ဒူးတွခြေောင်
ရေးသားသူ – ?????
ကြှနတ်ောကြ အားရငအြားသလို ရှားဦးဘုန်းကြီးကြောင်းက ခရပငေကြှီးကို ဝန်းရံထားတဲ့ ကြပပြစွလြေးပေါမြှာ သှားပြီးနလေေ့ရှိပါတယ်။ဘုန်းကြီးကြောင်းဆိုတာ နိမ့မြှင့မြရှေး လကခြံပေးနတေဲ့ နရောဆိုတော့ စဏျဍာလ လို့ခေါတ်ဲ့တောင်းစားတဲ့ သူတွေ လာရငလြည်း အဲဒီဘုန်းကြီးကြောင်းမှာ လာရောကတ်ည်းခိုလေ့ရှိတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ကြပပြစွပြေါမြှာနရင်ေ သူတို့က ကြပပြစွန်ားက ဇရပပြေါမြှာနကြပြေီး ခကြပြှုတစြားသောကန်ကြတေယ်။
တဈရကမြှာတော့ ကြှနတ်ောရြယ် သူငယခြငွြးသုံးလေးယောကရြယ် ကြပပြစွပြေါထြိုငန်တေုန်းမှာပဲ
“ညီလေးတို့…ဆေးလိပလြေးမပါဘူးလား”
ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ စဏျဍာလကြီး တဈယောကကြ ဆေးလိပ် လာတောင်းတယ်။
”လာဘသ်ိပ် လိုကတ်ာကြာ”
”မပါဘူး ဗွာ ပါလည်း မတိုကဘြူး”
အသံမွိုးစုံနဲ့အတူ နှာခေါင်းရှုံ့သူကရှုံ့ပြီး ကြှနတ်ော့သ်ူငယခြငွြးတွေ ထထွကသ်ှားကြပါတယ်။ကြှနတ်ောလြည်း သူ့မကြန်ှာကြည့်ပြှီး သနားသှားတာနဲ့
“ဦးလေး…ဆေးလိပ် အရမ်းသောကခြငွန်လေား”
လို့မေးလိုကတ်ော့ ခေါင်းငှိမ့ပြှပါတယ်။
”အဲဒါဆို ခဏစောင့ြ ကြှနတ်ော့မြှာတော့ မပါသေးဘူး ဝယလြာပေးမယ်”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“ပိုကဆြံယူသှားလေ…ဦးတို့ဆိုရင် ဆိုငတ်ှကေ မရောင်းချင်သ်လို နှငထြုတကြှတယ် အဲဒါကြောင့ြ မဝယရြဲလို့ပါ”
လို့ပြောလာတော့
“ရပါတယ် ကြှနတ်ောြ ဝယတ်ိုကပြါ့မယ်”
ပြောပြီး ထွကလြာခဲ့ပါတယ်။ ဈေးဆိုငရြောကတ်ော့ ရှှရေောင် ဒူးယားဘူးလေးတဈဘူး ဝယတ်ော့ ဆိုငကြအဈမကြီးက
”ဟဲ့ကောငလြေး နငသ်ောကမြလို့ဆို မရောင်းဘူးနောြ အိမတ်ိုငလြိုကမြယ်”
လို့ပြောနလေို့
“ဧည့သ်ညကြို တိုကဖြို့ပါ”
လို့ မနည်းပြောပြီး ဝယလြာခဲ့ရပါတယ်။ ဘုန်းကြီးကြောင်း ပြနရြောကတ်ော့ စဏျဍာလကြီးကိုဆေးလိပဘြူးပေးလိုကတ်ာ အငမ်းမရ ဖြင့သ်ောကပြါတော့တယ်။
“ကြေးဇူးပဲကြာ အရမ်းသောကခြငွန်တော”
လို့ပြောတော့ ရပါတယ် ပြောပြီး ကြပပြစွပြေါဆြကလြှဲနခေဲ့တာ သူလည်းဇရပဘြကကြ သူ့အဖောတ်ှဆေီသှားပြီး ဆေးလိပသ်ှားဖြာနခညွေပြါတော့တယ်။
စဏျဍာလအဖြဲမပြနမြချင်ြးပဲ တဈနေ့ကို ဆေးလိပတ်ဈဗူး ကြှနတ်ောပြေးလှူနခေဲ့ပါတယ်။ သူငယခြငွြးတွကေ မင်းမို့လို့ကြာ အဖကလြုပပြှီးပေးနတယေပြှောတော့ ကြှနတ်ောကြ
”သနားလို့ပါကြာ သူတို့မှာ ပိုကဆြံပေးဝယလြည်း ဆိုငကြ မတူသလို မတနသ်လိုနဲ့မို့ပါ”
လို့ပြနပြှောလိုကပြါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ သူတို့အဖြဲ့ပြနသ်ှားပြီး ကြှနတ်ောလြည်း မေ့မေ့ပြောကပြွောကဖြစ်သှားခဲပါတော့တယ်။ တဈရကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်း ကြှနတ်ောကြှပပြစွပြေါမြှာ လှဲအိပန်တေုန်း “ညီလေး” လို့ ခေါသ်ံကြားလိုကပြါတယ်။ မကြလြုံးဖြင့ကြှည့တ်ော့ ကြှနတ်ောဆြေးလိပတ်ိုကန်ကြေ စဏျဍာလကြီး
“ဦးလေး ရောကလြာပြနပြှီလား ဆေးလိပ် သောကခြငွလြို့လား”
လို့ ကြှနတ်ောမြေးတော့ သူက…….
