ကြေးဇူးပါ မောငရြယ်
ရေးသားသူ – မောငခြှိမ့်
နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ ဧည့်ခန်းထဲ စာအုပတ်ဈအုပအြား အာရုံစိုကပြှီးဖတသ်ော ခငပြှန်းဖြစ်သူဆီ ကောဖြီခွကလြေး ကိုငကြာ လွှောကလြာခဲ့၏။
” မောင် … ကောဖြီ ရပြီနောြ “
” အင်း … ခဏထိုင်ဦး ဝါလေး … မှေးနေ့က နောကအြပတထြဲမလား “
” အင်းလေ … မောငရြဲ့ … ဝါလေးရဲ့ ၃၀ နှစ်မှှောကြ မှေးနေ့ပေါ့ “
နှငထြညဝြါ တဈယောကြ ခငပြှန်းသည် နိုင်ဦးအား ပြုံးပြရင်း ဘေးနားဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ အိမထြောငသ်ကြ ၅ နှစ်အတွင်း မှေးနေ့ ရောကတ်ိုင်း တဈနှစ်ပြီး တဈနှစ် မတူညီသော လကဆြောငမြွား ပေးရင်း စပရိုကလြုပတ်တသ်ော ခငပြှန်းသည် နိုင်ဦး၏ လကဆြောငအြား ကြိုတင် ရငခြုနန်မေိသည်။ လငဖြစ်သူမှာ သူမထကြ အသကြ ၁ နှစ်သာ ကြီးသောလြည်း လေးစားခွင်း ဂါရဝတရားထားရှိခွင်း တို့က အိမထြောငသ်ကတ်မ်း တလွှောကြ အနည်းငယမြွှ လွော့မသှားခဲ့ဘဲ ပို၍ပင် တိုးလာခဲ့သည်။
အရငလြမှ နိုင်ဦး သူငယခြငွြးတဈယောကြ မှေးနေ့ပါတီအား အတူသှားခဲ့ကြပြီး အပြနတ်ှင် တဈလမ်းလုံး စကားမပြောပဲ တိတဆြိတလြာခဲ့၏။ အိမရြောကသ်ညန်ှင့် တပျိုငန်ကြ အိပခြန်းထဲသို့ တန်းဝငကြာ တစုံတခုအား စဉြးစားနပေုံရသော ခငပြှန်းသညအြား ကြည့်နမေိသည်။ ခဏအကြာမှ ညဝတအြင်ျကြီ လဲလညဝြတဆြငကြာ ကုတငပြေါြ နိုင်ဦးဘေးနား ဝငလြှဲလိုကတ်ော့၏။ နိုင်ဦးမှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူပြောပြသော သူ့မိန်းမ အတွကြ မှေးနေ့လကဆြောင် အကြောင်း တွေးကာ စိတလြှုပရြှားမှု ပြင်းထနန်ရသေည်။
” အို့ … မောင် “
နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ ကာမ မဆကဆြံခင် တဈဦးနှင့်တဈဦး ရမျမကစြိတလြေးများ နိုးဆှပြီးမှ ဆကဆြံလာရာ ခုလို မတို့မထိပဲ မာကြော တင်းပြောငန်သေော လငတ်ောမြောင့် ပေါငကြှားမှ လီးအား ကြည့်ကာ အံအောမှငသ်ကြ နမေိသည်။ အိမထြောင်ဦးအစ မီးပြင်းမတတ် လိုးခကြမြွား ပြနလြညရြရှိလိုကြ၏။ ထူးဆန်းနသညေကြ ၂ ခွီဆကတ်ိုကြ မနားတမ်း လိုးနသဖြေင့် အောကမြှ ဖငကြှီးကြှပေးကာ လငတ်ောမြောင့် ကာမအရှိနအြား မှင့်ပေး လိုကတ်ော့သည်။ သို့သောြ အဲဒီ တဈညလေးသာ ရှိလိုကပြှီး နောကရြကမြွားတွင် အနည်းငယ် အေးစကသ်ှားကာ ပုံမှနလြေးသာ လိုးဖြစ်ခဲ့ကြ၏။
” ဝါလေး … ဒီတဈခါ မှေးနေ့လကဆြောငကြို … အရငန်ှဈတွလေိုပဲ … လကခြံပါစလေို … မောင် ဆုတောင်းတယ် “
နိုင်ဦးမှာ ဘေးနား ကပထြိုငလြိုကသ်ော ဇနီးသည်၏ ကိုယလြုံးအိအိလေးအား သိုင်းဖကကြာ နားနားလေး ကပပြှီး ပြောဆိုလိုကသ်ည်။
” အင်းပါ … မောငရြဲ့ … မောငပြေးတဲ့ မှေးနေ့လကဆြောင် တွေ … ဝါလေး အမှတတ်နိုးနဲ့ … တနဖြိုးထားပါတယ် “
တကယလြည်း နှင်းထညဝြါမှာ လငဖြစ်သူပေးသော မှေးနေ့လကဆြောင် ဆှဲကြိုး လကကြောကြ ဆံတိုးများအား သူမ ဗီဒို အံဇွဲထဲ သော့ခတသ်ိမ်းကာ သှားမှလာမှ ထုတဝြတလြေ့ရှိ၏။
” ခုမှေးနေ့ ပေးမယ့် လကဆြောငကြိုလည်း … တနဖြိုးထားပါလို့ ကြိုပြောပါရစေ “
” ဟင် … ဘာလကဆြောငမြို့လို့ … မောင့် အသံတွေ တုနန်တောလဲ “
နိုင်ဦးတဈယောကြ ဧည့်ခန်းထဲ ညအိပမြီးရောငအြောကြ နကမြှောငန်သေော ဆံနှယမြွား ဖုံးအုပန်သေော ဇနီးချော မကြန်ှာလေးအား စိုကကြှည့်လိုကြ၏။ ဆံနှယမြွား ကြားမှ အသကအြရှယထြကြ နုနယခြွောမော လှပသော မကြန်ှာလေးမှာ သိချင်စြိတ် ပြင်းပြနသညေကြို မှငန်ရသေည်။ မကြဝြန်းရှဲကြီးများ မကြတ်ောငလြေး ပုတကြာ လငဖြစ်သူဘကြ လှည့်ကြည့်မိ၏။ နှုတခြမ်းပါးပါးရဲရဲလေး ဟလာကာ တစုံတခု ပြောမည့်ဟန် ပြငပြှီးမှ နှုတခြမ်းလေး ပြနစြိသှားပြနသ်ည်။
လအေေးစကြ ဖြင့်ထားသညမြို့ အမှောငထြု ကြီးစိုးခွိန် ဧည့်ခန်းလေးထဲ တဖြည်းဖြည်း ခမွြးစိမ့စြိမ့ြ ဖြစ်လာရ၏။ နိုင်ဦးမှာ ရုတတ်ရကြ ထရပကြာ နှင်းထညဝြါရှေ့ ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကပြှနသ်ည်။ ဒူးဖုံးဂါဝန် အပြော့သားလေးအား ပေါငရြင်းသို့ မတငစြဉြ နှင်းထညဝြါ ညဝတအြင်ျကြီအပါးလေးအောကြ လကမြောင်းသား ဖြေးဖြေးလေးနှစ်ဖကပြေါြ ကြကသ်ီးဖုလေးများ ထလာတော့၏။ ဂါဝနလြေး ပေါငရြင်းသို့ လိပတ်ကစြဉြ ဇနီးချော၏ ပေါငကြှားသို့ မကြန်ှာအပလြိုကပြှနသ်ည်။ နှင်းထညဝြါမှာ လငဖြစ်သူ ခေါင်းတိုးဝင် လာသညန်ှင့် ပေါငတ်န် နှစ်ဖကအြား ဖြဲပေးထား၏။ အမှှေးပါးပါးနှင့် ဖုံးအုပထြားသော စောကပြတန်ီတာရဲလေးမှာ နိုင်ဦး နဖူးဖြင့် ထိကပမြိတော့သည်။
