဝြငသ်ှားပြီး သူမခေါင်းပင် မထူနိုငအြောင် ဖြစ်သှားသည်။

ဆိတကြှီးလည်း ပုလင်းထဲက လကကြနွအြရကကြို သူနှင့ဒြေါခြငဝြင်းခွကထြဲ တဈဝကစြီလောင်းထည့လြိုကပြှီး သူမကို ရော့ မမအတွကြ ဆိုပြီး ကမ်းပေးလိုကသ်ည်။ ဒေါခြငဝြင်းသောကခြလွိုကပြှီး ထိုငရြာကထလိုကသ်ည်။ ယိုငန်သေော ယမင်းကိုယလြုံးကလေးကို လကန်ှဈဖကန်ှင့ထြိန်းကိုငရြင်း သူမအိပခြန်းထဲက ကုတငကြှီးပေါကြို ပို့ပေးလိုကသ်ည်။

“မူး တယ် ဒေါလြေးရယ် ရငထြဲမှာလည်း ပူနတောပဲ”

“ဒေါလြေး ရခေဲရေ ယူပေးမယ် ပူအိုကတ်ယဆြိုရငလြည်း အင်ျကြီခွှတလြိုကသ်မီး အခန်းထဲမှာ ဘယသ်ူမှမရှိဘူး “

သူမထားရာနေ စရောသှား လုပခြငွသ်လိုလုပန်ိုငသ်ည့အြခွအနေကေို မှယမင်းရောကရြှိလို့ နပေါပြီ။ ဒေါခြငဝြင်းက ယမင်းကို ရခေဲရတေိုကတ်ာတောင် သူမခမွာ သိပမြသောကန်ိုငရြှာတော့ပေ။ မကြလြုံးက မှေးစင်းနပြေီး ပိူာလေးနှင့ြ ဖိထားသလို မကြခြှံလေးလံကာ ပြနမြဖြင့န်ိုငဘြဲ ဖြစ်နသည်ေ။

သူမကိုယပြေါကြ အင်ျကြီကြယသ်ီးတွရေော ဘရာစီယာကလေးကိုပါ ဒေါခြငဝြင်းခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ခါးအောကပျိုင်းရှိထမီမှာ ကုတငထြကမြှာ ဟိုလူးဒီလှိမ့န်ှင့မြို့ သူမ မခွှတခြငကြပင် လနတ်ကန်ပြေီး ပေါငတ်ှင်းသား ဝင်းဝင်းကလေးတွရေော ပေါငခြှကြားက သူမအဖုတတ်ဈစွန်းတဈစပါ ပေါလြှငန်လွှကေရြှိပပြေီ။

ဒေါခြငဝြင်း သူမထမီကိုရော အတွင်းခံကလေးကိုပါ ဆှဲခွှတယ်ူလိုကတ်ာကို မသိတဈခကြြ သိတဈခကြန်ှင့ြ မှယမင်း ဘယလြိုမှ မရုန်းသာနိုငဘြဲဖြစ်သှားခဲ့ရပါသည်။ သူမတဈကိုယလြုံး ဝတလြဈစားလဈခွှတပြဈလိုကပြှီးမှ ဒေါခြငဝြင်းက စောငပြါးကလေးတဈထညကြို ခါးအောကပျိုင်းမှာ ဖုံးလှှမ်းထားပေးလိုကသ်ည်။

မှယမင်း မိနဈအနည်းငယအြတွင်းမှာ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပမြောကရွလပြေီ။ သူမ သောကထြားသည့ြ ယမကာအရှိနကြ အိပမြကထြဲအထိတောင် တရိပရြိပတ်ကန်လမေလေား မသိပေ။ ဆိတကြှီး အခန်းထဲကို လိုကဝြငလြာခွိနမြှာ ဒေါခြငဝြင်းကိုယတ်ိုင် ညအိပအြဝတအြစားလဲလှယပြှီး သူ့ကို ဖကလြှဲတကင်း ဆီးကြိုလိုကပြါသည်။

နှစ်ယောကသ်ား မတတ်ပရြပလြကြပြင် အခန်းဝမှာ ကဈဆငဆြှဲနကြသေည်။ ဆိတကြှီးက သူမကို …

“အိပပြွောသ်ှားပြီလား “

ဟု လသေံတိုးတိုးလေးနှင့ြ မေးလိုကသ်ည်။ ဒေါခြငဝြင်းက ခေါင်းအသာညိတပြှီး …

“အင်း မင်း ဒီညတော့ ကံကောင်းမှာပါ ဆိတကြှီးရယ် အဟင်း ဟင်း “

ဆိတကြှီးလည်း တဟဲဟဲရယရြင်း ဒေါခြငဝြင်းကိုယလြုံးအိအိကြီးကို ခါးမှနေ၍ပြေ့ဖကကြာ ကုတငကြှီးဆီ ဆှဲခေါလြာခဲ့လိုကလြသည်ေ။

ဆိတကြှီး၏ တောင့တ်င်းသနစြှမ်းလှသော ကိုယခြန်ဓာကြီးအောကမြှာ ဒေါခြငဝြင်း တဈကိုယလြုံး နဈမှုပပြွောကကြှယန်သလေို ဖြစ်သှားရသည်။ ဆိတကြှီးက ခပကြှမ်းကြမ်းသမား ဗလအားကိုးနှင့မြိုကသ်ူ ဗလအားကိုးနှင့ြ ဖိုကသ်ူလည်းဖြစ်ပသည်ေ။

သူ၏ ကြံ့ခိုငတ်ောင့တ်င်းသော ကာယဗလက ဒီနရောမွိုးမှာ သိပကြို အသုံးဝငလြှန်းလှသည်။ ဒေါခြငဝြင်း၏ ကိုယပြေါမြှ ညဝတအြင်ျကြီပါးလေးက ကုတငခြှရင်ေးမှာ ကြှတပြုံကသွှားခဲ့ရလပြေီ။ သူမ၏ တင်းရင်းဖြံ့ထွားပြီး အခွိုးအစားကနွလှပသည့ြ ရှိုကဖြိုကြီးငယအြသှယသ်ှယကြ မီးရောငအြောကမြှာ အတိုင်းသားပေါလြှငလြို့နပြေီး ဆိတကြှီး၏လကမြွားကလည်း သူမခန်ဓာကိုယန်ရောအနှံ့အပြားကို လိုကလြံပြတသ်ပည်ှဈနယန်လွှကေရြှိသည်။ မတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြသည့ြ နေ့ရကတ်ှကေို အတိုးခပြှီး ဆိတကြှီး ဒေါခြငဝြင်းကို အပီအပြငကြိုငန်ခွင်ေးလည်း ဖြစ်သည်။ ဒေါခြငဝြင်းတဈယောကြ ကုတငထြကမြှာ ထွန့လြူးကော့ပြံကာ နရလေတေော့သည်။

“ဟင့ဟြင့ြ သိပမြကြမ်းနဲ့ ဆိတကြှီးရယ် နင့ကြို ငါ ကြောကတ်ောငလြာပြီ “

ဒေါခြငဝြင်း ခပည်ည်းညည်းကလေး ပြောလိုကသ်ည်။ အမှနတ်ကယလြည်း သူမပငပြန်းနှမ်းနယန်ပြေီ။ တဈနေ့ခင်းလုံး သူမ၏ကြေးဇူးရှင် ဧည့သ်ညတ်ောန်ှဈဦးကို ပြုစုပေးလိုကရြ၍ သူမတောတ်ောကြလေး ပန်းလနွသည်ေ။ ဆိတကြှီးက သူမနို့နှစ်မှှှာကို ညှဈ၍နယ်၍ နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်လုံးကို စို့ပေးနသည်ေ။ ဒေါခြငဝြင်းကြကသ်ီး ဖနွြးကနဲထမိသှားသည်။ သူမပေါငကြှားထဲကို သူ့လကတ်ဈဖကကြ မပြောမဆို ဝငရြောကလြာပြနသ်ည်။ ပေါငခြှဆုံရှိ ကာမတညရြာ အင်ျဂါဇပတ်ည်းဟူသော အဓိကကသွောနရောဋျဌာနကို သူ့လကဖြဝါးကြီးနှင့ြ အုပကြိုငကြာ ဖြဖြရှရှကလေး စမ်းသပကြိုငတ်ှယလြာသည်။

“ဆိတကြှီး “

“ဗြာ မမ “

“မင်း တာဝန် မင်းသိတယန်ောြ “

“ဟုတကြဲ့ ဟုတကြဲ့ပါ ဗွာ “

ဆိတကြှီး ကုတငခြှရင်ေးဖကဆြီ ကိုယကြို လွှောဆင်းလိုကပြှီး သူမပေါငခြှဆုံကြားထဲသို့ မကြန်ှာအပ်၍ အမှှေးအမှငတ်ှေ ထူထပန်ကမြှောငလြို့နသေော စောကဖြုတပြှငကြှီးကို ကုန်းနမ်းလိုကပြါသည်။ သူမအင်ျဂါဇပခြေါြ စောကဖြုတကြှီးမှာ လကပြူမိထားသလို ဖောင်းဖောင်းမို့မို့ရှိကာ ယောငကြိုင်းနပြေီး နှုတခြမ်းသားနှစ်ဖကြ မဟတဟဖြစ်လွှကြ လကသ်န်းထိပခြန့ရြှိမည့ြ စောကစြိကြီးမှာ ပြူး၍နတောကို တွေ့ရလသည်ေ။ ဆိတကြှီး သူမအစိကလေးကို ကုန်းစုပသ်ည်။ အကြဲကြောင်းတဈလွှောကြ အထကအြောကြ အပြနအြလှန် လွှာနှင့ြ ယကကြာသပကြာ ပေးလိုကသ်ည်။ စောကခြေါင်းအတွင်းဖကကြို လွှာတဈခုလုံးသှင်း၍လည်း လှည့ပြတ် ထိုးမှှေ ပေးနလသေည်ေ။

ဒေါခြငဝြင်း အလိုကသွှားပြီး သူမပေါငန်ှဈဖကပြှဲပြဲကားကားကြီး ဖြစ်၍သှားကာ ဆိတကြှီး၏ ခေါင်းကို လကန်ှင့ြ ခပတ်င်းတင်းပင် ဆှဲဖိထားလိုကမြိပါသည်။ သူမ မကြန်ှာကလေးရှုံ့မဲ့ပြီး နှုတမြှနေ၍လည်း တအင်းအင်း စုပသ်ပ် ညည်းညူလာသည်။

“အ အား ကောင်းတယ် … ဆိတကြှီးရာ အား … ငါ ဒီလို မခံစားရတာကြာပြီ နင့န်ဲ့တွေ့မှပဲ ဒီလို အမှုတခြံ ရတော့တယ် … အ ကြှတကြွှတ် … ယကြ ယကပြေး လွှာနဲ့ အစိကို နာနာလေးယကပြေး … အင်း … ဟုတ် ဟုတပြှီ “

ဆိတကြှီး အားတကသ်ှားပြီး အပီအပြင် ဘာဂွာပေးနလေိုကသ်ည်။ ဒေါခြငဝြင်းလည်း သူမနှင့ခြှရင်ေးခေါင်းရင်း ပြောင်းပြနအြိပပြှီး (စဈစတီနိုင်းပုံစံ) ဆိတကြှီး ပေါငကြှားမှ လီးကြီးကို ဆှဲယူကာ သူမပါးစပထြဲ အပြည့အြသိပ် ထည့စြုပ် ပေးလိုကလြသည်ေ။ သူ့လီးက လုံးပတကြပြလြုံးထကမြကကြီးသလို အလွားလည်းခုနဈလကမ် ရှဈလကမြခန့ြ ရှညသ်ူဖြစ်သည်။ စံခွိနမြီ လီးကြီးပင် ဖြစ်သညဟြုဆိုရမည်။

ဒေါခြငဝြင်းမှာ နေ့ခင်းကပင် တူမဖြစ်သူနှင့အြတူ ဧည့သ်ညမြွားအလိုကြ လေးခွီငါးခွီထကမြနည်း ကာမဆကဆြံ ခဲ့သေးသည်။ တူမ ချောလေး သင်းသင်းမှာ သူမလိုင်းသှင်းပေးထား၍ ဒီလိုနရောမွိုးမှာ ကောင်းစွာ အသုံးတည့န်ပြေီ ဖြစ်သည်။ တူမနှင့အြဒေါန်ှဈယောကတ်ှဲ၍ ဦးမွိုးဇောန်ှင့သ်ူ့အဖောြ ဦးနိုငတ်ို့နှစ်ယောကကြို ကာမစည်းစိမအြပြည့အြဝရရှိအောင် ဖြည့ဆြည်းပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောကစြလုံး၏ လီးများမှာ ကြီးမားလှပြီး ဆိတကြှီးလီးကဲ့သို့ပင် စံခွိနမြီလီးများဖြစ်ကြ၍ တူဝရီးနှစ်ယောကကြော့နအေောင် ခံခဲ့ရပါသည်။ ယခုလည်း ဆိတကြှီး၏ အဆကမြပြတ် နှိုးဆှမှုများကြောင့ြ သူမ၏ရာဂဆန်ဒတွေ ပြနလြည် နိုးကြှလာခဲ့ရပြနပြှီ ဖြစ်သည်။

ဒေါခြငဝြင်း သူ့လီးကိုစုပရြင်း လကန်ှင့လြည်း ဂွင်းရိုကဆြောင့ပြေးလိုကကြာ လီးအမှနတ်ောငလြာအောင် လုပပြေးနသည်ေ။ ဆိတကြှီးလီးက ကြောကမြကဖြှယရြာကောင်းအောင် မာနဖြီ ထောငထြလို့ လာသည်။ တဈဖကကြလည်း ဆိတကြှီးအမှုတကြောင်းလှန်း၍ သူမစောကခြေါင်းတဈခုလုံး စောကရြညမြွား ရှှဲနဈနခေဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

မနနေိုငတ်ော့တာနှင့ြ သူမလကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆိတကြှီးကိုယလြုံးကို တွန်းဖယလြိုကပြှီး ဒေါခြငဝြင်းက

“လိုးကြစို့ ငါ အရမ်းရှနပြေီ ဆိတကြှီး “

ဆိုပြီး ပြောလိုကကြာ ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကလြှန် ပေါငကြားပေးလိုကလြသည်ေ။ ဆိတကြှီးလည်း သူမပေါငကြှားထဲ ဝငရြောကကြာ သူ၏လီးထိပကြှီးကို ဒေါခြငဝြင်း စောကပြတန်ှင့တ်ည့တ်ည့ြ တေ့ခွိန်၍ သူမ၏ အခေါင်းပေါကကြလေးထဲသို့ ဖိဆောင့ထြည့သ်ှင်းလိုကလြသည်ေ။ လီးကြီးက စွတ် ဗှှတဆြိုပြီး ဒေါခြငဝြင်းစောကပြတထြဲကို ဆောင့ဆြောင့အြောင့အြောင့န်ှင့ပြင် လွှောတိုးဝငရြောကသ်ှားပါသည်။

“အား သိပထြိတာပဲ ဆိတကြှီးရယ် သားအိမတ်ောငပြှုတထြှကကြုနပြှီနဲ့တူတယ်”

“ကြှနတ်ောလြိုးတာ ကောင်းလား မမ “

“ကောင်းတယ် ဆိတကြှီး ခုနကလိုပဲ တဈခကြခြငွြးဆောင့ပြေး နင့လြီးက တဈခကြခြငွြးဆောင့လြေ ခံလို့ကောင်းလပေဲ “

ဆိတကြှီးလည်း ကောင်းပြီဟုဆိုရင်း သူ့လီးကို ဒေါခြငဝြင်းစောကပြတထြဲမှ ပြနဆြှဲခွှတထြုတလြိုကကြာ လဒဈထိပခြေါင်းကြီးပြနသ်ှင်းပြီး လီးအရင်းထိ ထပမြံ လိုးဆောင့ခြလွိုကလြသည်ေ။ လီးအရှိနပြှင်းပြင်းနှင့ြ တဈခကြခြငွြးလိုးပေးမှုက ထိရောကမြှုရှိလှန်းလှ၍ ဒေါခြငဝြင်းပါးစပမြှ အိုးကနဲအင့ကြနဲ အမဋေိတသ်ံပင် ထွကသ်ှားရလသည်ေ။ ဆိတကြှီးမနားစတမ်းပင် လိုးပေးလိုကသ်ည်။