“ဦးလေးတို့ အဖြဲ့က တဈခွားမှို့နယအြထိသှားကြမှာ ငါ့ညီရှိမလားလို့ ဒီကိုခဏဝငကြှည့တ်ာ ဦးလေးက”
“ဘာကိစ်စ ရှိလို့လဲဗြ”
“ဦးလေးပြောတာကို ယုံယုံကြညကြှည့န်ဲ့လုပရြင် ငါ့ညီအတွကြ အကြိုးရှိပါလိမ့မြယ်”
“ဘာကိုလဲ ဦးလေး ကြှနတ်ောြ နားမလညဘြူး”
သူက သူ့ရဲ့လှယအြိတထြောငအြရှညကြှီးထဲကနပြေီး ပစ်စည်းတဈခုနှိုကယ်ူလိုကပြါတယ်။ ရှုံ့အိတလြေးတဈခုပါ ခညွထြားတဲ့ကြိုးကိုဖြညပြှီးတော့ အိတထြဲက ပစ်စည်းလေးကိုထုတလြိုကတ်ော့ နကပြှောငန်တေဲ့ ကလေးပေါကစြအရုပကြလေးတဈရုပ် သူက
“ငါ့ညီဘဝမှာ မိန်းကလေး တဈယောကယ်ောကကြိုစိတထြဲကနေ တပမြကလြာခဲ့ရင် ဒီအရုပလြေးကို လကန်ဲ့ကိုင် ဖြဖြလေးပြတပြှီး အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငမြိအောငသ်ှား ပြီးတော့ အရုပလြေးကို ငါ့သား အဲဒါ မင်းအမပေဲ အဖနေဲ့အမေ အတူနဖေို့ ငါ့သားကြိုးစားပေးလို့ ပြော… အဲဒါဆို အဲဒီမိန်းကလေးက မင်းစိတထြဲကူးနတေဲ့နရောကို ရောကအြောင် လာလိမ့မြယ်”
“ဗွာ…တကယဟြုတလြို့လားဗွ”
“ငါ့ညီကို ဦးလေးပြောခဲ့သလိုပဲ ယုံယုံကြညကြှညသ်ုံးရင် မှနမြှနကြနကြန် အကြိုးရှိလိမ့မြယ် ဒီအလာမှာ ငါ့ညီကို ဒီကြပပြစွမြှာ ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကတ်ှေ့ရင် ကြေးဇူးဆပတ်ဲ့အနနေဲ့ ပေးမယ် မတွေ့ရငမြပေးဘူးဆိုပြီး အဓိဌာနန်ဲ့လာတာပဲ ငါ့ညီကိုတန်းတွေ့တာ ကဲပါကြာ ဦးပြောတာမှတထြား ယုံကြည့်ရြင် အကြိုးပြုလိမ့မြယ်”
ပြောပြီး ကြှနတ်ော့လြကထြဲအိတလြေးလိုကထြည့ပြေးပြီး သူထွကသ်ှားပါတယ်။ ခွလှမြေး လေးငါးလှမ်းအရောကြ ပြနလြှည့ပြှီးတော့
“ငါ့ညီ… သူ့ကို နို့ဆီပဲဖြစ်ဖြစ် နှားနို့ပဲဖြစ်ဖြစ် နေ့တိုင်း ခွကသ်ေးသေးလေးနဲ့ သူ့ဘေးခပြေး”
ပြောပြီးဆကထြှကသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောြ ရှုံ့အိတလြေးကိုငပြှီး ငေးကနွန်ခေဲ့ပါတော့တယ်။ အိမရြောကတ်ော့ အရုပကြလေးကို မမတေေို့စားခဲ့တဲ့ စတုမဓူ ပုလင်းခွံလေးထဲထည့ထြားလိုကပြါတယ်။ယုံသလိုမယုံသလိုပမယေ့ြ ဟိုဦးလေးကြီးမှာသှားသလို သူ့ကိုကြှေးဖို့ရာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငအြိမဆြိုငကြ နို့ဆီတဈဗူးသှားဝယလြိုကပြါတယ်။
ဆိုငရြောကတ်ော့ “နို့ဆီ တဈဗူးပေးပါ” လို့ပြောလိုကတ်ယ်။ အရုပကြလေး လကထြဲရောကပြှီးမှသတိထားမိတာ အဲဒီအိမဆြိုငကြ ညီအဈမသုံးယောကြ အပျိုကြီးတွေ ပိုငကြှတာလေ။ အကြီးဆုံးက သုံးဆယလြောကြ ကနွတ်ဲ့ နှစ်ယောကကြတော့ နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောကြ ကြာမယထြငတ်ာပဲ။
အကြီးဆုံးရဲ့ပုံစံက ခပပြိနပြိန် သှယသ်ှယန်ဲ့အရပမြှင့ပြှီး အသားဖြူဖြူ ဆံပငရြှညကြို ဘီးစပတအြမှဲပတထြားတယ်။ မကြန်ှာကတော့ ချောတယပြှောရမှာပဲဗွ။
အလတမြကကတွော့ ခါးနည်းနည်းတုတတ်ယ် ခပပြှည့ပြှည့ပြေါ့ဗွာ အသားကတော့နည်းနည်းညိုတယ် ကစွဆြံမှည်းအမြဲကစွထြားလေးရှိပြီး စွဲမကစြရာကောင်းတာက သူ့ဖငန်ဲ့နို့ကြီးတွကအေယန်တောပဲ။
အငယဆြုံး တဈယောကကြတော့ ကြောင်းပြီးထားကာစ အကြီးနှစ်ယောကကြ အလိုလိုကထြားတယ် ပုံစံက ခတ်ဆေနဆြနန်ဲ့။ ဆံပငကြွောလယလြောကကြို အမြဲဖြောင့ထြားပြီး စကပပြါးပါးလေးတွေ အသားပြော့ပြော့တွေ အမြဲဝတတ်ယ် ဖြူဖြူဖြေးဖြေးနဲ့ ခစွစြရာလေးပါပဲ။ သူ့ပုံစံက ဘယသ်ူ့မှသိပဂြရုမစိုကတ်ဲ့ ထီမထငပြုံစံနဲ့နတောဆိုတော့ သိပမြကပရြဲကြဘူး။ (သူတို့ရှင်းပြနတောနဲ့ပဲ နို့ဆီဗူးဝယတ်ာ လမ်းကြောင်းလှဲတော့မယ်။)
ဆိုငထြိုငန်တောက အလတမြဗွ နို့ဆီဗူးလှမ်းပေးရင်းနဲ့ သူရဲ့အင်ျကြီက နည်းနည်းဟိုကတ်ော့ အသားညိုပမယေ့ြ နို့အုံဖြေးဖြေးကြီးအရင်းပိုင်းကို မှငလြိုကရြတာ တံတွမှေိုခွ ပိုကဆြံရှင်းပြီး အမှနပြှနလြာခဲ့ရပါတယ်။
အိမပြှနရြောကတ်ော့ အရုပကြလေးထည့တ်ဲ့ ပုလင်းထဲကို နို့ဆီဗူးထဲက နို့ဆီကို အခွိုရညပြုလင်းဖုံးလေးနဲ့ထည့ပြှီး ပုလင်းဖုံးပြနပြိတထြားလိုကပြါတယ်။အိပရြာထဲလှဲရင်း ဈေးဆိုငကြအလတမြရဲ့ နို့အုံကြီးစိတထြဲမှငလြာတာနဲ့ လကန်ဲ့ဖြဖြေောကပြှီး အိပပြဈလိုကပြါတယ်။ မနကအြိပရြာနိုးလာတော့ မကြန်ှာမသဈသေးခင် အရုပလြေးကိုအမှတရြပြီးပုလင်းထဲ လှမ်းကြည့်လြိုကပြါတယ်။
ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးတွေ ပြူးကယွသ်ှားမိခဲ့ရတယ်။ မအိပခြငကြထည့ထြားတဲ့နို့ဆီတွေ တဈစကမြှမကနွတ်ော့ဘူးလေ။ ပုရှကဆြိတဝြငပြှီးစားအောငလြည်း ပုလင်းက အလုံပိတထြားသလို ဘေးမှာပုရှတဆြိတအြစအနတောင် မမှငရြဘူး။ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှာ ယုံကြညစြိတ် စပြီးဖြစ်ပေါလြာတာနဲ့ နို့ဆီကို အခွိုရညပြုလင်းဖုံးလေးထဲ ပြနထြည့ပြှီး ပြနပြိတထြားခဲ့ပါတော့တယ်။
မိတဆြကပြေးဖို့ကနွန်တော ဈေးဆိုငကြ အကြီးဆုံးမက တငတ်ငမြာ အလတမြက ခငခြငမြာ အငယဆြုံးက ယဉယ်ဉမြာတဲ့ ခငဗြွားတို့ရဲ့ဇာတကြောငကြှီး ကြှနတ်ော့န်ာမညကြတော့ “ကြောစြှာ”……။
မနကပျိုင်းကို အရုပလြေးအိပရြာဘေးမှာပဲ ထားခဲ့ပြီးတော့ လကဖြကရြညသ်ောကြ ဘာညာထွကန်ခေဲ့ပြီး ပြနလြာတော့ ကြည့်လြိုကတ်ာ နို့ဆီတွမရှေိတော့ပြနဘြူး အဲဒါနဲ့ပဲ လကတ်ှေ့ အသုံးခကြှည့ဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကပြါတယ်။
ညနပေိုင်းရောကတ်ော့ ဈေးဆိုငကြ အလတမြရဲ့ နို့အုံကြီးတွေ ဖငကြှီးတွကြညေ့ပြှီး စိတဝြငစြားနမေိတာနဲ့ တွေ့ရငတ်ော့ စမ်းကြည့်မြယဆြိုပြီး အရုပကြလေးကို လကန်ဲ့ဆုပကြိုငရြင်း သှားလိုကပြါတယ်။ကံဆိုးချင်တ်ော့ အကြီးဆုံး မတငတ်ငမြာက ဈေးဆိုကထြိုငန်တယ်ေ။ သူက “ဘာယူမလဲ” မေးတော့ ကြံရာမရ သှားတိုကတ်ံတဈချောင်း ဆိုပြီး ပြောလိုကတ်ာ သှားတိုကတ်ံကို ကောငတ်ာထဲက ထယူနတေုန်း မထူးပါဘူး စမ်းကြည့်မြယ် အရငရြှုံးတာမှတလြို့ ဆိုပြီးတွေးရင်း အရုပလြေးကို ပါးစပန်ားကပရြင်း ”သားလေး အဲဒါမင်းအမပေဲ အဖနေဲ့ မင်းအမေ အတူအိပဖြို့ ဒီည အိမရြှေ့က အဖစေောင့န်မယ်ေ မင့အြမထွကေဖြို့ လုပပြေးအုံး” ဆိုပြီး တိုးတိုးပြောလိုကပြါတယ်။
မတငတ်ငမြာဆီက သှားတိုကတ်ံယူ ပိုကဆြံပေးပြီးပြနထြှကလြာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့တဈနေ့လုံး နမထေိထိုငမြရနဲ့ ညပဲရောကခြငွန်မေိတယဗြွာ။ အခွိနတ်ှကလေည်း ကုနတ်ာနှေးနသလေိုပါပဲ။ ညနပေိုင်းရောကတ်ော့ ရမေိုးခွိုး အဝတအြစားလဲ ထမင်းစားပြီး ကြိုတငပြှငဆြငန်မေိတယ်။ အပျိုကြီး မတငတ်ငမြာများ တကယလြာခဲ့ရငဆြိုတဲ့ အတွေးနဲ့လုပရြကိုငရြမယ့ြ အရာတွကေို plan ခနွမေိတယ် စိတကြူးနဲ့။
ညရှဈနာရီလောကရြောကတ်ော့ သူတို့ဆိုငလြေးသိမ်းပြီး အားလုံးအိမထြဲ ဝငသ်ှားကြတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အိမရြှေ့ကခုံလေးပေါထြိုငရြင်း သူတို့ အိမတ်ံခါးဘကမြွှောပြှီး စောင့ကြှည့န်လေိုကပြါတယ်။
ညကိုးနာရီလောကအြရောကမြှာ မမကေေ “မအိပသ်ေးဘူးလား” လို့လှမ်းမေးတော့ “အိပမြရသေးဘူး မမေေ” လို့ လှမ်းဖြလေိုကပြှီး ဆကထြိုငန်ပေါတယ်။
တဈရှာလုံးလုံး လူခွတေိတပြှီး ငှိမသ်ကသ်ှားတဲ့ ညဆယန်ာရီ ကြောကြွောလြောကမြှာတော့ မတငတ်ငမြာတို့ အိမတ်ံခါး ပြင့လြာပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မယောငမြလညန်ဲ့ အိမထြဲကနေ လမ်းပေါထြှကကြှည့တ်ော့ ကြှနတ်ောရြှိရာကို တန်းပြီးလာနတေဲ့ မတငတ်ငမြာကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ကြှနတ်ော့န်ားအရောကြ မကြလြုံးတွကငေေးပြီး ကြှနတ်ော့ကြို ကြည့်န်တောနဲ့ ခပတ်ညတ်ညပြဲ သူ့လကကြို ဆှဲကိုငတ်ော့ သူဘာမှမပြောဘူး အဲဒါနဲ့ပဲ လကကြိုဆှဲပြီး နှားတင်းကုပအြပေါကြ နှားစာထားတဲ့ တဲလေးထဲ ခေါသ်ှားခဲ့ပါတော့တယ်။
နှားစာထားတဲ့ တဲလေးက တဈခွမ်းမှာ ကောကရြိုးတွေ အပြည့ထြည့ထြားပြီး နောကတ်ဈခွမ်းက ပဲပေါခြွိန် ပဲမှောတ်ှထေားဖို့ နှစ်ပိုင်းခွဲထားပါတယ်။ ပဲပေါခြွိနမြဟုတတ်ော့ ပဲမှောထြားတဲ့ဘကကြို ဖြာလေးခင်းပြီး ခေါငအြုံးလေးနဲ့ ကြှနတ်ောပြငွြးရင်းသှားနနကြေနေရောလေး။ တဲလေးပေါရြောကတ်ော့ မတငတ်ငမြာကို ဖြာလေးပေါထြိုငခြိုင်းလိုကပြါတယ်။ သူစကားတဈခွန်းမှ မပြောဘူး။ ဒါပမယေ့ြ ကြှနတ်ောပြှောတဲ့အတိုင်းလုပတ်ယ် ဘာမဆိုပဲ ကြှနတ်ောလြည်း ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့
”အဈမအဝတတ်ှေ အားလုံးခွှတလြိုကန်ောြ”
လို့ပြောလိုကတ်ာ အပါးပါး…အပျိုကြီးတကယပြဲ သူ့အဝတတ်ှေ ခွှတပြဈလိုကတ်ယ်။ ပိနန်တေော့ သူ့ရဲ့ သေးကငွတ်ဲ့ခါးလေးနဲ့မို့ အပျိုကြီးရဲ့ ဖငသ်ားတွကေ ရှိသင့သ်လောကတ်ော့ ရှိနတောပါပဲ။ နို့တွကေ နည်းနည်းတွဲသယောင် ရှိပမယေ့ြ သိပမြကြီးဘူးဗွ။ အသားဖြူတဲ့ သူဆိုတော့ ညဘကတ်ောငမြှ ဖြေးဖြူနတောပဲ။ နို့တွကေ ပေါငခြှကြားမှာတော့ အမှှေးမည်းမည်းတွေ ဖုံးအုပထြားတဲ့ စောကဖြုတကြှီး လူကသာ ပိနတ်ာဗွ စောကဖြုတကြတော့ မသေးဘူး။
