အောစာအုပ်

ဖြစ်ပါစေ

ဖြစ်ပါစေ
ရေးသားသူ – ကိုငွိမ်းမောင်

နှေးထွေးလှတဲ့ သူမရဲ့ နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းရတဲ့အခွိနဆြိုတာ ကမျဘာပေါကြ အရာရာတိုင်းကို မေ့နခွေိနပြေါ့။ နုအိထွေးနသေော နှုတခြမ်းလေးကိုသာ အဆကမြပကြြ တတမြကန်မေိတဲ့အခွိန် ကြှနတ်ောြ နောကဆြုတလြိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ…..

“ကို… ဘာလို့လဲ လူလာနလေို့လား”

“ဟင်…. အောြ ဟုတတ်ယခြစွရြဲ့ ကိုလူသံကြားလားလို့”

“ကိုကလဲကြာ ဒီကိုလာတဲ့လူတိုင်းက အတွဲတွပေဲဟာ ဂရုစိုကမြနနေဲ့”

“ဟုတပြါပြီကြာ……ကဲလာ”

“အှင့ျ”

ကြှနတ်ောလြည်း သူမနှုတခြမ်းဖူးလေးကို နမ်းရင်း လုံးဝန်းနတေဲ့ သူမရငသ်ားလေးအား ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ တကယတ်ော့ သူမနှုတခြမ်းလေးမှ ရလိုကသ်ော ရနံတဈခုဟာ…..

…………………………………………………….

ကြှနတ်ောန်ဲ့ မသကေန်ှယလြို့ခေါတ်ဲ့ အတန်းထဲက အချောအလှလေးနဲ့ ခစွသ်ူဖြစ်တာ အခုဆိုရင် ချောကလြပင် ကြောလြာပြီ ဖြစ်သည်။ မသကေန်ှယကြလည်း ခပအြေးအေးနတတေတ်ဲ့ ကြှနတ်ောကြို အရငထြဲက သဘောကခွဲ့သညထြငသ်ည်။ သူမကလည်း ကြှနတ်ောကြို တအားခစွရြှာသည်။ ကြှနတ်ော့မြှာတော့ သူမပြုံးပြလိုကတ်ိုင်း ရငတ်ှတဒေိန်းဒိန်းခုနကြာ သူမအား ရူးလောကအြောင် ခစွရြသည်။ ကြှနတ်ောဟြာ တကယ် ကံအကောင်းဆုံးလူပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မသကေန်ှယကြို လိုကတ်ဲ့သူတွေ အများကြီးထဲကမှ သူမအခစွကြိုရသော တဈဦးထဲသော လူသားဖြစ်သည်။

“ကို… ခစွသ်ူငယခြငွြးတွနေဲ့ မှို့ထဲ လွှောကလြညမြလို့”

အနားမှ ခစွသ်ူလေးအသံကြားလိုကမြှ သချောကြည့်မြိလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယ် ဒီနေ့ အရမ်းလှနသည်ေ။ မှနမြာဝတစြုံ လေးနှင့မြို့ သူမ၏ ကောကကြှောင်းများက ထငပြေါလြှန်းနသည်ေ။ မို့ထွကန်သေော ရငသ်ားနှင့ြ လမ်းလွှောကလြိုကတ်ိုင်း တုနခြါနသေော တငသ်ားများက မှငသ်ူတိုင်းက ငေးကြည့်ရြမည့သ်ူ ဖြစ်သည်။

“ဘယသ်ူတွရေော ပါမှာလဲ ခစွရြဲ့ ”

“သူငယခြငွြးတွပေေါ့ ယောကြွားလေး နည်းနည်းပါမယ်”

သူတို့အဖြဲ့က များလှသည်။ ယောကြြားလေး လေးယောကန်ှင့ြ မိန်းကလေး ခုနှစ်ယောကရြှိသည်။ သူတို့အဖြဲ့လာလွှင် တခွားသူတွေ ထွကပြှေးရလောကအြောင် ပြေး(စနောကြ)ကြသူများ ဖြစ်သည်။

“ကိုကလဲကြာ ရုပကြှီးက ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ ခစွတ်ို့အဖြဲက ပြောတ်တလြို့ ကိုမနတတေမြှာ စိုးလို့ပါ”

“ဟင်း………….”

“ကိုလိုကခြငွရြငလြဲ လိုကခြဲ့လေ ပြီးမှ မနတတေဘြူး မပြောနဲ့”

သူတို့က အဖြဲ့သားအချင်ြးချင်ြး ပြနမြကြိုကရြဟူသော ကတိစကားကြောင့သ်ာ ကြှနတ်ောြ မသကေန်ှယအြခစွကြို ရခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့ြ ကြှနတ်ောသ်ူ့ကို စိတမြခခွငွမြိ။

“ဟေ့… လိုကမြယမြို့လားနှယ် ငါတို့က သှားတော့မှာနောြ”

“ကို… ကိုမလိုကရြင် ခစွသ်ှားတော့မယန်ောြ”

“အင်း…… အင်း…….. သှားလေ”

မသကေန်ှယန်ှင့ြ ငယသ်ူငယခြငွြးဆိုသော ကောငကြ လာခေါခြှင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကောငကြ ကြှနတ်ော့ကြို သိပမြကြညပြေ။ ထို့ကြောင့ြ မသကေန်ှယအြား ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ခကြခြငွြးလှည့ကြာ ထွကသ်ှားသည်။ သူခွိနန်သေောသူကို ကြှနတ်ောကြ ပိုငဆြိုငထြားသောကြောင့ြ ဖြစ်မညထြငသ်ည်။

……………………………………………………

ထိုနကေ ကြှနတ်ောြ မသကေန်ှယကြို ဒီအတိုင်းလှှတလြိုကပြှီး ကြှနတ်ောကြတော့ အတန်းဆကတ်ကန်လေိုကသ်ည်။ အတန်းပြီးမှ ကြောင်းနားက ထိုငန်ကြေ ကောဖြီဆိုငလြေးမှာထိုငရြင်း မသကေန်ှယ် ပြနအြလာကို စောင့န်လေိုကသ်ည်။

“သားကြီး မင်းဆောြ မပါဘူးလားကြ… မင်းကလဲ ဆောရြပြီးမှ ရှောငဖြယရြှောငဖြယန်ဲ့”

“ဟာ… မဟုတကြပါဘူးကြာ မင်းတို့ကလဲ မသကေန်ှယကြ သူ့သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ပါသှားလို့ကြ လာစောင့န်တော”

“အခုရော ငါတို့ထိုငလြို့ရတယမြို့လား”

“ငါ့ကိုလာရှဲ့နတယ်ေ နှမပေးက ထိုင်…..”

“အမယ်… ငါ့နှမလိုချင်ရြင် မင်းဆောန်ဲ့ လဲမယလြေ”

ကြှနတ်ောတ်ို့အဖြဲ့က ပြောမနာဆိုမနာမို့ တွေ့ကြပြီဆို ဆောတ်ောင်းတဲ့သူနှင့ြ နှမတောင်းတဲ့သူနှင့ြ ဆုံနသည်ေ။ မှုလတန်းထဲက ထနခြဲ့တဲ့ကောငကြ ကြှနတ်ော့လြကထြဲက ဆေးလိပကြိုယူပြီး သောကရြင်း ကြှနတ်ော့န်ားလာထိုငကြာ

“ဟွောင့ြ ဘယန်ဲ့လဲကြ မင်းဆောကြို ဖောကပြှီးပြီလား”

“ဟာကြာ မင်းကလဲ ငါက သူ့ကို ဒီတိုင်းခစွတ်ာပါကြ”

“မင်းကတော့ပိုပြီ မင်းမဖောကခြငွရြင် ငါဖောကပြေးမယလြေ”

“တောတ်ောတ်ောြ ဟွောင့ြ”

“ဒီမယဟြွောင့ြ မင်းမဖောကရြင် သူများကဖောကသ်ှားမှာ အဲ့မှငိုပြီး ကနွန်ခေဲ့မယ် မင်းစောကြ အပေါင်းသင်းလည်းများပါဘိနဲ့”

ကြှနတ်ော့သ်ူငယခြငွြးရဲ့ စကားမဆုံးသေးခငမြှာဘဲ မသကေန်ှယတ်ဈယောကြ သူ့သူငယခြငွြးဆိုသောကောငန်ှင့ြ ဆိုငရြှေ့ကို ရောကလြာသည်။ ကြှနတ်ောြ့ သူငယခြငွြးတွလေဲ စကားလမ်းကြောင်းလှဲကာ ပြောငန်ောကကြာ နလေိုကကြှသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း မသကေန်ှယန်ှင့အြတူ ဆိုငမြှထွကခြဲ့လိုကပြှီး ကြောင်းထဲက တွေ့နကြေ နရောလေးကို သှားခဲ့လိုကသ်ည်။

ကြှနတ်ောြ့သူငယခြငွြး စကားကြောင့ြ ကြှနတ်ောြ မသကေန်ှယကြို စဖို့ ကြိုးစားလိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ရောကရြောကခြငွြး မသကေန်ှယ် နှုတခြမ်းလေးအား နမ်းလိုကပြှီး လကတ်ဈဖကကြ ပေါငလြေးကို ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ တဈခကြြ တွန့်သှားသောလြည်း မငှင်းဆနသ်ည့အြပြင် ကြှနတ်ော့အြားဖကကြာ နှုတခြမ်းတွကေို အဆကမြပြတ် နမ်းလာသည်။

