” ကာမ စောင်းကြိုး … တီးခတန်ိုးတော့ ”
*****************************
” ကိုအောင် … ကိုအောင် … ထဦး ”
အိပကြောင်းနစဉြေ ဇနီးဖြစ်သူ ဇငမြာ အသံကြောင့ြ လန့န်ိုးလာသည်။
” ဒီနေ့ … ဥပုဒန်လေေ … ဇငမြာ ကလည်း ”
” ဟုတပြါတယ် … ဦးစံမောငကြ… သူ့ဆိုငကြယ် နိုးမရလို့ … ကြည့်ပြေးပါဦးတဲ့ … ရပကြှကကြထိန် အတွကြ … ဘုန်းကြီးကြောင်း … သှားရမှာမို့ … ထပါ … ကိုအောငရြာ ”
” မထချင်သ်ေးဘူး … ခဏနမှေ လာလို့ … ပြောလိုကြ … ဇငမြာ ”
” ကိုအောင် ကလည်း … ခဏ ကြည့်ပြေးလိုကပြါ … ဘုန်းကြီးကြောင်း သှားရမှာ … ပြောနတော ”
” ကဲ … ခဏစောင့လြို့ ပြောလိုကြ … ကိုအောင်… မကြန်ှာ သဈလိုကြဦးမယ် ”
အောငအြောင် စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ဇငမြာမှာ အိပခြန်းထဲမှ လှည့ထြှကသ်ှားတော့သည်။ လှည့ထြှကြ သှားသော ဇငမြာ၏ ဖငသ်ားစိုငကြှီးအား ကြည့်ကြာ အောငအြောင် တယောကြ အိပယ်ာ ထလိုကြ၏။ အိမထြောငသ်ကြ ၁၀နှစ် ကြောအြတွင်း နေ့ည မပြတ် လိုးလာခဲ့သော မယားဖြစ်သူ နို့အုံမှာ အနည်းငယ် တွဲနသေောလြည်း ဖငကြှီးမှာ ကမွသှားပဲ ကော့ထွကြ ဝိုင်းစကြ နသည်ေ။ တွေးလကစြ အတွေးအား ဖြတတ်ောကရြင်း မကြန်ှာသဈ ကာ အိမရြှေ့ ထွကလြာ ခဲ့လိုကြ၏။
” ကိုအောင် … ဇငမြာ … ထမင်းကြောြ ပြငထြားလိုကမြယ် … ဆိုငကြယပြှငပြှီး … တခါထဲ စားနောြ ”
” အေးပါ ”
အိမရြှေ့ ဧည့ခြန်း အဖြတ် မယားဖြစ်သူမှ လှမ်းပြောနေ သဖြင့ြ ပြနဖြှနေေ၏။ ပေ၄၀ ပေ၅၀ အိမဝြန်းအတွင်း ရှေ့၁၀ပေ အား ဆိုငကြယ် ဝပရြှော့ဆိုငလြေး ဆောကထြားပြီး နောကပျိုင်းအား ဝန်းပြည့ခြှံပြည့ြ ၂ထပအြိမ် နံကပတ်ိုကလြေး ဆောကလြုပထြားသည်။ ရပကြှကလြူကြီး ဦစံမောင် ဆိုငကြယအြား ပြငပြှီး အိမထြဲ ပြနဝြငလြာရာ ဧည့ခြန်း ထမင်းစားပြဲခုံတွင် ထိုငန်သေော မယားဖြစ်သူ အား တွေ့လိုကရြ၏။
” ပြီးပြီလား … ကိုအောင် … ထမင်းကြောျ ပူတုန်း စားလိုကျ ”
အောငအြောငမြှာ ရချိုးခန်းဘကြ လွှောကလြာပြီး လကမြှ ဆီခွေးများအား ဆပပြှာဖြင့ြ ပြောငစြင် အောင် ပြတတ်ိုကြ ဆေးကြောကာ ထမင်းကြောြ စားနလေိုကြ သည်။
” ဇငမြာရော စားပြီးပြီလား … ဒီနေ့ ဆေးရုံ … သှားရဦးမှာလား ”
” ပြီးပြီ … ကိုအောင် … ထမင်းကြောြ ပြီးပြီးချင်ြး … စားထားလိုကတ်ာ … ဒီနေ့ … ဇငမြာက … နှိုကဂြွူတီလေ … ကိုအောင် ”
ဇငမြာမှာ နပ်(ဈ)မ တယောကအြဖြစ် အိမထြောင် ကပြှီး ကတည်းက ဤနယမြှို့လေးနှင့ြ မနီးမဝေး ရှာမှ လာရောကြ၍ တာဝန် ထမ်းဆောင် နေ၏။အောငအြောင့ြ မိဘဘကမြှ အမှရသေော ဒီရပကြှကလြေးထဲရှိ နံကပတ်ိုကလြေး၌ ပြောင်းရှေ့ နထေိုင် ခဲ့သည်။ အသကြ ၃၃နှစ်ထဲ ရောကရြှိလာကာ အိမထြောင် သကတ်မ်း ၁၀နှစ်အတွင်း ကလေး ၂ယောကြ မှေးပြီးသည် အထိ ခန်ဓာကိုယမြှာ ကြ မသှားပေ။ မကြန်ှာသှယကြာ အသားရည် ဝင်းဝါပြီး ခါးအောကြ ဖငသ်ားစိုငကြှီးမှာ ကော့ထွကန်ရင်ေး ယောကြာြးတိုင်း လညပြှနင်ေးယူ ရတုန်းပင်။ အောငအြောငမြှာ အသကြ ၄၀နား ကပလြာ သောလြည်း မယားချောအား ခစွလြို့ လိုးလို့ မဝနိုင် ဖြစ်နရသေည်။
” ဇငမြာရေ … ဘာလုပန်တောလဲ … ထမင်းကြောြ စားပြီးပြီ … ကောဖြီ ဖြောလြေ ”
အောငအြောင် တယောကြ ပါးစပကြ ပြောရင်း အိမန်ောကဖြေးဘကြ လွှောကလြာ ခဲ့၏။
” ရချိုးမလို့ … ကိုအောငရြေ … ပြီးရင် … အိမအြတွကြ လိုအပတ်ာလေးတွေ … ဝယဖြို့ … ဈေးသှားရဦးမယ် … ကောဖြီထုပရြော နို့ဆီရော … မီးဖိုခန်းက … ကြောငအြိမ် ထဲမှာ … ရနှေေးက တညပြှီးသား … ဖြောသ်ောကြ လိုကတ်ော့နောြ ”
လငဖြစ်သူအား လှမ်းပြောရင်း အိပခြန်းထဲမှ ထမိန် ရငလြွားလေးဖြင့ြ ထွကလြာကာ ရခွေိူးခန်းထဲ ဝငလြာ ခဲ့သည်။ ကလေး ၂ယောကအြား နှရောသီ ကြောင်းပိတတ်ိုင်း ရှာမှ သူမ မိဘများထံ ပို့ထား သဖြင့ြ လငမြယား ၂ယောကထြဲ ရှိသည့အြိမမြို့ ရချိုးခန်း တံခါးအား စေ့ရုံစေ့ထားပြီး ထမိနအြား ခွရင်ေး ပုံခလွိုကြ၏။ ဘောလြီမပါသဖြင့ြ နို့အုံဖြေးဖြေး ၂ဖကြ အိကလွာစဉြ လကြ၂ဖကန်ှင့ြ ပင့ကြိုငရြင်း မနကကြ အဖြစ်ပကြအြား ပြနတ်ှေး နမေိသည်။ မနကပျိုင်း ထမင်းကြောန်စဉြေ အိမရြှေ့မှ ခေါသ်ံကြား ဖြင့ြ ထွကကြှည့ရြာ ရပကြှကြ လူကြီး ဦးစံမောင် ဖြစ်နေ၏။
” အောြ … ဦးစံမောငပြါလား ”
” အေး … ဇငမြာ … အောငအြောင် မနိုးသေးဘူးလား … ငါ ဘုန်းကြီးကြောင်း သှားရမှာမို့ဟာ … ဆိုငကြယကြ ဘာဖြစ်မှန်း မသိဘူး … အဲဒါ … အောငအြောင့ြ နိုးပေးပါဦး ”
ဇငမြာ အိမဝြန်း တံခါးအဖြင့ြ ဦးစံမောငမြှာ ဆိုငကြယ်၏ ဘယဘြကဘြေး ဒူးတဖကြ ထောငထြိုငရြင်း ရှင်းပြ နသည်ေ။ ဇငမြာမှာ ညဝတအြင်ျကြ ီ လကတ်ကိုင်းလေး နှင့ြ ဒူးဖုံးစကပ် တွဲလကြလြေး ဝတထြားလကြမြို့ လမ်းလွှောကြ လိုကတ်ိုင်း နို့အုံများနှင့ြ ဖငကြှီးမှာ တုနခြါနေ၏။ ဦးစံမောငမြှာ ဇငမြာ အိမထြဲမှ ထွကလြာ ကတည်းက အနားရောကသ်ညအြထိ မလှတတ်မ်း ခိုးကြည့်ရြင်း တံတွေးမှိုခနွရသေည်။ ဇငမြာ အနား ရောကမြှ ဦးစံမောငကြ ဒူးတဖကြ ထောငကြာ ထိုငခြရွင်း ဆိုငကြယ် ငုံကြည့်န်ေ၏။ ပုဆိုး အောကန်ားစ က ဒူးခေါင်းပေါြ တငန်ကော ဦးစံမောင် ပေါငကြှားမှ လမှှေးအုံကြီးအောကြ စိုကကြနွသေော လီးအား ဇငမြာ အတိုင်းသား မှငလြိုကရြသည်။
” ကျွီ … ကျွိ ”
” အာ … လန့လြိုကတ်ာ … ကိုအောင် ရယ် …
အသံမပေး … ဘာမပေးနဲ့ ”
အတွေးလှနန်စဉြေ ရချိုးခန်း တံခါးပြင့ကြာ လငတ်ောြ မောင် ဝငလြာသဖြင့ြ အတွေးစ ပကြသ်ှားရ၏။
” ကြည့်န်တော ကြာပြီ … ဇငမြာက နို့တွကေိုင် ပြီး … ဘာတွေ စဉြးစားနတောလည်း ”
” အိုရျ … ကိုအောင် ကလည်း … ဘာမှ မတွေးပါဘူးနောျ … ရေချိုးမလို့ပါ ”
” ခွိုးခွိုး မှနမြှန် … ဈေးပြနရြင် … ကိုအောင် တို့ … တနကေုန် … နှပရြအောင် ”
” အင်းပါ ”
ခဏအကြာ ဇငမြာ တယောကြ ရချိုးပြီးစီးကာ ဈေးသို့ ဆိုငကြယဖြှင့ြ ထွကသ်ှားတော့၏။ မယားဖြစ်သူ ထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ အောငအြောငမြှာ ရချိုးခန်းထဲမှ အဖြစ်ပကြြ အား ပြနတ်ှေးနမေိ၏။ ဇငမြာမှာ ရှာမှ သူငယခြငွြး ဝယေံနဲ့များ လိုင်းပေါခြကြရြင်း လိုးခဲ့ပုံများအား ပြနတ်ှေး နသလေားဟု တွေးနမေိ၏။ ၁နာရီခန့ြ အကြာ ဇငမြာ ဈေးမှ အိမပြှနရြောကလြာပြီး မီးဖိုခန်းထဲ သားငါး ဟင်းသီး ဟင်းရှတမြွား သိမ်းဆည်းကာ အိပခြန်း ထဲ ဝငလြာခဲ့ သည်။ အိပခြန်းထဲ ပကလြကလြှန် မှေးနသေော လငဖြစ်သူ ဘေးနား ဝငလြှဲလိုကြ၏။
” ဇငမြာ … ကိုအောင် သိချင်တ်ာ … တခုလောကြ မေးချင်လြို့ … မှနမြှန် ဖြပေေးနောြ ”
ဇငမြာ လှဲခလွိုကသ်ညန်ှင့ြ စိုးမင်းမှာ ရုတတ်ရကြ လှမ်းပြောလိုကသ်ည်။
” မေးလေ … ကိုအောင် ”
” ဒီလိုကြာ … ကိုအောင် တို့ ယောင်ျကြားတွေ … စိတကြှှလာလို့ ဂွင်းထုရင် … မိန်းမ … တဈယောကယ်ောကကြို … မှန်းပြီးထု ကြတာ ”
” အယ် ”
” ဇငမြာတို့ မိန်းခလေးတွရေော … စိတကြှှလာခွိန်
စောကပြတကြိုပြတရြင် … ယောင်ျကြား တဈယောကြ ယောကြ ကို မှန်းပြီးပြတ် ကြတာလား … အဲ့ဒါသိချင်လြို့ ”
” အာ … သူတို့ ကြိုကတ်ဲ့သူ … မှန်းမှာပေါ့ … ကိုအောင် ရဲ့ ”
” အင်း … ဇငမြာရော … စိတထြနန်ခွေိန် … ဘယသ်ူ့ကိုမှန်းလဲ … ပြောပြပါလား … မရှကန်ဲ့နောြ
ကိုအောင် … စိတမြဆိုးဘူး … တဈကယသ်ိချင်လြို့ပါ ”
” အင် … ကလေး ၂ယောကျ … ရပြီးမှ ဘာတွမေေးနတောလဲ … ကိုအောင် ရယ် ”
” ပြောပါ … ဇငမြာရာ … သိချင်ြ လို့ပါကြာ ”
အောငအြောင် စကားပြောရင်း ပကလြကလြှဲနသေော မယားဖြစ်သူ ဘကြ ကိုယတ်စောင်း လှည့ကြာ ပေါငဂြှ လေးထဲမှ စောကပြတ် အုံလေးအား ထမိနအြပြငမြှ လကဝြါးဖြင့ြ ဖိခွလေိုကတ်ော့သည်။
” အ ……………… ရှီးးးးးး …………… ကိုအောင် မေးလို့ ပြောပြမှာနောြ … ပြီးရင် … စိတမြဆိုး ရဘူး ”
” စိတမြဆိုးပါဘူး … ဇငမြာ ရယ်… ပြောပြ … ကတိပေးတယ် ”
” ဇငမြာက … ဝယေံ ကို … မှန်းတာ ကိုအောင် ”
” ဟင် … ဇငမြာတို့ … ရှာက … ဝယေံ လား ”
” ဇွိဇွိ … ဗစွြ … ပလှပပြလှပ် ”
စကားပြောရင်း အောငအြောငမြှာ မယားဖြစ်သူ ထမိနအြောကန်ား စအား ဗိုကပြေါြ ဆှဲတငကြာ အရညအြိုငန်သေော စောကခြေါင်းပေါကထြဲ လကခြလယထြည့ကြာ အထုတ် အသှင်း လုပပြေးလိုကပြှန်၏။
” ပြောလေ … ဘယလြို မှန်းဖြစ်တာလဲ ”
” အ ……………… အားးးး ……………………………… ရှီးးးး …………………… ကိုအောင် ရယ် … လိုးမှာဖြင့ျ လိုးလေ ”
” လိုးမှာပါ … ဇငမြာ ရာ … မလိုးခင် … ဇငမြာ့ … အကြောင်းလေး … နားထောငခြငွတ်ာပါ ”
အောငအြောင် တယောကြ ရငတ်ှေ တဈဒိုင်းဒိုင်း ခုနကြာ အသကရြှုသံ များပင် ပြင်းထနလြာရ၏။ မယားဖြစ်သူ မှာ သူစိမ်း ယောင်ျကြားအား မှန်းပြီး အလိုးခံသည့ြ အကြောင်း ကို သိချင်ြ နတေော့သည်။ လကကြို ခပမြှနမြှန် အထုတ် သှင်း လုပရြင်း ပါးစပကြလဲ တတွတတ်ှတ် မေးနရှော၏။
