အောစာအုပ်

ပါကင်ဖောက်ခံလိုက်ရတဲ့ အပျိုမလေးနှစ်ယောက်

ပါကငဖြောကခြံလိုကရြတဲ့ အပျိုမလေးနှစ်ယောကြ
ရေးသားသူ – ?????

မနကဖြှန် သင်ျကြနကြတွော့မည် ။ မေဦးတို့နတေဲ့ ရပကြှကလြေးက ချောငကြတွော့ သိပမြစညကြားလှ ။ မှို့ထဲမှာတော့ သင်ျကြနမြဏျဍပတ်ှေ အများကြီးနဲ့ အရမ်းစညသ်ည် ။ ခါတိုင်းနှစ် သင်ျကြနတ်ှေ မှို့ထဲ မလညဖြစ်သောလြည်း ယခုနှစ်တွငတ်ော့ အဖေ့သူငယခြငွြးက သူတို့အဖြဲ့တွေ မှို့ထဲ ကားနှင့လြညသ်ည့အြခါ မေဦးကို လာခေါမြညဟြု ပြောထား၏။ မေဦးက တဈယောကထြဲ မလိုကရြဲသဖြင့ြ ရပကြှကထြဲက မေဦး သူငယခြငွြး နှင်းယုနှယ် ကိုခေါထြားသဖြင့ြ အဖောတ်ော့ပါသေးသည် ။ သင်ျကြနလြညတ်ာ ခွင့ပြှုပေးဖို့ မေဦး ရည်းစားကို အတောပြင် ပူဆာရသည်။

” ကိုကိုကတော့ မေဦးကို မလိုကစြချင်ေဘြူး စိတလြဲမခဘွူးကြာ ”

ဟု ကိုကိုက ခွင့မြပြုချင်ြ။

” ကိုကိုကလည်းကြာ မေဦး သူငယခြငွြး နှင်းယုနှယလြည်း ပါတာဘဲ ယ။ ဘာစိတမြခစွရာရှိလဲ။ ပြီးတော့ မေဦးတို့ အဖရေဲ့ သူငယခြငွြး ကားနဲ့လညမြှာကို ဘာစိတမြခစွရာရှိလို့လဲ “

” ဘယစြိတခြမွလဲ မေဦးရာ ”

ကိုကို လိုကမြသှားစချင်ေမြှန်းတော့ သိသည် ။

” တဈရကထြဲပါ ကိုကိုရယ်။ နောကန်ေ့တွေ ကိုကိုနဲ့ လညမြယလြေ နောြ နောလြို့ “

မေဦးရဲ့ အပြောလေးတွကြေောင့ြ ကိုကို ဆကမြပြောတော့ ။ မေဦးကို ဖကထြားရင် လကကြ မေဦးနို့လေးကို ဖြဖြလေး ကိုငထြားသည်။ မေဦး နို့လေးမှာ အပျိုဝငစြ နို့လေးမို့ လုံးကစွကြာ မာမာလေးမို့ ကိုငရြတာ ကောင်းလှ၏။ မေဦးနှင့ြ ရည်းစာဖြစ်တာ တဈနှစ်နီးပါး ရှိနပြေီ ဖြစ်သောလြည်း နို့ကိုငတ်ာလောကဘြဲ မေဦးက ခွင့ပြှုထားသည် ။ ဒီထကြ အဆင့ပျိုမပေး။ ဒီနှစ်သင်ျကြနတ်ော့ မေဦးကို ရအောင် လိုးမညဟြု မင်းသူ ဆုံးဖြတထြားသဖြင့ြ ခစွသ်ူ စိတကြောကသ်ှားလို့ အစီအစဉြ ပကြသ်ှားမှာလည်း စိုးသည်။ ထို့ကြောင့ြ ခွင့်မပြုချင်သ်ောလြည်း မတတသ်ာ၍ ခေါင်းငှိမ့ြ ခွင့ပြှုပေးလိုကရြ၏။

မေဦးက “ဒါမှ ဒို့ကိုကိုကြ” ဟု ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုကပြှီး မင်းသူ ပါးလေးကို နမ်းလိုကသ်ည်။

မငသ်ူကလည်း မေဦး နို့လေးကို ပြတခြွရင်ေး ပါးစပကြို kissing ဆှဲပစ်လိုကသ်ည်။ ခါတိုင်းဆို မေဦး ဒီလောကအြထိ ခွင့မြပြုသောလြည်း ယခုတော့ သင်ျကြနမြှာ လညခြငွတ်ာနဲ့ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ငှိမန်လေိုကတ်ော့သည်။

မေဦးမှာ ဒုတိယနှစ်တကန်သေော ကြောင်းသူလေးဖြစ်၏။ မေဦး၏ သေးကဉွသ်ော ခါး၊ စွင့ကြားနသေော တင်၊ ဖြူဖြေးနုအိနသေော အသာအရအပြေင် ရှညလြွားလှသော သူမ၏ ဆံပငရြှညကြှီးကြောင့ြ မေဦးကြောင်းမှာ ဖြတသ်ှားသည့အြခါတိုင်း လှည့မြကြည့်သ်ည့ြ ကြောင်းသားဟူ၍ မရှိသလောကပြငဖြစ်သည်။

မေဦး၏ အလှကြောင့လြဲ အခွားသူ တဈယောကန်ောကြ ပါသှားမှာကို မင်းသူ အရမ်းစိုးရိမသ်ည်။ ဒါကြောင့လြည်း မေဦးကို အခွင့သ်င့သ်ညန်ှင့ြ လိုးထားမှ စိတခြရွမညဟြု ဆုံးဖြတထြားလိုကခြှင်း ဖြစ်သည် ။ ဆုံးဖြတထြားသည့ြ အကြံအစညကြို ဒီသင်ျကြနအြတွင်း အကောငအြထညဖြောရြနလြည်း အားလုံး စီစဉထြားပြီး ဖြစ်လသည်ေ။

နောကတ်ဈနေ့ မနကြ ၉ နာရီကြောလြောကတ်ှင် အဖေ့ သူငယခြငွြး ဦးတင့ဝြေ၏ ကားနှင့ြ သင်ျကြနလြညဖြို့ လာခေါသ်ည် ။ မေဦးနှင့ြ နှင်းယုနှယတ်ို့လည်း အလှတွပြငေပြှီး စောင့န်ကြသေည် ။ မေဦးလောကြ နှင်းယုနှယကြ အရပမြမှင့သ်ောလြည်း သူ၏ နို့များက မေဦးထကြ ကြီးသည်။ ဒါကိုက နှင်းယုနှယ်၏ အလှကို ပိုပေါလြှငန်သည်ေ ။ တငပြါးကတော့ အယထြှကန်တော လူနှင့ပြင် မလိုကြ။

မေဦးထကြ တဈနှစ်သာ ငယသ်ော နှင်းယုနှယမြှာ ယခုအခွိနအြထိ ရည်းစားပင် မထားဘူးသေး ။ သူ့ကို ကြိုကလြို့ လိုကန်သေူတွကတေော့ များမှများ ။ မများပဲ ဘယန်မလေဲ စွင့ကြားနတေဲ့ တင်၊ စူထွကန်တေဲ့ နို့ကြီးက ပုရိသတို့အကြိုကြ။

မေဦးတို့ ကားပေါတ်ကတ်ော့ မေဦးတို့ နှစ်ယောကြ၏ အလှကို ကားပေါပြါလာသူ အားလုံးက ပါးစပဟြ ငေးမောနကြသေည်။ ကားပေါမြှ မကြန်ှာတွေ ဝကခြှံဗလပြနှင့ြ လူက ပိုဆိုး၏။ စားတော့ ဝါးတော့မလို အကြည့်န်ှင့ြ ။ မေဦးတို့ ကားပေါအြတကြ စွင့ကြားနသေော တငကြှီးက အထင်းသား။

သို့ဖြင့ြ ကားထွကလြာပြီး မှို့ထဲက သင်ျကြနမြဏျဍပတ်ှေ လိုကလြညကြှသည် ။ လူတွကေ တိုးမပေါကအြောင် စညလြှ၏။ တဈနှစ်မှ ဒီလို မလညဘြူးသဖြင့ြ မေဦးရော နှင်းယုနှယရြော အရမ်းပြောန်ကြသေည်။ ရတွစေေိုနတေော့ မေဦးတို့၏ တငသ်ား အလှတွကေ ပိုပေါလြာသဖြင့ြ ဘေးမှဝိုင်းကြည့်ကြာ ပြဈမှားနကြတေော့သည်။

သင်ျကြနမြဏျဍပတ်ဈခုအရောကြ အဆိုတောတ်ှေ သီချင်ြးဆိုတာ ကားပေါကြ ရပကြှည့န်စဉြေ ဦးတင့ဝြကေ မေဦးတို့ သောကဖြို့ အခွိုရည် တဈဘူးစီ လာပေး၏။ ကားပေါကြ လူတွအေားလုံးလည်း လိုကပြေးနသညေဖြစ်ရာ မေဦးတို့လည်း တဈဘူးစီ ယူထားလိုကြ၏။ သီချင်ြးဆိုတာ ကြည့်န်စဉြေ ရတွစေေိုထားသဖြင့ြ အာခေါငတ်ှလည်ေး ချောကန်ရော မေဦးရော နှင်းယုနှယရြော တဈပုလင်းလုံး ကုနအြောင် သောကပြဈလိုကကြှသည်။

သင်ျကြနမြဏျဍပကြ ကားပြနထြှကလြာတော့ မေဦးစိတထြဲတွင် မူးနောကန်ောကြ ဖြစ်နသလေိုလို စိတတ်ှကလေည်း ရီဝဝေေ ဖြစ်သလို ခံစားနရေ၏။ နှင်းယုနှယလြည်း သူ့လိုဘဲဟု ပြောသည် ။ မဏျဍပကြ ထွကလြာတော့ ၂ နာရီခွဲပင် ရှိနပြေီဖြစ်ရာ ပြနတ်ော့မညဟြုဆိုကာ ကားဖြင့ပြတ်၍ တဈယောကခြငွြးစီ လိုကပျို့သည်။ မေဦးနှင့ြ နှင်းယုနှယကြို ခမွြးနမှောစိုးလို့ ကားရှေ့ခေါင်းခန်းထဲက လိုကလြာခဲ့ခိုင်းသည် ။ ကားစီးနရင်ေး အိပခြငွသ်လိုလို မူးနောကန်ောကဖြှင့ြ မကြစြိပင် မဖြင့ခြငွြ ။ အားလုံးပြနပျို့ပြီး မေဦးတို့ကို နောကဆြုံးမှ လိုကပျို့၏။

မေဦးနှင့ြ နှင်းယုနှယတ်ို့မှာ ဦးတင့ဝြေ တိုကလြိုကသ်ော အခွိုရညထြဲမှ ကာမစိတကြှှဆေးအရှိနကြှောင့ြ မူးနောကန်ောကြ ရီဝဝေေ ဖြစ်နပြေီး အကြံသမား ဦးတင့ဝြနှငေ့ြ သူ့တူတောြ ဇောခြငတ်ို့ ခေါလြာရာ စီစဉထြားသည့ြ အိမကြှီးသို့ ရောကလြာကြ၏။ ကားရပလြိုကတ်ော့ နောကကြွိကြိ ဖြစ်နသညေ့ကြှားက

”ဦး သမီးတို့အိမကြို ပို့တာဆို “

ဟု မေးလိုကရြာ ဦးတင့ဝြကေ

“ဟုတပြါတယ် သမီးရဲ့ ကားက ဆီပြတတ်ော့မှာမို့ ဦးတို့အိမဝြငပြှီး ဆီထည့်တာပါ။ လာ အိမထြဲဝငကြှဦး အိမထြဲမှာ ဦးမိန်းမရော သမီးတွရေော ရှိတယ်“

ဟုပြောပြီး ကားပေါမြှ ဆင်းခိုင်းလိုကသ်ည် ။ မေဦးတို့ကလည်း မဆင်းချင်ြ ဆင်းချင်န်ှင့ြ ဆင်းလိုကပြှီး ဦးတင့ဝြေ ခေါဆြောငရြာ အိမထြဲသို့ လိုကပြါလာခဲ့ကြ၏။ အိမထြဲအထိ မူးနောကန်ောကြ ဖြစ်နသဖြေင့ြ မေဦးရော နှင်းယုနှယပြါ မနည်းလွှောကလြာရသည်။ ဧည့ခြန်း ဆိုဖာပေါမြှာ ထိုငန်စဉြေ ဦးတင့ဝြကေ

” ရော့ သမီးတို့လည်း နကပေူပူနဲ့ဆိုတော့ အပူရှပပြှီး မူးနကြတေယထြငတ်ယ်။ ကြှဲရိုင်းလေး သောကလြိုကြ ဒါမှ အမူးပြသှေားမှာ “

ဟုဆိုကာ ကြှဲရိုင်း ထည့ထြားသော အအေးခွကြ ၂ ခွကြ လာခပြေး၏။ မေဦးတို့လည်း မူးနောကန်ောကြ ဖြစ်နရော အမူးပြအေောငဆြိုပြီး ယူသောကလြိုကကြှသည် ။ မေဦးတို့ သောကတ်ာကို ကြည့်ပြှီး ဦးတင့ဝြေ ကြနပေသ်ှား၏။ မိမိ အစီအစဉြ အောငပြှီဖြစ်ကြောင်းလည်း သိလိုကြ၏။

ဇောခြငမြှာလည်း ရစေို၍ စွင့ကြားကားကြီး ဖြစ်နသေော မေဦးတို့ ဖငကြှီးကို ကြည့်ကြာ မကြစြိပင် မခွာနိုငတ်ော့ပေ ။ မကြာခင် လိုးရတော့မည့ြ မေဦးနှင့ြ နှင်းယုနှယတ်ို့ကို ကြည့်ကြာ လီးကြီးက တောငလြာပြီ ဖြစ်သည် ။ မေဦးတို့ နှစ်ယောကမြှာ ဦးတင့ဝြေ ပေးလိုကသ်ော ကြှဲရိုင်းကို သောကပြှီးကတည်းက အိပမြကလြိုလို ဘာလိုလို ဖြစ်လာပြီး မကြစြိပင် ကောင်းကောင်း မဖြင့န်ိုငတ်ော့သလို ကာမစိတတ်ှကလေည်း နိုးကြှလာတော့သည် ။ မေဦးက အားယူပြီး ကုန်းထရင်း

”ဦး သမီးတို့ကို ပြနလြိုကပျို့ပေးပါတော့“

ဟုဆိုကာ ထလိုကသ်ောလြည်း မထနိုင် ပြနထြိုငကြသွှား၏။ ထိုအခွိန် ဇောခြငကြ အိမတ်ံခါမကြီးကို ပိတလြိုကတ်ော့သည် ။ ဦးတင့ဝြကေ မေဦးနားကပလြာပြီး

