အောစာအုပ်

ဖြစ်တတ်တာမဟုတ်ဘူး ဖြစ်ခဲ့တာ

ဖြစ်တတတ်ာမဟုတဘြူး ဖြစ်ခဲ့တာ
ရေးသားသူ – ကိုသဈ (အခစွတ်ကျကသိုလ်)

တကယတ်ော့ နှင်းဝမဝေတေဲ့ နှမကြေ ဆောင်းမကြ ၊ ညမကြ နေ့မကလွေး တဈနေ့မှာပေါ့။ နှင်း ရင် တွေ မအေးမှခဲ့ဘူး။ မူးဝနတေေဲ့ ခန်ဓာကိုယရြဲ့ နာကငွခြှင်း အနည်းငယန်ဲ့ နိုးထလာခဲ့ပါတယ်။ မှောငမြည်းနတေဲ့ အခန်းထဲမှာ အေးစိမ့စြိမ့န်ဲ့လရောငလြေး ကနွတေဲ့ အခွိနမြှာပေါ့။ နှင်း ရင် တွေ မအေးမှခဲ့ဘူး။ မူးဝနတေေဲ့ ခန်ဓာကိုယရြဲ့ နာကငွခြှင်း အနည်းငယန်ဲ့ မကြလြုံးလေးပြင့လြာခဲ့တယ်။ အိပယ်ာရဲ့ ညာဘကခြှမ်းမှာ ရှိတဲ့ လှန့်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်လောကကြ လကထြပခြဲ့တဲ့ မွိုးမင်းကတော့ တဈဖကလြှည့ကြာ အိပစြကန်တေုန်းပဲရှိပါသေးတယ်။ ဒီအခွိနမြှာ

“ဟင်”

ကိုမွိုးရဲ့ လကန်ှဈဖကလြုံးက သူ့ရငဘြတပြေါမြှာလေ။ ဒါဆို ငါ့ခါးကို ဖကထြားတာက နှင်း အလန့်တကြားနဲ့ နောကလြှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ သူမတဈခါမှ မမှငဘြူးတဲ့ နိုငင်ံခွားသားတဈယောကြ။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုနတ်ာလဲ။ သချော သတိထားကြည့်လြိုကတ်ော့ နှင်းမှာ အဝတတ်ဈခုမှ မရှိနတောရယ်၊ တငပြါးက ပြော့ဖတဖြတန်ဲ့ထိနတေဲ့ လီးတဈချောင်းရယ်၊ ကပစြီးစီးဖြစ်နတေဲ့ ပေါငကြှားထဲက ခံစားမှုရယန်ဲ့ မူးဝနတေေဲ့ ခေါင်းက ပြနလြည် လဲကြ အိပပြွောြ သှားပါတော့တယ်။

နာရီအနည်းငယ် အကြာမှာတော့ နှင်း ပြနလြညန်ိုးထလာခဲ့တယ်။ ဦးနှောကထြဲ ပြနရြောကလြာတဲ့ အသိဟောင်းနဲ့ ဘေးတဈဖကတ်ဈခကြစြီ ကြည့်လြိုကတ်ော့ နှင်း တဈယောကထြဲရယ်။ အဲဒီ့အခွိနမြှာပဲ ရချိုးခန်းတံခါးဖြင့သ်ံနဲ့ ထွကလြာတဲ့ မွိုးမင်းကို တွေ့လိုကရြပါတော့တယ်။ မထူးနိုငသ်ေးတဲ့ မွိုးမင်းကိုကြည့်ပြှီး မေးလိုကတ်ယ်။

“ကိုကို ညက ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ ဟင်၊ နှင်း တဈရေး နိုးတော့ ဘေးမှာ နိုငင်ံခွားသားတဈယောကလြည်း တွေ့တယ်၊ အိပမြကြ မကန်တောတော့ မဟုတပြါဘူးနောြ၊ ကို ဘာတွေ လွှောကလြုပထြားတာလဲ”

“အရငတ်ုန်းက ကိုယပြှောထားတာလေ၊ နှင်းလဲ သဘောတူထားတယလြေ၊ မိုကကြယကြ စိတခြပြါ နှုတလြုံပါတယ်၊ ညတုန်းက နှင်းပဲလီးကို သချောစုပပြေးနပြေီးတော့”

“ဟာ မသိဘူးကြာ ဝိုးတိုးဝါးတားပဲ”

“ကဲကဲ ရချိုးတော့ သှားမယ် ဟိုတယကြ အခန်းအပရြတော့မယ်

“ဟို.. ဟိုတဈယောကကြော ….”

“မိုကကြယလြား”

“အင်း”

“သူပြနသ်ှားပြီ မနကဖြှနကြမွှတွေ့မှာ”

“သူက ဘယကြလဲ”

“ကိုယ့တ်ို့ ရုံးကပဲလေ”

“ဟာရှကစြရာကြီးကြာ…..” (ကို့ရုံးကို ဘယလြိုလာပြီး မကြန်ှာပြတော့မလဲ ရှကလြိုကတ်ာ)

ဖြစ်ချင်တ်ာတွေ ဖြစ်ခွင့မြရတဲ့ ဘဝမှာ ဖြစ်နတောတွကေို နှစ်သကဖြို့လူတွကေ ကြိုးစားသင့တ်ယလြို့ နှင်းက ထငတ်ယ်။ ပြနမြရနိုငတ်ော့တဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို နှမှောနမယေ့အြစား ကိုယ့မြှာရှိနတောလေးကိုပဲ ကြနပေန်တောက ပိုကောင်းတယမြလား။ အခွိနတ်ှကေ ကုစားသှားမှာပါ။ မနေ့ကတော့ နှင်းတဈယောကြ စာအုပတ်ှေ အငတ်ာနကမြှာ ရှာဖတ်၊ သိချင်တ်ာတွေ ရှာ နဲ့ အရငတ်ုန်းကထကစြာရင် နည်းနည်းတော့ ပိုသိလာသလိုပဲ။

ကိုမွိူးလုပ် ခဲ့တဲ့ ကိဈစတွကေ ခွင့လြှှတစြရာ မကောင်းပါဘူး။ အရငတ်ုန်း ကတော့ နှစ်ယောကအြတူတူ ခစွတ်င်းနှောတုန်းကတော့ သူစိတပြါအောင် ပြောပေးခဲ့တာတွကေ စိတကြူးယဉြ မဟုတပြဲ တကယဖြစ်လာမယ် ဆိုတာတော့ အိပမြကတ်ောင် မမကဖြူးပါဘူး။ ကိုယကြိုတိုင် သချောဘာမှန်းမသိပဲ ဖြစ်ခဲ့တာတွကေ တကယတ်ော့ အိပမြကတ်ှေ ဖြစ်ခဲ့ရင် အရမ်းကောင်းမှာပဲ။ ခမွြးအေးလှန်းတဲ့ မိုးသည်းသောညလေးမှာ တယလြီဖုန်းလေး အမှတမြထင် ထမှညသ်ှားတယ် ထူးထူးခွားခွား…

“ဟဲလို သူသူ ပြော”

“ကောငမြစုတ် အိမထြဲမှာ အောင်းနတယ်ေ ငါ့ဆီဖုန်းတောင် မဆကဘြူး”

“အေးဟယ် ကိစ်စလေးတွေ ရှိနလေို”

“ဘာကိစ်စတွေ လဲ”

“နငလြာခဲ့ဟာ အိမမြှာ ဘယသ်ူမှမရှိဘူး”

##################

“ဟယ် ဒါဆို နင့ကြိုမွိုး က cuckold ပေါ့”

“အေးဟယ် ငါလဲ နေ့လညကြမှ အငတ်ာနကမြှာ ရှာကြည့်တ်ော့မှ သိရတာ အရငတ်ုန်းကလဲ အဲလိုမွိုးမှန်း မသိပါဘူး နငဘြယသ်ူ့မှ လွှောကမြပြောနဲ့နောြ”

“ဟဲ့ နငန်ဲ့ငါက သူငယခြငွြးတင် မဟုတဘြူး ညီအဈမ တဈဝမ်းကြဲလဟယ်ေ”

“အေးပါ ငါတော့ စိတတ်ှေ တောတ်ောည်ဈနတယ်ေ”

“နငအြဲ့ညက ဘာမှ မမှတမြိဘူးလား”

“အင်း မနကြ ဟိုတယကြ မထွကခြင် ငါ ရချိုးခန်းဘကြ သှားတော့ ခုတငဘြေးက အမှိုကြ ပုံးထဲမှာတော့ ကြနဒြုံး သုံးခုလောကတ်ော့ လရညတ်ှနေဲ့အပြည့ြ ပစ်ထားတာတွေ့တယ်”

“တောသ်ေးတာပေါ့ နင့ကြို ဒီအတိုင်း မလုပတ်ာပဲ ကံကောင်းတာလို့ မှတရြတော့မှာပဲ”

##################

ရုံးခန်းထဲ ပငွြးပငွြးရှိတာနဲ့ ရှေ့ကထိုငန်တေဲ့ မစိုးစိုး ရဲ့ ကောကကြှောင်းလေးကို ထိုငကြှည့န်မေိတယ်။ ကြည့်မြိတော့ ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့ လီးတောငလြာပါကောဗွာ။ ကိုမွိုးဆိုတဲ့ ကြှနတ်ောကြလည်း မကောင်းဘူးဗွ။ မစားဖူးတာလဲ မဟုတ် မမှငဖြူးတာလဲ မဟုတ်။ အိမမြှာလဲ မိန်းမက ငုတတ်ုတ်…။ တကယပြါဗွာ အဲလို တွေ နှာကြီးခဲ့တာတွကြေောင့လြဲ ကိုယ့မြိန်းမ ကို ပြနပြှီး ပေးရတဲ့ အထိပေါ့။ ပြနဆြကရြအောငဗြွာ စိတကြူးတွေ များနရင်ေ လုပလြကစြတွေ ရပတ်န့်သှားတတသ်လိုပေါ့။

ခုနက ကြှနတ်ောရြှေ့က မစိုးစိုး ဆိုတာက company ရဲ့ အတွင်းရေးမှူး။ company ဆိုလို့လဲ အရမ်းကြီးကြီးတော့ မဟုတပြါဘူး။ လူနည်းနည်းနဲ့ inport company လေးတဈခုပေါ့ဗွာ။ အမှာတွမွေားတာတို့ စာရင်းပိတတ်ဲ့ နေ့တွလေောကသ်ာ အလုပမြွားကြတာပေါ့။ ကနွတ်ဲ့ရကတ်ှကတေော့ အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ။ ကိုယ့အြထကကြ လူကလည်း သှစတေးလကြ ကောငဆြိုတော့ အလုပကြတော့ အလုပန်ဲ့တူပါတယ်။ အလုပမြများတဲ့အခွိနတ်ှဆေိုရငတ်ော့ ကောဖြီလေးသောကြ စကားပြောနကြတေော့ပါပဲ။

ဒါနဲ့ စကားမစပမြိလို့ဗွ မစိုးစိုး ဆိုတာကတော့ သူ့ဆောလြေ။ မစိုးစိုးက တောင့တ်ယ် လူကောငမြကြီးမသေး မှနမြာမိန်းကလေးထဲ မှာတော့ ၅ ပေ ၆ လကမ် လောကရြှိတဲ့ အရပဆြိုတော့ စဉြးစားကြည့်ပြေါ့ဗွာ။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြလည်း လှတယဆြိုတဲ့ထဲပါတယဗြွာ ။ အသကကြတော့ 29 လောကပြေါ့ ။ ကြှနတ်ော့ထြကြ ၁ နှစ်ပဲ ကြီးပါတယ်။ မကြန်ှာကတော့ တင်းပြီး ရှင်းနတောပဲ။ မိတကြပတ်ှေ အများကြီး မသုံးတတတ်ဲ့ ရစေို မိတကြပ် အဲလိုမွိုးပဲဗွ ။ ယောကြြားလေးဆိုတော့ သိပမြသိလို့။ ပြောရင်းဆိုရင်း စကားတွတေောင် ဘေးရောကလြာတော့တယ်။

မစိုးစိုးနဲ့ မိုကကြယကြ ဒီ company လေးကို စတငထြူထောငခြဲ့တဲ့ လူတွပေေါ့။ မိုကကြယကြ အရငဆြုံး မှနမြာပြညကြို လာတယ် အတွင်းရေးမှူးရှာတယ်။ မစိုးစိုးနဲ့တွေ့ ရုံးခန်းတွငှေား လူခေါန်ဲ့ ပစ်စည်းတွကေ ဘနကြောကကြမှာ။ ဘနကြောကမြှာက ရုံးခွုပလြေ။ ဇာတလြမ်းလေး ပြနဆြကတ်ာပေါ့။ မစိုးစိုးနဲ့ မိုကကြယကြ ခစွသ်ူတွဆေိုတာ သိတာက ကြှနတ်ောတ်ဈယောကထြဲပါ။ မစိုးစိုးအိမကြ လူတွကတေော့ မသိပါဘူး ရုံးမှာ အလုပကြ လူကြီးဆိုတာလောကပြဲ မိုကကြယ့ကြို သိကြတာပါ။ သူတို့ကလည်း ပိရိတယလြေ ကြှနတ်ောတ်ောင် ဘယလြိုသိလဲ ဆိုတာတော့ ရေးရင်းပြောပြမယ်။

မစိုးစိုးကတော့ ကလေးတဈယောကြ အမပေါ။ ယောကြြားနဲ့တော့ ကြဲသှားတာကြာပြီလို့ ပြောတာ ပါပဲ။ တဈရကဗြွာ အလုပကြ ပြနပြှီးတော့မှ အိမမြှာ စာရင်းပြနစြဈဖို့ Stick ကနွလြို့ လမ်းတဈဝကကြနေ ရုံးကိုပြနလြာတော့မှ သူတို့ကလဲ အရှိနတ်တန်ေ၊ ကြှနတ်ော့မြှာလဲ သော့ကရှိ၊ မိုကကြယ့ြ အခန်းက မီးမပိတသ်ေးပါလားလို့ သှားအကြည့်ြ။ မိုကကြယကြ သူ့စားပြဲမှာ မစိုးစိုးကို မှောကခြုံတငပြှီး ဝတထြားတဲ့ စကပအြနကကြို လှနတ်ငပြှီး မှုတန်တောဗွာ။ မစိုးစိုးကတော့ မကြလြုံးကို မှိတန်တောပဲ ဖီးတတန်တောနမှောပေါ့။ သူတို့ကတော့ ကြှနတ်ော့ကြို မမှငပြါဘူး။

မစိုးစိုးကတော့ ကြှနတ်ောကြှည့န်တေဲ့ တံခါးပေါကကြို လေးဖကကြုန်းပြီး မကြန်ှာ မူထားတယဆြိုပမယေ့ြ မကြလြုံးမှိတထြားတော့ ကြှနတ်ော့ကြိုတော့ မှငပြုံမရပါဘူး။ အသံတွကလေည်း မတိုးမကယွဗြွ ။ မိုကကြယရြဲ့ လွှာသံက ပယပြယန်ယန်ယ် ပြုစုနတော အသအချောပါပဲ ။ အစိကို ဆှဲစုပတ်ဲ့ အသံတွဆေိုတာ ဆကတ်ိုကကြို ထွကန်တောပဲ။