” ခုလိုးတော့လေ … ဇငမြာ … ကိုအောင် လိုးတာ … ခံချင်ြ နပြေီ ”
” အင်းပါ …… ဘာလို့ ဝယေံ … လိုးပေးတာ ခံချင်တ်ာလဲ … ပြောလေ … ဇငမြာ ”
” အ …………………… အ …………………… အဲဒါ ……… ကိုအောင့ြ ကြောင့လြေ ………… ရှီးးးးး ……… အဟင့ြ ဟင့ြ ”
အောငအြောငမြှာ လကခြလယအြား မှှရင်ေး လကမြဖြင့ြ ခေါင်းထောင် နသေော အစိလေးအား ဖိခွလေိုကရြာ ဇငမြာ တယောကြ ပကလြကြ အနထေားမှ ဖငကြှီး ကြှတကြ လာတော့သည်။
” ပြောပါ ဇငမြာရယ် …… ကိုအောင် ကြားချင်လြှပြီ ”
” အားးးး ………………… အအ ……………………… ပြော …………………… ပြော ……………… ပြောပီးရင် ………………………………… လိုးပေးနောျ ”
အောငအြောင် စိတကြှှလာရ၏။ မယားဖြစ်သူ ၏ တိတတ်ခိုး ကာမစိတလြေးအား သိခွင့ရြတော့မည် ဖြစ်သည်။ လညတ်ိုင် ဖြေးဖြေးလေးအား ဆှဲစုပသ်ညန်ှင့ြ ဇငမြာ စောကခြေါင်း အတွင်းသား များကာ လကခြလယ် အား ညှဈနရှော၏။
” ကိုအောင် … ဖေ့ဘုတ် အကောင့ကြနေ … ဇငမြာ့ ဟနဆြောငပြှီး … စကားတွေ ပြောတာလေ … ၂လ လောကန်တေော့ … ဝယေံက … ဆေးရုံ လာတွေ့ရှာတယ် ”
” အောျ ”
” နောကတ်ော့ … ကိုအောင် ခကြထြားတာတွကေို … ဇငမြာ ပြောတယ် ထငပြှီး … ဟို လေ … ဟိုဟာ ”
” ဟမ် …… ပြောလေ ……… ရဲ ရဲ ပြော ပါ … ဇငမြာ ရယ် ”
” ဟို ဟို ……… ဇငမြာ့ ဟာကို …… ပြခိုင်းတော့တာ ”
” အင်း …… ဆေးရုံမှာပဲလား ”
” မဟုတဖြူး … ကိုအောင် … ဇငမြာ … ဆေးရုံက ဂွူတီ … ပြီးလို့ အိမပြှနတ်ော့ … အအေးဆိုင် တဆိုငကြို … ဇွတခြေါသ်ှားတာ … လမ်းဘေး … သဈပငအြုပတ်ှေ … ရှိတဲ့ ဆိုငလြေးပါ … သဈပငတ်ှေ ကြားထဲ … ၂ယကြတွေဲ … ထိုငလြို့ ရတဲ့ …… ခုံလေးတွနေဲ့လေ ”
” အင်း …… ဆကပြှော ”
” ဝယေံနဲ့ အတူထိုငပြှီး … အအေး မှာတော့ ခပလြှမ်းလှမ်း မှာလည်း …… အတွဲလေးတွေ …… ထိုငန်ကြတော … ဝယေံက … ဇငမြာ့ကို ဖကရြင်း နကဖြန် ရှာပြနမြယ့ြ အကြောင်း အရငပြှောတယ် … တဆကထြဲ ဇငမြာ့ ပေါငကြှားကို နိူကတ်ော့တာပဲ ”
” ဟာ … တကယ် ”
” အင်းလေ … ကိုအောင် ကြောင့ြ …… ဇငမြာလည်း ဘုမသိ ဘမသိ …… အနိူကခြံလိုကြ ရတယ် ”
အောငအြောင် မနနေိုငတ်ော့ မယားဖြစ်သူ ထမိနအြား ဆှဲခွှတကြာ အပေါမြှ ခွကာ လီးအား အဖုတထြဲ ဖိသှင်း ပစ်သည်။
” အာ … လိုး လိုး …………… လိုး ဖြစ် ကြ လား ……………… ဇငမြာ ”
” မ လိုး ဖြစ် ပေ မယ် …… ”
ရုတတ်ရကြ စကားပြောရင်း ရပလြိုကသ်ော ဇငမြာ ကြောင့ြ အောငအြောင့ြ စိတထြဲ မချင့်မြရဲ ဖြစ်သှားရပြနသ်ည်။
” ဆကပြှော လေ ”
” သူ့လီးကို …… စုပ် ခိုင်း တာ … ကိုအောငရြဲ့ ”
” ဟင် … အအေးဆိုင် ထိုငခြုံ ပေါမြှာလား … အင့ြ …………… ဘှတ် ………… ဗစွြ …………… ဖြပ် ဘှတ် ဘှတ် ”
အောငအြောငမြှာ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ တယောကြ သူစိမ်း ယောင်ျကြား လီးအား စုပပြေးခဲ့သညကြို မကြလြုံးထဲ မှငယ်ောငလြာကာ စိတထြဲ ဖငွြးကနဲ့ ဖြစ်လာပြီး အပေါမြှ မနားတမ်း ခွလိုးတော့၏။
” အားးးး ……………… အ …………………… အ ……………… အင်း …………… ဟုတတ်ယ် ……… ကိုအောငရြဲ့ ……………… ထိုငခြုံက သဈပင် ကြယန်တေော့ ……… ဘယသ်ူ့မှ မမှငရြဘူး …… ဇငမြာလည်း … ဝယေံလီးကို ဖုန်းထဲပဲ မှငဖြူးတာလေ … အသားဖြေးတော့ … လီးအရညပြှားပါ ဖြေးပြီး … ဒဈကြီး ကားထွကန်တော … ဒီကြားထဲ လီးပေါကြ … ဂေါလြီတွကေ … ဖုဖေါင်းနတေော့ … မှငတ်ာနဲ့ … ကြကသ်ီးတွေ ……… တဖြန်းဖြန်း ထလာရင်း အာခေါငတ်ှေ … ချောကလြာတယ် ”
” အင်း … အဲဒါနဲ့ …… ဇငမြာက စုပပြေး လိုကတ်ာလား ”
” ကြည့်န်တေုန်း … ဝယေံက … အဖုတန်ိူကန်တေဲ့ လကန်ဲ့ … ဇငမြာ့ ခေါင်းကို ဆှဲနိမ့ပြှီး … လီးထိပန်ဲ့ တေ့ပေး လိုကတ်ာ … ဇငမြာလည်း မနနေိုင် တော့တာပါ … လီးကြီးက …… ကိုအောင့ထြကြ တုတတ်ယ် … လကန်ဲ့ ကိုငပြှီး … ဒဈကို ဆှဲစုပလြိုကြ ဒဈအောကြ မေးသိုင်းကြိုးလေးကို … လွှာထိပလြေးနဲ့ ထိုးလိုကန်ဲ့ … စုပပြေး နမေိတာ … မကြာပါဘူး … ဇငမြာ့ ပါးစပထြဲ လီးကြီး တဒုတဒြုတန်ဲ့ … လရညတ်ှေ ပန်းထုတ် နတောပေါ့ ”
” အ ……………………… အားးးးး ………………………… ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် ………………… ကောင်းလိုကတ်ာ ………………… ဇငမြာရယ် ………………… ရှီးးးးး ………… ရှီးးးးးးးး …………… ထွကြ ထွကြ ………… ထွကပြှီ ဟာ ”
ဇငမြာ့ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ အောငအြောင် တယောကြ ခန်ဓာကိုယ် တခုလုံး ဆကကြနဲ့ တောင့တ်င်း လာကာ တဘှတဘြှတ် လိုးရင်း လရညမြွား ပန်းထွကြ ကုနသ်ည်။ကုတငပြေါြ ပကလြကြ အနထေားနှင့ြ အလိုးခံနသေော ဇငမြာလည်း အဖုတထြဲ နှေးကနဲ့ ဖြစ်သှားသညန်ှင့ြ အောငအြောင့ြ လီးအား အဖုတအြတွင်းသား များဖြင့ြ ညှဈပေးကာ စောကရြညမြွား ထွကကြလွာရ၏။
ညပိုင်း စားသောကြ ပြီးသညန်ှင့ြ လငမြယား ၂ယောကြ အိပယ်ာဝငစြဉြ အောငအြောငမြှာ ဇငမြာ့ ဖေ့ဘုတ် အကောင့အြား ဖြင့ကြာ လွှောကကြှည့န်သည်ေ။
…………………………………
မကဆြဂွော တခုလုံး တခွှငခြွှငန်ှင့ြ စာများဝငလြာ သောလြည်း ဖေါကမြဖတပြဲ တစုံ တယောကအြား ကြိတမြွှောန်မေိ၏။ ည ၁၀နာရီ လောကြ ဝယေံ အကောင့လြေး မီးစိမ်းလာပြီး မကြာခင် မကဆြဂွောသို့ စကားလာပြောသဖြင့ြ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ့ အား ဖုန်းပေးပြီး ဘေးမှ ကြည့်န်တေော့သည်။
” ဇငမြာ … ဝယေံ လာပြီ … ရော့ ရော့ ”
ဇငမြာလည်း ပကလြကအြနထေားဖြင့ြ ဖုန်းအား ကြည့်ကြာ စကားပြနပြှော နေ၏။
” မဇငမြာ … ခငဗြွား ယောင်ျကြား အိပပြှီလား ”
” အင်း … ဘေးနားမှာ … အိပန်ပြေီ ”
” ခကြလြို့ ရလား … ကနွောြ … လီးတောငန်လေို့ … ဂွင်းထု ချင်တ်ာ ”
ဝယေံစာ ဖတပြှီးသညန်ှင့ြ ဇငမြာ တယောကြ ဘေးမှ အတူ လိုကဖြတန်သေော လငဖြစ်သူ အောငအြောင့ြ အား မေးဆကြ မေးလိုကပြှနသ်ည်။ အောငအြောင် ခေါင်းညိတ် ပြသဖြင့ြ ဇငမြာလည်း စာပြနပျို့လိုကြ၏။
” အင်း … ထုလေ … ဝယေံ ”
” မဇငမြာ …… စောကဖြုတကြို ပြပေးနောြ … ဗှီဒီယို ကောလ် ………… ခေါလြိုကမြယ် ”
ဝယေံစာအား ဖတပြှီး အောငအြောငမြှာ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ့ဘေးမှ ခွာကာ ကုတငအြစွန်းမှ ကိုယတ်စောင်း အနထေားဖြင့ြ ဆကကြှည့န်သည်ေ။
” ဝယေံ … နင့ဟြာကြီး …… တအား ထနပေါလား ”
ဗှီဒီယိုကောလမြှ တဆင့ြ ဝယေံလီးကြီး ဖုနစြခွငပြေါြ မှငလြိုကရြခွိန် ဇငမြာတယောကြ ပကလြကြ အနေ ထားဖြင့ြ စူးစိုကြ ကြည့်ကြာ စကားစပြောတော့သည်။
” အင်း …… ဟိုတခါ မှို့လာတွေ့တုန်းက … မဇငမြာ စုပပြေးတာ … သတိရ လိုကတ်ာဗွာ … မဇငမြာ စောကဖြုတကြို … အနီးကပ် ရိုကပြှပါဦး ……… ရှီးးးးးး ………………… အားးးးး ”
ဝယေံကလည်း တဖကမြှ ထိုငလြကြြ အနထေားဖြင့ြ ဖုန်းအား ပေါငဂြှနား တိုးကပကြာ ဇငမြာမှငအြောင် လီးအား ပြတသ်ပပြှရင်း စကားပြနပြှော နေ၏။
” အင်း … ခဏ လေးနောျ ”
ဘေးမှ ကြည့်ရြင်း စကားသံများ အတိုင်းသား ကြားနရသေော အောငအြောငမြှာ သူ့ကိုယလြုံး ဖုန်းထဲ မပေါစြရန်ေ သတိထား တိုးကပရြင်း မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ့ ထမိနအြား ဆှဲခွှတပြေးလိုကြ ပြနသ်ည်။ ညအိပခြါနီးမို့ ဇငမြာ့ ပေါငကြှားတွင် အတွင်းခံမရှိပေ။ ဝယေံ မှငသ်ာအောင် ဖုန်းအား အောကရြှေ့ရင်း စောကဖြုတအြား ရိုကပြှလိုကြ၏။
” အားးးး ……… ရှီးးးးးးးးး ……………… လှ လိုကြ တာ ……………… မဇငမြာ ရယ် ………… စောကပြတ် ဖြဲပြ ပါဦး …… ဟင်း ”
ဇငမြာ တယောကြ ဝယေံခိုင်းတဲ့ အတိုင်း အကုန် လုပပြှပေးရင်း ကိုယလြုံးတီး ဖြစ်သှားရသည်။
” နို့ကြီးတွေ ကလည်း … လှလိုကတ်ာဗွာ … နောကတ်ခါ တွေ့ရင် …… နို့တွပေါ စို့မယ် ……… အားးးး ……………………… ရှီးးးးးး ”
၁၀မိနဈလောကြ ဇငမြာ့အား ပုံစံ အမွိုးမွိုး ပြခိုင်းကာ ဂွင်းထု ပြီးသညန်ှင့ြ နှုတဆြကပြှီး ဝယေံ အကောင့လြေး မီးပိတသ်ှားတော့၏။ ဝယေံ ပြီးသှား ပမယေ့ြ တန်းလန်း ကနွန်ရဈေသော ဇငမြာ တယောကြ ကုတငစြှန်း၌ ထိုငကြာ ဂွင်းထုနသေော လငဖြစ်သူ အောငအြောငဆြီ လေးဖကထြောကြ တိုးကပ် သှားတော့သည်။ ဘာစကားမှ မပြောတော့ပဲ အောငအြောငအြား ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှန် ခိုင်းကာ အပေါမြှ ခွလိုးတော့သည်။ ကာမစိတ် တကန်သညေမြို့ ကုတငတ်ိုငမြွား ခါရမ်း နအေောင် ဆောင့ခြပြဈ၏။ လငတ်ောမြောငအြား ခွလိုး နသေောလြည်း စိတထြဲ ဝယေံလီးကြီးအား မှန်းကာ မနားတမ်း ဆောင့လြိုး နသည်ေ။ အခကြြ ၇၀ခန့ြ တရစပ် ဆောင့ကြာ ဖငကြှောများ ရှုံ့လာပြီး စောကရြညမြွား ပန်းထုတ် ပစ်တော့၏။ အောငအြောင် လည်း လီးတန် တလွှောကြ နှေးကနဲ့ဖြစ်ကာ လရည် များ ညှဈထုတ် လိုကရြသည်။