သူ အခကြလြေးငါးဆယ် လိုးပြီးခွိနမြှာ ဒေါခြငဝြင်းစောကပြတမြှ စောကရြညတ်ှကေ အရှှဲသားဖြစ်လွှကရြှိလပြေီ။ ထနလြှန်း၍ပဲလားတော့ မသိ။ မိနဈနှစ်ဆယလြောကလြိုးရုံနှင့ြ ဒေါခြငဝြင်း စောကရြည် ပန်းထွကကြာ တဈခွီပြီးသှားသည်။ ဆိတကြှီးက ရပန်ားခွင်းမရှိဘဲ ဆကတ်ိုကပြင် ဆကလြိုးပေးနသည်ေ။ တဈခွီပြီးထား၍ အရညရြှှမ်းနသေောစောကပြတမြှာ ခုနကထကပြင် ပိုမိုလိုးဆောင့ြ၍ကောင်းနသလေို ထငမြှတရြပသည်ေ။

ဒေါခြငဝြင်းစောကပြတကြို လိုးရင်းကနေ နဘေးမှာ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပမြောကနွလကြြေ ရှိသော မှယမင်း၏ ဝတလြဈစားလဈဖြစ်နသညေ့ြ ကိုယခြန်ဓာ အထကအြောကရြပဝြန်း တွဆေီကို သူ့အကြည့်ကြ မကြာခဏ ရောကရြှိလို့ သှားရသည်။ ကောငမြလေး နို့အုံအိအိနှစ်လုံးက တင်းကစွန်ကော ကြှဲကောသီး အလတစြားနှစ်လုံး ပစ်တငထြားသလို မို့ကြှလို့နတော သူတွေ့ရသည်။

ဒေါခြငဝြင်းကလည်း နပသ်ည်။ ဆိတကြှီးကို အဓိပျပါယပြါပါ စိုကကြှည့လြိုကပြှီး …

“နင် သူ့ကို ခုလိုးချင်န်ပြေီ မဟုတလြား ဆိတကြှီး “

ဟု မေးလိုကတ်ော့ ဆိတကြှီး ဟကကြနဲ ရယလြိုကရြင်း …

“မလိုးသေးဘူး မမကို လိုးပြီးမှ အပီလိုးပေးမှာ “

“ဒါဖြင့ြ နင့စြိတကြှိုကြ လုပပြေးမယ် နင့လြီးကို ခဏခွှတလြိုကြဦး “

ဆိတကြှီး လီးကိုခွှတပြေးလိုကတ်ော့ ဒေါခြငဝြင်းလည်း တဈဖကကြို လှည့ကြုန်းလိုကရြာက မှယမင်းခါးအထကမြှာ မလုံ့တဈလုံကလေး လှှမ်းထားသော စောငပြါးလေးကို ဆှဲလှနလြိုကပြှီး သူမ၏ပေါငခြှဆုံရှိ အမှှေးပါးပါးကလေး ပေါကရြောကန်သေော စောကပြတဖြောင်းအိအိကလေးကို လကန်ှင့ဖြှဖြပြတလြိုကကြာ ပေါငန်ှဈဖကကြို ဖြဲကားပစ်လိုကသ်ည်။ တဈဆကတ်ည်း မှယမင်းစောကပြတကြို သူမမကြန်ှာအပပြှီး စောကပြတကြို အားပါးတရကုန်းမှုတ်၍ လွှာနှင့ယ်ကလြိုကစြုပလြိုကြ လုပပြေးနလေိုကသ်ည်။

မှယမင်း တအင့အြင့ြ ညည်း၍ သူမခေါင်းမှ ဆံပငတ်ှကေို လကန်ှဈဖကန်ှင့ဆြုပဆြှဲကာ ရုန်းကနလြာသည်။ အသိစိတမြဲ့နသေောလြည်း အသှေးအသားနှင့လြူလုပခြှင်းဖြစ်၍ အလိုအလွောကတ်ုံ့ပြနမြိခွင်းဟုဆိုနိုငသ်ည်။ ငါးမိနဈလောကစြောကပြတယ်ကပြေးလိုကရြာ မှယမင်းတဈကိုယလြုံး ဘယလြူးညာလှိမ့ကြော့ပြံလာပြီး သူမအပျိုစောကပြတကြလေးက စောကရြညကြှညလြေးများ လိုကြ၍လာသညကြို တွေ့လိုကရြပပြေီ။

ဆိတကြှီး သူမစောကပြတကြုန်းမှုတန်ပေုံကို အရသာခံကြည့်ြ၍ ဒေါခြငဝြင်းဖငကြို အနောကကြနေ ဆုပည်ှဈကိုငလြာသည်။ သူမဖငကြှားထဲကို တဈခကြန်ှဈခကြြ ကုန်းယကလြိုကပြှီး စောကပြတကြို လကခြွောင်းများဖြင့ြ ထိုးမှှလေိုကကြာ အနောကကြနေ ဒေါခြငဝြင်း၏ စောကပြတထြဲ လီးသှင်း၍ အငမ်းမရ လိုးသည်။

“အင်း အင်း ဟင်း ဟင်း “

ဒေါခြငဝြင်း အကြိုကတ်ှေ့ပုံရပြီး ဖငကြို ခပကြော့ကော့လုပကြာ ဆိတကြှီးအလိုးကို တုံ့ပြနလြာပါသည်။ မကြာမီ နှစ်ယောကသ်ား အပေးအယူညီမွှပြီး ဒေါခြငဝြင်းက ယမင်းစောကပြတယ်ကရြင်း ဆိတကြှီးအလိုးကို ကုန်းခံ၍နကော ဆိတကြှီးကလည်း သူမဖငန်ှဈဖကကြို လကန်ှင့ဖြစွကြိုငကြာ ဆုပဆြှဲ၍ စောကပြတကြို မီးပြင့မြတတ် သဲကြီးမဲကြီး လိုးနပပြေေီ။

“အ အား ဆောင့ဆြောင့ြ မှနမြှန် ဆိတကြှီး ကောင်းလှခညွလြား ဆိတကြှီးရာ လိုးစမ်း အသလေိုးစမ်း “

ဆိတကြှီး သူမစိတကြှိုကြ လိုးပစ်လိုကသ်ည်။ အခကြလြေးငါးဆယမြက ဇယဆြကသ်လို ဆောင့သ်ည်။ မိနဈလေးဆယလြောကကြှာတော့ သူရော ဒေါခြငဝြင်းပါ အကောင်းလှနပြှီး လရညရြော စောကရြညရြော ပျိုငတ်ူပန်းထွကသ်ှားကြရသည်။

ဆိတကြှီး ဒေါခြငဝြင်းကို လိုးပြီးတော့ မှယမင်းဖကကြို လှည့လြာပြီ။

မှယမင်း ပကလြကကြားယားကြီးဖလကပြှနခွေိနမြှာ ဆိတကြှီးလီးက သူမစောကပြတကြလေးထဲကို စွိ ဇွတ် ဆိုပြီး သဈငုတတ်ိုကြီး သပလြွှိုလိုကသ်လို ထိုးဖောကြ တိုးဝငသ်ှားရလသည်ေ။ အပျိုစောကပြတကြလေးမို့ လိုးရသညမြှာ စီးပိုငကြှပည်ှပန်ပြေီး တထုတထြုတန်ှင့ဇြိမရြှိလှန်းလှသညဟြု ဆိတကြှီးယူဆမိပသည်ေ။

မှယမင်း သိသလို မသိသလို အိပမြကထြဲ လှင့မြွောနသလေိုဖြစ်ပြီး ဆိတကြှီးပါကငဖြှင့တ်ာကို မှငမြကောင်း ရှုမကောင်းအောငပြင် ခံနရလေတေော့သည်။

ဆိတကြှီးက သူမစောကပြတကြှဲပြဲသှားမှာစိုး၍ အရမ်းကာရောလိုးခွင်းမဟုတဘြဲ သူ့လီးကို လဒဈထိပဝြငရြုံ သှင်းပြီး စောကခြေါင်းကလေး၏အပေါထြိပဖြကကြနေ ကပဖြိကာ အသာအယာ ညှောင့လြိုးကလေးလိုးခွင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းက စောကခြေါင်းကို တည့တ်ည့ဆြောင့လြိုးသောနည်းထကကြို ပိုပြီး လုံခွုံစိတခြမွှုကို ပေးစနေိုငသ်ောနည်းဖြစ်သည်။ ပါကငဖြှင့ရြာမှာ စောကပြတကြှဲခွင်းကို တောရြုံနှင့မြဖြစ်စနေိုငဘြဲ နာကငွမြှုဝဒနောကို အထိုကအြလွောကြ သကသ်ာစသညေဟြု ဆိုပါသည်။

လီးတဈဝကြ ဝငန်ိုငသ်ည့အြခွကေို ရောကတ်ော့မှသာ သူ့လီးကို ခပဆြတဆြတ် တဈခကြခြငွြး ဖိဆောင့ြ လိုးသှင်းလိုကရြာ ယမင်း၏ စောကပြတကြလေးအတွင်းမှ ဖြတ် ဒုတ် ကနဲအသံတဈခကြန်ှင့အြတူ မှယမင်းကော့ကြှတကသ်ှားပြီး သူ့လီးကိုပြနအြခွှတမြှာ လီးထိပကြလည်း သှေးစကလေးများ ကပပြါလာသညကြို ဆိတကြှီးရော ဒေါခြငဝြင်းပါ နှစ်ယောကစြလုံး သတိထားမိလိုကသ်ည်။ မှယမင်း၏ အပျိုစငအြမှှေးပါးကလေး ပေါကပြှဲထွကသ်ှားခွင်းဖြစ်သည်။ တဈနည်းအားဖြင့ြ ဆိတကြှီးလီးက ကောငမြလေး၏ အပျိုပန်းကလေးကို ဆှတခြူးလိုကရြခွင်း မညပြတေော့၏။

ဆိတကြှီး သူ့လီးကိုပြနထြည့သ်ှင်းပြီး အပြီးသတလြိုးဆောင့မြှုကို စတငလြိုကသ်ည်။ ဒေါခြငဝြင်းက သူ့တပည့ကြွောဆြိတကြှီးကို ဘရာဗို ဆိုပြီးလကမြလေးထောငကြာ ဂုဏပြှုလိုကသ်ည်။ ဆိတကြှီး အောငန်ိုငသ်ူပီပီ ကြောငကြိုကြှကစြားသလို တဈခကြတ်ည်း တန်းမစားဘဲ မှယမင်းနို့ကိုကိုငကြာ နို့သီးကို တပြှတပြှှတစြို့လိုကြ ဖငပြေါကကြလေးထဲ လကထြည့ကြာနှိုကလြိုကြ စောကပြတထြဲဝငစြပြုနသေောလီးကို တဈဝကတ်ဈပကြြ သှင်းထားရင်းတန်းလန်းကနေ လီးချောင်းကိုအရင်းမှကိုင်၍မှှေ့ကာ စောကပြတအြပေါကြ ကလေးကို ခွဲ့လိုကန်ှင့ြ လုပပြေးနသည်ေ။

“အမလေးဟယ် လိုးမှာရှိတာ မှနမြှနလြေးလိုးတာမဟုတဘြူး ဒင်းကသတေောမြူနတေဲ့ဟာ နငဖြှင့စြရာရှိတာ ဖြင့ပြှီးရင် ငါ့စောကပြတလြာလိုးလှည့ြဦး ငဆိတရြဲ့”

ဒေါခြငဝြင်း သောကမြှငကြပလြာဟနန်ှင့ြ ခပင်ေါ့ငေါ့ကလေး ပြောလိုကသ်ည်။

“ပြီးတော့မှာပါ မမ ရဲ့ စောကပြတကြ တအားကြပန်တေော့ အကြာကြီးမလိုးနိုငပြါဘူး “

မှယမင်း စောကပြတတ်ဈခုလုံး ပြားကပသ်ှားအောင် အသည်းအသနဖြိဆောပြဈလိုကရြင်း ဆိတကြှီးပြောသည်။ တကယလြည်း ဆယ့င်ါးမိနဈလောကသ်ာ လိုးလိုကရြသည်။ ဆိတကြှီး လီးတဈဝကလြိုးရင်းကပင် သူ့လရညတ်ှကေို မှယမင်းစောကပြတထြဲ ပန်းထည့ပြဈလိုကပြါသည်။ အရသာလည်းတောတ်ောရြှိသှားသည်။ လရညပြကြေံနသေော လီးကို မှယမင်းပါးစပန်ားကပပြှီး ဆိတကြှီးက …

“ရော့ ကောငမြလေး စုပပြေးစမ်း ကောင်းကောင်း စုပ် “

“ဟဲ့ သူ အိပပြွောန်လေောကပြှီလေ “

“စုပန်တောပဲ မတွေ့ဘူးလား မမရ ဟင်း ဟင်း “

ယမင်း အိပခြငွမြူးတူး မကြလြုံးမဖြင့န်ိုငဘြဲ ကယောငကြတမ်းနှင့ပြင် သူ့လီးကိုငုံလိုကသ်လို ဖြစ်သှားသည်။ ဒါကိုကြည့်ပြှီး နှစ်ယောကသ်ား ရယပြှဲဖြဲ့မိကြခွင်းဖြစ်သည်။

“ကြံကြံဖနဖြနဟြယ် ကဲ လာပါ ငါပဲ နင့လြရညတ်ှေ စုပပြေးပါ့မယအြေ ဆိတကြှီးပေးစမ်း နင့လြီးကို”

ဆာနပြေီဖြစ်သော ဒေါခြငဝြင်းတဈယောကြ ဟနတ်ောငမြဆောငန်ိုငတ်ော့ပါခွေ။ ဆိတကြှီးလီးကို ကိုငဆြှဲကာ အပြတစြုပပြေး ယကပြေးလိုကပြါသည်။ သူမအလှည့ပြှီးတော့ ဆိတကြှီးက ဒေါခြငဝြင်းကို မှယမင်းနှင့ြ ဘေးချင်ြးယှဉလြကြြ အိပခြိုင်းပြီး သူမစောကပြတကြိုယကလြိုကြ မှယမင်းစောကပြတကြို နှိုကလြိုကြ လုပပြေးနသည်ေ။

ပါကငအြပြင့ခြံပြီး ဆိတကြှီးရဲ့တဈခွီလိုးခွင်းကို ခံလိုကရြပမယေ့ြ မှယမင်းအနနှငေ့တ်ော့ အမူးလှနသ်လောကြ သတိလကလြှတဖြစ်နတောမို့ ဘာကိုမှပင် သိလိုကမြှာမဟုတပြါခွေ။ အိပမြကလြိုလိုသာ ခံစားရပမည်ေ။ ဆိတကြှီးလည်း စောကပြတဘြာဂွာကိုငအြပြီးမှာ ဒေါခြငဝြင်းကို တဈခွီပြီးတဈခွီ လိုးလိုကြ ခဏတဈဖြုတန်ား၍ နောကတ်ဈခွီလိုးလိုကန်ှင့ြ လေးငါးခွီ ဆကတ်ိုကပြင် လိုးပေးလိုကရြပါသည်။

မှယမင်းကိုလည်း တဈခွီထပဆြောဖြို့ကြိုးစားသေးပမယေ့ြ သူမစောကပြတကြ ချောဆီမထွကန်ိုငအြောင် ဖြစ်နပြေီမို့ စောကပြတကြှဲမှာ စိုးရိမပြှီး မနကကြမွှ လိုးဖို့ ဆုံးဖြတကြာ ဒေါခြငဝြင်းအခန်းမှာပဲ အတူတကြ အိပစြကလြိုကကြှပါသည်။

မနကကြတွော့ မှယမင်းအိပယ်ာမှ နိုးလွှငန်ိုးချင်ြးပင် အကြောင်းစုံကို ခန့မြှန်းမိလပြေီ။

ဆိတကြှီးက သူမကို စောစောစီးစီးတဈခွီလာဖြင့ဖြို့ ပြငန်တေုန်း သူမနိုးလာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ နဘေးမှာလည်း ဒေါခြငဝြင်းကို ဖငတ်ုံးလုံးနှင့အြိပမြောကဆွဲရှိနတောကို မှယမင်းတွေ့လိုကရြသည်။ မှယမင်း သဘောပေါကပြါသည်။ သူမကို အရကမြူးအောငတ်ိုကပြှီး အဖြင့ခြံလိုကရြခွင်းကို ကြကြနေပေန်ပပြင် လကခြံလိုကသ်ည်။

