အောစာအုပ်

ယောက္ခမကြီး ပုလွေ

ဦးဘတုတရြဲ့ဇနီး ဒေါဒြေါလြှမှာ ငယစြဉကြ သူတို့ နယကြ မယဘြှဲ့ရထားခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ပြီး၊ အသကကြလေး ရလာသောလြည်း ၊ ကိုယလြကလြေ့ကငွ့ခြန်း အမြဲလုပန်သဖြေင့ြ သမီးများကပငအြားကလွောကအြောင် နုနယန်ပသေေေးသည်။ ဦးဘတုတကြ ဒေါဒြေါလြှကို သူတို့ မှို့နှင့ြ မိုင် ၂၀ ခန့ဝြေးသော တိုင်းမှို့ကြီးကို သှားလညဖြို့ ပြောနေ၏။ သူတို့သားမကြ ကိုတငထြှတလြည်း ရောကန်သညေဆြိုတော့ သှားချင်တ်ဲ့နရော လိုကပျို့ပေးခိုင်းလို့ ရမညပြေါ့။

တဈနေ့ သူတို့ရှိရာသို့ ကိုတငထြှတတ်ဈယောကြ ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကြ ရောကလြာခဲ့သည်။ သူတို့ မှို့လေးမှ မိုငအြနည်းငယဝြေးသော ရှာတဈရှာတွင် အလုပကြိဈစအတွကြ သှားစရာရှိရာမှ ယောကျခမကြီးတွေ ရောကန်သညေကြှားလို့ လှည့ဝြငလြာခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ ထိုဒသနေယပြယတ်ှင် ကားလမ်းများမှာ အင်ျဂလိပခြတ်ကေတည်းက ဖောကခြဲ့သော လမ်းများကို မပြုမပြငပြဲ သုံးနကြတေုန်းမို့ ကားအသုံးနည်းပြီး မောတ်ောဆြိုငကြယမြွားသာ အသုံးများလသည်ေ။

ကိုတငထြှတကြလည်း ထုံစံအတိုင်း သူ့ ဘီအကအြေ မောတ်ောဆြိုငကြယကြှီး တဖုန်းဖုန်းနှင့ြ ရောကလြာခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ ဦးဘတုတကြတော့ သူ့ဘာသာ လှတလြှတလြပလြပ် နခေဲ့ခွငတ်ာနဲ့ အတောပြဲဆိုပြီး ဒေါဒြေါလြှကို ကိုတငထြှတန်ှင့ြ တဈရကန်ှဈရကြ လိုကသ်ှားလညဖြို့ ပြောသည်။ ဒေါဒြေါလြှက လည်း ပငွြးတာနဲ့ လိုကမြယဆြိုပြီး အထုပတ်ဈထုပစြာပဲ ဆှဲပြီး လိုကဖြို့ပြငသ်ည်။ ကိုတငထြှတကြ သူသှားမည့ရြှာမှာ အောကကြို ထပဆြင်းရပြီးမှ မှို့ကို အထကပြှနတ်ကရြမှာမို့ ယောကကျခမကြီး ပငပြန်းမှာစိုး၍ အပြနဝြငခြေါပြါမညဟြု ပြောသေး၏၊

သို့သောြ သူသှားမည့ရြှာ၊ ယခု ဒေါဒြေါလြှတို့ နရော နှင့ြ သူတို့ ရုံးခွဲရှိသည့ြ မှို့တို့မှာ ဖိုခနောကဆြိုင် တညရြှိနသဖြေင့ြ တကူးတက ပြနဝြငခြေါန်ရမေည်၊ ထိုရှာပတဝြန်းကငွြ ရှုခင်းများကလည်း လှသညဟြု နာမညကြွောသ်ဖြင့ြ ဒေါဒြေါလြှက အခုကတည်းက လိုကမြညဆြိုတော့လည်း မငှင်းဆနရြဲ၊ သူ့ ဆိုငကြယ် အနောကမြှာတင်၍ ခေါလြာခဲ့ရတော့သည်။

သူတို့ မှို့ကလေး အပြငရြောကတ်ာနဲ့ လမ်းက ကြမ်းပြီ။ ဒါတောင် ကိုတငထြှတကြ သူ့ဆိုငကြယကြို ကြှမ်းကငွစြှာဖြင့ြ ခွိုင့တ်ှေ ခွကတ်ှကေို ရှောငမြောင်းသည်။ ယောကျခမကြီးကလည်း ဆိုငကြယပြေါကြ ပြုတကြမွှာစိုးလို့ သူ့ခါးကို တင်းတင်းဖကလြာသည်။ ယောကျခမကြီးရဲ့ ဖောင်းတင်းနတေဲ့ နို့ကြီးတွကေ ကိုတငထြှတရြဲ့ ကြောပြငကြို လာဖိမိနသည်ေ။ ကိုတငထြှတတ်ဈယောကြ စိတကြို မနည်းထိန်း၊ ဆိုငကြယလြကကြိုငကြို မနည်းထိန်းမောင်း နရသေည်။

သူ့ယောကျခမကြီးမှာ ငယင်ယကြ မယဘြှဲ့ရခဲ့ဖူးသူဖြစ်မှန်းလည်း သိသည်။ သူ ဝင်းပပ နှင့ြ ရကတည်းက သူ့သူငယခြငွြးတွကေ နောကကြှ သည်။ ကိုယ့မြိန်းမကြီးလာရင် ဘယလြိုပုံဖြစ်မလဲ ဆိုတာ အမကေို ကြည့်ရြမညလြို့ ဆိုကြသည်။ ဒေါဒြေါလြှမှာ ဝင်းပပ နှင့ြ အပျိုငလြှဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝင်းပပကလည်း တောတ်ောတ်ောင့သ်ော အမွိုးသမီးဖြစ်သည်။ ဒေါဒြေါလြှကတော့ အသကကြလေးရလာတော့ ၀၀ဖိုင့ဖြိုင့လြေးလို့ ထငရြပမေဲ့ ကြီးတာတွကေ သူ့နရောနှင့သ်ူ အခွိုးကနွသေေးသည်။ ဝင်းပပ နောကအြနှစ် ၂၀ အဲလိုပုံမွိုး ဖြစ်လာ လို့ကတော့ အောငမြလေး ဖိုးကြိုင်းတုတပြေါ့။ ဝင်းပပ ၊ မွိုးမမနှင့ြ ဒေါဒြေါလြှတို့ သုံးယောကြ ယှဉသ်ှားလိုကရြင် ယောကြြားသနာတွေ ဘယသ်ူ့ရှေးရမည် မသိ ဦးနှောကစြားသှားနိုငသ်ည်။ သူ့ဟာနှင့သ်ူ သရညကြစွရာကြီးတွကေိုး။