” အားးးး အားးးး …………… ကောင်းလိုကတ်ာ ………… ကိုအောငရြယ် ………… အင့ြ အင့ြ ……………… အားးးး …………………… ရှီးးးးးးး ”
စောကရြညပြန်းထုတရြင်း အောငအြောင် ရငဘြတအြား တဘုံးဘုံး ထုကာ ဘေးနား လှဲခလွိုကသ်ည်။ ဇငမြာ မှေးနခွေိန် အောငအြောင် တယောကြ လှနခြဲ့သော ၈လခန့မြှ အဖြစ်ပကြမြွားအား ပြနစြဉြးစား နမေိ၏။
အိမထြောင် သကတ်မ်း ကြာလာသညန်ှင့ြ ကာမ စိတမြွား အေးစကြ သှားရာ မယားဖြစ်သူအား ဖေ့ဘုတ် အကောင့ြ တခု ဖြင့ပြေးရင်း သူ့ဖုန်းထဲ ထည့ကြာ မကဆြဂွောအား ခိုးခိုး ကြည့်တ်တသ်ည်။ ၂လ ခန့အြကြာ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ၏ ရှာမှ သူငယခြငွြး ဖြစ်သူ ဝယေံအား တွေ့ရာ ဇငမြာ အဖြစ် ဟနဆြောင် ဆကဆြံလိုကြ၏။ တဖြည်းဖြည်း အိမထြောငရြေး သုခ မပြည့စြုံတော့ကြောင်း ဘာညာ ရငဖြှင့ကြာ စမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။
” မဇငမြာ … ယောင်ျကြားက … ပြရှေုပလြို့လား ”
” မရှုပပြါဘူး … သူက လူကောင်းပါ … ဒါပမယေ့ြ …… ဟို ဟို …… ”
” အောြ … ကနွောြ သဘောပေါကပြှီ …… မလုပန်ိုင် တော့တာ မလား ”
” အင်း … ဘယလြိုပြောရမလည်း … ဒီကိဈစက ပြောရင် ရှကစြရာပါ ”
” မရှကပြါနဲ့ …… မဇငမြာရယ် … ပြင့ပြှင့ြ လင်းလင်း ပြောပါဗွာ … ကနွောြ ကူညီနိုငတ်ာဆို … ကူညီမှာပေါ့ ”
အောငအြောင် ထငသ်ည့အြတိုင်း ဝယေံဘကမြှလည်း ပြနလြည် တုံ့ပြနလြာ၏။
” ဒါပဲနောြ … ယောင်ျကြား ပြနလြာနပြေီ … လိုင်းပိတတ်ော့မယ် ”
” ဟာ … မဇငမြာ …… ခဏ … ညကြ … မဇငမြာ ယောင်ျကြား အိပတ်ဲ့ခွိန် …… လိုင်းတကခြဲ့နောြ ”
အောငအြောင် တယောကြ စိတထြဲ အားရကြနပေကြာ ဖုန်းပိတလြိုကတ်ော့သည်။ ၁လခန့ြ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ ဟနဆြောငကြာ စကားပြောရင်း ထိကပါး ရိကပါးဖြင့ြ ကာမ လမ်းကြောင်းလေး ဖြင့လြာခဲ့၏။ ဝယေံဘကမြှ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာသညန်ှင့ြ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ့အား ရှင်းပြလိုကတ်ော့သည်။ ဇငမြာမှာ ဖေ့ဘုတ် ဝါသနာ မပါသဖြင့ြ လုံးလုံး ဖြင့မြကြည့်ဖြစ်ပေ။ လငဖြစ်သူ အောငအြောင့ြ စကားများအား အံအော နမေိ၏။
” ဟာကြာ … ကိုအောငကြလည်း … ဘာတွေ လွှောကလြုပ် နတောလဲ ”
” ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး … တကယ် ဖြစ်တာမှ မဟုတတ်ာ ”
” ဟမ် …… တကယ် ဖြစ်လာရင် … ဘယလြို လုပမြလည်း … ကိုအောငန်ဲ့ ဇငမြာတင် မဟုတဖြူး … ကလေး ၂ယောကြ ရှိသေးတယလြေ ”
” အဲလောကထြိ တွေးပူမနပေါနဲ့ … ဇငမြာကလည်း … လိုင်းပေါတ်ငပြဲ … အာသာ ပြရေုံပေါ့ ”
” ကြှတ် … ကိုအောင် ရယ် ”
” လုပပြါ ဇငမြာ ကလည်း … စကားပြောရုံပဲလေ ”
နေ့တိုင်း တဂွီဂွီ ပူဆာနသဖြေင့ြ ဇငမြာ တယောကြ ညတိုင်း ဝယေံနှင့ြ စကား ပြောဖြစ်ကြရင်း တဖြည်းဖြည်း မလှတတ်လှတ် စကားလေးများ ပါလာခဲ့ရသည်။ နောကပျိုင်း ဝယေံ၏ တောင်းဆို မှု့ကြောင့ြ ဇငမြာ တယောကြ အဖုတပြုံအား ဓတပြုံ ရိုကပျို့ လိုကမြိသည်။ လငဖြစ်သူကလည်း ခွင့ပြှုထားသဖြင့ြ ညတိုင်း ကလေး၂ယောကြ အိပပြွောသ်ညန်ှင့ြ သူမတို့ လငမြယား အိပခြန်းထဲ ဝငကြာ ဝယေံနှင့ြ သူဟာ ကိုယကြှည့ြ ကိုယဟြာ သူကြည့်ြ ကာမအရသာ အသဈလေး ရရှိနေ၏။
လငတ်ောမြောင် အိပခြန်းထဲ ဝငလြာသညန်ှင့ြ မကဆြဂွောမှ ပြောထားသော စကားများ အပြနအြလှန် ပို့ထားသော ပုံများ ဖြင့ကြှည့ကြာ ၂ယောကသ်ား ပြင်းပြင်း ထနထြန် လိုးခဲ့ကြသည်။ တခါတရံ ဝယေံမှာ ဇငမြာ့အား စောကဖြုတအြား ပြတပြှခိုင်းရင်း ဂွင်းထု ပြပြန်၏။ ဇငမြာတယောကြ စောကဖြုတအြား အနထေား အမွိုးမွိုးဖြင့ြ ဗှီဒီယိုကောလ် ခေါကြာ လငဖြစ်သူ အောငအြောငရြှေ့ ဝယေံအား ပြတသ်ပ် ပြပေးနသည်ေ။
” ဘာတွေ … စဉျးစားနတောလဲ ”
ရုတတ်ရကြ ဘေးနားမှ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ့ စကားသံ ကြောင့ြ အောငအြောင် တယောကြ အတွေးစများ ပြတတ်ောကသ်ှားရ၏။
” ဘာရယ် … မဟုတပြါဘူး … ကလေးတွေ ကြောင်းဖြင့တ်ော့မှာမို့ … ဒီတခေါကြ ဇငမြာ ရှာပြနရြင် … ဝယေံနဲ့ တွေ့ကြတော့မှာ ”
” အာ … ကိုအောငကြလည်း … ဇငမြာ အဆုံးထိတော့ … မလိုကလြွောပါဘူးနောြ … ဟှန့ြ ”
ပြောမယ့သ်ာ ပြောရသည် လငဖြစ်သူ စကားကြောင့ြ ဝယေံ၏ ဂေါလြီများနှင့ြ လီးကြီး မကြလြုံးထဲ မှငယ်ောင် လာကာ ဇငမြာတယောကြ အဖုတထြဲ တဆဈဆဈနဲ့ ပြနယ်ား လာရသည်။ လငတ်ောမြောင့ြ လီးအား စွပေးရင်း ဒုတိယ အခွီ လိုးခိုင်းလိုကြ၏။ အောငအြောငလြည်း မယားဖြစ်သူ စိတတ်ိုင်းကြ ကြိုးစား လိုးပေးကာ ဒုတိယ အကြိမ် အထွဋထြိပ် ရောကရြှိသှား တော့သည်။
/////////////////////////
” ကိုအောင် … ၃ရကစြာ ဝကသ်ား ထောင်းကြောြ ထားခဲ့တယ် … ကြောငအြိမထြဲမှာ ”
” အေးပါ … ရှာ လကဆြောင် ပေးမယ့ြ … မုန့တ်ှေ အကုနပြါရဲ့လား … သချော ကြည့်ြဦး ”
” ညကတည်းက … ထည့ပြှီးသားပါ … ဇငမြာ သှားတုန်း … အရကတ်ှေ တအား မသောကန်ဲ့ဦး ”
” ကိုအောင့ြ အတွကြ … စိတပြူမနနေဲ့ … စိတဖြှောင့ဖြှောင့ြ သှား ”
ကြောင်းပြနဖြှင့ရြန် ၂ပတသ်ာ လိုတော့သဖြင့ြ ဇငမြာ တယောကြ မှေးရပမြှရှေိ မိဘများထံ ပို့ထားသော ကလေး ၂ယောကအြား ပြနခြေါဖြို့ မနကအြစောကြီး ထကာ စီစဉန်ရသေည်။ ၂ညအိပ် ၃ရကြ ခရီးမို့ လငဖြစ်သူ အတွကြ ဟင်းစီစဉြ ပေးထားခဲ့သည်။ သှားကာနီး လငမြယား ၂ယောကြ စကားပြောရင်း အထုတအြပိုးများ အိမရြှေ့ သညလြာလိုကြ၏။
” ကိုအောင် … ၆နာရီ ခွဲပြီ … လိုကပျို့တော့ … ကားက ၇ခွဲ ထွကမြှာ ”
” အေးအေး … ပစ်စည်းတွေ စုံရင် သှားစို့ ”
ဆိုငကြယ် ရှေ့တွင် လကဆြောငပြေးမည့ြ မုန့မြွား ပါသော ကြိမခြှင်းအား ညှပကြာ ဇငမြာမှာ အဝတ် အိတအြား ပြေ့ရင်း ဆိုငကြယန်ောကမြှ ထိုငလြိုကြ လာခဲ့သည်။ ၇နာရီခန့ြ ကားဂိတ် ရောကကြာ လငဖြစ်သူ ပြနသ်ှားသညန်ှင့ြ ကြိမခြှင်းနှင့ြ အဝတ် အိတ် ဆှဲကာ ကားပေါတ်ကလြာ လိုကတ်ော့၏။ နေ့တဝကခြန့ြ ကားစီးလာရာ မှို့ငယလြေး တခုသို့ ရောကရြှိလာသည်။ ကားပေါမြှ ဆင်းသညန်ှင့ြ နာမည် ခေါသ်ံကြားသဖြင့ြ လှမ်းကြည့်ရြာ ဝယေံအား တွေ့လိုကရြ၏။
” မဇငမြာ ”
” ဟင် … ဝယေံ ”
” ကန်ောျ … လာကြိုတာပါ ”
ရှာသို့ တဆင့သ်ှားရမည် ဖြစ်သဖြင့ြ ဆိုငကြယ် တကျကစီ ငှားဖို့ စဉြးစားနစဉြေ အဆငပြှေ သှားတော့သည်။
” အောျ … ကြေးဇူးပဲ ဟာ ”
ကလေး၂ယောကြ အမေ အိမထြောငသ်ည် ဖြစ်သောြ လည်း ဖုန်းထဲ ဗှီဒီယို ကောလဖြှင့ြ ခဏတိုင်း အလိုးခံ ခဲ့သော ဝယေံအား လူချင်ြးတွေ့ရာ ဇငမြာ တယောကြ ရငခြုနန်ရေ၏။
” ဟင် … ဒါက ဘယမြောင်းနတောလဲ … ဝယေံ ”
မှို့ငယလြေး အနောကဖြကြ ရှာဘကြ သှားသော လမ်းအား မမောင်းပဲ မှို့လေးထဲ ဦးတညန်သဖြေင့ြ ဝယေံအား ဇငမြာ လှမ်းမေးနသည်ေ။
” နေ့လည် … ၁နာရီ ကြောန်ပြေီ … မှို့ထဲ ထမင်းစားပြီးမှ … ရှာပြနမြယလြေ ”
” ဟင် … ရှာရောကမြှ စားလည်း ရသားနဲ့ … အပြန် မှောငန်လေိမ့မြယ် ”
” မပူပါနဲ့ … မဇငမြာရာ … ရှာဘကကြ လမ်းပြငပြှီးပြီ … ၁နာရီလောကပြဲ မောင်းရင် ရောကပြှီ … အရငလြို မဟုတတ်ော့ဘူး ”
ဇငမြာ လည်း တကူးတက လာကြိုပေးသော ဝယေံအား အားနာသဖြင့ြ ဘာမှ ဆကမြပြောတော့ပေ။ မှို့ထဲ မထငမြရှား တည်းခိုးခန်း လေးထဲ ရောကလြာစဉြ ၂နာထိုးလုနပြေီ ဗိုကလြည်း အမှနတ်ကယ် ဆာလာရ၏။ ဝယေံမှာ ထမင်းဟင်း မှာရင်း ကောငတ်ာသို့ ထသှားကာ စကားပြောပြီး ခဏအကြာ ပြနရြောကလြာသည်။
” မဇငမြာ … အောကထြပကြ လူရှုပတ်ယ် … အပေါထြပ် အခန်းယူလိုကပြှီ … အပေါမြှာ နားရင်း ထမင်း အေးဆေးစားပေါ့ ”
၂ယောကသ်ား လှကေားအတိုင်း တကလြာပြီး အပေါထြပ် အရောကြ ရယမြောသံများ ညည်းသံများ အခန်းငယ် လေးများထဲမှ ထွကပြေါလြာ၏။ ဝယေံမှာ ကြိမခြှင်း အားဆှဲကာ ရှေ့မှ လွှောကသ်ှားရင်း ထောငစြှန်း အိပခြန်းနား အရောကြ ရပကြာ အခန်းသော့ ဖြင့လြိုကပြှန် သည်။
” လာ … မဇငမြာ … ဒီအခန်းပဲ … စားသောကြ ခဏနားပြီးမှ … ရှာပြနရြအောင် ”
အခန်းထဲ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ဇငမြာ တယောကြ ကုတငလြှတ် တလုံး ဘေးနား မှနတ်ငခြုံ အသေး တလုံးနှင့ြ စားပြဲခုံ ဘေးနား ခင်းထားသော ခုံပုလေးအား တွေ့လိုကရြသည်။ ဝယေံမှာ မုန့မြွား ထည့ထြားသော ကြိမခြှင်းအား မှနတ်ကခြုံ ရှေ့ ခကြာ ပြတင်းတံခါး ဖြင့ရြင်း လိုကကြာအား တံခါးပေါကြ တဖကအြား ဆှဲကပန်ေ၏။ ဇငမြာလည်း လကထြဲ ဆှဲထားသော အဝတအြိတအြား ကြိမခြှင်းတောင်း ဘေးနား ကပခြကြာ စားပြဲခုံ ဘေးရှိ ခုံပုလေးပေါြ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။
