သားဖြစ်သူ တိုးမောငကြ နပြညေတ်ောကြို သငတ်န်း ၂ ပတသ်ှားရမှာမို့ အိမမြှာမိန်းမသား ၂ ယောကထြဲရှိလို့ အိမလြာစောင့ပြေးပါဦး အဖဆေိုလို့ မုဆိုးဖိုကြီး ဦးမှမောငတ်ဈယောကြ ရနကြုနကြို ဘုရားဖူးလို သဘောထားပြီး ရောကလြာခဲ့တယ်။ အသကြ ၆၀ ကြောဆြိုပမယေ့ြ သနတ်ုန်းမှနတ်ုန်း ဆိုပါတော့။
ငယစြဉကြ အားကစားလိုကစြားခဲ့၍ အခုခွိနထြိ ခန်ဒာကိုယကြ ကစွလြဈပြီး သနမြာဆဲ။ သားတို့ အိမထြောငကြတွာ ၅ နှစ်ကြောပြှီ ကလေးမရကြပေ။ ခွှေးမ အေးအေးခိုငကြ အထညဆြိုငဖြှင့သ်ည်။ တူမတောစြပသ်ူ မိတာကို အိမအြကူအဖြစ် ခေါထြားကြသည်။ မှေးကတည်းက ဖခငမြရှိခဲ့သော ခွှေးမလေးက ဦးမှမောငအြား ဖခငအြရင်းလိုပင် အလှနခြစွရြှာသည်။
တိုးမောငခြရီးမထွကမြှီ ၂ ရကခြန့ကြှို၍ ရနကြုနသ်ို့ ဦးမှမောင် အရောကသ်ှားသည်။ ငယသ်ူငယခြငွြးတွနှငေ့ြ ဆုံချင်တ်ာလည်း ပါတာပေါ့။ တိုးမောငတ်ို့က ရနကြင်းတွင် တိုကခြန်းလေးဝယ်၍ နကြသေည်။ တိုကခြန်းလေးက ဦးမှမောငရြဲ့ တောကအိမထြကစြာရငတ်ော့ ကဉွြးတာပေါ့။ အိပခြန်းက ၂ ခန်းပဲပါသည်။ ထပခြိုးလေးကို ကြံဖန်၍ လုပထြားသညမြှာ ခစွစြရာ၊ နချင်ေစြရာလေးပေါ့။
ဦးမှမောငကြို အပေါထြပခြိုးမှာပဲ ခွှေးမဖြစ်သူ အေးအေးက နရောခထွားပေးသည်။ အဲကြန်းတပထြားတော့ ဇိမပြေါ့ဗွာ။ ရောကစြ ပထမညကတော့ ခရီးကလည်းပန်း၊ ရနကြုနမြှို့ထဲရှိ သူငယခြငွြးထံသို့ ရောကရြှိကြောင်း သတင်းပို့ရာ ဘီယာတိုကလြှှတလြိုကြ၍ အိမရြောကသ်ညန်ှင့ြ တုန်းကနဲအိပ်။ နောကန်ေ့မနကမြှ သားနှင့ခြွှေးမကို စကားကောင်းကောင်း ပြောရပသည်ေ။
( နကဖြှန် ဘယအြခွိနသ်ှားမှာလဲ သား)
( မနကြ ၅ နာရီကားနဲ့ပါ။ အဖေ ကားမောင်းပြီး လိုကပျို့နောြ )
( အယ်.. မောငကြလည်း.. အဖနေားပါစေ တကျကစီနဲ့သှားပေါ့ )
ခွှေးမက ဝငဟြန့သ်ည်။
( ရပါတယ် သမီးရဲ့။ အဖလည်ေး ရနကြုနမြှာ ကားမမောင်းရတာ ကြာပြီလေ။ သမီးဈေးသှားတော့လည်း အဖလေိုကပျို့မှာပေါ့ )
(ဟုတသ်ားပဲ မိန်းမကလည်း ကားရှိရကန်ဲ့ တကျကစီနဲ့မသှားပါနဲ့။ အဖမေောင်းပို့တာ မောင် ပိုပြီး စိတခြတွာပေါ့ကြ)။
သားတို့လငမြယား ကြည့်ရြသညမြှာ အရငကြထကြ ပိုပြီး ခစွလြာကြပုံရသည်။ ပြီးတော့ သားဖြစ်သူက ဟိုကိဈစ ပိုကဲပုံရသည်။
မနကအြိပယ်ာထ အောကထြပဆြင်းလာတော့ ထပခြိုးလှခေါး သေးသေးလေးကြားက မီးဖိုချောငထြဲကို မှငန်ရတေော့ အမှုမဲ့ ကြည့်လြိုကမြိသည်။ ဦးမှမောင် သားဖြစ်သူကို အတောဖြှုံသှားသည်။ ဘစငေတ်ှင် ပန်းကနဆြေးနသေော မိန်းမမိအေးကို နောကမြှဖကရြင်း ဖငတ်ုံကြီးကို ညှောင့န်သည်ေ။ ရှေ့ကမိအေးက ပြုံးပြုံးကြီး။
တိုးမောင် တဈဆင့တ်ကပြှီး မိအေးထမီကိုပင့ကြာ လကဖြှင့န်ှိုကန်သည်ေ။ ဦးမှမောငတ်ဈယောကြ ကြည့်ရြင်းနှင့ြ ရငတ်ှပေါ ခုနလြာသည်။ မိအေးက သဘောမတူဟနပြှသညကြိုပင် တိုးမောငကြ ပိုကဲပြလိုကသ်ည်။ ထမီကို အပေါထြိလှနတ်ငကြာ မိအေးစောကဖြုတကြို နောကမြှနှိုကန်သည်ေ။
ဦးမှမောငစြိတထြဲမှာတော့ အဖတေူသားပဲ လိုချင်ရြငဇြှတ်၊ ရှေ့နောကသ်ိပပြှီး မကြည့်တ်တလြေ။ ဦးမှမောင် လှခေါးပေါြ ခဏထိုငလြိုကရြင်း သားဖြစ်သူတို့လငမြယားကို ဆကကြှည့န်လေိုကသ်ည်။ အခုမှ မနကြ ၆ နာရီကြောပြဲ ရှိသေးသည်။
ထမီလှနတ်ငတ်ုန်းက တိုးမောငအြား လကပြှနရြိုကခြလွိုကသ်ော မိအေးခငမြွာ အခုကြတော့လည်း ဖငကြှီးအဖြေးသားနှင့ြ နံရံကို လကဖြှင့ထြောကကြာ ပေါငကြားလိုကရြင်း ဖငကြို ကောကပြေးလိုကသ်ည် မှာ ကြည့်န်သေော ဦးမှမောငအြတွကြ ရငထြဲ ဗုံးပေါကသ်ှားသည်။ စိတထြဲမှာတော့ သားဖြစ်သူတို့ကို အားကနွသည်ေ။
မိန်းမဆုံးတာ ၁၅ နှစ်ကြောပြှီဖြစ်သော ဦးမှမောငအြတွကတ်ော့ ငယမြူငယသ်ှေးတွေ တကကြှှလာပပြေီ။ ဟော သားဖြစ်သူရဲ့ အံ့မခန်း လုပကြှကကြတော့ ဖအေ့ထကြ သားတဈလမက ကြီးခွပြေီ တည်း။
ကြည့်ြ.. မိန်းမကို နောကကြနေ စောကဖြုတကြရိုင်းနတောကို အားမရဟနတ်ူသည်။ ငုတတ်ုတထြိုငပြှီး စောကဖြုတန်ှိုကန်ရောက ထိုငခြလွိုကပြှီး မိအေးပေါငကြှားထဲသို့ မကြန်ှာလှန်၍ ဝငလြိုကလြပြေီ။ မိအေးက မငှင်းသည့အြပြင် တိုးမောငခြေါင်းဝငန်ိုငအြောင် ပေါငကြိုကြပေးလိုကပြှီး ပါးစပန်ှင့ြ အဖုတဝြတည့အြောငပြင် ခွိနပြေးလိုကသ်ေးသည်။ အာဂမိန်းမပတည်ေး။
တိုးမောင် ပညာတွေ တောတ်ောတ်တန်ပေုံရသည်။ မိအေးခငမြွာ ပေါငကြိုဖြဲလိုကြ ကြတတ လုပလြိုကန်ှင့ြ ပါးစပကြလည်း ဘာတွရရှေတေန်သညေကြို မကြားရ။ မီးဖိုခန်းတံခါးက မှနတ်ံခါးလေ။ ခဏနတေော့ မိအေး ကော့ပြနလြနလြာသည်။ ကားထားသည့ြ ပေါငကြိုပင် အားမရနိုင် ဖြစ်လာပုံရသည်။ ခွတဈေဖကကြို နံရံတွငထြောကလြိုကရြင်း အောကကြ တိုးမောငမြကြန်ှာကို သူ့အဖုတန်ှင့ြ ပြတန်သည်ေ။
၃ မိနဈခန့ကြှာတော့ မိအေး ကော့ပြန်.. ခေါင်းတွမေော့ပြီး ရနဈေနသလေိုဖြစ်ပြီး ငှိမကြသွှားသည်။ မိအေးပေါငကြှားက ထွကလြာသော စပဖြှဲဖြဲ တိုးမောငမြကြန်ှာမှာ အရတွေေ ပြောငလြကလြို့။ မိအေးရဲ့ ဖြူဖြေးတောင့တ်င်းနတေဲ့ တငပြါးကို ဖြန်းကနဲ ရိုကလြိုကပြှီး ထမီကို ပြနဆြှဲခပြေးလိုကသ်ည်။
ဦးမှမောင် သေးပေါကလြိုကတ်ော့ လီးထိပမြှ အရညကြှညမြွှငမြွား တန်း၍ကနွလသေည်ေ။ ညပိုင်းပစ်စည်းတွေ ထုပပျိုးပြီးတော့ ၉ နာရီထိုးနပြေီ။
(ကဲ ငါတော့အိပပြီဟေ့။ သားတို့လည်း အိပကြှတော့။ မနကကြို အဖေ သုံးနာရီခွဲလောကန်ှိုးမယ်)။
အိပယ်ာထဲရောကတ်ော့ ဦးမှမောငမြှာ မနကကြ မှငခြဲ့ရသော ခွှေးမဖြစ်သူ၏ ဖငဖြှေးဖြေးကြီးနှင့ြ သချောမမှငလြိုကရြသော အဖုတတ်ို့ကို ပြနမြှငယ်ောငပြှီး လီးကတောငလြာသည်။ မတတ်ပရြပလြကြြ အမှုတခြံတာကိုပင် ယကယ်ကရြောရော အပေးကောင်းသော မိအေး။ ကုတငပြေါဆြိုရငတ်ော့ မှငမြကောင်းဟု တွေးနရင်ေး ဦးမှမောင် ကုတငပြေါတ်ှင် ပုဆိုးလေးလှနကြာ ဂွင်းတိုကလြိုကသ်ည်။ သားဖြစ်သူက ဖအထကြေ လကဇြောင်းထကန်သညေကြို တွေ့ရတော့ ကြနပေမြိတာအမှန်။
ဦးမှမောငမြှာ ဂွင်းထုနရင်ေး ဟိုတွေးဒီတွေးဖြင့ြ အဲကြန်းအရသာခံစားရင်း မှေးကနဲ အိပပြွောသ်ှားလသည်ေ။ မီးခဏပကြသ်ှားသည်။ ပြနလြာတော့လည်း အဲကြန်းက ခကြခြငွြးအလုပမြလုပတ်ော့ ပူလာ၍ ဦးမှမောင် လန့န်ိုးသှားသည်။ တဈနာရီ ထိုးတော့မည်။ အဲကြန်းပြနဖြှင့ပြှီး အိပမြယလြုပတ်ော့ မရတော့။ တဈအိမလြုံး တိတဆြိတန်ပြေီးး မိုးသံခပဖြွောကဖြွောကသ်ာ ကြားရသည်။ ဟင်.. ရီသံသဲ့သဲ့လို ကြားလိုကြ၍ နားစွင့ကြှည့တ်ော့ ဟုတသ်ည်။ သားတို့လငမြယား အခန်းက။
အင်း…. ခရီးသှားတော့မယဆြိုတော့ သားတောမြောင် အဝကြုံးနဟနေတ်ူ၏။ ဦးမှမောငစြိတထြဲ ချောင်းကြည့်လြိုစိတ် ပေါလြာသည်။ အဓိကမှာ ခွှေးမလေး ဘယလြိုများ ယောကြြားဖြစ်သူကို ပေးကြှေးနသညေကြို မှငလြိုခွင်းပင်။ သူတို့အခန်းက အောကထြပမြှာ၊ ဆင်းလိုကလြငွြ လှခေါးမှညသ်ံ ကြားရမည်။ စဉြးစားရင်း အခန်းပြငထြှကကြာ အသံကို နားစွင့လြိုကတ်ော့ သဲကြဲစွာ ကြားနရသေည်။
( အာ့.. အောငမြလေး.. မောငရြဲ့ ကောင်းလိုကတ်ာ… လုပ်.. အား ဟုတတ်ယ် အဲ့နရောက ကောင်းတာ.. အိုး.. ဟင့ြ.. အားလား.. ရှီးဈဈ.. လုပတ်တလြိုကတ်ာ မောင်..ရာ..)
မိအေးအောသ်ံက ဦးမှမောငရြငကြို ဗလောငဆြူစသည်ေ။ ဟုတပြှီ သူတို့အခန်းက ဘုရားခန်း အောကတ်ည့တ်ည့ဆြိုတော့ အဲ့အခန်းထဲက နားထောငလြငွြ ပိုကြားရမညပြေါ့။ အသံနားထောငရြုံသာ ဘုရားခန်းထဲသို့ ခွဖြနေင်းဝငလြိုကသ်ော ဦးမှမောငမြှာ ဘုရားခန်းကြမ်းပြငကြှားတဈနရောမှ အောကအြခန်း၏ မီးရောငကြို မှငလြိုကရြတော့ ပြောသ်ှားသည်။
အို … ဟိုး နိပဟြ၊ လကတ်ဈလုံးနီးပါးဟနသေော ကြမ်းပေါကကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့ သားတို့ ကုတငကြို အတိုင်းသား ရှင်းလင်းစွာ မှငန်ရပြေီလေ။ ကိုယ့လြှုပရြှားမှုကို အသံမကြားအောင် ဦးမှမောငဟြာ ပုဆိုးခွှတပြှီး ကြမ်းပြငပြေါခြင်းကာ အသာအယာပင် ဖငပြှောငကြှီးဖြင့ြ မှောကဝြါးထိုး၍ ချောင်းကြည့်လြိုကသ်ည်။
မှနတ်ငခြုံရှေ့တွင် သားတို့လငမြယားမှာ ကိုယလြုံးတီးကြီးတွနေဲ့ပေါ့။ မတတ်ပရြပလြကြပြင် တိုးမောငကြ မိအေးအဖုတကြို ယကန်သည်ေ။ ဖအလေိုပင် အဖုတယ်ကရြတာ သိပကြှိုကသ်ည့ြ သားပတည်ေး။ ခဏနတေော့ မိအေးက
(တောတ်ော့ မောငရြယ်.. သူပဲလုပန်ေ.. အေးအလှည့လြည်းပေးဦး)
တိုးမောငကြ ကုတငပြေါတ်ှင် အိပလြိုကသ်ည်။ လီးက မိုးပေါထြောငန်သည်ေ။ ဒီတဈခါတော့ ဖအထကြေ သားမကြီးနိုငတ်ော့။ တိုးမောငလြီးက အရှညရြော လုံးပါတပြါ ဦးမှမောငကြို မမှီဘူးဆိုပမယေ့ြ သာမနယ်ောကကြွားတွထကေတ်ော့ စံခွိနမြှီသည်။
လီးကုန်းစုပန်သညေ့ြ မိအေးဖငကြှီးကို မှနထြဲမှတဈဆင့ြ မှငလြိုကရြတော့ ဦးမှမောင် တံတွေးပါနငခြငွသ်ှားသည်။ ဖငကြှားက ပြူးထွကန်သေော အကကြှဲကြောင်းနီနီကြီးက အသဲယားစရာ။ ဦးမှမောင် ကြည့်ရြင်း ဂွင်းထုနသည်ေ။
မိအေးတို့ ထနခြကြကြတော့ လီးစုပတ်ာ အသံတွတေောင် မှညအြောင် စုပန်သည်ေ။ ပြီးတော့ အပေါကြ တကဆြောင့လြတေော့သည်။ သူတို့လငမြယား မိုးအလင်း ဆောကြှလသည်ေ။ ဦးမှမောငလြည်း ကြည့်ရြင်း ဂွင်းထုလိုကရြာ မကြုံစဖူး ၂ ခွီပင် ပြီးသှားလသည်ေ။
ကောကခြကြခြရွသောြ မိအေးသည် ယောကြြားအပေါတ်ှင် အလှနတ်ာဝနကြွသေော မိန်းမဟု ပြောနိုငသ်လို ရာဂစိတထြနသ်ည့မြိန်းမ ဟုလည်း ဆိုနိုငပြသည်ေ။ တဈညလုံး တိုးမောငစြိတတ်ိုင်းကြ အလိုးခံသည်။ တိုးမောငကြ ၂ ခွီလောကပြှီးတာ တွေ့ရပြီး မိအေးပြီးတာကတော့ မရတွကေန်ိုငတ်ော့ခွေ။
သားကို ကားဂိတပျို့ပြီးအပြန် မိအေးကို ဈေးပို့မညပြှငတ်ော့
(နေ့လညမြှပဲသှားတော့မယ် အဖေ။ မိတာကို လှှတလြိုကမြယ်၊း။ သမီး နည်းနည်းနားချင်လြို့)။
ဟုတတ်ာပေါ့။ တဈညလုံး အလိုးခံထားရတာ နားချင်မြှာပေါ့။ အိမရြောကပြှီး ခဏမှေးနတေုန်း မိအေးဟာ ဦးမှမောငရြဲ့အခန်းထဲ ဝငလြာပြီး
( လွှောစြရာတွေ လာယူတာ အဖေ)။
ကုတငခြှရင်ေးက လုံးထွေးထားသော ပုဆိုးကို လှမ်းအယူ