အဲဒီအခွိန် မိုကကြယကြ မတတ်ပရြပပြှီး မစိုးစိုးနောကကြနေ တညပြှီး တဈခကြထြဲထည့ြ ပလိုကတ်ာ နောကကြ မိုကကြယကြ အထည့ြ မစိုးစိုးရဲ့ မှောကခြုံ ခန်ဓာကိုယလြေးက ရှေ့ကို အတိုး မကြလြုံးကအပြင့ြ။ တံခါးကြား ကြှနတ်ော့ြ မကြလြုံးနဲ့အဆုံ။ အဲဒီ့သုံးခုစလုံးက ကြကတ်ိဖြစ်တာဗွ။ လီးဆိုတာ ဆတကြနဲ ရုန်းပြီး အရညကြှညတ်ှတေောင် ထွကတ်ယ် ကောင်းတာဗွာ။ ကြည့်တ်ဲ့လူတောင် ဖီးရှိတာ လုပန်တေဲ့ နှစ်ယောကဆြို စဉြးစားသာကြည့်တ်ော့။

နောကတ်ော့ မိုကကြယလြည်း ကြှနတ်ော့ကြို မှငတ်ာပဲ။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာလုပရြမလဲ ပြနထြှကရြမလား တွဝနေတေေုန်း မိုကကြယကြ

“မွိုး အခန်းထဲ ဝငလြာပြီး မင်းကြည့်ရြင် ငါတို့ အနှောင့်အယှကြ မဖြစ်ပါဘူး၊ ဟုတတ်ယ် မဟုတလြား စိုး”

လို့ လှမ်းမေးပြီး သုံးခကြလြောကြ ဆောင့တ်ော့ မစိုးစိုးက ခေါင်းညိတတ်ာ လကခြံတာလား ဆောင့ခြကြမြိလို့ ကိုယလြုံးက လှုပတ်ာပဲလား တော့မသိ။ ကြှနတ်ောကြတော့ ဝငခြလွိုကတ်ာပါပဲ မိုကကြယ့ြ အခန်းထဲ။

တသကတ်ဈကိုယ် အောကားတွေ ကြည့်လြာလိုကတ်ာ ဒီလောကကြောင်းတဲ့ အထိ မကြည့်ဖြူးပါဘူး။ ချောင်းဖူးတယ် ဆိုတာလဲ အဲလိုအထိတော့ မမှငဖြူးပါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ လိုနသေေးတာတော့ မစိုးစိုးရဲ့ နို့တွကေို အခုထိ မမှငရြသေးတာပါပဲ။

” မင်းလိုအပန်တောတွအတွေကြ မင်းဘာသာ လုပပြတေော့ ”

မိုကကြယလြည်း ပြောရော ဒီကောငကြှီးက ငါ့စိတထြဲက အတွေးတွကေို သိနတောပဲလို့ တောကြှာ ငါဖြုတခြငွန်တောများ သိနရင်ေ သိပကြောင်းမှာပဲလို့တွေးမိတယ်။

မစိုးစိုး ရဲ့ ပေါငကြှားထဲက ‘ စိ စိ ‘ ဆိုပြီး ဝငထြှကသ်ံတွကလေည်း တဈခကြခြငွြး မှနမြှန် ထွကပြေါန်ပေါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မဆိုင်းမတွပဲ မစိုးစိုးရဲ့ စပို့ရှပလြေးကို ခါးလောကကြနေ ကြောအပေါဖြကအြထိ လှနတ်ငလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ဘောလြီ ခွိတကြိုပါ တဈခါတည်း ဖြုတခြလွိုကတ်ယ်။ နို့တွပေေါလြာပြီလို့ မထငပြါနဲ့ သူနို့တွကေ စားပြဲပေါမြှာ ပိနတေုန်းပါပဲ။

မိုကကြယကြ အလိုကသ်ိစွာနဲ့ မစိုးစိုးရဲ့ ခါးလေးကို နောကကြို ဆှဲယူပြီး နောကကြို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆုတပြှီး စားပြဲနဲ့ ခွလှမြေး ၃ လှမ်းလောကြ အကြာ နှစ်ယောကထြိုင် ဆိုဖာလေးဆီကို ဦးတညသ်ှားပါတော့တယ်။ ဆိုဖာလေးက ရုံးခန်းထဲက ဧည့သ်ညတ်ှဘောတွေ လာရင် ကောဖြီတိုကြ ဧည့ခြံတဲ့ နရောလေးပါ။ အခုတော့ ကြှနတ်ောကြှည့ဖြူးတဲ့ Casting porn movies တွထေဲက Interview အတွကြ Fake agent တွေ video ရိုကတ်ဲ့ နရောလေးလိုပါပဲ။

အဲဒီတော့မှ ကြှနတ်ောြ လုပစြရာရှိတာတွေ လုပပြှီးနောကတ်ော့ မစိုးစိုးလည်း အပေါပျိုင်း ဗလာဖြစ်၊ အောကပျိုင်းကတော့ မိုကကြယ့လြီးက မစိုးစိုး အဖုတထြဲက မခွှတတ်မ်း တဈခကြခြငွြး ဆောင့လြိုကြ၊ စိမလြိုကန်ဲ့ဆိုတော့ လှှတကြောင်းပဲ။ တဈခုထူးခွားတာက မစိုးစိုးရဲ့ မကြန်ှာနဲ့ မကြလြုံးတွပေဲ။ ရှကန်တောတွေ မလုံမလဲ ဖြစ်နတောတွေ မရှိပဲ ငါလုပခြငွန်တောတွေ လုပန်တေဲ့အတွကြ ဘယသ်ူမှ ဂရုမစိုကဘြူးဆိုတဲ့ ပုံစံဗွာ။ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောရရင် ဖာတွေ ခလွာခဲ့တာ မနည်းပါဘူး။ မကြန်ှာပေါင်းစုံ တွေ့ဖူးတာတောင် အဲလို မကြန်ှာမွိုး မတွေ့ဖူးပါဘူး။

###################

လောကကြီးမှာ ထငတ်ာတွကေ မဖြစ်လာပဲ မထငတ်ာတွေ ဖြစ်လာတတတ်ယဆြိုတာ တကယ် ပါပဲ။ ကိုမောငန်ဲ့ ခစွခြဲ့တာ ရပသ်ိရှာသိ ၇ နှစ်ကြောတ်ယ်။ သူလုပခြငွတ်ာတွေ မှနသ်မွှ စိုး အကုန် ဖြည့ဆြည်းခဲ့တယ်။ ကိုမောငကြ စိုးရဲ့ ရည်းစားဦးလေ။ ဆယကြွောသ်ကြ တကျကသိုလ် စတကတ်ော့မှ တွေ့တာ။ အရငတ်ုန်းထဲက ဆယတ်န်းအထိ ရည်းစာတောင် ထားခဲ့တာ မဟုတဘြူး။ ကိုမောင် နဲ့ တွေ့တော့မှ စိုးက ရငခြုနခြဲ့တာ။

ကိုမောငကြ ရုပတ်ော့ မချောပါဘူး။ အရပပြုပုနဲ့ပါပဲ။ သူ့မှာ တဈုကောင်းတာက ပြလညေတ်ဲ့ စီးပြားရေးးကောင်းကောင်းတဈခု ပိုငဆြိုငထြားတဲ့ လူတဈယောကြ။ ကိုယ့ထြကြ အသကြ ၃ နှစ်လောကကြှီးပြီး တဏှာရာဂလည်း သိပကြှီးတဲ့ လူတဈယောကပြေါ့။

သူနဲ့စကြိုကပြှီး ၃ လလောကြ ကြာပြီးတော့ စလိုးခံရတော့တာပဲ။ ကောင်းကောင်း လိုးပေးနိုငတ်ယ်။ အဲဒီ့အတွကြ ဗဟုသုတလည်း စုံတယ်။ အောကားထဲက နည်းပေါင်းစုံလည်း စမ်းခဲ့တယ်။ အနောကကြတော့ တဈခါတော့ စမ်းဖူးတယ်။ သိပပြှီးတော့ ခံစားလို့ မကောင်းဘူး။ သူလည်း သိပမြကြိုကတ်ာလဲ ပါတာပေါ့။ သူနဲ့ကြိုကခြဲ့တဲ့ တဈလွှောကြ ကြနဒြုံးဆိုတာ တဈခါမှ မသုံးခဲဖူး။ သူက အရညတ်ှေ အထဲထည့ပြှီး အဖုတသ်ားတွကေို သူ့လီးနဲ့ ထိတွေ့မှု အရသာကို ကြိုကတ်ယ်။ ဖာခမွှသာ ကြနဒြုံးသုံးတာ။ တကယပြှောတာ သူများတွေ ယုံချင်မြှ ယုံမယ် လိငကြိဈစအတွကြ ကြှနမ် လုံးဝ သဝနမြတိုတတဘြူး။ ကြှနမြကို ခစွန်ဖေို့ရယ် ပြင့ပြှင့ြ လင်းလင်း ဖြင့ဟြဖို့ရယပြေ့ါ။

KTV တွေ သှားတုန်းကဆို ကြှနမြက ရာသီလာနတောလေ။ သူနဲ့ အတူတူသှား။ သူငယခြငွြးတွပေါပေါ့။ သူက ကောငမြလေးတဈယောကကြို ရှှေ့တော့ ကြှနမြကို မကြစြပစ်တယ်။ ကိုယကြလည်း အဈမလိုပဲပေါ့ လုပပြေါ့ မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြေးတယ်။ နောကန်ေ့ကတွော့ သူ့တိုကခြန်းမှာ ကောငမြလေးကို ခေါလြုပတ်ော့တာပဲ။ တဈပုံးလောကတ်ော့ ပေးလိုကရြတယ် ပြောတာပဲ။ ပြီးတော့ ကိုမောငကြပြောသေးတယ် မင်းနဲ့ လိုးရတာလောကတ်ော့ မကောင်းဘူးတဲ့။

ဘယကြောင်းမလဲ စိုးစိုးဆိုတာ ဒီယောကြြား တဈယောကထြဲနဲ့ ဖြစ်ဖူးတာလေ ဘယတ်ူပါ့မလဲ။ အရသာချင်ြး တူရငတ်ူမယ် သံယောဇဉခြငွြးက မတူ။ တနဖြိုးချင်ြးလည်း မတူ။ ပညာအရညအြချင်ြးလည်း မတူတဲ့ အပေါစား မိန်းမတဈယောကကြို သူစွဲလန်းပြီး ကိုယ့ကြို စွန့်ခွာသှားမယ် ဘာဝမ်းနည်းစရာရှိမလဲ။ အောကားကြည့်ပြှီး စောကရြညပြဲ အထွကခြံလိုကတ်ော့မယ်။ ခစွတ်ာကတော့ ခစွတ်ာပေါ့။

ထားပါ။ ကြဲသှားရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကတော့ တောတ်ောဆြိုးပါတယ်။ အိမမြှာလည်း အငတ်ာနကြ ခွိတထြားတော့ သူငယခြငွြးတွနေဲ့ sex ကိဈစတွေ ပြောတယ်။ သူတို့မေးတာလေးတွေ ဖြတယ်ေ။ ကိုယလြည်း ဘာတွေ ကြိုကတ်တတ်ယဆြိုတာ ကောငလြေးတွနေဲ့ ပြောတယ်။ သူလည်း သိတာပဲ။

သူမပါပဲ ခရီးထွကတ်ော့ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကကြ မန်တလေးမှာ တည်းတော့ gigolo လေးတွေ ခေါတ်ော့ ကိုယလြည်း group sex လေး တွေ ကြည့်ခြငွတ်ာနဲ့ ကိုယ့ရြှေ့မှာပဲ လုပဟြာ ဆိုပြီး ကြည့်ပြဈတာ။ ကိုယန်ဲ့ပေါင်းတဲ့ လူတွေ ဆိုတာလည်း စိတတ်ူကိုယတ်ူပါပဲ။ အသိုင်းအဝိုင်းတောင့တ်ဲ့ သူတွချင်ြေးပဲဆိုတော့ ပြောရဆိုရကောင်းတယ်။ ဘယစြကားပြော ဘယရြောကလြဲ သိတယ်။ ပုလင်းတူဗူးဆို့ လို့ပြောရငရြပမယေ့ြ အဖုတတ်ူ လီးဆို့ဆို ပိုမှနမြလားပဲ။ ကိုယတ်ှကလေည်း ကြိုကတ်ော့ အဲအစီအစဉလြေးဖြစ်တယပြေါ့။

ကြှနမြကတော့ သူတို့နဲ့ မနချင်ေပြါဘူး။ ကြည့်ရြတာလည်း ကောင်းတယ်။ အဖုတထြဲ သူများလီးထည့တ်ာကတွော့ သဈစာဖေါကသ်လို ဖြစ်နတောကိုး။ အဲနေ့ ညဘကကြ သူတို့အဒေါပျိုငတ်ဲ့ အိမမြှာတော့ မလုပဖြစ်ဘူး။ ဟိုတယတ်ဈခုက suite room တဈခန်းယူပြီးတော့ အားလုံး ပေါင်းနကြတေယ်။ ကောငလြေးက သုံးယောကတ်ောင် ဆိုတော့ ကိုယ့အြတွကြ မပါဘူးဆိုတော့ သူငယခြငွြးက

“အေးပါ နင့ြ အတွကြ မဟုတပြါဘူး။ ငါတို့အတွကပြါ။ တဈယောကပြှီး တဈယောကြ Threesome လေးဘာလေး ခလွို့ရတာပေါ့။”

“ကောငမြတွေ တောတ်ောရြှနတယ်ေ။”

“တဈခါတည်းပါဟာ ကောငလြေး ၃ ယောကန်ဲ့ ဟိဟိ။”

ည ၇ နာရီလောကတ်ော့ ကောငလြေးတွေ ရောကလြာတယ်။ သူတို့ကလဲ walk in နဲ့ အခန်းယူထားတာပါ။ မန်တလေးကတော့ မဟုတဘြူး ရနကြုနကြ သီးသန့်မှာထားတာလေ။ သူတို့ကိုလည်း ဒီကလူတွကေ ဘယသ်ိပါ့မလဲ။ အဲ့ကောငမြတွေ ဒီကိဈစတွဆေို တောတ်ောြ ဉာဏပြှေးတယလြေ။ ဘယလြို cover ယူရမလဲ risk နည်းအောင် ဘယလြို လုပရြမလဲဆိုတာ သိနပြေီးသား။ လူဆိုတာ ဘာပဲလုပလြုပ် profit များများ နဲ့ risk နည်းအောင် လုပတ်တမြှဗနွော့။

Black Label တဈတောင့ြ နဲ့ ABC ဗူးနည်းနည်း လောကန်ဲ့ အမှည်းတွပေါ တဈခါတည်း စီစဉထြားပြီးသားလေ။ ကြှနမြကတော့ ဝီစကီလေး နည်းနည်းသောကဖြစ်တယ်။ နည်းနည်းလောကစြီ သောကပြှီးတော့ ပြီးတော့ အဝတအြစားခွှတတ်ဲ့ ဖဲကစားနည်းလေး ကစားကြတယ်။ ကံဆိုးတာလား ကံကောင်းတာလားဆိုတော့ အတွင်းခံ တောငမြကနွပြဲနဲ့ ကြှနမ် အရငဆြုံး ဖြစ်သှားတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ပြဲတွမွေားလာတော့ ခွှတစြရာလည်း မရှိတော့ဘူး။ ကစားနည်းလောင်းကြေး များသှားတယ်။ ကိုးမီးမှာ အပြင့အြများဆုံးလူက အပြင့အြနည်းဆုံးလူကို
ကြိုကတ်ာခိုင်းဆိုတဲ့ လောင်းကြေးလေးပေါ့။