ကြှနတ်ောလြည်း မသကေန်ှယကြို ကြှနတ်ော့ပြေါငပြေါသ်ို့ ဆှဲတငလြိုကပြှီး ထဘီစကပလြေး၏ အတွင်းကို နှိုကကြာ ပေါငလြေးကို ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ ကြှနတ်ောအြား တင်းကြပစြှာဖကပြှီး အနမ်းတွကလေည်း မှနလြာသည်။

မသကေန်ှယ်၏ နုညံ့သော ပေါငသ်ားလေးများမှနပြေီး တငသ်ားများကို အဆင့တ်တကြာ ကိုငလြိုကပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းနချင်ြေးကို ရပလြိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ ကြှနတ်ောြ့ကို တငကြှပစြှာဖကပြှီး အသကရြှုသံများလဲ မှနန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း ရှေ့ဆကတ်ိုးကာ သူမပငတ်ီလေးကိုကိုငပြှီး ခွှတဟြနပြှုလိုကသ်ောအခါ ခါးလေးအား အသာတကြညလြေး ကြှကာပေးသောကြောင့ြ ကြှန် တော့စြိတတ်ှလည်ေး ပိုမိုရဲတင်းလာကာ အဆုံးထိ ခွှတပြဈလိုသည်။

ကြှနတ်ောလြည်း သူမအား ကြှနတ်ော့အြပေါတ်ှင် ခွရကဖြစ်သှားအောင် နရောပြငပြေးလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ကြှနတ်ော့ပြုဆိုးကို ခွှတကြာ ကြှနတ်ော့လြီးကို သူမစောကဖြုတလြေးတွင် တေ့ပေးလိုကသ်ည်။

တဈခါမှ မိန်းမနှင့ြ မတွေ့ဖူးသူ ကြှနတ်ောအြဖို့ မသကေန်ှယ် အဖုတလြေးမှာ နုညံ့ပြီး ရငခြုနစြရာ ကောင်းလှသည်။ မသကေန်ှယကြလည်း ကြှနတ်ောြ့အား တင်းကြပစြှာ ဖကထြားရာမှ ကြှနတ်ောြ့ နှုတခြမ်းတွအေား ပြနလြာနမ်းပြနသ်ည်။

ကြှနတ်ောလြည်း သူမကို လှဲစလေိုကပြှီး ပေါငကြလေးထဲသို့ ဝငလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ကြှနတ်ော့လြီးအား သူမအဖုတလြေးတွငတ်ေ့ကာ ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ ခေါင်းလေးပင် မော့သှားပြီး အံကြိတန်ရှောသည်။ မသကေန်ှယ် အဖုတလြေးမှ အရညတ်ှေ ထွကန်သေောကြောင့ြ ကြှနတ်ောြ့ လီး တဈချောင်းလုံး ဝငသ်ှားသည်။

“အား……… ကို…… နာတယ်…….. အား……….”

သူအသံကြောင့ြ ဆကမြလုပသ်ေးဘဲ နှုမ်းခမ်းကို နမ်းပေးနလေိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယလြည်း အသကရြှူသံတွပြင်ေးကာ ကြှနတ်ော့ကြို တအားဖကန်မ်းသည်။ သူမစောကဖြုတလြေးမှ လီးကို ညှဈညှဈလာသောကြောင့ြ နမ်းရင်း အသှင်းအထုတ် လုပပြေးလိုကသ်ည်။

“အှင်း…….. အှင်း………. အှင်း………. အှင်း………”

သူမလကကြလေးများက ကြှနတ်ော့ပြုခုံးကို တအားဆုပကြိုငရြင်း ညည်းနသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမစောကဖြုတလြေးက အရမ်းကောင်းလှန်းလှသောကြောင့ြ ခပမြှနမြှနလြေးပင် လိုးပေးလိုကသ်ည်။ စောကဖြုတ် အတွင်းသားများက ညှဈကာ ညှဈကာ ပေးသောကြောင့ြ နှေးတဈခါ မှနတ်လှည့န်ှင့ြ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးပေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယ်၏ ရမျမကထြနသ်ော ညည်းသံလေးမှာလည်း ဆကတ်ိုကြ ထွကပြေါလြာသည်။

မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးအား ဆောင့လြိုးနသေော ဆောင့ခြကြမြွားကို မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ဆကတ်ိုကဆြောင့ကြာ လိုးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယကြလည်း အောကမြှနပြေီး ပြနကြာဆောင့ဆြောင့ပြေးသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သိပမြကြာခင် မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးထဲသို့ လရညမြွား ပန်းထည့လြိုကတ်ော့သည်။

“အင်း………… အင်း……………. အင်း………….. အင်း…………..”

ကြှနတ်ော့လြီးကို ထုတရြင်း စောကဖြုတလြေးအားကြည့်လြိုကခြွိနတ်ှင် သှေးစများနှင့အြတူ ကြှနတ်ော့လြရညမြွား ပြနလြညကြာ ထွကလြာသည်။ မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးမှာလည်း လီးဒဏအြပေါကကြလေးဖြစ်ကာ ကနွန်ခေဲ့သည်။

ထိုနေ့က အပြောတ်ှနှငေ့ြ မသကေန်ှယန်ှင့အြတူ အခွိနတ်ှကေို ကုနဆြုံးခဲ့သည်။ မသကေန်ှယအြား တားဆေးတိုကမြညဟြု ပြောသောအခါ ရာသီက ဒီမနကမြှ ပြီးတာမို့ မလိုဘူးဟု ပြောသည်။ ညနေ တောတ်ောန်ောကကြမွှ မသကေန်ှယအြား ပြနပျို့လိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောြ့စိတထြဲတွင် အရမ်းပြောန်သညေမြို့ ရာသီပြီးစတွငလြိုးလွှင် ရာသီပြနလြာတတတ်ာကို မေ့ကာထားခဲ့သည်။

နောကန်ေ့များတွငတ်ော့ မသကေန်ှယန်ှင့ြ ကြှနတ်ောြ သူငယခြငွြးတွနှငေ့ြ ခွဲခွဲထွကကြာ ငတမြပြတေဲ့ ဆားငံရညကြို ဆကလြကကြာ သောကသ်ုံးနခေဲ့ကြသည်။

“ကိုရာ……… ခစြျ ဒီလိုနရောကြီးမှာ မနရေဲဘူး”

“ကိုရှိနတောပဲ ခစွရြဲ့… ဘာမှကြောကစြရာမလိုပါဘူး…. ကိုက ကို့ခစွလြေးနဲ အေးအေးဆေးဆေး နချင်ေလြို့ပါ”

“ဒီကိုလာရင် ခစွတ်ို့ ဟိုဟာလုပမြယဆြိုတာ သိနကြတောကြီး ပြနထြှကတ်ဲ့အခါ သူတို့တွကေ ကြည့်န်မှော ရှကတ်ယ်”

“ခစွကြလဲကြာ တွေးပူနသေေးတယ်……. လာ”

ကြှနတ်ောလြည်း မသကေန်ှယအြား တည်းခိုခန်းက ကုတငလြေးပေါသ်ို့ လှဲလိုကပြှီး မသကေန်ှယအြပေါမြှ မိုးကာ နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းပေးလိုကသ်ည်။ ခဏကြာမှ မသကေန်ှယလြည်း ကြှနတ်ော့လြညပြင်းကိုဖကကြာ ပြနန်မ်းလာသည်။ ကြှနတ်ောကြတော့ နမ်းရင် သူမရငဖြုံးအင်ျကြီလေးကို ခွှတန်လေိုကသ်ည်။ အနမ်းလေး ခဏရပသ်ှားခွိန် မသကေန်ှယအြား ကြည့်လြိုကသ်ောအခါ ဘောလြီအနကရြောငလြေးနှင့ြ ရှိုကဖြိုသကင်ငကြာ လှပနသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမရငည်ှှနလြေးပေါမြှစကာ ရငသ်ားလေးများကို နမ်းပေးလိုကသ်ည်။

“ကို…… ခစွဘြောလြီခွှတ်ဦးမယကြှာ”

ကြှနတ်ောလြည်း လကလြွှိုကာ သူမဘောလြီလေးကို ခွှတပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယ် နို့လေးများက ရမျမကဇြောဖြင့ြ တင်းတောငလြကြြ ရှိနသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း ထိုနို့သီးခေါင်းလေးများကို စို့ပေးလိုကခြွိနတ်ှင် မသကေန်ှယ် လကကြလေးများမှာ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းမှ ဆံပငကြိုကိုငကြာ ရငဘြတကြို ကော့ကာကော့ကာ ပေးလာသည်။ သူမနို့သီးခေါင်းလေးများကို တလည့စြီ စို့ပေးရင် ထဘီလေးကို အောကသ်ို့လွှောခကြာ ခွှတပြေးလိုကသ်ည်။

“ဟင်း……….. ဟင်း………….. ဟင်း……………”

မသကေန်ှယမြှာ အသကရြှူသံများ မှနလြာပြီး ကြှနတ်ော့ြ လကမြောင်းများကို ဆုပကြိုငလြာသည်။ ထိုခွိနမြှ ကြှနတ်ောလြည်း မသကေန်ှယ် ပငတ်ီလေးပေါမြှ စောကဖြုတလြေးကို နှုတခြမ်းဖြင့ဖြိကာ ကိုကပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာတော့ ခါးကို ကော့ကာကော့ကာပေးပြီး ကြှနတ်ောခြေါင်းကို ဖိလာသည်။

“အား……….. အား…………. အား…………..”

