စိတရြဲ့စလေိုရာအတိုင်းတာ နမယေဆြို
(ကပကြိုးဇာတလြမ်းလေးပါ)
ရေးသားသူ – Tun Tun
ကြှနမ် နာမညကြ သီတာပါ။ အသကကြ ၂၅ ပေါ့။ ကိုကြောန်ဲ့ အိမထြောငကြတွာ ၄ နှစ်ပြည့ခြဲ့ပြီ။ ကြှနမြဟာ အတောလြှတဲ့အထဲမှာပါတယ်။ ပြောရမယဆြို ကြောင်းတကတ်ုနကြ Major Queen အပြင် အခွား Talent ပိုင်း အကပိုင်းတွမှောပါ ထူခွှနခြဲ့ပြီး ကောင်းလေးတွကြေားမှာ နာမညကြှီးခဲ့တာပေါ့။
ကိုကြောန်ဲ့ မတွေ့ခင် ရညစြား ၈ ယောကလြောကြ ရှိမယထြငတ်ယ်။ ကိုနဲ့က ၆ လလောကပြဲ ကြိုကပြှီး စိတမြခလွို့ ကမွကို လကထြပခြဲ့တာပါ။ စိတမြခဆွို ကြှနမြက ယှတယလြို့ ဆိုရမလိုပဲ။ ကိုကြောန်ဲ့ မတွခငေတ်ညကြ အပျိုမဟုတတ်ော့ဘူး။ တွဲခဲ့တဲ့သူ တောတ်ောမြွားများနဲ့ နခေဲ့ဖူးလို့ အကြိမတ်ောင် မမှတမြိဘူး။
ကြှနမ် ကိုကြောန်ဲ့ ယူပြီးတော့ ပုံစံမွိုးစံနဲ့ နဖြစ်ေခဲ့ကြတယ်။ Porn ကားတွကြညေ့ပြှီး မွိုးစုံ စမ်းခဲ့ကြတာ ၄ နှစ်ကြောလြာခဲ့ပြီပေါ့။ အဲ့တာကြောင့ြ နောကပျိုင်း သိပပြငမြလိုးဖြစ်ကြတော့ဘူး။ ကြှနမြလည်း ကိုကြောကြို စိတမြပါလို့ သိပမြပေးတာလဲ ပါတာပေါ့။ တဈလမှ ၄ ကြိမလြောကပြဲ နဖြစ်ေတယ်။ နရငေလြည်း ကမွစောကဖြုတထြဲမှာ ကိုကြောကြို ပေးမပြီးတော့ဘူး။ ကြနဒြုံးမသုံးရင် အပြငပြဲ ပန်းခိုငတ်ယ်။
ဘာလို့ဆို ကမွခန်ဓာကိုယကြ သားဆေးကြောင့် အနညင်ယ် ဝလာလို့ပါ။ ၁ဝ ပေါငလြောကြ တကသ်ှားတယထြငတ်ယ်။ အဲ့ဒါကြောင် ကြှနမ် ကလေးမယူချင်သ်ေးလို့ ကိုကြောကြို ကြှနမြအထဲ ပေးမပြီးတာ ၁ နှစ်ကြောလြာပြီ။ သူကလည်း သိပစြိတမြဝငစြား ကြှနမြအဖုတကြို လိုးရရင် ကြနပေန်တောဆိုတော့။
တဈနေ့တော့ ကြှနမြတို့ လုပန်တေဲ့ ဆိုငခြှဲတဈခုမှာ မနန်ဂွော ထွကသ်ှားပြီး ပြသနာတဈခု ပေါလြာလို့ ကြှနမြနဲ့ကို အဲ့ဆိုငရြဲ့ အပေါထြပ် အခန်းမှာ ခဏသှားနရင်ေး ကိုကြောကြိုယတ်ိုင် ဆိုငကြို ဦးစီးတယ်။ အဲ့မှာ သတိထားမိတာက ကြှနမ် ဆိုငဆြင်းထိုငရြင် ကြှနမြကို ကောင်းလေးတွအပေါအဝင် အဈကိုကြီးတွရေော ယောကြာတ်ှရေဲ့ မကြစြိတွကေ ကြှနမ် ကိုယပြေါမြှာခညွြးပဲ။ ဟီးဟီး။
ခညွသ်ားထမိနလြေးနဲ့ လညဟြိုကဝြတထြားတဲ့ မှနမြာဝတစြုံလေးနဲ့ ကြှနမြကို ဘယ်ယောကြွားက မလိုးချင်ပြဲ နမှောတုန်း။ ကြှနမြစိတထြဲမှာတောင် ကြှနမြသာ အခုနေ ထမိနခြွှတခြလွိုကရြင် အကုနမြွား တကလြုပကြှမလားလို့ တွေးရင်း ကြှနမြစောကဖြုတလြေး အရညတ်ှေ ရှှဲနတယ်ေ။