ကိုတငထြှတမြှာ ဆိုငကြယကြို မောင်းရင်းမောင်းရင်း သူပဲ စိတထြငတ်ာလား၊ သူ့ကြောပြငမြှာ ယောကျခမကြီး၏ နို့သီးခေါင်းနှစ်လုံးက ထိုးထိုးထောငထြောင် နှင့ြ သူ့ကြောပြငကြို ကုတခြှဈနသလေို ခံစားနရသေည်။ ကိုတငထြှတတ်ဈယောကြ မိန်းမနှင့ြ ခွဲနရသေညမြှာလည်း နှစ်ပတလြောကရြှိပြီမို့ လူကလည်း ဆာနခွေိနဆြိုတော့ သူ့ကောငကြှီးက ဘောင်းဘီအထဲမှာ မာတောငတ်င်းထနလေိုကတ်ာ သူ့ကောငကြှီး ခေါင်းပင် နာလာရလသည်ေ။

ဒေါဒြေါလြှမှာလည်း လမ်းကကြမ်း၍ ကိုတငထြှတကြို ဖကထြားရတော့ ဆိုငကြယကြလည်း မှင့ခြညွန်ှိမ့ခြညွြ၊ မှောကလြိုကြ ပြနကြသွှားလိုကန်ှင့ြ ဆိုတော့ သူမနို့ကြီးတွကေို ကိုတငထြှတကြွောပြငကြ ဖိနှိပဆြုပန်ှယသ်လို ခံစားရပြီး နို့သီးခေါင်းတွကေ ထောငထြလာရတော့သည်။ နဂိုကတည်းကမှ အထိမခံနိုငလြောကအြောင် ခံစားမှုပြင်းသော သူမနို့သီးခေါင်းတွကေ ထောငထြလာပြီး ကိုတငထြှတကြွောပြငကြို ပြတသ်တမြိနတေော့ ဒေါဒြေါလြှမှာ ကာမစိတတ်ှေ နိုးကြှလာပြီး သူ့အဖုတမြှ အရညကြှညတ်ှပင်ေ စီးကလွာခဲ့ရလတေော့သည်။

ဒေါဒြေါလြှမှာ ဗမာအမွိုးသမီးများထဲတွင် ခသေူ မဟုတဟြု ဆိုရမည်။ သူက ငယင်ယလြေးကတည်းက ဆန့ကြငွဘြကလြိငကြို စိတဝြငစြားမှုမှာ တောရြုံ မိန်းကလေးများထကြ ပိုမညထြငသ်ည်။ ထို့ကြောင့လြည်း ကိုယ့ကြိုယကြို ယောကြြားလေး တွေ သတိထားမိအောင် ပြငဆြငသ်ည်။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ လှအောင် အပငပြန်းခံကာ လေ့ကငွ့ခြန်းကို ဇွဲကောင်းကောင်းနှင့ြ လုပသ်ည်။ အပျိုရညကြလည်း ငယင်ယရြှယရြှယကြတည်းက ပကြခြဲ့ရသည်။ သူကိုယတ်ိုငကြ ပါလို့ ဖြစ်သှားရခွင်းပါ။

နောကပြှီး ကိုယ့အြလှ ကိုယ့ဘြောဒြီနဲ့လည်း ပေါပြှူလာ ဖြစ်ချင်သ်ည်။ ဒါကြောင့လြည်း မယရြှေးပြဲတွေ ဘာတွမှော ဝငပြါသည့အြဆင့ြ ရောကသ်ည်။ သူ့နယကြ မယဘြှဲ့ရအောငလြည်း အကဲဖြတထြဲမှာ သှဇာညှောင်းသည့ြ မှို့မကြန်ှာဖုံး လူကြီးတဈယောကကြို နည်းနည်းပါးပါး ကြှေးခဲ့ရသည်။ ဒါပမေဲ့ ဒေါဒြေါလြှတို့က ပါးသည်။ သူများ အသုံးခတွာ မခံ၊ ကိုယ့တ်ကလြမ်း အတွကသ်ာ ကိုယ့ကြိုယကြို သုံးသည်။ ဒါကြောင့လြည်း ဦးဘတုတကြို အမိဖမ်းခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဦးဘတုတတ်ို့က မွိုးရိုးနဲ့ ခမွြးသာခဲ့ပြီးတော့၊ ဦးဘတုတ် ကိုယတ်ိုငကြလည်း ကြိုးစားပြီး ငယင်ယကြတည်းက မိဘစီးပြားရေးကို ဝငလြုပန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ အဲဒီအခွိနကြ ဒေါဒြေါလြှရဲ့ ရည်းစားနှင့ြ ဘတုတကြ သူငယခြငွြး ဖြစ်သည်။ သူမရည်းစားက လူဘောကြွော့ ဝိတကြလေးဘာလေး ကစားကာ ရှိုးနဲ့မိုးနဲ့ အီးယောငဝြါး ငပငွြးဖြစ်သည်။ ဒေါဒြေါလြှ သူ့ဘဲကိုခေါကြ၍ ကိုဘတုတန်ောကြ ကောကကြောကပြါအောင် လိုကသ်ှားလိုကသ်ည်။ ကိုဘတုတကြ ခစွရြေးခစွရြာမှာလည်း ခသေူမဟုတတ်ော့ သူတို့နှစ်ယောကြ အတွဲညီကြသည်။ ဒေါဒြေါလြှကလည်း အခွခဖြေို့ တနပြှီဟု ကိုယ့ကြိုယကြို ဆုံးဖြတခြကြခြပြှီး ကလေးယူလိုကသ်ည်။ အခုတော့ သမီးနှစ်ယောကန်ှင့ြ သူဌေးကတောဘြဝ။

ဦးဘတုတကြလည်း အနှစ်၃၀ ကြောြ အတူနလောခဲ့သူဆိုတော့ တဈအိပယ်ာထဲတောင် မအိပတ်ော့။ ဒေါဒြေါလြှကလည်း သူ့လို ကတောအြချင်ြးချင်ြး ဖဲရိုကတ်ာတို့ ၊ အလှုတို့၊ ပါတီတို့ကို အပငွြးပြသှေားရင်း ငယစြရိုကြ ပြနဝြငလြာသည်။ တခါတလေ သူတို့ အချင်ြးချင်ြးလည်း ဘယသ်ူက ဘယလြို အငယလြေးထားတယ် ဆိုတာကအစ သရညကြစွရာ အညီ နံ့ သင်းသင်းလေးတွေ ပြောဆိုအတင်းခရွင်း စိတတ်ကကြှှတတသ်ည်။ ဒေါဒြေါလြှက သူကိုယတ်ိုငတ်ော့ အိမထြောငကြပြှီးကတည်းက တဈခါမှ မဖောကပြှနခြဲ့ဖူးသေးသောလြည်း၊ ထို အညီအဟောကြ သတင်းလေး အတင်းလေးတွကေို ကြားပြီးရင် စိတထြထလာတတသ်ည်။ ငယစြဉြ ရှှရေောငတ်ောကခြဲ့တဲ့၊ ကဲခဲ့တဲ့ အခွိနတ်ှကေို ပြနတ်မ်းတ လာမိသည်။