” အိုကရြင် … ပနကြာ ဖြင့လြိုကမြယ် … မဇငမြာ ”
” အင်း … နဲနဲ လောငန်တော … ဖြင့လြိုကြ ”
ဝယေံအား ပြနဖြှရင်ေး အခန်းလေးထဲ မကြလြုံး ကစားကြည့်န်စဉြေ ဇငမြာ့ ကိုယလြုံးအား ဝယေံ တယောကြ ပနကြာ ဖြင့ရြင်း စိုကကြှည့န်ေ၏။ ရငဖြုံးအင်ျကြ ီ အပါးလေးအောကြ ဘောလီ အညိုရောငလြေး ထင်းနကော နို့အုံ၂ဖကမြှာ မို့မောကြ ထွကန်သည်ေ။ ပေါငတ်န် ၂ဖကြ စိထိုငထြားရာ ထိုငခြုံပုလေးပေါြ ဖငသ်ားဆိုငကြှီး အိကား ကနွေ ပြန်၏။ ဝယေံ ကြည့်ရြင်း ပုဆိုးထဲမှ လီးမှာ ခုံးထ လာခဲ့သည်။
” ဒေါကြ … ဒေါကြ ……… ထမင်း လာပို့တာပါ ခငဗြွာ ”
အခန်းတံခါး ခေါကသ်ံနှင့ြ အတူ ထမင်းဟင်းများ လာပို့သဖြင့ြ ဇငမြာ့ ဖငကြှီးအား ကြည့်န်ရောမှ အကြည့်ခြှာကာ တံခါးသှားဖြင့ြ ပေးလိုကြ၏။ ထမင်းဟင်း ရောကလြာသညန်ှင့ြ ၂ယောကသ်ား အတူစားရင်း ရောကရြာ ပေါကရြာ စကားပြောနေ မိသည်။ ထမင်းစားပြီး သညန်ှင့ြ ဝယေံမှာ အိပခြန်း တံခါးအား ပိတပြှီး ကုတငစြောင်း ဝငထြိုငလြိုကြ၏။
” မဇငမြာ … ဒီပေါလြာလေ … တလမ်းလုံး ကားစီးလာတော့ ညှောင်းနမှောပေါ့ … လာလှဲလိုကြ ”
” အာ … ဝယေံနောြ … ဘာတွေ လုပမြလို့လဲ ”
ကုတငပြေါြ ဇငမြာ ထိုငလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ဝယေံမှာ ညာလကဖြှင့ြ သိုင်းဖကရြင်း မကြန်ှာ အနံ့ နမ်းပစ် လိုကသ်ည်။ တဆကထြဲ ဘယလြကမြှ နို့အုံ ၂ဖကြ အား ညှဈခွပေေးနေ၏။
” မဇငမြာကို … အပြငမြှာ … ခုလို လှတလြှတလြပလြပ် … တွေ့ချင်န်တော … ကြာပြီဗွာ … ကနွောြ မဇငမြာဆီ လာတုန်းက … လမ်းဘေး အအေးဆိုငမြို့ … စိတမြနဲ့ ထိန်းနရတော ”
ဝယေံမှာ စကားပြောရင်း နူတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပကြာ ကုတငပြေါြ လှဲခလွိုကပြှနသ်ည်။ ဇငမြာ တယောကြ ရငထြဲ တလှပလြှပဖြှင့ြ ရုန်းကြည့်န်ေ၏။
” ဟို ဟို … ငါက … အိမထြောငသ်ညလြေ … တကယတ်ော့ … မဖြစ်သင့ဘြူး … ဝယေံ ရဲ့ ”
” ဖုန်းထဲ … အမြဲလိုးနကြလေေ … မဇငမြာ ”
……………………………………
” အာကြာ … အဲတာ … ဟနဆြောငတ်ာလေ … အို့ …… မ ……… မ ……… မလုပန်ဲ့ …… အှန့ြ …………………… ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ”
ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ စကား မဆုံးလိုကပြေ နူတခြမ်းချင်ြး ပြနပြှီး တေ့စုပကြာ အင်ျကြ ီကြယသ်ီးများ ဆှဲဖြုတ် လိုကသ်ည်။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အပေါမြှ မိုးပြီး ခွထားရင်း ဘောလီအား အလယမြှ ဆှဲခရွာ နို့အုံ ၂ဖကမြှာ ဘောလြီရှေ့ခွမ်းနှင့ြ ပင့တ်ငထြားသလို ဖြစ်ရာ နိုသီးခေါင်း နီညိုလေး ၂ခု ထွကပြေါြ လာတော့၏။ နူတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပထြားရာမှ နို့အုံတဖကအြား ညှဈခွရင်ေး နို့သီးခေါင်း နီညိုလေးအား ပြောင်းစို့ရာ ဇငမြာ့ မကြန်ှာလေး မော့တကန်သည်ေ။
” အ ……… အ …………… မလုပပြါနဲ့ ……………………… ဝယေံရယ် …………… ရှီးးးးးးးး …………… ကြှတ် ”
ဝယေံ တယောကြ ဇငမြာ၏ ညည်းသံ တိုးတိုးလေး ကြောင့ြ ပိုပြီး စိတလြှုပရြှာ လာရ၏။ ဖုန်းထဲ အကြိမကြှိမ် စို့ခဲ့ရသော နို့သီးခေါင်းလေး များအား တဖကပြှီး တဖကြ အားရပါးရ ဆှဲစို့ ပစ်သည်။ နို့စို့ရင်း ကိုယတ်စောင်း ပြငပြှီး ခွကာ ခါးပေါရြှိ ထမိနအြား ဖြညရြင်း ပေါငလြယထြိ ဆှဲခလွိုကပြှန်၏။ တဆကထြဲ ဇငမြာ့ ပေါငကြှားလေးထဲ အောကခြံ ဘောင်းဘီ အပြငမြှ အဖုတလြေးအား ပြတသ်ပ် ပေးသည်။
” လှလိုကတ်ာ … မဇငမြာရယ် ”
” အိုး ……… မကြည့်န်ဲ့လေ … ဝယေံ ”
ဇငမြာ တယောကြ သူမ စောကဖြုတအြား ဖုန်းထဲမှ အကြိမကြှိမ် ပြခဲ့သောလြည်း လကတ်ှေ့ အခွနတွေင်ေ ရှကစြိတမြွား ဝငရြောကလြာကာ မကြန်ှာလေး ရဲတကြ နေ၏။ ပေါငတ်နဖြှေးဖြေး တုတတ်ုတ် ၂ဖကအြား စိထားသောလြည်း ဝယေံ လကခြွောင်းလေး များမှာ ထိထိမိမိ ဖိခွေ ပြတပြေး နသဖြေင့ြ တဖြည်းဖြည်း အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးမှာ စောကရြညမြွား စိုရှှဲလာ ရသည်။ သူစိမ်းယောင်ျကြား တယောကြ၏ အထိအတွေ့ အောကြ မွောပါသှားရင်း ထမိနန်ှင့အြတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အား ခွှတခြံရစဉြ ဖငသ်ားစိုငကြှီးအား ကြှပေး နမေိ၏။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ ကြှတသ်ှားသညန်ှင့ြ ဆီးခုံးမှတဆင့ြ စောကပြတ် နူတခြမ်းသား ဘေးနား ထိစပ် ပေါကရြောကြ နသေော စောကမြှှေးလေးများ ပေါထြှကလြာသည်။
ခန်ဓာကိုယ် တခုလုံး တရှိန်းရှိန်းဖြင့ြ မကြစြိမှိတ် ညည်းရင်း အဖုတလြေးအား ခပန်ှေးနှေး အသားစိုငတ်ခု ထိကပ် လာသဖြင့ြ မကြလြုံးဖြင့ြ ကြည့်မြိ၏။ သူမ ပေါငကြှားထဲ ဝယေံမှာ ဒူးထောကြ နရော ယူရင်း စောကမြှှေးအုံအောကြ ဖောင်းကြှလာ သော အဖုတအြား ထိထိမိမိလေး ကုန်းယကပြေး နေ၏။ ပေါငတ်န်၂ဖကအြား ရသလောကြ စိထား သောလြည်း ဝယေံမှာ လကဖြှင့ြ ဖြဲကာ အဖုတ် အထကအြောကြ ဖိဆှဲကာ အစိလေးအား ဆှဲစုပ် ပစ်သည်။
” အ ………… အမေ့ ”
ရုတတ်ရကြ ဇငမြာ့ ဖငကြှီး ကြှတကလြာကာ ဝယေံ လွှာဖြားထိပ်၌ လထေဲ ကော့ပြံ နတေော့၏။ ဝယေံမှာလည်း ယကလြို့ အားမရနိုငအြောင် ဖြစ်နရပြေနသ်ည်။ စောကစြိ လေးအား လကမြနှင့ြ ဖိခွလေိုကြ စောကခြေါင်းထဲ လွှာထိုးသှင်းကာ မှှလေိုကဖြှင့ြ အဖုတမြကြန်ှာပြငအြား အောကမြှ အပေါသ်ို့ ပင့ယ်ကကြာ နည်းမွိုးစုံဖြင့ြ ဖိယကြ နေ၏။ ဇငမြာ့ ကိုယလြုံးလေး တွန့လြိမလြာပြီး ခွဖြေား ထောကကြာ ခါးကော့ရင်း စောကရြညမြွား ထောင်းပန်း လာရသည်။
” အားးးးး ………………… အမလေးးးးး ……………… အ …………………… အ ………………………… ဝေ ယံ ရယ် …………… ငါ ………………… ငါ …………………… ငါ ……………………… မ ထိန်း နိုင် တော့ ဘူးးးး ………… အဟင့ျ ဟင့ျ ……………… ထွကျ ပြီ ………………… အ ……………… အားးးး အားးးးး အားးးးးးးး ”
ဇငမြာ တယောကြ လပေေါြ ခါးကော့ကာ ဝယေံ မကြန်ှာအား စောကဖြုတဖြှင့ြ ဆှဲကပရြင်း ပေါငတ်န် ၂ဖကြ တဆကဆြကြ တုနခြါနေ၏။ ဇငမြာ့ ဖငကြှီး ကုတငပြေါြ ပြနကြလွာကာ အသကြ မွှင်းရှုရင်း အမောဖြခွေိန် ဝယေံမှာ အဝတစြားများ ထခွှတရြင်း ကိုယလြုံးတီး အနထေားနှင့ြ ခေါင်းရင်းဘကြ လွှောကလြာပြီး ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။
” မဇငမြာ … အင်ျကြ ီတွေ ခွှတရြအောငန်ောြ ”
ဇငမြာ ငှင်းနိုငစြှမ်းမရှိ အင်ျကြ ီနှင့ြ ဘောလြီ ခွှတရြာ ခန်ဓာကိုယအြား ဘယည်ာစောင်းရင်း အလိုကသ်င့ြ အခွှတ် ခံလိုကတ်ော့၏။ အမောပြသညေန်ှင့ြ နူတခြမ်းပေါြ မေးတငပြေးသော လီးအား ကြည့်ကြာ မကြလြုံးလေး ဝိုင်းစကြ လာပြနသ်ည်။ လငဖြစ်သူ အောငအြောင့ြ လီးထကြ ကြီးမား တုတခြိုငသ်ော လီးကြီးမှာ ဂေါလြီများ နှင့မြို့ ထိတလြန့ြ နမေိပြန်၏။ ဖုန်းထဲ ခဏတိုင်း မှငဖြူးသောလြည်း ဒီလောကြ ကြီးလိမ့မြယဟြု ထငမြထားခဲ့ပေ။ နပ်(ဈ)မ တယောကမြို့ လူနာပေါင်းစုံ၏ လီးအား မှငဖြူး သောလြည်း ဒီလိုလီးမွိုး ပထမဆုံး အကြိမသ်ာ လကတ်ှေ့မှငဖြူးရ၏။
လငတ်ောမြောင့ြ လီးအား စိတတ်အား ကြှခွိန် စုပပြေးဖူး သဖြင့ြ နူတခြမ်းပေါြ ကန့လြန့တ်ငန်သေော ဒဈအား လွှာဖြင့ြ လိပယ်ူကာ ပါးစပထြဲ သှင်းပြီး ဆှဲစုပ် ပေးမိသည်။ဒဈကြီးကားထွကန်သဖြေင့ြ ဇငမြာ့ ပါးစပလြေးထဲ ပြည့ကြပြြ နေ၏။
” အ ……… ကြှတ် ကြှတ် ”
ဒဈအောကြ မေးသိုင်းကြိုးလေးအား လွှာဖြင့သ်ပကြာ ဆှဲစုပန်သဖြေင့ြ ဝယေံ ခေါင်းလေး ယမ်းကာ စုပသ်ပ် နရရှောသည်။ လီးထိပ် အပေါကလြေးအား လွှာထိပဖြှင့ြ ထိုးမိခွိန် တကိုယလြုံး တုနခြါသှားကာ ဇငမြာ့ ခေါင်းအား လကြ၂ဖကဖြှင့ြ ပေါငကြှားထဲ ဆှဲလှဲ့ကာ ဆကကြနဲ့ ဆှဲလိုးပစ်၏။ လငဖြစ်သူ လီးထကြ တုတကြာ ဂေါလြီများ ပါသဖြင့ြ လီးကြီးမှာ အဆုံးထိမဝငပြဲ တဝကြ ကြောကြွောြ လောကသ်ာ ဝငပြှီး တဈနပြနေသ်ည်။ ဇငမြာ တယောကြ ခေါင်းအား နောကဆြုတရြာ ဝယေံမှာ အလှတ် မပေးခဲ့ပေ။ လီးအား ပါးစပထြဲမှ ပြနထြုတကြာ ဇငမြာ အသကရြှုပြီးခွိန် အရင်းထိ ဆှဲလိုးတော့သည်။
အာခေါငထြဲထိ ဝငသ်ှားကာ ဇငမြာ့ နူတခြမ်းနှင့ြ ဝယေံ ဆီးခုံး ကပသ်ှားရသည်။ လညပြင်းကြောများ ထောငကြာ မကြလြုံးများပင် ပြူးထွကြ လာသညအြထိ စောင့လြိုးပြီးမှ ပြနထြုတပြေးလိုကြ၏။ လီးကြှတထြှကြ သှားသညန်ှင့ြ ဇငမြာ တဟှတဟြှတ် သီးကာ မကြရြညမြွား စီးကြ လာတော့သည်။
” လိုးတော့မယန်ောြ … မဇငမြာ ”
ဝယေံမှာ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ထရပကြာ ဇငမြာ့ ပေါငကြှား နရောပြနယ်ူလိုကသ်ည်။ စောကခြေါင်း ပေါကလြေးထဲ လီးထိပတ်ေ့ကာ ဖိလိုးပစ်၏။
