အခန်း (၁)
“နငကြှိုကသ်လို လုပပြါကြာ… ငါ့ကို အသုံးပြုလို့… မိုကမြဲစွာ မီးတောကထြဲ… ခုနဆြင်းစွာ စတေးလိုကတ်ော့မယ်”
ငှိမသ်ကန်သေော iphone လေးထံမှ စညသ်ူလှငရြဲ့ အပြင်းစားသီချင်ြးသံ ပေါထြှကလြာလွှင် အကြငန်ာက display ပေါြ ငုံ့ကြည့်လြိုကကြာ နှုတခြမ်းတဈခကြြ စုတသ်ပလြိုကမြိပြီးနောကြ ဘေးမှာ စာဖတန်သေော ဂင်ျဂါကို လကလြှန်းတို့လိုကသ်ည်။ ဂင်ျဂါက ဘာလဲဟူသော အကြည့်မြွိုးဖြင့ြ မေးဆတပြှလွှင်
“ဒီဇယားကို ရှင်းပေးစမ်းပါဦးဟာ …. နငဖြှတမြှ ပြတမြှာမို့ပါ”
“အခုမှ လာပြီး ရှင်းပေးပါ လုပမြနနေဲ့… ကိုယ့ဟြာကိုယပြှော… ဒီဇယားစတုန်းက ငါပါခဲ့လို့လား”
“ဪ ဂါဂါကလည်းဟာ… နငမြပါပမယေ့ြ သိတော့သိနတောပဲမလားလို့… လုပပြါဟာ… ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ပြဲသိမ်းလိုကစြမ်းပါ…”
“လူမိုကလြုပရြမယ့ြ အခန်းဆို ငါ့ကိုခိုင်းပြီ… ကြငန်ာစုတ်”
ဂင်ျဂါ မကြစြောင်းတဈခကြထြိုးရင်း ဖုန်းကို ကောကယ်ူကာ နားထောငလြိုကသ်ည်။ မရှင်းပေးလို့လည်း ရမည့ပြုံ မပေါပြါ။
“ဟယလြို”
“ကြငန်ာလား”
“မဟုတဘြူး… ကြငန်ာ ရှငန်ဲ့ ဖုန်းမပြောချင်လြို့ ရှောငန်တယ်ေ”
“ရှောငလြို့ရမလား … ကိုယကြ ကြငန်ာ့ခစွသ်ူပါ… ကိုယ် ကြငန်ာနဲ့ပဲ ဖုန်းပြောချင်တ်ယ်… ကြားလူတွနေဲ့ မပြောချင်ဘြူး”
“ဒီမယ် ကိုယ့လြူ… ရှငဘြယသ်ူလဲတော့ မသိဘူး… ကြငန်ာ့မှာ ရည်းစားတွကေ ပေါမှပေါ… ပြီးတော့ ဖုန်းမကိုငခြငွလြို့ ရှောငန်တယ်ေ ဆိုရင် ရှငသ်ိဖို့ကောင်းပြီ… ယောင်ျကြားသိကျခာ မထိခိုကခြငွရြင် နောကဆြုတလြိုကတ်ော့… နောကလြည်း ဆကမြနနေဲ့တော့… ကြငန်ာက ဖြတပြှီးသား ဇယားတဈခုကို ပြနမြဆကတ်တဘြူး… ပေါကတ်ယန်ောြ”
“တောကျ”
“လာ တောကခြေါကမြနနေဲ့… ကိုယ့ဟြာကို အဖြစ်မရှိဘဲနဲ့…”
“မင်း…. မင်း.. ဘယသ်ူလဲ”
ဟိုဘကကြ သကောင့သ်ားက ရှူးရှူးရှဲရှဲ ဒေါသထွကလြာလွှငတ်ော့ ဂင်ျဂါက ဟကခြနဲ ရယလြိုကရြင်း
“မင်းက ကြငန်ာ့ရဲ့ boyfriend လို့လည်းဆိုသေးတယ်… ငါ့ကို ဘယသ်ူမှန်းမသိရငတ်ော့ မင်းတောတ်ောည်ံ့သှားပြီ”
ဟု ပြောလည်းပြော ဖုန်းလည်းခပြဈလိုကကြာ ကြငန်ာ့ဘကသ်ို့ ပစ်ပေးလိုကတ်ယ်။
“ကဲ ဒီတဈခါရဲ့ ကံဆိုးသူမောငရြှငကြ ဘယသ်ူလဲ… ငါ့ကိုပြောပြစမ်းပါဦး ကြငန်ာမ”
“ဟို ဇောထြိန် ဆိုတဲ့ hiphop အဆိုတောလြိုလို ဘာလိုလို အကောငပြေါ့ဟာ… ပြောတော့ဖြင့ြ လတဈေလုံး မိုးတဈလုံးနဲ့… ကြငန်ာ ဖီးလလြာအောင် လုပပြေးမယလြေး ဘာလေးနဲ့… အာပလာ”
“ဘယလြိုဖြစ်လို့လဲ… သေးသေးလေးလား”
“ဂါဂါ… နငကြလေ… ရည်းစားမထားဖူးမှန်း သိပသ်ိသာတာပဲ… မသမခွေင်း မှတထြား… လကန်ကဆြိုတာ ကြီးဖို့မလို၊ ဗွူဟာသိဖို့သာ လိုသညတ်ဲ့… သူ့ဟာကြီးက ကြီးတော့ကြီးပါရဲ့… တပထြှကကြှီးဖြစ်နတေော့ ငါ့မှာ ဟတကြော့ကြီး ဖြစ်နတယ်ေ… သူနဲ့ ရည်းစားဖြစ်တဲ့ နှစ်လအတွင်းမှာ ငါမပြီးတာကြာပြီ… အဲဒီတော့…”
“အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ”
ဂင်ျဂါ မေးခွန်းဆုံးအောငတ်ောင် မမေးလိုကရြခွေ။ ဂင်ျဂါ နှုတခြမ်းတွကေို ကြငန်ာက နမ်းဖို့ ကြိုးစားလာတော့ ဂင်ျဂါ ရယပြှီးရှောငလြိုကတ်ယ်။ ဂင်ျဂါရှောငလြို့မရအောင် ကြငန်ာက သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဂင်ျဂါ ခေါင်းကို ညှပကြိုငထြားရင်း နောကတ်ဈကြိမထြပန်မ်းဖို့ ကြိုးစားပြနတ်ော့ ဂင်ျဂါ ကြငန်ာရဲ့ အနမ်းတွကေို တုံ့ပြနမြိတယ်။
ပထမတော့ ကြငန်ာစိတကြွနပေအြောင် တုံ့ပြနရြာကနေ နောကတ်ော့လည်း ကြငန်ာရဲ့ ဂင်ျဂါနှုတခြမ်းတွကေို မကမြကမြောမော ပြင်းပြင်းထနထြန် တိုကစြဈဆငမြှုအောကမြှာ စိတတ်ှေ လှတထြှကြ သှားပြီး လိုလိုလားလားနဲ့ အသကရြှူမှားလောကြ အောငကြို ပြနန်မ်းနမေိပါသည်။ ကြငန်ာ့ကိုယလြေးကို ဂင်ျဂါ ခပဖြှေးဖြေးလေး တွန်းထုတလြိုကတ်ော့ ကြငန်ာက ကုတငပြေါြ ပကလြကကြလေး ဖြစ်သှားသည်။
ဂင်ျဂါ ကြငန်ာ့မကြလြုံးထဲကို စူးစူးစိုကစြိုကလြေး တဈခကြကြှည့ရြင်း မပြင့တ်ပြင့လြေးဖြစ်နတေဲ့ ကြငန်ာ့ရဲ့ နှုတခြမ်းပါး နှစ်လှှာထဲကို ဂင်ျဂါ လွှာလေးထိုးထည့ပြေးလိုကရြင်း လွှာချင်ြးကစားနလေိုကတ်ာပေါ့။ ဂင်ျဂါ လကတ်ှကေို ကြငန်ာ့ရဲ့ အိမန်ရင်ေး ဂါဝနအြောကကြ ဘရာဝတမြထားတဲ့ ရုန်းကနန်တေဲ့ ရငသ်ားတွပေေါကြို တငထြားလိုကကြာ ပြတခြွပေေးနလေိုကသ်ည်။ မှုပန်တေဲ့ ကြငန်ာရဲ့ ဘယဘြကန်ို့သီးခေါင်းလေးတွကေို လကမြနဲ့ လကည်ှိုးညှပပြှီး ဆှဲထုတလြိုကြ ပြတခြွလေိုကန်ဲ့ ဂင်ျဂါ ညာဘကလြကကြ အလုပရြှုပန်ခေဲ့ခွိနမြှာ ကြငန်ာ့ဆီက ငှီးငှူသံလေးတွေ နှုတခြမ်းပါးထကဆြီက ထွကကြလွာခဲ့ပြီ။
ကြငန်ာရဲ့နှုတခြမ်းတွဆေီကနေ ဂင်ျဂါ အနမ်းတွကေို နို့လေးတွဆေီ ပို့လှှတလြိုကတ်ော့ ကြငန်ာ လူးလှန့လြာသည်။ နို့တွကေို စိတပြါလကပြါစုတပြေးရင်း ဂင်ျဂါ လကတ်ှကေို ဂါဝနအြောကကြ ပေါငတ်ံသှယသ်ှယလြေးတွပေေါြ ပြေးလှှားနစခေေဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အပေါကြို ရှရှလေးတကလြာပြီး ကြငန်ာရဲ့ ညီမလေးဆီ ရောကအြောငသ်ှားကာ လကခြွောင်းတွကေို ခပသ်ှကသ်ှကကြလေး ကစားနခေဲ့သည်။
ကြငန်ာ့ဂါဝနလြေးကို သှကသ်ှကကြလေး ခွှတလြိုကပြှီး ဂင်ျဂါရဲ့နှုတခြမ်းတွကေ ဘယဘြကန်ို့သီးခေါင်းမှ ညာဘကန်ို့သီးခေါင်း တဈလှည့စြီစုပရြင်း အောကဘြကသ်ို့ဆင်းအလာ ရှှကြင်ေးတကထြားတဲ့ ခကြကြလေးနားအရောကမြှာတော့ လွှာလေးနဲ့တဈခကြထြိုးကာ လှမ်းကြီစယလြိုကသ်ေးသည်။ သူမညီမလေးဆီမှ အရညကြှညမြွားကတော့ အိပရြာခင်းအထိပါ စိုရှှဲနပြေီဖြစ်သည်။ ခကြကြို မှှနတေေဲ့ ဂင်ျဂါရဲ့လွှာဖြားလေးက သူမကို ပိုမိုဖီးလတ်ကလြာစသည်ေ ထငပြါသည်။ ငှီးငှူသံများက ခပစြိတစြိတန်ဲ့ကယွလြောငလြာသည်။
ပေါငလြေးနှစ်ဖကကြို ဂင်ျဂါက လကတ်ှနေဲ့တွန်းထုတလြိုကပြှီး ပေါငအြတွင်းသားလေးတွကေို ဖြဖြလေးလကြပြေးခွိနမြှာတော့ ကောငမြလေးတဈယောကြ ဘယလြိုမှ မနနေိုငတ်ော့ဘဲ ဂင်ျဂါရဲ့ခေါင်းကို သူမလကန်ှဈဖကန်ှင့ြ အတင်းကိုငထြားပြီး သူမညီမလေးနှင့ြ ကြားလမသှေေးအောင် ကပထြားတော့သည်။ သူမရဲ့ စောကစြိလေးကို နှုတခြမ်းနှင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်းစုပယ်ူလိုကပြှီး လွှာဖြားလေးနှင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ကလိနလေိုကတ်ော့ ခါးလေးက ထိန်းမနိုငသ်ိမ်းမရ ကြှတကလြာခွိနကြာ
“အား…ဂါဂါ… အင့ျ… အား… ရှီး….”