” အ …… ရှီးးးး …… အခန်းထဲ … သှားမလား မောင် “
နိုင်ဦးဆီမှ မညသ်ည့်အသံမှ ထွကမြလာပဲ ၅ နှစ်ခန့် စွဲစွဲမှဲမှဲ လိုးလာသည့် နှင်းထညဝြါ စောကပြတ် လေးအား ကြည့်ကာ နှာခေါင်းဖြင့်ကပပြှီး အားရပါးရ ဖိနမ်းနေ၏။ နှင်းထညဝြါ ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ဆကကြနဲ့တုနကြာ နိုင်ဦး မကြန်ှာအား ညှပထြားမိသည်။ စောကပြတတ်အုံလုံး အယကခြံရင်း အစိလေးအား ဆှဲစုပခြံရစဉြ ခေါင်းလေးမော့ကာ ထိုငလြကြအြနထေားဖြင့် ဖငသ်ားစိုငန်ှဈဖကြ ကြှတကလြာတော့၏။
” အားလား … ရှီးးးးးးးးးး …… လိုးပါတော့ မောငရြယ် “
သို့သောြ နိုင်ဦးမှာ ကြှတကလြာသော ဖငကြှီးအား လကဖြှင့် ညှဈခွကော ဇနီးဖြစ်သူအား စောကရြညမြွား ထောငပြန်းလာသညအြထိ ယကပြေးလိုကသ်ည်။
” အ အ …… ဆောရီး မောင် …… အမလေးးး … ဝါ … ဝါ … ဝါလေး … မထိန်းနိုငတ်ော့ဘူး မောငရြယ် “
လငဖြစ်သူ မကြန်ှာအား စောကရြညမြွားဖြင့် ပန်းမိသဖြင့် တုနရြီမောဟိုကစြှာ တောင်းပနမြိနေ၏။ နောကြ ၂ ရကခြှားတွငလြည်း ညပိုင်း အိပယ်ာဝငစြဉြ အရညထြှကသ်ည့် အထိ ယကပြေးပြနသ်ည်။ နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ လငဖြစ်သူ လွှာစွမ်းအောကြ ကော့ပြံရင်း ပြီးခဲ့ရ၏။ ကာမစိတ် ထကြှတိုင်း လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုရာ နိုင်ဦးမှာ လိုးမပေးသဖြင့် နားမလညန်ိုငအြောင် ဖြစ်နမေိသည်။
————————————————
🎵🎵🎵🎵🎵🎵
ဟယပြီဘတဒြေး ဒူးယူ
ဟယပြီဘတဒြေး ဒူးယူ
ဟယပြီဘတဒြေး ဟယပြီဘတဒြေး
ဟယပြီး ဘတဒြေး ဒူးယူ
🎵🎵🎵🎵🎵🎵
” ဖြောင်း ဖြောင်းးး ဖြောင်းးးးး “
” ဟေးးးး … ဖြောင်း ဖြောင်းးး ဖြောင်းးးး “
နိုင်ဦး မှာ ဇနီးချောလေး မှေးနေ့တွင် ထုံးစံအတိုင်း စီးပြားရေး နယပြယမြှ လူရင်းတခွို့အား ဖိတကြာ ပါတီလေး ကငွြးပပေးနေ၏။ ဇွန်းသံ ခရင်းသံ ဖနခြှကသ်ံများ နှင့် ရယမြောသံများ တဖြည်းဖြည်း တိုးတိုးလာရင်း ငှိမသ်ကသ်ှားတော့သည်။ ည ၁၀ နာရီ လောကတ်ှင် ခွံဝင်းထဲ အလုပသ်မားများမှအပ ဧည့်သညမြွား တဈဦးတလမှေ မရှိတော့ပေ။
နှင်းထညဝြါမှာ ဧည့်သညမြွား ပေးသော လကဆြောငပြဈစည်းများအား မဖောကန်ိုငပြဲ စိတလြှုပရြှားနရေ၏။ မနေ့ညကမှ လငတ်ောမြောင်၏ အထူးလကဆြောင် အကြောင်း သိရကာ စိတထြဲ ဝမ်းနည်းသလို ခံစားလာရသည်။ ဝမ်းနည်းစိတ် တဖကြ နှင့် လငဖြစ်သူ နိုင်ဦး ချော့မော့ ပြော နသညေကြို နားထောငန်ရေ၏။
” လုပပြါ ဝါလေးရယ် … မောင် လကဆြောငကြို … မငှင်းပါနဲ့နောြ … ရော့ ဒီမှာကြည့် “
လငတ်ောမြောင်၏ ဖုန်းထဲ သူစိမ်းယောင်ျကြား တဈယောကြ၏ လီးကြီး မှငန်ရေ၏။ တဈခါမှ မမှငဘြူးသော အညိုရောငသ်န်းနသည်ေ့ လီးကြီးအား ကြည့်ရင်း လငဖြစ်သူ နိုင်ဦး စကားများ နားထောငကြာ အဖြစ်အပကြအြားလုံး နားလညလြာရင်း ခွဖြေားလကဖြွားများ အေးစကလြာတော့သည်။
ညဘကြ နှင်းထညဝြါ အိပပြွောန်စဉြေ နိုင်ဦးမှာ မယားဖြစ်သူ ထမိနလြှန်၍ စောကပြတအြား ဓာတပြုံရိုကကြာ viber မှ သူ့မိတဆြှအေား ပို့ပေးခဲ့၏။ နိုင်ဦး မိတဆြှမှော သူမ စောကဖြုတအြား ကြည့်ရင်း ဂွင်းထုနသည်ေ့ ပုံတဈပုံ ပြနပျို့ထားပြနသ်ည်။
ထိုမိတဆြှေ၏ လီးကြီးမှာ လငဖြစ်သူ နိုင်ဦး လီးထကြ တုတခြိုင် ထွားကြိုင်းကာ ဒဈကြီးမှာ ကားထွကန်ေ၏။ နှင်းထညဝြါတဈယောကြ ခံစားမှု တဈမွိုးလေး ဖြစ်လာကာ နိုင်ဦးအား ခပတ်ိုးတိုး ပြနမြေးနတေော့သည်။
” ဒါ ဒါ … ဒါတွေ … လိုင်းပေါတ်ငရြင် … သှားပါပြီ … မောငရြယ် … အဟင့် ဟင့် “
” အဲတာတော့ … စိတမြပူပါနဲ့ … ဝါလေးရယ် … အဲဒီ ညီလေးက သနားစရာပါ … အိမထြောငကြပြှီး ၃ လ အကြာ သူ့မိန်းမ ဆုံးသှားရှာတာ … အပြငလြည်း မိန်းမ မလိုကစြားချင်ဘြူးတဲ့ … ရောဂါပိုးထိမှာ ကြောကပြုံရတယ် … မောငန်ဲ့ စကားစပမြိရင်း … ဝါလေး ပုံတွေ ပို့ပေးတော့ စိတပြါလာတာ … ခုလိုပဲ ကြည့်ပြီး ဂွင်းထုနရတောပေါ့ “
” တောကြှာ … လိုင်းပေါတ်ငရြင် … ဝါလေး ရှကတ်ယ် … မောငရြဲ့ “
” မတွန်ှာမပြဘူးလေ … အရငထြဲက … ဝါလေး စောကပြတပြုံပဲ … ပို့ပေးတာပါ … ဝါလေး ရှကမြှာစိုးလို့ မပြောမိတာ “
” အာ … မောငကြလည်း နောြ “
နှင်းထညဝြါမှာ နိုင်ဦးနှင့် စကားပြောရင်း ဝမ်းနည်းစိတ် ရှကစြိတမြွား လွော့ပါးလာကာ ရမျမကစြိတလြေး မသိမသာ ထကြှလာရသည်။
” ခု … သူက သူ့အိမမြှာပဲလား … မောင် “
” အဲတာတော့ … မပြောတတဘြူး ဝါလေးရဲ့ … လူလှတဆြိုတော့ … အပြငရြောကခြငွလြည်း ရောကန်မှောပေါ့ … ဘာလို့လဲ “
” ဟို လေ … သူ့ သူ့ … သူ့ ဟာကို … ခုပြခိုင်း လိုကပြါ့လား “