” အား ……………… အ ……………………… နာတာ ……………… ဝယေံရယ် …………………… အားးးးးးး ……………………… အားးးးးးး ”
ဝယေံ လီးကြီးမှာ တုတခြိုင် ထွားကြိုင်းသဖြင့ြ ကလေး၂ယောကြ ထွကထြားသော ဇငမြာ့ အဖုတထြဲ ပြည့ကြပြြ နရေ၏။ လီးစဝငသ်ညန်ှင့ြ အောန်မေိသည်။ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ မကြန်ှာလေးအား ကြည့်ကြာ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးပစ်၏။
” အား …………………… အား …………………… အား ……………… အမလေးးးးး …………… ကြပထြုတန်တော …………………… တအားနာတယ် ……………… ဖြည်း ဖြည်း လိုးပါ ဟာ ”
ဆောင့ခြကြမြွားမှာ အားပါသဖြင့ြ ဇငမြာ တယောကြ နာကငွြ နရသေည်။ ခဏအကြာ ဆောင့ခြကြမြွား မှနလြာကာ ကုတငတ်ိုင် များပါ ရမ်းခါနသည်ေ။ ဝယေံ လီးတဆုံး ဆောင့ခြွ လိုကတ်ိုင်း ဇငမြာ အသကရြှု မှားလာကာ အသဲခိုကအြောင် ခံစားနရသေည်။ လီး အရညပြှား အတွင်းမှ ဂေါလြီ များကြောင့ြ နာလည်းနာ ကောင်းလညကြောင်း နပြနေသ်ည်။
” အာ …………………… ဟာ ………………………… အမလေးးးး ……………… အ ……………… အားးးးး …………………… အဟင့ျ ……………… အင့ျ …………… ကြှတ် ………………… ရှီးးးးးးး ……………… အ အ ”
ခေါင်းလေး မော့တကလြာကာ ခါးကော့ပေးရင်း ကာမ အရသာလေး ထိထိမိမိ ခံစားနမေိ၏။ ထိုခွိန် ဝယေံမှာ လီးအား ဆှဲထုတရြင်း စောကဖြုတအြား ကုန်းယကြ လိုကသ်ည်။
” ဟာ …… ဝယေံရယ် ”
ပေါငန်ှဈဖကအြား ဖြဲကာ အစိလေး ဆှဲစုပပြှီး လီးဖြင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆှဲလိုးပြန်၏။
” အားဟား …………… အ ……………… ရှီးးးးး …………… လိုး လိုး ……………… ဝယေံ ………… ငါခံနိုငပြှီ ဟ ”
အခကြြ ၄၀ခန့ြ မနားတမ်း ဖိလိုးရင်း ဇငမြာ တယောကြ ကော့ပြံကာ စောကရြညမြွား ပန်းထွကြ လာသည်။ တဆကထြဲ ဇငမြာ့ ဘေးနား ဖငပြှန် ခေါင်းပြန် ပကလြကလြှဲခွ လိုကြ၏။ ဇငမြာ အလိုကတ်သိလေး နှင့ြ ဝယေံ ကိုယလြုံးပေါြ ခွကာ စောကဖြုတန်ှင့ြ မကြန်ှာအား ခွိနပြှတပြဈ၏။ ဖငပြှန် ခေါင်းပြန် အနထေားမို့ သူမ မကြန်ှာရှေ့ တင်းမတ် နသေော ဝယေံလီးအား တပြှတပြှှတ် ဆှဲစုပပြေး လိုကပြှနသ်ည်။ ပါးစပည်ောင်းလာသည် အထိ မထုတပြဲ လီးအား မကမြကမြောမော စုပပြေးရင်း လရညမြွား ပန်းထွကလြာစဉြ တဂွတဂြှတဖြှင့ြ မွိုခပြဈတော့၏။
မိနဈ ၂၀ ခန့သ်ာ နားလိုကရြသည်။ ဝယေံမှာ လရညမြွား ပကပေန်သေော စောကပြတအြား ပြနယ်ကကြာ လေးဖကြ ကုန်းခိုင်းနေ၏။ ဇငမြာ တယောကြ အစွမ်းကုန် လိုကလြွော နရသေည်။ နို့၂လုံး ကုတငန်ှင့ြ ကပန်အေောင် ရှေ့ကိုယလြုံးအား မှောကကြာ ဖငဗြူးတောင်း ထောငပြေး လိုကြ၏။ ဝယေံမှာ ဇငမြာ ဖငကြှီးနောကြ နရော ယူကာ တဘှတဘြှတန်ှင့ြ ဆှဲလိုးပစ်သည်။ လေးဖကြ ကုန်းထား သဖြင့ြ လီးအရင်းထိ ပစ်ဆောင့ရြာ လီးထိပမြှ သားအိမဝြ လေးအား လာထောကန်ေ၏။ စောကဖြုတ် တအုံလုံး ကငွတ်ကလြာကာ အနည်းငယ် နာကငွပြမေဲ့ ရပခြငွစြိတ် မရှိတော့ပေ။ အသံထွကြ ညည်းကာ ဖငကြှီးအား ရသလောကြ မှှောကပြေး နမေိပြနသ်ည်။
” အား …………… အိ …………………… အင့ြ …………………အိုး ………………… အို့ ………………… လိုးကြာ ………………… အင်းဟင်း ……………… ဟုတတ်ယ် ………………… နာနာလေး လိုး …………… ဝယေံ ………………အိုး …………………… အိုး ………………… အိုးးးးးးးးးးးး ”
ဇငမြာ့ စကား ဆုံးသညန်ှင့ြ ဝယေံမှာ မီးကုနယ်မ်းကုန် ဆောင့လြိုးတော့သည်။
” အင့ြ ……………… ဗစွြ …………………… ဗစွြ ………………… ရှီးးးးးးး …………… ဘှတ် ……………… အားဟား …………………… ကောင်း လိုကြ တာ …………… မဇငမြာရယ် ……………… အထဲက ………… လီးကို ……… ညှဈပေးနတောလား ………………… အင့ြ ………………………… အင့ြ ……………… ဇွိ …………… ဗှိ ……………… ဘှတ် ဘှတ် ဖြပ် ”
နှစ်ယောကသ်ား စိတလြှတ် ကိုယလြှတ် အားရကြနပြေ စွာ ညည်းရင်း လိုးနကြေ၏။ ဇငမြာ၏ အိမထြောင် သကတ်မ်း တလွှောကြ တခါမှ ဒီလောကမြနာဖူး အလိုးမခံဖူး ခဲ့ပေ။ ဖငကြှီးကော့ကာ နောကပြှန် ပစ်ဆောင့တ်ိုင်း ဝယေံ လီးကြီး အရှိနန်ှင့ြ ဝငလြာရာ လီးအရညပြှားပေါမြှ ဂေါလြီ အဖုလေးများမှာ အဖုတအြတွင်းသားများ ခွိတဆြှဲပေးရင်း လီးထိပမြှ သားအိမဝြ ဒုတကြနဲ့ လာဆောင့န်သည်ေ။ စောကရြညမြွား သေးပန်းသလို ထောငပြန်းရင်း စကားပင် မပြောနိုငတ်ော့ ခေါင်းလေး လနပြှီး အသကြ လုရှုရင်း လီးအား အဖုတ် အတွင်းသား နှင့ြ ညှဈပေးထား၏။
ဝယေံမှာလည်း မနားတမ်း လိုးရင်း နောကဆြုံး တခကြြ ပစ်ဆောင့ကြာ ဇငမြာ့ စောကခြေါင်းထဲ လရညမြွား ပြည့လြွှံနအေောင် ပန်းထုတ် ပစ်တော့သည်။ လရညမြွား ကုနစြငသ်ညန်ှင့ြ လီးအား ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြနဆြှဲထုတကြာ လရညမြွား လွှံထွကန်သေော ဇငမြာ့ စောကပြတအြား ဒုတိယ ပြောငစြငအြောင် လကြပြေးပြန်၏။
” အာကြာ ………………… အ ………………… ရှီးးးးး ………………… ရှီးးးးး ……………… အင့အြင့ြ ”
လွှာထိပလြေးနှင် စောကခြေါင်းထဲ မှှရင်ေး အကြိအခွှဲ များအား ဆှဲစုပပြေးရာ ဇငမြာ တယောကြ ဝယေံ မကြန်ာအား အဖုတဖြှင့ြ ဆှဲပြတရြင်း လကကြနွြ စောကရြညမြွား ညှဈထုတ် နရသေည်။ ဂေါလြီ ဒဏကြှောင့ြ စောကပြတတ်ခုလုံး ကြိန်းစပန်ာကငွြ နသေောလြည်း မကြုံဖူးတဲ့ အတွေ့ထူးမို့ အားရ ကြနပြေ မိနတေော့၏။ အခွိန် ဘယလြောကြ ကြာသှားသည် မသိ ညှီစို့စို့ အနံ့နှင့ြ အတူ နူတခြမ်းဝအား လီးထိပ် လာထိသဖြင့ြ အလိုကြ သိစွာ ပြနစြုပ် ပေးနလေိုကသ်ည်။ လီးတန် တလွှောကြ ပြောငစြငအြောင် စုပပြေးပြီးသညန်ှင့ြ တွဲလောင်းကနွေ သော လဥ၂လုံးပါ တဈလှည့စြီ ဆှဲစုပပြဈ၏။ နာရီဝကခြန့ြ နားပြီး အဝတစြားများ ပြနဝြတကြာ ၂ယောကသ်ား တည်းခိုခန်းလေးမှ ဆိုငကြယဖြှင့ြ ပြနထြှကလြာပြီး ရှာဘကြ ပြနသ်ော လမ်းလေးဆီ ဦးတညလြိုကြ တော့သည်။
/////////////////////////////
ရှာမှ ကလေး၂ယောကအြား ပြနခြေါကြာ မှို့ပေါပြှနလြာ ခဲ့၏။ အိမရြောကသ်ညန်ှင့ြ ကလေး၂ယောကြ ခရီးပန်းပြီး အိပသ်ှားသညန်ှင့ြ အောငအြောင် တယောကြ ဟနမြဆောငန်ိုငတ်ော့ပေ။
” ဇငမြာ ”
” ရှင် … ကိုအောင် ”
” ရှာကို … ကလေးတွေ ပြနခြေါတ်ော့ … ဝယေံနဲ့ … မတွေ့ကြဖူးလား ”
” အမ် ……………………… တွေ့ ………… တွေ့ ………………………… တွေ့ ပါ တယ် ”
” တွေ့ရငလြည်း … ဘာတွေ ဖြစ်ကြသေးလဲ … ပြောပြ ”
” အာ ……… ကိုအောင် ကလည်း … ခုမှ ပြနရြောကတ်ာကို ………… ညကြမှ ပြောပြမယလြေ ”
ဇငမြာ တယောကြ မကြန်ှာ အနည်းငယ် ပကြကြာ ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ အောငအြောင် သဘောပေါကြ သှားသည်။ သူထငသ်လို မယားဖြစ်သူနှင့ြ ဝယေံတို့ လိုးခဲ့ကြပုံ ရ၏။
” ခုပြောပါ … ဇငမြာရဲ့ … သိချင်လြှပြီ ”
မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ့ နားတိုးကပကြာ ခါးလေးဖကရြင်း ပါးပြငအြား နမ်းပြီး ပြောခိုင်းနပြနေသ်ည်။ အမှန် တကယလြည်း ဝယေံလီးကြီး မယားဖြစ်သူ အဖုတထြဲ ဝငထြှကခြဲ့ သညကြို ကြားချင်န်မေိ၏။
” ဟာ … ကလေးတွေ ရှိတယလြေ … ကိုအောင် … မကဲနဲ့ကြာ ”
” ဇငမြာ ကလည်းကြာ … အရငလြည်း ဒီလိုပဲ … လုပန်ကြလေေ … ခုမ ဘာဖြစ်နတောလဲ … ဘာလဲ … ဝယေံ လိုးလှတလြိုကလြို့ … ဒီရောကတ်ော့ စိတမြပါ တော့တာလား ”
အောငအြောင့ြ စကားကြောင့ြ ဇငမြာ သိသိသာသာ လေး မကြန်ှာပြကကြာ မကြန်ှာလေး ရဲတကလြာ ရသည်။ ရှာသို့ ၂ညအိပ် ၃ရကခြရီး ကလေးများ သှားခေါရြာ ပထမရကမြှာပင် ရှာနှင့ြ အနီးဆုံး မှို့ငယလြေးရှိ တည်းခိုခန်း တခုတွင် မွော့နအေောင် အလိုးခံခဲ့ရသည်။ နောကရြကြ နေ့ခင်းပိုင်းတွငလြည်း ဝယေံမှာ ဇငမြာ့အား ရှာထဲမှ သူ့အိမအြလညခြေါရြင်း တနကေုနလြိုးကာ ညနပေိုင်းမှ ပြနပျို့ပေးခဲ့၏။
………………………………
၂ရကဆြကတ်ိုကြ အလိုး ခံခဲ့ရပြီး ပြနခြါနီး ကားဂိတသ်ို့ လိုကပျို့ရာ ကလေး ၂ယောကအြား ကားပေါတ်ငပြှီး သညန်ှင့ြ အနီးနားရှိ လကဖြကရြည် ဆိုင် အိမသ်ာထဲ ဇွတခြေါြ လိုးလိုကသ်ေး၏။ လငတ်ောမြောင် စကားကြောင့ြ အနရေ ခကလြာ မိသည်။
” ခရီးပန်းလာလိုပါ … ကိုအောငကြလည်း …… ညကြမှ … လုပန်ောြ ”
ဇငမြာ တယောကြ စကားပြောရင်း ပြနန်မ်းကာ သူမလကခြွောင်း လေးများနှင့ြ လငဖြစ်သူ ပေါငကြှား ပြတသ်ပလြိုကြ၏။ လကထြဲ လီးတန် မာလာသညန်ှင့ြ အနမ်းမပကြပြဲ ဂွင်းထု ပေးလိုကရြသည်။ ခုခွိန် သူမ စောကဖြုတမြှာ ဝယေံ လီးမှ ဂေါလြီဒဏကြှောင့ြ ကြိန်းစပ် နေ၏။
” အားးးးး ………………… ဇငမြာ ……………………အားးးးးး ………………… အ …………………… ကောင်းတယ် …………………… အား ”
