အောစာအုပ်

မွေးမေ့ပန်းဦး

⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

အိမန်ီးချင်ြးနိုငင်ံက ဇာတလြမ်းလေးကို မှနမြာမှုပြုထားတာပါ။

—————————————–

မှေးမေ့ပန်းဦး
ရေးသားသူ – ဖိုးလမင်း

(၁)

တဈခါတဈလေ အပြငလြောကမှာ တကယမြရှိနိုငလြောကဘြူးဆိုတဲ့ အဖြစ်အပကြမြွိုးတွေ မယုံနိုငလြောကအြောင် အမှတမြထင် ဖြစ်ခဲ့တာတွေ တကယပြဲ ရှိတတပြါတယ်။ ဟုတကြဲ့ ကနွောအြခု ပြောပြမယ့ြ ဇာတလြမ်းကလည်း ကနွော့ဘြဝမှာ ဘယလြိုမှ မရညရြှယခြဲ့ပဲနဲ့ တကယဖြစ်လာခဲ့တာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လောကဇာတဆြရာကြီးက တဈခါတဈလေ မထငတ်ဲ့ ဇာတည်ှှန်းဇာတကြှကတ်ှကေို ဖနတ်ီး ကပြခိုင်းတာကို ညီကိုတို့ သိစဖေို့ ပြနပြှောပြချင်လြို့။

ကနွော့ြ ဇာတလြမ်းလေးကို စမပြောခင်၊ ကိုယ့ကြိုယကြို အရငမြိတဆြကပြေးလိုကရြအောင်။ ကနွော့န်ာမညကြ ထကမြောငမြောင် ပါ။ အသကကြတော့ ၁၈ နှစ်။ ရနကြုနကြ နာမညကြှီး တကျကသိုလတ်ဈခုမှာ E မဂွော ဒုတိယနှစ် တကန်ပေါတယ်။

ကနွော့ဘြဝမှာ လူမှန်းသိတတစြကတည်းက ကနွော့ရြဲ့ ဖခင်၊ အဖဆေိုသူကို တဈခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပါဘူး။ ကနွော့မြမကေလေည်း အဖေ့အကြောင်းကို နည်းနည်းလေး ယောငလြို့တောငမြှ မဟဖူးခဲ့ပါဘူး။ ကနွော့မြမေေ နာမညကြတော့ ဒေါသ်ဲဆုနှယပြါ။

အမမေို့လို့သာ ဒေါတ်ပခြေါရြတယ်၊ တကယတ်ော့ ကနွော့မြမဟေော အရှယကြောင်းတုန်း အရမ်းလှပဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပြောရင် ယုံကြပါ့မလား မသိဘူး။ မမေေ့ရဲ့ အသကကြ ၃၃ နှစ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကနွောန်ဲ့ဆို ၁၅ နှစ်ပဲ ကြာပါတယ်။ ၁၅ နှစ်ပဲ ကြာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက မမေေ့အသကြ ၁၄ နှစ်တုန်းက ဘဝခွလှမြေး အမှားတဈခုကြောင့ြ အမှတမြထင် အိမထြောငကြခွဲ့ပြီး ၁၅ နှစ်မှာ ကနွော့ကြို မှေးလာခဲ့တာတဲ့။ ဒါက အကြမ်းဖငွြး သိခဲ့ရတာပါ။

မမဟေော အရှယကြောင်းတုန်း ငယတ်ုန်း ကိုယ့ကြိုကိုယရြဲ့ အလှနဲ့ ကနွြးမာရေးကို အထူးဂရုစိုကသ်ူဆိုတော့ ၃၃ နှစ်ဆိုတဲ့ အသကကြ ကြည့်လြိုကရြင် ၂၀ ကြောြ အစိတပျိုင်းလောကြ ထငရြအောင် နုလှပါတယ်။ ကနွောြ ၁၅၊ ၁၆ လူပျိုပေါကလြေးဖြစ်လာတော့ သားအမိနှစ်ယောကြ လမ်းအတူထွကရြင် ဘယသ်ူကမှ သားအမိလို့ မထငပြဲ မောငန်ှမလို့ ထငရြလောကအြောင် မမကေေ အရှယတ်ငပြါတယ်။