အခုဆို ဦးဘတုတကြလည်း ထိတောင် မထိတော့။ သူမကိုယတ်ိုငကြလည်း ဦးဘတုတကြို ပငွြးနပြေီမို့ တခါတရံ ကိုယ့လြကန်ှင့သ်ာ ကိုယဘြာသာ အာသာဖြမေိလသည်ေ။ တခါတလေ ကိုယ့ဘြာသာ မလုံ ရှကမြိလွှင် ဘုန်းကြီးကြောင်းလေး ဘာလေးသှား ၊ အလှုဒါနလေးပြု စသဖြင့ြ လုပမြိသေးသည်။ အခုတော့ ကိုယ့သ်ားမကြ ဆိုငကြယန်ောကမြှာ လိုကစြီးရင်း အဖုတကြ အရညတ်ောကတ်ောကြ ကြ နရသေည်။

အခုတလော ‌ဒေါဒြေါလြှ သူ့သှေးသားတွကေိုက သောင်းကမွြးလှန်းနတောပါ။ ဒီမှို့လေးမှာ ပေါလှတဲ့ လတလြတဆြတဆြတ် ပငလြယစြာတွကြေောင့ြ များလား၊ ဒေါဒြေါလြှ အတွေးမဆုံးခငမြှာပင် ကိုတငထြှတ် ဆိုငကြယကြ အရှိနန်ှေးပြီး အိမတ်ဈလုံးရှေ့မှာ ရပလြိုကသ်ည်။

“အမေ ခဏဆင်းလိုကရြအောင်၊ ဒီအိမပြဲ ကနွောတ်ို့ရဲ့ အဝယတ်ောရြဲ့ အိမကြ…”

ကိုတငထြှတကြ သူတို့အတွကြ ပစ်စည်းကောကပြေးနတေဲ့ အဝယတ်ောအြိမရြှေ့မှာ ဒေါဒြေါလြှကို ခဏဆင်းစပြေီး သူက ဆိုငကြယကြို အမိုးအောကြ တဈနရောကို တွန်းရှှေ့လိုကတ်ယ်။ သူ ဆိုငကြယကြို တွန်းနရင်ေးနဲ့မှ အမှတမြထင် သူ့ယောကျခမကြီး ထမိနဖြှန့လြှည့ဝြတတ်ာ တွေ့လိုကရြတဲ့အပြင် ထမိနန်ောကဖြကမြွားမှာပါ အစိုကြကတ်ဈကြကကြို တွေ့လိုကရြသည်။ ဟင် ယောကျခမကြီးရော ငါ့လိုပဲ ဖီးတကန်တောလားဟု ဇဝဇဝေါ ဖြစ်သှားလသည်ေ။

ကိုတငထြှတ် သူတို့အဝယတ်ောန်ှင့ြ စကားပြောဆို ငှကြေေးကိဈစများ ရှင်းလင်းပြီးတော့ သူတို့ရုံးစိုကရြာမှို့သို့ ပြနဖြို့ ပြငကြှသည်။ ကိုတငထြှတမြှာ သူ့ယောကျခမရဲ့ မှို့မှာလည်း ခဏနားခဲ့ရ၊ နောကြ ဒေါဒြေါလြှ ပါသဖြင့လြည်း ဆိုငကြယကြို တအားမမောင်းနိုင်၊ အခု ငှကြေေးကိဈစ ရှင်းရာမှာလည်း ထငတ်ာထကြ ကြာသှားတော့ နလေေးစောင်းနပြေီ၊ သူ အမှနမြောင်းမှ ညကြီးမိုးခွူပ် သူတို့ရုံးရှိသည့ြ မှို့ ကိုရောကမြည်။ ဒေါဒြေါလြှကတော့ ပြောပါသည်။ အရမ်းမမောင်းပါနဲ့ တကယလြို့ မမှီရင် လမ်းက မှို့သေးသေးလေးတဈခုမှာ ခဏဝငအြိပပြှီးမှ မနကဆြကသ်ှားမညပြေါ့။

ခရီးတွကေ သိပမြဝေးသောလြည်း ထိုလမ်းများမွာ နည်းနည်းမှောငတ်ာနဲ့ ခရီးသှားလို့ မကောင်းတော့ပါ။ ကိုတငထြှတကြ သိသည်၊ အဲဒီမှို့လေးမှာက သူ့ယောကျခမတွေ တည်းလေ့ရှိတဲ့ ဟောတ်ယ် တည်းခိုခန်း အဆင့မြွိုး မရှိ။ တည်းခိုခန်း နှုံခွာခွာ တဈခုသာရှိသည်။ အဲ့ဒါတောင် အစိုးရဝနထြမ်းတွအတွေကြ အဓိကမို့ အမြဲတမ်း လူပြည့န်လေေ့ရှိသည်။

ထငသ်ည့ြ အတိုင်းပင်။ သူတို့ ထိုတည်းခိုခန်းကို ရောကတ်ော့ အခန်းတွကေ အကုနပြှည့န်ပြေီ။ တဈခန်းက ဘိုကငလြုပထြားပြီး မလာကြသေး။ သို့သောလြည်း အခုအခွိနမြှ မလာရင် သူတို့ လမ်းပန်းအဆကအြသှယအြရ မနကဖြှနန်ေ့လညမြှ ရောကကြှမည်။ သို့သောြ သူတို့က ပိုကဆြံရပြီးသားမို့ သူများကို မငှားချင်တ်ော့။ ကိုတငထြှတဆြီမှ ဘောကဆြူးအများကြီးကြောင့သ်ာ ထိုအခန်းကို သူတို့ရလိုကသ်ည်။

ထိုအခန်းကလည်း ကုတငကြ တဈလုံးထဲ။ ဒါပမေဲ့ နှစ်ယောကအြိပကြုတင်။ ကိုတငထြှတကြတော့ ကြမ်းပေါမြှာ အိပမြညဟြု ဆိုသည်။ ဒေါဒြေါလြှက အို.. ကြမ်းက ဒီလောကည်ဈပတန်တော၊ ကုတငပြေါမြှာပဲ အိပပြါဟု ဟနမြပကြြ ဘာမှမထူးခွားသလိုပင် ပြောသည်။ ‌ဒါ‌ပမေဲ့ ဒေါဒြေါလြှ ရငထြဲမှာတော့ တဒုတဒြုတ် ဖြစ်နပြေီ။ ကိုတငထြှတလြည်း ဘာထူးလဲ၊ ရငထြဲမှာ တဒုန်းဒုန်း။ ယောကျခမ မှဈစို့ကြီးနဲ့ တဈကုတငထြဲ အိပရြမယဆြိုတော့ အသကရြှူ ပုံမုနဖြစ်အောင် မနည်းထိန်းနရသေည်။