အောငအြောငမြှာ ၃ရကခြန့ြ မလိုးရသညမြို့ ကြာကြာ တောင့မြခံနိုငတ်ော့ပေ။ မယားဖြစ်သူ လကထြဲ ခုံပေါထြိုငလြကြြ အနထေားဖြင့ြ လရညမြွား တဖြောဖြော ပန်းထုတ် ပစ်လိုကရြ၏။ တရေးနိုး ထလိုးနမလေားဟု ရငတ်ထိတထြိတန်ှင့ြ အိပခြဲ့ရ တော့သည်။ မနကလြင်းသညန်ှင့ြ ထမင်းခကြန်စဉြေ မီးဖိုခန်းထဲ ပန်းကနစြငပြေါြ လကထြောကကြာ တခွီ အလိုးခံလိုကြ ရ၏။ နေ့လညပျိုင်း ကလေးများ အပြငထြှကဆြော့ခွိနတ်ှင် အိပခြန်းထဲ နောကတ်ခွီ ခေါလြိုးခံရ ပြနသ်ည်။
ညပိုင်း စားသောကြ ပြီးသညန်ှင့ြ ဇငမြာတယောကြ တီဗှီကြည့်ရြင်း ၁၀နာရီခွဲ လောကတ်ှင် ကလေး ၂ယောကြ အား သူတို့ အိပခြန်းထဲ သိပပြေးနသည်ေ။ ကလေးများ အိပပြွောြ သညန်ှင့ြ သူမတို့ လငမြယား အိပခြန်းထဲ ဝငလြာရာ လငတ်ောမြောငမြှာ ဝယေံနှင့ြ ဖြစ်ပကြခြဲ့သညမြွားအား မရမက မေးနပြန်ေ၏။ ဇငမြာလည်း ဖုံးဖုံးဖိဖိ ထိန်းပြောရင်း လငဖြစ်သူမှာ စိတမြဆိုးသညအြပြင် ခါတိုင်းထကြ ကာမစိတ် တကကြှှနသညေကြို မှငလြိုကရြသည်။ ၂ယောကသ်ား တုံးလုံး ခွှတကြာ စိတလြှတကြိုယလြှတ် လိုးနကြေ၏။
ခဏအကြာတွင် သူမအား ထိထိမိမိနှင့ြ အားထည့ြ လိုးနသဖြေင့ြ လိုးခကြတ်ှအတေိုင်း ကြိတည်ည်းနရေ သည်။ ခါတိုင်းနှင့ြ မတူပဲ ဆောင့ခြကြမြွားမှာ ပြင်းထန် အားပါ လှ၏။
” အား…………… ရှီးးးးးးး ……………… ကိုအောငရြယ် ……………………… ကောင်းလိုကတ်ာ ……………… အားးးး အားးးးးး ”
ပထမ အခွီတွင် အောငအြောငမြှာ တရစပ် လိုးပြီး ဇငမြာ့ အဖုတလြေးထဲ လရညမြွားပန်းထုတ် ပစ်သည်။ ဇငမြာလည်း မနကရြော နေ့ရော ညရော အလိုးခံသလို ဖြစ်ကာ ပငပြန်းပြီး ခွကောကသွှားရ၏။ အောငအြောင် မှာ လီးအား မခွှတသ်ေးပဲ ဇငမြာ့ ဆံပငလြေးအား ထိုးဖြ ပေးနပြနေသ်ည်။
” ဇငမြာ ……… ကိုအောင် … မေးမလို့ … မှနမြှနဖြှေ ”
” ဝယေံက … ဘယ်၂ခါလောကြ လိုးလိုကတ်ာလဲ ”
” အာ … ကိုအောင် ကလည်း … ဒါပဲ မေးနတေော့တာ ”
နှုတခြမ်းလေးစူကာ ပြောလိုကသ်ေ ဇငမြာ့ အမူယာ လေးကြောင့ြ အောငအြောင် တယောကြ မချင့်မြရဲ ဖြစ်ကာ နူတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပ် ပစ်လိုကြ၏။
” ပြောလေ … ဇငမြာ ”
မေးရင်း မယားဖြစ်သူ နို့သီးခေါင်းလေး ၂ဖကအြား ပြောင်းစို့ လိုကပြှနသ်ည်။ နို့အုံများမှာ တင်းတင်း ရင်းရင်း ရှိမနတေော့ပဲ အနည်းငယ် ပြော့တွဲနေ၏။ ဘယဖြကြ နို့သီးခေါင်း တဖကအြား စို့ရင့ြ လကတ်ဖကကြ ညာဘကြ နို့သီးခေါင်းအား ခွပေေးလိုကသ်ည်။ ဇငမြာ့ အဖုတလြေး ဆဈကနဲ့ ဖြစ်ကာ လီးအား ညှဈပေးနမေိပြနသ်ည်။ ကာမစိတမြွား ပြနကြှှလာပြီး အပေါမြှ မိုးခွထားသော လငတ်ောမြောင့ြ ကြောပြငအြား ခပတ်င်းတင်း ဖကထြား လိုကြ၏။ အောငအြောငမြှာ အဖုတထြဲ မခွှတပြဲ စိမထြား သော လီးအား ညှောင့ရြင်း ပြနမြာလာသညန်ှင့ြ ဒုတိယ အခွီ ထပလြိုး လိုကတ်ော့သည်။
//////////////////////////////
တဖြည်းဖြည်း အောငအြောင့ြ ရာဂစိတကြ ပြင်းထန် လာသဖြင့ြ ဇငမြာ မကြလြုံး ပြူးနရေ၏။ အိမထြောင် သကတ်မ်း ရင့လြာသညမြို့ ဇငမြာ တယောကြ လငတ်ောမြောင့ြ အကြောင်း မှေးထားတဲ့ မိခငထြကြ ပိုသိနသည်ေ။ လငဖြစ်သူ အောငအြောင်၏ ပါးစပဖြွားမှ ထွကလြာသော စကားလုံးများ အမူအယာက အစ ဘာလဲ ဆိုတာ ပါးစပဟြလိုကြ သညန်ှင့ြ အူဘယန်ှဈခွေ ရှိသည် အထိ မှငတ်တ် လာ၏ြ။ ရှာမှ ပြနရြောကပြှီး လငမြယား ၂ယောကြ ပုံမှန် လိုးနရောမှ ၁လခန့ြ အကြာ ဝယေံ ဘကမြှ သူမအား တွေ့ချင်ကြှောင်း ပြောလာပြနသ်ည်။
” ဇငမြာကလည်း … အိမခြေါတ်ှေ့ပါ့လား ”
” ဟမ် … ကိုအောင် … တကယ် ပြောနတောလား ”
အောငအြောငမြှာ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာအား အိမခြေါြ တွေ့ရန် တိုကတ်ှန်းနေ၏။
” တကယပြေါ့ … ဇငမြာရယ် … ကိုအောငတ်ို့ အိမထြောငရြေး …… မထိခိုကြ စရပေါဘူး ”
///////////////////////
၁ပတခြန့ြ အကြာ ဇငမြာလည်း ဝယေံအား အပြင် မတွေ့ တော့ပဲ အိမသ်ို့ ခေါတ်ှေ့လိုကြ၏။ ပြတင်း ပေါကမြှ တိုးဝငလြာသော လနေုအေးလေးကြောင့ြ အခန်းတဈခုလုံး အေးနသည်ေ။ ဇငမြာ တယောကြ ရငတ်ထိတထြိတဖြှင့ြ အခန်းထဲ ကုတငစြောင်းပေါြ ထိုငလြိုကြ၏ြ။ အိစကန်သေော ဖငသ်ားစိုငကြှီး ကုတငပြေါြ ကားထွကလြာ၏။ လငဖြစ်သူ ဆန်ဒ အလွောကြ လိုကလြွောနရင်ေး သူမကိုယတ်ိုင် စိတပြါနရေ သည်။
” ဝယေံ … သောကကြှာ ”
” ဟုတ် … ကိုအောင် ”
မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စာပြဲခုံပေါတ်ှင် လငဖြစ်သူ အောငအြောင် နှင့အြတူ ဝယေံပါ အရကြ အတူ သောကန်ကြေ၏။ ကိုယ့အြိပခြန်းထဲ ကိုယ် ဇငမြာ တယောကြ အတွေးပေါင်းစုံဖြင် ရငခြုနန်ရသေည်။ နာရီဝကခြန့ြ စားသောကပြှီးသညန်ှင့ြ ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ နားလွှောကလြာကာ မကြန်ှာအား ပေါကဂြှထဲ ဆှဲကပ် လိုကြ၏။ ရုတတ်ရကမြို့ အောငအြောင် တယောကြ အံအော မှငသ်ကကြာ သောကလြကစြ အရကခြှကြ အား စားပြဲခုံပေါြ ပြနခြရွင်း ကြည့်န်ရှောသည်။
” မဇငမြာ ”
” ဘာလဲ … ဝယေံ ”
” လီး … အရင် … စုပပြေးနောြ ”
ဇငမြာ့ မကြန်ှာလေး ရဲတကလြာကာ လငဖြစ်သူ အောငအြောငအြား ခိုးကြည့်စြဉြ ဝယေံမှာ ပုဆိုးအား ခါးပုံစ ဖြည်၍ ခွရင်ေး ပုံခလွိုကြ၏။
” အို့ ………… ဝု …………… ဖလူးးး ”
လငဖြစ်သူအား ကြည့်ရြင်း မကြန်ှာပြနလြှည့စြဉြ ပါးစပန်ား ကားထွကန်သေော ဒဈကြီးအား မှငလြိုကရြ သဖြင့ြ ပါးစပလြေး ဟကာ ကြည့်န်မေိသည်။ ရှာသို့ ကလေး ၂ယောကအြား ကြောင်းတကရြန် ပြနခြေါစြဉြ ကော့ပြံနအေောင် လိုးထားသော လီးမှာ မကြန်ှာရှေ့ တဆကဆြကြ တုနခြါနေ၏။ ကြာကြာ မကြည့်လြိုကရြ ပေ ဟနသေော နူတခြမ်းလေးထဲ ဒဈကြီး ဝငရြောကြ လာတော့သည်။ ရုတတ်ရကြ ထိတလြန့ကြာ ခေါင်း နောကဆြုတ် ရှောငရြာ ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ ဆံနှယမြွား အား ခပတ်င်းတင်း ဆုပကြိုငရြင်း လီးတဆုံး ပစ်လိုး လိုကြ၏။ အောငအြောင် မှာ မယားဖြစ်သူ ပါးစပအြား ဝယေံမှ မညှာမတာ လိုးနရော သနားစိတ် တဝကြ ကာမစိတ် တဝကဖြှင့ြ မလှတတ်မ်း စိုကကြှည့ြ နမေိသည်။
ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ နူတခြမ်းထောင့မြှာ သှားရည် အခွှဲများ စီးကြ လာမှ လီးအား ထုတပြေး လိုကြ၏။ အောငအြောင် မနနေိုငတ်ော့ ထိုကန်သေော ခုံမှ ထရပကြာ ကုတငန်ား လွှောကလြာရင်း မယားဖြစ်သူ ဘေးနား ကပထြိုငပြှီး ခါးလေး ဖကကြာ နှစ်သိမ့ြ နသည်ေ။
” ရလား … ဇငမြာ ”
” အင်း ……… အဟှတ် ဟှတ် ”
ဇငမြာတယောကြ လငဖြစ်သူအား ပြနဖြှရင်ေး တဟှတ် ဟှတ် သီးနသေေး၏။ အသကမြွှင်းရှုကာ နူတခြမ်းဒေါင့မြှ သှားရည် အကြိအခွှဲများအား လကခြုံဖြင့ြ သုတစြဉြ အောငအြောငမြှာ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ ပါးစပလြေးအား ပြောငစြငအြောင် ဆှဲစုပ် ပေးလိုကသ်ည်။
” ခဏဗြာ … ကိုအောင် ”
ဝယေံမှာ ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ဇငမြာ့အား ကုတငပြေါြ ပကလြကြ လှဲခိုင်း လိုကတ်ော့သည်။ ကိုယတ်ိုငလြည်း အပေါအြင်ျကြ ီအား ခွှတကြာ ကိုလုံးတီး အနထေားဖြင့ြ ကုတငပြေါြ တကထြိုငလြိုကပြှန်၏။ အောငအြောငမြှ မယားဖြစ်သူ တံတွေးများဖြင့ြ ပြောငလြကြ တင်းမတ် နသေော ဝယေံ ပေါငကြှားမှ လီးကြီးအား ကြည့်ကြာ စိတကြှှနမေိသည်။ မကြာခင် ဂေါလြီများနှင့ြ ထောငမြတန်သေော လီးကြီးမှာ မယားဖြစ်သူ စောကဖြုတထြဲ ဝငထြှကြ နတေော့မည်။ တွေးမိရုံဖြင့ြ လီးက တဆကဆြကြ တင်းမာလာခဲ့၏။ သို့သောြ အောငအြောင် တွကဆြ ထားသည့ြ အတိုင်း ဖြစ်မလာသေးပေ။
ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ မကြန်ှာအား လီးဖြင့ြ ပြတသ်ပကြာ ကိုယပြေါရြှိ အင်ျကြ ီကြယသ်ီးများအား တလုံးချင်ြး ဖြုတပြဈလိုကသ်ည်။ အောငအြောငလြည်း ဘေးမှ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ့ အင်ျကြ ီအား ကူခွှတပြေးနရှော၏။ ခန်ဓာကိုယ် အပေါပျိုင်း ဗလာ ဖြစ်သှားသညန်ှင့ြ လီးအား ဇငမြာ့ ပါးစပထြဲ ပြနထြည့ကြာ့ထမိနအြား အောငအြောင့ြ ခွှတခြိုင်း လိုကပြှနသ်ည်။ ထမိန် ဆှဲခွှတရြာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးသာ ကနွတ်ော့၏။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေး ထပခြွှတပြဈရာ ပေါငလြုံးဖြေးဖြေး တုတတ်ုတ် ၂ဖကကြှားမှ အမှှေးများ ဖုံးအုပ် ထားသော စောကပြတအြုံမှာ ဖေါင်းကား ထွကပြေါလြာ၏။ ဇငမြာ့ တယောကြ အောငအြောင် နှင့ြ ဝယေံရှေ့ ပကလြကြ အနထေားဖြင့ြ ခန်ဓာ ကိုယပြေါြ အဝတစြားကင်းမဲ့ သှားတော့သည်။
