🏵️( အခန်း ၁ )🏵️
” မောင် … ဒါပြီး … တောတ်ော့နောြ ”
” မောင် … မမူးသေးပါဘူး … မှန် ”
တဈခုခုအား တွေးပြီး စိတဓြာတကြနွပေုံရသော ခငပြှန်းဖြစ်သူ၏ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငခြုံတွင် ဝငထြိုငရြင်း လကန်ှဈဖကအြား ဆုပကြိုငလြိုကြ၏။
” မောင် … မှန့်ကို … ကြည့် ”
မကြလြှှာခထွားရာမှ ဇနီးချောလေး စကားကြောင့် ပြညစြုံ လှမ်းကြည့်လိုကသ်ည်။ စုမှနတ်ဈယောကြ လငဖြစ်သူအား စေ့စေ့ကြည့်ရင်း သကပြှင်းရှည် ခလွိုကမြိ၏။
” မောငကြ ဘာကိုစိုးရိမတ်ာလဲ …။ သူ့ပါသာ စကားကို အနိုငယ်ူ ပြောသှားတာလေ …။ မှနကြ သူ့ဆီ ပြနသ်ှားမယလြို့များ ထငန်လေား ”
” မောငကြ … ဒုတိယလူလေ ”
ပြည့်စုံမှာ ဇနီးချောလေးအား အကြည့်လှဲပြောရင်း သောကလြကစြ အရကခြှကအြား အကုနမြော့ခွ လိုကပြှနသ်ည်။
” ဘာဆိုငလြဲမောင် …။ သူနဲ့မှန် တရားဝင် ကြာရှင်း ထားပြီးသား …။ အခုခွိန် မောငကြ မှန့်ရဲ့ ခငပြှန်းလေ …။ ဒုတိယလူလို့ ပြောစရာလား …။ မောင် … မှန့်အခစွကြို ဘာကြောင့် … မယုံကြညရြတာလဲမောငရြယ် … အဟင့် ဟင့် ”
” မှန့်ကို … ယုံပါတယ် …။ မောငစြိုးရိမတ်ာက … ရဲသူ … မောငတ်ို့နှစ်ယောကကြှား … ဝငလြာမှာ စိုးရိမတ်ာပါ ”
” သူလည်း … လကရြှိ မိန်းမနဲ့လေ … မောင် …။ မှနန်ဲ့မောင် နားလညမြူရှိရင် … သူ့ကို ဂရုစိုကစြရာ … မလိုပါဘူး မောငရြယ် ”
” မောင့အြထင် … ရဲသူက … မှန့်အပေါြ … သံယောစဉြ … မကုနသ်ေးသလိုပဲ ”
” မောငရြယ် … မှနကြ … မောင့်အနားမှာ တသကြ လုံး နမယ်ေ့သူပါ …။ မောင် စွန့်ခွာသှားတောင် … အပြဈမမှငဘြူး …။ အဝေးကနေ ခစွန်မယ်ေ့ သူပါ ”
” မှနရြယ် ”
စုမှန် စကားလုံးများကြောင့် ပြည့်စုံ ရငထြဲကြညန်ူးသှားရသည်၊၊ ဇနီးချောလေးအား တအားခစွမြိနေ၏။ လကလြှှတဆြုံးရှုံးမှာ ကြောကသ်လို ရဲသူအား မယုံကြညပြေ။ လှနခြဲ့သော ၃ ရကခြန့် စွေးဝယအြပြန် အမှတမြထင် ရဲသူနှင့် တွေ့ရာ ဇနီးဖြစ်သူအား ပိုငစြိုးပိုငန်င်းဖြင့် လကဆြှဲကာ သတိရကြောင်း မမေ့သေးကြောင်း ပြောဆိုနေ၏။
” ငါ ……… နင့်ကို ……… မေ့မရဘူး … မှန် ”
ဇနီးဖြစ်သူအား သူ့ခငပြှန်းဟောင်းမှ ခစွန်သေေးပါလားဆိုသည့် အသိက ပြည့်စုံရငအြား တုနလြှုပစြခေဲ့သည်။
” အမ်း …… အဟမ့် ……… အဟမ်း ”
စုမှနမြှာ ကြောငကြှည့်နရင်ေး လကရြှိယောင်ျကြား ပြည့်စုံ၏ ချောင်းဟန့်သံကြားမှ ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူ လကမြှ ဆောင့်ရုန်းလိုကတ်ော့၏။
” နင် … နင် … အခုခြိန် … ဒါတွပြေောစရာ … မလိုပါဘူး …။ ဒါ … ငါ့ ယောင််ကြား …။ လာ … မောင် … သှားစို့ ”
စုမှနမြှာ ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူအား ပြောရင်း လကရြှိ ယောင်ျကြား ပြည့်စုံ လကဆြှဲကာ သူမတို့ ကားနား လွှောကလြာခဲ့သည်။ အဲဒီနေ့ကစ၍ ပြည့်စုံတဈယောကြ အရကြ နေ့တိုင်းသောကကြာ စိတဖြိစီးမှုများနတေော့၏။ အခုလည်း ဇနီးဖြစ်သူ စကားကြောင့် စိတဖြိစီးမှု လွော့နည်းလာသောလြည်း အရကဝြိုင်းအား လကစြသပပြှီး အိပယ်ာပေါြ ရောကခြဲ့ပမယ်ေ့ အိပမြပြောသ်ေးပေ။ အတောကြှာမှ မကြလြုံးများ လေးလာကာ အိပပြွောသ်ှားတော့၏။
နောကရြကမြွားတွင် ပြည့်စုံမှာ မယားချောလေးအား အရိပတ်ကြည့်ကြည့်နှင့် နလောရာ နှစ်လခန့် ရဲသူ၏ အရိပအြရောင် မတွေ့ရမှ ပုံမှနအြတိုင်း ပြနဖြစ်ကာ လုပင်န်းခွင် ဝငဖြစ်သည်။ စုမှနလြည်း မရောကတ်ာ ကြာပြီဖြစ်သော သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သီတာမွိုးရဲ့ နှင်းဆီခွံလေးထဲ အလညအြပတ် ထွကလြာခဲ့လိုကြ၏။
” ဒါလေးက … ပိုမလှဘူးလား … မှန် ”
” ဟယ် … ဟုတပ် … နှင်းဆီက ၃ ရောငခြယွပြါလား ”
” အေး … မြိုးစိတ် အသဈတွဟေ ”
သီတာမွိုးမှာ အရောငအြမွိုးမွိုးဖြင့် လှနသေော ပန်းပငလြေးများအား စုမှနအြား လိုကလြံပြသ နေ၏။
” နငစြိုကခြငွရြင် … အပြနကြှ … ပျိုးပငတ်ှေ … ယူသှားလေ …။ ငါပျိုးထားတာတွေ … ဟိုဖကမြှာ … အများကြီး … မှန် ”
” အေးဟာ … ငါလည်း … မောင့်ကို သနားပြီး … စိတည်ဈနမေိတာ …။ စိတပြှလကေပြွောကြ … အိမမြှာ စိုကကြှည့်မယ် ဟာ ”
” တီတီ … တီတီ ”
သူငယခြငွြး ၂ ယောကြ စကားတပြောပြောဖြင့် ခွံလေးထဲ လွှောကကြှည့်နစဉြေ အိမရြှေ့မှ ကားဟှန်းသံ ကြားမိလိုကသ်ဖြင့် လှမ်းကြညမြိ၏။ သီတာမွိုး ခွံတံခါးနား ကားတဈစီးထိုးရပကြာ ထိုကားပေါမြှ လူတဈယောကြ ဆင်းလာတော့သည်။
” ဟင် … ရဲသူ ဟ … မှန် ”
သီတာမွိုး ခပတ်ိုးတိုး ပြောလိုကသ်ံကို စုမှန် ခေါင်းညိတပြှရင်း ခွံထဲဝငလြာသော ရဲသူအား လှမ်းကြည့်နေ၏။
” စကားမများနဲ့နောြ … မှန် … အေးဆေးဖြရှင်ေး ”
သီတာမွိုး စကားအဆုံး ရဲသူ စုမှနန်ား ရောကလြာသည်။
” မှန့်ကို … မေ့ကြည့်ပါသေးတယ် … မနနေိုငတ်ော့လို့ ရှိတတမြယထြငတ်ဲ့ … နရောလေးတွေ … လိုကရြှာ နမေိတာပါ ”
” ဘာကိဈစရှိလို့လဲ … ရဲသူ …။ ငါတို့ ပတသ်ကစြရာအကြောင်း … ဘာမှ မရှိတော့ဘူး ”
အနား ရောကရြောကခြငွြး ပြောလိုကသ်ော ရဲသူ မကြန်ှာအား စေ့စေ့ကြည့်ကာ စုမှန် ပကကြနဲ့ ပြောခလွိုကြ၏။
” အခု … ပြညစြုံနဲ့ နရလေို့ … မှန်… သိပကြိုပြောန်မှောပေါ့နောြ ”
” ပြောတ်ာပေါ့ …။ ငါ အခုခွိနမြှာ … ငါ့ယောင်ျကြား ပြည့်စုံကို … အခစွဆြုံးပဲ …။ သူကလည်း ငါ့ကို … သမတေတ် ခစွတ်ာလေ ”
ရဲသူ၏ ခနဲ့တဲ့တဲ့ မေးလိုကတ်ဲ့ စကားအား စုမှနတ်ဈယောကြ မကြန်ှာလေးခွကော ပြနပြှောနသည်ေ။
” ဒါပမယ်ေ့ … အဲကောငကြ … ဒုတိယလူပါ … မှနရြယ် ”
” ဘာ … ပထမတွေ ဒုတိယတွေ … ခွဲနရအေောင် … ဒါ ပျိုငပြှဲ မဟုတဖြူး …။ အခုခွိနမြှာ ငါ့အခစွတ်ှကေ … ငါ့ယောင်ျကြား ပြည့်စုံပေါမြှာပဲ … အကုန် ပုံအောထားတယ် ”
” တိတစြမ်း … မှန် …။ ငါက အေးဆေး ပြောနတောကို … အကန်းမတကန်ဲ့ … ဒီမှာကြည့် ”
” ဟင် … နငန်င် … ဘာလုပမြလို့လဲ ”
” အမလေး … ရဲသူ … စကားနဲ့ အေးဆေး ဖြရှင်ေး ကြပါ …။ သီတာ ကြားထဲက … တောင်းပနပြါတယ် ”
ရဲသူမှာ နောကကြှောဘကြ ခါးကြားထိုးထားသော ဓါးမှှောငအြား ဓါးအိမခြွှတကြာ စုမှနန်ား တိုးကပ် လာ၏။
” နင် … နင် …………… ငါ့နား မကပန်ဲ့နောြ …………. ရဲသူ ”
” ဟား ဟား … ငါတို့ ပြနမြပေါင်းရမယ့် အတူတူ … နင့်ကိုလည်း … သတမြယ် … ငါ့ကိုယင်ါလည်း သတသ်ပစ်ေမယ် ”
” ငါနားမကပန်ဲ့ ……။ သှားသှား ….. လူယုတမြာ ….။ နင့်မိဘတွေ … စိတတ်ိုင်းကြ …….. ငါ့ကို …… တရားဝင် ….. ကြာရှင်းခဲ့တာလေ …..။ ငါ တောင်းပနတ်ာတောင် ……. နင် ရကစြကခြဲ့တာပါဟာ …..။ အခုမှ … လှတတ်ဲ့ငါး …… ကြီးမနပေါနဲ့တော့ ”
” ငါ မှားခဲ့တာ … ဝနခြံပါတယ် …။ အခု … ငါ့ဆီ ပြနလြာပါ မှနရြယ် ”
” ဟာ ………… မသိဘူးးးးး …………… သှားးးး ”
” ကောင်းပြီလေ …. ငါ့အကြောင်း ….. ပြရသေးတာပေါ့ …..။ သီတာမွိုးရော နငရြော ….. အခု အိမထြဲဝင် …. ငါ နောကကြ လိုကခြဲ့မယ် …..။ အောမြယ် ဟဈမယဆြို …. ဓါးနဲ့ထိုးပြီသာမှတ် ”
ရဲသူပုံစံမှာ မစားရတဲ့အမဲ သဲနဲ့ပကမြည့် ပုံစံမို့ စုမှန် တို့ နှစ်ယောကသ်ား အိမထြဲ ဝငလြာခဲ့ကြသည်။
” သီတာ … နင့် ဦးလေးရော ”
” ဆိုငသ်ှားတာ … ညနမှေ ပြနလြာမှာ …။ ဘာ …….. ဘာ … ဘာလုပမြလို့လဲ …….. ရဲသူ ”
” ကြိုကပြှီဟာ …။ ဒါနဲ့ ……. ငါနဲ့မှန် …… ခိုးပြေးတုန်းက …… အခန်းလေး …… ဘယသ်ူနသေေးလဲ ”
” ဘယသ်ူမှ … မနပေါဘူး … အဲဒါ … အခန်းလှတပြါ ”
” အေး … အဲဒီအခန်းကို ……. နငကြိုယတ်ိုင် …… သှားရှင်းပြီး …… ကုတငပြေါြ မှေ့ယာတွေ ….. ခေါင်းအုံးတွေ ပြငထြားပေး …။ ခဏ …… နင့် ဖုန်း ……. ငါ့ကိုပေးထား …… သီတာ ”
ရဲသူမှာ ဒေါင့်စိအောငပြှောပြီး စုမှနန်ား ကပထြိုငကြာ ဓါးဖြင့် ခါးအား ထောကထြားလိုကြ၏။ သီတာမွိုး၏ မိခငဖြခငမြှာ မိုးကုတတ်ှင် ကြောကလြုပင်န်း လုပကြိုငကြာ သမီးဖြစ်သူအား ကြောင်းတကရြန် ဒီခွံကြီး ဝယပြေးပြီး နှစ်ထပတ်ိုကလြေး ဆောကပြေး ထားသည်။ အိမဖြောမြထားပဲ သီတာမွိုး မိခင်၏ အဈကို တောစြပသ်ူအား အတူနထေိုငစြကော အနီးကပ် စောင့်ရှောကခြိုင်းထား၏။ ကြောင်းပြီး တော့လည်း သီတာမွိုးမှာ မိုးကုတ် မပြနတ်ော့ပဲ ဘကြီးဖြစ်သူနှင့် မှို့ထဲ ရတနာဆိုငလြေး ဖြင့်ကာ ခွံကြီးထဲ သူမ ဝါသနာပါရာ ပန်းပငလြေးများ စိုကကြာ ဘဝအား အေးခမွြးစွာ နလောခဲ့သည်။
လှနခြဲ့သော ၃ နှစ်ခန့်တွင် သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စုမှနန်ှင့် ရဲသူတို့ ခိုးပြေးလာရာ သူမအိမ် အပေါထြပ် အခန်းလှတ် တဈလုံးအား နရောထိုငခြင်း စီစဉပြေးကာ ကူညီခဲ့ဖူး၏။ အခုလည်း ရဲသူ ဆန်ဒအရ ခိုးပြေးစဉြ နခေဲ့သော အခန်းလေးအား ရှင်းလင်းကာ အိပယ်ာ ခင်းကငွြးပြီးမှ အောကဆြင်း လာခဲ့တော့သည်။
” ပြီးပြီလား ……… သီတာ ”
” အေး … ပြီးပါပြီ …။ နင် … မှန့်အသကကြို … ရနမြရှာပါဘူးလို့ … ကတိပေးဟာ ”
” ဒါတော့ … သူ့အပေါြ … မူတညပြါတယ် …။ ကဲ … ငါတို့ အပေါတ်ကမြယ် …။ သီတာ နင့်ကိုတော့ … အားနာပါတယ် …။ နင့်အိပခြန်းက … ဘယမြှာလဲ … အရငလြို … အပေါမြှာပဲလား ”
” အင်း ”
” နင့် … အခန်းထဲ ဝငန်ဟော …။ ငါ အပြငကြ … လောခပြှီး … သော့ခတထြားမယ် …။ ငါဖြင့်ပေးမှ … နင် ထွကလြာတော့ ”
သီတာမွိုး ဦးဆောငမြှု့ဖြင့် ၃ ယောကသ်ား အိမပြေါြ တကလြာရာ သီတာမွိုး အိပခြန်းနားအရောကြ ရဲသူမှာ သီတာမွိုးအား အိပခြန်းထဲ ဝငခြိုင်းကာ အပြငမြှ လော့ခသွော့ခတပြှီး စုမှနအြား ခိုးပြေးဖူးသော အိပခြန်းလေးဆီ လွှောကလြာခဲ့၏။
စုမှန် ယောငလြညလြညဖြှင့် လိုကပြါလာခဲ့ရသည်။အိပခြန်းထဲရောကလြငွြ ရဲသူမှာ တံခါးလော့ခရွင်း စုမှနအြား ကုတငစြောင်းတွင် ထိုငခြိုင်းလိုကြ၏။ ဓါးမှှောငအြား လကတ်ဈဖကကြ ကိုငကြာ တဆကထြဲ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနထေားဖြင့် ပုဆိုးခွှတခြရွာ ပေါငကြှားမှ ထောငမြတန်သေော လီးကြီးမှာ ခါရမ်း နတေော့သည်။
” အိုရျ … ရဲသူ … နင် နင် ……… ”
စုမှန် တဈကိုယလြုံး ကြကသ်ီးမှှေးများ ထလာကာ မကြန်ှာလေး ရဲတကလြာခဲ့၏။ ခငပြှန်းဟောင်း၏ လီးအား အကြည့်လှဲကာ မကြန်ှာလှဲထားလိုကြ တော့သည်။ ရဲသူမှာ စုမှန် ဆံနှယမြွားအား ပြတသ်ပရြင်း မေးစေ့လေးအား ဆှဲလှနလြိုကြ၏။ တဖြေးဖြေး စုမှန် မကြန်ှာနားလေး တိုးကပကြာ နူတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပပြဈသည်။ စုမှန် ခွဖြေားလကဖြွားများ အေးစကကြာ တဈကိုယလြုံး တုနယ်ငန်ေ၏။ တဈကိုယလြုံး အားအငခြွိနဲ့သလို ခံစားရပြီး အခွိန် ဘယလြောကကြှာသှားမှန်း မသိ ပေါငကြှားထဲ အရညမြွား စိမ့်ထွကန်သည်ေ။
” မှန် ”
” ဘာလဲ ”
ရဲသူ ခေါသ်ံက တုနခြါနသလေောကြ စုမှန် ဖြသေံက ပြတသ်ားလှ၏။
” ၁ လကို ၄ ရကလြောကြ … ငါနဲ့ … ပြနန်ပေေးပါလား ”
” ဒီမှာ … ရဲသူ … နငမြလိုချင်လြို့ … စွန့်ပစ်ခဲ့တဲ့ … မိန်းမတဈယောကကြို … တခွားယောင်ျကြား လကထြဲရောကမြှ … ပြနယ်ူချင်ရြအောင် …. ငါ …. အရူး မဟုတဘြူး ….။ ပြီးတော့ ……. နငလြည်း … အခု လကရြှိ မိန်းမနဲ့လေ …..။ နောကပြှီး … အခု ….. ငါ့ယောင်ျကြားပြည့်စုံက … ငါ့အပေါြ … ပေါြ …… ”
” တောဟြာ … အဲကောငအြကြောင်း … ထည့်မပြောနဲ့ ”
စုမှန် စကားအား အဆုံးသတခြှင့် မရလိုကြ။ ရဲသူမှာ ကုတငစြောင်းမှ ပကလြကလြှဲခပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပပြဈတော့သည်။ လကမြှ ဓါးက မလှတသ်ေး သဖြင့် စုမှနလြည်း အလိုကအြထိုကြ နပေေး နရေ၏။ ကြမ်းတမ်း ပြင်းရှလှန်းတဲ့ အနမ်းများအား ကြိတမြိတ် လကခြံ ပေးနမေိသည်။
ရဲသူမှာ လှတန်သေော လကတ်ဈဖကမြှ စုမှန်၏ ဖငသ်ားစိုငမြွားအား ညှဈခွကော ထမိနအြား ဆှဲခွှတန်ေ၏။ စုမှနမြှာလည်း သိစိတန်ှင့် မသိစိတ် ရောထွေးကာ ထမိနဆြှဲခွှတရြာတွင် ဖငကြှီးအား မသိမသာ ကြှပေးလိုကမြိ သည်။ ထမိနကြွှတသ်ညန်ှင့် ပေါငတ်န် ဖြေးဖြေးလေး နှစ်ဖကကြှားမှ အတွင်းခံဘောင်းဘီ အပါးလေးအောကြ အဖုတလြေးမှာ ဖောင်းကြှကာ ခပရြေးရေး မှငန်ရေ၏။
” အာ ….. မလုပန်ဲ့ ……. မလုပ် ….. လုပ် …… အဟင့် ဟင့် ”
ရဲသူမှာ အပေါမြှ မိုးခွကာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်ရောမှ ကိုယလြုံးအား အောကလြွှောပြီး ကုတငအြောကြ ဒူးထောကရြင်း စုမှနပြေါငခြှံအား ဆှဲစုပတ်ော့သည်။ ခငပြှန်းဟောင်းမို့ ဇနီးဖြစ်သူ၏ ကာမခလုပမြွားအား သိရှိနေ၏။ စုမှနမြှာ ပေါငအြတွင်းသားများအား ဆှဲစုပလြငွြ ဘယလြိုမှ မခံနိုငပြဲ ကာမသှေးများ ဆူပြကလြာလကြရြှိသည်။ ခေါင်းထောငကြှည့်ရာ ရဲသူလကမြှ ဓါးမှှောငမြှာ ကုတငပြေါြ ခထွားသညကြို တွေ့မှင် လိုကရြတော့၏။ ခန်ဓာကိုယအြား ပြုပြငရြင်း ဓါးမှှောငအြား လကတ်ဈဖကဖြှင့် ဆှဲယူလိုကမြိသည်။
ပေါငခြှံအား ဆှဲစုပန်သေော ရဲသူ ငယထြိပအြား ဓါးဖြင့် ထိုးစိုကရြန် ခွီတုနခြတွုန် ဖြစ်နရသေည်။ လကရြှိ လငဖြစ်သူ ပြည့်စုံအပေါြ သဈစာထားချင်မြိသည့် စိတကြ တဝကန်ှင့် လတတ်လော ကာမ အရသာလေးအား လကမြလှတခြငွသ်ည့် စိတကြ တဝကဖြှင့် စိတထြဲ လှနဆြှဲနမေိ၏။ ဆုံးဖြတခြကြတ်ဈခု ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုငခြကြာ လကအြား မှှောကြ၍ ရဲသူ ငယထြိပ် တည့်တည့်အား ဓါးမှှောငဖြှင့် စိုကခြလွိုကတ်ော့သည်။
” အ …….. အားးးးးးး ……… အားးးးးးးးးးးးး ”
ရဲသူဆီမှ အသံတော့ မဟုတ်။ သူမ ဓါးမှှောငဖြှင့ြ စိုကအြခွ အတွင်းခံဘောင်းဘီ အပြငမြှ စောကပြတလြေးအား ဖိယကခြံလိုကရြသဖြင့ြ ဓါးမှှောငမြှာ လမ်းတဝကတ်ှင် ပြုတကြကြာ တဈကိုယလြုံး ကော့ပြံရင်း သူမကိုယတ်ိုင် အောဟြဈ လိုကရြတော့သည်။ တဆကထြဲ ရဲသူမှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲ လကန်ိုကကြာ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းထဲ လကမြဖြင့ြ ဖိဆှဲရင်း ခေါင်းထောငန်သေော စောကစြိခေါင်းလေးအား ခွပေေးလိုကပြှန်၏။
အသိစိတကြ ငှင်းဆနန်ပမေယ်ေ့ မသိစိတကြ ခငပြှန်းဟောင်း၏ ကာမအထိ အတွေ့အောကြ မွောပါသှားရသည်။ တဖြေးဖြေး မောဟိုကလြာသလို ငှင်းဆနခြငွသ်ည့ြ စိတလြည်း မရှိတော့။ အတွင်းခံအား ဆှဲခွှတသ်ညန်ှင့ြ ပေါငတ်န် ၂ ဖကအြား အလိုလို ကားပေးနမေိသည်။
အမှှေးပါးပါးလေး ဖုံးအုပထြားသော စောကပြတ် လေးအား ရဲသူမှာ မယကရြတာ ကြာပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ မှတမြှတန်ိုးနိုး ယကပြေးနေ၏။ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းအတိုင်း လွှာထိပဖြှင့ြ ထိုးဆှဲကာ အပေါဘြကြ အစိလေးအား ဆှဲစုပပြေးတိုင်း စုမှနတ်ဈယောကြ ခါးလေးကော့ကာ ပေါငတ်နလြေးများ တဆတဆြတ် တုနန်ရှောသည်။
ရဲသူမှာ ခေါင်းလေး မော့ကာ ကော့ပြံနသေော ဇနီးဟောင်းလေးအား တဈခကြကြှည့ပြှီး စောကပြတလြေးအား ဘယလြကဖြှင့ြ ဖြဲရင်း အစိလေးအား သှားဖြင့ြ ဖိကိုကြ ပြန်၏။ ညာလကမြှ လကခြလယန်ှင့ြ စောကခြေါင်း ပေါကထြဲ သှင်းကာ မှှပေေးစဉြ စုမှနတ်ဈယောကြ ဟနမြဆောငန်ိုငပြဲ ကုတငပြေါတ်င် ခွဖြေားထောကြ ခါးကော့ တကလြာကာ စောကရြညမြွား ထောငပြန်း နတေော့၏။
” အာ …… အမလေးးးး … မရတော့ဘူးးးးး ……. ရှီးးးးးး … အမလေး ….. ထွကြ ….. ထွကြ …… ထွကကြုနပြှီ ….. အဟင့ြ ဟင့ြ ….. အ ….. အားးးးး ….. အားးးးးးး ”
” မှန် ”
” ဟင် ”
” ကောင်းလား ”
စုမှန် မဖြရေဲ။ မကြန်ှာလေးရဲကာ ခေါင်းငုံ့ထားမိသည်။
” ကောင်းလား … ဖြပေါ … မှနရြယ် …။ ဟိုးအရငကြ … လငမြယားတွပေဲလေ … ရှကမြနပေါနဲ့ ”
ရဲသူမှာ အရညရြှှဲကာ ဖောင်းကြှနသေော စောကပြတအြား လကဖြဝါးဖြင့ြ ခပဆြကဆြကြ ပုတရြင်း ထပမြေးနပြန်ေ၏။
” အ ………… အမေ့ ……….. ဟုတ် ဟုတ် ”
စုမှန် ယောငရြမ်းဖြပြေီးမှ ရှကသ်ှေးကြှယကြာ မကြန်ှာလေး ရဲတကလြာရတော့သည်။
” ဘာကို … ဟုတတ်ာလဲ … မှနရြဲ့ ”
” အာ ”
စုမှနတ်ဈယောကြ ရဲသူအား ကြောပေးကာ ခပကြှေးကြေး လှဲနလေိုကြ၏။ အမှနတ်ကယလြည်း ခငပြှန်းဟောင်းမှ စောကပြတလြေးအား စိတထြငတ်ိုင်း လုပန်သညေကြို မငှင်းမိသဖြင့ြ သူမကိုယသ်ူမ နားမလညန်ိုငတ်ော့ပေ။
” လငမြယားချင်ြးပဲ … မှနရြယ် … မရှကန်ဲ့တော့နောြ ”
” ဟင် ”
အရငခြွိနမြွားတွင် ရဲသူမှ လငမြယားလို့ ပြောတိုင်း စိတထြဲ နားကြည်းခကြဖြှင့ြ မခံမရပန်ိုင် ဖြစ်မိပမယေ့ြ အခုခွိန် ရငထြဲ တရှိန်းရှိန်းဖြင့ြ စိတလြှုပရြှားမှု ပြင်းထနန်မေိ၏။
” အခုမှ … ဘာလငမြယားလဲ … ဟှန့ြ ”
မကြဝြန်းရှဲကြီးများဖြင့ြ လညပြှနကြှည့ကြာ ပစွခြွှဲခွှဲလေး ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ ရဲသူမှာ စိတထြဲ ကြညန်ူးနရေ၏။ ဇနီးဟောင်းလေးအား ပထမခွလှမြေး အောငမြှငသ်ှားသဖြင့ြ ဒုတိယ အဆင့်တကရြန် ကြိုးစားတော့၏။
” ကဲ … ထထိုငပြှီး … မကြလြုံးလေး မှိတလြိုကြ … မှန် ”
စကား ထပမြပြောချင်သ်ဖြင့ြ စုမှနမြှာ ဒူးထောကြ ထိုငရြင်း မကြလြုံးလေး မှိတပြေးလိုကသ်ည်။
” ပါးစပလြေး … ဟပေးနောြ ”
ဘာလုပမြယမြှန်း မသိသောလြည်း ခငပြှန်းဟောင်း ဆန်ဒအတိုင်း နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးအား ဟပေး လိုကြ၏။ အလှယတ်ကူ နမ်းရှိုကခြှင့ရြစရန်ေ လွှာတဝကခြန့ြ ထုတပြေးထားမိသည်။ ခဏအကြာ သူမ ခေါင်းလေးအား ရဲသူလကန်ှဈဖကြ ကရွောကလြာကာ နှာခေါင်းဝလေးထဲ ညှီစို့စိုအနံ့လေး တိုးဝငလြာ၏။ စိတထြဲ စနိုးစနောကလြေး ဖြစ်လာစဉြ လွှာဖြားလေးပေါြ ပူပူနှေးနှေး အသားစိုငတ်ဈခု ထိကပလြာသဖြင့ြ မကြလြုံးဖြင့်ကြည့်မိသည်။
” အု …. ဝု … ဖလု …. ဝူး ….. ပလှပ် ပလှပ် ”