အရငဆြုံး ကံကောင်းတာက သူငယခြငွြးနှစ်ယောကထြဲက ကုလားဆငလြေးပါ။ တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်းလေး။ သူနိုငတ်ော့ အနည်းဆုံး ကောငလြေးကို မှုတခြိုင်းတာ။ ကောငလြေးကို မှုတခြိုင်းတာ ရိုးရိုးလေး မဟုတဘြူးရယ်။ ကောငလြေးထိုငတ်ဲ့ရှေ့မှာ လေးဖကကြုန်းပြီး မှုတခြိုင်းတာ။ ဖငကြှားနဲ့ စောကဖြုတကြို စုနခြညွဆြနခြညွန်ဲ့ လွှာနဲ့ ပြေးခိုင်းတာ။ ကြှနမြတောင် ဘေးနားကကြည့်ပြှီး အမှုတတ်ောင် ခံချင်တ်ယ်။ ဒီလိုနဲ့ မိနဈတွေ တောတ်ောမြွားများ ဖြတသ်န်းပြီးတော့ သူတို့လည်း ဆှဲတော့ အသံတွကေ ဆူညံနတောပဲ။ ကြှနမြလည်း အဝတတ်ောင် ပြနမြဝတဘြဲ ထိုငကြိုကြည့်န်တော။

သူတို့ လိုးနတောကလည်း ကောင်းပါတယ်။ စကားလေးပြောလိုကြ သူတို့ စမ်းချင်တ်ဲ့ နည်းကို တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကြ ပြောလိုကြ။ ပုံစံပြောင်းလိုကန်ဲ့ တောတ်ောကြောင်းနကြတော။ နောကတ်ော့ ခုနက ကုလားဆငလြေးက ကောငလြေးလီးပေါြ တကထြိုငပြှီး ဖငဖြှဲပြီးတော့ နောကတ်ဈယောကကြို ထည့ခြိုင်းလိုကတ်ော့ တောတ်ောတ်ောင် မကြလြုံးပြူသှားတယ်။ အဲလောကကြှီးတော့ မလုပဘြူးထငလြို့ပေါ့။ ကြှနမြထငတ်ာက တဈယောကကြို လိုးခိုင်း တဈယောကကြို မှုတပြေးလောကြ ထငတ်ာလေ။

ကောငလြေးတွကတေော့ အားရပါးရ ၂ နာရီလောကြ ဗငွြးပြီးတော့ သူတို့လည်း တောတ်ောကြောင်းသှားပြီး ခဏနားကြတာပေါ့။ အဲတော့မှ သူငယခြငွြး နောကတ်ဈယောကကြ

“ဟဲ့ စိုး နငလြဲ ဆှဲပါလားဟာ ကိုမောငတ်ဈယောကထြဲဆိုတော့ မရိုးဘူးလား”

“ငါ့မှာ ရိုးဖို့နနသေောသာ ဝတောင် မဝသေးဘူး”

“အေးပါ နငအြမှုတခြံပါလား ကောငလြေးတွကေ မှုတတ်ာကောင်းတယ်”

“လုပတ်ော့ လုပခြငွတ်ယ် ပြီးရင် အတောမသတန်ိုငမြှာစိုးလို့”

“မမကလဲ စိတခြပြါ၊ အဈမဟာလေးကို မလုပပြါဘူး၊ မှုတပြေးမယလြေ”

“အင်း ခဏပဲနောြ နငတ်ို့လည်း လုံပလေ့စေ”

ကောငလြေးတဈယောကကြ ပေါငကြှားထဲ ဝငလြာပြီး ခွဖဝေါးလေးတွကေို လွှာနဲ့ စယကပြေးပါတယ်။ ပြီးတော့ ပေါင်၊ နောကတ်ော့ ရှှခရေု၊ ဖငကြှား တဈနရောမှ တံတွေးလှတတ်ာ မရှိပါဘူး။ မကြလြုံးတောင် မဖြင့န်ိုငဘြူး။ ကောင်းနရင်ေ မကြလြုံးမဖြင့ခြငွတ်ာက စိုးစိုးရဲ့ အမှတအြသားလေ။ မကြလြုံးမှိတန်တေုန်း လကထြဲ ရောကလြာတာက လီးနှစ်ချောင်း။ ဟိဟိ။ ဟိုကောငမြနှစ်ကောငကြ ရယန်တောလေ။ သူတို့က ထိုငကြှည့န်တောလေ။ ကိုယ့မြှာသာ လီးနှစ်ချောင်း မပြော့မမာ လေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ကိုငကြာ ထုပေးနရတေယ်။

“အေး တောငလြာမှ နင့တ်ို့ဟာထဲ ပြနဆြို့ခိုင်းထားမယ်”

လို့ ဆိုတော့

“ကောင်းတာပေါ့” တဲ့။

“မမ ဖငကြုန်းပေးပါလား”

“ဟင်”

“ငါ အလိုးမခံဘူးနောျ”

“မဟုတပြါဘူး မမ၊ ညီမလေးကို ရနမြရှာပါဘူး၊ မမ တငပြါးတွကေို ကိုငပြှီး သချောမှုတခြငွလြို ”

“ဘာလို့သချောမှုတခြငွတ်ာလဲ”

“မမ စောကပြတကြ တကယလြှလို့ပါ”

“ဟဲ့ဒါဆို ငါတို့ဟာကကော”

“သှောြ မမတို့ ညီမလေးတွေ အားလုံး လှကြပါတယ်၊ အနံအသကတ်ှလည်ေး ကောင်းတယ်၊ ဒီမမ ကတော့ တကယလြှလို့ပါ၊ တကျကသိုလန်ဝင်ေးရဲ့ “သူလိုမိန်းမ” ထဲကလို လေးဗွ”

“အောငမြာ မိစိုး မုန့်ဖိုးပေးလိုကတ်ော့ မှှောကန်ပြေီ”

“ဟဟ”

“ဒီလောကမြှှောကမြှတော့ မုန့ဖြိုးပေးရမှာပေါ့”

“မဟုတပြါဘူး မမကိုသာ လုပရြလို့ကတော့ ကြိုကတ်ဲ့အခွိနပြှော၊ ကိုယ့စြားရိတ် ကိုယစြားပြီး လာလိုးပေးမယ်၊ တကယပြှောတာ ဖငဝြလေးတွကအေစတကယလြှတာ”

ပြောနရင်ေး ဖငဝြလေးကိုဖြဲ လွှာနဲ့ ဝလုံး လုံးပစ်တာ စောကရြတေောင် တောကတ်ောကကြတွယ်။

“စိုးစိုးရေ ဆှဲစားလိုကပြါလား”

“ငါ့ဟာကို ကိုမောငကြလှဲပြီး ဘယသ်ူ့ဟာမှ မထည့ဘြူး”

“ဖငကြတွော့ကော”

“ဟိုတဈခါ လုပတ်ုန်းကတော့ နာတယ်၊ နောကြ သူလဲ နောကမြလုပတ်ော့ပါဘူး”

ကုလားဆငမြလေးက ထပြီး

” မောငလြေးရေ ဖငလြိုးပေးလိုကပြါလား၊ မောငလြေးက အဈမကို ဖငခြတွာ သိပကြောင်းတာပဲ”

“မလုပပြါနဲ့ဟာ နာတယဟြ၊ ပြီးတော့ စိတထြဲလဲ တမွိုးပဲ၊ ကိုမောငသ်ိရင် သတလြိမ့မြယ်”

“ပြောနကြောတယ် မောငလြေးရေ ထည့လြိုကတ်ော့”

“ဟာ နငတ်ို့ကလဲ”

“လာ လာ”

ဆိုပြီး ဟိုကောငမြနှစ်ကောငကြ ကြှနမြကို မှောကခြုံဖြစ်အောင် ခွုပပြါလရေော။ လူက မရုန်းချင်တ်ာလား မူးတာလားတော့ မသိဘူး။

“စောကပြတထြဲတော့ လီးမထည့ပြါနဲ့ဟာ ဖငကြိုလည်း နာရင် မထည့ပြါနဲ့”

ဆိုပြီး တောင်းပန် ပြောရသေးတယ်။ ကောငလြေးက ကြနဒြုံးစွပ် ဂယွလြေးဖငဝြသုတပြှီး ထည့တ်ာ။ လွှောကနဲ ဆိုပြီး ဖငဝြက ညှဈထားတော့ ချောပြှီး စောကဖြုတထြဲ ထိပဝြငလြာပါကော။ တောသ်ေးတယ် ဘယသ်ူမှ မမှငဘြူး။

ဟိုကောငမ် နှစ်ကောငကြ ရှေ့ကနေ လကတ်ှကေို ကိုငထြားပြီး နောကန်ှဈယောကကြတော့ စိတမြပါဘူးထငပြါရဲ့ BLACK နဲ့ သုံးပါးသှားနကြတေယ်။ သူတို့လည်း မောနမှောပေါ့ ဟိုကောငမြတွကေို ဗငွြးထားရတာဆိုတော့ နားတော့မှာပေါ့။

မဝငဘြူးဆိုတော့ ဟိုက နောကပြှနဆြုတပြှီး ပြနအြထိုး ဖငအြကော့နဲ့ ဒီတဈခါတော့ ဝငလြာပါတယ်။ သူကတောတ်ာလား ကိုယကြ လွှော့ထားတဲ့ အခွိနလြားတော့ မသိ။ ဟိုတဈခါ ကိုမောင် လုပသ်လောကြ မနာပဲ လွှောလွှောလွှူလွှူ ပါပဲ နလေို့လည်း ကောင်းတယ်။

“ဟဲ့ ကောင်းလား”

“အင်း ကောင်းတယ်”

“ဒါများ မူနသေေးတယ်၊ ခုနထဲက နလေိုကျ ပြီးနတောပဲကို”

“စကားများတယ် ဟိုဖကသ်ှားတော့”

“ကောငမ် အခုကတွော့ ငှိမလြို့….”

ဆိုပြီး ကောငလြေးတွဆေီသှားပြီး အရကထြပသ်ောကန်တေော့တယ်။ နောကတ်ော့ သူတို့လေးယောကလြည်း ခုတငပြေါသ်ှားပြီး ပြတလြိုကြ လုပလြိုကန်မှောပေါ့။ မမှငတ်ော့ပါဘူး။ ကြနမြတို့ နှစ်ယောကကြတော့ LIVING ROOM ခန်းထဲ တဈယောကကြ မှောကခြုံနပြေီး တဈယောကကြ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငပြှီး ဖငခြနွတောပေါ့။ ယ

အဲဒီ့မှာပဲ သိလိုကတ်ာက လကတ်ဈဖကကြ နောကကြနေ ပါးစပပြိတပြှီး ဖငအြကြှ ဆောင့ထြည့လြိုကတ်ာ စောကဖြုတထြဲကို တည့တ်ည့န်ဲ့ အဆုံးထိပါပဲ။ “အု” ဆိုပြီး အသံတောင် မထွကတ်ော့ပါဘူး။ ကောင်းတာလည်း ပါပါတယ်။ သူကတော့ တိုးတိုးနဲ့

“မမကို စောကဖြုတလြိုးတာ ဘယသ်ူမှ မသိစရပေါဘူး”

ဆိုပြီး နောကကြတော့ ဆောင့လြကြသ်ားပေါ့။ ကြှနမြလည်း ဘယရြမလဲ ငှိမခြံနလေိုကတ်ာပေါ့။ ဒီလိုတော့ မဖြစ်ဘူးဆိုပြီး နည်းနည်းကြာတော့ သူပေါကြိုထိုငပြှီး အားရပါးရ အခကြတ်ဈရာလောကြ ဆောင့ပြဈလိုကတ်ယ်။ သူကတော့ လကန်ှဈချောင်းပူးပြီး ဖငထြဲကို ထည့ပြေးထားသေးတယ်။ ကဲ ဘာလိုသေးလဲ။ ကြနဒြုံးကို ခွှတပြှီး လဥကိုဆှဲစုပပြှီး ဒဈကနစပြေီး စုပပြေးလိုကတ်ာ လရညတ်ှမွေား သုံးခါလောကြ ခွဲမှိုရတယ်။

ပြီးတာတွတေော့ ပြီးခဲ့ပါပြီ။ နောကတ်ော့ ကြှနမ် ကိုယဝြနရြှိတယ်။ ရတာတော့ ကိုမောငန်ဲ့ ရတာပါ။ ကိုမောငကြတော့ မယူချင်သ်ေးဘူးရယ်။ မှို့မှာပဲ မင်ျဂလာဆောငပြှီးနောကြ ကြှနမြတို့သုံးယောကသ်တင်းကို ဘယကြဘယလြို သိသှားလဲ ဆိုတာတော့ မသိဘူး။ သူနဲ့ရတာ မဟုတပြါဘူးဆိုပြီး လုပပြါလရေော။ ကြှနမြက GIGOLO လေးနဲ ရတာဆိုပြီး ပြီးတော့ စွပစြှဲသေးတယ်။ စွပစြှဲတော့လည်း လကထြပပြှီးနပြေီပဲ။ ကိုယ့ဖြကကြ မှနတ်ာတော့သချောတယ် သူနဲ့ရတာပဲ ဟိုကောငလြေးနဲ့က ကြနဒြုံးနဲ့ ဆကဆြံခဲ့တာလေ။ သူနဲ့ပဲ ၇ နှစ် လုံးလုံး တူတူနပြေီးတော့ ကလေးရတော့မှ သူမဟုတပြါဘူး ဆိုတော့ အမတေို့ကတော့ ဘာဖြစ်လဲ ငါတို့လည်း ငှရှေိတယဆြိုပြီး မပေါင်းခိုင်းပဲ သီးသန့်နလောရကနေ ကြဲတာပဲ။ တူတူမှ မနကြတောကိုး။

ရနကြုနမြှာ တဈယောကထြဲ နတယ်ေ။ သငတ်န်းတွေ တကတ်ယ်။ အလုပတ်ဈခု ရတယ်။ အဲ့ဒီအလုပမြှာ ပညာတွေ တောတ်ောရြပြီးတော့ အခု company လေးမှာ အလုပလြုပဖြစ်တယ်။ မိုကကြယန်ဲ့ တွေ့တယ်။ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ဆကဆြံဖြစ်တယ်။ အတူတူ အလုပလြုပ် တဈခါတလေ လိုးကြပေါ့။ သူပြောတဲ့ အရာတွကလေည်း ကိုယကြ သိနပြေီးသားလေ။ အခုလုပန်တေုန်းတော့ တံခါးဖြငသ်ံကြားတည်းက ကိုမွိုးမှန်း သိသားပဲ။ မိုကကြယကြ တမငတ်ကာ မှငရြအောင် တံခါးသှားဖြင့တ်ာကော။