နိုင်ဦးပြသော လီးပုံမှာ တဈပုံထဲမို့ အားမလို အားမရ ဖြစ်ကာ ထပရြိုကပြှခိုင်းနေ၏။
” ခဏနောြ … ဝါလေး မောငဖြုန်းဆကြ ကြည့်မယ် “
နိုင်ဦးမှာ အားရကြနပေကြာ ဖုန်းလှမ်းဆကြ တော့သည်။
” ဟဲလို … ကိုမိုးလား … ခု အိမမြှာလား … ဘယရြောကန်လေဲ “
” ဟုတ် … ကိုနိုင်ဦး အိမမြှာပဲဗွ … ဘာရှိလို့လည်း “
” ညီ … အားရင် … viber ဖြင့်ကြာ “
” ဟုတ် “
နိုင်ဦး ဖုန်းခပြှီး viber ဖြင့်ကာ ခဏစောင့်နစဉြေ ဘေးမှ နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ မကြန်ှာလေး ပန်းရောငသ်န်းကာ ရငခြုနန်ရေ၏။ ခဏအကြာ တဖကမြှ တခွှငခြွှငန်ှင့် စာပို့လာတော့သည်။
” hi … ကနွောြ ရောကပြှီ … ကိုနိုင်ဦး “
” အင်း … အိပခြန်း ထဲမှာလား “
” ဟုတ် … ဘာလဲ … အဈကို့ မိန်းမ စောကပြတပြုံ … ပို့မလို့လား “
တဈဖကမြှ စာကြောင့် နှင်းထညဝြါ မကြန်ှာလေး ရဲတွတလြာစဉြ လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးမှာ စိတထြဲ ပြောရြှှငန်ေ၏။
” ဗှီဒီယိုကောလ် … ခေါလြိုကမြယ် ညီ … မင်းဟာကြီး ပြပေးကြာ … အဈကို့ မိန်းမက ကြည့်ချင်လြို့တဲ့ “
” အိုးးး … မောငကြလည်း … ဘာလို့ အဲလို ပြောရတာလဲ … ဟှန့် “
နိုင်ဦး viber မှ စာရိုကပျို့ရာ ဘေးနာမှ နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ ရှကသ်ှေးကြှယကြာ ရနလြုပန်ပြနေသ်ည်။
” နကဖြှနဆြို … ကိုမိုးနဲ့ လိုးကြတော့မှာပဲ … ဝါလေးရယ် … ရှကမြနပေါနဲ့ … ဟော … သူပြနပြေီ … ကြည့် ရော့ … ဝါလေး “
လငမြယား စကားပြောနစဉြေ တဈဖကမြှ ဗှီဒီယို ကောလ် ဖြင့်ကာ လီးအား ပြနသဖြေင့် နိုင်ဦးမှာ မယားဖြစ်သူ နှင်းထညဝြါအား ဖုန်းပေးလိုကြ၏။
” အမလေး … ကြီးလိုကတ်ာ ရှညလြညရြှညတ်ယန်ောြ … မောင် “
” အင်း … မောင့် လီးထကြ တုတပြှီး ရှညတ်ယ် … မိန်းမ … အားရတယ် မလား “
” အာကြာ … မောငန်ောြ “
နှင်းထညဝြါမှာ စကားပြောရင်း ဖုန်းစခရငပြေါြ သူမ မကြန်ှာ မပေါစြရန်ေ ဖုန်းထဲမှ လီးကြီးအား ခိုးကြည့်နသည်ေ။ လီးအရညပြှား တလွှောကြ အကြောပျိုင်းပျိုင်းထကာ ပြဲလနန်သေော ဒဈကြီးက သူမအား ဖမ်းစားထား၏။ နိုင်ဦးတဈယောကြ မယားဖြစ်သူ၏ တကကြှှနပေုံအား ကြည့်ရင်း အားရကြနပေန်သည်ေ။
” ကိုနိုင်ဦး မိန်းမ စောကဖြုတပြုံ … ပြပေးဦးလေ “
တဖကကြ တောင်းဆိုလာသောကြောင့် နိုင်ဦးမှာလည်း နှင်းထညဝြါ ထမိနလြေး လှနကြာ ပေါငဖြှဲခိုင်းရင်း ပြနပြှပေးလိုကြ၏။ နှင်းထညဝြါ မှာလည်း သူမ စောကပြတလြေးအား လငဖြစ်သူမှ ဗှီဒီယိုရိုကကြာ ပြနပျို့ပေးနရော စိတထြဲ တရှိန်းရှိန်းဖြင့် အဖုတလြေး တင်းကနဲ့ဖြစ်ကာ အရညကြှညမြွား စောကခြေါင်းဝ စိမ့်ထွကလြာတော့သည်။
” လှလိုကတ်ာဗွာ … ကိုနိုင်ဦး မိန်းမ စောကပြတကြို ကြည့်ပြီး ကနွောြ မှန်းလိုးရင်း … ဂွင်းထုပြီဗွာ … အားးး အ … ဘတ် ဘတ် ဘတ် … အင်းဟင်း “
” ထုကြာ … နကဖြှနကြွ … အပြငမြှာ တကယတ်ှေ့ပြီး … မင်း လိုးရမှာပါ “
” မိုကတ်ယ် … ကိုနိုင်ဦးရာ … အားဟား …စောကဖြုတကြ … ရဲပြီး … ဖောင်းကြှနတော … အင့် အင့် “
နိုင်ဦးတဈယောကြ တဖကမြှ မယားဖြစ်သူ စောကဖြုတအြား စိတကြူးဖြင့် လိုးကာ ဂွင်းထု ပြနသညေကြို ကြည့်ရင်း ပုဆိုးအောကမြှ လီးက တင်းမာလာတော့၏။ နှင်းထညဝြါမှာလည်း ပေါငတ်နလြေးအား မသိမသာ ထပဖြှဲကာ ဖုန်းထဲမှ လီးအားကြည့်ရင်း အလိုးခံချင်သ်ည့် စိတမြွား ဖြစ်ပေါန်သည်ေ။
” ဟင် … ကြည့်ဦး … မောင့် သူငယခြငွြး … လီးကြီး ပိုပြီး … ရှညထြှကလြာပြီ “
နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ ဖုန်းထဲမှ လီးကြီး သူမ အဖုတလြေးထဲ ဝငလြာသညဟြု တွေးမိရုံနှင့် ကိုယလြုံးလေး ဆကကြနဲ့ တုနလြာကာ စောကခြေါင်းပေါကလြေး ဟလာပြီး အရညမြွား ပြကကြနဲ့ လွှံကလွာရ၏။ လငဖြစ်သူရှေ့မို့ ရှကမြိသောလြည်း အတွေးလေးထဲ သာယာ နမေိပြနသ်ည်။
” အ အ … ကိုနိုင်ဦး … ကနွောြ … မ ရ တော့ ဘူး … ထွကြ ထွကြ … ထွကပြှီ … ရှီးးးးးးး အားးး အ … ဟူးးးးးးး ရှီးးးးး “
ဖုန်းထဲမှ စကားသံကြောင့် နှင်းထညဝြါ ပေါငန်ှဈဖကြ ကစွန်အေောင် စိကာ ထိန်းလိုကသ်ောလြည်း စောကရြညမြွား အလိုလို စီးကလွာတော့၏။ နိုင်ဦးမှာ မယားဖြစ်သူ အပြုမူအား ကြည့်ရာ နှင်းထညဝြါမှာ ဖုန်းထဲမှ လရညမြွား တဖြောဖြော ပန်းနသေော လီးအား ကြည့်၍ ကိုယလြုံးလေး တဇပဇြပတ်ုနကြာ အထွဋထြိပ် ရောကသ်ှားသညကြို မှငလြိုကရြသည်။ နှင်းထညဝြါ ဆီမှ အံကြိတသ်ံလေး ထွကလြာကာ အိပယ်ာခင်းအား လကန်ှဈဖကမြှ ကစွန်အေောင် ဆှဲဆုပထြားတော့၏။
” ဝါလေး “