ဒေါခြငဝြင်း၏အလုပမြှာ ဒါမွိုးတွမကေင်းဘူးဆိုတာကို အကင်းပါးသူပီပီ သူမရိပစြားနားလညန်ှင့ပြှီးလည်း ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဒေါခြငဝြင်းဆိုတဲ့မိန်းမကြီး ဏှာဘယလြောကထြနတ်ယ် ဆိုတာကိုလည်း ဆိတကြှီးလို လူရင်းတဈယောကထြကပြင် သူမအနနှငေ့ြ အနီးကပန်လောတာကြာပြီဖြစ်၍ ကောင်းစွာသိရှိနသေူဖြစ်ပါသည်။

“ယမင်း နိုးလာပြီလား “

“နိုးတာကြာပါပြီ ကိုဆိတကြှီး “

“ညက တောတ်ောမြူးသှားလား “

“အင်း ဟင်း “

ယမင်းဖြပြေီး သူ့ကို မကြန်ှာပူတာနှင့ြ တဈဖကသ်ို့ မကြန်ှာအသာလှှဲထားလိုကသ်ည်။

ဆိတကြှီး ယမင်းခါးလေးကို အသာသိုင်းဖကလြာသည်။ ယမင်း ပါးကလေးကိုနမ်းသည်။ ယမင်းနှုတခြမ်းတွဲတွဲ ကလေးကို အသာငုံစုပလြိုကသ်ည်။ မှယမင်း သူ့အနမ်းအောကကြနေ မရုန်းချင်ရြုန်းချင်န်ှင့ြ အသာအယာပင် ရုန်းထွကလြိုကရြင်း …

“ဟှန်း စောစောစီးစီး အာပုပစြောန်ံတယ် “

“မနံပါဘူး ကိုဆိတကြ ခစွလြို့ “

“အစက ဒီလို ဘာဖြစ်လို့မပြောလဲ ခုမှလာပြီး ဟှန်း”

ဆိတကြှီး ပြုံးဖြီးဖြီးနှင့ြ …

“ညက ယမင်း နိုးမနဘေူးလား “

မွယမင်း ခေါင်းခါပြီး …

“ယမင်း ဘာမှမသိဘူး “

“ဒါဖြင့ြ အခု သိအောင် လုပပြေးမယလြေ “

“ယ မင်း … ရှကျ …ရှကျ တယ် “

“မရှကန်ဲ့ ညက ယမင်းကို နာမှာစိုးလို့ ညှာထားတာ ဒီမနကကြတွော့ …”

သူက စကားမဆကဘြဲ တဟင်းဟင်း အသံခပမြှှင်းမှှင်းနှင့ြ ဗိုလအြောငဒြငရြယသ်လို ရယလြိုကသ်ည်။ ယမင်းကတော့ ခေါင်းကိုငုံ့ထားလိုကမြိသည်။

ဆိတကြှီး လီးကြီးတန်းလန်းနှင့ြ ယမင်းအရှေ့မှာ မတတ်ပလြာရပန်သည်ေ။

“လီး စုပပြေးနောြ ယမင်း “

တောငမြတန်သေော သူ့လီးကို ခါးလညမြှနေ ကိုငမြကာ တဆဆလုပရြင်းပြောလိုကပြါသည်။ ယမင်း သူ့ပေါငခြှကြားက လီးမည်းမည်းကြီးကို အတနကြှာအောင် မကြလြုံးအကြည့်ကြိုမလှှဲဘဲ ခပရြဲရဲပင် စူးစိုကကြှည့န်လေိုကပြါသည်။

လီးဒဈထိပကြားကြီးက ပြူးပြဲထွကန်ပြေီး လီးလုံးပတတ်ုတသ်လောကြ အလွားလည်းရှညသ်ည့ြ ဆိတကြှီး၏ ပစ်စည်းကြီးက သူမကို ညှို့ယူဖမ်းစား ထားသလို ဖြစ်နသည်ေ။ ယခငကြ ညအိပည်နေ အတူတကြ သှားလာစဉမြှာ သူ့လီးနှင့ဖြငကြို မထိတထိ ထောကတ်ာမွိုးကို မကြာခဏခံရဖူးပမယေ့ြ လီးဘယအြရှယအြစား ရှိသလဲဆိုတာ အတွေ့အကြုံနုနယသ်ူမို့ သူမ မခန့မြှန်းတတခြဲ့ခွေ။ ဆိတကြှီးကလည်း ရှေ့ဆကမြတိုးဘဲ အခွိနကြောင်း အခါကောင်းကို စောင့န်ခေဲ့တာမို့ သူမအနနှငေ့ြ မေ့မေ့ပြောကပြွောကပြင် ရှိနခေဲ့ပါသည်။ ခုမှပဲ ဒီလီးကြီးကို မကြဝြါးထငထြင် မှငတ်ှေ့ဖူးခွင်းဖြစ်သည်။

“ဘယလြို လုပပြေးရမလဲ “

သူမက မဝံ့မရဲ တံတွေးနငန်သေံကလေးနှင့ြ ပြောရှာသည်။

“လကန်ဲ့ ကိုငပြှီး ရှေ့သှားနောကပြှန် ဂွင်းရိုကပြေး ပါးစပန်ဲ့လည်း စုပပြေး “

“အင်း ”

ယမင်း သူထိုးပေးလာသော လီးကိုယထြညကြှီးကို လကန်ှင့ဆြုပကြိုငကြှည့သ်ည်။ လီးနှေးနှေးကြီးက သူမ၏ လကန်ှင့ထြိတွေ့လိုကရြုံနှင့ပြင် ကြကသ်ီးဖနွြးကနဲ ထသှားစသည်ေ။ ယမင်းစောကပြတထြဲကပင် စဈကနဲ အရညထြှကသ်ှားမိသလား မပြောတတပြါခွေ။

“ကိုယ့ျ လီးက ကြီးရဲ့လား “

“အင်း ကြီးတယ် “

“ဒီလီးနဲ့ ကိုဆိတကြှီး လိုးပေးမှာ ယမင်း စိတကြှိုကခြံပေးရမယန်ောြ “

“မသိ ဘူး …ယမင်း ဘာမှ နားမလညဘြူး “

“အစမို့ပါ ယမင်းရဲ့ …အလိုးခံတာပဲ ပေါငန်ှဈဖကဖြှဲခံလိုကြ ပြီးတာပဲ ကိုဆိတခြိုင်းသလို လုပပြေး ကြားလား”

“လုပ် လုပပြါ့မယ် … ဟို ဒေါြ ဒေါလြေး နိုးပြီထငတ်ယ် “

ဒေါခြငဝြင်းအိပန်ရောကနေ သူမကိုယကြ ကုတငတ်ဈဖကကြို လူးလှိမ့ကြာ ပေါငန်ှဈဖကပြှဲပြဲကားကားကြီး ဖြစ်သှား၍ သူမအင်ျဂါဇပဖြောင်းအိအိကြီးမှာ အမှှေးအုံကြားကနေ ပြဲကနဲပေါထြှကလြာတာတွေ့လိုကရြသည်။ ယမင်းတဈယောကြ ပါးစပကြို လကဝြါးဖြင့ပြိတပြှီး ခိကနဲရယသ်ံထွကသ်ှားရသည်။

သူမနိုးလာတာတော့မဟုတ်။ ညက တောတ်ောသ်ောကထြားခဲ့သလို ကာမစည်းစိမကြိုလည်း အလှနအြမင်း ခံစားထား၍ တောရြုံနှင့န်ိုးထလာနိုင်ဦးမှာ မဟုတဘြူး ဆိုတာ ဆိတကြှီးအသိဆုံးပင် ဖြစ်လသည်ေ။

“ကဲ စုပပြါ ယမင်းရဲ့ ပါးစပ် ဟ “

သူ့လဒဈထိပပြှဲကြီးက မှယမင်းပါးစပထြဲကို တိုးဝငသ်ှားသည်။ မှယမင်း လီးမစုပတ်တစြုပတ်တန်ှင့ြ စုပသ်ည်။ ဒီလိုစုပခြှင်းကပင် ဆိတကြှီးအဖို့ လီးစုပတ်တသ်ည့ြ မိန်းမတဈယောကြ စုပပြေးခွင်းထကြ ပို၍ ဖီလငတ်ှေ ဖြစ်ပေါလြာရသည်။ သူ့လကကြလည်းအငှိမမြနတေော့ဘဲ မှယမင်း သှေးတွေ ဆူကြှလာအောင် နို့နှစ်လုံးကို ညှဈနယလြိုကြ နို့သီးခေါင်းကလေးနှစ်ခုကို ကလိလိုကလြုပပြေးနသည်ေ။ မှယမင်း ပေါငခြှကြားမှာ စွတစြိုရုံမက အရညတ်ှရှေှဲနဈလာရပြီဖြစ်သည်။

ဆိတကြှီးလဒဈထိပခြေါင်းကို ငုံ၍ငုံ၍ပေးရင်းက သူမလကန်ှင့ြ လီးကိုယထြညကြို ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပလြုပပြှီး ဂွင်းတိုကဆြောင့ပြနသေည်ေ။ သူ့လီးက မှယမင်းလကထြဲမှာ သိသိသာသာကြီးဖြံ့ထွားလာရကာ သံတုတတ်ဈချောင်းလို မာတောငထြောငထြလာလသည်ေ။

“လီးတဈချောင်းလုံးကို စုပ် ယမင်း ဂွေးဥပါ မကနွစြနေဲ့ “

ယမင်းလည်း သူပြောတဲ့အတိုင်းလုပရြင်း စောကပြတကြ မခံနိုငအြောင် ယားယံလာ၍ ခွနှစ်ေဖကကြို ယှကလြိမပြှီး ပြတလြိုကသ်ပလြိုကလြုပကြာ အယားဖြနရေတေော့သည်။ ဆိတကြှီး ယမင်းကို လီးအစုပရြပခြိုင်းလိုကပြှီး သူမကိုယလြေးကို ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကလြှနကြာ အိပစြလေိုကသ်ည်။ ပေါငန်ှဈဖကကြို ပြဲပြဲကားကားလုပစြလေိုကရြာက သူမပေါငကြှားထဲဝငရြောကြ၍ စောကပြတ် ဖောင်းမို့မို့ ကလေးကို မကြန်ှာအပပြှီး တဈခကြန်ှဈခကြစြုပကြာ လွှာနှင့လြိုကလြံ ယကဆြှကစားပေးလိုကပြါသည်။

အကြဲကြောင်းတဈလွှောကကြို ယကသ်ပပြှီး စောကခြေါင်းအဝလေးကို မှှနှေောကခြလောကကြစားပေးသည်။ စောကစြိခွှနတ်ကတ်ကကြလေးကို ပြှတကြနဲပြှတကြနဲစုပပြေးလိုကတ်ော့ မှယမင်း ဘယလြိုမှ မခံစားနိုငတ်ော့ဘဲ တဈကိုယလြုံး ထွန့လြူးသှားရပါသည်။

“အ အာ တ … တဈမြိုး ကြီးပဲ ကိုဆိတ် … ဟင့ျ …ဟင့ျ ဟင့ျ … “

“လိုးပေးရတော့ မလား ယမင်း ပြောလေ “

သူမစောကပြတကြ အရညရြှှဲနတောတွေ့ရ၍ ဆိတကြှီး ခပတ်ညတ်ညန်ှင့မြေးလိုကတ်ော့ …

“သ သဘောပဲ လုပ် … လိုး … ခင်ျ … လိုး ပါ “

မှယမင်း သူ့လသေံလိုကပြှီး ပြောလိုကပြါသည်။ ဆိတကြှီး ညကတည်းကပင် အားရအောင် မလိုးရသေးတာမို့ သူမကို အပီလိုးပစ်လိုကခြငွသ်ေးသည်။ သူမပေါငကြှားမှာ ဆောင့ကြှောင့ဝြငထြိုငကြာ သူ့လီးထိပကြို သောကပြတအြဝမှာ တေ့၍ အတနင်ယမြွှကြာအောင် စောကစြိကလေးကို ကလောလြိုကြ အဖုတန်ှုတခြမ်းသား ကလေးတွကေို အပေါကဝြခွဲ့သလို လီးဒဈထိပန်ှင့လြှည့ပြတထြိုးမှှပေေးလိုကြ လုပပြှီး သူ့လီးကို ဇွပ် ဗှှတကြနဲ နအေောင် အားပါပါနှင့ြ အပေါစြီးကနေ ဖိဆောင့လြိုးခလွိုကပြါသည်။

“အ အမေ့ နာ နာတယ် “

“အောင့ထြား နောကြ ကောင်းလာမှာ ယမင်းရဲ့ “

မှယမင်း ပါးစပကြ စကားဆကမြပြောနိုငအြောငဆြိုပြီး သူ့နှုတခြမ်းများနှင့အြတင်းပငဖြိကပန်မ်းစုပကြာ လွှာနှင့ထြိုးမှှယကေလြိုကပြါသည်။ အောကကြနလည်ေး လီးကို တဈဝကသ်ာသာလောကကြွှံဝငသ်ှားအောင် တရစပ် ဖိလိုးပေးသည်။ လီးက အတွင်းထဲအထိရောကရြှိနမှတေော့ မှယမင်းဘာကိုမှ ထပမြံ၍ ငှင်းခကြထြုတ် မနနေိုငတ်ော့ပြီ။ ဆိတကြှီးဆောင့ခြကြကြိုလိုကပြှီး အောကကြနကေော့၍ကော့၍ပေးလာသည်။ ဆိတကြှီးကလည်း သူမစိတပြါလာမှန်းသိရ၍ ပိုပြီး ပြင်းပြငကြလေးဆောင့လြိုးပေးလိုကပြါသည်။

“စွတ် ဖြပ် ဗွှတ် ပြှတ် ဖြပ် ဗလပ် ဘုတ် ဘတ် ဖတ် ဗှပ် “

စောကရြညသ်ံတွကေ ပို၍ ကယွလြောငစြှာထွကပြေါလြာသည်။ ယမင်း တားမနိုငဆြီးမရ ဖြစ်နပြေီ။ ခံချင်စြိတကြှောင့လြည်း သူမနှုတမြှပင် ဖြင့ဟြ၍ ပြောဆိုလာရသညအြထိပင်။

“ကို ကို ဆိတ် ဆောင့ဆြောင့ပြေး မှနမြှန် …ယမင်း အ အထဲက ယား လှန်းလှပီ ဆောင့ြ တအား ဆောင့ပြါ ယမင်းအောင့ခြံမယ် နောြ… နောြ “

“အေး ဆောင့ပြေးမယ် … ယမင်း စောကပြတကြ ဘာနဲ့မှမတူဘူး … လိုးလို့အရမ်းကောင်းတယ် … ကိုဆိတကြှိုကတ်ယ် “

“တ တကယ် လား ကိုဆိတ် ကြိုကြ ကြိုကရြင် ယမင်းကို လ … လ လိုး လိုးစမ်းပါ အဖုတကြှဲအောငလြိုး ယမင်းခံမယ် “

“နင် တကယ် ပြောတာနောျ “

“လိုးပါ ကိုဆိတ် ယ မင်းကို …မယုံဘူးလား “

ဆိတကြှီး ယမင်းပေါငန်ှဈဖကကြို ထပမြံ၍ ပြဲပြဲကားကားလုပကြာ လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဖိခလွိုကသ်ည်။ တဈဆကတ်ည်းဆိုသလို သူလိုးနသေော လီးကိုလည်း မှယမင်းစောကပြတကြလေးထဲသို့ တဈဆုံးအထိ ဝငရြောကသ်ှားအောင် အားနှင့ဆြောင့လြိုးထည့လြိုကရြာ လီးက ယမင်း၏ စောကခြေါင်းလေးထဲကို လွှောကနဲ မှှတဈေကောငလြို တိုးတိုးဝှေ့ဝှေ့ဝငရြောကသ်ှားပါသည်။

ယမင်း ဒီတဈခါ အသံတောငမြထွကန်ိုငတ်ော့ဘဲ နင့ကြနဲ နအေောငခြံစားလိုကရြသဖြင့ြ အောကန်ှုတခြမ်းကို သှားနှင့န်ာနာကလေး ကိုကခြထွားလိုကမြိလသည်ေ။ သူမမကြရြညတ်ဈစကကြ ပါးပြငထြကကြို စဈကနဲ ထွကကြလွာသည်။