အဲနေ့ကတော့ ကိုမွိုးလည်း ဆှဲရပါတယ်။ နှစ်ယောကြ တဈယောကပြေါ့။ ကိုမွိုးက လူရညသ်န့ြ တဈယောကြ ဆိုတာရယ် ကိုယ့အြကြောင်းလည်း ပြနဖြှမဲ့ လူလဲ မဟုတမြှန်းသိနတေော့ လိုးကြတာပေါ့။ အဲနေ့က မိုကကြယ့ြ အခန်းမှာပဲ ကိုမွိုးနဲ့ နှစ်ခွီ၊ မိုကကြယကြတော့ သုံးခွီ။ လူလည်း ပြော့ခွေ သှားတာပါပဲ။ ဦးနှောကရြှိတဲ့ လူတွဆေိုတော့ နောကန်ေ့ အလုပလြာလည်း ကိုယ့အြလုပ် ကိုယလြုပန်တောပါပဲ။ ဟိုကိဈစနဲ့ ဒီကိဈစကို မရောကြဘူးလေ။ မိုကကြယ် က ကိုမွိုးနဲ့ လုပရြင် သူ့ရှေ့မှာပဲ လုပရြမှာဆိုတော့ နောကပျိုင်း လေးခါလောကြ တူတူ သုံးယောကသ်ား လိုးဖြစ်ကြတယ်။

ကိုမွိုး တဈယောကြ နှင်းနှင်းကို မိုကကြယ် နဲ့လှှတပြေးတဲ့ နေ့ကတော့ နှင်းနှင်းကို PIONEER ကလပကြိုခေါြ ဘီယာလေးတိုကြ သုံးခွကလြောကတ်ိုကပြှီးတော့ tequila လေး လေးခွကလြောကြ တိုကတ်ော့ တောတ်ောြ မူးနပြေီရယ်။ နောကတ်ော့ ဝီစကီလေး နည်းနည်းတိုကြ။ အစုံလဲတိုကရြော ဘာမှန်း နှင်းနှင်းတဈယောကြ မသိတော့ဘူးရယ်။

#####################

ကလပထြဲ အသင့စြောင့န်တေဲ့ မိုကကြယကြ ကားနောကခြန်းမှာ နှင်းနှင်းကို ဖကထြားတော့ ကိုယကြ ကားမောင်းနရင်ေး ဒေါသထွကတ်ာ နည်းနည်း ဖြစ်ပမယေ့ြ ကိုယကြ သူ့ဆောကြို လိုးထားတာဆိုတော့
ကားမောင်းနရင်ေး လီးတောင် တောငတ်ယ်။

ဒီလိုနဲ့ အခန်းရောကလြာတော့ မစိုးစိုးက အသင့စြောင့န်တယ်ေ။ သောကတွေ ပြပြေောကသ်ှားအောငလြို့တော့ မစိုးစိုးရဲ့ ရခွေိုုးထားတဲ့ တာဝါ ပတထြားတဲ့ ကိုယလြုံးလေးက ဆီးကြိုနပေါတယ်။ မိုကကြယကြတော့ တဈခန်း ကြှနတ်ောတ်ို့ကတော့ တဈခန်းဆိုပမယေ့ြ မစိုးစိုးကို ဒီအခန်းမှာ တဈခွီ၊ နောကတ်ဈခန်းမှာတော့ သုံးခွီလောကြ ဆှဲဖြစ်တယ်။ မစိုးစိုးတဈယောကြ ကြှနတ်ောြ ပကလြကလြှနထြားတဲ့ အပါြ ပြောင်းပြနလြှည့ပြှီး ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို mask တဈခု တပထြားစပြေီး သူကတော့ ကငမြရာတဈလုံးခွိနပြှီး အမွိုးမွိုး တကလြိုးနတေော့ လိုးနရင်ေး တဈခုမေးလိုကတ်ယ်။

“ဘာလို့ ဗီဒီယို ရိုကတ်ာလဲ မစိုး”

“ကိုမောင့ဆြီပို့မလို့”

“ဘာလို့လဲ ”

“မင်းမကြန်ှာ မပါပါဘူး၊ သူ ဟိုနေ့က ကောငမြလေးတဈယောကန်ဲ့ ဖြစ်တာကို ရိုကပျို့တယလြေ”

“သူက အှနလြိုင်းပေါတ်ငရြင် ဘယလြို လုပမြလဲ ”

“အဈမလည်း တငလြိုကမြှာပေါ့၊ သူလဲ ဂုဏသ်ိကျခာ ရှိတဲ့ လူတဈယောကပြဲ၊ ကဲထားပါ လငလြေးရယ် ငှိမင်ှိမလြေးနပေါ”

ဆိုပြီး ကြှနတ်ော့ြ ခေါင်းပေါခြှပြီး ဘာဂွာ ကိုငခြိုင်းလို့ သချောကိုငပြေးလိုကရြတယ်။ ဆံပငတ်ှကေို ဆှဲ ပြီး အမှုတခြံတာ အသကရြှူတောင် ကြပတ်ယ်။ ပြီးတော့ ကငမြရာရှေ့မှာ လေးဖကကြုန်းပေးတယ်။

“မောငလြေး လိုးပေးတော့”

မကြန်ှာကတော့ ခငဗြွားတို့မှငလြို့ ပြေးပြီးမလိုးချင်ရြင် ကြုပသ်ာလာသတ်။

“စွိစွိ ဖောင်း”

ကြှနတ်ောလြည်း တောတ်ောြ ဆောင့ပြေးပြီး ပြီးချင်လြာတော့

“ခဏလေး။ အဈမက ပြီးချင်လြာပြီ၊ မောငလြေးလည်း ပြီးချင်လြာပြီ မဟုတလြား”

ဆိုတော့

“အင်း”

“အဈမ ပကလြကလြှနပြေးမယ်၊ မောငလြေး ပြီးချင်လြာပြီဆိုတာ အဈမသိတယ်၊ အဈမက ကိုယ့ကြိုလိုးတဲ့ လူက ပန်းထုတန်တေဲ့ အခွိန်၊ မောငလြေးခံစားနတေဲ့ မကြန်ှာလေး ကြည့်ခြငွတ်ာ အဈမလည်း ပြီးတယ်”

ကြှနတ်ောလြည်း ကုတငစြောင်းမှာတငပြှီး ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးပစ်တာ။ ကောင်းတယဗြွာ ညှဈပေးထားတာ တင်းတင်းလေး။ ဖတ် ဖတ် စွိစွိ ဆိုတဲ့ အသံတွတေောင် ထွကတ်ာ စိပန်တောပဲ။ တဈခကြခြငွြးဆောင့တ်ိုင်း အဆုံးထိဝငတ်ယ်။ ပြီးချင်လြာတော့ တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကကြှည့ပြှီး လရညတ်ှေ သှင်းပစ်လိုကတ်ော့ ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ စောကပြတထြဲက ညှဈညှဈ ယူတာ အကုနလြုံးကို ကုနရြော။ ကြှနတ်ောြ တငပြါး ခွကန်အေောင် ညှဈပြီး ထည့ထြားတာ။ မစိုးစိုးဆိုတာ အဲတော့မှ မကြလြုံးလေး စင်းကတွယ်။

“ပြီးသှားပြီ မောငလြေးရယ်”

တဲ့။ ကငမြရာလေး ရှေ့မှာပဲ စနိုးတာဝါလေးနဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးကို တယုတယ သုတပြေးတော့ ရငထြဲမှာ တမွိုးကြီးပဲ။ ကိုယ့မြိန်းမတောင် အဲလောကြ မလုပပြေးသေးဘူး။

ဟာ အခုမှ သတိရတယ်။ နှင်းနှင်းတဈယောကြ အဆငမြှပြရေဲ့လား မသိဘူး။ တောကြှာ နိုးလာလို့ အောလြိုကြ ဟဈလိုကမြှဖြင့ြ ဒုကျခဆိုပြီး မစိုးကို ပြောပြီး သှားမယလြုပတ်ော့

“သှားနှင့ြ လိုကခြဲ့မယ် မောငလြေးရယ် ”

“ဟုတ် အဈမ”

အခန်းက connection door ပါပြီး ဟိုဘကကြ လော့ မခထွားတော့ ဖြေးဖြေးချင်ြး ဝငသ်ှားလိုကတ်ယ်။ တံခါး ဖြင့ဖြှင့ခြှင်း မှငလြိုကရြတဲ့ မှငကြှင်းလေးက မမှငဖြူးတဲ့ မှငကြှင်းလေး တဈခုရယ်။ တွေးထားပမယေ့ြ မှငလြိုကရြတော့ ရငတ်ဒိတဒြိတ် ခုနလြာတော့တယ်။

“အင့ျ… အဟင့ျ… ရှီးးးးးးးးးးးးး”

“စွိ……………..အင့ျ ဟင့ျ….ဟင်း”

“ပလှတ်…… ဗှပ်….. ဗွလဈ……”

“ပတ်…..ပတ်…….ပတ်…….”

“စွိ…စွိ…..ဇွိ……ဇွိ………”

“ပြှတ်….ပြှတ်…………..”

ကြှနတ်ောြ မိန်းမလေးတော့ အမုန်း ဗငွြးခံနရတောဗွာ။ ပြော့နတေဲ့ လီးတောင် ပြနတ်ောငလြာတယ်။ ကုတငပြေါမြှာ မိန်းမက ပကလြကလြှနပြှီး ခွထေောကန်ှဈချောင်းက မိုကကြယ့ရြဲ့ ပုခုံး နှစ်ဖကပြေါမြှာတငလြို့။ မိုကကြယ့လြကကြ ခါးကနမတေငပြှီး အပေါကြနေ ဆောင့ဆြောင့ခြတွာ။ အင့ြ ဟင့ြ ဆိုပြီး မကြလြုံးတွေ ကတော့ မူးလို့ မှိတန်တောပေါ့။ အသံကတော့ လူကသာ ဘယသ်ူမှန်း မသိတယ်။ စောကပြတကြတော့ လီးကိုသိတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း ကုတငန်ောကဘြကြ သှားပြီး ကြည့်တ်ော့ နှင်းနှင်းစောကပြတထြဲ မိုကကြယ့လြီးကို ကြကကြှကကြှင်းကြင်း မှငရြတော့တာပဲ။ လီးက တောတ်ောကြှီးတော့ ကြှနတ်ော့မြိန်းမ စောကပြတထြဲက မိုကကြယ့လြီးကို ဆှဲထုတလြိုကရြင် စောကပြတသ်ားတွကေ လိပပြှီး ထွကလြာတယ်။ ဖငကြှားထဲမှာလည်း စောကရြတွဆေေိုတာ ပစွခြွှဲခွှဲ စီးကနွတော မှငရြတယဗြွာ။

ကြှနတ်ောြ ကြည့်န်တေုန်းမှာပဲ မိုကကြယ့ရြဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ ပိုစိပလြာတယ်။ သူ့ယောကြွား ရှေ့မှာ သူ့မိန်းမကို လိုးရတာ ဘယလြောကတ်ောင် အရသာတွေ ရှိနလေဲဆိုတာ ခငဗြွားတို့သာ စဉြးစားကြည့်တ်ော့။ ကြှနတ်ော့လြီးဆိုတာ မတမြတကြိုထောငန်တောပဲ။ အဲဒီ့အခွိန် မစိုးစိုးလည်း ဝငလြာရော ကြှနတ်ောလြည်း connection Door ရဲ့ ဘေးနံရံမှာ တဈဖကကြို ဆှဲလှည့ပြှီး ဖငကြိုဆှဲပြီး ကော့စလေိုကပြှီး ဆောင့ဆြောင့လြိုးပစ်တာ သိပတ်ောင် မကြာလိုကဘြူး ခဏလေးနဲ့ ပြီးတာပဲ။

မိုကကြယကြတော့ နောကတ်ဈခွီ စဖို့အတွကြ နှင်းနှင်း ပါးစပကြို ဟစပြေီး လီးစုပခြိုင်းနတယ်ေ။ နှင်းနှင်းကတော့ ပါးစပပြဲ ဟတာပါ။ မိုကကြယကြတော့ လီးကို ထည့လြိုကြ ထုတလြိုကြ လုပန်တောပေါ့။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ မစိုးက ဆိုဖာပေါမြှာ နားနတေော့ မိုကကြယကြ နှင်းနှင်းရဲ့ ပြော့နတေဲ့ ခန်ဓာကိုယကြို မှောကခြုံလုပခြပြှီး ကုတငစြောင်းမှာ ခွထေောကကြို တွဲလောင်းကနွစပြေေီး သူ့အရပန်ဲ့ ခွိန်၊ ကြနဒြုံး တဈခုကိုဖောကပြှီး အသအချောစွပပြှီး ကြှနတ်ော့မြိန်းမ စောကပြတကြို တဈရှူး နဲ့သချောအရညတ်ှကေို သုတပြှီး ကုတငအြောကကြနေ ကြပြီး သူ့လီးကို တဈခကြထြဲ အရှိနပြွော့ပြော့လေး စိုကသ်ှင်း ခလွိုကတ်ာ အဆုံးထိကို တန်းဝငတ်ာပဲ။

ကြှနတ်ောိ့မိန်းမ ပါးစပကြလည်း လထွကေတ်ဲ့ အသံကိုပါ တဈဆကတ်ည်း ကြားလိုကပြှီး ခွဖဝေါးလေးတွေ ကုပသ်ှားတာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး မှငလြိုကရြတော့ စိတတ်ောငမြကောင်းဘူး။ ငါသူများဆောကြို လိုးတာတောင် အားမရသေးပဲ ကိုယ့မြိန်းမကိုတောင် လီးကြီးတဲ့ နိုငင်ံခွားသားက အားရပါးရ လိုးတာကိုတောင် စိမပြှနပြေေ ထိုငကြှည့န်မေိသေးတယလြို့။ တောတ်ောြ မကောင်းတဲ့ လူပါဗွာ ကြှနတ်ောဆြိုတာ။

မိုကကြယကြလည်း ကြှနတ်ော့မြိန်းမ တင်းတင်းရင်းရင်းလေးကို တီးတာ ဒီတဈခွီတော့ ခါးကိုပါ လှှဲလှှဲပြီးလိုးတာ လပေါထွကတ်ယ်။ ဘှတ် ဘှတ် ဘှကြ ဘှကြ ဆိုတာ ကြှနတ်ော့မြိန်းမထဲ သှင်းလိုကတ်ိုင်း ၄ ခကြလြောကကြို တဈခါလောကထြှကန်တော။ ပြောသေးတယ် “မွိုး မင်းမိန်းမကို လိုးရတာ မိုကတ်ယ်” ဆိုပဲ။

ကောင်းတာတော့ ကောင်းမှာပေါ့ဗွာ။ ဒါပမယေ့ြ အဲလိုကြီးပြောတော့ ရငထြဲ သိပမြကောင်းဘူးရယ်။ မိန်းမကလည်း ကြှနတ်ော့လြိုကောငကြ အကောင်းကြိုကြ တဏှာကြီးတဲ့ကောငကြ ရှေးယူထားတဲ့ကောငဆြိုတော့ ဘယလြို ပုံစံလေးများ ဖြစ်မလဲ စိတကြူးသာကြည့်တ်ော့။ မိုကကြယဆြိုတာ ကြှနတ်ော့မြိန်းမရဲ့ စောကပြတထြဲ သူ့လီး ဝငထြှကန်တောကို ကြည့်ပြှီး အားရပါးရ ဆကဆြံနတော။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း စိတလြိုလကရြလေး ကြည့်န်မေိတယ်။ မိုကကြယတ်ော့ ငါ့မိန်းမကို ဘယလြိုလေး လိုးရင် ကြည့်ကြောင်းမလဲဆိုတာ တွေးလိုကြ ကြည့်လြိုကန်ဲ့။ ဒါတောင် မနကကြတွော့ တောတ်ောြ ရှင်းရမယ်။ ကိုယ့မြှာသာ ဘယလြို ရှင်းပြရမှန်း မသိတော့တာ။ အတိတကြတော့ ကနွခြဲ့ပါပြီ။ အနာဂါတတ်ှသော ရှေ့ဆကဖြို့ ကနွန်သေေးတာ။

####################

“ကို ပြောလေ ဘာလို့အဲလောကထြိ ဖြစ်လာရတာလဲ..”