ကနွောြ တွေ့မှငသ်ိရသလောကြ၊ မမေေ့ကို လူပျို၊ လူလတ်၊ လူကြီး အတောမြွားများ လာရဈကြ၊ လာဖနကြှတာပါပဲ။ ဒါပမယေ့ြ မမေေ့ကိုကြည့်ရြတာ ဘယသ်ူ့ကိုမှ အထူးတလည် ပြနပြှီး စိတဝြငစြားပုံ မပြပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုလည်း မသိပါဘူး။

နောကဆြုံး တဈနေ့မှာတော့ မမေေ့ရဲ့ ဇာတလြမ်း၊ ကနွောန်ဲ့ မိသားစု အကြောင်း အမှနတ်ရားကို သိခွင့ရြခဲ့ပါတယ်။ နောကပျိုင်းမှာ ကနွောြ ဒီအကြောင်း ပြောပြပါ့မယ်။

ကနွော့အြမရေဲ့အလုပကြ ပရိုကဗြိတတ်ကျကသိုလ် တဈခုမှာ နည်းပြဆရာမပါ။ ဒါကြောင့မြို့ အလုပန်ဲ့နီးတဲ့ နရောမှာ နစရောအခန်း ရှာငှားရပါတယ်။ မမကေေ ရနကြုနသ်ူ မဟုတပြဲ နယကြ ဇာတိမို့လို့ပါ။ ကနွောင်ယင်ယကြ ကနွော့ဖြှားဖြား ဒေါသ်ကမြေ (မမေေ့အမေ) နဲ့ နောကထြပ် မမေေ့အဈမ အဒေါြ နှစ်ယောကတ်ို့နဲ့အတူ နယကြအိမမြှာပဲ နခေဲ့ရ၊ ကြီးခဲ့ရပါတယ်။ ဘိုးဘိုးကတော့ ကနွောမြမှေးခင် ကတည်းက ဆုံးပါးခဲ့တယလြို့ သိရပါတယ်။

ဖြားဖြားတို့က ရပကြှကထြဲမှာ လူအတောအြတနသ်ိပြီး အခွအနေေ ခိုငခြန့တ်ဲ့ မိသားစုတဈစုပါ။ မမေေ ရနကြုနမြှာ အလုပအြကိုင် အခွကပြှေီးတဲ့နောကပျိုင်း နည်းနည်း စုမိဆောင်းမိ ရှိလာတော့ ရပကြှကတ်ဈခုက ၃ လှှာမှာ အိမခြန်းလေးတဈခု ဝယလြာနိုငခြဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောကပျိုင်းတော့ မမလေည်ေး ကနွော့ကြိုခေါပြှီး ရနကြုနမြှာပဲ ကြောင်းတကခြိုင်းပြီး အတူနစခေေဲ့တယ်။

အိမခြန်းလို့ ဆိုပမယေ့လြဲ ကိုယန်နတေေဲ့ နရောဆိုတော့ ကနွောတ်ို့ကတော့ အိမလြို့ပဲ ခေါတ်ာပေါ့။ အိပခြန်းတဈခန်းပါပြီး မကဉွြးမကယွဆြိုတော့ ၂ ယောကြ ၃ ယောကလြောကတ်ော့ နပြေောတ်ာပေါ့နောြ။ ဒါပမယေ့ြ ဖြားဖြားနဲ့ အဒေါတ်ှေ တခါတလေ တကလြာပြီး လာနကြတေဲ့ အခိုကအြတန့မြှာတော့လည်း ကဉွြးကဉွြးကြပကြှပ် ဖြစ်သှားပြနရြော။

