အောစာအုပ်

အစ်မကို မညှာနဲ့

မောငသ်ကြ ဆယတ်န်းစာမေးပြဲဖြပြေီးတော့ အဘှားတို့ ရှာသှားနခေဲ့သည်။ ဒီမှာက လှတလြပတ်ယ် အဘှားတို့ကလဲ ဘာလုပလြုပ် မဆူမဆဲ သောကလြိုကစြားလိုကြ လယထြဲယာထဲလိုကကြူလိုကြ နေ့လညန်ေ့ခင်းဆို အမွိုးတွအသေိတွေ အိမလြညလြိုကန်ဲ့ တဈလလောကတ်ောငရြှိသှားှပြီ အသိအိမကြ အမကြီးတဈယောကကြ မသူဇာတဲ့ ဖြူဖြူဖြေး ရဆေေးငါးကြီး မှို့မှာကိုး တန်းထဲကကြောင်းသှားတကပြှီး ဆယ် တန်း သုံးခါကနွဲ့ ရှာပြနလြာှပြီး အိမမြှာပဲ အသုပဆြိုငဖြှင့ထြားတယ် သူတို့က သာမနလြူတန်းစားပါ ှမှို့မှာကြောင်းနတောလဲ သူ့အဒေါခြေါထြားပေးတာတဲ့ ခုတော့ သုံးခါကလွို့ သူဆကမြနချင်ေလြို့ပြနလြာတယ် ပြောတာပဲ။ ကတွာလဲမပြောနဲ့ ရည်းစားခပမြွားများတဲ့ အကိုဝမ်းကြဲပြောတာ နောကတ်ဈယောကကြ ဦးလေးခယမ် မနုနုဝင်း ကြှနတ်ော့ထြကြ ငါးနှစ်လောကကြှီးတယ် သူကတော့ တောသူပီပီ ကစွကြစွလြဈလဈအသားညိုညိုနဲ့ငါးရံ့ကိုယလြုံးလေး။

သူလဲ အိမမြှာ အမကလေးထိန်း ထမင်းဟင်းခကြြ ဒါပဲ သူက ချောကတ်န်းလကြပေဲအောငတ်ာ ရည်းစားထာဖူးလားမထားဖူးလားတော့ မသိ ပြောချင်တ်ာက သူတို့နှစ်ယောကအြိမကြြု ကြှနတ်ောအြသှားဆုံး လူပျိုပေါကဆြိုတော့ ဖြနကြှောငတ်ာပေါ့ဗွာ သူတို့အမအမေတွကလေဲ ကြှနတ်ော့ကြို ကလေးထဲကဝငထွကန်ကဆွေိုတော့ ကလေးပဲ မောငန်ှမတွပေဲဆိုှပြီး လှှှတထြားတာ ဒီတော့စိတကြှိုကြ ဂေါရြုံပဲ ဒါပမယေ့ြ မကြလြုံးပဲအရသာခံရတာပါ လကတ်ှေ့တော့ မစရဲဘူး သူတို့ကအကြီးတွလေေ ှပြီးတော့မောငလြိုခငတ်ာလားမသိ သှားစမှ မကြိစိတောငအြရသာမခံရတဲ့အပြင် မိဘတွပေါမကြန်ှာပကြစြရာဖြစ်နမယ်ေ အင်း မသူဇာကတော့ နဲနဲ ရဲတင်းတယဗြွ ကြှနတ်ော့ကြို မထိကလုတန်ဲ့ ဆကဈြ လေးတွေ ပြောတတတ်ယ် တနေ့ နေ့လညဘြကြ အသုပစြားရင်းသှားလညတ်ယ် “အမ ဘာတွေ အလုပရြှုပန်တေုံး” ပြောရင်း သူ့ရငဘြတကြိုကြည့်လြိုကတ်ယ်။

ဝတထြားတာ စပန့အြင်ျကြီ ပန်းရောငဖြွော့ဖြော့ လညပြင်းနဲနဲဟိုကတ်ာဝတထြားတာမှာ ဘရာအနကရြောငဝြတထြားတာ သူ့နို့ကြီးနှစ်လုံးက အယန်တောပဲဗွာ ကြှနတ်ောလြဲ တတွေးပဲ မှိုခွ လိုကရြတယ် ထမိနန်ဲ့ အင်ျကြီက ဝမ်းဆကြ စပန့သ်ားအပြော့ဆိုတော့ ပေါငတ်နကြှီးတွကလေဲ စင်းနတောပဲဗွာ သူ့တို့ဆိုငကြ ခုံပုလေးတွနေဲ့ခငဗြွ ” ဒီလိုပါပဲ ဟိုလုပဒြီလုပန်ဲ့ မနားရပါဘူး ခုမှ လူရှင်းသှားတာ” ” အဒေါတ်ို့ရော မမှငပြါလား” အေး ဆေးခန်းဘကသ်ှားကြတယ် ဆရာကြီးအိမမြှာ အလှူရှိလို့ သှားကူတာ အငယကြောငကြ မနကထြဲက သှားဆော့တာလေ မှောငမြှပြနလြာနကြေ ဆော့ရမယဆြို ထမင်းမေ့ဟင်းမေ့” သူတို့က မောငန်ှမ သုံးယောကလြေ အလတကြောငကြ သူများအိမမြှာ သူရင်းငှားလုပတ်ာ ဟိုမှာပဲအိပစြားပေါ့ အိမကြို တခါတလမှေ ပြနလြာတတတ်ယ် ” နငအြသုပစြား မှာလား ” ” မစားတော့ဘူး ရှာမှောကပျိုင်းသှားမလို့ လမ်းကြုံ ဝငလြာတာ”။