နောကြ ထိုမှို့လေးက တဈဆိုငတ်ည်းသော တရုတစြားသောကဆြိုငလြေးမှာ ညစာစားကြရင်း၊ ကိုတငထြှတကြ မန်တလေးရမ် တဈစိတလြောကြ ခလွိုကသ်ည်။ ရမကြို သောကလြိုကသ်ဖြင့ြ သှေးသားတွေ ဆူလာပြီး နည်းနည်း ပုံမှနလြို ဖြစ်သှားသည်။

တဈကုတငထြဲ အိပရြတာ ဘာမှမထူးပါဘူးဆိုသည့ြ ပုံဖြင့ြ ဒေါဒြေါလြှ ကုတငပြေါြ တကလြှဲတော့ သူက စာဖတန်လေိုကသ်ည်။ ည ၁၀ နာရီကြတော့ တည်းခိုခန်းက မီးစကပြိတသ်ှားသည်။ တလောက လုံး မှောငပြိန်းသှားသလို ထငရြသည်။ ကိုတငထြှတကြ ဖယောင်းတိုငမြီးလေး တဈတိုင် ထထွန်းလိုကသ်ည်။

ဖယောင်းတိုင် မီးရောငဖြှင့ြ မှငန်ရသေော ကုတငပြေါြ ဇာခွငထြောငအြတွင်း သူ့ကို ကြောပေးအိပန်သေော ယောကျခမကြီး၏ ဂဈတာရှိတဘြောဒြီကို လှမ်းကြည့်မြိပြီး သူ့ညီတောမြောငကြ တင်းကနဲ ဖြစ်လာသည်။ သူ့မိန်းမ ဝင်းပပနဲ့ တပုံစံထဲမို့လည်း သူ့ အကြည့်ကြ စားနကြအေစာကို ကြည့်သ်ည့ြ ကြားတဈကောင် အကြည့်လြို စူးရဲနသည်ေ။

ဒေါဒြေါလြှတဈယောကြ ရငတ်ှေ တဒိတဒြိတခြုနရြင်း အဖုတတ်ှင်းမှာတော့ အရညတ်ှေ စိမ့စြိမ့ကြနွသည်ေ။ သူငယစြဉြ အပျိုဘဝတုန်းက အတွေ့အကြုံတွမှော အများကြီးဖြစ်ပြီး၊ ကိုဘတုတန်ှင့ြ အိမထြောငကြပြှီးမှသာ တဈချောင်းကိုငအြဖြစ် နခေဲ့ သညမြှာ နှစ်ပေါင်း အတောကြှာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း တအံ့တသှ တွေးနမေိသည်။ သူ့သူငယခြငွြး ဟော့ရှော့ ကောငမြတွေ တဈခါ ငှားအနှိပခြံသော ကောငလြေး နှင့ြ အနှိပခြံခဲ့စဉတ်ုန်းကလည်း သူစိမ်းယောကြြားတဈယောကြ၏ အထိအတွေ့ကို မခံရတာကြာတော့ အရညတ်ှေ တစိမ့စြိမ့ြ စီးကခွဲ့ရသည်။ ဒါပမေဲ့ ကိုယ့သ်ိကျခာနှင့ြ ဂုဏသ်‌ရေ၊ တောကြှာ ဘာမှန်းမသိရသည့ြ သူစိမ်းကောငပြေါကစြလေးကြောင့ြ စားရတာနှင့ြ မတနမြရာ ကိုယကြွိုးနည်းမှာစိုး၍ အတင်း စိတထြိန်းခဲ့သည်။

အခုကတော့ ကိုယ့သ်ားမကြ အရင်းခေါကခြေါကြ၊ ကိုယ့မြိသားစုထဲက ဆိုတော့ အပြငလြည်း မပေါကကြှားနိုင်၊ သမီးသိသှားမှာစိုး၍ ဒီကောငလြည်း အပြငမြှာ အာရဲမညမြဟုတ်၊ နှစ်ယောကထြဲ ကုတငတ်ဈလုံးထဲမှာ အိပရြမှာဆိုတော့ အခွအနေကတေော့ တအားတွန်းပို့နပြေီ။ တဈခုပဲ ရှိတယ်၊ ဒီကောငကြ ငါ့ကို အဖြားကြီးဆိုပြီး စိတဝြငစြားပါ့မလား၊ ငါက စလိုကရြငကြော၊ ယောကြြားဆိုတာ ဘယလြိုမွိုးလဲ နငသ်ိတာပဲ မိလှရယလြို့ ကိုယ့ကြိုယကြိုပြောရင်း အတွေးတွေ ခွဲ့နမေိသည်။

အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ ကုတငကြ သိမ့ကြနဲ တုနသ်ှားပြီး တငထြှတတ်ဈယောကြ ကုတငပြေါြ တကလြာသည်။ အရကအြရှိနလြေးနှင့ြ အမှောငအြားကိုးပြီး တငထြှတတ်ဈယောကြ ဘယလြိုစရမညမြှန်း မသိ၊ ယောကျခကြီး အိပပြွောန်သလေား မသချော။ ထို့နောကြ ယောကျခမကြီးရဲ့ အနောကကြို အသာကပ်၊ သူ့ထောငမြတန်သေော လိငခြွောင်းကြီး၏ ထိပဖြှင့ြ ဒေါြ‌ဒေါလြှ ဖငကြှားကို လှမ်းထောကလြိုကသ်ည်။

ဒေါဒြေါလြှမှာ ခဏတော့ ငှိမန်ပြေီးနောကြ ကိုယ် ကိုပကလြကလြှနလြိုကကြာ ကိုတငထြှတလြိငခြွောင်းကြီးကို ပုဆိုးပေါမြှပင် အုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ ကိုတငထြှတ် ရုတတ်ရကြ လန့သ်ှားပြီး သူ့ယောကျခမကြီးက သူ့လိငခြွောင်းကြီးကို ပုဆိုးပေါမြှ ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငကြာ ပြတသ်တပြေးနကြေောင်း သိလိုကရြတော့ သူ့လကတ်ှကေ အလိုလို ယောကျခမ ကြီး ရှှရငေအြစုံပေါသ်ို့ ရောကသ်ှားတော့သည်။

