သူဌေးမကြီး မာမာနှယ်
ရေးသားသူ – ?????
မာမာနှယ် ကုတငပြေါတ်ှင် ခေါင်းအုံးကို ကြောမှီထိုငကြာ ပေါငန်ှဈချောင်းကို ခပကြားကား လုပထြားစဉြ သူမထမီအောကမြှ ခေါင်းတဈခုကို အသာပြတပြေးနပြေီး ဆေးလိပတ်ဈလိပကြို အရသာခံ သောကန်ေ၏။ ဆေးလိပင်ှေ့ကို အဆုတထြဲသို့ ရှိုကသ်ှင်းလိုကပြှီး တဈခကြအြဖုတထြဲမှ ကငွခြနဲ ဖြစ်သှားသဖြင့ြ မကြန်ှာတဈခကြြ ရှုံ့လိုကသ်ည်။ တုတခြိုငသ်ော ပေါငန်ှဈချောင်းကို အတင်းညှပထြားလိုကပြှီး ခေါင်းကို အတင်းပြတသ်ပန်လေိုကသ်ည်။
နောကမြှ ဘေးရှိစားပြဲပေါမြှ ဆေးလိပပြှာခွကထြဲ ဆေးလိပကြို ထိုးထည့လြိုကပြှီး ထမီအောကစြကို ဆှဲလှနလြိုကသ်ောအခါ သူမပေါငကြှားမှ နုနယလြှန်းသော မကြန်ှာပေါကန်ှင့ြ အသားအရေ ဖြူဖြေးနသေော ခပခြွောချော ကောငလြေးတဈယောကမြှာ မကြန်ှာတဈခုလုံး ရှှဲနဈလကြြ ခေါင်းမော့လာလေ၏။
“ကောငလြေး.. နင့ကြို ဘယသ်ူက ရပခြိုင်းလို့ ရပလြိုကတ်ာလည်း..”
သူမအမေးကြောင့ြ ထိုခွာတိတမြှာ ထိတလြန့စြှာဖြင့ြ
“ဟို… မနှယ် ပြီးသှားလို့.. တောပြှီထငလြို့ပါ.. ကြှနတ်ောြ ထပလြကြပြေးပါ့မယ်..”
ကောငလြေးက အလန့တ်ကြား မကြလြုံးဝိုင်းကြီးများနှင့ြ ဆိုလိုကရြင်း မာမာနှယ် ပေါငကြှားကို မကြန်ှာအပလြိုကပြှီး လွှာထုတကြာ အလွှားလိုကြ တဈခကြပြင့လြကြလြိုကသ်ည်။
“တောစြမ်း.. ငါ့စောကပြတကြငွတ်ယ်.. ထ.. ငါ့အင်ျကြီ ခွှတပြေးစမ်း”
မာမာနှယ် ကောငလြေးကို ငေါကလြိုကရြင်း သူမရငစြေ့အင်ျကြီကို ခွှတခြိုင်းလိုကသ်ည်။ ကောငလြေးကလည်း သူမအင်ျကြီကြယသ်ီးများကို အမိန့အြတိုင်း လကလြှမ်းကာ ဖြုတပြေးလိုကသ်ည်။
သူမရင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သှားသညန်ှင့ြ ဟင်းခွိုပန်းကနလြုံးကို မှောကထြားသညန်ှင့တ်ူသော စနေ နှစ်ခိုငန်ှင့ြ မို့မောကတ်င်းမာနလကြြေ နီရဲသော ပတ်တမှားစေ့ကလေး တငထြားသည့အြလား နို့သီးခေါင်းမှာ အကြောစိမ်းမွှငမြွှငလြေးများ ဝန်းရံခစားနသညေကြို တွေ့မှငလြိုကရြသည်။ ကောငလြေးကတော့ မာမာနှယ် အမိန့ပြေးထားလို့ ကုတငပြေါြ ရောကကြတည်းက မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း တကလြာချင်ြး ဖြစ်သည်။
“ဟဲ့… နင့ကြို.. ကြည့်ဖြို့ခေါထြားတာ မဟုတဘြူး.. ငါ့နို့ကို ကိုငလြေ.. ဘာအူကြောငကြှောင် လုပန်တောလည်း…”
ကောငလြေးမှာ မာမာနှယကြို ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖြစ်နစဉြေ သူမခိုင်းလိုကသ်ဖြင့ြ မာမာနှယ့ြ နို့နှစ်လုံးကို အသာအယာ ကိုငလြိုကသ်ညန်ှင့ြ မာမာနှယကြလည်း လကတ်ဈဖကကြို ကောငလြေး ပေါငကြှားထဲထည့ကြာ ကောငလြေး၏ ဖြားဖကတ်ောကြို လကန်ှင့ြ ဆုပလြိုကသ်ည်။ ကောငလြေ၏ လီးမှာ ထိုအခွိနထြိ မထောငလြာသေးသညကြို အခုမှ မာမာနှယ် သိလိုကရြတော့
“ဟင်.. နင်.. ဘာဖြစ်လို့.. နင့လြီးက ဘာဖြစ်နတောလဲ.. ဟဲ့.. ပြောလေ..”
“ဟို.. ဘာမှမဖြစ်…. ကြှနတ်ောြ… ဟို…. မနှယကြို….. ကြောကြ…. ခဏလေးပါ.. မနှယ်.. အခုခကြခြငွြး.. မတ်…….. မှာ”
“နငန်ဲ့ကတော့…. အခုခကြခြငွြး.. နငဂြှင်းထုစမ်း….. ငါလိုးတာခံချင်န်မှေ.. တွေ့မယ်.. နောကမြှ.. အခု.. နင့လြီးကိုထုလေ… မှနမြှနလြုပ်..”