နငအြရေးမကြီးရင် အမကို ဆိုငစြောင့ပြေးပါလား ရချိုးချင်လြို့… ပြောပြီး ထိုငရြာက ကုန်းအထ သူ့ရဲ့ ဟိုကန်တေဲ့ အင်ျကြ ီက နေ ဖြူဖြေးနတေဲ့ နို့နှစ်လုံးကို လွှပတ်ပြကြ မှငလြိုကရြတယ် ဖြေးဥပြီး နို့သီးနှစ်လုံးဆိုတာ ရဲရဲလေးတွဗွော အမှနပြှောရရင် အဲဒီမတိုငခြငထြိ သူ့ဟာကို ဒီလိုမမှငဘြူးသေးဘူး သူ့ဟာမှ မဟုတပြါဘူး ဘယအြပျိုမှ မမှငဘြူးတာ ကလေးအမတွေေ နို့တိုကတ်ာတော့ မှငဘြူးတာပေါ့ တူမှမတူတာနော မှငရြတာ ခဏဆိုပမယေ့ြ အောကကြကောငကြတော့ ကြှနပြေီ ဘဈပါလို့ တောသ်ေး နို့မို့ ဒုကျခ ပြီးတော့ ခပလြှမ်းလှမ်းမှာရှိတဲ့ မီးဖိုပေါကြ ဟင်းခွိုအိုးကို သှားမှှနတေယ်ေ မတတ်ပရြပ် ကိုယတ်ဈပိုင်းခွိုးထားတော့ ဖငကြို မခို့တရို့ ကုန်းပြသလို ဖြစ်နတော ထမိနသ်ားကပြော့ပြော့ နဲ့ ဖငန်ှဈခွမ်းဟတဲ့နရောမှာ အခွိုင့လြေးဖြစ်နတောများ ပြေးပြေးပြီး နောကကြနေ ကြုံးဆောလြိုကခြငွတ်ယ် အောကခြံဘောင်းဘီတော့ ပါတယထြငတ်ယဗြွ။

အရာလေးထငန်တောတော့တွေ့တယ် အဟောင်းမို့လို့ ချောငန်တောဖြစ်မယ် ” ရပါတယ် အရေးမကြီးပါဘူး အလုပမြရှိလို့ အလလေိုကန်တော” သူ့နောကပျိုင်းအလှကို သှားရညတ်မှားမှား ခံစားရင်း ပြောလိုကတ်ယ် အဲ့အခွိန် ရုတတ်ရကြ သူကလှညအြ့ကြည့်ြ သူခိုးလူမိ ဖြစ်ရော ဒါပမယေ့ြ သူက မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး သူ့နရောကို ပြနလြာထိုငတ်ယ် နဲနဲတော့ ပြုံးစိစိ ဖြစ်နသလေိုပဲ ကြှနတ်ောလြဲ ကယောငကြတမ်းနဲ့ မတတ်ပထြရပတ်ယ် အဲတော့မှ ပိုဆိုးတော့တာပဲ ညီတောမြောငကြ ဒေါထနန်တော အောကခြံဘောင်းဘီပါတာတောင် ပုဆိုးမှာ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းကြီးဖြစ်လို့ သူကမော့ကြည့်ပြှီး “အင်း မောငသ်ကလြဲ မလှယဘြူးနောြ” ” ဘာဖြစ်လို့လဲ အမရ” မလုံမလဲ ပြောလိုကတ်ယ် သူက ရယကြွဲကြဲနဲ့ “အားအားယားယား သှားလာသောကစြားနတော ပြောတာပါ ဘာတွမလေုံမလဲ ဖြစ်နတောလဲ ဟင်း ဟင်း” ” သှားသောကမြလို့ မဟုတပြါဘူး” “အမလေး မသိခကမြယ်”။

တောပြှီဗွာ နောကဖြေးသှား လိုကအြုံး မယ်… ” အင်း အင်း မဟုတတ်ာတွေ မလုပန်ဲ့ နောြ” “ဘာမှ မလုပဘြူးဗွို့ သေးသှားပေါကမြလို့” ပြောပြီး မှနမြှနထြှကခြဲ့လိုကတ်ယ် နို့ိုမို့ သူု ကြပတ်ာခံနရအေုံးမယ် အလိုလိုမှ အလိုလိုရယ် မယမြဟုတလြား ‘မသူဇာ ငါ့ကို တမငလြုပပြှပြီး ဆှဲဆောငန်လေားမသိဘူး ခါတိုင်း မထိတရိ ကလိုတတပြမယေ့ြ အဲလိုတော့ သူ့ပစ်စည်းတွကေို မှငအြောငဘြယတ်ော့မှ မနဘေူး’ သေးပေါကရြင်းတွေးမိတယ် အင်း တိုကဆြိုငတ်ာနမှောပါ သူအဲလိုလုပပြှလဲ ကိုက မစရဲပါ ယောကြြားဆိုတော့ ရရင် ဘယင်ှင်းမတုန်း ဒါပမယေ့ြ ကို က မိန်းမကမွြးကြသေူမဟုတ် အထကတ်န်းတုန်းက ရည်းစားတာ ထားဖူးတာ လကကြိုငတ်ာကလှဲလို့ ဘာမှ မတွေ့ကြုံဖူးဘူး မသူဇာက ကိုယ့ထြကြ လေး နှစ်လောကကြှီးတော့ ပိုဆိုးပေါ့ အဲလိုတွေးရင်း အပေါ့သှားပြီးတော့ အိမရြှေ့ ပြနထြှကလြာခဲ့တယ် ဟာ… ခုံနိမ့လြေးပေါမြှာ မသူဇာ ထိုငန်ပေုံက။

ရငကြော့ဖငကြောကထြားတာ ကြှနတ်ော့ြ ရငထြဲ ကုလားဘုရားပြဲလှည့သ်ှားလား အောကမြေ့ရတယ် ခငဗြွားတို့လဲ ဒီလိုမွိုးထိုငန်တော မှငဖြူးကြမှာပေါ့ ဘယလြောကြ မိုကလြဲဆိုတာ အဲ မသူဇာလို ခါးသေးဖငကြောကြ အိုးကောင်းတဲ့စောမြွိုးကတော့ ဘယပြှောကောင်းမလဲဗွာ တကယတ်ကယ် ကြှနတ်ောဖြှင့ြ ခုထိ မကြစြိထဲကမထွကသ်ေးဘူး ကြှနတ်ောြ သူ့ရှေ့ ကခုံ ဝငထြိုငတ်ော့ “ကဲ ကိုယတ်ောြ ကြာလိုကတ်ာ ဘာတွလေုပန်လေဲ ကြုပအြိုးကိုလဲ မှှထေားအုံး ဟင်းအိုးပြောတာနောြ ပေါကကြရ တွေးမနနေဲ့ ” ပြောပြီး အိမပြေါတ်ကသ်ှားတယ် အိမကြ ၅ ပလေောကမြှင့တ်ဲ့ တဈထပ် သဈသားအိမဆြိုတော့ လှကေား လေးထဈပါပဲ ဒါပမယေ့ြ သူ့ ဖငကြှီး ကော့ပြီး တကသ်ှားတာတော့ သချောမှငရြတယဗြွာ ညီလေးလဲ ငှိမရြာက ပြနထြနပြေီ အင်းညကရွငတ်ော့ ငါးဦးကောမြတီနဲ့ သချောပေါကတ်ှေ့ရတော့မယ်… သူ နောကဖြေးအိမကြို ရချိုးသှားလို့ မကြာခငပြဲ အဒေါပြှနရြောကလြာပြီး။