” ကဲ ထ ထ သမီးကို ဦးတွဲပြီး ထူပေးမယ် “

ဟုပြောကာ မေဦးကို ခါးကနေ ဖကပြှီး ပြေ့ထူလိုကြ၏။ ထိုစဉြ ဇောခြငကြလည်း နှင်းယုနှယ်၏ ခါးကို ဖကပြှီး ဆှဲထူလိုကသ်ည် ။ မေဦးတို့ နှစ်ယောကစြလုံး ဘာတွေ ဘယလြို ဖြစ်နသညေမြသိ ဆေးအရှိနကြှောင့် ဇဝဇဝေါ ဖြစ်နေ၏။ ဦးတင့ဝြကေ မေဦး၏ ခါးကိုဖကလြိုကပြှီး သူ့အိပခြန်းထဲသို့ တွဲခေါလြာခဲ့တော့သည် ။ ဇောခြငကြလည်း နှင်းယုနှယကြို ပြေ့ခွီမလိုကပြှီး တခွားအိပခြန်း တဈခုထဲ ခေါသ်ှားလတေော့သည် ။ ဦးလေးနှင့ြ တူတောမြောငတ်ို့ နှစ်ဦးသား ဖငကြှီးကြီးနှင့ြ တောင့တ်င်းလှသော အပျိုလေး နှစ်ယောကကြို လိုးရတော့မညဖြစ်ရာ လီးကြီးမှာ အသားကုန် တောငလြာတော့သည်။

ဦးတင့ဝြကေ အခန်းထဲ ရောကသ်ောအခါ မေဦးကို မှေ့ယာထူထူ ခင်းထားသော အိပယ်ာပေါြ ခလွိုကြ၏။ မေဦး လန့သ်ှားသောလြည်း ဘာဆိုဘာမှ လုပမြရသလို အားအငတ်ှလည်ေး ကုနဆြုံးနသည်ေ ။ စိတကြှှကာမဆေး တနခြိုးတွကေ ပြနပြေီ ဖြစ်သည် ။ အသိတွေ ရသလောကစြုပြီး မကြလြုံးကို ကြိုးစားဖြင့လြိုကတ်ော့ အခန်းတဈခုထဲက ကုတငပြေါြ ရောကန်တော သိလိုကြ၏။ အတင်း ထကြည့်သ်ောလြည်း ထလို့မရ ။

”ဦး သမီး ဘယရြောကန်တောလဲ ကြောကတ်ယ်“

ဟု ပြောလိုကသ်ောြ ဦးတင့ဝြထေံက

” ဦးရဲ့ အိပခြန်းထဲမှာပါ မကြောကပြါနဲ့ သမီးရဲ့“

” ရှင် ဘာလို့ သမီးကို ဒီအခန်းထဲ ခေါလြာတာလဲ။ သမီး သူငယခြငွြး နှင်းယုနှယရြော ဘယမြှာလဲ“

ဦးတငဝြကေ သူ၏ အင်ျကြီကို ခွှတလြိုကရြင်း

” သမီး သူငယခြငွြးကိုလည်း ဦးရဲ့တူက ဟိုဘကအြခန်းကို ပြုစုပေးဖို့ ခေါသ်ှားတယ် “

” ရှင် သမီးတို့ကို ဘာမှမလုပပြါနဲ့နောြ “

” အောြ သမီးတို့ကို လောကရဲ့ နိဗျဗာနဘြုံလေးက အရသာလေးတွေ ပေးမလို့ပါကြယ် “

ပြပြေောဆိုဆိုဖြင့ြ ဦးတင့ဝြေ ကုတငပြေါြ တကလြိုကသ်ည် ။ မေဦး လန့သ်ှားသောလြည်း ထထိုငဖြို့ပင် အားမရှိသလို ဖြစ်နေ၏။ ဦးတင့ဝြေ ပြုသမွှ နုရတော့မညမြှန်း သိလိုကသ်ည် ။ မိမိ ခစွသ်ူကိုတောင် ခွင့မြပြုခဲ့တာ အခုလို သူစိမ်းယောကြြားကြီး တဈယောကြ၏ အလိုးကို ခံရတော့မညကြိုတွေးပြီး ကြောကသ်လို ရှကလြဲ ရှကမြိ၏။

ဦးတငဝြကေ မေဦးနားတိုးလာပြီး အင်ျကြီကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည် ။ မေဦးက ခွှတမြရအောင် လကကြို အတင်းစေ့ထားသောလြည်း ဦးတင့ဝြေ၏ သနမြာလှသော လကမြွားက မေဦးလကကြို ဖိထားကာ ဆှဲခွှတပြဈလိုကတ်ော့သည် ။ ထို့နောကြ မေဦး ဝတထြားသော ဘောလြီကိုလည်း ခွှတလြိုကရြာ

” ဟာ ဝင်းအိနတောဘဲကြာ နို့လေးကြည့်တ်ာနဲ့ အပျိုစဈစဈလေးဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒီနေ့တော့ အိဆိမ့န်တေဲ့ အပျိုလေးကို အားရပါးရ လိုးရတော့မယ်။ သမီကို စိတန်ဲ့မှန်းပြီး ခဏခဏ လိုးနတော အခုတော့ အပြငမြှာ တကယ် လိုးရတော့မယ် “

ဟုပြောပြီး မေဦးရဲ့ အပေါကြနေ တကဖြိ အိပလြိုကသ်ည် ။ မေဦးက ရှကလြည်းရှကြ အလိုးခံရတော့မှာပါလားဟု သိလိုကရြသဖြင့ြ မကြရြညမြွား ကလွာတော့၏။

အခုလို မေဦး အလိုးခံရတာ ကိုကို သိသှားမှာ မေဦး ကြောကလြှပါသည် ။ မေဦးကို ကိုကို လိုးချင်န်မှန်ေး သိသောလြည်း ကြောင်းမပြီးသေးသည့အြတွကြ မေဦးက ခွင့မြပြုခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည် ။ အခုတော့ မေဦးရဲ့ အပျိုပန်းလေးကို ဦးတင့ဝြေ ခွှပစ်ေလိုကဖြို့ ကြိုးစားနတော မေဦး မိမိကိုယမြိမိ ခွင့မြလှှတခြငွြ ။ ကိုကို တားနသညေ့ကြှားက မေဦး ဇွတလြိုကခြဲ့ခွင်းအတွကြ နောငတ်ရနမေိ၏။

လကန်ှဈဘကဖြှင့ြ နို့များကို ကာထားလိုကရြာ အောကပျိုင်းက လှှတသ်ှားခွိန် ဦးတင့်ဝကေ မေဦး၏ ထမီကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ော့သည် ။ ဘယလြိုမှ မတတန်ိုငဘြဲ ထမီကြင်းလိုကြ ကြှတသ်ှားပြီး အောကခြံ ဘောင်းဘီလေးသာ ကနွတ်ော့၏။ ဖောင်းကားနသေော မေဦး၏ စောကဖြုတလြေးကို ဦးတင့ဝြေ အသအချောကြည့်ပြှီး လိုးချင်စြိတကြ ပိုထနလြာသည် ။ ထိုအခါ

” အလားလား သမီးလေးရဲ့ ဖငကြှီးကလဲ ကြီးလိုကတ်ာ စောကဖြုတလြေးကလည်း ဖောင်းအိနတောဘဲ။ ဒါမွိုးလေး လိုးချင်န်တော ကြာလှပြီ။ သမီးတို့ အဖဆေီ ဦးလာလညတ်ိုင်း သမီးရဲ့ ဖငအြကြီးကြီးကို ကြည့်ပြှီး လိုးချင်န်တော အခုမှဘဲ ဦး ဆန်ဒတွေ ပြည့ဝြတော့တယ် “

ဟု ပြောပြီး မေဦး၏ ကနွန်သေော အောကခြံဘောင်းဘီ အနီရောငလြေးကို ဆှဲခွှတပြဈလိုကတ်ော့သည် ။ အခုအခွိနတ်ှင် မေဦးမှာ မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း ဖြစ်သှားတော့သည် ။ မေဦး၏ ဖြေးဆှတ် တောင့ကြားနသေော ကိုယလြုံးအလှကို မှငလြိုကရြသညဖြစ်ရာ ဦးတင့ဝြေ၏ လီးကြီးမှာ ပို၍ ထောငထြှကလြာတော့၏။ အရှယန်ှင့ြ မလိုကအြောင် ဖငကြှီးက ကြီးလှသည်။

” အသားလေးကလည်း ဖြေးအိနတောဘဲ။ စောကမြှေးတွလည်ေး ရိပထြားတာထငတ်ယ်။ မိုကသ်ကြာ ဒီလို ကောငမြလေးကို လိုးရမှာ နှမှောတာ။ သမီးမှာ ရည်းစားတွေ ဘာတွေ မရှိဘူးလားကြယ် “

မေဦးက အားယူရင်း ပြနဖြှလေိုကြ၏။

” ရှိ ရှိပါတယ်။ ဦး မေဦးကို ဘာမှမလုပပြါနဲ့နောြ မေဦး တောင်းပနပြါတယ်။ သမီးရည်းစားသာ သိသှားရင် မေဦးကို သတလြိမ့မြယ် “

” သမီးမှာ ရည်းစားရှိတာတောင် သမီးရည်းစားက မလိုးဘူးလား။ ဦးဆိုရငတ်ော့ မရရအောင် လိုးမှာ “

” ဟင့အြင်း သမီးက ခွင့မြပြုဘူး။ သမီးကို ဘာမှမလုပပြါနဲ့နောြ သမီး ရှဈခိုးပါတယ် “

လူက မလှုပန်ိုငပြမေဲ့ မေဦး တောင်းပနန်မေိသည်။ ဦးတင့ဝြကေ

” သမီးရည်းစား လိုးတာ မခံဘူးသေးဘူးဆိုတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့။ အပျိုစငလြေးကိုမှ ဦးက လိုးရတာ အားရတာ။ ဦးလိုးတာ သမီးလေး ကြိုကသ်ှားစရမေယ်။ ဦးလိုးတာ ခံဖူးသှားရင် သမီးလေး စွဲသှားစရမေယ်။ ဒါပမေဲ့ ဦးက အလိုးတော့ ကြမ်းတယန်ောြ “

ဟုပြောပြီး မေဦး၏ ပေါငကြိုဖြဲကာ လကည်ိုးလေးဖြင့ြ စောကစြိလေးကို ပြတလြိုကသ်ည် ။ ကာမဆေးတနခြိုးကြောင့ြ မေဦး စောကပြတလြေးမှာ အရညကြှညတ်ှေ ရှှဲနမှန်ေး ဦးတင့ဝြေ သိလိုကသ်ည် ။ မေဦး စောကစြိကလေးကို လကည်ိုးလေးဖြင့ြ အသာလေး ပြတလြိုကရြာ

” အား အင့ျ အင့ျ အမေ့ အား နာတယ် ဦး “

ဟု အောသ်ံလေး ထွကလြာတော့သည် ။ ဦးတင့ဝြကေ စောကစြိကလေးကို လကဖြှင့ြ ခွပေေးနရောမှ မေဦး၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို ထောငပြဈလိုကြ၏။ ဖြေးစွတန်သေော ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ သေးငယလြှသော စောကဖြုတလြေးမှာ ပြူထွကလြာတော့သည်။

မေဦး စောကဖြုတလြေးမှာ တဈခါမှ အလိုးမခံရသေးသည့အြတွကြ စိစိလေးနှင့ြ ဖောင်းကားနေ၏။ စောကစြိကလည်း နီရဲနပြေီး သေးနသေေးသည်။ ထိုအခါ ဦးတင့ဝြကေ သူ၏ ကြမ်းအမြဲစားနသေော လွှာကြမ်းကြီးဖြင့ြ မေဦး၏ စောကစြိကလေးကို ကလိပေးလိုကရြာ

” အား အင့ြ အမေ့ အား အင့ြ ယားတယ် ဦး မလုပပြါနဲ့တော့ အင့ြ အမေ့ အု အု အား အင့ြ “

မေဦးတဈယောကြ ဘယလြိုမှ မနနေိုငတ်ော့ ညဉြးသံပေါင်းစုံ ထွကလြာပြီး ဖငကြှီး ကော့ကော့တကလြာတော့သည် ။ ဦးတင့ဝြေ၏ လွှာကြမ်းကြီးက စောကစြိကို ကလိပေးနရောက လွှာတဈချောင်းလုံးကို စောကဖြုတထြဲ ထိုးထည့ပြေးလိုကရြာ

” အား အား အမေ့ အင့ြ အား အု အု အမေ့ မလုပပြါနဲ့တော့ ဦး အား အင့ြ သမီးမနနေိုငတ်ော့ဘူး ယားတယ် အား အင့ြ အင့ြ “

” အမေ့ ယားတယ် အမေ့ အင့ြ အင့ြ အု အား ရှီး ရှီး အု အ အ အ အင့ြ အမေ့ သမီး မနနေိုငတ်ော့ဘူး ဦး တောပြါတော့ အားး အ အ “

ဦးတင့ဝြေ၏ လွှာကြမ်းကြီးကို အပျိုစငလြေး မေဦး ဘယလြိုမှ မခံနိုငတ်ော့ဘဲ အခန်းတဈခုလုံး မေဦး၏ အောသ်ံ ဆူညံနတေော့သည် ။ ခဏအကြာ

“ပြှတ် ပြှတ် ဖြတ် ဖြတ် ဗွဈ ဗွဈ”

ဟူသော အသံနှင့အြတူ စောကဖြုတထြဲမှ သုတရြညမြွား ပန်းထွကလြာရာ ဦးတင့ဝြေ၏ မကြန်ှာကိုပင် စငထြှကကြုနတ်ော့သည် ။ အပျိုစငလြေး မေဦး၏ ပထမဆုံး ထွကလြာသော စောကရြညမြွားက ပန်းထွကလြာတော့၏။ ဦးတင့ဝြလည်ေး ထိုအခါမှ မေဦး၏ မကြန်ှာနား ကပလြာကာ သူ၏ ၇ လကမြကြောပြှီး လကတ်ဈဆုပမြက ကြီးလှသော သူ၏ လီးကြီးဖြင့ြ မေဦး ပါးစပကြို တေ့ထားလိုကပြှီး

” သမီးကို တဈခွီ ပြီးသှားအောငတ်ော့ ဦးမှုတပြေးပြီးပြီ ဒီတဈခါ သမီးက ဦးလီးကို စုပပြတေော့ “

ဟုပြောရင်း မေဦး ပါးစပထြဲကို သူ၏လီးကြီး ထိုးထည့လြိုကသ်ည် ။ မေဦးက မကြလြုံးကို အားယူဖြင့လြိုကပြှီး

” အမေ့ “

ဦးတင့ဝြေ၏ ရှညလြွှားတုတခြိုငလြှသော လီးကြီးကိုကြည့်ကြာ ကြောကလြန့တ်ကြား အောလြိုကမြိ၏။

” အမလေး ဒီလောကကြှီးတာကြီးနဲ့ မလုပပြါနဲ့ ဦးရယ် သမီး ကြောကလြို့ပါ အဲလောကကြှီးတာကြီး သမီး မခံနိုငဘြူး “

မေဦး တောင်းပနန်သညေ့ကြှားကပင် ဦးတင့ဝြကေ သူ၏ လီးတုတတ်ုတကြှီးကို မေဦး ပါးစပထြဲ ဇွတအြတင်း ထိုးထည့န်သည်ေ ။ ဘယလြိုပင် ရှောငလြှဲရှောငလြှဲ မရပါ။ ဦးတင့ဝြေ၏ ဇွတထြိုးသှင်းနသေော လီးကြီးက မေဦး ပါးစပကြဉွြးကဉွြးလေးထဲ အတင်းထိုးထည့န်ရော ဒဈကြီး ဝငသ်ှားတော့သည် ။ ဦးတင့ဝြေ၏ လီးဒဈကြီးက မေဦး ပါးစပန်ဲ့ပင် မဆန့ခြငွြ ။ မေဦးပါစပထြဲ အတင်းတွနထြည့န်သဖြေင့ြ မေဦးလည်း ပါးစပကြို ရသလောင် ဟထားပေးလိုကရြတော့သည်။

