ယှထနတေဲ့ တီခယွန်ှင်း
ရေးသားသူ – ?????
ဆရာမ နှင်းနှင်း က အိမထြောငသ်ယ် ဒါပမေဲ့ သူ့ယောကကြွား အဝေးမှာ သူက သူ့သားနဲ့နတယ်ေ သူ့ယောကကြွားက တဈလတခါတောငပြှနလြာချင်မြှ လာတာ။ ဆရာမ နှင်းနှင်း က အသကကြသာ ကြီးတာ ကာမစိတကြတော့ရှိတုန်း။
ပထမတုန်းကတော့မသိပါဘူး နောကပျိုင်းကမွှ တဖြေးဖြေး ရိပမြိလာတာ။ ဆရာမနှင်းနှင်းကို ဘယလြို ဂွငဖြနပြှီး လိုးရရင် ကောင်းမလည်းဆိုပြီးတော့ စိတကြူးနဲ့ ကြံစညကြှည့န်မေိတယ်။
သူ့အိမန်ဲ့ ကြှနတ်ောန်တေဲ့အိမကြ တဝင်းထဲ အိမကြတော့ သကသ်ကစြီ ခွံစည်းရိုးက ကာမထားဘူး။ ကြှနတ်ော့ အိမခြေါင်းရင်းမှာက သူတို့ရကန်ေ ရချိုးတဲ့ နရောနဲ့ ကြှနတ်ော့အြိပခြန်းပြတင်းပေါကန်ဲ့က တန်းနတော။
အဲဒါနဲ့ တဈရကကြတွော့ နေ့လညထြမင်းစားကြောင်းဆင်းတဲ့အခွိန် ရချိုးပါလရေော။ အိမမြှာက ဘယသ်ူမှမရှိဘူး။ သူအိမကြလည်း သူတဈယောကတ်ည်းရယ်။ သူ့သားက တကျကသိုလကြွောင်းတတန်တော။
အဲဒါနဲ့ ဟုတပြှီ ကြံစညထြားတဲ့အတိုင်း ပြတင်းတံခါးပေါကဖြှင့ပြှီး အသာလေး ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ့ နလေိုကသ်ေးတယ်။ ပြတင်းတံခါးဖြင့လြိုကတ်ော့ ခဏမော့ကြည့်ပြှီး သူ့ဟာသူ အဝတလြွှောန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ လည်း အင်ျကြီ တွပေုဆိုးတွအကေုနခြွှတပြှီး ကြှနတ်ော့လြီးကို သံလှငဆြီလေးနဲနဲဆှတပြှီး ဆှပေးနတယ်ေ။
သူ့နရောကနေ သချောကြည့်ရြင် ကြှနတ်ောလြုပန်တောတွကေို သချောပေါကမြှငရြတယ်။ တခွားလူတွမှငေမြှာတော့ စိုးရိမစြရာမလိုဘူး။ ကြှနတ်ောကြ အခန်းထဲမှာဆိုတော့ အေးဆေး လီးကိုငပြှီးဆှနတော သံလှငဆြီနဲ့ဆိုတော့ လီးကမဲပြောငတ်င်းပြီး အကြောတွကေ ထောငလြာတော့တယ်။
တအောင့လြောကလြည်းနရေော အဝတလြွှောပြှီးသှားတော့ အဝတလြှန်းပြီး ပြနလြှည့လြိုကရြော ကြှနတ်ော့ အိပခြန်းပြတင်းပေါကန်ဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငတ်ည့တ်ည့ြ ဖြစ်သှားပြီး ကြှနတ်ောြ လီးကိုငပြှီး ဆှနတောကို မှငသ်ှားရော။
ကြှနတ်ောကြ သူ့ဘကြ မကြည့်သ်လိုလိုနဲ့ပဲ အောကင်ုံ့ပြီး လီးကို ဂွင်းတိုကသ်လို လုပလြိုကြ အထကအြောကြ ရမ်းခါပေးလိုကြ လုပန်တော ဆရာမနှင်းနှင်းဘကကြို ခိုးကြည့်လြိုကတ်ော့ ရမချိုးသေးပဲနဲ့ ရအငေတ်ုံနားက ပန်းပငပြေါင်းပင် ရှင်းသလိုလိုနဲ့ ကြှနတ်ော့ဘကကြို ကြည့်လြိုကြ ပန်းပငလြေးကိုငလြိုကြ လုပန်ရေော။
