အောစာအုပ်

ကျွန်တော့်မိန်းမဖူးဝေ

ကြှနတ်ော့မြိန်းမဖူးဝေ
ရေးသားသူ – မောငလြမ်းသရဲ

ကြှနတ်ော့ဘြဝမှာ မေ့မရနိုငတ်ဲ့ ဖြစ်စဉကြှီး တဈခုကို ခငဗြွားတို့ကို အစအဆုံး ပြောပြမယဗြွာ။ ပြောသမွှအားလုံး အမှနတ်ှခညွြေးပဲ ပြောမှာ ဖြစ်ပမယေ့ြ တခွို့အခကြအြလကတ်ှကေိုတော့ ကြှနတ်ော့လြုံခွုံမှုအတွကြ ထိနခြနွထြားပါတယ်။

လှနခြဲ့တဲ့ ၁ နှစ်လောကကြ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပကြြ တဈခုပါ။ ကြှနတ်ော့မြှာ အရမ်းခစွရြတဲ့ ဇနီးလေး တဈယောကြ ရှိတယ်။ ချောလဲချောတယ်။ အေးအေးလေး နတတေသ်ူ တဈယောကပြေါ့။ နာမညကြ ဖူးဝေ တဲ့။

ကြှနတ်ောတ်ို့က ခစွသ်ူတွေ ဖြစ်ပြီးမှ ယူခဲ့ကြတာ မဟုတပြဲ မိဘပေးစားလို့ ရခဲ့ကြတာပါ။ သူ့လို ဖြူဖြူချောချော ကောငမြလေး တဈယောကကြို ကြိုကတ်ဲ့လူတွေ တပြုံကြီးပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ ကြင်းတွဖြစ်ေတာမွိုး ရည်းစားများတာမွိုးတွေ မရှိဘူး။

ကြှနတ်ောတ်ို့ မင်ျဂလာဆောငတ်ော့ သူ့အသကကြ ၂၄၊ ကြှနတ်ောကြ၂၈ ။ သူငယခြငွြးတွဆေိုတာ ကြှနတ်ော့ကြို အားကလွိုကတ်ာများ ဘာပြောကောင်းမလဲ။ အရကအြတူတူသောကကြှရင် “ဟွောငည်ီနိုင်၊ မင်းကတော့ တကယ့ြ စောကကြံကောင်း ကောငပြဲ”ဆိုပြီး အမြဲပြောတာ။ ဒါပမယေ့ြ မိုကမြိုကရြိုင်းရိုင်းတွေ လိုးလို့ကောင်းလားတို့၊ ဖငမြခဘွူးလားတို့တော့ မမေးရဲကြဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တဈခါ ကြှနတ်ောြ မင်ျဂလာဆောငပြှီး ၁ ပတလြောကမြှာ အရကသ်ောကကြှတော့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ သိပမြရင်းနှီးတဲ့ ကောငတ်ဈကောင် ပါလာတယ်။ ဘယသ်ူနဲ့ သိပြီးပါလာလဲတော့ မသိဘူး။ ဒါပမယေ့ြ အဲ့ကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမကို သိနတယ်ေ။ သူကပြောတာ ”မင်းမိန်းမ ဖြူဖြူတောင့ြ တောင့န်ဲ့ ချောလဲချောဆိုတော့ ဖငကြုန်းခိုင်းပြီး ဖငလြိုးလိုကရြရင် ဆိမ့သ်ှားမှာပဲ” လို့ လာပြောရော။

ကြှနတ်ောလြည်း ဘာပြောကောင်းမလဲ စားပြဲအလယကြ အရကပြုလင်းနဲ့ ဒီကောင့မြကြန်ှာကို ဖြတဖြှတရြိုကတ်ာ ၅ ခကြလြောကြ ရှိမယထြငတ်ယ်။ ပုလင်းတော့ မကြဲဘူး။ ဘေးကညသူငယခြငွြးတွေ ဝိုင်းဆှဲကြတယ်။ သှေးတွကေို အများကြီးပဲ။ နောကမြှသိရတာ ဒီကောငလြဲ ကြဲပြဲကုနလြို့ ခွုပလြိုကရြတယတ်ဲ့။ ဘာပြသနာမှတော့ ထပမြဖြစ်သှားပါဘူး။

အဲဒီကစလို့ ကြှနတ်ော့ြ မိန်းမနဲ့ ပတသ်ကပြှီး သူငယခြငွြးတွေ သိပမြစရဲကြတော့ဘူး။ တကယကြ ကြှနတ်ောကြလည်း ရင်းနှီးနတေဲ့ လူချင်ြးဆို အဲ့လိုအလှနအြကြှံ စရငတ်ောင် ဘာမှလုပမြှာ မဟုတပြါဘူး။ ဒီကောငကြ မသိပဲနဲ့ လာရိုင်းတာကိုး။ ကဲပါ အဲဒါတွကေ အဖြစ်အပကြြ သေးသေးလေးတွပေါ။ တကယ့ြ အဖြစ်အပကြအြကြီးဆီကို ဆကပြှောပြမယ်။

ကြှနတ်ော့ယ်ောကျခမကြီးက တောတ်ောတ်င်းကပြတ်ဲ့ လူ။ သူ့သမီးကို Valintine Day မှာ ပန်းစည်းတွေ လာပို့တဲ့ ဆားဗဈက လူတွကေိုဆို တံခါးကို မဖြင့ပြေးတာတဲ့။ ပြီးတော့ သူ့သမီးရဲ့ လကကြိုငအြိတ် ကို တကျကသိုလရြောကတ်ဲ့အထိ စဈတုန်းတဲ့။ ကြောင်းပို့ ကြောင်းကြိုကိုတောင် သူ့သမီးကို ကားမမောင်းခိုင်းပဲ သူကိုယတ်ိုင် မအားတဲ့ကြားက လိုကပျို့တာ။