မောငသ်ကြ ရောကန်တော ကြာပြီလား “မကြာသေးပါဘူး အမရချိုးချင်တ်ယဆြိုလို့ ဆိုငစြောင့ပြေးနတော အဒါြ” “သှောြ အေး အေး အဒေါလြဲ သူရချိုးလို့ ရအောငဆြိုပြီး ခဏ ပြနလြာတာ ဟိုမှာ အလုပတ်ှကေ မပြီးသေးဘူး” ပြောနတေုန်း အသုပစြားမဲ့သူ နှစ်ယောကရြောကလြာလို့ အဒေါအြလုပရြှုပသ်ှားတယ် အမလဲ ရချိုးပြီးလို့ အိမပြေါတ်ကြ သူ့ အခန်းမှာ သနပခြါးသှေးနတယေထြငတ်ယ် ဧည့သ်ညန်ှဈယောကန်ဲ့ အဒေါြ ကလဲ ဘယတ်ုန်းထဲက မပြောရတဲ့ စကားတွလေဲ မသိဘူးလုပြောနလေိုကကြှတာ ကြှနတ်ောလြဲ သှားမယဆြို ထိုငရြာကအထ “မောငသ်ကရြေ အဈမ ကလဈလေး လာရှာပေးစမ်းပါ” ကောတ်ာပဲ သူ့ ရဲ့ရငလြွှားထားတဲ့ အလှကို အနီးကပ် စားပြဲထိုငရြတော့မယ် အတွေးမဆုံးခင် လူက အခန်းထဲ ရောကန်ပြေီ သူ့အခန်းက ဆိုငခြင်းထားတဲ့ နရောနဲ့ ကပရြကြ အိမရြဲ့ ခွရင်ေးဘကြ အကဆွုံး သူ့အခန်း ဝငထြှကပြေါကကြနေ နှစ်ပလေောကြ အကြာမှာ ဆိုငကြို မှငရြတဲ့ ပြတင်းပေါကရြှိတယ်။

ဒါကြောင့ြ အပြငကြနဆေို အခန်းထဲကို မမှငရြဘူး သူရှာခိုင်းတဲ့နရော ရှာလိုကတ်ော့ သိပမြရှာရပါဘူး တွေ့တယ် ဒါပမယေ့ြ နှာဘူးထချင်တ်ာနဲ့ မတွေ့ချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး ဆကရြှာနတော သူကကြောပေးထားတာဆိုတော့ စိတကြှိုကကြှည့ခြှင့ြ ရနတောပေါ့ ပုခုံးသားဖြူဖြုဝင်းဝင်းတွရယ်ေ အိစကန်တေဲ့ ဖငကြှီးကလဲ အှယန်တောပဲဗွာ တဈခကြတ်ဈခကြြ ရငလြွှားကိုလွှော့လွှော့ပြီး နို့တွကေို သနပခြါးလိမ်းရင် လှဈခနဲမှငရြတာ နဲတာကြီးတွေ မဟုတဘြူး အင်ျကြ ီ ဝတထြားတော့ သိပကြှီးတယမြထငတ်ာ ခုမှ မှားမှန်းသိတယ် သနပခြါးက သှေးလိုကလြိမ်းလိုကဆြိုတော့ နောကကြကြည့်ရြတာ သူ့ဖငကြှီးကို တမငလြှုပပြှနသလေားထငရြတယ် ဒီနေ့တော့ တောငပြဲတောငန်ရပေါလား “အမ ဒါလား ပြောကတ်ဲ့ဟာ” “အေး အေး နငကြ မကြစြိတောတ်ောလြွှငတ်ာပဲနောြ” မကြန်ှာက ပြုံးဖြဲဖြဲနဲ့ ကြှနတ်ောလြဲ မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်န်လေိုကပြှီး သူ့ဘေးနား သတ်ေတာပေါကြ စာအုပန်ှဈအုပကြိုလှမ်းယူလိုကတ်ယ်။

ဟဲ့… အဲဒါ ကလေး မဖတရြဘူး”ကြှနတ်ောြ ကလေးမှ မဟုတတ်ာ” “သှောြ မင်းက လူကြီးဖြစ်ပြီလား ဒါဆိုရငတ်ော့ဖတပြေါ့” ဒီစာအုပတ်ှကေ အဈမဖတတ်ာလား? “ငါမဖတလြို့ ဒီအိမမြှာ ဘယသ်ူဖတမြတုန်း” အင်း ဟုတသ်ား သူ့အမနေဲ့ အဖကေ စာမှ သိပမြတတတ်ာ အငယဆြုံးကလဲ ခုမှ နှစ်တန်းလားဆိုတော့ ခငဗြွားတို့ အဲဒီစာအုပတ်ှကေ ဘာစာအုပလြို့ထငလြဲ အောစာအုပလြို့ ထငန်ကြပြေီလား… ကောင်းခန်းတွေ လာပါတော့မယဗြွာ နဲနဲ စိတရြှညရြှညန်ဲ့ သီးခံဖတပြေးကြပါ လေးပေးခဲ့ကြပါအုံးဗွာ ရေးရတာ အားရှိအောငလြို့ သိပမြစဉြးစားကြပါနဲ့ ကာမသွှတ်တရကမွြးနဲ့ ဖိုမ ဆကဆြံရေး ပါ “အဈမကလဲ မိန်းကလေးလုပန်ပြေီး ဒါတွဖတေတ်ာပဲလား” “ဟဲ့ ဖတတ်ော့ဘာဖြစ်တုန်း မဟုတကြ ဟုတကြတွမှေ မဟုတတ်ာ ပညာပေး စာအုပတ်ှပေဲ” အမှနတ်ိုင်းပြောရရင် ကြှနတ်ောြ အဲဒီအခွိနထြိ ဒါမွိုးစာအုပဆြိုရင် မဟုတတ်ာလို့ပဲ ထငတ်ာ အဲ့တော့ မသူဇာကို နှာဘူးစာ အုပတ်ှေ ဖတတ်ယပြဲထငပြှီး စကားပြောရဲတင်းလာတယ်။