“ဟုတကြဲ့.. မနှယ်.. အင့ြ.. အင့ြ..”
ခွာတိတမြှာ မာမာနှယ် စိတဆြိုးမှာ ကြောကသ်ဖြင့ြ သူ့ ၈ လကမြလောကြ ရှညသ်ော လီးကို အရပြေားနာအောင် အတင်းဆှဲဆှဲခရွင်း ဂွင်းထုလိုကသ်ညန်ှင့ြ လီးမှာ အကြောပျိုင်းပျိုင်းထကာ မတထြောငထြလာလသည်ေ။ မာမာနှယကြ ကောငလြေး၏ လီးမတလြာသညကြို မှငသ်ညန်ှင့ြ အောကတ်ှင် ကနွသ်ေးသော ထမီကို ခွှတလြိုကရြင်း ကောငလြေးဆီ လှမ်းပစ်လိုကသ်ည်။ ကောငလြေးကလည်း မာမာနှယ် လှမ်းပစ်လိုကသ်ော ထမီကို ယောငပြှီး ဖမ်းလိုကသ်ည်။
“နင်.. အဲဒီထမီကို ဝတထြားစမ်း.. မိန်းမလိုဝတ်… လီးလည်း ကမွသှားစနေဲ့.. ဝတလြေ..”
ကောငလြေးမှာ ထမီကို မိန်းမလို ဝတဆြငလြိုကရြသည်။ လီးက ထောငမြတန်သဖြေင့ြ ထမီအောကတ်ှင် တောငမြတန်လကြြေ ရှိလေ၏။
“ကဲ.. နင်.. ပကလြပအြိပ်.. နောကြ ထမီကိုလှနလြိုကြ.. ဟုတပြှီ..”
မာမာနှယ် ပြောပြောဆိုဆို ကောငလြေး၏ ကိုယပြေါသ်ို့ တကခြှလိုကပြှီး သူမစောကပြတကြို လီးနှင့တ်ေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းခွင်း ထိုငခြလွိုကသ်ည်။
“ကောငမ်.. နင့လြီးက.. တုတလြိုကတ်ာ.. အင်း.. အင်း.. အင့ြ.. အင့ြ.. ကောငမ်.. ငါ.. နင့ကြို တကလြိုးတာ ကောင်းတယမြလား… ကောငမ်.. ဖြလေေ..”
“ဖြန်း..”
“အင့ျ.. အင့ျ.. အင့ျ..”
“ကောင်းပါတယ်.. မနှယရြယ်.. လိုးပါ.. ကြှနတ်ော့ကြို လိုးပေးပါ… ကောင်းလှန်းလို့.. အ.. မနှယ် ဖြည်းဖြည်း.. အ.. ဖြည်း.. အ..”
“ဗေါကျ.. ဗေါကျ.. ဗေါကျ..ဗေါကျ…”
မာမာနှယမြှာ အပေါမြှနကော ဖငလြုံးကြီးကို မမတငပြှီး အရှိနန်ှင့ြ ကောငလြေးပေါြ ဆောင့ဆြောင့ခြသွည်။ ကောငလြေးပါးကိုလည်း အပေါမြှ ဘယပြှနည်ာပြနလြည်း ရိုကလြိုကသ်ေးသည်။ တငပြါးနှစ်ခုကြားမှာ ကောငလြေး၏ လီးတနကြ ပေါလြာလိုကြ ပြောကသ်ှားလိုကဖြှင့ြ နှစ်ယောကလြုံး အရှိနတ်ကန်ကြသေည်။ ကြာလာတော့ မာမာနှယကြ မိန်းမသားဆိုတော့ မောလာသည်။
“ဟင်.. ဟင်.. ကောငလြေး.. ထ.. ငါ့ကို လာလိုးစမ်း.. ငါကုန်းပေးမယ်”
မာမာနှယ် ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ကောငလြေးရဲ့ ကိုယပြေါမြှ ဆင်းကာ ဘေးတွင် ဖငဘြူးတောင်း ထောငပြေးထားလိုကသ်ည်။ ကောငလြေးမှာလည်း အမှနထြကာ မာမာနှယ့ခြါးကို စုံကိုငပြှီး သူမစောကပြတထြဲ ဆောင့သ်ှင်း.. ဆောင့ထြုတဖြှင့ြ ကြမ်းကြမ်းလေး လိုးတော့၏။ မာမာနှယ့် ဖငလြုံးမှာ ဆောင့လြိုးနသညေ့ြ ဒဏကြှောင့ြ လှိုင်းထလကြြ ရှိလေ၏။
တဖြည်းဖြည်း ကောငလြေးမှာ မှနလြာပြီး မတတ်တရြပ် ဒူးကြေးကာ တဆကဆြကဖြှင့ြ စကသ်နတေပြဈသလို လိုးလိုကမြှ မာမာနှယ် မကြန်ှာမော့လာပြီး ဆံပငမြွား ခါရမ်းလကြြ အတင်းပင် ပြနလြည် ဖငကြို နောကပြဈပြီး ဆောင့ခြကြန်ှင့အြညီ တောင့ထြားနရသေည်။
“ဘတ်.. ဘတ်.. ဘတ်.. ဘတ်.. ဗေါကျ.. ဗေါကျ.. ဗေါကျ ဗေါကျ ဗေါကျ ဗေါကျ ဗေါကျ”
“အင့ျ.. အင့ျ.. အ.. အ.. အ.. အင့ျ.. အား.. ရှီး.. ဟ..”