သူတို့ထဲမှာမှ ဇွဲ ဆိုတဲ့ ၂၀ ကြောြ ကောငလြေးကို သတိထားမိတယ်။ သူက တောတ်ောခြွောတယ်။ ပြီးတော့ သူက ဒီရပကြှကကြ ကောငမြလေးတွရေဲ့ အသဲစွဲဆိုလားပဲ။ သူဆို ကမွတို့ဆိုငကြို နေ့တိုင်းလိုလို လာပြီး ကြှနမြကို လာငမ်းနတော။ တွေးနရင်ေ သူကြှနမြဆီကို လွှောကလြာတယ်။ ပြီးတော့
“မမ ဘယလြောကကြလွဲ ခငဗြွ”
‘ 4200 မောငလြေး’
“မမက ဝနထြမ်းအသဈလား အရငကြ မမှငဖြူးလို့”
“မမက ပိုငရြှင် ကိုကြောရြဲ့ ဇနီပါ”
“အောြ အဲ့တာကြောင့ြ မမက အရမ်းလှနတောကိုး သှားလိုကြဦးမယန်ောြ မမ တာ့တာ”
သူနဲ့နောကပျိုင်း ခဏခဏ စကားပြောဖြစ်လို့ အတောတ်ောင် ရငန်ှီးလာတယ်။ ကြှနမြရဲ့ Fb account ပါတောင်းလို့ ပေးလိုကတ်ယ်။ အဲ့ည သူ ကြှနမြကို စကားလာပြောတယ်။
” Hi မမ ”
‘ အှန်းမောငလြေးပြော’
” မမပုံလေးတွေ လိုကကြှည့န်တော … မမက …. ကြောင်းက Queen ကိုး… အဲ့တာကြောင့် ဒီလောကလြှနတော”
‘ ဟှမ်း ဇွတမြှောကန်တော မုန့ကြွှေးပါ့မယရြှင့ြ’
“ကနွောကြ မုနစြားချင်တ်ာ မဟုတပြါဘူးနောြ”
‘ဘာစားချင်တ်ာတုန် ကြှနမ် ကြှေးပါ့မယရြှင့ြ’
“မမကိုစားခင်ျ ဟီဟီး ကြှေးမှားလား”
‘ကြှေးမယလြာစား မမယောကြွား သိရငတ်ော့ ကိုယ့ဟြာကိုရှင်း’
“ဟိတ် သီတာ ဘာတွပြေုံးနတောတုန်း မိနမြရဲ့”
‘ ဟာ ကိုကလဲ လန့တ်ာ ဘာမှမဟုတပြါဘူး ဟီဟီ’
“ဘာမှမဟုတလြဲ ပြပါဦး….. အံမယ် ငါ့မိနမြကို လာပိုးနတောကို ငါ့မိနမြက အရမ်းလှလို့နမယ်ေ”
‘ဘာက ပိုးရမှာတုန်း အဲ့ထကြ ပိုအဆင့မြှင့တ်ယ်… တဈခါတည်း အိပယ်ာပေါပြါ ခေါန်တော သိရဲ့လား’
“ဘာလဲ သီတာက လိုကမြလို့လား လိုကခြငွရြင် လိုကသ်ှားလိုကြ”
‘ တကယလြား လိုကသ်ှားချင်တ်ာ တပိုင်းသနပြေေီ’
“နှစ်ကယ်… ပေး သီတာ့ဖုန်း ကို့ကိုပေး”
“မောငလြေးသာ တကယစြားချင်ရြင် လာစားနောြ မမက အဆငသ်င့ပြဲနောြ”
‘ဟာ ကို… ဘာတွလွှေောကရြေးနတောတုန်း သီတာကို တမွိုးထငပြှီး တကယလြုပန်တေော့မယ်… ကိုကတော့ကြာ’
“မိနမြပဲ တကယလြိုကသ်ှားချင်တ်ာဆို”
‘ကိုကတော့လေ ကိုယ့မြိနမြကိုများ သူများနဲ့ အိပဖြို့များ သဝနမြတိုဘူးလား’
“သီတာရယ်… သီတာ ကိုနဲ့နရင်ေ စိတမြပါဘူးဆိုတာ သိပါတယ်… ပြီးတော့ မိနမ် အဖုတကြိုနှိကပြှီး အာသာဖြနတေောတွကေို ကိုတွေ့ပါတယ်… ကို့ကြယရြာမှာ ဖောကပြှနတ်ာထကစြာရင် ကိုယ့ရြှေ့မှာက တောသ်ေးတာပေါ့”
‘ကိုရယ် သီတာ ကို့ကို စိတမြပါပမယ်ေ အဲ့လို မလုပပြါဘူး ကိုရယ်’
“ရပါတယကြှာ… သီတာ အဲ့ကောငလြေးနဲ့ ခံချင်န်တယေမြလား”
‘အှန် ခံချင်တ်ာ… အဲ့တာ ကို့ကိုမခစွလြို့ မဟုတ်….’