ဦးတင့ဝြေ၏ လီးမှာ ရှညကြလည်းရှည် တုတကြလည်း တုတသ်ဖြင့ြ ဒီလီးကြီးနဲ့ လိုးတော့မှာဟု တွေးရင်း ကြောကန်မေိသည် ။ မိမိတောင် မခွိမဆန့ဖြှင့ြ အံကြိတခြံနရသေလို နှင်းယုနှယလြည်း ဘယလြောကခြံနရပြေီလည်းဟု သိချင်န်မေိသည် ။ တကယဆြို နှင်းယုနှယဆြိုတာ ရည်းစားတောင် မထားဘူးသေးတဲ့အပြင် အသကကြလည်း မိမိထကြ ငယသ်ေးသည် ။ နှင်းယုနှယလြည်း မိမိလို အံကြိတခြံနရမေညမြှာကတော့ သချောသည် ။

ဦးတင့ဝြကေ တဖြေးဖြေးနဲ့ မေဦး ပါးစပထြဲ သူ၏လီးကြီးကို ထိုးထည့န်ရော မေဦး၏ အာခေါငထြိပင် လာထောကန်သည်ေ ။ ပါးစပတ်ဈခုလုံးလည်း ဦးတင့ဝြေ၏ လီးကြီးဖြင့ြ ပြည့န်ေ၏။ တဖြေးဖြေးနှင့ြ မေဦးက ရုန်းနလေို့လည်း မလှှတတ်ော့မည့်အတူတူ အလိုကသ်င့ြ နပေေးလိုကရြတော့သည် ။ ဦးတင့ဝြကေ မေဦးပါးစပထြဲ လီးကို စုပခြိုင်းနရော လီးမှထွကလြာသော လရညစြများကို ငံကြိကြိဖြင့ြ စုပပြေးနရတေော့သည် ။ လီးကို အားရပါးရ စုပခြိုင်းပြီး ဦးတင့ဝြကေ သူ၏လီးကို ထုတလြိုကကြာ မေဦး၏ စောကဖြုတဝြလေးမှာ တေ့ထားလိုကြ၏။ မေဦး အကြောကကြှီး ကြောကန်မေိတော့သည်။

ဦးတင့ဝြေ၏ ကြီးမားတုတခြိုငလြှသော လီးက အပျိုစင် တဈယောကကြို ပါကငဖြှင့တ်ော့မညဖြစ်သည် ။ ဦးတင့ဝြကေ မေဦး၏ စောကဖြုတ် ကြဥြးကြဥြးလေးမို့ လီးဒဈလေးကို ဖြေးဖြေးချင်ြး ဝငအြောင် သှင်းနရော မေဦးမှာ

” အား နာတယ် ဦး ဖြေးဖြေးလုပပြါ ဦးရယ် သမီးကိုသနားပါဦး အမေ့ နာတယ် အ အ အင့ြ “

ဟု အောန်ရရှောတော့သည် ။ အပျိုမလေး တဈယောကြ၏ စောကဖြုတထြဲကို ဒဈကြီးက တောတ်ောန်ဲ့မဝင် ။ မိမိ ရည်းစားဖြစ်သူပင် အလိုးမခံရသေးသော မေဦးမှာ အဖဖြစ်ေသူ၏ သူငယခြငွြးက ပကပြကစြကစြကြ လိုးတာကို ခံရတော့ပမည်ေ။

ဦးတင့ဝြေ ဆိုတာကလည်း မေဦးလို ပါကငလြေးကိုမှ အားရပါးရ ဖောကခြငွသ်ူ ။ အခုလည်း သူငယခြငွြးဖြစ်သူ၏ သမီးရယလြို့ မရှောငတ်ော့။ မေဦး၏ ဖငကြားကားကြီးကို ကြည့်ပြှီး အစကတည်းက လိုးချင်န်သညေဖြစ်ရာ ယခုတော့ လကတ်ှေ့ လိုးရတော့မညဖြစ်၍ ကြနပေန်မေိသည်။

တဈဘကအြခန်းတွင် ဇောခြငလြိုးဖို့ ခေါသ်ှားသည့ြ ကောငမြလေးမှာလည်း နို့ကြီးက အယန်သလေို ဖငကြှီးကလည်း မေဦးလို ကားထွကန်ရော သူ့တူတောမြောငကြ ဘယလြောကမြွား လိုးခွဲနပြေီလည်းဟု တွေးလိုကမြိသည် ။ တဖြေးဖြေးနှင့ြ မေဦး၏ စောကဖြုတလြေးထဲ သူ၏လီးကြီးကို ထိုးထည့လြိုကရြာ မေဦး၏ စောကဖြုတလြေး ပြဲသှားသည့ြ အသံပင် ကြားလိုကရြသည် ။ မေဦးမှာလည်း

” အမေ့ သပေါပြီ ဦး သမီးကို သနားပါဦး ဦးရယ်
အား ကြဲသှားပြီ အမေ့ နာလိုကတ်ာ သပေါပြီ ဦးရယ် အင့ြ အား အု အမေ့ အမေ့ ကယပြါဦး အမေ့ အား နာတယ် နာတယ် “

ဟု အောလြိုကသ်ည့ြ အသံက အခန်းထဲမှာ ဆူပြကန်တေော့သည် ။ ဦးတင့ဝြကေ တဖြေးဖြေး လီးကို အဆုံးအထိ လိုးထည့လြိုကတ်ော့သည် ။ အပျိုစင် ပါကငလြေး ဖောကလြိုကရြသညဖြစ်ရာ အပျိုးအမှေးပါးလေး ဖောကထြှကသ်ှားသဖြင့ြ မေဦး စောကဖြုတထြဲမှ သှေးများ ထွကလြာပြီး အိပယ်ာခင်း တဈခုလုံး ပပြကေုနတ်ော့သည် ။ ကြပတ်ဈနသေော အပျိုလေးကို အားရပါးရ ဆောင့လြိုးလိုကသ်ဖြင့ြ မေဦးမှာ

” အမေ့ သပေါပြီ အား အား ကြဲသှားပြီး အား အမေ့ ဖြေးဖြေးလိုးပါ ဦးရယ် သမီးစောကဖြုတလြေး ပြဲကုနပြှီ အား အမေ့ အမေ့ နာတယ် နာတယ် အား အား အှတ် အမေ့ “

အခန်းထဲမှာ မေဦး အောင်ိုသံများဖြင့သ်ာ လှှမ်းမိုးနတေော့၏။ ဦးတင့ဝြကလေည်း ကြပတ်ဈနသေော စောကဖြုတလြေးကို လိုးရသညဖြစ်ရာ မညှာတော့ဘဲ စိတရြှိသမွှ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးပစ်လိုကသ်ဖြင့ြ မေဦးမှာ ကုတငပြေါတ်ှင် ကော့ကော့တကလြာပြီး ငါးရံပြာလူး ဖြစ်နရှောတော့သည် ။ လကကြလည်း အိပယ်ာခင်းကို အတင်းဆုပကြာ အံကြိတပြှီး ခံနရရှောသည်။ မေဦးရဲ့ ရည်းစားက လိုးချင်တ်ာတောင် ခွင့မြပြုခဲ့သည့ြ မေဦး ။ အခုတော့ မိန်းကလေးပေါင်း များစွာကို လိုးခဲ့သည့ြ ဦးတင့ဝြေ၏ ကြီးမားလှသော လီးကြီးဖြင့ြ အလိုးခံနရရှောတော့သည်။

စလိုးခါစက နာသောလြည်း စိတကြှှဆေးတွေ သောကထြားသော မေဦးမှာ တဖြေးဖြေး ကာမ အရသာကို သိလာတော့သည် ။ နာလည်းနာ ကောင်းလည်းကောင်း ဖြစ်လာသည် ။ သို့သောြ ဦးတင့ဝြေ၏ လီးမှာ တုတလြည်းတုတ် ရှညလြည်းရှညသ်ဖြင့ြ မေဦး ဘယလြိုမှ မခံနိုင်။ ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း အောန်ရတေော့သည် ။ မညှာမတာ ဆောင့ဆြောင့် လိုးနသေောကြောင့ြ မေဦးမှာ ကုတငပြေါတ်ှင် တွန့တ်ှန့လြူးအောင် ခံနရတေော့သည် ။ ဦးတင့ဝြေ၏ ကြီးမားလှသော လီးကြီးကြောင် မေဦး၏ အပျိုစင် စောကပြတလြေးမှာလည်း ကြဲထွကသ်ှားကာ သှေးတွေ စီးကလွာတော့သည် ။

ဦးလေးဖြစ်သူ ဦးတင့ဝြကေ မေဦးကို ပြေ့ပြီး သူ့အခန်းထဲ ခေါသ်ှားခဲ့သလို ဇောခြငကြလည်း နှင်းယုနှယကြို ပြေ့ကာ အခန်းထဲသို့ ခေါလြာခဲ့တော့သည် ။ နှင်းယုနှယကြို ပြေ့လိုကစြဉကြတည်းက အိဆင်းနသေော ဖငကြှီးကို ပြေ့လိုကရြသဖြင့ြ လိုးချင်စြိတမြွား ထနလြာပြီး ဇောခြင် လီးကြီးမှာ ထောငမြတလြာတော့၏။

မေဦးနှင့ြ နှင်းယုနှယမြှာ အသကခြငွြးကလည်း မတိမ်းမယိမ်းလောကသ်ာရှိမည်။ နှင်းယုနှယ်၏ အသကမြှာ ၁၉ နှစ်ခန့လြောကသ်ာ ရှိသေးသောလြည်း နို့နှစ်လုံးက တင်းကားနသည်ေ။ ဒါကိုက ဇောခြင် အကြိုကြ ဖြစ်နသည်ေ ။ နှစ်ယောကစြလုံး တငကြားကား ခါးသေးသေးများ ဖြစ်ကြသောလြည်း မေဦး၏ အရပကြ နှင်းယုနှယထြကြ နည်းနည်းရှညသ်ည်။

နှင်းယုနှယမြှာ မကြန်ှာလေးက ဝိုင်းပြည့န်ပြေီး အလှနလြှပသော မိန်းကလေးတဈယောကဖြစ်၏။ နှင်းယုနှယကြို ကုတငပြေါြ တငလြိုကခြွိန်

” ရှငဘြယသ်ူလဲ မမ မေဦးရော သမီးကို ဘယခြေါလြာကြတာလဲ “

ဟု မေးလိုကရြင်း ထထိုငလြိုကြ၏။ သို့သောြ ကာမစိတကြှှဆေးနှင့ြ တို့ဆေး မိထားသော နှင်းယုနှယ် မထိုငန်ိုငတ်ော့ဘဲ ပြနလြှဲကြသှားတော့သည် ။

” မင်းရဲ့ မမ မေဦးကို ဟိုဘကအြခန်းမှာ ငါ့ဦးလေး တင့ဝြကေ လိုးနပြေီ ငါက မင်းကို လိုးဖို့ ငါ့အခန်းထဲ ခေါလြာတာ “

” ရှင် ရှငတ်ို့ မဟုတတ်ာ မလုပန်ဲ့နောြ ကြှနမ် ရဲတိုငလြိုကမြှာ “

” မဟုတတ်ာ မလုပပြါဘူးကြာ ဟုတတ်ာဘဲ လုပပြေးမှာပါ မင်းကြိုကသ်ှားစရမေယ် “

ဇောခြငကြပြောရင်း အင်ျကြီကိုခွှတပြှီး ဘောင်းဘီပါ ခွှတခြလွိုကြ၏။ သတိလှတမြညစြိုး၍ အားတင်းထားသော နှင်းယုနှယမြှာ ဇောခြငကြို အတိုင်းသား မှငန်ရသေညဖြစ်၍ ဘောင်းဘီခွှတလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ဇောခြင်၏ လီးကြီးမှာ ဘောင်းဘီကို ဖောကထြှကတ်ော့မည့အြလား ထောငမြတန်သညေကြို မှငတ်ှေ့လိုကရြသည် ။ ဇောခြင်၏ ကြီးမားလှသော လီးကြီးကို မှငလြိုကရြသဖြင့ြ နှင်းယုနှယလြည်း ကြောကလြန့သ်ှားပြီး အားရှိသလောကြ ရုန်းကာ ကုတငပြေါမြှ ကုန်းထပြီးဆင်းရန် ကြိုးစားလိုကရြာ ဇောခြငကြ ကုတငပြေါသ်ို့ ပြနတ်ှန်းလှဲပစ်လိုကသ်ည်။

” ရှင် မယုတမြာနဲ့နောြ ကြှနမ် အသကခြငွြး လဲပစ်လိုကမြှာ “

“အောြ ဒီလောကခြွော ဒီလောကတ်ောင့တ်ဲ့ နုနုထွဋထြှဋလြေးကို ဘယယ်ောကြြားကများ မလိုးဘဲ ပြနလြှှတမြှာလဲ မိန်းကလေးရာ “

ဟုပြောရင်း ဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတကြာ ကုတငပြေါြ တကလြိုကသ်ည် ။ နှင်းယုနှယလြည်း ကြောကအြားလန့အြားဖြင့ြ အနောကဆြုတလြိုကရြာ အုတန်ံရံအနားထိ ရောကသ်ှား၏။ ဇောခြငကြ ကုတငပြေါြ တကလြာပြီး

” လာ ဒီဘကျ တိုးစမ်းပါ “

ဟု ပြောပြီး နှင်းယုနှယ် ကိုယလြုံးလေးကို ဖကကြာ ဆှဲခေါလြိုကသ်ည် ။ နှင်းယုနှယကြ ကြောကအြားလန့အြားနှင့ြ ဇောခြငကြို လှမ်းရိုကလြိုကသ်ည် ။ ရိုကသ်ာရိုကလြိုကသ်ောလြည်း အားကမပါ ။

ထိုစဉဇြောခြငကြ ဆတကြနဲဖြင့ြ နှင်းယုနှယ်၏ ရမခွေကြတေချောကြ ဖြစ်နသေော ထမီကို ဆှဲခွှတပြဈလိုကြ၏။ နှင်းယုနှယကြလည်း ဖကထြားသော ဇောခြငကြို လကဖြဝါးဖြင့ြ ရိုကကြာ တွန်းထုတန်သည်ေ ။ သို့သောြ ဆေးအရှိနကြှောင့ြ အရာမထင် ။ ဇောခြငကြ ထမီကြှတသ်ှားပြီး အောကခြံဘောင်းဘီ အနကရြောငလြေးကြားက မုန့ပြေါင်းလို ဖောင်းကားနသေော စောကဖြုတလြေးကို ကြည့်ကြာ တံတွေးပင် သီးသှားတော့သည် ။

” ဟာ လူသာငယတ်ာ မင်းစောကဖြုတကြှီးကလည်း ဖောင်းကားနတောဘဲ ဒါမွိုး စောကဖြုတကြိုမှ ငါက အားရပါးရ လိုးပစ်ချင်တ်ာ “

ဟုပြောပြီး ကနွန်သေော အောကခြံဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတရြာ နှင်းယုနှယကြ ဘောင်းဘီခွှတမြရအောင် ပေါငန်ှဈလုံးကို စေ့ထားလိုကြ၏။ ဇောခြငကြ