တဈမိနဈလောကြ စကသ်နတ်ေ မှှေ့လိုကသ်ညန်ှင့ြ မာမာနှယ့ြ စောကပြတကြုန်းမှ အရညမြွား ကဆွင်းလာပြီး လကမြှှောကအြရှူံးပေး ဖငကြုန်းပေးသညန်ှင့ြ တနအြောင် အရသာရှိစွာဖြင့ြ မှောကကြသွှားလတေော့၏။ မာမာနှယ် ပြီးသှားသညကြို သိလိုကသ်ညန်ှင့ြ ကောငလြေးမှာ ဆကမြလိုးရဲ အသာအယာ သူ့လီးကို စောကပြတကြှားမှ နောကဆြုတကြာ ထုတလြိုကရြသည်။
“ဟူး.. ကောငလြေး.. နငတ်ယတ်ောပြါလား.. ငါစောကရြည် တောတ်ောခြန်းသှားပြီ.. နငမြပြီးသေးဘူးမလား.. လာ.. ငါ့မကြန်ှာပေါြ တကခြှပြီး.. ဂွင်းထုစမ်း..”
ကောငလြေးလည်း လီးကိုကိုငကြာ မာမာနှယ် လညပြင်းနားတကြ ဒူးထောကလြိုကပြှီး လီးကိုလကန်ှင့ြ ဂွင်းထုနလသေည်ေ။
“အင်း.. ထု.. ထု.. လရညတ်ှေ ငါ့မကြန်ှာအနှံ့စငအြောင် လုပစြမ်း.. ထု.. မှနမြှန်.. ထု.. အ.. ဟုတပြှီ.. အင်း.. ကောင်းလိုကတ်ာ.. နှေးနတောပဲ.. အင်း.. အင်း”
လရညထြှကသ်ညန်ှင့ြ မာမာနှယကြ လီးကိုလကန်ှင့ကြိုငပြှီး မကြန်ှာအနှံ့ ဖြန်းခတွော့၏။ လီးဒဈဖြားကိုလည်း ပါးစပန်ှင့ြ နို့စို့သလို တပြှတပြှှတ် စို့လိုကသ်ေး၏။ ကောငလြေး လီးရညကြုနသ်ှားမှ လှှတလြိုကပြှီး မကြန်ှာအနှံ့ အဖြူပစွပြစွြ လရညမြွားကို တယုတယနှင့ြ လိမ်းကြံနလတေေော့သည်။
“နင့ြ.. လရညကြ ပစွလြိုကတ်ာ.. အင်း.. အရသာလဲရှိတယ်.. လာအုံး.. ဟစမ်း..”
မာမာနှယကြ သူ့လကည်ှိုးနှင့ြ မကြန်ှာပေါကြ လရညအြခွို့ကို သပယ်ူလိုကပြှီး ကောငလြေးပါးစပထြဲ လကည်ှိုးထည့ကြာ လရညကြို လကြခြိုင်းလိုကသ်ည်။
“ဘယလြိုလဲ.. ငါပြောတာ.. နင့လြရညကြ.. အရသာရှိတယမြလား..”
“အင်း.. ဟုတ်.. ဟုတကြဲ့.. မနှယ်… အရသာ ရှိပါတယ်..”
ကောငလြေးမှာ ကိုယ့လြရညကြို ကိုယတ်ိုင် မွိုခနွရပြေီး မာမာနှယအြကြိုကြ အလိုကသ်င့ြ ဖြကြေားမှ ပိုဆိုးတော့သည်။
“အင်း.. ဒါဆို.. နောကန်င်.. ဂွင်းထုပြီး.. ကိုယ့လြရညကြို.. စားပေါ့.. အခုတော့.. ငါသေးပေါကခြငွလြာပြီ.. အိမသ်ာထဲလိုကခြဲ့..”
မာမာနှယ် ကုတငပြေါမြှ ထပြီး ကောငလြေးလကကြိုဆှဲကာ အခန်းထဲရှိ သူမအိမသ်ာသို့ ခေါဆြောငသ်ှားသည်။ နောကအြိမသ်ာဘိုထိုငတ်ှင် ထိုငပြှီး
“လာ.. ကောငလြေး.. နငကြှိုကတ်ဲ့.. ငါ့မကြန်ှာပေါကြ.. နင့လြရညတ်ှကေို လွှာနဲ့လာလကြစြမ်း.. ပြောငန်အေောင် လကြန်ောြ..”
ကောငလြေးခငဗြွာ ဘာမှပြနမြလှနဝြံ့ပဲ သူ့လရညမြွားဖြင့ြ ပြောငလြကပြစွခြွှဲနသေော မာမာနှယ့ြ မကြန်ှာအနှံ့ကို လွှာလေးထုတပြှီး လကြလြကြပြေးနစဉြေ မာမာနှယကြ အိမသ်ာထဲသို့သေးများ တဗှန်းဗှန်း ပေါကခြနွလကြြေ ရှိသည်။ မာမာနှယ် သေးပေါကပြှီးတော့ မကြန်ှာပေါမြှာ လရညမြွား တဈစကမြကနွအြောင် လကြပြှီးသှားပြီ ဖြစ်၏။
“ကောင်းတယ်.. နင့ကြ… အချောကကြနွတောပဲ.. အင်းလေ.. ငါလိုးတဲ့ ကောငလြေးတွလည်ေး အချောကဖြစ်ကုနတ်ာပဲ.. နငကြ ထမီနဲ့ ပိုလိုကတ်ယ်.. နောကြ ငါအပြငသ်ှားရင် မိန်းမလိုဝတပြှီး လိုကရြမယ်.. ကြားလား”
“ဟုတကြဲ့ပါ မနှယ်”
“နောကကြ.. ရှငလြို့ထည့ပြှောစမ်း.. နောကြ ငါခေါရြင်.. ရှငလြို့ ထူးရမယ်.. ဗွာလို့ထူးရင်.. ငါ့အကြောင်း သိစရမေယ်..”