အောငအြောငမြှာ မယားဖြစ်သူ၏ ဖြူဖြေးနသေော ကိုယလြုံးပေါမြှ ဘယဘြကြ နိူ့အုံအား ဘေးနားမှ ကုန်းစို့လိုကခြွိန် ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ ပါးစပလြေးအား ခပဖြှဖြ လိုးပေးနေ၏။ ခဏ အကြာ လီးအား ထုတကြာ ကိုယလြုံးတီး အနထေားဖြင့ြ ဇငမြာ့ ညာဘကဘြေး ဒူးထောကြ ထိုငပြှီး ဆီးခုံးပေါမြှ အမှှေးများအား ခပဖြှဖြ ဆှဲပေး ပြနသ်ည်။ ပေါငကြှားထဲ လကခြလယဖြှင့ြ ပြတဆြှဲပေးရာ ဇငမြာ တယောကြ အကနဲ့ ညည်းရင်း ပေါငတ်န်၂ဖကြ တုနခြါနေ၏ြ။ လငဖြစ်သူ အောငအြောငမြှ နို့သီးခေါင်းလေး စို့ပေးခွိန် ဝယေံမှာ စောကဖြုတအြား ဖိခွနသေဖြေင့ြ အဖုတန်ှုူတခြမ်းသား တဝိုကြ အရညမြွားစိမ့ြ ထွကလြာတော့၏။
လငတ်ောမြောင်၏ ခေါင်းအား နို့အုံနှင့ြ တင်းနအေောင် ဆှဲကပထြားရင်း ပေါငတ်န်၂ဖကအြား ဖြဲပေး နမေိသည်။ ထိုခွိန် ဝယေံမှာ အဖုတအြား ဖိပြတပြေး နရောမှ ဇငမြာ့ ဗိုကပြေါြ တကခြှကာ လှတန်သေော နို့သီးခေါင်း တဖကြ အား လီးထိပဖြှင့ြ ပြတသ်ပ် ပေးနပြန်ေ၏။ လငဖြစ်သူ ဘယဘြကန်ို့သီး ခေါင်းလေး စို့ပေးစဉြ ဝယေံမှာ ညာဘကြ နို့သီးခေါင်း အား ဒဈဖြင့ြ ဖိပြတန်သဖြေင့ြ ဇငမြာတယကြေ ကာမ စိတမြွား ထိန်းမရအောင် ထကြှာလာကာ တကိုယလြုံး တဆကဆြကြ တုနလြာရှာသည်။
” ကိုအောင် … မဇငမြာ ခါးအောကြ …… တခုခု …… ခုထားပေးလိုကြ ”
ဝယေံ ပြောသည့အြတိုင်း အောငအြောငမြှာ နို့သီးခေါင်း စို့နရောမှ ထရပကြာ မယားဖြစ်သူ ခါးလေး ဘေးနား ဒူးတုတထြိုငပြှီး ခါးအောကြ ခေါင်းအုံး၂လုံး ဆင့ကြာ ခုပေးလိုကပြှနသ်ည်။ ဇငမြာတယောကြ ပကလြကြ အနထေားဖြင့ြ ကုတငပြေါြ ပေါငတ်န် ၂ဖကအြား ကားပေးရာ ပေါငကြှားထဲရှိ စောကပြတ် အုံကြီး ပြူးထွကြ လာတော့၏။ ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ ဗိုကပြေါမြှ ထရပကြာ ပေါငကြှားထဲ ဒူးထောကြ နရောယူပြီး ပေါငတ်န် ၂ဖကြ အား ဆှဲမှှောကကြှေးရင်း စောကဖြုတအြား လကဝြါးဖြင့ြ တဖြန်းဖြန်း ရိုကခြလွိုကသ်ည်။
” ဖြန်း ……… အ …………… ဖြန်း ဖြန်း …………… အားးးး ……………… အမလေးးးး ……………… အဟင့ျ ဟင့ျ ………… သပေါပြီ ”
ဇငမြာမှာ စောကဖြုတအြား လကဝြါးဖြင့ြ ရိုကခြံရတိုင်း သေးထွကမြတတ် ခံစားရကာ စိတထြဲ ထပခြါထပခြါ အရိုကခြံ ချင်သ်ည့ြ စိတမြွား ဖြစ်ပေါန်ေ၏ြ။ ၁၀နှစ်လောကြ လိုးလာသော လငဖြစ်သူ အောငအြောင် မသိသေးသည့ြ ဇငမြာ၏ ကာမ ခံစားမှု့အား ဝယေံတယောကြ ထုတဖြေါြ ပြသနေ သည်။ ရှာတွင် ဖငကြှဲအောင် လိုးပေးကတည်းက နာကငွမြှု့နှင့ြ ဒွနတ်ှဲ ပေါလြာသော ကာမ အရသာ အား ဇငမြာ နှစ်ခွိုကြ တတသ်ညကြို သိရှိနသည်ေ။
အောငအြောငမြှာ မယားဖြစ်သူ စောကပြတလြေး ဖေါင်းကြှလာကာ သေးများ ပန်းထွကလြာသညကြို ကြည့်ရြင်း စိတထြဲ သနားနမေိပြနသ်ည်။ သို့သောြ မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ ခံနိုငသ်၍ မတားပဲ လှတထြား လိုကြ၏။
” ဖြန်း ……… ဖြန်းးးး ………… အားးးးး ……………… ဖြန်းးး ဖြန်းးးး ………………… အ ………… အမလေးးးး …………………… အားးးး အားးးး ”
” နာလို့လား … မဇငမြာရယ် ………… ဖြန်းးးးးးးး ……………… အင့ြ ……………… ဖြန်းးးး ဖြန်းးးး ”
” အင်းးးးးး …………… အမလေးးးး …………… သပြေီ သပြေီ ………… နာတယ် ”
” ကောင်းပြီလေ ………… နာရင် ………… တောကြှစို့ ”
” အို့ …………… ဟို ……… ဟို …………… ရပမြပစ်ပါ နဲ့ ………… ထပ် ရိုကြ ပေးပါ ………… အဟင့ြ ဟင့ြ ”
လငတ်ောမြောင် အောငအြောင် ရှေ့ မရှကန်ိုငတ်ော့ သူမ စောကဖြုတအြား ကော့ကာ ဝယေံအား ရိုကခြိုင်း နပြနေသ်ည်။
” တအား ယှနပြေီ စောကဖြုတကြ …… အလိုး ခံချင်ပြှီလား ”
” ဟာ …………… အင်း ………… အင်း ……… ခံမယ် … ခံမှာပါ ”
” ဖြန်း ဖြန်း …………… အင့ျ …………… ဖြန်း ”
ဝယေံမှာ ၅ခကြြ၆ခကြခြန့ြ ခပပြှင်းပြင်း ရိုကပြေးကာ ထရပလြိုကြ၏။ ဇငမြာ့ ခေါင်းရင်းဘကြ လွှောကလြာပြီး မကြန်ှာပေါြ ဖငပြှန် ခေါင်းပြနခြှကာ ပါးစပထြဲ လီးအား ထိုးထည့ပြဈသည်။ လီးအရင်းထိ သှင်းထားရင်း ခါးညှတကြာ ဘယလြကမြှ ထောကထြားပြီး ညာလကမြှ ဇငမြာ့ ပေါငဂြှမှ စောကဖြုတအြား တဖြန်းဖြန်း ပစ်ရိုကြ လိုကပြှန်၏။ ဇငမြာ ကိုယလြုံး လေး တဆကဆြကြ တုနလြာကာ ကော့ပြံရင်း သေးများ ပန်းထွကန်ရှောသည်။ ပါးစပထြဲ လီးသှင်း ထားသဖြင့ြ တဝုဝုနဲ့သာ အသံထွကြ ပေါန်ေ၏။
” ဝယေံ ……… ဟို ……… ဟို ………… ရ ပါ့ မလား ”
ထိုခွိန် အောငအြောင် လီးမှာ မခံမရပ် နိုငအြောင် တင်းမာ လာပြီး မယားဖြစ်သူ မကြန်ှာအား ကြည့်ရြာ ဇငမြာ တယောကြ မကြဖြှူလနမြတတ် ခံစားနရေ သဖြင့ြ မနနေိုငတ်ော့ပဲ ဝယေံအား မေးလိုကြ တော့သည်။
” ဟားးးး ……… ကိုအောင် …… ခငဗြွား စိုးရိမ် နလေား ……… မဇငမြာ က ………… ဒီလောကန်ဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူးဗွ ”
ဝယေံမှာ အောငအြောင့ြ အား ပြနဖြှပြေီးသညန်ှင့ြ ပေါငတ်ဖကြ ကြှကာ ဇငမြာ့ ပါးစပထြဲမှ လီးအား ဆှဲထုတ် လိုကသ်ည်။
” ပြှတ် ………… ပလှပ် ”
” အာ ……… ဘာလို့ ထုတတ်ာလဲ …… ဝယေံရဲ့ ……… ပြနထြည့ကြှာ ”
ဇငမြာ တယောကြ သူမပါးစပထြဲမှ လီးဆှဲထုတသ်ှား သဖြင့ြ ဝယေံအား ရနလြုပကြာ ကြှတထြှကသ်ှားသော လီးအား အငမ်းမရ ဆှဲစုပန်ပြနေသ်ည်။ အောငအြောင် အံအော နမေိသည်။ ပါးစပအြား လီးဖြင့လြိုး၍ စောကဖြုတအြား တဖြန်းဖြန်း အရိုကခြံနရသေော မယားဖြစ်သူ၏ ကာမစိတအြား နားမလညန်ိုငအြောင် ဖြစ်နရေ၏။ ဒီလောကကြှီး ရမျမကစြိတ် ထကြှနသည်ေ ကို အိမထြောငသ်ကြ ၁၀အတွင်း ၁ကြိမသ်ာ မှငဖြူး သေးသည်။
” ကိုအောငကြ …… ပြောနလေို့ပါ …… မဇငမြာရဲ့ ”
” ကိုအောငကြလေ …… စကား တအား ပေါတာပဲ …… လာလာ …… ဇငမြာ့ စောကပြတ် ယကန်လေိုကြ …… ဝယေံ ……… ပါးစပကြို လိုးရင်း နို့တွေ …… ပြောင်းရိုကြ ဟာ ”
စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ဝယေံမှာ ပါးစပအြား ပြနခြှလိုးကာ နိုအုံ ၂ဖကအြား ခပကြှမ်းကြမ်း ညှဈခွရင်ေး လကဝြါးဖြင့ြ တဖြန်းဖြန်း ပစ်ရိုကပြှနသ်ည်။ အောငအြောငလြည်း မယားဖြစ်သူ ကိုယတ်ိုင် စိတပြါနသဖြေင့ြ ဘာမှ မပြောပဲ သေးရှှဲနသေော စောကဖြုတအြား ခေါင်းလေး တလှုပလြှုပဖြှင့ြ ယကပြေး နတေော့သည်။
” အု ………… ဝု ……………… ပလောကျ ……… ဇွိဇွိ …………… ဝု ဝု …………… ဖလူးးး ”
ဇငမြာမှာ ပါးစပအြား အလိုးခံရင်း နိုအုံများ ကြိန်းစပ် လာအောင် အရိုကခြံနရစေဉြ လငဖြစ်သူမှာ စောကဖြုတ် ယကပြေးနသဖြေင့ြ ကာမ အရသာ ၂ခု ဒွနတ်ှဲ ခံစား နရပြေန်၏။ မကြန်ှာ နီမှန်းလာကာ မကြရြညမြွားပါ စီးကြ လာတော့သည်။
” အားဟားးး ……… ပါးစပထြဲ ……… ပြီးတော့မယ် …… လိုးတော့မယ် ဗွာ ”
ဝယေံ တယောကြ တကယလြည်း လီးတန် တလွှောကြ ကငွစြိမ့ြ နရေ၏။ လီးအား ဆှဲထုတကြာ ထရပပြှီး ဇငမြာ့ပေါငကြှားမှ စောကဖြုတ် ယကန်သေော အောငအြောင့အြား ဘေးကပခြိုင်း လိုကသ်ည်။ ပေါငတ်နအြား ဆှဲမှှောကကြာ ပုခုံးပေါြ ထမ်းတငရြင်း လီးထိပဖြှင့ြ ဖေါင်းကြှနသေော စောကပြတအြုံအား ၅ခကြလြောကြ ရိုကကြာ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ လီးတဆုံး ပစ်လိုးလိုကြ ၏။
” အ ……………… အဟင့ြ …………… နာလိုကတ်ာကြာ …………… သားအိမဝြ ………… လာစောင့ြ နတော ”
ဇငမြာ့ ကိုယလြေး ဆကကြနဲ့ တုနခြါသှားရသည်။ ဝယေံမှာ ဆကမြလိုးသေးပဲ ခဏ ရပကြာ ပြီးမှ တခကြခြငွြး ဆှဲလိုး ပေးနပြန်ေ၏။ မကြလြုံးလေး စင်းကလွာကာ အစပိုင်း နာကငွမြှု့များ ပြောကပြှီး လီးအရသာ စတင် ခံစားမိလာသည်။ လငဖြစ်သူ လီးထကြ တုတခြိုင် ထွားကြိုင်းပြီး ဂေါလြီများ ပါသဖြင့ြ စောကဖြုတထြဲ တင်းကပြန်ကော စောကခြေါင်း အတွင်းသားများအား ဂေါလြီဖုလေးများမှ ပြတတ်ိုကြ ခွိတဆြှဲနသဖြေင့ြ အသဲ ခိုကအြောင် ကောင်းနရေ၏။
” အိုး ………… ဝယေံရယ် ……………… အားးးးးးး ………………………… ရှီး ……………… ကြှတ် …………………… အား ……………… အိုး ………………အဟင့ျ ဟင့ျ ”
ဇငမြာ့ အသံလေး အိပခြန်းထဲ ခပကြယွကြယွြ လေး ထွကပြေါန်သည်ေ။ ကုတငပြေါမြှ အိပယ်ာခင်းအား လကဖြှင့ြ ခပတ်င်းတင်း ဆုပကြိုငကြာ ခေါင်းလေး ခါရမ်း နေ၏။ အောကန်ူတခြမ်းလေး ကိုကကြာ တခကြတ်ခကြြ လငဖြစ်သူ အောငအြောင့ြ အား ခိုးကြည့်ပြှနသ်ည်။
” အာ ………………… ဝယေံ …………… ဝယေံ …………………… အ …………………… အင့ျ …
………………… အဟင့ျ ……………… အ ………………အားးးးးးး
ဝယေံ လီးဆှဲထုတကြာ ခဏ နားလိုကစြဉြ အောငအြောင် မှာ ပကလြကြ အနထေားဖြင့ြ အသကမြွှင်းရှုနသေော မယားဖြစ်သူ စောကပြတလြေးအား ကုန်းယကြ ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ ပူပူနှေးနှေး အလိုးခံထားရသော မယားဖြစ်သူ ဇငမြာ၏ အဖုတလြေးမှာ ပြနမြစိသေးပဲ စောကခြေါင်း အတွင်းသား ရဲရဲလေးအား မှငန်ရေ၏။ စောကရြညမြွား စိမ့ထြှကန်ရော ဖငကြှားထဲထိ စီးကနွသည်ေ။