ကနွောြ မမနေေဲ့ အတူလာနဖြစ်ေပြီးတဲ့နောကပျိုင်း မမလေည်ေး ကနွော့ကြို ဂရုတစိုကြ ထိန်းကြပကြှပမြတပြေး၊ ခစွခြှင်း ပူပငခြှင်းဆိုတဲ့ မတ်ေတာတွေ ပေးခဲ့ပါတယ်။ မမေေ အလုပကြ အားလပတ်ဲ့ အခွိနတ်ှမှောဆို သားအမိနှစ်ယောကြ ကြုံရငကြှုံသလို ရှောပင်းထွကကြှ၊ နယဖြကအြလညထြှကကြှနဲ့ပေါ့။

အိမမြှာ အိပခြန်းတဈခန်းထဲ ရှိတာမို့လို့ ရောကကြတည်းက မမနေေဲ့အတူ အိပလြာခဲ့တာပါပဲ။ သားအမိဆိုတော့ မမကေေ သိပဂြရုမထားတာရယ်၊ တဈခန်းထဲလည်း အတူနေ အတူအိပတ်ော့ အဝတအြစားလဲတာကအစ အိမမြှာ လှတလြှတလြပလြပ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နတောတွနေဲ့ဆိုတော့ ထဘီရငလြွားနဲ့၊ တခါတလေ ဘရာလေးတဈထညထြဲနဲ့၊ မလုံမခွုံ အနအထေားတွနေဲ့၊ မမေေ့ကို မကြာခဏ တွေ့နရတေော့ ကြာတော့ ရိုးနသလေိုတောင် ဖြစ်နပေါပြီ။ တဈခါမှလည်း မမေေ့အပေါကြို လှနလြှနကြွူးကြူး အတွေးတွနေဲ့ မတွေးခဲ့ မပြဈမှားခဲ့ဖူးပါဘူး။

ဒါပမယေ့ြ သူမရဲ့ ခန်ဓာကိုယ် အခွိုးအဆကြ အပေါကပြှပြဈေမှုနဲ့ အလှတရားကိုတော့ စိတထြဲမှာ အသိအမှတမြပြု မခွီးမှမ်းပဲ မနနေိုငပြါဘူး။ ငါ့အမကေ ဒီလောကြ၊ ဒီလို၊ လှတာ ဘာညာပေါ့။

——————————————–

(၂)

တဈနေ့မှာပေါ့ မမေေ့ရဲ့ ၃၃ နှစ်မှောကမြှေးနေ့ ရောကလြာခဲ့တယ်။ ကြားရကဆြိုတော့ ဘာမှ ကြီးကြီးကယွကြယွလြုပ်၊ ဘယသ်ူ့မှလဲ အသိပေးမနတေော့ဘူး။ အိမမြှာပဲ သားအမိနှစ်ယောကထြဲ မီနီမှေးနေ့ပါတီပြဲလေး အကဉွြးရုံးလုပပြှီး အစားအသောကြ အကြောအြလှောလြေး နဲနဲပါးပါးလုပ်၊ ပုဇွနထြုပတ်ဈပိူာလောကြ ဝယလြာပြီး ရနှေေးငှေ့နဲ့ပေါင်း၊ အခဉွကြလေးလုပ်၊ သီးရှကစြုံ ဆလတလြေးနဲ့ ညနဖကြေ သားအမိ နည်းနည်းပါးပါး သောကကြှတာပေါ့။ သောကတ်ာကတော့ ဘီယာပါ။ ဟငန်ီကငဗြူးတွေ ဝယလြာပြီး ရခေဲစိမထြားတာလေ။

အဲ့ဒီညက မမေေ တောတ်ောမြွားများ သောကဖြစ်သှားတယ်။ ကနွောကြ တဈဗူးသာသာလေးပဲ သောကပြှီး ဘီယာ ဆကမြသောကခြငွတ်ော့တာနဲ့ အခွိုရညဗြူးတွပေဲ သောကလြိုကတ်ော့တယ်။ အမှည်းပဲ များများ စားဖြစ်တယ်။