တောငပြှောမှောကပြှော ပြောရင်းက မသိသလိုနဲ့ “အဈမ ဟိုကားတွရေော ကြည့်ဖြူးလား” “ဘာကားတွတေုန်း” “အပြာကား ပြောတာဗွာ” နငကြ ဘာလုပမြလို့တုန်း နငရြော ကြည့်ဖြူးလား နငအြရငပြှော နငပြှောရင် ငါလဲပြောမယ်” “ဟာ ကြှနတ်ောကြ ယောကြြားလေးပဲ ကြည့်ဖြူးတာပေါ့ဗွ” “အောငမြယ် ကိုယတ်ောြ ဂုဏဖြောမြနပေါနဲ့ ဒီခတ်ေ မိန်းကလေးတွလေဲ ကိုးဆယ် ရာနှုန်းလောကြ ကြည့်ဖြူးကြပါတယ်” “အိုကထြဲ အဈမပါတယပြေါ့” “အေး ငါ အဒေါြ့အိမမြှာကြောင်းတကတ်ုန်းက သူငယခြငွြးတဈယောကအြိမမြှာ ခဏခဏ ကြည့်ဖြူးပ အစကတော့ ကြည့်ဖြူးရုံဆို တို့သူငယခြငွြး သုံးယောကြ ကြည့်ကြှတာ နောကတ်ော့ လူကြီးတွလဈေတိုင်း ပေါ့ဟာ” ဟား မသူဇာတို့ကတော့ ပြင့လြင်းတယဟြေ့ နဲနဲထပဖြောပြီး ပါးစပအြရသာခံအုံးမှ စိတထြဲက တွေးလိုကတ်ယ်”အဲ့ကားတွေ ကြည့်တ်ော့ ဘယလြိုနလေဲ” “ဘယလြိုမှ မနပေါဘူး” “မဖြစ်နိုငတ်ာဗွာ ကြှနတ်ောတ်ို့တောင်”။

ဘာဖြစ်လဲ ပြောပါအုံး နငတ်ို့ ယောကြြားလေးတွေ အကြောင်းသိရအောင် “ကြှနတ်ောတ်ို့ တောင် ပါဆို တောငတ်ာပေါ့ဗွ” မထူးဘူးဆိုပြီး ပြောခလွိုကတ်ယ် “ဘာတောငတ်ာလဲ” ” အဈမ တကယမြသိတာလား” မေးသာမေးတာပါ သူကအတွေ့အကြုံ ရှိမှာပါ ဒီလောကရြည်းစားများတာ လတတ်လောတော့ ရှာမှာမရှိဘူးလို့ အကိုကပြောတာပဲ “ကဲပါ ထားလိုကပြါ မသိချင်တ်ော့ပါဘူး” ဟတကြော့ကြီးဗွာ ပြောချင်ပြါတယဆြိုမှ စိတထြဲမှာ တွေးလိုကမြိတာ “နင် အတွဲချောင်းဖူးလား မောငသ်ကြ” “မချောင်းဖူးပါဘူူး” “သူများမေးလို့ အဈမရော ချောင်းဖူးလို့လား” ” ကြောင်းတုန်းကချောင်းဖူးတယ် အတန်းထဲက အတွဲ တွကေို အဲဒါကမှ ဗီဒီယိုထကကြောင်းတာ” “ခုတောင် အဖောမြရှိလို့ နို့မို့ ကြောင်းထဲမှာ ညည အတွဲတွေ ခွိန်းခွိန်းတွေ့ နတော ချောင်းလို့ ရပါ့” သူတို့ အိမခြှရင်ေးဘကမြှာ လမ်းပဲခွားပြီး မူလတန်းကြောင်းရှိတယ် ရှာကြောင်းဆိုတော့ ကြောင်းစောင့လြဲမရှိဘူးလေ။

ဟုတလြား ကြှနတ်ောလြဲ မချောင်းဘူးတာနဲ့အတောပြဲ အဈမသှားချောင်းရင် ကြှနတ်ောလြဲလိုကမြယလြေ “တကယလြိုကမြှာလား နငပြါရငတ်ော့သှားမယ် ငါတဈယောကတ်ည်းဆို ကြောကလြို့ ” “ဒါဆို ည ကိုး နာရီခွဲလောကြ လာခဲ့ နောကမြကစွနေဲ့နောြ” ဟုတကြဲ့ပါ “သမီးရေ အမေ အလှူအိမပြှနသ်ှားလိုကအြုံးမယ်” “‘ဒါနဲ့ ညကြ ဦးလေးတို့ အဒေါတ်ို့နဲ့ ဖြစ်ပါ့မလား” ” အမကေ ဟိုမှာအိပမြှာ အဖကေ နငမြသိတာလဲ မဟုတပြဲနဲ့ နားဒီလောကလြေးတာ ပီးတော့သူက နှားခွံစငအြောကကြ တဲမှာ အိပတ်ာ” ဟုတသ်ား သူ့အဖကေ တောတ်ောန်ားလေးသည် အောပြှောတာတောင် ကြားချင်မြှ ကြားတာ အငယကြောငကြလဲ အိပရြငဆြငအြောမြနိုး “အင်း ဒါဆို သှားတော့မယ် နောကကြနွပြေီ အသုပလြဲ မစားတော့ဘူး” အေး အေး သိပသ်ောကမြနနေဲ့အုံး ညကအွိပပြွောန်အေုံးမယ် လာရင် ငါ့ခွရင်ေးနံရံကို တိုးတိုးပုတပြှီးခေါန်ောြ” ” အင်းပါ သှားပြီ”။

ကြှနတ်ောလြဲ ဘောဒြါတွနေဲ့ ထုံးစံအတိုင်းသောကြ ချောကန်ာရီ လောကြ အိမပြှန် ရမေိုးခွိုးထမင်းစားပြီးခဏနှပ် နေ့လညကြတွေ့ခဲ့တဲ့ မသူဇာနို့တွဖငေတ်ှကေို စားမှုံ့ ပြနပြှီး ဂွင်းထုလိုကသ်ေးတယ် ကောင်းလိုကတ်ာမပြောနဲ့ တကယသ်ာလုပရြရင် ဘယလြိုနမယေမြသိ အဖိုးနဲ့အဖြားက ရှဈ နာရီလောကဆြို အိပန်ကဆွေိုတော့ ကိုးခွဲ ခါနီး အိမခြှံစည်းရိုးကြောထြှကခြဲ့တယ် အရကသ်ောကထြားလို့သာ နဲနဲတော့ ကြောကသ်လို ရငတ်ုနသ်လိုပဲ ဟုတတ်ယလြေ အပျိုအိမကြပတ်ာ လူမိရငမြလှယဘြူး ယူရငလြဲ ယူ မယူရငတ်ော့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ ယူတော့ မယူနိုငဘြူးဗွ အသကကြ ဆယ့ရြှဈ လောကရြှိသေးတာလေ အလကားရရငတ်ာ တွယခြငွတ်ာ သူတို့အိမကြ ခွံစည်းရိုးမရှိလို့တောသ်ေး “မသူဇာ မသူဇာ” အိမန်ံရံကို ပုတပြှီး လသေံနဲ့ “ငါဆင်းခဲ့မယ် လူရိပလြူခွကြညေ့ထြားအုံး” မကြာဘူး သူဆင်းလာပြီး “နငခြဏ စောင့အြုံး ငါအပေါ့သှားအုံးမယဆြိုပြီး နောကဖြေးထွကသ်ှားသည်။