” အာ ဒီကောငမြလေး အေးအေးဆေးဆေး အလိုးခံတာ မဟုတဘြူး ရုန်းမနနေဲ့ အပိုဘဲ မင်း ဘယလြောကြ ရုန်းနိုငမြှာလဲဆိုတာ ကြည့်လြိုကြဦးမယ် “

ဟုဆိုကာ စေ့ထားသော ပေါငန်ှဈလုံးကို ဖြဲခလွိုကြ၏။ နှင်းယုနှယလြည်း အားရှိသလောကြ စေ့ထားပမေဲ့ ဆေးတနခြိုးကြောင့ြ အားမရှိသလို ဖြစ်နရော ဇောခြငကြ အလှယတ်ကူပင် ဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတပြဈလိုကတ်ော့သည် ။

” စောကမြှေးလေးတွကလေည်း အိလို့ပါလား။ ကြည့်ရြတာ တဈခါမှ အလိုးမခံဘူးသေးဘူးနမှော။ ဇောခြငတ်ို့တော့ ပါကငန်ုနုလေး ဖြင့ရြတော့မှာပါလား။ ကြေးဇူး ဦးလေးရေ ဒါမွိုးလေး တဈခါမှ မလိုးဘူးပါဘူး။ စိတခြပြါ ကောငမြလေးရာ မင်းကောင်းအောင် အဈကိုက လိုးပေးမှာပါ “

ဟု ပြောကာ နှင်းယုနှယ် ကိုယလြုံးလေးပေါြ တကဖြိထားလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ နှင်းယုနှယ်၏ အင်ျကြီမှ ကြယသ်ီးတွကေို တဈလုံးချင်ြး ဖြုတခြလွိုကတ်ော့သည် ။ နှင်းယုနှယမြှာ အားမတနလြို့ ဆကမြရုန်းနိုငတ်ော့ ။

” သမီးကို သနားပါ အဈကိုရယ် သမီး ငယပြါသေးတယ် မလုပပြါနဲ့နောြ “

မတတသ်ာသည့အြဆုံး ငိုခလွိုကပြှီး တောင်းပနန်သေောလြည်း ဇောခြငကြတော့ ဘောလြီခွိတမြွားကို ဖြုတကြာ ဆှဲခွှတလြိုကသ်ဖြင့ြ နှင်းယုနှယ် တဈကိုယလြုံး ဘာအဝတအြစားမှ မရှိတော့ပေ ။

” အာပါးပါး မင်းနို့ကြီးတွကလေည်း လူနဲ့တောင် မလိုကပြါလား ကြီးလိုကတ်ာ ဧကနတ်တော့ မင်းဘဲက ကိုငထြားပြီးပြီထငတ်ယ် “

” မဟုတပြါဘူးရှင့ြ သမီးမှာ အခုထိ ရည်းစားတောင် မထားဘူးသေးပါဘူး သမီးကို သနားပါ ဘာမှမလုပပြါနဲ့နောြ သမီးကြောကလြို့ပါရှင် “

” ရည်းစားတောင် မထားဘူးသေးဘူး ဟုတလြား ပိုကောင်းတာပေါ့ ငါ့ရဲ့ အယုအယအောကမြှာ မင်းပြောသ်ှားစရမေယ် “

ဟု ပြောလိုကပြှီး နှင်းယုနှယ်၏ နို့နှစ်လုံးကို လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငဆြှပေးရင်း နို့သီးခေါင်းလေးကို လွှာဖြင့ြ ကလိပေးလိုကြ၏။ နှင်းယုနှယမြှာ ယောကြြားတဈယောကကြ သူ့နို့ကိုကိုငကြာ လွှာဖြင့ြ ကလိပေးလိုကသ်ဖြင့ြ ယားသလို နာသလို အကြောအချင်တ်ှေ တွန့ထြှကလြာတော့သည် ။ မနတတေတ်ော့သဖြင့ြ လကန်ှဈဖကကြ ဇောခြငကြို ဖကထြားလိုကသ်လို ဖြစ်သှားသည် ။

” အ အား ယားတယ် အ အ အဈကို မလုပပြါနဲ့ နှင်း မနတတေတ်ော့ဘူး အ အ အု အမေ့ မလုပပြါနဲ့တော့ “

နှင်းယုနှယ် ငိုလပြေီ။ လကကြလည်း ဇောခြင်၏ ကြောကုန်းကြီးကို လကသ်ည်းဖြင့ြ ကုတခြှဈနမေိသည် ။ ဇောခြငကြ နို့နှစ်လုံးကို ခွလေိုကြ စုပလြိုကဖြှင့ြ လုပန်ရော အထိအတွေ့ မရှိဘူးသေးသော အပျိုရိုင်းလေး နှင်းယုနှယမြှာ ကော့လနတ်ကလြာတော့သည် ။

” မင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွကလေည်း သေးလိုကတ်ာ စုပရြတာ အားတောငမြရဘူး။ ငါလိုးခဲ့တဲ့ ကောငမြတွေ မှနသ်မွှ နို့သီးခေါင်းတွကေို ပြူထွကန်တော မင်းကမွှဘဲ မနည်းစုပန်ရတေယ်။ ကောင်းပါ့ ကောင်းပါ့ ပါကငလြေး ဖြင့ရြတာပေါ့။ မငကြ ပါကငလြေးဆိုတော့ မနာအောင် မင်းစောကစြိလေးကို ကလိပေးပြီး မှုတပြေးလိုကြဦးမယ် “

ဟုပြောပြီး နှင်းယုနှယ်၏ စောကဖြုတလြေးကို ဖြဲကာ စောကစြိကလေးကို လွှာဖြားလေးဖြင့ြ ကလိပေးလိုကြ၏။ နီရဲနသေော စောကစြိလေးမှာ လွှာဖြင့ြ ပြတလြိုကြ စုပလြိုကြ လုပပြေးနမှေုကြောင့ြ ထောငထြလာတော့သည် ။ နှင်းယုနှယမြှာလည်း တကိုယလြုံး ဓါတလြိုကသ်လို ဖြစ်လာပြီး စောကရြညမြွား ရှှဲနှစ်လာတော့သည် ။ ဇောခြငကြ လွှာကလေးဖြင့ြ စောကဖြုတထြဲ လိုးနသလေို သှင်းလိုကြ ထုတလြိုကဖြှင့ြ မှုတပြေးနရော နှင်းယုနှယ်၏ ညည်းညူ သံများ ကယွလြောငလြာတော့သည် ။

” အား အမေ့ အင့ျ အား ယားတယ် အ အ
မလုပပြါနဲ့တော့ အဈကို နှင်း မခံနိုငတ်ော့ဘူး အ အမေ့ အား ရှီး ရှီး အင့ြ အမလေး အား ကယကြှပါဦး အား မနတတေတ်ော့ဘူး အား ယားလိုကတ်ာ တောပြါတော့ရှင် “

နှင်းယုနှယမြှာ အငတ်ာနကသ်ုံးနသေော မိန်းကလေးတဈဦးဖြစ်ရာ အငတ်ာနကပြေါမြှ လိုးကားများကို အမြဲခိုးကြည့်န်ပြေီး အလိုးခံချင်စြိတ် ဖြစ်ပေါန်မေိတာတော့ အမှနပြါ။ သို့သောြ ရည်းစားပင် မရှိသေးသော အပျိုလေး ဖြစ်သဖြင့ြ အလိုးခံဖို့ဆိုတာ ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုင် ။ သို့ဖြင့ြ စိတထြဲကသာ အာသာဖြနရေသေူလေး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါမှာ မေဦးနှင့ြ သင်ျကြန် ပြောခြငွသ်ဖြင့ြ လိုကလြာခဲ့ရာမှ အလိုးခံရတော့မညမြို့ စိတကြူးခဲ့သမွှ ဖြစ်လာရမှာမို့ ကြနပေန်သေောလြည်း မိမိ၏ အပျိုစင် ဘဝလေးကိုတော့ နှမှောနမေိသည် ။ သို့သောြ အငတ်ာနကပြေါြ ကြည့်ခြဲ့သည့ြ လိုးကားများအပြင် ဦးတင့ဝြေ တိုကထြားသော စိတကြှှဆေးများကြောင့ြ အလိုးခံချင်န်တောတော့ အမှနပြင် ။

သို့သောလြည်း မိမိတခါမှ မမှငဘြူးတဲ့ သူက လိုးမညဆြိုတော့လည်း ကြောကတ်ော့နမေိသည်။ အလိုးမခံချင်ြ၍ ထွကပြှေးရအောငလြည်း ဘယလြိုမှ မလှတန်ိုငတ်ော့ ။ မိမိနည်းသူ မေဦးလည်း တဖကအြခန်းမှာ အဖအရှေယလြောကရြှိသည့ြ ဦးတင့ဝြလေိုးတာ ခံနရမေညမြှာ သချောသလောကဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့ြ မထူးတော့မည့အြတူတူ အားရပါးရ အလိုးခံရန် ဆုံးဖြတလြိုကတ်ော့သည်။

” အဈကို သမီးကို လိုးမယဆြိုရငလြည်း သမီးခံပါ့မယ် ဒါပမေဲ့ ဖြေးဖြေးတော့ လိုးပါနောြ တဈခါမှ အလိုးမခံဘူးတော့ ကြောကလြို့ပါနောြ “

ဟု ဇောခြငကြို ပြောလိုကမြိသည် ။ နှင်းယုနှယ်၏ ပြောစကားကို ကြားလိုကရြသောအခါ ဇောခြငကြ အစက ကြမ်းတမ်းစွာ ကိုငတ်ှယရြတော့မညဟြု ထငထြားသောလြည်း ယခုအခါ နှင်းယုနှယ် ပြောလာသဖြင့ြ ကြနပေန်မေိသလို ဦးတင့ဝြေ တိုကထြားသော ကာမစိတကြှှဆေးကြောင့ြ ဖြစ်မညဟြု တွေးလိုကမြိသည် ။

” စိတခြပြါ သမီးလေးရယ် အဈကိုကလည်း သမီးလေး ကောင်းအောင် လိုးပေးမှာပါ သမီးကသာ ဦးပြောသလို လိုကလြုပပြေးပေါ့ “

“ဟုတ် ဟုတကြဲ့ သမီး လိုကလြုပပြေးပါ့မယ် အဈကိုကသာ ဖြေးဖြေးလိုးပါနောြ “

” ok စိတခြွ အဈကိုလိုးတာ သမီး စွဲသှားစရမေယ် ဒါဆို အဈကို့ စိတတ်ိုင်းကြ လိုးတော့မယန်ောြ “

” ဟုတ် ကိုကို့ သဘော “

“ဘာတဲ့ သမီးလေး ပြနပြှောစမ်းပါဦး ကိုကို့သဘော ဟုတလြား “

” အင်းပါလို့ ကိုကို့သဘောကသ်ာ လိုးပါတော့ “

မိမိ စိတတ်ိုင်းကြ အသာတကြည် အလိုးခံပေးမညဟြု သိရသောအခါ ဇောခြင် အရမ်းသဘောကသွှားတော့သည် ။ တဈခါမှ အလိုးမခံရသေးသည့ြ အပျိုစဈစဈလေးကို စိတတ်ိုင်းကြ အားရပါးရ လိုးပစ်လိုကမြညဟြု တွေးလိုကသ်ည် ။ အသာတကြည် လကခြံလာပြီမို့ နှင်းယုနှယကြို မကာ အဝတအြစားမှနသ်မွှ ခွှတခြလွိုကပြှီး ရေးဆေးငါးကြီးတဈကောငလြို ဖြစ်နသေော နှင်းယုနှယကြို ကြည့်ရြင်း

” သိပလြိမျမာလိုကတ်ဲ့ သမီးလေးဘဲ ဦးလိုးတာလေး ကြိုကသ်ှားစရမေယ် စိတခြနွနေောြ “

ဟုပြောလိုကရြာ နှင်းယုနှယကြ မကြလြုံးလေး မှိတပြှလိုကရြင်း

” အခုအခွိနမြှတော့ ကိုကို့ သဘောပါ “

ဟု ပြနဖြှလေိုကမြိသည် ။ ဇောခြငကြလည်း အခွိနဆြှဲမနတေော့ဘဲ နှင်းယုနှယ်၏ အရှယန်ှင့်မမွှအောင် ကြီးထွားလှသော နို့ကြီးကို လကတ်ဈဖကကြ ခွပေေးရင်း ကနွန်ို့တဈလုံးကို လွှာလေးဖြင့ြ စကလိပေးလိုကသ်ည်။

” အား အင့ြ ကိုကို ဖြေးဖြေး ယားတယလြို့ အား အင့ြ အု အု အမေ့ “

ဟူသော အသံလေး ထွကလြာတော့သည်။ ဇောခြငလြို မိနမြများစွာ လိုးလာသည့သ်ူအဖို့ မိန်းကလေးတဈယောကြ စိတလြာအောင် လုပပြေးဖို့ရာ မခကပြါ။ နို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရ ခွပြတေပြှီး စုပပြေးလိုကရြာ နှင်းယုနှယမြှာ ကော့လနတ်ကလြာလတေော့သည် ။ ထိုအခါ တဆင့တ်ကြ၍ နှင်းယုနှယ်၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို ဖြဲကားလိုကပြှီး စောကဖြုတလြေးကို ကြည့်လြိုကြ၏။ စောကဖြုတလြေးမှာ နီရဲနပြေီး ဖောင်းကြှနရော သူလိုးခဲ့ဘူးသည့ြ တဈခုလပ် သူများမိန်းမ စောကဖြုတမြွားနှင့ြ တခွားစီ ဖြစ်နသဖြေင့် လိုးချင်စြိတမြွားက တဖြားဖြား ကြှတကလြာတော့သည်။

ပေါငန်ှဈလုံးစလုံးဖြဲကာ စောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းအတိုင်း လွှာကလေးဖြင့ြ ကလိလိုကသ်ည် ။ နှင်းယုနှယ် တဈကိုယလြုံ ကော့တကလြာကာ စောကဖြုတလြေးပင် ဟထွကလြာ၏။ ထိုအခါ ဇောခြငကြ လွှာထိပဖြွားလေးဖြင့ြ စောကစြိကလေးကို ဖိခွလေိုကသ်ည်။

” အား ယားတယ် ကိုကို အင့ြ အား အမေ့ ဖြေးဖြေးလုပပြါ အား မနနေိုငတ်ော့ဘူး “

ဇောခြငမြှာ ကော့လန် လူးထွကန်သေော အပျိုရိုင်းလေးကို ကြည့်ပြီး ခပကြှမ်းကြမ်း လွှာဖြင့ြ ကလိနရောမှ နှုတခြမ်းဖြင့ြ စောကစြိလေးကို ဖိညှဈလိုကကြရြာ

” အမေ့ အား နာတယ် ဖြေးဖြေး အမေ့ ရှီး ရှီး အ အ
အမလေး အင့ြ ယားတယ် ယားတယ် မစုပပြါနဲ့တော့ ကိုကိုရာ နှင်းမခံနိုငတ်ော့ဘူး အင့ြ အား အု အု အမေ့ “