သားအမိနှစ်ယောကြ စကားတွပြေောလိုကြ၊ သောကလြိုကြ၊ နောကဆြုံး မမေေ တောတ်ောမြူးပြီး စိုကကြသွှားပြီ။ ကနွောလြည်း မမေေ့ကို ပခုံးသိုင်း တွဲခေါသ်ှားရပြီး အိပရြာပေါြ တငသ်ိပပြေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ နောကဖြေးဝင်၊ ပန်းကနတ်ှေ ခွကတ်ှေ ဆေးကြော သိမ်းဆည်းပြီးတော့ ရမေိုးခွိုး၊ အိပရြာဝငဖြို့ ပြငတ်ယ်။

ဒါပမယေ့ြ အတောမြွားများ သောကထြားပြီး ခွှေးပြနန်တေဲ့ မမေေ့ဆီက ဘီယာနံ့၊ ခွှေးနံ့တွကြေောင့ြ အိပလြို့မရတာနဲ့ မှှေးပြပုဝါ အသေးလေး တဈခုယူ ရအေေးလေးစိမပြှီး မမေေ့ဆီ ယူလာခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ အဝတအြစားတွကေို တဈစချင်ြး ခွှတပြေးပြီး တဈကိုယလြုံးကို ရပတေတ်ိုကပြေးလိုကရြတယ်။

အဲဒီတုန်းက တကယပြါပဲ ကနွောြ မမေေ့အပေါမြှာ ဘာမှ ထွလေီကာလီ မစဉြးစားခဲ့တာ အမှနပြါ။ ဒါပမယေ့ြ မမေေ့ရဲ့ ဝတလြဈစလဈ ခန်ဓာကိုယကြို နရောအနှံ့ ပြတသ်ပတ်ိုကခြွှတပြေးနတေဲ့ ကနွော့ရြဲ့ လကတ်ှကတေော့ တုနယ်ငန်မေိတာကိုတော့ ဝနခြံရပါလိမ့မြယ်။ တဈကိုယလြုံး နှံ့နအေောင် ရပတေတ်ိုကြ သန့စြငပြေးပြီး မှနတ်ငခြုံပေါကြ မမသေေုံးနကြေ ကိုယလြိမ်းပေါငဒြါတွနေဲ့လည်း ဖို့ပေးလိုကပြါတယ်။

“ဟား… အခုမှ မှှေးသှားတာ”

ကိဈစပြီးတော့ ပစ်စည်းပစ်စယတွယေူပြီး နရောတကြ သှားသိမ်းနလေိုကတ်ာ မမေေ့ကို ဒီအတိုင်းပဲ အဝတမြရှိ တုံးလုံးကြီး ထားပစ်ခဲ့တယ်။ နောကတ်ဈကြိမ် အခန်းထဲ ပြနဝြငလြာတော့ မမေေ ပုဇွနထြုပကြှေးလေး ကြေးနလေိုကတ်ာ၊ ခမွြးလို့နဲ့ တူပါရဲ့။

ကနွောလြည်း အရမ်းအိပခြငွန်အေောင် မကြလြုံးတွေ စင်းနပြေီမို့လို့ မမေေ့ကို အဝတလြဲပေးမနတေော့ပဲ စောငပြဲ ကောကခြှုံပေးထားလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ မမေေ့ဘေးဝငလြှဲ၊ စောငခြှုံပေါကြနေ မမေေ့ကို ဖကထြားရငကြနေ အိပပြွောသ်ှားပါတော့တယ်။

နောကတ်ဈကြိမ် အိပရြာကနိုးပြီး သတိထားမိတော့ မနကလြင်းအားကြီး အရုဏတ်ကခြွိနလြောကြ ရှိနပြေီ။ ကနွောြ မကြလြုံးဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မမလေည်ေး နိုးနတယ်ေ။ မမေေ ကနွော့ကြို ကြည့်န်ရင်ေး ပြုံးပြလာပြီးတော့…

“အမေ့သားလေးက တောလြိုကတ်ာ၊ မမေေ မူးနတေုန်း ဂရုစိုကြ ပြုစုပေးဖောရြတာ ကြေးဇူး….”