“အင့ျ… အင်း…. အူး…”

အမှောငထြဲမှ ဗလုံးဗထွေး ငှီးသံငှူသံတို့ဖြင့ြ အတွေ့အကြုံရှိနကြသေော သူနှစ်ဦး၏ ရမကပြှင်းပြင်းဖြင့ြ လှုပရြှားမှု သံစဉတ်ှကေ ပေါထြှကလြာသလို၊ အမှောငထြဲတွင် တဈယောကကြိုတဈယောကြ အဝတအြစားတွကေို အလုအယကြ ဆှဲခွှတန်ကြတေော့သည်။ ကြီးမားဖြင့ထြှားလှသော ဒေါဒြေါလြှနို့ကြီးနှစ်လုံးမှာ ကိုတငထြှတ် လကဖြဝါး နှစ်ခုအောကတ်ှင် နံပြားရိုကခြါနီး ဂွုံနယသ်လို အနယခြံနရပြေီး၊ ကိုတငထြှတ် လိငခြွောင်းကြီးမှာလည်း ဒေါဒြေါလြှလကထြဲ မွောကင်ှကပြွောသီး ရသလို ပြတသ်ပဆြောင့ဆြှဲ အလုပခြံနရလေသည်ေ။

ဒေါဒြေါလြှ ပေါငကြှီးနှစ်လုံးကို ကားပေးပြီး ကိုတငထြှတ် လိငခြွောင်းကြီးကို ဆှဲယူလိုကတ်ော့ ကိုတငထြှတကြ အလိုကသ်င့ပြင် ဒေါဒြေါလြှ ပေါငကြှားထဲနရောဝငယ်ူလိုကသ်ည်။ ဒေါဒြေါလြှက ကိုတငထြှတ် လိငခြွောင်းထိပဖြူးကို သူ့ အဖုတဝြမှာ တေ့ ပေးလိုကတ်ာနဲ့ အောင့န်ရတော ကြာပြီဖြစ်တဲ့ ကိုတငထြှတကြ စိကနဲ ဆောင့ထြိုးပစ်လိုကြ၏။

“အား.. အိ.. ဖြေးဖြေးလုပပြါကြာ မောငတ်ငထြှတကြလည်း…”

“ဆောရီး အမေ ..၊ ကနွောြ လောသှားတယ်… ကနွောလြည်း အဲ့လောကြ… အင်း…”

“ဘာလဲ ကြပမြယမြထငဘြူးလို့ ပြောမလို့လား..၊ ဟင်း.. ငါက သမီးနှစ်ယောကလြုံးကို ဗိုကခြှဲမှေးလာတာ၊ နောကြ ကိုဘတုတန်ဲ့လည်း မအိပဖြစ်တာ နှစ်ပေါင်းကြာနပြေီ…”

“ဟုတ် .. ဟုတ်.. မမေေ..”

“ဟဲ့.. နငကြ ငါ့ကိုလိုးနပြေီး မမေေ မမနေေဲ့ မခေါန်ဲ့၊ အဲ့ဒါ လူရှေ့ကြမှခေါြ…”

“ဟုတ်.. ဟုတ်..ကဲ့ .. မမ..”

ကိုတငထြှတ် စိတထြဲမှာတော့ ဒီမိန်းမကြီး အောကကြနတောတောင် လကေ မလွှော့သေးဘူး အာဏာ သံကြီးပဲ၊ ကြည့်န်ေ ကောင်းကောင်းလိုးပြလိုကြဦးမယ်၊ နောကတ်ော့မှ ကိုကိုတင် ကမွကို လုပပြေးပါဦး ဖြစ်နစရေမေယဟြု ကြိမ်းဝါးရင်း အားကြိုးမာနတ်ကြ ဆောင့တ်ော့သည်။ ဒေါဒြေါလြှမှာလည်း မစားရတာကြာလို့ တောင်းတမိသော အရာကို ပြည့ပြှည့ြ၀၀ ခံစားနရသေဖြင့ြ အရသာ အထူး တွေ့နရလေသည်ေ။ သူမကိုယသ်ူမပင် မေ့နပြေီထငသ်ော အတွေ့အကြုံများကလည်း အလိုလို ပြနပြေါလြာခဲ့သဖြင့ြ ကိုယခြန်ဓာ အစိတအြပိုင်းများက သူ့အလိုလို လှုပရြှားနပတေေော့သည်။

ဒေါဒြေါလြှ သူ့ပေါငလြုံးနှစ်လုံးမှာ ကိုတငထြှတခြါးကို ညပလြကြြ၊ သူ့ခွသလေုံးများဖြင့ြ ကိုတငထြှတ် ဖငကြို ဖိပြီး သူ့ဖနောကမြွားဖြင့ြ ဆှဲဆှဲသှင်းလရော ကိုတငထြှတ် ဆောင့သ်ည့အြခါတိုင်း သူက အားကူပေးသလို ဖြစ်သဖြင့ြ ဆောင့ခြကြမြွားမှာ ပြင်းရသလို၊ တိုငပြငကြလည်း ကိုကန်ပတေေော့သည်။ သူ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ကိုတငထြှတရြငဘြတမြှာ ဖိကပထြားပြီး ကိုတငထြှတကြွောပြငကြှီးကိုလည်း သူ့ လကသ်ည်းကလေးများဖြင့ြ ကုတခြှဈပေးလသည်ေ။ သူ့ဖငကြှီးကိုလည်း ငှိမင်ှိမမြနပေဲ စကောဝိုင်းလို လှည့ပြေးလရော၊ သူ့အဖုတန်ံရံ အနှံ့အပြားကို ကိုတငထြှတ် လိငခြွောင်းကြီးက ပြတတ်ိုကမြိနလတေေော့သည်။

နှစ်ယောကစြလုံးမှာ အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့ြ ကာမအရသာကို ကောင်းကောင်း ခံစားကြရသောလြည်း၊ နှစ်ယောကစြလုံးမှာ ပြတလြပန်ကြတောလည်း ကြာပြီမို့ သိပအြကြာကြီး မခံပေ။ နှစ်ယောကစြလုံး တပျိုငန်ကထြဲ ပထမဆုံး ကာမအရသာ အထွတအြထိပကြို ရောကသ်ှားကြပြီး တဈယောကကြို တဈယောကြ တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားရင်း ကောင်းကောင်းကြီး မှိန်းကာ၊ အရသာခံနကြလေတေော့သည်။