စုမှန် မကြလြုံးလေး ပြူးထွကလြာတော့၏။ သူမ ပါးစပလြေးထဲ ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူ၏ လီးကြီး တိုးဝငလြာနသည်ေ။ ခေါင်းနောကဆြုတရြာ နောကကြသွှားခဲ့ရ၏။ ရဲသူ၏ သနမြာသော လကန်ှဈဖကကြ သူမခေါင်းအား ဖမ်းထိန်းကာ လီးအရင်းထိ ဖိသှင်းနတေော့သည်။ ဟိုးအရင် လငမြယားဘဝ ရဲသူ မူးလာတိုင်း ပါးစပအြား လိုးနကြမေို့ ရုန်းကနရြန် မကြိုးစားတော့ပဲ လညပြင်းကြှကသ်ားများ လွော့ခကြာ လညခြွောင်းထဲ လီးကြီးအား ဖြည်းဖြည်းချင်ြး မွိုခပြဈ၏။ မကြာခင် ပါးစပထြဲ လီးဝင် လီးထွကသ်ံ ခပတ်ိုးတိုးလေး ပေါထြှကလြာတော့သည်။
” အားပါး ….. ကောင်းလိုကတ်ာ …. မှနရြယ် …. တောပြှီ …. လိုးကြစို့ ”
ရဲသူမှာ စုမှနပြါးစပထြဲမှ လီးအား ဆှဲထုတလြိုကရြင်း တိုးတိုးလေး ကပပြှောကာ နားရှကဖြွားလေးအား လွှာဖြင့ယ်ကပြှီး ဆှဲစုပပြေးသည်။ စုမှနကြိုယလြေး ဆကကြနဲ့ တုနသ်ှားပြန်၏။ သူမ ကိုယလြုံးလေးအား ကုတငပြေါြ မှောကယ်ကြ အနထေားနှင့ြ ရဲသူမှာ ဖိကပထြားလိုကသ်ည်။ ဒါလည်း သူမ အကြိုကြ တဈခုပင်။ ဖငကြှားထဲ လီးဖြင့ထြောကကြာ မှှပေေးတိုင်း ကာမသှေးများ အမြဲဆူပြကလြာရ၏။ ရဲသူမှာ ဇနီးဟောင်းလေးအား ရမျမကစြိတ် ကြှလာအောင် အမွိုးမွိုး နိုးဆှပေးနတေော့သည်။
ဖငကြှားလေးထဲ လီးဖြင့ထြောကပြှီ ဂုတသ်ားလေးအား ဆှဲစုပပြေးပြီး ခဏအကြာမှာ လေးဖကကြုန်း အနအထေားဖြစ်ရန် ခွိုင်းကြားထဲ လကလြွိုသှင်းကာ ဆှဲမလိုကြ၏။ လေးဖကထြောကြ အနအထေား ဖြစ်သှားသညန်ှင့ြ ရဲသူ လကခြွောင်းများက စုမှန် ဖငကြှီးနောကမြှ ဒူးထောကလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ နို့သီးခေါင်းနှစ်ဖကအြား စမ်းပြီး ပြတခြွပေေးနေ ပြနသ်ည်။
” အ ”
စုမှနန်ူတခြမ်းလေးမှ အ ကနဲ ညည်းသံလေး ထွကသ်ှားမိ၏။ ခါးလေးခွကကြာ ဖငကြှီးကို ရသလောကြ ထောငပြေးရင်း ထောကထြားသော ဒူးနှစ်ဖကအြား ကားပေးလိုကပြှနသ်ည်။ လကခြွောင်းများနှင် နို့အုံနှစ်ဖကြ ခွခေံနရရေင်း လေးဖကထြောကြ ခါးကော့ ပေးထားသဖြင့ြ ပေါငကြှားမှ ပြူးထွကန်သေော အဖုတလြေးအား ဒုတိယအကြိမ် အယကခြံရကာ စောကရြညမြွား ပြကကြနဲ့ ထွကကြလွာရ၏။ စောကခြေါင်းပေါကထြဲမှ အရညမြွား ထွကသ်ှား သညန်ှင့ြ ရှကစြိတကြှောင့ြ မကြန်ှာလေး ရဲတကြ လာတော့သည်။ ခငပြှန်းဟောင်းရှေ့ ရမျမကစြိတမြွား ထကြှနသညေကြို ထိန်းရင်း အသံထွကြ မညည်းမိအောင် အောကန်ှုတခြမ်းအား ကိုကထြားလိုကြ၏။
” ရှီးးးးး …. အရငလြို …. ရှှဲနတောပဲ … မှနရြယ် ….။ ငါ … ဒီလို … စောကရြညရြှှဲတဲ့ …. အဖုတလြေးကို … မလိုးရတာ ကြာပြီဟာ ”
🏵️( အခန်း ၂ )🏵️
ရဲသူ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ စောကဖြုတလြေးထဲ ဗစွကြနဲ့ လီးက တိုးဝငလြာတော့သည်။ မဝငတ်ာ ကြာပြီ ဖြစ်သော ခငပြှန်းဟောင်း၏လီးကြီး စောကပြတ် လေးထဲ ဝငလြာသဖြင့ြ စုမှနတ်ဈယောကြ ရငတ်ှေ တဒိုင်းဒိုင်း တုနခြါနရေ၏။ ခေါင်းလေးမော့ကာ လညပြှနဆြှကြညေ့ရြင်း ဖငအြား မသိမသာ ကော့ပေးလိုကသ်ည်။ ရဲသူကလည်း ဇနီးဟောင်းလေး၏ တုန့်ပြနခြကြအြား ခကြခြငွြး နားလညလြိုကြ၏။ လီးအရင်းထိ ပစ်ဆောင့ကြာ ကပထြားရင်း ခါးအားဖြင့ြ စောကခြေါင်းထဲ မှှပေေးနသည်ေ။
” အာကြာ …… ကောင်းတယ် ……… အဟင့ြ ဟင့ြ …… အရငလြို ……. ဟိုကြာ …… အင်း …… ဟုတ် ဟုတ် ……. ဟုတတ်ယ် ”
စုမှန် အသံထွကြ ညည်းလိုကတ်ော့၏။ စကားမဆုံးခင် စုမှန် ခံယူချင်သ်ော ဆန်ဒလေးအား ရဲသူမှ ခကြခြငွြး ဖြည့ဆြည်းပေးနသည်ေ။ စောကခြေါင်း လေးထဲ လီးအရင်းထိ ကြိတမြှှပေေးရင်း အစိလေးအား ဖိခွပေေးလိုကပြှန်၏။
” အင်းဟင်း …….. ရှီးးးးးး ……. ရှီးးးးးးးး ……. ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ”
စောကပြတထြဲ လီးဝငန်မှတေော့ သူမအတွကြ မထူး တော့ပေ။ အနိုငကြငွ့ြ လိုးနသညေဟြု မတွေးမိ တော့ပဲ လကရြှိယောကြွား ပြည့စြုံထကြ အပြုစုအယုယ ကောင်းသော ခငပြှန်းဟောင်းအား ဖငကြှီး ကော့ပေးရင်း အလိုးခံနမေိသည်။
” အ ………. အားးးး ……… အိုး ……… ရှီးးးးးး …….. ကောင်း ……. ကောင်း …….. ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ……… ဆောင့ခြငွြ ….. ဆောင့တ်ော့နောြ ……. ယောကြွား ……….. ရှီးးးးးး ”
စုမှနပြါးစပမြှ ရောငပြှီး ယောကြြားလို့ ထွကသ်ှားမိ သဖြင့ြ ရဲသူ စိတထြဲ အားရကြနပေကြာ မီးပြင့ြ မတတ် ဆောင့လြိုးပေးတော့၏။ ဒဈနောကဖြွားထိ ထုတကြာ လီးအရင်းထိ ပြနဆြောင့လြိုးပေးသဖြင့ြ စုမှနတ်ဈယောကြ အသဲခိုကအြောင် ကောင်းနရှောသည်။
” ဗစွြ …… အ ….. ဖြပဖြှပ် ……. အားးးး …… ဘှတ် ……. အမလေးးး …… ဇွိ …… ဗှိ ……. ဘှတ် ….. အ အ ”
ရဲသူ၏ မနားတမ်း ဆောင့ခြကြမြွားအောကြ အသံထွကည်ည်းကာ လီးအရသာအား ခံယူနတေော့၏။ လီးကြီး ဆောင့ဝြငလြာတိုင်း အိပယ်ာခင်းအား ခပတ်င်းတင်း ဆုပကြိုငထြားရင် ဖငကြှီး ရမ်းခါ နပြနေသ်ည်။ ခဏအကြာ ခငပြှန်းဟောင်း၏ ထိထိမိမိ လိုးခကြမြွားအောကြ ကိုယလြုံးလေး တဆကဆြကတ်ုနကြာ အထွဋအြထိပ် ရောကရြှိသှားရ၏။ စောကရြည် ပန်းထုတရြင်း အလိုအလွောကြ စောကခြေါင်း အတွင်းသားများက လီးတနအြား ညှဈပေးနရော ရဲသူ လီးကြီးမှာလည်း ဒုတကြနဲ့ ဒုတကြနဲ့ ကဉွတ်ကလြာကာ လရညမြွား ပန်းထည့ပြဈတော့ သည်။
” အင့ြ ….. ဗစွြ ……. အားဟား …… ဘှတ် …… ဇွိ …… ဗစွြ …..ဘှတ် …….. အ ……… အ …….. ကောင်းလိုကတ်ာ ……… မှနရြယ် ”
ရဲသူ ညည်းရင်း လရညမြွား ပနထြုတန်ကော ကုနသ်ညန်ှင့ြ စုမှန် အဖုတလြေးထဲမှ ဆှဲထုတ် လိုကြ၏။ စုမှန် ကိုယလြုံးလေးအား ပကလြကလြှန် လှဲခိုင်းပြီး ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား ဆှဲမှှောကကြှေး လိုကရြင်း ပူပူနှေးနှေး လိုးထားသော အဖုတလြေးအား အကြိအခွှဲများ ပြောငစြငအြောင် ယကပြေးပြနသ်ည်။ စောကပြတန်ီတာရဲလေး ပြောငစြငမြှ ဒူးထောကလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ စုမှနကြိုယလြုံးအား ခွလွှောကရြင်း နို့အုံနားအရောကြ လီးအား မကြန်ှာပေါြ တငပြေးလိုကြ၏။ စုမှနမြှာ သူမစောကရြည် များနှင့ြ လရညမြွား ပေးကပန်သေော ရဲသူလီးအား ညာလကလြေးဖြင့ြ အရင်းနား ဆုပကြိုငန်သည်ေ။
လရညထြှကပြှီးခါစ မပြော့မမာ အနအထေားနှင့ြ လီးကြီးမှာ စုမှန် လကထြဲ ဆကကြနဲ့ ၃ ခကြခြန့ြ လှုပရြမ်းပြီးမှ စိုကကြသွှား၏။ လီးထိပအြား နဖူးပေါတ်ငကြာ ပြတရြင်း ပါးပြငန်ုနုလေးပေါြ ၂ မိနဈခန့ြ တငပြှတလြိုကြ၏။ မကြန်ှာတပြငလြုံး လီးအရညပြှားပေါြ ကပန်သေော အကြိအခွှဲများနှင့ြ အားရအောင် ပြတပြှီးမှ နူတခြမ်းဖူးဖူးလေး ဟကာ လီးထိပအြား ငုံစုပလြိုကတ်ော့သည်။ စုမှနပြါးစပထြဲ ဒဈဖူး မှုတသ်ညန်ှင့ြ ရဲသူမှာ ခါးအားဖြင့ြ လီးအရင်းထိ ဝငအြောင် ဖိသှင်းနေ၏။ ၁၅ ခကြခြန့ြ အထုတအြသှင်း လုပကြာ လီးအရညပြှားပေါမြှ လကကြနွြ အကြိအခွှဲများ ပြောငစြငမြှ လီးအား ဆှဲထုတပြဈသည်။
စုမှနတ်ဈယောကြ သူမ ပါးစပရြှေ့ တံတွေး များဖြင့ြ ပြောငလြကန်သေော လီးအား မကမြကမြောမော ကြည့်ကြာ ဒဈဖူးအား ပါးခွကအြောင် ခပပြှင်းပြင်း ဆှဲစုပပြှီးမှ ပြနထြုတပြေးလိုကတ်ော့၏။
” သီတာဆီ … ခဏ သှားချင်တ်ယ် ”
ကုတငပြေါြ ပကလြကအြနထေားနှင့ြ ၂ ယောကသ်ား အနားယူရင်း စုမှနဆြီမှ အသံထွကပြေါလြာ၏။
” ဟူးးးးး …… ဒီလောကဆြို ……. ငါ ကြနပေပြါတယ် ….. မှနရြယ် …..။ ရော့ …… သီတာမွိုး … အိပခြန်းသော့ … ဖုန်း …… ဒါ …… မှန့ကြားသော့ ”
ရဲသူမှာ ဇနီးဟောင်း၏ ပါးပြငလြေးအား နမ်းရင်း သူယူထားသော သော့များနှင့ြ ဖုန်းများ ပြနပြေးလိုကတ်ော့သည်။ အဝတအြစားများ ပြနလြည် ဝတဆြငကြာ စုမှနတ်ဈယောကြ အိပခြန်းထဲမှ ထွကလြာခဲ့လိုကြ၏။
” ကြှိ ……… ကြှီ …… ဟင် …….. မှန် …… မှန် ……. နင် နင် ……. နင် အဆငပြှလေား ”
တံခါးဖြင့ြ ဝငလြိုကသ်ညန်ှင့ြ စိုးရိမတ်ကြီး မေးရင်း ပြေးလာဖကသ်ော သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သီတာမွိုး အား ခပတ်င်းတင်း ပြနဖြကထြားလိုကသ်ည်။
” ပြေ …….. ပြေ …….. ပြပေါတယ် ……… သီတာ ရဲ့ …… ဟူးးးးးးးးး ”
စုမှနမြှာ သီတာမွိုးအား ပြနဖြှရင်ေး သကပြှငရြှည် ကြီး ခလွိုကမြိ၏။
” နင် …… အဆငပြှရင်ေ …. ပြီးတာပဲဟာ ……။ ဒါနဲ့ ……… ရဲသူရော ”
” သူရှိသေးတယ် ……… ငါနင့ကြို ……. စိတ် ပူ လို့ ……. လာကြည့်တ်ာပါ ”
” တောသ်ေးတာပေါ့ ….. မှနရြယ် …..။ ရဲသူက ……. နင့ကြို ……… တဈခုခုလုပ် ……. ဟင် …….. ”
မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဖကထြားရင်း သီတာမွိုးမှာ နှာခေါင်းဝထဲ ညှီစို့စို့အနံ့လေး ရမိသဖြင့ြ စုမှန် မကြန်ှာအား စိုကကြှည့မြိ၏။ စုမှနမြကြန်ှာ နုနုလေးပေါြ ကပန်သေော အဖြူဖတလြေးများအား ကြည့်ကြာ တစုံတခုအား တွေးမိလိုကသ်ည်။
” မှန် …….. နင် ……. နင် …….. နငတ်ို့ ”
” ငါ့ … ငါ့ …. အဟင့ြ …. ငါ့ကို …. နားလညပြေးနောြ ……. သီတာ ……… အဟင့ြ ဟင့ြ ”
” အင်းးးးး ….. မငိုပါနဲ့ … မှနရြယ် … ငါ နားလညတ်ယ် ……။ ဘာဖြစ်ဖြစ် ……… နငကြ ငါ့သူငယခြငွြးပဲ …….။ နင့ဘြကြ ……… ငါ အမြဲရှိနမှောပါ ”
သီတာမွိုးမှာ မကြရြညမြွားနှင့ြ စိတရြှုပန်သေော သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စုမှနအြား ခပတ်င်းတင်း ဖကကြာ အားပေးစကား ပြောပေးနေ၏။
သီတာမွိုးတဈယောကြ စုမှနမြကြန်ှာပေါမြှ အဖြူဖတလြေးများအား ကြည့်ရြင်း ရဲသူနှင့ြ လိုးခဲ့သညကြို ရိပမြိလိုကသ်ည်။ ရဲသူနှင့ြ လငမြယားဘဝ အတူ နထေိုငစြဉြ အထွဋထြိပရြောကပြှီးတိုင်း စုမှနမြှာ ရဲသူမကြန်ှာအား ခွပြတသ်လို ရဲသူကလည်း စုမှန် မကြန်ှာအား လိုးပြီးခါစ လီးဖြင့ြ ပြတပြေးတတကြှောင်း ပြောပြဖူး၏။
” ဒါနဲ့ … နင့ဘြကြီး ……. ညနေ ဘယအြခွိန် ပြနလြာမှာလဲ … သီတာ ”
” ၅ နာရီလောကမြှပါ …… ဘာလို့လဲ … မှန် ”
” အခု … ၂ ခကြခြှဲဆိုတော့ … နောကထြပ် … ၂ နာရီ ကြောကြွောလြောကြ … အခွိနရြသေးတာပေါ့ ”
” ဟမ် … နင် ……… ရဲသူနဲ့ …… နေဦးမလို့လား ”
” အင်း ”
စုမှနမြကြန်ှာလေး ပြောရင်း ရဲတကလြာ၏။
” ကဲ … ဒါဆိုလည်း … ငါ …… နငတ်ို့စားဖို့ … တဈခုခု သှားဝယလြိုကမြယ် …. လှတလြှတလြပလြပ် …… နတေော့ ”
သီတာမွိုးမှာ လူချင်ြးခွာပြီး ကားသော့လေး ယူကာ အိပခြန်းထဲမှ ထွကခြှာသှားတော့သည်။ စုမှနမြှာ သီတာမွိုးကားလေး ခွံဝင်းထဲမှ ထွကသ်ှားပြီး ခွံဝင်းတံခါးစိကာ အိမထြဲပြနဝြငလြာခဲ့၏။ အိမထြဲ ရောကသ်ညန်ှင့ြ အပေါထြပတ်ကရြာ လှကေားတဝကြ၌ သူမကိုယသ်ူမ ပြနစြဉြးစားနရှောသည်။
အခုခွိန် သူမကားသော့ ပြနရြသဖြင့ြ အိမပြှနလြငွြ ရနသညေကြို မပြနပြဲ ရဲသူ၏ အထိအတွေ့အား ခံယူချင်န်ေ၏။ စဉြးစားရင်း ခွလှမြေးများက လှကေား အတိုင်း တကလြာကာ ရဲသူရှိသော အခန်းရှေ့ ရောကရြှိလာခဲ့ပြနသ်ည်။ ညနေ ၄ နာရီ ခွဲအထိ ဝေးကြာခဲ့ရသော အခွိနကြာလများအတွကြ အတိုးခွ ဆကဆြံခဲ့ပြီး သီတာမွိုး ပြနလြာမှ ပါလာသော အစားသောကမြွား စားသောကကြာ လမ်းခွဲပြနခြဲ့ကြတော့၏။
——————————–
စုမှန် အိမပြှနရြောကသ်ညန်ှင့ြ ခွံဝင်းထဲ လငဖြစ်သူ ကားလေး မရောကသ်ေးသဖြင့ြ အိပခြန်းထဲ လွှောကလြာရင်း နံဆောန်သေော အဝတအြစားများ ခွှတပြဈလိုကြ၏။ ဘောလြီခွှတပြှီးသညန်ှင့ြ အတွင်းခံဘောင်းဘီအား ခါးညှတပြှီး ဒူးမှှောကခြွှတရြာ လရညန်ံ့ စောကရြညန်ံ့ မှှနထြူနေ၏။ အဝတဟြောင်းခွင်းထဲ ပစ်ထည့်ကာ အိပခြန်းအတွင်းရှိ ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့သည်။ ပြည့စြုံ ပြနလြာခွိန် ရချိုး အဝတအြစားလဲကာ ခွံတံခါး ကိုယတ်ိုင် ဖြင့ပြှီး ဆီးကြိုလိုကြ၏။
” မောင် …… ရအရေငခြွိုးမှာလား … ထမင်း အရငစြားမှာလား ”
” ရအရေငခြွိုးလိုကမြယ် … မှနကြ …… ထမင်းပြဲ ပြငထြားလိုကန်ောြ ”
လငမြယား ၂ ယောကြ ညစာစားပြီး အိပယ်ာဝငခြွိန် စုမှန် အခကတ်ှေ့နရသေည်။ ခငပြှန်းဟောင်းနှင့ြ တဈနကေုန် လိုးထားသဖြင့ြ အဖုတလြေးမှာ ကြိန်းစပန်ေ၏။ ပြည့စြုံ စနမ်းသညန်ှင့ြ ကုတငပြေါြ ပကလြကအြနထေားမှ ထထိုငရြင်း လီးအား ကုန်းစုပတ်ော့သည်။
” ရှီးးးးးးးးး ….. အားးးးးးး ….. ထုတ် ထုတ် ….. ထုတတ်ော့ …… မှန်… ပါးစပထြဲ … ပြီးသှားလိမ့မြယ် …. အ …… အ ”
စုမှနမြှာ လီးကို ပါးစပထြဲ ငုံထားပြီး လီးထိပ် အပေါကလြေးကို လွှာနဲ့ ထိုးပေးလိုကသ်ဖြင့ြ ပြည့စြုံမကြန်ှာရှုံ့ပြီး ညည်းနရသေည်။ ပြည့စြုံ မကြန်ှာအား ကြည့်ကြာ လီးကို ပါးစပကြ ထုတပြေးလိုကြ၏
” ပါးစပထြဲ … ပြီးလိုကပြေါ့ မောငရြဲ့ … ဘာဖြစ်လဲ ”
” ဟာ … မောငကြ မှန့ကြို …. လိုးချင်သ်ေးတာလေ ”
” မှနကြ …. စုပခြငွသ်ေးတာ မောငရြဲ့ …. စုပရြတာ မဝသေးဘူး ”
စုမှန် လငဖြစ်သူ စကားအား မစောင့တ်ော့ပေ။ လီးထိပအြား ဆှဲစုပရြင်း လကကြလည်း ဂွင်းထု ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ အလိုးခံလို့က မဖြစ်။ အဖုတလြေး ကြိန်းနသဖြေင့ြ လငဖြစ်သူ လရညထြှကရြန် ကြိုးစားစုပတ်ော့၏။ ၅ မိနဈခန့အြကြာ ပါးစပထြဲ လီးထိပလြေး တဒုတဒြုတန်ှင့ြ တင်းလာသဖြင့ြ လီးအားထုတပြေးလိုကသ်ည်။ လဥများ ညှဈခွကော ခပသ်ှကသ်ှကြ ထုပေးရာ ပြည့စြုံကိုယကြှီး ဆကကြနဲ့ တုနလြာကာ လရညမြွား တဖြောဖြော ပန်းထွကြ နတေော့၏။
ပြည့စြုံ အိပသ်ှားသောလြည်း စုမှနတ်ဈယောကြ အိပမြပြောသ်ေးပေ။ ဟိုလိမ့ြ ဒီလိမ့ဖြှင့ြ အတွေးများက အတိတဆြီသို့ ရောကရြှိသှားရသည်။
////////////////////////////////////
စုမှန် အပြိူဖောဝြငကြတည်းက နို့အုံမောကမြောကန်ှင့ြ ခါးသေးကဉွလြေးအောကြ ဝိုင်းစကြ အိကား လာသော ဖငသ်ားစိုငမြွားကြောင့ြ ပိုးပန်းသူများ များပြားလာသည်။ သို့သောြ မအတဈေခု သမီးတဈခုမို့ အထကတ်န်းကြောင်းပြီးလို့ တကျကသိုလ် ပထမနှစ် ရောကတ်ဲ့အထိ အခစွရြေး စိတမြဝငစြားပဲ စာကိုသာ ဖိကြိုးစားခဲ့၏။ တဈနေ့တခွား အလှသှေးပိုမိုကြှယဝြလာသော စုမှနအြား အသဲအသန် ကြိုးစားသူများထဲမှ တကျကသိုလ် နောကဆြုံးနှစ်တွင် ဇွဲနိုငအြား စိတတ်ိုင်းကြ ရှေးခယွလြိုကြ၏။ ဇွဲနိုငမြှာ အနအေေးကာ စကားပြော ခွိုသာ၍ စုမှနအြား တုနန်အေောင် ခစွရြှာသည်။ ရည်းစားဘဝ စုမှန် သဘောကြ နလောခဲ့၏။ စုမှန် ခွင့ပြှုသလောကသ်ာ ကြနပြေ နှစ်သိမ့တ်တသ်ည်။ ကြောင်းပြီး သောလြည်း စုမှနအြိမသ်ို့ ဇွဲနိုငအြား ဝငထြှကခြှင့ြ ပေးထားခဲ့သည်။
” စုမှန် … အလုပရြနပြေီဆို ”
” အင်း … လောလောဆယ် စတိုးဆိုင် တဈခုမှာ … ဝငလြုပန်တော ”
” ဟူးးးး ”
” ဘာဖြစ်တာလဲ … ဇွဲနိုငရြဲ့ ”
” ငါတို့ ၂ ယောကြ ဘဝက … နီးစပဖြို့ လှယပြါ့မလား …။ အခုထိ ငါလည်း ကြောင်းသာပြီးတာ … အလုပကြ မရှိသေးဘူး ”
” စိတဓြာတ် မကပြါနဲ့ … ဇွဲနိုငရြယ် … ငါတို့ ကြိုးစား ရမှာပေါ့ ”
စုမှန်၏ မိခငဖြစ်သူ မှေးရပမြှေ ခဏပြနသ်ှားသဖြင့ြ ဇွဲနိုငမြှာ နတေိုင်းလိုလို ရောကရြှိနသည်ေ။ တဈနေ့တခွား ပိုပိုလှလာသော ခစွသ်ူလေးအား စိတမြခတွော့။ အတူနချင်ေသ်ောလြည်း ဘဝတဈခု တညဆြောကဖြို့ အလုပအြကိုငကြ မရှိသေးပေ။ ဒီနေ့ မနကပျိုင်း ခကြပြှုတပြှီး ရမချိုးခင် ထမိနရြငလြွား နှင့ြ သန့ရြှင်းရေးလုပန်စဉြေ ဇွဲနိုင် ရောကလြာသဖြင့ြ စကားထိုငပြှောနသည်ေ။ စကားပြောရင်း ဇွဲနိုငတ်ဈယောကြ စုမှနအြား သိုင်းဖကကြာ ရငလြွားထားသော ထမိနအြပြငမြှ နို့အုံအား ဆုပန်ယရြင်း နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပပြဈသည်။ စုမှနမြှာလည်း ဇွဲနိုင် ပုဆိုးအပြငမြှ ပေါငကြှားထဲနိုကကြာ လီးအား ပြတသ်ပပြေးနပြန်ေ၏။
” ခစွတ်ယ် … စုမှနရြယ် ”
ဇွဲနိုငမြှာ ပါးစပမြှ တတွတတ်ှတပြှောပြီး နို့သီးခေါင်း စို့ရင်း ပေါငကြှားထဲ နိုကန်ရော စုမှနတ်ဈယောကြ ဇွဲနိုငလြီးအား ခပတ်င်းတင်း ဆုပကြိုငထြားကာ ရငဘြတလြေး ကော့ပေးလိုကသ်ည်။
” ဟင်းဟင်း ……… အဟင့ျ ………. အိုးးး ”
စုမှန် မကြလြုံးလေး စင်းလာပြီး ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ဖြဲပေးစဉြ ဇွဲနိုငမြှာ ထမိနအြောကန်ားစထဲ လကသ်ှင်းကာ စောကခြေါင်းလေးထဲ လကခြလယလြေးဖြင့ြ စောကရြညမြွား စီးကလွာသညအြထိ လကန်ှင့ြ လိုးပေးနသည်ေ။
” အ … အားးး …… ပြီး ….. ပြီး … ပြီးပြီ ဟာ ”
စုမှနကြိုယလြေး တုနလြာကာ ဇွဲနိုငလြီးအား ပုဆိုးအပြငမြှ ခပမြှနမြှန် ထုပေးနပြနေသ်ည်။ ခဏအကြာ စုမှနလြကထြဲ ဇွဲနိုငလြီးမှာ တင်းကနဲ တင်းကနဲ သှေးတိုးလာပြီး ပုဆိုးထဲ လရညမြွား တဖြောဖြော ပန်းထုတန်တေော့၏။ ဇွဲနိုငပြှနသ်ှားသညန်ှင့ြ အိမရြှေ့ တံခါးနားထိ လိုကပျို့ပေးလိုကသ်ည်။
” ညနေ … တဈခေါကြ လာမယန်ောြ … စုမှန် ”
” အင်းပါ … လာခဲ့ … အမေ … ပြနမြလာသေးပါဘူး ”
စုမှနတ်ဈယောကြ ဇွဲနိုငအြားပြောရင်း အိမရြှေ့တံခါး စိကာ အိမထြဲ ပြနဝြငလြာသည်။ ရချိုးရန် နောကဖြေးခန်းလွှောကရြင်း ဧည့ခြန်းထဲအဖြတ် သူမနှင့ဇြှဲနိုငတ်ို့ အတူထိုငခြဲ့သော ခုံလေးအား ကြည့်မြိရာ မကြမြှောငလြေး တွန့သ်ှားမိ၏။ ဇွဲနိုင် အိမပြှနသ်ှားရာ စားပြဲခုနပြေါြ ဖုန်းမေ့ကနွရြဈခဲ့ တော့သည်။ လှမ်းခေါရြန် စဉြးစားပြီးမှ ညနလောမှ ပြနပြေးတော့မညဟြု ဆုံးဖြတကြာ ဖုန်းအား ကောကယ်ူရင်း ဘာရယမြဟုတ် ဖုန်းဖြင့ြ ကြညမြိ လိုကြ၏။
” ဟင် ”
ဖုန်းဖြင့သ်ညန်ှင့ြ ကြည့်လြကစြ ဇာတကြားကြောင့ြ စုမှနတ်ဈယကြေ ဟငကြနဲ့ ယောငထြှကသ်ှားရပြနသ်ည်။ အံသှမှငသ်ကရြင်း မကြစြိရှကသ်လို ဖြစ်သှားပမေဲ့ အကြည့်ြ မရှေ့နိုငတ်ော့ပေ။ အခုမှ စုမှန် သဘောပေါကသ်ှားရသည်။ ဇွဲနိုငတ်ဈယောကြ သူ့အိမတ်ှင် ဇာတကြားကြည့်ရြင်း မနနေိုငသ်ဖြင့ြ သူမဆီလာက အာသာဖြသှေားချင်ြး ဖြစ်ပုံရ၏။ မတတ်ပရြပလြကြြ အနထေားမှ ခုံပေါပြှနထြိုငကြာ ရချိုးရန် မေ့သှားပြီး ဇာတကြားအား ကြည့်န်မေိသည်။
ရတေံခွနဘြေးနား မိန်းမချောလေးမှာ ခစွသ်ူကောငလြေး လီးအား စုပပြေးနရော လီးကြီး ထောငမြတလြာ၏။ ခဏအကြာ ကောငလြေးမှာ ထရပပြှီး ကြောကတ်ုန်းပေါြ ထိုငန်သေော မိန်းမချော ပါးစပအြား ဆှဲလိုးတော့သည်။ စုမှနတ်ဈယောကြ လောလောလတလြတ် ဇွဲနိုင် လကန်ှင့ြ လိုးပေးထားသဖြင့ြ စောကရြညထြှကထြားသောလြည်း ဖုန်းထဲမှ ဂပြန် အခစွဇြာတလြေးကြောင့ြ ကာမစိတလြေး ပြနကြှှလာရ၏။ မိန်းမချောလေးမှာ ပါးစပ် အလိုးခံရသဖြင့ြ မကြလြုံးလေး ပြူးထွကလြာကာ လညပြင်း ကြောများ ထောငလြာရှာသည်။