ကြှနတ်ောလြည်း သူ့စောကဖြုတကြှီး လကန်ဲ့ကိုငကြှည့ပြါတယ် သူမငှင်းပါဘူး။ အမှှေးတွကကြေမ်းပမယေ့ြ စောကဖြုတသ်ားတွကေ နူးညံ့တယဗြွ။နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကိုပကလြကလြှနခြိုင်းပြီး သူ့အပေါမြှောကပြှီး နို့တွစေို့ပါတော့တယ်။ နို့တွကေို ဘယည်ာပြောင်းပြီး အားရပါးရစို့ပေးနတေော့ မတငတ်ငမြာရဲ့နှုတဖြွားက တဟင်းဟင်းနဲ့ ငှကဖြွားတကသ်လို ညည်းနပေါတယ်။ လကကြလည်း အမှှေးကြမ်းတွေ ဖုံးအုပန်တေဲ့ အဖုတကြှီးကိုပြတသ်ပရြင်းနဲ့ အကြဲကြောင်းထဲ လကခြလယန်ဲ့ ပြတပြေးနလေိုကပြါတယ်။
ဖတထြားသမွှ မှတသ်ားသမွှ နည်းလမ်းစုံနဲ့ ကလိနတော အပျိုကြီးစောကဖြုတကြ အရညတ်ှေ စိမ့လြာပါတော့တယ်။ လီးကလည်း အရမ်းတောငန်ပြေီမို့ လိုးဖို့ပြငဆြငပြှီး
“အဈမ လုပတ်ော့မယန်ောြ”
လို့ပြောတော့ သူကပါးစပကြ ပြနမြဖြပေဲ ခေါင်းငှိမ့ပြှပါတယ်။ ပကလြကအြနအထေားနဲ့ပဲ မတငတ်ငမြာရဲ့ ခေါင်းအောကကြ ခေါင်းအုံးကို ခါးအောကပြှောင်းပြီး ခုလိုကတ်ော့ လီးနဲ့တန်းတူအဖုတပြှီးကစိုရှှဲဖောင်းကြှပြီး ကြိုဆိုနတေော့တာပါပဲ။ လီးကို တေ့ပြီး တဈရဈခွင်း သှင်းလိုကတ်ော့ စီးစီးလေးပဲ အဖုတထြဲ ဝငသ်ှားပါတယ်။ အပျိုကြီးမကြန်ှာအနည်းငယ် မဲ့သှားသလိုပါပဲ။ အဲဒီနောကြ ဖြည်းဖြည်းမှနမြှနန်ဲ့ လိုးခွင်းလုပင်န်းကိုစတငပြါတော့တယ်။
ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့ထပတ်ူ မတငတ်ငမြာကလည်း ကော့ကော့ပေးနလရေေဲ့။ စီးပိုငန်တေဲ့ခတ်ဟေောင်းအဖုတကြှီးရဲ့ အရသာကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း အရှိနမြှှင့ပြှီး ဆောင့လြိုကပြါတယ်။ နှားစာတဲကြမ်းခင်းက တကြှိကြှိမှညသ်ံအနည်းငယန်ဲ့အတူ လီးအဝငအြထွကြ ဖြတ် ဖြတအြသံနဲ့ ဆီးခုံခွင်းရိုကသ်ံ တဈဖတဖြတကြ ကြှနတ်ောန်ဲ့ မတငတ်ငမြာရဲ့ ကာမဇာတအြတွကြ နောကခြံတေးဂီတပါပဲ။ သူ့ရဲ့တအီးအီးညည်းသံကလည်း ကာမရဲ့ရသကို ပိုမိုပြီး မှှင့တ်ငပြေးနသလေိုနဲ့……….
“ကြိ….ကြှိ…ကြှိ……ကြှိ”
“ဖတ်…ဖလှတ်….ဖတ်….ဖလှတ်”
“အီး….အီး…..အီး…..အီး…”
တဲလေးပေါကြ မှိုငဆြိုငလြှတဲ့ လိုးပြဲရဲ့အသံလေးတွေ။
“အဈမ အပေါကြ လုပပြါလားဟင်……”
ကြှနတ်ောပြှောကြည့်လြိုကတ်ော့ သူကထုံးစံအတိုင်းခေါင်းညိတပြှပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အရညတ်ှစေိုပြီး ပြောငလြကန်တေဲ့လီးကြီးကို ပြနထြုတလြိုကတ်ော့ မတငတ်ငမြာက လှနရောက ထလာပါတယ်။ ခေါင်းအုံးကို ခေါင်းအောကန်ရောပြနပြှောင်းပြီး ကြှနတ်ောြ ပကလြကလြှနန်ပေေးလိုကတ်ော့ မတငတ်ငမြာက ခွပြီးထိုငလြိုကပြါတယ်။
ကြှနတ်ော့ရြဲ့လီးကို လကန်ဲ့တဈခကြန်ှဈခကြပြှတလြိုကပြှီး သူ့စောကဖြုတန်ဲ့ တေ့လိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ဖြေးဖြေးချင်ြး အဆုံးထိ ထိုငခြလွိုကတ်ာ တဈပြောကန်ှဈပြောကြ လရောငအြောကမြှာ အပျိုကြီးမကြန်ှာတဈခကြြ မဲ့သှားပါတယ်။ ပြီးတော့ ကြမ်းခင်းပေါလြကထြောကပြှီး အပေါကြနဆေောင့ပြါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အောကကြနအလေိုကသ်င့လြေး ပင့ပြေးလိုကပြါတယ်။
အခွိနကြှာလာတာနဲ့အမွှ မတငတ်ငမြာလည်း အရှိနမြှှင့ပြှီး ဆောင့လြာခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့သေးသှယတ်ဲ့ ခန်တာကိုယန်ဲ့ သှကသ်ှကလြကလြကြ လှုပရြှားပေးနတော အောကကြနဇေိမတ်ှေ့နခေဲ့ပါတယ်။ မကြာခငမြှာပဲ ကြှနတ်ော့ရြဲ့လီးထိပကြ ကဉွလြာပြီးပြီးချင်လြာခဲ့သလိုပဲ မတငတ်ငများရဲ့နှုတဖြွားက အမွိုးအမညမြသိတဲ့ ညည်းသံတွနေဲ့အတူ ခပမြှနမြှနပြဲဆောင့န်ပေါတယ်။
“အား……အား……အဈမ ကြှနတ်ောြ ပြီးတော့မယ်”
သူကဘာမှပြနမြပြောပါဘူး ဆောင့စြရာရှိတာဆကဆြောင့န်ရင်ေးနဲ့ လေးငါးဆယခြကြအြရောကမြှာ အပျိုကြီးမတငတ်ငမြာရဲ့စောကခြေါင်းထဲ ကြှနတ်ော့ရြဲ့သုတရြညတ်ှပန်ေးထည့လြိုကပြါတယ်။ သူလည်းဆောင့ရြင်းနဲ့တွန့တ်ှနလြာပြီး လေးငါးခကြထြပဆြောင့ပြှီးတော့ ကြှနတ်ော့ပြေါမြှောကကြသွှားပါတယ်။ လီးနဲ့စောကဖြုတတ်တရြကအြနအထေားမှာပဲ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ဆီးခုံက လီးမှှေးတွကြေားမှာ သူ့စောကဖြုတကြ ကလွာတဲ့ အရညတ်ှကေ စီးကပကြပန်ဲ့ ဖြစ်နခေဲ့ပါတယ်။