“ဟုတကြဲ့ပါရှင်”
“အင်း.. လာ.. ငါ့သေးပေါကပြှီးတာ နငကြ ဘာကြည့်န်တောလဲ.. ငါ့သေး ဘယလြိုနလေဲ.. လာခပသ်ောကကြှည့ြ..”
မာမာနှယကြ အေးစကစြှာ ခိုင်းလိုကသ်ဖြင့ြ ကောငလြေး ဒူးထောကခြလွိုကပြှီး ဘိုထိုငအြိမသ်ာထဲတွင် သေးနှင့ရြေ ရောနသေော ဝါကငွ့ကြငွ့ြ အရမွေားကို လကခြုတန်ှင့ြ ထည့ယ်ူလိုကကြာ မော့သောကခြလွိုကသ်ည်။
“ဘယန်ှယ့လြဲ.. ငါ့သေးက.. ကောင်းတယမြလား.. နံကောနံလား”
ကောငလြေးမှာ ဆိုးဝါးလှသော အရသာရညကြို ကြိတမြှိတ် မွိုခလွိုကရြင်း
“ဟို.. ကောင်းပါတယ်… သေးနံ့တော့… နံတယရြှင့ြ”
“ဟင်း.. ဟင်း.. သေးပဲ နံမှာပေါ့.. ဒါတောင် ရရေောထားလို့.. ကဲပါ.. လာ.. နောကဆြို.. ငါ.. နင့ပြါးစပထြဲ သေးပေါကခြပြါ့မယ်.. အခုတော့ နငပြှနလြိုကခြဲ့.. င့ါဖငကြို လာလိုးဦး.. ငါဖငခြံချင်န်ပြေီ… ဖငပြေါကကြလည်း ယားလိုကတ်ာ.. ရှီး”
မာမာနှယ် အိုးကိုခါရမ်းပြီး အိပခြန်းထဲ ပြနဝြငသ်ှားသဖြင့ြ ကောငလြေးမှာလည်း ဖငခြပြေးရန် လိုကသ်ှားရလေ၏။ ကုတငစြောင်းတွင် လကထြောကလြိုကပြှီး ဖငကြိုနောကပြဈကာ ခါးကို ကုန်းလိုကသ်ဖြင့ြ ဖြူဖြေးနသေော ဖငသ်ားနှစ်ခုကြားမှ နီညိုရောင် ဖငပြေါကကြို တွေ့လိုကရြတော့ သေးသောကလြိုကရြသဖြင့ြ နငတ်ငတ်င် ဖြစ်နသညေမြှာ ထိုမှငကြှင်းကို တွေ့လိုကရြသညန်ှင့ြ ပြပြေောကသ်ှားသလို ကောငလြေး ခံစားလိုကရြသည်။
မာမာနှယ် ကုန်းခကြကြလည်း ရကစြကသ်ည်။ တုတခြိုငပြှီး လုံးဝန်းသော ပေါငန်ှဈချောင်း ထောကကြနထြားသည့ြ အိစကည်ကလြှသည့ြ ဖငသ်ားနှစ်ခွမ်းကြားမှ ဖငပြေါကကြို လိုးရမညဆြိုတော့ကာ…..။ ကောငလြေးမှာ ခုနမှ ပြီးထားသောလြည်း ၎င်းင်းင်းအနအထေားကို မှငတ်ှေ့ရသညန်ှင့ြ သူ့ပေါငကြှားက ညီဘှားမှာ မတထြောငလြာနေ၏။ ဝတထြားသော ထမီကို ကြင်းလုံးခွှတထြားလိုကသ်ဖြင့ြ လီးမှာ လှတလြှတလြပလြပကြှီး တောငန်သည်ေ။
“ကောငလြေး.. အံဆှဲထဲမှာ ဖငလြိုးဖို့ ဆီရှိတယ်.. နင့လြီးကို ရှှဲနအေောငလြိမ်း.. နောကြ ငါ့ဖငကြိုလည်း လာလိမ်းပေးအုံး.. မှနမြှန်.. ဒီက.. ဖငခြံချင်ပြါပြီဆိုမှ…”
မာမာနှယဆြိုလိုကသ်ညန်ှင့ြ ယခုမှ ကောငလြေးမှာ တကတ်ကကြှှကြှနှင့ြ အံဆှဲကိုဖြင့ြ ပုလင်းထဲမှ ဘာရညမြှန်းတော့မသိ ပစွခြွှဲခွှဲ အရညတ်ဈခွို့ကို သူ့လီးမှာ ရှှဲနအေောင် သုတလြိုကြ၏။ နောကြ သူ့လကမြှာ အရညတ်ဈခွို့ကို နှိုကယ်ူလာပြီး မာမာနှယ် ကုန်းပေးထားသော နောကတ်ှင် နရောယူကာ လကကြို ဖငသ်ားခွမ်းကြီးများကို ဆှဲဆှဲနယပြေး.. ဖငပြေါကကြို လကန်ှင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်းလေး နှိုကပြေး လုပလြိုကသ်ညန်ှင့ြ မာမာနှယမြှာ ဖငကြိုနောကကြို အတင်းကောကပြဈပြီး ပါးစပမြှလည်း တဟင့ဟြင့န်ှင့ြ ကာမဒီရေ အထူးတကန်လတေေော့၏။
“အင်း ကောင်းတယ်.. နှိုကြ.. နှိုကြ.. ခပကြှမ်းကြမ်းလေး လုပလြေ.. အင့ြ.. အင့ြ.. အ.. ကောငလြေးရယ်… ငါ့ဖငကြို.. လကတ်ဈဆုံး ထိုးစမ်း.. အား.. အ.. အင့ြ.. လုပ်.. လုပ်.. ကောင်းတယ်.. ကောင်း.. အ.. အ.. ငါ့ဖငကြို.. ရိုကအြုံးလေ.. အင့ြ.. အင့ြ..”