“ကို တောင်းပနပြါတယ်…”

“တောင်းပနခြိုင်းနတော မဟုတဘြူး အကြောင်းအရင်းကို သိချင်တ်ာ”

“ကိုရှင်းပြမယ် … စိတကြိုအေးအေးထားပြီး နားထောင်၊ အရငတ်ုန်းကတော့ ကိုနဲ့ အတူတူ နတေုန်းက ပြောတာက ကိုလုပရြတာ အရသာ ရှိအောငလြို့”

“အင်း အဲဒါကတော့ ကိုက အစပျိုးခဲ့တာလေ ကိုတကယ် လုပမြယမြှန်းမှ မသိတာ၊ ပြီးတော့ ဒီလို လုပတ်ယ် ဆိုတာ နှင်းဖကကြ အဆငသ်င့ြ ဖြစ်မဖြစ်ဆိုတာက ရှိသေးတယလြေ”

“ကိုက အဆငသ်င့ြ ဖြစ်မဖြစ်ကိုတော့ ဘယမြေးရကပြါ့မလဲ”

“သှောြ မမေးရကဘြဲ နဲ့ မူးနတေဲ့ မိန်းမကိုတော့ လိုးနတောတော့ သချော ကြည့်န်တယေပြေါ့”

“မိုကကြယဆြိုတာက….”

“မပြောနဲ့တော့ မိုကကြယဆြိုတာ ဘယသ်ူမှန်း အခုသိပြီ ဖြစ်ပုံကိုသာ ရှင်းပြတော့”

“အဲဒါက……..”

(အပေါမြှာ ရေးသားထားသော အကြောင်းများ) အခွိန် အနည်းကြာသောြ။

“ကိုမွိုး ရှငကြ သူများကောငမြလေးကို လုပရြတာ အားမရသေးပဲနဲ့ ကိုယ့မြိန်းမကိုတောင် cuckold ဖြစ်အောငပြါ လုပပြလိုကတ်ာပေါ့လေ”

“ကိုရှင်းပြဦးမယလြေ အခုက ဘယလြို ဆကဖြစ်ချင်တ်ာလဲ နှင်းရယ်၊ ကို နှင်းကို အရမ်းခစွတ်ယလြေ”

“နှင်းလဲ ကို့ကို အရမ်းခစွပြါတယ်၊ ဒါပမယေ့ြ ရှေ့ဆကဖြို့ဆိုရငတ်ော့ ကို့ဖကကြ သည်းခံမှ ဖြစ်တော့မယ်”

“နှင်းက ဘာတွေ လွှောကလြုပမြလို့လဲ”

“ဒါတွေ လာမမေးနဲ့လေ ကိုတောင် ဘယလြို ဖြစ်အောင် လုပခြဲ့လဲဆိုတာ ပြနစြဉြးစားလေ၊ နှင်းဘာတွပေဲ လုပလြုပ် ကို့ကိုတော့ ပေးသိမှာပါ”

“နှင်း……”

“ကိုယ့ကြိုကိုယတ်ော့ ဒုကျခရောကအြောင် မလုပပြါဘူး၊ ကိုလဲ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါပမယေ့ြ ဒီတဈနှစ်လောကတ်ော့ ကလေး မယူသေးဘူးနောြ”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

“လုပခြငွတ်ာတွေ လုပပြှီးမှပဲ မိသားစု ဘဝလေးထူထောငတ်ော့မယ်”

“နှင်း သဘောပဲ နှင်းရယ်၊ ကို့ဖကကြ မှားခဲ့တာပဲ”

“ရပါတယ် ကိုရယ်၊ အခစွတ်ှတေော့ မလွှော့ပါ့ဘူး အရငလြို ပါပဲ ကို”

“ဝမ်းသာလိုကတ်ာ နှင်းရယ်”

ကိုမွိုးလကတ်ှကေ နှင်းရဲ့ တငပြါး လုံးလုံးလေးတွကေို ညှဈပြီး ဖြေးဖြေးလေး နမ်းနတေုန်း “ကိုလှှတတ်ော့” ဆိုပြီး ဆတကြနဲ ရုန်းပြီး အခန်းထဲ ဝငသ်ှားပါတော့တယ်။ ပြီးတော့ တံခါးပိတသ်ှားတယ်။ ဟိုတဈနေ့ညက ကိဈစပြီးကတည်းက လငမြယား နှစ်ယောကြ အတူတူ မအိပဖြစ်တော့ပါဘူး။ နှင်းဖကကြ စပြီး အဝငမြခံတော့တာပါ။

နောကတ်ဈနေ့ မိုးလင်းတော့ ကိုမွိုးလည်း အလုပကြို ထွကလြာလိုကတ်ယ်။ အလုပလြေးတွေ ဘာတွေ လုပပြှီးတော့ နေ့လညလြောကတ်ော့ အလုပလြေးတွေ လကစြသတပြှီး မိုကကြယ့ြ အခန်းထဲကို ဖိုငလြေးတွေ သှားပို့ပြီးတော့ ကောဖြီသောကြ စကားလေး ပြောကြတာပေါ့။ မစိုးကတော့ မရှိပါဘူး။ company ရဲ့ အခွနကြိဈစလေးတွေ သှားလုပန်တယ်ေ။

“မြိုး မင်းမိန်းမ ဘာပြောသေးလဲ…”

“ဟမ်…”

“တဈခုခုများ ပြောသေးလားလို့ပါ…”

“ဘာမှတော့ မပြောဘူး ဒါပမယေ့ြ ငါတို့တော့ အတူတူ မအိပဖြစ်တာ ရကန်ည်းနည်းတော့ ရှိပြီ..”

“ဒါဆိုရငတ်ော့ မင်း စည်းရုံးတာ အောငမြှငတ်ာပေါ့”

“အောငမြှငတ်ာတော့ မဟုတဘြူးလေ။ မင်းနဲ့နတေုန်းကတော့ သူက မူးနတောလေ။ အဲတော့ ပုံမှန် အခွအနေေ မဟုတတ်ော့ သူ့စိတထြဲ ဘာဖြစ်နလေဲဆိုတာတော့ မှန်းရခကတ်ယ်။ အိမထြောငရြေးကတော့ ဘာပြသာနာမှတော့ မရှိပါဘူး ထူးထူးခွားခွားတော့ မဖြစ်ခဲ့ဘူး”

“ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောရရငတ်ော့ ငါတို့နှစ်ယောကလြုံး ကံကောင်းပါတယ်၊ မင်းမိန်းမကော စိုးကော နှစ်ယောကလြုံးက တောတ်ောြ တောင့တ်ဲ့ မိန်းမတွပေဲ”

“ငါ့မိန်းမကတော့ ငါနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖူးတာလေ”

“အဲဒါကြောင့ြ ငါလိုးနတေုန်းက တင်းကြပန်တော”

“ဟင်” (ဒီကောင် …..)

“စိုးကတော့ အတွေ့အကြုံ စုံတယ်၊ ဘယလြို လုပပြေးရင် ကြနပေစြမယေဆြိုတာ စိုးကောင်းကောင်းသိတယ်”

“ဟုတတ်ယ်..” (သချောတာပေါ့ မစိုးနဲ့ပြီးတဲ့ အခွီတွကေ တောတ်ောြ ကြနပေစြရာကောင်းတယ်)

“ကဲ ငါလုပစြရာရှိတာလေး လုပြဦးမယ်”

ဆိုပြီး သူ့အခန်းထဲက ထွကလြာလိုကတ်ယ်။ ညနေ 5 နာရီလည်း ထိုးပြီ။ မစိုးကတော့ ရုံးပြနမြလာတော့ဘူးလို့ ပြောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း ပြနခြါနီး အခန်းတံခါး ခေါကသ်ံကြားလို့ သှားလဲဖြင့ရြော

” နှင်း.. ဘာလာလုပတ်ာလဲ ……”

“လမ်းကြုံလို့…..”

“ဟဲလို…..”

မိုကကြယကြလည်း အခန်းကနေ ထွကလြာတာနဲ့ လှမ်းနှုတဆြကပြါတယ်။ (စကားပြောများကို english လို မရေးပဲ မှနမြာလိုပဲ ရေးပါ့မယ် )

“ပြနတ်ှေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်… မင်းယောကြြားကို လာကြိုတာလား…”

“တခွားကိဈစလေးလဲ ရှိလို့ ဝငလြာတာပါ”

“အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြဦး”

“အိုကေ…”

“နှင်း.. ပြော မလာစဖူး လာလို့ပါလား”

“ရုံးက ကိုယတ်ို့ နှစ်ယောကထြဲလား”

“အင်းလေ… မစိုးကတော့ ရုံးပြနမြလာတော့ဘူး ကနွတ်ာတွကေ ပစ်စည်းပို့မှ warehouse မှာပဲ ရှိတာလေ”

“အင်း…. ရုံးက 5:30 ဆင်းမှာလား”

“အင်း ဆင်းလို့တော့ ရပါပြီ ….”

“မိုကကြယကြ ဘယတ်ော့ ပြနတ်ာလဲ”

“မပြနဘြူးလေ သူက ဒီမှာပဲ သူနတောလေ ဟိုဖကခြန်းလေ”

“သွောျ ”

“ဘယသ်ှားမလို့လဲ ရုံးကတော့ ဘယသ်ူမှ မလာတော့ဘူး… သှားမယလြေ ပြနလြို့ရတယ်”

“ကို.. နှင်း မိုကကြယအြခန်း သှားမလို့”

“ဘာလုပမြလို့လဲ”

“နှင်းပြောတာ သချောနားထောင် .. ကို အပြငကြပဲ စောင့ြ အခန်းထဲ လိုကမြလာနဲ့။ ဟိုနေ့က မိုကကြယန်ဲ့ ဖြစ်ခဲ့တာ .. နှင်း ဘာမှန်းမသိခဲ့ဘူး..”

“နှင်းက ဘယလြို ဖြစ်ရတာလဲ”

“အစကတော့ ဒီလာတာ မိုကကြယကြို အိမခြေါသ်ှားမလို့ပဲ၊ သူက ဒီမှာနတောဆိုတော့ အဆငပြှသှေားတာပေါ့”

“နှင်း သချောစဉျးစားဦးနောျ ….”

“သချောစဉြးစားပြီးမှ ထွကလြာတာ…. မိုကကြယ့ကြို သှားပြောပေး နှင်းက english လို နည်းနည်းပဲ ရတာလေ ပြောတာပဲ နားလညတ်ာ”

“..ဒေါကျ….ဒေါကျ…”

“ပြော.. မြိုး”

########################

“အင်း ငါ့ အခန်းထဲမှာပဲ လုပကြှတာပေါ့၊ ကြနဒြုံးကတော့ တဈခုလောကတ်ော့ ကနွသ်ေးတယ်”

“အင်း ငါသှားဝယလြိုကမြယ်…”

ငါ့မိန်းမကို လိုးမယ့ကြောငကြို ကြနဒြုံး သှားဝယပြေးရမယလြို့။ ကြှနတ်ောလြည်း သှားဝယမြယ် ဆိုပြီး အထွကြ

“ကို..”

“ပြော.. နှင်း…”

“ဟိုဟာလေ မဝယန်ဲ့တော့ နှင်းဖကကြ စိတခြရွတယ်၊ ပြီးတော့ ရာဘာရဲ့ အရသာက ပူတယ်၊ ကို့ကို ခွင့ပြှုစချင်ေတ်ယ်…”

“နှင်းရယ် လုပမြယ့လြုပတ်ော့လဲ ကိုမွှောလြင့ထြားတာထကတ်ောင်”

“ဒီအခွိနမြှာ ဒါတွေ ပြောမနပေါနဲ့တော့ ကိုရယ် .. လုပခြငွတ်ာတွကေို လုပမြှတော့ ကောင်းကောင်း လုပတ်ော့မယ် ကိုရယ်၊ ကိုပဲ အစပြုခဲ့တာ မဟုတလြား”

“နှင်း အဆငပြှသလေိုသာ လုပတ်ော့ နှင်းရယ်”

နှင်းတဖြည်းဖြည်းချင်ြးနဲ့ မိုကကြယ် အခန်းဖကြ လှည့တ်ော့ မိုကကြယကြ အခန်းဝက ထွကပြှီး လာ ဟနန်ီ ဆိုပြီး ခါးလေးကို ပြေ့ပြီး အခန်းထဲဖကြ ခေါသ်ှားတော့တယ်။

“မွိုး မင်းကော အဆင့သ်င့ြ ဖြစ်မလား၊ မင်း အိုကရင်ေ အခန်းထဲ လိုကခြဲ့လေ”

“ငါ ခဏနမှေ လိုကခြဲ့မယ် .. ငါ့ အတွကတ်ော့ အခွိန် နည်းနည်းလောကပြေးပါ”

“အိုကလေေ မင်းဖကကြ ဒါ့အတွကြ ပြသာနာ ရှိမယဆြိုရင် ငါဒါကို ဆကမြလုပပြါဘူး”

“ရပါတယ် ငါ့အတွကကြတော့ အဆငပြှအေောငတ်ော့ ကိုယ့ဖြာသာ ကြိုးစားနရတေုန်းပဲ”

“အေးပါ ငါ တံခါးစေ့ထားခဲ့မယ် မင်းဝငလြာခဲ့ပေါ့၊ ဟနန်ီလို့ ခေါတ်ာတော့ ခွင့ပြှုစချင်ေတ်ယ်”

“ရပါတယ်”

“မင်း အဆငသ်င့ဖြစ်ရင် စတော့မလား…”

“အင်း”

ဆိုပြီး နှင်း အင်ျကြီတွေ စခွှတလြိုကတ်ယ်။ မိုကကြယကြ

“မင်း စကတကြိုတော့ မခွှတပြဲနဲ့ အတွင်းခံနဲ့ပဲ လိင် ဆကဆြံမယဆြိုရင် အဆငပြှမလေား”

“မင်းသဘောပဲလေ”

မိုကကြယကြ အဝတအြစားအကုန် မခွှတတ်ဲ့ မိန်းကလေးကို ဆကဆြံရတာကို နှစ်သကတ်ယန်ဲ့တူတယ်။ မိုကကြယကြတော့ ဘောင်းဘီရှညကြို အကုနခြွှတလြိုကပြှီး အောကခြံအင်ျကြီ နဲ့ ဘောင်းဘီကိုတော့ ဝတထြားတုန်းပဲ။ နှင်းလည်း အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ကုန်းပြီးခွှတတ်ုန်း မိုကကြယကြ နောကကြနေ ခါးကို လှမ်းဖိလိုကတ်ယ်။

“အမေ့………”

မိုကကြယ့်လွှာက နှင်း စကပလြေးကို လှနတ်ငပြှီး ပိပိဖောင်းဖောင်းလေးကို လာဆှဲစုပတ်ယ်။

“အားးးး”

“ပြှတ်….”