အဲ့လို အုန့ပြုန်းမလေး ဖြူဖြူချောချောလေးကို ကြှနတ်ော့လြို တဈခါတဈလေ အရကသ်ောကြ၊ ဆေးလိပသ်ောကတ်ဲ့ လူနဲ့ ဘာကြောင့ြ သဘောတူလဲဆိုတာ စစချင်ြးတော့ စဉြးစားမရဘူး။ နောကမြှသိရတာက ကြှနတ်ော့အြဖကေ သူ့သမီးကို သှားတောင်းတာတောင် ထုံးစံမို့လို့ သှားတောင်းရတာ။ တကယကြ အဖတေို့က တကယ့သ်ူငယခြငွြး အရင်းကြီးတွတေဲ့။

ကြှနတ်ောတ်ောင် စစချင်ြး စိတပြူလိုကသ်ေးတယ်။ ဒီလောကခြွောတဲ့ ကောငမြလေးက ရည်းစားတွေ ဘာတွေ ရှိမှာပဲပေါ့။ ဘာကြောင့ြ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ရုတတ်ရကကြှီး ပေးစားတာလဲ။ တခွား သူတို့ သဘောမတူနိုငတ်ဲ့ လူတဈယောကန်ဲ့များ ဖြစ်နလေို့လားပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ မင်ျဂလာဆောငပြှီးတော့ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးက တကယ့ကြို ရှားမှရှားတဲ့ အမွိုးအစားလေး ဖြစ်နမှန်ေး သိလိုကရြတယ်။ မှတမြိသေးတယ်။ မင်ျဂလာဦးညမှာ ကြှနတ်ောကြ

”ဖူးဝရေေ… ရည်းစားပူတွေ ဘာတွတေော့ မမိနပေါဘူးနောျ”

လို့ စသလိုလိုနဲ့ မေးလိုကတ်ော့ သူ့ပုံက တညတ်ညင်ှိမင်ှိမလြေးနဲ့

”သွောျ မရှိပါဘူး အဈကို..”

ဆိုပြီး ရှကရြှကန်ဲ့ပဲ ပြနဖြှတယ်ေ။ နောကရြကမြွား မကြာခငမြှာတော့ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေး ကြှနတ်ော့ကြိုခေါပြုံက ”အဈကို” ကနေ ”ကို” ဖြစ်သှားတယ်။ ကြှနတ်ောြ ထငထြားတာက ကြှနတ်ော့မြိန်းမကို ပစွပြစွန်ှဈနှစ်တွေ ပြောပြီး လိုးပစ်လိုကမြယပြေါ့။ ဒါပမယေ့ြ မင်ျဂလာဆောငပြှီးကတည်းက ကြှနတ်ောကြ သူ့သိကျခာကို ရှိနန်တော။ ညဈပတတ်ာ တဈခွန်းမှကို ပြောမထွကဘြူး။

သူက ကြှနတ်ော့ကြို ရိုသပေါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြို သူကြည့်တ်ဲ့ မကြဝြန်းတွထေဲမှာ ရိုသမှေုတွကေော အားကိုးမှုတွပေါ ရှိနလေို့ ကြှနတ်ောြ အဲ့အခွအနေတွကေေို ဖကြဆြီးမပစ်နိုငခြဲ့ဘူး။ သူ့ကို ကာမဆကဆြံတာလည်း မင်ျဂလာဦးညကတည်းက ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း မဟုတပြဲ ပုံမှနလြောကပြဲ လုပဖြစ်တယ်။ သူ့ကို ညဈညဈပတပြတတ်ှလေဲ ပြောမထွကဘြူး။

ကြှနတ်ောြ အားမရလှန်းလာရင် သူ့ဆံပင် ညိုညိုနုနုလေးတွကေို ထိုးဖြပေးပြီး လိုးတယ်။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမက မကြဝြန်းညိုလဲ့လဲ့တွနေဲ့ ချောသလို သူ့ခန်ဓာကိုယလြေးကလဲ ကြှနတ်ောြ စိတကြူးယဉဖြူးတဲ့ အတိုင်းပဲ။ သူက ကြှနတ်ောလြုပတ်ိုင်း ခံပေးပမယေ့ြ ကြှနတ်ော့မြှာသာ သူ့ကို အရိပတ်ကြည့်ကြှည့န်ဲ့ ”ငါ့ကိုများ တဏှာကောငကြှီးလို့ ထငသ်ှားမလား” ဆိုပြီး မသိစိတကြ အမြဲစိုးရိမန်ခေဲ့တာပါ။ သူ့ကို ကြှနတ်ောြ ခစွမြိနသလေို သံယောဇဉလြည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကြှနတ်ောအြိမမြှာ ပထမဆုံး အရကသ်ောကတ်ုန်းက

”ဖူးဝရေေ… ကို အရကသ်ောကလြို့ရလား… အိမမြှာပဲ သောကမြယလြေ”

ဆိုတော့ သူက သာမနမြေးခွန်းတဈခုကို ကြားလိုကသ်လို ပုံမွိုးလေးနဲ့ပဲ

”ကို သောကခြငွသ်ောကလြေ… အများကြီးတော့ မသောကန်ဲ့ပေါ့”

လို့ ပြနပြှောတယ်။ (တင်းတင်းကြပကြှပ် စည်းကမ်းနဲ့ နလောတဲ့ မိန်းကလေးက ကြှနတ်ောြ အရကသ်ောကတ်ာ ဘာမှမဖြစ်လို့ အံ့သှတာပါ)။

ကြှနတ်ော့မြှာ ပြောလြိုကတ်ာ။ သူ့မကြန်ှာများ မကြိုကတ်ဲ့ပုံမွိုး ဖြစ်သှားမလား ထငန်တော။ ပြောပြီးမှ မှားပြီထငန်တော။ အဲ့ဒါလေးတွကေ သူနဲ့ ကြှနတ်ော့ကြှားမှာ ချောမှေ့တဲ့ ဆကဆြံရေးတဈရပ် ဖြစ်စခေဲ့တာပေါ့။