ကိုတငထြှတ် အိပယ်ာကနိုးလာတော့ အာရုံဦး အလင်းရောငကြ အခန်းထဲ ထိုးဝငန်ပြေီ။ သူ့ဘေးမှာတော့ သူ့ကိုကြောပေးပြီး အိပန်သေော ယောကျခမ ကြီး ဒေါဒြေါလြှကို တွေ့လိုကရြသည်။ သေးအရမ်း ပေါကခြငွလြှသဖြင့ြ ကမန်းကတန်းထပြီး အိမသ်ာသို့ ပြေးရလသည်ေ။ သေးပေါကပြှီးသှား၍ ဘေးနားက ရချိုးသည့န်ရော သံမနတ်လင်းမှာ ထိုငပြှီး ရခွကေန်ှင့ြ သူ့လိငတ်နကြှီးကို သသခွေောခွာ ဆေးကြောလိုကသ်ည်။ ထိုအခိုကြ ရုတတ်ရကြ အခန်းတံခါး ပြင့သ်ှားတော့ လန့သ်ှားသောလြည်း ဒေါြ‌ဒေါလြှ ဖြစ်နေ၍ ပြုံးပြီး နှုတဆြကလြိုကသ်ည်။

“ဟော မမေေ နိုးလာပြီလား…”

“အင်း ရှူးပေါကခြငွလြို့ …၊ အိပတ်ာတော့ မဝသေးဘူး..”

ကိုတငထြှတတ်ဈယောကြ ဒေါဒြေါလြှကို လှမ်းနှုတဆြကလြိုကသ်ောလြည်း လကကြမူ သူ့လိငတ်နကြှီးကို ရဆေေးမပကြြ။ သူ့လိငတ်နကြှီးကလည်း အိပရြေးဝထားတော့ အားတွပြနေပြှည့ကြာ မာမာဖောင်းဖောင်းကြီး ဖြစ်နသည်ေ။ ဒေါဒြေါလြှရဲ့ မကြလြုံးတွကေ သူ့လိငတ်နကြှီးပေါမြှာ ရောကန်တောတွေ့တော့ သူ့ကောငကြှီးက ပိုကြီးဖောင်းတင်းမာလာ၏။ ကိုတငထြှတကြ ရချိုးခန်းထဲက ထွကသ်ှားမှ ဒေါဒြေါလြှတဈယောကြ အိမသ်ာပေါထြိုငကြာ သေးကို တရှှီးရှှီး ပေါကတ်ော့သည်။

ကိုတငထြှတတ်ဈယောကြ အိပယ်ာဘေးမှ ရဘေူး ကို ယူသောကပြှီး ပြတင်းပေါကကြို အသာလှပ်၍ နံနကခြင်း လပြအေေေးလေးကို ရှူရှိုကန်ေ၏။ ထိုစဉြ ရချိုးခန်းထဲမှ ရတဗှေမ်းဗှမ်း လောင်းနသေံကြားတော့ ယောကျခမကြီး ရချိုးနပြေီဟု သိလိုကရြသည်။ ညတုန်းက ယောကျခမကြီးကို လိုးလိုကရြတာ ကောင်းလိုကတ်ာဟု ပြနတ်ှေးမိတော့ သူ့လိငတ်နကြှီးမှာ ပြနထြောငထြလာ၏။ အင်း ယောကျခမကြီး ရချိုးနတယေဆြိုတော့ ငါလည်း သှားတိုကမြှ ရတော့မယဟြု တွေးရင်း ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့မိသည်။

ဟိုကြ ယောကျခမကြီးက ကိုယလြုံးတီးနဲ့ ရချိုးနပေါလား။ ကိုတငထြှတကြ မထူးဆန်းသလို အမူအယာဖြင့ြ သူ့သှားပြတတ်နထြုတ် သှားတိုကလြကြြ ယောကျခမကြီး ရချိုးနတောကို ပေါတ်ငကြှည့န်လေိုကြ၏။ ဒေါဒြေါလြှကလည်း ခပတ်ညတ်ညပြင် သူ့ ဘေးတွင် သှားတိုကန်သေော ကိုတငထြှတကြို မေးဆပပြှီး နှုတဆြကလြိုကရြင်း

“ခွှေးတွနေဲ့ အိုကစြပစြပမြို့ ရတဈေခါတည်း ခွိုးလိုကတ်ယကြှာ..၊ မင်းရော မခွိုးဘူးလား..”

“အင်း..ခွိုးမယလြေ..”

ကိုတငထြှတတ်ဈယောကြ ဖိုးကြိုင်းတုတ် ဖြစ်သှား၏။ ကမန်းကတန်း ပလုတကြငွြး၊ အင်ျကြီလုံခညွခြွှတပြှီး ဒေါဒြေါလြှဘေးဝငကြာ ရခပေခြွိုးလိုကြ၏။ သူ့ဘေးနားက ဆပပြှာတိုကန်သေော ဒေါဒြေါလြှကို လှမ်းကြည့်ပြှီး

“မမေေ ကနွောြ ကြောကို တိုကပြေးမယလြေ..”

ဒေါဒြေါလြှက ခေါင်းငှိမ့ပြှတာနဲ့ ကိုတငထြှတ် ဆပပြှာတုံးကို ကောကယ်ူပြီး လကဖြှင့ပြှတကြာ ဒေါဒြေါလြှကြောပြငကြို ဆပပြှာမှုပထြအောင် ပြတပြေးနတေော့သည်။ ဒေါဒြေါလြှရဲ့ ကြောပြငမြှတဆင့ြ ခါး၊ နောကတ်ော့ တငလြုံးကြီးတွကေို ပြတသ်ပပြေးနရင်ေး အားမလိုအားမရ ဖစွည်ဈလိုကသ်ေးသည်။

ယောကျခမကြီးနဲ့ နှစ်ယောကထြည်း ကိုယလြုံးတီး ရချိုးနရသေည့အြပြင် တကိုယလြုံးကိုလည်း ဆပပြှာတိုကပြှတပြေးနရတေော့ ကိုတငထြှတ် လိငခြွောင်းကြီးမှာ သံချောင်းကြီးလို မာတောငန်လတေေော့သည်။ ကိုတငထြှတကြ သူ့လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဒေါဒြေါလြှ ပေါငအြရှေ့ပိုင်းကို သိုင်းဖကလြကြပြှတသ်တပြေးရာ သူမက ဘာမှမပြောသဖြင့ြ ဝမ်းပြငမြှတဆင့ြ ဒေါဒြေါလြှ နို့ကြီးများကိုပါ ဆပပြှာမှုပတ်ှဖြငေ့ြ ပြတသ်ပဆြုပန်ှယ် ပေးနတေော့သည်။