ကြှနတ်ောလြည်း သူမစောကဖြုတသ်င်းရနံလေးကြောင့ြ ပငတ်ီလေးကိုခွှတပြှီး စောကဖြုတလြေးအား လွှာဖြင့ယ်ကကြာ စုပပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးမှာတော့ အရသာကို သိနသယေောင် ပြစိပြစိ ဖြစ်လာသည်။ မသကေန်ှယမြှာတော့ စောစောကထကပျိုကာ အိပယ်ာခင်းများကို ဆုပကြိုငရြင်း လူးလိမ့န်သည်ေ။

ကြှနတ်ောလြည်း မသကေန်ှယ် စောကစြိလေးအား အလေးပေးကာ ယကပြေးလိုကြ စုပပြေးလိုကဖြှင့ြ ပြုစုပေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ ပေါငလြေးနှစ်ဖကကြ ကြုံ့ကာလာပြီး ခါကို ကော့ကာပေးလာသည်။ နှုတခြမ်းလေးကိုကိုကကြာ အသံမွိုးစုံထွကန်ပေုံမှာ မသကေန်ှယရြမျမကကြို ခန့မြှန်းသိနိုငသ်ည်။

“အား…………… ရှိး………….. အား…………… အိုး……………”

ထို့နောကြ မသကေန်ှယကြ ကြှနတ်ော့ကြို အပေါဆြှဲတငပြှီး ပုဆိုးကို ခွှတပြေးလာသည်။ ပြီးမှ ကြှနတ်ော့လြီးကို ကိုငကြာ စောကဖြုတလြေးတွင် တေ့ပေးပြီး ခါးကိုကော့ပေးလာသည်။ လီးမှာ စောကစြိလေးအား ပြတပြှီး ချောထြှကသ်ှားသည်။ ပြီးမှ ကြှနတ်ောလြည်း လီးကိုကိုငကြာ မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးအားဖြဲပြီး လီးကိုတရစပ် ဆောင့ထြည့ကြာ လိုးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာလည်း လီးအဝငအြထွကြ အဆငပြှစရေန်ေ ပေါငန်ှဈဖကကြို လကဖြှင့ြ ကိုငဖြှဲကာ ကြှနတ်ော့ြ ဆောင့ခြကြမြွားကို ခံနသည်ေ။

“အား………… အား…………. အား…………. အား…………”

“ကို…… ဆောင့ပြေး………. ပြင်းပြင်းလေး ဆောင့ပြေး………….”

“ဗွှတ်……………. ဗွှတ်………….. ဗွှတ်………….. ဗွှတ်……………”

စောကဖြုတလြေးထဲမှ လီးဝငထြှကသ်ံများကလည်း ဆူညံစွာ ထွကပြေါန်သည်ေ။ ထို့နောကမြှ မသကေန်ှယကြ ကြှနတ်ောြ့ပခုံးကို သိုင်းဖကကြာ ကြမ်းကြမ်းလာနမ်းရင်း အောကကြလည်း ကြှနတ်ောန်ှင့အြညီ ပြနကြာပြနကြာ ဆောင့လြိုးလာသည်။ တည်းခိုခန်းမှ ကုတငကြလည်း ကြှနတ်ောတ်ို့ ဆောင့ခြကြကြှောင့ြ နံရံကိုတိုကကြာ တဒုံးဒုံး မှညန်သည်ေ။

“ခစွြ ကုန်းပေးကြာ ကိုနောကကြနေ လိုးချင်လြို့”

ကြှနတ်ောလြီးကို ထုတပြှီး မသကေန်ှယအြား ကုန်းခိုင်းလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယ် ကုန်းလိုကခြွိနတ်ှင် တုနခြါနသေော သူမ၏ တင်းသားများကို တဈခကြြ ရိုကလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ လီးကိုကိုငကြာ မသကေန်ှယ် တငသ်ားလေးတဈဖကကြို ဖြဲပြီး ထည့လြိုကသ်ည်။

မသကေန်ှယမြှာ ကြှနတ်ော့လြီး ဝငလြာသညန်ှင့ြ ရှေ့ကနပြေီး ဆောင့ပြေးတော့သည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမဖငကြှီးတွကေို ရိုကပြှီး ဆောင့ခြိုင်းလိုကသ်ည်။ သူမဖငပြေါကကြလေးမှာလည်း စောစောက သူမစောကရြညမြွားနှင့ြ စိုစွတန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမဖငပြေါကလြေးကို လကမြဖြင့်ဖိကာ သှင်းပေးလိုကသ်ည်။

“အား………………”

မသကေန်ှယမြှာ တဈခကြမြွှ ညိမသ်ှားပြီး ပြနဆြောင့ပြေးသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမနှင့အြတူ ပြနကြာဆောင့ပြေးလိုကသ်ည်။

“ခစွြ နံရံကို ကြည့်လြိုကြ……….”

ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ လိုးနပေုံကို တည်းခိုခန်းမှ နံရံမှမှနတ်ှင် မှငန်ရသေည်။ မသကေန်ှယမြှာ မိမိလိုးနပေုံကို ပြနမြှငန်ရသေောကြောင့ြ ရမျမကစြိတမြွား ပိုမိုတကကြာ အရငကြထကြ ပို၍ပြင်းသော ဆောင့ခြကြမြွားနှင့ြ ဆောင့လြာသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမဖငပြေါကလြေးထဲကို လကမြတဈချောင်းလုံး အဆုံးထိ သှင်းပေးထားလိုကသ်ည်။

“အား…………. ကောင်းလိုကတ်ာ ခစွရြာ……. အား………….. ဆောင့ဆြောင့ြ…….. အား…………”

“ဗွှတ်…………… ဗွှတ်………….. ဗွှတ်…………….”

ကြှနတ်ောလြည်း နောကမြှနပြေီ မသကေန်ှယ် အိုးကြီးကို စီးခကြည်ီညီ ဆောင့လြိုးပေးလိုကသ်ည်။ အခန်းထဲမှ မသကေန်ှယန်ှင့ြ ကြှနတ်ောရြဲ့ အသားချင်ြးရိုကသ်ံများ စောကဖြုတဆြီမှ ထွကလြာသော အသံများမှာ အတောပြင် ကယွလြောငန်သည်ေ။

“ခစွြ……….. မှနကြိုကြည့်ပြှီး ကို့အပေါကြနေ တကဆြောင့ပြါလား”

“အ့….. ကိုကလဲ အ့… ခစွရြှကတ်ယ်”

“လာပါကြာ ခစွကြလဲ”

ကြှနတ်ောလြည်း မသကေန်ှယကြို ခါးကနကေိုငပြှီး လှဲလိုကကြာ ကြှနတ်ော့ပြေါကြို တငပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယကြ စောကဖြုတလြေးတွင် လီးကိုတေ့ကာ ဆောင့ပြေးသောလြည်း မှနကြိုမကြန်ှာလှဲကာနသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမစောကဖြုတမြှ စောကစြိလေးကို ပြတပြေးလိုကမြှ မသကေန်ှယလြည်း အရှိနတ်တကြာ ကြှနတ်ော့ရြငဘြကပြေါတ်ှင် လကထြောကကြာ ပေါငကြိုကားပြီး ဆောင့တ်ော့သည်။

ကြှနတ်ောလြည်း အောကမြှနပြေီး မသကေန်ှယကြို ပြနကြာ ဆောင့ပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယကြလည်း အသံမွိုးစုံထွကကြာ ဆောင့တ်ော့သည်။

“အား………. ကိုပြနဆြောင့ပြေး………. ခစွကြို မှနမြှန် ပြနဆြောင့ပြေး………. အား…………..”

မသကေန်ှယမြှာ ကြှနတ်ောြ့ကို ဆောင့ခြိုင်းသောလြည်း မှနကြိုတော့ အကြည့်မြပကြပြေ။ မသကေန်ှယမြှာလည်း စောကရြညမြွား တအားထွကကြာ ကြှနတ်ော့လြဥပေါပြင် စီးကလွာသည်။

“ဗွှတ်………….. ဗွှတ်…………… ဗွှတ်……………. ဗွှတ်……………”

“အား…………… အား…………….. အား…………… အား………….”

ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မသကေန်ှယလြည်း စီခကြည်ီညီ ပျိုငဆြောင့ရြင်း ကာမအထွဋထြိပသ်ို့ ရောကသ်ှားတော့သည်။ မသကေန်ှယကြတော့ မှနကြိုကြည့်ပြှီး သူမအဖုတလြေးထဲမှ ကြှနတ်ော့လြီးကို တဖြည်းဖြည်း ထုတလြိုကပြှီး စောကဖြုတလြေးထဲမှ စီးထွကလြာသော လရညန်ှင့ြ စောကရြညမြွားကို အရသာခံကာ ကြည့်န်သည်ေ။ ပြီးမှ ကြှနတ်ော့ပြေါကြဆင်းကာ လိုးပြီးကာစလီးကို နှုတခြမ်းနုနုလေးထဲထည့ကြာ သသခွေောခွာ စုပပြေးတော့သည်။

ပြီးထားသောကြောင့ြ ပြော့လာနသေောလီးမှာ သူမ၏ နှုတခြမ်းအထိတွေ့ကြောင့ြ ပြနကြာ ထောငမြတလြာသည်။ မသကေန်ှယကြလည်း လီးကို အရင်းကကိုငကြာ လီးတဈချောင်းလုံးကို နှုတခြမ်းလေးနှင့ြ ဖိကာ စုပပြေးနသည်ေ။ ထို့နောကြ ဒဈဖူးလေးကို လွှာလေးနှင့ယ်ကကြာ ရဈစုပပြေးပုံမှာ ဆရာကလွှန်းသောကြောင့ြ ကြှနတ်ော့လြီးပင် နောကတ်ဈခါ ပြီးချင်သ်ှားသည်။

မသကေန်ှယကြ ကြှနတ်ော့လြီးကို အားရအောင် စုပပြှီးမှ ကြှနတ်ော့ပြေါကြို ထပကြာ လာအိပသ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း မသကေန်ှယကြိုဖကကြာ လီးစုပထြားသော နှုတခြမ်းလေးကို တပမြကစြှာ နမ်းလိုကသ်ည်။ သူမနှုတခြမ်းလေးကို နမ်းလိုကသ်ညဆြိုရငဘြဲ ရလာသော ရနံတဈခုကြောင့ြ ကြှနတ်ော့ရြငထြဲ တဈစုံတဈခုကို ရငန်င့အြောင် ခံစားလိုကရြသည်။ ဒါဆို သူမနှုတခြမ်းလေးမှ ယခုကဲ့သို့ ရနံတဈခုရသော နေ့က………………..