ကြှနတ်ော့မြိန်းမများ မှနမြာဝတစြုံ ရငဖြုံးနဲ့ထဘီ၊ စကပကြို ပါးပါးကြပကြှပလြေးတွေ ဝတတ်ဲ့နေ့တွဆေို ယောကြွားတွေ ကြည့်လြိုကကြှတာမှ တရုံးရုံးပဲ။ ကြှနတ်ောြ့ မိန်းမလေးက ခန်ဓာကိုယသ်ှယသ်ှယ် ပြည့ပြှည့လြေးနဲ့ အရပကြလည်း ကြှနတ်ော့မြေးစေ့လောကြ ရှိတာကိုး။ တခါတလေ ရုပရြှငကြှည့တ်ာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ စားသောကဆြိုငသ်ှားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် လူတွကေ အားကတွဲ့ အကြည့်တ်ှနေဲ့ ကြည့်ကြှတာပေါ့။

ဒါပမယေ့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့ မင်ျဂလာဆောငပြှီး ၂ လကြောကြွောလြောကရြှိတဲ့ အခွိနမြှာ ကြမျမာဆိုးက ဝငလြာတော့တာပဲ။ အဲဒီနေ့မနကကြ ပုံမှန် သာသာယာယာပါပဲ။ ကြှနတ်ော့ြ ကားဘောဒြီရုံကိုသှားတော့ ဖူးဝကေ ကြှနတ်ော့ကြို မသှားခင် နမ်းလိုကသ်ေး တယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ရငထြဲမှာလည်း ကြညန်ူးမဆုံး ဖြစ်နတောပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ နေ့ခင်း ၁ နာရီလောကမြှာ ဘောဒြီရုံကို မနန်ဂွော သူငယခြငွြးနဲ့ အပထြားခဲ့ပြီး အိမပြှနလြာတဲ့ အခွိနမြှာ စတော့တာပဲ။ ကြှနတ်ော့ကြားကို ခွံထဲမောင်းဝငဖြို့ အိမရြှေ့ဝငပြေါကြ တည့တ်ည့ကြှီးမှာ ရသနေ့သ်ုံးဘီးက လာရပထြားတော့ ခကခြကခြဲခဲ မောင်းဝငလြိုကရြတယ်။ စိတထြဲ တဈခကြတ်ော့ တင်းသှားတာပေါ့။ ကားကို ဂိုထောငထြဲထည့ပြှီး အိမထြဲဝငလြာတော့ အိမရြှေ့ဆငဝြငမြှာ ကြကပြေါငဖြိနပ် အစုတတ်ဈရံ တွေ့တော့ ရသနေ့ပျို့နကလွေူ ရောကန်တော သိလိုကတ်ယ်။

ဒါပမယေ့ြ ရသနေ့ကြ အောကထြပမြှာ ထားရမှာလေ။ တံခါးကြီးကလဲ ပြင့န်ေ၊ ရသနေ့ပျို့တဲ့လူက အောကမြှာမရှိ ဆိုတော့ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲ ထိတကြနဲ တဈခကြြ ဖြစ်သှားတယ်။ အပေါထြပကြို တကလြာလိုကတ်ော့ အခန်းထဲမှာ ကြှနတ်ော့မြိန်းမရဲ့ ”ကယကြှပါဦး…” ဆိုတဲ့ အသံကို တဈဝကတ်ဈပကြပြဲ ကြားလိုကရြပြီး ”ဖြန်း” ကနဲ ”ဖြန်း” ကနဲ ရိုကန်တေဲ့ အသံတွေ ကြားရတယ်။ အခန်းတံခါးက ပိတမြထားပဲ ပြင့န်တယေလြေ။

အခန်းထဲက မီးက ဖြင့ထြားပြီး အခန်းပြငကြ မီးမဖြင့ထြားတော့ နေ့ခင်းဆိုပမယေ့ြ နည်းနည်းမှောငန်တယ်ေ။ အခန်းရဲ့ ဟိုဖကကြလည်းလရချိုးခန်းဆိုတော့ နည်းနည်းကယွတ်ဲ့ အိမထြဲကနေ အပြငကြို အသံမထွကန်ိုငပြါဘူး။ အခန်းထဲကို ရငတ်ထိတထြိတန်ဲ့ ချောင်းကြည့်လြိုကတ်ော့… လား…. လား… ကြှနတ်ောထြငတ်ဲ့အတိုင်းပါပဲ။

ရသနေ့ပျို့တဲ့ အရပရြှညရြှည် အသားမည်းမည်းနဲ့ အညာသားက ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးကို ပါးစပကြို လကန်ဲ့ပိတထြားပြီး ဟိုကိုငဒြီကိုင် လုပန်တော။ ဘာအဝတမြှတော့ မခွှတရြသေးဘူး။ ဖူးဝလေေးက သူ့အမအေိမကြနေ ပြနလြာတာ ထငပြါတယ်။ လိမျမောရြောငန်ုနုမှာ ပန်းပြင့ကြှီးတွပေါတဲ့ ရငဖြုံးအင်ျကြီ ခါးတိုလေးနဲ့ ထဘီစကပ် ကြပကြှပလြေးကို ဝတထြားတယ်။ ဟိုရသနေ့ပျို့တဲ့ကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးကို အတင်းဖမ်းခွုပ် ဖစွည်ှဈပြီး လိုကန်မ်းနတယ်ေ။