ဟုတပြှီ ငါ့အကြံတော့ အောငလြောကပြှီထငတ်ယ် ငါဆရာမနှင်းနှင်းကို လိုးရလောကပြှီ ထငတ်ာပဲ နောကတ်ဆင့ြ တကမြယဆြိုပြီး ဆရာမနှင်းနှင်းရှိရာကို တည့တ်ည့ကြှည့ပြှီး ဂွင်းတိုကန်လေိုကတ်ယ်။
ဆရာမနှင်းနှင်းက ခိုးအကြည့်ြ ကြှနတ်ော့ကြ သူ့ကြည့်ပြှီး ဂွင်းတိုကန်တောဆိုတော့ သူခိုးကြည့်န်တော မိသှားတော့ ရှကပြှီး အထ ရညှေိတွနေဲ့ဆိုတော့ ချောလြဲပါလရေော။ ကြှနတ်ော့ဘြကကြှည့ပြှီး လာထူပါအုံးဆိုပြီး လကယ်ပခြေါတ်ယဗြွ။
သူ့အိမမြှာကလည်း ဘယသ်ူမှမရှိဘူးဆိုတော့ ကိုယလြည်း ပုဆိုးလေး ပြနဝြတပြှီး သူ့ကိုသှားထူမယ် ရလား ဘာညာနဲ့ ဂွငဆြငမြယဆြိုပြီး သှားထူပေးလိုကရြင်း
“ဆရာမနှင်းနှင်း ရလား”
“အင်း ရတယ် ခွထေောကကြ ရညှေိတွနေဲ့ဆိုတော့ ချောသ်ှားလို့ ”
“ထောကန်ိူငလြား ”
“နဲနဲကိုငပြေးထား ဆရာမထကြည့်မြယ် ”
“ဟုတဟြုတ် ဆရာမနှင်းနှင်း”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ဆရာမနှင်းနှင်းရဲ့ လကတ်ဈဖကကြိုကိုင် တဈဖကကြ ခါးကနကေိုငပြှီး ထူပေးလိုကတ်ယ်။
“ရလား”
“အင်းရတယရြတယ် တောပြှီ ရမချိုးတော့ဘူး”
“ဆရာမနှင်းနှင်းကလည်း လူတောင် နဲနဲရစေိုနပြေီပဲဟာ ခွိုးလိုကပြါ ကြှနတ်ောြ ကိုငထြားပေးမယလြေ”
“တောပြှီတောပြှီ နပလေေ့စတေော့ မခွိုးချင်တ်ော့ဘူး ဒီအတိုင်း အဖြူအစိမ်း ပြနလြဲပြီး ကြောင်းပြနသ်ှားလိုကတ်ော့မယ်”
“ဟာ ဆရာမနှင်းနှင်းကလည်း မဟုတတ်ာ ကဲကဲ မခွိုးချင်ရြငလြည်း ကြှနတ်ောြ ရပတေတ်ိုကပြေးမယ် နောြ ”
ဆရာမနှင်းနှင်းက ကြှနတ်ော့ကို မော့ကြည့်တ်ယ်။ပြီးတော့မှ
“အင်းအင်း” ဆိုပြီးတော့ ခေါင်းငှိမ့ပြှတယ် ။
“လာလာ” ဆိုပြီး ဆရာမနှင်းနှင်းကို သူ့အိမဘြကတ်ှဲခေါသ်ှားမယ် ဆိုပြီးလုပတ်ော့ ဆရာမနှင်းနှင်းက
“မင်းအိမဘြကသ်ှားမယ် ငါ့အိမဘြကဆြို မင်းရပတေတ်ိုကပြေးနတော တဈယောကယ်ောကြ ဝငလြာလို့ မှငသ်ှားရင် မသင့တ်ောဘြူး။ ငါ့အိမကြ ငါ့သားသူငယခြငွြးတွေ အဝငအြထွကြ များတယ်” ဆိုပြီးပြောတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်းပြောသ်ှားတယ်။ “ဟုတဟြုတ် ” ဆိုပြီး “အဲဒါဆို ကြှနတ်ော့ြ အခန်းထဲသှားမယလြေ” ဆိုပြီး ခေါခြဲ့ရော။