လကကြလည်း စအိုဝလေးကို ကစားပေးလိုကခြွိနမြှာတော့ ဘာမှန်းမသိသော အသံစုံမှညတ်ှန် တောကတ်ီးရင်း ကြငန်ာရဲ့ စောကရြညတ်ို့က လာပကဖြှန်းကြသည်။ သူမ ပြီးသှားပြီပေါ့။ ဂင်ျဂါမော့ကြည့်လြိုကတ်ော့ တောတ်ောလြေးပငပြန်းသှားပုံရတဲ့ ကြငန်ာဟာ မကြစြေ့လေးမှိတရြင်း အသကပြှင်းပြင်းရှူနသည်ေ။ ဂင်ျဂါလည်း သူမဘေးနား ကိုယကြိုလှဲခရွင်း ဝငအြိပလြိုကပြှီး မကြစြိမှိတထြားလိုကသ်ည်။ ဂင်ျဂါလည်း မောနပြေီလေ။ ခဏအကြာမှာတော့ ဂင်ျဂါရဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို သူမနှုတခြမ်းတွေ လာဖိနမ်းနတော ခံစားရသည်။ တဈဆကတ်ည်းမှာပင် သူမလကတ်ှကေ ဂင်ျဂါရဲ့ ညီမလေးဆီ တိုးဝငလြာတော့
“မလုပန်ဲ့”
ဟု တားမိသည်။
“ဂါဂါကလည်း… ငါတဈယောကတ်ည်း မတရားရာကတွယ်.. အမြဲတမ်းဒီလိုပဲ… အမှနဆြို နငမြှ ရည်းစားမထားဘူးတော့ လုပတ်တမြှာ မဟုတဘြူး… ငါကသာ ငါ့အတွကြ နင့ကြို သငပြေးပြီး လုပခြိုင်းသလိုကြီး ဖြစ်မနဘေူးလား… နငလြည်း ဖီးလမြလာချင်ဘြူးလား”
“ရှူး… ငါတို့နှစ်ယောကကြှား ဒါတွမပြေောကြေး … နငကြောင်းဖို့က အဓိကလေ… ငါ ရည်းစားမထားဘူးဆိုတာ ငါ အခစွကြို မယုံလို့… နငပြှနလြုပပြေးချင်တ်ဲ့စိတကြို နားလညပြါတယ်… ရှေးရိုးဆနတ်ယလြို့ ဆိုချင်ဆြိုဟာ… တဈခွိနခြွိနမြှာ တွေ့လာနိုငမြလား မသိတဲ့ ငါ့လကတ်ှဲဖောကြို အကောင်းဆုံး ပေးဆပခြငွလြို့…”
“ပြောတော့ အခစွကြို မယုံဘူးလည်း ပြောသေးတယ်… တဈခွိနခြွိနမြှာ တွေ့လာနိုငမြလားမသိတဲ့ လကတ်ှဲဖောတ်ဲ့… ခစ်ခစ်”
“တောြ တန် တိတ်…. ပြောနဲ့တော့…ဗိုကဆြာပြီ… coffee circle ဒိုးရအောင်”
ဒါတောင် အဝတအြစားလဲနရင်ေးနှင့ြ ကြငန်ာက
“ဟဲ့… နင့ကြိုလိုကန်တေဲ့ ဟိုတဈယောကကြို စိတမြဝငစြားဘူးလား… အဲဒီအဆငလြေး မိုကတ်ယန်ောြ”
“ဘယတ်ဈယောကလြဲ။ ငါ့ကိုလိုကန်တောတွလည်ေး နင့ကြိုလိုကန်တောတွလေောကန်ီးနီးရှိတာပဲလေ”
ဂင်ျဂါက အေးအေးဆေးဆေး ပြနပြှောလိုကတ်ာ ဖြစ်သောလြည်း ကြငန်ာကတော့ သဘောတကဖြှင့ြ လကခြုပထြတီးသည်။ တကယလြည်း ဂင်ျဂါဆီမှာ အဲဒီလောကပြငရြှိသည်။ သူမတို့နှစ်ယောကယ်ှဉသ်ှားလွှင် ဂင်ျဂါရဲ့ရုပရြညကြ လကတ်ငအြမရေိကသူလိုလို မလေးရှားတရုတမြလိုလိုဖြင့ြ ဗမာမဆနသ်ောထူးခွားသည့ြ ရုပရြညကြို ပိုငဆြိုငထြားသူ ဖြစ်ပြီး ကြငန်ာကတော့ ကိုရီးယားမင်းသမီးလေးလို ဖြူဖြေးနုဖတခြွောမောသူဖြစ်သည်။ လှပုံလှနည်းကတော့ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ မတူကြဘဲ ကြငန်ာက သူ့အလှပုံရိပန်ှင့ြ လိုကဖြကသ်ည့ြ ပြုံးခွို မှမှ ညုတုတု မကြလြုံးမွိုးကို ပိုငဆြိုငထြားကာ ဂင်ျဂါကတော့ ခပတ်ညတ်ည် အေးစကစြကြ မကြန်ှာထားမွိုး ဖြစ်သည်။
ငါးပခွေောကလြကမြရှိသော အရပမြှင့ကြှီးနှင့ြ သှယလြလွခွန်ဓာကိုယပျိုငရြှင် ဂင်ျဂါသညလြည်း ဖြူနှဲ့၍ခစွစြရာကောင်းသူ ကြငန်ာလိုပင် ကောငလြေးများ ဝိုင်းဝိုင်းလညန်သေောလြည်း ဘယသ်ူ့သားဖြစ်ကာ ဘာကောငကြှီးဖြစ်နပေါစေ သူမကတော့ လှည့မြကြည့်ခြွေ။ ဂင်ျဂါမှာ ရည်းစားမရှိပမယေ့ြ ယောင်ျကြားလေးမိတဆြှအပေေါင်းအသင်းတော့ပေါပါသည်။ သူတို့က ဘာစိတည်ာစိတမြရှိဘဲ တကယ့ကြို ဘောဒြါစိတဓြာတ် မောငန်ှမစိတဓြာတဖြှင့ြ ပေါင်းတာမို့ စိတခြမွြးသာစရာကောင်းလှသည်။
” ဇွဲမာနကြို ပြောတာလေ။ အဲဒီဘဲ မိုကတ်ယဆြရာ”
ကြငန်ာက စိတပြကြသ်လိုနှင့ြ ကားသော့ကောကကြိုငလြိုကကြာ
“မှနမြှနလြုပ်။ ဗိုကဆြာပြီ”
ဟု ပြောပြီး ထွကလြာခဲ့တော့သည်။
—————————————————-
အခန်း(၂)
တုမရ နှင့ျ ဂင််ဂါမေ
ကနတ်ောကြှီး ကနစြပတ်ဈနရော၌
“ကဲကြာ… အပိုတွသေိပမြပြောချင်ဘြူး… မင်းတို့မိန်းမတွေ သိပဇြယားရှုပတ်ာပဲ… ပြတပြါပြီဆိုမှ အေးအေးဆေးဆေး ပြတကြှစမ်းပါ… ဒီတော့ ကိုယ့လြမ်းကိုယလြွှောကကြှတာပေါ့… မင်းလည်းသှားတော့… ငါလည်းသှားတော့မယ်”
တုမရက ပြောပြီးတာနှင့ြ ခကြခြငွြးကားပေါတ်ကြ ကာ မောင်းထွကလြာခဲ့လွှင် မမေီတဈယောကြ ဒေါသတကြီးနှင့ြ ခွဆေောင့အြောဟြဈကာ ကနွခြဲ့သည်။ သူသည် အဲဒီပုံစံကို နောကကြှည့မြှနမြှ တဈဆင့ြ ကြည့်ကြာ သဘောတကရွယမြောရင်း ကားကို အရှိနတ်ငကြာ မောင်းနှငလြာခဲ့သည်။
အင်း… ရည်းစားတဈယောကတ်ော့ သှားရှာပြီပေါ့…
သူသည် CD ထဲမှ သီချင်ြးကို လှမ်းဖြင့လြိုကသ်ောအခါ စိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုငသ်ီဆိုနသေော သီချင်ြးက မှူးကြှဝမ်းနည်းစွာ ထွကပြေါလြာသည်။
“ပိုးသားလကြေောင်းနဲ့ အဝေးသို့ထွကခြှာခဲ့၊ ရမှခွေေားခဲ့ပြီ ဘဝတွလည်ေး… ငါလကပြှလို့နှုတဆြကြ ရငမြှာဆို့လာဆဲ… ကြိုးစားပြီး ထိန်းထားလည်း ယောင်ျကြားတနမြဲ့ မကြရြညစြို့ပါတယ်…”
သီချင်ြးကတော့ သူ့အတွကခြံစားလို့ တောတ်ောကြောင်းသည်။ ဒါပမယေ့ြ မကြရြညစြို့ရလောကတ်ဲ့အထိ ခစွရြတဲ့မိန်းကလေးမွိုးတော့ တုမရ မတွေ့ဖူးသေးပေ။ သူက ကားမောင်းနတေုန်းမှာပဲ ဘောဒြါတွဆေီက ဖုန်းဝငလြာသဖြင့ြ နားထောငလြိုကလြွှင်
“ပြော…ဟေ့ကောင်”
“ငါတို့ coffee circle ရှေ့မလို့… မင်းရော ဘယမြှာလဲ… ဇယားနဲ့လား”
“On the way ပဲ ဟေ့ကောင်.. ဇယားလည်း ရှင်းခဲ့ပြီ”
“ဝိုး…. မိုကလြှခညွလြား… မလေေးကို ရှင်းလိုကပြှီပေါ့”
“ya… တွေ့မှပြောပြမယ် ဟေ့ကောင်”
“အိုကေ…အိုကေ… ဆီးယူ”
သူသည် ဖုန်းပိတလြိုကပြှီးသောအခါ ကားကို မှနန်ှုန်းမှင့ြ မောင်းလာခဲ့သည်။ သူ့ကားသည် မှှားလေးတဈစင်းလို ပြညလြမ်းမကြီးပေါြ တလှဈလှဈပြေးနသည်ေ။ ကားများရှုပလြာသောကြောင့ြ ကားအရှိနန်ည်းနည်း လွှော့လိုကစြဉြ နောကမြှကားတဈစင်းက စိတမြရှညသ်လို အခကြပြှကာ လမ်းတောင်းသညမြို့ ပြစိပြစိရရှတေမြိသည်။ လမ်းက အကယွကြှီး၊ ကြောခြငွလြွှင် အလှတကြှီးဖြစ်သည်။
“ဟ… ဘာလဲဟ… ကြောခြငွရြင် အလှတကြှီးပဲဟာကို”
တုမရက တင်းသှားကာ နောကကြှည့မြှနမြှတဈဆင့ြ နောကကြားကို လှမ်းရှိုးလိုကတ်ော့ CELICA အနီလေးပါလား…။ ကားမောင်းသူကိုတော့ မမှငရြသောကြောင့ြ မိန်းကလေးလား ယောင်ျကြားလေးလား မသိသေးခွေ။ ဒါပမယေ့ြ မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ် ယောင်ျကြားလေးဖြစ်ဖြစ် တုမရတို့ရာဇဝငမြှာ အလွှော့ပေးရိုးထုံးစံမရှိ။ တုမရ နှုတခြမ်းတွန့်ရုံပြုံးကာ လတဈေခကြခြွှနလြိုကပြှီး ကားကို တမငသ်ူ့ဘကပျိုယူလိုကသ်ည်။ နောကကြားက ဟှန်းတဈခကြအြကယွကြှီး တီးကာ ကြောတ်ကဖြို့ပြငသ်ည်။ အဟကြ… နောကကြကောငတ်ော့ ဒေါကီးနပြေီ။ သူကတော့ လမ်းဖယပြေးဖို့ လုံးဝစိတကြူးမရှိဟနဖြှင့ြ ပိတကြာ မောင်းနလေိုကတ်ော့ နောကကြားက စိတလြွှော့လိုကပြုံဖြင့ြ နောကကြ အသာကပ် မောင်းလာသည်။
“တုမရတဲ့ကြ… ကားပျိုငမြောင်းလာတာကြာပြီ … ဟ ဟ”
သူ သဘောတကရွယမြောရင်း လမ်းကိုပြနအြာရုံစိုကလြိုကခြွိနမြှာတော့ နောကကြားက ဝူးခနဲကြောတ်ကြ သှားသည်။ ဒါ သူ့ကို လူလညလြုပသ်ှားတာပဲ။ သူ မကြနပေစြိတဖြှင့ြ ထို CELICA ကောငကြို ပြနကြွောတ်ကရြန် ကြိုးစားသည်။ မဟုတလြို့ကတော့ သူ့ရဲ့ ရှုံးပြဲမရှိ ကားပျိုငမြောင်းလာသော ရာဇဝငရြိုင်းစသည်ေ။ သို့ပမယေ့ြ ထို CELICA မောင်းသူကလည်း ခသေူမဟုတ်။ အရှိနမြလွှော့ဘဲ ပိုတငပြဈလိုကရြုံမက သူလုပသ်ှားသော ဒီဇိုင်းအတိုင်း ရှေ့မှ ပိတမြောင်းနသည်ေ။
လမ်းကြောကလည်း သူသှားမည့ြ COFFEE CIRCLE အတိုင်း လိုကပြိတမြောင်းနသည်ေ။ နောကဆြုံး သူဘယလြိုမှ ကြောတ်ကမြရတော့။ COFFEE CIRCLE ရှေ့သို့ရောကလြွှင် CELICA က အဲဒီထဲသို့ပင် ခွိုးဝငသ်ှားသဖြင့ြ သူ မကြခြုံး တဈခကြပြင့မြိသည်။ အပြနလြမ်းတွင် လိုကပြှီး ပျိုငမြောင်းဦးမညဟြု တေးမှတထြားလိုကသ်ည်။
တုမရကားကို ထို CELICA ဘေးတွငပြင် အမှနဝြငရြပကြာ ကားပေါကြ မဆင်းသေးဘဲ CELICA ပေါမြှ ဆင်းလာမည့ြ သကောင့သ်ားကို စောင့ကြှည့န်လေိုကသ်ည်။ သူ့ရာဇဝငကြို ရိုင်းစသေော အကောငရြဲ့မကြန်ှာကို သူမှတထြားရမည်။ CELICA ကားတံခါးတဈခကြပြှင့လြာကာ ခွဖဝေါးဖြူဖြူလေးတဈဖကဆြင်းလာကာ သူ့မကြလြုံးတွကေို ဆနတ်ကလြိုကမြိတဲ့အခါမှာတော့
“ဝိုး U r a girl babe”