……………………………………………..

မသကေန်ှယကြ အချောအလှလေး တဈယောကဖြစ်သည့တ်ိုင် သူမကို စိတဝြငစြာသူများ အများအပြားရှိသည်။ ထိုသူများထဲတွင် သူမတို့အဖြဲ့ထဲမှ နိုငမြင်း ဆိုသော သူမ၏ ငယသ်ူငယခြငွြး တဈယောကလြည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ သို့သောလြည်း မသကေန်ှယမြှာ မညသ်ူတဈဦးတဈယောကကြိုမှ စိတဝြငစြားချင်ြး မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူမအကြောင်းကို အမှနဆြုံး သိနိုငသ်ောသူများ ဖြစ်သောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။

မသကေန်ှယမြှာ တကျကသိုလစြတကသ်ည့ြ အခွိနမြှစကာ သူမတွင် လူသိမခံနိုငသ်ော အကြောင်းများ စတငပြေါပြေါကခြဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းမှာ သူမ၏ မိခငကြှောင့ဟြုပင် ဆိုရမညဖြစ်သည်။ သို့သောြ မသကေန်ှယ်၏မိခင် ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငပြင် သူမသမီး၏ အဖြစ်ကို သိရှိချင်ြး မရှိခဲ့ခွေ။

မသကေန်ှယဖြခငမြှာ ဝနထြမ်းဖြစ်သောကြောင့ြ သူတို့နှင့ြ ခွဲနရသေူဖြစ်သည်။ လေးလတဈနှစ်မှ အိမသ်ို့ တဈခေါကန်ှဈခေါကသ်ာ ပြနလြာနိုငသ်ူဖြစ်သည်။ မေးကန်ှယမြှာလည်း တကျကသိုလဝြငတ်န်းကို ကိုယပျိုငအြထကတ်န်းကြောင်းတွင် တကန်ရသေူမို့ မသကေန်ှယတ်ို့အိမတ်ှင် ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငတ်ဈယောကသ်ာ ကနွန်ခေဲ့သည်။

မသကေန်ှယ် တကျကသိုလဝြငတ်န်း စာမေးပြဲပြီး ပြနလြာခွိနတ်ှငတ်ော့ ဒေါသ်ကသ်ကခြိုင် အကြောင်းများကို မထငမြှတဘြဲ သိလိုကရြသည်။ မသကေန်ှယမြှာ တဈနှစ်ပတလြုံး ကြောင်းနှင့သ်ာ အခွိနကြုနခြဲ့ရသူမို့ နှရောသီပိတရြကတ်ှင် ရုပရြှငကြှည့လြိုကြ သူငယခြငွြးတွနှငေ့ြ လွှောကလြညလြိုကန်ှင့ြ အခွိနကြုနခြဲ့သည်။

တဈရကတ်ှင် မသကေန်ှယ် မထငမြှတဘြဲ အိမကြိုပြနလြာခွိနတ်ှင် ထူးဆန်းသညမြွားကို မသကေန်ှယတ်ှေ့လိုကရြသည်။ သူမ၏မိခင် ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငမြှာ သူမနှင့ြ အလုပအြတူလုပသ်ညဆြိုသော ပြဲစားဦးစိုးမှင့န်ှင့ြ ဖောကပြှနန်ကြခွေင်းပင် ဖြစ်သည်။ သမီးမရှိခွိနတ်ှင် ဖြစ်ချင်တ်ိုင်း ဖြစ်နသေော ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငမြှာ အခန်းတံခါးပင် မပိတဘြဲ ဦးစိုးမှင့ြ လိုးတာကို ခံနသည်ေ။

ဦးစိုးမှင့ကြ ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငအြား နံရံတွင် ခေါင်းကိုကပပြှီး လကဖြှင့်ဖိထားကာ နောကမြှနပြေီး မတတ်ပရြပပြှီး ဆောင့လြိုးနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငကြလည်း သူမယောကြွားထံမှ မရသော ကာမအရသာကို ဦးစိုးမှင့ထြံမှ ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားနသည်ေ။

“ဖြန်း………….. ဖြန်း…………… ဖြန်း…………… ဖြန်း……………..”

“ကော့ထား သကသ်ကြ…………… အင့ြ အင့ြ ကြိုကလြား သကသ်ကြ”

“အား…….. အား……… ကြိုကတ်ယ် လိုးလိုး ရှငကြှိုကသ်လိုလိုး……….. အား………. အား……….”

ထိုအခွိန် အပြငမြှပြနရြောကန်သေော မသကေန်ှယမြှာ သူမမိခင် ဒေါသ်ကသ်ကခြိုင်၏ တဏှာရမျမကထြနပြုံများကို အခန်းဝမှ ကြည့်န်သညေကြိုပင် မသိနိုငရြှာပေ။ ဦးစိုးမှင့ကြလည်း ဒေါသ်ကသ်ကခြိုင် အိုးကြီးအား သိမ့သ်ိမ့တ်ုနအြောင် လိုးရင်း နို့နှစ်ဖကကြိုလဲ ဆှဲကာ ခွပေေးနသည်ေ။

မသကေန်ှယ် ကြည့်န်စဉေမြှာဘဲ ဦးစိုးမှင့ရြဲ့ လိုးခကြမြွား ပိုမိုသှကလြာပြီး ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငန်ို့အား ဆုပကြိုငရြင်း အားပြင်းပြင်းနှင့ြ ဆယခြကြခြန့ြ ဆောင့လြိုးပြီးခွိနတ်ှင် ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငန်ောကတ်ှင် အိုးကြီးအား ဖိကပကြာ ငှိမသ်ှားတော့သည်။ ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငလြည်း ခဏအကြာတွင် အောကသ်ို့ခွကော လဲသှားတော့သည်။ ဦးစိုးမှင့ကြ ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငအြား ထူနခွေိနတ်ှငတ်ော့ မသကေန်ှယကြ သူမအား မှငသ်ှားမညစြိုးသောကြောင့ြ တိတတ်ဆိတ် ထွကပြှေးသှားသည်။

မသကေန်ှယမြှာ ပတဝြန်းကငွတ်ှင် သူမမိခင် အရှကမြရစရန်ေ ဘာမှမသိသလို နပေေးလိုကသ်ည်။ သို့သောြ သူမမိခငတ်ို့ လိုးပြဲကိုတော့ ပြနကြာချောင်းရင်း လိုးနည်းမွိုးစုံကို သူမသိရှိခဲ့ရသည်။ သူမလည်း လကန်ှင့ြ အာသာဖြသည်ေ့ အရသာကို တဖြည်းဖြည်း ပို၍ နှစ်သကလြာသည်။ ထို့ကြောင့ြ သူမစောကစြိလေးမှာ တဈနေ့ထကတ်ဈနေ့ ထွားလာသည်။

ထိုသို့ဖြင့ြ မသကေန်ှယ် တကျကသိုလဝြငတ်န်းအောငကြာ တကျကသိုလတ်ကရြမည့ြ အခွိနကြို ရောကရြှိလာခဲ့သည်။

“သမီးရေ သမီးအဖြား ဆေးရုံးတကန်ရလေိုတဲ့…. အဲ့ဒါ မမတေေို့ သှားရမယ်”

“မမကေလေဲ…….. သမီးတကျကသိုလ် တကရြတော့မှာ မလိုကခြငွပြါဘူး”

“အေးပါ သမီးရယ်……. သမီးမလိုကခြငွလြဲ အိမမြှာ အေးဆေးနခေဲ့ပေါ့… မမေေ ဘေးအိမကြို မှာထားခဲ့မယ်”

………………………………………………

မသကေန်ှယမြှာ တကျကသိုလဆြိုသော နရောသို့ စရောကသ်ောကြောင့ြ အရမ်းပင် ပြောရြှှငန်ခေဲ့သည်။ သူမ နေ့လညပျိုင်းတွင် အခွိနမြရှိတော့သောကြောင့ြ အိမသ်ို့ ပြနကြာလာခဲ့သည်။ မသကေန်ှယလြည်း တဈယောကထြဲ လှတလြှတလြပလြပမြို့ စိတရြှိတိုင်းနကော ရချိုးနလေိုကသ်ည်။ ရချိုးပြီးသညန်ှင့ြ သူမအမနှငေ့ြ ဦးစိုးမှင့တ်ို့ လိုးကြသညကြို ပြနလြညမြှငယ်ောငရြင်း စောကဖြုတလြေးအား လကန်ှင့ကြလိရင်း အာသာဖြနသေည်ေ။

ထိုအခွိန် သူမအခန်းသတွင် အရိပတ်ဈခုကို တွေ့လိုကရြသောကြောင့ြ မသကေန်ှယ် ကုတငပြေါကြဆင်းကာ ထွကကြှည့လြိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနမြှာဘဲ မသကေန်ှယပြါစပကြို လကဖြှင့အြုပကြာ အခန်းတံခါးကို ပိတလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ မသကေန်ှယပြါးစပကြို လှတပြေးလိုကသ်ည်။