“ရပါတယ် မမရေော၊ ဒါ သား ပြုစုပေးရမယ့ြ ဝတ်တရားပဲ မဟုတလြား၊ ဒီအမလေေး တဈယောကပြဲ ရှိတာကို”

မမေေ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကကြှီးပြုံးပြီး ကနွော့ကြိုယလြုံးကို သူ့ဖကြ ဆှဲယူလိုကကြာ သူ့ရငခြှငထြဲ ထည့ဖြကထြားလိုကပြါတယ်။ မမကေေ ကနွော့မြကြန်ှာကို ရငခြှငထြဲ ဆှဲသှင်းထားတော့ ကနွော့န်ှာခေါင်းနဲ့ မမေေ့နို့အုံကြီးနဲ့ ဖိကပည်ှပထြားသလို ဖြစ်နတောပေါ့။

ကနွောြ ကြကသ်ီးတွေ ဖြင်းကနဲထသှားတယ်။ ဘယလြိုကြီးမှန်း မသိဘူး။ မှှေးလဲမှှေး၊ နှေးနှေးအိအိကြီး အထိအတွေ့ကို ခံစားရတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲတော့ မသိဘူး။ မမနေေဲ့ အခုလို နီးနီးကပကြပ် နှေးနှေးထွေးထွေး နခွငေ့ရြတုန်းမှာ ကနွောမြသိတဲ့ အဖေ့အကြောင်းကို မေးချင်စြိတတ်ှေ ပေါလြာခဲ့တယ်။ ဒါနဲ့ပဲ..

“မမေေ.. သားတဈခုလောကျ မေးလို့ရမလား ဟင်”

“ဘာများလဲ သားရဲ့”

“ဟို… ဟိုလေ သားဒီအရှယအြထိ ရောကသ်ာလာတယ်၊ သားအဖအကြေောင်းကို ဘာတဈခုမှ မသိခဲ့ရဘူး၊ မမေေ သားကို ဖဖေေ့အကြောင်း ပြောပြပေးလို့ရမလား ဟင်”

ကနွော့ြ စကားဆုံးတော့ ခကြခြငွြးပဲ သတိထားမိတာက မမေေ့မကြန်ှာ ရုတခြညွြးပကြသ်ှားပြီး စိတရြှုပထြှေးသှားပုံပဲ။ ဒါနဲ့….

“မမေေ.. ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟင်၊ တကယလြို့ မမေေ စိတမြခမွြးသာဘူးဆိုရင် ပြောမပြလဲရပါတယ်၊ သား မမေးတော့ဘူးနောြ”

မမေေ အားနည်းတဲ့ အပြုံးယဲ့ယဲ့လေးနဲ့ တဈခကြြ ပြုံးလိုကပြှီး..

“သားဘဝမှာ သားသိသင့တ်ဲ့ အခကြတ်ှလည်ေးဖြစ်လို့ မမေေ ပြောပြပါ့မယ်”

ကနွောဟြာ မမပြေေောပြတဲ့ ဇာတလြမ်းလေးထဲမှာ စီးမွောသှားပါတယ်…။

သဲဆုနှယရြဲ့ ငယင်ယကြ ဇာတကြှောင်းလေးပေါ့။

———————————————-

(၃)

သဲဆုနှယ်…… နယမြှို့လေးတဈမှို့က ဖြတဖြှတလြတလြတ် လန်းလန်းဆန်းဆန်း၊ ကိုးတန်းကြောင်းသူလေး။ အသကကြ ၁၄ နှစ်။ ငယဂြုဏန်ဲ့ အစွမ်းကုန် ဖူးပြင့ြ လှပနဆေဲအရှယ်၊ သိပခြစွစြရာကောင်းတဲ့ အပျိုပေါကမြလေးပေါ့။ စာကလည်းတောြ၊ အတန်းထဲမှာ အမြဲပထမ၊ ကြောင်းနှစ်ပတလြည် ဆုပေးပြဲတွမှောလည်း အမြဲ ဆုခွိတခြဲ့တာ။