သူ ဘာရယမြဟုတဘြဲ ထိုမိန်းကလေးအား စူးစူးစိုကစြိုကြ ငေးကြည့်မြိသှားသည်။ မိန်းကလေးသည် ကြောလယလြောကရြှိမည့ြ ဆံပငအြခွတွကေေို အပြောငသ်ိမ်းပြီး စုစည်းထားပုံက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းရှိကာ မကြန်ှာတွင် ဘာအပြငအြဆငမြှ မရှိသောလြည်း ပြောငရြှင်းရှင်းနှင့ြ style တဈခုရှိတတသ်ည့ြ တရုတမြင်းသမီးဂေါငလြီအတိုင်းပင်။ သူ ငေးကြည့်န်စဉေမြှာပင် ကားတဈဖကခြှမ်းမှ ကိုရီးယားအလန်းဇယားလေး ဆင်းသကလြာသညကြို တွေ့လိုကရြသည်။ အခုခတ်ေ အခုကာလတွင် ထိုကဲ့သို့မယမြဒီမွိုးသည် တုမရရငကြို သိပမြခုနစြတေော့ပါ။
ယခုသူ့ကို ရငခြုနစြသညေကြ ဂေါင်းလီ။ သူသည် ဘာကြောင့မြှန်းမသိ ထိုကောငမြလေးကို ကြည့်ရြင်းကြည့်ရြင်းနှင့ြ စိတဝြငစြားခွင်းကြီးစွာဖြစ်မိသည်။ ထိုမိန်းကလေးနှစ်ယောကကြတော့ သူ့အား ယောငလြို့တောင် လှည့မြကြည့်ဘြဲ အထဲဝငသ်ှားသည်။ သူသည် မေးကြောတွကေို တဈခကြဆြှဲကာ ကားပေါမြှဆင်းလိုကသ်ည်။ ဘာပဲပြောပြော သူကတော့ သူမကို အာရုံထဲမှာ မှတထြားလိုကပြှီဖြစ်သည်။ ပြငဆြငခြှယသ်မှုမရှိဘဲ အရိုးရှင်းဆုံးပုံစံလေးဖြင့ြ သူမကို သူပြနတ်ှေ့ချင်ပြါသေးသည်။
Coffee circle ထဲရောကသ်ောအခါ ထိုလဒေီလေးနှစ်ယောကကြို မတွေ့ရဘဲ သူ့ဘောဒြါများကိုသာတွေ့ ရသည်။ ကြည့်ရြတာ အပေါထြပတ်ှင် သှားထိုငန်သည်ေ ထငပြါသည်။ သူ့ဘောဒြါတွကေ မမေီနှင့ြ သူရှင်းလာခဲ့သော ဇယားကို တဈယောကတ်ဈပေါကန်ှင့ြ ဝိုင်းမေးနကြသေဖြင့ြ သူ့အာရုံထဲမှ ဂေါငလြီကို ခဏမေ့သှားသည်။ သူပြနခြါနီး ကြည့်လြိုကသ်ောအခါ celica အနီရဲလေးမရှိတော့ပေ။ ဘယအြခွိနပြှနသ်ှားကြပါလိမ့ြ။
—————————————
အခန်း (၃)
ဒဈစကိုမီးရောငစြုံဆလိုကမြွား ၊ DJ ရဲ့မှူးကြှတဲ့တီးလုံးများအောကမြှာ လူတွကေ အပူအပငမြဲ့စွာ ကခုနန်ကြသေည်။ တုမရက ပေါ့ပါးသှကလြကစြှာကခုနန်ကြသေော ကောငလြေးတွေ ကောငမြလေးတွကေို တဈခကြဝြေ့ကြည့်ကြာ
“ဇရေဲ… ဘားမှာ သှားထိုငမြယကြှာ”
“မကတော့ဘူးလားကြ”
“မကချင်ပြါဘူးကြာ။ ပငွြးတယ်”
“မင်းရငဘြတကြိုထိတဲ့ ဆောြ မတွေ့သေးလို့လား”
တုမရတဈယောကြ ဘာရယမြဟုတဘြဲ Celica လေးကို တွေးလိုကမြိပြီး ပြုံးမိသည်။ ဇရေဲနှင့တ်ုမရ ဘားမှာထိုငရြင်း club ထဲကမှငကြှင်းတွကေို ရှိုးလိုကြ တီးတိုးဝဖနေလြိုကရြှိနစဉြေ တုမရဘေးတွင် အရိပကြလေးတဈခု ကလွာသောကြောင့ြ ကြည့်လြိုကတ်ော့
“ဟာ… celica”
ဟုတပြါသည်။ လှနခြဲ့သော ရကအြနည်းငယခြန့်က တုမရကို ရငခြုနအြောင် လုပန်ိုငသ်ော celica လေးပင်။ ဒီနေ့တော့ ဟိုနေ့က တွေ့ခဲ့ရသလို ဆံပငအြဖြောင့အြစင်းမဟုတဘြဲ အခွအလေိပတ်ှနှငေ့ြ ဆကတ်ငကြောကထြားပုံရသည်။ လကတ်ဈဖကမြပါသော အနကရြောငကြိုယကြပြဂြါဝနန်ှင့ြ သူမက ဝိုငခြှကတ်ဈခွကကြိုငကြာ ဘေးတိုကရြပန်သေောကြောင့ြ တစောင်းအနအထေားကိုသာ မှငရြသည်။ ဘေးတိုကမြကတွကမွှငရြသော မကြန်ှာထားကတော့ ဘယသ်ူ့ကိုမှ ဂရုမစိုကသ်ော မကြန်ှာထားမွိုးနှင့ဖြစ်သည်။ ခဏနတေော့ ဝိုငခြှကကြိုကိုငကြာ လှည့ထြှကသ်ှားသော လုံးဝန်းနသေော တငသ်ားများ၏အလှက ရငသ်ပရြှုမောဖြယကြောင်းသညကြို တုမရ ငှင်းမရနိုငခြွေ။ ဇရေဲက ပခုံးကို ပုတကြာ
“ဘာလဲ ငွိသှားပြီလား”
“သှားမလုပန်ဲ့ကိုယ့လြူ… တကယ့ြ ဆရာမကြီး”
“ဘာလဲ…ရှုပလြို့လား”
“နိုးနိုး… ရည်းစားမထားဘူးဆရာ… ဒါပမယေ့ြ သူ့ကို လိုကတ်ဲ့လူတွတေော့ အများကြီး… သူ့ကိုကြည့်လြိုကလြွှင် ပါဝါတဈမွိုးရှိနသလေိုပဲ”
“မင်းက သိလှခညွလြား”
“သိဆို old flame လေးရဲ့ ဘောဘြောလြကြော”
“old flame? မင်း old flame က ကိုရီးယားအလန်းပုံစံလေးနဲ့လား”
“ကြည့်ရြတာ မင်းနဲ့ဆုံပြီးပြီထငတ်ယ်… ဟုတတ်ယ်… သူက မင်းမှငတ်ဲ့အတိုင်း ညှို့အားပြင်းတယ်၊ sexy ဆနတ်ယ်… ဟိုတဈယောကကြတော့ အိညှကအြိညှကန်ဲ့ ကြောကစြရာကောင်းတယ်… ယောင်ျကြားတွကေို ကစားနတောပေါ့”
Celica ကတော့ ဆိုဖာပေါတ်ှင် ခွထေောကခြွိတထြိုငလြကြြ ဇရေဲ၏ old flame ကတာကို ရှုစားနသည်ေ။ သီချင်ြးတဈပုဒဆြုံးသှားခွိနမြှာတော့ ဇရေဲ၏ ရည်းစားဟောင်းလေးက မကြစြိတဈခကြဝြေ့အကြည့်ြ ဇရေဲကို မှငသ်ှားပုံရသည်။ လှုပလြီလှုပလြဲ့နှင့ြ ဇရေဲရှိရာသို့ တဈလှမ်းချင်ြးစီ လှမ်းလာနသည်ေ။ အနားနားသို့ရောကလြာလွှင် Old flame က
“ဇေ… မတွေ့တာကြာပြီနောြ… လာ… တဈပုဒလြောကြ တွဲကရအောင်”
Old flame က အေးအေးဆေးဆေးပြောနသလေောကြ ဇရေဲကတော့ ရည်းစားဟောင်းနှင့ြ ပြနတ်ှေ့သည့အြတွကြ စိတလြှုပရြှားနဟနေရြှိသည်။
“တောပြါပြီ… ကိုယ့သ်ူငယခြငွြးက တဈယောကထြဲကနွခြဲ့မှာပေါ့”
Old flame က သူမ၏ညှို့မကြဝြန်းတွနှငေ့ြ ခပအြီအီလေး စိုကကြှည့ကြာ
“ဪ… ဒါများ…”
“အဖောမြမဲ့ချင်ရြင် အဖောရြှာပေးမယ်… လာ… ကြငန်ာနဲ့ မိတဆြကပြေးထားခဲ့မယ်… ရှင့အြစွမ်းရှိသလောကြ ကြိုးစားချင်ြ ကြိုးစားလို့ရတယ်”
စကားကို အနှောင့အြသှားမလှတစြှာ ပြောရင်းနှင့ြ တုမရလကကြိုလာဆှဲသော ထိုမိန်းကလေးသည် ရဲတင်းလှန်းသောကြောင့ြ တုမရပင် ဖြားချင်သ်ှားသည်။ တုမရရဲ့ celica လေးထိုငန်သေော ဆိုဖာနားရောကလြွှင်
“ဂါဂါ”
အမ်… ဘာနာမညပြါလိမ့ြ.. ဂါဂါတဲ့… ခစွစြနိုးခေါသ်ော နာမညပြှောငမြွားလား။ ဂါဂါဆိုသော celica လေးက သူမ နာမည် ကြား၍ထငသ်ည်။ ဖတွခြနဲမော့ကြည့်လြိုကသ်ော သူမ၏မကြဝြန်းများနှင့ြ ဆုံခိုကတ်ှင် သူ့ရငထြဲ လင်းခနဲလကသ်ှားသည်။ သူမ၏မကြဝြန်းများသည် ညိုရညလြဲ့ကာ ဝိုင်းစကန်ပြေီး မကြတ်ောငတ်ှကေ အံ့ဩစရာကောင်းလောကအြောငကြို ကော့ညှှတယ်ှကန်သည်ေ။ တုမရတဈသကတ်ှင် မကြတ်ောငကြော့ဆေး သုံးထားတာမွိုး မဟုတဘြဲ ဒီလောကလြှပထူထဲ စိပမြည်းသော မကြတ်ောငမြွားကို ပထမဆုံးမှငဖြူးခွင်းဖြစ်သည်။ ဂါဂါဟူသော ကောငမြလေး၏ မကြလြုံးများက မိမိကိုယမြိမိ ယုံကြညစြိတခြဟွနအြပြည့ရြှိတာကိုလည်း တုမရ နှစ်သကမြိသည်။ တကယ့ကြို ဘာမှပြငဆြငခြှယသ်ထားခွင်းမရှိသော Natural Beauty Princess ပါပေ။
ဂင်ျဂါက တုမရနောကမြှ ကပလြကြပြါလာသော ဇရေဲကို တဈခကြလြှမ်းကြည့်လြိုကကြာ
“ဇေ… သူ့နာမည် ဘယသ်ူလဲ”
“တုမရ”
“ဂါဂါ… ဒါ တုမရတဲ့… ငါ ဇရေဲနဲ့သှားကမလို့… ခဏစကားပြောနပေေးနောျ”
“တုမရ… ဒါ ကြငန်ာ့သူငယခြငွြး ဂင်ျဂါမေ… အဖောရြှာပေးပြီးပြီနောြ… ဇရေဲကို ခေါသ်ှားလို့ရပြီဟုတ်”
တကယ့ကြို မလှယကြှောပါလား… သူသည် ဂင်ျဂါမရှေိရာသို့ ကြည့်လြိုကလြွှင် သူမက သူ့ကို ဖုတလြတေဲ့ငါးပိ ရှိတယလြို့တောင် မထငခြွေ။ ကနသေူတွကေိုကြည့်လြိုကြ ဝိုငသ်ောကလြိုကန်ှင့ြ သူမတဈယောကတ်ည်း ဟုတန်သည်ေ။ ဒီလိုနရော ဒီလိုအခွိနမြွိုးမှာ တွေ့ရသော မိန်းကလေးသည် သူ့ကို လှိုကလြှိုကလြှဲလှဲ ဆကဆြံမညဟြု ထငထြားသမွှ တလှဲဖြစ်နသေောကြောင့ြ တုမရ ဘာဆကလြုပရြမှန်းမသိ။ ဒါပမယေ့ြ တုမရပဲလေ…
“ဂင်ျဂံါမေ… မင်း ကားပျိုငမြောင်းတာ စိတဝြငစြားတယမြလား”
“ဒီလိုပါပဲ”
“ကိုယမြင်းကို ဘယလြိုခေါရြမလဲ”
“အဲဒါကို အဲလောကြ ခေါင်းစားနစရောလိုလို့လား… ဦးနှောကအြပူခံလို့ … I don’t care”
“ဟား ကြိုကသ်ှားပြီကြာ.”
“ကြှနမြတော့ ရှင့ကြိုမကြိုကဘြူး”
သူ့ကို ခပစြူးစူးပြနကြှည့ကြာ ပြောလိုကသ်ော သူမ၊ သူ့ကို ဘယမြိန်းကလေးကမှ ထိုသို့ မကြည့်ဖြူးသေးခွေ။ သူနှင့သ်ူမ အကြည့်ခြငွြးအားပျိုငန်စဉြေ အကြငန်ာက ဇရေဲခါးကို ဖကလြကြြ ပြနရြောကလြာသည်။ ဇရေဲကတော့ ပြုံးဖြီးဖြီးနှင့ြ ကြနပေန်ပေုံပင်။ ဂင်ျဂါမကေ ဝိုငခြှကကြို ကုနအြောင် တဈကြိုကတ်ည်းမော့ခလွိုကပြှီး
“ကြငန်ာ.. let’s go”
“ဇရေဲ… ငါတို့လည်းပြနမြယ်”
ဇရေဲက သူ့အထာကို ပေါကဟြနဖြှင့ြ ခေါင်းတဈခကြဆြတပြှပြီးနောကြ သူမတို့နှင့ြ သူတို့ club ထဲမှ
ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ြ ထွကခြဲ့ကြသည်။ Celica အနီလေးပေါမြောင်းထွကသ်ှားသော သူမက သူ့ဘကကြို စွစွလေေေးတောင် လှည့မြကြည့်ခြဲ့ခွေ။
တုမရ ကောင်းကငသ်ို့မော့ကြည့်ကြာ အတွေးထဲ နဈဝငန်မေိသည်။ ဂင်ျဂါမေ၏ မကြဝြန်းများကို ရငဆြိုငရြတဲ့ခဏမှာ သူ့စိတထြဲ ထိုကောငမြလေးကို ပိုငဆြိုငခြငွစြိတ် ဖြစ်ပေါလြာမိသည်။ ထိုပိုငဆြိုငခြငွစြိတကြလည်း တဈခဏတာအတွကသ်ာမဟုတဘြဲ တဈဘဝလုံးအတွကြ ဖြစ်ချင်ပြါသည်။ ကြယရြောငစြုံတို့ဖြင့ြ လင်းလကခြမ်းနားနသေော ကောင်းကငကြို ကြည့်ရြင်း တုမရနှုတခြမ်းမှ “ဂင်ျဂါမေ…ဂင်ျဂါမေ” ဟုရရှတေမြိတော့ ဇရေဲက
“ဘာလဲ… ငွိသှားပြီလား ငတု”
“ငှိသလိုလိုပဲကြာ… ဒါပမယေ့ြ သူ့ကြည့်ရြတာ ဘယသ်ူ့ကိုမှ စိတမြဝငစြားတဲ့ဒီဇိုင်းပဲ… လှယလြှယန်ဲ့တော့ ရမှာမဟုတဘြူး”