“ရှငဘြာလာလုပတ်ာလဲ ကမွအခန်းထဲကို ဘာလို့ဝငလြာတာလဲ”

“ခလေးတဈယောကထြဲ ဖြစ်နမှောစိုးလို့ ဦးက အဖောအြဖြစ် နပေေးမလို့ပါကြ…. ခလေး မမနေေဲ့လိုးတိုင်း မင်းလေး လာလာချောင်းနတော ဦး သိပါတယကြှ…. မင်းလေးလဲ ခံချင်န်မှောပေါ့”

“ရှင် မမကေေိုသာရမယ်…. ကမွကိုတော့ မရဘူး”

“ဟုတလြို့လားကြာ…… လာပါ”

ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယအြားဖကပြှီး နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယကြတော့ ကြောကန်သညေမြို့ ရုန်းကနကြာနသည်ေ။ ထို့နောကြ ဦးစိုးမှင့ကြ ကုတငပြေါတ်ငပြှီး ပုဆိုးကိုခွှတကြာ မသကေန်ှယ် ပေါငကြှားတွင် ဝငလြိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ ပြနကြာ တိုကခြိုကသ်ောလြည်း အားချင်ြးမမွှဘဲ အလွှော့ပေးလိုကရြသည်။ ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယ်၏ အပျိုစောကဖြုတလြေးကို လီးဖြင့တ်ေ့ကာ တဖြေးဖြေးချင်ြး ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။

“အား…….. အား………. နာတယ်………. လူယုတမြာကြီး လှတ်….. အား…….. အား………”

မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးမှာ စောစောထဲက တဈယောကထြဲ အာသာဖြထေားသညမြို့ အရမွေားစိုနကော ဦးစိုးမှင့လြီးအား ကောင်းကောင်းဝငန်ိုငစြရန်ေ အထောကအြကူ ဖြစ်နသည်ေ။ ဦးစိုးမှင့ကြ လီးဝငပြှီဆိုသညန်ှင့ြ မသကေန်ှယ်၏ အပျိုအမှေးပါးလေးအား ဆကကြနဲ ထိုးဖောကလြိုကတ်ော့သည်။

“အား…………. အား…………. အား…………”

မသကေန်ှယ်၏ အပျိုစောကဖြုတလြေးမှ ဦးစိုးမှင့လြီးကြီးက ဝငကြာ တဈစို့နသေောကြောင့ြ လညပြင်းရိုးများပင် ထောငကြာ အောန်ရသေည်။ ဦးစိုးမှင့ကြ အထာနပသ်ူပီပီ ဆကမြလိုးသေးပဲ နှုတခြမ်းလေးအား နမ်းပေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယကြတော့ အနမ်းမခံဘဲ လှည့ထြှကကြာ ရုန်းနလေိုကသ်ည်။

ထိုအခါ ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယအြား ဆောင့ကြာ လိုးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ အခုမှ အပျိုမှေး ပေါကထြားသညမြို့ ဦးစိုးမှင့ြ ဆောင့ခြကြမြွားမှာ အသဲခိုကအြောင် နာလှသည်။ ထို့နောကြ ဦးစိုးမှင့ကြ နှုတခြမ်းကို မနမ်းတော့ဘဲ မသကေန်ှယ်၏ အပျိုနို့လေးများကို စို့ပေးလိုကသ်ည်။

မသကေန်ှယ် နို့လေးများမှာ အပျိုနို့လေးများပီပီ ခွှနထြှကမြနဘေဲ နို့အုံလေးအတွင်းသို့ ကပန်သည်ေ။ ဦးစိုးမှငကြ ထိုနို့သီးလေးအား ထွကလြာအောင် အားဖြင့ြ စုပပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ အပျိုဖြစ်သည့ြ အခွိနမြှစ၍ မညသ်ူတဈဦးတဈယောကမြှ မကိုငဖြူးသော သူမ၏ နို့လေးများကို ရုတတ်ရကြ အစို့ခံလိုကရြသောကြောင့ြ ရငဘြတကြလေးပင် ကော့ကာသှားသည်။ ဦးစိုးမှင့ကြ လွှာလေးနှင့ြ ကလိကာ စို့ပေးသောကြောင့ြ သူမတွင် တဈခါမွှ မပေါပြေါကခြဲ့ဖူးသော ကာမစိတမြွား ပေါပြေါကလြာခဲ့သည်။ ဦးစိုးမှင့ကြ နို့သီးလေးနှစ်ဖကကြို ပြောင်းကာစို့ပေးရင်း အောကကြလည်း အလိုးမပကြဘြဲ ဆကကြာလိုးနသည်ေ။

“အား…….. အား……… အား……… အား………”

မသကေန်ှယထြံတွင် ကာမစိတမြွား လှှမ်းမိုးလာသောကြောင့ြ စောကရြညမြွား စိမ့ထြှကလြာကာ လီးအဝငအြထွကမြှာ အရငကြထကြ ပို၍ ကောင်းမှနလြာသည်။ ထို့ကြောင့ြ ဦးစိုးမှင့ကြ နို့စို့တာကို ရပလြိုကပြှီး မသကေန်ှယ် လကန်ှဈဖကကြို နို့အုံလေးပေါသ်ို့တငကြာ တရစပ် ဆောင့လြိုးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ ဦးစိုးမှင့ြ ဖြင့ပြေးခဲ့သော ကာမကြောများကြောင့ြ လကန်ှဈဖကကြ နို့သီးခေါင်းလေးများကို ခွကော ဦးစိုးမှင့ြ လိုးသမွှကို အနထေားမှနမြှနန်ှင့ြ ခံတတလြာသည်။

ဦးစိုးမှင့ကြလည်း မသကေန်ှယအြား တရစပ် ဆောင့လြိုးပြီး မကြာခငတ်ှင် မသကေန်ှယအြဖုတလြေး၏ ညှဈအားကြောင့ြ ကြာကြာမထိန်းနိုငဘြဲ ပြီးသှားတော့သည်။ မသကေန်ှယ်၏ အပျိုစာကဖြုတလြေးမှာ ဦးစိုးမှင့ြ၏ လရညမြွားကို ညှဈကာညှဈကာ ယူနတေော့သည်။ အပျိုရိုင်းမလေး မသကေန်ှယမြှာ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း အလိုးခံလိုကရြသောကြောင့ြ မလှုပန်ိုငတ်ော့ဘဲ အိပ့ယ်ာပေါတ်ှင် လှဲနလေိုကရြသည်။

မသကေန်ှယမြှာ မကြလြုံးကိုမှိတ် လှဲနခေဲ့သညမြှာ ဘယလြောကကြှာသှားသည် မသိ။ ဦးစိုးမှင့ကြ ရစွတေထြားသော အဝတဖြှင့ြ လာရောကြ သုတပြေးမှ သတိပြနရြလာသည်။

“အဟင့ျ………… အဟင့ျ…………… အဟင့ျ………….. အဟင့ျ…………..”

မသကေန်ှယ် ငိုသံလေးမှာ အခန်းထဲတွင် ပြံလှှင့န်သည်ေ။ ဦးစိုးမှင့ကြတော့ မသကေန်ှယ် တဈကိုယလြုံးအား ရအဝေတဖြှင့ြ သုတပြေးပြီး နောကအြဝတတ်ဈခုနှင့ြ မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးအား သုတပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးမှာ ဦးစိုးမှင့ြ လရညမြွားနှင့ြ သှေးစများ ရောပြှန်းကာ ထွကန်သည်ေ။ စောကဖြုတလြေးမှာလည်း ရဲရဲလေးနှင့ြ ပြဲကာနတေော့သည်။

“ရှငထြှကသ်ှား………… အခုထွကသ်ှား………..”

မသကေန်ှယမြှာ ငိုသံလေးတိတပြှီး ဒေါသသံများ ထွကပြေါလြာတော့သည်။

“ခလေးကလဲကြာ ဘာလို့ အဲ့လောကထြိ စိတကြှီးနရတောလဲ…. ဦးက ခလေးကို အဖောပြှုပေးမလို့ပါကြ… ထ…. လာ….”

ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယကြိုထူကာ ဖနခြှကကြလေးဖြင့ြ ရတဈေခွကြ တိုကလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ စောငလြေးကိုခွုံပေးကာ အခန်းအပြငကြို ထွကသ်ှားတော့သည်။

မသကေန်ှယလြည်း ပငပြန်းနသေောကြောင့ြ အိပပြွောသ်ှားပြီး ညနစေောင်းမှ ပြနန်ိုးလာခဲ့သည်။ ဂါဝနလြေးတဈထညကြို ဝတပြှီး ဖုန်းကို ကြည့်လြိုကခြွိနတ်ှင် သူမသူငယခြငွြးမွာက ဆကထြားသောဖုန်းများ ဝငထြားသညကြို တွေ့လိုကရြသည်။

“အေး… သူငယခြငွြး.. ငါနေ့လညကြ သိပန်မကေောင်းလို့ နငတ်ို့နဲ့ ခွိန်းထားတာ မလာလိုကရြဘူး…. အေး………… အေး………. ဒါဘဲနောြ…..”

မသကေန်ှယလြည်း ဗိုကဆြာလာသညမြို့ မီးဖိုခန်းထဲသို့ ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ အခွိုရနှငေ့ြ မုန့မြွား စားပြီး အိမရြှေ့ဧည့ခြန်းသို့ ထွကလြာခွိနတ်ှင်

“ရှင်….. ရှင်… အခုထိ မပြနသ်ေးဘူးလား”

“ခလေး နိုးပြီလားကြ”

“ရှင်… အခုထွကသ်ှား ကမွအိမကြနေ အခုထွကသ်ှား………. သှား…….. သှား……….”