“နာလား ယမင်း “

“ရ ရတယ် အင့ျ အင့ျ “

ဆိတကြှီးက အရညရြှှဲနသေော ယမင်းစောကပြတကြို အသည်းအသန် ဆောင့လြိုးပစ်လိုကပြါသည်။ ယမင်း၏ စောကပြတ် ဘယလြောကန်ာကငွလြို့နမှန်ေး မတွေးနိုငရြလောကအြောင် စောကပြတတ်ဈခုလုံး ပူထူကုနသ်ညအြထိ တရစပလြိုးခွင်းဖြစ်၍ ယမင်းအံတကြိတကြှိတန်ှင့တ်င်းခံရင်း မိနဈအနည်းငယအြတွင်းမှာ နာတာရော ကောင်းတာပါရောနှောပြီး ကာမပန်းတိုငကြို ဆောလငွစြှာ ရောကရြှိသှားရလသည်ေ။

ယမင်းကော့ကနဲ ကော့ကနဲဖြစ်သှားသည်။ ဆိတကြှီးလည်း သူ့လီးအရင်းထိရောကန်သညေ့ြ အပျိုစောကပြတလြေးထဲကို အခကြလြေးဆယလြောကထြပမြံ ဆောင့လြိုးခရွင်း လရညထြှကကြသွှားသည်။ သူ့လရညမြွားက မှယမင်း၏ စောကခြေါင်းအပေါကကြဉွြးကလေးထဲကနေ သူမ သားအိမရြောကသ်ညအြထိ တဗှှတဗြှှတန်ှင့ြ ပန်းဝငသ်ှားပါသည်။ ယမင်း ဝမ်းခေါင်းထဲအထိ နှေးကနဲ နှေးကနဲဖြစ်သှားရပသည်ေ။

တဈခွီလိုးပြီး လီးကိုပြနမြထုတဘြဲ ယမင်းစောကပြတထြဲမှာ ကပဖြိကာစိမထြိုးထားရင်း နှစ်ယောကသ်ား အတနကြှာသညအြထိ မှိန်းနခေဲ့ကြပါသည်။

“ကောင်းလား ယမင်း ခုဘယလြိုနလေဲ နာရောနာသေးလား “

“အဈကို့ ဟာကြီးက ယမင်းအထဲမှာ တအား တင်းတင်းကြပကြှပကြှီးဖြစ်နတော အဈကိုရယ် နာတာလည်း ပါတယ် ကောင်းတာလည်း ကောင်းတာပါပဲ ယမင်းကို အကြာကြီးဖကထြားပေးပါနောြ အဈကို “

“ကိုယ့လြီးကို ဒီအတိုင်း စိမပြှီး ထားပေးရမလား “

“စိမထြားလေ တဈမွိုးပဲ နလေို့ ကောင်းတယန်ောြ အဈကို “

“ဒါပေါ့ ယမင်း နောကဆြိုရင် ခုထကတ်ောငပျိုပြီး လီးအရသာသိလာမှာ လီးနဲ့စောကပြတလြိုးတာ ဘယလြောကကြောင်းသလဲဆိုတာ ကိုယတ်ိုငလြိုးဖူး ခံဖူးမှ သိတာပါကြာ “

“ယမင်း သိပါပြီ အဈကိုဆိတရြယ် နောငလြည်း သူ ယမင်းကို ဒီလိုပဲ နေ့တိုင်း အမြဲလိုးပေးနိုငမြလား “

“စိတခြွ နေ့တိုင်းမဟုတတ်ောင် အခွိနရြရင် ရသလို လိုးမယ် ယမင်း ခံမယမြဟုတလြား “

“အင်း “

“ဘာ အင်း လဲ “

“ခံမယ် ယမင်း အလိုးခံပေးပါ့မယလြို့ပြောတာ ဟင်း ဟင်း “

“ခစွလြိုကတ်ာ ယမင်းကလေးရယ် ကဲ နို့စို့ချင်တ်ယကြှာ နို့အကြာကြီးစို့ပေးမယ်”

“စို့ ကိုဆိတ် တဈနေ့လုံး စို့ ရတယ် “

ဆိတကြှီး နို့စို့ရင်း လီးက ပြနမြာလာသည်။ ယမင်းစောကပြတကြလည်း ရှစိရှစိ ပြနဖြစ်လာတာနှင့ြ နှစ်ယောကသ်ား ဒီပုံစံအတိုင်း တဈခွီထပလြိုးကြသည်။

တတိယအခွီကတွော့ ယမင်းကို ဖငအြကုန်းခိုင်းလိုကရြင်း သူမဖငအြနောကကြနပြေီး ခွေးကုန်းတဈခွီ ထပလြိုးသည်။ သူတို့ သုံးခွီမှောကြ လိုးပြီးခွိနမြှ ဒေါခြငဝြင်း အိပယ်ာကနေ နိုးထလာနိုငသ်ည်။ သုံးယောကသ်ား လူးကာလှိမ့ကြာ ကုတငပြေါမြှာ အလဲအကြဲပင် ဆောလြိုကကြှပါသည်။

မှယမင်းအဖို့ ဒေါခြငဝြင်း၏နအေိမကြ သုခဘုံကလေးတဈခုလို့တောင် တငစြားခေါဝြေါရြပလေိမ့မြည်။ ဆိတကြှီးပါကငဖြှင့ခြှင်းကို ခံရပြီး နောကတ်ဈပတလြောကအြထိ ဘယမြှမသှားရဘဲ ဒေါခြငဝြင်းအိမမြှာပင် ဒေါခြငဝြင်းရယ် ယမင်းရယ် သူ့တူမသင်းသင်းရယ် ဆိတကြှီးနှင့အြတူ ကာမဆကဆြံရင်း ပြောပြွောပြါးပါးကြီး ထငသ်လိုနပစ်ေလိုကကြှသည်။

တဈနေ့တော့ ဒေါခြငဝြင်းနှင့ပြတသ်ကမြှုရှိသည့ြ လောင်းကစားဒိုငတ်ှထေဲက တဈယောကဖြစ်သော ဦးရာကြောဆြိုသူနှင့ြ ယမင်းကို လှှတပြေးကြသည်။

“ဖြစ်ပါ့မလား ဒေါလြေးရယ် “

“နငမြဖြစ်ရင် ဒီအလုပမြလုပန်ဲ့ ယမင်း ငါ့မှာက ဒီကိဈစနဲ့ပတသ်ကပြှီး တာဝနရြှိတယ် ဆိတကြှီးလိုးတာက လိုးတာပဲ သူက ငါတို့ရဲ့ကာမပိုငလြငလြည်း မဟုတဘြူး ပြီးတော့ နငရြယ် ငါရယ် သင်းသင်းရယအြထဲက ကြိုကတ်ဲ့သူတဈယောကသ်ူနဲ့ အိပလြို့ရတယ် နင် စိတမြရဲဘူးဆိုရင် သင်းသင်းပါ ခေါလြိုကြ ကြားလား ယမင်း “

မှယမင်း ဘာမှ ထပမြပြောဝံ့တော့ဘဲ …

“ဟုတကြဲ့ ဒေါလြေး “

ဟူ၍သာ ဆိုလိုကရြသည်။

သင်းသင်းက ယမင်းနှင့အြသကခြငွြး မတိမ်းမယိမ်းပါ။ ရုပရြညအြသင့အြတင့ရြှိပြီး အသားဖြူဖြူ အရပမြှင့မြှင့ြ ကိုယလြုံး ခပသ်ှယသ်ှယပြမယေ့ြ ရငတ်ှမေို့မို့မောကမြောကရြှိလှပြီး ဖငအြိုးကြီးများလည်း တောင့တ်င်းစွင့ကြားသူ တဈယောကြ ဖြစ်သည်။

ဦးရာကြောန်ှင့ြ သုံးယောကသ်ား ဒေါခြငဝြင်းအိမမြှာပင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ ဒေါခြငဝြင်းက အလုပကြိဈစကို အကြောင်းပြပြီး အိမကြနေ အပြငကြို ရှောငပြေးလိုကသ်ည်။

ယမင်းနှင့သ်င်းသင်းတို့နှစ်ယောကြ ဦးရာကြောကြို တဈလှည့စြီ ပြုစုပေးလိုကကြှသည်။ ငှရှေိသူပီပီ ဆေးကောင်းဝါးကောင်းများကို အမြဲတစေ မှီဝဲထားသူမို့ ဦးရာကြောဆြိုသည့ြ လူကြီးက ယမင်းတို့နှစ်ယောကကြို တဈယောကလြေးခွီစီလောကြ အလှည့ကြွ လိုးပေးသှားနိုငခြဲ့သည်။ ယောကြွားဆိုလို့ ဆိတကြှီးတဈယောကြ နှင့သ်ာ တွေ့ဖူးသူဖြစ်ပမယေ့ြ လီးနှင့စြောကပြတ် လိုးကြသည့န်ရောမှာတော့ အားလုံးအတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်းကို မှယမင်း ကောင်းကောင်းကြီး နားလညသ်ဘောပေါကသ်ှားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

ဦးရာကြောကြ သူ မောလာခွိနမြှာ ခဏတဈဖြုတအြနားယူရင်း ယမင်းနှင့သ်င်းသင်းကို စောကပြတခြငွြးပြတခြိုင်း စောကပြတအြပြနအြလှနယ်ကခြိုင်း၍ သူကပြဲကြည့်ပြရိသတ် လုပလြိုကသ်ေးသည်။ သူ့လီးကိုလည်း ယမင်းတို့နှစ်ယောကကြို အားပါးတရစုပခြိုင်းသည်။ ယမင်းလည်း ထနန်ပြေီမို့ ဘာကိုမှ ဂရုစိုကမြနနေိုငတ်ော့ဘဲ သူခိုင်းသည့အြတိုင်း လုပပြေးလိုကပြါသည်။

ဦးရာကြောလြီးက စံခွိနမြီ ကြီးသည်။ လိုးအားလည်းကောင်းလှသူဖြစ်၍ မင်းတို့နှစ်ယောကစြောကပြတကြိုရော ဖငကြိုပါ လိုးပေးမယ် …ဆိုပြီး ကြိမ်းဝါးကာ သူပြောသည့အြတိုင်းလည်း ယမင်းစောကပြတကြိုရော ဖငကြိုပါလိုးသည်။ ယမင်း ဖငကြှဲသှားသည်။ သှေးစသှေးနတွထွကေလြာ၍ ဖငကြို တဈခွီသာလိုးပြီး စောကပြတကြို ပြနလြိုးပေးလိုကရြသည်။ သင်းသင်းလည်း ဖငကြို နှစ်ခွီတိတိ ပကပြကစြကစြကပြင် အလိုးခံလိုကရြသည်။

ညနေ ဒေါခြငဝြင်းပြနလြာတော့ သူတို့သုံးယောကလြည်း ဖတဖြတမြောနကြပေပြေီ။

နောကတ်ဈနေ့တွင် ဒေါခြငဝြင်းက ယမင်းကိုခေါပြှီး သူမအနနှငေ့ပျိုငရြာဆိုငရြာတွကေို အမြဲမပြတ် ပူဇောပြသ ရသည့ြ အစဉအြလာရှိကြောင်း နယမြှကြေေး ရဲကြေး ဂိုဏြးဂဏကြေး ဘာကြေး ညာကြေးစသညဖြှင့ြ တရားဝင် မဟုတသ်ော လုပင်န်းနှင့ပြတသ်ကသ်မွှ သူမကိုယတ်ိုငသ်ာမက တဈခါတဈရံ ကြေးစားအပြောမြယမြွားကိုပါ ငှားရမ်းကာ အလုပသ်ဘောအရ လူနှင့ရြင်း၍ ဝတ်တရားမပကြြ ဖြည့ဆြည်းပေးရသည့အြကြောင်းများကို သူမလကရြှိ ရငဆြိုငကြှုံတွေ့နရသေည့အြခွအနေအတေိုင်း အကြောင်းစုံကို ယမင်းသိအောင် ရှင်းလင်းပြောပြ နပေါသည်။ ယမင်းနှင့သ်င်းသင်းတို့လည်း တဈဖကတ်ဈလမ်းက သူမကို ကူညီပေးဖို့ ဆှယတ်ရားဟောသည်။

ယမင်း လကခြံပါသည်။ ဝကဖြစ်နမှတေော့ ခွီးကြောကန်စရောလည်း မလိုအပတ်ော့ပါ။ ယမင်းအနနှငေ့ြ ဖြစ်ပကြသ်မွှကို ရှေ့ဆကရြငဆြိုငသ်ှားဖို့သာ ရှိပါတော့သည်။

ဒေါခြငဝြင်း စခေိုင်းမှုအရ ယမင်းနှင့သ်င်းသင်းနှစ်ယောကသ်ား လုပင်န်းရှင် သူဋျဌေးတဈယောကန်ှင့ြ တွေ့ဆုံဖို့ ဆိုပြီး သူ လာခေါခြိုင်းသည့ြ ကားနှင့ပြင် ညတွင်းချင်ြး လိုကပြါလာခဲ့ရလသည်ေ။ မှနေီကုန်းဖကရြှိ အိမတ်ဈအိမသ်ို့ ရောကရြှိလာခွိနတ်ှင် ကားကိုရပလြိုကပြှီး ဒရိုငဘြာဖြစ်သူက သူတို့နှစ်ယောကစြလုံးကို ကားပေါကြနဆင်ေးခိုင်းလိုကကြာ အိမထြဲခေါသ်ှင်းလာခဲ့ပါသည်။

“မင်းတို့ ဒေါလြေး မမဝင်းလာနကပြေဲ သူလာရင် ငါတို့ သူဋျဌေးရော သူ့လူတွရေော မင်းတို့ဒေါလြေး တဈယောကတ်ည်းကို ဝိုင်းဆောကြှတယ် ခံလည်းခံနိုငတ်ယ် “

ဆိုပြီး ဒရိုငဘြာကြီးက သူ့နာမည် ဦးညို ဟုခေါကြှောင်း သူဋျဌေးလူရင်းဖြစ်ပြီး ကားမောင်းနတောကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း။ သူဋျဌေးနာမညကြ ဦးထွန်းမှတဖြစ်ပြီး ဒေါခြငဝြင်းအနနှငေ့ြ ငှကြေေးအခကအြခဲတဈစုံတဈရာ ပေါပြေါကတ်ိုင်း သူ့ထံမှ ငှသေိန်းလေးငါးဆယလြောကအြထိ အမြဲ လာရောကဆြှဲတတကြှောင်း။

ဒေါခြငဝြင်းကို ပိုငသ်ူဖြစ်၍ သူမှောကလြိုမှောကြ လှနလြိုလှန် ပြုနိုငသ်ညဖြစ်ရာ ယခုအကြိမတ်ှငလြည်း သူမတပည့မြတွေ ဖြစ်ကြသော ယမင်းတို့နှစ်ယောကြ အနနှငေ့ြ သူ့စိတတ်ိုင်းကြ အလိုရှိသမွှကို ပြုစုပေးနိုငမြှသာ ပြနလြှှတပြေးမှာဖြစ်ကြောင်းများကို အသိပေး ပြောကြားလာပါသည်။

ယမင်းလည်း ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ်ဆိုပြီး သင်းသင်းလကကြိုဆှဲကာ အိမထြဲသို့ လှမ်းဝငလြာခဲ့လိုကပြါသည်။

သူဋျဌေးဦးထွန်းမှတန်ှင့တ်ိုကရြိုကတ်ှေ့ဆုံခွင့ရြသည်။ သူက ငါးဆယကြွောအြရှယ် အသကကြှီးသူဖြစ်ပမယေ့ြ ခန်ဓာကိုယကြှံ့ခိုင် တောင့တ်င်းပြီး သနတ်ုန်းမှနတ်ုန်းပဲလို့ ဆိုရပမည်ေ။ သူနှင့အြတူ သကလြတပျိုင်းအရှယခြန့ြ ဧည့သ်ညသ်ုံးယောကြ ရှိနကော အားလုံး အရကဝြိုင်းဖြဲ့၍ သောကစြားနကြသေည်။

“လာ … ထိုငကြှ “

ဟုဆိုပြီး ယမင်းတို့ကို နရောခပြေးလိုကသ်ည်။ ယောကြွားတဈစု၏မကြလြုံးများက ယမင်းနှင့သ်င်းသင်းတို့ နှစ်ယောကြ၏ ခန်ဓာကိုယအြစိတအြပိုင်းများကို အထကအြောကမြကနွအြောင် အနုလုံပဋိလုံ ခွဲခွမ်းစိပဖြှာ၍ ကြည့်န်ကြသေည်။

“နာမည် ဘယလြို ခေါကြှလဲ “

သူကမေးတော့ ယမင်းက နာမည် ပြောပြကာ မိတဆြကလြိုကသ်ည်။ သင်းသင်းလည်း သူတို့ လူစုနှင့တ်ဈခါမှ တွေ့ဆုံဖူးသူ မဟုတပြါ။

“သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ နကြပေါ သမီးတို့ ဆန်ဒရှိရင် သောကန်ိုငတ်ယ် “

ဦးထွန်းမှတကြပြောပြီး သူ့စည်းကမ်းခကြတ်ှကေိုပါ တဈဆကတ်ည်း ယမင်းတို့ သိအောငပြှောဆိုလာသည်။ ဒရိုငဘြာဦးလေးကြီး ဦးညိုပြောခဲ့သလိုပငဖြစ်နသည်ေ။

မှယမင်းတို့နှစ်ယောကြ ခေါင်းကိုသာ အသာညိတ်၍ … သူမတို့အနနှငေ့ြ ဒါကို လကမြခံချင်လြို့လည်း မရနိုငမြှန်းကို အစကတည်းက သိနှင့န်ပြေီးသားပဲ မဟုတလြား။

သောကကြှ စားကြသည်။ လူကြားထဲမှာ ဖြစ်၍ ဣန်ဒွဆယေန်ကြပေမယေ့ြ အခွိနကြှာလာတော့လည်း ထုံးစံအတိုင်း ရောရောနှောနှော စကားပြောဖြစ်လာသည်။ အကြိမကြှိမ် ခွကခြငွြး တိုကမြိကြသည်။ ယမင်းရော သင်းသင်းပါ မကြန်ှာကလေး ရဲတွတလြာကြပြီး အရကရြှိနတ်ကလြာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဦးထွန်းမှတကြ ယမင်းကို သူ့ပေါငပြေါအြထိုငခြိုင်းပြီး သောကရြင်းစားရင်း ကိုငန်သလေို သင်းသင်းလည်း သူ့လူနှစ်ယောကြ၏ အကိုငကြို ခံနရပြေီဖြစ်သည်။

“အခန်းထဲ သှားရအောင် သမီး “

“ဟုတကြဲ့ အနကြယ့သ်ဘောပါ “

ဦးထွန်းမှတ် မှယမင်းလကကြိုဆှဲခေါကြာ အိပခြန်းတဈခုထဲကို ဝငရြောကလြာလိုကကြှသည်။

အိပခြန်းထဲက နှစ်ယောကအြိပကြုတငကြှီးပေါမြှာ ယမင်းတဈယောကြ လူးလိမ့န်အေောင် ခံနရသေည်။

သူက ယမင်းကိုယပြေါမြှာ ရှိသမွှ အဝတအြစားတွကေို အကုနခြွှတကြာ ကုတငပြေါမြှာ ပေါငန်ှဈဖကကြို ပြဲပြဲကားကားလုပ်၍ အိပစြလေိုကပြှီး ယမင်းပေါငကြှားရှိ စောကပြတရြှိရာကို သူ့မကြန်ှာအပ်၍ စောကပြတကြို အပီအပြင် ဘာဂွာကိုငပြေးနပေါသည်။ စောကပြတအြကြဲကြောင်းကလေးကို လွှာဖြင့ြ အောကမြှနေ၍ အထကသ်ို့ လေးငါးဆယခြကြြ သိမ်းယကပြဈလိုကသ်ည်။

စောကပြတထြိပကြ အစိဟုခေါသ်ော အသားထဈ ခွှနတ်ကတ်ကကြလေးကို စုပသ်ည်။ လွှာနှင့ယ်ကကြာသပကြာ သှားနှင့မြနာကငွအြောင် ငုံခဲကိုကဆြှ၍ ကလိကစားပေးသည်။ စောကခြေါင်းထဲကိုလည်း လွှာတဈခုလုံးသှင်းပြီး လှည့ပြတမြှှနှေောကကြာ ဆှပေးလိုကသ်ည်။

ယမင်းတဈကိုယလြုံး ကော့ပြံနရကော ဦးထွန်းမှတခြေါင်းကို လကန်ှဈဖကန်ှင့ဖြိ၍ဖိ၍ သူ့ခေါင်းမှဆံပင် လိမကြောကကြောကတ်ှကေို တင်းတင်းကြီး ဆုပကြိုငထြားမိပါသည်။

“အား အ အ အနကြယရြယ် ယမင်း စောကပြတတ်ဈခုလုံး ရစရာတောင် မရှိတော့ဘူး ယကယ်ကြ အား ကောင်း ကောင်းလိုကတ်ာ နောြ အီး ဟီး …ယမင်း အနကြယ့လြီးကို ပြနစြုပပြေးမယ် … အနကြယ် စိတကြှိုကြ လိုးချင်သ်လို လိုး … ရှိသမွှ လူကုန် အကုနလြိုး …လိုးလို့ ရ ရတယ် … အား …အ မှုတ် မှုတပြေး …ယကြ ယကပြါ မှနမြှန် … အစိကို နာနာ ပြတပြေး စုပပြေး …အနကြယရြယ် … အီး အား ယမင်း ယား … ယား လှပြီ “

ယမင်း ထွန့လြူးနရောက တတွတတ်ှတ် ညည်းတွားပြောဆိုနပြေီး ကာမဆန်ဒတွေ အပြတထြကြှကာ မထိန်းနိုငမြသိမ်းနိုငအြောင် စောကပြတအြရှကြီး ရှလာခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ ဦးထွန်းမှတကြ ယမင်းစောကပြတ် အခေါင်းပေါကထြဲ လကခြွောင်းနှစ်ချောင်းပူး၍ ထည့သ်ှင်းကာ တရစပ် ထိုး၍ ထိုး၍ မှှေ့ဆောင့ြ ပေးနသေေးသည်။ စောကရြညတ်ှကေ မှငမြကောင်းအောငရြှှဲနဈစွာ ယိုစီးကလွာပြီမို့ ယမင်းက သူ့ကိုအသနားခံသည့အြနနှငေ့ြ …

“အနကြယ် တောြ တောပြှီ … ယမင်း ဘယလြိုမှ မခံနိုငတ်ော့ဘူး … လိုးချင်လြည်း လိုးတော့ အနကြယရြယ် … ယမင်း လီးစုပပြေးမယ် လာပါ “

“ကောင်းပြီ စုပပြေးစမ်း သမီး စုပတ်ာ ခံချင်တ်ယ် “

“အနကြယ့ြ ပုဆိုးခွှတလြေ “

သူက ပုဆိုးကို တဈကြင်းလုံး ခွှတခြလွိုကကြာ ယမင်းရှေ့မှာ လာရပသ်ည်။ ယမင်းခညွြးပဲ စောကပြတရြှနတောတော့ မဟုတပြါ။ သူကိုယတ်ိုငလြည်း လီးက အပြတတ်ောငန်ပြေီဖြစ်ကာ အညိုရောငသ်မ်းနသေော သူ့လီးကြီးမှာ အမှှေးအမှှငတ်ှကြေားကနေ လဒဈကြီးပြူးတူးပြဲတဲနှင့ြ ကြောကမြကဖြှယရြာပင် ကောင်းနသေေးတော့သည်။

ဦးထွန်းမှတ်၏လီးညိုကြီးက လုံးပတ် လကတ်ဈဆုပစြာလောကကြှီးပြီး ရှဈလကမြကြောကြွောလြောကြ ရှညသ်ဖြင့ြ ဆိတကြှီးလီးထကပြင် နှစ်ဆခန့ြ ပိုမို ကြီးထွားနပသေေေးသည်။ အလွားကလည်း ရှညလြှန်းနပြေီး ဆိတကြှီးလီးထကြ တဈလကမြခန့ြ ပိုလှနန်တောမို့ ယမင်းစောကပြတကြလေး ပေါကထြှကသ်ှားမှာတောင် ကြောကန်ရသေေးသည်။ ကာမလိုကစြားလှန်းပြီး လိငစြိတပြှင်းထနသ်ူပီပီ သူ့ကိုယပျိုငပြဈစည်းကြီးကို မကြီးကြီးအောင် တသသနှင့န်ည်းမွိုးစုံသုံးပြီး ပြုပြငထြားသူမှန်း သိသာနပသေည်ေ။

ယမင်းကတော့ ဘာဖြစ်ဖြစ် အလိုးခံရမှာမို့ သူ့လီးအဆငသ်င့ဖြစ်အောင် ပါးစပထြဲအပြည့အြသိပ် ထည့သ်ှင်းပြီး စိတလြိုလကရြပင် စုပပြေးယကပြေးနပေါသည်။ လီးထိပခြေါင်းကို ဒဈပတလြည် လွှာနှင့ဝြေ့ဝိုကြ၍ ယကပြှီး လချောင်းတဈလွှောကြ အသှားအပြနလြွှာနှင့ြ တဆတဆြတလြှုပဆြှယကပြေးသည်။ ဂွေးဥတွဲတွဲကြီးနှစ်လုံးကို မှိနရြညယ်ှကရြညစြုပဆြှဲပေးလိုကရြာ အနကြယကြှီး မနောခွေ့သှားပုံရလသည်ေ။

“သမီး သိပတ်ောတ်ာပဲကြယ် သမီးပြနရြင် အနကြယ် သမီးကိုဆုခတွဲ့အနနေဲ့ မုန့ဖြိုး အများကြီးပေးလိုကမြယ် လီးကို စိတပြါလကပြါစုပတ်ာ သမီးတဈယောကပြဲ အနကြယမြှငဖြူးသေးတယ် “

“အနကြယ် သမီးကို သဘောကလွားဟင် “

“ဘယလြိုပြောလိုကပြါလိမ့ြ သမီးရယ် ဖြစ်နိုငရြင် အနကြယ် ညည်းလေးကို မှေးပြီးတော့တောင် စားလိုကခြငွြ သေးတယ် ဟင်းဟင်း “

ဆိုပြီး ပြောလိုကတ်ော့ ယမင်းလည်း ပီတိကလေးတွဖြောဝသှေားမိပြီး …

“အနကြယ် မှေးချင်မြှေးလေ နေ့တိုင်းညတိုင်း စားချင်သ်လို စားရမှာတော့ ကြိန်းသပေါတယ် ဟင့ြ ဟင့ြ “

ယမင်းက ပြောလိုကသ်ည်။ ဦးထွန်းမှတ် သူမနားနားကို ကပပြှီး …

“သမီးကို အနကြယတ်ဈခုမေးမယန်ောြ မှနမြှနဖြှေ “

“မေးပါ အနကြယ် “

“သမီးလီးစုပတ်ာ ဝါသနာပါလား “

“ပါတယ် အဲလိုလုပပြေးလေ သမီးစိတကြပိုပြီး ဟို ဟိုဟာ ဖြစ်လာသလိုပဲ …အင်း စ … စ ပတ် တအားရှလာတယ် ဆိုပါတော့ အနကြယ် ရယ် … သမီးက ခံရတာထကြ ခုလို တဈယောကတ်ဈလှည့ြ လုပတ်ာလည်း ကြိုကတ်ာပါပဲ အနကြယ် သဘောကရွင် သမီးနေ့တိုင်းစုပပြေးနိုငပြါတယ် အဟင်း ဟင်း ဟင်း “

“ကောင်းတယ် အနကြယကြလည်း လိုးရတာရော မှုတရြတာရော ဝါသနာပါတယ် မိန်းမလိုးတဲ့အခါ အသည်းအသနလြိုးသလို ဘာဂွာကိုငပြှီဟေ့ ဆိုရငလြည်း သမီးမပြောနဲ့ သမီးထကပျိုရင့တ်ဲ့ တဈခုလပတ်ို့ မုဆိုးမတို့ကိုတောင် မွော့သှားအောငမြှုတပြေးနိုငတ်ယ် အနကြယန်ဲ့နတောကြာလာရင် သမီးသိလာလိမ့မြယ် “

ဟူ၍ ပြောလိုကပြှီး ယမင်းကိုယလြုံးအိအိကလေးကို ကုတငပြေါမြှာ သူ့စိတကြှိုကန်ရောခပြေးလိုကသ်ည်။ မှယမင်းကုတငပြေါမြှာ ပကလြကအြနအထေား ဒူးထောငပြေါငကြားလေးဖြစ်လို့ သှားသည်။

ဦးထွန်းမှတကြ ယမင်းပေါငကြှားထဲဝငပြှီး သူ့လီးဒဈထိပပြှဲကြီးကို ယမင်းစောကပြတအြဝမှာ တေ့လိုကကြာ သူ့ခါးကို အရှေ့တိုး၍ စွတ် ဗှှတ် ဆိုပြီး အသံထွကအြောင် အားပါပါ ဖိဆောင့လြိုးခလွိုကသ်ည်။

“အ နာ နာတယ် လီးကြီးက ကြီးလှန်း လိုကတ်ာ အနကြယရြယ် “

ယမင်း အသကရြှူမှားသှားရသည်။

အနကြယထြှန်းမှတကြ သူမကို လုံးဝ အလွှော့မပေးတော့ပါ။ သူ့လီးကို ယမင်းစောကပြတထြဲ မဝငဝြငအြောင် လိုးသည့အြနနှငေ့ြ စောကခြေါင်းအဝကလေးကို လဒဈထိပန်ှင့ြ လှည့ပြတထြိုးမှှကော တဈရဈချင်ြး တဈရဈချင်ြး ဝငအြောင် အပေါစြီးကနပြေီး အသည်းအသနဆြောင့ခြပြေးနပေါသည်။

“အန် အနကြယ် လ … လီး က ဝင် ဝငရြဲ့လားဟင် ယမင်းစောကပြတန်ဲ့ အနကြယ့ဟြာကြီး ဆန့ပြါ့မလား အနကြယရြယ် အ အမေ့ အမယလြေ့လေး တအားမဆောင့န်ဲ့ … အဖုတကြှဲပြဲကုနလြိမ့မြယ် အနကြယရြဲ့… အီး အိ ဟီး ဟီး”

“ဝငပြါတယ် ခုတောင် တဈဝကဝြငအြောင် လိုးပေးနတောပဲ … စောကပြတထြဲ မဝငတ်ဲ့လီး … ဘယလြီးရှိသလဲ အနကြယ့ကြိုပြောစမ်း “

ဆိုပြီး သူက နင်းကနဆြောင့လြိုးပေးနပသေည်ေ။ လီးက ရှောရှောရှူရှူမဖြစ်သည့တ်ိုငအြောင် စောကပြတအြဝကို တဈကြပစြှာဖြင့ြ တဈခကြကြှေးညှှတကြာ အထဲကို ထောကကြနပြှီး စွပကြနဲဖြပကြနဲ ဆောင့အြောင့တ်ိုးဝငသ်ှားလသည်ေ။ ယမင်းလည်း သူ့လီးမဝင် ဝငအြောင် အောကကြနေ ဖငကြို ကော့ကော့ဆောင့ပြေးနသည်ေ။

အခကြလြေးငါးဆယ် အထိ လီးတဈဝကသ်ာဝငန်ိုငသ်ေးသောလြည်း ဆောင့အြားလည်းကောင်း ပရိယာယလြည်းကြှယသ်ူပီပီ ဦးထွန်းမှတကြ စိတရြှညလြကရြှည် ယမင်းဖငသ်ားအိအိနှစ်ဖကကြို ဆုပဆြှဲကာ ခါးအားကိုအသုံးပြုပြီး ခပပြှင်းပြင်းလေး တဈခကြခြငွြး ဖိဖိဆောင့ခြလွိုကတ်ော့ တဈခွိနမြှာ ယမင်းဖငကြို ကော့ကြှပြီးအဆောင့န်ှင့ြ အနကြယထြှန်းမှတ် အပေါစြီးကနေ အရှိနန်ှင့န်င်းအဆောင့ြ တိုကဆြိုငကြှုံကြိုကြ သှားရပြီး သူ့လီးကြီးမှာလည်း ယမင်းစောကခြေါင်းထဲကို အဆုံးထိပေါကထြှကသ်ှားမတတ် လီးအရင်းအထိတိုင် ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကကြှီး ထိုးဖောကဝြငရြောကသ်ှားခဲ့ရလသည်ေ။