အဲ့အခွိန် လမ်းပေါလြူဖြတသ်ှားလို့ ပုန်းလိုကရြသေး ခဏနေ သူပြနရြောကလြာတော့ လမ်းကူးပြီး စာသငကြွောင်းထဲ ဝင် စာသငဆြောင် အနောကဘြကကြို သှား ဘယလြိုသှားရတယမြှတလြဲ သူကရှေ့ က ကြှနတ်ောကြနောကကြ လေးဘကထြောကသ်ှားရတာ ခငဗြွားတို့သာ စဉြးစားကြည့်ြ လမသာတသာလေးမှာ စွံ့ကားဖြင့ထြှားတဲ့ ဖငကြှီးကိုနောကကြိုပစ် ခါးကော့ပြီး သှားတော့ တကယ့ြ ဒေါဂြီ စတိုင် ပါပဲဗွာ ညဘကဆြိုပြီး ဘဈဝတမြလာမိတော့ ကြှနတ်ော့ကြောငကြ ဘာပြောကောင်းမလဲ ဒေါသတရှူးရှူးနဲ့ တင်းမာထောငပြှနန်ပြေီပေါ့ဗွာ ” ရှူး တိုးတိုး ဟိုရှေ့ က စကျကူပန်းခွုံနှစ်ခုကြားမှာ ကြည့်ြ ” ကြှနတ်ောတ်ို့ နံရံအကြယကြနေ အသာခေါင်းပြူ ချောင်းရငရြှင်းရှင်းလင်းလင်းမှငန်ရတေယ် ကဈစငဆြှဲကြနကြတော ဘဲလကတ်ဈဘကကြလဲ စောထြမိနထြဲမှာ တလှုပလြှုပန်ဲ့ ကလိုင်းနတယေထြငတ်ယ် ခဏနတေော့ ခေါင်းချင်ြးခွာပြီး ဘဲက စောြ အင်ျကြီမခွှတပြှီး နို့နှစ်လုံးကို ဘယပြှနည်ာပြနစြို့နတယ်ေ။

ကြှနတ်ောလြဲ အသကတ်ောငမြရှူနိုငလြောကအြောငပြဲ တံတွေးတွလေဲ ခဏခဏမှိုခနွမေိတယ် မသူဇာက စောင့ကြှောင့ထြိုင် ကြှနတ်ောကြ သူ့ နောကကြနေ ကားယားခွ ကိုယတ်ဝကကြုန်းပြီးချောင်းတာဆိုတော့ ကို့ငပဲကလဲ သူ့နောကကြွောကိုတော့ သှားသှားထောကမြိနတယ်ေ သူကလဲရှေ့ကိုပဲ စိတဝြငစြားလို့ သတိမထားမိတာလား တမငမြသိချင်ယ်ောငဆြောငတ်ာလားဆိုတာတော့ မသိဘူး ကြှနတ်ောလြဲ ဒီအခွနမှေောတော့…. သူလဲကို့လိုပဲနမှောပဲဆိုပြီး တိုးတိုးထောကတ်ယ် နောကကြွောနဲ့တောငပြှီးချင်သ်လိုဖြစ်နပြေီ “အဈမ သူတို့ ဘာလုပန်ကြတောလဲ” “နငမြှငရြဲ့သားနဲ့ ငါ့လာမေးမနနေဲ့ တိုးတိုးနေ ကြားသှားလို့ ထပြနသ်ှားမှ မကြည့်ရြဖြစ်နမယ်ေ နငပြဲ မှငဖြူးချင်တ်ယဆြို “အင်း အင်း” ပြောနတေုန်းပဲ ကောငမြလေးက ဇွတကြုန်းရုန်းထပြီး ထမိနတ်ှေ အင်ျကြ ီတွေ ပြနပြှငဝြတန်တယ်ေ ဘဲကလဲ အောကမြှာ ကြကကြှီးလညလြိမထြားသလိုပဲ ခဏနတေော့ သူတို့ ထွကသ်ှားကြတယ်။

ကြှနတ်ောတ်ို့လဲ နောကခြှုံတွရှောပမယေ့ြ ဘယသ်ူမှမရှိတော့ပါဘူး ဒီနေ့တော့ ဒီလောကပြဲလား မသိ “အဈမ ဘာဖြစ်သှားကြတာလဲ” “ကောငမြလေးက လကမြခံလို့နမှောပေါ့ ” ခုဏက အတွဲထိုငသ်ှားတဲ့ နရောမှာ ခဏထိုငရြင်းမေးလိုကတ်ယ် ကြှနတ်ောလြဲ သူ ကိုယ့ြ ပစ်စည်းမှငရြငမြှငပြါစဆေိုပြီး ပုဆိုးထဲမှာ ထိုးထိုးထောငထြောငဖြစ်နတေဲ့ လီးအတောငရြကသ်ားကြီးနဲ့ တငပြဉွခြှထေိုငလြိုကတ်ယ် သူက ကြှနတ်ော့ရှေ့မှာ ဆောင့ကြှောင့လြေး အမူးလေးကလဲ မပြသေေးတော့ သတ်တိလေးလဲရှိ သူ့ကိုမှ မ-ိုးရရင် မပြနဘြူးကြာ ဖြစ်ချင်တ်ာဖြစ်ဆိုပြီး “အတွဲမရှိရင် ကိုယ့ဟြာကိုပဲ အတွဲလုပရြအောငအြဈမ” “အံမယ် နငကြဘယလြိုလုပခြငွတ်ာလဲ ပြောစမ်းပါအုံး” “ခုဏက အတွဲလို လုပမြယလြေ” ပြောရင်း သူဆောင့ကြှောင့ထြိုငန်တေဲ့ ပေါငကြှားကို လကည်ှိုးနဲ့ နှိုကလြိုကတ်ော့ သူ ဖငလြေးဆတကြနဲကော့သှားပြီး ကြှနတ်ော့လကကြို ဆှဲတယ် ဟာ… အောကခြံဘောင်းဘီမပါဘူး ဗွာ ထမိနကြလဲ အထူသားမဟုတလြို့ထငတ်ယ်။