“တောကြှာ…. အဲ့ဆိုပြီးရော မနကဖြှနပြဲ အကောငအြထညဖြောမြယ်”
“ညီလေး ကိုပါ… မုန့ဆြိုငကြ ပိုငရြှင် ကိုကြောပြါ”
”ဟုတ် ဟုတ် အဈကို.. ”
“ငါ့ညီကို မေးမလို့ကြာ… မင်းစိတထြဲရှိတဲ့အတိုင်းဖြေ အဈကို စိတမြဆိုးဘူး”
”ဟုတဟြုတ် အဈကို”
“မင် အဈကို့မိန်းမ မသီတာကို လိုးချင်လြား”
”ဟာ အဈကို အဲ့တာ”
“လိုးချင်လြားပဲဖြပေါ တခွားမတွေးနဲ့ ညီ”
“ဟုတ် အဈကို လိုးချင်ပြါတယ်”
“မင်းလိုးချင်ရြင် မနကဖြှန် လိုးမလား အဈကို့မိနမ် မသီတာကို”
“ဟုတ် အဈကို တကယလြား”
“တကယ် မင်းသားဘောတူရင် အဆငပြှပြေီ… ဒါပမေဲ့ မင်းနှုတတ်ော့ လုံပါစေ…. မဟုတလြို့ကတော့ မင်း မလှယဘြူးနောြ”
“ဟုတအြဈကို စိတခြပြါ”
“ဟုတပြှီ… မနကဖြှန် မငင်ါ့မိန်းမကို ဘယလြောကဖြှုတန်ိုငမြလဲ ကြည့်မြယ်”
“ဟုတကြဲ့ အဈကို”
အဲ့နေ့က ကြှနမြတောင် မယုံနိုင်။ ကိုကြောကြ မနကဖြှနပြင် ဇွဲနဲ့ကြှနမ် လိုးဖို့ စီစဥလြိုကတ်ယ်။ မနကဖြှနကြိုတွေးပြီး ကြှနမြစောကဖြုတလြည်း အရညတ်ှေ ရှှဲနရေောပဲ။ အဲ့နညကေ ကိုနဲ့နတေော့ ကြှနမြစောကဖြုတကြို လိုးဖို့တောင်းတယ်။
‘ဟိုးထားဆရာ မနကဖြှနလြိုးရင် ချောငန်မယ်ေ… နောကမြှပဲ လိုးတော့… မိနမ် စုပပြေးမယ်’
ကိုလည်း အဲ့နေ့က ခါတိုင်းနဲ့မတူပဲ ၂ ပတလြောကြ စုထားတဲ့ လရညတ်ှေ တောတ်ောမြွာများကို ကြှနမြထမိနပြေါကြို ပန်းလိုကတ်ယ်။
နောကန်ေ့ကတွော့ ကြှနမြတို့ ခွိနထြားတဲ့အခွိန် နီးလာတော့ ကြှနမ် ပြငဆြငလြိုကတ်ယ်။ ခါတိုင်း ဆိုငထြိုငသ်လိုပဲ ခညွသ်ားထမိနအြမည်းလေး၊ လညပြင်းဟိုကြ အနီလေးနဲ့ ဝတထြားတယ်။ အတွင်းခံရော ဘောလြီရော မဝတခြဲ့ဘူ။ ဘောလီမပါလို့ ကြှနမြနို့က နို့သီးခေါင်းလေးတောင် ရေးရေးလေး မှငရြတယ်။ ကြှနမ် စောကဖြုတအြုံကြီး တဈခုလုံးလည်း ရှပြီး အရညတ်ှေ ရှဲနတယ်ေ။
ခွိနထြားတဲ့ ဟိုတယရြောကတ်ော့ အခနကြို booking လုပပြှီး ဇွဲအလာကို စောင့န်တယ်ေ။ ၁၅ မိနဈလောကန်တေော့ ဇွဲ အခန်းထဲကို ဝငလြာတယ်။ ကိုက စပြောတယ်။
“ကဲ ညီလေး… မင်းသီတာကို ကြိုကသ်လိုသာ လှောပြတေော့… သူပြီးတဲ့ အထိပေါ့”
“သီတာလည်း စိတလြှတကြိုလှတသ်ာ ခံနောြ… ကိုမရှိဘူးလို့ သဘောထားပြီး မငအြရင် ကိုနဲ့ မယူခငတ်ုန်းက ကဲခဲ့တုန်းက ခံသလိုသာခံ”
‘ခံမှာခံမှာ မနေ့ကတည်းက ခံချင်လြို့ ရှနတော သိလား’
“ကဲ ညီလေး သူကတော့ အဆငသ်င့ပြဲတဲ့… မငစြတော့မလား… ရော့ ကြနဒြုံး”
ဇွဲက ၆ လကမြနီနီးရှိတဲ့ သူ့လီးကြီးကို ကြနဒြုံးစွပလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ကြှနမြကို လှဲခပြှီး ကြှနမြထမိနကြို ဆှဲမခွှတပြဲ ထမိနအြောကထြဲဝငပြှီး ကြှနမ် စောကဖြုတကြို အားရပါရ ယကတ်ော့တာပဲ။
‘အား မောငရြယ် ကောင်းလိုကတ်ာကြာ’
‘အား မောင်… မမ အရမ်းကောင်းနပြေီ… အား အား မမပြီးတော့မယ်… အား အား အား မမပြီးပြီ’