(နနေေ သမီး။ အဲ့တာ မညဈသေးဘူး ရတယ်)
(အာ.. ဟိုနေ့ကတည်းက ပုဆိုးပါ အဖရယ်ေ)
ဦးမှမောင် ပုဆိုးကိုကိုငထြားတာကို မိအေးက ဇွတအြတင်း ဆှဲယူသည်။ ဦးမှမောင် အတောရြှကသ်ှားသည်။ အဲ့ပုဆိုးက သူဂွင်းထုပြီး လရညတ်ှေ ပနသေညေ့ြ ပုဆိုးလေ။ မိအေးက ပုဆိုးကိုဆှဲယူပြီး ဖြန့ကြှည့တ်ော့ ပုဆိုးတဈထညလြုံး သုတရြညတ်ှကေ အဖြေးသား။ တဈခွို့နရောဆိုလငွြ အဖြူခဲတွေ အပစွလြိုကြ။ မိအေး ဦးမှမောငကြိုကြည့်ပြှီး ပြုံးစနဲ့ဖြစ်သှားသည်။ မတတန်ိုငတ်ော့။ သူလည်း အိမထြောငသ်ညပြဲ နားလညမြှာပါဟု ဖော့၍ ဦးမှမောင် တွေးလိုကသ်ည်။
ညစာခကြတ်ော့ မိအေးက ဦးမှမောငအြတွကြ အားရှိမည့ြ ဟင်းများသာ ခကြထြားလသည်ေ။
( အိပရြာဝင် အဖသေောကဖြို့ နှားနို့ရှိတယန်ောြ အဖေ )
ဦးမှမောငစြိတထြဲမှာတော့ သူက ငါ့ကို အဖအရေင်းလို စိတထြားနတော။ ငါကသာ ဖောကပြှနန်တော ဟု တွေးပြီး လိပပြှာမလုံ။ ကြုပဆြိုတဲ့ ဦးမှမောငကြလည်း တောတ်ောဆြိုးတာပါဗွာ။ စိတမြကူးအပ် မကြံစညအြပရြာ ခွှေးမလေးကိုပဲ စိတကြူးထဲ ရောကန်တေော့တာ။
သားတောမြောင် ခရီးသှားလို့ ၃ ရကလြောကပြဲရှိမယ်။ မိအေးနဲ့ အတူနေ တူမလေးမိတာက အဝေးသငစြာမေးပြဲဖြဖေို့ အနီးကပတ်ကရြမယဆြိုပြီး ပြနသ်ှားတော့ အိမမြှာ ကြုပန်ဲ့ မိအေးနှစ်ယောကထြဲပေါ့။ မနကြ-ညနေ သူ့ကို ဈေးပို့ကြိုလုပတ်ာကလှဲရင် အခွိနတ်ှေ အားနတောကြောင့ြ သူငယခြငွြး ပငစြငစြားတွအေိမ် လွှောကလြည်၊ တဈခါတရံ အသောကအြစားလေး နည်းနည်းပေါ့။
သူငယခြငွြးထဲက တဈယောကကြ အစအနောကလြည်း သနတ်ယ်။ လိငကြိဈစလည်း ဝါသနာကြီးတယ်။ သူယူထားတာကလည်း ညီအဈမ ၂ ယောကကြို ယူထားတာ။
တဈရကြ မိအေးကို ဈေးပို့နတေုန်း သူနဲ့တွေ့တော့ ဇာတလြမ်းက စပါလပေီ။ ဘယလြိုမှ ပြောမရ။ ဟာသနှောပြီး ပြောနတော ဆိုတော့လည်း တားရအခကြ။
(ဟ ခငဗြွားခွှေးမက တောင့လြှခညွလြားဗွ။ ရှဘေိုမင်းကြိုကပြဲ။ ခငဗြွားသားတော့ ဇိမပြေါ့)
(ဟမ် အခုအိမမြှာ ခငဗြွားတို့ ၂ ယောကထြဲ ဟုတလြား။ ပြီးတော့ သားကလည်း ခရီးထွကန်တောဆိုတော့ ဦးမှမောငရြေ ဒီလိုအခွင့အြရေးမွိုးဆိုတာ ၂ ခါမရဘူးဗွ..။ ခငဗြွား စမ်းကြည့်ပြါလား..။ မရလည်း အရင်းပေါ့ဗွာ…။ အဟင်း ယောကျခမနဲ့ခွှေးမ ဇာတလြမ်းတွေ ခငဗြွားလည်း ဖတဖြူးတာပဲ.. ဟဲဟဲ)
ကြုပစြိတထြဲ မရိုးသားပမယေ့ြ ခွှေးမလေးက ပကတိ ဖြူစငန်တောကြောင့ြ ကိုယ့ကြိုယကြိုပဲ လူယုတမြာလို မှငလြာပါတော့တယ်။ အခုဆို တိုးမောငသ်ှားတာ ၁၀ ရကကြွောတ်ဲ့ တဈနေ့မှာပဲ မိအေးက စိတပြကြစြှာဖြင့ြ
( အဖေ့သားက နောကတ်ဈပတလြောကြ ထပကြှာမယတ်ဲ့။ ရာထူးတိုး ဖြရမှောမို့တဲ့..။ အဲ့တာ အဖေ့ကို ဆကန်ပေေးပါဦးတဲ့)
ဟုဆိုလာလသည်ေ။
( ရပါတယ် သမီးရဲ့။ အဖကေ အဖတေို့ ကြောင်းသားဟောင်းများ တွေ့ဆုံပြဲ ပြီးမှ ပြနမြှာပါ )
မှတမြှတရြရ အဲ့ဒီနေ့ညက ကြုပစြိတထြဲ တဈမွိုးထငန်လေို့ ခွှေးမအခန်းကို ချောင်းကြည့်တ်ာ ထငတ်ဲ့အတိုင်းပါပဲ။ တိုးမောငန်ဲ့ ည ၁ နာရီလောကကြှီး ဖုန်းပြောသံကြားရပြီး ငှိမန်လေို့ ချောင်းလိုကတ်ာ မိအေးဟာ တိုးမောငန်ဲ့ အငတ်ာနကကြနေ Video call ခေါပြှီး တဈယောကပြဈစည်း တဈယောကပြှကြပြီး အာသာဖြနလေေိုကကြှတာ ကြုပအြဖို့ ပထမဆုံး မှငဖြူးခွင်းပါပဲ။ အဲ့ဒီအခါကြမှ ခွှေးမလေး ဘယလြောကထြနကြှောင်း ကြုပသ်ိခဲ့ရပါတယ်။ သူ့စောကဖြုတကြို တယလြီဖုန်းရှေ့မှာ ဖြဲပြရင်း
( ကြည့်ပြါဦး မောငရြယ်..။ အေး လေ မောင့ကြို လှမ်းနတော အရညတ်ှကေို ရှှဲနတောပဲ)
စောကဖြုတထြဲကို လကထြိုးထည့ပြှီး
(မောင့လြီး မှငရြတာ အေး ပိုပြီးယားလာပြီ မောငရြေ..။ အလိုးခံချင်တ်ာ အရမ်းပဲ မောငရြယ်။ မှနမြှနလြာပါတော့.. အေး အလိုးခံချင်လြှပြီ)
အပြနအြလှန် တဏှာစကားတွေ ပြောကြရင်း မိအေး တဈခွီပြီးသှားပါတော့တယ်။ ကိုယခြငွြးစာတယလြေ။ ကြုပဆြို မိန်းမဆုံးကတည်းက လိငဆြကဆြံခဲ့တာဆိုလို့ အတောန်ည်းပါတယ်။ ရှာမှာတုန်းက ထူးဆန်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတဈခုတော့ ရှိခဲ့တယ်။ ကြုပ် လီးဒဈမှာ အသားပိုလေးတွေ ထွကလြာလို့ မှို့နယဆြရာဝနကြှီးဆီမှာ ယောကြြားချင်ြးမို့ တိုးတိုးတိတတ်ိတ် သှားပြမိလိုကပြါတယ်။
ကြုပလြီးကို ဆရာဝနကြှီးက သချောကိုငကြှည့ပြှီး တောငလြာအောင် ဂွင်းထုပေးနတေော့ ဒီလူတော့ အချောကကြှီးထငတ်ယလြို့ တွေးမိခဲ့ပါတယ်။ နောကန်ေ့ညပိုင်း သူ့အိမကြိုလာပြီး ဆေးလိမ်းဖို့ ခွိန်းတော့ အချောကဆြိုတာ သချောပြီ။ ကြုပကြိုယတ်ိုငကြလည်း ဖငလြိုးတဲ့အရသာကို စမ်းချင်တ်ာနဲ့ သူ့အိမသ်ှားလိုကတ်ော့ ကြုပထြငတ်ာ လှဲသှားတယဗြွာ။
ဒီလိုဗွ။ သူ့ဆီရောကတ်ော့ ကိုယတ်ုံးလုံးခွှတခြိုင်းပြီး ကုတငမြှာ အိပခြိုင်းတာပေါ့။ ကြုပမြကြစြိကို အဝတန်ဲ့ စည်းထားတာဗွ။ ငှိမင်ှိမန်ဖေို့ပဲ ပြောတာ။ ကြုပလြီးကလည်း ပုဆိုးခွှတကြတည်းက တောငန်တောပေါ့။ ကြုပလြီးကို ဘာအရညတ်ှလေိမ်းမှန်း မသိဘူး ဆီမှှေးလို့ ထငတ်ာပဲ။ လိမ်းရင်းနဲ့ ဂွင်းထုသလိုပါ လုပပြေးတော့ ကြုပအြကြိုကပြေါ့။ ဆရာဝနကြှီးက ကြုပကြှည့မြှာကိုရှကလြို့ မကြစြိကို အဝတစြည်းထားပေးတယ် ထငန်တောပေါ့။
ဆရာကြီးက ကြုပလြီးကို ဂွင်းထုပေးပြီးတော့ ခဏငှိမသ်ှားတယ်။ ပြီးတော့ ကြုပလြီးဒဈကို နှေးပြီး နူးညံ့တဲ့ အရာတဈခု ထိလာတာလည်း ခံစားရရော ကြုပသ်ိပြီလေ ဆရာကြီး ကြုပလြီးကို စုပပြေးနပြေီဆိုတာ။ ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ တောတ်ောမြှုတတ်တတ်ဲ့ ဆရာဝနကြှီးလို့တောင် ထငသ်ှားတယ်။ ကြုပကြိုလည်း ပြောတယ်။
( မပြီးနဲ့ဦးနောြ အကြာကြီး ထိန်းနိုငတ်ယ် မဟုတလြား)
ကြုပခြေါင်းငှိမ့ပြှလိုကတ်ော့ ဆရာကြီးက ကြုပအြပေါကြို ကားယားခွပြီး တကလြိုကပြါတယ်။ လီးကိုလည်း ဆီတွရှေှဲနအေောငသ်ုတပြှီး အပေါကဝြတဈခုကို တေ့ပေးလိုကပြါတယ်။
ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ကြုပလြီးကြီးက အခေါင်းတဈခုထဲကို ဗှဈဗှဈနဲ့ ထိုးခွဲပြီး ဝငသ်ှားပါတယ်။ ကြုပ် ဖင် ကို မလိုးဖူးပမယေ့ြ အခု ကြုပလြီးဝငန်တော ဖငပြေါကမြဟုတမြှန်း သိတယ်။ စောကပြတတ်ဈခုထဲ ကြုပလြီးဝငန်မှန်ေးသိတယ်။
လီးအဆုံးဝငလြည်းပြီးရော အပေါကြ မှင်းစီးသလိုဆောင့န်တော အတောခြံလို့ကောင်းတယဗြွ။ ဆောင့တ်ာကြာလာတော့ စောကပြတထြဲကထွကတ်ဲ့ အရညအြနံ့ကို ကြုပရြနပြေီ။ အပေါကြတကဆြောင့တ်ာ ဘယသ်ူလည်းဆိုတာ သိချင်လြာပြီ။ ကြုပအြောကကြနေ ပင့အြဆောင့မြှာ အပေါကြ ဆောင့အြခနွဲ့လည်းဆုံရော အပေါကြ မိန်းမ မခံစားနိုငဘြူး ဖြစ်သှားတယထြငရြဲ့ အသံထွကလြာတယ်။
(အာ..ဟင့ြ ကောင်းလိုကတ်ာနောြ)
တဲ့။ ကြုပမြကြန်ှာစီးကို ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ် ဆှဲဖြုတမြယ် စဉြးစားနတေုန်း ဆရာကြီးဆီက
(မလုပန်ဲ့လေ)
ဆိုတဲ့ အသံကြားရပြီး မကြန်ှာစီးကို တဈယောကယ်ောကကြ ဆှဲဖြုတလြိုကတ်ော့ ကြုပအြပေါမြှာ တကဆြောင့န်တေဲ့သူက ဆရာဝနကြတောကြှီး ဖြစ်နပေါရောဗွာ။ ဆရာကြီးက မကြန်ှာပကြန်ပြေီ။
(ခစွလြေးကလည်းကြာ ဘာလို့ဖြုတလြိုကတ်ာလဲ ရှကစြရာကြီး)
ဆရာဝနကြတောကြှီးက မှုနယ်ိုနတေဲ့ အကြည့်တ်ှနေဲ့ ကြုပကြိုကြည့်ရြင်း
( မရှကန်ိုငတ်ော့ဘူး ဒါလငရြေ။ ဒီလောကကြောင်းတဲ့ လီးပိုငရြှငကြို ခစွလြေးကြည့်ပြှီး အလိုးခံချင်တ်ာ..။ နောြ ကိုမှမောင် မဟုတဘြူးလား ဟင့ြ)။
ပြောပြီး အားရပါးရ ဆောင့န်ပြနေပြါတယ်။
( ကနွောတ်ို့ကို နားလညပြါ ကိုမှမောငရြယ်။ မနေ့က ခငဗြွားလီးအကြောင်း သူ့ကိုပြောမိလိုကတ်ာ။ အဟင်း အဲ့ဒီလီးနဲ့ ခံချင်ပြါတယဆြိုလို့ အခုလို စီစဉလြိုကရြတာပါ။ ဘယသ်ူ့မှ လွှောကမြပြောပါနဲ့ဗွာ..။ ကနွောတ်ို့လငမြယားက အခုလို သူစိမ်းတဈယောကန်ဲ့ လိငဆြကဆြံရမှ စိတကြွနပေကြှတာမို့ပါ။)
အဲ့လိုနဲ့ပဲ ကြုပဟြာ ဆရာဝနကြတောကြှီးကိုရော.. ဆရာဝနကြှီးဖငကြိုပါ လိုးခဲ့ရဖူးပါတယ်။ အဲ့တာတွကေ ကြာခဲ့ပါပြီ။ အခုတော့ ကြုပမြှာ လူပျိုလေးလို အပြာဝထျထုတွဖတေလြိုကြ အပြာဗီဒီယိုတွကြညေ့လြိုကန်ဲ့ ၃ ရကခြှားတဈခါလောကြ ဂွင်းထုနရတော အတောကြှာခဲ့ပါပြီ။ လကသ်မားဖြစ်နတော အတောကြှာပြီပဲ ဆိုကြပါစို့။
အခုတော့ ငယသ်ူငယခြငွြးတဈယောကရြဲ့ ကောင်းမှုကြောင့ြ သူတွယန်တေဲ့ ကြိုကကြုန်းဆောကြှီးကို ကြုပန်ဲ့မိတဆြကပြေးတာ ၂ ယောကလြုံး မှငမြှငခြငွြး ဖီလငတ်ှေ တကလြာတာကြောင့ြ မနကဖြှနည်နေ ခွိန်းပြီး ဆောကြှမှာပါ။ နာမညကြ မစိုး တဲ့။ အသကကြ ၄၅ ကြောပြှီ မောလြမှိုငသ်ူ စဈစဈ။ သူ့ရဲ့ထူးခွားခကြကြတော့ အသကြ ၅၀ ကြောြ ဘဲကြီးများကိုသာ စိတဝြငစြားတာ ။ သူငယခြငွြးပြောတာက အဲ့ဒီဆောကြှီးက နောကပြေါကပြါ ဖြင့လြို့ရတယ် တဲ့။ သိပကြှိုကတ်ာဆိုတော့ ကြုပလြီးထိပမြှာ အရကြညေတ်ှတေောင် စိမ့သ်ှားတယ်။
ဒီနေ့ ဈေးပိတတ်ာကြောင့ြ ခွှေးမလေးဟာ အိမရြှင်းလင်း အဝတလြွှောြ လုပန်ပေါတယ်။ ကြုပလြည်း နကဖြှနအြတွကြ အားရှိမယ့ြ အစာတွစေားရင်း တီဗီရှေ့မှာ ဇိမယ်ဈရင်း အိပပြွောသ်ှားပါတယ်။ အိမမြကတ်ောင် မကလြိုကသ်ေး။ ဟိုဆောကြှီးက သူ့စောကဖြုတကြို နှိုကခြိုင်းနတောတဲ့။ မကလြို့ကောင်းလိုကတ်ာများ ခွှေးမလေး လာနိုးမှ နိုးတာတောင် လီးကတောငန်လေိုကတ်ာ သူတောငရြိပမြိသှားတယ်။
( အဖေ.. အဖေ.. အောြ.. အဖကေ ဒီမှာလာပြီး ဇိမကြနွတောကိုး။ ၃ နာရီထိုးပြီ အဖရေဲ့။ ကောဖြီသောကမြလား အအေးဖြောလြိုကရြမလား)
(အောြ.. အေး သမီး.. အအေးပဲဖြောခြဲ့ပါကြာ။ အဖေ ကောဖြီမကြိုကပြါဘူး)။
ခဏကြာတော့ အအေးခွကကြိုငပြှီး ကြုပန်ားမှာ ထိုငခြလွိုကရြင်း အေးဆေးစွာပဲ ပြောလိုကတ်ဲ့ ခွှေးမလေးရဲ့စကားကြောင့ြ ကြုပဟြာ ကမျဘာပကြမြတတ် တုနလြှုပသ်ှားပါတော့တယ်။
( ရော့အဖေ သခွားမှှေးအေးအေးလေး သောကလြိုကြဦး။ သမီးကတော့ အဖေ ကောဖြီ မကြိုကဘြူးဆိုလို့ အဖေ့စားပြဲပေါကြ ကောဖြီမဈအထုပလြေး ဖြောသ်ောကလြိုကပြှီ။ အသဲပုံလေးနဲ့ အထုပလြေးလေ မှှေးနတောပဲ)