“မင်းကိုမှ မဟုတဘြူးကြ… ဒါ ဂင်ျဂါမရေဲ့စတိုငပြဲ… ဒီလိုနရောမွိုးမှာတွေ့လို့ လိုကရြလှယမြယလြို့ မထငထြားနဲ့… သူ့ ဘောဒြါဘဲတွကလှေဲလို့ အားလုံးကို ဒီအတိုင်းပဲ”
သူ သကပြှင်းခမွိသည်။ ဂင်ျဂါမဟေူသော ကောငမြလေးကို တုမရ၏ဘဝထဲသို့ သိမ်းသှင်းဖို့ ဘယန်ည်းလမ်းကိုသုံးရပါမလဲ ဂင်ျဂါမရေေ… ကိုယ့ကြို လမ်းပြပေးပါလားကြာ။
———————————————
အခန်း(၄)
ကြငန်ာ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ကုတငပြေါတ်ှင် ပြနစြဉြးစားရင်း ရငခြုနသ်ံတွေ မှနဆြနလြာသည်။ သူပေါ့… ဇရေဲလေ… Club ရဲ့ မီးရောငစြုံအောကမြှာ ဆည်းဆာတဈကိုယလြုံးကို ကိုငတ်ှယသ်ှားလိုကတ်ာ ရစရာကို မရှိဘူး။ ဟှန့် လူဆိုး… ကြငန်ာ သူ့လကကြိုဆှဲပြီး club ရဲ့ ကပြဲကြမ်းပြငန်ရောကို သှားတော့ ပထမတော့ သူနည်းနည်း စိတခြုနသေေးပုံပါပဲ။ ကြငန်ာ့နောကကြနေ ကပပြါလာတယ်။
ဒါပမယေ့ြ ညနကလြာတာမို့ ကနတေဲ့လူတွကလေည်း များတော့ ကြငန်ာ ဘယလြိုမှ မတိုးနိုင်
တော့ပါဘူး။ သူ့လကတ်ှကေ ကြငန်ာ့ရဲ့လကတ်ှကေို အုပကြိုငလြိုကပြှီး ကြငန်ာ့ကို ရှေ့ကို တွန်းပို့လိုကတ်ယ်။ လူနည်းနည်းရှင်းတဲ့နရောလေးရောကတ်ော့ DJ သီချင်ြးနှင့အြတူ ကြငန်ာ့ခါးနရောလေးကို နောကကြနဖကေထြားရင်း ကတော့တာပဲ။
အို …. ကြငန်ာ့တငပြါးလေးတွကေို သူ့ပေါငတ်ှနှငေ့ပြှတန်တယ်ေ။ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ သူ့ဒုတကြှီး မာလာတာ ခံစားမိသလိုပဲ။ ဇလည်ေး စိတတ်ှထလောပြီထငတ်ယ်။ အရငကြဆို သူနဲ့ ကြငန်ာနဲ့က အရမ်းကို အတိုငအြဖောကည်ီခဲ့ကြတာ။ အဲလိုကရင်းနဲ့ သူက ကြငန်ာ့တငပြါးတွကေို လကန်ှင့ြ ပြတပြေးမယ် ၊ ရငသ်ားတွကေို မထိတထိ ခွမယ်ေ ၊ ဂုတသ်ားလေးကို နမ်းမယ်၊ ကြငန်ာကလည်း ဇေ့ညီလေးကို တငပြါးနှင့ြ ကရင်း ပြတမြယ်၊ ခါးလေးကို ရှိတမြယ်၊ အဲဒီလိုနဲ့နှစ်ယောကသ်ား စိတတ်ှအရေမ်းထလာပြီဆို ကားထဲသှားပြီး တဈခွီလောကဆြှဲဖို့ ဝနမြလေးတဲ့ စုံတွဲပေါ့။
နောကပျိုင်း ကြငန်ာက သူ့ကို သဝနတ်ိုမိလို့ ရနတ်ှဖြစ်ေပြီး ပြတသ်ှားကြတာ။ ကြငန်ာလည်း မှားမှန်းသိပမယေ့ြ ဇေ့ကို ပြနမြတောင်းပနခြငွဘြူး။ ဇကလေည်း သူမကို စိတန်ာပြီးတော့ ဘယရြှောငသ်ှားသလဲမသိပါဘူး။ ကြငန်ာတို့ဆုံနကြေ club မှာ ဇေ့ကို တွေ့လိုတွေ့ငှား ခဏခဏရောကပြါတယ်။ ဒီနေ့မှ ဇေ့ကိုပြနတ်ှေ့တော့ ကြငန်ာ အရမ်းပြောသ်ှားပြီး ကိုယကြပဲ စခေါလြိုကမြိတယ်။ မထားသင့တ်ဲ့ မာနကြောင့ြ နောကတ်ဈကြိမ် ဇနှငေ့ြ မဝေးချင်ဘြူးကြယ်။ ဟုတတ်ယ်… ကိုယတ်ကယခြစွတ်ဲ့ ခစွသ်ူကို ဘာလို့ မာနထားနရမှောလဲ။ ဇေ့ဆီ ဖုန်းခေါပြှီး ကြငန်ာ တောင်းပနရြမယ်။
ထိုအခိုကြ ဝိုင်းဆုခိုငသ်ိန်းရဲ့ ခစွခြဲ့တာလား ရူးခဲ့တာလား တီးလုံးလေး ထွကပြေါလြာတော့ ဇတဈေယောကတ်ည်းအတွကြ ရညရြှယခြဲ့တဲ့ တီးလုံးလေးမို့လို့ ဖုန်းခေါသ်ူ ဘယသ်ူလဲဆိုတာ ကြည့်စြရာမလိုဘဲ သိနခေဲ့တယ်။ ကြငန်ာနှင့ြ ဇေ စိတခြငွြးဆကန်တောလားဟင်။ ဒီတဈညတော့ ညလုံးပေါကတ်ော့မယထြငပြါတယ်။ ကြငန်ာ့ရငထြဲမှာ ဇနှငေ့ြ ရည်းစားမဖြစ်ခင် တဈညလုံးဖုန်းပြောကြတာ တွေးမိပြီး အပျိုဖြန်းလေးလို ရငတ်ှခေုနန်ပေါပြီ။ ကြငန်ာနှင့ြ ဇေ ပြနအြဆငပြှချင်ေပြါပြီ။ မိုးနတမြင်းကြီး ကြငန်ာ့ကို ကံကောင်းမှုတွေ ဆောငကြှဉြးပေးပါ။
————————————————
အခန်း(၅)
ညက အိမပြှနန်ောကကြသွှားတော့ ဂင်ျဂါ မနကန်ိုးတော့ ကိုးနာရီခွဲပြီး ဆယမြိနဈတောငရြှိနပြေီဖြစ်သည်။ ဆိုငသ်ှားဖို့ မှနမြှနပြှငရြတော့မည်။ Amara Spa ကို ဂင်ျဂါ မမတေေို့ရှိစဉန်ခေဲ့သော အင်းလွားမှိုငထြဲတွင် ဖြင့ပြှီး ဂင်ျဂါကတော့ ကြနဒြိုတဈခုတွင် တဈယောကတ်ည်းလာနခေဲ့သည်။ အင်းလွားမှိုငအြိမကြ ဂင်ျဂါလို တဈယောကတ်ည်းသမား အဖို့တော့ ကြီးကယွလြှန်းလှသညပြဲလေ။ မမတေေို့ခနွထြားခဲ့သော အမှပမောဏက ဂင်ျဂါအတွကြ လုံလုံလောကလြောကြ ရှိနခေဲ့ပမယေ့ြ ဂင်ျဂါကိုယပျိုငလြုပင်န်းတွေ ထောငထြားခဲ့သည့အြပြင် ဖဖေေ၏အသိ ကုမျပဏီများမှာလည်း အစုရှယယ်ာ ဝငထြားခဲ့သည်။
နီညိုရောင် အကြကစြိပစြိပ် ရှပအြင်ျကြီကို လကခြေါကဝြတလြိုကပြှီး အင်ျကြီစကို ဘောင်းဘီထဲထည့ဝြတလြိုကကြာ ခါးပတတ်ဈခု ခါးထကတ်ှင် ဆငမြှန်းပြီးသောအခါ ဂင်ျဂါမအတွေကြ ပြီးပြည့စြုံသှားပြီဖြစ်သည်။ ဂင်ျဂါသည် ပြငဆြငခြှယသ်မနတတေသ်ောလြည်း အဝတအြစားကိုတော့ ကြည့်ကြောင်းအောင် လိုကဖြကအြောင် ဝတဆြငတ်တသ်ူတဈယောကဖြစ်သည်။ ဆိုငမြရောကတ်ာကြာပြီဆိုတော့ ကောငမြလေးတွအတွေကြ မုန့်လေးဘာလေးဝယသ်ှားမှဟူသော အတွေးနှင့အြတူ ကားကို Market Place သို့ ကြေ့ဝငလြိုကမြိသည်။
တုမရသည် မမမှေောလိုကသ်ော ပစ်စည်းစာရင်းကို လှည်းထဲကောကထြည့လြိုကြ စာရင်းကြည့်လြိုကြ လုပန်ရင်ေး တဈနရောသို့ အရောကတ်ှငတ်ော့ ထောင့ခြွိုးတဈခုကို အဖြတမြှာ တဈဖကမြှ ကြေ့ဝိုကပြှီး တွန်းလာသော တွန်းလှည်းတဈစီးနှင့ြ တိုကမြိမလို ဖြစ်သှားသည်။ သူကလည်း ဆောရီး၊ ဟိုကလည်း ဆောရီး။ ဒါပမယေ့ြ ဟိုဘကကြ ဆောရီးပိုငရြှငကြ သူ့ကို မော့ကြည့်ဖြောတ်ောငမြရ။ သူကလည်း အမှတတ်မဲ့ပင်။ ဒါပမယေ့ြ သူ့စိတထြဲတွင် လှဈခနဲဖြစ်သှားကာ သူမကို ကမန်းကတန်း ငဲ့ကြည့်ဖြစ်သည်။ ဟာ… ဂင်ျဂါမေ။
သူသည် သူမအနောကမြှ တဖတွဖြတွခြုနန်သေော ရငအြစုံဖြင့ြ အသာအယာ လိုကလြာခဲ့သည်။ ကြည့်စြမ်း… သူမက country design ဝတထြားတာပါလား။ ခပြရြပကြာ အဆီပိုမရှိသော ဗိုကသ်ားပြငန်ှင့ြ အလောတောြ ညီညှတလြှပသော သူမ၏ အိုးလှလှလေးကို နောကမြှ တစိမ့စြိမ့ကြှည့ရြခွင်းသည် နောကတ်ဈကြိမ် သူမနှင့တ်ှေ့ဆုံအောင် ဖနတ်ီးပေးသော ဘုရားသခင်၏ ကောင်းခွီးပေးမှုပင် ဖြစ်ပါမည်။
သူမနောကကြ တကောကကြောကလြိုကလြာသော သူ့ကို သတိထားမိပုံမပေါြ။ အိုကေ… လကတ်ှေ့ တရားကိုမှ နှစ်သကခြုံမငသ်ော တုမရသည် သူသည် သိပထြှထွထေေူးထူး စဉြးစားမနတေော့ဘဲ ကောငတ်ာမှ ငှရှင်ေးပြီး ထွကလြာသော သူမအနားသို့ လွှောကသ်ှားလိုကသ်ည်။ သူ့ရငထြဲတွင် သူမသည် သူ့ကိုမှတမြိလား၊ မမှတမြိလား သိချင်ပြါသေးသည်။
“ဒီမှာ… ဂင််ဂါမေ”
သူမမကြဝြန်းထဲတွင် တဈခကြြ လကခြနဲဖြစ်သှားပုံထောကြ သူမကလည်း သူ့ကို မှတမြိဟနရြှိပါသည်။ ဘာလဲဟူသော သဘောဖြင့ြ သူမက မေးဆတပြှလွှင် သူက
“မနကစြာ ဘာစားပြီးပြီလဲ… အောကမြှာ မုန့်စားရအောင်… ကိုယကြွှေးပါ့မယ်”
“ဆောရီးပဲ… ကြှနမ် ခွိန်းထားတာလေးရှိလို့ နောကတ်ဈခေါကမြှပေါ့”
ပြောပြီးသညန်ှင့တ်ပျိုငန်ကြ သူမက သူ့ကိုဖုတလြတေဲ့ငါးပိ ရှိတယလြို့တောင် မထငဘြဲ မှို့လယကြောငမြှာ ကြောင်ှာစာရှကဝြသေူကို အဖကမြလုပသ်လို ခေါင်းမော့ခါးကော့ကာ လွှောကသ်ှားသည်။
ဟား ကြိုကပြှီ မိန်းကလေး… ဒီလိုမွိုးကိုမှ ခိုကတ်ာ…
သူသည် စကန်ှိုးပြီး ကားကို ပါကငထြဲမှထုတန်စဉြေ သူမကားက ဘေးအစွနမြှာမို့လို့ အလှယတ်ကူမောင်းထွကသ်ှားနိုငသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ ကားမောင်းကြှမ်းကငွသ်ော သူကလည်း သူ့ကားကို ပါကငထြဲမှ အမှနထြုတကြာ သူမကားနောကမြှ တရစပမြောင်းထွကသ်ှားနိုငသ်ည်။ သူ့ကားပါလာသော သူမက သူ့ကို မကြခြှဖြတေန်ိုငရြန် ကြိုးစားသည်။ သူမ ဘယလြောကပြဲ ကားမောင်းကြှမ်းကငွြ ကြှမ်းကငွြ သူ့ကိုတော့ ဖြတခြထွားခဲ့လို့ မရခွေ။ သူ့ကိုဖြတခြထွားခဲ့ချင်သ်ော ဂင်ျဂါမဆေိုသော ကောငမြလေးကို သူ သဘောကစွိတဖြှင့ြ လတခွှေနခြွှန် ခေါင်းတညိတည်ိတ် ဖြစ်ရသည်။
သိပမြကြာသော အခွိနလြေးအတွင်းမှာပင် သူမ၏ celica အနီလေးသည် Amara Spa ဖြင့ထြားသော ခွံထဲသို့ဝငသ်ှားတာ တွေ့ရသည်။ သူသည် မလှမ်းမကမ်းမှာ ငါးမိနဈခန့်မွှ စောင့န်ပြေီးနောကြ သူမ ပြနထြှကမြလာတာ သချောလွှင် သူ ကားမောင်းကာ ပြနလြာခဲ့သည်။ အမှနတ်ော့ ညက ဇရေဲဆီမှ သူမအကြောင်းအတောမြွားများ သူစနည်းနာပြီးပြီဖြစ်သည်။ မိဘတွမရှေိတော့ကြောင်း ၊ MBA နှင့ြ ကြောင်းပြီးထားကြောင်း ၊ Spa ဖြင့ထြားကြောင်း ၊ Amara Spa သည် ဝနဆြောငမြှုရော ကြှမ်းကငွမြှုရောရှိသဖြင့ြ လူကြိုကမြွားကြောင်း သိရသည်။ အဆဈအနဖြငေ့ြ ဇရေဲက ကြငန်ာထံမှ ဂင်ျဂါမေ၏ ဖုန်းနံပါတတ်ောင်းပေးမညဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
————————————————