“ဖြန်း..ဖြန်း..ဖြန်းဖြန်း..”
“အား.. အား အား.. ရိုကရြိုကြ.. ကောင်းတယ်.. အင်း..”
“ဖြန်း.. ဖြန်း.. ဖြန်း..”
မာမာနှယ့် ဖငသ်ားများကို နီရဲတွတအြောင် ကောငလြေးမှာ လကဖြဝါးဖြင့ြ တဖြန်းဖြန်း ရိုကန်ှကန်လသေည်ေ။ သူမတော့ မညသ်ို့နမညေမြသိ ကောငလြေးကတော့.လကဖြဝါးကို ကြိန်းစပန်သည်ေ။
“ရပြီ.. ငါ့ဖငကြိုလိုးတော့.. အီး… ဟုတတ်ယ်.. ဖြည်းဖြည်း.. အ.. အ.. ရှီး.. နာလိုကတ်ာ.. အား.. ဖြည်းဖြည်းထည့ြ.. အ.. အ.. အင်း.. ခဏ.. ခဏ.. စိမထြားအုံး”
မာမာနှယ့ဖြငထြဲ ကောငလြေးလီးမှာ တဈဝကလြောကြ အသာကြိတထြည့သ်ောကြောင့ြ ဝငသ်ှားသည်။ ဖငသ်ားတဈခုလုံး ရှုံ့ထားသဖြင့ြ လီးမှာ ကြပထြုပလြကြြ အံကြိတယ်ူရအောင် အရသာရှိလှသည်။
ကောငလြေးကလည်း စိမထြားတုန်း အငှိမမြနေ ဖငကြို စကောဝိုင်းပတ် တလှုပလြှုပ် ကစားပေးနေ၏။ မာမာနှယ့ြ နို့ကိုလည်း လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ လှမ်းလှမ်းကိုငသ်ည်၊ ဆှဲသည်၊ ညှဈသည်။ နို့သီးခေါင်းကို ပြတခြွကော ကစားပေးသည်။ ကြာတော့ မာမာနှယ် ဖငထြဲ လီးဝငတ်ာ ကောင်းလာသဖြင့ြ ဖငကြို အသာ နောကသ်ို့ ဆောင့ပြဈသှင်းပေးလိုကရြာ ကောငလြေးကလည်း မာမာနှယ့ြ စိတတ်ိုင်းကြ သူက ရှေ့သို့ဆောင့အြခွ လီးတနကြတဈဆုံး ဖငထြဲ အတင်းထိုးဝငသ်ှားလေ၏။
“အား…. အမေ့… အီး.. အ…. ရှီး.. နာလိုကတ်ာ.. အင်း… ကောငလြေး.. စောကပြတကြို နှိုကစြမ်း.. စောကရြမ်းလိုးမနနေဲ့.. သူဖငမြခံရတိုင်း…အ.. အ..”
ကောငလြေးလည်း မာမာနှယ့ရြှေ့ပေါကကြို အသာပြတပြေး နှိုကပြေးလုပလြိုကမြှ မာမာနှယလြည်း မှေ့ရာကို တံတောငန်ှင့ထြောကြ မကြလြုံးလေးမှေးကာ ငှိမသ်ကသ်ှားတော့သည်။ ကောငလြေးက အခွအနေေ ကောင်းလာသောကြောင့ြ စောကပြေါကကြို နှိုကရြင်း ဖငထြဲရှိ လီးကို နောကသ်ို့ အသာချော့ထုတသ်ည်။ လကန်ှဈဆဈလောကြ နောကဆြုတကြာ ဆတခြနဲ ရှေ့သို့ ဆောင့လြိုးလိုကသ်ည်။
“အ.. အင်း.. အ..ကောင်းတယ်.. အင်း.. အ.. လိုး.. ဖငခြံလို့ ကောင်းလိုကတ်ာ.. လိုး.. လိုး.. လိုး.. အ.. အ.. အ..”
အစပိုင်း လကန်ှဈဆဈလောကပြမယေ့ြ နောကတ်ော့ အရှိနရြလာပြီး ဖငထြဲတဈဆုံးနီးပါး ထုတသ်ှင်း လိုးနသည်ေ။ ကောငလြေးမှာ စောကပြတကြိုတောင် မနှိုကအြား မာမာနှယ့် ခါးသိမသ်ိမကြိုသာ အတင်းညှဈကိုငထြားပြီး ဖငထြဲသို့ မိမိလီး ဝငန်ထွကေန်သညေကြိုသာ အာရုံစိုကပြှီး လိုးနမေိသည်။
“ဖေါကျ.. ဖေါကျ.. ဖေါကျ.. ဖေါကျ.. ဖေါကျ”
“အ.. အ.. အ.. အ.. အီး.. နင် ငါ့ဖငကြိုခလွို့ ကောင်းရဲ့လား..ကောငလြေး..”
“ဗေါကျ.. ဗေါကျ.. ဖေါကျ.. ဖေါကျ..”
“ဟင်း.. ဟင်း.. ကောင်း.. ကောင်းပါတယ်.. မနှယ်..”
“အင့ြ.. အင့ြ.. ဖငခြံရတာ ကောင်းလှန်းလို့… နောကဆြို ဖငထြဲ.. လီးတောင် အမြဲတမ်း.. အ.. အင့ြ.. ထည့ထြားလိုကခြငွတ်ာ.. အ.. အ.. အင်း.. အင့ြ.. လိုးစမ်း.. ဖငကြှဲအောငလြိုး…. နောကဆြို စောကပြတကြို မလိုးခိုင်းဘူး.. အ.. အ.. အင့ြ.. အင့ြ.. ငါ့ကို ဖငပြဲခွ.. သိ…လား.. အင့အြင့ြ.. အင့ြ..”