အခန်းထဲလည်းရောကရြော ဆရာမနှင်းနှင်းကို ကုလားထိုငပြေါမြှာ ခဏထိုငခြိုင်းပြီးတော့ အပြငမြှာ ရပေုံးနဲ့ ရသှေားခပလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ အခန်းလည်း ပြနရြောကရြော ကြှနတ်ောြ ဝတထြားတဲ့ ပုဆိုးက ရလေဲပုဆိုးဆိုတော့ အဲဒါကို ခွှတပြှီးတော့ရပေုံးထဲ နှစ်ပြီးတော့ ရညဈေပြီး ဆရာမနှင်းနှင်း ကို ရပတေတ်ိုကပြေးဖို့ လုပရြတော့တယ်။
“လာ ဆရာမနှင်းနှင်း” ဆိုပြီး ခေါလြိုကတ်ယ်။
ဆရာမနှင်းနှင်းလည်း ကြှနတ်ော့ဘကြ လှည့လြာရော
“ဟင် မင်း ဟိဟိ ပုဆိုးလည်း မပါဘူး ဘာလုပတ်ာတုန်း ပြနဝြတထြား”
“ဆရာမနှင်းနှင်းကို ရပတေတ်ိုကပြေးမလို့လေ အဲဒါ ပုဆိုးက ဒါပဲရှိတာမို့။ လာပါ ဆရာမရဲ့ ခုဏကပဲ ခိုးကြည့်လြို့ ချောလြဲပြီး ရမချိုးရတာကို” ။
“အံမယ် ဘယမြှာ ကြည့်လြို့တုန်း”
“အဟုတ် မကြည့်ဘြူးလား ”
“ဟင်းဟင်း”
“ကဲပါ ဆရာမနှင်းနှင်းရဲ့ အခွိနမြရပဲ ဖြစ်နလေိမ့မြယ် လာ ရပတေတ်ိုကပြေးမယ်”
ဆိုပြီး ဆရာမရဲ့ ရငရြှားထားတဲ့ ထမိနကြို ခွသလေုံးပေါတ်ဲ့အထိ ဆှဲလှနပြှီး ရပတေတ်ိုကပြေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့
“အပေါပျိုင်း ဂုတပျိုး နောကကြွော တိုကရြအောငဆြရာမ ထမိနလြေးဖြညပြှီး လွှောပေး” ဆိုတော့ “အင်း ” ဆိုပြီး ထမိနကြို ဖြညခြပြေးတယ်။
“ဆရာမ”
“ဟင်”
“ရှေ့နဲနဲကုန်းလိုကြ ကြောအောကြ တိုကပြေးမလို့”
“အင်း ”
ဆိုပြီး ကုန်းလိုကတ်ယ်။ ဆရာမ ကြောကိုတိုကန်ရင်ေးနဲ့ ကြှနတ်ော့လီးက တောငပြှီး ဆရာမရဲ့ကုန်းနတေဲ့ ဖငကြို ထောကထြားနမေိတယ်။ ဆရာမနှင်းနှင်း ကလည်း မသိသလိုလိုနဲ့ ဖငကြိုရမ်းပြီး လီးကို လာဆှဆှ ပေးနတယ်ေ။
“ဆရာမနှင်းနှင်း”
“ဟင်”
“ကြှနတ်ော့ကြို ဆရာမ စောကဖြုတကြှီး ပေးလိုးပါ့လား။ ကြှနတ်ောြ ဆရာမကို တအား လိုးချင်န်ပြေီ”
“အင်း ဆရာမလည်း မင်းလိုးတာကို ခံချင်လြို့ မင်းအခန်းထိ လိုကလြာတာလေ လိုးလိုး မင်းစိတကြှိုကသ်ာ လိုးစမ်းကြာ။ ဆရာမလည်း မခံရတာကြာတော့ မင်းလီးကြီးကိုလည်း မှငလြိုကရြော ဆရာမ စောကပြတကြှီး ယှထနပေီ”
ကနွောလြည်း ထမိနကြို ကြင်းလုံးကြှတ် ခွှတခြလွိုကပြှီး နိူ့နှစ်လုံးကို ကိုငည်ဈလိုကတ်ယ်။ “လာဆရာမနှင်းနှင်း” လို့ ခေါပြှီး ကုတငပြေါကြိုတကခြိုင်းလိုကတ်ယ်။