“အား … … အ “

ယမင်း မကြလြုံးတွပေါ ပြူးပြဲ၍ အောသ်ံတောငမြထွကန်ိုငရြှာဘဲ လညမြွိုအနင်းခံထားရသူလို မကြကြလူးဆနပြှာ လွှာထွကမြတတ် ဖြစ်သှားရသည်။ အနကြယထြှန်းမှတ် ရငအြုပကြှီးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ စုံကနတ်ှန်းရင်း စအိုကိုရှုံ့၍ ဖငသ်ားနှစ်ဖကကြို လိနကြစွဖြစွည်ှဈကာ လီးကို စောကပြတထြဲကနေ ပြနထြှကသ်ှားအောင် ပြာပြာသလဲ ဆန့ကြငွရြုန်းကနန်မေိရှာသည်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ယမင်းဖစွည်ှဈ ရုန်းလလေေ ဦးထွန်းမှတလြီးကို သူမစောကပြတကြ စုပအြားကောင်းကောင်းနှင့ြ အငမ်းမရ ပြုတတ်ူနှင့ည်ှပထြားသလို စုပဆြှဲထားလလေေ ဖြစ်သှားရတာမို့ သူမအနနှငေ့သ်ူ့လီးဒဏကြနေ ဘယလြိုနည်းနှင့မြှ လှတမြှောကဖြို့ မစွမ်းသာနိုငတ်ော့ခွေ။

ဦးထွန်းမှတကြလည်း သူ့လီးကို ယမင်းစောကပြတထြဲကနေ ပြနမြခွှတထြုတဘြဲ ဒီအတိုင်းစိမထြိုးထားပြီး ယမင်းနှုတခြမ်းများကို လိုကလြံစုပန်မ်း၍နပသေည်ေ။ ယမင်းနို့နှစ်လုံးကိုလည်း သူ့လကန်ှဈဖကန်ှင့ဖြစွန်ယကြာ ယမင်းနာကငွမြှုသကသ်ာအောင် အာရုံပြောင်းသည့အြနနှငေ့ြ နို့သီးခေါင်းတဈဖကစြီကို စို့စို့ပေးလိုကသ်ည်။ ယမင်း နို့အစို့ခံလိုကရြတော့ စိတကြ အနည်းငယပြှောင်းလဲလာခဲ့ရသည်။ သူမအသိစိတထြဲကနေ နာတာကို မေ့လွော့သလို ဖြစ်သှားသည်။

“သမီး နာသေးလား “

“အင်း ဟင်း …နာတော့ မနာတော့ဘူး တဈမွိုးကြီး တဈကြပန်တော ပဲ “

“နည်းနည်းဆောင့ကြှည့မြယန်ောြ အောင့ခြံထားလိုကြ “

“အင်း … ဟုတ် ဟုတကြဲ့ “

သူက လီးကို ပြနဆြှဲထုတကြာ ခုနကလို ပြနပြှီး ဖိဆောင့သ်ှင်းလိုကပြှနသ်ည်။ လီးအရင်းထိ ဆောင့သ်ှင်းခွင်းမွိုးမဟုတဘြဲ တဈဝကကြွောကြွောလြောကသ်ာ သှင်းပြီး လိုးခွင်းဖြစ်၍ ယမင်းနည်းနည်းခံသာလာပြီး အနကြယထြှန်းမှတခြါးကို ပြနလြညဖြကတ်ှယကြာ အောကကြနေ သူမဖငကြို ပင့မြှှောကြ ကော့ခံပေးစ ပြုလာရပြနပြါသည်။

ဦးထွန်းမှတကြလည်း သတိကြီးကြီးထား၍ သူမကို လိုးပေးနပြေီး လီးကို တဈဝကသ်ာသာလောကြ ဆောင့သ်ှင်းလိုကြ ပြနကြှှခွှတလြိုကြ နောကတ်ဈကြိမ် ပြနဆြောင့သ်ှင်းလိုကန်ှင့ြ တဖြည်းဖြည်း လိုးခကြြ သှကလြာခဲ့သည်။ အခကြန်ှဈဆယ် အစိတဆြောင့လြိုးပြီး ယမင်းဖီလငတ်ှေ အပြတတ်ကလြာခွိနမြှာ သူ့လီးက လေးငါးခကြမြှာ တဈခကြလြောကြ သူမစောကခြေါင်းလေးထဲသို့ အရင်းထိ စိုကဆြင်း ဝငရြောကသ်ှားသညကြို ယမင်းတဈယောကြ တဈစကကြလေးတောငမြှ သတိမထားလိုကမြိဘဲ အကောင်းကြီးကောင်းလာရပြီ ဖြစ်သည်။

အခွိနကြ အတောကြလေးကြာမှင့လြာပြီမို့ ယမင်း တဈခကြခြငွြးလီးအသှင်းခံရင်းမှ သူမစောကပြတထြဲ တရှရှဖြစ်ပြီး ပြီးချင်ခြငွဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

“ဆောင့ြ ဆောင့ြ အနကြယရြယ် မှနမြှနဆြောင့ြ ဖိဖိပြီး လိုးပေးစမ်းပါ အင့ြ အင့ြ … ဟင့ြ “

“ပေါငန်ှဈဖကကြို ကားထားလိုကြ သမီး … အနကြယ် ခပကြှမ်းကြမ်းလိုးပေးမယ် “

“ဟုတ် ကဲ့ အနကြယ် မှနမြှနဆြောင့ြ …ဆောင့န်ောြ ယမင်း ပြီးတော့မယ် အ အား ကောင်းလိုကတ်ာ အနကြယရြယ် ဟင့ြ ဟင့ြ … ယမင်းကို ဖကြ …ဖကြ ထားစမ်းပါ အား …အ “

အနကြယထြှန်းမှတလြည်း ဇယဆြကသ်လိုပင် သူမစောကပြတကြလေး ပြဲလနသ်ှားအောင် ပတကြှမ်းတိုကကြာ ဆောင့လြိုးပစ်လိုကပြါလသည်ေ။ သူအခကြသ်ုံးဆယလြောကလြိုးအပြီးမှာ ယမင်းစောကခြေါင်းလေးထဲမှ စောကရြညမြွား ပြကကြနဲပြကကြနဲ ထွကကြလွာခဲ့ရကာ တဈခွီပြီးဆုံးခွင်းသို့ ရောကရြှိသှားသည်။

ဦးထွန်းမှတလြည်း နောကထြပ် ဆယမြိနဈအကြာ တရစပဖြိလိုးခလွိုကရြင်း သူ့လီးချောင်းတဈလွေှကြ ကငွကြနဲဆိမ့ကြနဲ ဖြစ်ကာ လရညပြစွြ ခွှဲခွှဲတွကေို သူမစောကခြေါင်းအတွင်းဖကရြှိ သားအိမထြဲအထိ ရောကအြောင် တဗှှတဗြှှတ် ပန်းလှှတ် ထုတလြိုကရြလသည်ေ။

ယမင်းရော သူပါ ငှိမကြသွှားကြသည်။

ထိုအခြိန် …

အခန်းအပြငဖြကရြှိ ဧည့ခြန်းဆီမှာတော့ ယမင်းနှင့အြတူပါလာခဲ့သော ဒေါခြငဝြင်း၏တူမချောလေး သင်းသင်းခမွာမှာလည်း ယောကြွားကြီးသုံးယောကြ၏အကိုငကြို ခံနရပြေီဖြစ်သည်။

သင်းသင်းတဈကိုယလြုံးမှာ အဝတတ်ှေ ဖယိုဖရဲဖြစ်ကာ နသည်ေ။ အမူးဒီဂရီတကပြှီး စိတရြိုင်းဝငလြကြြ ဖြစ်ချင်တ်ိုင်း ဖြစ်နကြသေည့ြ ယောကြွားကြီးသုံးယောကအြလယမြှာ သူမဘယလြိုနရှောမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်ရြုံနှင့ပြင် သိသာနိုငန်ပြေီ။

သင်းသင်း သူတို့သုံးယောကြ၏လီးတွကေို အားရပါးရစုပပြေး မှုတပြေးလိုကရြသည်။ သူတို့ကလည်း သင်းသင်းကို တဈယောကတ်ဈလှည့စြီ ကိုငကြှသည်။ ကိုယပြေါမြှအင်ျကြီကိုခွှတကြာ နို့နှစ်မှှှာကို ဖစွည်ှဈကစား နကြသေလို ခါးမှထမီကိုလည်း လှနလျှောပြီး အတွင်းခံပငတ်ီကလေးကိုပါ ခွှတယ်ူလိုကကြှရာက သူမပေါငကြှားရှိ စောကပြတကြို နှိုကသ်ူနှိုကြ ကိုငသ်ူကိုငဖြှင့ြ အပြတအြသတပြင် ဆှနှူးပေး နကြပေတေော့သည်။

သင်းသင်းစောကပြတကြ စောကရြညတ်ှရှေှဲနဈအောင် ထွကကြလွာသည်။

သူမနှင့အြတူရှိနသေူ သုံးယောကအြနကြ ဦးစောနိုငဆြိုသူက သင်းသင်းကို စဖြုတသ်ည်။ ကနွတ်ဈယောကြ ဖြစ်သော ကိုဘထူးဆိုသူက သူ့လီးကို သင်းသင်းပါးစပထြဲ သှင်း၍ မှုတစြပြေီး သူ့လရညတ်ှကေိုပါ သင်းသင်းပါးစပထြဲ ပန်းလှှတထြုတလြိုကပြါသည်။ သူက လီးအမှုတခြံရတာကို တောတ်ောကြှိုကဟြနတ်ူသည်။ နောကတ်ဈခွီ ပြီးအောငလြည်း သင်းသင်း သူ့လီးကို စုပပြေးရသေးသည်။

နှစ်ယောကစြလုံး လီးကြီးတွကေ တုတတ်ုတထြှားထွားကြီးတွဖြစ်ေပြီး သူတို့နှစ်ယောကသ်ာမက ကနွတ်ဈယောကဖြစ်သည့ြ တငမြောငကြွောဆြိုသူလည်း မခလှဘေဲ လီးကြီးက ရှဈလကမြအရှညခြန့ြ စံခွိနလြှနကြှီးမား၍နကော သူတို့ အားလုံးလီးတွကေ သမားရိုးကမွဟုတသ်ော ကြီးဆေးတွေ ဘာတွမွေား ထိုးထားကြသလားဟုပင် သင်းသင်းတဈယောကြ သံသယဝငမြိသညအြထိ ဖြစ်ရလသည်ေ။

သင်းသင်းလည်း ကိုစော( ဦးစောနိုင် ) ၏လိုးဆောင့မြှုကို ကော့နအေောငခြံစားရပြီး နောကတ်ဈခွီ တငမြောငကြွောကြ သူမကို လိုးခွိနမြှာ လေးဘကထြောကကြုန်းခံရင်း စောကပြတကြ မခံနိုငအြောင် ကြိန်းစပ်၍နသလေို ခံစားနရပေသည်ေ။ တငမြောငကြွောကြလည်း သူမစောကပြတထြဲသို့ တင်းကြပစြီးပိုငစြှာ ဝငထြှကန်သေော သူ့လီးကြီးကို လီးတဈဆုံးမှုပအြောင် ထည့သ်ှင်းဆောင့လြိုးပေးရင်း ကာမရသကို ဝဝလငလြငကြှီးခံစားနပသေည်ေ။

သင်းသင်းလည်း တအင့အြင့ည်ည်းရင်း သူ့လိုးဆောင့မြှုအောကမြှာ မလူးသာမလှန့သ်ာ မိန်းမော နဈမွောနရလေသည်ေ။ ဒီလို လီးကြီးတာမွိုးကို သူမစိတထြဲကနပြေီး တောတ်ောကြလေး စကဆြုပသ်လို ရှိပမယေ့ြ အတွေ့ဒဏကြိုလည်း ဘယလြိုမှ မတွန်းလှနန်ိုငပြါခွေ။ သူမအခွအနေကလေည်း ဒေါခြငဝြင်း၏ အလိုဆန်ဒကို ဘယန်ည်းနှင့မြှ ဆန့ကြငွလြို့ ရနိုငသ်ောအခွအနေမဟေုတတ်ာကို သူမကိုယတ်ိုင် အသိပင် ဖြစ်ပသည်ေ။

သင်းသင်းအနနှငေ့ြ ကိုစောနိုငလြိုးပြီးခွိနကြတည်းက သူမ စောကပြတ် ကြဲသှားသလားတော့ မသိပေ။ သူ့လီးက လဒဈကြီးသလောကြ လီးကိုယထြညအြလယပျိုင်းလောကမြှာ တဈကြပန်ပြေီး အထဈအရဈဖြစ်နတောမို့ လီးကို သူမစောကပြတထြဲ မဝငဝြငအြောင် ဇွတအြတင်း ဖိဆောင့ထြည့လြိုးရင်း စောကပြတန်ှုတခြမ်းသား အနည်းငယ် စုတပြှတကြာ ကြဲပြဲခဲ့ခွင်းပဲ ဖြစ်ခွမည်ေ။ ကိုစောနိုင် အမူးလှနန်တောလည်း ပါပမည်ေ။

တငမြောငကြွောြ ခွေးကုန်းလိုးနစဉေမြှာ စောစောက သူမကို လိုးသှားသည့ြ ဦးစောနိုငန်ှင့ြ ကိုဘထူးတို့ နှစ်ယောကြ၏ လီးတွကေို သင်းသင်းက လကတ်ဈဖကစြီမှာ ဆုပကြိုငရြင်း သူတို့လီးနှစ်ချောင်းကို တဈလှည့စြီ စုပကြာယကကြာဖြင့ြ ပုလှမှေုတပြေးနရသေည်။

လဒဈလုံးကြီးတွကေို လွှာကလေးနှင့လြှည့ပြတယ်ကဆြှ ကစားပေးနရသေည်။ လီးကိုယထြညကြို တင်းတင်းဆုပကြိုငပြှီး ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပ်၍ ဂွင်းရိုကြ ဆောင့ပြေးရသည်။ ဦးစောနှင့ြ ကိုဘထူးလီးကြီးနှစ်ချောင်းက သူမလကထြဲမှာ ကြောကမြကဖြှယရြာ ကောင်းအောင် မတတ်ောငကြာ ထောငထြလာတာကို တွေ့လိုကရြလတေော့သည်။

ဦးစောနိုငတ်ဈနာရီလောကြ ထငတ်ိုင်းကြဲကာ လိုးဆောင့ခြဲ့သလို တငမြောငကြွောလြည်း သူ့လဒဈပြဲကြီးကို မညှာမတာ သူမစောကပြတထြဲကို တဖြောင်းဖြောင်းနှင့ြ ဖိဆောင့ရြင်း တဈနာရီကြောကြွောလြောကြ ကြာမှင့စြှာ လိုးပေးလိုကပြှနပြါသည်။ ခွေးကုန်းလိုးသည့ြ အခွိနကြှာလာလလေေ သင်းသင်းစောကပြတကြလေးက အပေါကဝြပိုကယွအြောင် ခွဲ့ပေးနသလေိုကြီးဖြစ်ကာ စောကပြတတ်ဈခုလုံး အသားနီလနပြှီး ဟဟပြဲပြဲကြီးဖြစ်ကာ နလတေေော့၏။

ဒီအခိုကမြှာပင် …

အိပခြန်းထဲကနေ မှယမင်းရော ဦးထွန်းမှတပြါ ထွကလြာကြတာ မှငလြိုကရြ၍ သင်းသင်း သကပြှင်းတဈခကြကြို ဟင်းကနဲ ခလွိုကမြိပါသည်။

ယမင်းလည်း ဦးထွန်းမှတကြ သူမကို တဈခွီလိုးကာ ခတ်ေတအနားယူ၍ နောကတ်ဈခွီကို နှစ်ခွီမှောကအြဖြစ် ထပမြံလိုးပေးလိုကသ်ဖြင့ြ ကာမစည်းစိမကြို အပြည့အြဝ ရရှိသှားပြီး နှစ်ထောင်းအားရ ကြနပေသ်ည့မြကြန်ှာနှင့ြ ဦးထွန်းမှတပြုခုံးပေါြ ခေါင်းကလေးမှီနှဲ့၍ အခန်းထဲကနေ ထွကလြာပါသည်။

ယမင်းကိုယပြေါမြှာ အဝတအြစားမလုံမလဲပင် ဖြစ်ကာနသည်ေ။ ဘလောကဈြအင်ျကြီကို ရငဘြတကြှယသ်ီး အစုံအစေ့ တပမြထားခဲ့သဖြင့ြ သူမရငသ်ားအိအိကြီးနှစ်မှှှာကို လုံခွုံအောင် ဖုံးကြယမြထားနိုငဘြဲ ဖြစ်နပေါသည်။ ထမီကိုလည်း လွော့တိလွော့ရဲပင် အဖြစ်လောကစြည်းနှောငဝြတဆြငထြားသည်။ သူမအဖို့ ဒီအိမမြှာ ရှိသမွှလူအားလုံးက သူမကို တဏှာမကြလြုံးများဖြင့သ်ာကြည့်န်ပြေီး မကြာမီအခွိနမြှာလည်း သူတို့ ပကပြကစြကစြကြ လိုးတာကို သူမတို့နှစ်ယောကအြနနှငေ့ြ စောကပြတည်ည်းစောန်ံအောင် ခံရတော့မညမြှန်း အသအချော သိနားလညန်ပပြေေီ။