“ရှီး………ဖြေးဖြေး……”

နှင်းတဈကိုယလြုံးက ကုတငပြေါမြှာ မဟုတပြဲ ကုတငဘြေးနားလေးမှာဆိုတော့ လူက အမှုတလြည်း ခံနရတေော့ ပြော့ခွပြေီး ယိုငကြခွငွလြာတယ်။ မိုကကြယကြ အလိုကသ်ိသိနဲ့ ခေါင်းကို ခွာပြီးတော့ နှင်းကို ကုတငဖြကကြို လှည့စြပြေီး ကုတငပြေါတ်တလြိုကဆြိုတော့ နှင်းလည်း ကုတငပြေါကြို အတကြ။ မိုကကြယကြ နှင်း ဒူးနှစ်ဖကြ ကုတငအြပေါကြို အရောကမြှာပဲ ရပြီဆိုတော့ ကုတငအြောကကြနေ ဆောမြယဆြိုတာသိတော့ ကြကသ်ီးတောငထြတယ်။

ပြနကြခွငွသ်လို ဖြစ်နတေဲ့ စကတ် အစလေးကို မိုကကြယကြ အပေါကြို လှနတ်ငလြိုကတ်ယ်။ နှင်းက အလိုကသ်ိသိနဲ့ ခါးလေးကို ခွကပြေးလိုကတ်ယ်။ သချောတယ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနဲ့ပဲ နောကကြို စူထွကန်မှောတော့ သချောတယ်။

အခုလို မမူးပဲနဲ့ အလုပခြံရတော့မှာရယ်၊ ကိုယ့ြ ယောကြြားကလည်း အပြငမြှာ ရှိနတယ်ေ။ နှင်း မမှားပါဘူး ကိုရယ်။ ကို ဖြစ်စချင်ေတ်ာလေးတွေ နောကမြှာ နှင်းအခု အရညတ်ှေ ရှှဲနပြေီကြယ်။ မိုကကြယကြ နှင်းနောကမြှာ မလုပသ်ေးပဲနဲ့ နှင်း ဖင် ပေါကလြေးကို ဖြဲကြည့်န်တယ်ေ။

“အား… ယားတယ် … ကောင်းတယကြှာ”

ဖငဝြ တဈခုလုံးကို လွှာနဲ့ အယကခြံလိုကရြတယ်။ တကယကြို ကောင်းတယ် တဈခကြလြောကတ်ော့ တွန်းမိလိုကသ်ေးတယ်။ တံတွေးတွကေ ဖငဝြတွမှောကော ပိပိ စောကပြတ် အဝမှာကော ရှှဲစိုနပြေီ လေ။ တံတွေးကြီးပဲ သီးသန့်တော့ မဟုတဘြူးရယ်။ နှင်းရဲ့ အရညတ်ှလေဲ ပါတာပေါ့။ ဒီလောကြ လုပမြှတော့ အရညမြထွကပြဲ ခံနိုငမြလား။

“အင့ြ …. ကောင်းလိုကတ်ာ”

လွှာကို အတောင့လြိုကြ လုပပြှီး ထိုးခတွာ ဖငဝြကချောပြှီး စောကပြတထြဲ ဝငသ်ှားတယ်။

“ဒေါကျ..ဒေါကျ”

“မိုကကြယ် ငါ ဝငလြာပြီ”

“အိုကလေေ…”

နှင်းခေါင်းလေး တဈခွမ်းစောင်းပြီး ကြှနတ်ော့ကြို လှည့ကြှည့တ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ နောကကြနေ မကြည့်ခြငွတ်ာနဲ့ပဲ ကုတငခြေါင်းရင်းဖကကြို သှားပြီး နှင်း ခေါင်းလေးကို ပြတပြှီး

“နှင်း အဆငပြှရေဲ့လား ….”

“Immensely ပါပဲ ကိုရယ် …”

နှင်းရဲ့ မကြန်ှာလေးက တဏှာ အခိုးအငှေ့လေးတွေ့ပြည့န်တေော့ ခေါင်းလေးကို ဆှဲပြီး နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းမိလိုကတ်ယ်။ မိုကကြယကြတော့ နောကမြှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ခွှတခြလွိုကပြါပြီ။ ပြီးတော့ တံတွေးတခကြြ ထွေးပြီး လီးပတပြတလြည် နဲ့ ဒဈကို ပြတပြှီး အရညရြှဲအောင် လုပလြိုကတ်ယ်။ ရှေ့မှာကတော့ လငမြယားနှစ်ယောကကြတော့ အခစွတ်ှေ ဖလှယန်တယ်ေ။ ဖူးဖောင်းနတေဲ့ စောကပြတကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့ လီးက တဈခကြြ ဆတကြနဲ တုနတ်ယ်။ နှင်းရဲ့ ခံစားမှုပြောကသ်ှားလို့သတိရပြီး ကိုနဲ့ နမ်းနရောကနချောပြီး နောကကြို လှည့ကြှည့တ်ော့ တောတ်ောကြှီး ထွားပြီး ကော့ လနန်တေဲ့ လီးကို ကိုငပြှီး ဂွင်းတိုကန်တေဲ့ မိုကကြယကြို တွေ့ရတယ်။

မိုကကြယကြ ရှေ့ကို တဈလှမ်းတိုးပြီး နှင်းခါးလေးကို ကိုင် စောကပြတဝြမှာ တေ့လိုကတ်ယ်။ နှေးပြီး တင်းနတေဲ့ ဒဈရဲ့အရသာကို ခံစားလိုကရြတယ်။ ကို့ကို လှမ်းကြည့်တ်ော့ ခေါင်း ညှိမ့ပြှတယ်။ နှင်းမကြလြုံးတွကေ ကို့ကို ကြည့်န်မေိတယ်။ လီးက အရှိနကြို မပြင်းစပေဲ ခပပြွော့ပြော့ စိုကပြှီး နှင်း စောကပြတထြဲ တိုးဝငလြာတယ်။ နှင်းမကြလြုံးလေးတွေ ပြူးပြီး နှုတခြမ်းလေးကိုကပြှီး မကြန်ှာလေးတွေ နီလာတယ်။

မိုကကြယ် အဆုံးထိ တဈခကြထြဲထည့တ်ော့ နှင်း စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားလေးတွပေါ လိပပြှီး ဝငသ်ှားတာ။ မိုကကြယကြ အရသာခံပြီး ကြည့်လြိုးနတောပေါ့။ အဆုံးထိဝငသ်ှားတော့ နှုတခြမ်းသားလေးတွကေ လီးတဈချောင်းလုံးကို စုပခြှကတ်ဈခုလို ဖုံးဖိထားတယ်။ မကကြတ်ဈကကြဖြစ်နတေဲ့ နှင်း စောကပြတ် အောကန်ားလေး နည်းနည်းကြဲနတောလေး ပြနဟြသှားတာ မိုကကြယတ်ှေ့သှားတယ်။ လေးဖကထြောကထြားတာ ဆိုတော့ တောတ်ောြ ရှင်းတယမြှငရြတယ်။

နှင်းဖငဝြလေးကိုလည်း တဈခကြလြောကြ သချောစိုကကြှည့ပြှီး တံတွေးတဈခကြြ မှိုခလွိုကတ်ယ်။ နီစွေးစွေး ဖငဝြလေးက ခလွိုကရြရင် တောတ်ောြ ကောင်းမယဆြိုတာ သိတယ်။ အခွိနတ်ော့ ယူရလိမ့မြယ်။ စောကပြတ် ထည့တ်ာတောင် နည်းနည်းကြဲတာ ဆိုတော့ စိုးစိုးကို ခတွုန်းကတောင် တောတ်ောြ သှင်းရတာ။ လီးကို နှင်းစောကပြတထြဲ ခဏတော့ စိမသ်ေးတယ်။ နှင်းနောကကြွောက ဘောလြီ ကလဈကလေးကို ဖြုတပြေးလိုကတ်ယ်။
နို့တွကေို ခွေ မှပေးဖို့ ကိုမွိုးကို တဈခကြကြှည့လြိုကတ်ယ်။ ကို မွိုးက အလိုကတ်သိနဲ့ နှင်းနို့လေးတွကေို ပြတသ်ပပြှီး နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ဆော့ကစားပေးနတယ်ေ။ ကိုမွိုး ပေါငကြှားကို ကြည့်တ်ော့လည်း ဖောင်းထနတယ်ေ။

“အင့ျ…..”

“အင့ျ”

“ဗွှတ် … ဗွိ … စွတ် … စွတ် … ပတ် … ပတ်…”

“ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရယ်၊ မိုကကြယကြ… အ… အ..ရမ်း..လိုး…တာ ကောင်းတယ် ပြည့ကြှပ်…နတောပဲ”

နှင်းလဲ နောကကြို အလိုကတ်သိနဲ့ ဖငကြို ပြနပြှန် ပြီး ကော့ကော့ပေးတယ်။

“ပုံစံပြောင်းရအောင် ဟနန်ီ…”

“အိုကေ… မင်းသဘောပဲ”

နှင်းကို ပကလြကြ လနစြပြေီး ကုတငစြောင်းလေးကို ဆှဲယူဖို့ လုပတ်ော့ နှင်းစောကပြတထြဲက ကြှတထြှကလြာတဲ့ လီးကြီးကတော့ နှင်းစောကရြညတ်ှေ စိုလို့။ ပိုတောင် ကြီးလာသလိုပဲ။ အကြောတွဆေိုတာ ထောငထြနတော။ အဲ့ဟာကြီးကို ကြည့်ပြှီး….

“ကို..နည်းတာကြီး မဟုတဘြူးနောြ….”

“အင်းး.. နှင်း အဆငပြှနတေောပဲ မတောလြို့မှမဟုတပြဲ”

“အာ….. ကိုကလဲ” (နှင်း ရှကဝြဲဝဲ မကြန်ှာလေးက တောတ်ောကြှာ အလိုးခံပြီး စောကပြတထြဲ က ထွကမြှပဲ ကြှနတ်ောြ မိန်းမက ရှကရြတယလြို့.. အရမ်းကို ခစွဖြို့ကောင်းတယ် နှင်းရယ် )

မိုကကြယကြ နှင်းကို ပေါငကြားစပြေီး ကိုက နှင်းခေါင်းအောကမြှာ သူ့ပေါငလြေးကို ခံပေးထားတယ်။ ခေါင်းက အောကကြိုလှမ်းကြည့်လြို့ရတဲ့ အနအထေားလေ။ နှင်းပေါငန်ှဈလုံးကို သချောဖြဲပြီးတော့ စောကပြတ် လကြပြေးနသေေးတယ်။

“ကောင်းတယ် မိုကကြယရြယ်.. ဟိုနေ့က လိုးတုန်းကတော့ နှင်းဘာမှ မသိလို့ ဒီလောကကြောင်းတာကြီးကို မခံစားလိုကရြဘူး”

လွှာကို အပြားလိုကထြားပြီး စောကပြတ် တဈအုံလုံးကို လကြပြေးတာ။ ကောင်းတယ် ဖငကြှားထဲကနေ လွှာကြီး တကလြာပြီး စောကစြိထိတော့မှ စောကစြိကို ဆှဲစုပတ်ယ်။

“အင်းးးးး ကောင်းးးးတယ်….. ဘယလြို လုပန်တောလဲ။”

သိပမြကြာခငမြှာပဲ ကိုမွိုးက သူ့ဘောင်းဘီကို ဖင် တဝကလြောကြ ဆှဲခွှတပြှီး နှင်းကို ကြည့်ပြှီး ဂွင်းထုနတယ်ေ။ နှင်းခေါင်းအောကကြိုတော့ ခေါင်းအုံးလေး ထိုးထည့ပြေးတယ်။ မိုကကြယကြတော့ စိတကြှိုကပြေါ့။ ပေါငကြို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ပူးကိုငပြှီး ရငဘြတထြိရောကအြောင် တွန်းထားပေးတယ်။ ဒူးခေါကခြှကလြောကကြို ကိုငပြှီး မှုတပြေးနတေုန်းပဲ။ ကိုမွိုးကတော့ ဘောင်းဘီ တဈဝကန်ဲ့ နှင်းခံစားနတောလေးကို ကြည့်ပြှီး လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး တိုကပြေးနတယ်ေ။

“စွိ…”

“အာ….. အောင့တ်ယ် ဖြေးဖြေး အထဲမှာ အရမ်းကြပန်တယ်ေ”

ပေါငန်ှဈချောင်းကို ပူးပြီးထည့တ်ော့ ကြားထဲ ကစောကပြတ် နှစ်ခမ်းသားလေးတွကေ ညှပထြားသလိုဖြစ်ပြီး အကုနဝြငသ်ှားတော့

“ဟားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”

ကြားကြီး မာနဖြီတဲ့အတိုင်းပဲ …။ ပြီးလဲပြီးရော ခွေးထီးကြီးက ခွေးမကြီးကို အားရပါးရဆောင့သ်လို နှင်းပကလြကအြနအထေားမှာပဲ မိုကကြယကြ ကုတငအြောကကြနေ ကုန်းပြီး နှင်းဘေး တဈဖကတ်ဈခကြစြီကို ထောကတ်ဲ့ ပုံစံပြောင်းပြီး ဆောင့တ်ော့တာပဲ။ နှင်းရဲ့ မကြန်ှာကို ကြည့်ပြှီး လိုးနရင်ေး နှင်း နှုတခြမ်းလေးကို ဆှဲစုပလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမလေ မိုကကြယ့ကြိုဖကထြားပြီး အားရပါးရလိုး နကြတေော့ ကြှနတ်ောတ်ောင် ပြီးချင်သ်လို ဖြစ်သှားလို့ လကကြ လီးကို လှှတပြှီး ရပထြားလိုကရြတယ်။

“ဖေါင်း…ဖေါင်း….”

“ပတ်… ပတ်…. ပြှတ်..စွိ..”

“ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်..”

“အင်းးးးးးဟင်းးးးဟင်းးးး”

မိုကကြယကြ နှင်းပေါငန်ှဈချောင်းကို အပါကြို ဆှဲယူပြီး သူ့ဖငလြေးကို ကော့ပြီး လိုးလိုးပေးနတယ်ေ။ နှင်း တဈခွီကောင်းကောင်းပြီးသှားလို့ သူအရှိနလြွှော့ပြီး ဖြေးဖြေးလေး လိုးပေးနတယ်ေ။

“မိုကကြယ် မင်းပြီးချင်ြ ပြီးတော့လေ ရတယ်”

“အင်း…..”