အခန်း(၆)
အဲဒီတဈယောကကြို ဂင်ျဂါ ကြည့်မြရပါဘူး။ ဘဝငမြှင့တ်ဲ့ဒီဇိုင်း။ ဘဝငကြမှ နည်းနည်းနောနော ဘဝင် မဟုတဘြူး။ သူ့မှငတ်ာနှင့ြ မိန်းမတွကပေဲ ပြာပြာသလဲ welcome လုပရြတော့မယ့ပြုံစံ။ သူ့မကြလြုံးတွကေ စညဘြီယာ ဒီဇိုင်းနှင့ြ ဂင်ျဂါကို ဆှဲဆောငန်တောကိုတော့ ငှင်းမရ။ ယောင်ျကြားလေးဖြစ်ပြီး ရီဝဝမေကြေလြုံးတွနေဲ့၊ သူစကားပြောနလွှင်ေ မကြလြုံးတွကပေါ အသကဝြငကြာ ပြုံးနပေုံကို သူမငေးမောသှားတော့မလို ဖြစ်လို့ ကိုယဖြာသာ သတိပေးနရသေည်။
တဈနေ့လုံး customer တွမွေားလှန်းသောကြောင့ြ ဂင်ျဂါ သူ့အကြောင်းတွေးဖို့အခွိနတ်ောင် မရတော့။ ဂင်ျဂါသည် Spa ကို အဖြစ်သဘောသာဖြင့ထြားရုံမဟုတဘြဲ ဂင်ျဂါကိုယတ်ိုင် နိုငင်ံခွားတွင် သှားလေ့လာကာ ဒီပလိုမာ ယူထားသောကြောင့ြ ဂင်ျဂါဆိုငမြှာရှိလွှင် ကိုယတ်ိုငဝြငလြုပပြေးနိုငသ်ည်။ အခွို့သော ကတောမြွားကမူ ဂင်ျဂါလုပပြေးတာကို ပိုမိုသဘောကနွှဈခွိုကတ်တသ်ောကြောင့ြ ဂင်ျဂါဆိုငထြိုငမြည့ရြကကြို မေးမှန်းပြီး အပျိုင့မြင့လြုပကြှသည်။ ထိုသို့သော customer မွိုးအတွကြ ဂင်ျဂါသည် တဈပတတ်ှင် သုံးရကတ်ော့ မဖြစ်မနေ ဆိုငထြိုငပြေးရသည်။ ကနွသ်ောရကမြွားတွငတ်ော့ ဂင်ျဂါကိုယတ်ိုင် ရှေးခယွလြေ့ကငွ့ပြေးထားသော ဝနထြမ်းများနှင့ြ မနန်ဂွော မမခယွရြီတို့နှင့ြ လှှဲထားလို့ဖြစ်သည်။
ဒီနေ့တော့ အပျိုင့မြင့တ်ှမွေားလှန်းသောကြောင့ြ ဂင်ျဂါကိုယတ်ိုငတ်ောင် ညောင်းညာကိုကခြဲလာသည်။ အိမပြှနရြောကတ်ာနှင့ြ ရအမှေနခြွိုးပြီး အိပတ်ော့မယအြလုပ် ဂင်ျဂါရဲ့ဖုန်းက ထမှညလြာသည်။ Display ပေါမြှာ ထငန်သေော နံပါတတ်ဈခုကို စိုကကြှည့ကြာ သိလည်းမသိဘူးဟု တွေးမိသည်။ မသိသောဖုန်းနံပါတမြွားကိုဆို ဂင်ျဂါ မကိုငခြငွပြေ။ ဖုန်းကို ကောကယ်ူပြီး ဟယလြိုဟု ထူးလိုကသ်ညန်ှင့ြ တဈဖကမြှ “ဂင်ျဂါမလေား” ဆိုသည့ြ ခွိုမှိန်ဩရှသည့ြ ယောင်ျကြားတဈယောကြ၏ ပိုငန်ိုငစြှာ မေးလိုကသ်ည့အြသံကို ကြားရသည်။ ဂင်ျဂါ၏နာမညကြို ပိုငန်ိုငစြှာမေးလာသည့ြ အသံပိုငရြှငမြှာ စိမ်းလှသဖြင့ြ ဘယသ်ူဟု မခန့်မှန်းတတအြောင် ဖြစ်သှားသည်။
“ဟုတပြါတယ်.. အခုပြောနတော ဘယသ်ူပါလဲရှင်”
တဈဖကမြှ တိတဆြိတန်သေောကြောင့ြ ဂင်ျဂါ မကြခြုံးတွန့်ကာ ဘယသ်ူလဲဟု စဉြးစားနစဉြေ
“ကိုယပြါ… တုမရ”
သူ … ဂင်ျဂါဖုန်းနံပါတကြို ရသှားပြီပေါ့။ ဒီခတ်ကြေီးမှာ ဖုန်းနံပါတတ်ဈခု စုံစမ်းသိလာခွင်းကို ထူးပြီး မအံ့ဩသောလြည်း ဂင်ျဂါဆီ သူဘာကိဈစဖုန်းဆကရြတာပါလိမ့ဟြု သိချင်စြိတပြှင်းပြမိသည်။ ရုတတ်ရကကြှီး သူ့ရဲ့ညှို့ မကြဝြန်းတွကေို သတိရမိသှားသည်။ wave ပါသော ခပပြှပြပုံစံ ဆံပငထြူထူအုပအြုပန်ှင့ြ ခန်ဓာကိုယထြှားထွား ရငအြုပတ်ောင့တ်ောင့ြ ယောင်ျကြားတဈယောကဟြာ ဂစွကြနကြနမြကြန်ှာပေးနှင့ြ စွဲမကစြရာကောင်းသညကြိုတော့ ဝနခြံရပမည်ေ။
“ဟုတကြဲ့…ပြောပါ”
“အိမပြှနရြောကပြှီလား”
“ခန့်မှန်းကြည့်လြေ”
“တိတဆြိတန်တောဆိုတော့ ပြနရြောကလြောကပြါပြီ… အိပတ်ော့မှာလား”
မေးပြီးမှ သစမြေးဟဟု ကိုယ့ဟြာကို ကြိနဆြဲမိသည်။ အဝငမြလှလိုကတ်ာနောြ… ထငသ်ည့အြတိုင်းပင်…
“ဒီမှာ တုမရ… ရှင် ရှညရြှညဝြေးဝေး လွှောကမြေးမနနေဲ့… ကြှနမ် သိပစြိတမြရှညဘြူး”
“အင်း… ကိုယကြ intro သိပမြဝငတ်တဘြူးကြ… ဒီလို ကိုယ့ဘြကကြစပြီး ဘယမြိန်းကလေးကိုမှ မဆကဖြူးတော့လေ”
ဂင်ျဂါနှုတခြမ်းမဲ့ရှဲ့မိသည်။ ဒီ တုမရဆိုတဲ့ ယောင်ျကြားဟာ တောတ်ောစြိတကြှီးဝငန်တောပဲ။
“ဂင်ျဂါ ကိုယမြင်းနဲ့ခငခြငွတ်ယ်… ခငခြှင့ရြနိုငမြလား”
အင်း… မဆိုးပါဘူး… တဈဖကသ်ားကို လေးစားတတသ်ားပဲ။
“အိုကေ… ရပါတယ် တုမရ”
“ကိုယ့ကြို မင်းအကြောင်းပြောပြလို့ရမလား”
“ဟင်… ရှင့ကြို ဇရေဲက ဒတောအကုန် မပေးလိုကဘြူးလား”
“မင်းကိုယတ်ိုငပြှောပြတဲ့ မင်းအကြောင်းကို နားထောငရြမှာ ပိုရငခြုနတ်ယ် ဂင်ျဂါမေ”
“ရှင်… ဘာကြောင့ြ ကြှနမြအကြောင်းတွေ သိချင်န်ရတောလဲ”
“ရှင်းရှင်းလေးပဲ… မင်းကို စိတဝြငစြားလို့ပေါ့ကြာ”
သူပြောလိုကသ်ညကြ ရိုးရိုးလေးပင် ဖြစ်သောလြည်း ဂင်ျဂါကတော့ ရငထြဲ ရှိန်းခနဲဖြစ်သှားသည်။ ဒီလိုဖီလငမြွိုး မခံစားရတာကြာပြီဖြစ်သည်။
“ကြှနမြနာမညကြ ဂင်ျဂါမေ။ မိဘတွေ ငယင်ယထြဲက ဆုံးသှားလို့ အဖိုးနဲ့ ကြီးပြင်းခဲ့ရတယ်။ အခုတော့ အဖိုးလည်း မရှိတော့လို့ တဈယောကတ်ည်းနတယ်ေ။ Spa တဈခုဖြင့ထြားတယ်။ ဒီလောကပြါပဲ။ ကြှနမြအကြောင်းက သိပစြိတဝြငစြားစရာမကောင်းပါဘူး”
“နိုး … ကိုယသ်ိချင်တ်ာ မပါသေးဘူး…မင်းမှာ ရည်းစားရှိပြီလား”
“ဒါတော့ ကိုယ့ဟြာကိုပဲ စုံစမ်းတော့ရှင်.. ကြှနမ် အိပခြငွပြှီရှင့ြ”
“အိုကေ… မင်းအတွကျ ကောင်းသောညဖြစ်ပါစေ”
ထိုနေ့ညက မထငမြှတဘြဲ ဖုန်းပြောဖြစ်သှားခဲ့သည့ြ အဖြစ်ကို ဂင်ျဂါတွေးရင်း ပြုံးပြုံးလေးပဲ ကြနပေစြှာဖြင့ြ အိပပြွောသ်ှားခဲ့သည်။
————————————————
အခန်း(၇)
“ကြငန်ာ့ကို လှမ်းနပြေီ… ပြီးတော့ ကြငန်ာ့ပိပိလေးကိုရော… နောကတ်ော့ ပိပိလေးကထွကလြာတဲ့ ကြငန်ာ့ ကာမရလေေးတွေ”
“အင်း… ကြငန်ာလည်း ဇေ့ကို လှမ်းတယ်… ဟို ဟို ဇေ့ကောငလြေးကိုရောပဲ”
ကြငန်ာနဲ့ဇရေဲ ကြဲကြာခဲ့ရသော နေ့ရကမြွားအတွကြ အတိုးခကြာ တူတူနရန်ေ ဇရေဲပိုငသ်ော ကြနဒြိုတိုကခြန်းတဈခုတွင် လာခွိန်းတွေ့နကြခွေင်းဖြစ်သည်။
“အိုး…ဇေ”
ကြငန်ာ့ နှုတခြမ်းလုံးလုံး ထူထူလေးကို ဇေ့နှုတခြမ်းအစုံက ငုံစုပလြိုကလြသည်ေ။ ကြငန်ာ၏ လကတ်ဈဖကကြ ကယောငကြတမ်းနှင့ြ ဇရေဲ ရငဘြတတ်ှကေို တွန်းထားမိသည်။
“အင်း… ဟင်း …ဟင်း”
ကြငန်ာရဲ့ငှီးသံလေးတွေ ထွကပြေါလြာပြီး နှေးထွေးပူလောငသ်ော ဇေ့အနမ်းများက ကြငန်ာ့သှေးကြော တဈလွှောကြ စီးဝငသ်ှားကြသည်။ ကြငန်ာ့ကို ဟိုဘကလြှည့ခြိုင်းလိုကပြှီး ဇရေဲရဲ့သနမြာတဲ့လကအြစုံက ကြငန်ာ့အနောကဖြကမြှ သိုင်းဖကလြာသည်။ မာကြောတင်းရင်းနသေော အရာတဈခုက ကြငန်ာ့တငပြါးလုံးလုံးလေးတွကြေားသို့ ဖိကပထြိုးသှင်းလာသညကြို ကြငန်ာ ပြုံးပြုံးလေးခံယူနမေိသည်။
“အာ…ကြှတ်”
ကြငန်ာ လှည့ကြာ ဇေ့ညီလေးကို လကဖြှင့ြ ထိုးနှိုကဆြုပကြိုငလြိုကကြာ တဈခကြန်ှဈခကြမြှသည် သုံးလေးခကြြ ပြတပြေးမိသည်။ စကျကန့်နှင့အြမွှ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ ပိုပိုကြီးလာတာကို ကြငန်ာ့လကထြဲမှာ ခံစားသိရှိနရတေော့ ကြငန်ာရငခြုနသ်ံတွေ ပိုမိုလငွမြှနလြာသည်။ ကြငန်ာ့လညပြင်းကို နောကမြှ ဖိကပကြာ အနမ်းကြမ်းတွပေေးနသေော ဇရေဲ၏ လကအြစုံက ကြငန်ာ့နို့လေးနှစ်လုံးကို ဆုပကြိုငကြာ ခွမှပေေးနပြနေသ်လို သူ့ညီလေးကိုလည်း ကြငန်ာ့ညီမလေးထဲသို့ ထိုးသှင်းရန် ကြိုးစားနလသေည်ေ။
“အင့ျ..အင့ျ”
“ပြည့ကြှပန်တောပဲ ဇရယ်ေ”
“အင့ျ… ရှီး”
ဇရေဲသညလြည်း ကြငန်ာနှင့ြ ပြတပြှီးကတည်းက စိတန်ာနာနှင့ြ ဘယ်ဆောကြိုမှ မခခွဲ့သမွှ အရသာအရှိကြီးရှိကာ သူ့ညီလေးကို တဈရဈချင်ြး ထိုးသှင်းနမေိသည်။ လီးတနကြှီးက ကြငန်ာ့စောကပြတထြဲကို ထိုးဝငန်မှေုနှင့အြတူ အောည်ည်းသံလေးများကလည်း ကြငန်ာ့နှုတခြမ်းဖြားထကဆြီမှ ထွကကြနွသည်ေ။ နောကဆြုံး ဇရေဲ၏ ဒုတထြိပကြ ကြငန်ာ၏သားအိမဝြကို သှားထောကန်ပြေီး ခစွသ်ူနှစ်ဦး၏ အသားများမှာလည်း နရောလပမြရှိအောင် ပူးကပန်ကြသေည်။ ဇရေဲသည် ကြငန်ာ့ပေါငတ်ံသှယသ်ှယအြား လကဖြှင့ဖြေးမထားလိုကပြှီး နောကမြှ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့ခြနွသလေို ကြငန်ာကလည်း အားကမွခံ သူမဖငလြုံးလေးကို နောကသ်ို့ပစ်ကာ ကောကကြောကပြေးတတသ်ည်။
ခစွသ်ူနှစ်ဦး၏ ကိုယမြှထွကလြာသည့ြ အရညကြှညလြေးတွေ စိမ့ထြှကန်မှေုကြောင့ြ တစွတစြှတ် တဖတဖြတန်ှင့ြ မှညသ်ံစွဲလင်ျကာများ အိပခြန်းထဲတွင် ပြံ့လှင့န်တေော့သည်။ နောကဆြုံးတွငတ်ော့ ဇရေဲ၏ လီးတနကြှီးတလွှောကြ တင်းကာဖောင်းလာပြီး အရသာအထွတအြထိပရြောကကြာ လရညတ်ှအေား ကြငန်ာ့စောကဖြုတထြဲသို့ အရှိနပြှင်းပြင်း ပန်းထုတလြိုကတ်ော့သည်။ လူလည်း အတောမြောဟိုကသ်ှားသည်။
ပြီးတော့ ကြငန်ာ့ကိုယလြေးကို ဆှဲလှည့ကြာ နဖူးလေးအား ဖြဖြနမ်းရင်း ကြငန်ာ့ကို ရငခြှငထြဲထည့ကြာ အနားယူနလေိုကသ်ည်။ ကြငန်ာကတော့ ဇရေဲကို ကာမဆန်ဒပြည့ဝြသှားသည့ြ မကြန်ှာပြုံးပြုံးလေးနှင့ြ ကြည့်န်လသေည်ေ။