အရပကြတို့ရေ ကယကြှပါဦးဗွာ။ ကြုပခြွှေးမလေး သောကလြိုကတ်ဲ့ ကြုပစြားပြဲပေါကြ ကောဖြီမဈဆိုတာ တဈခွားလားဗွာ။ ခငဗြွားတို့သိကြတဲ့ LOVE-COFFEE လေ။ မိန်းမတွေ လိငစြိတလြှနကြဲ အောင် တိုကတ်ဲ့ ဆေးတဈမွိုးလေ။ တရားမဝငတ်ဲ့ ဆေးပါ ။ အနံ့ရောအရသာပါ တဈကယ့ကြောဖြီလိုပဲတဲ့။ ကြုပသ်ူငယခြငွြး ပေးလိုကတ်ာ။ ဟိုဆောကြှီးကို ဖြုတရြင် အဲ့ဒီဆေးတိုကပြှီး ဆောတ်ဲ့။ ကြုပလြီးကိုမှငပြှီး လန့သ်ှားမှာစိုးလို့တဲ့။ ဆေးတနခြိုးက သောကပြှီး နာရီဝကတ်ဈနာရီလောကဆြို ပြပြီတဲ့။ ကြုပကြ မကြပြှူးဆနပြှာနဲ့ မိအေးကိုကြည့်ပြှီး
(ဘာ..အဖေ့စားပြဲပေါကြ ကောဖြီမဈဟုတလြား)
(အမလေး…. အဖရယ်ေ လန့လြိုကတ်ာ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒီကောဖြီလေးတောင် သမီးကို မသထာဘူးလား ဟှန့ြ)
ဒုကျခတော့ ရောကကြုနတ်ော့မှာပဲဗွာ။
(ဘယအြခွိနကြ သောကလြိုကတ်ာလဲ သမီးရယ်။ ဒုကျခတော့ရောကကြုနတ်ော့မှာပဲ ကြယ် )
ကြုပပြုံစံကိုကြည့်ပြှီး မိအေး လန့လြာပြီထငတ်ယ်။
(နာရီဝကလြောကရြှိပြီ အဖေ..။ ဘာလို့လဲဟင် အဲ့ဒီကောဖြီက ဘာမို့လဲ ပြောပါဦး အဖရေဲ့)
ကြုပကြ ပိုပြီးသချောသှားအောင် မိအေးလကကြိုဆှဲပြီး
(ဘယန်ားက ကောဖြီထုပလြဲ သမီး။ လာ အဖေ့ကိုပြစမ်း)
သချောပါပြီ ဟိုကောဖြီမဈပါပဲ။ သူနဲ့တွဲပြီး ယောကြြားတွသေောကဖြို့ ဆေးလုံးလေးက စားပြဲပေါမြှာ ကြုပကြိုလှောငန်သယေောင်။ ဆေးလုံးလေးကိုယူလိုကပြှီး မိအေးကို သချောစူးစိုကပြှီး ကြည့်န်တေော့ မိအေး ကြုပမြကြလြုံးတွကေို ကြည့်ရြင်း သူ့ကိုယသ်ူ နို့ဖုံးသလို ဖငကြာသလို ယောငခြှာခွာဖြစ်နတယ်ေ။ ဆေးတနခြိုးတော့ မပြသေး။ မတတန်ိုငတ်ော့ အမှနအြတိုင်းရှင်းပြပြီး ဆေးပေးလိုကတ်ဲ့ သူငယခြငွြးကို ဖြဆေေးရှိမရှိ မေးကြည့်ရြတော့မညပြေါ့။
(ကဲ.. လာလာ သမီး အဖရှင်ေးပြမယ် မကြောကန်ဲ့နောြ။ သမီး…. ဘာလို့များ အဖေ့ကို မမေးပဲ ကိုယ့သ်ဘောနဲ့ကိုယ် သောကရြတာလဲ သမီးရယ်။ ဒုကျခတွတေော့ရောကကြုနတ်ော့မယ် ထငပြါရဲ့ သမီးလေးရယ် ဟင်း)
(ဘာ.. ဘာလို့လဲအဖေ..။ သမီးလည်း.. ဟိုဟို.. ကောဖြီမဈအမွိုးစားအသဈ အဖယေူလာတယထြငလြို့ သောကပြှီးမှပဲ ပြောတော့မယ် လို့တွေးပြီး သောကလြိုကတ်ာပါ..။ ရှင်းပြပါဦး အဖရယ်ေ။ သမီးကြောကလြိုကတ်ာ)
ကြုပတ်ို့ဧည့ခြန်းမှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငထြိုငကြှရင်း ကြုပကြပဲ စကားစလိုကပြါတယ်။
(ဒီလို သမီးရေ…။ အခု အဖစကေားမပြောခင် ကြိုပြောချင်တ်ာက သမီး အဖေ့ကို အထငမြလှဲပါနဲ့၊ အထငမြသေးပါနဲ့လို့ အရငပြှောပါရစေ..။ သမီး အခုသောကလြိုကတ်ဲ့ ကောဖြီမဈက ရိုးရိုးကောဖြီမဈ မဟုတဘြူး သမီး။ ဟိုလေ.. အဖပြေောရမှာ ရှကလြည်းရှကပြါတယ် သမီးရယ်..။ အဟမ်း.. အဲ့ဒီကောဖြီမဈက မိန်းကလေးတွအတွေကြ သီးသန့ထြုတထြားတဲ့ အမွိုးသမီး လိငစြိတထြကြှဆေးပဲ သမီး။ အရသာက ကောဖြီမဈလိုပဲတဲ့။ သောကပြှီးရင် ၄၅ မိနဈလောကဆြို ဆေးအာနိသင် စပြတယတ်ဲ့။ အဖေ့သူငယခြငွြးက လကဆြောငပြေးလို့ အဖယေူလာတာပါ သမီးရယ်)
ဆကတ်ိုကပြှောပြနတေဲ့ ကြုပကြိုကြည့်ပြှီး အစပထမတော့ မိအေးဟာ အံ့သှဟနပြှပမယေ့လြည်း ကြုပစြကားလည်းဆုံးရော ခွကထြိုးခွကလြန် ရယတ်ော့တာပါပဲ။ ကြုပတ်ောင် ကြောငသ်ှားတယ်။
( အဖရယ်ေ.. နောကစြရာရှားလို့ ကိုယ့သ်မီးကို အခုလို နောကစြရာလား လန့သ်ှားတာပဲ)
ဒုကျခပဲ ခကခြွပြေီကော ဒီကလေးမ ။
( အဖေ မနောကပြါဘူး သမီးရယ်။ တကယပြါ ကြယ်)
(ဟား ဟား.. ကဲ.. တကယဆြိုလည်း သမီးသောကပြှီးတာ တဈနာရီနီးပါးရှိပြီ။ အခုထိ ဘာမှမဖြစ်သေးပါလား..။ ဟင်းဟင်း အဖေ့ဆေးက အာပလာကြီးနမှောပါ..။ အဖဟောလေ နောကစြရာရှားလို့ )
ပြောပြီး ထိုငရြာကအထ မိအေးလကကြိုဆှဲပြီး ကြုပထြပပြှောပါသေးတယ်။ မရဘူးဗွာ။ မီးဖိုချောငထြဲ ရယမြောရင်း ဝငသ်ှားလရေဲ့။ ကြုပလြည်း ခွှေးမကို နည်းနည်းတော့ တင်းသှားတယ်။ ကဲ ကြည့်ကြှသေးတာပေါ့ ကောဖြီမဈရယလြို့ ကြိမ်းဝါးလိုကပြှီး လကထြဲပါလာတဲ့ ယောကြြားတွအတွေကြ တွဲသောကတ်ဲ့ ဆေးလုံးလေးကို ပါးစပထြဲထည့ခြါနီးမှ သတိရသှားပြီး ဆေးအရှိနမြှနမြှနတ်ကအြောင် ဆေးလုံးကိုဖောကပြှီး အမှုန့တ်ှကေို သောကခြလွိုကပြါတယ်။ ကိုင်း… မှတထြား ငါကြ..။
စိတကြှောင့ပြဲလားမသိ တဈကိုယလြုံး ရှိန်းကနဲ နှေးသှားတယ်။ ခွှေးမလေးမိအေး ဘာဖြစ်နလေဲ သိချင်ြ တာနဲ့ မီးဖိုချောငထြဲ ကြည့်လြိုကရြာ ပုံမှနပြဲ ညစာအတွကြ ဟင်းတွနှေေးဖို့ လုပန်တော တွေ့ရပါတယ်။ သူ့နားသှားလိုကပြှီး
(သမီး…ဘယလြိုနလေဲ)
ဆိုတော့ ကြုပကြိုရယပြှရင်း
( ဒို့အဖကတေော့ ရယရြတယ် ဟေ့)
တဲ့။ ကြုပလြည်း ဘာပြောရမှန်းကို မသိတော့ဘူး။ အဲ.. အကြံရပီ။
(အဖေ့ကို ခစွတ်ယဆြိုရင် အခုပြောတာ သချောနားထောငပြါ သမီးလေးရယ်..။ အဖပြေောတာတွေ ဟာ အမှနတ်ှပေါ။ အဖေ့သူငယခြငွြးက.. ဟို… ကဲပါ… အဖေ မရှကတ်ော့ပါဘူး၊ သူငယခြငွြးက သူနဲ့တွဲနတေဲ့ ကြိုကကြုန်းဆောကြှီးတဈပြကေို.. အဖနေဲ့ မိတဆြကပြေးတယ်။ အဲ့ဒီဆောကြှီးကလည်း အဖနေဲ့အိပဖြို့ သဘောတူတယဆြိုလို့ သူငယခြငွြးက အဲ့ဒီဆောကြှီးကို အခုသမီးသောကလြိုကတ်ဲ့ ကောဖြီမဈ လိငစြိတကြှှဆေးကို တိုကပြှီး ဟိုခပကြှမ်းကြမ်းလေး ဆကဆြံဖို့ပြောလို့ အဖေ ဒီဆေးကို ယူလာတာပါ သမီးရယ်…။ အဖေ့သူငယခြငွြးက အဖေ့ကို နောကလြေ့နောကထြတော့ မရှိပါဘူး..။ သူလည်း အဲ့ဒီဆေးကို စမ်းပြီးပြီ။ အတောကြောင်းတယလြို့လည်း ပြောတယ် သမီးရယ်.. ဟင်း…)
ကြုပမြကြလြုံးကိုကြည့်ပြှီး မိအေးမကြန်ှာ အရောငပြှောင်းသှားပြီ။
(.ဟို..တ..တ ကယလြား အဖေ..ဟင်)
( ဒီမယ် သမီးမယုံရင် အဖေ့သူငယခြငွြးဆီကို သမီးဖုန်းနဲ့ဆကပြှီး မေးပြမယ်။ အဖေ့ဖုန်းနဲ့ဆို ဇာတတ်ိုကထြားတယလြို့ သမီးထငလြိမ့မြယ်။ သမီးဖုန်းပေး အဖေ စပီကာဖြင့ပြှီး မေးပြမယ်)
မိအေးဟာ သူ့ဖုန်းကို ကတုနကြရငန်ဲ့ ပေးရှာတယ်။
( အေး ဝင်းမှင့လြား ငါပါ မှမောငပြါကြ)
(အာ မင်းကလည်း ဘယကြဖုန်းနဲ့ ဆကတ်ာတုန်းကြ)
(ဒါ ငါ့သားဖုန်းပါကြာ ငါ့ဖုန်းဘလြေ ကုနန်လေို့)။
မိအေးတဈယောကြ မကြန်ှာဇီးရှကလြောကလြေးနှင့ြ နားထောငန်ရှောတယ်။
(အေးပြော သယရြင်းဘာကိတ်)
(ဟိုကြာ မင်းပေးတဲ့ ကောဖြီမဈဆေးအကြောင်း အသေးစိတသ်ိချင်လြို့ကြ ရှင်းပြပါဦး)
(အေးကြာ မနေ့က ငါသချောမပြောလိုကရြဘူး။ ဒီလိုကြ အဲ့ဒီဆေးက မိန်းကလေးပဲ သောကရြတာ။ အရသာကို သာမနကြောဖြီမဈလို လုပထြားပမယေ့ြ သချောအရသာခံကြည့်ရြင် သဈရှကစြိမ်းအနံ့လေး ရတယ်..။ မှနမြာပြညမြှာ လုံးဝမရှိတဲ့ဆေးကြ )
တဈဖကကြ စကားမဆုံးခင် မိအေးမှာ ထိုငခြုံပေါသ်ို့ အရုပကြှိုးပြတ် ထိုငခြလွိုကလြတေော့သည်။
( သောကပြှီး တဈနာရီအတွင်းမှာ ဆေးတနခြိုးပြတယ်…။ နေဦး မင်းဘာမေးမယဆြိုတာ ငါသိတယ် နားထောင်…။ ဘယလြိုဆေးအာနိသငပြှလည်းဆိုတော့ မိန်းမတဈကိုယလြုံး မိတကြိုကသ်လို ဆဈကနဲ ခဏလေးပဲဖြစ်ပြီး ပြနပြွောကသ်ှားမယ် ။ ပြီးတော့ အတူရှိနတေဲ့ ယောကြြားလေးနဲ့ (သမီးရည်းစားတွေ သောကကြှတာဆိုတော့ ကိုယ့ကြောငလြေးနဲ့ပေါ့) လိငဆြကဆြံလိုစိတ် ဖြစ်လာမယ်။ ထူးခွားတာက လိငဆြကဆြံတာ အရှကအြကြောကြ ကင်းသှားတယပြေါ့ကြာ..။ မိန်းကလေးက ကိုယတ်ိုငစြပြီး ဖြင့ပြှောလာတာမွိုးပေါ့..။ ဟဲ..ဟဲ.. ငါ့မိန်းမကို အရင်ဦးဆုံး စမ်းကြည့်တ်ာ.. မှနတ်ယ် မောငရြေ..။ သိလား.. တီဗီကြည့်န်တေဲ့ ငါ့အနားလာပြီး
“ကိုဝင်းမှင့ြ..အိပကြှစို့လေ..”
တဲ့ ။ ငါကလည်း
“ အာ.. မင့ဟြာမင်း အိပန်ှင့လြကြော မိန်းမကလဲ..။ ဒီမှာ စီးရီး-A ပြဲ ကောင်းနလေို့..”
ဆိုတော့.. ခဏလေး ငါ့ဘေးမှာ တီဗီထိုငကြှည့န်ပြေီး ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ ငါ့ပေါငကြှားကို လှမ်းနှိုကပြှီး
“ကိုဝင်းရယ်..။ ဒီနေ့ ကြှနမ် ဘယလြိုဖြစ်နမှန်ေးမသိဘူး..။ စိတတ်ှတအေားလာနတယ်ေ..။ လာပါ.. ကမွကို လုပပြေးစမ်းပါရှင်..”
တဲ့…ဟားဟား..။ မိန်းကလေးစိတကြ ဇွတတ်င်းထားရင် ပိုဆိုးတယ်။ ဟိုကြာ ခဏနတေော့ ဖုတဖြုတထြဲကပါ ယားလာတော့တာပေါ့ကြာ။ ဒီဆေးရဲ့ ငါကြိုကတ်ဲ့ အခကြကြတော့ အရှကကြှီးပါတယဆြိုတဲ့ မိန်းမကိုတောင် ကြှနမြကိုလုပပြါတော့ အဈကိုရယလြို့ ဖြင့ပြှောရသညအြထိ စွမ်းတယ်။ ငါက ဒီဆေးကို ကြိုကကြုန်းတွေ နှာထနတ်ဲ့ဆောကြှီးတွကေိုပဲ တိုကလြေ့ရှိတယ်။ မင်းသုံးကြည့်လြိုကစြမ်းပါကြ။ ဟို မစိုးကြီးက အဖိုးကြီးတွပေဲကုန်းတာ။ လူငယဆြို နိုး။ ပြီးတော့ ဒီဆေးရဲ့ နောကအြာနိသငတ်ဈခုက ယောကြြားရော မိန်းမပါ ဆေးစွမ်းပြလာရင် ညဈညဈပါတပြါတတ်ှကေို တဈဝကြီးပြောပြီး ဆကဆြံတတတ်ာပဲကြ။ အရှကကြုနတ်ဲ့ သဘောပေါ့ကြာ..။ အေး… မင်းကို ငါပြောလိုကမြယ် မစိုးကြီးထနခြကြကြတော့ လနထြှကန်တောကြ အဟီး။ မင်းအကြိုကြ ဘီဆိုကပြါ ကိုငလြို့ရတယမြောငရြေ့။ ကဲ… ဘာသိချင်သ်ေးလည်း။ အဲဒီဆေးက တားမှဈထားတဲ့ ဆေးနောြ)
(အေးပါ ကြေးဇူးပါကြာ။ ငါ နောကသ်ိချင်တ်ာက ဒီဆေးကို မိန်းကလေးက သောကပြှီးခါမှ အဆငမြပြလေို့ ယောကြြားနဲ့ မဆကဆြံဖြစ်ရငကြော ဘာဖြစ်နိုငလြဲ။ ဖြဆေေးရော ရှိလား)
ခွှေးမလေးက ကြုပမြေးနတောကို ခေါင်းဆတပြှီး သဘောတူကြောင်းပြ၏။
(ဖြဆေေးတော့ မရှိနိုငလြောကဘြူးကြ။ သှေးထဲကို ရောကသ်ှားတာကိုး။ ငါတော့ မကြုံဖူးသေးဘူး..။ အဲ့လိုအခွအနေမွေိုး ကြုံလာခဲ့ရငတ်ော့ ငါတွေးမိတာက မိန်းကလေးက သူ့ဟာသူ ပြီးအောငသ်ာ ကြံဖနလြုပပြတေော့ ဒါပဲရှိမယ်။ အေး.. မိန်းကလေးက ပြီးအောငလြုပရြငလြည်း သုံးခွီလောကတ်ော့ လုပပြဈလိုကမြှ ဆေးပါဝါကသွှားမယထြငတ်ယ်။ ငါထငတ်ာ ပြောတာနောြ။ အကောင်းဆုံးကတော့ ယောကြြားတဈယောကန်ဲ့ စိတပြါလကပြါ စခန်းသှားလိုကမြှပဲ အေးမှာပေါ့ကြာ)
(အိုကပေါ သယရြင်းရယ်။ မင်းကြေးဇူး မမေ့ပါဘူး ဟားဟား)
စကားစဖြတန်တောကို ဖုန်းခခွါနီး..