“ငါ မင်း မပငပြန်းတဲ့ ပုံစံလေးပြောင်းပြီး လိုးချင်တ်ယ်”

“အင်း…ဘယပြုံစံလဲ”

မိုကကြယကြ နှင်းကို ကုတင် အလယလြောကမြှာ မှောကခြုံဖြစ်အောင် နရောပြောင်းပေးပြီး သူက ဆောင့ကြှောင့ြ ထိုငတ်ဲ့ ပုံနဲ့ အပေါကြ ခွခွပြီးထည့တ်ာ အဆုံးနီးပါးလောကထြုတ် ပြနထြည့န်ဲ့

“မွိုး မင်း မိန်းမက တောင့တ်ော့ ဒီပုံစံကို ငါတောတ်ောကြှိုကတ်ယ်”

(နှင်းနှင်းကတော့ ဘယလြို ပုံစံလေးလဲဆိုတော့ စာဖတသ်ူတွေ မကြလြုံးထဲ မှငအြောငပြှောရင် ပိုပိုဟသောလိုပုံ။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကရြော ရုပတ်ော့ နည်းနည်းပဲ ဆငတ်ယ် နှင်းနှင်းက ပို လှတယ်။ ပုံစံပြောပြချင်သ်ာ ဖြစ်သည်…)

ကြှနတ်ော့အြမွိုးသမီးရဲ့ ပေါငစြိထားတဲ့ ကြားထဲက အကြဲလေးထဲ မိုကကြယ့လြီး ဝငထြှကန်ပြေီး သိပမြကြာပါဘူး မိုကကြယလြည်း ပြီးတော့တာပါပဲ။ နှင်းနှင်းကတော့ ဘယလြို ပြောရမလဲဆိုတော့ ထပပြှီးတာပေါ့။ မိုကကြယလြည်း ကြှနတ်ော့မြိန်းမပေါြ မှိန်းပြီး လီးစိမထြားပြီးတော့ မှောကခြလွိုကတ်ယ်။ ဖငကြတော့ ညှဈပြီး လရညတ်ှေ အကုနထြည့ြ နသလေိုပဲ။ မိုကကြယကြ ခဏနပြေီး ထသှားတော့ နှင်းနှင်းက မကြလြုံးမှိတပြှီး ဇိမခြံနသေေးတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း မနနေိုငတ်ော့ပဲ နှင်းနှင်း ဖငသ်ားတွကေ ဖြဲလိုကတ်ော့ မိုကကြယ့လြရညတ်ှကေ ကြှနတ်ော့မြိန်းမ စောကပြတဝြမှာ ပြူနတယ်ေ။ အရညတ်ှကေိုတော့ တွေ့နတယ်ေ။ ဘယကြနေ ဘယလြို ဖြစ်သှားတယ် မသိပါဘူး။ ကြှနတ်ောလြည်း နှင်းနှင်းပေါကြို ခွ ၊ မိုကကြယ့ြ လရညတ်ှေ ကို ရှံရကောင်းမှန်းမသိပဲ ကြှနတ်ော့လြီးကို ထိုးထည့ပြှီး အားရပါးရ ဆောင့တ်ော့တာပဲ။ လရညတ်ှကမွေားတော့ အပြငတ်ှလည်ေး ကနထြှကတ်ယ်။ စိမ့ပြှီးလည်း ထွကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ပြေါငခြှံမှာလဲ မိုကကြယ့ြ လရညတ်ှတေောင် စငတ်ယ်။ လိုးလို့ကောင်းတယဗြွာ …။ ဒီတဈခါလောကြ ကောင်းတာ မရှိဘူး။

“နှင်း ကောင်းတယ်.. နှင်းကော”

“ကို ထည့ပြါ့ထည့ပြါ့မလားဆိုပြီး နှင်း မွှောလြင့န်ခေဲ့တာပါ…။ ကို့လီးကို မိုကကြယန်ဲ့ လိုးပြီးထည့တ်ော့ မှပဲ ကို့ကို အရမ်းကို ပိုခစွသ်ှားပြီ….။ ဆောင့ပြေးပါ ကိုရယ် နှင်း အရမ်းကောင်းနတယ်ေ”

“နှင်း ကို ပြီးတော့မယ်”

“နှင်း ပါးစပထြဲ ပြီးလိုကပြါ ကိုရယ်”

နှင်းကို ပကလြကလြှနပြှီး နှင်းပါးစပထြဲ ကိုမွိုးလီးကို ထည့လြိုကတ်ော့ နှင်းလည်း အားရပါးရ စုပပြေးတုန်း ကိုမွိုးလည်း လရညတ်ှေ ထွကကြုနတ်ော့ နှင်းလည်း တဈစကမြကနွအြောင် မွိုခလွိုကတ်ယ်။ ကို့ရဲ့ ပေါငကြ ဟာတွကေော လဥက အရညတ်ှေ ကော လွှာနဲ့လွှကပြှီး အကုနမြွိုခလွိုကတ်ယ်။ ကိုမွိုးနဲ့ မိုကကြယကြတော့ နှင်းကို ရှုထောင့ြ တဈနရောစီက ကြည့်လြို့။ နှင်းနှင်း မွိုလိုကတ်ဲ့ လရညတ်ှကတေော့ နှစ်ယောကလြုံးရဲ့ လရညတ်ှေ ဖြစ်နမှောကိုတော့ ပရိတသ်တကြှီးလည်း စဉြးစားမိမှာပါ။

ဒီလိုနဲ့ ပြီးသှားချင်ပြမယေ့ြ မစိုးရဲ့ လငတ်ောမြောင် ကိုမောငရြဲ့ ပြနလြညဆြကသ်ှယမြှု ပြနရြခဲ့ပါတယ်။ သူ့မိဘတွဆေီက တဆင့ပြေါ့။

ဘာလို့ဆကသ်ှယတ်ာလဲဆိုတော့ ကြှနမြမှေးထားတဲ့ ကိုမောငရြဲ့ သားလေးဟာ ကိုမောငန်ဲ့မှ ခွှတဆြှတလြေ။ သူနဲ့ပဲ ရခဲ့တာပါ။ သူကမှ မယုံတာ။ သားလေးရဲ့အဘှားဆိုတာ အရငတ်ုန်းကတော့ အဝငအြထွကြ မရှိပမယေ့ြ သှေးကစကားပြောလာတော့လည်း ပြနလြညပြှီး တောင်းပနတ်ဲ့ မကြလြုံးတွကေို မှငန်ရတေယ်။ ကိုမောငကြတော့ သူ့ဘကကြတော့ ပြနပြကသ်ကခြငွတ်ဲ့ အမှုအရာတွေ ပြပမယေ့ြ အဲလောကတ်ော့ မဟုတဘြူးလေ။ သူနဲ့ ကြှနမြနဲ့ဆိုတာ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကကြ သူလိုးတဲ့ဟာ ကြှနမြဆီပို့ ကြှနမြလုပတ်ာလည်း သူ့ဆီပို့ဆိုပြီး လုပထြားခဲ့တော့ သူလည်း ဘယလြောကတ်ောင် ကြှနမြကို ရှံရှာနမယေလြို့ ကြှနမ် မစဉြးစားတတတ်ော့ဘူး။

“စိုး….”

“ပြော ကိုမောင် နကေောင်းတယမြလား၊ ကောငမြလေးနဲ့ကော အဆငပြှတယေမြလား”

“အဲဒါတွကေ အပြောတ်ှပေါ …”

“သွောျ ”

“ကိုမောင် စိုးနဲ့ ပြနပြေါင်းချင်တ်ယ်”

“ရှင်…….” (ဘယတ်ုန်းကမှ မမွှောလြင့ခြဲ့တဲ့ စကားလေ)

“မဖြစ်နိုငတ်ော့ပါဘူး ကိုမောင်”

“ဘာလို့မဖြစ်နိုငရြမှာလဲ ဖြစ်နိုငတ်ာပေါ့၊ အပြဈဆိုတာ မှငတ်ဲ့လူမှပဲ အပြဈဖြစ်တာပါ၊ ကိုက စိုးလုပခြဲ့တာတွကေို အပြဈလို့မှ မမှငတ်ာ”

“ကိုမောင် မသိတာတွေ အများကြီးပဲ”

“စိုး ဘာတွပေဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ..”

“တဈခါနာဖူးသား…. .ကိုယ့ရြငန်ဲ့ဝမ်းနဲ့လှယပြှီး မှေးခဲ့တာကိုတောင် ကိုမောင် မယုံကြညန်ိုငအြောင် သံသယတွေ ရှိခဲ့တာပဲ ပြီးတာတွတေော့ ပြီးပါစတေော့ …. သားလေးကိုတော့ လာတွေ့ပါ စိုးခွင့ပြှုပါတယ်”

“စိုး…”

“သှားတော့မယ် ကိုမောင်”

တဈယောကထြဲ စဉြးစားရတာခကတ်ယ် ဆိုပြီး အလုပကြတွော့ ကိုမွိုးနဲ့ တိုငပြငကြှည့တ်ယ်။ သူ့ကိုလဲ ကိုယ့ကြိဈစတွေ ပြောပြပြီး အကြံတောင်းခံကြည့်တ်ာပေါ့လေ။ ကိုမွိုးကတော့

“အဈမဖကကြ တေ့တေ့ဆိုငဆြိုငမြေးပြီး ဆှေးနှေးကြည့်ပြေ့ါ၊ မမရဲ့ မိဘတွကကေော”

“အရငကြတည်းကလဲ ကိုယလြုပခြငွတ်ာ ကိုယလြုပခြဲ့တာလေ၊ အမတေို့ကတော့ မမ ဘာပဲလုပလြုပ် အဆငပြှမယ်ေ မိသားစုစိတခြမွြးသာမယ် ဆိုရငတ်ော့ ကြိုကတ်ာသာလုပ် ဘာမှတော့ မပြောပါဘူး”

“အခုတောင် မှေးလေးရှိလို့သာ တရားစခန်းကို အလှည့ကြွ သှားနကတွော အဖကတေော့ ဘာမှန်းတောင် သိတာမဟုတဘြူး”

“အင်းလေ”

“သူ့ကိုတော့ cuckold ဖြစ်မလား မဖြစ်ဘူးလား အဈမသိလား တကယလြို့ ဖြစ်နရငေကြော”

“မပြောတတဘြူး မောငလြေးရယ်”

“တေ့တေ့ဆိုငဆြိုင် ဆှေးနှေးတာကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ မိုကကြယ့န်ဲ့ ကိဈစတွကေိုတော့ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောပြလိုကပြေါ့၊ သူတောင် အဈမနဲ့တုန်းက ကောငမြလေးတွနေဲ့ဖြစ်တာ မမခွင့ပြှုခဲ့တာပဲ ကြိုးစားကြည့်ပြေါ့”

“အရငတ်ုန်းကလို စိတတ်ော့ မမာတော့ပါဘူး၊ အဓိကကတော့ သားလေးပါပဲ၊ အဖနေဲ့တူတူ ကြီးပငွြးလာရငတ်ော့ ပိုကောင်းမှာပေါ့၊ မိစုံဖစုံ ဆိုရငတ်ော့ ပိုကောင်းတယ် ”

“မမ သဘောပါပဲ ..”

“အင်း.. မမ ဒီတဈခါတွေ့ရင် မေးကြည့်ပြါဦးမယ်”

######################

“ကိုမောင်”

“ပြော စိုး”

“ဟိုတဈခါပြောသလို အရာအားလုံးကို အရငလြို ပြနဖြစ်စချင်ေတ်ာလား”

“အင်းပေါ့”

“စိုးကတော့ ပြောရရငတ်ော့ မတွေ့ရတဲ့ အခွိနတ်ှေ အတွင်းမှာ ကိုမောင် မသိတဲ့ ဇာတလြမ်းတွေ ရှိတယ်”

“ပြောကြည့်လြေ ကိုမောင် နားထောငရြတာပေါ့”

သူတို့နှစ်ယောကကြတော့ ကိုမောငရြဲ့ အိမလြေးမှာ စကားပြောဖြစ်နတောပါ။ အောကထြပမြှာတော့ ကိုမောင့အြမေ နဲ့ သားကတော့ ဆော့နကြတေယ်။ အပေါမြှာ လှတလြှတလြပလြပ် စကားပြောရအောင် ရှောငပြေးထားတယ်။

“ကိုမောင့ကြို ပြောရရင် စိုး အခုလုပန်တေဲ့ အလုပကြ မိုကကြယန်ဲ့….”

…………………………………..

“သှောြ ကိုထငတ်ာထကတ်ောင် စိုးက လကစြောင်းထကန်တောပေါ့”

“ဒီလိုပါပဲ ကိုယရြှငသ်နန်တေဲ့ ကမျဘာထဲမှာတော့ ပြောရြှှငအြောင် နခေဲ့ရတာပေါ့”

“ဘယလြိုလဲ သူတို့နဲ့ ကိုနဲ့”

“ဘာကို သိချင်တ်ာလဲ ဘာလို့မေးတာလဲ”

“တူတူနတော ဘာကြာခွားလဲ၊ စိုးပြောတဲ့ မိုကကြယရြယ် ဟိုတဈခါ ဗီဒီယိုထဲက တဈယောကရြယ်”

“နှစ်ယောကလြုံးကတော့ သူ့ဟာနဲ့သူ ကြှမ်းကငွတ်ဲ့လူတွခညွြေးပါပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီကိဈစမှာလဲ ဆရာရယလြို့လဲ မရှိတော့ ကိုယစြိတကြွနပေအြောငပြဲ လုပကြှတာပဲ နှစ်ယောကလြုံးကိုတော့ satisfied ဖြစ်ပါတယ်”

“စိုးကကော အခု ကိုနဲ့ ပြနပြေါင်းစညဖြို့ အကြောင်းကောရှိလား”

“စိုးပြောရရငတ်ော့ ဒဏရြာတွလေို့ ထငန်ရငေတ်ော့ အမာရှတပြဲ မှငန်မှောလေ။ သူရဲကောင်းတဈယောကလြို တွေးရငတ်ော့ အမာရှတဆြိုတာ အောငမြှငမြှုအတွကြ ပေးဆပခြဲ့ရတဲ့ မပြောပလောကတ်ဲ့ ကိုယပြေါကြ အမှတအြသားလေ။ စိုးက ဒဏရြာတွေ များတယ်…။ ဒါပမယေ့ြ အောငမြှငတ်ယလြို့ပဲ ကိုယ့ဖြာသာ ထငမြှတပြါတယ်”

“ကိုလည်း စိုးနဲ့ အတူတူပါပဲ”

ကိုမောငကြ စိုးကို ရငခြှငထြဲ ဆှဲဖကလြိုကတ်ယ်။ ကိုမောငကြ

“စကားတွေ ပြောမနပေါနဲ့ စိုးရယ်”

ဆိုပြီး အပေါထြပ် လှကေားနားက အခန်းထဲကို ဆှဲခေါသ်ှားတယ်။

“စိုး…. ကို့ကို ခွင့ပြှုပါ..”

“ကိုမောင့ျ သဘောပါ..”

မိနဈ အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ နှစ်ယောကစြလုံးရဲ့ ကိုယပြေါကြ အဝတအြစားတွေ မရှိတော့ဘူး။ ပုံစံကတော့ 69 ပေါ့။ စိုးစောကပြတလြေးကို ကိုမောငတ်ဈယောကြ သချောကြည့်တ်ော အရငလြိုပါပဲ။ လှနတေုန်းပဲ။ မကြလြုံးထဲ မှငရြတာကတော့ စိုးအရငပျို့လိုကတ်ဲ့ ဗီဒီယိုထဲက မှငကြှင်းတွေ။ စိုးပြောတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ။ လီးကမတကြနဲ ဖြစ်သှားတော့ လီးစုပပြေးနတေဲ့ စိုးတောင် အာခေါငထြဲမှာ လှုပသ်ှားတယ်။ သီးမလို ဖြစ်သှားလို့ မကြရြညတ်ောငဝြဲတယ်။

“အဟှတ်..”