စုမှနစြိတထြဲ ဇွဲနိုငမြွား သူ၏လီးဖြင့ြ ပါးစပထြဲ လိုးခဲ့လငွဟြု တွေးမိသညန်ှင့ြ အဖုတလြေးထဲ ဆဈကနဲ့ ဖြစ်ကာ စောကရြညမြွား အိုငလြာပြန်၏။ ဖုန်းအား စိုကကြှည့ရြင်း တကိုယလြုံး ကြကသ်ီးဖုများ ထလာကာ အာခေါင် ချောကကြပလြာသည်။ မိန်းမချောလေးမှာ မခံနိုငတ်ော့သဖြင့ြ ခစွသ်ူကောငလြေး ဗိုကအြား တွန်းကာ ချောင်းတဟှတဟြှတ် သီးနရေ၏။ ကောငလြေးမှာ မိန်းမချောလေးအား ခွိုင်းမှဆှဲထူကာ ကြကြတေုံးပေါြ လကထြောကခြိုင်းရင်း မတတ်ပရြပလြကြြ အနထေားဖြင့ြ တဘှတဘြှတ် ဆှဲလိုးပစ်သည်။
စုမှန် လကလြေးတဈဖကြ ပေါငကြှားထဲ အလိုလို ရောကရြှိသှားကာ အရညအြိုငန်သေော အဖုတလြေးအား ဖိပြတန်တေော့၏။ ဇာတကြားထဲ မွောပါနစဉြေ ပုခုံးပေါြ လကတ်ဈဖကြ ကရွောကလြာသဖြင့ြ စုမှန် ကိုယလြုံးလေး ထိုငလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ ဆကကြနဲ့ တုနသ်ှားရ၏။
” စုမှန် ”
” အမလေး …….. ရှင် ……. ရှင် ……. ရဲသူ ”
စုမှန် မကြန်ှာလေး ရဲတကလြာကာ တဈကိုယလြုံး ထူပူသှားရသည်။ သူစိမ်းယောကြွားရှေ့ အပြာကား ကြည့်ကြာ စောကပြတလြေး ပြတမြိလကြသ်ား ဖြစ်နရေ၏။ ဖြင့ထြားသော လိုးကားအား အမှနပြိတကြာ ဖြဲထားသော ပေါငအြား ပြနစြိထားလိုကသ်ည်။
” ဟို ….. ဟို …. ဒီကို …. ဘာ …. ဘာ ….. ဘာလာလုပတ်ာလဲ ”
” ဒီဘကြ လာရင်းနဲ့ … ဝငလြာတာပါ …။ ငါ ရောကန်တော ကြာပြီ … စုမှန် …။ နင် တံမကြစြည်း … လှဲနကတေည်းကပဲ ”
” ဟင် ”
” ဟငမြနနေဲ့ … ငါ အသံပေးမလို့ … လုပတ်ုန်း … နင့လြူ ရောကလြာလို့ … တံခါးကြားကြယပြှီး ပုန်းနလေိုကတ်ာ ”
” ဒါ ……… ဒါ …………… ဒါဆို ”
” အင်း …. ဟိုကောငကြ နင့အြဖုတန်ိုကတ်ာရော …. နငကြ ဂွင်းထုပေးတာရော … အကုနမြှငပြှီးသား ….. ဒီမယကြှည့ြ ”
” ဟာ …… နင် ….. နင် ….. မမိုကရြိုင်းနဲ့ ”
ရဲသူမှာ ပုဆိုးခွရင်ေးပုံခပြှီး ပေါငကြှားမှ ထောငမြတန်သေော လီးအား ဂွင်းထုပြနသည်ေ။
” မရိုင်းပါဘူး … ဒါ …. လီးတောငန်တောဟ …..။ နင် …. အပြာကား ကြည့်န်တော မှငတ်ော့ …. မနနေိုငတ်ော့တာ ”
” ဟို ….. ဟို …. အပြာကား မဟုတပြါဘူး ”
စုမှန် အသံများ တုနခြါလာရသည်။ သူမ ညာဘကြ လကမြောင်းနား ရဲသူ ဒဈကြီး ခါရမ်းနေ၏။
” သချောလား … နငကြှည့န်တော … ဘာကားလဲ ”
ရဲသူမှာ မေးရင်း စုမှနလြကထြဲမှ ဖုန်းအား လှမ်းယူ လိုကပြှနသ်ည်။ ခါးညှတသ်ှားသဖြင့ြ ထိုငခြုံပေါြ ထိုငန်သေော စုမှနလြကမြောင်း အိုးလေးအား လီးထိပဖြှင့ြ ပြတမြိကာ လမှှေးအုံမှာ လကမြောငသ်ား ဖြေးဖြေးလေးအား ဖိကပမြိတော့၏။
” အာ ……… မဟုတပြါဘူးဆိုဟာ ”
စုမှနမြကြန်ှာလေး နီရဲတွတန်သည်ေ။ ဖုန်းအား ဘေးသို့ လှဲကာ ဘာလုပရြမှန်း မသိတော့ပေ။
” လိုးကားပါဟာ …… မညာနဲ့ ငါမှငတ်ယ် ”
” ဟို …. ဟိုဟာ …. ကောငမြလေးက ….. သူ့ခစွသ်ူ ကောငလြေးကို …. ဟိုလို ….. လုပ် ….. လုပ် …. ဝု …. ဖလု ….. အာ ….. ဘာလုပ် …… ဝေါ့ …. အု … ဖလူး … အှတ် …. ပလောကြ ပလောကြ ….. ဝု ….. အု အု ”
စုမှန် ဖုန်းလေး လကလြှဲကိုငကြာ ရဲသူအား မော့အကြည့်ြ လကမြောင်း ကပထြောကန်သေော လီးထိပမြှာ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးနှင့ြ ထိမိနသည်ေ။ ရဲသူ ခကြခြငွြး စုမှနခြေါင်းအား ဖမ်းထိန်းကာ လီးထိပဖြှင့ြ နှုတခြမ်းလေးအား ထိုးလိုကပြှန်၏။ စုမှနခြေါင်း နောကဆြုတ်၍ မလုပဖြို့ တားရာ နှုတခြမ်းလေးအပြင့ြ ဒဈအား ထိုးထည့ကြာ ပါးစပလြေးကို ဆှဲလိုးနတေော့သည်။ စုမှနမြှာ ထိုငခြုံပေါြ ရငလြွားလကြလြေးဖြင့ြ ထိုငန်ရင်ေး ခေါင်းလေး ညာဘကြ လှည့ပြေးကာ ပါးစပလြေးအား အလိုးခံနရေ၏။
🏵️( အခန်း ၃ )🏵️
စုမှန် မကြရြညမြွား စီးကလွာရသည်။ ခစွသ်ူဇွဲနိုင် အမှတတ်နိုး နမ်းနသေော နှုတခြမ်းလေးထဲ သူစိမ်း ယောကြြားလီးက ဝငထြှကန်ေ၏။ ပါးစပထြဲ လီးကြီးမှာ မဆန့မြပြဲ တိုးဝငလြာတိုင်း ဒဈဖူးမှာ အာခေါငပြွော့အား ထောကမြိသဖြင့ြ ခဏတိုင်း ပျို့တကကြာ လညပြင်းကြောများ ထောငလြာရသည်။ မညှာမတာ ပါးစပလြေးအား ဆှဲလိုးနသဖြေင့ြ တဈကိုယလြုံး နှုံးခွလောကာ မကြလြုံးများ ပြာဝလောသည်။
ထိုစဉြ ရဲသူမှာ လီးအား ဆှဲထုတ်၍ စုမှန် ကိုယလြုံးအား ခွိုင်းမှ ဆတကြနဲ ဆှဲထူကာ မတတ်ပရြပလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဆှဲကပပြဈ၏။ တံတွေးများဖြင့ြ ပြောငလြကန်သေော လီးမှာ စုမှန် စောကဖြုတလြေးအား ထမိနပြေါမြှ ဖိထောကထြားလိုကပြှနသ်ည်။
” ပြှတ် … အင့ျ … အင်း …. ပြှတ် …. ပြှတ် ”
တဆကထြဲ စုမှနန်ှုတခြမ်းလေးအား တေ့စုပကြာ ရငလြွားထားသော ထမိနအြား ဖြညခြပြဈ၏။
” အာ …. မလုပ် …. လုပ် ….. ပြှတ် … အဟင့ျ ….. ပြှတ် ပြှတ် ….. အဟင့ျ … ဟင့ျ …. ပြှတ် ”
ထမိနကြွှတသ်ှားသဖြင့ြ ရှကစြိတ် ဝမ်းနည်းစိတမြွား ပေါလြာကာ တားနစဉြေ ရဲသူမှာ နှုတခြမ်းအား မရမက ဆှဲစုပထြားပြနသ်ည်။ နို့အုံလေးအား ညှဈခွရင်ေး နို့သီးခေါင်းလေးအား ဆှဲခွရော စုမှန် မကြလြုံးများ စင်းကလွာရ၏။
” မလုပ် ….. အ …. မလုပ် …… ပါ ……. နဲ့ ……. အ ……. ကြှတ် ”
” စုမှနရြာ …. ငါ … နင့ကြို …. လိုးချင်န်တော ….. ကြာပြီဟာ ”
ရဲသူစကား ကြားရုံဖြင့ြ ရငထြဲ တလှပလြှပ် တုနခြါလာကာ တကိုယလြုံး တရှိန်းရှိန်း တဖိန်းဖိန်း ခံစားလိုကရြ၏။ ခစွသ်ူ ဇွဲနိုငဆြီကပင် ဒီလို စကားလုံး ကြမ်းကြမ်း တဈခါမှ မကြားဖူးသေးပေ။
” အာ …. ဟင့ျ ဟင့ျ ….. မပြောနဲ့ … အဟင့ျ ဟင့ျ ”
တုနရြီလှိုကမြောသံလေးနှင့ြ ပြနပြှောစဉြ နို့သီးခေါင်း နီတာရဲလေး ၂ ဖကအြား အစို့ခံရသဖြင့ြ ရဲသူလညပြင်းအား အားယူ ခွိတဆြှဲရင်း ရငဘြတလြေး ကော့ပေးနမေိ၏။
” ပြှတ် …… ရှီးးးးး ……. အ … အ ……. ဟင့ျ ……. အင်း ဟင်း ”
အထိအတွေ့အောကြ စိတပြါလာကာ လကခြွောင်း လေးများနှင့ြ ရဲသူ ဆံပငမြွားကြား ထိုးဖြကာ နို့စို့ခံနတေော့သည်။ စုမှန် ကြောင်းပြီးသညန်ှင့ြ မှို့လယရြှိ စတိုးဆိုင် တဈဆိုငတ်ှင် အရောငစြာရေးလုပရြင်း ရဲသူနှင့ြ ဆုံခဲ့ရသည်။ ရဲသူမှာ စတိုးဆိုငပျိုငရြှင် ဦးသန်းနိုင် ဒေါမြိမိတို့၏ ဒုတိယမှှောကသ်ား ဖြစ်၏။ စုမှနအြား လှနခြဲ့သည် ၃ လမှ ခစွခြှင့ပြနထြားပြီး စုမှနကြလည်း ခစွသ်ူရှိကြောင်း ပြောပြကာ ငှင်းထားလိုကသ်ည်။ သို့သောြ ကာမအတွေ့ကြုံရှိကာ တဇွတထြိုး လုပတ်တသ်ည့ြ ရဲသူ အကငွ့ကြှောင့ြ စုမှနတ်ဈယောကြ ပန်းဦး မစွပခြငွပြဲ စွပလြိုကရြတော့၏။
” အှန်း …. အင်းဟင်း ….. အင်း ….. ကြှတ် … အာ …. အာ ”
ရဲသူမှာ နို့သီးခေါင်းစို့ရင်း စုမှနပြေါငကြှားထဲ စမ်းကြည့်ရြာ အရညကြှညမြွား ရှှဲလာသညကြို ခံစား သိရှိလိုကရြ၏။
” အိုရျ …. အဲဒါ … မထိနဲ့ … အ ….. မထိ ….. ထိ …. အု …… အှန့ျ ….. ပြှတ် ပြှတ် ….. ပလပ် ပလပ် …. ပြှတ် ”
အဖုတလြေးနှိုကန်သေော ရဲသူလကအြား ဆှဲဖယကြာ ပေါငတ်နမြွား စိထားလိုကသ်ည်။ ရဲသူမှာ နို့သီးခေါင်းအား ခါးအနည်းငယည်ှတကြာ စို့နရောမှ ခါးဆန့ပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပပြဈ၏။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် မတတ်ပရြပလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ ခန်ဓာကိုယခြငွြး ပူးကပသ်ှားရာ စုမှန် နို့သီးခေါင်း နီတာရဲလေး ၂ ခုမှာ ရဲသူရငဘြတအြား ဖိကပ် နသည်ေ။ ဖငသ်ားစိုင် ၂ ဖကအြား ညှဈခွရော စုမှနတ်ဈယောကြ မကြတ်ောငကြော့ကြီးများ စင်းကြ လာပြန်၏။ ရမျမကစြိတလြေးများ ခန်ဓာကိုယတ်ှင်း ဝငရြောကလြာပြီး ငှင်းဆနခြငွသ်ည့ြ စိတလြေး အားလွော့နသည်ေ။
” တောပြါတော့နောြ …. ရှီးးးးးးး … အဟင့ြ ဟင့ြ ”
စုမှန် ရပန်သေော ခွထေောကမြွား ယိုငန်ဲ့လာပြီး အသံလေး တုနခြါလာ၏။ အောကပျိုင်း ပြော့လာသဖြင့ြ ရဲသူမှာ စုမှန် ပေါငတ်န် ၂ ဖကအြား ဖြဲကာ ဟလာသော ပေါငကြှားထဲ ထောငမြတန်သေော လီးအား ဆကကြနဲ့ ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ စုမှန် ပေါငတ်န် ၂ ဖကြ ပြနစြိလိုကရြာ လီးအား ညှပထြားသလို ဖြစ်သှားခဲ့၏။ ရဲသူမှာ နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပန်ရောမှ လညတ်ိုငပြွော့လေးကို ဆှဲစုပစြဉြ စုမှနတ်ဈယောကြ အာရုံပြောင်းသှားပြနသ်ည်။ ထိုအခွိန် သူမခါးလေးအား ခွုပကြိုငခြံရကာ ဆှဲကပလြိုကသ်ဖြင့ြ ပေါငကြှားထဲ ရဲသူလီးကြီး တိုးဝငလြာ၏။ အဖုတလြေးထဲ မဝငသ်ောလြည်း ဒဈဖူးနှင့ြ လီးအရညပြှား စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားများအား ခွိတဆြှဲသှားသည်။
တခါမှ မခံစားဖူးသော အထိအတွေ့မို့ ရငထြဲ တလှပလြှပဖြှင့ြ ကိုယလြုံးလေး ဆကကြနဲ တုနကြာ အရညကြှညမြွား စိမ့ထြှကလြာတော့၏။ သူမစိတထြဲ ငှင်းဆနသ်ည့ြ အပြုအမူများ ရုတတ်ရကြ ပြောကကြှယသ်ှားရသည်။ အလိုအလွောကြ ရဲသူလညပြင်းအား သိုင်းဖကကြာ ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား မသိမသာလေး ဖြဲပေးမိ၏။
စုမှန် တဟင်းဟင်းနှင့ြ အားမလို အားမရလေး ဖြစ်လာရသည်။ ရဲသူခါးလေး အောကည်ှတကြာ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ လီးအားထိန်း၍ စောကခြေါင်း ပေါကထြဲ လီးထိပတ်ေ့ကာ ပင့သ်ှင်းလိုကပြှန်၏။ တဆကထြဲ လကတ်ှဈဖကြ မှှောကတ်ကလြာကာ စုမှန် ခွိုင်းအောကြ တဈဖကစြီ လွှိူသှင်းကာ ပုခုံးနှစ်ဖကအြား ဆှဲပြီး ဆောင့လြိုးတော့သည်။
” အား ….. သပြေီ သပြေီ ….. အမလေးးးး ….. နာလိုကတ်ာ ….. အဟင့ြ ဟင့ြ …. ထုတ် ထုတ် …. ပြနထြုတ် ”
တဈခကြထြဲနှင့ြ စုမှန် အပျိုမှေးအား ထိုးခွဲသှားရာ စုမှနခြေါင်းလေး မော့တကကြာ ငိုသံပါလေးနှင့ြ ညည်းရင်း ရဲသူရငဘြတအြား လကသ်ီးဆုပဖြှင့ြ တဖုန်းဖုန်း ထုရိုကန်သည်ေ။ အဖုတလြေးထဲ တင်းကြပစြှာ ဝငထြှကန်သေော လီးကြောင့ြ စုမှနမြကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ ငိုညည်းမိ၏။ အဖုတအြတွင်းသားများ ယားလာကာ တဈကိုယလြုံး တုနခြါသှားစဉြ ရဲသူမှာလည်း အ ကနဲ ညည်းပြီး ဆီးခုံးချင်ြး ဆှဲကပလြိုကတ်ော့သည်။ နှစ်ယောကသ်ား အမောဖြပြေီး လူချင်ြးခွာရာ ရဲသူ လီးထိပတ်ှင် အကြိအခွှဲများနှင့အြတူ သှေးစသှေးနများ ကပပြါလာသည်။
” ဟင် … သှေး … သှေး …. သှေးတွဟေ …. စုမှန် … နင် နင် ”
” ငါ့ခစွသ်ူနဲ့ ….. အဆုံးထိ ….. မသှားဖူးသေးဘူး …။ နင် …… ပထမဆုံးပဲ …… အဟင့ြ ဟင့ြ ….. ဟင့ြ ….. အီးဟီး …. ဟင့ြ ဟင့ြ ”
” ငါ …. လကထြပယ်ူမှာပါ ….. စုမှန် …. မငိုပါနဲ့ ”
” ငါ့မှာ …. ခစွသ်ူရှိတယလြေ … အဟင့ြ …. ဟင့ြ ”
နောကပျိုင်း စုမှနမြှာ မသန့ရြှင်းသော ခန်ဓာကိုယအြား ခစွသ်ူဆီ မအပတ်ော့ဝံ့ပေ။ အသည်းကြဲ ဝဒနော လေးအား ရဲသူ၏ ကာမ အထိအတွေ့များနှင့ြ ကုစား လိုကရြ၏။ မခစွသ်ောလြည်း အောင့ကြာနမ်းရင်း ရဲသူအလိုကြ ခိုးရာလိုကခြဲ့ပြီး သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သီတာမွိုးခွံတွင် ၅ ရကဆြကတ်ိုကြ နည်းမွိုးစုံဖြင့ြ အလိုးခံခဲ့ရသည်။
” အ ….. အ …. အမလေးးးး …. အားးးး အားးးးးး …. ဖြည်းဖြည်း လုပပြါဟာ ”
” စုမှနရြယ် ….. အင့ြ ….. ဘှတ် ဘှတ် …. ဘှတ် …. လိုးရတာ အရမ်းကောင်းတယ် ”
” စုမှန် … အခု … ငါတို့ …… ဘာလုပန်တောလဲ ”
” လုပန်တောလေ ”
” အင့ြ ….. ဗစွြ …. ဖြပ် ဖြပ် ….. ဘှတ် ….. ဘာလုပန်တောလဲ ”
” အာကြာ ….. ဟိုဟာ …. လုပန်တောလေ ……… အ …… အီးးး …….. အ အားးးးးး ”
” ဘာ … ဟိုဟာလဲ …. လငမြယားတောင် …. ဖြစ်နပြေီကို ”
” ဟာ … နင့လြီးကြီးနဲ့ …. စုမှန် … စောကပြတကြို …. လိုးပေးနတော …… အ …… အ ….. အဲ့လို ကြားချင်တ်ာမလား …. အာ ….. အငဟြင်း …. ရှီးးးးးးးး …. အ ….. အားးးး ”
တဖြည်းဖြည်း စုမှနတ်ဈယောကြ ရာဂနတဖြမ်းစားကာ ရဲသူနှင့ြ လိုးတိုင်း ခပကြှမ်းကြမ်း စကားလုံးများ အပြနအြလှနပြှောကာ အလိုးခံရသညကြို စွဲလမ်းလာတော့၏။ လကထြပပြှီး ရဲသူတို့အိမ် ရောကသ်ှားသညန်ှင့ြ စုမှနတ်ဈယောကြ နေ့စဉြ စိတည်ဈနရရှောသည်။ ရဲသူမိဘများမှာ ရဲသူအား စုမှနန်ှင့ြ သဘောမတူပေ။ သားဖြစ်သူအား ခစွလြှန်းသဖြင့ြ အလိုကအြထိုကြ ဆကဆြံနကြေ၏။ အိမတ်ှင်းရေး အဆငမြပြခွေိန် တဈပူပေါြ တဈပူဆင့ကြာ ရဲသူအဈကို ရဲနိုင် နိုငင်ံခွားမှ ပြနရြောကလြာခွိန် စုမှနတ်ဈယောကြ ဆိုးရှားသော အဖြစ်အပကြမြွားနှင့ြ ရငဆြိုငရြတော့သည်။
ရဲသူမိဘများမှာ ရဲသူအား နိုငင်ံခွား ပို့ပစ်ရာ ၂ လခန့ြ အကြာ စုမှနတ်ဈယောကြ တောကလြောငန်သေော ကာမမီးတောကလြေးအား ကြိတပြှီး ငှိမ်းနရေ၏။
” အားးးးး …. အ … အင့အြင့ြ …. ဟင်း … ဟင်း ဟင်း ”
အိပခြန်းထဲ စုမှန် ဖငကြှီးကော့တကလြာကာ လကကြလေးတဈဖကမြှာ ဒူးဖုံးစကပလြေးအောကြ ပေါငဂြှလေးထဲ တလှုပလြှုပဖြှင့ြ အသံထွကြ ညည်းနရှောသည်။ တုနရြီမောဟိုကန်သေော အသံလေး စုမှန် နှုတခြမ်းဖြားဆီမှ အဆကမြပြတ် ထွကပြေါန်ေ၏။ လကတ်ဈဖကကြလည်း နို့အုံအား ညှဈခွကော ကော့ပြံရင်း ခဏအကြာမှ ငှိမကြသွှားတော့သည်။
အမောဖြပြေီး ကုတငပြေါမြှဆင်းကာ အတွင်းခံဘောင်းဘီ ခွှတရြင်း ပေါငခြှံထဲ စီးကနွသေော အရညမြွားအား ခပဖြှဖြ သုတလြိုကြ၏။ စောကရြညမြွား ပကပေသ်ှားသော အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးအား ကုတငခြှရင်ေးဘကရြှိ အဝတဟြောင်းခွင်းထဲ ပစ်ထည့လြိုကပြှီး ကုတငပြေါြ ပြနမြှေးရင်း အိပမြောကသွှားတော့သည်။
” စုမှန် …… စုမှန် ……… ထဦး ”
” ရှင် ”
ခဏမှေးရင်း အိပပြွောသ်ှားရာ ဘေးနား ကပန်ိုး လိုကသ်ော ရဲနိုင် အသံကြောင့ြ ထထိုငလြိုကသ်ည်။ ခါတိုင်း သူမအိပခြန်းထဲ ရဲနိုင် မလာဖူးပေ။ ဒီနေ့မှ ဝငလြာသဖြင့ြ စိတထြဲ ထူးဆန်းနမေိသည်။
” အောြ …. ကိုရဲနိုင် … ထမင်းစားမလို့ ထငတ်ယ် ….. ထမင်းစားခန်းက စောင့လြေ …. စုမှန် ထမင်းပြဲ ပြငပြေးမယ် ”
” ထမင်း ပြီးမှစားမယ် … ငါ သိချင်တ်ာလေး မေးမလို့ပါ ”
ရဲနိုငမြှာ စုမှနမြကြန်ှာလေး ပြုံးကြည့်ရြင်း ကုတငန်ား တိုးကပလြာသည်။
” မေးလေ …… ကိုရဲနိုင် ”
” ဒါက … ဘာဖြစ်တာလဲ ”
” ရှင် …. ဟို … ဟို … မ … သိ … သိ … ဘူး …… လေ …… ဟို ဟို ”
ရဲနိုငလြကထြဲမှ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးအား ကြည့်ရြင်း စုမှနကြိုယလြေး ဆကကြနဲ တုနသ်ှား သည်။ စကားလုံးများ ထဈငေါ့ရင်း မကြန်ှာလေး ရဲတကလြာ၏။ အာသာဖြရင်ေး ဘောင်းဘီလေးထဲ စောကရြညမြွား ပန်းထုတခြဲ့ရသည်။ ရဲနိုငမြှာ စုမှနရြှေ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီဂွလေးအား နမ်းရှိုကပြှနေ၏။ စိုထိုင်းထိုင်း စီးကပန်သေော ဘောင်းဘီအား ခပဖြှဖြ ကပန်မ်းကြည့်ရြင်း ညှီစို့စို့ အနံ့လေးကြောင့ြ ရဲနိုငမြကြန်ှာ ပြုံးယောငသ်န်းလာသည်။
“‘နငမြသိပမယေ့ြ … ငါသိတယဟြ …. ဒါ စောကရြညတ်ှေ ……။ ငါ့ညီ မရှိတော့ …… နင် ဆာနပြေီမလား ”
” အာ …… မဟုတတ်ာ ”
ရဲနိုငစြကားကြောင့ြ တကိုယလြုံး တုနလြာကာ ရှကစြိတဖြှင့ြ ခေါင်းငုံ့လိုကရြင်း ကုတငပြေါမြှဆင်းကာ အခန်းပေါကြ ပြေးထွကလြိုကြ၏။
” အို့ ……… ဘာလုပတ်ာလဲ ”
ကုတငပြေါမြှ ဆင်းပြီး ခွနှစ်ေလမ်းသာ ပြေးရသေးသည် နောကကြွောဘကမြှ ဖမ်းဆှဲခွင်း ခံလိုကရြပြနသ်ည်။
” ဒီဘကလြှည့ဟြာ … စုမှန် ”
တဆကထြဲ ရဲနိုင်၏ သနမြာသော လကန်ှဈဖကမြှာ စုမှနပြုခုံးအား ဆှဲလှည့ြ၍ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးအား ငုံစုပပြဈ၏။
” ပြှတ် ပြှတ် …. ပြှတ် …. နင် … အလိုးခံချင်ြ နတော ငါသိပါတယဟြာ ”
” ဟာ … အု …. ဖလှပ် ….. မဟုတ် ….. မဟုတဘြူး …. အင့ြ … ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ”
စုမှနခြေါင်းလေး နောကဆြုတရြှောငရြင်း ငှင်းနရော ရဲနိုငမြှာ အလှတမြပေးခဲ့ပေ။ ခါးလေးအား ဘယလြကဖြှင့ြ ဆှဲဖကကြာ ညာလကဖြှင့ြ ဒူးဖုံးစကပလြေး အပြငမြှ ပေါငကြှားထဲ နိုကရြင်း အဖုတလြေးအား ပြတပြေးလိုကသ်ည်။
” အို …. မလုပန်ဲ့ …. အဟင့ြ ဟင့ြ …. မလုပပြါနဲ့ ”
” စကပခြွှတလြိုကန်ောြ …… စုမှန် ”
” ဟင့အြင် … မခွှတ် .. နဲ့ … အဟင့ြ ဟင့ြ ဟင့ြ ”
ခါးလေးယိမ်းကာ ရှောငရြင်း စုမှန် ဒူးဖုံးစကပ် မွော့ကြိုးလေးမှာ ပေါငလြယသ်ို့ လိပကြလွာရ၏။ အတွင်းခံဘောင်းဘီ မပါတော့သဖြင့ြ စောကပြတ် နီတာရဲလေး ပေါလြာတော့သည်။ ရဲနိုငမြှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဒူးထောကထြိုကရြင်း ဖြဲကြည့်ြ လိုကပြှန်၏။ အဖုတ် အတွင်းသားလေးများ နီရဲနကော အရညကြှညလြေးများ စို့နသညေကြို မှငလြိုကရြသည်။ တဆကထြဲ အစိလေးအား လကမ် ထိပလြေးဖြင့ြ ဖိပြတပြေးရာ စုမှန် ပေါငတ်နလြေး ဆကကြနဲ့ ဆကကြနဲ့ တုနန်တေော့၏။
ရဲနိုင် ပုဆိုးအောကမြှ လီးမှာ ခကြခြငွြး ထောငမြတ် လာရသည်။ စုမှန် စောကပြတလြေးအား ဘယလြကဖြှင့ြ ဖြဲကြည့်ရြင်း ညာလကန်ှင့ြ ပုဆိုးခါးပုံစ ဖြညကြာ ၁၀ ခကြခြန့ြ ခပသ်ှကသ်ှကြ ဂွင်းထုကာ ထရပလြိုကြ၏။
” ငါ … ငါ …. မရတော့ဘူး ….. စုမှနရြာ ”
စကားပြောရင်း မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် မတတ်ပရြပလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ စုမှနခြါးလေးအား လကတ်ဈဖကန်ှင့ြ ဆှဲကာ လီးအား စောကပြတလြေးထဲ သှင်းပြီ ရုတတ်ရကြ အားကုန် ဆောင့လြိုးလိုကသ်ည်။ တဈဆကထြဲ အသံမထွကစြရန်ေ နှုတခြမ်းချင်ြး ဆှဲစုပပြဈ၏။ စုမှနတ်ဈယောကြ မှနဆြနလြှန်းသည့ြ လုပရြပမြို့ အသကရြှူမှားသှားရသည်။ လငဖြစ်သူ ရဲသူနှင့ြ ပုံစံအမွိုးမွိုး လိုးဖူးထားသဖြင့ြ မကြန်ှာချင်ြး ဆိုင် အလိုးခံရသညမြှာ အဆန်းတော့မဟုတ်။ သို့သောြ ရဲနိုင် လီးအရညပြှားပေါမြှ ဂေါလြီများက စောကခြေါင်း အတွင်းသားများအား ပြတဆြှဲသှားသဖြင့ြ ကာမအရသာ အသဈလေး ခံစားလိုကရြသည်။ စောကပြတလြေး ပူထူလာအောင် အလိုးခံရင်း မတတ်ပရြပလြကြဖြှင့ြ စောကရြညမြွား အကြိမကြှိမ် ပန်းထုတန်ရေ၏။