“ဟုတ်.. ဟုတ်.. မမနှယ်..”
နောကဆြုံး ကောငလြေး တဆတဆြတ် လိုးနရင်ေး မာမာနှယ့် ဖငစြအိုပေါကထြဲသို့ လီးရညမြွား တဈဗှဈဗှဈ ပန်းပန်းထုတလြိုကကြာ ပြီးသှားလသည်ေ။ မာမာနှယလြည်း ဖငထြဲက ပူခနဲ ခံစားလိုကရြသညန်ှင့ြ တပျိုငထြဲလိုလို စောကပြတမြှ အရညမြွားထွကကြာ နှစ်ယောကလြုံး တဈယောကပြေါြ တဈယောကထြပ်.. ငှိမသ်ကရြင်း အမောဆို့နသညေကြို ဖြဖြေောကန်ရလေသည်ေ။ ကောငလြေးလီးကတော့ ဖငထြဲမှာ စွပလြကြသ်ား ရှိနသေေးသည်။ နှစ်ယောကလြုံး ခွှေးတလုံးလုံးနှင့ြ ကောငလြေးမှာ ညကည်ောလှသည့ြ မာမာနှယ့် ပုခုံးသားကို ကိုငစြုပပြှီး အမောဖြနရေလေေ၏။
“တီ..တီ..တီ..”
စားပြဲပေါမြှ တယလြီဖုန်း မှညသ်ံကြောင့ြ နှစ်ယောကလြုံး အမောဖြသညေမြှ မဝသေး ကောငလြေးမှာ ဖငထြဲဝငန်သေော သူ့ညီဘှားကို ဆှဲနုတပြှီး ဘေးသို့လိမ်းဆင်းကာ ကုတငပြေါသ်ို့ ပတလြကလြှနခြလွိုကသ်ည်။ မာမာနှယကြတော့ တယလြီဖုန်းကို ကောကကြိုငလြိုကသ်ည်။
“ဟဲလို..”
“သမီးလေး.. ဘဘပါ”
“သှောြ.. ဘဘ.. သမီးအခုပဲ.. ဘဘအကြောင်း စဉြးစားနတော.. ပြော.. နှစ်ရကရြှိပြီ.. ဘယသ်ှားနတောလဲ.. ဒီမှာ.. သမီးက.. ဘဘကို သတိရနတော.. ဟှန်းနောြ.. ပြော.. ပြော.. ဘယကြောငမြလေးနဲ့ တွေ့နလေို့လဲ..”
“ဟဲ..ဟဲ.. သမီးကလည်း ဘဘက ဒီသမီးလေးတဈယောကထြဲ.. ရှိတာကို.. တခွားကောငမြလေးများ စိတတ်ောငမြကူးဘူး..”
“ဟှန့ြ.. ပြောတာပဲ.. ဘဘနောြ.. သမီးကြယရြာမှာ.. ရှုပဖြို့တော့ မစဉြးစားနဲ့.. ရှမ်းပြညန်ယမြှာ.. သမီးစုံစမ်းရင် အားလုံးသိတယ်.. ကဲ.. ပြော.. ဘဘကို တွေ့ချင်တ်ယ်.. အိမလြာမှာလား.. ဒါမှမဟုတ်.. ဘဘဆီ လာရမလား”
“ဘဘဆီ.. ဒီညလာလေ သမီး.. သမီးကို.. ဘဘမိတဆြှတွနေေဲ့ မိတဆြကပြေးရဦးမယ်.. သမီး.. ဘဘ မိတဆြှနှစ်ေယောကအြတွကြ.. သမီးသူငယခြငွြး နှစ်ယောကလြောကြ ခေါခြဲ့ပါလား.. ဟိုတဈခါကလိုပေါ့.. အဆငပြှလေား သမီးလေး..”
“အင်း.. ရတာပေါ့.. ဘဘကလဲ.. သမီးခေါခြဲ့မယလြေ.. ဘဘ….”
“ပြောလေ.. သမီး..”
“သမီးကို.. ခစွတ်ယန်ောြ..”
“အင်း.. ခစွတ်ာပေါ့ကြယ်.. သမီးကလည်း.. အရမ်းခစွြ”
“ခစ်.. ခစ်.. ခစ်.. ဘဘကလည်း.. ဒါပဲနောြ.. ဆေးလေးဘာလေး ကြိုသောကထြားအုံး.. ဟှန့ြ.. အရှိနရြမှ ကသွှားဦးမယ်.. သမီးက ဘဘလိုးတာ ခံချင်လြှပြီ.. ခစ်.. ခစ်.. ခစ်.. ဟင့ြ”
“ဟား.. ဟား.. အေးပါ သမီးလေးရယ်.. နောကမြှ ကြောကပြါပြီလို့ ပြောမနနေဲ့အုံး.. ဒါနဲ့.. သမီး.. ဘဘကိုတွေ့ရင် ဆုခရွမယန်ောြ..”
“အင်.. ဟင်… ဘာဖြစ်လို့လဲ…. ဘဘလငကြှီးရဲ့”
“ရနကြုနမြှာ.. ဦးသိုကမြောင်း ကြဲနပြေီ.. ခုနကပဲ.. ဘဘသိတာ.. ဘဘနဲ့သမီး.. ကြံတာ အောငမြှငသ်ှားပြီ”
“ဟင်.. တကယလြား ဘဘ.. ပြောပါဦး.. ဦးသိုကမြောင်း ဘယလြိုဖြစ်နပြေီလဲ..”