(မှင့မြောင်.. မစိုးကြီးက မင့အြကြိုကြ။ အစိကြီးတယ် အရညရြှှမ်းတယကြှ)
လုပသ်ှားသေးသည်။ ပြောသမွှတွကေို မိအေး အစ အဆုံး ကြားသှားလည်း ကြုပမြရှကန်ိုငတ်ော့ပါ။ အခုအရေးကြီးတာက မိအေးကို ဆေးတနခြိုးပယွအြောင် ဘယလြိုလုပရြမလဲ ဆိုတာပါပဲ။
( ဒုကျခပါပဲ အဖရယ်ေ..။ သမီးကိုက ရှညတ်ာပါ။ အဖေ လုံးဝမမှားပါဘူး။ အခုတော့ သမီး ဘာဆကလြုပရြမလဲ ဟင်..။ ဆရာဝနသ်ှားပြရင် ကောင်းမလား)
(အာ.. သမီးကလည်း ဘယဖြစ်မလဲ။ ဒီဆေးက တားမှဈဆေးပါဆို။ အဖတေို့နှစ်ယောကလြုံး အဖမ်းခံရမှာပေါ့။ ဟင်း.. ဒုကျခ.. အခု သမီး ဘယလြိုခံစားရလဲ ဟင်)
( ဟို..အဖေ့သူငယခြငွြးပြောသလို မိတကြိုကသ်လိုမွိုးတော့ ခဏဖြစ်တာကြာပြီ..။ အခုတော့ ဘယလြိုမှ မနသေေးဘူး)
(ဟုတပြှီ ဒီလိုလုပ် သမီး။ အခု ရအေေးအေးနဲ့ ခွိုးခလွိုကြ။ နည်းနည်းတော့ စိတပြှသှေားမှာပဲ။ ပြီးမှ သနပခြါးကို တဈကိုယလြုံး လိမ်းကြည့်လြိုကြ။ စိတကြှညတ်ာပေါ့ သမီးရယ်)
( ဟုတ် အဖေ။ အတောပြဲ သမီးရမချိုးရသေးဘူး ခွိုးလိုကမြယ်)
(အေး သမီး ဟိုစိတကြို ဖြောကထြားလိုကန်ောြ။ အဖေ စောင့န်မယ်ေ။ ရချိုးရင်း တဈခုခုဆို အဖေ့ကိုခေါလြိုကြ)။
ခွှေးမလေးကို စိတပြူနေ၍ ကြုပ် ဆေးသောကထြားတာ မေ့သှားသည်။ ရချိုးနသေော မိအေးထွကအြလာကို စောင့န်ရင်ေးနဲ့ ကြုပတ်ဈကိုယလြုံး ရှိန်းကနဲ ဖြစ်သှားပြီး လိငဆြကဆြံချင်စြိတကြ ဟုန်းကနဲ ပေါလြာသည်။ လီးကလည်း သခင့စြိတတ်ိုင်းကပြေါ့။
(ရတယ် အဖေ ဘာမှမဖြစ်ဘူး)
ဟုပြောပြီး မိအေးက အခန်းထဲ ပြေးဝငသ်ှားသည်။ နည်းနည်းတော့ စိတအြေးသှားသည်။ ကဲ ကြုပလြည်း ဂွင်းတဈခွီလောကတ်ော့ ထုလိုကမြှဟု တွေးပြီး ကိုယ့အြခန်းကို ပြနလြိုကသ်ည်။
ကိုယတ်ုံးလုံး ခွှတရြင်း ဘီဒိုရှိ မှနကြိုကြည့်ကြာ ဂွင်းစပြီး ထုလိုကသ်ည်။ ဟား… အတောထြုလို့ကောင်းတာပဲ၊ စိတတ်ှကေ ထကြှနသည်ေ။ တဈကိုယလြုံးလည်း တဈခါမှမဖြစ်ဖူးသော ပူနှေးနှေး၊ ရှိန်းတိန်း ဖိန်းတိမ်း ခံစားနရသေည် ။ ထိုစဉအြောကမြှ မိအေးအောသ်ံ ကြားလိုကရြသည်။
( အဖရေေ.. လာပါဦး)
ဒုကျခပဲ ကြုပကြလည်း လီးထိပကြ အရညကြှညလြေးတွေ လိုကလြာနတေုန်း..။ ကဲ တတန်ိုငပြါဘူး။ ကြုပ် ပုဆိုးပဲ ကောကစြှပလြိုကပြှီး ပြေးဆင်းလိုကသ်ည်။ သူတို့လငမြယားအခန်းတံခါးက အသင့ပြှင့န်တောကြောင့ြ..။ ဟင်.. ထမီရငလြွားနှင့ြ မိအေး မှနတ်ငခြုံရှေ့ဝယ် ကပိုကယိုဖြင့ြ ခွသလေုံးကို နှိပန်သည်ေ။ ကြုပ် သူ့ဘေးဝငထြိုငလြိုကရြင်း
( ဘာဖြစ်တာလဲ သမီး)
( ကြှကတ်ကလြို့ အဖေ။ အား.. နာလိုကတ်ာ တဈခါမှ မဖြစ်ဖူးပါဘူး)
အင်း ကြုပထြငတ်ာတော့ ကြှကတ်ကတ်ာ မဖြစ်နိုင်။ ဆေးတနခြိုးကြောင့ြ ပေါငတ်ှင်း ကာမအကြောတွေ တင်းလာတာဖြစ်မည်။ ကြုပ်.. ဘာလုပရြမှန်း မသိတာနဲ့ ခွသလေုံးသားလေးတွကေို နှိပပြေးလိုကသ်ည်။ ပိုဆိုးလာသည်။ ဆေးတနခြိုးပြသညကြို မကြဝြါးထငထြင် တွေ့နရပြေီကော။ ခွသလေုံးနှိပပြေးနရင်ေး မိအေးက ပေါငတ်ှပေါ လိမကြုနပြှီ။ ထမီကပြသှေားပြီး နို့တွပေါ ပေါလြာပြီ။ ထမီပြနဝြတပြေးမယလြုပတ်ော့ ကြုပကြို မိအေးက
(သမီးမရတော့ဘူး… ဆေးရှိနတ်ကန်ပြေီ။ အဖေ အပြငထြှကပြေး.. သမီးဘာသာ လုပကြှည့မြယ်)
(ဖြစ်ပါ့မလား သမီးရယ်.. တဈခုခု ဖြစ်သှားမှဖြင့ြ..။ အဖေ ဟိုဖကလြှည့န်မယေလြေ.. အဖေ့ကို မရှကန်ဲ့နောြ သမီး..။ ဒီကိဈစက ဘယသ်ူမှ အသိခံလို့ မဖြစ်ဘူး။ သမီးဝဒနောတွေ ပြောကသ်ှားမှ အဆငပြှမှော…။ လုပလြုပ် သမီး တဈခွီပြီးအောင် လုပပြဈလိုကြ)။
မိအေးဆီက စကားပြနမြရတော့။ သူ့ကို ကြောခိုင်းနရင်ေးက ကြုပလြီးက တဈစခန်းထပြနသ်ည်။ မမှငစြချင်ေကြာမှ ပိုကြည့်ခြငွလြာသည်။ အသာငဲ့ကြည့်လြိုကတ်ော့ မိအေးမှာ ကြုပကြိုပင် ဂရုမစိုကန်ိုငတ်ော့ ထမီကပိုကယိုနှင့ပြင် လကလြွှိုနှိုကြ၍ စောကဖြုတကြို ပြီးအောင် ကလိနသည်ေ။ သူ့ဆီက အသကရြှူသံပြင်းပြင်းသာ ကြားရသည်။ ခဏနတေော့ မိအေးခငမြွာ မရှကန်ိုငတ်ော့ပဲ
(အား..ရှီး.. အမလေးနောျ… ကောင်းတယ်.. အ.. အ)
အောသ်ံဆုံးတော့…..။
(အား ..အိ..အိ… အဖရေေ သမီးပြီးလို့မရဘူး… တဈမွိုးကြီးပဲ.. အ အ အဖရယ်ေ..)။
တဈကိုယလြုံး နတပြူးနသလေို တုနရြငန်ပြေီး တွန့လြိနန်တေဲ့ ခွှေးမကိုကြည့်ပြှီး ကြုပတ်ောတ်ောြ လန့သ်ှားတယ်။ အဟုတပြှောတာ ..။ တဈခုခုဖြစ်သှားရင် ဒုကျခ။ မိအေးနောကကြနထေိုငပြှီး တဈကိုယလြုံးကိုထိန်းပြီး ဖကထြားလိုကရြင်း….
(သမီးလေး.. သတိထားလေ… ပြီးအောငလြုပလြိုကလြေ သမီးရယ်။ ဒါမှ သမီးသကသ်ာမှာ..။ အဖေ့ကို ရှကမြနနေဲ့တော့နောြ။ သမီး စိတထြဲရှိသလို လုပလြိုကြ။ ရအောင် ပြီးခလွိုကြ )
မိအေးဟာ မရှကန်ိုငတ်ော့ပဲ ကြုပရြငခြှငထြဲကို မှီလိုကရြင်း ခွဆင်ေးကာ ထမီကို ဗိုကပြေါဆြှဲပုံလိုကပြှီး ပေါငခြှကြားထဲ လကန်ှိုကပြှီး တဈခွီပြီးအောင် ဇောင်းတိုကန်သည်ေ။ လကန်ှဈချောင်းပူးပြီး အဖုတပြေါကထြဲကို ထိုးကလိနသည်ေ…။ ကြုပကြလည်း သူ့ပခုံးလေးကို ထိန်းကိုငရြင်း
( လုပ်.. သမီး လုပ် ပြီးအောင် လုပခြလွိုကြ ဘာမှမဖြစ်ဘူး အဖရှေိတယ်)
စောကဖြုတထြဲကို လကန်ှိုကပြှီး ကလိနတော အရညတ်ှေ ဘယလြောကထြှကန်တယ်ေ မသိ။ တပြှတပြှှတ် အသံက ထွကန်တယ်ေ..။ အင်း….. ခကတ်ာက မိအေးဘယလြိုပဲ စောကပြတကြိုထိုးပြီး ပြီးအောငလြုပပြမယေ့ြ မပြီးနိုငဖြစ်နလေို့ စိတတ်ှတေိုလာပြီး အားမလို အားမရ ဖြစ်နတေော့တယ်။ ပြီးမှ ငိုသံပါကြီးနဲ့
( အဖရယ်ေ သမီးပြီးလို့မရဘူး..။ ပြီးတာက ပြီးချင်န်ပြေီ..။ အီး.. သမီးကို သတပြဈလိုကပြါတော့ အဖရယ်ေ..။ သမီးလေ.. သမီး.. ဟို..)
သူဘာပြောမယဆြိုတာ ကြုပသ်ိနတောကြောင့ြ… သူ့အရှကကြို ကာကြယတ်ဲ့အနနေဲ့
(အို သမီးရယ်.. အဖရှေိနတောပဲကြယ် မကြောကန်ဲ့နောြ..။ ပြီးတော့ သမီးခံစားနရတေဲ့ ဝဒနောကို သကသ်ာအောင် လုပပြေးတယလြို့ပဲ သဘောထားနောြ..။ သမီးစိတကြို တင်းမထားနဲ့ လွှော့ခလွိုကတ်ော့။ သမီးပြီးအောင် အဖပေါ ကူပြီးလုပပြေးမယ် နောြ သမီး)
စကားပြနမြပြောတာကြောင့ြ ကြုပဟြာ အပေါပျိုင်းဗလာဖြစ်နတေဲ့ မိအေးရဲ့ နို့တွကေို ပင့ကြိုငလြိုကပြါတယ်။ နို့သီးလေးတွကေို ခွပေေးလိုကတ်ော့
(အာ့..အား..အဟင်းဟင်း)
ဖြစ်လာပါပြီ။ သူကိုယတ်ိုငကြ ဟော့နတောကြောင့ြ နို့တွကေို ခပကြှမ်းကြမ်း စို့ပေးလိုကပြှီး လကခြလညန်ဲ့ စောကဖြုတထြဲ ထိုးလိုကပြှီး အစိထောငထြောငလြေးကို ဖိခွပေေးလိုကပြါတယ်။
(အား..အဖေ..ရယ်.. အီး.. ဟင့ြ.. ကောင်းတယ်.. စို့ပေးအဖေ။ နာနာစို့ ဟုတတ်ယ် အဖေ သမီးကောင်းလာပြီ..။ အ အောငမြလေး ကောင်းလာပြီး..။ အိုး လာတော့မယ် အဖေ အစိကိုဖိခွပေေး။ အား အိုး အင်း.. အဖရယ်ေ ပြီးချင်န်ပြေီ..။ အား.. ပြီးလို့လည်း မရပြနဘြူး.. ဟား.. ကြာ)။
ဆေးတနခြိုးကြောင့ြ မိအေးရဲ့ လိငစြိတတ်ှဟော သူမတူအောင် ပေါကကြှဲနပေါပြီ။ ကြုပသ်ိလိုကပြှီလေ ဒါ့ကြောင့ြ
( သမီးလေး မိအေး.)
( အင် ဟင်.. ရှင်.. အဖေ…ဟင်း)
လညပြှနလြေး စောင်းငဲ့ပြီး ပြနထြူးတဲ့ မိအေး နားနားလေးကိုကပပြှီး ကြုပပြှောလိုကတ်ယ်။
( သမီးလေး ပြီးသှားအောင် အဖေ သမီးအဖုတကြို ယကပြေးမယန်ောြ ဟုတပြှီလား)
ငှင်းဖို့ဟနပြှငန်တောမို့
(သမီးလေးက အဖုတယ်ကပြေးမှ ပြီးတယဆြိုတာ အဖသေိပြီးသားပါ…။ အဖေ့ကို အားမနာနဲ့..။ သမီး တဈခွီလောကပြှီးလိုကမြှ သကသ်ာမှာ သမီးရဲ့..။ ပြီးတော့ အဖကေိုယတ်ိုငကြလည်း ဟော့ဒီသမီးလေးကို ပြီးအောင် လုပပြေးချင်န်တောပါကြယ် )
(ဟင့ြ.. အဖရယ်ေ.. သမီးကို သကသ်ာအောငသ်ာ လုပပြေးပါတော့ အဖရယ်ေ..။ သမီး အရမ်းကို ပြီးခလွိုကခြငွပြှီ)
မိအေးကို အသာတွန်းလှဲလိုကပြှီး ပေါငကြှားထဲကို ကြုပခြေါင်း ထိုးထည့လြိုကတ်ယ်။ အဟင်း.. တိုးမောငကြ ကြုပသ်ားပါဗွ။ ကြည့်ြ မိအေးဘယလြို အောသ်လဲဆိုတာ….။ စောကဖြုတကြ လထေိုးထားသလို ဖောင်းနတော ဒီတဈခါပဲ မှငဖြူးသေးတယ်..။ ဒီတော့ ပဏာမ နှူးနှပတ်ာတွေ လုပမြနတေော့ဘူး။ အကြဲကြောင်းတဈခုလုံးကို ပါးစပန်ဲ့ငုံပြီး အားနဲ့စုပလြိုကတ်ယ်။
( ဟင့ြ .အဖေ.. အား ဟင့ြ ကောင်းတယ် အဖရယ်ေ ယကြ.. ယကြ.. အား အဖကေ သိပယ်ကတ်တတ်ာပဲနောြ..။ အမလေး ဟုတတ်ယ် စုပ် အစိကိုစုပပြေး အား သမီးပြီးတော့မယ် အဖေ မရပန်ဲ့..။ အ. အ. အ အ အောငမြလေး ပြီးပြီအဖရေေ.. ထွကပြှီ.. သမီးထွကပြှီ.. အီး.. ရှီးး)
ကြုပခြေါင်းကို သူ့စောကပြတထြဲ ဆှဲဆောင့ပြှီး သှင်းခလွိုကရြင်း ကြုပခြွှေးမလေး တဈခွီကောင်းကောင်း ပြီးသှားခွပေီ။ ပေါငကြှားထဲက မော့ကြည့်န်တေဲ့ ကြုပမြကြန်ှာကို ခွှေးမလေးက ရှှန်းရှှန်းစားစားကြီးကြည့်ရြင်း
( ကြေးဇူးတငလြိုကတ်ာ အဖရယ်ေ..။ အခုမှပဲ သမီးပေါ့သှားတော့တယ် အဟင်း)
( အဖေ ယကပြေးတာကောင်းလား ဟင် သမီး)
စောကရြညတ်ှေ ပပြနေတေဲ့ ကြုပမြကြန်ှာကို နမ်းလိုကရြင်း မိအေးက
( ဟင်း… တိုးမောင် ယကပြေးတာထကြ ပိုကောင်းတယ် အဖရယ်ေ)
( သမီးလေး ဘာမှစဉြးစားမနနေဲ့တော့နောြ။ အဖတေို့ ဆေးအစွမ်းနောကကြိုပဲ လိုကကြှရအောင်။ အဖလည်ေး ဆေးသောကလြိုကပြှီ..။ ဒီမှာ ကြည့်ပြါဦး)
ဆေးအစွမ်းဟာ တကယပြဲ အရှကမြဲ့စပေါတယ်။ မိအေးမကြန်ှာရှေ့မှာ ကြုပဟြာ ပုဆိုးခွှတခြလွိုကပြါတော့တယ်။ ရှေ့ပြေးအရညကြှညတ်ှေ တွဲလဲခိုနတေဲ့.. ကြုပလြီးကြီးက အသင့ြ….။
( အောငမြလေးတော့ အဖေ့ဟာကြီးက နည်းတာကြီး မဟုတဘြူး။ အားရစရာကြီး အဖရယ်ေ)
ကြုပလြီးကို သချောကိုငကြှည့ရြင်း မိအေးတံတွေးမှိုခနွပေါတယ်။ ကြုပတ်ောင် မခိုင်းရသေးပဲ ဒဈကိုငုံလိုကပြါတယ်။
(အို..သမီး..ရယ်..)
ကြုပမြတတ်တရြပလြကြြ ပေါငကြားပေးလိုကပြါတယ်။ ကြုပဆြီးခုံကို လွှာနဲ့ယကလြိုကတ်ာက တော့ တောတ်ောကြောင်းပါတယ်။ ကြုပကြို ခွင့တ်ောင်းသလို အကြည့်န်ဲ့ မော့ကြည့်လြိုကပြှီး လီးတဈချောင်းလုံးကို ငုံခလွိုကပြါတယ်။
(အား.. ရှီးဈဈ.. သမီးရယ် ကောင်းလှခွီလားကြာ.. စုပ်.. သမီးစိတကြှိုကသ်ာစုပတ်ော့)
ကြုပခြွှေးမ နှာထနခြကြကြတော့ဗွာ ဆေးကြောင့ထြငပြါရဲ့ လီးကို အသံတွထွကေအြောငကြို တဗှှတဗြှှတန်ဲ့ စုပန်ပေါတော့တယ်။ ခဏနတေော့ ကြုပတ်ငပြဆုံကြီးတွကေို ဆှဲဆှဲပြီး ပါးစပထြဲကို ဆောင့ဆြောင့န်တေော့ သူ့ပါးစပကြို လိုးခိုင်းတာပဲလို့ သဘောပေါကလြိုကပြှီး သူ့ခေါင်းလေးကိုကိုငပြှီး ပါးစပထြဲကို ကြုပလြီး ဝငန်ိုငသ်မွှဝငအြောင် ဆောင့လြိုးပေးလိုကပြါတယ်။
(အား… ကောင်းတယ် သမီးရယ် စုပကြှာ.. ဟား.. အီး.. သမီးရေ အဖေ ကောင်းလာပြီကြာ.. စုပ်.. ဟုတတ်ယ် လွှာနဲ့ကလိပေး.. အား.. အား)
ဒဈကို လွှာနဲ့ထိုးပေးတာ ကောင်းလှန်းလို့ ကြုပပြှီးချင်လြာတယ်။ ဆေးအစွမ်းလည်း ပါမှာပေါ့။ လီးက သံချောင်းလို မာတောငန်ပြေီး ပူလာတယ်။ လဥတွထေဲကနေ ကငွတ်ကလြာတယ်။ ကြုပ် ကောင်းကောင်းကြီး ပြီးချင်လြာတာမို့
(အား သမီး အဖေ ပြီးတော့မယ်။ စုပ် စုပ် ကောင်းတာကြာ.. အ.. အ.. ထွကတ်ော့မယ်။ ဖယ်.. သမီး.. အဖေ အပြငမြှာ ထုတလြိုကမြယ်….)