” ဟင် … မောင် “
လငဖြစ်သူ နိုင်ဦး အသံကြောင့် အတွေးစလေး ပကြကြာ သတိပြနဝြငလြာ၏။
” သှားစို့ “
” အင်း
နိုင်ဦး လကအြား တွဲကာ နှစ်ဦးသား အိမအြပေါထြပ် တကခြဲ့ကြ၏။ လှကေားအတိုင်း ရငခြုနစြှာဖြင့် တကလြာရာ ပထမဆုံး တွမှငေရြသော အိပခြန်းမှ ကြောကြာ ဒုတိယ အိပခြန်းသို့ ဝငလြာခဲ့ကြသည်။ အိပခြန်းထဲတွင် စားစရာ သဈသီး သဈနှံ အခွို့နှင့် ဝိုငပြုလင်းများ ဖနစြားပြဲ ခုံလေးပေါြ အစီအရီ ပြငဆြငထြား၏။ စားပြဲခုံဘေး တဖကတ်ခကြတ်ှင် လူနှစ်ယောကစြာ ကြောမှီ ဆိုဖာခုံလေး နှစ်ခုနှင့် အိပခြန်းထောင့တ်ှင် အမှင့် ၁ ပခန်ေ့ ရမှေုပမြှေ့ယာ တဈခုသာ ရှိ၏။
” ဝါလေး … စိတအြေးအေးထားနောြ … မကြောကန်ဲ့ … ဒါက … မောင့် လကဆြောငပြဲ “
ခုံပေါြ ထိုငလြကြအြနထေားဖြင့် ခငပြှန်းဖြစ်သူ နိုင်ဦး မကြန်ှာအား မော့ကြည့်ကာ မကြရြည် လညန်ရှောသည်။
” ဝါလေး … စိတမြပါရင် … မောင် အခုဖကြလြိုကမြယန်ောြ … မငိုပါနဲ့ “
” ဟင့်အင်း … မောင် … မောငပြေးတဲ့ လကဆြောငကြို … ဝါလေး ယူမှာပါ … ဘာနနေေ … ဝါလေး ရငဆြိုငမြယ် “
မကြတ်ောငမြွား ပုတကြာ မကြရြညစြများ သိမ်းဆည်းရင်း လငဖြစ်သူ စိတခြမွြးသာစရန်ေ ပြောနလေိုကြ၏။
” တူတူ … တူတူ … တူ …… “
” ဟဲလို … ကနွောြ မိုးမှင့်အောငပြါ … ကိုနိုင်ဦး ပြောတဲ့ လိပစြာ အတိုင်း မောင်းလာခဲ့တာ … ခွံရှေ့ ရောကပြါပြီ “
” အေး … ညီလေး အဈကို … လာပြီ … ခဏ “
နိုင်ဦးမှာ ဇနီးဖြစ်သူ နဖူးလေးအား ကုန်းနမ်းကာ ပုခုံးနှစ်ဖကအြား ညှဈရင်း အားပေးလိုကသ်ည်။ နှင်းထညဝြါမှာလည်း လငဖြစ်သူအား ပြုံးပြကာ လညပြင်းအား ဆှဲဖကရြင်း ပါးပြငအြား ရှှတကြနဲ့ ပြနန်မ်းနေ၏။ ဟူးကနဲ့ သကပြှင်းရှညကြှီး ခကြာ မကြာခင် ရငဆြိုငရြမည့် အရာအတွကြ အားမှေးထားလိုကတ်ော့သည်။ ၁၀ မိနဈခန့် အကြာ တံခါဖြင့်သံ ကြားလိုကရြသဖြင့် နှင်းထညဝြါ ကိုယလြုံးလေး ဆကကြနဲ့ တုနသ်ှားရ၏။
” ကလဈ … ကြှိ ကြှီ ……… ကြှိ “
တံခါး ပိတသ်ံဖြင့် ခွသေံသဲ့သဲ့ ကြားရာ အသံလာရာဆီ လှမ်းကြည့်လိုကတ်ော့သည်။ လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးနောကမြှ အရပမြနိမ့်မမှင့် ခန်ဓာကို ကစွလြဈတောင့်တင်းသော အသကြ ၂၅ နှစ်ခန့် လူငယတ်ဈဦး ဝငရြောကလြာ၏။
” ဟဲလို … မမဝါ… မင််ဂလာပါ “
လူငယ်၏ နှေးထွေးသော အပြုံးနှင့် နှုတဆြကစြကားသံကြောင့် ထိတလြန့်နသေော စိတမြွား အနည်းငယ် ပြလွေော့သှားရသည်။
” အင်း … ဒါ ဒါ ဒါနဲ့ “
” ကနွောြ့ နာမည် မိုးမှင့်အောငပြါ … လူရင်းတွကေ ကိုမိုး လို့ ခေါကြှတယ် “
မိုးမှင့်အောငမြှာ နှင်းထညဝြါ ဘေးနား ကပထြိုငရြင်း သူ့ကိုယသ်ူ မိတဆြကလြိုကသ်ဖြင့် နိုင်ဦးမှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ခုံတွင် ဝငထြိုငလြိုကရြ၏။
” အောျ “
” မမဝါ … မကြန်ှာမှာ ခွှေးတွေ … ရော့ … ဒါနဲ့ သုတ် “
ခဏလေးဖြင့် လူချင်ြးရင်းနှီးဖို့ မိုးမှင့်အောင်၏ အလိုကသ်ိမှုက အသုံးဝငသ်ှားခဲ့သည်။ နှင်းထညဝြါ ခွှေးသုတန်စဉြေ သူမ နှုတခြမ်းလေးအား ဆှဲစုပခြံလိုကရြတော့သည်။
” ပြှတ် … ပလပ် … ပြှတပြှှတ် “
” အု … ဖလု … အိုး … “
ခေါင်းနောကဆြုတကြာ ရှောငလြိုကသ်ောလြည်း မိုးမှင့်အောင် လကတ်ဈဖကကြ လငွမြှနစြှာ နှင်းထညဝြါ လညပြင်းအား သိုင်းဖကကြာ ဆှဲကပရြင်း နှုတခြမ်းဖူးဖူး လေးအား မိမိရရ ဆှဲစုပပြဈ၏။ ကြိုးစားရုန်းပမယ်ေ့ မိုးမှင့်အောင်၏ သနမြာသော လကမြှ ရုန်းထွကမြရခဲ့ပေ။ အနမ်းများအောကြ ရုန်းကနန်စဉြေ အပေါအြင်ျကြီလေးအား ဆှဲခွှတခြံလိုကရြသည်။
” ခဏ … နပေါဦး … ဟို ဟို … အို့ အာကြာ “
လငဖြစ်သူရှေ့မို့ ရှကစြိတန်ှင့် အတူ မကြန်ှာလေးရဲတွတ် နရော စကားမဆုံးသေး အတွင်းခံ ဘောလြီ အနကလြေး ခွိတဖြှုတခြံရကာ ဖြေးဥနသေော ရငသ်ားစိုငန်ှဈဖကကြ ဘှားကနဲ့ ပေါလြာတော့၏။ နှင်းထညဝြါ ခွဖြေား လကဖြွားများ အေးစကကြာ စိတလြှုပရြှား နသလေောကြ မိုးမှင့်အောငမြှာလည်း ရမျမကသ်ှေး ကြှနရသေည်။ နှင်းထညဝြါ လညတ်ိုင် ဖြေးဖြေးလေးအား လွှာဖြင့် ပင့်ယကကြာ လကန်ှဈဖကကြ အဆကမြပြတလြှုပရြှား နပြန်ေ၏။
ထမိန် အထကဆြငလြေးအား ဆှဲဖြညကြာ မတတ်ပထြရပရြင်း ခုံပေါထြိုငန်သေော နှင်းထညဝြါအား ပြေ့ခွီ၍ ရမှေုပ် မှေ့ယာနား လွှောကလြာခဲ့သည်။ မှေ့ယာပေါြ ပြေ့ခစွဉြ ထမိနအြောကန်ားစအား ဆကကြနဲ့ ဆှဲခွှတရြာ နှင်းထညဝြါ လကဖြှင့် လှမ်းဆှဲလိုကသ်ညကြို မမှီတော့ပေ။ နှင်းထညဝြါ မကြန်ှာလေး ပန်းရောငသ်န်းကာ နို့အုံ နှစ်ဖကအြား လကဖြှင့် သိုင်းယှကကြာ ကာထားလိုကရြပြနသ်ည်။