“ဘဘတို့ ဂွငဆြငထြားသလိုပဲလေ.. ဦးသိုကမြောင်း ဆောကလြုပရြေးလုပင်န်းက.. ကိုငထြားတဲ့ ပရောဂကြကြို.. ဝနကြှီးဌာနပိုငမြှေ ပါတယဆြိုပြီး.. အမှုရငဆြိုငခြိုင်းထားလိုကတ်ယလြေ.. ဟား.. ဟား.. သမီးကို မှငစြချင်ေတ်ယ်.. ရနကြုနမြှာ ဦးသိုကမြောင်း ကြှကလြို ပုန်းနရပြေီ.. နောကလြည်း နလံထူဖို့ မရှိတော့ဘူး.. ဟဲ.. ဟဲ.. ဟဲ”
“အင်း.. ကနွတ်ာတော့ သမီးသိတယ် ဘဘရဲ့.. တကယလြို့.. အဲဒီမှကေ သူတကယပျိုငတ်ာလား.. အမှုနိုငသ်ှားရငကြော.. ဒါမှမဟုတ်… သူတကယ် နာလံမထူနိုငအြောင် စီးပြားပကြပြှီလား.. သမီး သိချင်တ်ယ်”
“ဒီလိုသမီးရေ.. သမီးသိတဲ့အတိုင်း.. ဦးသိုကမြောင်း.. ပရောဂကြစြာခွုပကြို.. သမီးဆီက ဦးသိရတယန်ောြ.. ဟုတတ်ယဟြုတ်.. အဲဒီစာခွုပမြှာ.. သတမြှတအြခွိနအြတွင်း မပြီးရင်.. ပေးခွရမေယ့ြ ပမာဏက.. များတယဆြိုတာလည်း သမီး သိတယန်ောြ..”
“အင်း.”
“အမှနကြ.. ဦးသိုကမြောင်းက အဲဒီမှကေို တကယပျိုငတ်ာ.. သူက ဝနကြှီးဌာနကနတဆေင့ြ ဝယထြားတာ.. စာခွုပမြှာ လကမြှတထြိုးထားတာက ဌာနညှှနကြှားရေးမှူးကိုယတ်ိုင် လကမြှတထြိုးထားတာ.. ဦးသိုကမြောင်း ကံဆိုးချင်တ်ော့.. အဲဒီညှှနကြှားရေးမှူးက.. အခုနိုငင်ံခွားကို.. အရေးကြီးတဲ့ နိုငင်ံတောတ်ာဝနန်ဲ့ ရောကန်တယ်ေ.. သူ့နရောမှာ.. ဘဘလူကို ထည့ထြားတော့.. ဘဘက ဖုန်းဆကပြှောပြီး ခိုင်းလိုကတ်ာနဲ့.. ဘဘလူက.. တရားရုံးကို စာတငပြှီး.. တရားထစွဲတာ..”
“အဲဒီ ဘဘလူက.. ဘာမှမသိဘူးလား..”
“ဘယ်…. ဒီကောငတ်ှလေား.. ဘာမှ နားလညတ်ာ မဟုတဘြူး.. ဟိုအရငလြူနဲ့ အပုံကြီးကြာပ.. ဒါပမယေ့ြ.. ကောင်းတာတဈခုက.. ခိုင်းရင် ဘာမှ စောဒကမတကဘြူး.. ဟဲ.. ဟဲ.. ဒီကောငတ်ှကေ မှေးထားတဲ့ ခွေးလိုပဲ.. ရှုးတိုကပြေးတိုင်း လိုကကြိုကတ်ာ.. ဦးနှောကန်ဲ့ ဘာမှ မစဉြးစားဘူး.. နည်းနည်းပါးပါး အရိုးလောကြ ကိုကရြရင် ကြနပေန်တော.. ဘဘက ဖုန်းထဲကနေ.. ဟေ့ကောင်.. အရငကြောငကြ.. ဌာနပိုငမြှကေို ရောင်းသှားတာ မင်းမသိဘူးလား.. မင်း အဲဒီကိဈစရှင်း ဆိုတာနဲ့.. ဦးသိုကမြောင်းကို.. တရားထစွဲတာပဲ.. ဟား.. ဟား.. တောတ်ောြ ရယရြတဲ့ကောင်.. တရားထစွဲတော့.. တရားရုံးက.. ဦးသိုကမြောင်း စီမံကိန်း အဆောကအြဦးကို.. ခွိတပြိတပြှီး နို့တဈစာ ပို့တော့တာပဲ.. ဘဘလုပလြိုကတ်ာ ဘယလြောကတ်ောင်.. ဖြစ်သှားလဲတော့ မသိဘူး.. ရနကြုနမြှာ.. ဦးသိုကမြောင်း နေ့ချင်ြးညချင်ြး မှဲသှားပြီးဆိုပြီး.. သူ့ကုမျပဏီက ရှယယ်ာတွကေိုတောင် အတင်းထုတန်ကြပြေီ သမီးရဲ့..”