နဝမတန်း အတန်းတင် စာမေးပြဲကြီးစဈအပြီး နောကတ်ဈနေ့မှာ သဲဆုနှယ် သူ့အမေ ဒေါသ်ကမြဆေီ ခွင့တ်ောင်းတယ်။ သူ့အရင်းနှီးဆုံး သူငယခြငွြး ရှှစငေတ်ို့အိမမြှာ စာမေးပြဲအပြီး ပြောပြှဲရှှငပြှဲ ကြှေးမှေးပြဲလေး လုပပြေးမယပြေါ့။ ရှှစငေတ်ို့အိမ် တဈညလောကြ သှားအိပပြါရစပေေါ့။ ရှှစငေတ်ို့ မိဘတွကလေည်း မှို့မကြန်ှာဖုံးတွလေေ။ ရှှစငေကြလည်း ကြောင်းသှားရင်း အိမမြှာ အမြဲဝငထြှကန်တော။ ဒီတော့ ဒေါသ်ကမြေ အနနေဲ့လည်း ဘာမှအထွအထေူး သံသယဖြစ်စရာမရှိ၊ သှားစသတေည်းပေါ့။ သူများအိမမြှာ ကောင်းကောင်းနေ ဘာညာနဲ့တောင် မှာလိုကသ်ေးတယ်။

သူငယခြငွြး အရင်းကြီးဆိုပြီး စိတခြယွုံကြညမြိတဲ့ အမှားကပဲ သဲဆုနှယရြဲ့ ဘဝမှာ အခုအခွိနထြိ ယောကြွားတွကေို ရဲရဲမကြည့်ရြဲ။ မုန်းတီးရှံ့ကြောကြ ရှောငရြှားခဲ့ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းအရင်း ဖြစ်လာခဲ့ရတယ်။

အဲဒီနေ့ညနကေ ရှှစငေတ်ို့အိမရြောကတ်ော့ အတူခွိန်းထား ဖိတထြားတဲ့ သူငယခြငွြးတွေ စားကြ သောကကြှ ဆော့ကြနဲ့ပေါ့။ ညဦးပိုင်းရောကတ်ော့ တခွားသူငယခြငွြးတွေ စကဘြီးကိုယစြီနဲ့ ပြနကြုနကြှရော။ သဲဆုနှယကြိုသာ ရှှစငေကြ သူငယခြငွြးအရင်းကြီးပဲဟာ ငါ့အိမမြှာ အိပဖြူးတယရြှိအောင် အိပသ်ှား၊ ညကရွင် အဖဝယေပြေးထားတဲ့ ဂိမ်းအသဈနဲ့ ဆော့ကြမယပြေါ့။ ကြိုတင် စည်းရုံးထားတာ။

မိုးခွုပစြပြုတော့ သူ့မိသားစုနဲ့ လူရင်းတခွို့ပဲ ကနွတ်ော့တယ်။ ဆကစြားသောကကြှရင်း ရှှစငေကြ လူကြီးတွေ သောကန်တေဲ့ ဝီစကီကို သဲဆုနှယကြို သောကကြှည့ဖြို့ အတင်းတိုကတ်ှန်းတယ်။ သူကိုယတ်ိုငလြည်း သောကန်ပြေီ။ ရှှစငေတ်ို့အိမကြ နည်းနည်း ဆိုရှယကြတွယလြေ။

သဲဆုနှယ် မသောကဘြူး၊ အကြောင်းအမွိုးမွိုးပြပြီး အတင်းငှင်းတယ်။ ရှှစငေကြလည်း အတင်းမရမက တိုကတ်ယ်။ နောကဆြုံး သဲဆုနှယကြို ဘယလြိုမှ တိုကလြို့မရမှန်းသိတော့ အသာပြနရြှိုသှားတယ်။ အခွိုရညပြဲ တိုကတ်ော့တယ်။

ခဏကြာ မေ့သလောကရြှိမှ မသိမသာ အခွိုရညထြဲ အရကရြောထည့မြှှပြေီး

“ကဲ.. ဒီတဈခွကတ်ော့ အားလုံး ဖနခြှကခြငွြးတိုကပြှီး တကြိုကထြဲကုနအြောင် မော့ရမယ်”