မသကေန်ှယကြ အိမရြှေ့ခန်းတွင် အရကသ်ောကန်သေော ဦးစိုးမှင့ကြို ရိုကပြုတကြာ မောင်းထုတန်သည်ေ။ ဦးစိုးမှင့ကြ သူမကိုခွုပပြှီး သူမ အဖနှငေ့ြ အမရေဲ့ အခန်းထဲသို့ ခွီမကာ ခေါလြာသည်။ ထိုနောကြ ဘီရိုကိုဖြင့ကြာ အရာတဈခုကိုယူပြီး သူမအား ကုတငပြေါသ်ို့ တငပြေးလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ မသကေန်ှယလြကအြား မှှောကကြာ ကုတငအြလယ် မှှေ့ယာအောကသ်ို့ လကန်ှိုကလြိုကပြှီး မသကေန်ှယ် လကန်ှဈဖကအြား ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငအြား လိုးရာတွင် အသုံးပြုသော ကုတငန်ှင့တ်ှဲထားသော လကထြိပဖြှင့ြ လကအြား ခွုပလြိုကသ်ည်။

မသကေန်ှယမြှာတော့ ကုတငအြလယတ်ှင် လူးလိမ့န်သည်ေ။ ဦးစိုးမှင့ကြ ခွထေောကတ်ဈချောင်းကို ဆှဲလိုကပြှီး ဘီရိုထဲမှယူလာသော ကြိုးဖြင့ြ ကုတငတ်ိုငတ်ှင် ခညွလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ မသကေန်ှယမြှာ ခွထေောကန်ှဈချောင်းလုံး ခွုပခြံလိုကရြပြီး လှုပမြရဘဲ ရှိနတေော့သည်။

“ရှင်…… ရှင့ကြို ရဲတိုငမြယ်”

“စိတလြွှော့ပါ ခလေးရာ… ရဲတိုငရြင် မင်းတို့ အရှကကြှဲသှားမှာပေါ့”

ထို့နောကြ ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယ် ဝတထြားသော ဂါဝနလြေးကို အပေါသ်ို့ လှနလြိုကပြှီး စောကစြိလေးကို လွှာထိပလြေးဖြင့ြ ယကပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယအြတွကြ ပထမဆုံးရသော ခံစားမှုမို့ ခွခွေောင်းလေးများပင် ကုပသ်ှားသည်။ ဦးစိုးမှင့ကြ စရုံသာစထားခဲ့ပြီး ဂါဝနလြေးကို အပေါထြိ ဆကလြှနကြာ နို့နှစ်လုံးကြားရှိ ရငစြုံအလယတ်ည့တ်ည့လြေးကို လွှာထိပ့လြေးဖြင့ြ လိုကပြှတပြေးလိုကပြှီး ခကြြ၏ အပေါန်ားလေးရောကမြှ အပေါသ်ို့ ပြနတ်ကကြာ ယကပြေးလိုကသ်ည်။

မသကေန်ှယမြှာ ဦးစိုးမှင့ြ အထိအတွေ့တွင် ဘယလြိုမှ မထိန်းခွုပန်ိုငဘြဲ တွန့တ်ှန့လြူးနတေော့သည်။ ဦးစိုးမှင့ကြလည်း နို့သီးခေါင်းလေးကိုရှောငကြာ နို့အုံသားလေးများကို နှုတခြမ်းဖြင့ြ ပြတကြာ လိုကန်မ်းပေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးမှာ အလှနယ်ားတကလြာပြီး ကော့ပြံလာသည်။ ဦးစိုးမှင့်၏ ကာမခလုတမြွားကို တဈခုချင်ြးဖြင့မြှုကြောင့လြဲ ကာမစိတမြွား အရှိနမြှင့ကြာ တကလြာသည်။ ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးကို လကဖြှင့အြုပကြိုငကြာ လကခြလယလြေးဖြင့ြ စောကစြိလေးအား ပြတ် ပေးလိုကခြွိနတ်ှင်

“အာ့…… အား……. ရှငစြောစောကမှ လုပထြားတာ အခုထပလြုပရြင် သသှေားမှာပေါ့…. ရှင် အခုထွကသ်ှား…… ထွကသ်ှား…….”

“မသပေါဘူး ခလေးရာ…. မင်းကို တိုကထြားတဲ့ ရထေဲမှာ အားဆေးပါ ထည့တ်ိုကလြိုကပြါတယကြှ”

ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယ်၏ စောကဖြုတအြပေါပျိုင်း ဆီးဂုတန်ရောလေးအား နှုတခြမ်းဖြင့ြ ပြတန်ရင်ေး ပြောလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာလည်း ညည်းသံများ ဆူညံနရင်ေး ကာမစိတမြွား ဖုံးလှှမ်းနသည်ေ။

“အား………. အား……….. အင်း…………”

ဦးစိုးမှင့ကြ စောကစြီလေးအား ဖိစုပကြာ နမ်းလိုကပြှီး စောကဖြုတအြတွင်းသားလေးထဲကို လကခြလယလြေးထည့ကြာ မှှပေေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာတော့ စောကဖြုတလြေးထဲမှ အရညမြွား တဆကဆြကန်ှင့ြ ထွကလြာတော့သည်။ ထိုအခါမှ ဦးစိုးမှင့ကြ ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ဖြုတပြေးလိုကပြှီး မသကေန်ှယပြေါငကြှားထဲသို့ ဝငကြာ မသကေန်ှယအြား ဆောင့ကြာ လိုးလိုကသ်ည်။

သညအြခါတွငတ်ော့ မသကေန်ှယထြံမှ ရမျမကထြနသ်ော အသံသာ ထွကပြေါလြာတော့သည်။ အခန်းထဲတွငလြည်း မသကေန်ှယ် စောကဖြုတမြှ စောကရြညမြွား စိုရှှဲနသေောကြောင့ြ လိုးသံများ ဆူညံနသည်ေ။ ဦးစိုးမှင့ကြ နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းကာ လိုးခွိနတ်ှငတ်ော့ မသကေန်ှယကြ ပြနန်မ်းကာ အလိုးခံနသည်ေ။ ထိုညက မသကေန်ှယမြှာ သုံးခွီမက ခပကြှမ်းကြမ်း အလိုးခံလိုကရြသည်။

………………………………………………….

မသကေန်ှယ် အခန်းထဲတွင်

“အား…………. အင်း……………. အား………….. အား…………..”

ဦးစိုးမှင့ြ ပုခုံးပေါတ်ှင် မသကေန်ှယရြဲ့ ခွနှစ်ေချောင်းကို တငထြားပြီး လိုးနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ ဦးစိုးမှင့ရြဲ့ လိုးခကြမြွားက အရငထြကြ ပိုကြမ်းတမ်းနသည်ေ။ မသကေန်ှယမြှာလည်း အိပယ်ာခင်းများကို ဆုပကြိုငကြာ မကြလြုံးကို မှိတထြားပြီး ဦးစိုးမှင့ြ လိုးသမွှကို ခံနသည်ေ။

“မမေေ ပြနလြာရငရြော ဦးက လိုးပေးဦးမှာလား”

“ခလေးကို ဦးက အမြဲလိုးပေးမှာပေါ့ကြ… ဒီလိုဆောင့ရြငရြော ကြိုကလြား…..”

ဦးစိုးမှင့ကြ လီးကို အဆုံးထိထုတပြှီး လိုးဆောင့န်ခွင်ေး ဖြစ်သည်။ မသကေန်ှယမြှာလည်း ဘယလြောကထြိ သငပြှခံလိုကရြသညမြသိ ဦးစိုးမှင့ြ လိုးခကြမြွားကို တောတ်ောကြှှနသေည်ေ။

ဦးစိုးမှင့ကြ လီးကိုထုတပြှီး ဒူးထောကကြာ ရပလြိုကခြွိနတ်ှင် မသကေန်ှယကြ ဦးစိုးမှင့်လီးကြီးကို အားရပါးရ စုပတ်ော့သည်။ စုပခြကြမြွားကလဲ အလှနပြင် ဆရာကြလှန်းလာသည်။

“အား……….. အား………… ကောင်းလိုကတ်ာ ခလေးရာ… စုပ်…. စုပ်…..”

ဦးစိုးမှင့ကြ ခေါင်းကိုကိုငပြှီး သချောစုပခြိုင်းနသည်ေ။ ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယခြေါင်းကို တဈခကြန်ှဈခကြြ ဆောင့ပြေးလိုကပြှီး လီးကို ထုတကြာ…..

“ခလေး…. ခလေးမမကေေို လိုးသလို လိုးပေးမယ် ခံမှာလား”

“ဘယလြိုလဲ ဦးရဲ့ ”

မသကေန်ှယကြ စကားပြောပြီးသညန်ှင့ြ လီးကို ပြနကြာစုပလြိုကသ်ည်။

“ခလေးပထမဆုံး ချောငကြှည့တ်ုန်းကလိုပေါ့ကြ… ဘယလြိုလဲ ခံမှာလား….”

“အင်း……. အင်း…….. ပြှတ်…….. ပြှတ်……………”

“အဲတာဆို… လာ… နံရံကိုလကထြောကြ”

မသကေန်ှယကြ ကုတငပြေါကြဆင်းကာ နံရံတွင် လကထြောကပြှီး ဖငကြို ကော့ပေးထားလိုကသ်ည်။ ဦးစိုးမှင့ကြလည်း ကြမ်းပြငတ်ှင် ဒူးထောကထြိုငကြာ မသကေန်ှယဖြငလြေးကို ဖြဲကာ စောကဖြုတလြေးကို နောကမြှနပြေီး ယကပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယကြလည်း အိုးကြီးကိုကားကာ နောကသ်ို့ ပြနပြှနပြဈပစ်ပေးလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ဦးစိုးမှင့ကြ မသကေန်ှယ် အိုးကြီးကို တဈခကြရြိုကကြာ စောကဖြုတရြဲရဲလေးကို ဖြဲပြီး ဒဈပြဲကြီးကို ဆောင့ကြာ သှင်းလိုကတ်ော့သည်။

“အား…………….. အား……………… အား…………….”