ဧည့ခြန်းရှိဆကတ်ီပေါမြှာ ထိုငလြိုကကြှရင်း သင်းသင်းတဈယောကြ တငမြောငကြွောဆြိုသူ၏ ခွေးကုန်းလိုးခွင်းကို မရှုမလှခံစားနရကော တဈဖကကြလည်း ဦးထွန်းမှတ်၏မိတဆြှနှစ်ေယောကဖြစ်ကြသော ကိုဘထူးနှင့ြ ဦးစောနိုငတ်ို့နှစ်ယောကလြီးတွကေို အားပါးတရစုပပြေးနရပေုံတို့ကို နှစ်ယောကသ်ား ကြည့်ကြောင်းကောင်းနှင့ြ မကြစြိအရသာခံ၍ ကြည့်န်ကြလေသည်ေ။

ဦးထွန်းမှတကြ အရကခြှကကြို ကိုယတ်ိုငင်ှဲ့ပြီး ယမင်းကိုပါ တဈခွကကြမ်းပေးလိုကရြာ ယမင်းလည်း မော့ခလွိုကပြါသည်။

“ယမင်း ဒီနားလာ “

ဆိုပြီး ယမင်းကိုယလြုံးကလေးကို သူ့ပေါငပြေါပြှေ့ခွီတငလြိုကရြင်း အရကသ်ောကလြိုကြ အမှည်းစားလိုကြ ယမင်းကို ကိုငလြိုကန်ှင့ြ တဈယောကတ်ည်း အလုပမြွားသှားသည်။

ဦးထွန်းမှတလြကတ်ှကေ ယမင်းကိုယပြေါမြှာ ရှိသမွှ အဝတတ်ှကေို အကုနခြွှတပြဈလိုကသ်ည်။ ဝတလြဈစားလဈဖြစ်သှားသော ယမင်းကို နို့ကိုင် ဖငန်ှိုကလြုပ်၍ ယမင်းကို သူ့လီးကုန်းစုပခြိုင်းလိုကသ်ည်။

ယမင်းလည်း ဦးထွန်းမှတလြီးကို ကုန်းစုပပြေးရင်း ကနွသ်ုံးယောကြ၏လီးတွကေိုလည်း စိတဝြငတ်စား ငေးကြည့်န်မေိကာ တဏှာစိတကြ ထိန်းမရအောင် နိုးကြှဖြစ်ပေါလြာရလသည်ေ။ သုံးယောကစြလုံး လီးကြီးတွကေ အမိုကစြားကြီးတွပေဲ ဟူ၍ ယမင်းစိတထြဲက တွေးမိသှားသည်။ ဦးထွန်းမှတကြ ဖငကြုန်းထားသော ယမင်း၏ ဖငသ်ားအိအိနှစ်ဖကအြကြားမှ ပြူးထွကန်သေော သူမစောကဖြုတကြလေးကို သူ့လကခြွောင်းများနှင့ြ ပြတကြာဆှကာ လှုပန်ှူးပေးနခွေိနမြှာ ယမင်းတဈယောကြ ခံချင်စြိတကြ အငမ်းမရဖြစ်ပေါန်ပပြေေီ။

သင်းသင်းကို လိုးနသေော တငမြောငကြွောလြည်း လရညတ်ှပန်ေးထွကြ၍ တဈခွီပြီးသှားပြီး သူနှင့ြ မရှေးမနှောင်းပင် ဦးစောနိုငရြော ကိုဘထူးပါ လရညတ်ှေ သင်းသင်းမကြန်ှာနှင့ြ နို့အုံအိအိနှစ်ဖကတ်ှပေေါကြို ပျိုငတ်ူပန်းထုတလြိုကကြှပြီး သင်းသင်းလည်း အတောကြလေးပငပြန်းသှားဟနန်ှင့ြ ကြမ်းပြငပြေါကြို မှောကခြုံလကြသ်ား လဲပျိုကသွှားတာကိုပါ ယမင်းတွေ့လိုကရြသည်။

သူမတဈယောကတ်ည်းမို့ အစွမ်းကုနပြှုစုလိုကရြသဖြင့ြ တောတ်ောကြလေး လကပြန်းကသွှားဟနတ်ူပါသည်။ တငမြောငကြွောန်ှင့ြ ကိုဘထူးက သင်းသင်းလကကြို တဈဖကတ်ဈခကြကြနေ တွဲထူပြီး ယမင်း နဘေးမှာလာရောကထြိုငသ်ည်။ ဦးစောနိုငလြည်း အရကဝြိုင်းဆီ ပြနရြောကလြာသည်။

လေးယောကသ်ား အနားယူရင်း သောကကြှစားကြနှင့ြ အရကဝြိုင်းလေးက ပြနလြညစြညကြားသှားရသည်။ အတွေ့အကြုံတွေ ဖလှယလြိုကကြှသည်။ ဟိုသုံးယောကြ၏မကြလြုံးအကြည့်မြွားက ယမင်း၏ ဝတလြဈစားလဈဖြစ်နသေော ရှိုကဖြိုကြီးငယတ်ှဆေီကို အာသာငမ်းငမ်းဖြင့ြ ရောကရြှိနကြသေည်။ ဦးထွန်းမှတကြလည်း သူ့ဧည့သ်ညတ်ှရေဲ့အလိုကို အလိုကတ်သိနှင့ပြင် …

“ကဲ ယမင်း အနကြယ့မြိတဆြှတွကေေို တဈလှည့ြ … ပြုစုပေးလိုကြဦး … သမီးသင်းသင်း ဒီနားကို လာပါ “

“ဟုတကြဲ့ပါ အနကြယ် “

ယမင်းသူ့ကို ခေါင်းညိတပြှလိုကရြာက ပြောလိုကသ်ည်။

ဦးထွန်းမှတ်၏ အစီအစဉကြ သူ့အတွကတ်ော့ အစစအရာရာ အဆငပြှခွေောမှေ့နသည်ေ။ နယရြုပကြလေးတွဖြစ်ေကြသော ယမင်းတို့နှစ်ယောကစြလုံးကို အပီအပြငစြားပြီး သူအလိုရှိသမွှ ကာမလိုအငကြို ကမ်းကုနအြောင် ရယူဖြည့ဆြည်းတော့မညဖြစ်သည်။

သင်းသင်းလကကြိုဆှဲခေါပြှီး ယမင်းနှင့အြတူ ဆကတ်ီခုံပေါမြှာ ယှဉလြကြသ်ား ကပထြိုငစြလေိုကသ်ည်။ သင်းသင်းနှင့ယ်မင်း ပေါငခြငွြးထိကပမြိသှားပြီး တဈယောကမြကြန်ှာတဈယောကကြှည့ြ၍ နားလညမြှုရှိစွာပင် တဈဦးကိုတဈဦး နှစ်သိမ့ပြှုံးကလေး ပြုံးလိုကမြိကြသည်။ သင်းသင်းလကတ်ဈဖကကြ ယမင်းခါးလေးကို အသာအယာပင် သိုင်းဖကလြာသည်။

သင်းသင်း၏ပေါငကြှားထဲကို ဦးထွန်းမှတ် လကတ်ဈဖကကြ တိုးဝငလြို့သှားသည်။ သင်းသင်းတဈယောကြ ကိုယကြလေး တွန့ကြနဲတုနခြါပြီး ကော့ကနဲ ကြှကနဲဖြစ်၍ သှားကာ သူမလည်း မထူးတော့သည့အြနနှငေ့ြ ဦးထွန်းမှတ်၏ တောငမြတန်ပြေီဖြစ်သည့ြ လီးကို အသာစမ်းကိုငလြိုကရြင်း ညငည်ငသ်ာသာ ဖြဖြရှရှကလေး ပြတသ်ပပြေးနမေိတော့သည်။

“လီးစုပပြေး သမီး “

“ဟုတ် ကဲ့ “

သင်းသင်းလည်း အနကြယထြှန်းမှတလြီးကို အားပါးတရကုန်းစုပ်၍ နပြေီ။ တောငမြတန်သေောလီးကြီးမှာ ကြီးမားလှန်းလှပြီး ဒီနေ့အဖို့တော့ သူနှင့ယ်မင်းတို့နှစ်ယောကြ ဒီလီးကြီးတွနှငေ့ြ ဘယလြောကအြထိတောငမြွား စခန်းသှားရလေဦးမလဲလို့ တွေးစဉြးစားရင်း သင်းသင်းတဈယောကြ ရငထြဲမှာလှိုကဖြိုမောနမေိသလိုကြီး ဖြစ်လို့သှားရလေ၏။

သင်းသင်းနှင့ြ အနကြယထြှန်းမှတ် နှစ်ပါးသှားခွိနမြှာပဲ ယမင်းတဈယောကြ သူ့မိတဆြှသေုံးယောကန်ှင့အြတူ အိပခြန်းတဈခုထဲကို ရောကရြှိလာပပြေီ။

“ဘယသ်ူ အရငလြိုးမလဲ ပြော “

သူမ အမေးကို ကိုဘထူးက …

“ငါ လိုးမယ် …ငါက ခုထကထြိ တဈခွီမှမလိုးရသေးဘူး ဟိုကောငမြလေး သနားလို့ မလိုးဘဲနတော “

“ကြှနမြကိုရော မသနားဘူးလား “

ယမင်းက ခပရြှှတန်ောကန်ောကကြလေးပြောလိုကပြှီး ကိုဘထူး၏ပေါငကြှားထဲကို လကန်ှိုကကြာ လီးကို ကိုငပြေးလိုကသ်ည်။ ဘထူးလည်း စပဖြှီးဖြီးလုပပြှီး ဘာမှ ထပမြပြောတော့ပေ။

“ငါ့လီးလည်း ကိုငပြေးစမ်းပါ”

ဦးစောနိုငလြည်း ပြောသည်။ တငမြောငကြွောကြမူ သူ့လီးအကိုငခြိုင်းဖို့ထကြ ယမင်းစောကပြတကြို သူကကိုငရြဖို့သာ စိတစြောနဟနေတ်ူပသည်ေ။ ယမင်း ခွရင်ေးဖကဆြီ လွှောဆင်းသှားလိုကရြင်း ပေါငန်ှဈဖကကြှားထဲ ဝငထြိုင်၍ ဟိုဟိုဒီဒီစမ်းသပကြိုငတ်ှယလြွှကရြှိလသည်ေ။

ယမင်းလည်း သူလုပန်ပေုံကို ရိပမြိလိုကြ၍ ပေါငန်ှဈဖကကြို တမငတ်ကာပင် ပြဲပြဲကားကား လုပပြေးလိုကသ်ည်။ ယမင်းစောကပြတမြှာ အထုအထောင်းခံရဖနမြွား၍လားမသိ။ နဂိုအခွအနေထကေပြင် မို့မို့ကြှကြှကလေးဖြစ်လကြြ နီရဲယောငကြိုင်း၍ နကော မှငရြသူအဖို့ ခကြခြငွြးလကင်င်းပင် လိုးချင်စြိတပြေါကအြောင် အစွမ်းကုန် ဆှဲဆောငည်ှို့ငငန်သလေိုကြီး ဖြစ်နပသေည်ေ။

“စောကပြတကြလေးကတော့ ရှယပြဲကြာ လိုးတောငလြိုးချင်လြာပြီ”

တငမြောငကြွောြ တံတွေးနငသ်ံကြီးနှင့ြ ပြောခလွိုကသ်ည်။

“နေဦး ဒီက အဈကို လိုးပစေ “

ယမင်း ကိုဘထူးကို လကည်ှိုးကလေးထိုးပြီးပြောလိုကတ်ော့ …

“အော နငကြ ဒီလိုလည်း မကြန်ှာလိုကတ်ယပြေါ့ ဟုတလြား ငါ့အလှည့ကြမွှတွေ့မယ် ဟင်းဟင်း စောကပြတရြော ဖငရြော အကုနလြိုးပစ်မှာ “

‘ရတယ် အဈကို စိတတ်ိုင်းကြ သဘောရှိသာလိုး …ယမင်းက သင်းသင်းလို မဟုတဘြူး ခံစရာရှိရင် အရှေ့ရော အနောကရြော အကုနခြံပေးမယ် “

“ကောင်းပြီ ဘထူး မှနမြှနလြိုးလိုကစြမ်းကြာ မင်း ပြီးရငတ်ော့ ငါ့အလှည့ပြဲ “

ဘထူးလည်း အခွိနမြဆှဲတော့ဘဲ ယမင်းဖကလြှည့ကြှည့ပြှီး …

“ကဲ လာ ယမင်း ပကလြကပြဲ လိုးရအောင် ငါက နင့ပြေါငန်ှဈဖကထြမ်းပြီး လိုးပေးမယ် ဖြစ်တယမြဟုတလြား “

“ဖြစ် ပါတယ် ရှင် “

ယမင်း တကယခြံရတော့ မသကသ်ာလှပါ။ သူတို့သုံးယောကစြလုံး၏ လီးတွကေ သူမသာ ကိုယအြသုဘ ဆိုသလို စံမီသည့လြီးကြီးတွခညွြေးပဲမို့ ကုတငပြေါမြှာပကလြကကြားယား အိပပြေးထားသော သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ ကိုဘထူးလီးဒဈထိပပြှဲကြီးက ဗှှတ် ဇွပဆြိုပြီး ရုတတ်ရကကြှီး ထိုးဆောင့ဝြငလြာခွိနမြှာ အသကရြှူပင် ရပမြတတဖြစ်သှားခဲ့ရပြီး …

“အ ကို … ဘထူး … ဖြေး ဖြေး “

ဆိုပြီး သူ့ရငဘြတအြား လကကြလေးနှစ်ဖကန်ှင့ြ တွန်းကနထြားလိုကမြိသည်။

“အေးပါ ဖြေးဖြေးပဲ …လိုးမှာပါ … နင့စြောကပြတကြလေးကို လကန်ဲ့သာ ဖြဲထားပေး “

“ရတယ် … အင့ြ … ဒီ … ဒီလို ဟုတလြား “

ယမင်း သူမစောကပြတကြို လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဖြဲပေးလိုကသ်ည်။ ကိုဘထူးလည်း သူ့လီးဒဈထိပကြို ယမင်း စောကပြတအြဝမှာ လှည့ပြတထြိုးမှှကော စောကစြိကလေးကို ခလုပတ်ိုကဆြှနှူးပေးရင်း လီးတဈချောင်းလုံး ယမင်းစောကခြေါင်းကလေးထဲကို နဈဝငသ်ှားအောင် အားပြင်းပြင်းနှင့ြ ဆောင့လြိုးခလွိုကပြှနလြသည်ေ။

ယမင်း ဒီတဈခါတော့ မငှင်းဆနတ်ော့ပါ။ လီးဝငရြောကမြှုကို အံကြိတကြာခံပြီး အောကကြနေ သူမဖငန်ှဈဖကကြို ကော့ပင့ြ၍ ဆောင့ဆြောင့ြ ထိုးပေးလိုကလြသည်ေ။ လီးက အရင်းထိ ကပဖြိတိုးဝငသ်ှားပြီး စောကပြတတ်ဈခုလုံးလည်း ပြည့ကြှပသ်ှားသလို ခံစားလိုကရြသည်။

ကိုဘထူးက သူ့လီးကို တဈဝကလြောကပြှနဆြှဲထုတကြာ ပြနဖြိဆောင့ခြလွိုကြ နောကတ်ဈခါ ပြနဆြှဲထုတ် ပြနဆြောင့လြိုကန်ှင့ြ အခကြန်ှဈဆယအြစိတ် ဆကတ်ိုကြ လိုးပေးလိုကပြှီး ယမင်းစောကပြတကြို သူ့လီးနှင့ြ ယဉပြါးအောငပြှုကာ ယမင်းပေါငန်ှဈဖကကြိုပါ သူ့ပုခုံး တဈဖကတ်ဈခကြမြှာ တငထြမ်းလိုကရြင်း သူမဖငသ်ားအိအိနှစ်ဖကကြို အောကကြနပငေ့မ်၍ ဆှဲယူပြီး နောကထြပ် အခကြသ်ုံးလေးဆယမြက ဖိလိုးပစ်လိုကပြှနပြါသည်။