ဆိုပြီး တဈခါတည်း ကုနအြောင် သောကခြိုင်းလိုကတ်ယ်။ သူငယခြငွြး စိတဆြိုးမှာလည်း ကြောကတ်ော့ အခွိုရညဆြိုရငတ်ော့ ရပါတယဆြိုပြီး ရှှစငေပြှောတဲ့အတိုင်း သဲဆုနှယ် အားရပါးရ ကုနအြောင် ကြိုကခြလွိုကတ်ာ ရငထြဲ ပူဆင်းသှားတယ်။

ရလဒကြတော့ အူရိုင်းသဲဆုနှယ် မိနဈပိုင်းအတွင်း မူးယဈရီဝပြေီး စိုကကြသွှားတော့တယ်။ ရှှစငေကြ

“ဟဲ့ ဆုနှယ် ရရဲ့လား၊ နငမြနိုငဘြူးဆိုရင် ငါ့အခန်းထဲ သှားဝငလြှဲနလေိုကြ၊ ငါလိုကပျို့မယ်”

ဆိုပြီး တွဲခေါသ်ှားတယ်။ သဲဆုနှယလြည်း ရှှစငေ့အြိပရြာပေါမြှာ မှိန်းနရင်ေး အိပပြွောသ်ှားခဲ့တယ်။ ရှှစငေလြည်း အပြငပြှနထြှကပြှီး တခွားသူတွနေဲ့ ဝိုင်းဆကန်တယ်ေ။

မူးမေ့နဈမွောနရောက တဈကြိမဝြဝဝေေါးဝါး ပြနန်ိုးထလာခွိနမြှာတော့ ခန်ဓာကိုယပြေါမြှာ တဈခုခု လေးလေးလံလံကြီး လာဖိထားလို ခံစားရလို့ မကြလြုံးဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ တကယပြဲ ကိုယပြါမြှာ မိုးပြီး တကဖြိထားတဲ့ တဈစုံတဈဦးရဲ့ မကြန်ှာကို အနီးကပ် မှငလြိုကရြတယ်။

အိပမြှုနစြုမ့မြှှားနဲ့ ဖြစ်နရင်ေးက အသိဉာဏတ်ှေ စုစည်းပြီး သချောကြည့်လြိုကတ်ော့ သူကိုယပြေါကြ မကြန်ှာကြီးက ဦးမင်းဟန်။ သူ့သူငယခြငွြး ရှှစငေရြဲ့ အဖဖြစ်ေနတယ်ေ။ သူ့ကို မတရားကငွ့ဖြို့ ကြိုးစားနတောပဲ။ အဲဒီလူကြီးရဲ့သမီး သူ့ရဲ့ခစွလြှစွာသော သူငယခြငွြး အရင်းကြီးဆိုတဲ့ ရှှစငေကြလည်း အဝတအြစားမပါ ကိုယလြုံးတီးနဲ့ ဘေးက ထိုငကြှည့န်တယ်ေ။

‘ဒါ… ဒါက ဘာလဲ ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ’

သဲဆုနှယ် လကရြှိအခွအနေကေို သဘောပေါကလြိုကတ်ော့ ကိုယ့ကြိုယကြို ကာကြယဖြို့အတွကြ အတင်းရုန်းကနတ်ော့တယ်။

“ဟဲ့ ကောငမြလေး ရုန်းမနနေဲ့၊ နငအြသား မနာချင်ရြင် ငှိမင်ှိမန်စမြေး၊ ဟဲ့ ရှှစင်ေ သမီး နင့ဟြာမလေးကို လာခွုပထြားစမ်း”

“ဟုတကြဲ့ ဒယဒြီ၊ စိတခြွ”

“ဟဲ့ သဲဆု၊ ငှိမင်ှိမန်စမြေးပါ၊ ငါ့ဒယဒြီက နင့ကြို ကောင်းအောငလြုပပြေးမလို့ ဟဲ့”

“အို ဘာကောင်းတာလဲ မသိဘူး မသိဘူး ရှှစငေမြလုပပြါနဲ့ ငါ့ကိုလှှတပြါ လှှတပြါဟယ်”