အဲဒီညက ကြငန်ာနှင့ြ ဇရေဲ နှစ်ခွီလောကြ ထပဆြှဲဖြစ်ကြသေးသည်။ ကြငန်ာရဲ့ဆန်ဒတွကေို ဖြည့ဆြည်းပေးတဲ့ ဇေ့ကို ကြငန်ာ တိုးလို့စွဲလန်းမိသှားပြီ ဇရယ်ေ။
“ကြငန်ာလေး… ကိုယတ်ို့မှနမြှနလြကထြပရြအောငန်ောြ”
ကြငန်ာ ရုတတ်ရကင်ှိမသ်ှားကာ မကြရြညမြွားစို့လာသည်။ ဇရေဲလည်း အံ့ဩကာ
“ကြငန်ာ… ဘာဖြစ်လို့လဲ… ကိုယ့ကြို လကမြထပန်ိုငဘြူးလား”
“မဟုတပြါဘူး… ကြငန်ာ့အတိတကြို ဇေ ခွင့လြှှတပြေးလို့ရလို့လား”
“ကြငန်ာရယ်… ပစ်စုပျပနန်ဲ့ အနာဂတသ်ာ အရေးကြီးတာပါ… သချောတာက ကြငန်ာနဲ့ပဲ ကိုယ့အြနာဂတကြို လွှောကလြှမ်းချင်တ်ယ်”
ကြငန်ာ ကြညန်ူးမှုနှင့အြတူ ခေါင်းညိမ့ပြှလိုကတ်ော့သည်။
————————————————
အခန်း(၈)
မနကခြင်းအိပရြာထလွှင် သငဘြာကို အရငဆြုံးသတိရမိပါသလဲ။ သချောတာကတော့ သင့စြိတကြို အလှှမ်းမိုးနိုငဆြုံးအရာကိုသာလွှင် သင် ပထမဆုံးသတိရမိနလေိမ့မြည်။ တုမရ ဒီနေ့နံနကြ ၇ နာရီ အိပရြာမှ နိုးသည်။ နိုးနိုးချင်ြး သူ သတိရမိသှားသညကြ ညက ဂင်ျဂါမနှငေ့ြ ဖုန်းပြောခဲ့သော ကိဈစဖြစ်ပြီး သူမရော ကောင်းကောင်းအိပရြရဲ့လား၊ နိုးနပြေီလား စသညဖြှင့ြ သိချင်လြာသည်။ သူသည် ထွထွထေေူးထူး စဉြးစားမနတေော့ဘဲ သူမဆီ ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည်။ သူမနိုးနလွှငေလြည်း သူမနှင့ြ တဈနေ့တာ အစီအစဉတ်ှကေို ဖုန်းပြောမည်။ သူမ မနိုးသေးလွှငလြည်း သူနှိုးလိုကမြှ နိုးသှားသော အိပခြငွမြူးတူးအသံလေးကို ကြားချင်လြှသည်။
“ဟယလြို”
ထငသ်ည့အြတိုင်းပင် ဂင်ျဂါမေ၏ မှုနအြဈအဈ အသံလေးကို စကြားရသည်။
“ဘာကိဈစလဲ… အိပန်တောကို”
“မင်းနိုးပြီလားလို့ ဆကကြှည့တ်ာပါ ဂင်ျဂါ…”
“အခု မနိုးသေးဘူးဆိုတာ သိပြီမလား … ဒါပဲ”
သူမ အိပပြွောန်တောကို နှိုးလိုကလြို့ စိတတ်ိုနဟနေရြှိသည်။
“နပေါဦး.. ဂင််ဂါ”
“ကြှတ်”
“မင်း မနကစြာ ဘာစားချင်လြဲလို့ပါ… ကိုယ် ဆိုငမြသှားခင် မင်းဆီ ဝငပျို့ပေးချင်လြို့ပါ… မင်းမနိုးသေးလည်း ကိုယတ်ံခါးမှာ ခွိတခြဲ့ပါမယ်”
“မလိုပါဘူး…ဒါပဲ”
ဖုန်းခသွှားသော သူမကို သူ စိတမြတိုရကပြါ။ ဒါပမယေ့ြ သူမရဲ့မနကစြာအတွကြ သူတဈခုခု စီစဉပြေးချင်သ်ည်။ သူ အတွေးနှင့အြတူ သူမအတွကြ Dim Sum ဝယပြှီး သူမကြနဒြိုရှိရာသို့ ကားကို ခွိုးဝငလြိုကသ်ည်။ သူမရှိရာ ၉ လှှာသို့ တကလြာရင်း သူပြောန်မေိသည်။ ဒီလိုသာ မနကတ်ိုင်း မုန့်ဝယလြာ၊ မနကစြာတူတူစား၊ ပြီးလွှင် သူအလုပသ်ှားခါနီး နှုတဆြကအြနမ်းခွှေ၊ ဒီလိုသာ အမြဲတမ်းဆိုပါက တုမရရဲ့ မနကခြင်းတိုင်းဟာ သာယာကြညန်ူးဖြယ် အတိပငဖြစ်သည်။ အဲဒီအတွေးနှင့တ်င် ရငခြုနန်ှုန်းက အဆမတန် မှင့တ်ကလြာကာ ခစွတ်ဲ့စိတသ်ည် နှလုံးသားမှတဈဆင့ြ ခန်ဓာကိုယအြနှံ့အပြားသို့ စီးဆင်းသှားလသည်ေ။
ကြငန်ာနှင့ြ ရသှေားကူးပြီးသညန်ှင့ြ ပြနရြန် ကားပါကငဆြီအရောကြ တုမရဆိုသောလူနှင့ြ ဇရေဲကို ကားတဈစီးကိုမှီကာ စကားပြောနသညေကြို တွေ့ရသည်။ ဂင်ျဂါသည် ထိုသူကို မှငလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ဆုံရပြနပြှီဟု အတွေးဝငသ်ှားသောလြည်း သူကတော့ အံ့ဩဝမ်းသာသှားဟနတ်ှေ့ရသည်။
ကြငန်ာက သူ လှမ်းလွှောကလြာပုံကို လကတ်ို့ကာ “အမိုကစြားပဲ” ဟု ကပပြှောသည်။ သူသည် ကြေးဥစိမ်းရောငအြောကခြံပေါမြှာ အနကရြောငရြှှမှေုနကြှိုးမွှငလြေးပါဝငသ်ော Alter ရှပအြင်ျကြီလကတ်ိုကို ကာကီရောငစြတိုငပြနန်ှင့ြ သပရြပစြမတကြစွှာ တွဲဖကဝြတဆြငထြားသည်။ သူ့တဈကိုယလြုံးမှာ အထူးခွားဆုံးကတော့ ယောင်ျကြားပီသသည့ြ ရငအြုပခြပမြှင့မြှင့မြွားဖြစ်သည်။
“ဂင်ျဂါ…ထမင်းစားပြီးပြီလား… မစားရသေးရင် ကိုယန်ဲ့အတူစားပါလား… ဘယလြိုလဲ”
“သှားလေ… ဂင်ျဂါရဲ့… ငါက ဇနေဲ့အပြငသ်ှားမလို့… လိုကသ်ှားလိုကပြါ… ဒီခတ်ကြေီးထဲ ထမင်းတဈနပ် အလကားစားရလည်း နည်းလား”
ကြားထဲက ဇာတည်ှှန်းရေးနသေော ကြငန်ာ့ကို မကြစြောင်းထိုးလိုကလြွှင် သူက သဘောတကနွှင့ြ အိုကေ အိုကေ ဟု ရရှတေသ်ည်။ ကြငန်ာက ကားပေါမြှ သူ့အိတကြို လိုကယ်ူလွှင်
“အကြငန်ာမ… နင် ဘာဝငရြှညပြှနပြှီလဲ… ဇာတည်ှှန်းတွေ ဝငမြရေးနဲ့ကြာ”
“ဘာရှုပစြရာရှိလဲ… သူ့ကြည့်ရြတာ နင့ကြို ငှိနမှန်ေးအသိသာကြီးကို … ဒီလိုဘဲမွိုးနဲ့ မတွဲချင်ဘြူးလား… ဂင်ျဂါ… မှနမြှနပြှောစမ်း”
“သူက သူများတွနေဲ့မတူတာတော့ အမှနပြဲ”
“အင်းလေ… မတူတာကို နငသ်ိတယဆြိုထဲက နင့အြတွကြ ထူးခွားလို့ပေါ့… ထူးခွားရင် လှုပရြှားကြည့်သ်င့တ်ာပေါ့… ဟုတဘြူးလား”
အဲဒီနေ့က သူနှင့သ်ူမ အတိုင်းအတာတဈခုထိ ရင်းနှီးမှုရရှိသှားသညဟြု ထငပြါသည်။ သူမသည် သူထငသ်လောကြ ဆကဆြံရမခကပြါ။ ဂင်ျဂါမေ၏ရငထြဲက ငတမြှတန်သေော မတ်ေတာကြကလြပကြို သူ၏ခစွခြှင်းများဖြင့ြ ဖြည့စြှကပြေးချင်ပြါသည်။
နံနကန်ိုးလာတိုင်း ဂင်ျဂါရဲ့ဖုန်းထဲမှာ သူ sms တဈခုခုတော့ ပို့ထားလိမ့မြည်။ တံခါးဝတွင် ဂင်ျဂါစားရန် မုန့် တဈခုခု သူပို့ထားပလေိမ့မြည်။ ဂင်ျဂါနိုးလာလွှင် သူ့ဆီ sms ပို့ကာ အသိပေးမည်။ ပြီးလွှင် ဂင်ျဂါ Spa သို့သှားမည်။ တခွို့ ညတွမှော ကြငန်ာတို့အတွဲနှင့ြ Club သို့ရှေ့ကြမည်။ ဒီလိုနှင့ြ တဈယောကတ်ည်း Lonely ဖြစ်ခဲ့ရသော ဂင်ျဂါရဲ့ဘဝထဲသို့ တုမရဆိုသော ကောငလြေးတဈယောကသ်ည် နေ့စဉန်ှင့အြမွှ အရှိနအြဟုနပြှင်းစွာဖြင့ြ ခဉွြးနင်း ဝငရြောကလြာနပြေီ ဖြစ်သည်။
————————————————
အခန်း(၉)
ယနေ့သည် ဂင်ျဂါ၏ ၂၄ နှစ်ပြည့ြ မှေးနေ့ဖြစ်သောကြောင့ြ ဘုရားသို့ စောစောတကပြါမည်။ ဂင်ျဂါရဲ့မှေးနေ့တိုင်း ဂင်ျဂါ မနကခြှောကန်ာရီတွင် ဘုရားတကလြေ့ရှိကာ သဒျဒါယုံကြညစြိတအြပြည့ဖြှင့ြ ဂုဏတ်ောကြိုးပါး ပုတီးစိပပြါသည်။ ဖုန်းလေးကို ဂင်ျဂါလကကြိုငအြိတထြဲသို့ ထည့မြညအြပြု ဖုန်းလေးထမှညလြာလို့ ကြည့်လြိုကတ်ော့ တုမရ။ ဒီအခွိန် သူ ဂင်ျဂါကို ဆကန်ကြမေဟုတပြါဘူး။ အခုမှ ချောကန်ာရီထိုးဖို့ ဆယမြိနဈတောင် လိုသေးတာပဲ။
သူ့ကို တွေးလိုကမြိသညန်ှင့ြ ဂင်ျဂါနှုတခြမ်းတွကေ အလိုလိုနရင်ေး ပြုံးသှားရကာ စိတထြဲမှာလည်း မှူးကြှသှားသည်။ တုမရမှာ ဂင်ျဂါကို ဆှဲဆောငန်ိုငသ်ော Attraction တဈခုခုတော့ ရှိမညဟြုထငသ်ည်။ ဒါကြောင့ြ သူ့ကို ပြနဆြကဆြံပုံမှာ သူများတွနှငေ့မြတူဘဲ အခွင့အြရေး ပိုပေးမိသညကြို သူတော့ သိမညမြထငပြါ။
“ဟယလြို”
“ဂင််ဂါ”
“ဘာကိတ်… အစောကြီးဆကန်ပေါလား”
“အင်း… ကိုယဒြီခွိနကြှီး နိုးနကြမေဟုတဘြူး၊ ရုတတ်ရကန်ိုးလာတော့ ဂင်ျဂါကိုလည်း အရမ်းသတိရတယ်။ ဂင်ျဂါအသံကိုလည်း ကြားချင်လြာတာနဲ့ ဖုန်းဆကလြိုကတ်ာ။ အခု ကိုယ် ဂင်ျဂါအခန်းကို မှငန်ရတေယ်”
“မှငန်ရတေယ်? ဘာလဲ… ရှငဘြယမြှာလဲ”
“ကိုယ် မင်းတို့ကြနဒြိုအောကမြှာ… မင်း အခန်းကို မှငန်ရတေယ်”
ဂင်ျဂါ သူ့ကို ဝရနတ်ာကနေ ထွကကြှည့လြိုကတ်ော့ ဂင်ျဂါရော သူရော အံ့ဩမှုတွနှငေ့ြ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂင်ျဂါက ဘုရားတကမြှာမို့လို့ ထမီနကပြှာပေါမြှာ အဖြူရောင် အလုံးလေးတွပေါသော ထမီနှင့ြ အင်ျကြီအဖြူလေးကို ဝတထြားသလို သူကလည်း ဘာစိတကြူးနှင့မြှန်းတော့မသိ၊ စတဈကောလြာအဖြူလကရြှညန်ှင့ြ ပုဆိုးကို မှနမြာဆနဆြန် ဝတထြားသောကြောင့ဖြစ်သည်။ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ အတောကြှာကြာ ငေးကြည့်န်ရောမှ သူက
“ဝိုးးး ဂင်ျဂါ မိုကတ်ယကြှာ… ဒီ ဒီဇိုင်းကို လုံးဝမတွေ့ဖူးဘူး… ဘယသ်ှားမလို့လဲ”
“နပေါဦး ကြှနမြမေးတာ အရငဖြှပေါဦး… ရှငကြရော ဘာလို့ဒီလိုဝတလြာတာလဲ”
“ကိုယ် မင်းဆီလာပြီးရင် ဘုရားသှားမလို့… မနကန်ိုးတော့ ဘုရားတကခြငွစြိတပြေါကလြာလို့”
သူ့ကြည့်ရြတာ လိမန်တေဲ့ပုံမပေါကပြါ။ ဒါဟာ လိမည်ာမှုတဈခုမဟုတဘြူးဆိုတာ ဂင်ျဂါရငထြဲက ယုံသည်။ တိုကဆြိုငတ်ာ မဟုတဘြဲ ဆန်းကြယသ်ော တဈစုံတဈရာ၏ ဆကသ်ှယမြှုဟု တွေးထငယ်ုံကြညမြိရလွှင် ကြကသ်ီးတွေ ဖြာထလာရလသည်ေ။
“ကဲ… မင်းအလှည့ျ”
“ကြှနမြရဲ့ မှေးနေ့တိုင်းမှာ မနကအြစောကြီး ဘုရားတကြ၊ ပုတီးစိတ် လုပလြေ့ရှိတယရြှင့ြ”
“ဒါဆို ဒီနေ့မင်းမှေးနေ့ပေါ့… မနေ့ညက ကိုယန်ဲ့ဖုန်းပြောတော့ ဘာလို့ထည့မြပြောရတာလဲ”
“ဘာပြောစရာလိုလဲ… မှေးနေ့ဆိုတာ လူတကာကို လွှောကပြှောစရာလား”