(ဟင့အြင်း သမီးပါးစပထြဲမှာပဲ ပြီးလိုကြ အဖေ ရတယ်)
မိအေးဟာ ပြာပြာသလဲ ပြောလိုကရြင်း ကြုပလြီးကို ပြနစြုပလြိုကပြါတယ်။
(အာ..သမီးရယ်.. အဖကပြေီးရင် အရညမြွားတယသ်မီးလေး…ရဲ့)။
ကြုပကြို မိအေး စကားမပြနတ်ော့ပဲ လီးစုပန်ရင်ေးက ဥတွကေိုပါ ဖြဖြလေး ဆုပပြေး ပြတပြေးနတေော့ မကြာပါဘူး။
(အား.. အဖပြေီးပြီ သမီးရေ..။ မစုပန်ဲ့တော့ ငုံထားပေး .. ထွကပြှီ.. အား.. အား)
ကြုပတ်ဈကိုယလြုံးမှာရှိတဲ့ သှေးတွပေါ ထွကကြုနပြှီလား ထငရြလောကအြောင် ကြုပလြရညတ်ှဟော ဒလဟော ထွကကြုနပြါတော့တယ်။ ဂွင်းမထုတာလည်း ကြာတဲ့အပြင် သောကထြားတဲ့ဆေးရဲ့ အာနိသငကြှောင့ထြငပြါရဲ့။ ဒဈကိုငုံနတေဲ့ ခွှေးမလေးမှာ ကြုပလြရညတ်ှကေို တဂွတဂြှတန်ဲ့ အသံမှညအြောငပြင် သောကန်ရင်ေးက နှုတခြမ်းဒေါင့ကြနေ လွှံထွကန်ပေါသေးတယ်။
(ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးရယ်..။ ကြေးဇူးပါကြယ်..။ အဟင်း.. အဖေ့အရညတ်ှကေ များတယကြှဲ့)
ကြုပသ်ုတရြတွကေေို ကုနသ်ညအြထိ မွိုခနွတေဲ့ မိအေးကို ကြုပအြားနာသှားတယ်။
( အဟင်း..အဖေ့ဟာတွကေ ပစွခြဲနတောပဲ။ မနည်းမှိုခရွတယ်..။ ကောင်းလား အဖေ)
(အရမ်းကောင်းတယ် သမီးရယ်..။ အဖေ ဒီလို မကောင်းရတာကြာပြီ..။ ကြေးဇူးနောျ သမီးလေး)။
မိအေးဟာ ထမီကို ပြနရြငလြွားလိုကပြှီး ကြုပရြှေ့က ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားတာ ကြောင့ြ ကြုပလြည်း အခန်းကို ပြနခြဲ့ပါတယ်။ ကာမစိတတ်ှေ ငှိမ်းသှားမှပဲ အောြ ငါတော့ ဆေးတနခြိုး ကြောင့ြ အမှားကြီးမှားလပြေီဟု နောငတ်ရနလတေေော့တယ်။
————————————————
ကုတငပြေါလြှဲအိပလြိုကရြင်း မထငမြှတပြဲ စောစောက ဖြစ်ပကြခြဲ့သညမြွားကို ပြနတ်ှေးကြည့်တ်ော့ နှစ်ယောကလြုံး မမှား။ ခွှေးမဖြစ်သူ၏ ပေါ့ဆစွာ ကောဖြီမဈထုပအြား မမေးမှန်းပဲ သောကလြိုကမြိခွင်းကသာ အဓိကပြသနာ။ ကြုပမြကြစြိထဲမှာတော့ ခွှေးမဖြစ်သူ၏ စောကပြတကြှီးက တဈဝဲလညလြည် မှငယ်ောငန်မေိသည်။
စောကပြတအြနအထေားကို ကြည့်လြိုကတ်ာနှင့ြ လိုး၍ကောင်းသော စောကပြတမြှန်းသိသည်။ လွှာထိုးအထည့်တွင် အခေါင်းထဲက ကြှကသ်ားများ ၏ စုပအြားက သနမြာလှသည်။ ခွှေးမလေး လီးအစုပကြောင်းပုံကလည်း အောခလွောကသ်ည်။ ဆေးအစွမ်းကြောင့ြ မရှကန်ိုငအြောင် ကြုပတ်ို့နှစ်ယောကလြုံး နှာထနလြိုကတ်ာ ပြနတ်ှေးရင်းနဲ့ ကြုပလြီးက တောငလြာပြနသ်ည်။
အင်း.. နောကတ်ဈခွီလောကတ်ော့ ပြီးလိုကမြှ ဆေးပါဝါ ကသွှားမညထြငသ်ည်။ ညကြမှပဲ ဂွင်းထုလိုကတ်ော့မညဟြု တွေးရင်း စိတလြွှော့လိုကတ်ော့ မှေးကနဲ အိပပြွောသ်ှားလိုကတ်ာ ခွှေးမဖြစ်သူ လှုပန်ိုးမှသာ နိုးလတေော့သည်။
( အဖရယ်ေ အိပလြိုကတ်ာ.. ခေါလြို့မရလို့ သမီးတကလြာတာ..။ ထတော့အဖေ ညစာစားရအောင် ၈ နာရီထိုးတော့မယ်)
ခွှေးမရဲ့အကြည့်ကြ ပုဆိုးလွှောကနွသေော ကြုပပြေါငကြှားက လီးဆီသို့။
( အေးကြာ ဘယလြိုအိပပြွောသ်ှားလည်း မသိဘူး။ အဖလောခဲ့မယ် သမီး)။
ညစာထမင်းပြဲရှိ ဟင်းများထဲမှ ရုံးပဒီသီးကြောန်ှင့ြ ကြကြဥဟတဘြှိုင် ၂ လုံးတို့က ထူးခွားနသည်ေ။
(စား အဖအေားရှိအောငလြို့ သမီး စီစဉထြားတာ)
ခွှေးမ၏အသံက ခပတ်ိုးတိုးသာ။ ထမင်းစားပြီးတော့ ကြှဲရိုင်းဘူးလေး ပေးလာပြနသ်ည်။ ကြုပတ်ို့နှစ်ယောကလြုံး စကားမပြောဖြစ်ကြပဲ အတွေးကိုယစြီဖြင့ြ ဧည့ခြန်းတီဗီရှေ့တွင် ထိုငန်ကြေ၏။ ဖြစ်ပကြခြဲ့သမွှကို စကားမစဖြစ်ကြတော့ပေ။ နိုငင်ံတကာသတင်းပြီးတော့ ၉ နာရီကြောန်ပြေီ။
(အဖေ အိပတ်ော့မလား)
(အေးကြယ် အိပတ်ာပေါ့ သမီးရော)
(အိုးခွကတ်ှဆေေးပြီး အိပမြယ်.. အဖေ…)
ခွှေးမမကြန်ှာကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကြုပကြို စိုကကြှည့န်သည်ေ။ ကြုပ် အိမမြကြီးတံခါးပိတပြှီး ပြနလြာတော့ ခွှေးမဖြစ်သူက ဧည့ခြန်းတွင် မတတ်ပရြပလြကြြ။ သူ့အနား ကြုပရြောကတ်ော့ သူ့ပခုံးလေးကို ခပဖြှဖြကိုငလြိုကပြှီး
( နေ့လညကြ အဆငပြှလေားသမီး..ဟင်)
( ပြပေါတယ်။ အဖေ့ကိုလည်း သမီး ကြေးဇူးတငပြါတယ်….။ ဟို ပြီးတော့..)
(အဖနေားလညပြါတယ် သမီးရယ်။ အဖတေို့ ဖောကပြှနကြှတာမှ မဟုတတ်ာ။ ဝဒနောကို ကာကြယလြိုကကြှတာပဲလေ။ စိတထြဲမထားပါနဲ့ သမီးရယ်)
ခွှေးမက ဘာစကားမှမပြောပဲ ခေါင်းကိုငုံ့ထားသည်။ ပခုံးကို ကိုငထြားသော ကြုပလြကကြို သူကအုပကြိုငရြင်း ကြုပကြိုကြည့်သ်ည်။ ခွှေးမမကြလြုံးတွကေ အရောငတ်ှလကေလြို့ပါလား။
(ဟုတပြှီလား သမီး..။ ဟင်.. သမီးဘာပြောချင်လြို့လဲ..။ ပြော အဖေ့ကို အားမနာနဲ့နောြ သမီး)
(ဟို…အခုရော… အဖရေော အဆငပြှရေဲ့လား ဟင်)
(ပြပေါတယ် သမီးရယ်…။ သမီးကိုလည်း အဖကေ ကြေးဇူးတငပြါတယ်..။ သမီးရော အခု နသောထိုငသ်ာရှိရဲ့လား)
ခွှေးမဖြစ်သူက သကပြှင်းတဈခကြခြရွင်း
(ဟို..သမီးလေ.. အားမရသေးဘူး အဖေ..။ ဟိုစိတတ်ှေ ပြနဖြစ်လာပြနပြှီ အဖရယ်ေ.. ဟင်း )
ကြုပသ်ိတာပေါ့။ ဆေးအညှှန်းမှာကိုက ၃ ခွီလောကမြှ နသောထိုငသ်ာပါတဲ့ဆို အဟင်း။ ခွှေးမရဲ့ ပခုံး၂ ဖကကြို ကြုပဆြုပကြိုငလြိုကရြင်း
( အဖလည်ေး အတူတူပါပဲ သမီးရယ်..။ သမီးကိုပြောရမှာ အားနာလို့..။ အဖလည်ေး စိတတ်ှဖြစ်ေနပြနေပြှီကြယ်)
ခွှေးမဟာ ကြုပရြငခြှငထြဲကို တိုးဝငလြိုကပြှီး ဖကထြားလိုကပြါတယ်။
( အဖရယ်ေ.. သမီးကို နားလညပြေးပါနောြ)
ခွှေးမကို ကြုပပြှနဖြကထြားလိုကရြင်း နောကကြွောကို ပြတပြေးနလေိုကတ်ော့ ခွှေးမဟာ ဘောလြီဝတမြထားဘူးဆိုတာ သိလိုကရြတော့ လီးကတန်းကနဲ တောငသ်ှားလိုကတ်ာ ခွှေးမပေါငကြို ထိုးမိသှားပါတယ်။ သူ့ရဲ့မကြန်ှာကို ဆှဲမော့လိုကပြှီး မကြလြုံးချင်ြးဆုံကြည့်ကြာ သူ့နှုတခြမ်းပေါကြို ကြုပန်ှုတခြမ်းထိမိတယဆြိုရငပြဲ သူ့ဆီက မှတသ်ိပတ်ဲ့ အနမ်းတွေ စပြီးရောကလြာပါတော့တယဗြွာ။ ခွှေးမရဲ့ဖငတ်ုံကြီးတွကေိုကိုငပြှီး ခွပေေးလိုကတ်ော့ သူကကြုပလြီးကို လှမ်းနှိုကပြါတယ်။ ကဲ ကြုပတ်ို့ ၂ ယောကကြို ဆေးတနခြိုးက ပြန်ဦးဆောငသ်ှားပြနပြှီပေါ့ဗွာ။
( သမီးလေး..အရမ်းခံစားနရပြေနပြှီလား ဟင်)
(ဟုတတ်ယ် အဖရယ်ေ တဈကိုယလြုံး ယားနသလေိုပဲ.. ဟင့ြ)
(လာ သမီး ဆိုဖာပေါြ ထိုငလြိုကန်ောြ.. အဖလေုပပြေးမယ်)
( အဖကလေည်း ဧည့ခြန်းကြီးမှာ ဟင့ြ)
( အောြ ဘာရှကစြရာရှိလို့လဲ သမီးရယ်။ အဖတေို့ ၂ ယောကပြဲ ရှိတာကို)
ခွှေးမလည်းထိုငလြိုကရြော ကြုပဟြာ သူ့အင်ျကြီကို စပြီး ခွှတလြိုကပြါတယ်။ ဖြေးကနဲပေါလြာတဲ့ နို့တွကေို ပင့ကြိုငလြိုကရြင်း ခပကြှမ်းကြမ်းလေး စို့ပေးလိုကပြါတယ်။
( အား..ရှီး..ဈဈ..အဖရယ်ေ..ဟင့ြ)
ကြောကော့တကသ်ှားပြီး နို့တွကေ ပိုကြီးလာပါတယ်။
( အဖရယ်ေ..အ..စို့..စို့ပေး ဟုတတ်ယ်.. အမလေး ကောင်းလိုကတ်ာ အဖရယ်ေ)
နို့စို့နရင်ေးနဲ့ ကြုပဟြာ သူ့ထမိနကြို မတငလြိုကတ်ော့
(အာ.အဖေ..အပေါမြတငန်ဲ့လေ ခွှတလြိုကြ အကုန် ခွှတလြိုကြ)
ကြုပဆြှဲခွှတလြိုကတ်ော့ သူက ဖငကြိုကြှပေးပါတယ်။ အခုတော့ ဆကတ်ီဆိုဖာပေါမြှာ ကြုပ် ခွှေးမဟာ ကိုယတ်ုံးလုံးဖြစ်သှားပါပြီ။
(အာ..အဖကလေည်း အဲ့လိုကြီး ကြည့်မြနနေဲ့လေ…။ အဟင်း ဘာမှန်းလဲမသိဘူး)
ကြုပဟြာ မတတ်ပရြပလြိုကရြင်း ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကပြါတယ်။ တောငန်တေဲ့ ကြုပလြီးကို ခွှေးမက သချောကြည့်န်ပေါတယ်။
( သမီးလေး..)
( ရှင် အဖပြေော)
(ပေါငကြားလိုကစြမ်း သမီး)
( အဖရယ်ေ ဘာလုပမြလို့လဲ )
(လုပပြါသမီးရဲ့… ပေါငကြားလိုကြ.. သမီးစောကပြတကြှီး ကြည့်ခြငွလြို့)
(ဟင့ြ..အဖကလေဲ)
ပေါငအြကားမှာ သူ့စောကပြတအြကြဲက ဟသှားတာကြောင့ြ အထဲက အရညကြှည့စြိမ့န်တောပါ မှငန်ရပေါတယ်။
(လကန်ဲ့ဖြဲပြစမ်း သမီး)
( အိုး..အဖရယ်ေ..ကဲ ရော့ ကြည့်ြ အဖေ)
ကြုပဟြာ ခွှေးမပေါငကြှားမှာ ထိုငခြပြှီး အနီးကပ် ကြည့်လြိုကတ်ော့ ခွှေးမဟာ စိတတ်ှထနေလြာပုံ ရပါတယ်။ စောကပြတကြို သချောဖြဲပြနပေါတယ်။
( အရညတ်ှတေောင် စိမ့န်ပြေီပဲ သမီးရဲ့)
(ဟုတတ်ယ် အဖေ.. ညနကေ အဖေ့ကိုလာနိုးတော့ အဖေ့ဟာကြီးကို မှငပြှီးကတည်းက ယားနတောအဖရေဲ့.. အဟင်း.. ဟင်း..)
ကြုပဟြာ အကြဲကြောင်းထဲကို လွှာထိုးထညိ့လိုကပြါတယ်။
(အား..ဟားး အဖရယ်ေ.. ကောင်းလိုကတ်ာနောြ ယကပြေး အဖေ… ယကတ်ာ အရမ်းကောင်းတာပဲ)
ကြုပဟြာ နှာခေါင်းတွပေါ မှုပဝြငသ်ှားအောင် ခွှေးမရဲ့ စောကပြတကြို ယကပြေးလိုကပြါတယ်။
(အာ..သပြေီ အဖရယ်ေ.. ထိတယ်.. အဖယကေတ်ာ အဖေ့သားထကြ ကောင်းတယ်.. အီး.)
ခွှေးမဟာ ဖငတ်ှမှေောကတ်ကန်အေောင် ကောင်းနပေါတယ်။ မှောကတ်ကလြာတဲ့ တငပြဆုံကြီးကို အောကကြပင့ကြိုငလြိုကရြင်း ညိုညဈညဈ စအိုဝလေးကိုပါ သိမ်းကြုံးပြီး ယကလြိုကပြါတယ်..။
( ယကအြဖေ.. အား.. ဟင့ြ.. အာ ဘာလို့ဖငပြေါကကြို ယကတ်ာလဲ အဖေ.. မရှံဘူးလား)
ကြုပဟြာ ခွှေးမကို ပညာကုနသ်ုံးပြီး စောကပြတယ်ကပြေးနပေါတယ်။ ဖငပြေါကြ၀ စူတူတူလေးကို လွှာထိုးအထည့်မှာတော့
(အ..အ..ဖေ..အ..မလုပပြါနဲ့ ဆို ကြာ.. အ.. ဟား ယားတယ်)
ခဏနတေော့ ခွှေးမလေး ဟော့လာပါပြီ။ ပြီချင်ပြှီ ထငပြါရဲ့။ ဆေးအရှိနကြှောင့ြ အရှကတ်ရားတွေ ပြောကကြှယကြုနပြါပြီကောဗွာ။
( အား..အဖရေေ..ကောင်းတယ်.. အိုး ဟုတတ်ယ် ယကအြဖေ.. ကောင်းလိုကတ်ာ ဟင့ြ သမီး အဖုတကြှီး စိမ့တ်ကန်ပြေီ အဖရေဲ့… အား အမလေး )
အပေါကြိုကော့တကသ်ှားပြီး ခွှေးမလေးဟာ ကြုပမြကြန်ှာကို သူ့စောကပြတထြံမှ ဆှဲခွာလိုကပြါတယ်။
( ပြီးတော့မလား သမီး.. အဖပြေီးအောင် မှုတပြေးမယလြနေောြ ပြီးလိုကလြေ သမီး)
(ဟင့အြင်း အဖေ.. သမီးမရတော့ဘူး.. သမီးကို လိုးပေးပါ အဖေ.. အလိုးခံရမှ သမီး ပြီးမှာ ဟင့ြ)
(အဖေ လိုးတာခံချင်တ်ယပြေါ့ သမီးက)
( အာာ..ဟုတတ်ယ် အဖေ..သမီးကို လိုးပေးပါနောြ)
(ဘယလြိုပုံစံနဲ့ လိုးပေးရမလဲ သမီးပြော)
( ဒီအတိုင်းပဲ တကလြိုးပေး အဖေ သမီး အရမ်းကိုကောင်းနပြေီ အဖရေဲ့)
ကြုပဟြာ ခွှေးမလေးရဲ့ပေါငတ်ှကေို လှနတ်ငလြိုကရြင်း ပြဲအာနတေဲ့ စောကပြတဝြဆီကို ကြုပရြဲ့လီးဒဈကို မေးတငထြားလိုကပြါတယ်။ ပြီးမှ သူ့ရဲ့ထောငန်တေဲ့ အစိကို ဒဈနဲ့ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ စောကပြတအြဝကို ဒဈနဲ့ပြတဆြှဲလိုကြ ချောထြိုးလိုကန်ဲ့ ကြုပဟြာ ခွှေးမလေး စိတပျိုထလာအောင် ကလိပေးနပေါတယ်။
( အောငမြလေး အဖရယ်ေ.. ကလိမနပေါနဲ့တော့.. လိုးလိုကပြါတော့ သမီးသတော့မယ် အဖရယ်ေ အလိုးခံချင်န်ပြေီ.. အား)
ခွှေးမလေးခငမြွာ ဘယလြောကတ်ောင် ရှထနလေဲဆိုရင် ကြုပလြီးဒဈကို စောကပြတထြဲ မှုပတ်ယဆြိုရုံလေး ထိုးထည့်လိုကတ်ာနဲ့ကိုပဲ ပြီးလုပြီးခင် ဖြစ်သှားပါတယ်။
(အ.. ဟုတတ်ယ် အဖေ ထိုးလိုကြ.. လိုးလိုကအြဖေ သမီးပြီချင်လြာပြီ..။ လုပပြါအဖရယ်ေ သမီးကို မနှိပစြကပြါနဲ့တော့ အဟင့ြ)
ကြုပင်ှိမန်လေိုကပြှီး နို့တွကေိုကုန်းစို့လိုကပြါတယ်။
(အ.ဖေ့..အီး.. ဆောင့လြိုးလိုကပြါတော့.. အဖရယ်ေ… စောကပြတထြဲက ယားနပြေီ အဖရေဲ့.. နောြ)
( သမီးကို တဈခါမှ မခံစားဘူးတဲ့….. အရသာတွေ အဖပေေးချင်လြို့ပါကြယ်.. နောြ..။ အခု အဖေ့လီးကို သမီးစောကပြတထြဲ တဈရဈချင်ြး သှင်းပေးမယ်..။ သမီးစိတတ်ှကေိုလွှော့ပြီး အဖေ့လီးဝငလြာတာကို ခံစားလိုကြ..။ အဖေ ဆောင့မြလိုးဘူး…. ငှိမ့င်ှိမ့လြေး လိုးမှာ..နောြ)
( ဟုတ် အဖေ ကြိုကသ်လိုသာလိုး သမီးခံမယ် သိလား…။ အ… အ.. ဝငတ်ယ် အဖရေေ ဟုတတ်ယ် အဖေ့လီးကြီးဝငလြာပြီ.. အား ကောင်းလိုကတ်ာ အဖရယ်ေ…။ အဖုတထြဲ ပြည့န်တောပဲ…။ လိုး.. လိုး အဖေ.. အား အဖေ့လီးက ရှညလြိုကတ်ာ သားအိမတ်ောင် ထောကတ်ော့မယ်။ မဆုံးသေးဘူးလား အဖေ့.. အား ရှီး..)