” အားပါး … လှလိုကတ်ာ … မမဝါရာ … ကိုနိုင်ဦး … တအား ကံကောင်းတယဗြွာ “
မှေ့ယာပေါြ ပကလြကအြနထေားနှင့် ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား စိထားသော နှင်းထညဝြါ ကိုယလြုံးအားကြည့်ကာ မိုးမှင့်အောင် မကြလြုံးများ အရောငတ်ောကလြာတော့၏။ နှင်းထညဝြါမှာ အပေါပျိုင်း ဗလာဖြင့် အောကပျိုင်း အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အနီလေး တဈထညသ်ာ ကနွတ်ော့၏။ အိကားနသေော ဖငကြှီးနှင့် ပေါငတ်နတ်ုတတ်ုတ် ဖြေးဖြေး ကြားထဲ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးမှာ စောကပြတအြုံလေး ဖုံးရုံသာ တတန်ိုငပြှီး ပြောကန်ရှောသည်။
မိုးမှင့်အောင် နမ်းကတည်းက အဖုတန်ှုတခြမ်းသား နှစ်ဖကမြှာ ဖောင်းကြှလာသဖြင့် ပေါငန်ှဈလုံး စိထားခွိန် အတွင်းခံလေးအောကြ ခုံးမှောကန်တေော့၏။ နိုင်ဦးတဈယောကြ မိုးမှင့်အောင်၏ လှုပရြှားမှု့များအား ငေးကြည့်ရင်း စိတလြှုပရြှားနရသေည်။
မိုးမှင့်အောငမြှာ နှင်းထညဝြါ ခန်ဓာကိုယအြား အားရအောင် ကြည့်ပြီးမှ အပေါအြင်ျကြီခွှတရြာ ကစွလြဈသော ခန်ဓာကိုယပြေါြ ရငအြုပ် ကြှကသ်ားများ မို့နကော လကမြောင်းအိုး ကြှကသ်ားများက ဖုထဈစွာ ပေါထြှကလြာသည်။ နှင်းထညဝြါ ခိုးကြည့်နစဉြေ မတတ်ပရြပကြာ ဘောင်းဘီ ဇငဖြှင့်လိုကသ်ဖြင့် ပေါငကြှားမှ အတွင်းခံလေးထဲ အမှှောင်းလိုကြ ကပန်သေော လီးကြီးအား မှငလြိုကရြတော့၏။ မိုးမှင့်အောင် ပေါငကြှား ကြည့်ရင်း နှင်းထညဝြါ မကြလြုံးလေး ပြူးကာ နှုတခြမ်းလေး ဟသှားမိသည်။
နှင်းထညဝြါ နှုတခြမ်း နှစ်လှှာ ဟလိုကသ်ညန်ှင့် မိုးမှင့်အောငမြှာ မှေ့ယာပေါြ ခေါင်းရင်းဘကြ ဒူးထောကတ်ိုးကပရြင်း ညာလကန်ှင့် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီထဲမှ လီးအား ထုတကြာ လီးထိပကြို ကိုငပြှီး ပါးစပထြဲ ဇပကြနဲ့ ထိုးသှင်းပစ်၏။ တဆကတ်ည်း မကြန်ှာလှဲကာ ရှောငလြိုကသ်ော နှင်းထညဝြါ နဖူးပြငလြေးအား ဖြိရင်း လီးနှင့် နှုတခြမ်းလေးအား ဆှဲကပထြားလိုကပြှနသ်ည်။ နှင်းထညဝြါ ဖုန်းထဲ မှငခြဲ့သော မိုးမှင့်အောင် လီးအား အနီးကပ် ကြည့်နစဉြေ ပါးစပထြဲ အသှင်းခံရကာ ဒဈဖူးမှ အာခေါင် ထောကမြိသဖြင့် ဝေါ့ကနဲ့ ပျို့တကလြာတော့၏။
” အု … ဝု …… ဖလူးးးး … ဝေါ့ “
လငတ်ောမြောင် နိုင်ဦးရှေ့ သူစိမ်းယောကြွား တဈယောကကြ ပါးစပကြို လိုးနပေါလား ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ခံစားမှု တမွိုးလေး ဖြစ်နရပြေနသ်ည်။ မိုးမှင့်အောငမြှာ နှင်းထညဝြါ နှုတခြမ်း ဖူးဖူးလေးအား မညှာမတာလိုးရင်း ရမျမကစြိတ် တောကလြောင် စသေော စကားလုံးများ တရစပ် ပြောနတေော့၏။
” အင့် … ဘယလြိုလဲ … မမဝါရဲ့ … ဖုန်းထဲကနဲ့ အပြငန်ဲ့ တူရဲ့လား … ကနွောြ့ လီးက … ဟင်းဟင်း … ကြည့်ပါဦး … ရော့ အင့်အင့် “
” အု ဝူးးးး … ဖူး ပလှပ် … ဝူး ဖလူး “
ပါးစပထြဲ အလိုးခံရသဖြင့် တဝူးဝူး တဖူးဖူးဖြင့် အနရေ ခကန်ပြန်ေ၏။ လညပြင်း ကြှကသ်ားများ လွော့ကာ လီးအား ကြိတမြှိတ် မွိုစဉြ အတွင်းခံဘောင်းဘီ လေးအောကြ စောကဖြုတလြေးထဲမှ အရညလြေးများ စိမ့်ထွကန်သညေကြို ခံစား သိရှိလိုကသ်ည်။ ရှေ့တည့်တည့်မှ လငတ်ောမြောင် နိုင်ဦး၏ မကြန်ှာမှာ အားရကြနပြေ နသညေကြို တွေ့မှငန်ရပြေန်၏။
” ဒါလား … လငမြယား သံယောစဉြ … မောငရြယ် … ကြည့်ပါဦး … မောင့် မိန်းမကို … သူစိမ်းယောကြြားက … မောင့်ရှေ့မှာ … ပိုငစြိုး ပိုငန်ှင်း လုပပြှနတော … မောင် သဝနမြတိုဘူးလား … ဘာမှ မခံစားရဘူးလား … မခစွတ်ော့ တာလား … အခစွလြွော့တာလား မောင် “
စိတထြဲမှ စကားလုံးများ အပြငထြှကမြလာတော့ပေ။အိပခြန်းထဲ ထွန်းထားသော မီးရောငအြောကြ အသကရြှုသံ ရှိုကသ်ံများ ခပတ်ိုးတိုး ထွကပြေါန်သည်ေ။ မိုးမှင့်အောငမြှာ ပါးစပအြား လိုးရင်း ညာလကမြှ သူမ ပေါငကြှားထဲ အတွင်းခံဘောင်းဘီ အပေါမြှ စောကပြတလြေးအား ဖိပြတန်ကော ဘယလြကကြ နို့အုံအား ညှဈခွနပြေနေသ်ည်။
” အ …… ကြှတ် … ကြှတ် …… အင်းဟင်း “
အသကရြှူမှားလာပြီး စိတလြှုပရြှား နရင်ေး လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးကို ကြည့်လြိုကတ်ော့လည်း မကြလြုံးများက စိတဝြငတ်စားနှင့ြ အရောငလြဲ့နကော တားခိုင်းမည့် အရိပအြရောင် မမှငရြပေ။ ထိုစဉြ မိုးမှင့်အောင် ဆီမှ စကားသံလေး သူမနားထဲ တိုးဝငလြာရာ မကြန်ှာလေး ရဲတွတန်တေော့သည်။
” အိုရြ … ဝါလေး … မလုပန်ိုငဘြူး … မ လုပ် ……… “