လီးကြီးမှာ မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးထဲသို့ တဆုံးဝငသ်ှားသောကြောင့ြ မသကေန်ှယမြှာ လကထြောကမြထားနိုငတ်ော့ဘဲ နံရံကို ခေါင်းဖြင့ကြပလြိုကရြသည်။ ဦးစိုးမှင့ကြလည်း မသကေန်ှယခြေါင်းကို ကိုငကြာ နောကမြှနေ၍ အိုးကြီးကို ဆကဆြကခြါနအေောင် ဆောင့လြိုးပေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယကြတော့ အားနသေော လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ အိုးကြီးကိုဖြဲကာ လီးအဝငအြထွကြ ကောင်းစရန်ေ လုပပြေးနသည်ေ။

“ဖြန်း………… ဖြန်း………….. ဖြန်း………….”

“ဗွှတ်…………. ဗွှတ်…………. ဗွှတ်………..”

“အား…………. အား…………. အား………..”

“ဦး ဆောင့လြိုးပေး……… ဆောင့လြိုးပေး……….. ခလေး စောကဖြုတကြို ပြဲနအေောင် လိုးပေး…………”

မသကေန်ှယမြှာ အသံမွိုးစုံထွကကြာ ဦးစိုးမှင့ြ အလိုးကို ခံနသည်ေ။ ဦးစိုးမှင့ကြ ဒေါသ်ကသ်ကခြိုငအြား လိုးသည့အြတိုင်း မသကေန်ှယ် နို့လုံးလုံးလေးတွကေို ဖစွည်ှဈကာ ကိုငရြင်း ဆောင့ကြာဆောင့ကြာ လိုးနသည်ေ။

“အား……… အား………… အား……… မနကဖြှန် မမပြေနေလြာမှာ….. ဒီနေ့ အဝလိုးပေး……. အား………. အင်း……….”

မသကေန်ှယမြှာ တဏှာရမျမကမြွားအောကတ်ှင် မထိန်းခွုပန်ိုငလြောကအြောငပြင် လှှမ်းမိုးလာသည်။ ဦးစိုးမှင့လြည်း ဆောင့ခြကြမြွား ပြင်းသထကပြှင်းကာ ဆောင့ကြာ လိုးပေးလိုကပြှီး မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးထဲတွင် ပြီးပေးလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ မသကေန်ှယကြိုဖကကြာ ပါးလေးကို နမ်းလိုကသ်ည်။

မသကေန်ှယကြတော့ ဦးစိုးမှင့ရြှေ့တွင် ပေါငကြိုကားကာ ထိုငလြိုကပြှီး လရညန်ှင့ြ စောကရြည် စိုရှှဲနသေော လီးကြီးကို စုပပြေးလိုကသ်ည်။ စောကဖြုတလြေးထဲမှလည်း ဦးစိုးမှင့လြရညမြွား ပြနကြာအနထြှကလြာသည်။ ပြီးမှ ဦးစိုးမှင့ြ နှုတခြမ်းအား နမ်းလိုကပြှီး ရချိုးခန်းထဲသို့ ဝငသ်ှားတော့သည်။

နောကရြကြ ဒေါသ်ကသ်ကခြိုင် ပြနလြာသောလြည်း သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ တဏှာရမျမကမြွားက အဆုံးသတမြသှားဘဲ ရှိနသည်ေ။

………………………………………………..

ကြှနတ်ောြ မသကေန်ှယကြို သံသယဖြစ်သောလြည်း အလှနကြို အေးဆေးကာ ပြောပြွောန်တတေသ်ော သူမို့ ကြှနတ်ောြ အထငမြှားနသညေဟြုသာ ထငခြဲ့သည်။ သိုသောြ မသကေန်ှယတ်ှင် သိသိသာသာ အခကြမြွား ပိုပိုကာ များလာသည်။

မသကေန်ှယ် ပငတ်ီလေးတွင် ကြှနတ်ောြ မစခငကြပင် အရညမြွား စိုရှှဲနသညေကြလည်း ခဏခဏ ဖြစ်လာသည်။ တငသ်ားများတွင် ရိုကခြံထားရသကဲ့သို့ ရဲကာနသညေကြလည်း အကြိမကြှိမ် ဖြစ်လာသည်။ မသကေန်ှယမြှာ အပြငတ်ှင် အနအေေးသလောကြ ကုတငပြေါရြောကသ်ညန်ှင့ြ သူကစကာ ဦးဆောငလြာတော့သည်။

ကြှနတ်ောြ ထိုအကြောင်းများကို သံသယ စဝငသ်ည့ြ အခွိနကြ အလှနစြိတထြိခိုကခြဲ့ရသည်။ နတေိုင်း ထိုစိတန်ှင့န်ိုးကာ ထိုစိတန်ှင့ြ ရှငသ်နလြာရသည်။ နောကပျိုင်းတွင် ထိုစိတကြပင် ကြှနတ်ော့ကြို ဦးဆောငကြာ ကာမစိတတ်မွိုး လှှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။

ထိုစိတ်၏ လှှမ်းမိုးမှုကြောင့ြ မသကေန်ှယန်ှင့ြ လိုးသည့အြခါတိုင်း ကြှနတ်ော့လြီးက အစွမ်းကုနတ်ောငကြာ မလိုးခငကြပင် ပြီးချင်န်သည်ေ။ မသကေန်ှယအြား လိုးသည့အြခွိနတ်ှငလြည်း အဖုတထြဲ လီးရောကသ်ညန်ှင့ြ မကြာခင် ကြှနတ်ောြ ပြီးသှားသည်။

“ကို……… အခုတဈလော ကိုပြီးတာ အရမ်းမှနတ်ယန်ောြ ”

လိုးပြီး၍ ပကလြကလြှနန်သေော ကြှနတ်ော့ကြို မသကေန်ှယ် ဖကပြှီး ပြောလာသည်။

“ဘာလဲ ခစွကြ မပြီးလို့လားကြ”

“အဲ့လိုလဲ မဟုတပြါဘူး….. ကိုက အရငကြနဲ့ မတူလို့ပါ………… နောကပြှီး ခစွကြိုလုပရြငလြဲ မကြလြုံးကိုမှိတပြှီး တဈခုခုကို စဉြးစားနသလေိုပဲ…. ပြီးတော့ လုပရြင် ဖြည်းဖြည်းလေးပဲ လုပတ်ော့တယ်…. ကို စိတပြငပြန်းနလေို့လားဟင်”

“အဲ့လိုမဟုတပြါဘူး ခစွလြေးရယ်……. လာ…….”

ကြှနတ်ောြ မသကေန်ှယလြို ပကလြကလြှနလြိုကပြှီး သူမရဲ့ လညပြင်းသားလေးတွကေို နမ်းပေးလိုကသ်ည်။ သူမကတော့ ကြှနတ်ော့ကို ပြုံးကာ ကြည့်န်သည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမပါးလေးကို ကိုငကြာ နှုတခြမ်းလေးကို လကမြနှင့ြ ပြတကြာပေးလိုကသ်ည်။

ထိုအခွိန် ကြှနတ်ော့စြိတ်၏ အမှောငကြမျဘာဘကခြှမ်းတွငတ်ော့ တခွားလူသာ အမှနတ်ကယ် ရှိခဲ့ပါလွှင် ထိုလူ၏လီးကို သူမနှုတခြမ်း နုနုထွေးထွေးလေးနှင့ြ စုပပြေးဖူးမညမြှာ သချောသည်။ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲက အတွေးစကားတွကေိုတော့ မသကေန်ှယ် မသိရှိနိုငပြါ။ ကြှနတ်ောြ သူမနှုတခြမ်းလေးကို နမလြိုကခြွိနတ်ှင် သူမနှုတခြမ်းလေးအပြင် သူမလွှာလေးကပါ အလုပလြုပကြာ ကြှနတ်ော့အြား ပြနကြာနမ်းလာသည်။ လွှာလေးနှင့ြ နှုတခြမ်းလေးမှာ တခွားသူ၏ လီးကို သချောစွာ ရဈပတစြုပပြေးထားသော နှုတခြမ်းလေးတဈစုံ ဖြစ်မည် ဖြစ်သည်။

ကြှနတ်ော့ြ အတွေးများနှင့ြ မသကေန်ှယအြား အဆကမြပြတ် နမ်းပေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယလြည်း ကြှနတ်ော့အြဆကမြပြတ် အနမ်းတွကြေောင့ြ မောလာသညထြငသ်ည်။ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို အောကသ်ို့ဖိခကြာ သူမ၏ နို့ပေါသ်ို့ တငပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယ် နို့နှစ်လုံးကြားတွင် တခွားသူ၏ လီးထိုးထည့ကြာ လိုးထားမညဖြစ်သည်။ နို့သီးခေါင်းလေးများကိုလည်း ထိုလူက လီးဖြင့ပြှတကြာ လိုးထားမည် ဖြစ်သည်။