( ဆုံးတော့မယ် သမီးရဲ့.. အား.. ကောင်းလှခွီလား သမီးရယ်.. ညီး စောကပြတကြ အဖေ့လီးကို ညှဈထားတာ ကောင်းတာကြာ..။ သမီးမှာ မွှော့ပါတာပဲကြာ မိုကတ်ယ်.. လီးဆုံးပြီ သမီး.. အဖေ မှှပေေးမယ်.. သမီး ပြီးခလွိုကတ်ော့)
ကြုပဟြာ….. ဖငကြို ဇကောဝိုင်းလှည့မြှှပေေးလိုကတ်ယ် ဆိုရငပြဲ
(အဖေ..အ..အား ပြီးပြီ… သမီးပြီးပြီ အဖရေေ ထွကပြှီ.. ဟားးး.. အိ.. အ )
ခွှေးမလေးဟာ ကြုပကြို တင်းကြပစြှာဖကထြားရင်း တွန့လြိနကြောကကြှေးသှားပြီး တဈခွီပြီးသှားပါတော့တယ်။ ကြုပကြ ခွှေးမလေးနှုတခြမ်းတွကေို စုပလြိုကပြှီး
(သမီးကောင်းလား အဖလေုပပြေးတာ..ဟင်)
(အဖရယ်ေ လိုးတတလြိုကတ်ာ ဟင့ြ အရမ်းကောင်းတာပဲ.. အဖရေော မပြီးသေးဘူးလား)
(မပြီးသေးဘူးလေ.. တမငထြိန်းထားတာ အဟင်း။ နောကတ်ဈခွီမှ ပြီးလိုကမြယလြေ မကြိုကဘြူးလား သမီး)
(အဖရယ်ေ… စိတတ်ိုင်းကြသာ လိုးပါတော့။ ကြိုကတ်ယ် အဖကေ အလိုးတောတ်ယ် ဟီး)
( သမီးစောကပြတကြ သိပလြိုးလို့ကောင်းတာပဲကြယ်။ မွှော့ပါတော့ အဖေ့လီးကို ညှဈထားတာ ဇိမပြဲကြာ)
(ဖရယ်ေ.. သမီးတော့ ဟိုလေ.. အဖေ့ကို ခစွတ်ယ် )
(အဖကလေည်း ငါ့သမီးလေးကိုလေ တိုးမောငခြရီးမသှားခငည်က အလိုးခံနတော ချောင်းကြည့်ပြှီး အရမ်းလိုးချင်န်တော)
(ဟယ်..အဖေ ဘယလြိုချောင်းကြည့်လြဲဟင်)
(ဘုရားခန်းကြမ်းပြငကြနေ ချောင်းတာ အတိုင်းသားပဲကြယ်။ အဟင်း သမီးတို့လိုးတာကို ကြည့်န်ရင်ေး အဖမနေနေိုငလြို့ ဂွင်းထုလိုကရြတယ်။ ဟိုနေ့က သမီးလွှောဖြို့ယူသှားတဲ့ အဖေ့လုံခညွမြှာ သုတရြတွပေနေတေော သမီးတွေ့တယ် မဟုတလြား ဟီးဟီး)
(သိတာပေါ့ အဖေ့လရညတ်ှကေိုတောင် သမီး နမ်းကြည့်လြိုကသ်ေးတယ်… ဟိ)။
ကြုပတ်ို့တွေ ဆေးအစွမ်းကြောင့ြ မှှနန်ကြပေါပြီ။ ခွှေးမလေး ကြုပကြို သချောစိုကကြှည့လြိုကရြင်း
(အဖေ.. နောကတ်ဈခွီ လိုးကြရအောငန်ောြ.. သမီးခံချင်လြာပြနပြှီ အဖေ )
(ဘယလြိုပုံစံနဲ့ လိုးပေးရမလဲ ပြော သမီး)
( ဟီဟိ.. အဖေ့အပေါကြ တကဆြောင့ခြငွတ်ယ်)
ခွှေးမလေးရဲ့ နှာထနခြကြကြတော့ဗွာ တဈညလုံး ပုံစံအမွိုးမွိုးနဲ့ အလိုးခံရင်း သူ့ပါးစပကြနေ အောည်ီးတာက ဒီလိုဗွ။
( ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အဖေ့လီးကြီး..။ လိုး.. နာနာဆောင့လြိုး အဖေ.. အား စောကပြတထြဲမှာ စိမ့န်တောပဲ.. အားရလိုကတ်ာ အဖရယ်ေ..။ မညှာနဲ့ အဖေ.. လိုးသာလိုး.. အာ ဟား အဖရယ်ေ ယားတယလြို့ ဟင့ြ ဖငပြေါကကြိုပဲ ကလိနတောပဲ အဖကလေဲ..။ အိုး.. နာတယ် ဘာလို့ဖငထြဲ လကန်ဲ့ထိုးနတောလဲ..။ အာ မလုပပြါနဲ့ အဖရယ်ေ..။ ဟင့အြင်း မလုပန်ဲ့ဆို။ အို.. အဖရယ်ေ.. သမီးဖငပြေါကထြဲကပါ ယားလာပြီ..။ အင်း.. ဟုတတ်ယ် ထိုးလိုကအြဖေ ဖငထြဲကို လကထြိုးထည့်လိုကတ်ော့…။ ထိုး.. ထိုး.. လုပတ်တလြိုကတ်ာ သမီးတဈခါမှ မခံစားဖူးဘူး….)
အဲ့ဒီညက ကြုပတ်ို့ ဝကဝြကကြှဲ လိုးလိုကကြှတာ မနကြ ၃ နာရီကြောမြှ ပငပြန်းပြီး အိပပြွောသ်ှားကြတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ခွှေးမလေးနဲ့ကြုပဟြာ နေ့တိုင်းလိုလို လိုးဖြစ်လိုကကြှတာ သားဖြစ်သူ ပြနလြာမယလြည်းဆိုရော..
( သမီးရေ အဖတေို့ကိဈစကို သားမသိပါစနေဲ့ကြယ်..။ တို့တွေ ရပတ်န်းက ရပလြိုကကြှရင် ကောင်းမယ်…။ အဖလည်ေး ရှာပြနရြတော့မယလြေ)
လို့လည်းပြောရော ခွှေးမလေးက ဘာပြနပြှောတယထြငတ်ုန်း.. ဟင်းဟင်းဟင်း….။
(သမီး သဘောအရဆိုရငတ်ော့ အခုလို အဖနေဲ့ဖြစ်တဲ့ ကိဈစကို အမှနအြတိုင်းပဲ မောင့ကြိုပြောပြမယ်။ အဖေ သမီး မညာချင်ဘြူး)
( ဘာဖြစ်လို့လဲ သမီးရယ်။ အဖတေို့ဖြစ်ကြတာ ဘယသ်ူမှသိတာမှ မဟုတတ်ာ။ ပြီးတော့ သားက လကခြံပါ့မလားကြယ်)
( ရအောင် သမီးပြောမှာပေါ့ အဖေ..။ မောင့အြကြောင်း သမီးသိတယ်။ ညာတာ မကြိုကဘြူး ..။ ပြီးတော့ သမီးတို့ဖြစ်ကြတာ သမီးအမှားကြောင့ြ ဆေးတံခိုးကြောင့လြေ။ အဖမှေားတာမှ မဟုတတ်ာ)။
ညစာစားအပြီး ဧည့ခြန်းမှာ ထိုငကြှရင်း ကြုပန်ဲ့ ခွှေးမလေးတို့ စကားပြောနကြတောပါ။
( သားက ပြသနာရှာနရင်ေ ဘယလြိုလုပကြှမလဲ သမီး)
( မရှာစရပေါဘူး အဖရယ်ေ စိတခြွ။ သမီး မောင့ကြို နားလညအြောင် သချောပြောပြမှာပါ။ သမီးမှာ အကြောင်းရှိလို့ပါ..။ ကိဈစကို သမီးတို့ ၃ ယောကလြုံး ဆုံပြီးမှ ပြောပြမယလြေ..။ အခုလို မောင့ကြို အဖြစ်မှနဝြနခြံတာ အကြောင်းရှိတယ် အဖေ)
(ဘာအကြောင်းများလဲ သမီး)
( ဟိုလေ… သမီး အဖေ့ကို မခွဲနိုငတ်ော့ဘူး။ အဖေ သမီးတို့နဲ့ အပြီးနလေိုကပြါ)
ကြုပရြငထြဲမှာ လှိုကကြနဲကို ဖြစ်သှားရပါတယဗြွာ။
(တကယလြား သမီးလေးရယ်..)
ကြုပစြကားအဆုံးမှာ ခွှေးမလေးဟာ ထိုငန်ရောက ထလာပြီး ကြုပအြပေါကြို ကားယား တကခြှလိုကပြှီး……
(တကယပြေါ့ အဖရယ်ေ….။ သမီးလေ အဖေ့လိုးခကြတ်ှကေို စွဲနပြေီ။ သမီး မရှကပြါဘူး..။ အဖလေိုးတာခံပြီး ပြီးရတာ.. သိပကြောင်းတယ် အဖရော..။ သိပလြိုးတတတ်ာပဲ… ဟင့ြ)
( အဖလည်ေး သမီး စောကပြတကြို သိပကြှိုကတ်ာပဲ ယကလြို့ကောင်းတယ်)
( အဖေ နကဖြနမြနကဆြို မောငပြှနလြာပြီ။ ဒီည သမီးကို အားရအောင် လိုးပေးနောြ အဖေ)
(ဖေ့သမီးက သိပခြစွဖြို့ကောင်းတာပဲကြယ်။ ကဲ အဖေ့ရဲ့ လကခြလယလြေးကို တံတွေးတွေ စိုရှှဲသှားအောင် စုပပြေးပါဦးကြယ်)
(ဟင်..ဘာလုပမြလို့လဲ )
(ကဲ ရော့စုပပြါ အဖပြမှောပေါ့။ သမီးကို အရသာအသဈပေးမလို့)
ကြုပလြကခြလယကြို လီးစုပသ်လိုမွိုး စုပအြပြီးမှာတော့ ခွှေးမလေးရဲ့ထမီကို လှနတ်ငလြိုကပြှီး ဖငပြေါကကြို လကတ်ဈဆဈလောကဝြငအြောင် ထိုးခလွိုကပြါတယ်။
(အ.. အဖေ ဘာလုပတ်ာလဲလို့ ဟင့ြ)
ခွှေးမလေး စကားပြနမြပြောနိုငအြောင် နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းလိုကပြှီး ဖငပြေါကကြို အသချော ကလိပေးလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ကြုပပြေါငပြေါကြ ခွှေးမလေးဟာ အတင်းဖကထြားရင်း သူ့လွှာကို ကြုပအြာခေါငထြဲအထိ ထိုးကလိပါတယ်။ ကြုပလြကခြလယဟြာလည်း ခွှေးမလေးဖငပြေါကထြဲ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝငန်ပေါပြီ။
(အား..အဖရယ်ေ လုပပြှနပြှီ ဒီဖငပြေါကကြိုပဲ နှိုကန်တောပဲ… အား.. အဖေ့.. လုပပြါနဲ့ဆိုကြာ)
( သမီးလေး.. အဖေ သမီးဖငကြို လိုးချင်တ်ယကြှာ.. နောြ)
(အာ သမီးကြောကတ်ယ်.. ဟိုလေ.. ပြီးတော့… အရမ်းနာတယ် အဖရေဲ့)
( ဟင်.. သမီးက ဖငအြလိုးခံဖူးတယပြေါ့)
( အဖေ့သား အတင်းလိုးတာလေ။ နာလိုကတ်ာ အဖရယ်ေ။ ဒဈလေးဝငရြုံပဲ ရှိသေးတယ် ပြနထြုတခြိုင်းလိုကရြတယ် အဖရေဲ့)
(ဟုတလြား ဒီကောငမြလုပတ်တလြို့ပါ သမီးရယ်။ အဖေ မနာအောင် လိုးပေးမယလြေ နောြ)
(ဟှန့ြ ဖအရေော သားရော ဒီဖငပြဲ လိုးချင်န်ကြတေယ်။ ဘာမှန်းလည်း မသိဘူး..။ အဖေ့သားဆိုရင် ခဏခဏ ဖငလြိုးဖို့ ကြိုးစားတယ် အဖရေဲ့။ ပြီးတော့ ပြောသေးတယ် ဖငလြိုးရတာ စောကပြတလြိုးရတာထကြ ကောင်းတယတ်ဲ့)
( ဟာ သူက ဖငလြိုးဖူးတယတ်ဲ့လား သမီး)
(ဟုတတ်ယ် အဖရေေ။ သူ့အထကအြရာရှိ လူကြီးက သူ့ကိုလိုးခိုင်းလို့ ဖငလြိုးဖူးတယတ်ဲ့)
(အဖလည်ေး ဖငလြိုးရတာ သိပကြှိုကတ်ယ် သမီးရယ်။ အဖေ မနာအောင် လိုးတတပြါတယ်..နောြ။ နာရင် မလိုးတော့ဘူးလေ)
(အဖရေော ဖငလြိုးဖူးလား)
( လိုးဖူးတာပေါ့ သမီးရဲ့။ ကဲပါကြယ် သမီးကို အဖေ အရသာအသဈ ခံစားရအောငလြို့ပါ..။ နောကမြှ ဖငလြိုးပေးဦး အဖလေို့ မပြောနဲ့ ဟားဟား)
ကြုပဟြာ ပြောရင်းနဲ့.. လကခြလယကြို ခွှေးမလေးဖငထြဲမှာ မှှပေေးလိုကပြါတယ်။
(အ..ရှီး.. အဖကလေည်းနောြ ဇွတ် )
ခွှေးမလေးကို ဖီလငတ်ှတကေလြာအောင် နို့တွစေို့ပေးလိုကြ kissing ဆှဲလိုကြ လုပရြင်းကနေ ဖငပြေါကထြဲကို လကတ်ဈချောင်းလုံးဝငအြောင် သှင်းနိုငခြဲ့ပါတယ်။
(အား အဖရယ်ေ အဟင့ြ… ဘယလြိုကြီးမှန်း မသိဘူး။ သမီးကို လိုးပေးပါတော့ အဖရယ်ေ)
(ဖငထြဲနှိုကတ်ာ ခံလို့ကောင်းလား)
(တဈမွိုးကြီးပဲ အဖေ..။ အဖုတထြဲက ပိုယားလာတယ်။ အဖရေဲ့.. လိုးပေးပါတော့ဆို.. ဟင့ြ ဟင့ြ)
ခွှေးမလေးရှကလြို့ အမှနအြတိုင်းမပြောတာ ကြုပသ်ိတယ်။ သူ့ဖငပြေါကကြှှကသ်ားတွကေ လကခြွောင်းကို ညှဈပေးနတယ်ေ။ ကြုပ် နည်းစနဈ ပြောင်းလိုကတ်ယ်။
(ကဲ… သမီး လေးဘကထြောကြ ဖငကြုန်းလိုကြ)
( အဖေ.. စောကပြတကြို အရငလြိုးပေး။ သမီးယားနပြေီလို့)
(အေးပါ သမီးရယ်။ ဖငအြရငကြုန်းလိုကြ။ သမီးဖငပြေါကလြေး အဖယကေခြငွလြို့)
( ဟင့ြ အဖသေိပကြဲတာ ပဲ…)
ကြုပအြပေါကြ ခွှေးမလေးဆင်းသှားတော့ ကြုပဆြီးစပမြှာ သူ့စောကပြတကြ အရညတ်ှေ ရှှဲနတောပဲဗွာ။
(လှလိုကတ်ဲ့ ဖငကြှီး သမီးရယ်။ ဖငကြိုကောကပြေး သမီး။ အဖယကေတ်ော့မယန်ောြ)
ခွှေးမလေးဟာ ကြုပအြကြိုကြ ဖငကြို နောကသ်ို့ကောကပြေးလိုကတ်ော့ တံတွေးတွစေိုနတေဲ့ ဖငပြေါကစြူတူတူလေးက ပြူထွကလြာတာမို့ လွှာအပြားလိုကြ ယကတ်ငလြိုကပြါတယ်။
(အားလား အဖရယ်ေ.. ဟင့ြ.. ယားတယလြို့…။ အဖုတလြည်း ယကပြေးနောြ အဖေ..။ အီး… ဟား.. ဖငပြါယားလာပြီ အဖရယ်ေ..။ အိုး.. ယကြ အဖယကြေ ဟုတတ်ယ်.. အား.. ထိုးအဖေ ဖငထြဲထိဝငသ်ှားအောင် ထိုး.. အာဟား.. ကောင်းတယ် အဖေ သမီးဖငထြဲက ယားပြီး ကောင်းလာပြီ..။ လုပတ်တတ်ာ အဖရော.. အောငမြလေးနောြ)
(ကောင်းလားသမီး ဖငထြဲထိုးပေးတာ)
(သိတကြောင်းတာပဲ အဖရယ်ေ။ အခုမှ သမီးခံဖူးတယ်..။ အီး.. ဟင့ြ အဖရယ်ေ လကန်ှဈချောင်းပူးကြီး သှင်းလိုကတ်ာလားလို့)
(ဒါပေါ့။ သမီးရဲ့ ဖငပြေါကခြွဲ့ပေးတာလေ။ အဖေ့လီးနဲ့လိုးရင် မနာအောငလြို့)
( အဖေ့သားက.. ဒီလိုမလုပပြဲ ဇွတထြိုးလုပလြို့ နာတာနမှော..။ အားလားလား ကောင်းလှခွီလား အဖရယ်ေ။ ဖငထြဲမှာ ယားနတောပဲလို့)
(ဒါတောင် လကန်ဲ့ပဲရှိသေးတယ် သမီးရဲ့။ အဖေ့လီးနဲ့ဆို သမီးလေး နိဗာနရြောကသ်လို ခံစားရမယ်)
(ဟင့ြ ဒါဆိုလည်း လိုးတော့လေ အဖေ သမီးခံကြည့်ခြငွပြှီ အဖရေဲ့)
(ကဲ.. ပကလြကလြှနလြိုကြ သမီး။ အဖေ ဖငလြိုးတော့မယ်.. အဖေ့လီး သမီးဖငထြဲဝငတ်ာကို သမီးခံစားရတဲ့ မကြန်ှာလေး အဖကြညေ့ပြှီး အရသာခံချင်လြို့)
(အဲ့တာကြောင့ြ အဖေ့ကို သမီးခစွတ်ာ သိလား…။ ဟင့ြ ဖြည်းဖြည်းလိုးနောြ အဖေ)
ခွှေးမလေးဖငဝြကို ဂယွရြှှဲနအေောင် သုတလြိုကပြှီး လီးဒဈကို မေးတငထြားလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ခွှေးမလေးဟာ ကော့ပေးရင်း
( မနာအောင် လိုးပေးနောျ အဖေ)
( စိတလြွှော့ထား သမီး။ ဖငပြေါကကြိုလည်း ဖြင့ထြား။ အဖေ လိုးပီနောြ)။
ခွှေးမလေးဖငပြေါကဟြာ ထငထြားတာထကြ စည်းပိုငန်ပြေီး ဒဈစအဝငမြှာပဲ ဖငဝြကြှကသ်ားတွကေ ဒဈကို ကြိုဆိုလိုကကြှပါတယ်။
(အ..နာတယ် အဖေ..။ အား သပြေီ.. နာတယ် တောပြှီ မလိုးနဲ့တော့ အား)
ကြုပဟြာ ဆကမြသှင်းတော့ပဲ ကြမ်းသီးခေါင်း ဖငပြေါကထြဲ အဝငမြှာပဲ အသာငှိမန်လေိုကပြှီး ခွှေးမလေးရဲ့ စောကပြတကြိုနှိုကပြှီး ကလိတာရော နို့စို့တာပါ ခပကြှမ်းကြမ်း လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ ခဏနတေော့ ခွှေးမလေး အောကကြနေ ပြနကြော့ပေးနပေါပြီ။
( နာသေးလား သမီးလေး)
(သိပမြနာတော့ဘူး အဖေ.. နည်းနည်းသှင်းကြည့်ပြါလား)
ကြုပဟြာလီးကို မသှင်းသေးပဲ ခါးကိုဝေ့ဝိုကပြှီး မှှပေေးလိုကပြါတယ်။
(အာ.. အဖေ့.. သှင်းပါဆို.. ရပြီ သမီးခံနိုငပြှီ။ အဖေ လိုးတော့ အရမ်းယားနပြေီလို့)
ကြုပဟြာ လီးကို တဈထဈချင်ြး ထိုးသှင်းပေးရင်း စောကစြိကို ဖိခွလေိုကပြါတယ်။
(အားယား… လုပအြဖေ ကောင်းတယ်..။ အိုး ရကစြကလြှခွီလား အဖရယ်ေ ကောင်းလိုကတ်ာ..)