“အ အ ကောင်း ကောင်းတယ် … ကို ထူး ဆောင့ြ တအားဆောင့ြ အားအ ရှီး …ကောင်းလိုကတ်ာနောြ ယမင်းစောကပြတတ်ဈခုလုံး ပြည့န်တောပဲ သူ့လီးက အရမ်းကြီးတယ် “

“ဦးထွန်းမှတလြီးရော မကြီးဘူးလား “

“တဈယောကတ်ဈမွိုးစီပဲ ဘယသ်ူပိုကြီးလဲ တိုင်းကြည့်မြှ သိမယ် လီးတွကေ ဆေးလီးတွလေား မသိဘူး ဟှန်း ခံရတဲ့လူတော့ သမှောပဲ “

“လီးကြီးလို့ မတောတ်ဲ့ စောကပြတမြှမရှိတာ ကလေးရယ် ဟင်း ဟင်း “

“ကဲပါ လိုး မှာဖြင့လြိုး သအေောငလြိုး …ယမင်း အထဲမှာ ရှစိရှစိဖြစ်နပြေီ “

ကိုဘထူးလည်း ယမင်းဆန်ဒကို လိုကလြွောပြီး မီးကုနယ်မ်းကုနပြင် ဆောင့လြိုးပစ်လိုကလြသည်ေ။ ယမင်းပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို ပုခုံးတငလြိုးခွင်းက သူ့လီးကိုအဝငပျိုနကစြပြေီး လီးကအရင်းခိုကကြာ သူမစောကပြတကြို အစွမ်းကုနထြည့မြှှပေေးသလိုဖြစ်နတောမို့ သူ့အတွကသ်ာမက ယမင်းအတွကပြါ အကောင်းပေါအြကောင်းဆင့ြ နစပြေေီး ကာမစည်းစိမကြို တင်းပြည့ကြပြပြှည့ရြရှိစပေါသည်။

ယမင်းစောကပြတကြ စောကရြညမြွား အဆကမြပြတထြှကန်တောမို့လည်း လီးအဝငအြထွကပြှုလိုကတ်ိုင်းမှာ တဘုတဘြုတတ်ဗှပဗြှပ် တဇွပဇြှပမြှညသ်ံများက အခန်းအလယမြှာ ထိန်းမနိုငသ်ိမ်းမရထွကပြေါန်သည်ေ။

ကိုဘထူး တဈခကြခြငွြးမှနမြှနလြိုးပေးလိုကရြင်း မိနဈလေးဆယလြောကကြှာတော့ ယမင်းကိုယလြုံးလေး ကော့ပြံကြှတကလြာရပြီး ခန်ဓာကိုယထြဲရှိသှေးကြောတွေ ပေါကကြှဲထွကမြတတ် တဖငွြးဖငွြးနှင့မြရိုးမရှကြီး ဖြစ်ပေါခြံစားလာခဲ့ရကာ …

“အဈကိုထူး ဆောင့ြ မှနမြှနဆြောင့ြ ဆောင့ပြေး ယ မင်း ပြီး တော့မယ် …မှနမြှန် အ အား အား … “

ဆိုပြီး သူမခါးလေးကို ကော့ကာကြှကာနှင့ြ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားများက ကိုဘထူးလီးကိုတအားဖစွဆြှဲ ညှဈယူလိုကရြင်း ကာမပန်းတိုငကြို ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကြ ရောကရြှိသှားရလသည်ေ။ ကိုဘထူးလည်း အပျိုစောကပြတလြိုဖြစ်နသေော ယမင်းကို ကြာကြာမလိုးနိုငတ်ော့ဘဲ အခကြသ်ုံးဆယခြန့ြ ဒလကြမ်း မှှေ့လိုးအပြီးမှာ သူ့လီးထိပမြှ လရညမြွားကို ယမင်းစောကခြေါင်းကလေးထဲသို့ တဗှဈဗှဈနှင့ြ ပန်းထုတလြိုကရြ လတေော့သည်။

ဘထူး ခဏနားစဉမြှာ တငမြောငကြွောကြ ယမင်းကို ဖငကြုန်းခိုင်းပြီး အနောကကြနေ၍ ခွေးလိုးလိုးသည်။ တငမြောငကြွောလြီးလည်း ကြီးမားလှန်းလှ၍ ယမင်းစောကပြတ် အာတာကြဲကလေးမှာ သူ့လိုးခကြမြွား အောကမြှာ နှုတခြမ်းတဈလနပြန်းတဈလနဆြိုသလို ပြဲပြဲလန်၍ပင် သှားရလတေော့သည်။ သူလိုးသမွှကို ကုန်းရုန်းခံရင်းက ယမင်းတဈယောကြ ဦးစောနိုငကြှီးရဲ့ လီးဒဈပြဲကြီးကို သူ့အလိုကြ စုပပြေးနရသေေးသည်။

ဦးစောနိုငလြည်း ယမင်းကို လိုးချင်ဇြောနှင့ြ လီးက အပြတတ်ောငန်ပြေီဖြစ်သည်။

တငမြောငကြွောကြ ယမင်းကို စောကပြတတ်ဈခွီလိုးပြီး ယမင်းကာမအဆိပတ်ကြ၍ တဈခွီပြီးခွိနမြှာ သူကမပြီးအောငထြိန်းထားနိုငပြှီး ယမင်းက ဦးစောနိုငန်ှင့စြခန်းသှားကြစဉမြှာ ယမင်းကို ဦးစောနိုင်၏ အပေါစြီးကနေ လိုးခိုင်းလိုကရြင်း သူကမူ ယမင်းအနောကမြှနေ၍ ယမင်း၏ဖငစြအိုကို လိုးပေးနပြနေလြသည်ေ။

ယမင်းလည်း ဦးစောနိုငအြပေါကြနေ မှင်းစီးသလို ဖငကြှီးကုန်းကုန်းကြကြလုပကြာ ဖိဆောင့လြိုးရင်း တဈဖကကြလည်း တငမြောငကြွောကြ သူမဖငစြအိုကို အသည်းအသနဆြောင့လြိုးနမှေုကို အံတကြိတကြှိတန်ှင့ြ ခါးစည်းခံစားနပသေည်ေ။ နာရီဝကလြောကကြှာအောင် ဖငလြိုးပြီးမှ တငမြောငကြွောလြည်း ယမင်း၏ ဖငသ်ားအိအိနှစ်ဖကပြေါသ်ို့ သူ့လရညတ်ှကေို ပန်းလှှတထြုတလြိုကလြသည်ေ။

ယမင်းက ဦးစောနိုငလြီးကြီးကို အပေါစြီးကနေ ဆကလြကလြိုးဆောင့ပြေးနသည်ေ။

သူမအနနှငေ့လြည်း တငမြောငကြွောစြောကပြတလြိုးစဉကြရော ဖငလြိုးစဉကြပါ တဈခွီစီလောကပြှီးခဲ့ရပြီး ယခုတဖန် ဦးစောနိုငလြီးကို အပေါကြဆောင့လြိုးပေးနခွေိနမြှာလည်း ကာမမီးတွေ အဆကမြပြတ် တောကလြောငဝြါးမွိုခွင်းကို ခံနရကော စောကရြညမြွား ထိန်းမရသိမ်းမရအောငပြင် ထွကကြလွာခဲ့ရပြနပြှီ ဖြစ်သည်။

နောကထြပမြိနဈနှစ်ဆယလြောကြ လိုးဆောင့လြိုကရြာက နှစ်ယောကသ်ား စောကရြညရြော လရညမြွားပါ ပျိုငတ်ူ ပန်းထွကသ်ှားခဲ့ရလသည်ေ။

ယမင်းတဈယောကြ အခန်းထဲမှာ နေ့တဈဝကလြောကြ အခွိနကြုနသ်ှားသည်။ ကိုဘထူး တငမြောငကြွောန်ှင့ြ ဦးစောနိုငတ်ို့ သုံးယောကြ တဈလှည့စြီ သူမကို အားပါးတရ ဆောလြိုကကြှရင်း သင်းသင်းတဈယောကြ အိပခြန်းထဲကိုရောကရြှိလာခွိနအြထိ ယမင်းအနနှငေ့ြ လီးသုံးချောင်းစလုံးကို သူမ၏ စောကပြတရြော ဖငန်ှင့ြ ပါးစပပြါမကနွြ ပကပြကစြကစြကအြလိုးခံ၍ တဈကိုယလြုံးမှာလည်း သုကရြညအြလိမ်းလိမ်း ပလေူးလွှကြ ရှိနလပြေေီ။

သင်းသင်းရောကလြာမှ သူမအနားယူခွိနရြပြီး အခန်းထဲက ထွကလြာခဲ့သည်။ ရချိုးခန်းထဲမှာ ကိုယလြကဆြေးကြောသန့စြငပြှီး ပြနလြာတော့ ဦးထွန်းမှတကြ သူမကိုအသင့ပြင် စောင့ကြှိုနတောကို တွေ့ရပါသည်။ ယမင်းလည်း သူ့ရငခြှငထြဲသို့ နောကတ်ဖန် ဝငရြောကရြပြနလြသည်ေ။

သညလြိုနှင့ြ …

ဦးထွန်းမှတ်၏ ဂဟောငယလြေးထဲမှာ သင်းသင်းနှင့ယ်မင်းတို့နှစ်ယောကသ်ား ရငဖြိုလှိုကမြောဖြယရြာ အခွိနတ်ှကေို ပုရိသလေးယောကတ်ို့ရဲ့အလယမြှာ ပြောပြွောကြှီး ကုနလြှနလြိုကကြှပါသည်။

ဦးထွန်းမှတကြ ယမင်းကို သူ့ကတိအတိုင်း မုန့ဖြိုးငှေ ၅ သိန်း ထုတပြေးသည်။ သူအလိုရှိသည့ြ အခွိနတ်ှင် ယမင်းတဈယောကတ်ည်း သီးသန့ြ ထပမြံခေါယ်ူမညဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း မှာကြားလိုကသ်ေးသည်။

သူ့အိမကြနပြနေလြာတော့ သင်းသင်းရော ယမင်းပါ နှစ်ယောကသ်ား သုံးလေးရကလြောကအြထိ လမ်းတောင် ကောင်းကောင်း မလွှောကန်ိုငကြှဘဲ အခန်းအောင်း၍ အနားယူလိုကကြှပသည်ေ။

ရကသ်တ်တ တဈပတအြတွင်းမှာ ဒေါခြငဝြင်းအိမမြှာ အပြောင်းအလဲတွေ အတောပြင် ဖြစ်လို့ သှားရလသည်ေ။ မှို့ထဲဖကကြ ကြိတဝြိုင်းတဈဝိုင်းကို ရဲဖမ်းသည့အြထဲမှာ ဒေါခြငဝြင်း ဆိတကြှီးနှင့ြ ယမင်းတို့ အပြေးကောင်း၍ လှတခြဲ့ပမယေ့ြ ဒေါခြငဝြင်း ငှကြေေးတောတ်ောမြွားများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ရဲဖမ်းသည့အြထဲမှာ ပါသှားခဲ့ရသည်။

ဒီအတွကြ တာဝနခြံထားသူဆိုသော ဦးမှအောငဆြိုသူနှင့ြ ဒေါခြငဝြင်း ဆိတကြှီးတို့ အခွအတေငဖြစ်လိုကကြှ သေးသည်။ အချင်ြးချင်ြးမပြလည်ေ အဝအစေားမတည့ရြာကနေ အတိုငအြတောကလေးတွပေါလာပြီး နှားကြဲလွှင် ကြားဆှဲသညဆြိုသည့ြ ဓမျမတာအတိုင်းပင် ဒေါခြငဝြင်းလုပကြိုငန်သေော နှစ်လုံးထီ သုံးလုံးထီ ကိဈစတွအထေိပါ အမှုကပတလြာရပြနသ်ည်။

ဒေါခြငဝြင်းက သင်းသင်းနှင့ယ်မင်းကို လူခွဲပြီး အရှောငခြိုင်းထားသည်။ သင်းသင်းကို ဆိတကြှီးကခေါသ်ှားပြီး ယမင်းကတွော့ ကြိုတငအြစီအစဉရြှိသည့အြတိုင်း ယမင်း ယခငအြပတကြ သှားရောကခြဲ့ဖူးသော ဦးထွန်းမှတ်၏ အပြောအြိမကြလေးဆီ ထပမြံပို့ဆောငပြေးလိုကကြာ ဒေါခြငဝြင်းလည်း တရားဝငမြဟုတသ်ည့ြ လုပင်န်းတွေ ခတ်ေတရပန်ားပြီး သူ့မိတဆြှတဈေယောကန်ှင့အြတူ အထကဖြကကြို ခရီးရကရြှည် ထွကသ်ှားလိုကသ်ည်။

ယမင်းတဈယောကြ ရငတေတ်ုန်း ရတွင်ေးထဲ ကသွလိုပါပေ။

လောင်းကစားလုပင်န်းကိုလည်း သူမအနနှငေ့ြ ယခငကြတည်းက စိတပြါဝငစြားမှုရှိလှသူမဟုတဘြဲ မလှှဲမရှောငသ်ာ မိမိဘဝရပတ်ညရြေးအတွကြ ဒေါခြငဝြင်းစခေိုင်းသလို လုပကြိုငခြဲ့ခွင်းသာဖြစ်ကာ ယခုလို မိမိနှင့ြ စိတတ်ူသဘောတူ ခစွရြညတ်ူမွှရှိလှသော ဦးထွန်းမှတန်ှင့ြ ဒုတိယအကြိမ် ထပမြံဆုံတွေ့ခွင့ရြသဖြင့ြ ယမင်းတဈယောကြ မိမိဝပကြငွြးကို ရှာဖြတွေေ့ရှိလိုကရြသော ငုံးပေါကမြကလေးတဈကောငလြို ကိုယ့စြိတကြိုယဒြုံးဒုံးခပြှီး ဦးထွန်းမှတစြိတတ်ိုင်းကြ သူ့အလိုကိုလိုကလြွောခွင်းအားဖြင့ြ ရငခြုနစြရာ အခွိနတ်ှကေို ထိုကထြိုကတ်နတ်န် ကုနလြှနစြလေိုကတ်ော့သည်။

ဦးထွန်းမှတလြည်း သူမ၏နုနယပြွိမှဈလှန်းသည့ြ အသှေးအသားအဆီအနှစ်တွကေို ဆကလြကြ၍ ဝဝလငလြင် စားသုံးဝါးမွိုချင်သ်ေးသူဖြစ်လရော သူမကို တဈဆောငတ်ဈယောငထြားရှိပြီး သုံးဖို့စွဲဖို့ ငှကြေေးကအစ လိုလသေေးမရှိ ဖြည့ဆြည်းပေးထားကာ သူကိုယတ်ိုငရြော သူ့မိတဆြှတွအေတွေကပြါ ကာမသုခ အပြည့အြဝ ခံစားနိုငဖြို့ စီစဉထြားလိုကပြါသည်။

ရကသ်တ်တပတ် တဈပတလြွှင် လေးရကင်ါးရကခြန့ြ ယမင်းအနနှငေ့ြ ဦးထွန်းမှတန်ှင့အြပေါင်းအပါတဈစု၏ ရမျမကလြိုဘကို စွမ်းစွမ်းတမံဖြည့ဆြည်းပေးရသည်။

ဦးထွန်းမှတလြည်း ပထမတဈကြိမတ်ှေ့ဆုံစဉကြ ယမင်းအပေါြ အတွေ့အကြုံနုနယသ်ော မိန်းကလေးတဈယောကအြနနှငေ့ြ သားသမီးချင်ြးကိုယခြငွြးစာနာပြီး သကသ်ကည်ှာညှာ ဆကဆြံခဲ့သူဖြစ်သောလြည်း နောကပျိုင်း ယမင်း၏ စိတန်သဘေောထားကို ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါကန်ားလညလြာသူပီပီ ကာမဆကဆြံခွိနမြှာ အာသာပြင်းပြင်းနှင့ြ ယမင်း၏ ဒွါရနှစ်ပေါကကြို အရှေ့ရောအနောကရြော ပြင်းပြင်းထနထြန် စိတရြှိလကရြှိ ထငတ်ိုင်းကြဲ၍ ဆကဆြံပြီး ဓမျမတာမကြ သဘာဝလှနကြဲသော နည်းလမ်းစုံတို့ဖြင့ြ နှစ်ဦးသား ပြောပြွောပြါးပါးကြီး ကာမသမုဒျဒရာထဲမှာ ကငွလြညကြူးခတလြွှကြ အဆုံးမရှိ မွောပါနမေိကြလတေော့၏။

ပြီးပါပြီ။