နှင်းယုနှယ် ဖီးလတ်ှေ အရမ်းတကလြာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုကသ်ည်။ အစကတော့ အလိုးခံရမှာ ကြောကန်သညေ့ြ အပျိုမလေး ယခုတော့ စောကဖြုတ် တဈခုလုံး စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနဈကုနပြှီဖြစ်သည်။ ဒီလောကန်ှင့ြ မရသေး ဇောခြငကြ သူ့လွှာတဈချောင်းလုံးကို နှင်းယုနှယ် စောကဖြုတထြဲ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။

” အားလားလား ကောင်းလိုကတ်ာ အဈကိုရာ အမေ့ ဖြေးဖြေးထည့ပြေးပါ အား ကောင်းလိုကတ်ာရှင် အား ဆကမြလုပပြါနဲ့တော့ ယားလှပြီး နှင်းမခံနိုငတ်ော့ဘူး “

နှင်းယုနှယ် အောည်ီးသံက တဈခန်းလုံး အတိုင်းသား ကြားနရတေော့သည် ။ လွှာဖြားလေးဖြင့ြ စောကဖြုတထြဲ ထိုးထည့ပြေးနရော နှင်းယုနှယ် ဘယလြိုမှ မခံနိုငတ်ော့ဘဲ တဈခွီ ပြီးသှားလတေော့သည် ။ သို့သောြ လီးဖြင့ြ လိုးတာ မဟုတသ်ည့အြတွကြ အားတော့ သိပမြရဘဲ ဖြစ်နသည်ေ ။ နှင်းယုနှယ် ပြီးသှားမှ ဇောခြငကြ သူ၏ လီးကြီးကို နှင်းယုနှယ် ပါးစပန်ားတေ့ကာ

”ကဲ သမီးကိုတော့ ပြီးအောင် မှုတပြေးပြီးပြီ အခုသမီးက ဦးလီးကို တဈခါပြနစြုပပြေး“

နှင်းယုနှယ် ပါးစပန်ားကို တေ့လာသော လီးကြီးကိုကြည့်ကြာ လန့သ်ှားမိသည် ။ ဇောခြင့လြီးကြီးမှာ တုတတ်ုတကြှီးသာမက လီး၏ ထိပတ်ှင် ဂေါလြီ ၃ လုံး တပထြားသညကြို မှငတ်ှေ့လိုကရြ၏။ ဒဈကြီး၏ထိပကြ ဂေါလြီမှာ အကြီးကြီးဖြစ်ပြီး ဖားမကြစြိကြီးလို ဖြစ်နရော နှင်းယုနှယ် ကြောကသ်ှားသည် ။ ရှံ့လည်းရှံ့သဖြင့ြ မမှုတခြငွြ။ လီကလည်း ရမဆေေးထား၍လားမသိ အနံတွကေ နံထွကန်ေ၏။

အမလေး ဒီလောကကြှီးပြီး အဖုအထဈကြီးတွနေဲ့ ငါ့စောကဖြုတ် ကဉွြးကဉွြးလေးကို လိုးရငတ်ော့ သပေါပြီဟု တွေးလိုကမြိသေးသည် ။ ဇောခြငကြ နှင်းယုနှယ် ပါးစပန်ားတေ့ထားသောလြည်း မစုပခြငွသ်ဖြင့ြ မကြန်ှာကို ဘေးလှဲလိုကရြာ

” အာ ဒီကောငမြတော့ နာချင်န်ပြေီ စုပစြမ်း ငါ့လီးကို ကောင်းကောင်းစုပပြေး လီးစုပတ်ာ မကောင်းလို့ကတော့ သဖေို့သာပြငထြား “

ဇောခြင် စိတတ်ိုလာပြီး ဆံပငဆြောင့ဆြှဲကာ လီးကိုတေ့လိုကပြှီး

” ပါးစပဟြပြီး စုပစြမ်း ဟ ပြီးရင် အသအချော စုပပြေး “

နှင်းယုနှယ် မစုပခြငွသ်ောလြည်း ဆံပငဆြောင့ဆြှဲလိုကရြာ ကြောကလြန့သ်ှားသဖြင့် ပါးစပကြို ဟပေးလိုကရြသည်။ ပါးစပ် တဈခုလုံး ပြည့န်အေောငပြင် လီးကြီးက ပြည့န်လေေ၏။ ထို့အပြင် လီးကို ရမဆေေးထားသဖြင့ြ လီးခွေးတွကလေည်း ရှိနသေေးသည်။ နံစောန်သေောလြည်း မစုပလြွှင် မရမို့ ပါးစပကြိုဟကာ စုပပြေးလိုကခြှင်းဖြစ်၏။ ထိုအခါ ဇောခြငကြ

” အေး စုပ် အသအချော ပါးစပလြေး စိစိပြီး ဆှဲပြီးမှု တ် လွှာထိပဖြွားလေးနဲ့ လထဈကိုလည်း ကလိပေး ကြားလား “

အငတ်ာနကပြေါမြှ ဖူးကားများ ကြည့်ထြားသည့အြတိုင်း လွှာကလေးဖြင့ြ လထဈကြီးကို ကလိပေးနသလေို လီးတဈချောင်းလုံးကိုလည်း ငုံကာ ပါးစပဖြှင့စြိပြီး မှုတပြေးနလသေည်ေ။ လီးက ပါးစပန်ဲ့ပင် မဆံ့ချင်ြ ။ ဒါ့အပြင် လီးထပကြ ဂေါလြီကြီးကလည်း နှုတခြမ်းနှင့ြ အာခေါငအြထိ ပြတတ်ိုကန်လသေည်ေ။ ၁၅ မိနဈလောကြ ကြာအောင် မှုတပြေးနရောမှ ဇောခြငကြ နှင်းယုနှယ် ခေါင်းကို ကိုငလြိုကပြှီး ဆောင့ဆြောင့ြ ထည့လြိုကရြာ

“အား အား ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးရယ် “

ဇောခြင်၏ လရညမြွား နှင်းယုနှယ် ပါးစပထြဲသို့ ပန်းထွကြ ဝငကြုနတ်ော့သည်။ လရညမြွား ပါးစပထြဲ ပြည့သ်ှားသောလြည်း ဇောခြငကြ လီးကို ဆှဲမထုတသ်ေးသဖြင့ြ နှင်းယုနှယ် ဗိုကထြဲအထိ ဝငသ်ှားလတေော့သည် ။ ထိုအခါမှ

” ကဲ သမီးရေ အားရပါးရကို အဈကို လိုးတော့မယန်ောြ သမီးက တဈခါမှ အလိုးမခံဘူးသေးတော့ နာရငလြည်း အောင့ခြံ မအောင့်နိုငလြည်း သမီး စိတကြှိုကသ်ာ အောပြတေော့ “

ဟုဆိုပြီး နှင်းယုနှယ်၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို ထောငမြလိုကတ်ော့သည် ။

နှင်းယုနှယ်၏ ဖြူဖြေးနသေော ပေါငတ်ံတုတတ်ုတကြှီး ကြားမှာ စောကဖြုတလြေးက ပြူထွကလြာသည် ။ အပျိုစင် စောကဖြုတလြေးမို့ စိစိကလေး လိုးခွဲလိုကရြရင် အရမ်းကောင်းတဲ့ စောကဖြုတမြှန်း ကြည့်တ်ာနဲ့ သိလိုကသ်ည် ။ ဇောခြငကြ သူလီးဒဈကြီးကို စောကဖြုတအြဝ တေ့လိုကြ၏။ ကောငမြလေး တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားပြီး

”ဖြေးဖြေး လိုးပါနောြ သမီး ကြောကတ်ယ်“

ပထမဆုံး အလိုးခံရတော့မညကြို တွေးရင်း ကြောကန်မေိသောလြည်း အငတ်ာနကပြေါကြ လိုးကားများ ခိုးကြည့်ဖြူးသည့ြ နှင်းယုနှယ် ကြောကလြဲကြောကြ ရငတ်ှလေဲ ခုနန်သည်ေ ။

“စိတခြပြါ သမီလေးရဲ့ နောကဆြို ဦးလိုးတာ ခံချင်အြောင် ကောင်းကောင်းလေး လိုးပေးမယ် “

ကောငမြလေး လိုးတာစွဲသှားရင် နောကလြည်း အမြဲစားရနိုငရြန် ဇာခြငကြ ဖြေးဖြေးချင်ြး လိုးပေးဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ောလြည်း စောကဖြုတကြ အရမ်းကဉွြးနသဖြေင့ြ လီးဒဈကမဝင် ။ တံတွေးဆှတပြှီး လီးဒဈကို ထည့သ်ှင်းလိုကသ်ောလြည်း တောတ်ောန်ဲ့ မဝငပြဲ ကြပတ်ဈနသဖြေင့ြ ကောငမြလေး မခံနိုငမြှာစိုး၍ ကုတငဘြေးရှိ အဖောဂြယွဘြူးကို ယူကာ ဇောခြငကြ သူ့လီးကို လိမ်းလိုကြ၏။ ပြီးမှ လီးဒဈကြီးကို တဖြေးဖြေး ထည့လြိုကရြာ

” အမေ့ အား နာတယ် နာတယ် ဖြေးဖြေးလုပပြါ သမီးမခံနိုငဘြူး အ အ အမေ့ “

လီးဒဈကြီး စဝငကြာရှိသေးသောလြည်း ကောငမြလေး အောသ်ံ စထွကလြာသည် ။ ဇောခြငကြ လီးဒဈကြီး ဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ ဆကထြိုးလိုကရြာ လီးတဈဝကလြောကြ ဝငသ်ှားပြီး ကောငမြလေး စောကဖြုတလြည်း ဗှဈကနဲနသညေ့ြ အသံနှင့်အတူ ကြဲထွကသ်ှားလတေော့သည် ။

” အ အ အား နာလိုကတ်ာ ဖြေးဖြေး အားး အမေ့ သမီးမခံနိုငတ်ော့ဘူး အား ကြဲသှားပြီ နာ တယ် နာတယ် အား အင့ြ အင့ြ အမေ့ ဟင့ြ အဟင့ြ အီး အီး အဟင့ြ ဟင့ြ “

ကောငမြလေး၏ အောသ်ံနှင့အြတူ ငိုသံပါ ထွကလြာတော့၏။ ကောငမြလေး ငိုမညဆြိုလည်း ငိုလောကပြါသည် ။ အအိုတောင် ဇောခြင်၏ လီးနှင့တ်ှေ့လိုကပြါက တွန့တ်ှန့လြူး အလိုးခံရသညဖြစ်ရာ အလိုးမခံဘူးသည် အပျိုစငလြေးတဈယောကြ ဘယလြိုမှ မခံနိုငမြှာ သချောသည်။ ဇောခြင် လီးထိပမြှာ တတထြားသည့ြ ဂေါလြီကလည်း အကြီးကြီး ဖြစ်သဖြင့ြ ကောငမြလေးမှာ

” အမလေး သပေါပြီ အား အင့ြ အမေ့ ဆကမြသှင်းပါနဲ့တော့ သမီး မခံနိုငတ်ော့ဘူး အဟီး ဟီး အင့ြ အဟင့ြ အမေ့ နာတယ် နာတယ် အင့ြ အင့ြ အု အု အမေ့ “

” ဗွဈ ဗွဈ ဗွဈ ဖေါကျ ဖေါကျ “

” ခဏလေး အောင့ခြံလိုကန်ောြ ကြာရင် ကောင်းလာမှာ သမီးလေးရဲ့ “

ဒီအခွိနမြှာတော့ ကောငမြလေး ဘယလြိုငိုငို မသနားနိုငတ်ော့ ။ ဒီလို အပျိုနုနုထွဋထြှဋလြေးကို လိုးရလွှင် ဘယသ်ူမဆို အားရပါးရ လိုးပစ်မညမြှာ သချောလှသည် ။

ဇောခြငကြ လီးကြီးကို ဆကထြိုးထည့်လိုကသ်ဖြင့ြ အဆုံးအထိ ဝငသ်ှားပြီး နှင်းယုနှယ်၏ အပျိုအမှေးပါးလေးမှာ ဖောကကြနဲ ပေါကသ်ှားကာ စောကဖြုတအြတွင်းမှ သှေးတွေ စီးထွကလြာတော့သည်။ အပျိုအမှေးပါးလေးကို လိုးခွဲလိုကပြှီး ဇောခြငလြည်း မညှာနိုငတ်ော့ ဖီးလတ်ှကေ အရမ်းတကလြာပြီမို့ ဖြေးဖြေးချင်ြး လိုးမနတေော့ဘဲ အဆုံးအထိ ဆောင့ဆြောင့ပြှီး လိုးလိုကရြာ

” အမေ့ အား အင့ျ အင့ျ အုအု အဟီးဟီး အဟင့ျ အု အား အမေ့ နာတယ် နာတယ် ဖြေးဖြေးလိုးပါ အဈကို သမီး နာလှပြီး အီးဟီးးဟီး “

” ဖတ် ဖတ် ဘှတ် ဖတ် ဗွဈ ဗွဈ “

ကုတင် တဈခုလုံး ပြောင်းဆနန်အေောင် ကောငမြလေး လူးလှန့်အောန်ရတေော့သည် ။ အခန်းထဲမှာ ကောငမြလေး ငိုသံက အကယွကြှီး ထွကလြာသလို ဇောခြင်၏ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနသညေ့ြ အသံကလည်း ဆူညံနတေော့၏။

” ဖတ် ဖတ် ဗွဈ ဗွဈ ဘှတ် ဖတ် ဖတ် “

“အမေ့ အားး အားး အင့ြ အင့ြ အဟင့ြ အီးဟီးဟီး နာတယ် နာတယ် တောပြါတော့ သမီး မခံနိုငတ်ော့ဘူး အမရေေ ကယပြါဦး အား အား “

” ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတလြေးကြာ လိုးရတာ ကြပပြှီး စီးပိုငပျိုငလြေး ကဲကြာ ရော့ နည်းနည်းလေး အောင့ခြံလိုကန်ောြ သမီးလေး အဈကိုကြီး မညှာတော့ဘူး အားရပါးရ လိုးတော့မယ် “

ဇောခြငကြ ကောငမြလေး၏ တုနအြိနသေော ဖငကြှီးကို ကိုငကြာ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးလိုကသ်ည်။

” အမလေး သပေါပြီ နာတယ် နာတယ် ဖြေးဖြေး ဆောင့ပြါနောြ သမီး မခံနိုငဘြူး အား အား အင့ြ အင့ြ အမေ့ အု အု အား သမီးဟာလေး တဈခုလုံး ကြဲကုနပြှီ အမေ့ အင့ြ အား အဟင့ြ အီးဟီးဟီး အင့ြ “

ဇောခြင်၏ ဂေါလြီ ၃ လုံးက နှင်းယုနှယ် စောကဖြုတအြတွင်းသားများကို ပြတခြွပေေးနသညေ့အြပြင် တုတခြိုငလြှသော လီးကြောင့ြ စောကဖြုတ် တဈခုလုံး ပြည့န်တေော့သည် ။ တဖြေးဖြေးနှင့ြ အရညမြွား ရှှဲနှစ်လာမှ နာတာနည်းနည်းလွော့သှားကာ ခံနိုငလြာတော့သည် ။ သို့သောြ အလိုးကြမ်းလှသော ဇောခြင်၏ လိုးခကြမြွားအောကြ ကုတငပြေါတ်ှင် လူးလှိမ့န်ရရှောသည် ။