(သမီးဖငပြေါကလြေးက လိုးလို့ကောင်းလိုကတ်ာကြယ်… ကြပထြုပန်တောပဲ သမီးလေးရာ)
(အား.. အဖရေေ ဖငထြဲကရော စောကပြတထြဲကပါ ကောင်းလာပြီ..။ လိုးအဖေ.. ဆောင့လြိုး… အ… ဟ.. ဟုတတ်ယ် ဖငလြိုးရင်း အဖုတပြါနှိုကပြေးတာ မိုကတ်ယ်။ အဖေ.. သမီး ပြီးချင်လြာပြီ…။ အိ.. အိ.. အဖေ့.. လီးကို တဈဆုံးလိုးလိုကတ်ော့..။ အား ပြီးပြီ.. အဖရေေ.. ထွကပြှီတော့.. အား.. ယား)
ခွှေးမလေး ကြုပကြို တအားဖကထြားရင်း သူ့ဖငကြို ဇကောဝိုင်း ဝိုင်းပေးကာ စောကပြတထြဲက အရညတ်ှေ ပန်းထွကပြှီး တဈခွီပြီးသှားရှာပါတယ်။ ခွှေးမလေးပါးနားကို ကပပြှီး ကြုပမြေးလိုကတ်ယ်။
(သမီး အဖေ ဖငလြိုးပေးတာ ကောင်းလားဟင်)
နှမ်းလတွဲ့ လသေံလေးနဲ့ ပြနဖြှရှောတယ်။
(အရမ်းကောင်းတာပဲ အဖရယ်ေ။ သမီး လူဖြစ်ရကြိုးနပပြှီ..။ အဖရေော ကောင်းလား… မပြီးသေးဘူးလားလို့)
(အဖေ ဖငလြိုးခဲ့ဖူးသမွှတွထေဲမှာ သမီးက ဖငပြါကငမြို့ အရမ်းလိုးလို့ကောင်းတယ် သိလား..။ အဖေ မပြီးသေးဘူး။ သမီးစောကပြတကြို လိုးချင်သ်ေးတယ်..။ ဒီညတော့ ဖငရြော စောကပြတပြါ တဈလှည့စြီ လိုးပေးမယန်ောြ..။ အဖပြေီးရငတ်ော့ သမီးဖငထြဲမှာပဲ ပြီးလိုကမြယန်ောြ သမီး..)
(အဖေ့စိတကြှိုကသ်ာလုပ်။ အဖလေုပတ်ာ အကုနကြောင်းတယ်..။ အခုတောင် သမီး မဝသေးဘူး ဟိ)
(ဖင် အလိုးခံတဲ့သူတွကေ သူတို့ဖငကြိုလိုးနရင်ေး ရှေ့ကပြီးရတာ ဘယအြရသာနဲ့မှ မတူဘူးတဲ့)
(ဟုတတ်ယ် အဖေ။ သူတို့ပြောတာ မှနတ်ယ်..။ အဖေ ဘယသ်ူတွကေို ဖငလြိုးခဲ့ဖူးတာလဲ ဟင်)
(အဖတေို့မှို့က ဆရာဝနကြှီးကို အရင်ဦးဆုံး လိုးဖူးတာ။ သူလည်း အဖလေိုးနရင်ေးနဲ့ ဂွင်းမထုရဘဲနဲ့ကို လရညတ်ှေ ပန်းထွကကြုနတ်ာ။ သူရှင်းပြမှ ဖငခြံတဲ့အရသာကို အဖသေိလာတာ..။ နောကြ အဖဖငေလြိုးဖူးတဲ့ သူတွလည်ေး အတူတူပဲ)
(အဖရေော ဖငအြလိုးခံဖူးလား)
( မခံဖူးပါဘူး)
(ကဲ အဖေ့.. သမီးစောကပြတကြို လိုးမယဆြို..။ ဟင့ြ မလိုးခင် ယကပြေးဦးနောြ.. ဟီး။ အဖေ သမီးဖငပြေါကကြို ယကပြေးတာ သိပကြောင်းတာပဲ အဖရယ်ေ..။ ယားတကလြာပြီး ဖငအြလိုးခံချင်စြိတကြို တန်းပေါလြာတာပဲ..။ ဟင်း အဖကေ ဆရာကြီးပဲ။ ဖငလြည်း မနာအောင် လိုးတတတ်ယ်)
ကြုပဟြာ တဈညလုံးပဲ ခွှေးမလေးကို စောကပြတလြိုးလိုကြ ဖငလြိုးလိုကန်ဲ့ မိုးအလင်းပါပဲ။ သားဖြစ်သူ တိုးမောငကြို ညနေ ၅ နာရီမှာ သှားကြိုခဲ့ပြီး ခွှေးမလေးကိုပါ ဈေးမှာတဈခါတည်း ဝငခြေါခြဲ့ပါတယ်။ အိမရြောကတ်ာနဲ့ ကြုပဟြာ တိုးမောငကြို ကြုပန်ဲ့ ခွှေးမလေးကိဈစ အသေးစိတ် ပြောပြလိုကပြါတယ်။ ခွှေးမလေးကတော့ ခေါင်းငုံ့ပြီးသာ နပေါတော့တယ်။ ကြုပစြကားလည်းဆုံးရော တိုးမောငကြ ခွှေးမလေးကို လှမ်းကြည့်ပြါတယ်။
(ဟုတတ်ယ် ဖဖပြေေောတာတွေ အကုနမြှနတ်ယ်။ အဲ့ဒီ ကောဖြီမဈကြောင့ြ ဖြစ်သှားကြတာ)
ဆိုတော့ တိုးမောငကြ..
( သား လုံးဝမယုံဘူး ဖဖေေ )
( ဘာကိုမယုံတာလဲ သား)
(အဲ့ဒီ ကောဖြီမဈက ဒီလောကထြိအောင် လိငစြိတကြို နှိုးဆှနိုငတ်ယဆြိုတာကိုပေါ့။ အဖနေဲ့ အေး ဖြစ်တာကို သားခွင့လြှှတဖြို့ဆိုတာထကြ အဲ့ဒီဆေးကို သားကိုယတ်ိုင် လကတ်ှေ့စမ်းကြည့်ပြှီးမှ ယုံမယ်။ ဖဖေေ အခု အဲ့ဒီ ကောဖြီမဈ ရှိလား)
( ရှိတယ် သား။ အဖေ့ သူငယခြငွြးက ငါးထုပပြေးထားတာ ဘာလုပမြလို့လဲ)
( သားသောကကြှည့မြယ်။ ပြီးတော့ အဖရေော အေးပါ သောကရြမယ်)
( ဟို..မောင်..ဒီဆေးက…)
(မိန်းမ ဘာမှဝငမြပြောနဲ့ မောင့အြကြောင်းသိတယန်ောြ။ လကတ်ှေ့သမားဆိုတာ။ ကဲပေး အဖေ)
ကြုပကြ ခွှေးမလေးကို ဘာမှဝငမြပြောဖို့ မကြရြိပပြှပြီး ဆေးကို ပေးလိုကပြါတယ်။ တိုးမောငရြော ကြုပရြော ခွှေးမလေးတို့ပါ ပျိုငတ်ူသောကလြိုကကြှပါတယ်။
( သား..ဆေးက နာရီဝကလြောကန်ရင်ေ အစွမ်းပြလိမ့မြယ်။ သားက ခရီးကပြနလြာတော့ နှမ်းနလေိမ့မြယ် ရမေိုးခွိုးလိုကြဦး။ ခဏနေ အဖတေို့ ဧည့ခြန်းမှာ ပြနဆြုံရအောင်။ ပြီးတော့ တဈခွကတ်ဈဖလား ခရွအောငကြှာ။ အဖလည်ေး မသောကရြတာကြာပြီ မကောင်းဘူးလား။ သမီးက အမှည်းလုပကြှာ)။
ကဲ ကြုပတ်ော့ မီးစငကြှည့ြ၍ ကရတော့မည်။ ဆကလြကသ်ာ ရှု့စားကြပါကုန်။ …။ နောကန်ာရီဝကြ အကြာမှာတော့ ကြုပတ်ို့သုံးယောကဟြာ ဧည့ခြန်းဆိုဖာခုံရှညမြှာ တန်းစီထိုငလြိုကကြှရင်း
(ကဲ ခွီးယားဈ။ သားရေ အဖတေို့ကိဈစကို နားလညန်ိုငပြါစလေို့ အဖေ ဆုတောင်းပါတယ်..။ ဟင်.. သမီးကရော မသောကဘြူးလားကြ..။ လုပပြါ ပြောပြွောပြါးပါးပေါ့။ တဈခွကလြောကတ်ော့ အားပေးလေ သမီး ရဲ့)
( ဟုတသ်ားပဲ အေးကလည်း အရငကြလည်း သောကဖြူးတာပဲဥဈစာ။ ကဲ ထည့ြ တဈခွကြ )
တိုးမောငကြို ကြည့်ရြတာ ကြုပတ်ို့ကိဈစကို သိပအြလေးမထားသလို ထငန်မေိတယ်။ တိုးမောငကြ ကြုပသ်ားအရင်း မဟုတပြမယေ့ြ လိငစြိတထြနတ်ာက သူ့အမနေဲ့ တူတာဗွ။ သူ့အမကေို ကြုပယ်ူကတည်းက တိုးမောငကြိုယဝြနကြ ၂ လနဲ့ ပါလာတာလေ။ စေ့စပပြှီးခါးမှ ကားမှောကလြို့ ဆုံးသှားတဲ့ ကြုပသ်ူငယခြငွြးရဲ့ ရည်းစားကို ကြုပကြ အရှကမြကြဲအောင် ကယတ်ငရြှင် လုပလြိုကရြတာပေါ့။
ထားပါ ဒီကိဈစ တိုးမောငကြလည်း ကြုပကြို အဖေ အရင်း မဟုတမြှန်း သိပမယေ့ြ ဘယသ်ူ့မှ မပြောရှာပါဘူး။ ခွှေးမလေးကတော့ လုံးဝမသိရှာပါ…။
( မိန်းမ အမွည်းတွကေ စုံလှခြီလားကြ)
(အဖေ့သားက သောကတ်ာနည်းနည်း စားတာများများ ဟှန်း)
ကြုပထြငတ်ယ် ကြုပတ်ို့တွဟော စကားသာပြောနကြတေယ် အသကမြပါသလိုပဲ။ အရကတ်ဈခွကြ အကုနမြှာတော့ တိုးမောငဆြီက…
(အင်း မသောကတ်ာကြာလို့လား မသိဘူး ရှိန်းတိန်းဖိန်းတိန်းနဲ့ မိတကြိုကသ်လိုပဲ မိန်းမရေ )
ခွှေးမလေး ကြုပကြို လှမ်းကြည့်ပြါတယ်။ တိုးမောင် ဆေးတနခြိုးပြခွပြေီ။ ကြုပန်ဲ့ ခွှေးမလေးကတော့ စိတထြိန်းထားလို့ထငရြဲ့ မထူးခွားသေး။ တိုးမောင် ဆေးတနခြိုးပြနပြေီဆိုတော့ ကြုပစြဉြးစားတာ မီးလောငရြာလပငေ့ြ လုပဖြို့ပါပဲ။ မထူးတော့ဘူးလေ.. အရသာရှိရှိ ရငဆြိုငလြိုကမြှာပေါ့…။
(ကဲ တီဗီသတင်းကြည့်ရြတာ ပငွြးစရာကြီးကြာ။ ဗီဒီယိုကြည့်ရြအောင် မကောင်းဘူးလား)
(ကောင်းတာပေါ့ အဖေ..။ ဟဲဟဲ ကြည့်မြယဆြိုရငလြည်း ဟိုကားလေးဘာလေး မကြည့်ခြငွဘြူးလား အဖေ… ဟီဟိ)
တိုးမောင် ကြုပဂြှငထြဲဝငလြာပြီ။
(အာ.. မောငကြလည်း အဖေ့ကို)
ခွှေးမလေး ဝငဟြန့သ်ောလြည်း အသံက ရှှငပြှနပြေီ။
(ဘာဖြစ်လဲ မိန်းမရဲ့ ပိုတောငကြောင်းသေး မဟုတဘြူးလား အဖေ)
(ဟုတပြါ့ကြာ။ အတောပြဲ အဖေ့သူငယခြငွြးပေးထားတဲ့ အခွေ မကြည့်ရြသေးဘူးကြ အဟင်း)
အခွကေို အပေါထြပတ်ကယ်ူပြီး ဆင်းလာတော့ တိုးမောငကြ ခွှေးမလေးထမီအောကကြနေ နှိုကန်တော တွေ့ရပါတယ်။ ကြုပကြိုမှငမြှ လကပြှနရြုတလြိုကပြါတယ်။ ခွှေးမလေးက ကြုပကြို မကြစြိမှိတပြှပါတယ်။ ဇာတကြားကတော့ အမရေိကနကြားပါပဲ။ ဇာတကြောငတ်ှကေို စာတန်းထိုးမိတဆြကရြာမှာ မိန်းမကို ဖငလြိုးတဲ့အခန်း ပါလာတာမို့ ကြုပန်ဲ့ ခွှေးမလေးတို့ အကြည့်ခြငွြးဆုံကြပြနပြါတယ်။ တိုးမောငကြတော့
(ဟား အဖေ့ခွကတေော့… ရှယပြဲ)
ဇာတလြမ်းအစမှာပဲ မီးဖိုချောငထြဲ ခကြပြှုတန်တေဲ့ မိန်းမကို ယောကြြားဖြစ်သူက အနောကကြနေ သိုင်းဖကရြင်း ညဝတအြင်ျကြီကို ခွှတခြပြှီး လီးတောငတ်ောငကြှီးနဲ့ မိန်းမဖငကြို ထောကလြိုကပြါတယ်။ ခဏနတေော့ အောကကြိုထိုငခြလွိုကပြှီး စောကပြတကြို ယကပြါတော့တယ်။ ကြုပတ်ော့ ဆေးတနခြိုးပြပြီဗွာ။
အပြာကားတို့ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း လီးစုပ် အဖုတယ်ကပြှီး လိုးကြတော့မယပြေါ့။ အခုဟာက အဲ့လိုမဟုတဘြူးဗွ။ နှစ်ယောကြ 69 ဆှဲနကြရေင်း ယောကြြားဖြစ်သူက မိန်းမဖငပြေါကကြိုဖြဲပြီး ယကပြှီလေ။ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ပြကြကြ။
(ဟာ..)
နောကပြှကြကကြှောင့ြ တိုးမောငပြါးစပကြ အသံထွကသ်ှားပါတယ်။ ဟုတတ်ယဗြွာ လီးစုပန်တေဲ့ မိန်းမက ဂွေးဥတွပေါ စုပရြင်း ယောကြြားရဲ့ ဖငပြေါကကြို ယကတ်ယ်။ ယောကြြားဖြစ်သူ ကော့တကသ်ှားတာများ ကိုယတ်ိုငခြံစားနရသေလိုပဲဗွ။ ရှားပါးတဲ့ အောကားလို့ ပြောရမယ်။ ကြည့်ပြါဦး ဖငအြယကခြံနတေဲ့ ယောကြြားက လေးဘကထြောကြ ကုန်းပေးလိုကပြှနတ်ယ်။ ဖငကြိုဖြဲပြီး ယကပြေးနတောများဗွာ။
ဘေးကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ တိုးမောငလြီးကို ခွှေးမလေးက လုံခညွအြပေါကြနေ ကိုငပြေးနပြေီ။ ကြုပလြည်း ပေါငကြားလိုကပြှီး တောငန်တေဲ့လီးကို လှတလြပခြှင့ပြေးလိုကတ်ယ်။ မိန်းမလုပသ်ူက ဖငပြေါကယ်ကန်ရင်ေးက လကည်ှိုးနဲ့ ထိုးပေးနပြနေပြါပြီ။ တောတ်ောကြောင်းတဲ့ ကားပဲဗွာ။ ကြုပလြီးက အရကြညေစြို့လာပြီ။ ပိုဆိုးတာက ဆေးတနခြိုးပြလာတာပါပဲ။
(အာ..အဖရှေိတယ်..မောငန်ောြ…ဟှန်း)
ခွှေးမလေး အသံထွကလြာလို့ ကြည့်လြိုကတ်ော့ တိုးမောငကြ ခွှေးမလေးထမီကို လှနတ်ငပြှီး စောကဖြုတန်ှိုကဖြို့ ကြိုးစားနတောကိုး။
(သား… စိတတ်ှဘယေလြို ခံစားရလဲ)
(ဟို..အဟီး တဈမြိုးကြီးဖြစ်လာတယ် အဖေ)
(ဒါ အစပဲရှိသေးတယ်။ သား သိလာလိမ့မြယ်..။ အဟင်း နပေါ လှတလြှတလြပလြပ်..။ အဖေ့ကို မရှကပြါနဲ့။ ပြောပြွောပြါးပါးပေါ့ သားရာ ဟားဟား)
(အာ..အဖကလေည်း အဖေ့သားက ဇွတကြှီးဟာကို)
(သူ့ကို မထိန်းခွုပပြါနဲ့ သမီးရယ်။ ဒါမှ ဒီဆေးအကြောင်းသိမှာ..။ ကဲ အဖေ ရှူပေါကလြိုကြဦးမယ်)
ကြုပ် တကယသ်ေးပေါကတ်ာ မဟုတပြဲ မီးဖိုခန်း တံခါးကြားကနေ သူတို့ကို ချောင်းကြည့်လြိုကပြါတယ်။ ကြုပသ်ှားတာနဲ့ တိုးမောငဟြာ ခွှေးမလေးထမီလှနပြှီး ခေါင်းထိုးထည့တ်ော့တာပါပဲ။
(ဟင့ြ မောငကြလည်း ဇွတပြဲကြာ။ အား… ဟား.. မောငရြယ်.. တောတ်ော့ကြာ အဖပြနေလြာတော့မယ် မကောင်းဘူးဆို)
( အေးရယ် မောငအြရမ်း လိုးချင်န်ပြေီကြာ..)