ထိုကဲ့သို့ အနအထေားကြောင့ြ ထောငမြတန်သညေ့ြ ကိုတငထြှတ် လိငတ်နကြှီးမှာ ဒေါဒြေါလြှ ဖငလြုံးကြီးနှစ်ခုကြား လှှထိုးသကဲ့သို့ ပြတတ်ိုကမြိနလသေည်ေ။ ဒေါဒြေါလြှမှာလည်း ကိုတငထြှတ်၏ အပြတအြသပ် အဆုပအြနယကြှောင့ြ ကာမဆိပတ်ကလြာပြီဖြစ်ရာ ကိုတငထြှတ် ဒုတကြှီးက သူ့ဖငကြှားကို တိုးဝငလြွှောတိုကန်တေော့ ဒူးများပင် ညှတခြှချင်ြေ လာသဖြင့ြ သူ့ကြောကို ကိုတငထြှတရြငခြှငထြဲ မှေး လွှကြ မှီထားရင်း ကိုတငထြှတကြိုယလြုံးကို လကန်ောကပြှနကြိုငလြကြြ ခိုထားမိလသည်ေ။

ကိုတငထြှတမြှာ အရမ်းအရမ်းကို စိတထြလာပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ၊ ဒေါဒြေါလြှ လကန်ှဈဘကကြို ကိုငကြာ ရကနေဘြောငပြေါြ ထောကကြိုငစြလေိုကပြှီး ဒေါဒြေါလြှခါးကလေးကို ဆှဲလကြြ ဖငကြို ကုန်း ခိုင်းလိုကသ်ည်။ အုတကြနဘြောငကြို လကန်ှဈဘကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငလြွှကြ ခါးကိုနိမ့ကြာ ဖငကြိုကော့လိုကသ်ဖြင့ြ ဒေါဒြေါလြှဖငကြှီးမှာ ကားပြီး စွင့တ်ကလြာ၏။ ကိုတငထြှတကြ ဒေါဒြေါလြှ ပေါငန်ှဈလုံးကို ခွဲရပစြပြေီး ပေါငခြှဆုံကြားမှာ ကြဲအာနသေော အဖုတဝြတွင် သူ့ဒုတကြှီးကိုတေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းလိုကလြသည်ေ။

“အား…. ရှီး….”

ဒေါဒြေါလြှနှုတဖြွားမှ ညည်းတွားသံလေး ထွကလြာသည်။ မာကြောကြော ပူနှေးနှေး အချောင်းကြီးက သူ့အဖုတအြတွင်းသား နုနုလေးကို တိုးတိုကဝြငလြာလို့ အာရုံကြောတွကေ စိမ့သ်ှားအောင် ကောင်းသောကြောင့ြ ဖြစ်လသည်ေ။ အကြံသမား ကိုတငထြှတကြ ဒေါဒြေါလြှအဖုတထြဲ သူ့လိငတ်နကြှီးကို ဖြေးဖြေးချင်ြး အသှင်းအထုတ် လုပန်ရင်ေးက ဆပပြှာတုန်း အပဲ့လေးကို ဒေါဒြေါလြှ ခရပြငေ့လြေးထဲ သူ့လကမြဖြင့ြ ထိုးသှင်းပေးနေ၏။ သူ့ လကမ် တဈဆဈခန့ြ အေးဆေးဝငသ်ှားသောလြည်း ဒေါဒြေါလြှထံမှ ငှင်းဆနသ်ောအသံ မကြားရသဖြင့ြ လကည်ိုးနှင့ြ လကခြလယ် နှစ်ချောင်းဝငအြောင် ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ကစားပေးနလသေည်ေ။

သူ့လိငခြွောင်းကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးသာ အဝငအြထွကြ လုပပြေးနသဖြေင့ြ အရှိနတ်ကန်သေော ဒေါဒြေါလြှတဈယောကြ ဖငကြှီးကို ကော့ကာကော့ကာ လိုကလြိုကလြာပရော၊ ကိုတငထြှတ်၏ လကန်ှဈချောင်းကလည်း ဒေါဒြေါလြှဖငပြေါကကြို ရှောရှောရှူရှူ ဝငန်ိုငအြောင် လုပပြေးနသလေို ဖြစ်နတေော့သည်။ ထိုအခါ ကိုတငထြှတကြ သူ့လိငတ်နကြှီးကို ဒေါဒြေါလြှအဖုတတ်ှင်းမှ ဆှဲခွှတလြိုကရြာ ဒေါဒြေါလြှခငမြွာ ဟာကနဲ ဖြစ်သှားရလသည်ေ။ သို့သောလြည်း ထိုအတနထြိပခြေါင်းက မိမိဖငပြေါကဝြကို တိုးလာနကြေောင်း သိရသဖြင့ြ အတွေ့ အကြုံရှိသူပီပီ ဖငဝြကြှတသ်ားကို အသာလွှော့ပေးလိုကလြသည်ေ။ သို့သောလြည်း စိုးရိမစြိတဖြှင့ြ ကိုတငထြှတကြို လှမ်းသတိပေးလိုကြ၏။

“ဖြည်းဖြည်းကြဲ့ မောငတ်ငထြှတ်..၊ မင်းဟာကြီးက တုတတ်ယ်၊ အရမ်းဆောင့မြထိုးနဲ့ ချော့သှင်း၊ တောကြှာ ငါ့ဖင် ပြဲသှားဦးမယ်..”

“ဟုတ်.. ဟုတ်..မမေေ…၊ ဪ.. မမ….”

ကိုတငထြှတကြ ယောကျခမကြီး အတွေ့အကြုံ တောတ်ောရြှိတာပဲဟု တွေးလိုကမြိသည်။ သူ့မိန်းမ ဝင်းပပကို ဖငခြရွဖို့ သူ မနည်းသိမ်းသှင်းခဲ့ရသည် မဟုတလြား။ နှစ်ယောကစြလုံး အတွေ့အကြုံရှိတော့လည်း သိပမြကြာခင် ကိုတငထြှတလြိငတ်နကြှီး ဒေါဒြေါလြှဖငပြေါကထြဲ အဆုံးထိ ဝငရြောကသ်ှားတော့သည်။ ကိုတငထြှတမြှာ ထိုအခါမှ အပီအပြင် နရောယူ ဒူးကြေးညှတကြာ ဒေါဒြေါလြှခါးလေးကို ကိုငကြာ ဆှဲဆှဲဆောင့လြတေော့သည်။