“ဦးသိုကမြောင်း တရားနိုငသ်ှားရငကြော.. ဘဘ.. ပြီးတော့.. ဦးသိုကမြောင်းက အဆကအြသှယ် တောတ်ောကြောင်းတယလြို့ ကြားတယ်.. အဲဒီကိဈစကို ဘယလြိုလုပမြလဲ.. ဘဘ”
“ဟင်း.. ဟင်း.. သမီးလေးကလည်း.. ဘဘပါ.. အခု ဦးသိုကမြောင်းရဲ့.. ဆရာကြီးတွကေိုယတ်ိုင်.. ဦးသိုကမြောင်းနဲ့ မဆကသ်ှယရြဲကြဘူး.. ဦးသိုကမြောင်းက.. ငှတွဘေေုန်းပြီး ထွကပြှေးနတယေလြို့လည်း ကောလဟာလ ထွကန်တေော့.. ရနကြုနမြှာ.. စသုံးလုံးက အဲဒီအမှုကို လကခြံပြီး စဈဆေးရေး လုပန်တော.. ဘဘထငတ်ာ.. ဦးသိုကမြောင်း.. တရားရုံးမှာတော့ အမှုနိုငမြှာပဲ.. ဒါပမယေ့ြ သတမြှတကြာလ ကြောသ်ှားလို့ သူ့စာခွုပပြါ.. လွောကြှေးတွေ ပေးရတာနဲ့.. အခုပြူနာတွေ ရှင်းရတာနဲ့ဆို ဦးသိုကမြောင်းတော့.. ဒီတဈသကြ နာလနထြူနိုငမြယ် မထငဘြူး..”
“ခစ်.. ခစ်… ဘဘက အရမ်းတောတ်ာပဲ.. အင်း.. ဒီကြားထဲ.. ဘဘပါ.. ပါနေဦးမယ်.. တောကြှာ.. ဘဘတပည့ကြ.. ဘဘခိုင်းလို့ လုပရြပါတယဆြိုပြီး.. တရားရုံးမှာပြောရင်.. ဘယန်ှယ့လြုပမြလဲ”
“ဟာ.. ဒီကောငလြား.. ဘဘပြောတာက.. ကိဈစရှင်းလို့ပြောတာ.. ဟင်း.. ဟင်း.. သူ့ဘာသာ တရားထစွဲတာ.. ဒီကောငကြိုလည်း.. နည်းနည်းပါးပါး.. ပေးလိုကပြှီး.. အဲဒီဌာနကနေ ဖြုတလြိုကရြင်.. ဘဘအကြောင်း ဘယသ်ူသိတော့မလဲ.. မဟုတဘြူးလား..”
“ဟင့ြ.. ခစ်.. ခစ်.. ခစ်.. ခစ်.. အဲဒါကြောင့ြ.. ဘဘကို သမီးက အားကိုးတာ.. တွေ့မှ ကောင်းကောင်း ဆုခမွယ်.. ဒါဆို ညမှတွေ့မယန်ောြ ဘဘ.. တာ့တာ..”
မာမာနှယ် ဖုန်းကိုခလွိုကပြှီး သူ့ဘေးနား ကုတငပြေါတ်ှင် မှောကလြကြလြေးလှဲကာ အမောဖြနသေေော ကောငလြေး၏ ဖငကြို လကဝြါးဖြင့ြ ဖြန်းခနဲ ခလွိုကပြှီး
“ဟဲ့.. နင့ကြို ဒီမှာသဖေို့ ခေါထြားတာ မဟုတဘြူး… သှား… ငါ့အတွကြ အောကထြပမြှာ ဖြောရြည် လုပလြာခဲ့လို့ ပြောလိုကြ.. ပြီးရင် နငပြှနတ်ော့.. ငါရမေိုးခွိုးပြီး ဆင်းလာခဲ့မယလြို့ ပြောလိုကြဦးနောြ.. သှား.. ယောကြြားလေးဖြစ်ပြီး.. နှေးတိနှေးကနန်ဲ့.. မှနမြှန်”
ကောငလြေးမှာ ကုတငခြှရင်ေးတွင် ပုံထားသော သူ့အဝတအြစားပုံကို အသာကောကယ်ူပြီး အခန်းထဲမှ ကိုယတ်ုံးလုံး ထွကသ်ှားလေ၏။ ၎င်းင်းင်းကောငလြေး ထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ မာမာနှယလြည်း ရချိုးခန်းဝငကြာ ရနှေေးနှင့ြ ရတဈေဝခွိုးပစ်လိုကသ်ည်။
ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြာသညန်ှင့ြ စားပြဲပေါတ်ှင် သူမအတွကြ စတောဘြယရြီဖြောရြည် ခွကကြ အဆငသ်င့ြ။ ညဖကြ မာမာနှယ် သူ့ဘိုးတောကြို ဖြဖြေောရြန် အလှပြငဆြိုငသ်ှားဖို့ ယခုကတည်းက အဝတအြစားများ ထုတရြှေးနသည်ေ။ သူမနှင့ြ အတူလိုကမြည့ြ မိန်းကလေး နှစ်ယောကကြိုလည်း ဖုန်းဆကကြာ အသင့ခြွိန်းလိုကသ်ေးသည်။
ဘာပဲပြောပြော မာမာနှယ် စိတလြကပြေါ့ပါးနသည်ေ။ သီချင်ြးလေး တအေးအေးနှင့ြ အဝတအြစားများကို စိတကြှိုကြ ရှေးခယွန်သည်ေ။ ဟုတသ်ညလြေ.. အခုလေးတင် သူမ၏ ခလုတကြနသ်င်းတဈခု ရှင်းလင်းသှားပြီဆိုတော့ ဘာပဲပြောပြော ပြောသ်ညလြေ၊ ပြောသ်ည်။
သူမ ဒီနှစ်အတွင်း ရနကြုနစြီးပြားရေးလောကသို့ ခွခခွှေင့ြ ရတော့မည်။ သူမ ဘိုးတောအြကူအညီနှင့ဆြိုလငွြ တခဏအတွင်း စီးပြားရေးလောကတွင် မာမာနှယ် နာမညကြို လူတိုင်း ပြောစမှတ် ဖြစ်နစရေမေည်။ မာမာနှယ် အတွေးက အတိတပြုံရိပကြို ပြနလြည် တူးဖေါန်မေိတော့၏။
ပြီးပါပြီ။