ကြှနတ်ော့လြီးမှာ မသကေန်ှယရြင်းသား တဝိုကအြား နမ်းရင်း အမှောငကြမျဘာဘကခြှမ်းက အတွေးများကြောင့ြ ဆကဆြကတ်ုနအြောငပြင် တောငန်သည်ေ။ မသကေန်ှယကြတော့ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို ကိုငကြာ ရငဘြတကြို ကော့ကော့ပေးနသည်ေ။

သူမဗိုကသ်ားလေးအား နမ်းလိုကခြွိနတ်ှငတ်ော့ သူမရဲ့ ဗိုကသ်ားလေးများပေါသ်ို့ တခွားလူက စောကဖြုတကြိုလိုးရင်း လရညမြွားကို သူမဗိုကသ်ားလေးပေါတ်ှင် ပြီးကာ ပန်းထုတခြဲ့မည် ဖြစ်သည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမဗိုကသ်ားလေးကို နှုတခြမ်းဖြင့စြုပကြာ နမ်းပေးနမေိသည်။

မသကေန်ှယမြှာလည်း ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ရမျမကပြါသော အနမ်းများကြောင့ြ မကြလြုံးကိုမှိတကြာ ကြှနတ်ော့ဆြံပငမြွားကို ဆုပကြိုငကြာထားသည်။ ထို့နောကြ သူမပေါငလြေးနှစ်ဖကကြို ကားလိုကပြှီး တခွားသူတဈယောကအြား လိုးလို့ရစရန်ေ ကားပေးထားမညဖြစ်သော ပေါငလြေးနှစ်ချောင်းကို နှုတခြမ်းဖြင့ပြှတကြာ နမ်းပေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာတော့ ပေါငလြေးကို နမ်းရုံဖြင့ြ ခါးကို ကော့ကော့ပေးလာသည်။

ကြှနတ်ောလြည်း တခွားသူတဈယောကန်ှင့ြ အလိုးကို ခံထားမညဖြစ်သော သူမရဲ့ စောကဖြုတလြေးကို ဖြဲကာ ထိုလူ၏ လီး ဝငထြှကထြားသော စောကခြေါင်းလေးအား လွှာကို အများဆုံးဝငန်ိုငအြောင် ထိုးထည့ကြာ မှှပေေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယ် စောကစြိလေးကတော့ ကာမစိတမြွား အလှနတ်ကကြာ မာထောငန်သည်ေ။

ကြှနတ်ောလြည်း သူမစောကဖြုတလြေးအား လွှာ အပြားလိုကဖြှင့ြ စောကစြိလေးထိရောကအြောင် ယကပြေးလိုကသ်ည်။ မသကေန်ှယမြှာ ဘယလြိုမှ မနနေိုငတ်ော့ဘဲ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို ဖိကိုငကြာ သူမစောကစြိလေးနှင့ြ ရအောင် ပြတန်မ်းစတေော့သည်။ ကြှနတ်ောြ သူမစောကစြိလေးအား စုပန်မ်းပေးလိုကခြွိနတ်ှငတ်ော့ အသကရြှူသံများ မှနလြာကာ ကြှနတ်ောြ့ခေါင်းကို ပေါငန်ှဈလုံးနှင့ြ ညှပပြှီး ကော့ကာကော့ကာ ပြီးသှားတော့သည်။

ကြှနတ်ောလြည်း သူမပြီးသှားမှ စောကဖြုတလြေးပေါတ်ှင် လီးကိုတငကြာ ဆယခြကြခြန့ြ ထုလိုကသ်ညန်ှင့ြ လရညမြွားထွကကြာ ပြီးသှားတော့သည်။ ကြှနတ်ော့လြရညမြွားလည်း မသကေန်ှယ် စောကဖြုတလြေးပေါတ်ှင် စိုရှှဲသှားသည်။ ကြှနတ်ော့မြှာ ယခုတဈခါ ပြီးရသလောကသ်ည် ကြှနတ်ောြ လူပျိုစဖြစ်သညမြှစ၍ တဈခါမှ မပြီးဖူးပေ။ ထိုအရသာကို နှစ်သကသ်ည့အြလား ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အမှောငကြမျဘာ မသိစိတကြ ပို၍သာ စိုးမိုးလာတော့သည်။

……………………………………………………

ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အမှောငကြမျဘာဘကခြှမ်းကို သှေးဆိုးအောငလြုပသ်ူမှာ မသကေန်ှယပြင် အမှနဖြစ်နတေော့သည်။ ထိုနေ့က သူမနှင့ြ ကြှနတ်ောြ ကြောင်းထဲတွင် ရှိနခေဲ့သော နေ့ဖြစ်သည်။ သူမနှင့ြ ကြှနတ်ောြ canteen တွင် ရှိနခေဲ့ပြီး သူမ toilet သှားသောကြောင့ြ သူမလှယအြိပကြို စောင့ပြေးနရခွေိနဖြစ်သည်။ ထိုခွိန် သူမဖုန်းလေးမှ Message သံလေး ကြားလိုကရြသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာရယမြဟုတ် သူမဖုန်းလေးကိုထုတကြာ lockscreen လေးကို ဖြင့ကြှည့လြိုကမြိသည်။ သူမဖုန်းလေးအတွင်းတွင် ရောကန်သေော စာမှာ…

“မမေေ ခရီးသှားတယဆြို…. ညနကရွေင် ဦးလာခဲ့မယ်…. ခလေးကို အပြတလြိုးချင်န်ပြေီကြာ”

ကြှနတ်ောြ ဖတပြှီးသညမြှ မကြာသေးဘဲ နောကတ်ဈစောင် ထပဝြငလြာသည်။

“ခလေးရဲ့ မမကေေိုတော့ ဖငလြိုးပြီးသှားပြီ…. ခလေးကိုလည်း ဒီည ဖငလြိုးမယန်ောြ”

ကြှနတ်ောြ ထိုစားနှစ်ကြောင်းကို ဖတပြှီးသညန်ှင့ြ ခွမကေိုငမြိ လကမြကိုငမြိ ဖြစ်လာသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း စိတကြို ငှိမအြောငထြိန်းပြီး သူမဖုန်းလေးကို ပြနထြည့ကြာ ဆကစြောင့န်လေိုကသ်ည်။ ခဏအကြာမှ သူမ toilet မှ ပြနလြာသည်။

“ကို……. ခွှေးတွလည်ေးပြနလြို့ ဘာဖြစ်နတောလဲ”

“အောျ ဒီနရောက နည်းနည်းပူလို့ပါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”

“အဲ့တာဆိုလဲ ပြီရော ခစွတ်ို့ ပြနကြှရအောငလြေ”

“အောြ…… အင်း……… ပြနကြှမယလြေ… ဒါမဲ့ ကို ဒီနေ့ သှားစရာလေးရှိလို့ ခစွကြို ပြနလြိုကမြပို့တော့ဘူးနောြ”

“ရပါတယကြိုရဲ့…. ဒါဆို ခစွသ်ူငယခြငွြးတွနေဲ့ တူတူပြနလြိုကမြယလြေ”

ကြှနတ်ောလြည်း မသကေန်ှယကြို သူ့မသူငယခြငွြးတွနှငေ့ြ ထားခဲ့ပြီး အိမကြို တန်းပြနလြာခဲ့သည်။ ကြှနတ်ော့ြ စိတထြဲတွငတ်ော့ အခွားတဈယောကကြ မသကေန်ှယအြား လိုးတော့မညကြို တွေးပြီး လီးက တဆကဆြကခြါအောင် တောငန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း အိမရြောကသ်ညန်ှင့ြ ကုတငပြေါသ်ို့ ပကလြကလြှနကြာ အိပလြိုကသ်ည်။ မကြလြုံးကို မှိတလြိုကသ်ညန်ှင့ြ မသကေန်ှယ် အလိုးခံမည့ပြုံများ ဆကတ်ိုကြ ပေါလြာတော့သည်။

ကြှနတ်ော့လြီးပေါကြို အလိုလိုရောကန်သော လကကြ ဘယအြခွိနကြ ထုမိလိုကသ်ညမြသိ ကြှနတ်ော့လြီးမှာ လရညမြွားထွကကြာ ပြီးနသေောလြည်း ဆကထြုနမေိသည်။ ညမှောငရြီရိုးခွိနတ်ှင် မသကေန်ှယအြား ဖုန်းဆကကြှည့သ်ောအခါ မောဟိုကန်သေော အသံလေးနှင့ြ အိပခြငွလြို့ဟု ပြောသှားသည်။

တဈကယတ်ော့ မသကေန်ှယဖြငလြေးမှာ ဦးစိုးမှင့ြ လိုးခကြတ်ှနှငေ့ြ စုတပြှတကြာနတေော့သည်။

၂၀၁၉ ခုနှစ်

မသကေန်ှယန်ှင့ြ ကြှနတ်ောြ လကထြပဖြို့အတွကြ သူငယခြငွြးများနှင့ြ ဆှေးမွိုးများကို ဖိတစြာများ လိုကဝြနပြေေီ ဖြစ်သည်။ မသကေန်ှယမြှာလည်း ကြောင်းတကန်တေုန်းကထကြ တငမြွား ရငမြွား ပိုပြီး ထွာကာနသည်ေ။ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲက အမှောငကြမျဘာကလဲ ဘယအြရာမှ မမှငန်ိုငတ်ော့လောကအြောင် လှှမ်းမိုးနတေော့သည်။

ကြှနတ်ော့ရြဲ့ တကယ့စြိတရြင်း အမှနကြတော့ မသကေန်ှယ် ကြှနတ်ော့ကြို တကယခြစွတ်ာ အမှနဖြစ်ပါစလေို့ ဆုတောင်းနမေိတော့သည်။

ပြီးပါပြီ။

အားလုံးကိုပြောစြချင်ေတ်ဲ့
(Ko Nyain Maung)