” ရှီး အားး အု အမေ့ နာလိုကတ်ာ ဦးရယ် အရမ်းမဆောင့ပြါနဲ့ နှင်း မခံနိုငသ်ေးလို့ပါ အား အင့ြ အမေ့ အု အှတ် အှတ် အမလေး “

” အင်းပါ သမီလေး ခံနိုငလြာရင် ဦးစိတကြှိုကြ လိုးမယန်ောြ အခုတော့ ဖြေးဖြေးလေး လိုးပေးမယ် ရော့ အင့ြ ကောင်းလား သမီး အင့ြ အင့ြ “

” ဟုတ် အခုတော့ ဖြေးဖြေးဘဲ လိုးဦးနောြ အီး အား အု အု အှတ် အမေ့ အစကလောကတ်ော့ မနာတော့ပမေဲ့ ဦးရဲ့ လီးကြီးက ပြည့န်တောဘဲ အဆုံးထိ ဆောင့လြိုကရြင် အရမ်းအောင့တ်ယ် အား အင့ြ အု အု ဖြေးဖြေးလိုးပါနောြ ဦး “

နှင်းယုနှယမြှာလည်း စောကဖြုတတ်ဈခုလုံး စောကရြညန်ှင့ြ သှေးများကလွာသဖြင့ြ နည်းနည်းခံနိုငလြာသည် ။ သို့သောြ ဇောခြငလြီးက ဂေါလြီများကြောင့ြ ယားသလို ကောင်းသလိုလေးတော့ ဖြစ်လာ၏။ ဇောခြငကြ သူမ ဖငကြှီးအောကြ လကလြွှိုဖိကိုငလြိုကပြှီး အားရပါးရ ဆှဲဆှဲ ဆောင့လြိုးနသဖြေင့ြ ရှကမြနနေိုငတ်ော့ဘဲ ဇောခြင်၏ ကိုယလြုံးကို အားရပါးရ ဖကထြားလိုကတ်ော့သည် ။

ကောငမြလေး သူ့ကို ဖကထြားကတည်းက စိတအြရမ်းပါလာနပြေီဆိုတာ သိလိုကပြှီး ဇောခြငလြည်း အသားကုန် ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးပစ်လိုကတ်ော့သည် ။ နှင်းယုနှယလြည်း စလိုးခါစက မခံနိုငအြောင် နာကငွလြှသောလြည်း ယခုအခါ ခံနိုငလြာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဇောခြင် ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးလိုကတ်ိုင် အောန်ရသေေးသောလြည်း အလိုးခံရသည့ြ အရသာလေးကို ကြိုကသ်ှားတော့သည် ။

” အား အမေ့ အင့ျ အင့ျ အု အု အား ရှီး ရှီး အင့ျ အု အု အား အမေ့ “

” ဖြတ် ဖတ် ဖတ် ဖြတ် ဘပ် ဘပ် “

” ကောင်းလား သမီးလေး ခံနိုငလြာပြီမလား “

” ဟုတ် အင့ြ အင့ြ အား အစကလောကတ်ော့ မနာတော့ဘူး အား အင့ြ အု အု ကောင်းလိုကတ်ာ ဦးရယ် အ အ အမေ့ ဦးစိတတ်ိုင်းကသွာ ဆောင့လြိုးပါတော့နောြ “

နှင်းယုနှယမြှာ အငတ်ာနကထြဲက လိုးကားများ အမြဲခိုးကြည့်ပြှီး လကတ်ှေ့လုပဘြူးချင်န်ရော ယခုအခါ လိုးသည့ြ အရသာကို ကြိုကမြိသှားပြီ ဖြစ်သည်။ နှင်းယုနှယ်၏ ဖငကြှီးမှာ ၃၆ လကမြကြောြ ရှိပြီး တောင့တ်င်းသည့ြ အပျိုလေးမို့သာ ခံနိုငလြာခွင်းဖြစ်၏။ သို့သောလြည်း နာကငွသ်ည့ဒြဏကြို ခံနရဆေဲဖြစ်သဖြင့် အံကြိတခြံနမေိသည် ။ လိုးနရောမှဇောခြငကြ ရပလြိုကပြှီး

”ကဲ သမီလေးကို ဒီထကကြောင်းတဲ့ ပုံစံလေးနဲ့ လိုးပေးမယန်ောြ ထပြီး လေးဘကထြောကြ ကုန်းလိုကြ“

ညို့ကြင်းမိနသလေို ဖြစ်သှားသော အပျိုလေးတဈယောကြ ။ ဇောခြငပြှောလိုကပြှီးသညန်ှင့ြ အားယူ ထလိုကပြှီး လေးဘကထြောကြ ကုန်းပေးလိုကတ်ော့သည်။ နှင်းယုနှယ် ကုန်းပေးလိုကမြှ ကြည့်လြိုကရြာ ဖငကြှီးက ဖြေးဥနပြေီး အသားကုန် ကားထွကကြာ ကြီးကလည်း ကြီးလှ၏။ သေးငယသ်ော ခါးကြောင့ြ ဖငကြှီးမှာ ပြူထွကန်လရေော ဇောခြငလြည်း အခွိနဆြိုင်းမနတေော့ဘဲ သူ၏ လီးဒဈကြီးဖြင့ြ နှင်းယုနှယ်၏ စောကဖြုတအြဝလေးကို တေ့လိုကတ်ော့သည် ။

ဇောခြင် ကုန်းခိုင်း၍သာ နှင်းယုနှယ် ကုန်းပေးလိုကရြခွင်း ဖြစ်သည် ။ သူမ ကြည့်ထြားသော ဇာတကြားများထဲတွင် အခုလို ကုန်းလိုးသည့အြခါ ခံနသေော ကောငမြများ အားလုံးလိုလို အရမ်းအောန်ရသေညကြိုသာ မှငဖြူးသဖြင့ြ နာလှန်းလို့ အောတ်ာဘဲ ဖြစ်မညဟြု တွေးကာ ကြောကန်မေိသည် ။ ပြနပြှငလြို့မှ မရနိုငတ်ာကို အတွေ့အကြုံ တဈခုလို့ဘဲ တွေးဖြသေိမ့ပြှီး နှင်းယုနှယ် ကုန်းပေးလိုကသ်ည်။

ဇောခြင်၏ လီးကြီးက သူမ၏ စောကဖြုတကြို တေ့ထားခွိန် ယားသလိုလို ဘာလိုလိုမှန်းမသိ ခံစားရကာ စောကဖြုတအြတွင်းမှ အရညကြှညတ်ှေ ထွကလြာတော့သည် ။ တဖြေးဖြေးနှင့ြ ဇောခြငကြတေ့ထားသော ဒဈကြီးကို ဆောင့ထြည့လြိုကရြာ လီးထိပကြ ဂေါလြီတွကေ အတွင်းသားတွကေို ပြတတ်ိုကပြဈလိုကသ်လို တုတခြိုငလြှသော လီးချောင်းတနကြှီးကြောင့ြ

” အမေ့ အားး အား အင့ြ အင့ြ အု အု ဖြေးဖြေးလုပပြါ ဦးရဲ့ အမေ့ အား ကြဲသှားပြီ အမေ့ အားး နာတယ် နာတယ် အမေ့ အီး ဟီး ဟီး အား အု ကြှတ် ကြှတ် အင့ြ အားး အီး ဟင့ြ အဟင့ြ အင့ြ အမေ့ “

ပထမဦးဆုံး အလိုးခံရသည့အြပြင် ဂေါလြီ၏အစွမ်း လကတ်ဆုပစြာကြီးသည့ြ လီးကြီး၏ ဒဏကြှောင့ြ ဘယလြိုမှ မခံနိုငတ်ော့ဘဲ နှင်းယုနှယမြှာ အောလြဲအောြ ငိုလဲငိုခလွိုကရြတော့သည် ။ မိမိလိုပင် တဘကအြခန်း၌ အလိုးခံနရသေော မေဦးလည်း အံကြိတခြံနရမှော သချောသည်။ မေဦးလည်း ဘယလြိုပုံစံတွနေဲ့ အလိုးခံနရပြေီလဲဟု သိချင်မြိသည်။

ဇောခြငလြည်း အပျိုစဈစဈလေးကို လိုးနရသေညဖြစ်ရာ ဒီလိုအခွင့အြရေးမွိုး နောကထြပ် မရနိုငမြှန်း သိသဖြင့ြ နှင်းယုနှယ် အောသ်ံ ငိုသံတွကေို ဂရုမစိုကတ်ော့ပဲ စိတရြှိသမွှ ဖငကြှီးကိုကိုငကြာ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးပစ်လိုကတ်ော့သည်။

” အမေ့ အားး သပေါပြီရှင် ဖြေးဖြေး အား အု အု အားးးးး ကြဲကုနပြှီ အု အု နာတယ် နာတယ် အမလေေး သပေါပြီတော့ အု အင့ြ အီး အီး အဟင့ြ အီး ဟီးဟီး အဟင့ြ အင့ြ အင့ြ သမီးကို သနားပါဦး အား အင့ြ အဟင့ြ “

” ဘှတ် ဖတ် ဖတ် ဗွဈ ဗွဈ ဖတ် ဖတ် ဘှတ် “

အခန်းတဈခန်းလုံး ဆောင့လြိုးသံ ငိုသံများဖြင့ြ လှှမ်းမိုးသှားတော့သည် ။ ဇောခြင်၏ အားရပါးရ လိုးခွဲပစ်လိုကသ်ည့ြ အရှိနကြှောင့ြ နှင်းယုနှယ် ကုန်းပေးထားရာမှ ပြော့ခွကသွှေားပြီး ညဉြးသံတိုးတိုးလေးနှင့ြ ငိုသံလေးသာ ထွကလြာတော့သည် ။

” အဟင့ြ အင့ြ အင့ြ အမေ့ အီး အီးး အင့ြ အ အ အားး အင့ြ နာတယ် နာတယလြို့ ဖြေးဖြေးလိုးပါ ဦးရယ် သမီး မခံနိုငတ်ော့လို့ပါ “

ကောငမြလေး၏ ငိုသံ ညဉြးသံတို့ကြောင့ြ ဇောခြငမြှာ လိုးရတာ ပိုကောင်းနပြေီး မထိန်းနိုငတ်ော့ဘဲ လရညမြွား ပန်းထွကကြာ ပြီးသှားလတေော့သည်။ နှင်းယုနှယ်၏ စောကဖြုတတ်ဈခုလုံးလဲ သှတွရေေော လရညတ်ှပေါ ပပြသှေားတော့သည်။

အလိုးကြမ်းလှသော ဇောခြင် လိုးခကြမြွားကြောင့ြ အိပယ်ာပေါတ်ှင် ခွခွလေေေး လှဲကနွတေော့၏။ ထိုအခါ ဇောခြငကြ နှင်းယုနှယဘြေးတွင် ကပအြိပလြိုကပြှီး ဖကထြားကာ လုံးလုံး သေးသေးလေးဖြစ်သော နို့လေးကို ခွပေေးနလေိုကသ်ည် ။ ၁၅ မိနဈလောကန်တေော့

” အား ဦးရယ် သမီး စောကဖြုတ် တဈခုလုံး နာနတောဘဲ ပြီးတော့ သှေးတွရေော သမီး ကြောကလြိုကတ်ာ မမမေဦးရော သမီးလိုဘဲလား “

” သူလည်း သမီးလို အတူတူဘဲပေါ့ ဦးတင့ဝြလေီးက အဈကို့ထကတ်ောင် ကြီးပြီး တုတသ်ေးတယ် သမီး သူငယခြငွြးလည်း အခုအခွိနဆြို အလူးအလဲ ခံနရရေောပေါ့ သူတို့ဘယလြို လိုးနတယေဆြိုတာ ကြည့်ခြငွလြား “

ဇောခြင် ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ မေဦး အလိုးခံနရတောကို ကြည့်ခြငွလြာသည် ။ မေဦးမှာ သူ့ရည်းစားရှိတာလည်း သိထားတော့ ပိုကြည့်ခြငွလြာ၏။

” ဟုတလြား သူလည်း သမီးလိုဘဲ နမှောနောြ ဟိုဦးလေးကြီးက အလိုးကြမ်းလား မေဦးရော ခံနိုငရြဲ့လား မသိဘူးနောြ သှားချောင်းကြည့်ခြငွတ်ယ် “

” ဒါဆိုလာလေ အဈကို လိုကပြှပေးမယ် ဦးတင့ဝြကေ အလိုးအရမ်းကြမ်းတော့ သမီး သူငယခြငွြးလည်း အခုလောကဆြို ဘယလြောကအြောပြှီး ခံနရမေလဲဆိုတာ အဈကို လိုကပြှမယ် ကဲ ထ ထ ထနိုငသ်ေးတယမြလား “

နှင်းယုနှယ် အားယူကာ ထလိုကြ၏။ စောကဖြုတ် တဈခုလုံးကို နာကငွန်သည်ေ ။ မေဦးကို ဟိုအဘိုးကြီး ဘယလြောကြ လိုးပစ်လိုကပြှီလည်းဟု တွေးရင်း ပိုချောင်းကြည့်ခြငွလြာသည် ။ နှင်းယုနှယကြို ဇောခြငကြ ကူထူပေးလိုကပြှီး ဦးတင့ဝြကေ မေဦးကို လိုးနသညေ့ြ အခန်းဘကြ ခေါလြာခဲ့၏။ နှစ်ယောကစြလုံး ဘာအဝတအြစားမှ မဝတသ်ေးဘဲ အခန်းထဲမှ ထွကလြာခဲ့၏။ ဦးတင့ဝြတေို့ အခန်းနား ရောကသ်ောအခါ မေဦး၏ အောန်သညေ့ြ အသံမှာ အကယွကြှီးကို ကြားနရသေည်။

“အမလေး သပေါပြီ ဦးရယ် ဖြေးဖြေးလိုးပါ အမေ့ အင့ျ အားး အှတ် အှတ် ဘှတ် ဖတ် ဖတ် ဗွဈ အင့ျ အားး အု အ အ အ အမေ့ ဖြေးဖြေးလိုးပါ ဦးရယ် မေဦး သတေော့မှာဘဲ အ အ “

” ဦးရဲ့ လီးကြီးကို ကြိုကသ်ှားပြီမလား သမီး ရော့ ကဲကြာ မနနေိုငရြင် အောသ်ာအောတ်ော့ ဦးအရမ်းကောင်းနပြေီ မညှာတော့ဘူး အသားကုန် လိုးတော့မယန်ောြ “

” ဘှတ် ဘှတ် ဗှဈ ဗှဈ ဖတ် ဖတ် အှတ် အု အု အမေ့ ဖြေးဖြေး အား အင့ြ ကောင်းလိုကတ်ာ ဦးရယ် အား အ အှတ် အှတ် ဆောင့ြ ဆောင့ြ ဦး စိတကြှိုကသ်ာ ဆောင့လြိုးပါတော့ မေဦးလည်း အရမ်းကောင်းတာဘဲ အား အ အှတ် အှတ် ဖတ် ဖတ် ဗှဈ ဗှဈ “