ဟာ… ကြှနတ်ော့ြ မကြလြုံးတွေ ပြာဝသှေားပါပြီ။ ဟုတပြါတယ် မှငရြတဲ့ မှငကြှင်းက ခါးသီးလှန်းလှပမယေ့ြ ကြှနတ်ော့စြိတကြို ဘာမှမလုပန်ိုငအြောင် ဖမ်းစားထားပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ မိန်းမလေးက ရုန်းကနန်တေော့ ခါးသားဝင်းဝင်းလေးက လကြ ၄ လုံးလောကြ ပေါန်ပြေီ။ ကြှနတ်ောြ တကယဆြို အောကကြ ဓားသှားယူပြီး အဲ့ကောငကြို သတပြဈမလို့ပဲ။ ဒါပမယေ့ြ တမွိုးကြီးဖြစ်ပြီး ဆကကြှည့န်မေိတယ်။

ကြှနတ်ော့ြ မိန်းမကို သူများတွေ ပါးစပန်ဲ့ပြောရငတ်ောင် မခံနိုငရြာကနေ အခုဘယလြိုဖြစ်သှားလဲ ကြှနတ်ော့ကြို ကြှနတ်ောတ်ောင် မသိဘူး။ ရသနေ့ပျို့ တဲ့ကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ကိုငည်ှဈနပေုံက တကယ့ကြို ဇောထနန်ပေုံကြီး။ သူကိုယတ်ိုငလြဲ ခွတွေေ လကတ်ှေ တုနန်တောကို ကြှနတ်ောမြှငန်ရတေယ်။ မိန်းမလေးကို နောကကြနေ နို့ကိုငထြားပြီး မိန်းမဖငကြို ညှောင့န်သေေးတယ်။

ဖူးဝရေဲ့ ခါးသားဖြူဖြူမှတမြှတလြေးတွကလေည်း အင်ျကြီနဲ့ထဘီ စကပကြှားကနေ လကတ်ဈဝါးလောကကြို ပေါန်ပြေီ။ မိန်းမကလဲ တကယကြို ရုန်း နရှောတာ။ သူ့လကလြေးနှစ်ဖကကြို နောကပြှနခြွုပထြားတာတောင် တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမပြှီး ရုန်းထွကန်သေေးတယ်။ ဟိုကောငကြလဲ မိန်းမလညကြုတလြေးကို ရိုကတ်ာ ”ဖြန်း” ကနဲ ”ဖြန်း” ကနဲပဲ။ ကြှနတ်ောကြဘေးစောင်းကနကြညေ့န်တောဆိုတော့မိန်းမမကြန်ှာ လေးကိုမှငန်ရတေယ်။တအားငိုနတော။ ဆောင့ဆြောင့လြည်းရုန်းသေးတယ်။

အဲ့ဒီရသနေ့ပျို့တဲ့ အသားမည်းမည်းကောငကြ ဖူးဝေ လေးရဲ့ အင်ျကြီနှိပသ်ီးတွကေို ဆှဲဖြုတပြဈလိုကတ်ယ်။ ဟိုကောငကြ မိန်းမအင်ျကြီ နှိပသ်ီးတွကေို ဆှဲဖြုတပြဈလိုကတ်ာ တဈခကြတ်ည်း။ ”ဖြုတ်” ကနဲ ရငဖြုံးအင်ျကြီ ရငဘြတကြ ပြင့သ်ှားတော့ မိန်းမက အတင်းဆှဲဖုံးထားသေးတယ်။ ခါးသေးသေးလေးအောကကြ မိန်းမဖငကြှီးတွကလေည်း ကော့တင်းနတောများ ကြှနတ်ောတ်ောင် တံတွေးအကြိမကြှိမ် မွိုခရွတယ်။

ဟိုကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမရဲ့ နားနားကပပြှီး တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ့ အံကြိတပြှီး ပြောနသေေးတယ်။ မိန်းမကလဲ ငိုပြီး ရုန်းနတယ်ေ။ ခဏကြာတော့ ဟိုကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ အင်ျကြီကို ဆောင့ဆြှဲပြီး ဖြဲပစ်တာ ”ဗှိ” ကနဲ ”ဗှဈ” ကနဲပဲ။ ရိုကလြည်း ရိုကသ်ေးတယ်။

နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေး မရုန်းတော့ပါ ဘူး။ တအင့အြင့န်ဲ့ မှေ့ယာပေါြ မကြန်ှာအပပြှီး ငိုနတယ်ေ။ ဟိုကောငကြ မိန်းမအင်ျကြီကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ော့…. လှလိုကတ်ဲ့ ကြှနတ်ော့ဇြနီးလေးရဲ့ ရငသ်ားတွေ ဘောလြီအသားရောင် ဖြော့ဖြော့လေးထဲကနေ အလုံးလိုကြ ရုန်းကနထြှကန်တယ်ေ။ မိန်းမက ခါတိုင်းလို ဘရာစီယာမဝတပြဲ ခွိတ် ၅ ခုတပ် ဘောလြီအသားရောငလြေး ဝတထြားတယ်။ အဲ့ကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမ နို့တွကေို ကိုငန်လေိုကပြုံများ တကယ့ြ မုဒိမ်းကောင် ပီသတယ်။ ကိုငပြှီးတော့ ညှဈထားလိုကတ်ာ လှှတကြိုမလှှတတ်ော့ဘူး။

မိန်းမရဲ့ မကြန်ှာလေးကို သူ့လွှာကြီးနဲ့ ယကရြင်း တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ့ ဘာတွေ ပြောနပြနေတ်ယ် မသိဘူး။ သူပြောလိုကရြင် မိန်းမက ရုန်းပြနရြော။ မိန်းမက ရုန်းရင် သူက ရိုကပြှနရြော။ ခဏကြာတော့ မိန်းမရဲ့ ထဘီစကတကြို ခွှတန်တယ်ေ။ မိန်းမလဲ မရုန်းရဲတော့ဘူး ထငပြါတယ်။ တိုးတိုးလေးပဲ ငိုရင်း ငှိမခြံနတယ်ေ။