ခဏနတေော့ ပြော့နတေဲ့လီးကို သူက ကြှပြီးနှုတလြိုကတ်ာ ဖလှတ် ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ နောကထြပအြရညတ်ှေ ထပကြလွာခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့သူလည်း ကြှနတ်ော့ဘြေး လှဲခလွိုကပြါတော့တယ်။ အဲလိုနဲ့ လုပလြိုကန်ားလိုကန်ဲ့ပဲ မတငတ်ငမြာနဲ့ကြှနတ်ောဟြာ ပုံစံမွိုးစုံနဲ့ တဈပေါငကြွောရြော လေးဘကထြောကရြော ဘေးတဈစောင်းရော လေးခွီလောကဆြှဲလိုကတ်ာ ရှားဦးကြောင်းက အုံးမောင်းခေါကသ်ံကြားတော့ မနကလြေးနာရီထိုးပြီဆိုတာသိလိုကပြှီး သူပြနအြောင် ဘယလြိုလုပရြမလဲတွေးမိပြီးထိတလြန့သ်ှားပါတယ်။
ဒီအတိုင်းသာ မိုးလင်းသှားရင် အပျိုကြီးကိုယူရတော့မှာလေ။ အရုပပြေးခဲ့တဲ့ ဦးလေးက ခေါန်ည်းပဲပြောသှားတာ ပြနလြှှတဖြို့မပြောခဲ့ဘူး။ နောကဆြုံးတော့ကြံရာမရပဲ အရုပလြေးပါးစပန်ားကပပြှီး
“သားလေး မင်းအမကေို ပြနခြိုင်းလိုကတ်ော့”
လို့ တိုးတိုးပြောလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောြ ကံကောင်းသှားသလို အရမ်းပြောသ်ှားခဲ့တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ မတငတ်ငမြာက သူ့အဝတအြစားတွသေူ့ဖာသာပြနဝြတန်လေို့ပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ဖာသာပဲ တဲပေါကြနဆင်ေးပြီးပြနသ်ှားခဲ့တယ်။
အံ့ဩစရာကောင်းတာက သူစိမ်းခညွြးပဲဆို အမြဲဟောငတ်တတ်ဲ့ ကြှနတ်ော့အြိမကြခွေး အောငမြောင်းက မတငတ်ငမြာ သူ့နားကဖြတသ်ှားတာကို ခေါင်းလေးတောင် ထောငမြကြည့်ဘြူးဗွာ…….. မနကပျိုင်း ကြှနတ်ောြ ကိုးနာရီကြောမြှအိပရြာနိုးတယဗြွ။ မကြန်ှာသဈရင်းတဈခါတည်း ရပေါခွိုးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ မမေေ ကြောထြားတဲ့ထမင်းကြောကြိုစားပြီး ဈေးဆိုငဘြကြ မတငတ်ငမြာရဲ့အခွအနေကြညေ့ဖြို့ ထွကလြာခဲ့တယ်။
တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုငပြဲ သူဆိုငထြိုငန်တောနဲ့ညားတော့ ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့အကြောင်းရှာပြီး ဘောလပြငန်တ်ဈချောင်းဝယလြိုကပြါတယ်။ ပိုကဆြံပေးတော့သူက “မပေးနဲ့ရတယ်” လို့ ပြောလာပါတယ်။ ဆကပြှီးတော့ “ညက အတောဆြိုးတာပဲ မင်းက”လို့ပြောပြီး ငှကပြွောသီး ဖီးကြမ်းသုံးလုံးပေးလာပါတယ်။
”အားရှိအောငစြား အိပရြေးပကြြ အားကုနထြားတာ” တဲ့……….. ကြည့်ရြတာ ကြှနတ်ော့ကြို အတောကြှှသှေားသလိုပါပဲ ဖြစ်ပကြခြဲ့တာတွကေိုလည်း မသိစိတလြို့ကြှနတ်ောထြငခြဲ့ပမယေ့ြ သူမှတမြိနခေဲ့တယ်။
ဒီညတော့ ကြိတခြိုကန်တေဲ့ အလတမ် မခငခြငမြာကိုကြံမယလြို့ စိတကြူးနမေိပါတယ်။ ညအာရုံထဲမှာ သူ့ရဲ့နို့အုံကြီးကြီး ဖငလြုံးလုံးကြီးပဲမှငန်မေိခဲ့တာလေ ခခွငွစြိတကြမနည်းပြင်းထနန်ခေဲ့တာ။ ညနပေိုင်းရောကတ်ော့ အရုပလြေးကိုကိုငပြှီး အဲဒီဆိုငဘြကထြှကလြာခဲ့ပါတယ်။ ဆိုငရြှေ့ရောကမြှကြည့်လြိုကတ်ာ အငယဆြုံးမ ယဉယ်ဉမြာ ဆိုငထြိုငန်တောဗွ စာအုပတ်ဈအုပဖြတန်တော ဈေးဝယသ်ူရောကတ်ာတောငမြသိဘူး။
အဲဒါနဲ့ပဲ “အဟမ်း” လို့ ချောင်းဟန့ပြှီး အသံပေးလိုကတ်ော့ မော့တောငမြကြည့်ပြဲ “ဘာယူမလဲ” တဲ့မေးလာပါတယ။ ကြှနတ်ောလြည်း စိတထြဲပေါတ်ာ ဘလိတဓြား တဈကတလြို့ ပြောလိုကတ်ော့ သူက “စာဖတရြတာ အာရုံနောကလြိုကတ်ာ တဈရာဖိုး နှစ်ရာဖိုးနဲ့” လို့ တိုးတိုးပြောရင်း ဘလိတဓြားကတထြယူပေးပါတယ်။
ကြှနတ်ောကြ နှစ်ရာတနတ်ဈရှကပြေးတော့ မကြည့်ပြဲယူပြီး ဈေးဖိုးထည့တ်ဲ့သတ်ေတာထဲထည့ထြားလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ စာပဲဆကဖြတန်ပြနေတ်ော့တာ။ ကြှနတ်ောလြည်းအစက အလတမြတွေ့မှကြံမယစြိတကြူးလာခဲ့တာ မတူသလိုမတနသ်လို မပြောချင်သ်လိုလုပန်တော အမှငကြပလြာတာနဲ့အရုပလြေး ပါးစပန်ားကပပြှီး ”သားလေး အဲဒါမင်းအမပေဲ အဖနေဲ့အမေ အတူအိပရြဖို့ လုပစြမ်းအုံး” လို့ပြောပြီး ပြနထြှကလြာခဲ့ပါတော့တယ်။
ညပိုင်းရောကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ မမတေေို့အိပတ်ဲ့အခွိနစြောင့န်ခေဲ့တယ်။ လူခွတေိတခြွိနအြရောကမြှာ အိမရြှေ့ကနထွကေစြောင့န်လေိုကတ်ာ သိပမြကြာခငမြှာပဲ ယဉယ်ဉမြာ ထွကလြာတာမှငရြတယ်။ လကကြိုဆှဲပြီးတော့ အခစွဗြိမျမာန် နှားစာတဲလေးဆီခေါလြာခဲ့တယ်။ သူရဲ့လုပပြုံတွေ အခွိုးတွေ နေ့ခင်းတုန်းကမကြနပေန်တောဆိုတော့ ရောကရြောကခြငွြးပဲ အမှငကြပကြပန်ဲ့