မိုးမှင့်အောငမြှာ နှင်းထညဝြါအား အပေါမြှ ခွလိုးပေးရန် ပြောရင်း နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးထဲမှ လီးအား ဆှဲထုတ် ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ ပါးစပထြဲမှ လီးအား ဆှဲထုတလြိုကသ်ညန်ှင့် ခကြခြငွြး စကား ပြနပြှောလိုကြ၏။ သူမ စကားမဆုံးခင် မိုးမှင့်အောင်၏ သနမြာသော လကန်ှဈဖကကြ စောကပြတလြေးနှင့် နို့အုံ ဆီမှ ခွာကာ ခွိုင်းမှ မပြီး မှေ့ယာပေါြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဒူးထောကြ ထိုငခြိုင်းကာ ပုခုံးနှစ်ဖကအြား ဆုပကြိုင် ထားလိုကြ တော့သည်။
” စိတလြှတကြိုယလြှတ် ခံစားလိုကပြါ … ဝါလေးရာ … မောင့်ကို ခစွရြင် … ရှေ့ဆကပြေးပါကြာ “
” ဟမ် … မောင် “
နှင်းထညဝြါ မှာ လငဖြစ်သူ စကားကြောင့် မကြန်ှာလေး ရဲကာ မကြလြုံးလေး ပြူးသှားရ၏။ သူမ မကြန်ှာပေါတ်ှင် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ခံစားခကြပြေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါန်ပြေီး ပြနလြည် အရှဲ့တိုကခြငွသ်ော စိတမြွား အခွိန် ခဏလေးအတွင်း ပြောင်းလဲသှားတော့သည်။
” ကိုမိုး … အဆုံးထိ ကြိုးစားပေးပါကြာ … တကယကြို အဈကို့မိန်းမ … ကာမသုခလေး အပြည့်အဝ ခံစားစချင်ေတ်ာပါ “
” ဟုတ် … ကိုနိုင်ဦးက စိတစြောနတော … တကယတ်ော့ … မမဝါက … အဆငသ်င့် မဖြစ်သေးဘူးဗွ “
နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ ခငပြှန်းဖြစ်သူနှင့် မိုးမှင့်အောင် စကားကြောင့် သူမ စိတမြွား ကြှလာကာ ပြနလြညတ်ုံ့ပြနရြန် အားယူလိုကတ်ော့၏။ အရှဲ့တိုကကြာ သူစိမ်းယောကြြား တဈယောကန်ှင့် လငဖြစ်သူ စိတတ်ိုင်းကြ အလိုးခံရန် ဆုံးဖြတခြကြြ ခလွိုကသ်ည်။
” ဝါလေး … အဆငသ်င့် မဖြစ်သေးဘူးလို့ ဘယသ်ူ ပြောလဲ “
” ဟမ် “
” ဟင် “
နိုင်ဦးရော မိုးမှင့်အောငပြါ အံအောမှငသ်ကြ သှားရတော့၏။ အထူးသဖြင့် နိုင်ဦးမှာ နှင်းထညဝြါ နောကတ်ဈယောကြ ဖြစ်လာတာလား သချောကြည့်ယူနရသေည်။ နှင်းထညဝြါမှာ စကားဆုံးသညန်ှင့် မကြဝြန်းရှဲကြီးများဖြင့် လငတ်ောမြောငန်ိုင်ဦးနှင့် မိုးမှင့်အောငကြို ကြာပါပါကြည့်ရင်း ဒူးထောကလြကြြ အနထေားမှ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ လေးအား ဆှဲခွှတ် လိုကသ်ည်။
ဒူးတဈဖကဆြီကြှကာ ခွှတရြင်း အတွင်းခံဘောင်းဘီ ကြှတသ်ှားသညန်ှင့် ပေါငကြှားမှ စောကပြတအြုံလေး ကားထွကလြာ၏။ သူမရှေ့ ဒူးထောကထြိုငန်သေော မိုးမှင့်အောင် ပေါငခြှံအား ညာဘကြ လကဖြဝါး လေးဖြင့် ပြတသ်ပရြင်း ထောငမြတန်သေော လီးအား လကခြလယ် လကမ် ကြေးကာ ဂွင်းထု ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ ထောငမြတန်သေော မိုးမှင့်အောင် လီးအား မယားဖြစ်သူ ဂွင်းထုပေးစဉြ နိုင်ဦးမှာ ဆကကြနဲ့တုနကြာ ကြကသ်ီးတဖြန်းဖြန်း ထရင်း ရငထြဲ တဒိုင်းဒိုင်းဖြင့် စိတလြှုပရြှားနရေ၏။
” ကိုမိုး … ဘောင်းဘီ … ခွှတလြိုကြ “
မိုးမှင့်အောငမြှာ နှင်းထညဝြါ စကားကြောင့် ဘကကြီဘောင်းဘီအား ထခွှတလြိုကသ်ည်။ ကြှကသ်ားများ ထွကန်သေော ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ကြားမှ လီးကြီးမှာ နှင်းထညဝြါ ဂွင်းထုပေးထားသဖြင့် တဇပဇြပ် တုနခြါနေ၏။ မှေ့ယာပေါြ ပြနထြိုငစြဉြ ခန်ဓာကိုယ် ဗလာဖြစ်သှားသော မိုးမှင့်အောင် လီးအား လီးတနတ်လွှောကြ သှားလေးဖြင့် ဖိကိုကြ ပေးလိုကတ်ော့သည်။ နှင်းထညဝြါ လကန်ှဈဖကမြှာ ကြှကသ်ားများ ဖုထဈနသေော မိုးမှင့်အောင် ပေါငတ်နအြား ပြတသ်ပရြင်း လီးအရညပြှားအား လွှာဖြင့် အပြားလိုကြ ယကပြေးလိုကပြှန်၏။
မိုးမှင့်အောင် ဘယဘြကြ ခွထေောကြ ဘေးတွန်း ကပကြာ လငဖြစ်သူ နိုင်ဦး မှငစြရန်ေ မိုးမှင့်အောင် လီးကြီးအား ဆုပကြိုငရြင်း လီးအရညပြှားအား စုလိုကြ ဖြဲလိုကြ လုပပြှလိုကသ်ည်။ နိုင်ဦးတဈယောကြ မယားချောလေးမှ သူစိမ်းယောကြြား၏ လီးကြီးအား ပြတသ်ပပြှရာ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးက တင်းကနဲ့ တင်းကနဲ့ ဖြစ်လာတော့သည်။ နှင်းထညဝြါမှာ ရမျမကစြိတ် အစွမ်းကုနဖြှင့်ကာ လငဖြစ်သူအား သူမ ဘယလြောကြ ရမကပြှင်းထနတ်တကြှောင်း ပြသလိုကြ၏။
ဆံနှယမြွား ပုခုံးပေါမြှ နောကကြွောဘကသ်ို့ လှတန်သေော လကတ်ဈဖကဖြှင့် သပခြကြာ ခါးညှတ် ခေါင်းငုံ့ရင်း လဥများအား ဆှဲစုပပြှီး လီးအရင်းမှ အဖြားသို့ ပင့်ယကပြေးပြနသ်ည်။ မိုးမှင့်အောငမြှာ ထငမြှတမြထားသော နှင်းထညဝြါ၏ တုံ့ပြနမြှုကြောင့် ခေါင်းမော့ကာ တရှီးရှီးဖြင့် စုပသ်ပန်ရေ၏။ လွှာဖြားလေး ဒဈဖူးအောကြ မေးသိုင်းကြိုးနား အရောကြ လီးထိပအြား နူတခြမ်းလေးဟကာ ဆှဲစုပရြင်း လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးအား မကြလြုံးလေး ဆှကြည်ေ့လိုကပြှနသ်ည်။