နောကရြကမြွားတွင် ရဲနိုင်၏ အတင်းအဓမျမ ကာမ အပြုအစု အယုယများအောကြ ရုန်းမထွကန်ိုငတ်ော့။ ဝေးကြာနသေော ကာမ ဝဒနောလေးအတွကြ လငတ်ောမြောငရြဲသူ၏ နရောတွင် ရဲနိုငအြား အစားထိုးလိုကမြိသည်။ သို့သောြ စုမှနတ်ဈယောကြ ကာမစည်းစိမလြေး ကြာကြာတော့ မခံစားလိုကရြပေ။
ရဲနိုငမြှာ အတင့်ရဲလာကာ စုမှနအြား နရောမရှေး အခွိနမြရှေး အိမထြဲ၌ နည်းအမွိုးမွိုးနှင့ြ ဆှဲလိုးတတလြာသည်။ မိခငဖြခင် ရှိတာတောင် မရှောငတ်ော့ပေ။ စုမှန် တားသောလြည်း တဇွတထြိုး လုပရြာ ၃ လခန့အြကြာ ရဲနိုငမြိခငန်ှင့ြ ပကပြင်းမိကာ ပြူနာ တကခြဲ့ရ၏။ ရဲသူ နိုငင်ံခွားမှ ပြနလြာပြီး စုမှနအြား တရားဝင် ကြာရှင်းပစ်၏။
/////////////////////////////////////
” ဘုတ် ”
အတွေးလှနန်စဉြေ သူမကိုယလြုံးလေးအား အိပပြွောန်သေော လကရြှိယောကြြား ပြည့စြုံမှ လာခွသဖြင့ြ အတွေးစလေး ပကြတ်ောကသ်ှားသည်။ နံရံပေါရြှိ နာရီအား လှမ်းကြည့်ရြာ ည ၁ နာရီ ကြောန်သဖြေင့ြ ကြိတမြှိတ် အိပပြဈလိုကတ်ော့၏။ နောကရြကမြနကြ အိပယ်ာနိုးသညန်ှင့ြ ပြည့စြုံအတွကြ မနကစြာ ကိုယတ်ိုင် ပြငဆြငပြေးလိုကသ်ည်။
” မှန် ”
” ပြောလေ … မောင် ”
” ဒီတဈပတ် … စနနေေ့ကြ … မောငတ်ို့ လကထြပတ်ာ … ၂ နှစ်ပြည့ပြှီ ”
” ဟယ် …. မောငကြ …. မှတထြားတာလား …. မှနကြ … မှတမြထားမိဘူး ”
” အင်း …. မှန့န်ဲ့ … အမှတတ်ရ … ခရီးထွကရြင် ကောင်းမလားလို့ ….။ မောငလြည်း အလုပထြဲ … ကြာတော့ ငှီးငှေ့နတော …။ မှန့ကြိုလည်း ဘယမြှ … လိုကမြပို့ဖြစ်ဘူး ”
” သှားလေ မောင် …။ မှနလြည်း …… ခရီးမသှားတာ ကြာပြီ …။ ချောင်းသာဘကြ … သှားမယလြေ ”
” OK … မှနသ်ှားချင်တ်ဲ့ဆီ …… လိုကပျို့ပေးမယ် ”
ပြည့စြုံမှာ မယားချောလေးအား စကားပြောရင်း မနကစြာ လကစြသတကြာ အလုပသ်ှားရန် ပြငဆြငလြိုကြ၏။ ပြည့စြုံ ထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ အိပခြန်းထဲ ပြနဝြငလြာကာ ကုတငပြေါလြှဲရင်း ပြနမြှေးနသည်ေ။
//////////////////////////////////
တဖြည်းဖြည်း လငမြယား ၂ ယောကြ မင်ျဂလာ သကတ်မ်း ၂ နှစ်ပြည့ြ ခရီးထွကရြန် နီးကပလြာခဲ့သည်။ စုမှနလြည်း အဝတစြားများ ရှေးကာ မီးကြှတေိုကရြင်း အဝတအြိတတ်ှထေဲ ထည့န်စဉြေ ဖုန်းသံ မှညလြာတော့၏။
” တူတူ …… တူတူ …… တူ ……… ”
လုပလြကစြ ခဏထားကာ အိပခြန်းထဲ ကုတငခြေါင်းရင်းဘကြ စားပြဲခုံပေါမြှ ဖုန်းအား ယူဖြင့ြ လိုကြ၏။
” ဟဲလို … မှန် လား ”
” အေး … သီတာ ပြော ”
” နင့ဘြေးနား … ကိုပြည့စြုံ … ရှိလား ”
ဖုန်းဖြင့လြိုကသ်ညန်ှင့ြ သီတာမွိုး အသံကြားရာ ပြနပြှောနစဉြေ သီတာမွိုးမှာ အသံနိမ့ြ၍ ပြနမြေးနေ သဖြင့ြ မကြမြှောငလြေး ကြုံ့သှားမိသည်။
” မောင် … အလုပသ်ှားပြီလေ ”
” အင်း …… တောပြါသေးရဲ့ ……။ ငါ့ဖြင့ြ ဆကသ်ာဆကလြိုကရြတာ … ကိုပြည့စြုံနဲ့တိုးမှာ ကြောကန်တောဟ ”
” အမ် … ဘာလို့လဲ … သီတာရယ် ”
” ဘာလို့ရမလဲ ဟ …။ ရဲသူ … ငါ့ဆီ … ဖုန်းဆကြ ပြောခိုင်းလို့ …။ နကဖြန် နေ့လည် တွေ့ချင်လြို့ … ငါ့အိမကြ …… စောင့န်မယ်ေ ပြောတယ် ”
” ဟာ …… မလှယဘြူး … သီတာရယ် … နကဖြနည်နေ … ငါတို့ … ခရီးထွကမြှာဟ ”
” အင်း … ရဲသူအကြောင်းလည်း … နင် သိသားပဲ …… သူက ဇွတန်ောြ ”
” ဟူးးးးးး ………… အေးပါ ……… သီတာရယ် ”
” မောငမြသိအောင် … အခွနကြေညေ့ပြှီး …. ငါ ထွကခြဲ့မယလြေ …။ နင် … ဖုန်းဆကခြေါလြိုကဟြာ ”
” အင်းပါ …. ဒီလိုလုပ် …။ နကဖြန် မနကပျိုင်း … ငါ ဖုန်းဆကရြင် … နင့ဖြုန်းကို … ကိုပြည့စြုံနားလေး ထားထားလိုကြ …။ ငါက … လကဆြောငဝြယပြေးမယ် ဆိုပြီး … ဖုန်းဆကြ လိုကမြယ် ”
” အင်း …. ဒါမဲ့ …. မောငကြ …. သူလိုကပျို့ရငရြော …. ဟူးးးးး ”
” အဲဒါဆိုလည်း …. ငါ့ ကားနဲ့ … လာခေါမြယဟြာ …။ ကိုပြည့စြုံ … မလိုကန်ိုငအြောင် … တဈခုခု … ကြံကြတာပေါ့ ”
” နင့ဘြကြီးကရော … အိမမြှာရှိလား ”
” အေး ရှိတယ် …။ ဒါမဲ့ …… ငါပါ … အပေါထြပ် နပေေးပါ့မယ် …။ ဘကြီးလည်း … မရိပမြိတော့ဘူးပေါ့ ”
” အေးပါ …… သီတာရယ် …… နကဖြန် … နငလြာခေါလြိုကြ ”
မနကလြင်းကတည်းက စုမှနတ်ဈယောကြ စိတန်ဲ့ ကိုယ် မကပတ်ော့ပေ။ သီတာမွိုး ဖုန်းဆကအြခေါြ စောင့န်ရသေည်။ ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူမှာ ဇွတတ်ရှတသ်မားမို့ အိမလြိုကလြာပြီး သူမ ဖောကပြှနမြိတာတွေ ခပြှလငွြ အရှကတ်ကြဲ အကြိုးနည်း ဖြစ်ရဦးမည်။ အထိအတွေ့နောကြ သာယာနမေိသောလြည်း လကရြှိယောကြွား ပြည့စြုံအား သံယောစဉြ ပိုနမေိ၏။
” မှနရြေ …… သီတာမွိုး ဖုန်းဆကတ်ယ် …။ မောငတ်ို့ မင်ျဂလာနှစ်ပတလြည် … လကဆြောင် ပေးချင်လြို့တဲ့ …။ မှန့ကြိုခေါပြှီး … ကြိုကတ်ာ လိုကဝြယပြေးမလို့ … လာခေါမြယ် … ပြောနတော ”
” ဟမ် … မောင် ……. အောျ …… အင်း အင်း ”
ကုတငပြေါလြှဲရင်း စဉြးစားနခွေိန် ပြည့စြုံမှာ သူမဖုန်းကိုငရြင်း အိပခြန်းထဲ ဝငလြာသဖြင့ြ ထထိုငရြင်း ပြနဖြှနေေ၏။
” မောင့ကြိုလည်း …. သူငယခြငွြးတွကေ …. ခေါထြားသေးတယ် …။ ဒီလိုလုပကြှာ … ညနေ ၅ နာရီလောကြ … ထွကမြှာဆိုတော့ … ၃ နာရီလောကထြိ အခွိနရြပါသေးတယ် ”
” မောငန်ောြ … ခရီးထွကမြှာကို … သောကြဦးမှာမလား … ဟှန့ြ ”
” နည်းနည်းပါးပါးပါ … မှနရြယ် …။ ဒရိုငဘြာ ခေါသ်ှားမှာလေ …။ မောင် … ကား မမောင်းပါဘူး ”
စုမှနမြှာ လငဖြစ်သူအား မကြစြောင်း လှလှလေး ထိုးရင်း ပြနပြှောကာ စိတထြဲ ကြိတဝြမ်းသာနမေိ၏။ ခဏအကြာ ပြည့စြုံ အိမမြှ ထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ ရမေိုးခွိုးကာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သီတာမွိုး လာအခေါြ စောင့န်လေိုကသ်ည်။ သီတာမွိုး လာခေါသ်ညန်ှင့ြ လိုကပြါလာရာ သီတာမွိုး ခွံဝရောကသ်ညန်ှင့ြ ရဲသူကားလေးအား တွေ့လိုကရြတော့၏။
🏵️( အခန်း ၄ )🏵️
” စုမှန် ”
အိမထြဲဝငလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ရဲသူစကားသံ ကြားလိုကြ ရသည်။ ခုံအလှတ် တဈလုံးပေါြ ဝငထြိုငကြာ ရဲသူနှင့ြ စကား ခဏပြောပြီး ၂ ယောကသ်ား အိမ် အပေါထြပ် တကသ်ှားကြသည်။
ရဲသူနှင့ြ စုမှနတ်ို့ ဧည့ခြန်းထဲမှ အိမအြပေါထြပ် တကသ်ှားသညန်ှင့ြ သီတာမွိုးမှာ တီဗှီကြည့်ရြင်း ကနွန်ရဈေသည်။ ၁၅ မိနဈခန့ြ အကြာမှ သီတာမွိုးမှာ ဘကြီးဖြစ်သူအား စကားခဏ သှားပြောပြီး အိမပြေါတ်ကခြဲ့လိုကြ၏။ သူမ အိပခြန်းလေးထဲ မရောကခြင် သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စုမှန်၏ ညည်းသံလေး ကြားလိုကမြိသည်။ အိပခြန်းတံခါးမှာ လကြ ၃ လုံးခန့ြ ဟနသဖြေင့ြ အမှတတ်မဲ့ ခွလှမြေးရပကြာ ကြည့်လြိုကမြိသည်။ ကုတငစြောင်းတွင် ဘေးတိုကြ ကပထြိုငလြကြြ ရဲသူမှာ စုမှန် အင်ျကြီလေးအား နို့ပေါအြောင် ဆှဲလှနပြဈသည်။ တဆကထြဲ ပုဆိုးလှနကြာ ဂွင်းထုခိုင်းနေ၏။
” အခွိန် … သိပမြရဘူးနောြ …. ရဲသူ …။ ပြီးတော့ သီတာ့ ဘကြီး … အိမမြှာရှိတယ် …။ ဆိုငမြသှားဘူး ပြောနတော ”
” သီတာမွိုးက …. နားလညမြှု ရှိပါတယ် ဟာ ….။ သူ့ဟာသူ … ကြည့်လြုပပြါလိမ့မြယ် …။ ထုစမ်းပါ … စုမှနရြယ် ”
ရဲသူတဈယောကြ နို့စို့ရင်း ဂွင်းတိုကခြိုင်းပြီး စုမှနအြား ကုတငပြေါြ လေးဖကကြုန်းခိုင်းလိုကပြှနသ်ည်။
” စုမှန် … လကလြေးနဲ့ … နင့စြောကစြိ … ပြတန်လေိုကန်ောြ ”
” ဟင် ….. ဟို … ဟို …… ဖငကြို လုပမြလို့လား ”
” အင်း ….. ပြည့စြုံက … ဖငမြလိုးဘူးလား ”
” ဟင့အြင် … ဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါ့မလား … ရဲသူရယ် … တအားနာမှာဟ ”
” ငါ …. ဂယွဗြူး … ယူလာပါတယ် ဟာ ”
” ဟူးးးးး ….. နငကြ …. အရငအြတိုင်းပါပဲလား … ဇွတပြဲ ”
စုမှနမြှာ ခငပြှန်းဟောင်းအကြောင်း သိနေ၏။ ငှင်းဆနဖြို့ မကြိုးစားတော့ပဲ ခံနိုငအြောငသ်ာ အသင့ပြှငထြားလိုကသ်ည်။ ရဲသူမှာ အခန်းပြင် ပြနထြှကလြာသဖြင့ြ သီတာမွိုးမှာ ရချိုးခန်းဘကြ အမှနဝြငကြာ သေးပေါကန်လေိုကြ၏။ ရဲသူ အခန်းပြင် ရောကခြွိန် တဈခန်းကြောြ ရချိုးခန်းဘကမြှ ရသေံ ကြားသဖြင့ြ လှည့ကြှညမြိသေးသည်။ အိမရြှေ့ ဆငဝြငအြောကြ ရပထြားသော ကားဆီသို့ ဂယွဗြူး ယူရန် ဧည့ခြန်းထဲအဖြတ် သီတာမွိုးအား မတွေ့ရသဖြင့ြ ရချိုးခန်းထဲ ရောကန်သညေကြို ရိပမြိလိုကြ၏။
ကားတံခါးဖြင့ကြာ ဂယွဗြူးဝငယ်ူပြီး အိမထြဲ အမှနဝြငလြာရင်း စုမှနရြှိသော အိပခြန်းလေးထဲ ဝငခြလွာခဲ့ပြနသ်ည်။ အသင့ယ်ူလာသော ဂယွဗြူးအား ဖောကကြာ လီးပေါည်ှဈခရွင်း လကန်ှင့ြ လီးအရညပြှားအား ရှှဲနအေောင် ပြတသ်ပကြာ စုမှနအြား လှမ်းကြည့်လြိုကြ၏။ စုမှနမြှာ လကန်ှဈဖကြ ကြေးထောကကြာ ဖငကြှီးကော့ထားရင်း ရဲသူလီးအား စိုကကြှည့န်သည်ေ။
” ငါ့ဟာလေး …… အရည် တအားထွကန်ပြေီဟာ ”
” အရညထြှကရြင် …. စောကဖြုတကြို …. အရင် လိုးပေးမယလြေ ”
ခငပြှန်းဟောင်းလီးအား ကြည့်ရြင်း မနနေိုငတ်ော့ သဖြင့ြ ပါးစပကြ ထုတပြှောလိုကမြိ၏။ ရဲသူမှာ စုမှန် ခါးလေးအား ထိန်းကိုငကြာ အားပြင်းပြင်းနှင့ြ တဈခကြခြငွြး ဆောင့လြိုးပေးနသည်ေ။
” အား …. ရှီးးးးးးး …. ကောင်းလိုကတ်ာ …. ရဲသူရယ် …. အ … အ ”
စုမှနတ်ဈယောကြ ကုတငဘြောငအြား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ထောကကြာ မကြလြုံးလေးစင်းပြီး အောကန်ှုတခြမ်းလေး ကိုကလြကြြ ခေါင်းလေးမော့ကာ ခံနရရှောသည်။ နှုတခြမ်းလေး ဖိကိုကထြားရင်း လညခြွောင်းသံလေး အင့ကြနဲ့ အင့ကြနဲ့ ပေါထြှကလြာနေ၏။
” ငါ …… ဖငလြိုးတော့မယ် …… စုမှန် ”
” အင်း ”
သီတာမွိုးတဈယောကြ အိပခြန်းထဲမှ မှငကြှင်းအား မလှတတ်မ်းကြည့်ရြင်း စိတထြဲ ရှိန်းကနဲ့ ဖိန်းကနဲ့ ခံစားလာရသည်။ အိပခြန်းမီး ပိတထြားသောလြည်း ပြတင်းပေါကမြှ ဝငရြောကလြာသော အလင်းရောငကြှောင့ြ အတိုင်းသား မှငန်ရေ၏။
ရဲသူ မနားတမ်း ဆောင့လြိုးနသညေကြို စုမှနမြှာ ဖငကြှီးကော့ကာ နောကပြှန် ပြနဆြောင့ပြေးနသည်ေ။ စုမှန်၏ မကြတ်ောငလြေးစင်းပြီး တအင့အြင့ြ အသံလေးကြောင့ြ သီတာမွိုး အဖုတလြေး တဆဈဆဈနှင့ြ ယားယံလာရ၏။ မိနဈ ၂၀ ခန့အြကြာ ရဲသူမှာ မေးကြောများ ထောငလြာပြီး စုမှနဖြငကြှီးအား ညှဈကာ လီးတဆုံး ပစ်ဆောင့ရြင်း အဖုတထြဲ လီးအရင်းထိ ဖိကပရြင်း ခန်ဓာကိုယမြှာ တဆကဆြကြ တုနခြါသှားတော့သည်။
” ဒီတဈခါ … မှနတ်ယန်ောြ ရဲသူ …။ နင် … တခွား …. မိန်းမ ….. မ ….. ”
” ဟာ … ငါ့နောကမြိန်းမနဲ့ … ကြဲပြီးပြီလေ … စုမှန် ”
ဘေးချင်ြးယှဉလြှဲကာ စကားပြောရင်း ရဲသူလကမြှာ စုမှနရြဲ့ နို့နှစ်လုံးအား တဈလှည့စြီ ပြတခြွပေေးနသည်ေ။ စုမှန် လကတ်ဈဖကကြလည်း ရဲသူလီးအား ဆုပကြိုငပြှီး ပြနဆြှပေးရာ ခဏအကြာ လီးမှာ ပြနထြောငလြာပြန်၏။
” ပြနမြာလာပြီ … စုမှန် ”
” အင်းပါ … ထပလြိုးလေ ”
” အိမ် …… ဘယအြခွိနပြှနမြှာလဲ ”
” ညနေ ၃ နာရီ …. အရောကပြှနရြမှာ ရဲသူ ”
” အင်း …… စောပါသေးတယ် ”
ရဲသူ ပြောရင်းဆိုရင်း စုမှနအြား ကိုယတ်စောင်း အနထေားမှ ပကလြကလြှဲခိုင်းကာ ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ဆှဲမှှောကကြှေးလိုကပြှနသ်ည်။ စောကခြေါင်း အဝလေးအား လီးဖြင့တ်ေ့ကာ ဒုတိယအကြိမ် ထပလြိုးလိုကြ၏။ လီးအရင်းထိ ပစ်လိုးရင်း အစိလေးအား လကည်ှိုးနှင့ြ လကမြကြား ညှပကြာ ပြတခြွပေေးရာ စုမှနတ်ဈယောကြ ဖငကြှီး ရမ်းခါနရသေည်။ အိပခြန်းထဲ ညည်းသံ အသားချင်ြး ထိရိုကသ်ံများ ဆူညံလာသလို အပြငမြှ ချောင်းကြည့်န်သေော သီတာမွိုးမှာလည်း သူမ ပေါငဂြှလေးထဲ လကန်ိုကပြှတကြာ စောကရြညမြွား ပန်းထုတန်တေော့၏။ သီတာမွိုး ပေါငခြှံထဲ ထိန်းမရအောင် အရညကြှညမြွား စီးကလွာရာ ရချိုးခန်းဘကြ လွှောကလြာကာ သန့ရြှင်းရေး လုပန်ရသေည်။
” အ …… အ ….. ရှီးးးးးး …… ကြှတ် ကြှတ် ”
သီတာမွိုးတဈယောကြ အံလေးကြိတကြာ ခံစားနရသေော ကာမ ဝဒနောလေးအား အောင့အြီးခံနရသေည်။ တကျကသိုလ် နောကဆြုံးနှစ် ကြောင်းသူဘဝတွင် ခစွသ်ူလိုးတာတော့ ခံဖူးသည်။ ပထမဆုံး အကြိမမြို့ အပျိုမှေးပေါကကြာ နာကငွခြဲ့ရ၏။ နှစ်ဝကလြောကတ်ှဲပြီး ၁၀ ကြိမ် ၁၅ ကြိမလြောကြ ဆကဆြံဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သောြ ခစွသ်ူ၏ စာရိတ်တကို မကြိုကြ။ ဆေးစွဲကာ ပြရှေုပန်သဖြေင့ြ လမ်းခွဲခဲ့၏။
ကြောင်းပြီးတော့လည်း အိမမြှ အလုပသ်မား တဈယောကန်ှင့ြ အနနေီးစပရြာမှ မှားခဲ့ပြနသ်ည်။ မိဘများ သိရှိသှားသဖြင့ြ အလုပသ်မားအားလုံး သီးသန့ြ နရောပေးကာ ဤခွံထဲ မထားတော့ပေ။ အသကြ ကြီးကြီး သားချင်ြးတောစြပသ်ူ တဈယောကအြား အစောင့အြရှောကဖြစ် ထားပေးခဲ့၏။
ရဲသူနှင့ြ စုမှနတ်ို့ ပထမအကြိမ် ပြနဆြုံပြီးကတည်းက သီးတာမွိုးတဈယောကြ ပြောကကြှယ် နသေော ကာမစိတလြေးများ အသဈတဖန် ထကြှလာခဲ့ရသည်။ အခုလည်း ရဲသူတို့ လိုးနသညေကြို ချောင်းကြည့်ရြင်း အာသာဖြရော စောကရြညမြွား ထွကကြလွာသညကြို သန့ရြှင်းရေးလုပရြင်း အဖုတအြား ပြတဆြေးခွိန် အစိလေး ထိမိသဖြင့ြ ခပဖြှဖြ ပြတရြင်း မကြလြုံးလေး စင်းကလွာ၏။
” ကြှိ …… ကြှိ ”
” ဟင် ”
” ဟာ …… ဆောရီးနောျ …… သီတာ ”
” အာ ….. အင်း …… ရ ……. ရ ……. ရတယ် ”
ရဲသူနှင့ြ စုမှနတ်ို့လည်း လိုးပြီးသညန်ှင့ြ ရလောဆေးရာ ရချိုးခန်းတံခါးအဖြင့ြ သီတာမွိုးမှာ ထိုငလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ ပေါငဖြှဲကာ အဖုတလြေး ရဂေေါကန်ှင့ပြန်းရင်း ပြတသ်ပန်သညေကြို မှငလြိုကရြ တော့သည်။ သီတာမွိုး မကြန်ှာလေးရဲကာ ရချိုးခန်းအပြင် ထွကသ်ှားခွိန် ရဲသူနှင့ြ စုမှနတ်ို့လည်း သန့ရြှင်းရေး လုပလြိုကကြှ၏။ ညနေ ၂ ခကြခြှဲလောကြ ရဲသူတို့ ပြနသ်ှားသညအြထိ သီတာမွိုးမှာ ရငထြဲ တလှပလြှပန်ှင့ြ စိတန်ဲ့ကိုယ် မကပတ်ော့ပေ။
စုမှန် လငဖြစ်သူပြည့စြုံနှင့ြ ခရီးထွကသ်ှားရာ တဈလခန့ြ အကြာမှ သီတာမွိုးနှင့ြ ပြနဆြုံကြသည်။ မကြန်ှာတော့ မကောင်းပေ။ စုမှနန်ှင့ြ ရဲသူ ကိဈစအား ပြည့စြုံမှ ရိပမြိနကြေောင်း ပြောပြနသည်ေ။ စုမှနမြှာ သီတာမွိုးအိမအြား အလာကြဲသှားပမယေ့ြ ပြည့စြုံ ရောကရြောကြ လာတတ်၏။ စုမှန် အကြောင်းများ မေးကာ လာလာ စုံစမ်းနတေော့သည်။
သီတာမွိုးမှာ စုမှနန်ှင့ြ ပတသ်ကပြှီး ပြည့စြုံအပေါြ သနားစိတဝြငမြိရာမှ တဖြည်းဖြည်း သဒျဒါလှနကြာ တဏာကြှံမိခဲ့ရ၏။ အတူသှား အတူစား ရင်းနှီးမှုပိုလာကာ နောကတ်ော့လည်း အဆင့တ်ှေ တဖြည်းဖြည်း တကလြာခဲ့ကြ၏။ သှေးသား လိုအငဆြန်ဒ ဆိုတာလည်း ဆန့ကြငွတ်ှန်းလှနဖြို့ ခကခြဲလှန်း နပြနေသ်ည်။ သီတာမွိုးမှာ ခပတ်ညတ်ည် ခပအြေးအေး နထေိုငတ်တပြမယေ့ြ သူမ၏ အတွင်းစိတ် သဏျဌာနကြ ကာမစိတ် ပြင်းထနန်ေ၏။
” အမလေး ….. အ ….. အ ….. သပေါပြီ …. အ … အား …. အား … နာလိုကတ်ာ အရမ်းပဲ ”
သီတာမွိုးတဈယောကြ ပြည့စြုံတို့ လငမြယား အိပခြန်းလေးထဲမှာပင် နေ့ခင်းဘကြ အခန်းတံခါး ပိတ်၍ အလိုးခံနရသေည်။ အဝတအြစားများ ကုတငပြေါြ ပြန့ကြွဲနကော သူမ ခန်ဓာကိုယ် တဈခုလုံး မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း ဖြစ်နတေော့၏။
” နာလား …. သီတာ …. လီးက … စောကပြတထြဲ …. အဆုံးထိ ဝငန်ပေါပြီ ”
” အင်း … ကြှတ် ကြှတ် …. နာတာပေါ့ … ကိုပြည့စြုံရယ် … အတွင်းထဲ ….တင်းနတော အဟင့ြ ဟင့ြ ”
မယားဖြစ်သူရဲ့ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စောကပြတလြေး အား ကြည့်ကြာ လိုးချင်စြိတမြွား ပြင်းထနန်ရသေည်။ မယားဖြစ်သူ အကြောင်းအား တွေးမိတိုင်း စိတထြဲ စူးကနဲ့ နာကငွကြာ ဖောကပြှနခြငွသ်ည့ြ စိတမြွား ထကြှနေ၏။ လီးမဝငတ်ာ ကြာပြီဖြစ်သော သီတာမွိုး စောကခြေါင်းပေါကလြေးမှာ ကဉွြးနသဖြေင့ြ ဖိထည့န်ရပြေနသ်ည်။
” အား …. အီးးးး …. ဖြည်းဖြည်းနောြ …. ကိုပြည့စြုံ …. သီတာ … မခံနိုငသ်ေးဘူး ….. အရမ်းနာတယ် …. အ ….. အီး … အီး … အမေ့ ”
” ခဏလေးပါ … သီတာရယ် … အောင့ခြံလိုကန်ောြ … အစမို့ပါ ”
ပြည့စြုံမှာ ချော့ပြောရင်း ဖိလိုးရာ လီးမှာ တဖြည်းဖြည်း အဆုံးထိ ဝငသ်ှားတော့၏။
” ဗစြျ ….. အ …. ဇွိ ….. ဘှတ် …. ဇွပ် ဇွပ် ….. ဘှတ် …. ဖြပ် ဖြပ် ”
ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုး ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား ဖြဲကာ အဆကမြပြတ် ဖိလိုးနသည်ေ။ စောကပြတထြဲ လီးအရင်းထိ အရှိနပြှင်းပြင်းနှင့ြ ဆောင့ဝြငန်သဖြေင့ြ သီတာမွိုးတဈယောကြ အသံထွကြ ညည်းနတေော့ သည်။
သီတာမွိုး လီးဖြင့ဝြေးနသညေမြှာ နှစ်ခွီနသေောလြည်း လီးဝငလြီးထွကြ ကောင်းလာသညန်ှင့ြ ရမျမကစြိတမြွား တောကလြောငကြာ ပြည့စြုံ ဆောင့လြိုးတိုင်း ဖငကြှီး ကော့ပေးနမေိသည်။
” အီး … အီး ….. အ ….. အင့ျ ….. အမေ့ …. အား …. အ …. အ …. အဟင့ျ …. ဟင့ျ …. ရှီး …. ရှိး ”
သီတာမွိုး စောကပြတလြေးမှာ ကြဥြးနသဖြေင့ြ ပြည့စြုံတဈယောကြ အဖုတအြရသာ တွေ့နမေိသည်။
” အားးးး ရှီးးးးးးးးး …. စောကဖြုတကြ အရမ်းလိုးလို့ … ကောင်းလိုကတ်ာ … သီတာရယ် ….။ အင့ြ … ဗစွြ …. ဘှတ် ဘှတ် …… အား ဟား …… အင့ြ အင့ြ ”
မနားတမ်း ဆောင့လြိုးရာ သီတာမွိုး မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ တအအ တအီးအီး ညည်းလာရ၏။ လိုးရင်း ပြည့စြုံမှာ လေးဖကကြုန်းခိုင်းသဖြင့ြ ကုန်းပေးလိုကပြှနသ်ည်။
” အာ … ကိုပြည့စြုံ … ဘာတွလေုပန်တောလဲ ”
” သီတာ့ ဖငလြေးထဲ … လကန်ိုကထြားပြီး လိုးရတာ … ပိုကောင်းလို့ပါ ”
” သီတာ့ … ဖငထြဲ …… တမွိုးကြီးပဲ …. လကပြှနထြုတပြေးနောြ ”