မိန်းမရဲ့ ထဘီစကတတ်ှကေ တင်းတင်းကြပကြှပတ်ှလေေ။ လှယလြှယခြွှတလြို့ မရတော့ ဟိုကောငကြ မိန်းမကို ကုတငပြေါြ ဖိခကြုန်းခိုင်းပြီး နောကကြနေ မိန်းမရဲ့ ထဘီကို လှနတ်ယ်။ ထဘီစကတလြှနပြှီး မိန်းမဖငကြှီး ပေါလြာတော့ ရိုကတ်ော့တာပဲ။ တဖြန်းဖြန်းနဲ့။ ပြီးတော့ မိန်းမကို တဈခုခုပြောပြီး ရယလြိုကသ်ေးတယ်။

ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ ဖငတ်ုံးကြီးနှစ်တုံးက ခါးသှယသ်ှယလြေး အောကကြနေ လုံးတင်း ကော့ထောငန်တောဆိုတော့ ဟိုကောငလြည်း ခဏခဏ တံတွေးမွိုခနွတယ်ေ။ မိန်းမက ကုတငစြောင်းမှာ မှောကရြကလြေး ငိုနတေဲ့အခွိန် ဟိုကောငကြ သူ့စွပကြယွန်ဲ့ ပုဆိုးတွကေို ခွှတန်တယ်ေ။ သူ့လီးကလည်း အစွမ်းကုန် တောငန်ပြေီ။ ကြှနတ်ော့လြီးထကြ နည်းနည်းကြီးတယ်။ သူ့လီးကြီးက မည်းနလေိုကတ်ာမှ ခရမ်းပြာရောငတ်ောင် ပေါကန်တယ်ေ။ ပြီးတော့ သူ့လီးကြီး တရမ်းရမ်းနဲ့ မိန်းမမကြန်ှာကို ဆှဲလှည့ပြှီး ကြည့်ခြိုင်းပါရော။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးကလည်း လုံးဝမကြည့်ဘြူး။

အဲ့ကောငကြ မိန်းမလကကြို ဆှဲယူပြီး သူ့လီးထည့ပြေးတော့ မိန်းမက ရုန်းပြနရြော။ အဲ့မှာတင် ဟိုကောငလြည်း အသံတွေ ကယွလြာတယ်။

”ငါလိုးမက ငါ့လီးကိုငဆြို မကိုငဘြူး”

ဆိုပြီး မိန်းမကို ဆှဲရမ်းပြီး ရိုကတ်ော့တာပဲ။ မိန်းမရဲ့ ငိုသံလေးကလည်း ပိုကယွလြာတယ်။ အဲ့ကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ ပငတ်ီကို အောကဆြှဲခလွိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာ ကြှနတ်ော့လြီးကလည်း အစွမ်းကုန် တောငန်ပြေီ။ ဘာတွလေုပန်တောကို အနီးကပ် မမှငရြပမယေ့ြ ရှေ့ကိုလှုပခြါသှားတဲ့ မိန်းမရဲ့ နို့အုံနှစ်အုံကို ကြည့်ပြှီး လီးထည့လြိုကပြှီဆိုတာ သိလိုကရြပါတယ်။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေး မရုန်းနိုငတ်ော့ပါဘူး။

အဲဒီကောငကြ မိန်းမရဲ့ အင်ျကြီကို ဆှဲခွှတပြှီး တင်းအိနတေဲ့ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ နို့အုံနုနုတွကေို ဘောလြီပေါကြနေ အုပကြိုငရြင်း လိုးနပေါတယ်။ ရှိုကကြှီးတငငင်ိုရင်း ဖူးဝလေေးရဲ့ ကိုယလြုံးလေး တသိမ့သ်ိမ့ြ တုနခြါနတေော့တယ်။ အဲ့ကောငကြတော့ နောကကြနေ တဈခကြခြငွြး ဆောင့န်ပြေီ။

အဲ့ကောငကြ မိန်းမရဲ့ ဘောလြီခွိတတ်ှကေို တဈခွိတခြငွြး ဖြုတပြဈတယ်။ ခွိတတ်ဈခု ပြုတသ်ှားတိုင်း ဆူဖြိုးတင်းယင်းတဲ့ ဖူးဝလေေးရဲ့ ရငသ်ားနှစ်လုံးက တဖြည်းဖြည်း ပေါလြှငလြာတယ်။ မိန်းမရဲ့ လကန်ှဈဖကကြို နောကပြှနခြွုပထြားဆဲမို့ နို့အုံသား တင်းတင်းလေးတွကေ ဘောလြီထဲက လွှံထွကန်တော လှလိုကတ်ာဗွာ။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးကတော့ တအင့အြင့န်ဲ့ ဟိုကောင် လိုးဆောင့သ်မွှ ခံနရရှောပြီလေ။ ကြှနတ်ောရြဲ့လီးကလည်း အစွမ်းကုန် တောငမြတန်တောပေါ့။

အဲ့ကောငကြတော့ မိန်းမရဲ့ စောကဖြုတလြေးထဲ သူ့လီးထည့ပြှီး အားရပါးရ လိုးတော့တာပဲ။ လိုးတာမှ ကြှနတ်ော့မြိန်းမရဲ့ ဆံပငတ်ှကေို ဆှဲပြီး လိုးတာ။ တဖောင်းဖောင်းနဲ့ကို မှညန်တယ်ေ။ လိုးရင်းနဲ့ မိန်းမရဲ့ ဘောလြီကိုလည်း ဆောင့ဆြှဲဖြုတထြည့လြိုကတ်ော့ ဘောလြီကြိုးတွရေော ခွိတတ်ှရေော တဈခါတည်း ပြုတထြှကသ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့မြိန်းမရဲ့ နို့နှစ်လုံးက ပြူးကနဲ တုနကြနဲ ပေါလြာတော့တာပဲ။

ဟိုကောငကြတော့ ဘာပြောကောင်းမလဲ။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမရဲ့ နို့နှစ်လုံးကိုကိုငပြှီး နောကကြနေ ဆောင့တ်ာ။ ဘာမှတောင် မကြာသေးဘူး။ ၂ မိနဈလောကပြဲ ရှိဦးမယ်။