ကြှနမြပြီးခါနီးတော့ ဇွဲက ကြှနမြထမိနအြောကကြနေ ထွကပြှီး ကြှနမြထမိနကြိုလှနပြှီး သူလကန်ဲ့ စောကဖြုတကြို ဆကဆြှပေးတယ်။ ကြှနမြလည်း နောကဆြုံး မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ကြှနမြစောကဖြုတထြဲကနေ အရညတ်ှေ ပန်းထွကကြုနတ်ာ ကြှနမြထမိနပြေါတ်ှေ ပကေုနရြောပဲ။
ကြှနမ် တဈခွီးပန်းပြီး နားမယရြှိသေးတယ် သူ့လကကြ နောကတ်ဈခါ ဆကဆြှပြနတ်ယ်။ ခဏနတေော့ ကြှနမ် ပြနကြောင်းလားတယ်။
‘မောငရြယ် ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ဘယလြိုတွေ လုပန်တောလဲ’
“မမ မောင် လိုးတော့မယန်ောြ”
‘လိုးပါမောင် မမစောကဖြုတကြှီးထဲကို ထည့ပြှီး လိုးပေးပါ’
ကြှနမ် စောကဖြုတကြ မလိုးဖြစ်တာ ၂ ပတလြောကြ ရှိနပြေီဆိုတော့ သူ့လီးစဝငတ်ုန်းက ကြပပြှီးစီးပိုငန်ရေော။ သူ့လီးရှညတ်ာကြောင့လြည်း ပါတာပေါ့။
“အား မမရယ် ကောင်းလိုကတ်ာကြာ… မမ စောကဖြုတကြ အပျိုလေးကနွတောပဲ… ဒီလောကြ စီးနရတောလဲ… အား အား အား”
‘လိုးမောင် မမစောကဖြုတစြီးစီးလေးကို ကြိုကတ်ယမြဟုတလြား… လိုးသားလိုး… မမစောကဖြုတ် ကြဲအောငသ်ာလိုး… သူများမိနမ် လိုးရတာ မညာနဲ့… စောကဖြုတပြှဲအောငသ်ာ လိုးပစ်’
“လိုးမှာ ကောငမ်… နငကြ အရမ်းတောင်းတနတောဆိုတော့ နင့်ကို ဖာသယမြလို လိုးမှာ”
‘လိုးပါ အား အား’
သူလည်း ကြှနမြစောကဖြုတကြို အဝငအြထွကြ မှနမြှနန်ဲ့ ဆောင့လြိုးတာ အခကြြ ၃၀ လောကြ ရောကတ်ော့ ကြှနမြစောကဖြုတကြ ညဈညဈပေးနပြေီး ကြှနမ် ပြီးချင်လြာပြနတ်ယ်။
‘လိုပေး မမ ပြီးတော့မယ်… အား အား ကောင်းတယ်… လိုးလိုး ဆကလြိုး အား… မမစောကဖြုတတ်ော့ ချောငန်ပြေီ… အား အား ကောငတ်ယ်… ပြီးပြီ မောငလြေး အား အား’
ကြှနမ် နောကတ်ဈခွီ ထပပြှီးသှားတော့ ခဏ အမောဖြပြေီး နောကတ်ဈခွီလိုးဖို့ စဖို့လုပတ်ော့
‘ခဏ မောငလြေး’
ဆိုပြီး သူ့လီးက အစွပကြို ခွှတလြိုကတ်ယ်။
“အား မမ ဘာလုပတ်ာလဲ”
ဇွဲက မေးတယ်။ ကိုကလည်း လီးထုနရင်ေးနဲ့
“သီတာ မင်း တားဆေး မသောကတ်ော့တာ ဖြစ်မလား”
‘အား ကိုကလဲ အစွပန်ဲ့က အရသာ သိပမြရှိဘူး… အစိမ်းလိုးမှ ပိုထိတာ… ကိုပဲ သီတာ ကြိုကသ်လာကကြဲဆို’
“ဟုတပြါပြီ ကိုယ့မြိန်းမ သဘောပါကြာ”
‘ ဇွဲ မောငလြေး ပြီးခါနီရင် မမစောကဖြုတထြဲက ဆှဲထုတလြိုကန်ောြ’
“ဟုတ် မမ…. မမ ထည့ပြှီနောြ ”
‘အှနထြည့လြိုကြ မောငလြေး’
“အား မမရယ်… မမစောကဖြုတကြ နှေးနရေောပဲ… ပြောသာပြောရတာ မမစောကဖြုတကြို အစိမပြဲ လိုးချင်တ်ာ”
‘လိုး မောင်… အား ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့ပြေး’
ကြှနမြကို ဒီတဈခါတော့ ဇွဲက ဖငကြုန်းခိုင်းလိုကတ်ယ်။ ကြှနမြက အခုထိ ထမိန် မကြှတသ်ေးပါဘူး။ သူ ကြှနမြကို ထမိနလြှနပြှီးပဲ လိုးနတောပါ။ ကြှနမြကို အခု Doggy လိုးမယ် ထငတ်ယ်။