သီတာမွိုးမှာ နှစ်အတောကြှာ လီးနှင့ြ ဝေးနသညေ့ြ အပြင် ဖငအြနှိုကခြံရင်း အလိုးခံနရသေဖြင့ြ အစပိုင်း အနရခေကကြာ တဖြည်းဖြည်း ကာမ အရသာလေး ထူးကဲလာရ၏။ အဖုတထြဲ ပုံမှနဝြငထြှကန်သေော ပြည့စြုံလီးမှာ ဖငထြဲ လကခြလယ် ထိုးမှှသညေန်ှင့ြ ခပကြှပကြှပ် ဖြစ်လာတော့သည်။
” အားးးးး …. ကောင်းလိုကတ်ာ ….. သီတာရယ် …. အဖုတထြဲ ….. လီးက …. စီးပိုငန်တယ်ေ ”
” အင်း ဟင်းး …. သီတာလည်း …. တမွိုးလေး …. ခံလို့ ကောင်းလာတယ် …. ဆောင့ကြှည့ပြါလား ….. ရှီးးးးး ရှီးးးးးးးးး ”
ပြည့စြုံလည်း သီတာမွိုးစကားကြောင့ြ စိတထြဲ ဖငွြးကနဲ့ ဖြစ်လာကာ ဆောင့ခြကြမြွား ပြင်းထနလြာ၏။ လကခြလယကြလည်း ဖငထြဲ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ထိုးမှှပေေးနပြနေသ်ည်။
” အာ ….. အမေ့ …. အ …… ရှီးးးးးး ….. အမလေးးး … ဟင့ြ ဟင့ြ ….. ဆောင့ြ ဆောင့ြ …… သီတာ … ခံနိုငတ်ယ် ”
သီတာမွိုး ကိုယလြုံးလေ ခါရမ်းနပြေီး ဖငပြေါကလြေး ကြိမ်းလာရ၏။ စောကပြတ် အတွင်းသားများနှင့ြ ပြည့စြုံလီးအား အလိုလို ပြနည်ှဈပေးနမေိသည်။
” အ ….. အားးးး …. ကောင်းတယ် …… ဆောင့ဆြောင့ြ ….. မှနမြှန် …. မှနမြှနလြေး …. သီတာကို ….. လိုးပေးပါ …. ကိုပြည့စြုံရဲ့ ….. ဟင့ြ ဟင့ြ ”
ရမျမကစြိတကြှောင့ြ သီတာမွိုးတဈယောကြ မရှကမြကြောကြ ပြောရဲဆိုရဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပြည့စြုံမှာ အခကြြ ၅၀ ခန့ြ မနားတမ်းလိုးရာ စောကရြညမြွား ဒလဟော ပန်းထုတကြာ အသဲခိုကအြောင် ကောင်းနရေ၏။
သီတာမွိုး ခဏပဲ နားလိုကရြသည်။ ပကလြကြ အနအထေားဖြင့ြ အမောဖြနစေဉြေ ပြည့စြုံမှာ ဘေးတိုကခြှရင်း နို့သီးခေါင်းတဈဖကအြား စို့ကာ ကနွတ်ဈဖကအြား လကဖြှင့ြ ညှဈခွပေေးနေ၏။ နို့စို့ရင်း အောကသ်ို့ရှေ့ကာ ဗိုကသ်ားလေးအား လွှာအပြားလိုကြ ယကပြှီး ဆီးခုံးနားအရောကြ ရပထြားလိုကသ်ည်။ သီတာမွိုးမှာ တဈခွီ ပြီးထား သောလြည်း ကာမစိတ် မကသွေးသဖြင့ြ သူမ စောကဖြုတန်ှင့ြ ပြည့စြုံပါးစပ် ထိကပရြန် ခါးကော့ ပေးနပြန်ေ၏။ ပြည့စြုံမှာ ထထိုငပြှီး ဘေးတိုကြ အနအထေားဖြင့ြ ခါးညှတကြာ စောကပြတအြား ယကမြပေးပဲ ပေါငခြှံနှစ်ဖကအြား အကြကထြငအြောင် ဆှဲစုပပြဈသည်။
” အာ …… ယကလြေ …. ကိုပြညစြုံ ရဲ့ …. ရှီးးးးးးး …. ကြှတ် ”
သီတာမွိုး ဘယလြိုမှမနနေိုငတ်ော့ပေ။ ပေါငန်ှဈဖကအြား စိလိုကကြားလိုကဖြှင့ြ ဖငကြှီးကော့ပေးနေ၏။ ပြည့စြုံမှာ အဖုတအြား မထိပဲ ဘေးနား ဝိုကယ်ကပြေးကာ ခဏအကြာမှ စောကစြိလေးအား ဖိကိုကပြဈသည်။
” အားးးးး …. အမေ့ …… ရှီးးးးး ……. အာ …… ဟင့ြ ….. ကြှတ် ကြှတ် ……. ယကပြါဆိုကြာ …. ဟင့ြ ဟင့ြ ”
သီတာမွိုးမှာ တဈခွီပြီးထားသညမြို့ စောကပြတကြ ကြိန်းစပန်သေောလြည်း အယကခြံချင်န်သည်ေ။ ပြည့စြုံလုပသ်မွှ အံကြိတခြံရင်း တကိုယလြုံး တွန့လြိမန်ေ၏။ စောကပြတ် နီတာရဲလေးအား ဘယလြကဖြှင့ြ သူမကိုယတ်ိုင် ဖြဲကာ ညာလကဖြှင့ြ နို့အုံအား ဖိခွနရေရှောသည်။ ပြည့စြုံမှာ အစိလေး အား ရဲနအေောငစြုပပြှီး အားရမှ အဖုတတ်ပြငလြုံး ဖိယကပြေးလိုကသ်ည်။ သီတာမွိုးဖငကြှီး လထေဲ မှှောကတ်ကကြာ အရညကြှညမြွား စိမ့ထြှကလြာပြီး ပေါငဂြှလေးထဲမှ ဖငကြှားထိ စီးကလွာတော့၏။
” လိုးကြစို့ … ကိုပြည့စြုံရယ် ….. သီတာ မခံနိုင် တော့လို့ပါနောြ ….. ဟင့ြ …… ရှီးးးးးး ရှီးးးးးးး ”
ရီဝသေော မကြလြုံးလေးဖြင့ြ တောင်းပနပြှောဆို နသညေ့ြ သီတာမွိုးအား ပြည့စြုံ သနားသှားမိသည်။
” လိုးမှာပေါ့ ….. သီတာရယ် ….. လီးစုပ် … မပေးချင်ဘြူးလား ဟင် ”
” အင်း ….. ပေး ….. စုပပြှီး ….. မှနမြှန် ….. လိုးပေးနောြ ”
သီတာမွိုးတဈယောကြ သူမ၏ စောကရြညမြွား ပကပေန်သေော ပြည့စြုံလီးအား မစုပတ်တ် စုပတ်တဖြှင့ြ ပါးစပလြေးထဲ ငုံကာ နမ်းလိုကစြုပလြိုကြ လွှာလေးဖြင့ြ ယကလြိုကြ ကြိုးစားလုပပြေးနသည်ေ။ ဒီတဈကြိမ် ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုးအား ပကလြကလြှနထြားပြီး တဈခကြခြငွြး လိုးကာ စောကစြိထိပလြေးအား ဖိခွပေေးနေ၏။
” အား … ကောင်းလိုကတ်ာ … ကိုပြည့စြုံရယ် …… ဟုတတ်ယ် …… အစိလေးပြတပြှီး …. လိုးပေး …… အင်းဟင်း …… အ ……. ရှီးးးး ….. ဆောင့လြိုးတော့ ….. ရတယ် …… ဆောင့ြ ဆောင့ြ …… အ …… အား ”
အရညရြှှဲနသေော စောကမြှှေးပါးပါးလေးအောကြ အစိလေးအား လကည်ိုးနှင့ြ လကမြကြား ညှပကြာ ညှဈခွပေေးစဉြ သီတာမွိုး နှုတခြမ်းလေးဆီမှ တအအနှင့ြ ဖငကြှီး ကော့ကော့ ပေးနတေော့သည်။ ဖငသ်ားဆိုငကြှီး လပေေါြ တရမ်းရမ်းဖြင့ြ လီးအရငထြိ ကပန်အေောင် ကော့ဆောင့ပြေးနသဖြေင့ြ ပြညစြုံမှာ စောကစြိလေးအား ညာလကဖြှင့ြ ညှဈရင်း ဘယလြကဖြှင့ြ ဖငအြား ပြေ့ကိုငကြာ မီးပြင့မြတတ် ဆှဲလိုးတော့သည်။ လိုးခကြမြွား အားပါသဖြင့ြ လီးထိပမြှာ သားအိမဝြ လာဆောင့မြိတိုင်း သီတာမွိုး ခေါင်းလေး လှနတ်ကကြာ ဖောမြပြနိုငအြောင် ကောင်းနရေ၏။
” အမလေးးး … ကောင်းလိုကတ်ာ …. ကိုပြည့စြုံရဲ့ …. လိုးတတလြိုကတ်ာရှင် …။ ဒါနဲ့များ …. စုမှနကြ ….. ဘာလို့ ဖောကပြှနတ်ာပါလိမ့န်ောြ ”
လိုးနရင်ေး မယားဖြစ်သူနာမည် ကြားလိုကရြသဖြင့ြ ပြညစြုံမှာ ရငထြဲ စူးကနဲ့ ခံစားလာရကာ လီးတဈချောင်းလုံး ကငွစြိမ့လြာရသည်။ မကြလြုံးထဲ မယားချောလေး စုမှနအြား သူ့ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူမှ လိုးခဲ့ပုံများအား ပုံစံအမွိုးမွိုးဖြင့ြ မှငယ်ောငလြာကာ အခကြြ ၈၀ ခန့ြ ဆကတ်ိုကြ မနားတမ်း ဆှဲလိုးတော့၏။
” အား အားးးး …. အမလေးးးး …. ဟုတတ်ယ် … လိုး လိုး …. နာနာလေး …… လိုး ….. ဆောင့လြိုး ….. အင့ြ …… အ အ ”
လီးတဈချောင်းလုံး ယားယံလာကာ နောကဆြုံးတဈခကြြ ဆောင့လြိုးပြီး ပြည့စြုံတဈယောကြ အံကြိတရြင်း သီတာမွိုး စောကခြေါင်းထဲ လရညမြွား ပန်းထုတလြိုကရြသည်။ ပြညစြုံအတွကြ ပထမဆုံးအခွီမို့ လရညမြွားမှာ သီတာမွိုး စောကခြေါင်းတဈခုလုံး ပြည့လြွှံပြီး အမထြှကလြာ၏။
” အား ….. အားးးးး …. ကောင်းလိုကတ်ာ …. သီတာရယ် ”
” အင်း …. ရှီးးးးး …. သီတာလည်း …. ပြီးတော့မယ် …… မရပန်ဲ့ …. ဆကလြိုးပေး ”
လရည် တဖြောဖြော ပန်းရင်း ရသလောကြ ဆကလြိုးပေးရာ သီတာမွိုးမှာ လီးကြှတထြှကမြှာ စိုးရိမစြှာဖြင့ြ ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား ဖြဲမှှောကကြာ ပြည့စြုံ ခါးပေါသ်ို့ ခွိတတ်ငရြင့ြ အောကမြှ ကော့ကော့ လိုးလိုကတ်ော့သည်။
” အား …. ဗစွြ …… အင့ြ …… သီတာ …. ပြီးတော့မှာပါ …. ဘှတ် ….. ဘှတ် ……. အာ ….. ဟာ ….. ယားလာပြီ …. ယားလာပြီ …… ဟင့ြ ….. အ ….. အ ….. ထွကြ …… ထွကြ …….. ထွကပြှီ ဟာ ”
သီတာမွိုး ပါးစပကြလေးဟကာ ပြည့စြုံခါးအား ခွနှစ်ေဖကဖြှင့ြ ခွိတဆြှဲကပကြာ အိပယ်ာခင်းအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တင်းကြပစြှာ ဆုပကြိုငထြားလိုကြ သည်။ ပြည့စြုံမှာလည်း လရညကြုနစြငကြာ မပြော့မမာ အနအထေားဖြင့ြ လီးအား တဈခကြခြငွြး အဆုံးထိ လိုးပေးနေ၏။ သီတာမွိုးပါးစပမြှ တအင်းအင်း ညည်းကာ လီးအား အဖုတအြတွင်းသားများနှင့ြ ညှဈပေးရင်း စောကရြညမြွား ပန်းထုတန်ဆေဲပင်။ နှစ်ယောကသ်ား တစိမ့စြိမ့ဖြှင့ြ ကာမအရသာခံစားရင်း ခဏအကြာမှ ငှိမသ်ကြ သှားတော့သည်။
///////////////////////////////////
” တူတူ …… တူတူ ……… တူ …… ”
နှစ်ယောကသ်ား မှေးနစဉြေ ကုတငခြေါင်းရင်းဘေး စားပြဲခုံပေါြ တငထြားသော ဖုန်းသံ မှညလြာ၏။
” ဟဲလို …… သီတာလား ”
တဈဖကမြှ စုမှနအြသံကို ကြားလိုကရြသဖြင့ြ သီတာမွိုး မကြခြုံးလေး မှင့တ်ကသ်ှားသည်။
” ပြော …… မှန် …… ဘာကိစ်စ ”
” အခု … သီတာ ဘယမြှာလဲ ”
” တဈနရော … မှာလေ ”
ပြည့စြုံမှာ မယားဖြစ်သူဆီမှ ဖုန်းမှန်း သိသောလြည်း အေးအေးဆေးဆေးပင်။ သီတာမွိူး ခွခွေောင်းလေး များကို တပြှတပြှှတန်ှင့ြ ယကကြာ စုပပြေးလိုကြ၏။ ခွခွေောင်းခွကြားလေးထဲ လွှာထိုးထည့ကြာ ခွထေိပလြေးများအား တဈချောင်းခွင်း ဆှဲစုပန်ပြနေသ်ည်။
” ဘာသံတွလေဲ … သီတာရဲ့ … တပြှတပြှှတန်ဲ့ ”
သီတာမွိုးမှာ စုမှန် မေးနသဖြေင့ြ ပြည့စြုံဘကြ ခေါင်းဆကမြေးရာ ပြည့စြုံမှာ အေးဆေးဟုသော အမူအယာဖြင့ြ မကြစြိတဈဖကြ မှိတပြှနေ၏။
” မှနမြှငရြင် … အံ့သှသှားမှာ ”
🏵️( အခန်း ၅ )🏵️
” အံမယ် … ဘာတွမေို့လဲ … သီတာရဲ့ … ဗှီကောလြြ … ခေါရြမလား ”
သီတာမွိုး ဒုတိယအကြိမ် ပြည့စြုံအား လှမ်းကြည့်ြ ပြနသ်ည်။ ပြည့စြုံမှာ ခေါင်းပဲ ညိတပြှလိုကသ်ည်။
” ခေါလြေ … မှန် ”
” သချောလား … ဖုန်းမခကြှေးနောြ …။ မှနကြ … ရဲသူနဲ့ … နှပန်တော …… ခခြြ ”
” အှန်းပါ ”
ခကြခြငွြး ဗှီဒီယိုကောလြခြေါရြာ တဈဖကမြှ ကိုယလြုံးတီး အနအထေားဖြင့ြ စုမှနန်ှင့ြ ရဲသူတို့ မကြန်ှာများ ပေါလြာနေ၏။ သီတာမွိုးမှာ သူမ ခွဖမေိုးလေးအား ပြည့စြုံမကြန်ှာအား မပေါစြပေဲ ရိုကပြှနသဖြေင့ြ လွှာဖြားလေးမှာ ခွသလေုံးပေါြ တကလြာသညအြထိ ရုပမြမှငရြသေးပေ။
” Wow … wow … မိုကတ်ယ် … သီတာရယ် … မှန် မသိအောင် … ဖြကထြားတာပေါ့လေ ”
သီတာမွိုးမှာ စကားပြနမြပြောဖြစ်တော့။ သူမ အတွကလြည်း အထိအတွေ့က အသဈအဆန်း ဖြစ်နရသေည်။ ပြည့စြုံမကြန်ှာ မပေါအြောငသ်ာ ထိန်းရိုကပြှနတေော့၏။ တဖြည်းဖြည်း ပေါငခြှံနား ရောကလြာရာ သီတာမွိုးလကလြေး အနည်းငယ် တုနလြာကာ ရှိုကသ်ံသဲ့သဲ့လေး ထွကပြေါန်သည်ေ။ တကိုယလြုံး အကောငလြေးများ တကလြာသလို ယှစိယှစိ ခံစားနရရှော၏။ လွှာဖြားလေး ပေါငဂြှထဲ ရောကလြာစဉြ ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား ဖြဲကာ မှှောကကြှေးထားမိသည်။ လွှာဖြားလေးမှာ တံတွေးများဖြင့ြ အရောငလြဲ့ကာ အဖုတန်ှုတခြမ်းသား ဘေးမှ ဖငဝြ နီတာရဲလေးထဲ ကရွောကလြာပြန်၏။
” အိ့ …. အာ … ဟာ … ဟာ … အဲ … အဲ … အဲ့ဒါ …. ဖင် ….. ဖင် …. ဖငပြေါကန်ောြ … ရှီးးးးး ….. အင်းဟင်း …… ရှီးးးးးးးး ….. ဟူးးးးး …. ဟူးးးးးး ”
ဖုန်းကိုငထြားသောလကမြွား သိသိသာသာ တုနလြာ သဖြင့ြ ဘေးသို့ လှဲထားမိ၏။ နဖူးကြောလေးများ ထောငကြာ ကာမဝဒနော အသဈလေးအား အံတုကာ ဖုန်းကငမြရာအား ပြနခြွိနလြိုကပြှနသ်ည်။ တဈဖကမြှ စုမှနရြော ရဲသူပါ အသကရြှူသံမှအပ စကားသံများ မကြားရတော့ပေ။ ဖငအြယကခြံရင်း ဖုန်းကငမြရာအား သချောခွိနကြာ ရိုကပြှနေ၏။
စောကပြတ် နီတာရဲလေးပေါြ လွှာဖြားလေး ၅ မိနဈကြာခန့ြ ရောကလြာခွိန် သီတာမွိုး ဆီးအိမ် လေး ကငွလြာရှာသည်။
” အင်းဟင်း …. ကြှတ် ….. ခဏ ….. သီတာ … ဆီးပုံး …… တင်းလာလို့ ”
သေးပေါကခြငွလြာသဖြင့ြ ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား ဆန့ထြုတခြွိန် ဖုန်းကငမြရာအား ဘေးပြနလြှဲထား လိုကပြှန်၏။ သီတာမွိုး ထရပကြာ ပြည့စြုံမကြန်ှာပေါြ ခွထိုငပြှီးမှ ကငမြရာ ပြနခြွိနလြိုကသ်ည်။ ပြည့စြုံပါးစပအြား စောကခြေါင်းပေါကလြေးနှင့ြ သချောခွိနကြာ သေးများ ပန်းထုတလြိုကြ၏။
” အု …… ဖလူး ….. အဟှတ် …… ဟှတ် ”
လညခြွောင်းထဲ စောကဖြုတထြဲမှ သေးများ တဗှန်းဗှန်း ဝငလြာရာ ပြည့စြုံ ကြိုးစားမွိုရင်း သီးသှားရသည်။ တဖူးဖူးဖြင့ြ သေးများ မှုတထြုတန်သဖြေင့ြ သီတာမွိုး ဖငခြဏကြှပေးရာ ပြည့စြုံမကြန်ှာ ဖုန်းကငမြရာထဲ ပေါလြာတော့၏။
” ဟင် … မောင် ”
” ဟာ … အဲဒါ … ပြည့စြုံမလား ”
တဈဖကမြှ စုမှနန်ှင့ြ ရဲသူတို့ အံသှမှငသ်ကကြာ ခဏ ပြနင်ှိမသ်ှားကြသည်။ ထိုအခွိန် သီတာမွိုးမှာ သေးပန်းရင်းတန်းလန်းမို့ ခဏသာ အောင့န်ိုငပြှီး ဗှန်းကနဲ့ မကြန်ှာတပြငလြုံး ပန်းခပြဈတော့၏။
” အာ …. ထိန်းလို့ မရ …… ရ ….. အင့ျ …… ရှှီးးးးး ….. ရှှီးးးးးးးး ……. ရှှီးးးးးးးးးးးးးးးးးး ”
မကြန်ှာအား သေးဖြင့ြ ပန်းမိသဖြင့ြ ပြနဖြိခရွာ လကကြနွသ်ေးများမှာ ပြည့စြုံပါးစပထြဲ ဒုတိယ အကြိမ် အရှိနပြှင်းပြင်းနှင့ြ ဝငလြာပြနသ်ည်။ ပြည့စြုံတဈယောကြ ဒလဟော တိုးဝငလြာသော သေးများအား ခကခြကခြဲခဲဖြင့ြ တဂွတဂြှတ် မှိုခလွိုကြ၏။ သေးများကုနစြငမြှ ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုး အဖုတလြေးသာမက ဖငကြှားလေးထဲပါ ပြောငစြငအြောင် ယကပြေးနတေော့သည်။
” မောငရြယ် ….. အဟင့ြ …… ဟင့ြ ဟင့ြ ”
စုမှန် ငိုရှိုကသ်ံလေး ခဏသာ ကြားရပြီး တဈဖကမြှ ဖုန်းပိတသ်ှား၏။
////////////////////////////////////
လနေုအေးလေးကြောင့ြ အိပခြန်းထဲ စိမ့န်ပမေယေ့ြ စုမှနမြကြန်ှာလေး မကြရြညစြို့လာသည်။ ရငထြဲ ပူလောငန်ကော အသကရြှူကြပသ်လို ခံစားနရေ၏။ ဘာလုပလြို့ ဘာကိုငရြမှန်းမသိ။ ကိုယ့်ကိုယကြို စိတပြကြန်မေိသည်။
” စုမှန် … ဒီလိုဖြစ်လာပြီ …… ဆိုမှတော့ ….. ဘယလြို ဆကလြုပမြှာလဲ ”
” ဟမ် ”
တိတဆြိတန်သေော အိပခြန်းထဲ ရဲသူစကားသံ ထွငပြေါလြာ၏။ ရဲသူ အမေးအား စုမှန် စိတရြှုပစြှာ မကြန်ှာကို လကဖြဝါးဖြင့် ပြတသ်တလြိုကြ၏။
” ငါ …… ငါ …… မောင့ကြို ……. စွန့်လှှတရြတော့မယ် ….. ထငတ်ယ် …. ရဲသူ ”
” နင့ြ … အဖြကေ …… အားပြော့လိုကတ်ာ …… မသချောသေးဘူး …… မလား ”
” ဟူးးးး ….. ငါ ကြိုးစားမှာပါ …….။ မောင့ကြို …… စွန့်လှှတန်ိုငအြောင် …… ကြိုးစားမှာပါ …..။ ငါ့ ဖောကပြှနမြှုက ……… မောင့ကြိုပါ ……… နာကငွြ ပကြစြီးစပြေီ ”
” ဟားဟား ….. စုမှနရြယ် ….. ပြညစြုံက ….. သီတာမွိုးနဲ့ ….. ဖြစ်နေ …… နေ …… ”
” တိတစြမ်း ….. ရဲသူ …..။ ဒါက ….. ငါ့ကို အပြဈပေးတာပဲ ……။ ငါလေ …… ငါ ….. ကြကြနေပေန်ပန်ဲ့ …. ကြညဖြှူပါတယ် …..။ အဟင့ြ ဟင့ြ …… မောငကြ …. ငါ့ကို …. သိပခြစွတ်ာ ဟ ”
” ဘာရယ် … စုမှန် ….. ဒါဆို …… ငါ …. ငါကရော ”
ရဲသူ စကားအဆုံး စုမှန် နာနာကငွကြငွြ ပြုံးလိုကသ်ည်။ ကာမစည်းစိမန်ောကြ လိုကမြိ၍ နှလုံးသား ဆုံးရှူံးသှားသညမြို့ ဝဲတကလြာသော မကြရြညမြွားနှင့ြ အပြုံးက အသကမြပါတော့ပေ။
” ငါ …. နာကငွခြံစားတဲ့အခွိန် …. နင် … ငါ့ကို …… နှစ်သိမ့်ပေးဖူးလား ….. ရဲသူ ”
” ဟူးးးးး …. ငါ ….. ငါ …. တောင်းပနပြါတယ် …. စုမှန် ……။ အဲတုန်းက ….. ငါ မာမီ့ … စကားတွပေဲ … ယုံကြညန်မေိတာပါ …။ နင့ကြို …. နာကငွစြခေဲ့တယ် ”
မကြရြညမြကအွောင် ထိန်းနသေော စုမှနအြား ရဲသူ အသံတုနရြီစွာ တာင်းပနန်ေ၏။
” ငါ … နင့ဆြီက … တောင်းပနစြကား … ကြားချင်တ်ာ … မဟုတပြါဘူး … ရဲသူ …..။ ငါ … မောင့ရြှေ့ … မကြရြညမြကခွငွဘြူး ….။ ငါ့ကြောင့ြ …… သူနာကငွတ်ာမွိုးလည်း …. မမှငခြငွဘြူး ”
ရဲသူ စုမှနစြကားကြောင့ြ ဘာဆကပြှောရမှန်း မသိ တော့ပေ။
” တကယလြို့ …. မောငကြ … လမ်းခွဲသှားရငတ်ောင် … ငါ ဝမ်းမနည်းဘူး ….. ငါ ကြနပေတ်ယ် ”
” နင် … ဒီလိုဆုံးဖြတထြားရင် … ကောင်းပါတယ် ”
ရဲသူ စကားပြောရင်း ပကလြကလြှဲနသေော စုမှန် ပေါငကြှားထဲ မကြန်ှာအပလြိုကတ်ော့၏။
” တောပြှီဟာ …… ရဲသူ ….. ငါ့ကို အိမပြှနပျို့ ”
” ဟာ …. ဒီအခွနနေေဲ့ …. နင် ….. နင် …… ‘”
” ရတယ် …… ငါ့လမ်း ငါလွှောကမြယ် ”
” နင် … သချော ဆုံးဖြတပြှီးပြီလား …. စုမှန် ”
///////////////////////////////////
တဈလခန့အြကြာ ပြည့စြုံ အလုပမြှ ပြနလြာသညန်ှင့ြ အိပခြန်းထဲ ဝငလြာခဲ့သည်။ အိပခြန်းထဲ ညဝတဒြူးဖုံး စကပ် အတိုလေးဖြင့ြ ကုတငဘြေးနား စားပြဲခုံရှေ့ ထိုငခြုံပေါြ ထိုငန်သေော သီတာမွိုးအား တွေ့လိုကြ ရ၏။ သီတာမွိုးမှာ ပြည့စြုံအား ဂရုမစိုကြ စားပြဲပေါမြှ လကတ်ော့ပန်ှင့ြ အလုပရြှုပန်သည်ေ။ သူမ ဘယဘြကဘြေး ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကထြိုငန်သေော စုမှနမြှာ ပြည့စြုံအား ငေးကြည့်န်ေ၏။
” သီတာ ”
ပြည့စြုံမှာ စုမှနအြား မကြည့်ပြေ။ မတတ်ပရြပလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ သီတာမွိုး နောကကြွောဘကမြှ လှမ်းဖကပြှီး နို့နှစ်လုံးအား အင်ျကြီအပြငမြှ ခပဖြှဖြ ညှဈပေးရင်း လညတ်ိုငပြွော့လေးအား ဖိနမ်းလိုကြ သည်။
” သီတာ …… ဘာတွကြညေ့န်တောလဲ ”
စကားပြောရင်း အင်ျကြီအောကန်ားစအောကြ လကလြွှိုသှင်းကာ ဘရာစီယာမပါသော နို့အုံနှစ်ဖကအြား ညဈရင်း နို့သီးခေါင်းနှစ်ဖကအြား ခွပေေးနေ၏။ ခါးအား လီးဖြင့ထြောကရြင်း ခုံပေါမြှ ဆှဲမ လိုကပြှနသ်ည်။ သီတာမွိုး ထရပသ်ညန်ှင့ြ ထိုငခြုံဘေး အနည်းငယဆြှဲကာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လှည့ပြဈ၏။ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပမြိသညန်ှင့ြ ဒူးဖုံးစကပလြေးအား မကာ ဖငသ်ားစိုငန်ှဈဖကအြား ပြတပြေးလိုကပြှနသ်ည်။ သီတာမွိုး လကတ်ဈဖကမြှာလည်း ပြည့စြုံပုဆိုးထဲမှ လီးအား ဆုပကြိုငပြေးနေ၏။
” ရှီးးးးး …. ပြှတ် … ပလပ် ပလပ် … ကိုပြည့စြုံ …. သီတာ့ကို …. ယကခြိုင်းတော့ ”
” အင်း … ပြှတ် ”
ပြည့စြုံမှာ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်ရောမှ ခွာကာ သီတာမွိုးအား ကိုယတ်ဈပတလြှည့ရြင်း စကပလြေး အပေါြ ဆှဲလှနလြိုကတ်ော့သည်။
” ဟိုကောငမ် … ဒီလာယကြ ”
သီတာမွိုးမှာလည်း ပြည့စြုံ စကပလြေး အပေါလြှန် သညန်ှင့ြ ပေါငဖြှဲလိုကရြာ ပန်းနုရောင် စောကပြတ် လေး ပြူးထွကလြာသည်။ ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကြ ထိုငန်သေော စုမှနတ်ဈယောကြ လေးဖကထြောကြ လွှောကလြာကာ သီတာမွိုး ပေါငဂြှနား မကြန်ှာ ကပလြိုကြ၏။
” အင့ျ ”
သီတာမွိုး ညာလကမြှာ ပြည့စြုံလီးအား နောကပြှန် ဂွင်းတိုကပြေးရင်း ဘယလြကဖြှင့ြ စုမှနခြေါင်းအား ကိုငကြာ ပေါငကြှားထဲ ဆှဲကပပြဈသည်။
” ပလပ် ….. ပလပ် …. ရှီးးးးးး …. အ … အင်းးးး …. ဟုတတ်ယ် …. အကကြှဲကြောင်းထဲယကြ ….. အင်းဟင်း ….. အစိလေးပါ စုပလြေ …. ရှီးးးးးး ….. အ ….. ကြှတ် …. အား…..”