“အဝတအြစားတွေ ခွှတစြမ်း” လို့ပြောလိုကတ်ော့ စကားပြနမြပြောပဲ သူ့အဝတတ်ှေ တဈခုချင်ြးစီစခွှတပြါတော့တယ်။ နောကဆြုံး ဘာမှမကနွပြဲ ဗလာဖြစ်သှားတော့မှ ကြည့်လြိုကတ်ာ သူ့နို့အုံဖြေးဖြေးလေးတွမှော နို့သီးခေါင်းကသေးသေးလေးတွဗွေ စောကဖြုတကြပြှနတ်ော့လည်း မတငတ်ငမြှာလို အမှှေးတွထေူမနပေဲ အမှှေးနုနုလေးတွေ နည်းနည်းပဲရှိနတော။
စိတထြဲ သိပမြကြညတ်ဲ့သူဆိုတော့ “လီးစုပပြေးစမ်း“ လို့ အမိန့ဆြနဆြနပြဲခိုင်းလိုကပြါတယ်။ သူကဘာမှမပြောပဲ ထိုငခြလွိုကပြှီး ကြှနတ်ောကြပကလြကလြှနပြေးတော့ လီးကို တပြှတပြှှတန်ဲ့စုပပြေးရှာပါတယ်။လုပစြမရှိတဲ့သူဆိုတော့ စုပဆြို စုပရြုံပဲ သချောမလုပတ်တဘြူး အဲဒါနဲ့ ”ဒဈလေးလည်း လွှာနဲယကြ ဂွေးအုတွရေောလိုပြီး ယကစြုပပြှီး သချောလုပ်” လို့ပြောလိုကတ်ော့လည်း ပြောတဲ့အတိုင်း လုပပြေးပါတယ်။
ကြှနတ်ော့လြည်း သူ့နို့ လုံးကစွကြစွလြေးကိုလှမ်းကိုငပြှီး ဆုပန်ယပြေးနလေိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ “ဂွေးအုတွနေဲ့လကန်ဲ့ပြတပြှီး လီးကိုပါးစပန်ဲ့စုပပြေး” လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူကလုပပြေးပါတယ်။ စိတထြဲမှ ခုမှ အရမ်းကို ခံလို့ကောင်းပြီးဖီလ်းရှိနပေါတယ်။
”ပြှတ်….ပြှတ်” ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ…. “လုပ်…လုပ်…သချောလေးစုပပြေး ကောင်းလာပြီ” လို့ပါးစပကြထုတပြှောလိုကတ်ော့ သူလည်း တတသ်မွှမှတသ်မွှနဲ့ သချောစုပပြေးနလေိုကတ်ာ သူ့အာငှေ့နှေးနှေးလေးထဲမှာ လီးကအရမ်းတင်းမှာလာပြီး ပြီးချင်သ်လို ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
အစကတော့ ပြီးရင် ပါးစပကြနထေုတခြိုင်းမလို့ပဲ ဒါပမယေ့ြ သူ့ပုံစံကိုစိတထြဲမကြညလြကစြရှိနတောမို့ စုတပြေးထားရင်းနဲ့ ”ပြှတ်……ပြှတ်….. ပြှတ်…. ပြှတ်” ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့အရှိနမြှှင့ပြှီး သှကသ်ှကလြေးစုပပြေးမှုနဲ့အတူ “အား….အား…..ပြီးတော့မယ်…..ပြီးတော့မယ်” လို့ကြှနတ်ော့ပြါးစပကြ ညည်းရင်းနဲ့ ခဏနတေော့ သူ့ပါးစပထြဲကို ကြှနတ်ော့သ်ုတရြညတ်ှပန်ေးပြီးထည်းလိုကပြါတော့တယ်။
”ငါ့သုတရြညတ်ှေ မှိုခလွိုကြ ယဉယ်ဉမြာ” လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူမှို့ခပြါတယ် အနည်းငယ် သူ ပျို့ချင်သ်လိုဖြစ်ပမယေ့ရြအောင် မှိုခလွိုကပြါတယ်။
”ငါ့လီးကိုပြနတ်ောငလြာအောငဆြှပေး ဒီခါလုပတ်ော့မယ်” လို့ခပကြှမ်းကြမ်းလေးပြောလိုကတ်ော့ သူလည်းတတသ်လောကမြှတသ်လောကြ လကလြေးနဲ့ဆှပေးပါတော့တယ်။ ခုမှသုတလြှှတထြားတာဆိုတော့ ပြော့နသေေးတာပါပဲ ညဈချင်တ်ာနဲ့ပဲ ”ပါးစပန်ဲ့ထပလြုပရြငမြှနတ်ယ်” လို့ ပြောလိုကတ်ော့ ယဉယ်ဉမြာလည်း လီးကို ပြနစြုပပြေးပါတော့တယ်။
ဒီခါတော့သူလည်း နည်းနည်းတတလြာပြီဆိုတော့ လီးစုပပြေးတာပိုပြီးအရသာရှိလာပါတယ် သငပြေးစရာမလိုတော့ဘူး။ သူ့ရဲ့တတလြှယမြှုကြောင့မြကြာခငမြှာပဲ မောငမြင်းကြီးသား ခေါင်းပြနထြောငလြာပြနပြါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့စောကဖြုတဖြှေးဖြေးလေးကို အာသီသဖြစ်နပြေီဆိုတော့ လီးပြနတ်ောငလြာတာနဲ့ လုပဖြို့ပြငလြိုကပြါတော့တယ်။
”ငါ့လီးကို အပေါကြနပြေီး နငစြောကဖြုတထြဲထည့တ်ော့” လို့ပြောလိုကပြါတယ်။
ဆိုငမြှာပြုခဲ့တဲ့အပြုမူပြနတ်ှပြေီး ယဉယ်ဉမြာကို ရင့ရြင့သ်ီးသီးပဲ ပြောဆို ဆကဆြံနလေိုကပြါတယ်။ သူကဘာမှပြမပြောပဲ ကြှနတ်ော့ပြေါတ်ကခြှလိုကပြါတယ် ပြီးတော့ မာနပြေီဖြစ်တဲ့ကြှနတ်ော့လြီးကိုကိုငပြှီး သူ့စောကဖြုတအြဝလေးကိုတေ့လိုကပြါတယ်။အသာဖိခလွိုကတ်ော့ လကတ်ဈဆဈလောကဝြငရြုံရှိသေးသူ့မကြန်ှာရှုံ့မဲ့နတောကိုဝိုးတဝါးမှငန်ရပေါတယ်။
”ဆကပြှီးသှင်းလေ” လို့ အမိန့သ်ံဆနဆြနပြှောလိုကတ်ော့သူ ထပပြှီးဖိခလွိုကပြှနပြါတယ်။ လီးတဈဝကဝြန်းကငွအြရောကမြှာ စောကဖြုတထြဲကတားဆီးထားတဲ့အရာ ကြှနတ်ောသ်ိလိုကပြါပြီ။ ယဉယ်ဉမြာ ဟာ ပါကငလြေးပဲဆိုတာ။