ကြှနမ် ဖငကြုန်းလိုကတ်ော့ ပြူထွကလြာတဲ့ အဖုတလြေးကို ဇွဲက လီးနဲ့ အတွင်းအဆုံးထိ စိုကပြှီးမှ တဈခကြခြငွြး ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးတယ်။ သူရဲ့ လိုးခကြတ်ှကေ ထိလှနတ်ော့ တဈခကြတ်ဈခကြြ ကြှနမြသားအိမထြိပါ လာလာထောကတ်ယ်။ သူ့လီးသာ ဒီထကပျိုရှညရြင် ကြှနမြသားအိမထြဲတောင် ဝငမြလားပဲ။ ဒီလီးနဲ့သာ ကြှနမြစောကဖြုတထြဲ လရညတ်ှေ ပန်းထည့ရြငတ်ော့ သားအိမထြဲ ပြည့လြွှံကုနမြှာ။ ကြှနမြလည်း ဗိုကကြှီးမှာ သချောတယ်။
အဲ့လိုတွေးနရငေန်ဲ့ ကြှနမ် ပိုထနလြာပြီး နောကတ်ဈခွီ ထပပြှီး ပြီးချင်လြာတယ်။
‘ကောင်းတယ် မောင်… မမ ထပပြှီးတော့မယထြငတ်ယ်… ဆောင့ဆြောင့ြ နာနာလေးသာလုပပြါ…. အား အား….. ပြီးပြီ အား အား’
ကြှနမြလည်း နောကတ်ဈခွီ ထပပြှီးသှားပြီး တောတ်ောြ မွော့သှားတယ်။ ပကလြကပြှနလြှနပြှီး အမောဖြနတေေုန်း ခုနမှပြီးထားတဲ့ ကြှနမြစောကဖြုတလြေးကို ဇွဲက အနားမပေးပဲ သူ့လီးထည့ပြှီး လိုးပြနတ်ယ်။ လီးကို အရင်းထိ ဆှဲထုတပြှီး အဆုံထိ ပြနဆြောင့သ်ှင်းပြီးကို လိုးတာ။
အခကြြ ၄ဝ လောကြ ဆောင့လြိုးပြီးတော့ သူလည်း ပြီးချင်လြာတယ် ထငတ်ယ်။ ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပိုမှနလြာတယ်။ ကြှနမြစောကဖြုတထြဲကနေ သူလီးကိုခွှတပြှီး ကြှနမြလှနထြားတဲ့ ထမိနထြဲကိုပဲ သူ့လရညတ်ှေ ပန်းထုတတ်ော့တယ်။
‘သနလြိုကတ်ာ မောငလြေးရယ်… လရညတ်ှကေ အများကြီး… မမထမိနတ်ောင် ရှဲသှားတာပဲ’
အခုမှ ကိုကြောကြို သတိထားမိတယ်။ သူ့ကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူလည်း ပြီးချင်လြာတယထြငတ်ယ်။ ကြှနမြနားတိုးလာပြီး ခုန ဇွဲပြီးသလိုပဲ ကြှနမြဗိုကအြထိ လှနထြားတဲ့ ထမိနပြေါကြိုပဲ ပန်းထုတလြိုကတ်ယ်။
‘ကိုရယ် ခါတိုင်းထကြ ပိုများလိုကတ်ာကြာ… ကိုယ့်မိနမြကို သူများတကလြိုးတာ အဲ့လောကတ်ောင် ကြိုကတ်ာလား’
အဲ့နေ့က ကြှနမ် သုံးခွီ ပြီးသှားတယ်။ ရေးခွိုးပြီး အိမပြှနတ်ော့ ထမိနတ်ဈခုလုံး လရညတ်ှေ ရှှဲနလေို့ ဝတလြိုကတ်ော့ အကြကလြိုကပြဲ။ ကြှနမြလည်း လဲစရာ အပိုပါမလာတော့ အဲ့အတိုင်းပဲ ပြနလြာလိုကရြတယ်။ နောကရြကတ်ှလည်ေး ဇွဲနဲ့ စကားပြောဖြစ်ကြတယ်။ ကြှနမ် စောကဖြုတပြုံတွေ တောင်းတော့ ကြှနမြလည်း ထမိနလြှနပြှီး ဓာတပြုံရိုကပြှီး ပို့ရတာ ခနခနပဲ။
“မမ မောင့ကြို မစောကဖြုတပြုံ ပို့ပေး”
‘မောငကြလဲ အခုဆိုငထြဲမှာ ဆိုငထြိုငန်တောလကြော… မနကကြ ပို့ပေးထားတယလြေ’
“မရဘူး မမစောကဖြုတကြို အမြဲတန် Live show ကြည့်သ်လို ကြည့်ခြငွတ်ာ”
‘မောငတ်ော့လေ’
ကြှနမြလည်း အိမသ်ာထဲသှားပြီး ဓာတပြုံရိုကပြှီး ပို့ပေးလိုကတ်ယ်။
နောကြ ၁ ပတလြောကကြှာတော့ ကြှနမ် ပြနရြှလာတယ်။ ကိုက လိုးပေးပမယေ့ြ ဇွဲနဲ့လိုးတာပဲ ပြနတ်ှေးမိရင် ခံချင်လြာပြနရြော။ ကြှနမြစောကဖြုတဆြို အဲ့အကြောင်းတွေးတာနဲ့ အရညစြိုလာရောပဲ။ ကိုက အဲ့နေ့ညက ကြှနမြစိတကြို သိလို့ထငတ်ယ် ပြနစြလာတယ်။