” သီတာ့ …… စောကပြတကြို ယကရြတာ …… ကောင်းလား … ကောငမ် ”
မကြန်ှာချောချောတွင် စောကရြညမြွား ပကပေန်သေော စုမှနမြှာ ပြည့စြုံအမေးကြောင့ြ နရခေကသ်ှား၏။ ရငထြဲ စူးကနဲ့ ခံစားလိုကရြသေးသည်။ လငဖြစ်သူမှ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သီတာမွိုးရဲ့ စောကဖြုတအြား ယကခြိုင်းသဖြင့ြ လငတ်ောမြောင် အလိုကြ လုပပြေးနရသေည်။ ပြည့စြုံအနားမှ ထွကခြှာမသှားရလငွြ ဘာပဲ ပေးဆပရြ ပေးဆပရြ ပေးဆပမြညဟြု စုမှန် ဆုံးဖြတထြား၏။ ထိုအခွိန် သီတာမွိုးမှာ ပြည့စြုံ ပုဆိုးခါပုံစအား လကန်ောကပြှန် အနအထေားနှင့ပြင် ဖြခကြော ပေါငကြှားမှ လီးအား ပြတသ်ပ် ဂွငထြုပေးနဆေဲပင်။ စုမုနတ်ဈယောကြ သီတာမွိုး လကသ်ီးစုပလြေးထဲ ဝငလြိုကထြှကလြိုကြ ဖြစ်နသေော ပြည့စြုံဒဈဖူးအား စုပပြေးချင်သ်ည့ြ စိတမြွား တဖြားဖြား ဖြစ်ပေါန်ပြနေသ်ည်။
သို့သောြ သီတာမွိုးရဲ့ ခွင့ပြှုခကြမြရပဲ လငဖြစ်သူ ပြည့စြုံလီးအား စုပခြှင့မြရတော့ပေ။ ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုး နောကကြွောဘကမြှာ ပုခုံးသားလေးအား နမ်းရင်း အဝတအြစားများ ခွှတခြပြဈသည်။ သီတာမွိုး ကိုယလြုံးတီး ဖြစ်သှားသညန်ှင့ြ ပြည့စြုံမှာ ပြေ့ခွီကာ ကုတငပြေါြ တငလြိုကပြှန်၏။
” အို့ …… ကိုပြည့စြုံ …… လိုးတော့မှာလား ”
” အင်း ”
” ခဏနေဦးလေ ”
ကုတငပြေါြ ပကလြကအြနထေားမှ သီတာမွိုး ထထိုငကြာ ပြည့စြုံ အင်ျကြီအား ခွှတပြေးနသည်ေ။ ကုတငပြေါြ ၂ ယောကသ်ား ကိုယတ်ုံးလုံး အနထေား နှင့ြ ပြည့စြုံအား ကုတငစြောင်း ခွခထွေိုငခြိုင်း လိုကြ၏။
” ဟိတ် …… ဒီလာ … အင့ျ ”
သီတာမွိုးမှာ ပြည့စြုံဘေး ခွခထွေိုငကြာ လီးအား လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ဆှပေးရင်း ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကထြားသော စုမှနအြား မကြရြိပမြကြကြဲ ပြလိုကတ်ော့သည်။
” ဟာ …… ဒီကောငမ် …………… ဖြန်းးးးးးး ”
ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် စုမှန် လေးဖကထြောကြ အနအထေားဖြင့ြ ပြည့စြုံပေါငဂြှကြား နရောယူကာ သီတာမွိုး လကထြဲမှ လီးအား ဆှဲစုပစြဉြ ပါးရိုကခြံလိုကရြ၏။
” ဖြန်း …. အ …… ဘာ ….. ဘာ …. ဘာလို့လဲ … သီတာရဲ့ ”
” အောငမြှာ …. နင့ကြို … လီးအရင် စုပခြိုင်းလို့လား …. ဥတွေ ….. အရငစြုပ် ”
စုမှနစြိတထြဲ မကြကြနဲ့ ဖြစ်သှားမိသည်။ လငဖြစ်သူ ပြည့စြုံမှာ သူမအား မကြည့်ပြေ။ သီတာမွိုး နို့အုံ တဈဖကအြား စို့ကာ စောကပြတလြေး ပြတပြေး နသည်ေ။ စုမှန် ဘာမှမတတန်ိုငတ်ော့ သီတာမွိုး ခွင့ပြှုမှသာ လငတ်ောမြောင့လြီးအား စုပခြှင့ရြတော့မည် ဖြစ်သည်။
” စုပစြမ်း …. ကောငမ် … စုပ် … ပြီးရင် …. ငါ့ဖင် ယကပြေးရဦးမှာ … ကြားလား ”
စုမှန် ပါးစပထြဲ ပြည့စြုံလဥဖြင့ြ ပြည့န်သဖြေင့ြ စကားပြနမြပြောနိုငပြဲ ခေါင်းလေးသာ ညိမ့ပြှလိုကရြသည်။
” လီးစုပခြငွြ …. စုပခြိုင်းလိုကတ်ော့ …. သီတာ …. ငါ နင့ကြို ….. လိုးချင်လြှပြီ ”
ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုးနို့စို့ရင်း လဥနှစ်လုံးအား စုပန်သေော မယားဖြစ်သူအား ငုံ့ကြည့်လြိုကြ၏။
” အင်းပါ … ကိုပြည့စြုံရဲ့ …… ကဲ ….. ကောငမ် … လီးစုပခြငွြ စုပတ်ော့ …… ရော့အင့ြ ”
သီတာမွိုးမှာ ပြည့စြုံလီးအား ဂွင်းတိုကပြေးနရောမှ လကလြှတကြာ စုမှနအြား စုပခြိုင်းလိုကတ်ော့သည်။ စုမှနတ်ဈယောကြ လဥများ စုပန်ရောမှ သီတာမွိုး လကမြှ လှတထြှကလြာသော လီးအား ပြောင်းစုပ် တော့သည်။
” ပြှတ် ….. ပလှတ် ပလှတ် …. အ …… စုပစြမ်း …… ဖာသညမ် …. အာကြာ …. အင့ြ ….. ဇွိ ….. ပလောကြ …. ဇွိ ….. ဗှိ …… အားးးးး ရှီးးးးး ”
ပြည့စြုံ ပြောရင်း ကုတငစြောင်း ထိုငန်ရောမှ ထရပကြာ လေးဖကထြောကြ စုပပြေးနသေော စုမှနအြား ဒူးထောကြ ထိုငခြိုင်းရင်း ပါးစပဆြှဲလိုးတော့၏။ ခကထြနကြှမ်းတမ်းသော စကားလုံးများ ပြောကာ လီးအရင်းထိ ကပန်အေောင် စုမှနပြါးစပအြား အဆကမြပြတ် ပစ်လိုးလိုကသ်ည်။ ပြည့စြုံ ဆှဲလိုးတိုင်း လဥနှစ်လုံးမှာ သူမမေးစေ့အား ရိုကမြိပြီး လီးထိပမြှာ အာခေါငပြွော့အား ထိုးမိသဖြင့ြ တဝေါ့ဝေါ့ ဖြင့ြ ပျို့နရေ၏။
” အမလေး …. တောတ်ော့ …. သီတာ့ကို … လိုးမှာဆို … ဟှန့ြ ”
စုမှနပြါးစပအြား ဆှဲလိုးစဉြ သီတာမွိုးမှာ ဘေးမှ ကြည့်ရြင်း တားကာ စုမှနပြါးစပထြဲမှ ပြည့စြုံလီးအား ဆှဲထုတပြဈ၏။
” ပလှတ် …… ဝေါ့ ……… အဟှတ် ဟှတ် ”
စုမှနတ်ဈယောကြ ပါးစပအြား မညှာမတာ အလိုးခံရ သဖြင့ြ လီးထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ တဝေါ့ဝေါ့နှင့ြ ပျို့ကာ အကြိအခွှဲများ ထွကကြလွာသည်။
” မထွေးထုတန်ဲ့ …… မှိုစမ်း ……… ဖာသညမ် ”
ပြည့စြုံမှာ စုမှနပြွို့နစဉြေ အကြိအခွှဲများအား ပါးစပမြှ အထုတမြခံပဲ မှိုခိုင်းနပြနေသ်ည်။ လငတ်ောမြောင့ြ စကားကြောင့ြ စုမှနမြှာ နှုတခြမ်းဒေါင့မြှ စီးကနွသေော အကြိအခွှဲများအား လွှာဖြင့သ်ပကြာ မှိုခပြဈတော့၏။
” သီတာ … လေးဖကကြုန်းကြာ ”
” အင်း ”
ပြည့စြုံစကားအဆုံး သီတာမွိုးမှာ ကုတငပြေါြ လေးဖကကြုနပြေးလိုကြ၏။ စုမှနတ်ဈယောကြ ကြမ်းပြငပြေါြ မကြရြညမြွားဝိုင်းကာ ထိုငန်ရပြေန် သည်။
” လာခဲ့ … ကုတငပြေါတ်ကပြှီး … သီတာ့ ဖငပြေါကလြေး ယကပြေးလိုကြ ”
သီတာမွိုး လေးဖကကြုန်းပြီးသညန်ှင့ြ ပြည့စြုံမှာ လီးအားဆှရင်း စုမှနအြား လှမ်းပြောလိုကပြှနသ်ည်။
” ဟင့ြ …… ဖင် အရငလြိုးမှာလား … ကိုပြည့စြုံ ”
” အင်း … သီတာ့ဖငန်ဲ့ … ဒီကောငမ် ပါးစပကြို …. တဈလှည့စြီ …. လိုးမှာ ”
ပြည့စြုံ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ သီတာမွိုးမှာ ဖငကြှီး ကော့ပြီး လှညပြှနလြှည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။ စုမှနမြှာ ကုတငပြေါြ တကလြာပြီး သီတာမွိုးခါးဘေးနား ဒူးထောကထြိုငကြာ ဖငဝြလေးအား ယကပြေး တော့၏။ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ၏ ဖငအြား လငတ်ောြ မောငမြှ လိုးတော့မညမြို့ စိတလြှုပရြှားရင်း သူမ ကိုယတ်ိုင် စိတကြှှလာရသည်။ အစပိုင်း သိမင်ယ် စိတမြွား ဝငန်သေောလြည်း ကာမစိတကြှှလာ သညန်ှင့ြ သီတာမွိုးဖငကြှီး ရမ်းခါနအေောင် ဖငပြေါကလြေးထဲ လွှာထိုးသှင်းကာ မှှပေေးလိုကပြှန်၏။
ဖငဝြမှ စီးကလွာသော တံတွေးများဖြင့ြ သီတာမွိုး အဖုတလြေးမှာ အရောငလြဲ့နေ၏။ ဖငဝြလေး အောကဖြကြ စောကမြှှေးလေးများ တွန့လြိမန်ကော စောကခြေါင်းပေါကထြဲ အရညကြှညမြွား အိုငထြှကြ လာသည်။
ပြည့စြုံမှာ ကြည့်ရြင်း လိုးချင်စြိတမြွား တဖြားဖြား ဖြစ်ပေါလြာကာ လီးမှာ အရညပြှားကြဲမတတ် တောငမြတလြာ၏။
” ကဲ … ဖယတ်ော့ … ကောငမ် … ဟိုစားပြဲခုံ အံဇွဲထဲ က …. ဂယွဗြူးယူလိုကြ … ငါ့လီးကို … လူးပေး ”
စုမှနတ်ဈယောကြ သီတာမွိုး ဖငဝြလေးအား ယကပြေးရင်း ကိုယတ်ိုင် ဖငခြံချင်သ်ော စိတမြွား ထကြှလာပြနသ်ည်။ သို့သောြ သူမဆန်ဒလေးအား မွိုသိပကြာ ပြည့စြုံ ခိုင်းသည့အြတိုင်း လုပပြေးနရရှော၏။ လငဖြစ်သူ ပြည့စြုံလီးအား ဂယွလြူးပေးသလို သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သီတာမွိုး ဖငပြေါကလြေးထဲ ဂယွမြွား သုတလြိမ်း ထည့ပြေးလိုကသ်ည်။
” ရှီးးးးးး ……… ငါ လိုးတော့မယ် …… သီတာ ”
ပြည့စြုံ အသံကြားသညန်ှင့ြ သီတာမွိုးမှာ ရှေ့ကိုယခြှမ်း အိပယ်ာပေါကြပကြာ ထောကထြားသော ဒူးနှစ်ချောင်းအား ခွဲလိုကရြာ ပေါငတ်နန်ှဈဖကမြှာ ကားထွကသ်ှားတော့၏။
” လိုးလေ …… ကိုပြည့စြုံ ”
သူမ ဖငကြှီး ရသလောကြ ထောငကြာ ပြညစြုံအား လှမ်းပြောလိုကြ၏။ ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုး ဖငန်ား တိုးကပရြင်း စောကဖြုတ် အကကြှဲကြောင်းအတိုင်း အောကမြှ အပေါသ်ို့ ပင့ဆြှဲပြတပြေးနသည်ေ။
” ဇွိ … ပြကြ … ဗှပ် ဗှပ် ….. ဟင့ြ …… ကြှတ် … ဘာလုပန်တောလဲ ”
” ဗစြျ …… ဘှတ် ……… ဘှတ် ……… ဗစြျ ဗစြျ ”
” အင်း … ကြှတ် ”
ဖငပြေါကလြေးထဲ လီးဝငလြာသဖြင့ြ သီတာမွိုး ခေါင်းလေးမော့တကကြာ မကြလြုံးလေး စင်းကလွာ၏။
” ဘှတ် ……… အ ………… ဘှတ် ……… အီး ……… အင့ျ …… အ ………… အင့ျ …….အား ”
မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ပြီး စောကခြေါင်းလေးထဲမှ ပြကကြနဲ့ သေးများ ပန်းထွကန်သည်ေ။ ပြည့စြုံမှာ လီးတဈချောင်းလုံး ညှဈခံရသလိုဖြစ်ကာ သီတာမွိုးခါးလေးအား စုံကိုင် ဆှဲလိုးတော့သည်။
ဘေးမှကြည့်န်သေော စုမှနမြှာ လငဖြစ်သူလီးကြီး သီတာမွိုး ဖငပြေါကထြဲ ဝငထြှကန်သညေကြို ကြည့်ရြင်း အဖုတထြဲ တဆဈဆဈဖြင့ြ အလိုးခံချင်သ်ည့ြ စိတမြွား ပြင်းပြနသည်ေ။ သို့သောြ သူမစောကဖြုတ် လေး လီးဖြင့ြ ဝေးနသညေမြှာ ၁ လခန့ြ ရှိနေ၏။ သီတာမွိုး ဖငသ်ားစိုငပြေါြ ခေါင်းတငကြာ လွှာလေး ထုတကြာ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးအား သပခြနွသည်ေ။ ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုးဖငလြိုးရင်း လီးအားထုတကြာ မယားဖြစ်သူ စုမှနပြါးစပထြဲ လီးထိပတ်ေ့ပေးလိုကတ်ော့၏။
” ပလှပ် ……. ပြှတ် ပြှတ် ……. ပြှတ် ပြှတ် ”
ဖငထြဲမှ ထွကလြာသော လငတ်ောမြောင့လြီးအား ဆှဲစုပကြာ အလိုးခံချင်သ်ည့ြ စိတမြွား သကသ်ာလို သကသ်ာညား ဖြလွေော့နမေိသည်။ စိတ် အတောြ ထိန်းထားရ၏။ ကာမစိတတ်ှေ တရိပရြိပ် ထိုးတကလြာပြီး စောကဖြုတကြို လကန်ဲ့ ဖိအုပထြားရသည်။ သို့သောြ မရတော့ပေ။ စောကခြေါင်းထဲမှ စောကရြညမြွား ပြကကြနဲ့ ပြကကြနဲ့ စီးကလွာရာ ထမိနအြား ဖောကထြှကပြှီး လကကြှားထဲထိ ယိုစိမ့လြာတော့၏။
ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုးအား ဖငလြိုးလိုကြ စောကဖြုတ် ပြောင်းလိုးလိုကြ နှင့ြ လီးပြော့သှားလငွြ သီတာမွိုး ဖငကြှားပေါြ မေးတငကြာ စုမှနအြား ပြနမြာလာအောင် စုပခြိုင်းနသည်ေ။ သီတာမွိုးရော ပြည့စြုံရော နှစ်ယောကသ်ား အထွဋထြိပ် ရောကသ်ှားစဉြ စုမှနတ်ဈယောကြ စောကပြတလြေး ယားယံကာ ကနွန်ရဈေတော့၏။
////////////////////////////////
မနကြ အိပယ်ာထသညန်ှင့ြ ပြည့စြုံနှင့ြ သီတာမွိုး အတွကြ မနကစြာ ကောဖြီဖြောကြာ ပေါငမြုန့ြ ကြကြဥ ကြောပြေးရသည်။ ရအမှေနခြွိုးကာ အိမအြတွကြ ခကြပြှုတရြန် စုမှန် ဈေးသှားဝယရြပြန်၏။
” ရှှဈ … ရှှဈ ”
” ဟင် … ရဲသူ ”
စုမှန် ဈေးဝယထြှကရြန် အိမမြှအထွကြ လမ်းထိပ် တွင် သူမ ကားလေးဘေးမှ ကားတဈစီး ကပမြောင်း သှားရင်း ရှှဈကနဲ့ အသံပေးနသဖြေင့ြ လှမ်းကြည့်ြ လိုကရြာ ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူ ဖြစ်နတေော့သည်။ ကားလေးအား ခပလြှမ်းလှမ်းတွင် ထိုးရပသ်ှားရင်း ရဲသူ ဆင်းလာနေ၏။
” စုမှန် ”
” ဟင် ”
စုမှန် ကားရှေ့ခန်း တံခါးနားအရောကြ ရဲသူ ခွအစေုံ ရပတ်န့သ်ှားကာ ဘေးဘီတဈခကြြ ဝေ့ဝိုကကြှည့ပြှီး နှုတဆြကလြိုကပြှနသ်ည်။
” ငါ့နောကကြ … လိုကခြဲ့ဟာ … စကားပြောချင်လြို့ ”
” ဟာ …… မဖြစ်ဘူး ရဲသူ ….. ငါ … ငါ အေးအေး နပေါရစတေော့ ”
” စုမှနရြယ် … ငါ နားလညပြါတယဟြာ ”
” ဟူးးး … မောငတ်ှေ့သှားရင် … ငါ့ဘဝ သှားပြီဟ ”
” အေးပါ … ခဏပဲ …… ငါ့နောကကြ လိုကခြဲ့နောြ ”
🏵️( အခန်း ၆ )🏵️
ရဲသူကားလေး ဘီးစလိမ့သ်ှားသညန်ှင့ြ စုမှနမြှာ ခပခြှာခွာလေး မောင်းကာ လိုကခြဲ့ရသည်။ စုမှန် မလိုကလြို့လည်း မဖြစ်။ ရဲသူ အတင်းအဓမျမ အိမသ်ို့ လာလငွြ လကရြှိ သူမ အခွအနေလေေး ဆိုးရှာ သှားနိုငသ်ည်။ စီယာတိုငကြိုငသ်ော လကကြလေး တုနရြီကာ ဘေးဘီကြည့်ရြင်း မောင်းနှငန်တေော့၏။ လမ်းမကြီးအတိုင်း မောင်းလာကြရာ မှို့ပြငထြှကသ်ော လမ်းပေါြ ရောကရြှိလာသည်။ ၁၅ မိနဈခန့ြ အကြာ လူသှားလူလာ ရှင်းသော လမ်းဘေး အပငကြှီး တဈပငအြောကြ ရဲသူကားမှာ ထိုးရပသ်ှား၏။ စုမှနကြားလေးမှာလည်း ရဲသူကားနောကဖြကြ ခပလြှမ်းလှမ်းတွင် ရပထြားလိုကသ်ည်။
ရဲသူတဈယောကြ သူ့ကားထဲမှ ထွကလြာကာ စုမှန် ကားရှေ့ခန်း တံခါးဖြင့ြ ဝငထြိုငလြိုကြ၏။ ကားတံခါး သချောစွာ ပြနပြိတလြိုကပြှီး စုမှနခြါးလေးအား ဖကကြာ မကြန်ှာအနှံ့ မကမြကမြောမော နမ်းရှိုကလြိုကသ်ည်။ လမမြကြီးတလွှောကြ တိတဆြိတန်ကော ကားထဲ သီချင်ြးသံ ကယွကြယွြ ဖြင့ထြားလငွတ်ောင် အပြငကြ မကြားနိုငတ်ော့ပေ။ စုမှနခြါးလေးအား တင်းကြပစြှာ ဖကရြင်း ဆကတ်ိုကြ နမ်းနေ၏။
” လှမ်းလိုကတ်ာ … စုမှန် ရယ် ”
ရဲသူမှာ အားရအောင် နမ်းပြီးသညန်ှင့ြ ရီဝသေော မကြလြုံးများဖြင့ြ စုမှနအြား ကြည့်န်မေိသည်။ ၃ လခန့ြ မတွေ့ရသော ဇနီးဟောင်းလေး မကြန်ှာလေး ချောငကြနွေ၏။ မကြန်ှာလေး ဆှဲမော့ကာ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပရြင်း ထမိနအြပြငမြှ ဖငသ်ားစိုငအြား ညှဈခွေ လိုကပြှနသ်ည်။ စုမှနတ်ဈယောကြ ဘာစကားမှ မပြောနိုငသ်ေးပေ။ ခငပြှန်းဟောင်း၏ အထိအတွေ့ အောကြ ငှိမသ်ကန်မေိ၏။ ထိုစဉြ ရဲသူမှာ ဘေးတိုကြ အနအထေားဖြင့ြ ကိုယလြုံးချင်ြး ဆှဲကပကြာ ပေါငကြှားထဲ လကသ်ှင်း ပြတပြေးသဖြင့ြ စုမှန် ကိုယလြေး ဆကကြနဲ့တုနကြာ အသကရြှူသံ မှနလြာရသည်။
” အင့ျ ……… ရဲသူ ”
” ဘာလဲ … စုမှန် ”
” ဒီလောကပြဲ … ကြနပေတ်ော့ဟာ … နင် ပြောစရာရှိရင် … ပြောလေ ”
စုမှနမြှာ သူမပေါငကြှားထဲ ရောကန်သေော ရဲသူ လကအြား ဖယရြင်း လူချင်ြးပြနခြှာကာ ပြောဆို လိုကသ်ည်။
” အရငကြလို …… ပြနန်မယေလြဟော ”
” ဟမ် … အခုတောင် ….. ငါ …… မောင့အြိမမြှာ ဘယလြိုနရလေဲ …… နငသ်ိလား ရဲသူ ”
” နငတ်ို့ …… အတူ ပြနပြေါင်းနပြေီမလား ”
” ဟူးးးးးး … မောငကြ … ငါ့ကို … ဘယလြို ပြနလြကခြံတယ် ဆိုတာ … နငမြသိဘူး ဟ … အဟင့ြ ဟင့ြ ”
စုမှနမြှာ သူမ အိမထြောငရြေး အခွအနေအေား မကြရြညလြညကြာ ပြနလြညပြှောပြလိုကတ်ော့ သည်။
” ဟာ …… စုမှန် ရာ ”
စုမှနစြကားအဆုံး ရဲသူ လကတ်ဈဖကမြှာ ပြနလြည် ဖကတ်ှယရြင်း မကြရြညစြီးကနွသေော မကြန်ှာ လေးအား ပြနလြည် နမ်းရှိုကန်ေ၏။ စုမှနတ်ဈယောကြ ဝမ်းနည်းကာ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုရှိုကန်ဆေဲပင်။
” အင်း ……… ငါ့ အပြဈတွပေါ …… စုမှနရြယ် ”
စုမှနပြုခုံးအား ဖကထြားသော ရဲသူ၏ လကမြှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါငကြှားထဲ ရောကရြှိလာပြီး ဒုတိယအကြိမ် ထမိနအြပြငမြှ အဖုတလြေးအား ပြတပြေးနပြနေသ်ည်။
” အင်း ………… အ ………… ရဲသူ ”
” စုမှန် …… ငါ့လီးကို ကိုငကြှည့ပြါဦး ”
ရဲသူ ပုဆိုးခါးပုံစဖြညကြာ အောကခြံဘောင်းဘီပေါြ စုမှနလြကအြား ဆှဲတငပြေးလိုကြ၏။ စုမှန် လကလြေးမှာ အလိုကသ်င့ြ အုပကြိုင် ပြတသ်ပပြေးနမေိသည်။
” အရငလြို ……… စုပမြပေးချင်ဘြူးလား ”
စကားအဆုံး ရုတတ်ရကြ စုမှန် ခါးလေးညှတကြာ ဘေးတိုကြ အနအထေားဖြင့ြ ရဲသူပေါငကြှား မကြန်ှာအပကြာ အတွင်းခံအထဲမှ အမှှောင်းလိုကြ ထနသေော လီးအား ပါးပြငန်ှင့ြ ပြတသ်ပပြဈ၏။ ရဲသူ လကတ်ဈဖကမြှာ စုမှနပြေါငကြှား နိုကထြားလကြပြင် လှတန်သေော ကနွလြကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ဘောင်းဘီမွော့ကြိုးလေးအား ကိုငပြှီး ပေါငလြယ် ဆှဲခလွိုကသ်ည်။ ငေါကကြနဲ ထွကလြာသော လီးအား စုမှန် မကြန်ှာအနှံ့ ပြတသ်ပပြေးရင်း နှုတခြမ်း ဖူးဖူးလေးရှေ့ ဒဈအား ကပပြေးနေ၏။ ပါးစပရြှေ့ ရောကလြာသော လီးထိပအြား ရှှတကြနဲ့ တဈခကြြ နမ်းကာ လွှာဖြားလေးနှင့ြ ဝိုကပြေးပြီး နှုတခြမ်းလေး ဟကာ ငုံစုပလြိုကတ်ော့သည်။
” ပြှတ် ပလပ် … ပြှတ် … ပြှတ် ပြှတ် ”
လီးစုပန်ရင်ေး စုမှနမြှာ အရငအြခွိနတ်ှပေါ သတိရလိုကမြိသည်။ ပြည့စြုံမသိအောင် အကြိမကြှိမ် အလိုးခံခဲ့သော လီးအား ပြင်းပြင်းပြပြ စုပပြေးနမေိပြန်၏။ ပြည့စြုံသိသှားခွိန် အမွိုးမွိုး တောင်းပနရြာ ပြည့စြုံမှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သီတာမွိုးအား တိတတ်ခိုး ပေါင်းသင်း လိုးကာ သူမအား မလိုးတော့ပေ။ ညတိုင်း တောကလြောငန်သေော ကာမမီးလေးအား လကဖြှင့သ်ာ ငှိမ်းသတခြဲ့ရသည်။ ဒီနေ့ မနကမြှ မမွှောလြင့ပြဲ ရဲသူနှင့ြ တွေ့ရာ ခငပြှန်းဟောင်း၏ အထိအတွေ့အောကြ ပြနလြည် မွောပါ ခဲ့ရ၏။ စိတထြိန်းထားသောလြည်း ဝေးကြာနသေော ရမျမကဆြန်ဒလေးက မလှနဆြနန်ိုငတ်ော့ပေ။ ခငပြှန်း ဟောင်း၏ တောင်းဆိုမှုအား လိုကလြွောမိသည်။
” ရှီးးးးးးး … အ …… အားးး …. ကောင်းလိုကတ်ာ …. စုမှနရြယ် …. အင်းဟင်း ”
စုမှန် စကားပြနမြပြောနိုငတ်ော့။ လီးထိပအြား မှုတရြုံလေး စုပကြာ လွှာဖြင့ြ ဒဈဖူးအား လိပယ်ကပြေးနေ၏။
” အားဟား …. ဟူးးးးး ….. ရှီးးးးးး …… ငါ …. ဒီ အရသာလေး …. မရတာ ကြာပြီ …. အားးးး …. ကောင်းတယ် …. စုပ် စုပ် ….. အင်း …. ဟုတတ်ယ် …. ဥတွပေါ ….. ညှဈပေး ”
လကရြှိ လငဖြစ်သူ ပြည့စြုံမှ လိုးမပေးတော့သဖြင့ြ လီးငတန်သေော ဇနီးဟောင်းလေးအား ကြည့်ရြင်း ရဲသူ ကာမစိတမြွား ထိန်းမနိုငသ်ိမ်းမရ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
” ပြှတ် ….. ပလပ် ပလပ် ….. အားးး … ရှီးးးးး ….. ပြှတ် ပြှတ် …. အ ….. အ … စုမှန် …. ငါ …. ငါ …. ငါ လိုးချင်ပြီ …. မစုပန်ဲ့တော့ ”
” အင်း …. နင် ဒီအတိုင်းပဲ နဟော …. ငါ အပေါကြ …. တကဆြောင့ပြေးမယ် ”
စုမှနလြည်း ရမျမကစြိတမြွား ငယထြိပရြောကရြှိနေ၏။ ရဲသူလီးအား စုပပြေးရင်း တဈခွီ ပြီးသှားခဲ့သည်။ ထမိနအြား ခါးထိလှနတ်ငကြာ ရဲသူပေါြ တကခြှ ဆောင့တ်ော့၏။ ရဲသူမှာ ကားရှေ့ခန်း ထိုငလြကြြ အနထေားနှင့ြ ခွလိုးနသေော စုမှန် ထမိနအြောကမြှ ဖငသ်ားစိုင် ၂ ခွမ်းအား ညှဈခွနတေေော့သည်။
” အားးးး …… နင့ြ စောကဖြုတလြေး … အရငထြကြ …… စီးကြပန်ပေါလား …… ဖြန်း ဖြန်း ”
ဖငသ်ားစိုင် ၂ ဖကအြား ခပတ်င်းတင်း ညှဈခံရ သဖြင့ြ ဖငသ်ားများ ရှုံ့သှားတိုင်း စောကခြေါင်း ပေါကလြေးမှ လီးအား အလိုလို ညှဈပေးသလို ဖြစ်နရေ၏။ ရဲသူမှာ လီးတံတလွှောကြ ခပစြီးစီးလေး ပြတဆြှဲနသဖြေင့ြ အားရကြနပေစြှာ စုမှနဖြငအြား တဖြန်းဖြန်း ရိုကခြပြဈသည်။
” ဖြန်းးး … အ …. ဖြန်းးးး … အားးးး …. ရဲသူ ရယ် … အ … ကောင်း တယ် ဟာ …. ရိုကျ ရိုကျ ”
ရဲသူ စိတကြှှတိုင်း သူမဖငအြား အားမလိုအားမရ ရိုကလြိုးတတသ်ညကြို ဖကြကြနဲ့ သတိရမိကာ စောကပြတလြေး တင်းကနဲ့ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာပြန်၏။
” ဖြန်းးးးးးးးး … အင့ြ … ကောငလြား …. စုမှန် ”
” အားးးး …… ရှီးးးး….. ကောင်းတယ် …. ရဲသူရဲ့ …..။ ငါ …. ဒီလို … မလိုးရတာ … ကြာပြီဟာ …. အင့ျ ….. ဇွိ …. ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် ”
စုမှနတ်ဈယောကြ ရဲသူပုခုံးအား အားပြုကာ ဖငကြှီး လပေေါမြှှောကရြင်း ကားရှေ့ခန်း အကဉွြးလေးထဲ မရမက ဆောင့လြိုးနသည်ေ။ စောကရြညမြွား ခဏတိုင်း ပန်းထွကကြာ ရဲသူပုဆိုးအား ရှှဲနှစ်နတေော့၏။