လကမြှာတောငန်ှေးကနဲ နဲ့ စိုတိုတိုလေး “နငကြဘာလို့ အဲလိုလုပခြငွတ်ာလဲ” မသိဘူး အဈမရာ ခုကြှနတ်ောြ အဈမကို တအား-ိုးချင်န်တောပဲသိတယ် အဈမရော ဟိုအတွဲကိုကြည့်ပြှီး အ-ိုးခံချင်စြိတမြပေါဘြူးလား ကဲ ပြော” ဆိုပစ်ပစ်နှစ်နှစ်ပြောပြီး သူ့စောကဖြုတကြို ထပန်ှိုကလြိုကတ်ော့ “နအေုံး ပြီးမှလုပ် ငါပြောတာ အရငန်ားထောင် နငဒြီကိဈစကို ဘယသ်ူ့မှ လွှောကမြပြောရဘူးနောြ” “အင်းပါ အဈမကလဲ ကိုယ့စြားပေါကကြို ပိတအြောငလြုပပြါ့မလား ခိုးစားပါတယဆြို ကဲ ပြောဗွာ အဈမရော မခံချင်ဘြူးလား လို့မေးထားတယလြေ” “အေးပါ ငါလဲ ခံချင်ပြါတယ်” သူ့စကားတောင် မဆုံးသေးဘူး နှုတခြမ်းကို ဆှဲစုပပြဈလိုကတ်ယ် လကကြလဲ ထမိနအြတွင်းထဲကနေ သူ့စောကဖြုတကြို လကခြလယန်ဲ့ ထိုးထိုးကောြ လကမြနဲ့ စောကစြိကိုကလိပေးလိုကတ်ယ် အရညတ်ှကတေော့ ဟိုအတွဲကို ချောင်းကတည်းက တောတ်ောထြှကန်ပြေီးသားဆိုတော့ စောကဖြုတတ်ဈခုလုံးတငမြကဘူး ဖငကြှားထဲပါ ယိုနပြေီ။

အဲ ပြောရအုံးမယ် ကြုပကြစောြ အမှနအြကနသ်ာ မဖိုကဖြူးတာ ဖာတော့ သုံးလေးခါ ခဖြူးတယ် ပီးတော့ ကိုယ့အြကိုတွဆေီကလဲ ဒီပညာတွေ ကြားဖူးနားဝရှိပီးသားဆိုတော့ နဲနဲတော့အဆငပြှတောပေါ့ “အဈမ လုပရြအောငဗြွာ” “နင့ြ ပုဆိုးခင်းလိုကြ ငါ့နောကကြွော မှကတ်ှနေဲ့ ယားမှာစိုးလို့ ” ဘာရမလဲ ဒါမွိုးတော့ဘယန်ှေးမလဲ ပုဆိုးကို ခေါင်းကကြောခြွှတ် အောကမြှာဖြန့ခြင်းလိုကတ်ယ် ပီးတာနဲ့ သူကလဲ မနှေးပါဘူး ပုဆိုးပေါြ ဒူးထောငရြကပြကလြကကြလေးဝငအြိပရြော ကြှနတ်ောလြဲ သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကြား ဒူးထောကဝြင် ထမိနလြေးကို အသာပဲ သူ့ခါးပေါတ်ှန်းခလွိုကတ်ယ် လရောငကြှိုးတိုကြဲတဲမှာ အောကင်ုံ့ကြည့်တ်ော့ အဖုတကြ အမှှေးရိတထြားတာ ပြောငရြှင်းနတောပဲဗွာ နှုတခြမ်းသားနှစ်ခုကလဲ စိပီး ဖောင်းကြှနတောများ ကိုကစြားချင်စြရာ အဲဒီအပေါကြ အစိလေးကလဲ ထောငလြို့ “ဟဲ့ ဘာကြည့်န်တောလဲ ပြောတော့ လုပခြငွလြှပီဆို ထည့တ်ော့လေ” အဈမ ကြှနတ်ော့ ဟာကိုငထြည့ပြေး”။

လူလညကြလွိုကတ်ယ် သူလဲ ဘာမှ မပြောပဲ မကြစြောင်းထိုးပီး ” ရှေ့နဲနဲတိုး ကိုယတ်ောြ ” ပြောပီး ကြှနတ်ော့ဟြာကိုငလြိုကတ်ော့ ” ဟယ် နင့ဟြာကမသေးပါလဲ ဟင်း လူကသာငယတ်ယ် ဖြည်းဖြည်းသှင်းနောြ အရမ်းမလုပန်ဲ့အုံး ငါ့ ဟာလေး ကြဲသှားအုံးမယ် အင်းပါ အဈမရဲ့” ဒဈထိပဖြူးနဲ့ သူ့အဖုတန်ှုတခြမသ်ား နှစ်ခုကြား သုံးလေးခကြြ အထကအြောကပြှတဆြှဲတော့ လူတောငတ်ှန့ကြနဲ ဖြစ်ဖြစ်ပီး ပီးချင်သ်လိုလို ဖြစ်သှားလို့ ကိုယ့န်သယမြှှေးကို စောင့ဆြှဲလိုကရြတယ် အဲလို ဆှဲပီးမှ အပေါကဝြမှာတေ့ပေး တော့ ကြှနတ်ောလဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးသှင်းတယ် ထဈထဈနဲ့ စီးပိုငန်တောပဲဗွာ တဝကလြောကရြောကတ်ော့ ” အား နဲနဲနာတယ်” ” ဒါဆိုဆကမြသှင်းသေးပဲ ဒီနားတင် ညှောင့န်လေိုကရြအုံးမလား” ” ရတော့ရပါတယ် သှင်းပါ” ကြှနတ်ောလြဲ ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြေးလုပန်ရင်ေး ခနနတေော့ အရညတ်ှနေဲ့ ချောလာမှ ဆတကြနဲ ဆောင့ထြည့လြိုကတ်ော့ ။

ဒုတ်…အောငမြလေး သပေါပီဟယ် မောငသ်ကကြလဲ အရမ်း ဆောင့ရြလား” “ဘာဖြစ်လို့လဲအဈမ မကောင်းဘူးလား” “ကောင်းတော့ ကောင်းပါတယ် ဒါပမယေ့န်ာသှားလို့ ” “အဆုံးထိ ဝငလြား” ” အင်း ” ” ကြှနတ်ောြ တဈခကြခြငွြး ဖြည်းဖြည်းလေး လုပပြေးမယ် အဈမခံနိုငပြီဆိုတော့မှ တအားဆောင့မြယ်” ” အင်း ” ကြှနတ်ောလြဲ သူ့ ဒူးကောကခြှကန်ှဈခုကို ဗိုကပြေါတ်ှန်းတငလြိုကပြီး မှနမြှနလြေး -ိုးနရင်ေး အင်ျကြ ီနဲ့ ဘရာလှန် နို့နှစ်လုံး ဘယပြှနည်ာပြနစြို့လိုကြ နို့သီးလေးတွကေိုခွလေိုကလြုပတ်ော့ မသူဇာလဲ တဟင်းဟင်းနဲ့ ဖီးတကလြာတယ် ” မောငလြေး ဆောင့ြ-ိုးတော့ အဈမခံနိုငပြီ” ဒီတော့မှ ကြှနတ်ောလဲ သူ့ဖငကြှီး အပေါကြှှတကလြာတဲ့အထိ သူ့ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို သူ့ခေါင်းနားလောကထြိ လာကထြိ ရောကအြောငတ်ှန်း ကိုယကြ ဆောင့ကြှောင့အြနအထေားနဲ့ တဖုန်းဖုန်းနဲ့ ဆောင့ြ-ိုးတော့တာပဲ ” အား အား မောငလြေး အရမ်းကောင်းတယ် နို့လဲစို့ပေးအုံး အဈမကို မညှာနဲ့နောြ အသားကုနဆြောင့ြ”။