မေဦး အောန်သညေ့ြ အသံတွေ ကြားရပြီး ဦးတင့ဝြကေ မေဦး၏ ဖငကြှီးနှစ်လုံးကို လကန်ှဈဘကဖြှင့ြ ကိုငကြာ အားရပါးရ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနသညေကြို မှငတ်ှေ့လိုကရြသဖြင့ြ နှင်းယုနှယ်၏ စောကဖြုတမြှ အရညတ်ှေ ရှှဲနဈလာတော့၏။ နောကတ်ဈခါ ဇောခြင် လိုးလွှင် မေဦးကို လိုးနသလေို အားရပါးရ ခံချင်စြိတမြွားလည်း ဖြစ်နမေိတော့သည် ။ ဇောခြငကြ ဒါကိုသိသဖြင့ြ ချောင်းနသညေ့ြ နောကမြှနေ၍ နှင်းယုနှယ်၏ အရညတ်ှေ ရှှဲလာသည့ြ စောကဖြုတလြေးကို ပြတပြေးနလေိုကသ်ည် ။

” အား ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အပျိုစငလြေးရဲ့ စောကဖြုတကြှာ လိုးရတာ စီးပိုငကြှပထြုတန်တောဘဲ ဒါမွိုး စောကဖြုတကြို နေ့တိုင်း လိုးချင်လြိုကတ်ာကြာ ဦးလိုးရင် သမီးခံပေးမှာလား “

” ဟုတ် သမီးလည်း ကောင်းတယ် ဦးရယ် ဦးအမြဲ လိုးမယဆြိုရငလြည်း သမီးခံပါ့မယ် အား အင့ြ အင့ြ ကောင်းလိုကတ်ာ ဦးရယ်။ အမေ့ အှတ် အင့ြ အင့ြ ရှီး ရှီး နာလဲနာ ကောင်းလဲကောင်းလိုကတ်ာ ဆောင့ြ ဆောင့ြ အားရပါးရတာ ဆောင့လြိုးပေးပါတော့ ဦးရယ် “

” ဖြတ် ဘတ် ဘတ် ဗွဈ ဗွဈ ဘှတ် ဘှတ် “

မေဦးနှင့ြ ဦးတင့ဝြတေို့၏ လိုးပြဲက ကြမ်းလှသည် ။ မေဦးမှာ အပျိုစဈစဈလေး ဖြစ်သောလြည်း ကာမဆေးများ တိုကထြားသဖြင့ြ ကာမစိတတ်ှေ အရမ်းထကြှ‌နသည်ေ။ ဦးတင့်ဝေ လိုးတာကို အံကြိတခြံနသည်ေ့ မေဦးကို မှငရြကာ နှင်းယုနှယလြဲ ကာစိတတ်ှေ အစွမ်းကုန် ထကြှလာတော့သည် ။ ဒါကို ဇောခြငကြ သိသဖြင့ြ နှင်းယုနှယ်၏ နောကမြှ သူ့လီးကြီးကို ထောကပြေးထားရာ သူ၏လီးကို လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ပြတပြေးနတေော့သည် ။

” အား အင့ြ ဆောင့ြ ဆောင့ြ ဦး ဆောင့ပြေး သမီး ပြီးတော့မယ် ဦး အားရပါးရ ဆောင့လြိုးပေးနောြ အားး အင်းး အု အု ကောင်းလိုကတ်ာ ဦးရယ် ဦးရဲ့ လီးကြီံးကို သမီးတော့ အရမ်းကြိုကမြိသှားပြီ အား ဆောင့ြ ဆောင့ြ အားရပါးရ လိုးပေးတော့ အား အင့ြ အမေ့ “

” အား ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတလြေး ဦးသမီး စောကဖြုတလြေးကို သမီးတို့ အိမအြထိလာပြီး အမြဲလိုးပေးမယ် အား ကဲကြာ ရော့ ရော အား ဦးလည်း ပြီးတော့မယ် ကဲကြာ ရော့ ရော့ “

” အမလး ဦးရယ် သမီး စောကဖြုတလြေးတော့ ကြဲထွကကြုနပြါပြီ အား အင့ြ အင့ြ ဆောင့ပြေး ဆောင့ပြေး သမီးပြီးပြီ ဆောင့ြ ဆောင့ြ နောကဆြို သမီးတို့အိမကြို လာခဲ့နောြ ဦးလိုးတာ ခံပေးမယ် “

” စိတခြသွမီး ဦးလည်း သမီး စောကပြတလြေးကို လိုးရတာ ကောင်းလှန်းလို့ အမြဲလာလိုးပေးမယ် အား အား ဦးလည်းပြီးပြီ သမီးရေ အ အား “

ဦးတင့ဝြေ အသားကုန် ဆောင့လြိုးနရောမှ သူ့လီးကြီးကို ထုတပြှီး မေဦး၏ ဖြူဖြေးကားစွင့န်သေော ဖငကြှီးပေါသ်ို့ လရညမြွား ပန်းထုတလြိုကတ်ော့သည် ။ မေဦးလည်း ကုတငပြေါတ်ှင် ခွခွကေလေေး လှဲကသွှားတော့သည်။ ဦးတင့ဝြကေ လရညမြွား ကုနအြောင် ပန်းထုတလြိုကပြှီး နောကလြှည့ကြှညလြိုကရြာ ဇောခြငန်ှင့ြ နှင်းယုနှယတ်ို့ကို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ

” မင်းတို့အတွဲက လာချောင်းနတောကိုး လာ ငါ့အခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့ကြ “

ဟု ခေါလြိုကသ်ည် ။ ထိုအခါ ဇောခြငကြ နှင်းယုနှယ် လကကြိုဆှဲကာ အခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့လိုကသ်ည် ။ ကုတငန်ားရောကတ်ော့ ဦးတင့ဝြကေ

” လာ ထိုင် ဦးကုတငကြ မိသားစုအိပတ်ဲ့ ကုတငဆြိုတော့ အကယွကြှီး မင်းလေးလည်း ဦးလီးကြီးကို ကြည့်ပြှီး ဦးလိုးတာ ခံချင်န်ပြေီမလား “

ဟု နှင်းယုနှယကြို မေးလိုကရြာ နှင်းယုနှယကြ လှှတကြနဲ

” ဟုတ် ”

ဟု ဖြလေိုကမြိပြီး နောကမြှ ရှကသ်ှားမိ၏။

” ဒါရှကစြရာ မလိုပါဘူး သမီးရဲ့။ ဇောခြင် မင်းကလည်း မေဦးလေးကိုလိုး ငါကလည်း မင်းကောငမြလေးကို လိုးမယ်။ လဲပြီး လိုးကြတာပေါ့။ ငါ့ကုတငကြ အကယွကြှီးဆိုတော့ ဒီကုတငပြေါမြှာဘဲ နှစ်ယောကစြလုံး အတူတူ လိုးကြတာပေါ့ကြာ “

ဟုပြောလိုကသ်ည် ။ ဦးတင့ဝြကေ အခန်းအတွင်းရှိ ရခေဲသတ်ေတာအတွင်းမှ ကြှဲရိုင်းအအေး ၂ ဗူးကို ထုတယ်ူပြီး

” ကဲရော့ အားရှိသှားအောင် အခွိုရညလြေး သောကလြိုကကြှဦး “

ဟုဆိုကာ လှမ်းပေးလိုကြ၏။ နှစ်ယောကစြလုံး လှမ်းမယူရဲ ဦးတင့ဝြေ တိုကသ်ည့ြ အခွိုရညကြို သောကရြမှာ ကြောကန်မေိသည် ။ ဒါကိုသိလိုကသ်ော ဦးတင့ဝြကေ

” ဟားး မကြောကပြါနဲ့ ဒီအခွိုရညထြဲမှာ ဘာမှခပမြထားပါဘူး။ ခုနကတိုကတ်ဲ့ အထဲဘဲ သမီလေးတို့ စိတတ်ှေ ကြှတကလြာအောင် စိတကြှှဆေးတွေ ထည့ထြားတာပါ။ ရော့ စိတခြလွကခြသွောကြ။ လန်းသှားမှ နောကတ်ဈပြဲကို ကြမ်းကြမ်းလေး နှဲလို့ရမှာ။ ဦးတို့နှစ်ယောကလြည်း လန်းသှားအောင် နည်းနည်း ကဈလိုကြဦးမယ် “

ဟုပြောကာ လှမ်းပေးလိုကမြှ မေဦးက လှမ်းယူလိုကြ၏။ ထို့နောကြ ဦးတင့ဝြကေ ရခေဲသတ်ေတ်တာထဲမှ အကောင်းစား အရကတ်ဈပုလင်းကို ထုတကြာ နှစ်ယောကသ်ား စားပြဲဝိုင်းတွင် ထိုငကြဈနကြလေသည်ေ ။ စကားပြောလိုကြ ကဈလိုကန်ှင့ြ နာရီဝကကြှာသှားခွိန် ကုတငပြေါြ လှမ်းကြည့်လြိုကရြာ မေဦးနှင့ြ နှင်းယူနှယတ်ို့နှစ်ယောကြ မောမောနှင့ြ အိပပြွောန်လသေည်ေ ။

” ကဲ ငါ့တူရေ အခွိနရြှိတုန်း အလန်းလေးတွကေို ကောင်းကောင်းလေး ပြုစုပေးလိုကရြအောင် လုပင်န်းလေး စလိုကကြှစို့ “

လကကြနွြ အရကကြို မော့ခလွိုကပြှီး နှစ်ယောကသ်ား ကုတငပြေါြ တကလြာခဲ့ကြ၏။ ဦးတင့ဝြတေို့ ကုတငပြေါြ တကလြာတော့ မေဦးတို့ လန့န်ိုးသှားသည် ။ ဦးတင့ဝြကေ နှင်းယုနှယကြို ပြေ့ဖကလြိုကပြှီး ဇောခြငကြ မေဦးကို ပြေ့ခွီကာ ဦးတင့ဝြေ ကုတငဘြေးရှိ လှတန်သေော ကုတငပြေါြ ခေါခြဲ့လိုကြ၏။

မေဦးရော နှင်းယုနှယရြော အတောလြေး အားပြနပြှည့လြာပြီဖြစ်ရာ တနေ့ထဲ အလိုးကြမ်းသည့ြ ဦးလေးနှင့ြ တူတို့၏ တဈယောကြ တဈလှည့စြီ ပြောင်းလိုးတာကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သဖြင့ြ စောကဖြုတလြေးတွမှော အရညကြှညလြေးတွေ ပြနထြှကလြာသည် ။ ဦးတင့ဝြကေ နှင်းယုနှယ်၏ နို့ကြီးကို လွှာလေးဖြင့ြ ကလိပေးနရင်ေး

” မင်းရဲ့ နို့ကြီးက မေဦး နို့ထကြ ကြီးတာဘဲ။ ပြီးတော့ တင်းနတော။ မင်းလည်း တဈခါမှ အလိုးမခံရသေးဘဲ ဇောခြငကြ ပါကငဖြောကပြေးတာဘဲ ခံရသေးတယထြငတ်ယ်။ မိုကကြှာ ဒီနေ့တော့ ငါတို့နှစ်ယောကစြလုံး နုနုထွဋထြှဋြ အပျိုလေးတွကေိုမှ ပါကငဖြှင့ပြေးရတာ အီစိမ့န်တောဘဲ။ လိုးလို့ ကောင်းမှကောင်းကြာ။ မင်းလေးရဲ့ ဖငကြှီးကလည်း မေဦးလို ကားထွကန်တေော့ ဦးစိတကြှိုကဘြဲဟေ့ “

နို့ကိုလည်းစုပ် လကကြလည်း နှင်းယုနှယ်၏ စောကဖြုတထြဲ လကခြွောင်းလေးဖြင့ြ ကလိပေးနရော

” အင့ျ အားး အင့ျ အား ယားတယ် အင့ျ အင့ျ “

ညဉြးသံလေး ထွကလြာသည်။ အတောကြှာကြာလေး ဆှပေးပြီးမှ

” ကဲ ဦးရဲ့ လီးကြီးကို စုပပြေးစမ်း။ ကောင်းကောင်း စုပပြေးနောြ။ စုပတ်ာမကောင်းရင် ဖငပြါ လိုးပစ်လိုကမြှာ “

ဦးတင့ဝြမှော ရခွေိနကြိုကလြာပြီဖြစ်ပြီး မူးမူးနှင့ြ စကြမ်းလာတော့သည်။ နှင်းယုနှယကြို ဆှဲထူလိုကပြှီး ဦးတင့ဝြကေ ပါးစပန်ား လီးကြီးကို တေ့ပေးလိုကြ၏။ တေ့ထားသော လီးကြီးကို လကဖြှင့ကြိုငလြိုကရြာ လီးကြီးက လကတ်ဈဆုပစြာပငမြက။ ဇောခြင်၏ လီးထကြ အတောကြှီးတာ တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ နှင်းယုနှယ် လန့သ်ှားမိသည် ။ ဒီလီးကြီးကို မေဦးခံနိုငတ်ာ တွေးမိ၏။

ဇောခြငန်ှင့ြ မေဦးတို့ဘကြ လှမ်းကြည့်လြိုကရြာ မေဦးလည်း ဇောခြင့လြီးကြီးကို အားရပါးရ စုပပြေးနသညေကြို မှငလြိုကရြသည် ။ ဒီလိုစုပပြေးနတောကို အငတ်ာနကထြဲမှာ ခိုးကြည့်ကြှည့န်ေ၍ မှငဘြူးသောလြည်း အပြငမြှာ အခုလို လီးစုပပြေးနတော မှငရြတော့ စိတတ်ှကေ ပိုထကြှလာတော့သည်။

နှင်းယုနှယလြည်း ဦးတင့ဝြေ လီးဒဈကြီးကို ငုံလိုကရြာ ပါးစပန်ှင့်ပငမြဆန့ြ ။ နှင်းယုနှယ် ပါးစပကြပင် သေးနသည်ေ ။ ပါးစပကြို အကုနဟြကာ ဒဈကြီးကိုစုပသ်ည် ။ ပါးစပထြဲ ပြည့န်တောမှ အပြည့ြ ။ လကကြလေးက လီးကြီးကို ဆုပကြိုငထြားသောလြည်း လကကြောကဝြတကြှီး ဆုပကြိုငထြားရသလို တုတခြဲနေ၏။ ဒီလီးကြီးနဲ့ ငါအလိုးမှ ခံနိုငပြါဦးမလားဟု တွေးရင်းပင် ကြောကလြာသည် ။ မေဦးတောင် အလိုးခံနိုငတ်ာ ငါလည်း ခံနိုငမြှာပါဟု တွေးရင်း လီကို တဝကဝြငအြောင် စုပလြိုကသ်ည် ။

” ဟဲ့ ကောငမြလေး စုပ် စုပ် လီးအဆုံးဝငအြောင် စုပပြေး လွှာလေးနဲ့လည်း လကြလြကြော “

ဦးတင့ဝြလည်ေး အရကတ်နခြိုးနဲ့ စကြမ်းလသည်ေ ။ နှင်းယုနှယ်၏ ခေါင်းကိုကိုငကြာ လီးကြီးကို အဆုံးထိ ဝငအြောင် ဆောင့လြိုးလိုကတ်ော့သည် ။ လီးက အဆုံးထိ မဝငသ်ေးတာတောင် အာခေါငအြထိ လာထောကန်ပြေီ ဖြစ်သည် ။ ဦးတင့ဝြလေဲ တဈခါအလိုးခံပြီးသား နှင်းယုနှယကြို လီးကြီးဖြင့ြ ပါးစပကြို လိုးခွဲနတေော့သည်။

“ကြပမြှကြပ် ကောင်းမှကောင်း ကောငမြလေးရေ”