“ဒါဆို ကိုယ့ကြို အထူးအခွင့အြရေးအနနေဲ့ မင်းနဲ့အတူတူ ဘုရားတကခြှင့ပြေးကြာ… နောြ”
တဈစုံတဈရာသည် ဂင်ျဂါရဲ့ နှလုံးသားရှိရာသို့ တိုးဝငပြှီးလာနသညေဟြု ခံစားရသည်။ ဘယလြောကကြှာလို့ ကြာသှားမှန်းမသိသော အခွိနမြှာ ဂင်ျဂါရဲ့နားထဲသို့ ခေါသ်ံတဈခုက တိုးဝငလြို့လာသည်။ ဂင်ျဂါလည်း ရုတတ်ရကြ ပြောမိပြောရာ ပြောထွကသ်ှားသည်။
“ရှင် ပုဆိုးနဲ့လိုကသ်ားပဲ”
“ဟုတလြား… ဒါပမယေ့ြ မင်းက မှေးနေ့ရှငဆြိုတော့ မင်းပဲ နံနကစြာကို တာဝနယ်ူရလိမ့မြယ်”
“အိုကေ… ကြှနမ် ကြှေးမှာပေါ့”
ပြီးတော့ သူ့ကားနှင့ပြင် ဂင်ျဂါတို့ ရှှတေိဂုံဘုရားတကကြှသည်။ ဂင်ျဂါ ပုတီးစိပန်တေုန်း သူလည်း ဘေးမှာ တရားထိုငပြါသည်။ ဂင်ျဂါ ပုတီးစိပပြှီး မကြလြုံးဖြင့လြိုကတ်ော့ သူက ဂင်ျဂါကို စိုကကြှည့န်သေောကြောင့ြ ရှိုးတိုးရှန်းတန်း ဖြစ်သှားသည်။ ရှကရြှကန်ှင့ြ
“အာ… ဘာကြည့်န်တောလဲ.. သှားမယ်”
ထဖို့ပြငန်သေော ဂင်ျဂါသည် ခွထေောကကြဉွန်သေောကြောင့ြ ယိုငခြနဲဖြစ်သှားလွှင် သူက ဂင်ျဂါရဲ့ လကမြောင်းကို အလငွအြမှန် ဆှဲထားလိုကပြှီး
“ဂင်ျဂါ… မင်းအနားမှာ ကိုယတ်ဈသကလြုံးရှိချင်တ်ယ်… အဲဒီအတွကြ ကိုယ့ကြိုလိုအပပြေးပါ။ လိုအပမြယမြဟုတလြားဟင်”
ဒါ သူ့ရဲ့ ရည်းစားစကားလို့ မှတယ်ူလို့ရမလားဟင်။ သူ့ရည်းစားစကားကလည်း အဆန်းပင်။ သူ့ကို မလိုအပဘြူးလို့ ကြှနမ် ပြောမထွကရြကပြါ။
“မှေးနေ့လကဆြောငအြဖြစ် ကိုယ့န်ှလုံးသားကို ပေးချင်တ်ယ်။ လကခြံပေးပါနောြ… မင်းနဲ့အတူ သာယာတဲ့ ခစွခြှင်းတဈခုကို တညဆြောကခြငွလြို့ပါ”
သူကပဲ အပြောကောင်းလို့လား၊ ဂင်ျဂါကပဲ ဟတထြိသှားတာလား မပြောတတတ်ော့။ သူ့မကြန်ှာကိုတစိမ့စြိမ့ကြှည့န်ရင်ေးမှ နှုတခြမ်းတွကေ တဖြည်းဖြည်း ပြုံးလာမိသည်။
“ရှငရြဲ့မှေးနေ့လကဆြောငကြ တဈသကလြုံးအတွကဆြိုရငတ်ော့ ငှင်းစရာမရှိပါဘူး”
ဂင်ျဂါရဲ့လကကြလေးကို ဂင်ျဂါကိုယတ်ိုငကြပဲ သူ့ဆီကမ်းပေးလိုကလြွှင် သူကလည်း ခကြခြငွြးပင် ဂင်ျဂါလကကြို ဆုပကြိုငလြကြြ ခစွသ်ူတွဆေိုသော ပတသ်ကမြှုကတော့ ဂင်ျဂါတို့နှစ်ယောကကြှားထဲသို့ လှပစွာ ခဉွြးကပဝြငရြောကလြာခဲ့ပြီ ဖြစ်တော့သည်။
————————————————
အခန်း (၁၀)
ခစွသ်ူမရှိသော ဒီနေ့နှင့ြ ခစွသ်ူရှိသော မနကဖြှနသ်ည် အခွားနားကြီး ခွားနားသှားသညဟြု ထငသ်ည်။ သူမကိုကြည့်ကြာ ဒါ ငါ့ခစွသ်ူဆိုသော အသိက သူ့ရငကြို အတိုင်းမသိ အေးခမွြးစသည်ေ။ တောကပြရှှန်းလကသ်ော မကြဝြန်းများကို သူ အနှစ်သကဆြုံးဖြစ်သည်။ တဈခါတဈလတေော့လည်း သူမ၏ ပမာမခန့်ပုံစံတွကေို သူ အမှငကြပမြိသည်။
“ဒီနားလာဦး”
ကနတ်ောကြှီးထဲတွင် သူတို့ရောကရြှိနပြေီး ဂင်ျဂါမကတေော့ ကားတံခါးကို မှီကာ ဖုန်းမှ ဂိမ်းဆော့နသည်ေ။ တုမရကတော့ ကားစကဖြုံးပေါတ်ှင် ထိုငလြကြရြှိနသည်ေ။
“ဘာလဲ…ပြောစရာရှိရင် ပြောပါလား”
“ပြောစရာက ဒီနားလာမှ ပြောလို့ရမှာ”
“အာ…လာဘူးကြာ… ဒီမှာ ကောင်းနပြေီ”
သူက သူမအနားသို့ လငွမြှနစြှာ ရောကသ်ှားလကြြ သူမလကထြဲမှ ဖုန်းကို ဆတခြနဲဆှဲယူကာ ကူရှငပြေါသ်ို့ လှှင့ပြဈလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ကားတံခါးကို မှီရပန်သေော သူမကို ခါးမှပြေ့ကာ ကားဘောနပပြေါသ်ို့ တငလြိုကလြွှင် သူဒီလို လုပလြိမ့မြညဟြု ထငမြထားသော သူမမှာ အငိုကတ်ှေ့သှားလကြြ ဘာမှမတတန်ိုငခြွေ။ ဆကပြှီးတော့ သူက သူမမကြန်ှာလေးကို ဆှဲယူပြီး အနမ်းတွတသေီကြီးပေးလိုကလြွှင် သူမမကြတ်ောငလြေးတွေ မှေးကြလာသည်။ သူမက တကယ့အြရိုင်းပန်းလေးပင်။
တဈနေ့ သူ အလုပကြအပြန် ခါတိုင်းဖုန်းခေါန်ကြအေတိုင်းခေါလြွှင် သူမဖုန်းက ဆကပြိတထြား၍ လူကြီးမင်းနှင့တ်ိုးနသည်ေ။ သူ အလိုမကဖြှဈသှားသည်။ ဘာကိဈစနှင့ြ စကပြိတရြတာလဲ။ သူ့မှာတော့ အလုပပြှီးပြီးချင်ြး သူမအသံလေးကြားချင်ြ၍ ဖုန်းဆကရြသည်။
ဟာကြာ… သူ ဒေါသထွကထြှကန်ှင့ြ ကားကို သူမရှိရာ ကြနဒြိုသို့ ဦးတညလြိုကသ်ည်။ သူမအခန်းရှေ့သို့ ရောကသ်ှားလွှင် သူက တံခါးဘဲလကြို ခပန်ာနာဖိနှိပပြဈလိုကသ်ည်။ ခဏနတေော့ အခန်းတံခါးပြင့လြာကာ သူမရဲ့ မကြန်ှာပေါလြာသည်။ သူမက အနှေးထညခြပပြါးပါးကို အပေါထြပထြပဝြတထြားကာ မကြန်ှာနီမှန်းမှန်းနှင့ြ။ မှငလြိုကတ်ာနှင့ကြို နမကေောင်းမှန်းသိသာစသေော ဒီဇိုင်းဖြစ်သည်။
“အထဲကိုဝငလြေ… ဘာလုပန်တောလဲ”
မထငမြှတသ်ော ဖိတခြေါသ်ံကြောင့ြ သူ အံ့ဩသှားရသည်။ မောင်းတငလြာသမွှ ဘာပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ခွေ။ သူမနှင့ြ ခစွသ်ူဖြစ်လာသော သုံးလတာကာလမှာ သူမအိမထြဲသို့ သူ တဈခါမှ မရောကဖြူးခွေ။ မရောကဖြူးဆို သူမကလည်း အိမထြဲဝငဖြို့ ဘယတ်ုန်းကမှ မဖိတခြေါဖြူးသောကြောင့ဖြစ်သည်။ အခုတော့…
“ဂင်ျဂါ… နမကေောင်းဘူးလား”
သူမက ဝဒနောတဈခုကို ခံစားနရဟေနဖြှင့ြ နှုတဆြိတန်သည်ေ။ သူသည် သူရဲ့ celica ဘုရငမြလေး နမကေောင်းဖြစ်နပေုံကို ကြည့်ကြာ သနားစိတကြ ရငထြဲမှာ အပြည့ဖြစ်လာသည်။ သူသာ နမကေောင်းဖြစ်လွှင် အိမမြှာ ပြုစုပေးမည့ြ မမကေေ အသင့ရြှိသည်။ သူ့ရဲ့ တဈကောငကြှှကြ ခစွသ်ူလေးကြတော့ အနားမှာ ဘယသ်ူမှမရှိ။
“နမကေောင်းဖြစ်နတော ဘာလို့ဖုန်းမဆကလြဲ… ဘာဆေးသောကထြားလဲ… ဆေးခန်းသှားမလား”
“တု အလုပလြုပန်တော မနှောင့ယ်ှကခြငွလြို့ပါ… ပါရာစီတမောလ် သောကထြားတယ်”
ကြည့်လြိုကလြွှငတ်ော့ အသည်းမာသလိုလိုနှင့ြ အလိုကသ်ိလှန်းသော ဂင်ျဂါကို သူ တိုးလို့ခစွရြသည်။
သူက အိမထြဲသို့ လှမ်းဝငလြိုကရြင်း
“ဘာစားထားပြီးပြီလဲ… ထမင်းတော့ မစားတာကောင်းမယထြငတ်ယ်”
သူက ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ဝဲကြည့်ရြှုနတေုန်းမှာပဲ သူမက သူ့ရဲ့လကမြောင်းနှစ်ဖကကြို ဆှဲလှည့လြိုကကြာ သူ့ ရငခြှငထြဲသို့ ခေါင်းလေးတိုးဝငလြာသည်။ သူမ အားငယန်တောဖြစ်မည်။ သူ သူမကြောလေးကို ဖကထြားရင်း မကြန်ှာလေးကို ဆှဲမော့လိုကတ်ော့ အဖြားရှိနကြှောင့ြ မကြန်ှာလေးက နီမှန်းနသည်ေ။ သူ သူမကို အားပေးမှဖြစ်တော့မည်။ အနီးကပကြှည့ရြင်း စိတထြဲဘယလြိုဖြစ်လာမှန်းမသိခငပြဲ နဖူးလေးကို ညငည်ငသ်ာသာ နမ်းလိုကမြိသည်။ သူမကိုယလြေးကို ပြေ့ခွီလိုကပြှီး သူမအခန်းလို့ထငတ်ဲ့ အခန်းကို ဝငလြိုကပြှီး ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကလြှနခြပြေးလိုကတ်ော့ ဂင်ျဂါက သူ့မကြန်ှာကို လိုကကြှည့န်တော တွေ့ရသည်။
“ခေါင်းမူးလား ဂင််ဂါလေး”
“ဟင့အြင်း”
ဂင်ျဂါက သူမဘေးကို ပုတပြှလိုကတ်ော့ သူလည်း သူမဘေးမှာ ဝငလြှဲနလေိုကသ်ည်။ သူ့စိတထြဲမှာ ဂင်ျဂါကို ခစွခြငွန်ပြေီဖြစ်သောလြည်း ဂင်ျဂါကို သူတနဖြိုးထားသည်။ သူ အရငထြားခဲ့ဖူးသော ဆောတ်ှလေို သဘောထားတယလြို့ ထငမြှာ သူ အထငမြခံနိုငခြွေ။ သူ့လကမြောင်းကို သူမခေါင်းအောကြ ထိုးထည့ပြေးလိုကရြင်း သူ့လကမြောင်းကို ခေါင်းအုံးအိပစြသည်ေ။ သူမကြောလေးကို အသာပြတသ်ပပြေးလိုကရြင်း
“အိပလြိုကလြေ… ကိုယ် စောင့ပြေးမယ်”
မကြလြုံးလေးမှိတကြာ အိပဖြို့ကြိုးစားနသေော ဂင်ျဂါကိုယတ်ိုငလြည်း စိတလြှုပရြှားနပေုံပဲ။ မကြခြှံအောကကြ လှုပစြိလှုပစြိ ဖြစ်နတောရယ်၊ အသကရြှုသံမှနန်တောရယ် ပေါင်းလိုကတ်ော့ ဂင်ျဂါစိတလြှုပရြှားနတော သချောသှားသည်။ သူ သူမနှုတခြမ်းလေးတွကေို ဖိကာ ကပန်မ်းလိုကတ်ော့ မကြလြုံးလေးတွေ ခဏပြင့လြာပြီး ပြနလြညမြှေးစင်းသှားကြသည်။ ဂင်ျဂါကြောပြငလြေးကို သိုင်းဖကထြားသည့ြ သူ့လကတ်ှကလေည်း ပြတသ်ပန်ရင်ေး အောကသ်ို့ဆင်းသှားကြသည်။
တုရဲ့လကတ်ှကေ မှှတဈေကောငကြဲ့သို့ ဂင်ျဂါရဲ့ကိုယလြုံးလေးကို တင်းတင်းကြပကြှပ် ရဈပတထြားသလို အနမ်းတွကလေည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ အရှိနတ်ကလြာကြသည်။
“အင့ျ…အင့ျ”
ဂင်ျဂါရဲ့လကတ်ှကေို တုမရလညတ်ိုငဆြီဝယ် ပြနလြညသ်ိုင်းဖကကြာ ရီးလေးခိုထားလိုကသ်ည်။ တုမရကတော့ စတွေ့စကတည်းက အမြဲရငခြုနသ်ံမှနခြဲ့ရသော ဂင်ျဂါရဲ့ တငသ်ားလုံးလုံးလေးတွကေို ဆုပန်ယကြစားနလေိုကသ်ည်။ အနှေးထညအြောကကြ အင်ျကြီလေးကို အပေါမြတငလြိုကတ်ော့ ဂင်ျဂါက တုမရရငခြှငထြဲမှ အနည်းငယ် ရုန်းကာ သူမ၏ရငဘြတကြို လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ယှကကြာထားသည်။