ခွှေးမလေးခငမြွာ ဖီလငတ်ှတကေပြှီး မှိန်းနရော ကြုပပြှနဝြငလြာတာကိုပင် မသိ။
(ဟ..သမီးတို့က စနကြပြေီလား.. ဟားဟား..)
ရှကန်ကြတေဲ့ သူတို့တွကေို နသောအောငလြို့
( ကဲ.. နပေါ လုပပြါ မရှကပြါနဲ့ ကိုယ့အြဖပေဲ..။ ဆောခြငွရြင်.. ဆောသ်ာဆောြ… )
ကြုပတ်ို့သုံးယောကြ ဆေးအစွမ်းနောကကြို လိုကကြှရတော့မှာ အသအချောပါပဲ။
( မောငကြလည်း ဟင့ြ.. လာကြာ အခန်းထဲသှားရအောင်)
( အာ..မသှားပါဘူး မိန်းမရာ အဖေ့ရှေ့မှာပဲ လုပခြငွတ်ယ်)
( ဟုတသ်ားပဲ သမီးရယ် မရှကပြါနဲ့။ လုပကြှ အဖကြညေ့ခြငွလြို့ပါ။ ဒီရောကခြါစကတော့ မင်းတို့လငမြယား လိုးတာကို ချောင်းပဲကြည့်ရြတာ.. ဟာ.. ဟ)။
ခွှေးမလေးဟာ ဘာမှပြနမြပြောတော့ပဲ ကြုပကြို သချောစိုကကြှည့ကြာ အဝတအြစားတွကေို ခွှတခြလွိုကပြါတယ်။ တိုးမောငပြုဆိုးကိုလည်း ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး လီးကို သချောဂွင်းတိုကပြေးနပေါတယ်။ ပြီးတော့ ကုန်းစုပလြိုကပြါတော့တယ်။ တိုးမောငကြ ကြုပကြိုကြည့်ရြင်း
(အဖေ.. သားနားလညပြါပြီ။ အဖတေို့ကို သား ခွင့လြှှတပြါတယ်..။ အခု သားစိတထြဲမှာ အရမ်းကို ဖြစ်ချင်န်ပြေီ အဖေ)
ကြုပလြည်း ဖီလငတ်ကန်ပြေီမို့ ခွှေးမလေး လီးစုပန်တောကို တိုးမောငဘြေးနား ကပထြိုငပြှီး ကြည့်န်လေိုကပြါတယ်။ လီးစုပန်ရင်ေးနဲ့ ကြုပကြို မော့ကြည့်န်တေဲ့ ခွှေးမလေးကို ကြုပသ်ိပခြစွသ်ှားပြီလေ။ ကြုပလြည်း မတတ်ပရြပလြိုကပြှီး ပုဆိုးကို ကြင်းလုံးခွှတခြလွိုကပြါတယ်။
( ဟာ.. အဖေ့ပစ်စည်းက နည်းတာကြီး မဟုတဘြူး။ ဒါကြီးနဲ့ အဖေ့ခွှေးမလေးကို လိုးတယပြေါ့..။ အေး …. ဒီမှာကြည့်ပြါဦး အဖေ့လီးကြီးကို..။ ဟားဟား..)
တိုးမောငတ်ို့ မှှနခြွပြေီ။ လီးစုပန်တေဲ့ ခွှေးမလေးခေါင်းကို ကြုပအြသာလေး ပြတပြေးနတေော့ တိုးမောငကြ ဘာပြောတယထြငတ်ုန်း။ ဒီကောင် အတော့ကြို မှုနယ်ိုနပြေီပဲ။
( အဖေ.. အေးကို သားရှေ့မှာ လိုးပြပါလား အဖရယ်ေ နောြ)
( အိုကြာ.. သားကလည်း.. သားလေး ဆေးအစွမ်းကိုသိပြီးပြီဆိုတော့ တောလြောကပြှီလကြယ်ေ။ သားတို့လငမြယားပဲ လုပကြှလေ။ အဖကြညေ့န်မယ်ေ )
( ဟင့အြင်း အဖေ..။ သား အရမ်းဖီးတကန်ပြေီ။ အဖနေဲ့ အေး လိုးတာ အရမ်းကြည့်ခြငွတ်ယ်။ အဖေ့လီးကြီးနဲ့ အေးဘယလြို အလိုးခံလဲဆိုတာ ကြည့်ခြငွတ်ယ်။ အဖရယ်ေ လုပပြါဗွာ.. နောြ)
( မောငကြလည်းကြာ ဟင့ြ ဘာမှန်းလည်းမသိဘူး)
ပြောသာပြောနတယ်ေ ခွှေးမလေးမကြန်ှာက ပြုံးနတယ်ေ။
( အေး.. အဖေ့လီးကို စုပပြေးလိုကလြေ)
ခွှေးမလေး ကြုပရြှေ့မှာ ဒူးထောကလြိုကပြှီး ကြုပလြီးဒဈကို ငုံလိုကပြါတယ်။ ခွှေးမလေးဟာ ကြုပကြို မော့ကြည့်လြိုကြ လီးစုပလြိုကန်ဲ့ ပြောန်လပြေေီ။
(တောပြှီ သမီး..။ ဟိုမှာထိုငပြှီး ပေါငကြားထားစမ်း။ အဖေ သမီးစောကပြတကြို ယကခြငွတ်ယ်)
( ဟင့ြ အဖကလေဲ..)
(သား… အဖေ မင်းမိန်းမစောကပြတကြို ယကပြေးလိုကမြယန်ောြ..။ အဖကေ မလိုးခင် ယကရြမှ အားရတာ သားရဲ့)
(ဟား.. မိုကတ်ယ် အဖရော။ ယကြ.. ယကြ.. သားလည်း အဖုတယ်ကပြှီမှ လိုးတာ ဟီး)
တိုးမောငဟြာ ထိုငခြုံပေါကြနေ ဇိမန်ဲ့ကြည့်ရြင်း ဂွင်းထုနပေါတယ်။ တိုးမောငရြဲ့ တံတွေးတွနေဲ့ စိုရှှဲနတေဲ့ ခွှေးမလေးစောကပြတဟြာ နီရဲပြီး ပြဲနပေါတယ်။ ခွှေးမလေးဟာ ကြုပအြကြိုကြ သူ့စောကပြတကြို ဖြဲပြရင်း
( အီး.. သမီး တအားယားနပြေီ အဖရယ်ေ..)
ကြုပလြွှာဇောင်း အစွမ်းကြောင့ြ ခွှေးမလေး လူးလှန့န်ပေါပြီ….။
(အား ကောင်းတယ် အဖရယ်ေ..။ ယကြ.. အစိကိုစုပ် ပေး အား သမီးယားလာပြဖိ အဖရေေ..)
(သား တိုးမောင်)
(ဗြာ အဖေ )
( မင်းမိန်းမကို မင်းလီးစုပခြိုင်းလိုကလြကြော ညံ့ပါ့)
ကြုပ် ခွှေးမလေးမှာ ကြုပစြောကပြတယ်ကတ်ာကို ခံရင်း သူ့ယောကြြားလီးကို စုပပြေးပြီး ဘဝငတ်ှခွေေ့နပေါတယ်..။
( မိန်းမ အဖမှေုတပြေးတာ ကောင်းလား)
(အရမ်းကောင်းတယ် မောင်..။ အေး အလိုးခံချင်လြာပြီ..။ အဖေ.. တောပြါတော့ သမီးကို လိုးပါတော့ အဖရယ်ေ အီးဟီး.. အ… အ)
(ကဲ လာသမီး အဖေ့လီးပေါတ်ကထြိုင်..။ သား.. အဖေ့လီးကို မင်းမိနမြစောကပြတ် အဝကို ခွိနပြေးလိုကြ)
( အဖရယ်ေ.. မိုကတ်ယဗြွာ သားကြိုကတ်ယ်)။
တိုးမောငဟြာ ကြုပလြီးကို သချောကိုငရြင်း စောကပြတအြဝနဲ့ ခွိနပြေးနပေါတယ်။
( ရပြီ မိန်းမ ထိုငခြလွိုကတ်ော့.. အိုကေ)
(ဟာ အဖေ့လီးကြီးစောကပြတထြဲ ဝငသ်ှားပြီ..။ အေး.. လီးဝငတ်ာ ကောင်းလား ခံလို့ ဟင်)
( အရမ်းကောင်းတာပဲ။ အား.. ဟဟ.. မောငရြယ်.. အဖေ့လီးနဲ့ အလိုးခံရတာ သိပကြောင်းတယ်)
တကဆြောင့ရြင်း အရှိနရြလာတဲ့ ခွှေးမလေးဟာ
( ကောင်းလိုကတ်ာ အဖရယ်ေ။ အဖေ့လီးနဲ့ အလိုးခံရတဲ့ အရသာက ဘာနဲ့မှကို မတူဘူး မောငရြဲ့။ အောငမြလေး စောကပြတထြဲရော.. ဖငထြဲမှာရော… အို.. တဈကိုယလြုံးကို စိမ့ပြှီး ကောင်းနပြေီ မောင် ရဲ့ )
လို့ အောဟြဈကာ ကြုပအြပေါမြှာ မှင်းစီးနသလေို ဆောင့လြိုးနပေါတယ်။ တိုးမောငကြတော့ အရူးတဈယောကလြို ကြုပတ်ို့လိုးနတောကို ကြည့်ပြှီး ပြောန်ပေါတယ်။
( သား တိုးမောင် ဒီတိုင်းကြည့်မြနနေဲ့လကြော။ မင်းမိန်းမကို နို့စို့ပေးလိုကြ)
(ဟားး မောငရြယ်.. စို့စို့ ကောင်းလိုကတ်ာ ကြမ်းကြမ်းလေးစို့လေ..။ အ.. ဟ ဟုတတ်ယ်.. ဟင့ြ မောငရြယ်..)
ခွှေးမလေးက အားနဲ့ဆောင့လြိုကရြာ လီးက ကြှတထြှကသ်ှားပါတယ်။
(အ..ဖေ့..ဟင့ြ ကြှတသ်ှားပြီလို့ )
(ထိန်းပြီးလိုးလေ သမီးကလည်း..။ သားရေ အဖေ့လီး ပြနသ်ှင်းပေးပါဦးကြာ)
တိုးမောငဟြာ စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနတေဲ့ ကြုပလြီးကို ဂွင်းတဈခကြထြုလိုကပြှီး စောကပြတအြဝကို ပြနတ်ေ့ပေးလိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ခွှေးမလေး ဖငဆြုံကြီးကို ကိုငပြှီး ကြုပလြီးပေါကြို ဆောင့ခြလွိုကြ ပြနဆြှဲတငလြိုကန်ဲ့ ကြုပတ်ို့လိုးပြဲကို ဝငကြူညီပေးနပေါတယ်။
(သား လိုးချင်ပြှီလား)
(ဟင့အြင်း။ အဖေ အေးကို ပြီးအောင် လိုးတာ ကြည့်မြယ်..။ အဖေ.. အေးကိုလိုးရတာ ကောင်းလားဟင် )
( ကောင်းတာပေါ့ သားရယ်။ သမီးစောကပြတကြ စုပအြား အရမ်းကောင်းတာ သားရဲ့။ စီးပိုငန်တော)
နောကတ်ဈခါ ခွှေးမလေးက အရှိနမြွားသှားတာမို့ လီးက ကြှတသ်ှားပြနပြါတယ်။
(အား..မောလိုကတ်ာ အဖရယ်ေ)
လီးကိုပြနမြသှင်းသေးပဲ ခွှေးမလေးက ကြုပရြငဘြတပြေါမြှာ မှိန်းနပေါတယ်။ တိုးမောငဟြာ ကြုပလြိုးထားလို့ ပြဲအာနတေဲ့ ခွှေးမလေးစောကပြတကြို နောကကြနေ ကုန်းယကလြိုကပြါတယ်။
(အ..ဟင့ြ မောငရြယ်.. သိပကြဲတာပဲ)
(ဘာဖြစ်တာလဲ သမီး)
(ဟင့ြ အဖေ့သားပေါ့။ သမီးစောကပြါယတကြို ယကန်တော။ အား.. မောငရြယ် ကောင်းလိုကတ်ာ အဟင့ြ)
( မောင်း..ဟင့ြ ယကပြေးဦးလို့)
တိုးမောငတ်ဈယောကြ သူ့မိန်းမစောကပြတကြို ယကပြှီး နှာတွထနေပြေီ ဆေးတနခြိုးပေါ့ဗွာ။
( အဖေ သမီးညောင်းလာပြီလို့.. ဟင့ျ)
( ဒါဆို လေးဘကကြုန်းလိုကြ သမီး။ အဖေ နောကကြနေ လိုးပေးမယ်)
( ကဲ အဖလေိုးပြီ။ သမီးခါးလေးကို ခွကထြားလေ..။ အေး ဟုတတ်ယ် အဖသှင်ေးပြီနောြ..)
(ဟုတ် အဖေ)
ခွှေးမလေးစောကပြတဟြာ အရညတ်ှနေဲ့ ရှှဲအိနတောမို့ ကြုပလြီးဟာ လွှောကနဲ ဝငသ်ှားပါတယ်။ ခွှေးမလေးခါးဟာ တွန့ကြနဲ တဈခကြဖြစ်သှားပြီး ငှိမသ်ှားပါတယ်..။ လီးအဆုံးထိအောင် ဝငသ်ှားတာနဲ့ ကြုပဟြာ ခါးကိုနှဲ့ရင်း လီးကိုမှှလေိုး လိုးပေးလိုကပြါတယ်။
(..အ..အာ..လား.. အဖေ.. လုပတ်တလြိုကတ်ာ.. နောြ..။ အ.. ဟအ… အီး… အင့ြ.. ဟင့ြ..)
ကြုပ် ခွှေးမလေးကို ဆောင့လြိုးတဲ့အားက ပြင်းလာပြီ။
( အိ..အိ..အား ဟုတတ်ယ် အဖေ အဲ့လိုဆောင့ြ.. ကောင်းတယ်.. အ.. အ.. အ အဖရယ်ေ လိုးတတလြိုကတ်ာနောြ)
ကြုပတ်ို့လိုးနတောကို ဘေးကကြည့်န်ရင်ေး သားဟာ ခွှေးမလေးဖငပြေါကဝြလေးကို ပြတလြိုကပြါတယ်။
( အား..အဖေ..လုပပြှနပြှီ..ဟင့ြ)
( အဖလေုပတ်ာ မဟုတဘြူး သမီးရဲ့။ အဖေ့သား နင့ယ်ောကြွား လုပန်တော ဟား ဟား )
(အယ်..မောငန်ောြ..အ..မလုပပြါနဲ့ ဟင့ြ)
( အေး ဖငပြေါကလြေး မောငယ်ကပြေးမယန်ောြ)
(အာ..ဟားး.. မောငရြယ်.. အီး.. အ.. အ.. ဟင့ြ.. ယားတယ် မောငရြဲ့ အိုး)
( အေးဖငကြို မောငလြိုးချင်တ်ယကြှာ နောြ)
( ဟိ..မောင် နောကကြသွှားပြီ.. အေးဖငကြို အဖလေိုးပြီးပြီ ဟင့ြ)
( ဟာ..ဟုတလြား အဖေ )
(အေးကြ သားရ)
( အဖေ ဖငလြိုးပေးတာ ကောင်းလားဟင် မိန်းမ)
( အရမ်းမိုကတ်ယ် မောငရြယ်။ စောကပြတအြလိုးခံရတာနဲ့ မတူဘူး..။ အဖကဆေရာကြီး မောငရြဲ့..။ လုံးဝမနာဘူး သိလား။ ပြီးတော့လေ ဖငအြလိုးခံရင်းနဲ့ စောကပြတထြဲက ပြီးရတာ ဘာနဲ့မှ မတူဘူး မောင် ရေ..)
( အဖေ.. ဒါဆို အေးကို အခု ဖငလြိုးပြပါလား။ သားကြည့်ခြငွတ်ယ်)
( သားရယ် မင်း တောတ်ောထြနပြါလားကြာ ဟီး)
ခွှေးမလေးကို ဖငလြိုးဖို့ ဖငဝြကို ဂယွသ်ုတလြိမ်းနရင်ေး သမီးဖြစ်သူက
( အဖေ.. သမီး အပေါကြပဲ တကဆြောင့ခြငွတ်ယ်..။ အဖေ့လီးကရှညတ်ော့ အပေါကြ တကဆြောင့မြှ ထိန်းလို့ရတာ)
( ဟုတပြါပြီဗွာ.. ကဲလာ)။
ကြုပဟြာ ဆိုဖာပေါမြှာ ပေါငကြားပြီး ထိုငလြိုကရြင်း လီးကို ကော့တငလြိုကပြါတယ်။
( မောင်.. အဖေ့လီးကို မိန်းမဖငပြေါကြ တေ့ပေးနောြ.. အဟင်း)
ခွှေးမလေးဖငပြေါကထြဲကို ကြုပလြီး တဖြည်းဖြည်း ဝငသ်ှားတာကို သားဟာ အနီးကပကြှည့န်ရင်ေး မိန်းမဖြစ်သူရဲ့ ဖငတ်ုံးကြီးတွကေို လွှာနဲ့ယကလြိုကပြါတယ်။ ဖငခြံတဲ့အရသာကို ကြိုကတ်ဲ့ ကြုပရြဲ့ ခွှေးမလေးကတော့ လီးတဈဆုံးဝငတ်ာနဲ့ အောင်ှီးနပေါပြီ။
( ဟား..ဝငပြှီ အဖေ့လီးဝငပြှီ.. အားဟ.. ကြပန်တောပဲ အဖရယ်ေ.)
( မိန်းမ.. အဖေ့လီးဝငတ်ာ ခံလို့ကောင်းလား)
ခွှေးမလေးဟာ သားရဲ့နှုတခြမ်းတွကေို စုပန်မ်းလိုကရြင်း
( မောငရြယ်.. အရမ်းကောင်းတာပဲ သိလား။ မောငသ်ိအောင် အေး ပြောမပြတတဘြူး။ တဈကိုယလြုံး နရောအနှံ့ကို အညောင်းတွပြပြေေီး ကောင်းတာ..။ အား.. ပြောရင်းနဲ့ကို ကောင်းတာ မောငရြေ..။ အ အား.. မိန်းမ စောကကြစြိကို ခွပေေးစမ်းပါ မောငရြယ်။ အား.. အဖရယ်ေ စောကပြတထြဲကပါ ယားပြီး ကောင်းလာပြီ..။ အီး… သမီးဆောင့တ်ော့မယန်ောြ)
ဂယွမြွားများသုံးထားတာမို့ ဖငထြဲလီးဝငတ်ဲ့ အသံတွဟော တဗှှတဗြှှတ် မှညန်ပေါတော့တယ်။
ပြီးပါပြီ။
ရေးသားသူ – အမညမြသိ