ဇနီးချောလေး၏ နှုတခြမ်းလေးထဲ မိုးမှင့်အောင် လီးတဝကလြောကြ ဝငသ်ှားသညန်ှင့် နိုင်ဦးမှာ လှုပလြှုပရြှားရှား ဖြစ်လာခဲ့၏။ ထငမြှတမြထားသော ဇနီးချောလေး၏ အပြုမူကြောင့် အသကရြှူရန် မေ့လွော့ကာ မလှတတ်မ်း စူးစိုကကြှည့်နေ တော့သည်။ နှင်းထညဝြါမှာလည်း သူစိမ်း ယောကြွားတယောကြ၏ လီးအား လငဖြစ်သူရှေ့ စုပပြှနမေိသဖြင့် ဖောမြပြနိုငသ်ော ဝဒနောလေး တဈခု ခံစားလာရ၏။ ရှကစြိတတ်ဝကြ ကာမစိတတ်ဝကဖြှင့် လီးကြီးအား ပါးစပထြဲ ရသလောကသ်ှင်းကာ ခေါင်းလေး နိမ့်လိုကြ မှင့်လိုကန်ှင့် စုပပြေးနသည်ေ။
တခကြတ်ခကြြ မိုးမှင့်အောင် ခါးကော့ထိုးနသဖြေင့် လီးထိပကြ အာခေါငပြွော့လေး ထောကမြိကာ ပျို့နရေ၏။ ခဏ ရပကြာ လီးအား ပါးစပမြှ ထုတပြှီး အသကဝြအောင် ခိုးရှူခွိန် လီးထိပ်၌ နှင်းထညဝြါ နှုတခြမ်းမှ သှားရည် အကြိခွှဲလေးများ တွဲလဲခိုနတေော့သည်။
နိုင်ဦး တဈယောကြ ပုဆိုးအပြငမြှ လီးအား ဆုပကြိုငပြှတသ်ပ် နသညေကြို မှငသ်ညန်ှင့် နှင်းထညဝြါတဈယောကြ နှုတခြမ်းလေး တွန့်ကာ ပြုံးလိုကပြှန်၏။ သူမ စိတပြါလာလငွြ ထိထိမိမိနှင့် စုပပြေးတတကြှောင်း လငဖြစ်သူ အသိဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ မိုးမှင့်အောင် လီးကြီးအား ညာလကလြေးဖြင့် အထကအြောကြ ပြတတ်ိုကရြင်း လီးအရင်း အောကဖြကြ လဥနှစ်လုံးအား ပြှတကြနဲ့ ပြှတကြနဲ့ အသံမှညအြောင် ပြနစြုပပြှ လိုကသ်ေး၏။
” မောင် … ကိုမိုးကို ကြည့်ပါဦး … အသကရြှူဖို့တောင် သတိရသေးရဲ့လားလို့ “
မိုးမှင့်အောင် လဥ နှစ်လုံးအား တလှည့်ဆီ စုပကြာ ပါးစပမြှ ဆှဲထုတလြိုကပြှီး လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးအား လှမ်းပြောနသည်ေ။ မိုးမှင့်အောငမြှာ မကြလြုံးများ မှိတကြာ လီးစုပပြေးနသညေကြို ငှိမသ်ကစြှာ ခံယူနေ၏။
” ဝါလေး … စောကပြတလြေးလည်း … အရညတ်ှေ စို့ပြီး ဖောင်းကားနတော ကြည့်စမ်း “
နှင်းထညဝြါ ဘေးတိုကြ ဒူးထောကလြကြြ အနထေားနှင့် လငဖြစ်သူအား ပေါငလြေး ဖြဲပြလိုကပြှန်၏။ သူမ ပေါငကြှားထဲ အမှှေးပါးလေး ဖုံးအုပထြားသော စောကပြတန်ီတာရဲလေးမှာ သိသိသာသာပင် ဖောင်းကြှနသည်ေ။ နိုင်ဦး သူမပေါငကြှားထဲ လှမ်းကြည့်သညန်ှင့် လွှာဖြားလေးဖြင့ြ တဇပဇြပတ်ုနန်သေော မိုးမှင့်အောင် လီးထိပအြား မထိတထိလေး ယကပြှလိုကြ၏။
” ကိုမိုးရဲ့ … လီးကြီးကို ကြည့်ပါဦး … ရမ်းခါနတော … သနားစရာလေး “
နှင်းထညဝြါမှာ လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးအား ပြောလည်းပြော မမှင် မှငအြောင် မိုးမှင့်အောင် လီးအား ညာလကဖြှင့် ဖြဲကာ ဒဈဖူးအား ပါးစပဖြှင့ြ ဖမ်းငုံလိုကပြှနသ်ည်။ မိုးမှင့်အောင် တဈယောကြ ဘာစကားမှ ပြနမြပြောနိုငပြဲ ကာမမီးများ ပြင်းပြင်းထနထြန် တောကလြောင် နရေ၏။ နှင်းထညဝြါမှာလည်း လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးအား ခနဲ့ရင်း မိုးမှင့်အောင် လီးအား မကမြကမြောမော စုပပြေးနမေိသဖြင့် စိတလြှုပရြှားနရလေသည်ေ။ ညာလကဖြှင့် ဂွင်းထုပေးကာ လီးထိပအြား ပါးစပထြဲမှ အကြှတမြခံပဲ ပါးခွကအြောင် စုပရြင်း လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးအား မကြဝြန်းရှဲကြီးနှင့် လှမ်းကြည့်လြိုကပြှန်၏။
မိုးမှင့်အောင် နှုတခြမ်းမှ တအီးအီး ငှီးရင်း နှင်းထညဝြါ ခေါင်းအား ဆှဲလိုးတော့သည်။ ခဏအကြာ ကိုယလြုံးတီး အနထေားဖြင့် ပကလြကလြှနကြာ နှင်းထညဝြါအား ခွခိုင်းလိုကပြှန်၏။ နှင်းထညဝြါမှာ လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးအား ကြောပေးလကြြ အနအထေားဖြင့် မိုးမှင့်အောင် လီးပေါြ တကခြှကာ စောကခြေါင်းပေါကန်ှင့် ဒဈဖူးအား တေ့ရင်း ဖိခလွိုကသ်ည်။
နိုင်ဦး တဈယောကြ သူ့အား ကြောပေးကာ မိုးမှင့်အောင် ခါးပေါြ ခွလိုးနသေော မယားဖြစ်သူအား အနီးကပ် ကြည့်ရင်း ဖောမြပြနိုငသ်ော ကာမစိတမြွား ထကြှနရေ၏။ မိုးမှင့်အောင် လီးကြီး ဝငထြှကန်သေော စောကပြတန်ီတာရဲလေး အထကြ ဖငဝြနီညိုလေးအား ကြည့်ကာ ပစ်လိုးချင်သ်ည့် စိတမြွား တဖြားဖြား ပေါလြာတော့သည်။