“ရလား… စိုး”

“အှန်းးးးးး”

နောကတ်ော့ ကိုမောင့န်ှုတကြမေးလာတဲ့ မေးခွန်းလေးတွကေို စိုးဖြမေိတယ်။ လေးဖကလြေး ထောကလြို့ပေါ့။ စိုးလေးဖကထြောကြ ဖငထြောငလြိုကရြင် ပြူထွကလြာတဲ့ စောကပြတန်ဲ့ စောကစြိလေးတွကေို မှငတ်ဲ့ကောငတ်ှေ ပြေးမလိုးပဲ နချင်ေမြှာ မဟုတပြါဘူး။

“ကိုရယ် ဘယန်ပေါ့မလဲ လိုးတာတောင် ဆောင့ဆြောင့လြိုးတာ။ သူတို့က ညှာတာ မဟုတဘြူး။”

“စိုးကလည်း အဲလို လိုးတာကို ကြိုကတ်ာမလား။”

“အင့ျ…. ဖြတ်….. ပတ် ပတ် ပတ်”

“အဲ့ထကတ်ောင် ပြင်းသေးတယ်၊ မိုကကြယဆြို လီးကြီးလို့ စိုးဆို တဈခါတဈခါ ဖငထြောငလြိုးခံပြီးရင် ပြော့ခွသှေားတာပေါ့”

“ကောင်းတယကြှာ စိုးရယ် လိုးရတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ”

“ကောင်းလား တကယကြောင်းလို့လား”

“ကောင်းတာပေါ့ ဒီမှာကြည့်ပြါလား…”

ကိုမောငကြ သူ့လီးကို စိုးစောကပြတထြဲမှာ တင်းပြတော့ အတွင်းသားတွကေ ခံစားမိတယ်။ သူ တကယ် ကောင်းနတောပဲ။ ကိုမောငကြောင်းနရင်ေ အရငတ်ုန်းကလည်း အဲလို လုပတ်တတ်ယ်။

“ကိုမောင်…. ဖငလြိုးချင်လြား”

“ဟင် အရငတ်ုန်းကတော့ ကိုတို့တဈခါစမ်းတုန်းကတော့ သိပလြုပလြို့မကောင်းဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ စိုး ဖငခြံချင်လြို့လား”

“အင်း နှစ်ပေါကလြုံးခံချင်တ်ာ၊ နှစ်ယောကကြ စိုးကို နှစ်ပေါကလြုံး လိုးတာ ခံချင်တ်ာ ကိုမောငကြသာ ခွင့ပြှုရငပြေါ့”

“စိုး.. အားးးးး တကယ် ပြီးတော့မယ် အရမ်းခစွတ်ယ် စိုးရယ်”

“စိုးလည်း အတူတူပါပဲ ….. အခုအထဲမှာ အရညတ်ှေ အများကြီးပဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ sex မလုပတ်ာ ကြာလို့လား”

“မဟုတပြါဘူး မလုပတ်ာ ၂ ရကလြောကပြဲ ရှိသေးတယ်၊ စိုးကို လိုးနရင်ေး ပြောရတာတွေ အရသာပိုရှိတယ်၊ မကြလြုံးထဲမှာလည်း စိုးကို သူများတွေ လိုးတာတွေ မှငယ်ောငန်တယ်ေ၊ အရမ်းကောင်းတယ်”

“စိုးလည်း အရမ်းကောင်းတယ်၊ ကိုမောငကြ သိသိကြီးနဲ့ စိုးကို လိုးနတေော့ စိုးနှစ်ခေါကတ်ောင် ပြီးသှားတယ်”

“ထပလြိုးချင်သ်ေးတယ်….”

“အခွိနမြရတော့ဘူး ကိုမောင် အိမပြှနတ်ော့မယ်”

“မပြနန်ဲ့တောလေ ကိုဝယထြားတဲ့ တိုကမြှာပဲ အတူတူနကြတောပေါ့”

“ဘယသ်ူက အတူတူနမယ်ေ ပြောသေးလို့လဲ”

“စိုးက တူတူ မနချင်ေသ်ေးဘူးလား”

“နောကတ်ဈပါတလြောကမြှပေါ့၊ လူကြီးတွလည်ေး အမှငကြောင်းအောငလြို့ပေါ့၊ တောကြှာ ဒီနေ့အိမမြှာတွေ့တယ် နောကပြှီး တူတူပြနန်တယေဆြိုတော့ မကောင်းသေးဘူးပေါ့”

“အင်း ဒါဆို ကို နပြညေတ်ောြ တကရြဦးမယ် ၂ ရကလြောကြ ကြာမယ်”

“အင်း ပြနလြာမှပေါ့၊ ပြနလြာရင် မိုကကြယ် နဲ့ မိတဆြကပြေးမယ်၊ နောကတ်ဈယောကကြလည်း အလုပကြပဲလေ”

“စိုးက မကြန်ှာမပူပမယေ့ြ ကို ကတော့ မကြန်ှာပူတယ်”

“နောကတ်ဈယောကကြတော့ မိန်းမရှိတယ်”

“သွောျ”

######################

“စိုး ဆိပကြမ်းက ကိဈစတွေ ပြီးပြီလား”

“အင်း နောကြ နှစ်ရကဆြို ပစ်စည်းတွေ ထုတလြို့ရပြီ”

“အိုကလေေ နောကအြပတထြဲတော့ ငါတို့ပစ်စည်း ပို့ပေးနိုငတ်ာပေါ့”

“အဲဒါက အဆငပြှပေါတယ်”

“ဘာက အဆငမြပြတောမွိုး ရှိမလဲ”

“ငါ့ယောကြွား ငါနဲ့ ပြနပြေါင်းတော့မယ်”

“သူက မင်းရဲ့အကြောင်းတွကေို၊ ငါပြောတာက မင်းနဲ့ မတွေ့တဲ့ အခွိနကြ ကိဈစတွကေို သိလား”

“အင်း ပြောပြလိုကတ်ယ်”

“သူက အိုကတယ်ေ တဲ့လား”

“အင်း”

“ဒါဆိုလဲ ပြနပြေါင်းလိုကပြေါ့၊ ငါတို့ ဒီအတိုင်းလေးပဲ ပြနန်ကြတောပေါ့ ငါတို့က တဈယောကြ လိုအငတ်ှေ အတွကြ တဈယောကကြ ဖြည့ဆြည်းပေးနတေဲ့ ပါတနာတွပေဲလေ”

“ကြေးဇူး မိုကကြယ်”

“No strings attached ပေါ့၊ စိုး ကြိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာ ကြိုကတ်ဲ့ အကူအညီတွေ တောင်းလို့ရတယန်ောြ”

########################

“ကြနပေရြဲ့လား ကို လုပပြေးတာ”

“အင်း ကောင်းတယ်”

“ကို နှင်းကို မိုကကြယလြိုးသလို လိုးပေးကြာ”

“ဘယလြိုလဲ”

“ကုတငစြောင်းမှာ အားရပါးရ ဆောင့လြိုးပေးကြာ”

“ဒါဆို လီးစုပပြေးး”

“အင်းစုပပြေးမယ်”

“ကို့လီးကို စုပပြေးရတာ အဆုံးထိ စုပပြေးလို့ရပမယေ့ြ မိုကကြယ့လြီးတော့ အကုနမြရလောကဘြူး”

“ဘယရြမလဲ နှင်းရဲ့လီးက ရှညလြဲရှညတ်ယ် ကြီးလဲ ကြီးတယ် အကုနထြည့ရြင် နှင်း ဘယစြုပပြေးနိုငပြါ့မလဲ”

“အင်း နောကတ်ဈခါကရွင် စုပကြှည့ြဦးမယ်”

“အောငမြာ ဘယကြ နောကတ်ဈခါလဲ ….”

“ကိုကလည်း တဈခါတဈလေ သှားလိုးတာပေါ့ အမြဲတမ်းမှ မဟုတတ်ာ”

“တောကြှာ ကို့မိန်းမလေး စောကပြတ် ချောငသ်ှားမှာပေါ့”

“အင်းလေ ကိုရဲ့ တဈလမှ တဈခေါကပြေါ့”

“အေးသှား….. နောကတ်ဈခေါကြ မိုကကြယပြေါတ်ကခြှရင် ဖငတ်ကလြိုးပစ်မယ်”

“ကိုလုပခြငွရြင် လုပပြေါ့”

“တကယပြှောတာလား… ဖငကြှဲအောင် လုပမြှာနောြ၊ ပြီးမှ ကြောကပြါပြီ မလုပန်ဲ့”

“လုပ် .. လုပ် … တကယပြှောတာ အခုလဲ ဆောင့ပြေးလကြော .. ဘာလဲ နှင်း တကဆြောင့ရြမလား”

“ဒါဆိုလဲ စိတခြမွြးသာတာပေါ့”

“အောကမြှာနရင်ေ ငှိမင်ှိမမြနနေဲ့ နို့တွလည်ေး စို့ပေး”

မိန်းမရဲ့ နို့လေးတွကေို မမှီမကမ်းလေး စို့ပေးလိုကြ ဆှဲပေးလိုကန်ဲ့

“ကို ပြီးတော့မယ် … အင့ဟြာ. … အင့ဟြာ”

“အားးးးး နှင်း ကောင်းတယ်”

“အဲလိုလေး ဆောင့ကြှောင့ထြိုင် ဆောင့ပြေး အားရတယ်”

“ပြှတ်….. ပြှတ်”

“ကိုရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ ပြီးသှားပြီ … ဒီပုံစံလေးက ထိတယ် …အတောပြဲ နောကဆြို ဒီလိုပဲ ကို့ကို ဆောင့ပြေးတော့မယ်”

“နေဦး ကို မပြီးသေးဘူး….”

“ကိုလုပလြေ….”

“မှောကခြုံနပေေးနောြ နှင်း”

“ပလဈ…..”

“အင်းဝငတ်ယ်”

“ကိုလေ ဒီပုံစံလေးကို အခုမှ ကြိုကတ်ာ”

“ဘယလြို ဖြစ်လို့လဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလုပ်….. နှင်းနောကတ်ဈခွီတကမြလို့”

“အင်း နှင်းဖငလြုံးလေးတွကေ ဒီလို မှောကခြုံနပေေးတော့ အရင် ဖင် နည်းနည်းကောကသ်ေးတော့ လိုးလို့ အရမ်း ကောင်းတယ်”

“ကောင်းရင် ဘာလို့အစောကြီးထဲက ဒီလို လုပပြေါ့ ခုမှ”

“အင်း ခွထေောကကြို အရမ်းကြီးမစိနဲ့ မိုကကြယန်ဲ့တုန်းကလို နည်းနည်းဟပေးး”

“ဟင်းးးးးးး လူဆိုးကြီး.. ကိုယ့ြ မိန်းမကို သူများလိုတာကြည့်ပြှီး အတုယူ လိုးနတယ်ေ”

“သူက ပိုသိတာကိုးးးးးးးး ဟားဟား”

“လုပကြှာ သှကသ်ှကလြုပ် ပြင်းပြင်းလေးထည့ြ ဒီမှာကောင်းလာပြီ….”

“…အားးးးး”

“နှင်းကို မိုကကြယ် လိုးတုန်းက နာလား”

“မနာဘူး ခံလို့ကောင်းတယ်”

“အခုကော ….”

“ကောင်းတယ် ….အခုလဲ ကောင်းတယ်”

“လီးကြီးတော့ ပိုမကောင်းဘူးလားး နှင်းကလဲ…. ဟာ ကောင်းတာကြာ အဲလို တဈခကြခြကြကြော့ကော့ပေးတာ”

“မိုကကြယတ်ုန်းက ကော့ခွိနတ်ောင် မရှိဘူး….. မှေ့ယာအောကမြှာ မှုပန်တောပဲ”

“အားးး ပြီး………”

“အရမ်းခစွတ်ယ် နှင်းရယ်”

“နှင်းက ပို ခစွတ်ာပေါ့…”

“သှားပါ လူလညမြလေး…….”

“စိမထြားပေးကြာ…… အဲလိုလေး မှောကပြှီးနေ ….”

“ဘာလို့လဲ”

“ကောင်းလို့…….”

မုနတ်ိုင်းတွေ ပြီးရင် လပြတွေေေ လာတတလြားတော့ မသချောဘူး။ မုနတ်ိုင်းတွေ ကြီးရငတ်ော့ ထမင်းထုပတ်ှေ ဝပေေးတတတ်ယ်။

“အေးကြယ်…. အခုလို မိစုံဖစုံဖြစ်သှားတော့လဲ မှေးလေးဖို့ ပိုကောင်းတာပေါ့ သားတို့ သမီးတို့လဲ နောကဆြို သူ့အခကအြခဲ ကိုယ့အြခကအြခဲ တွကေို နှစ်ယောကအြတူတွဲ ဖြရှင်ေးနိုငကြှပါစေ…. ပြီးခဲ့တာတွလေဲ ပြီးခဲ့ပါပြီ… ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂါတပြဲ ဖြစ်ပါစေ……”

“ပေးတဲ့ဆုနဲ့ပြည့ပြါစေ…..”

“မှေးလေးကိုတော့ စိတခြွ… အခုလဲ အိပန်ရှောတယ်၊ ကဲ ဟန်းနီးမှနကြိုလဲ စိတခြလွကခြသွှား သားကိုမောင်.. ဧည့ခြံဖို့ ကိဈစတွကကေော…”

“အင်း လူရင် ၁၀ ယောကလြောကြ ဖိတပြှီးပဲ ဒငန်ာလောကပြဲ လုပမြယလြေ”

“အေးအေး အမတေို့နဲ့ နတယေဆြိုတော့ လငမြယားနှစ်ယောကြ စိတခြမွြးသာသာနေ ဟုတပြှီလား”

“ဟုတကြဲ့ပါ အမေ”

စိုးတို့ ပြနလြညပြေါင်းစည်းခွင်း ပြဲလေးကို လူအနည်းငယန်ဲ့ပဲ လုပဖြစ်သှားတယ်။ ပြီးရငတ်ော့ ငှဆေောင် ချောင်းသာဘကြ တဈပါတလြောကြ နဖေို့တော့ စီစဉထြားတယ်။ လိုကမြဲ့လူတွလည်ေး ရှိတယ်။ ကိုမွိုးတို့ လငမြယား နှစ်ယောကလြဲ ပါမယ်။ ကိုမွိုးကတော့ မကြန်ှာပူလို့ မလိုကခြငွဘြူး ပြောပါသေးတယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကိုမောငကြလည်း လိုကခြဲ့ဖို့ ဖုန်းဆကပြှောတာနဲ့ပဲ သူလဲ ငှင်းလို့မကောင်းတာနဲ့ပဲ နှင်းကို မေးကြည့်တ်ော့ “သှားတာပေါ့ သှားတာပေါ့” ဆိုတာနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ ခရီးဆကဖြစ်ခဲ့ပါ‌တယ်။

ပြီးပါပြီ။