“ဟဲ့ သဲဆု ငှိမင်ှိမန်ပေါဆို ဒီကောငမ်”

ရှှစငေကြ အတင်းရုန်းနတေဲ့ သဲဆုနှယရြဲ့ လကတ်ှကေို ဝငခြွုပပြေးနတယ်ေ။ ဦးမင်းဟနကြ ယောကြွားကြီးအားနဲ့ ပေါငကြှားမှာ ညှပဖြိထိုငထြားတော့ ၁၄ နှစ် သမီးသာရှိသေးတဲ့ သဲဆုတဈယောကြ ဘယလြိုမှ မလှုပန်ိုငတ်ော့ပါ။

“ဦး သ.. သမီးကို မ.. မလုပပြါနဲ့ ဦးရယ် လှှတပြေးပါနောြ”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ကောငမြလေး၊ ဦးက သမီးကို ခစွလြှန်းလို့ပါ၊ ဒါကြောင့ြ နင့ကြိုအရ ပါလာအောင် ရှှစငေ့ကြို ခေါခြဲ့ခိုင်းလိုကတ်ာ၊ ဦးက မင်းကို နိဗျဗာနဘြုံ ပို့ပေးမလို့”

“အိုး အိုး သမီးကို သနားပါဦးရယ် လှှတ်… လှှတ်.. မ လုပ် ပါ နဲ့..”

သဲဆုနှယ် အကြောကအြကန် ရုန်းတယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကာမဘီလူးစီးနတေဲ့ ဦးမင်းဟနန်ဲ့ သူငယခြငွြးအရင်း မိန်းမရိုင်းမ ရှှစငေတ်ို့ နှစ်ယောကရြဲ့ အငအြားတွကေို မလှနဆြနန်ိုငတ်ော့ပဲ သဲဆုနှယ် အသံတွေ တိမဝြငပြွောကကြှယသ်ှားရတော့တယ်။

ခန်ဓာကိုယမြှာရော၊ နူးညံ့လှတဲ့ စိတန်ှလုံးအိမမြှာရော၊ နာကငွလြှစွာ၊ နာကညွြးလှစွာ ခံစားခဲ့ရသော အခိုကအြတန့ြ။

“အား… အိုး.. အင့ျ အင့ျ.. အမလေး သပေါပြီ”

လူ့တိရဈဆာန် မှန်းစတားကြီး ဦးမင်းဟနကြတော့ သမီးအရှယမြိန်းကလေး ဘယလြောကပြဲ သလေောကအြောင်၊ သနားစရာကောင်းလောကအြောင် အောန်နေေ၊ စာနာစိတ် သနားစိတ် ရှိပုံ မရပါဘူး။ အပျိုစငန်ုနုထွတထြှတလြေးရဲ့ ပန်းဦးကိုခွှရင်ေး ကာမအရသာကို မှိနန်အေောင် ခံစားနပေါတော့တယ်။

ဦးမင်းဟနရြဲ့ လီးကြီးက သဲဆုနှယရြဲ့ စောကပြတန်ုနုလေးထဲ ကြမ်းတမ်းလှစွာ ထိုးခွဲဝငရြောကပြှီး ဒလကြမ်း ဆောင့န်ပေါတော့တယ်။

“ဖောကျ ဇွပ်.. ဖစြျ ဖစြျ.. ဖတ်.. ဖတ်.. ဖတ်..”

“အားးး အဈ.. အဈ.. အားးးးးးးးးးးး”

အလိုလည်းမတူ အခုမှလောကမှာ အပြံသငကြာစ ရှိသေးတဲ့ သဲဆုနှယ်၊ နာကငွမြှုတွနေဲ့အတူ ကာမအရသာဆိုတာ ဘယမြှာ ခံစားနိုငပြါ့မလဲကြယ်။ သဲဆုနှယ် မေ့သလိုဖြစ်ပြီး မိန်းမောသှားပါတော့တယ်။

ပြီးပါပြီ။