” အားးး …. ရှီးး … အင့ြ အင့ြ …… အင့ြ ….. ဘှတ် …. အားးး …. ကောင်းလိုကတ်ာဟာ ….. အမလေး … ရဲသူ … အောကကြနေ …. ရသလောကြ ….. ပြနဆြောင့ပြေးပါ့လား ”
ခန်ဓာကိုယခြငွြး ဆှဲကပကြာ ရဲသူဂုတပျိုးအား ဖကရြင်း နားနားလေး ကပပြှောနပြနေသ်ည်။ စုမှန် စကားအဆုံး ရဲသူမှာ ဖငန်ှဈခွမ်းအား ပြတသ်ပ် ညှဈပေးနရောမှ ခါးလေးဆှဲထိန်းကာ အောကမြှ ရသလောကြ ပင့လြိုး ယပေးလိုကတ်ော့၏။
” ဗစွြ … အားးး … ကောင်းတယ် … လိုးးးး … လိုးးးး … အားးး … ရှီးးးး …. ဟင့ြ … ဟုတတ်ယ် … ဘှတ် … အ …. အားးး …. ငါ … ငါ … အဲလိုးမခံရတာ …. ကြာပြီဟာ ….. အားးးး ….. ရှီးးးးးး ”
လီးနှင့ဝြေးနသေော ဇနီးဟောင်းမှာ ကာမစိတမြွား ခကထြနကြာ မီးပြင့မြတတ် ခွလိုးနသဖြေင့ြ ရဲသူလည်း စောကဖြုတအြရသာလေး ထူးကဲနရသေည်။ ၃ လခန့ြ မတွေ့ရပဲ အခုမှ တဖန် ပြနလြိုးရသညမြို့ နှစ်ယောကသ်ား အံကြိတကြာ အခွိတဆြကြ မိမိလေး အပြနအြလှန် ဆောင့လြိုးနကြသေည်။
” ကြှိ ကြီ …… ကြှိ ကြီ …… ကြှိ ကြှိ ”
မှနအြလုံပိတထြားသဖြင့ြ ကားရှေ့ခန်း အတွင်းထဲ လီးဝင် လီးထွကသ်ံများ မကြားရသောလြည်း အားပါသော ဆောင့ခြကြမြွားကြောင့ြ စုမှန် ကားလေးမှာ တကြှိကြှိနှင့ြ ရမ်းခါနတေော့၏။
” အင့ကြှာ … အင့ြ အင့ြ … ရှီးးးးး …. အင့ြ အင့ြ …. ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် …. ကြိုကလြား စုမှန် ”
” အ … အားးးး … ကြိုကတ်ယ် … ပင့ဆြောင့ပြေး ”
ရဲသူ မေးကြောများ ထောငလြာအောင် အောကမြှ ပင့လြိုးပေးသည်။
” အားးးးးး … မ … မ … မရတော့ဘူး …. အင်းးး …. အီးးးးးးးးး … ထွကြ ထွကြ ….. ထွကပြှနပြှီဟာ …. အမလေးးးး …. အားးးး …. ရဲသူရယ် … အ … အားးးးးးးးးးးး ”
စုမှနတ်ဈယောကြ စူးစူးရှရှလေး အောဟြဈရင်း ရဲသူ အား ခပတ်င်းတင်း ဆှဲဖကကြာ နောကဆြုံးအကြိမ် စောကရြညမြွား ပန်းထုတလြိုကြ၏။ တဆကထြဲ လိုလို ရဲသူလည်း လီးတဈချောင်းလုံး ကငွတ်ကြ ယားယံလာကာ လရညမြွား ပန်းထည့လြိုကတ်ော့သည်။
////////////////////////////////
ရဲသူနှင့ြ လိုးခဲ့ရသညကြို စုမှန် အာသာမပြသေေးပေ။ ဟင်းခကြစြရာ ဈေးဝယသ်ှားရမည် ဖြစ်သဖြင့ြ ကာမဆန်ဒလေးအား မွိုသိပရြင်း ရဲသူနှင့ြ လမ်းခွဲ ထွကလြာခဲ့ရ၏။ ကားမောင်းရင်း စောကခြေါင်းထဲ ရဲသူလရညမြွားက စိမ့ထြှကန်ရော ပေါငခြှံလေး စိုစိစိုစိ ဖြစ်နမေိသည်။
ဈေးဝယပြှီး အိမပြှနရြောကစြဉြ ဧည့ခြန်းထဲ ပြည့စြုံအား တွေ့လိုကရြသည်။ အလုပကြိဈစနှင့ြ ဖုန်းပြောနသဖြေင့ြ နှုတမြဆကတ်ော့ပဲ ပြည့စြုံရှေ့ရှိ စားပြဲခုံပေါြ ကားသော့လေး တငကြာ ဈေးခွင်းတောင်း အား ကိုငဆြှဲရင်း လှည့ထြှကလြာခဲ့၏။ မီးဖိုခန်း မဝငခြင် ရချိုးခန်းဝငကြာ ရဲသူလရညမြွားအား သချော ဆေးကြော သုတသ်ငကြာ အဝတအြစားပါ လဲဝတလြိုကသ်ည်။
နောကြ ၁ ပတခြန့အြကြာ စုမှန် ဈေးမှပြနလြာပြီး ဧည့ခြန်းနှင့ြ မကြစြောင်းထိုး မီးဖိုခန်းထဲ ဝငသ်ှားရာ အနကရြောင် ထမိနစြကပလြေးအောကြ ဖငသ်ားစိုင် နှစ်ဖကမြှာ လမ်းလွှောကတ်ိုင်း ယိမ်းခါနသည်ေ။ ထမိနစြကပလြေးအောကြ ခပရြေးရေး ပေါန်သေော အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကြိုးလေးမှာ ထင်းနပြန်ေ၏။ စုမှနတ်ဈယောကြ ဈေးမှ ပြနရြောကသ်ညန်ှင့ြ မီးဖိုခန်းဝငကြာ ခကြပြှုတန်သညေကြို ပြည့စြုံ မသိမသာ ချောင်းကြည့်န်သည်ေ။
မယားဖြစ်သူ စုမှနမြှာ ဖောကပြှနပြှီးသည့န်ောကပျိုင်း ပြည့စြုံ အလုပမြှ ပြနလြာလွှင် ညစာအတွကြ ပူပူနှေးနှေး ဟင်းလွာများ နေ့တိုင်း ခကြပြှုတပြေးနေ၏။ မနကပျိုင်း ပြည့စြုံ အလုပမြသှားခင် သီတာမွိုး အတွကပြါ အိပယ်ာစောစောထပြီး ခကြပြှုတ် ပြငဆြငပြေးထားတတသ်ည်။ သီတာမွိုးမှာ အစပိုင်း အိမကြပသ်ောလြည်း နောကပျိုင်း ည ၈ နာရီခွဲ ၉ နာရီကြောမြှ ပြနရြောကတ်တလြာ၏။ တရားဝင် လကထြပယ်ူထားသူ မဟုတသ်ဖြင့ြ ပြည့စြုံ ပြောရ ခကန်မေိသည်။
တဖြည်းဖြည်း ပြည့စြုံမှာ မယားဖြစ်သူအပေါြ အရငလြို ကာမစိတမြွား ပြနလြညခြငွမြိနတေော့၏။ အခုရကပျိုင်း သီတာမွိုး မနကြ အပြငထြှကသ်ှား သညန်ှင့ြ အလုပမြသှားခင် စုမှန် ဈေးပြနအြလာကို စောင့ရြင်း အလုပကြိဈစများ ရှုပခြငွယ်ောငဆြောငကြာ မလိုးရတာကြာပြီဖြစ်သူ မယားဖြစ်သူ ဖငကြှီးအား ခိုးငမ်းနသည်ေ။ တခါတရံ စုမှန် ခကြပြှုတန်စဉြေ မီးဖိုခန်းထဲထိ ဝငကြာ ခပလြှမ်းလှမ်းမှ ကောဖြီ ဝငဖြွောသ်လိုနှင့ြ နောကကြွောဘကမြှ ခိုးကြည့်ရြင်း စိတတ်အားကြှလာခွိန် ရချိုးခန်းထဲဝငကြာ ဂွင်းထုပစ်တော့၏။ အခုလို သီတာမွိုး မရှိခွိန် အိမထြဲ နှစ်ယောကထြဲရှိခွိန် အရငလြိုးခဲ့ပုံများ ပြနတ်ှေးရင်း လီးမှာ တင်းမာထောငမြတန်သည်ေ။
” မောင် …. အဲ … ဟို ….. ဟို ….. အလုပမြသှားခင် ….. ကောဖြီသောကမြလား ”
ဧည့ခြန်းထဲ ထိုငခြုံပေါထြိုငရြင်း ငူငူကြီး တွေးနသေော ပြည့စြုံမှာ ဘေးနား မတတ်ပရြပလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ မေးနသေော စုမှနအြသံကြောင့ြ အတွေးစလေး ပကြသ်ှားရသည်။
” အောြ … အင်း …. နေ နေ … နပေါစေ … ရငကြှပ် ပြီး ……… နမကေောင်းချင်သ်လို … ဖြစ်နလေို့ပါ ”
နှစ်ယောကသ်ား စကားပြနပြှောဖြစ်သညမြှာ မကြာသေးသဖြင့ြ စိမ်းနကြပြေန်၏။ စုမှနမြှာလည်း မောငဟြု ခေါပြှီး ထပမြခေါရြဲတော့ပေ။
” ဟင် … ဆေးခန်းသှားလိုကလြေ … သီတာရော … မရှိဘူးလား ”
” သီတာက … အိပယ်ာနိုးကတည်းက … အပြင် ထွကသ်ှားပြီ ”
” အောြ … ခုနကတည်းက … မှန့ကြို …… မပြောဘူး …… ကားက ပကြန်တောမလား ”
တကယလြည်း ပြည့စြုံကားမှာ ဝပရြှော့ ပို့ထားသဖြင့ြ ပြည့စြုံမှာ သီတာမွိုးကားအား ယူသုံးနေ၏။
” အင်း …… ဆေးခန်းကို …… သီတာ ပြနလြာမှ သှားတော့မယ် ”
” ဟမ် …… သီတာ …… စောင့န်ရင်ေ ကြာနမှောပေါ့ … စုမှနကြားနဲ့ … သှားမယလြေ ”
” အောြ …… ရပါတယ် … တကျကစီ … ငှားသှားလိုကမြယ် ”
” အို …. မဟုတတ်ာ …. မှန့ြ လိုကပျို့ပေးမှာပေါ့ ”
ပြည့စြုံ စိတထြဲ လှုပရြှားသှားမိပြနသ်ည်။ မယားဖြစ်သူအပေါြ အငှိုးနှင့ြ ရကစြကခြဲ့သဖြင့ြ အားနာနမေိ၏။ တဈအိမလြုံးစာ ခကြပြှုတပြှီး မီးဖိုခန်းမှ ထွကလြာသော စုမှန် မကြန်ှာပေါမြှ ခွှေးစကမြွားအား ကြည့်ရြင်း ပြည့စြုံစိတထြဲ သနားစိတလြေး ဝငရြောကလြာရ၏။ ဆေးခန်းလိုကပျို့စဉြ ကားရှေ့ခန်း အနီးကပ် မှငန်ရသေော စုမှနန်ို့အုံနှင့ြ ထိုငခြုံပေါြ အိကားနသေော ဖငသ်ားစိုငကြှောင့ြ ပြည့စြုံ ပေါငကြှားထဲ လီးမှာ ခုံးထလာတော့သည်။
” ဒီကပဲ စောင့လြိုကြ … ပြီးတာနဲ့ ဖုန်းဆကလြိုကမြယ် ”
ဆေးခန်းရှေ့အရောကြ ကားတံခါးဖြင့ရြင်း ပြောကာ ဆင်းသှားသော ပြည့စြုံ နောကကြွောအား ကြည့်ရြင်း စုမှနတ်ဈယောကြ စိတထြဲ ပြောန်မေိ၏။ လငမြယားချင်ြး စကားကောင်းကောင်း မပြောဖြစ်သညမြှာ အခွိနကြာလ ကြာမှင့န်သည်ေ။
” ဒေါကျ ဒေါကျ ”
စုမှန် ကားရှေ့ခန်း သီချင်ြးနားထောငန်စဉြေ ကားတံခါး လာခေါကသ်ဖြင့ြ ခေါင်းလှည့ကြှညမြိ၏။
” ဟင် ”
ဦးထုတ် ခပင်ိုကင်ိုကဆြောင်းကာ မကြမြှနအြနကြ တပထြားသော ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူအား တွေ့လိုကြ ရသည်။
” ပြည့စြုံ … ဘာဖြစ်တာလဲ ”
” မောင် … နမကေောင်းလို့ … ငါ ဆေးခန်း လိုကပျို့ ပေးတာပါ …။ နငကြ ဘယကြ ရောကလြာတာလဲ ”
” ငါ … ပတစြပို့လုပဖြို့ … သူငယခြငွြးနဲ့ ထွကလြာတာ …။ ဒီနားရောကတ်ော့ … နင့ကြား မှငလြိုကလြို့ … ရပကြှည့န်တော …။ နငတ်ို့ … ပြနအြဆငပြှနပြေေီပေါ့ ”
” ဒီလိုပါပဲဟာ ”
” ငါလည်း … နိုငင်ံခွား ပြနထြှကတ်ော့မှာ … စုမှန် ”
” အောျ ”
” အခု … ငါနဲ့ …… ခဏလိုကခြဲ့ဟာ ”
” ဟင် … မောငကြ ဆေးခန်းထဲမှာ … ရဲသူ …။ နောကရြကမြှ … တွေ့ရအောငန်ောြ ”
” ကားပေါတ်င် … စကားပြောရုံပါဟာ ”
စုမှနမြှာ ရဲသူအကြောင်း သိနသဖြေင့ြ မှနမြှနကြိဈစဖြတရြန် သူမ ကားထဲမှထွကကြာ ဆေးခန်းနှင့ြ မကြစြောင်းထိုး ကြောကလြမ်း အနောကဖြကရြှိ ရဲသူ ကားလေးဆီ လိုကလြာခဲ့သည်။
” မိုးအောင် … ငါတို့ စကား ခဏပြောမလို့ … ဆေးခန်း ဘေးနားက … လကဖြကရြညဆြိုငမြှာ … ခဏ သှားစောင့ကြှာ ”
” အောြ … ဘယသ်ူများလဲလို့ … မစုမှနပြါလား …။ အေးပါ …. မှနမြှနလြုပကြှာ … မင်း နိုငင်ံခွား ပြနထြှကဖြို့ … ပတစြပို့လုပရြမှာနောြ …… ရဲသူ။ ဒီနေ့ ခွိန်းထားပြီးသား ”
ကားရှေ့ခန်းတံခါး ဖြင့လြိုကသ်ညန်ှင့ြ နောကခြန်းတွင် ထိုငန်သေော ရဲသူသူငယခြငွြး မိုးအောငအြား တွေ့လိုကရြ၏။ စုမှန် ဘာမှပြနမြပြောမိ။ မကြန်ှာလေးရဲကာ ခေါင်းငုံ့ထားမိသည်။ မိုးအောင် ကားထဲမှ ထွကကြာ ကြောကလြမ်းတဈဖကရြှိ လကဖြကရြညဆြိုငသ်ို့ ကူးသှားသညန်ှင့ြ ရဲသူမှာ ကားနောကခြန်း ဝငရြင်း စုမှနပြါ တဈခါထဲ ဆှဲသှင်းလိုကတ်ော့၏။
ကားတံခါးပိတကြာ စုမှနပြါးပြငအြား နမ်းရင်း နို့အုံနှစ်ဖကအြား အင်ျကြီအပြငမြှ ညှဈခွပေေးလိုကြ၏။ ခဏအကြာ ပေါငကြှားထဲ ခပဖြှဖြ ပြတသ်ပပြေးရာ စုမှန် မသိမသာ ပေါငလြေး ဖြဲပေးနသည်ေ။ ပေါငဂြှထဲ လကထြိုးသှင်းကာ အဖုတလြေးအား စမ်းမိသညန်ှင့ြ စုမှနကြိုယလြုံးလေး ထိုငလြကြအြနအထေားဖြင့ြ ဆကကြနဲ့ တုနသ်ှားရ၏။
” ဘာ …. ဘာ …. ဘာပြောမှာလဲ …. ပြောလေ …. ရဲသူ ….။ တောကြှာ …. မောင် ထွကလြာတော့မှာ ”
စုမှန် စကားပြောရင်း ဆေးခန်းဘကြ လညပြှန် ကြည့်လြိုကပြှနသ်ည်။
” ခဏလေးပါ …. စုမှနရြယ် … ပြှတ် …. ပလပ် … ပြှတ် ပြှတ် ”
ရဲသူမှာ အဖုတလြေးနိုကရြင်း လှတန်သေော လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ စုမှနခြေါင်းအား ပြနဆြှဲလှည့ကြာ နှုတခြမခြငွြး အငမ်းမရ ဆှဲစုပပြဈ၏။
” ပြှတ် …. ပလှတ် …. ဟာ …… အဲဒါမွိုး အခွိနမြရဘူး … ရဲသူ … မလုပပြါနဲ့ဟ … ကြှတ် ”
ရဲသူ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပရြင်း အပေါအြင်ျကြီ ဆှဲခွှတန်သဖြေင့ြ စုမှန် တားလိုကရြသည်။ သို့သောြ တားမရ။ ရဲသူမှာ အင်ျကြီကြယသ်ီးများ ဖြုတကြာ ခရမ်းရောင် ဗရာစီယာအောကြ ရုန်းထွကန်သေော နို့အုံနှစ်ဖကအြား ဗရာစီယာလကကြိုင်းအား အောကဆြှဲခွှတရြင်း ကုန်းစို့တော့၏။ လကတ်ဈဖကကြ ထမိနအြပြငမြှ အဖုတ် အကကြှဲကြောင်းထဲ ထိုနိုကကြလိကာ နို့စို့ပေးသဖြင့ြ စုမှနခြန်ဓာကိုယလြေး လူးလှန့လြာသည်။
” စုမှန် … ခွတဈေဖကြ ခုံပေါတ်ငလြိုကဟြာ ”
စုမှနတ်ဈယောကြ ရဲသူနှင့တ်ှေ့တိုင်း အသိစိတ် ပြောကကြှယသ်ှားတတ်၏။ သို့သောြ ဆေးခန်းဘကြ လကရြှိခငပြှန်း ပြည့စြုံ ထွကလြာမလာ ခေါင်းလှည့ြ ကြည့်န်မေိသည်။ ရဲသူမှာ စုမှနခြှတဈေဖကြ ထောငတ်ငပြေးသညန်ှင့ြ ထမိနလြှနကြာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီဂွလေးအား ဘေးဆှဲကပရြင်း ကုန်းယကြ တော့၏။ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းထဲ လွှာဖြားလေးနှင့ြ အထကအြောကြ ယကကြာ အစိလေးအား ဆှဲစုပစြဉြ စုမှန် အသိစိတ် ပြောကကြှယကြာ ပြည့စြုံအား ခဏ မေ့လွော့သှားရသည်။ အခွိန် ဘယလြောကြ ကြာသှားသည် မသိ။ စောကပြတအြုံလေး ယားယံကာ အရညမြွားပန်းထွကမြှ သတိပြန် ကပလြာမိ၏။
ရဲသူခေါင်းအား ပေါငခြှံထဲ ဆှဲကပထြားရသည်။ အသံမထွကပြဲ အောကန်ှုတခြမ်းလေး ဖိကိုကကြာ စောကရြညမြွား ပန်းထုတရြင်း ဆေးခန်းဘကြ လညပြှနကြှည့မြိလိုကြ၏။ ဆေးခန်းရှေ့ သူမကားနား ရပကြာ ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်ြ ကြည့်နသေော ပြည့စြုံအား မှငသ်ညန်ှင့ြ ရဲသူခေါင်းအား တွန်းဖယကြာ ထမိနပြှငဝြတရြင်း ကားထဲမှ အမှနပြှနထြှကလြာခဲ့သည်။
” စောင့န်တော … ကြာပြီလား မောင် ”
ဆေးခန်းရှေ့ ငူငူကြီးရပန်သေော ပြည့စြုံမှာ အနား ရောကလြာသော စုမှနအြား လှည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။
” ဘယတ်ှေ သှားနလေဲ ”
” အောြ … အသိတဈယောကြ …… တွေ့လို့ … ကားထဲ စကားဝငပြှောနတောပါ ”
စုမှနစြကားကြောင့ြ ပြည့စြုံ မကြမြှောငကြှုံ့လိုကြ မိ၏။
” အဲတာ … ရဲသူကားမလား ”
” အယ် …… မောင် …… ဘာတွဖြစ်ေနတောလဲ ”
စုမှန် မကြစြိမကြန်ှာ ပကြခြငွလြာသည်။ ကားထဲ ရဲသူ စောကဖြုတယ်ကပြေးစဉြ ပြည့စြုံ ရပစြောင့ြ နသညေကြို တွေ့ရသဖြင့ြ ကမန်းကတန်း လမ်းကူး လာခဲ့ရ၏။
🏵️( အခန်း ၇ )🏵️
” ဘာတွဖြစ်ေနတောလဲ ….. မစုမှန် ”
ရုတတ်ရကြ ဆေးခန်းဘေးနား လကဖြကရြညဆြိုင် ထိုငစြောင့န်သေော ရဲသူသူငယခြငွြး မိုးအောင် ရောကလြာပြနသ်ည်။ ပြည့စြုံမှာ မကြမြှနန်ှင့ြ အနားရောကလြာသော လူအား ကြည့်ရြင်း အံ့သှနမေိ ပြနသ်ည်။ မကြမြှနန်ှင့လြူအား ရဲသူနှင့အြတူ ၄ ကြိမ် ၅ ကြိမခြန့ြ အတူတွဲပြီး မှငဖြူးထား၏။ စုမှနန်ှင့ြ ဘယလြိုပကသ်ကန်မှန်ေး အမှနတ်ှေးနမေိသည်။ အဖြကေ ရှာမရ။
” မောင် … ဒါက … မှန့အြသိလေ … မိုးအောငတ်ဲ့ ”
” မိုးအောင် … ဒါက …. ငါ့ယောကြွား ကိုပြည့စြုံ ”
ပြည့စြုံမှာ စုမှန် မိတဆြကပြေးသော မိုးအောငအြား တဈခကြကြှည့ကြာ ခေါင်းညိတပြှရင်း စုမှနထြှကလြာသော ကြောကလြမ်း အနောကဖြကရြှိ ကားလေးအား ပြနကြှည့န်သည်ေ။ စုမှနမြှာ ပြည့စြုံ မမှငအြောင် မိုးအောငအြား မကြရြိပမြကြကြဲပြကာ သူမတို့ အနားမှ ခွာခိုင်းနေ၏။
” ဟူးးးးး ”
ပြည့စြုံ သကပြှင်းရှညခြကြာ လှည့ထြှကလြိုကတ်ော့ သည်။
” မောင် …. ခဏ … မှန် … ပြနလြိုကြ … ပို့ … ပို့ … ဟင် … မောင် ”
ကြောခိုင်းထွကသ်ှားသော ပြည့စြုံ ကြောပြငအြား ကြည့်ရြင်း စုမှန် စိုးရိမန်မေိသည်။
” မိုးအောင် … ငါ … မောင့ြ ပြနပျို့ပေးမလို …. သှားပြီဟာ … ရဲသူကို ပြောလိုကတ်ော့ ”
စုမှနတ်ဈယောကြ မိုးအောငအြား အသံနှိမ့ပြှောပြီး ပြည့စြုံနောကြ လိုကလြာခဲ့၏။
” မောင် … နေဦးလေ …… မောင် … မောင် ”
ပြည့စြုံမှာ စုမှနစြကားအား ဂရုမစိုကြ ဆကလြွှောကြ သှားနသည်ေ။ စုမှန် ဆကမြလိုကတ်ော့ပဲ ကားဆီ ပြနလြွှောကလြာရသည်။ ကားတံခါး ဖြင့ပြှီးမှ ကားသော့အား သတိရမိ၏။
” ဟူးးးး ”
ကားသော့မှာ ရဲသူကားရှေ့ခန်း ကနွန်ရဈေပြနသ်ည်။ ကားပေါမြှ ပြနဆြင်းကာ ကြောကလြမ်းမကြီး တဈဖကရြှိ ရဲသူကားနား ပြေးကူးလာခဲ့၏။
” စုမှန် ”
” ဟမ် … ရဲသူ … ငါ့ကားသော့ … အမှနပြေး … မောင့ကြို …… ပြနပျို့ပေးရဦးမယ် ”
” ခဏနပေါဦး ….. စုမှနရြယ် … ဒီမှာကြည့်ြဦး ”
ရဲသူမှာ ကားရှေ့ခန်းတံခါးဖြင့ကြာ စုမှနလြကတ်ဈဖကအြား ဖမ်းဆှဲရင်း ပေါငကြှားမှ လီးအား ပြနပြန်ေ၏။ စုမှနမြှာ သူမလကြ ဖမ်းဆှဲခံလိုကရြသဖြင့ြ ခါးညှတကြာ ခေါင်းစိုကသ်ှားပြီး ရဲသူ ပေါငကြှားမှ တင်းပြောငန်သေော လီးအား ကြည့်မြိလိုကသ်ည်။
” အို … ဘာလုပတ်ာလဲ … ရဲသူ …. ငါ့ဘကကြွ …… နင် နားလညမြပေးဘူးဟာ ”
” စုမှန် … လိုကမြသှားနဲ့ဦး … ငါ တဈခွီလောကြ … လိုးဦးမယဟြာ …။ ပြည့စြုံနဲ့ နငကြ … တသကလြုံး နရမှောပါ ”
” ဟာ … ရဲသူရယ် … လှတပြါ …. မောင် စိတခြုသှားပြီဟ ”
စုမှနမြှာ စကားပြောရင်း သူမလကကြို ကိုငထြားတဲ့ ရဲသူလကအြား ဆှဲဖယကြာ ကားရှေ့ခန်း ဒတစြပုတပြေါမြှ သူမ ကားသော့အား ကုန်းယူလိုကြ၏။
” စုမှန် ”
နာကငွသ်လို ခေါလြိုကတ်ဲ့ အသံကြောင့ြ စုမှနတ်ဈယောကြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စိုကကြှည့လြိုကပြှနသ်ည်။ ကာမဆန်ဒအတွကြ ညိုးငယစြှာ တောင်းပနသ်ော ရဲသူ မကြဝြန်းအား ကြည့်ရြင်း ဖောမြပြနိုငသ်ော ဝဒနောလေးတဈရပ် ခံစားမိကာ ရငထြဲ နင့ကြနဲ့ ဖြစ်သှားရ၏။
” ခဏလေးပါဟာ … ငါ နိုငင်ံခွား … ပြနသ်ှားတော့မှာပါ ”
စုမှန် စိတမြွား ရှုပထြှေးနမေိသည်။ လကရြှိခငပြှန်း နောကြ အမှန် လိုကခြွော့ရမလား ခငပြှန်း ဟောင်း၏ ကာမဆန်ဒအား ဖြည့ဆြည်းပေးရမလား ဆုံးဖြတလြို့ မရသေးခင် ရဲသူလကမြှာ ပုခုံးအား သိုင်းဖကကြာ ကားထဲ ဆှဲသှင်းပစ်၏။
” ဟူးးးး … ခကလြိုကတ်ာ … နငကြဇွတပြဲ … ရဲသူရယ် …. ငါ … သသော သလေိုကခြငွတ်ယ် … အဟင့ြ ဟင့ြ ”
စုမှန် ဝမ်းနည်းလာကာ ရှိုကင်ိုမိ၏။
” ဒါ … နောကဆြုံးပါ စုမှနရြယ် … တကယပြါ ”
ရဲသူ အမွိုးမွိုး လည့ပြတခြွော့ရင်း ခဏအကြာ ကတိပေးပြီး နောကဆြုံးတဈကြိမပြဲ လိုးဖို့ စုမှန် ခွင့ပြှုပေးလိုကရြတော့သည်။
////////////////////////////////////
ရဲသူသူငယခြငွြး မိုးအောင် မောင်းလာသော ကားလေးမှာ ဆိတင်ှိမရြပကြှကထြဲရှိ ခွံဝင်းတဈခွံရှေ့ ရောကရြှိလာ၏။
” ကဲ … ရဲသူ … ဒီမှာ ခွံတံခါးသော့နဲ့ … အိမသ်ော့ …။ နောကထြပ် ၂ နာရီလောကြ ငါလာခေါမြယ် …။ ပတစြပို့ကိဈစလည်း … လုပရြမယ် ”
” အေးပါ … ကြေးဇူးပဲ …… မိုးအောင် ”
စုမှနတ်ဈယောကြ မိုးအောငမြကြန်ှာအား မကြည့်ရြဲပေ။ ရဲသူမှာ သူမအားလိုးရန် ခေါလြာမှန်း သိနသဖြေင့ြ ရှကလြည်းရှကြ မကြန်ှာပူနမေိသည်။ ခွံတံခါးဖြင့လြိုကသ်ညန်ှင့ြ ပန်းခွံလေးနောကမြှ တိုကခြန်းပုလေး တွေ့လိုကရြ၏။ တိုကခြန်းတံခါး ဖြင့ကြာ ရဲသူမှာ ဧည့ခြန်းတောငဘြကြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အိပခြန်းလေးထဲ စုမှနအြား ဆှဲခေါလြာခဲ့သည်။ အိပခြန်းလေးထဲ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ရဲသူမှာ အဲကြန်းဖြင့ကြာ စုမှနအြား ကုတငပြေါြ လှဲခွ လိုကတ်ော့၏။
” ရဲသူ … ဒါ နောကဆြုံးနောြ ”
” အင်းပါ … နောကဆြို … နငတ်ှေ့ချင်တ်ောင် … ငါ မှနမြာပြညမြှာ … မရှိတော့ပါဘူး ”
ရဲသူမှာ ကုတငဘြေးရပကြာ စုမှနအြား ပြနဖြှရင်ေး အင်ျကြီအား စခွှတန်သည်ေ။
” ခဏ …… ရဲသူ ”
စုမှန် စကားပြောရင်း ကုတငစြောင်း ထထိုငကြာ ရဲသူအင်ျကြီအား သူမကိုယတ်ိုင် ခွှတပြေးကာ ရငအြုပ် နှစ်ဖကအြား လကဖြှင့ပြှတရြင်း နို့သီးခေါင်းတဝိုကြ လွှာထိပလြေးဖြင့ြ ပတယ်ကပြေးလိုကြ၏။ တဆကထြဲ ရဲသူ ခါးပုံစဖြညကြာ ပုဆိုးအား အောကသ်ို့ ခွှတခြပြှီးသညန်ှင့ြ မပြော့မမာ ဖြစ်နသေော လီးအား ဂွင်းထုပေးနသည်ေ။
” အာ …… စုမှနရြယ် ”
ရဲသူမှာ ကြမ်းပြငပြေါြ မတတ်ပရြပလြကြြ အနေ အထားဖြင့ြ စုမှန်၏ ဆံနှယမြွားအား လကထြိုးဖြကာ ခေါင်းမော့ ညည်းနတေော့၏။ စုမှနမြှာ ရဲသူ နို့သီး ခေါင်းလေး တဈလှည့စြီစုပကြာ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးအား အောကရြှေ့လာပြီး လီးအား ခါးညှတ် နမ်းလိုကပြှနသ်ည်။ အနည်းငယ် တောငမြတလြာသော လီးအား လကဖြှင့ဖြှဲကာ ဒဈဖူးအား လွှာဖြင့ြ ဝိုကယ်ကပြှီး လီးတံတဈချောင်းလုံး ပါးစပထြဲသှင်းကာ စုပပြေးနေ၏။ လီးစုပန်ရင်ေး လကဖြှင့ြ တွဲကနွသေော လဥနှစ်လုံးအား ညှဈခွပေေးပြနသ်ည်။
ရဲသူ ထငမြှတမြထားပေ။ အရင် လငမြယားဘဝ ဆကဆြံခဲ့သည့ြ အခွိနမြွား မကြလြုံးထဲ ပြနမြှငယ်ောငလြာရ၏။ တွေးတောရင်း စုမှန် လွှာစွမ်းအောကြ လရညမြွား ထွကကြလွာတော့သည်။ စုမှနမြှာ လီးအား မထုတပြဲ ခငပြှန်းဟောင်း၏ လရည် များအား တဂွတဂြှတ် မွိုခပြဈ၏။
” အားးးးးး ….. ရှီးးးးးး … ကောင်းလိုကတ်ာ … စုမှန် ရယ် ”
လရညမြွား ကုနစြငသ်ညအြထိ စုပကြာ ပါးစပထြဲမှ ထုတမြပေးတော့ပေ။ ၅ မိနဈခန့အြကြာ စုမှနပြါးစပထြဲ ရဲသူလီးမှာ ပြနမြာလာတော့သည်။