“သီတာ ရှနတယေမြလား ဇွဲနဲ့ ခံချင်လြို့”
‘ဟုတတ်ယ် ဟီဟီ… ကိုဘယလြိုသိလဲ’
“သိတာပေါ့… ကို့မိနမ် အဲ့လောကြ ရှထနတောကို”
‘သီတာ သှားခံရင် ကိုခွင့ပြှုမှာလား’
“သီတာ ခံချင်ရြင် သှားခံပေါ့… ဒီတဈခါ ကိုမလိုကတ်ော့ဘူး… ဒါပမေဲ့ video တော့ ရိုကလြာခဲ့”
‘မနကဖြှနခြံမယလြေ ဟီဟီ… နပေါဦး မနကဖြှန် ကိုမအားဘူး အဆငသ်ှားမှာဆိုတော့ သူ့ကိုပဲ အိမခြေါပြှီး ခံပစ်လိုကမြယ်’
“Ok ရတယ် ကိုပြနလြာရင် မိနမြကို ထပလြိုးဦးမှာနောြ”
‘လိုးပေါ့ ကိုကလဲ’
ကြှနမ် နောကန်ေ့ Camera လေးတဈခုပြငပြှီး အိမမြှာနရင်ေး ထမိနန်ဲ့ အင်ျကြီ စပန့အြပါလေးနဲ့ပဲ ဇွဲ အလာကို စောင့န်လေိုကတ်ယ်။ တဈနာရီလောကန်တေော့ ဇွဲရောကလြာတယ်။ ရောကရြောကခြငွြးပဲ ကြှနမြကိုဖကပြှီး ကြှနမြဖငတ်ှကေို သူ့လကတ်ှနေဲ့ နယပြှီး ကြှနမြကို စနမ်းတယ်။
“မရယ် မက ဘာမှမပြငထြားလည်း အရမ်းလှတာပဲနောြ… မကို ဘယလြောကလြှမ်းနလေဲ သိလား”
‘အံမယ် လှမ်းရအောင် ကြှနမြက ရှင့မြယား မဟုတပြါဘူးနောြ’
“မယားမဟုတလြဲ ညားနပြေီပဲဟာ… ကြှနတ်ောကြတော့ မမဘကသ်ာ သဘောတူရင် လကထြကယ်ူဆို ယူရဲတယ်”
‘စိတကြူးတွယေဥမြနနေဲ့ ကောငလြေး… မယားမဟုတလြဲ လိုးနရတောပဲ… လိုးမှာသာလိုး’
“လိုးမှာပေါ့ မမရယ်”
ကြှနမြထမိနလြေးကို ကြင်းလုံးခွှတခြပြှီး ကြှနမြတို့အိပတ်ဲ့ ကုတငပြေါမြှာ လှဲခပြှီး ကြှနမြစောကဖြုတကြို စလကြပြါတော့တယ်။
‘အား ကောင်းလိုကတ်ာကြာ… သတေော့မှာပဲ မောငလြေးရယ်… ဘာလို့ အဲ့လောကြ တတန်တောလဲကြာ အား အား’
ကြှနမြလည်း သူ့ရဲ့ လကြတ်ဲ့ဒဏကြှောင့ြ ကြှနမြစောကဖြုတလြည်း အရညတ်ှရှေှဲပြီး တအားရှလာတယ်။
‘အား အား မနှိပစြကပြါနဲ့တော့ လိုးပါတော့ကြာ မမစောကဖြုတကြို လိုးပါတော့’
“မမ ထည့တ်ော့မယန်ောြ”
‘ထည့လြိုကြ ဇွဲ… မမအရမ်းခံချင်န်ပြေီ ထည့ပြေး’
“အား မမရယ်… မမစောကဖြုတကြ ကောင်းလိုကတ်ာကြာ… အရမ်းကိုစီးပြီး ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတ်… တောတ်ောြ ထိနသ်ိမ်းထားလို့ထငတ်ယ်”
ဟုတပြါတယ်။ ကြှနမြက ကိုယ့ကြိုယကြို ဂရုစိုကပြါတယ်။ ဝိတလြည်းထိန်းသလို ကြှနမ် ရှချင်သ်လောကရြှ၊ ခံချင်သ်လိုခံပြီးရင် ပြနပြှီး ထိန်းသိမ်းပါတယ်။ ကြှနမ် စောကဖြုတကြှီး ကယွပြှီး ဖုံးထားတဲ့ အရှကလြေးတွေ လနကြုနမြှာကို မလိုလားပါ။ အမြဲကြပပြှီး စီးစီးလေးဖြစ်နအေောင် Gym ဆော့ထားသူပါ။
အခုတော့ အဲ့လိုထိန်းသိမ်းထားတဲ့ အဖုတလြေးကို ဇွဲက အားရပါရ လိုးနတောပေါ့။ ကြှနမြသာ သဘောတူရင် နေ့တိုင်း လာလိုးလောကတ်ယ်။ အဲ့လိုတာဆို ကြှနမြစောကဖြုတလြည်း သူ့လီးဒဏန်ဲ့ ကြှနမြရဲ့ စောကစြိကို ဖုံးထားတဲ့ အဖုတဝြက အဖတလြေးတွေ ပြဲအားပြီး ကယွကြုနမြှာ သချောတယ်။ ကြှနမြလည်း ဇွဲရဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့ ပြီးလုနီးနီး ဖြစ်လာတယ်။