အင်း အင်း စိတခြအွဈမ ကြှနတ်ောလြဲ အရမ်းကောင်းနပေီ နှစ်ယောကသ်ား နှုတခြမ်းချင်ြးစုတလြိုကြ သူကလဲ ကိုယ့လြညပြင်းဖကပြီး အောကကြနေ ကော့ကော့ပေးလိုကြ နဲ့ အပေးအယူမွှနကြတေယ် အပေါကြနေ စကောဝိုင်းလိုဝိုင်းပီး မှှပေေးတော့ ” ထိတယမြောငသ်ကရြယ် နငလြဲ တောတ်ောတ်တတ်ယန်ောြ ဟင်း ဟင်း ” ဖီးတကန်တေဲ့အသံကြီးနဲ့။ ခနကြာရငပြဲ ” ဆောင့ြ ဆောင့ြ အဈမ ပီးတော့မယ် ” ဆိုပီး သူ့ ဒူးကောကခြှကန်ှဈခုကို သူဆှဲပေးထားတယ် ကြှနတ်ောလြဲ သူ့နို့နှစ်လုံးကို စုံဆှဲ အခကြန်ှဈဆယလြောကြ ခပကြှမ်းကြမ်းဖိဆောင့ပြဈလိုကတ်ာ သူ့စောကဖြုတ် ထဲက ကြှနတ်ော့လီးကို ရှု့ပြရှု့ပြနဲ့ ဆှဲစုတသ်လိုဖြစ်လာ သူလဲ အံကြိတပြီး တဟင်းဟင်းနဲ့ ကော့ကော့တကသ်ှားတော့မှ ကြှနတ်ောလြဲ နောကဆြုံးသုံးလေးခကြြ တဆုံးဆောင့ြ-ိုးပီး အဖုတထြဲကို သုတရြညတ်ှပန်ေးထုတရြင်း နှစ်ယောကအြတူတူ ပီးလိုကကြှတယ်။

ကြှနတ်ောလြဲ သူ့ရငဘြတပြေါြ မှောကအြိပပြီး နို့လေးကိုငလြိုကြ အသီးလေးစို့လိုကန်ဲ့ အဖုတထြဲ လီးတပရြကန်ဲ့ ဇိမယ်ူပီး ခနကြာတော့ ” မောငလြေး ထ တော့ သိပဇြိမလြုပန်နေဲ့ သှားရအောင်” ဆိုတော့ “ဟာ အမ ကလဲ နပေါအုံး နောကတ်ဈခေါကလြေ” ” နောကန်ေ့မှ လာ ခုတော့ သှားရအောင် တောကြှာ နင့အြိမကြ လူကြီးတွေ နငမြရှိတာ သိသှားအုံးမယ်” ” အင်း ဟုတတ်ယ် အဘိုးက တရေးနိုး အိမအြောကထြပရြဆင်ေးသောကတ်တတ်ယ် သှားမယလြဒေါဆိုလဲ နောကန်ေ့ရော လာရမှာလား ခုတောင် မဝသေးဘူး အဈမရာ” “အေးပါ အခွနေေ ပေးရငပြေးသလိုပေါ့ နငလြဲ နှာဘူးလေးပဲနောြ ဟင်း ဟင်း” “ဒါဆို အဈမက အ-ိုးခံရတာ မကြိုကဘြူးပေါ့” “ဟယ် မိုကရြိုင်းတယ် ကြည့်စြမ်း” ပြုံးစိစိနဲ့ “ဟုတတ်ယလြေ ခုနက ကောင်းတုန်းကရုပတ်ဈမွိုး” ” အေးပါအေးပါ ကြိုကပြါတယ် ကြိုကလြို့ ခံတာပေါ့ ဒီဟာကြီးကို ပိုတောငကြှိုကသ်ှားသေး ဟင်း” ဆိုပြီး မကြစြောင်းထိုးလိုကတ်ယ်။

ပြီးတော့ အဝတတ်ှဝတ်ေ ကြောင်းထဲက ပြနထြှကြ အိမကြို ပြနခြဲ့ ကြတယ် အတွေးထဲမှာတော့ နောကန်ေ့ အခွင့အြရေး ရပါ့မလားပေါ့ နောကန်ေ့ မနကအြိပရြာကနိုးတော့ အဖိုးခိုင်းတာလုပ် ဆယ့တ်ဈ နာရီလောကထြမင်းစားပီး ရှာမှောကပျိုင်းထွကခြဲ့တယ် လမ်းမှာ ညဘကအြခွနေေ သိရအောင် မသူဲဇာတို့ အိမဝြငမြေးတော့ ” ဒီညတော့ မရလောကဘြူး အမေ ဘယမြှမသှားဘူးဟ ခုတော့ ဟိုဘကရြှာ သှားတယ်” ‘ဒါဆို အတောပြဲပေါ့ ” “ဘာအတောပြဲလဲ နေ့ဘကတ်ော့ မရဘူး ဆရာ အရှကကြှဲနမယ်ေ ပီးတော့ ကြှနမ် ယောင်ျကြားမယူချင်သ်ေးဘူး” “အံမယ် ကြှနတ်ောလြဲ မယူချင်သ်ေးပါဘူး ငယင်ယလြေး ရှိသေးတာ” ” အေးပါ နင့အြတွကလြဲ ပြောနတောပေါ့ ဘာဖြစ်ဖြစ် ကြာကြာဝါးမဲ့သှာ ဘာစားစား အရိုးကြည့်ရြှောငပြေါ့ ဟုတဘြူးလား” ပြုံးစိစိ ပြောပီး အိမပြေါတ်ကသ်ှားတယ် ကြှနတ်ောလြဲ နောကကြ လိုကတ်ကသ်ှားတော့ သူက “ဘာလိုကလြုပအြုံးမလို့လဲ ” “ဘာမှ မလုပပြါဘူး” လို့ ပြောလိုကပြမေဲ့။