”ငါလိုးမ… လိုးလို့ကောင်းလိုကတ်ာ… အား အာ”

ဆိုပြီး အသံနကကြှီးနဲ့အောရြင်း ဒူးကြီးကြေးပြီး ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ စောကဖြုတထြဲမှာ တဇတဇြတန်ဲ့ ပြီးနတယ်ေ။ ဒီကောငပြှီးသှားလို့ ထွကလြာရင် မကြခြှကကြို ဖြတရြိုကရြအောင် နံရံပေါကြ မီးသတဆြေးဘူးကို အဆငသ်င့ြ ဖြုတထြားတယ်။ ဒါပမယေ့ြ ငနဲက မထွကလြာသေးဘူး။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမကို ဖကထြားပြီး ပါးကိုင် နို့ကိုင် လုပန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးဆို အသငေိုရော။

ကြှနတ်ော့မြိန်းမ ငိုတော့ ဟိုကောငကြ

”မငိုနဲ့ တိတစြမ်း”

ဆိုပြီး ရိုကပြှနရြော။ အခုထိကို အဲ့ကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ ကြောပေါမြှာ မကြန်ှာအပပြှီး နို့နှစ်လုံးကို ကိုငဆြော့ပြီး ဖီးခံနတေုန်းပဲ။ ခဏကြာတော့ သူ့လီးကို ပြနဆြှဲထုတတ်ယ်။

”ဟဲဟဲ အရညတ်ှေ အများကြီးပဲ”

ဆိုပြီး မိန်းမရဲ့ စောကဖြုတကြို ဆော့နသေေးတယ်။ ပြီးတော့ ဒီကောင် ဘာလုပမြလဲ ဆကကြှည့န်တော။ စောကခြွီးပကေောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမ ဘေးမှာ ဝငအြိပပြှီး မိန်းမကို ပါးကိုငန်ားကိုငန်ဲ့ တဟီးဟီးရယပြှီး စကားပြောနသေေးတယ်။ ခဏကြာတော့ မိန်းမကို ပကလြကဆြှဲလှနပြှနရြော။ မိန်းမကလည်း ရုန်းပြနတ်ာပေါ့။

ဒီကောငကြ မိန်းမကို ပါးတဈခကြြ နှစ်ခကြလြောကြ ရိုကပြှီး လကည်ှိုးထိုးပြီး ခွိမ်းချောကလြိုကသ်ေးတယ်။ ပြီးတော့ မိန်းမပါးစပလြေးကို လကန်ဲ့ ညှဈထားပြီး အသနမြေးတော့တာပဲ။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးခငမြွာ ရုန်းလို့လဲ မရတော့ နှုတခြမ်းစုပခြံနရေ တယ်။ မကြန်ှာလေးကိုလည်း အတင်းလှည့ရြှာတယ်။ တဈမိနဈလောကြ နမ်းပြီးတော့ ဒီကောငကြ ဘာလုပသ်လဲဆိုရင် မိန်းမကို တကခြှပြီး ပါးစပထြဲ သူ့လီးထည့ပြါလရေော။

မိန်းမဆို ငိုတာ အကယွကြှီးပဲ။ ရုန်းလဲ အသရေုန်း။ ဒါပမယေ့ြ မရဘူး။ ဟိုကောငကြ မိန်းမဆံပငတ်ှေ ကို ဆှဲထားပြီးတော့ ပါးစပထြဲ လိုးထည့န်တော။ ပါးစပထြဲ လိုးထည့တ်ာလည်း သိပမြကြာဘူး။ နောကြ ၂ မိနဈလောကန်တေော့ တဇတဇြတန်ဲ့ ကော့သှားပြီး ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ ပါးစပထြဲ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထုတလြိုကပြှနရြော။ ပြီးသှားတော့ ဒီကောငကြ ငိုနတေဲ့ ကြှနတ်ော့မြိန်းမပေါကြို ပေါငတ်ဈချောင်းတငပြှီး ဖကထြားပြနရြော။

”ပေါကစြီက တင်းနတောပဲ” တို့ ”ကိုယလြိုးပေးတာ ကောင်းလား အခစွလြေး” တို့ ”စောကဖြုတလြေးက ကြပတ်ယန်ောြ” တို့ ညဈညဈပတပြတတ်ှေ ပြောပြီး မိန်းမရဲ့ မကြန်ှာကို တစိမ့စြိမ့ြ ကြည့်န်တယ်ေ။ ကြှန် တော့မြိန်းမကတော့ ဘာမှပြနမြပြောဘူး။ ငိုပဲငိုနတယ်ေ။ ခဏကြာတော့

”လာခစွလြေး… နောကတ်ဈခွီ လုပရြအောင်”

ဆိုပြီး ကြှနတ်ော့မြိန်းမကို မတတ်ပဆြှဲထပြီး မှနတ်ငခြုံရှေ့ ခေါသ်ှားတယ်။ ပြီးတော့ မိန်းမနို့တွကေို ကိုငည်ှဈပြီး မှနထြဲကို လကည်ှိုးထိုးပြရင်း တိုးတိုး တိုးတိုးပြောပြီး တဟားဟားနဲ့ သဘောကနွပြနေတ်ယ်။ မိန်းမရဲ့ လညကြုတဝြင်းဝင်းလေးကိုလည်း စုပန်မ်းသေးတယ်။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမ လညတ်ိုငလြေးက ဖြူနုနတောပဲ။ ကြှနတ်ောြ ဝယပြေးထားတဲ့ ပလကတ်ီနမ် ဆှဲကြိုးလေးကလည်း တလကလြကန်ဲ့။