‘အား ဇွဲရယ် မမပြီးတောမယ်… အား အား ပြီးပြီ’
ကြှနမြပြီးတော့ ခဏနားနတယ်ေ။ ဇွဲကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ တန်းလန်းကြီးမို့ သူ့ရဲ့လီးကြီးက သံချောင်းလိုမာပြီး ထောငန်ရေောပဲ။
‘ဇွဲမပြီးသရင်ေ ပြီးအောင် လုပလြိုကတ်ော့လေ’
ဇွဲလည်း ကြှနမ် ခွင့ပြှုခကြရြတာနဲ့ နှားသိုးကြိုးပြတသ်လိုကို ဆောင့လြိုးတော့တာပဲ။ သနကြလဲသန် ထနကြလဲထနသ်လို ကြှနမြကို အရငကြတည်းက လိုးချင်သ်ူမို့ စိတကြှိုကြ ဆောင့လြိုးနပေုံပဲ။
ကြှနမြလည်း သူကောင်းအောင် အဖုတအြတွင်းထဲကနေ သူ့လီးကို ညှဈပနတေယ်ေ။ ကြှနမ် ညဈတာကြောင့ြ သူလည်း မခံနိုငတ်ော့ပဲ ပြီးချင်လြာတယထြငတ်ယ်။ ကြှနမ် စောကဖြုတထြဲကနေ ထုတဖြို့ လုပတ်ော့ ကြှနမြခွထေောကန်ဲ့ သူ့ကြောဖကကြနေ တွန်းပြီး သူ့လီးကို မကြှတအြောင်း ပြနထြည့လြိုကတ်ယ်။
“အား မ မောငပြှီးတော့မယ်”
‘အှန်း ပြီးလိုကလြေ’
“မမခွထေောကြ ဖယပြေးပါဦး အပြငထြုတမြရဘူး မမ အား ”
‘ရတယဇြှဲ ဒီအတိုင်းပဲပြီးလိုကြ’
“ဒီအတိုင်းပြီးရင် မမစောကဖြုတထြဲ ဝငကြုနမြှာပေါ့”
‘အှန်းလေ စောကဖြုတထြဲပဲ ပြီးခိုငတ်ာ’
“အား မမ ကြှနတ်ောြ အစွပမြပါဘူးလေး….”
‘ဇွဲကလဲကြာ ပြောရခကလြိုကတ်ာ မမအဖုတထြဲကို ပန်းထည့လြိုကလြို့ ပြောတာ’
“ဖြစ်ပါ့မလား မမ အား အား ကြှနတ်ောန်ီးနပြေီ အား အား”
‘ဟုတပြှီ ဇွဲလရညတ်ှေ မမစောကဖြုတထြဲကို ပန်းထည့လြိုကြ… အထဲအဆုံးထိရောကအြောင် ပန်းထည့လြိုကြ’
“အား ပြီပြီ မမ အား မမ စောကဖြုတထြဲကို အား အား အား”
‘ကောင်းတယ် ပနထြည့ပြေး ဇွဲ မမစောကဖြုတကြို အရင်းထိစိုကပြှီး ပနထြည့လြိုကြ အား အား’
ဇွဲလည်း ကြှနမြစောကဖြုတထြဲ သူ့လရညတ်ှကေို အရှိနပြှင်းပြင်းနဲ့ ပနထြည့လြိုကတ်ယ်။ ကြှနမြလည်း နှေးခနဲ့ ဖြစ်သှားပြီး ကိုမဟုတပြဲ သူစိမ်းတဈယောကရြဲ့ လရညတ်ှကေို ကြှနမြသားအိမထြဲ ရောကအြောငကြို ပန်းထည့ခြံနတောကို တွေးရငန်ဲ့ ကြှနမြလည်း နောကတ်ဈခွီ ပြီးသှားတယ်။
‘အား ဇွဲရယ် များလိုကတ်ဲ့ လရညတ်ှကြော… မ စောကဖြုတထြဲ ပြည့သ်ှားတာပဲ’
“ဟုတလြား မမ… မမစောကဖြုတထြဲ ပန်းထည့ရြတာ အရမ်းကောင်းတာပဲကြာ… ဟိုနေ့ကတည်းက အထဲမှာပဲ ထည့ခြငွတ်ာ မမယောကြွား ရှိနလေို့”
‘ဇွဲရယ် ထည့ခြငွတ်ာများ ထည့လြိုကရြောပေါ့… မမလည်း အဲ့နေ့က မမအထဲကိုပဲ ပန်းစချင်ေတ်ာကြာ’
“အား ဒါနဲ့ မမ ဆေးရော သောကထြားလို့လား”
‘ဟင့အြင်’
“မမ ကြှနတ်ောြ့လရညတ်ှနေဲ့ ဗိုကကြှီးသှားရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ”
‘မသိဘူးကြာ ညကရွင် မမယောကြြာကိုပါ ထည့ခြိုင်းလိုကမြယ်… ကြီးချင်တ်ဲ့လူနဲ့သာ ကြီးတော့’