ဒေါဒြေါလြှ၏ ရစေိုပြီး ဝင်းပြောငန်သေော တငသ်ားစိုငကြှီးများက ကိုတငထြှတ် ပေါငခြှံဖြင့ြ ဖတကြနဲ ရိုကဖြိမိတိုင်း တုနကြနဲ တုနကြနဲ ကြောကကြွောတုံးကြီးများလို ဘေးတဘကြ တခကြစြီသို့ လိမ့လြိမ့ြ သှားပုံကလည်း ကြည့်ကြောင်းလှပသည်ေ။ ဆပပြှာရညမြွား ရှိနသေောလြည်း တင်းကြပလြှသည့ြ ဒေါဒြေါလြှ ဖငပြေါကဝြ၏ ဖစွည်ှဈမှုအားကြောင့ြ ကိုတငထြှတမြှာ ကြာရှညတ်ော့ မဆှဲနိုငပြါ။ ခဏအတွင်းမှာပင် အားပြင်းလှသော သုတရြည် များက သူ့လိငခြွောင်းထိပမြှ ဖြောကနဲ ဖြောကနဲ ဒေါဒြေါလြှ ဖငခြေါင်းထဲမှာ ပန်းထွကသ်ှားရရှာတော့သည်။

XXXXXXXXXX

ကုတငပြေါြ ဖငထြောငကြုန်းပေးနသေော ယောကျခမကြီးကို အားရပါးရ အနောကကြနေ ဆောင့လြိုးနသေော ကိုတငထြှတတ်ဈယောကြ သူ့အခန်းထောင့ြ စားပြဲပေါကြ တဂွမဂြှမ် မှညလြာသော ဖုန်းသံကြောင့ြ နာရီကို လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ အင်း စနနေေ့၊ ဒီအခွိနဆြိုရင် သူ့မိန်းမ ဝင်းပပပဲ ခေါတ်ာ ဖြစ်ရမယဟြု သိလိုကသ်ည်။

ယောကကြျခမကြီး သူ့ လကကြို အတင်းဆှဲနသညေ့ကြှားမှ ရုန်းထွကပြှီး သူ့လိငတ်နကြှီးကိုလည်း ဒေါလြှလှအဖုတတ်ှင်းမှ ဖေါးာကကြနဲ မှညအြောင် ဆှဲထုတလြိုကပြှီး တယလြီဖုန်းရှိရာသို့ ဒုတတ်န်းလန်းနှင့ြ ပြေးသှားလသည်ေ။ တယလြီဖုန်းဘေးက ကုလားထိုငမြှာ ထိုငပြှီး ဖုန်းကို ကောကကြိုငလြိုကတ်ော့ ဟောဟဲ ဟောဟဲ ဖြစ်နပြေီး သူ့အသကရြှူသံတွကေ မှနန်သည်ေ။

“ဟေး အခစွလြား ဘယလြိုလဲ အဆငပြှရေဲ့လား…”

“ပြပေါတယ်၊ ကိုရော ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ အသံက မောနတောလား…”

ကုတငပြေါမြှာ တန်းလန်းကြီး ကနွခြဲ့သော ဒေါဒြေါလြှတဈယောကြ ကိုတငထြှတ် ထိုငန်ရောသို့ ကိုယလြုံးတီးဖြင့ပြင် လွှောကလြာပြီး ကိုတငထြှတ် ကုလားထိုငဘြေးမှာ ဒူးထောကရြကဖြှင့ြ ကိုတငထြှတ် လိနတ်နကြှီးကို ငုံစုပလြိုကသ်ည်။ ကိုတငထြှတကြ ယောကျခမကြီးလညဂြုတကြို သူ့လကဖြဝါး တဈဖကဖြှင့ြ ပြတသ်ပပြေးရင်း ဖုန်းဆကပြှောနလေိုကသ်ည်။

“အေး အခု ကိုယကြ လေ့ကငွ့ခြန်း လုပန်တေုန်း တန်းလန်းကြီး ဝင်းက ခေါလြို့လေ..၊ မမွိုးတို့ကော ပြနရြောကပြှီလား…”

“မမွိုးတို့ မရောကသ်ေးဘူး၊ တနင်ျလာမှ ရောကမြယ် ထငတ်ယ်၊ ကို့ဆီမှာ မမေေ ရောကန်တယေဆြို..”

“ဟုတတ်ယ် မနကဖြှန် ဖဖေေ့ဆီ ပြနပျို့ပေးရမယ်…”

“အခု မမကေေ ဘာလုပန်လေဲ …”

“အောြ ဗိုကဆြာလို့တဲ့ ငှကပြွောသီး စားနတယ်ေ…”

ကိုတငထြှတကြ သူ့ကို ပုလှပေေးနသေော ယောကျခမကြီးကို ငုံ့ကြည့်ပြှီး ပြုံးလိုကသ်ည်။

“ခိခိ မမကေတေော့ လုပပြှီ၊ မမေေ့ကို ဂရုစိုကလြိုကြဦးနောြ ကို…”

“အင်းပါ… ကို သချော ဂရုစိုကထြားပါတယ်၊ လိုလသေေးမရှိ…”

ယောကျခမကြီးက ပုလှမှေုတန်ရင်ေးက ကိုတငထြှတ် ကို မကြစြောင်းတဈခကြြ မော့ထိုးလိုကသ်ည်။ အဲ့ဒီနေ့ တဈနေ့လုံး အပြငမြထွကကြှပဲ ကိုတငထြှတန်ဲ့ ဒေါဒြေါလြှ ၊ ကိုတငထြှတအြခန်းထဲမှာ တဈနကေုန် လိုးကြသည်။ ဗိုကဆြာရင် အနားက delivery လုပပြေးသော ထမင်းဆိုငကြ လှမ်းမှာပြီး စားကြသည်။ ကိုတငထြှတတ်ဈယောကြ သူ့မိန်းမ ဝင်းပပသာ သူ့ ယောကျခမကြီးလို အရှကကြုနပြှီး အပေးကောင်းလိုကရြင် ဘယလြောကကြောင်းမလဲလို့တောင် တွေးမိသည်။ ပုံစံမွိုးစုံကို နှစ်ယောကစြလုံး ငတင်တန်ှင့ြ အသတေီးကြတော့သည်။ အခေါအြဝေါကြတော့ နှုတကြွိုးနတောလည်းပါ၊ နောကဆြိုလည်း သူများရှေ့မှာ မှားခေါမြိမှာစိုးလို့ မပြောင်းကြ ၊ မောငတ်ငထြှတ် နှင့ြ မမပေေဲ ခေါကြှပြောကြသည်။

တဈနေ့လုံး လိုးဆောကြှသဖြင့ြ ညကြတော့ မတတန်ိုငကြှတော့ နှစ်ယောကလြုံး အိပမြောကသွှားကြသည်။ နောကရြကြ မနကအြစောကြီး အိပယ်ာနိုးတော့ အားပြည့န်ကြပြေီမို့ နှစ်ယောကသ်ား တဖုံးဖုံး ဆောကြှသညမြှာ ကိုတငထြှတ် သူ့ယောကျခမကြီးကို သူတို့နသညေ့မြှို့ ပြနလြိုကပျို့ခါနီးအထိ ဖြစ်လတေော့သည်။

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – အမညမြသိ