ဟိုကောငကြ မိန်းမနို့ကိုကိုငရြင်း မိန်းမကြောလေးကို နည်းနည်းဖိခပြှီး အောကကြ သူ့လီးကို အပေါကတ်ည့အြောင် ပြနလြုပန်တယ်ေ။ ပြီးတော့ မိန်းမခါးလေးကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ဖကထြားပြီး နောကလြကတ်ဈဖကကြ မိန်းမနို့အုံတဈအုံကို ကိုငရြင်း လိုးပြနရြော။ ဒီတဈခါက ပိုကြမ်းတယ်။ ဒီကောင် နှာစကားတွေ ပြောတာလဲ အကယွကြှီးပဲ။ မိန်းမပါးလေးကိုလည်း နမ်းသေးတယ်။

ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးဆို ကလေးလေးတဈယောကြ ငိုသလိုကို ငိုတာ။ ဒီတဈခါကတွော့ လိုးရင်း တန်းလန်းကနေ သူ့လီးကို ရုတတ်ရကြ ဆှဲထုတလြိုကပြှီး မိန်းမကို မှနတ်ငခြုံပေါြ လကထြောကကြုန်းရကသ်ား ဖြစ်သှားအောင် ထပဖြိခလွိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ အပေါကမြတည့သ်လိုနဲ့ အောကင်ုံ့ကြည့်ပြှီး ထည့န်တယ်ေ။ အကြာကြီးပဲ။ ၄ မိနဈလောကြ ကြာမှ ဒီကောင် ဖိသှင်းလိုကတ်ော့ မိန်းမက

”အန်းး… ဟင့ျ… ဟင့ျ… ဟင့ျ”

ဆိုပြီး ခေါင်းခါပြီး ရုန်းပါလရေော။ ဒီကောငကြ ကြှနတ်ော့မြိန်းမ ဖငကြို ပါကငဖြှင့လြိုကတ်ာကိုး။ အသှင်းအထုတတ်ော့ သိပမြလုပဘြူး။ မိန်းမနို့တွကေို ကိုငထြားရင်း ဒီတိုင်းကြီးပဲ ရပန်တယ်ေ။ ဖူးဝလေေးရဲ့ ဖငကြှီးတွကေို ရိုကတ်ာလဲ တဖြန်းဖြန်းနဲ့ပဲ။

ကြှနတ်ောလြည်း ဆကမြကြည့်ခြငွတ်ော့တာနဲ့ အောကဆြင်း ကားယူပြီး လမ်းထဲက ကြေးအိုးဆိုငထြဲမှာ ဝငထြိုငန်လေိုကတ်ယ်။ ဟိုကောင့ကြို ထွကလြာတော့မယ် ထငထြားတာ။ မထွကလြာဘူး။

နောကထြပ် ၁ နာရီ ကြောကြွောလြောကြ ကြာမှ ဟိုကောင် ထွကလြာတယ်။ ခွှေးတွလေဲ ရှှဲလို့။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးတော့ ဘယလြိုဖြစ်သှားလဲ မသိဘူး။ နောကကြ လိုကသ်ှားကြည့်တ်ော့ ဒီကောငကြ သုံးဘီးကို ရသနေ့ရြောင်းတဲ့ ဆိုငရြှေ့မှာ ရပတ်ယ်။ အထဲဝငသ်ှားပြီး ခဏကြာတော့ 125 ဆိုငကြယ် တဈစီးနဲ့ ပြနထြှကလြာတယ်။ ကြှနတ်ောြ လိုကသ်ှားကြည့်တ်ော့ ဒီကောငကြ အိမင်ှားနတယေထြငတ်ယ်။ နှစ်ထပပြဉွထြောငအြိမ် တဈလုံးထဲကို ဝငသ်ှားတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း နရောသိတော့ အိမကြိုပဲ ပြနခြဲ့လိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ အိမရြောကတ်ော့ မသိသလို ဟနဆြောငရြင်း

”ဖူးဝရေေ”

လို့ ခေါလြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးရဲ့ မကြန်ှာက ငိုမဲ့မဲ့လေး ဖြစ်နတယ်ေ။ ကြှနတ်ော့ြ အင်ျကြီကို သှားခွိတပြေးပြီး ပြနလြာတော့

”ကို… ဖူးဝေ… ဖူးဝေ ကလေးမယူချင်သ်ေးဘူး”

ဆိုပြီး ပြောရင်း အသံလေး သိမဝြငသ်ှားပြီး ငိုပါလရေော။ ကြှနတ်ောလြည်း

”အင်းပါ… ဖူးဝေ သဘောအတိုင်းပါ”

ဆိုပြီး သူ့ကို ထွေးပြေ့ထားပေးလိုကတ်ယ်။ အဲဒီညမှာ သူ့ကို ကြှနတ်ောြ မလုပဖြစ်ဘူး။ ဘောလုံးပြဲပဲ ကြည့်န်လေိုကတ်ယ်။

နောကရြကတ်ှမှော ကြှနတ်ောကြ အိမရြှေ့ကနေ နေ့ခင်းပိုင်း ဖြတဖြှတမြောင်းကြည့်တ်ယ်။ ၃ ရကလြောကကြှာတော့ ဟိုကောင် ထပရြောကလြာပြနရြော။ ဒီတဈခါတော့ မီးဖိုချောငထြဲကနေ ကြဲသံတွေ ကြားနရတေော့ အသာလေးဝငပြှီး ချောင်းကြည့်တ်ယ်။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေးက ဟိုကောင့ကြို ဖနခြှကတ်ှနေဲ့ ပေါကန်တော။

ဟိုကောငကြလည်း တဈခါစားဖူးပြီဆိုတော့ ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့ တိုးလာတယ်။ ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့မြိန်းမကို ဝငလြုံးပါလရေော။ ဟိုကောငကြ ဟိုကိုငသ်ညည်ှဈနဲ့ လုပန်ပမေယေ့ြ မိန်းမက အသရေုန်းတာ။ ဒီနေ့ မိန်းမဝတထြားတာက အသားပြော့ပြော့ ခရမ်းရောင် ဂါဝနလြေး။