” ရှီးးးး …………… ပလပ် ပလပ် ……… ပြှတဈြ ……… ပလပ် ………… ဇငမြာ့ အဖုတထြဲ …… အရညတ်ှေ ရှဲနတော …………… အများကြီးပဲ ကြာ ”
” အင်း ……… ခုလေးတင် ……… ဝယေံ လိုးထားလေ … ဇငမြာ့ စောကရြညတ်ှေ ……… ကိုအောင် ကြိုကတ်ယမြလား ……… အ ………… အ ………… ယကြ ယကြ ………… ကောင်းလိုကတ်ာ …… ပြနယ်ား လာပြနပြှီ ………… အီး …………… ရှီးးးးးး ………… အ အ အားးးး ”
လငဖြစ်သူ အောငအြောငအြား စောကဖြုတကြို ကော့ပေးကာ ဘေးနား အနားယူနသေော ဝယေံအား ခေါင်းစောင်း ကြည့်လြိုကပြှနသ်ည်။
” ဝယေံ … ဇငမြာ့ နား လာလေ ”
ဇငမြာ့ စကားကြောင့ြ ဝယေံလည်း ပကလြကြ လှဲနရောမှ ဒူးထောကထြိုငကြာ ဇငမြာ့ မကြန်ှာနား လီးအား ကပပြေး လိုကတ်ော့သည်။ မကြန်ှာနား ကပလြာသော ဝယေံ လီးအား ခပဖြှဖြ ဆုပကြိုငရြင်း ဒဈဖူးအား ပြှတကြနဲ့ ဆှဲစုပ် ပေးလိုကပြှနသ်ည်။
” ပြှတ် ပြှတ် …………… ပလှပ် …………… အ ……………… အ ……………… အားးးးး ………… ရှီးးးးးး ………… ရပြီ ………… ရပြီ ………… ကိုအောင် ……… မယကန်ဲ့တော့နောြ …………… ဇငမြာ …………… တအားယားနပြေီ ”
၁၀မိနဈခန့ြ အကြာတွင် ဝယေံ လီးအား စုပပြေးရင်း ပါးစပထြဲမှ ထုတကြာ လငတ်ောမြောင် စောကပြတ် ယကပြေးနသညေကြို ရပခြိုင်း လိုကတ်ော့သည်။
” ဝယေံ …… ပကလြကလြှန် ပေးကြာ … ဇငမြာ …… အပေါကြ ……… လုပမြယ် ”
တဆကထြဲ ဝယေံအား ပြောပြီး ထထိုငရြာ ဝယေံမှာ ပကလြကြ လှဲခရွင်း လီးအား ၅ခကြခြန့ြ ဂွင်းထုကာ ထောငပြေး ထားလိုကြ၏။ ဇငမြာ တယောကြ ကာမ အရှိနကြှောင့ြ အရှကကြုနကြာ လငဖြစ်သူရှေ့ သူစိမ်း ယောင်ျကြား၏ လီးပေါြ ခွထိုင် ပစ်သည်။ သူမ ဖငကြှီးအား ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိခရွင်း လီးအဝင် အထွကြ အဆင် ပြအေောင် ထိန်းလိုးနေ၏။ ဝယေံ ရငဘြတပြေါြ လကြ၂ဖကြ ထောကပြှီး ခါးအားနှင့ြ ဖငကြှီးအား မှှောကကြာ လီးအရင်းထိ ကပအြောင် ဖိလိုးရင်း လငတ်ောမြောငအြား လှည့ကြှည့ြ ပြနသ်ည်။
အောငအြောင့ြ မကြလြုံးများ အရောငတ်ောကန်ကော အားရကြနပေသ်ည့ြ အမူယာများ ဖြစ်ပေါန်ေ၏။ မယားဖြစ်သူ စောကဖြုတထြဲ ဝယေံ၏ လီးကြီး ဝငထြှကန်သညေကြို အနီးကပ် မှငန်ရသေည်။ ပိုအားရသညမြှာ ဝယေံ လီးကြီးမှာ သူ့၏ လီးထကြ တုတခြိုင် ထွားကြိုင်းနကော ဂေါလြီများ ပါရှိနေ၏။ ကြည့်န်ရင်ေး ဇငမြာ၏ ဆောင့ခြကြမြွား မှနလြာကာ တအအ တအိအိ ဖြင့ြ ညည်းသံများ ထွကပြေါြ လာသည်။ ဖငကြှီးကော့ကာ လငဖြစ်သူ အား ကြည့်ရြင်း သူစိမ်းယောင်ျကြား လီးပေါြ အားရပါးရ ဆောင့ပြှနသညေမြို့ အောငအြောင် တယောကြ စိတထြဲ တရှိန်းရှိန်းဖြင့ြ သူကိုယတ်ိုင် လိုးရသညထြကြ ခံစားမှု့က အားကောင်း နရသေည်။
ဇငမြာ မှာလည်း ဘေးနား ထိုငန်သေော လငတ်ောမြောင့ြ မကြန်ှာအား ကြည့်ရြင်း သူစိမ်း ယောင်ျကြား လီးအား ခွလိုး နရသေဖြင့ြ ကာမ အရသာ ထူးကဲနေ၏။ လငဖြစ်သူအား ကြည့်ရြင်း ဆောင့ခြွ နရောမှ အကြည့်လြှဲကာ ခေါင်းလေး ဘယည်ာ ရမ်းပြီး စိတကြှိုကြ ထိန်းလိုးနပြနေသ်ည်။ တခကြတ်ခကြြ အောကမြှ ပင့ဆြောင့ြ ပေးသဖြင့ြ လီးထိပမြှာ သားအိမဝြ ဆောင့မြိကာ လငဖြစ်သူရှေ့မို့ အိကနဲ့ ခပတ်ိုးတိုးလေး အံကြိတ် ညည်းနမေိ၏။တဖြည်းဖြည်း ဇငမြာ့ ဆောင့ခြကြမြွား မှနလြာကာ နို့အုံ ၂ဖကမြှာ ခေါင်းလေးနဲ့အတူ ရမ်းခါနတေော့သည်။
အောငအြောငတ်ယောကြ မယားဖြစ်သူမှာ လငဖြစ်သူရှေ့ သူစိမ်းယောင်ျကြားအား စိတလြှတကြိုယလြှတ် ခွလိုး နသေော မယားဖြစ်သူအား မလှတတ်မ်း စူးစိုကြ ကြည့်န်မေိ၏။
” အားးးးး ………… မဇငမြာ ရယ် ……… ကောင်းလိုကတ်ာ ဗွာ ………… ဆောင့ြ ဆောင့ြ …… ကနွော့ြ လီးကို ……… အားရတယ် မဟုတလြား ”
” အင်း ……… အားရတယ် ………… အင့ြ …………… ဘှတ် ……… ဘှတ် …………… ဘှတ် ………… ကြိုကတ်ယ် ……………… ဝယေံရဲ့ …………… အ ………………… အားးးး အားးးးးး အားးးးးးးးး ”
” ရှီးးးးးး ……………… အားဟား ………………… ကောင်းလိုကတ်ာ …………………… မဇငမြာရယ် ……… ကလေး အမသော ပြောတာ ……………… ကနွော့ြ အတွကကြ ………… အပျို တယောကကြို …………… လိုးရတဲ့ အတိုင်းပဲ ”
” အာကြာ …………… ဝယေံ လီးကြီးက …………… တုတတ်ာကိုး ………………… အင့ြ …………… ဗစွြ …………………… ဖြပ် ဖြပ် ……………… ဘှတ် ”
ဝယေံ မှာ ရှာကတည်းက ဇငမြာ၏ ကာမစိတအြား သိရှိနသညေမြို့ ရမျမကစြိတမြွား ပိုမို ထကြှလာစရန်ေ သချော ပြောပေးနသည်ေ။ ဇငမြာလည်း လငဖြစ်သူ လီးထကြ ကြီးမားတုတခြိုငသ်ော လီးအား အပေါမြှ ဆောင့လြိုးလို့ မဝနိုငအြောင် ဖြစ်နမေိ၏။
” ဆောင့ြ ဆောင့ြ …… မဇငမြာ ယောင်ျကြားလည်း …… စိတကြှှနပြေီ … ဟိုမယ် …… ကြည့်ရြင်း ……… ဂွင်းထု နပြေီ ………… အင့ြ အင့ြ ”
ဝယေံမှာ စကားပြောရင်း အပေါမြှ တကဆြောင့ြ ပေးသော ဇငမြာ့ ခေါင်းလေး မော့တကြ သှားအောင် အောကမြှ ကော့လိုး ပေးနသည်ေ။
” အင်း …… သူဟာသူ ……… ဂွင်းတိုကျ နပေါစေ … ဝယေံရယ် … ဒီနေ့ ………… သူ့ကို …… ပေးမလိုးဘူး ”
” ဒါဆို …… ကန်ောျ … တနကေုန် လိုးရမှာပေါ့ … ဗစြျ ………… ဘှတ် ………… ဇွိ ဇွိ ………… အင့ျ ……… ဗစြျ ……… ဖြပ် ………… ဘှတ် ဘှတ် ”
” အာ ………… ဟုတတ်ယ် ………… အောကကြ ပင့လြိုးပေး ………… ဝယေံ …………… အ …… အားးးး …………… ကောင်း ……………… ကောင်း ……………… ကောင်းတယကြှာ ……… ငါ့ယောင်ျကြား လိုးတာ …… ၁၀နှစ်လောကြ ခံလာတာ …… ဒီလောကြ မကောင်းဖူး သေးဘူး ”
ဇငမြာ တယောကြ ဘေးနား လငဖြစ်သူ ကြည့်န်ေ သညကြို အားမနာနိုငတ်ော့ပဲ ဝယေံ မေးသမွှ စိတထြဲ ရှိသလို ပြနဖြှေ နမေိသည်။ ကာမသှေး ဆူပြကြ စသေော ဝယေံ စကားလုံး များအောကြ မွောပါကာ ကုတငတ်ိုငမြွား ခါးယမ်းလာအောင် စိတလြှတ် ကိုယလြှတ် ဆောင့လြိုး နတေော့၏။
အောငအြောငမြှာလည်း မယားဖြစ်သူ ရမျမကသ်ှေးများ ထိန်းမရ သိန်းမရ ပေါကကြှဲ နသညေကြို ကြည့်ရြင်း အံကြိတကြာ ဂွင်းထုနတေော့သည်။ ၁၀နှစ်လုံး လိုးပေးခဲ့သော မယားဖြစ်သူမှာ သူစိမ်း ယောင်ျကြား လီးအား တကမြကစြှာ ခွလိုးပေးနသညေကြို အနီးကပ် ကြည့်ရြင်း ကာမ အရသာများ ထူးကဲစွာ ခံစားလာရ၏။
” အ ……………… အားးးး ………… ဇငမြာ …………… ပြီးချင်ပြှီ ……………… အ ………… အ …………… နာနာ လေး ………… ပင့လြိုးပေး …………… ဝယေံ ”
” ပုံစံ ………… ပြောင်းဦးမလား ……… မဇငမြာ ”
” ဟင့အြင် …………… မရ တော့ ဘူး ………… ဝယေံရဲ့ ………………… ပငလြိုးပေးပါဆို ………… အင်း …………… ဟုတတ်ယ် …………… အင့ြ ဟာ ………… ဗစွြ …………… ဘှတ် …………… ဟုတတ်ယ် ………အဲလို ………… ပင့ပြှီး ပြနဆြောင့ြ …………… အား…. ကောင်းလိုကတ်ာ ………… နာနာလေး ………… ဆောင့ပြါ ……………… ပြီးတော့မှာ ………… အဟင့ြ ဟင့ြ ”
ဝယေံ ကိုယတ်ိုင် ဇငမြာ၏ တောင်းဆိုမှု့ကြောင့ြ လီးတချောင်းလုံး အီစိမ့ြ လာရသည်။ ဇငမြာ့ ဖငကြှီး ဖိအခွ အောကမြှ အားထည့ြ ပင့လြိုးပေးနေ မိ၏။
” အ …………… အ …………… အား …………… ပြီးပြီ ………… ဇငမြာ ပြီးပြီ ………… အားးးး ရှီးးးးးး ………………… အ ………… အားးးးး ……………ကောင်းလိုကတ်ာ ”
ဇငမြာ အဆောင့မြပကြပြေ ဝယေံလီးအား အရင်းထိ ကပအြောင် ဖိဆောင့ရြင်း စောကရြညမြွား ဒုတိယ အကြိမ် ပန်းထုတန်ေ၏။ ဝယေံလည်း လီးတချောင်းလုံး နှေးကနဲ့ ဖြစ်ကာ အံကြိတ် ပင့လြိုးရင်း ၁၀ခကြပြင် မပြည့တ်ော့ လရညမြွား တဖြောဖြော ပန်းထွကြ လာတော့သည်။ ဇငမြာ့ အဖုတထြဲ လရညမြွား ပြည့လြွှံလာကာ ပြနအြမ် ထွကစြဉြ ဝယေံ လဥများပေါြ စီးကြ နေ၏။
အောငအြောငမြှာလည်း ဘေးမှ ကြည့်ကြာ ဂွင်းထုရင်း ၂ခွီဆကတ်ိုကြ ပြီးခဲ့ရသည်။ ဝယေံ ကိုယပြေါမြှာ ဘေးနားလှဲကာ မှေးနသေော မယားဖြစ်သူ ခေါင်းရင်းနား တိုးကပ် ထိုငကြာ ခပတ်ိုးတိုး မေးကြည့်လြိုကြ၏။
” ဇငမြာ ”
” ရှင် … ကိုအောင် ”
လငဖြစ်သူ အသံ ကြားသဖြင့ြ မှိတထြားသော မကြလြုံး လေး အားယူဖြင့ကြာ ကြည့်လြိုကမြိသည်။
” ကောင်းလား ”
” အင်း …… ကောင်းတယ် ”
အသံ တိုးတိုးလေးဖြင့ြ လငမြယား ၂ ယောကြ စကားပြော နကြေ၏။
” ဇငမြာ … ဘယလြို ခံစားရလည်း …… ပြောပြ ပါလား ”
” အမ် …… ကိုယ့မြိန်းမ ကိုယ် ……… သူစိမ်း ယောင်ျကြားနဲ့ …… ရှေ့ခေါြ လိုးခိုင်းပြီးမှ … လာမေး နသေေးတာလား ”
လငမြယား ၂ယောကြ စကားပြောနစဉြေ ဝယေံမှာ ဇငမြာ့ ဘေးနား တိုးကပ် လာပြနသ်ည်။ လငဖြစ်သူနှင့ြ စကားပြောရင်း လကတ်ဈဖကမြှာ ဝယေံ လီးပေါြ ရောကသ်ှားပြီး ဂွင်းတိုကပြေးလိုကြ၏။
” ဟင် … ဇငမြာက … မနားတော့ ဘူးလား ”
” မနားချင်သ်ေးဘူး … ကိုအောငရြဲ့ … ဖြစ်နိုငရြင် … ဝယေံ လီးကြီးကို … ဒီနေ့ တရကလြုံး … ဇငမြာ့ အဖုတထြဲ … စိမထြားချင်တ်ာ ”
ဇငမြာ တယောကြ လငတ်ောမြောငအြား မကြဝြန်း ရှဲကြီးဖြင့ြ ကြည့်ြ ပြောရင်း ထထိုငကြာ သူမ လကထြဲ တင်းမာစ ပြုနသေော ဝယေံ လီးအား ကုန်းစုပ် နတေော့သည်။
……………………………
ပြီးပါပြီ….။ ။