ထိုခွိန် နှင်းထညဝြါမှာ လီးအရင်းထိ အားပြင်းပြင်း ဖိဆောင့်ခမွိသဖြင့် သားအိမဝြလေးအား လီးထိပကြ ထောကမြိရာ အားကနဲ့ အောလြိုကရြ၏။ ခေါင်းလေးမော့တကကြာ စောကပြတလြေးထဲ ကငွသ်ှားသဖြင့် ဖငကြှီး ပြနမြကြှပဲ ခဏငှိမန်ရော မိုးမှင့်အောငမြှ ဖငသ်ားစိုင် နှစ်ခွမ်းအား လကဖြှင့် ပင့်မကာ လီးပေါြ ဆောင့်ခနွပြနေသ်ည်။
နိုင်ဦးမှာ တအားအား ညည်းကာ အောဟြဈနသေော မယားချောလေး၏ ဖငဝြနီညိုလေးအား လွှာဖြားလေးဖြင့် ယကပြေးလိုကြ၏။ ခဏအကြာ နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ ဖငကြှီးကော့ကာ တဘှတဘြှတဖြှင့် ဖိဆောင့်နတေော့သည်။ သူစိမ်း ယောကြြားလီးကြီး စောကခြေါင်းထဲ ထည့်လိုးရင်း လငဖြစ်သူမှ ဖငဝြလေး ယကပြေးသဖြင့် နာကငွမြှု့များ လွော့ကာ ရမျမကစြိတမြွား ထကြှလာရ၏။
မိုးမှင့်အောင် လဥနှစ်လုံး ကြူံ့ဝငသ်ညအြထိ ဖငသ်ားစိုငကြှီး မှှောကကြာ အားရှိသလောကြ ဖိဆောင့်နရော နိုင်ဦးမှာ ဖငဝြလေး ယကပြေးနရောမှ ရပလြိုကတ်ော့သည်။ မိုးမှင့်အောငကြလည်း နှင်းထညဝြါ ဖိခတွိုင်း အောကမြှ ပြနပြှီး ပင့်လိုးပေး၏။ နှင်းထညဝြါ ဖိအခွ လီးကြီး စောကပြတ် နီတာရဲလေးထဲ တိုးဝငသ်ှားပြီး အဖုတ် နှုတခြမ်းသားလေးများ လိပဝြငသ်ှားရာ ဖငကြှီးပြနအြကြှ လီးပတပြတလြည် အဖုတ် နှုတခြမ်းသားများ အပြငစြူထွကြ ကနွန်ပြနေသ်ည်။
နိုင်ဦးတဈယောကြ တုနတ်ုနရြီရီဖြင့် ထရပကြာ ပုဆိုးခွှတခြပြဈလိုကတ်ော့၏။ ဖငကြှီး မှှောကလြိုကြ ဖိခလွိုကဖြှင့် မိုးမှင့်အောငအြား ခွလိုးနသေော မယားဖြစ်သူ ခါးလေးအား ဖမ်းထိန်းရင်း နောကဖြကမြှ ဒူးထောကန်ရောယူကာ ဖငဝြလေးထဲ လီးထိပဖြှင့် တေ့ပြီး မရမက ဖိသှင်းပစ်သည်။ ခကြခြငွြး လီးဝင် လီးထွကသ်ံများ ညည်းသံများ ဆူညံသှားတော့၏။ အထူးသဖြင့် နှင်းထညဝြါ အောသ်ံလေး စူးထွကန်သည်ေ။
” အားးးး အားးးး … သပြေီ သပြေီ … သပေါပြီ မောငရြယ် … အမလေးးး ကြှတကြွှတ် … အဲတာ … ဖင် ဖင် …… ဖငပြေါကကြှီး … မောငရြဲ့ “
မိုးမှင့်အောင် လီးကြီးအား အရသာခံပြီး အပေါမြှ ခွလိုးနရော နောကကြွောဘကမြှာ လငဖြစ်သူ နိုင်ဦးက ဖငပြေါကလြေး ဆောင့်လိုးနသဖြေင့် လီးအရသာ ပြောကကြာ နာကငွမြှု့များ အစားထိုး ဝငရြောကြ လာတော့၏။ မိုးမှင့်အောငမြှာ နှင်းထညဝြါ အောသ်ညန်ှင့် အောကမြှ ပါးစပခြငွြး တေ့စုပကြာ နို့အုံလေး ညှဈခွပေေးရင်း ဆကမြလိုးပဲ ရပထြားလိုကသ်ည်။ နိုင်ဦးမှာ မယားဖြစ်သူ နှင်းထညဝြါ၏ အောသ်ံလေး ကြားနသေောလြည်း ရမျမကစြိတ် ထကြှနသညေမြို့ ခါးလေးအား ဆှဲကာ မနားတမ်း ဆှဲလိုးနေ၏။
နှင်းထညဝြါ တဈယောကြ ခေါင်းလေးရမ်းကာ အောဟြဈနရင်ေး အံကြိတခြံနရသေည်။ တဖြည်းဖြည်း ဖငအြတွင်း ကြှကသ်ားများ လွော့ခကြာ အလိုကသ်င့် ဖြင့်ထားမှ လီးဒဏအြား ခံနိုငလြာ၏။ မိုးမှင့်အောင် နှုတခြမ်းအား ဖိစုပပြေးရင်း အောကမြှ ပင့်လိုးပေးရန် ကပပြှောလိုကပြှနသ်ည်။
မိုးမှင့်အောင် ကလည်း နှင်းထညဝြါ ဖငခြံနိုငလြာကြောင်း ရိပမြိသဖြင့် နိုင်ဦး လီး ဖငထြဲမှ ပြနအြထုတ် အောကမြှ ပင့်လိုးကာ ဖငထြဲ လီးပြနဝြငလြာသညန်ှင့် သူ့လီးအား တဝကခြန့် ထုတထြားပေး၏။ နှင်းထညဝြါမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် လီးနှစ်ချောင်း တပျိုငထြဲ အလိုးခံရင်း ကာမစည်းစိမမြွား ထူးထူးကဲကဲ ရှိနသည်ေ။
စောကရြညမြွား ခဏတိုင်း ပန်းထွကကြာ တခွီးပြီးတခွီ မွော့နအေောင် ခံစားနရေ၏။ ထူးဆနသ်ညကြ ရမျမကစြိတ် ကမွသှားပဲ လီးနှစ်ချောင်းလုံး ဖငရြော အဖုတရြော တပျိုငထြဲ အလိုးခံနရသေညကြို နှစ်ခွိုကစြှာ ခံယူချင်န်ေ တော့သည်။
မိုးမှင့်အောင် ပြနသ်ှားသညန်ှင့် လငမြယား နှစ်ယောကြ သန့်ရှင်းရေးလုပကြာ အိပခြန်းထဲ နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ ဖကအြိပ် လိုကကြှ၏။
မနကခြင်း နရေောငဖြွော့ဖြော့လေး ပြတင်းပေါကမြှ ဝငရြောကလြာပြီး ကြေးငှကသ်ံလေး များကြောင့် နှင်းထညဝြါ အိပယ်ာနိုးလာခဲ့သည်။ ဘေးနား နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောန်သေော လငတ်ောမြောင်၏ ပါးပြငအြား နမ်းက အိပယ်ာ ထလိုကတ်ော့၏။ စူးကနဲ့ ဖငဝြလေးမှ နာကငွြ သှားသဖြင့် ခဏ ပြနထြိုင် လိုကရြပြနသ်ည်။ တဆကထြဲ မနေ့ည မှေးနေ့ လကဆြောင် အကြောင်း ပြနတ်ှေးမိရင်း မကြန်ှာလေး ပန်းရောင် သန်းလာခဲ့၏။ သူမ ဘဝတွင် အထူးခွားဆုံး လကဆြောငလြေးမို့ စိတထြဲ တသိမ့်သိမ့်ဖြင့် ရှကရြှံ့ကြညန်ူး နရပြေနသ်ည်။
” မှေးနေ့ လကဆြောငအြတွကြ … ကြေးဇူးပါ မောငရြယ် “
စိတထြဲမှ တီးတိုး ရှတဆြိုရင်း ကုတငပြေါမြှ ဆင်းကာ ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့တော့၏။
ပြီးပါပြီ။