မိန်းမက ဖြူဖြူချောချော တောင့တ်ောင့လြေးဆိုတော့ ဟိုကောငကြ အသထနေန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမ ဂါဝနကြို ဆှဲဖြဲပစ်နတယ်ေ။ မိန်းမ စောကဖြုတလြေးကိုလည်း လကန်ဲ့နှိုကန်တော ပြှတကြနဲ ပလပကြနဲ အသံတွေ တအားထွကန်တယ်ေ။ ပြီးတော့ မိန်းမရဲ့ ဘရာစီယာအနီရောငလြေးကို ဆှဲဖြုတလြှှင့ပြဈပြီး လိုးပါလရေော။

လိုးတာမှ ဒီတဈခါ ဒီကောင် ပြငဆြငလြာခဲ့တယထြငတ်ယ်။ အကြာကြီးပဲ။ ၁၅ မိနဈလောကြ ရှိမယ်။ တဖန်းဖန်းနဲ့ လိုးနတော။ ပြီးတော့ မိန်းမကို ပြောသေးတယ်။

”ငါ့မယားလေးက လိုးလို့ကောင်းလိုကတ်ာ”

တဲ့။ ပြီးတော့ မိန်းမလကကြိုယူပြီး ဂွင်းထုခိုင်းတယ်။ မိန်းမကလည်း အရိုကခြံရမှာကြောကလြို့ ထုပေးရှာပါတယ်။ ဟိုကောငကြ ပေါငကြှီးဖြဲကားပြီး မိန်းမက သူ့ပေါငကြှားမှာ ထိုငရြင်း ဖငတ်ုံးလုံးနဲ့ ဂွင်းထုပေးနရတော။ ပြီးရင် သူ့မယားလို သဘောထားပြီး တုံးလုံးခွှတပြှီး အားရအောင် လိုးနပြနေရြော။

နောကန်ေ့တွဆေို ဒီကောင် နေ့တိုင်းကို လာလိုးတော့တာ။ တဈခါလာလိုးရင် ၂ နာရီလောကြ ဇိမပြှနပြေေ လိုးနတော။ တခါတခါဆို ဖူးဝကေို တုံးလုံးခွှတကြှီး ထိုငခြိုင်းထားပြီး တပြှတပြှှတန်ဲ့ နို့စို့တာ။ စို့ပြီး လိုးပြနရြော။ လိုးနတောမှ ဇိမပြှနပြေကေို ဖူးဝရေဲ့ ကိုယလြုံးလေးပေါြ တကခြှဖကတ်ှယပြှီး အကြာကြီးလိုးတာ။ မိန်းမရဲ့ကိုယထြဲ သူ့လရညတ်ှေ ထည့တ်ာလည်း အကြိမကြှိမပြဲ။ လိုးပြီးတော့ မိန်းမကို အကယွကြှီး ပြောသေးတယ်။

”ဟဲ.. ဟဲ.. ငါ့မိန်းမလေး ကလေးမှေးမှ ငါနဲ့တူလား ကြည့်ရြဦးမယတ်ဲ့..”

ဖူးဝကတေော့ တရှုပရြှုပပြဲ ငိုနတေော့တာ။ အဲ့လိုနဲ့ ၅ ခါမှောကြ သူလာလိုးပြီးတဲ့နေ့မှာ သူ့ဆိုငကြယန်ဲ့ အိမပြှနတ်ဲ့အခွိန် ကြှနတ်ောြ နောကကြနေ လိုကသ်ှားတယ်။ ကြည့်ရြင်းကြည့်ရြင်းနဲ့ ဒေါသတအား ထွကလြာတယ်။ နောကဆြုံးတော့ ကြှနတ်ောတ်ောင် သတိမထားမိသေးခငမြှာ ကြှနတ်ောြ သူ့ကို တိုကခြလွိုကပြှီ။ ကားပေါကြ ဆင်းလိုကတ်ော့ အနားက လူလုံးဝမရှိဘူး။ သူကတော့ ခွထေောကည်ှိုသကညွြး ကြိုးသှားတယ်။

အဲ့ဒါနဲ့ သူ့နားထငကြို ခဲနဲ့ ၁၀ ခကြလြောကြ ဆကတ်ိုကထြုလိုကတ်ော့ မလှုပတ်ော့ဘူး။ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲ သူ့ကို မသမရှေငကြှီး ဖြစ်မနစခေငွေသ်လို ခံစားခကြမြွိုး ဝငလြာလို့ နဖူးကိုပါ ၄ ခကြြ ၅ ခကြလြောကြ ရိုကလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ငါဘာလုပမြိပါလိမ့ဆြိုပြီး အသကြေောကလြာရော။ ကားကို ဘောဒြီရုံ တန်းမောင်းပြီး ခကြခြငွြးပြငလြိုကတ်ယ်။

၂ ပါတလြောကြ ၁ လလောကအြထိ အသကြေောကန်ပမေယေ့ြ ဘာရဲမှ လာမဖမ်းဘူး။ အခုထိပဲ။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလည်း နောကရြကပျိုင်းမှာ တငိုငင်ိုင် တတွတွေေ ဖြစ်မနတေော့ပဲ ပြနပြှုံးလာတယ်။

အခုဆို ကြှနတ်ော့မြိန်းမနဲ့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ကလေးယူဖို့ စဉြးစားနပြေီ။ ကြှနတ်ောြ လုပခြဲ့တဲ့ လုပရြပကြို ဘယသ်ူမှ မသိခဲ့ဘူး။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမတောင် မသိဘူး။ အဲ့ဒါတွကတေော့ ကြှနတ်ော့ဘြဝမှာ အမြဲအသဈလိုဖြစ်ပြီး မေ့မရနိုငတ်ဲ့ အကြောင်းအရာတွပေါပဲ။

ပြီးပါပြီ။