သူ့ အခန်းထဲလဲ ရောကရြော နောကကြခွိုင်းအောကကြသိုင်းဖကပြီး သူ့ဂုတသ်ားလေးကို ဖြဖြနမ်း သှားလေးနဲ့ ကိုကလြို့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆှဲညဈလိုကတ်ော့ “မောငသ်ကရြယ် မလုပပြါနဲ့ဆိုဟာ” “အင်းပါ အဈမရဲ့ ဒါပမေဲ့ ညက သချောမမှငရြလို့ အဈမ အဖုတကြိုတော့ ပြပါဗွာ နို့မို့ဆိုရငတ်ော့ လုပမြှာပဲ ဘာဖြစ်ဖြစ်” “တောတ်ောခြကတ်ဲ့ ကောငလြေး” ဆိုပီး သတ်ေတာပေါြ ထိုငခြှထေောကန်ှဈချောင်းတင် ထမိနကြိုလှနပြီး ဟပြတယ် လှလိုကတ်ဲ့ အဖုတဗြွာ တဈခါမှ မိန်းမတဈယောကဟြာ သချောမမှငဘြူးလို့လား မသိဘူး အမှှေးရိတထြားတာ ပြောငရြှင်း သပရြပပြီး အမည်းစကတ်ဈခုတောငမြရှိဘူး နှုတခြမ်းသားနှစ်ခုက ဖားခုံးညှင်းကြီးလို ဖောင်းကြှပီး အကြဲကြောင်းလေးက စိနတယ်ေ ဗမာမဆိုတော့ နှုတခြမ်းသားကနဲနဲညိုတာပေါ့ အစိလေးကတော့ ယောင်ျကြားတဈယောကကြ စိမပြှနပြေကြညေ့န်လေို့လားမသိ နဲနဲတောင် ထောငပြီးကြီးနသလေိုပဲ အနံ့လေးကလဲ တဈမွိုးပဲဗွာ ငပိရညန်ံ့ ပြော့ပြော့ သင်းနသလေိုပဲ။

ခုထကထြိတောင် အဲဒီအနံ့ကို ရနသလေို ခံစားရတယ် အောကကြကောငကြလဲ မာနပေီ “တောတ်ော့မောငသ်ကရြယ် နောကမြှ သချောကြည့်တ်ော့ အငယကြောငပြှနလြာတော့မယ်” “အဈမရေ ဗိုကဆြာပီဗွို့ ထမင်းစားမယ်” “အေးအေး ခဏလေး ငါထမင်းခူးခဲ့မယ် အောကကြစောင့ြ” ထသှားပီး သူထမင်းခူးနတေုန်း ကြှနတ်ောလြဲ အောကဆြင်းခဲ့လိုကတ်ယ် “ကိုမောငသ်ကကြှီး ရောကန်တောလား အဈမက ဘာတွခေိုင်းနပြနေပြီလဲ” “သူ့အောကစြကြ ကြည့်ပြေးနတောပါကြာ” “ဘာဖြစ်လို့လဲဗွ” “ထဈထဈနလေို့တဲ့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးထငပြါတယ် မကောင်းတဲ့ ခွတွေေ ထိုးထိုးကြည့်လြို့နမှပေါ” “ဟုတမြှာဗွ သူက သူများဆီက အလကားရတာပဲ ငှားငှားကြည့်တ်ာကိုး” “ခွေးလေး ဘာမှမသိဘဲ လွှောကပြှောနပြနေပြီ” ကြှနတ်ော့ကြို မကြစြောင်းထိုးရင်း “အေး သှားပီ မင်းအဈမကို နောကဆြို ကောင်းတဲ့ ဟာပဲထိုးကြည့်ခြိုင်းဟေ့” ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း မှို့ပြနတ်ာနဲ့ ဘာနဲ့ နှစ်ပတလြောကကြှာသှားတယ်။

ရှာပြနရြောကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်း မသူဇာတို့အိမဘြကြ ခွေဦးလှည့တ်ာပေါ့ “မောငသ်ကြ နငပြှနရြောကပြီလား ငါလည်းနင့ကြို မွှောန်တော” “ဘာလို့လဲ အဒေါတ်ို့ မရှိဘူးလား ဒါဆိုရငတ်ော့ ပြတာပဲ” “အေးပါ မနေ့ကပဲ မှို့ ကအမွိုးတွဆေီ အလညသ်ှားတယ် ဆယရြကလြောကကြှာမယတ်ဲ့ အကြီးကောငပြါ ပါသှားတယ်” “ဟာ ပိုကောင်းတာပေါ့ နို့မို့ ညဘကြ သူပြနလြာမှာ ကြောကန်ရအေုံးမယ် ခုတော့ လှတလြှတလြပလြပပြဲ” ” အေး နငည်ကြ ၈ နာရီလောကလြာခဲ့လေ အငယကြောငလြဲ အဲ့အခွိနလြောကဆြို အိပန်ပေါပြီ” ” ဟုတ် ဟုတ်” ဆိုပီး ကြှနတ်ော လြည်း ဘော ဒြါတွဆေီ ထွကခြဲ့တယ် ညနလေောကကြအွိမပြှန် အဖိုးနဲ့အဖြားကို သူငယခြငွြးအိမ် အိပမြယပြှောပြီး ၈ နာရီလောကထြှကခြဲ့တယ် သူတို့အိမရြောကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်း နံရံကိုပုတလြိုကတ်ော့ သူအိမပြေါကြဆင်းလာပြီး ” အမ ကြောင်းထဲသှားမှာလား” ” မသှားတော့ဘူးလေ အဖမှမေရှိတာ ဟိုကောငလြေးလည်းအိပန်ပေီဆိုတော့ အဖေ့တဲထဲ သှားရအောင်” “ကောင်းတာပေါ့ ဒူးမနာတော့ဘူး ဟီးဟီး ” ဒါနဲ့ အိမခြေါင်းရင်းဘကကြ သူ့အဖတေဲထဲ ရောကတ်ော့ “ဟာ မှောငမြဲနတော ဘာမှလည်းမမှငရြဘူး” “ငါ ဖယောင်းတိုငယ်ူခဲ့ပါတယဟြ” ပြောပီး မီးထွန်းလိုကတ်ယ် အထဲမှာတော့ တဈယောကအြိပကြုတငဆြိုပမေဲ့ နှစ်ယောကြ အတူ…….။

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – အမညမြသိ