“ဆရာမနှင်းနှင်း ကုတငပြေါကြို ကန့လြန့ြ တတလြိုကပြှီးတော့ ခွထေောကြ နှစ်ချောင်းကို ကုတင် အောကခြပြှီး နဲနဲကားပေးထား ကြှနတ်ောအြောကကြနေ အသားကုန် ဆောင့လြိုးပေးမယ်” ။
“အင်း ”
ဟုဆိုပြီး ဆရာမနှင်းနှင်းက ကြှနတ်ောခြိုင်းတဲ့အတိုင်းနပေေးတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကုတငအြောကကြနေ ဆရာမနှင်းနှင်းရဲ့ ခွထေောကန်ှဈချောင်း ကြားထဲကို ဝငပြှီး ဆရာမနှင်းနှင်း ရဲ့ စောကဖြုတကြို ကြှနတ်ော့လြီးထိပကြှီးနဲ့ အထကအြောကြ ပြတဆြှဲပေးနရင်ေး လကကြလည်းနိူ့နှစ်လုံးကို ဆုပန်ှယပြေးလိုကတ်ယ်။
ဆရာမနှင်းနှင်းက မကြလြုံးလေး မှေးစင်းပြီး ပါးစပကြလည်း တအင်းအင်းနဲ့ ကာမ ခလုပလြေးတွဖြေုတတ်ာတွေ အရသာခံနတယ်ေ ။
“အင်းအင်းဟင်း အာ လုပပြေးပါတော့ ဆရာမရဲ့စောကဖြုတကြှီးထဲကို မင်းလီးကြီး ထည့ပြှီး လိုးပါတော့ကြာ”
“အင်း ဆရာမနှင်းနှင်း ခံချင်န်ပြေီလား”
“အင်းဆို လိုးပေးပါတော့နောျ”
“လိုးပေးမှာပေါ့ ဆရာမနှင်းနှင်းရယ် လီးထည့ပြှီး လိုးတော့မယန်ောြ”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း ဆရာမနှင်းနှင်းရဲ့ စောကဖြုတထြဲကို ကြှနတ်ော့လြီးကြီး ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ယ် ။
“ဗှှတ် ဘှတပြှှတ် ဗှှတ်”
“အ အ အိုး ဟူးးးးး”
“ဘှတဘြှတဘြှတဘြှပဗြှတ် ဒုတ်”
“အ အားအား အူး ကောင်းလိုကတ်ာနောြ ဟူး ဆရာမနှင်းနှင်း ကောင်းလား ကြှနတ်ောြ လိုးပေးနတော ကောင်းရဲ့လား”
“အင်းအင်း ကောင်းတယ် အလိုး မခံရတာကြာတော့ ကောင်းလိုကတ်ာကြာ မင်းနေ့တိုင်း လိုးပေးရင် ကောင်းမှာပဲ”
“တကယလြား ဆရာမနှင်းနှင်း”
“အိုး တကယပြေါ့ ”
“ကြိုကပြှီလေ ”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ တအားဆောင့ခြလွိုကတ်ာ လီးတဆုံးဝငသ်ှားပြီး ဆရာမနှင်းနှင်း ဆီးခုံမို့မို့နဲ့ ကြှနတ်ော့ဆြီးခုံနဲ့ ဖိကပထြားလိုကလြရော
“အူး အမလေး ဖြေးဖြေး ဆောင့ပြါဟယ် လီးကို တဆုံးဝငသ်ှားပြီး သားအိမတ်ောင် လာထောကန်ပြေီ”
“ဟုတပြါ ဆရာမနှင်းနှင်းရဲ့ နေ့တိုင်း လိုးရမယဆြိုလို့ အပြောလြှနပြှီး ဆောင့ခြလွိုကမြိလို့ပါ။ ဖြေးဖြေး တခကြခြငွြး မှနမြှန် ဆောင့လြိုးပေးမယ် နောြ”
“အင်း ဆောင့ပြေး အလိုးမခံရတာ ကြာပြီဆိုတော့ အခုဆရာမ ပြီးချင်သ်လိုလို ဖြစ်နပြေီ”