သူ့လည်းရပန်ပေါတယ် ကြှနတ်ောကြ “အဲဒီလောကပြဲ အသှင်းအထုတလြုပန်ေ” လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူက တဈဝကလြောကပြဲ ညှောင့န်ပေါတယ်။တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ့စောကဖြုတထြဲက အရညလြေးတွနေဲ့ လီးအဝငအြထွကကြောင်းလာပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ပဲ ကြှနတ်ောလြည်း သူဖငကြှှပြီး ပြနအြဆောင့မြှာ ကြှနတ်ော့ဖြငကြို ဆတကြနဲမှှောကပြှီးဆောင့ပြဈလိုကတ်ာ ထုတခြနဲ စိတထြဲဖြစ်သှားပြီး သူ့နှုတဖြွားက “အ” ခနဲအသံထွကလြာပါတယ်။
ဆီးခုံချင်ြးက ထိကပသ်ှားပြီးတော့ သူ့ရဲ့မကြဝြန်းထောင့မြှာ မကြရြညစြလေးစီးကလွာတာကို လကခြနဲမှငလြိုကရြပါတယ်။
”ဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှနမြှနလြေးဆောင့တ်ော့” လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူက စိတည်ှို့ခံရသူလို ကြှနတ်ောပြှောတဲ့အတိုင်းပဲ ဆောင့န်ပေါတော့တယ်။ အံကြတထြားတဲ့သူ့သှားချင်ြးပြတတ်ိုကသ်ံကို အာရုံထဲကနကြေားသိလိုကပြါတယ်။ အပျိုစငမြလေးရဲ့အဖုတကြ ကြပတ်ည်းစွာနဲ့ပဲ လီးကိုဆှဲညှဈထားပြီး အသှင်းအထုတလြုပန်လရေေဲ့။ အခကြန်ှဈဆယသ်ုံးဆယဆြောင့ပြှီးတော့ သူလည်း နသောလာပါတော့တယ် အံကြိတသ်ံအစား ကာမရသခံစားနတေဲ့အသံကိုကြားလာခဲ့ရတယ်။
ပထမဆုံးသော လီးနဲ့ထိတွမှေုမှာတင် သူ့ကိုအရသာတဈခုပေးစွမ်းနပေါတယ်။ အသားဖြူတော့ အရညထြှကတ်ာများပြီး လီးအဝငအြထွကြ အဆငပြှနတေေော့ မသိမသာနဲ့ပဲ သူ့ဆောင့ခြကြလြေးတွစေိပလြာခဲ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အလိုကသ်င့အြောကကြနဖငေမြှှောကပြေးရင်းနဲ့စောကဖြုတန်ံရံအတွင်းသားလေးတွနေဲ့ လီးရဲ့ပြတတ်ိုကတ်ဲ့အရသာကို သာယာနမေိခဲ့ပါတော့တယ်။ မကြာခငမြှာပဲ ကြှနတ်ောခြရီးဆုံးပန်းတိုငန်ီးကပလြာတာကို စိတကြအလိုလိုသိလာခဲ့ပါတယ်။
”ငါ…ပြီးတော့မယ် ယဉယ်ဉမြာ သှကသ်ှကလြေးဆောင့တ်ော့” လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူ့ဖငလြုံးလုံးလေးကို မှှောကကြာ မှှောကကြာနဲ့ အရှိနန်ဲ့ပစ်ဆောင့န်ပေါတော့တယ်။ တဈဖတဖြတန်ဲ့ ဆီးခုံချင်ြးရိုကမြိတိုင်း လီးထိပကြထောကသ်ှားတဲ့သားအိမန်ံရံ…….အလှနကြောင်းတဲ့အခိုကအြတန့တ်ဈခုကိုခံစားလိုကပြှီးတော့ စိတတ်ှကေိုလှှတထြားလိုကတ်ာ ကြှနတ်ော့လြီးထိပကြသုတရြညတ်ှကေ ယဉယ်ဉမြာရဲ့သားအိမကြိုပန်းပြီး လမ်းဆုံကိုရောကသ်ှားခွိန် သူလည်းတွန့ကြနဲ့ တွန့ခြနဲ့ဖြစ်သှားပြီး ကြှနတ်ော့ဆြီးခုံပေါြ စောကရြညတ်ှအေံကလွာပါတော့တယ်။
နောကဆြုံးဖငကြိုမှှောကပြှီး လီးကိုပြှတခြနဲ့ထုတလြိုကခြွိနမြှာ ပြကခြနဲကလွာတဲ့စောကရြညတ်ှမနေည်းမနောပါပဲ…….သူလည်း ကြှနတ်ောအြိပန်တေဲ့ဘေးမှာ လှဲခလွိုကပြါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကို့ဖကထြားရင်းနဲ့ သူ့နို့လေးကို လွှာလေးနဲ့ကစားနလေိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့တဈဖကကြိုဆုပန်ယရြင်းနဲ့ နို့လုံးကစွကြစွလြေးတွရေဲ့အထိအတွေ့ကိုခံယူရင်း နောကတ်ဈကြိမအြတွကြ စိုင်းပြင်းနမေိပါတယ်။
နှစ်ခွီ ပြီးထားတော့ နားလနမြထူလာသေးဘူးဗွ။ နောကထြပတ်ဈခွီဆှဲပြီးပြနလြှှတမြယစြိတကြူးရင်းနဲ့ပဲ
“ယဉယ်ဉမြာ ငါ့လီးပြနတ်ောငလြာအောင် နို့တွနေဲ့လီးကိုပြတပြေးစမ်း” လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူက ပြောတဲ့အတိုင်းလုပပြေးပါတယ်။
ဒီခါပြနထြဖို့အခွိနအြတောယ်ူရမယဆြိုတာသိလို့ နို့နဲ့လီးကိုပြတပြေးတာဇိမခြံရင်း ခဏမှိန်းနလေိုကပြါတော့တယ်။ တင်းခနဲ့ လီးရဲ့အခကြပြှသံနဲ့အတူ မှေးကနဲ့အိပမြိမလိုဖြစ်နရောကနေ ကြှနတ်ောြ ပြနလြညန်ိုးကြားလာခဲ့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဒီတဈခါတော့ အားရပါးရနောကဆြုံးခွီဆှဲလှှတမြယအြတွေးနဲ့ သူ့ကို ကုန်းခိုင်းပြီး သူ့ဖငလြုံးလုံးလေးကိုငရြင်းလုပဖြို့စိတကြူးရလိုကပြါတယ်။
အဲဒါနဲ့ “နငင်ါ့ကို လေးဘကကြုန်းပေး” လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူက ဖငဘြူးတောငလြေးထောငပြှီးကုန်းပေးရှာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပေါင်းကြားကပြူထွကန်တေဲ့စောကဖြုတလြေးကို တံတွေးနည်းနည်းဆှတလြိုကရြင်း လီးကိုသှင်းလိုကပြါတယ်။ တဈဝကလြောကအြရောကမြှာ သူဖငလြုံးလုံးလေးကိုငပြှီး ကနွန်တေဲ့အပိုင်း ပစ်ဆောင့လြိုကတ်ာ……အင့ကြနဲ့ရှေ့ငိုကကြသွှားပြီးတော့ ညည်းသံသဲ့သဲ့နဲ့အတူ အပျိုမလေးနဲ့ကြှနတ်ောရြဲ့ တတိယနဲ့နောကဆြုံးအခွီလိုးပြဲက ကာမပန်းတိုငတ်ဈခုဆီ ခရီးစနှငလြိုကမြိပါတော့တယ်…..။