” အင့ျ … ဘှတ် … အ … အားးးး …. ဘှတ် … ဖြပ် ”
စုမှနတ်ဈယောကြ ရဲသူအား အနားမပေးတော့ပေ။ သူမ အဝတစြားများအား တုံးလုံးခွှတကြာ ကိုယလြုံးတီး အနအထေားဖြင့ြ ရဲသူအား ပကလြကြ လှနခြိုင်းရင်း အပေါမြှ တကခြှလိုကြ၏။ ရငဘြတပြေါြ လကန်ှဈဖကထြောကကြာ ဖငကြှီး ကြှလိုကြ ဖိလိုကဖြှင့ြ တကလြိုးပေးနတေော့သည်။ အပေါကြ ဆောင့ပြေးရင်း သားအိမဝြလေးအား လီးထိပဖြှင့ြ ထိမိခွိန် အားရကြနပေစြှာ မကြလြုံးလေးစင်းပြီး ညည်းတွားနေ၏။ စောကရြညမြွားမှာ ရဲသူ လမှှေးအုံနှင့ြ လဥနှစ်လုံးပေါြ ရှှဲနှစ်နပြေီး အိပယ်ာခင်းပေါြ စီးကလွာသည်။
” အား ….. ရှီးးးးးး ….. အင့ြ ……. ကြှတ် ကောင်းလိုကတ်ာ …. ရဲသူရယ် ”
အခကြြ ၄၀ ခန့ြ ဖိဆောင့ကြာ ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ညှောင်းလာသညန်ှင့ြ ဖငကြှီး မကြှတော့ပဲ ဆီးခုံးချင်ြး ကပန်အေောင် ဖိကာ လီးအရင်းထိ စိမထြားရင်း နှဲ့နှဲ့ ပြတန်ပြန်ေ၏။ သားအိမဝြလေးအား လီးထိပဖြှင့ြ ပြတမြိသဖြင့ြ ထူးကဲသော ကာမ အရသာလေး ထိထိမိမိ ခံစားနရသေည်။
” စုမှန် … ညှောင်းနပြေီမလား … ငါ ….. အပေါကြ လိုးပေးမယလြေ ”
” ဟင့အြင် …… ဒီလိုလေး …… ကောင်းတယ် … ရဲသူ ရဲ့ …… ဘာလဲ ……… လီးထိပ် ကြိမ်းနပြေီလား ”
ရဲသူမကြန်ှာအား ကြည့်ရြင်း အိကားနသေော သူမ ဖငကြှီးအား ဝိုကကြာ ရမ်းကာဖြင့ြ ကြိတပြှတပြေးနရှော၏။ ဖိပြတလြေ သားအိမဝြအား လီးထိပဖြှင့ြ ထိုးညှောင့သ်လို ဖြစ်ရာ ကာမစည်းစိမလြေး ထိထိမိမိ ရရှိနတေော့သည်။ မကြလြုံးမိတကြာ အသကြ ခပပြှင်းပြင်း ရှူပြီး ကြိတပြှတန်ရော စုမှနမြကြန်ှာ တဝိုကြ ခွှေးများစို့ကာ လညပြင်းမှတဆင့ြ နို့ကြားထဲ ခွှေးစကမြွား စီးကလွာ၏။ ကြာကြာ မပြတန်ိုင် တော့ပေ။ စောကရြညမြွား ပန်းထွကကြာ ရဲသူ လဥပေါမြှတဆင့ြ အိပယ်ာခင်းပေါြ စီးလာကာ ရှှဲနှစ်နတေော့သည်။
စုမှန် မနားပဲ ရဲသူလီးအား လရညမြွား ထွကကြာ ပြော့ဖတသ်ှားသညအြထိ ဖိပြတပြေးရင်း ခဏအကြာမှ ရငဘြတပြေါြ မှောကခြပြဈသည်။ ရဲသူမှာ ရငခြှငထြဲ မှောကခြလွာသော စုမှနကြိုယလြုံးအား ဆီးဖကထြားလိုကြ၏။ နှစ်ယောကသ်ား စကားမပြောပဲ ငှိမကြာ မှိန်းနကြပြေနသ်ည်။
” တူတူ …… တူတူ …… တူ ………… ”
ဒုတိယအခွီ စုမှနမြှာ ကုတငပြေါြ ဒူးတုတရြင်း ခါးလေးခွကကြာ ဖငဘြူးတောင်းထောငပြှီး အလိုးခံနစဉြေ သူမ ဖုန်းသံလေး မှညလြာတော့၏။
” အ …… ရှီးးးး ….. ကြှတ် … ဖုန်းလာနတယ်ေ … ရဲသူ ”
ရဲသူမှာ နောကမြှ လိုးရင်းတန်းလန်း ကုတငပြေါမြှ ဆင်းကာ ကုတငခြေါင်းရင်းဘေး စားပြဲခုံပေါမြှ ဖုန်းအား ယူပေးလိုကသ်ည်။ ဖုန်းနံပတ် မှငသ်ညန်ှင့ြ စုမှနမြကြန်ှာ ပကြသ်ှားရ၏။
” ဟဲလို … မောငလြား ”
” အင်း …… အိမပြှနရြောကန်ပြေီ …… မှနကြ ဘယဝြငန်တောလဲ ”
ပြည့စြုံ စကားကြောင့ြ စုမှန် အနည်းငယ် စိတအြေး သှားရသည်။ အိမထြောင်ဦးအစလိုပင် ပြည့စြုံ စိတဆြိုးပြသညေ့ြ အသံလေး ပြနကြှားလိုကရြ၏။
” အိခ့ျ ”
” ဟမ် …… ဘာဖြစ်နတောလဲ … မှန် ”
လေးဖကကြုန်း အနအထေားဖြင့ြ မကြန်ှာအား ခေါင်းအုံးပေါြ အပကြာ ဖုန်းပြောနစဉြေ ဖငန်ောကမြှ ရဲသူမှာ ဆောင့လြိုးလိုကရြာ စုမှနတ်ဈယောကြ အိခ့ကြနဲ့ ကြိတည်ည်း လိုကမြိသည်။
” အောြ ……… ဟို … ဟို ……… မောင့န်ောကကြ တောကလြွှောကြ … ကားနဲ့လိုကလြာတာ … ဘီးပေါကသ်ှားလို့ … ဝငဖြာတော့ …… လထေိုးကြှတဖြာ ဆိုငကြာ … တာယာ အနံ့တွကြေောင့ြ …… ချောင်းဆိုးရင်း … သီးနတောပါ ”
ဖုန်းပြောရင်း ကော့ပေးထားသော စုမှန်၏ ဖငသ်ားစိုငန်ှဈခွမ်း ကြားမှ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းကြီး ဟနကော ဖောင်းကြှနသဖြေင့ြ ရဲသူမှာ အားရ ကြနပေစြှာ ပြတသ်ပရြင်း ဆောင့လြိုးနတေော့သည်။ စုမှနမြှာ ဖငကြှီးမှှောကကြာ ခံရင်း ပြည့စြုံနှင့ြ ဖုန်းပြောနသဖြေင့ြ ရဲသူ နောကမြှ ဆှဲလိုးတိုင်း အံကြိတ် ခံနရေ၏။
” အိခ့ျ … အု … ”
” အနံ့အသကြ … မခံနိုငရြင် …… ခပလြှမ်းလှမ်း … ရှောငန်လေေ ”
” အင်း ……… အိ ……… ကြှတ် ကြှတ် ”
ရဲသူ ဆောင့လြိုးတိုင်း လီးထိပမြှာ သားအိမဝြ ထိုးမိသဖြင့ြ အောင့သ်ကသ်ကြ ဖြစ်သှားသော အရသာမှာ ပထမအခွီ သူမ အပေါကြ ကြိတပြှတပြေးသည့ြ အရသာထကြ ပိုကောင်းနပြနေသ်ည်။ နာကငွမြှုနှင့ြ တွဲကာ ရရှိလာသော ကာမ အရသာလေးအား အားရကြနပေမြိသဖြင့ြ ဖငကြှီး ရသလောကြ ကော့ကာ အလိုးခံနလေိုကြ၏။
” အင့ြ …. ကြှတ် …. ဒါ …. ဒါ …. ဒါပဲနောြ …. မောင် …. ကားဘီး ဖာပြီးတာနဲ့ …. ပြနလြာခဲ့မယ် ”
ပြည့စြုံစကားအား မစောင့တ်ော့။ ဖုန်းအား ခေါင်းရင်းဘကြ ပစ်ကာ စိတလြှတ် ကိုယလြှတ် ညည်းအောြ လိုကတ်ော့သည်။ ခဏအကြာ ပြတင်းပေါကမြှ ဝငရြောကလြာသော လပြလေေေးကြောင့ြ ခန်းစည်းလိုကကြာစလေး တလှင့လြှင့ြ လှုပခြတန်သလေို စုမှနန်ှင့ြ ရဲသူတို့ အိပခြန်းလေးထဲ ကုတငလြေးမှာ တကြှီကြှီ တအီအီဖြင့ြ လှုပရြမ်းနတေော့သည်။
” ခွင့လြှတပြေးပါ … မောငရြယ် ”
စုမှနတ်ဈယောကြ မကြရြညမြွားဝဲကာ လကရြှိယောကြွား ပြည့စြုံအား စိတထြဲမှ တောင်းပနရြင်း ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူ၏ ကြောပြငအြား ခပတ်င်းတင်း ဖကကြာ ဆောင့ခြကြမြွားအား ပကလြကြ အနအထေားဖြင့ြ ဖငကြှီးကော့ကာ ပြနလြညလြိုးပေးရင်း ကာမ အရသာ ခံယူနတေော့သည်။ ရဲသူမှာလည်း မလိုးရတာ ကြာပြီဖြစ်သော ဇနီးဟောင်း လေးအား မနားတမ်း လိုးပေးနရှော၏။ မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း ဖြစ်နသေော ခါးသေးရငခြွီ ဇနီးဟောင်းအား အပေါမြှမိုးကာ ဖောင်းအိနသေော စောကပြတ် လေးအား ခွကဝြငသ်ှားအောင် ထိထိမိမိလေး ဆောင့လြိုးပစ်သည်။
” အားးးးး … အားးးးး …. ကောင်းလိုကတ်ာ …. စုမှနရြယ် ….. ဟိုးအရငအြတိုင်း …. စောကပြတလြေးက ….. စီးပိုငန်တော …. ဗစွြ …. အ ….. ဗှိ ….. ဘှတ် … အင့ြ …. အ …. အားးး ”
စုမှနတ်ဈယောကြ ရဲသူ လိုးခကြမြွားအား တအီးအီးဖြင့ြ ကော့ကော့ပေးသည်။
” စုမှန် …… ကုနပြေးဦးဟာ ”
ကော့ပြံနသေော စုမှနအြား လေးဖကထြောကခြိုင်းပြီး ဖငသ်ားစိုငန်ှဈဖကအြား တဖြန်းဖြန်း ရိုကကြာ ဆှဲလိုးပြန်၏။ ညာဘကလြကမြအား ဖငဝြလေးထဲ ထိုးသှင်းကာ ဘယလြကဖြှင့ြ ဆံပငစြောင့ဆြှဲပြီး ကုတငတ်ိုငမြွား ရမ်းခါအောင် မနားတမ်း လိုးပေး နသည်ေ။
” လိုး လိုး ….. အား …… ကောင်းလိုကတ်ာ … ရဲသူ ရယ် ….. အ …… အားးးး ”
ရဲသူ၏ ဆောင့ခြကြမြွားကြောင့ြ စုမှန် နို့အုံနှစ်ဖကမြှာ ခါရမ်းနတေော့၏။ တရစပ် မရပမြနား လိုးကာ မီးပြင့မြတတ် လိုးခကြမြွားကြောင့ြ ခဏအကြာ နှစ်ယောကသ်ား ရှေ့ဆင့ြ နောကဆြင့ြ အထွဋထြိပ် ရောကရြှိသှားကြ၏။ ရဲသူ လရညမြွား ပန်းထည့ခြွိန် စုမှနမြှာလည်း ကော့ပြံကာ စောကရြညမြွား ညှဈထုတပြဈတော့သည်။ ၁၅ မိနဈခန့ြ နားကာ အဖုတရြော ဖငရြော ပါးစပပြါ အလိုးခံပြီးမှ စုမှန် အိမပြှနလြာခဲ့၏။
” တီတီ …… တီတီ …… တီ ……… ”
စုမှန် ပြနရြောကခြွိန် ပြည့စြုံကိုယတ်ိုင် ခွံဝင်းတံခါး လာဖြင့ပြေးနေ၏။ ကားလေးကို ခွံထဲ မောင်းသှင်းပြီး ကားဂိုဒေါငန်ားထိ မောင်းလာရင်း စကပြိတပြှီး အိမထြဲ ဝငလြာခဲ့လိုကသ်ည်။
” ဟော …… သီတာ … ပြနရြောကပြှီလား ”
” အင်း … မှန် … ငါ … ဒီနေ့ နည်းနည်း သောကခြငွတ်ာနဲ့ … ဘယမြှမသှားပဲ … အိမပြှနလြာတာ ”
စုမှန် ဧည့ခြန်းထဲ အနကရြောငဆြိုဖာခုံနား အရောကြ သီတာမွိုးမှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဆှဲဖကပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြး ဆှဲစုပန်ေ၏။ စုမှန် နားမလညန်ိုငအြောင် ဖြစ်နရသေည်။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နမ်းနရောမှ သီတာမွိုး လကတ်ဈဖကမြှာ စုမှနပြေါငကြှား ရောကရြှိလာပြီး ထမိနပြေါမြှပင် အဖုတလြေးအား အုပကြိုငလြိုကပြှနသ်ည်။
” အှန့ျ … ပြှတ် ပြှတ် ”
စုမှနခြါးလေး တွန့ကြနဲဖြစ်ကာ သီတာမွိုးလကအြား မသိမသာလေး ဆှဲဖယန်ရေ၏။ သို့သောြ သီတာမွိုးမှာ စုမှနအြဖုတအြား မိမိရရ ပြတခြွပေေးနသည်ေ။ စုမှနမြကြန်ှာ အနည်းငယ် ပကြလြာရှာ၏။ ရဲသူနှင့ြ လိုးထားသဖြင့ြ သန့ရြှင်းရေး လုပခြဲ့သောလြည်း စောကခြေါင်းထဲ ကနွရြှိနသေော လကကြနွလြရညမြွား ညှဈထုတသ်လို ဖြစ်ကာ ပေါငန်ှဈဖကအြား စိထားလိုကရြ၏။ သီတာမွိုးမှာ မရမက စုမှနအြဖုတအြား လကဖြဝါးဖြင့ြ ပြတခြွနသေည်ေ။ လကဖြဝါးထဲ သိသိသာသာ ဖောင်းကြှလာသော အဖုတန်ှုတခြမ်းကြား လကခြလယဖြှင့ြ ဖိဆှဲကာ အစိလေးအား ကလောလြိုကြ၏။
” ပြှတ် ….. ပလှပ် …. ရှီးးးးး …… အ ….. ဘာတွလေုပန်တောလဲ …. သီတာ ”
စုမှန် နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပန်ရောမှ ခွာကာ သီတာမွိုးအား မေးလိုကသ်ည်။
” နင့ကြို … ကိုပြည့စြုံက …. ခွင့လြှတလြိုကပြှီ …။ နကဖြနဆြို …… ငါ ဒီက …… ထွကသ်ှားတော့မှာ … မှန် ”
” ဟင် ”
စုမှန် အံသှနစဉြေ သီတာမွိုးမှာ လညတ်ိုငလြေး အား ဆှဲစုပကြာ လကကြလည်း အစိလေးအား ဖိခွေ ပေးနပြန်ေ၏။ စုမှန် စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲမှ စိမ့ထြှကလြာသော ခပခြွှဲခွှဲအရညမြွားမှာ ထမိနထြဲ အတွင်းခံ ဘောငဘြီလေးအား ဖောကထြှကကြာ သီတာမွိုးလကအြား စိုစွတလြာသည်။ စုမှနတ်ဈယောကြ ဒူးများ မခိုငတ်ော့။ ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူနှင့ြ မီးကုနရြမ်းကုန် လိုးထားသဖြင့ြ နှမ်းနယန်ရော သီတာမွိုး အစိလေးအား ဖိခွစဉြေ တဈကိုယလြုံး ပြော့ခွလောတော့၏။ ထိုအခွိန် သူမ နောကကြွောဘကမြှ လကန်ှဈဖကြ ကရွောကလြာကာ ခါးလေး ဆှဲကာ ထိန်းပေးနသည်ေ။
” ဟင် … မောင် ”
ပြည့စြုံ စကားပြနမြပြောပဲ မယားဖြစ်သူ စုမှနအြား ထမိနဖြှညခြကြာ အရညမြွားရှှဲနသေော အတွင်းခံ ဘောင်းဘီအား ဒူးထောကထြိုငရြင်း ခွှတခြပြဈ၏။ အတွင်းခံ ကြှတသ်ှားသညန်ှင့ြ စုမှန် ဖငသ်ားစိုင် နှစ်ခွမ်းအား ဖြဲကာ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းထဲ ဖိဆှဲ ပြတကြာ လွှာအပြားလိုကြ ပင့ယ်ကပြေးလိုကသ်ည်။
စုမှန် ထူပူသှားရ၏။ လောလောလတလြတ် ခငပြှန်းဟောင်း လိုးထားသော စောကပြတအြား လကရြှိ ခငပြှန်းမှ ယကပြေးနသည်ေ။ စိတထြဲ လကရြှိ ခငပြှန်း ပြည့စြုံအား အကြိမကြှိမ် တောင်းပနရြင်း သူမမကြန်ှာလေးရှေ့မှ သီတာမွိုးရငခြှငထြဲ အပကြာ ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ကားပေးလိုကမြိ၏။
အဖုတလြေး ဖောင်းကြှလာပြီး ခငပြှန်းဟောင်း ရဲသူ၏ လကကြနွြ လရညမြွား စီးကလွာတော့သည်။ အဖုတလြေးနှင့ြ ပါးစပမြှ ခဏ ကင်းကြာသှားသဖြင့ြ စုမှနရြငထြဲ ထိတကြနဲ့ ဖြစ်သှားမိ၏။ ရဲသူနှင့ြ နောကဆြုံး အလိုးခံခဲ့သညကြို ရှင်းပြတောင်းပနဖြို့ စိတပျိုင်းဖြတလြိုကစြဉြ အဖုတလြေး နှေးကနဲ့ ခံစားရလိုကရြပြနသ်ည်။ လငတ်ောမြောင်၏ ဝေးကြာနသေော အပြုစု အယုယကြောင့ြ ရမျမကစြိတလြေး တောကလြောငလြာခဲ့ရ၏။ ပြည့စြုံ ဒူးထောကထြိုငလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ စောကပြတအြား မကမြကြ မောမော ပြနယ်ကန်ခွေိန် ရှင်းပြ တောင်းပနဖြို့ အငအြားများ ပြောကကြှယသ်ှားပြနသ်ည်။ အဖုတလြေး ယကပြေးနရောမှ ထရပရြင်း စုမှနကြိုယပြေါမြှ အင်ျကြီအား ခွှတရြာ စုမှနတ်ဈယောကြ သီတာမွိုး မကြန်ှာအား စိုကကြှည့န်မေိ၏။
” မောင် … အိပခြန်းထဲ … သှားကြစို့ ”
စုမှနမြှာ သီတာမွိုးအားကြည့်ရြင်း နောကမြလှည့ပြဲ ပြည့စြုံအား လှမ်းပြောလိုကပြှနသ်ည်။ ၃ ယောကသ်ား ဧည့ခြန်းထဲမှ အိပခြန်းထဲ ရောကစြဉြ သီတာမွိုးနှင့ြ ပြည့စြုံမှာ အဝတစြားများ တုံးလုံး ခွှတခြပြဈတော့၏။ စုမှန် ကုတငစြောင်းထိုငကြာ ပြည့စြုံပေါငဂြှအား အဆကမြပြတ် စိုကကြှည့န်ေ၏။ ပုဆိုးခွှတလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ပေါငကြှားမှလီးမှာ ထောငထြှကလြာသည်။ မမှငရြတာ ကြာပြီဖြစ်သော ပြည့စြုံလီးအား အနီးကပ် ပြနမြှငရြာ အကြောများထနပြေီး ဒဈဖူးမှာ ကားထွကန်ေ၏။ စုမှန် ကြည့်န်တေုန်း ပြည့စြုံမှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနားလာရပလြိုကသ်ည်။ စုမှန် ခွင့မြတောင်းတော့ပေ။ သူမအား ခွင့လြှတလြိုကြ သညမြို့ လီးအား လကဖြှင့ြ ဖမ်းထိန်းကာ ဒဈဖူးအား နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးနှင့ြ နမ်းရင်း ဆှဲစုပတ်ော့၏။
” ရှီးးးးး …… အားးးး ….. စုပ် စုပ် …… မှန် …… အားးး ……. နှေးသှားတာပဲ ”
ပြညစြုံမှာ စုမှနခြေါင်းလေး ကိုငကြာ လီးအား တဝကလြောကြ ထိုးသှင်းလိုကြ၏။
” အု ….. ပလှပ် …… ပြှတ် ပြှတ် …… အားးး …… ရှီးးးးးး ”
စုမှနမြှာ ပါစပထြဲ တိုးဝငလြာသော လီးထိပအြား အတွင်းမှ လွှာဖြင့ဝြိုကကြာ ခပပြှင်းပြင်း ဆှဲစုပပြေးနသည်ေ။ တဆကထြဲ လကတ်ဈဘကဖြှင့ြ လဥနှစ်လုံးအား ညှဈပေးပြန်၏။
” အင်းးး … အားးး … ကောင်းလိုကတ်ာ … မှနရြယ် ”
လီးအရင်းထိ စုမှန် တံတွေးများ ရှှဲနှစ်လာသည်။
” မှန် …… နင် …… ကုတငပြေါြ တငကြုန်းထား …… ငါ ခဏ စုပြဦးမယ် ဟာ ”
ဘေးမှာ သူမအဖုတလြေး သူမပါသာပြတကြာ ရပကြှည့န်သေော သီတာမွိုးတဈယောကြ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့ြ စုမှနဘြေးနား ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကြ၏။ သီတာမွိုး လီးစုပန်စဉြေ စုမှနမြှာ ပြည့စြုံရှေ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဒူးထောကထြိုငန်ရောမှ ထရပကြာ ကုတငပြေါြ လေးဖကထြောကလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ ကုန်းထားပေးသည်။
” အ …. အားးး ….. ရပလြိုကြဦး … သီတာ …. ငါ …. မှန့ကြို မလိုးရတာ ကြာပြီဟာ … လိုးဦးမယ် ”
🏵️( အခန်း ၈ ) ဇတသ်ိမ်း🏵️
ပြည့စြုံမှာ ကုတငပြေါြ လကထြောကြ ကုန်းပေးသော စုမှနဖြငန်ောကြ နရောယူကာ ဖငသ်ားစိုငန်ှဈခွမ်းအား ဖြဲနမ်းလိုကပြှနသ်ည်။
” ရှှတ် ….. ရှုးးးးး …. အခုထိ ….. ဖငကြှီးက ….. လိုးချင်စြရာကြီးဟာ ”
သီတာမွိုးရှေ့ ပြောလိုကသ်ော ပြညစြုံစကားကြောင့ြ စုမှန် အားရကြနပေမြိသဖြင့ြ ခါးလေးခွကကြာ ဖငအြား ရသလောကြ ထပကြော့ပေးလိုကတ်ော့၏။ ဖငကြှီးကော့ပေးရာ အဖုတန်ှုတခြမ်းသား နှစ်ဖကမြှာ ပြူးထွကလြာသည်။
” လိုးတော့လေ …… မောငရြဲ့ ……… ပြီးမှ နမ်း ”
” အင်း …… လိုးတော့မယ် ဟာ ”
” ဗစွြ … ဘှတ် …. အ …. အားးး …. အားးးး …. ရှီးးးး …. ကောင်းတယ် …. မောငရြယ် ”
” ကိုပြည့စြုံ ….. သီတာကိုလည်း …… လိုးပေးပါဦး …… အဟင့ြ ဟင့ြ ”
စုမှန် ညည်းနစဉြေ သီတာမွိုးတဈယောကြ ကာမ စိတမြွား ပြင်းထနလြာသဖြင့ြ မရှကမြကြောကြ ပြောဆိုလိုကတ်ော့၏။
” အင့ြ … ရော့ … နို့စို့ပေးရင်း … အဖုတကြိုပြတပြေး ”
သီတာမွိုး ပြောရင်း မစောင့န်ိုငတ်ော့ပေ။ ဒူးထောကလြိုးနသေော ပြည့စြုံဘေးနား ဒူးထောကခြွ လိုကြ၏။ ပြည့စြုံမှာ စုမှနအြား လိုးရင်း ခါးလှည့ပြှီး သီတာမွိုး နို့စို့ကာ လကခြလယဖြှင့ြ အဖုတလြေး ထိုးမှှပေေး လိုကတ်ော့သည်။
” သီတာ …… နင် အရညတ်ှေ …… ရှဲနတောပဲ ”
ပြည့စြုံ လကခြလယအြား အဖုတထြဲမှ ထုတပြှရာ လကဖြဝါးထဲထိ အရညမြွား ရှှဲနှစ်နသည်ေ။
” သီတာ …… နင် တအားခံချင်ရြင် …… ငါ့ဘေးနား လာကုန်းလှည့ြ … မောင့ကြို … တလှည့စြီ … လိုးခိုင်းမယလြေ ”
လငဖြစ်သူ ပြည့စြုံစကားကြောင့ြ စုမှန် မနနေိုငရြှာပေ။ သီတာမွိုးအား အတူအလိုးခံရန် လှညပြှနလြှည့ပြှောလိုကတ်ော့၏။ ပြည့စြုံမှာ မကြစြိရှေ့ လေးဖကကြုန်းနသေော စုမှနန်ှင့ြ သီတာမွိုး ဖငကြှီးများကြည့်ကြာ တဈယောကပြှီး တဈယောကြ ဆှဲလိုးနသည်ေ။ အဖြားသှေးများ လှင့စြင် ပြောကကြှယ် သှားရ၏။
” အင့ျ ………… ဘှတ် ………… ဗစြျ ………… အင့ျ ……… ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် …………… အားးးး …………… ရှီးးးးးး …………… အားးးး ”
နောကကြ ခါးဆှဲလိုးရာ မယားဖြစ်သူစုမှန် အလှည့ြ ရောကလြငွြ ဖငသ်ားစိုငမြွား တုနခြါလာအောင် ဆောင့ခြကြမြွား ပြင်းထနန်ေ၏။ စုမှနမြှာလည်း အလိုးမခံရတာ ကြာပြီဖြစ်သော လငဖြစ်သူရဲ့ လီးဝငလြာတိုင်း လေးဖကထြောကြ အနအထေားနှင့ပြင် ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား ကားကာ ဖငကြှီး ကော့ပေး ထားသည်။ တဈခန်းလုံး လီးဝင် လီးထွကသ်ံများ ညည်းသံများ ဆူညံလာကာ အတောကြှာမှ ငှိမကြသွှားတော့၏။
/////////////////////////////////
” သီတာ ……… နင် ကြိုကတ်ဲ့အခွိန် …… လာလညန်ောြ ”
နောကရြကမြနကြ မနကစြာ စားသောကပြှီးသညန်ှင့ြ အိမပြှနရြန် ကားပေါအြတကြ သီတာမွိုးအား စုမှန် သချောမှာနရှောသည်။
” အေးပါ … မှနရြဲ့ ……။ ဒါမဲ့ …… ငါ မိုးကုတ် …… ပြနန်မလေို့ ……… အတောန်ဲ့ လာဖြစ်မှာ … မဟုတဘြူး ……။ ငါ လာလညရြငသ်ာ …… နင် စိတမြပြောင်းနဲ့ ”
” မပြောင်းပါဘူး …. ငါက မောင့အြပေါြ … ဖောကပြှနမြိတာလေ …။ မောင် စိတခြမွြးသာရင် … ဘာလုပလြုပ် …… ငါက လိုကလြွောပေးမှာပါ ”
” အေးပါ …… ဟုတပြါပြီ …..။ ကိုပြည့စြုံ …… သီတာ သှားပြီနောြ ”
” အင်း …. သီတာ …. နင် လာချင်တ်ဲ့အခွိန် လာခဲ့ ”
ပြည့စြုံစကားအဆုံး သီတာမွိုးရငထြဲ နှင့ကြနဲ့ ဖြစ်သှားမိသည်။ ဖောပြှမရသော ဝဒနောလေးတဈခု ခံစားလိုကရြ၏။ လကပြှနှုတဆြကကြာ သူမကားလေးအား ခွံဝင်းထဲမှ မောင်းထွကခြွိန် မဖိတခြေါပြဲ မကြဝြန်းထဲ မကြရြညမြွား ကဆွင်းလာသညကြို ပြည့စြုံနှင့ြ စုမှနတ်ို့ မမှငန်ိုငတ်ော့ပေ။
” မောင် ”
” ပြောလေ … မှန် ”
” မောင့ကြို …… ပြောစရာရှိတယ် … စိတဆြိုးမှာလား ဟင် ”
စုမှနတ်ဈယောကြ သီတာမွိုးကားလေး ခွံဝန်းထဲမှ ထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ လငဖြစ်သူ ပြည့စြုံရဲ့ လကမြောင်းလေးကို ဖကကြာ ပုခုံးထကြ ခေါင်းလေးမှီရင်း ခပတ်ိုးတိုး ပြောလိုကပြှနသ်ည်။
” မဆိုးပါဘူး … မောငလြည်း … မှန့အြပေါြ ရကစြကမြိတာတွ …… နောငတ်ရနတောပါ ”
” အင်း …… မနေ့က …… မောင် ဆေးခန်းက … စိတဆြိုးပြနတ်ော့ …… မှနလြေ …… ဟို ဟို …… ရဲသူနဲ့ နောကဆြုံး တွေ့ခဲ့ကြတယ် ”
” အောြ …… သီတာ …… ပြောပြထားလို့ ရဲသူ … နိုငင်ံခွား ပြနထြှကမြှန်း … မောင် သိပြီးသားပါ ”
” ဟင် ”
” ဟငမြနပေါနဲ့ … မနေ့က … မှန့ြ … ဟာလေး ယကတ်ော့ … အထဲက … လရညတ်ှေ စိမ့ထြှကလြာတာ ”
” ဟယ် …… အဲ ……. အဲ ……. အဲဒါ ….. ရဲသူ လရညတ်ှေ ……. မောငရြဲ့ ”
” အင်း …… မောင် …… ထငသ်ားပဲ ”
” မရှံဘူးလား … မောင် ”
” မရှံလို့ …… မွိုခပြဈတာပေါ့ … မှနရြဲ့ ”
” ဘာလို့ … မွိုခပြဈတာလဲကြာ ”
” ဟောဒီက … မယားလေးကို … ခစွလြို့ပေါ့ ”
” အိုရျ ……… မောင် ရယ် ”
…………………………………………..
စိတကြူးယဉြ ဇာတလြမ်းလေးအား ဒီမှာပဲ ရပန်ားရင်း စ/ဆုံး ဖတရြှု့ပေးသော စာဖတသ်ူ အားလုံးကို ကြေးဇူး တငရြှိပါသည်။
ပြီးပါပြီ။
ရေးသားသူ – မောငခြှိမ့် ( အတွေးပငလြယပြှာတွင် ရေးသားသည်။ )