“ဟုတလြား ဆရာမနှင်းနှင်း အဲဒါဆို ပုံစံပြောင်း လိုးရအောငလြေ။ ဆရာမနှင်းနှင်း လေးဘကကြုန်းလိုကြ ကြှနတ်ောြ ကုတငအြောကကြနေ နောကကြနပြေီး ခါးကိုင် အားကုနဆြောင့လြိုးပေးမယ်။ အဲဒီအတိုင်း အတူတူ ပြီးရအောငလြေ နောြ ဆရာမ”
“ဟုတပြါပြီရှင် သဘော သဘော”
ဆရာမနှင်းနှင်းက ကြှနတ်ောြ ပြောတဲ့အတိုင်း လေးဘကကြုန်းပေးလိုကတ်ယ်။
“အိုးကြီးကတော့ ရှယမြိုကပြဲကြာ” ဆိုပြီး အသံထွကပြှောလိုကမြိတော့ ဆရာမနှင်းနှင်းက သူ့အိုးကို လှုပရြမ်းပြီး “လာလေ” ဆိုပြီး စနသေေးတယ်။
“လာပြီ” ဆိုပြီး ကြှနတ်ောလြည်း ဆရာမနှင်းနှင်း ဖငကြှီးကို လကန်ဲ့ ခပဆြကဆြကလြေး လှမ်းရိုကပြှီး ဖငန်ှဈခွမ်းကို ဖြဲပီး နောကပြှူထွကလြာတဲ့ စောကဖြုတထြဲကို လီးကြီး ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့တယ်။
“ဘှပဘြှပ် ဖပဖြပ် ဗှှတဗြှှတ်”
“အီးအားအား အူး အူးဟူးဟူး အအ”
“ကောင်းလား ဆရာမနှင်းနှင်း”
“အင်းကောင်းတယ် ဆရာမ ပြီးတော့မယ် ဆောင့ဆြောင့ြ တအားဆောင့လြိုး”
ကြှနတ်ော့ လီးပြနဆြှဲအထုတကြို ဆရာမနှင်းနှင်း ဖငကြှီးက နောကကြို ကပပြါလာပြီး ပြနဆြောင့လြိုးနရော ကြှနတ်ောလြည်း ပြီးလုပြီးခင် ဖြစ်နပြေီမို့ ဆရာမနှင်းနှင်း ခါးကနကေိုငပြှီး အားကုနဆြောင့လြိုးပေးလိုကရြာ
“အားအအ အီး အား ငါပြီးပြီ အား”
ဆိုပြီး ဆရာမနှင်းနှင်း ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ စောကရြညတ်ှေ ထွကသ်ှားပြီး ရှေ့ကို အားယားမှောကသ်ှားလသည်ေ။
ကြှနတ်ောလြည်း လီးကြှတမြထွကသ်ှားအောင် ဆရာမနှင်းနှင်း ကိုယပြေါကြို လိုကမြှောကရြင်း လေးငါးဆယခြကြြ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုကရြာ ကြှနတ်ော့ြ လီးထိပမြှ ပူကနဲ ဖြစ်လာပြီး လရညမြွား ဆရာမ စောကခြေါင်းထဲကို ပန်းထုတလြိုကတ်ော့သည် ။
“အာ လရညတ်ှေ အများကြီး ဆရာမ စောကခြေါင်းထဲ ပန်းထုတလြိုကတ်ယပြေါ့”
“ဆရာမ သိတယလြား ဘယလြိုကြီးလည်း”
“အိုး သိတာပေါ့ ဆရာမ စောကခြေါင်းထဲကို မင်းလရညတ်ှေ ပူကနဲနအေောင် စီးဝင်းလာတာလေ ဟင်းဟင်း”
“ကြိုကလြား”
“အင်း”
“အဲဒါဆို နောကတ်ခွီ ထပလြိုးအုံးမယန်ောြ”
“ဟေ့ဟေ့ တောပြှီ မနကဖြှနမြှ အခု ကြောင်းပြနသ်ှားရတော့မယန်ောြ”
ဟုဆိုပြီး ကြှနတ်ော့လြီးကို ကိုငပြှီး ဆရာမနှင်းနှင်းက လီးဒဈကြီးကို သူ့ပါးစပန်ဲ့ ဝမ်းကဈပေးကာ နှစ်သိမ့လြိုကလြသည်ေ။
ပြီးပါပြီ။