“မမ ဆေးလည်းမသောကပြဲ မမဘာလို့ အဈကိုနဲ့ ကိုယဝြန် မရသေးတာလဲ”
‘မရအောင် နလေို့ပေါ့ကြာ… မမလည်း မလိုချင်သ်ေးတာနဲ့ သူ့ကို အပြငမြှာပဲ ထုတခြိုင်းတာများတယ်’
“အခု ကြှနတ်ောြ မမအထဲမှာ ပြီးထားတာဆိုတော့ တောကြှာ မမ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ကိုယဝြနရြသှားဦးမယ်… ကြှနတ်ောြ အရေးပေါဆြေး ဝယပြေးရမလား”
‘ရပါတယ် ထားလိုကတ်ော့… မမယောကြွားလည်း တဈခါတဈလေ မမအထဲ ပြီးတာပဲ မရပါဘူး… ပြီးတော့ မမသာ ကိုမဟုတတ်ဲ့ အခွားသူရဲ့ လရညတ်ှနေဲ့ ကိုယဝြနရြမလားဆိုတာကြီးက ရငခြုနဖြို့ကောင်းလို့ ဟီဟီး’
‘ဟယ် ပြောရင်းနဲ့ကို သူ့ဟာကြီးက မာလာပြနပြှီ သနလြိုကတ်ာကြာ’
“မမ နောကတ်ဈခွီလောကြ လုပရြအောငကြှာ”
‘ဟိုထားဆရာ မမစောကဖြုတကြို မလုပန်ဲ့ နို့နဲ့လုပပြေးမယ်’
ကြှနမြလည်း နို့နှစ်ဖကန်ဲ့ ကောငလြေးကို လုပပြေးရင်းနဲ့ ပလှပေေးလိုကတ်ယ်။ ကြှနမြရဲ့ ပြုစုမှုအောကမြှာ ကောငလြေးလည်း မခံနိုငတ်ော့ပဲ ကြှနမ် မကြန်ှာပေါကြို ပန်းလိုကတ်ယ်။ မကြန်ှာတွရေော ရငဘြကပြေါြ နို့တွပေေါပြါ ရှှဲသှားတယ်။
‘မောငကြလဲကြာ… မ မကြန်ှာပေါတ်ှမှော အကုနပြကေုနပြှီ’
“မရယ် မရဲ့မကြန်ှာလေးကို စတွေ့ကတည်းက ပန်းချင်န်တော… အခုကတွော့ ကောင်းလိုကတ်ာကြာ”
‘တောပြှီကြာ ထတော့… မမယောကြြား ပြနလြာတော့မယ်… ပြနတ်ော့… နောကန်ေ့ကမွှ လာတော့’
ဇွဲပြနသ်ှားတော့ ကြှနမြလည်း ထမိနတ်ှေ အင်ျကြီတွေ ကောကဝြတပြှီး ခဏအမောဖြနတေေုန်း ကိုပြနလြာတယ်။ ရောကရြောကခြငွြးပဲ အခန်းတံခါးပိတပြှီ တံခါးနားတင် ကြှနမြကို နမ်းတော့တာပဲ။ ကြှနမြမကြန်ှာက ဇွဲလရညတ်ှေ ပန်းထားလို့ သန့်ရှင်းရေး မလုပရြသေးတာကြောင့ြ မနမ်းစချင်ေပြါ။ ပြီးတော့ ကြှနမြစောကဖြုတထြဲမှာလည်း ဇွဲထည့ခြဲ့တဲ့ အရညတ်ှကေ အခုထိ ရှိနတေုနမြို့ ကိုသာ တွေ့သှားရင် စိတဆြိုးမှာစိုးလို့ စိတပြူနမေိတယ်။
‘ကိုကလဲကြာ သီတာ သန့်ရှင်းရေး မလုပရြသေးဘူး ရေးခွိုးပြီးမှကြာ’
“မရတော့ဘူးကြာ အခုလာတော့”
ကြှနမြကို ပြေ့ခွီကာ ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကထြားပြီး အပေါကြနေ ကြှနမြရဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို အနမ်းခွှရင်ေး အင်ျကြီပေါကြနပေဲ ကြှနမြရဲ့ ဇွဲလရညပြန်းထားတဲ့ နို့တွကေို နယန်တယ်ေ။ ခဏလောကန်တေော့ ကြှနမြထမိနအြောကထြဲကို ခေါင်းတိုးဝငပြှီး ဇွဲလရညတ်ှေ ပြည့န်တေဲ့ ကြှနမြစောကဖြုတကြို လကြဖြို့လုပတ်ယ်။
ကိုက ကြှနမြနဲ့ လကထြပပြှီးမှ သိလိုကရြတယ်။ ကို့ရဲ့ အကငွပြေါ့။ ကြှနမြကို မှုတပြေးမယဆြို ကြှနမြကို ထမိနမြခွှတပြဲ ကြှနမြထမိနအြောကထြဲ ခေါင်းတိုးဝငပြှီးပဲ လုပပြေးလေ့ရှိတယ်။
သူပြောတာတော့ ကြှနမြနဲ့ စတွေ့ကတည်းက အဲ့လိုလုပခြငွန်လေို့ အမြဲလုပမြိနတောတဲ့။
ပြီးပါပြီ။