ဦးတင့ဝြကေ နှင်းယုနှယ် ပါးစပကြို စောကဖြုတလြိုးသလို လိုးနသဖြေင့် ကောငမြလေးမှာ အသကပြငမြနည်းရှူနတော မှငလြိုကရြသည် ။ မေဦးကို လိုးတုန်းကလည်း မလိုးခင် လီးကို စုပခြိုင်းပြီး ပါးစပဖြှင့ြ တဈခွီပြီးအောင် ပါးစပကြို အရငလြိုးသလို ယခုလည်း နှင်းယုနှယ် ပါးစပထြဲမှာ တဈခွီပြီးအောင် လိုးနသဖြေင့ြ ပါးစပကြဉွြးကဉွြးနှင့ြ လိုးနရတော ကောင်းနသည်ေ ။ ပြီးခါနီးလာတော့ နှင်းယုနှယကြို ညှာမနတေော့ဘဲ ခေါင်းကိုကိုငကြာ ပါးစပထြဲ ဆောင့ဆြောင့လြိုးသဖြင့ြ နှင်းယုနှယ် အသကပြင် မရှူနိုငတ်ော့ ။

” ဟေ့ကောငမြလေး စုပ် စုပစြမ်း အားရပါးရစုပ် အား ကောင်းတာကြာ စုပ် စုပ် ဦးပြီးတော့မယ် အား ကဲကြာ ရော့ ရော့ အင့ြ အင့ြ “

ခေါင်းကိုကိုငပြှီး စိတရြှိသလောကြ ပါးစပထြဲ လီးကြီးဖြင့ြ ဆောင့ဆြောင့် လိုးလိုကရြာ လရညတ်ှေ ဒလဟော ထွကလြာပြီး နှင်းယုနှယ်၏ ပါးစပထြဲတွင် တခွီပြီးသှားတော့သည်။ ဒလဟော ဝငလြာသော လရညမြွားကို ဦးတင့ဝြေ၏ လီးကြီးကို စုပရြင်း ငုံနရသေဖြင့ြ ပါးစပထြဲ အကုနဝြငသ်ှားတော့သည် ။ ငံကြိကြိနှင့ြ အရသာက တဈမွိုးကြီး ဖြစ်နသေောလြည်း လရညမြွားက ပန်းပန်းထွကလြာသဖြင့ြ မှိုခပြဈလိုကရြတော့၏။ နှင်းယုနှယဆြိုသော အပျိုစငလြေး လရညကြို စသောကဖြူးသှားလတေော့သည် ။

တဖကြ ကုတငပြေါတ်ှငလြည်း မေဦးက ဇောခြင်၏ လီးကြီးကို အားရပါးရ စုပပြေးနလသေည်ေ ။ ဦးတင့ဝြေ၏ အသငအြပြကောင်းမှုကြောင့ြ မေဦးမှာ လွှာဖြားလေးဖြင် ကလိလိုကြ လီးကြီးကို ငုံစုပပြေးလိုကန်ှင့ြ ဇောခြငမြှာ အတောလြေး ကောင်းနသည်ေ ။ ဇောခြင်၏ လီးတွင် ဂေါလြီ ၃ လုံး တပထြားရာ မေဦး အစပိုင်းတွင် ဘာတွပေါလိမ့ဟြု တွေးနမေိသည် ။ လီးထိပဆြုံးက တပထြားသော ဂေါလြီမှာ အကြီးကြီးဖြစ်ရာ ပါးစပဖြှင့် စုပလြိုကတ်ိုင်း ဂေါလြီကြီးက အာခေါငအြထိ ပြတတ်ိုကန်သဖြေင့ြ မေဦးအတွကြ နောကထြပ် အတွေ့အကြုံတဈခု ထပတ်ိုးပြနသ်ည် ။ နှင်းယုနှယကြိုလည်း ဒီလို အဖုအထဈတွပေါသည့ြ လီးဖြင့ြ လိုးတာကို အတောပြင် ခံခဲ့ရလိမ့မြည် ဟုတွေးနသည်ေ။

ဇောခြငလြီးမှာ ဦးတင့ဝြလေီးလောကြ မတုတသ်ောလြည်း အရှညကြတော့ သိပမြကြာလှ။ ဇောခြငလြီး ပတပြတလြညတ်ှင် တပထြားသော ဂေါလြီကြီးများက လိုးသည့အြခါ ဘယလြိုကြီးနမလေဲ မသိဘူး ဟု စဉြးစားကာ လီးကို အဆုံးအထိဝငအြောင် မှုတကြှည့လြိုကသ်ည် ။ အာခေါငတ်ောငမြက ဝငသ်ှား၍ ပြနထြုတကြာ လွှာလေးဖြင့ြ လီးပတပြတလြညကြို လကြပြေးလိုကြ၏။ လီးကြီးကိုလည်း ပါးစပလြေး စိကာစိကာ ဆှဲဆှဲစုပပြေးနမေိ၏။ မေဦး လီးစုပခြကြကြတော့ မိုကမြှမိုကြ ။

” ငါ့ ဦးလေးက မင်းကို ကောင်းကောင်းလေး ပညာပေးထားတာဘဲ။ လီးတောင် တောတ်ောြ စုပတ်တန်ပြေီ။ အတွေ့အကြုံလေးရှိတော့ လိုးရတာလည်း အဆငပြှတောပေါ့ကြာ။ အား အု ကောင်းလိုကတ်ာ စုပ် စုပ် အထဲထိဝငအြောင် စုပပြေး အား အား မရတော့ဘူးကြာ လာစမ်း “

ဇောခြငလြည်း မေဦးမှုတတ်ာ ကောင်းလှန်းသဖြင့ြ မနနေိုငတ်ော့ဘဲ မေဦးခေါင်းကိုကိုငကြာ ဆောင့ဆြောင့ြ ထည့လြိုကပြှီး မေဦးမှာ အသကပြင် မနည်းရှူးနရတေော့သည် ။ ဇောခြငလြည်း ပြီးခါနီးလာပြီဖြစ်သဖြင့ြ မေဦးခေါင်းကိုကိုငကြာ ပါးစပကြို ဆောင့ဆြောင့လြိုးပစ်လိုကပြှီး ပါးစပထြဲမှာတင် တဈခွီ ပြီးသှားတော့သည် ။ မေဦးပါးစပထြဲ လရညတ်ှေ ပြည့န်ပြေီး ဒုတိယအကြိမအြဖြစ် ဇောခြင်၏ လရညမြွားကို မှိုခလွိုကရြတော့သည် ။ ဦးတင့ဝြေ၏ လရညထြကြ ဇောခြင်၏ လရညကြ ပိုများသည် ။

” မှုတတ်ာသိပကြောင်းတယ် မေဦးရာ ကဲ လိုးတော့မယ် ဖငကြုန်းပြီး ထောငထြားပေး အဈကို့လီးကို အဆုံးထိ ထည့လြိုးပေးမယ် “

ဟု ပြောလိုကကြာ မေဦးကို ဖငကြုန်းခိုင်းလိုကြ၏။ မေဦး၏ ဖငကြှီးမှာ နှင်းယုနှယဖြငထြကြ နည်းနည်းကြီးပြီး ဖြေးဆှတန်ရော ဇောခြငမြှာ အသားကုနလြိုးရန် လီးကြီးကို တေ့လိုကတ်ော့သည် ။ ပြူထွကန်သေော စောကဖြုတလြေးထဲကို ဒဈကြီးထည့လြိုကရြာ ဂေါလြီကြီးပါ ဝငသ်ှားသဖြင့ြ

” အမေ့ အား အား နာတယ် ဖြေးဖြေး လီးကြီးက ထဈထဈကြီးနဲ့ အ အ အု အမေ့ “

တဖြေးဖြေး လီးတဈချောင်းလုံး ဝငသ်ှားပြီး ဂေါလြီများက မေဦး၏ စောကဖြုတ် အတွင်းသားများကို ပြတတ်ိုကန်သဖြေင့ြ မေဦး၏ ဖငကြှီး တုနခြါနသလေို လူတကိုယလြုံးလည်း လူးလှန့န်တေော့၏။

” အမေ့ နာလဲနာ ယားလဲယားတယ် အု အား ဖြေးဖြေးလိုးပါနောျ အား အင့ျ အမေ့ နာတယ် အှတ် အှတ် အင့ျ အင့ျ “

” ဘှတ် ဗွဈ ဗွဈ ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဘှတ် ဖတ် ဖတ် ဗွဈ “

ဇောခြငလြီးမှာ ကြီးလဲကြီး လီးပတပြတလြညမြှာ ဂေါလြီများ ပြည့န်သဖြေင့ြ မေဦးမှာ နာလဲနာ ကောင်းလဲကောင်းဖြင့ြ အောန်ရရှောတော့သည် ။

” အမေ့ အား အှတ် အှတ် အင့ြ နာတယ် အု ဖြေးဖြေး ဆောင့ပြါရှင် နာလှန်းလို့ သတေော့မယ် အှတ် အု အု အား အဟင့ြ အင့ြ အီး အီး “

တဘကြ ကုတငမြှ မေဦး၏ အောသ်ံကို အတိုင်းသား ကြားနေ မှငန်ရသေည် ဖြစ်သဖြင့ြ နှင်းယုနှယလြည်း အလိုးချင်ခြံချင်စြိတတ်ှေ ကြှတကလြာတော့၏။ ဦးတင့ဝြကေ နှင်းယုနှယ် ကိုယလြုံးလေးကို ပြေ့ကာ သူ၏ပေါငပြေါကြို ကားထိုငခြိုင်းလိုကသ်ည် ။ ပြီးမှ စောကဖြုတလြေးကို လီးနှင့တ်ေ့ကာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ထိုငလြိုးရန် လီးဒဈကြီးကို ထည့လြိုကတ်ော့သည်။ နှင်းယုနှယမြှာ ဇောခြငန်ှင့ြ လိုးခဲ့စဉကြ ယခုလို ပုံစံမွိုးနှင့ြ အလိုးမခံခဲ့ရပေ ။ ဦးတင့ဝြကေ လီးဒဈကြီး ဝငသ်ှားသောအခါ ဖငကြှီးကို လကန်ှဈဘကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငပြှီး အားရပါးရ ဆောင့လြိုးခလွိုကသ်ည် ။

” ဗွဈ ဗွဈ ဗွဈ ဘှတ် ဘှတ် “

ဟူသော အသံနှင့အြတူ နှင်းယုနှယ် စောကဖြုတလြေး ကြဲထွကသ်ှားတော့၏။ ကြီးမားလှသည့ြ လီးကြီးက စောကဖြုတလြေးကို ပြည့န်အေောင် သာမက ကြပန်အေောငပြါဖြစ်ကာ

” အမလေး သပေါပြီ အား အား ကြဲသှားပြီ အမလေး ဦးရယ် အဲလောကြ လီးအကြီးကြီး သမီး မခံနိုငတ်ော့ဘူး နာတယ် နာတယ် အား အား ပြနခြွှတပြေးပါ အား သမီး သလေိမ့မြယ် အမေ့ အု အှတ် အှတ် အား သမီးဟာလေးတော့ ပြဲထွကကြုနပြှီ အီး ဟီး ဟီး အဟင့ြ အင့ြ အား အှတ် အမေ့ အီး အီး “

နှင်းယုနှယမြှာ အတုံးလိုကြ အတဈလိုကြ ဝငသ်ှားသော လီးကြီးကို မခံနိုငတ်ော့ဘဲ ဦးတင့ဝြေ၏ ကိုယလြုံးကြီးကို အတင်းဖကထြားလိုကတ်ော့သည် ။ နှင်းယုနှယ် အောင်ိုနရသေောလြည်း ဦးတင့ဝြကေ မလွှော့တော့ဘဲ ဖငကြှီးကိုငကြာ စိတတ်ိုငကြွ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနတေော့၏

” ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတလြေးကြာ ကဉွြးပြီးကြပထြုတန်တောဘဲ အောြ အောင်ိုစမ်းကြာ မင်းငိုလေ ငါလိုးရတာ အရသာရှိလဘေဲ ကဲ ရော့ ရော့ ငို ငိုစမ်း “

ဦးတင့ဝြကေ နှင်းယုနှယ် ဖငကြှီးနှစ်လုံးကို ကိုငပြှီး စိတကြှိုကြ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးပစ်လိုကရြာ နှင်းယုနှယ်၏ ငိုသံတွေ ပိုထွကလြာတော့၏။

” အား အဟင့ြ အီး ဟီး ဟီး တောပြါတော့ ဦးရယ် နာတယ် မခံနိုငတ်ော့ဘူး အား အင့ြ အဟင့ြ ဟင့ြ အီး ဟီး ဟီး အ အ အမေ့ “

တဘကကြုတငမြှ မေဦးလည်း ဇောခြင်၏ ဂေါလြီတပထြားသော လီးကြီးကို ဖငထြောငပြှီး အားရပါးရ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနတောကို အလူးအလဲ ခံနရတေော့သည် ။

” အမေ့ အား အင့ြ အဟင့ြ အှတ် အှတ် ဗှဈ ဗှဈ နာတယ် ဖြေးဖြေးဆောင့ပြါ အှတ် အား အမေ့ အောငမြလေး ကြဲပါပြီ အား ယားတယ် နာလဲနာတယ် အမေ့ တောပြါတော့ နာတယ် အင့ြ အား အှတ် ဘှတ် ဗှဈ ဗှဈ “

အခန်းတဈခုလုံး မေဦးနှင့ြ နှင်းယုနှယတ်ို့၏ အောသ်ံ ငိုသံ တဖြတဖြှတ် တဖတဖြတ် လိုးပြဲကား ကောင်းလှ၏။ ဦးတင့ဝြနှငေ့ြ ဇောခြငတ်ို့လည်း အပျိုမလေး နှစ်ယောကစြလုံးကို ပါကငဖြှင့လြိုကရြသလို နှစ်ယောကစြလုံးကိုလည်း တဈလှည့စြီ အားရပါးရ လိုးခွဲပစ်လိုကရြ၍ ကြနပေန်မေိသည်။

ညနပေိုင်း ၅ နာရီလောကအြထိ တဈယောကတ်ဈလှည့ြ လူလဲလိုးလိုကြ၊ မေဦးကို ဇောခြငလြိုးနသညေ့အြခွိန် ဦးတင့ဝြကေ ရှေ့မှ မေဦးကို သူ့လီးကြီး စုပခြိုင်းလိုကြ၊ နှင်းယုနှယကြို ဦးတင့ဝြေ လိုးခွဲနသညေ့အြခွိနမြှာလည်း ဇောခြငကြ တဘကကြုတငမြှလာပြီး နှင်းယုနှယ် ရှေ့ကနေ လီးစုပခြိုင်းလိုကြ ပုံစံအမွိုးမွိုးဖြင့ြ လိုးခဲ့ကြသဖြင့ြ အပျိုမလေးနှစ်ယောကြ အလူးအလှိမ့ဖြှင့ြ ပါကငဖြှင့တ်ာကို ခံလိုကရြသည်။

ပါကင် အဖြင့ခြံရသည့ြ နေ့လေးကိုတော့ မေဦးရော နှင်းယုနှယပြါ တသကြ မမေ့နိုငတ်ော့ပါ။ ညမိုးမခွုပခြင် မေဦးတို့ နှစ်ယောကစြလုံးကို အိမအြထိ ပြနလြိုကပျို့ပေးခဲ့ပါလတေော့သည်……။

ပြီးပါပြီ။