တုမရက တဈခကြတ်ောင်းဆိုသလို ကြည့်လြိုကပြှီး သူမ၏လကန်ှဈဖကကြို ကိုငလြိုကကြာ တဈခကြန်မ်းပြီးမှ ဆှဲဖယလြိုကသ်ည်။ လှပဖြေးဥနသေော ရငသ်ားနှစ်မှှာသည် အနီရောငဇြာဘရာလေးအတွင်းမှ လွှံကာကနွသည်ေ။ တုမရသည် ဂင်ျဂါကိုယပြေါသ်ို့ မှောကခြလွိုကပြှီး ဖြူနုနသေော ရငည်ှန့်လေးကို စတငန်မ်းလိုကသ်ည်။
“ပြှတ်”
ဂင်ျဂါကိုယလြေး ကြှတကအြလာတွင် တုမရရဲ့လကတ်ှကေ ဂင်ျဂါရဲ့ကြောဘကကြနေ ဘရာခွိတတ်ှကေို ပိုငန်ိုငကြွှမ်းကငွစြှာ ဖြုတလြိုကသ်ည်။ ထွကပြေါလြာသည့် နို့လေးတဈဖကကြို တုမရ ပါးစပန်ှင့ြ အသာလေးငုံကာ စို့လိုကသ်ည်။ ဂင်ျဂါရဲ့လကတ်ှကေ တုရဲ့ခေါင်းကို ဆုပကြိုငလြကြြ
“အင့ျ …အင့ျ… ရှီး”
ဂင်ျဂါရဲ့နို့သီးဖြားလေးအပေါြ သူ့ရဲ့လွှာအထိအတွေ့တွင် ဂင်ျဂါမကြစြိလေးတွေ အလိုလို မှေးမှိတသ်ှားရသည်။ ဂင်ျဂါဝတဆြငထြားသော ခညွသ်ားဘောင်းဘီပြပြအဖြူကို သူ ဘယအြခွိနကြ ဆှဲခွှတလြိုကမြှန်းပင် ဂင်ျဂါမသိတော့။ သူ့ရဲ့လကတ်ှကေ ဂင်ျဂါ၏ ပငတ်ီလေးပေါသ်ို့ ရောကလြာမှ ဂင်ျဂါ သတိဝငလြာသည်။ သူက ပငတ်ီလေးကို ပေါငတ်ံသှယသ်ှယတ်ဈလွှောကြ ဆှဲခဟွနပြှငတ်ော့ ဂင်ျဂါ မငှင်းတော့ပါခွေ။ ဂင်ျဂါ သူ့ကိုယုံကြညသ်ည်။ ဂင်ျဂါရဲ့အပျိုစငဘြဝကို သူ့ကိုသာ ပေးချင်သ်ည်။
တုမရ သူမရဲ့ပိပိလေးဆီသို့ လကလြှမ်းလိုကတ်ော့ ခွထေောကကြို အရမ်းစိထားသည်။ သူမရဲ့ ခွထေောကကြှားထဲ တုမရခွထေောကြ ထည့ကြာထိုးခွဲလိုကတ်ော့ နည်းနည်းလေး ဟသှားသည်။ ဖောင်းဖောင်းဖြေးဖြေးလေး ဖြစ်နသညေ့ြ ဂင်ျဂါ၏ ရတနာရှှကြေုပလြေးကို မကြတ်ောငမြခတတ်မ်းစိုကကြှည့မြိသည်။
စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားလေးတွကေ တင်းတင်းစိကပန်သဖြေင့ြ တုမရ ဘာမှမမှငရြသေးပေ။ သူမရဲ့ပေါငန်ှဈဖကကြို တွန်းထုတလြိုကတ်ော့မှ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးက ဟတတ ဖြစ်သှားသည်။ တုမရ အကြဲကြောင်းလေးအတိုင်း အထကအြောကြ စုံဆနဆြှဲပေးရင်းနှင့ြ အစိလေးကို ရှာနသည်ေ ။ ဟော… အစိလေးကို စမ်းမိပါပြီ။
“အ…”
ဂင်ျဂါ ရှကန်မေိသည်။ သူ့လကခြွောင်းတွကေ အပေါကဝြလေးထဲ နည်းနည်းသှင်းလိုကြ အစိလေးပြတလြိုကန်ှင့ြ အလုပတ်ှရှေုပန်မေိသည်။ ဂင်ျဂါမကြလြုံးလေးတွမှေိတကြာ အံကြိတန်မေိသည်။ ဂင်ျဂါသိတယ်… အရညတ်ှေ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ တောတ်ောရြှှဲနပြေီဆိုတာ… သူ့ လကခြွောင်းတွကေ စောကစြိလေးကို ခလုတတ်ိုကြ ပြတသ်ပန်တောမို့ ဂင်ျဂါ တဆတဆြတ် တုနသ်ှားရသည်။ သူ ဂင်ျဂါနို့တွကေိုလည်း စို့ပေးနရင်ေးကနေ ဂင်ျဂါရဲ့ဗိုကသ်ားခပြခြပြလြေးကို လွှာကြီးနှင့ြ ယကပြေးနပြနေသ်ည်။ တရှေ့ရှေ့နှင့ြ ခကြရြဲ့အောကဖြကကြို ဆင်းလာပြီး လွှာကြီးက အပြားလိုကြ စောကစြိလေးကို ပင့ကြောလြိုကလြွှင်
“အိုး…ရှီး”
ဂင်ျဂါ ဘယလြောကပြင် အံကြိတကြာ ထိန်းထားထိန်းထား နှုတဖြွားထကဆြီမှ ခံစားမှုအသံလေးတွေ ထွကပြေါလြာရသည်။ သူ့လှုပရြှားမှုတွေ ရပသ်ှားလို့ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူက ဂင်ျဂါပါးလေးကို လာနမ်းပြီး သူ့ကိုယပြေါကြ အဝတအြစားတွေ ခွှတပြဈနသည်ေ။ ပြီးတော့ သူ့စတိုငဘြောင်းဘီကို ခွှတလြိုကတ်ယ် ပငတ်ီလေးကောပေါ့ ။ သူက သူ့ ကိုယကြို ရှှေ့ကာ ဂင်ျဂါရဲ့ပေါငကြှားမှာ နရောဝငယ်ူနသည်ေ။ ဂင်ျဂါမကြလြုံးတွကေ သူ့ပေါငကြှားထဲကအချောင်းကြီးကို မှငလြိုကသ်ညတ်ှင် မကြလြုံးလေးဝိုင်းစကသ်ှားသည်။
တုမရ ဂင်ျဂါ၏ အဖုတလြေးကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ လှလိုကတ်ာ။ ခုနက သူလွှာစွမ်းရော လကစြှမ်းရော ပြထားတဲ့ အရှိနန်ှင့ြ ဖောင်းကားနသည်ေ။ ကာမအရညလြေးတွကလေည်း ပြောငလြကန်သည်ေ။ ဆန့်ကငွဘြကြ လိငအြင်ျဂါများ၏ အထိအတွေ့တွင် သူမတွန့ခြနဲဖြစ်ပြီး ပေါငလြေးပိုကားသှားသည်။ သုံးလေးငါးခကြလြောကြ ပြတပြေးပြီးတော့ သာသာလေးသှင်းလိုကတ်ော့ မဝငဘြူး။ သသခွေောခွာ ကိုငပြှီးတေ့ကာ ဖိခလွိုကတ်ော့မှ ပြှတဆြိုတဲ့ အသံလေးတိုးတိုးလေးနှင့အြတူ ဒဈလေးမှုုပသ်ှားသည်။ ဖြဖြလေး တရဈချင်ြး ဆကသ်ှင်းလိုကတ်ော့ စောကပြတဝြလေးနားက အရဈလေးတွကေ တုမရ၏ လိငတ်နထြိပပျိုင်းကို တင်းခနဲနအေောင် ဆှဲညှဈထားသည်။
“အီး…”
ဂင်ျဂါကတော့ ဆောကတ်ညရြာမဲ့ အိပရြာခင်းကို တင်းတင်းပင် ဆုပကြိုငထြားမိသည်။ တဈခုခုနှင့ြ တိုးတဲ့အရသာ ခံစားမိပြီး ဒဈထိပတ်ဈခုလုံး တအားတင်းကြပသ်ှားသည်။ တုမရ ရငတ်ှခေုနလြာသည်။ ဒါဆို သူမက အပျိုစငစြဈစဈပေါ့။ သူမကို အထငသ်ေးတာ မဟုတပြမယေ့ြ ၂၁ ရာစုခတ်မှော ယောင်ျကြားလေးများက တောတ်ောလြကသ်ှကကြှပြီး အပျိုစဈစဈမိန်းကလေး အတောရြှားနပြေီလို့ သူသိထားသညပြဲလေ။ အင်း… ဒီတိုင်းဆို ဂင်ျဂါတော့ တောတ်ောန်ာတော့မှာပဲ။
တုမရ အရမ်းမသှင်းရဲ။ မတောကြှဲပြဲသှားလွှင် ဘယလြိုလုပမြလဲ။ သူ ညီလေးကို အသာစိမထြားရင်း ခဏလောကြ သှင်းခညွထြုတခြညွြ လုပပြေးလိုကသ်ည်။ နို့လေးပြနစြို့လိုကြ နားရှကကြှားထဲ လွှာလေးထိုးယကလြိုကန်ှင့ြ ဝဒနောကို သူမ မေ့လောကသ်ည့အြခွိနကြို ခွိနကြိုကြ၍ သူမ၏ခါးကဉွကြဉွလြေးကို အမိအရကိုငကြာ သူ့ညီလေးကို တွန်း၍ဖိခလွိုကသ်ည်။
“အ….နာတယ် တု”
“အင်းပါ ခစွရြယ်.. အားလုံးဝငသ်ှားပြီ…”
မကြရြညလြေးဝဲကာ အံကြိတထြားသည့ြ ခစွရြသူလေးကို သူ အနမ်းမိုးတွေ ရှာသှန်းကာ ချော့မိသည်။ တုမရသည် သူ့ညီလေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားများကပါ ကပလြကြပြါလာသည်။ တုမရ သူ့ညီလေးကို နှုတလြိုကြ ပြနသ်ှင်းလိုကြ နှင့ြ ဂင်ျဂါမကြန်ှာလေးကို ကြည့်န်သည်ေ။ အံကြိတပြှီးခံနသေောလြည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ ပြုံးသှားသညကြို သူ တွေ့လိုကရြသည်။ သူမလည်း ကောင်းလာပြီထငသ်ည်၊ မကော့တတ် ကော့တတန်ှင့ြ ဖငလြေး ကော့ကော့ပေးလာသည်။ သူလည်း သူမခါးကို ပင့ကြိုငကြာ ဆှဲဆောင့ပြေးနလေိုကသ်ည်။
တုမရဆောင့လြိုကတ်ိုင်း စောကပြတ် အတွင်းသားတွကေို ထိုးသှင်းပြတတ်ိုကသ်ှားသလို ဂင်ျဂါရဲ့ညီမလေးကလည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ ညှဈပေးခွင်းဖြင့ြ သူမတာဝနကြိုကြပြှနေအြောင် ဆောငရြှကန်ပသေည်ေ။ ဆောင့ခြကြမြွားစွာ ဆောင့လြိုကပြှီးနောကတ်ှငတ်ော့ တုမရလည်း ဂင်ျဂါ၏စောကပြတအြသဈစကစြကလြေးထဲသို့ လရညမြွားကို အရှိနပြှင်းပြင်းနှင့ြ ပန်းထည့ပြေးလိုကတ်ော့သည်။
အရညကြုနသ်ှားပြီးတာတောင် သူမလေးကို ဖကကြာ ဆန့်ကငွဘြကလြိငအြင်ျဂါချင်ြး ထိကပထြားမိသည်။
ပြီးမှ သူမမကြန်ှာလေးကို ကြည့်မြိတော့ အို… လှလိုကတ်ာ… ခွှေးသီးလေးတွစေို့နသေော အလှနတဘြုရားမလေးကို သူ ကြငကြှငန်ာနာဖြင့ြ အမောပြအနေမ်းလေး နဖူးထကဆြီသို့ခွှလေိုကသ်ည်။ ရငသ်ားတွကေ နိမ့လြိုကမြှင့လြိုကန်ှင့ြ သူမ မောနတောပဲ။ သူမ မကြလြုံးလေးတွေ ပြင့လြာပြီး
“ဟှန့် နမကေောင်းတဲ့လူကို အနိုငကြငွ့တ်ယ်”
ဟု မကြစြောင်းလေးထိုးပြီး ပြောတော့ ဟုတသ်ားပဲ… သူမ နမကေောင်းဖြစ်နခေဲ့တာပဲ…။ သူ တဈခကြရြယလြိုကပြှီး
“ဂင်ျဂါ နမကေောင်းဘူးဆိုလို့ ခွှေးထုတပြေးတာလေ… အခု ကောင်းသှားပြီဟုတ်”
ဂင်ျဂါလည်း သူ့ကို မကြစြောင်းထိုးလကြြ ရချိုးခန်းသှားမညဟြု ကုတငပြေါမြှအထ မိုကခြနဲဖြစ်ကာ ကုတငဘြောငကြို လှမ်းကိုငထြားလိုကရြသည်။ ဒါကို သူတွေ့သှားတော့ ဂင်ျဂါရှိရာသို့ရောကလြာပြီး စွေ့ခနဲပြေ့ခွီသှားကာ သန့်ရှင်းရေးလုပပြေးသည်။
ပိပိလေးကိုပါ ရစေိုအဝတလြေးနှင့ြ သန့်ရှင်းရေးလုပပြေးတော့ စပလြိုကတ်ာ။ ဂင်ျဂါ သူလုပသ်မွှ ငှိမန်ပြေီး လိုကကြှည့န်မေိသည်။ ပြီးတော့ သူကပဲ ပြနခြွီခေါလြာပြီး အဝတအြစားလဲပေးသည်။ အနှေးထညပြှနဝြတပြေးပြီးတော့ သူမကို သူက ခဏအိပခြိုင်းကာ သူကိုယတ်ိုငကြတော့ သူမနိုးလာလွှင် အံ့ဩမှုတဈခုပေးရန် ထွကလြာခဲ့သည်။
သူမအား လကထြပခြှင့တ်ောင်းရန် စိနန်ှင့ပြလကတ်ီနမ် လကစြှပကြလေးနှင့ြ ပန်းစည်း၊ ကိတန်ှင့ြ ဖယောင်းတိုငတ်ို့ကို သှားဝယရြင်း သူ ကြညန်ူးနမေိသည်။ သူ့ဘဝကို လှှမ်းမိုးထားနိုငသ်ော သူ့ခစွသ်ူလေး၏ လကထြဲသို့ သူ့ဘဝကို ကြကြနေပေန်ပ် ပေးအပလြိုကခြငွပြါသည်။ ထို့အတွကြ လူပျိုဘဝကို စွန့်လှှတလြိုကရြ၍ သူ နောငတ်မရမိပါ။ သူမနှင့ြ လှဲသှားရငသ်ာ……
ပြီးပါပြီ။
ရေးသားသူ – Amara