နေ့ဘကရြောကတ်ော့ အဲဒီနေ့တဈနေ့လုံး ယဉယ်ဉမြာ အပြငတ်ောငမြထွကဘြူး ကြှနတ်ောလြည်း အလတမြအကိတကြှီးချောင်းရင်းနဲ့ သူ့အခွအနေလေေး ကြည့်မြလို့ဟာပဲ။ မထူးပါဘူးဆိုပြီး အလတမ် ခငခြငမြာ ကိုပဲအာရုံစိုကခြွောင်းမှောင်းနလေိုကတ်ာ မကြာခငအြခွိနအြတွင်းမှာ အကြီးမ မတငတ်ငမြာ အိမထြဲဝငသ်ှားပြီးတော့ အလတမြထွကလြာတာနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အခန်းထဲက အရုပကြလေးပြနယ်ူပြီးဆိုငဘြကထြှကလြာလိုကပြါတယ်။
ဆိုငရြောကတ်ော့ မခငခြငမြာက လှမ်းကြည့်ပြှီး “ဘာယူမှာလဲ” လို့မေးပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြဘာဝယရြမလဲ စဉြးစားနတေုန်းမှာပဲ သူကဆကပြှောပါတယ်။
“နင် ဈေးလာဝယတ်ယ် ငါ့အဈမ ဈေးရောင်းတယ် ပြီးတော့ ညဘကြ သူပြောကသ်ှားတယ် မနကပျိုင်းမှပြနလြာတယ်။ ငါသတိမထားမိခဲ့သေးဘူး။ မနေ့က နငဈြေးလာဝယတ်ဲ့အခွိန် ငါ့ညီမလေး ဈေးရောင်းတယ် ညဘကရြောကတ်ော့ အမှတတ်မဲ့ပဲ ဘာမှသတိမထားသလိုနဲ့ သူထပြီး သှားတယ်။ ငါလည်းစူးစမ်းဖို့ရာအတွကြ လိုကခြွောင်းတော့ နငကြ ငါ့ညီမ လကကြိုဆှဲပြီး နငတ်ို့အိမန်ှားစာတဲပေါခြေါသ်ှားတယ်။ ပြီးတော့ အထဲရောကတ်ော့ နင့အြမိန့ပြေးပြောဆိုတဲ့အတိုင်း ငါ့ညီမလိုကလြုပန်တေဲ့အထိ ငါလိုကကြှည့ခြဲ့တယ်။ ညတုန်းက ဝငပြှီးပြောချင်ပြမယေ့ြ ငါ့ညီမအသကအြန်တရာယတ်ှဘောတွစေိုးရိမလြို့မပြောခဲ့ဘူး”
သူက စကားတွအမွေားကြီးပြောလိုကပြါတယ် ကြှနတ်ောလြည်း အံ့ဩသှားပြီး
“ဒါဆို အကုနလြုံး အဈမ မှင်…….”
စကားတောငမြဆုံးသေးဘူး သူက
“ဟုတတ်ယ် ငါအကုနမြှငတ်ယ် နငသ်ောင်းကနွြးလှန်းလို့အခု ငါ့ညီမ အိပရြာထဲကကို မထနိုငသ်ေးဘူး”
“ဟုတလြား အဈမ”
“ဟုတတ်ယ် အခုလည်း နငဈြေး လာဝယတ်ယ် ငါကရောင်းတယ် အဲဒီတော့ ဘာမှမဖြစ်သေးခင် နင့ကြို ငါရှောငပြှေးတော့မယ် ငါ့ညီမနဲ့အဈမလိုတော့ ဘုမသိဘမသိ မခံနိုငဘြူး “
ပြောပြောဆိုဆိုပဲ မခငခြငမြာ ဆိုငထြဲက ထွကသ်ှားပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာမှလုပခြွိနမြရလိုကပြဲ ကြောငပြှီး ရပန်မေိဆဲမှာပဲ အကြီးဆုံးမ မတငတ်ငမြာ ဆိုငထြဲဝငလြာပါတယ်။
“ဟေ့….ကြောစြှာ ဘာယူမလဲ ယူလေ အဈမညီမက အိမသ်ာတကခြငွလြို့ဆိုပြီး အဈမကို ဈေးရောင်းလှှတလြိုကတ်ာဟေ့ အငယမြကတော့ နမကေောင်းဘူးထငတ်ယ် ခွနတေော”
“နကြောစေ့ထုတလြေးပဲ ယူမယအြဈမ အပငွြးပြဝေါးဖို့”
လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူက နကြောစေ့တဈထုတဖြှုတပြေးလိုကပြါတယ်။ ပိုကဆြံမပေးနဲ့အတင်းလုပန်လေို့ လကထြဲက ပိုကဆြံလေးအတင်း ခထွားပြီး ထွကအြလာ ”ကြောစြှာ…” လို့ သူလှမ်းခေါပြါတယ်။
ကြှနတ်ောလြှည့အြကြည့်မြှာတော့…. “မမနဲ့ ဘယတ်ော့ တွေ့အုံးမှာလဲ “ လှမ်းမေးနတေော့ ကြှနတ်ောလြည်း မရတော့လည်း ရတဲ့စာပေါ့အတွေးနဲ့ “ဒီည ထွကခြဲ့” လို့ ပြနဖြှပြေီးထွကလြာခဲ့ပါတော့တယ်။
စိတထြဲမှတနုံ့နုံ့နဲ့ဖြစ်နပေါတယ်။ ကြိတပြှီးခခွငွန်တေဲ့ အကိတကြှီးမခငခြငမြာကို ကြံမရဖြစ်နတောနဲ့ ညနဘကြေ အရုပကြလေးကို နို့ဆီထည့ပြေးပြီး ရမေိုးခွိုး လကဖြကရြညဆြိုငထြှကလြာတော့ လကဖြကရြညထြုတလြေးဆှဲလာရင်း ကြတကြတလွှောကလြာတဲ့ ယဉယ်ဉမြာလေးကို တွေ့တော့တာပါပဲ။ ကြှနတ်ော့လြည်းမှငရြော သူပြောသ်ှားပုံရတယ် ပြုံးပြပြီးတော့ “ကို” လို့ တိုးတိုးလေးခေါပြါတယ် ပြီးတော့ ” ကို့ကိုအရမ်းခစွတ်ယ်” လို့ပြောပြီး ဆကလြွှောကသ်ှားပါတော့တယ်။
ကြှနတ်ောစြဉြးစားမိလိုကတ်ာ အရုပကြလေးရဲ့စွမ်းအားကို တဈခါသုံးပြီးရင် အသုံးခံရတဲ့သူဟာ ကိုယ့ကြို စွဲလန်းခစွခြငန်တေော့တာပဲ ဆိုတာကို။ကြှနတ်ောလြည်း လကဖြကရြညသ်ောကပြှီးတော့ ညဘကြ မတငတ်ငမြာ ထွကလြာမလား စောင့ကြှည့န်လေိုကပြါတယ်။ အရုပကြလေးမသုံးပဲ ခွိနထြားတာဆိုတော့ သိပတ်ော့စိတမြခရွဘူးလေ။ အခွိနအြစောကြီးရှိသေးတယ် မတငတ်ငမြာထွကလြာပါတော့တယ်။
အိမမြှာ မမတေေို့ကမအိပသ်ေးတော့ ဘာလုပရြမှန်းမသိဖြစ်သှားတာနဲ့ “အဈမကလည်း အစောကြီးရှိသေးတာ အိမမြှာမမတေေို့ မအိပသ်ေးတော့ဘယလြိုတွေ့မှာလဲ”လို့ ပြောလိုကတ်ော့”ရတာပေါ့ “ လို့သူကပြောရင်း ဈေးဆိုငတ်ံခါးလေးသော့ဖြင့ပြှီးတော့ ကြှနတ်ော့ကြိုပါ ဈေးဆိုငထြဲခေါသ်ှားပါတယ်။
မှောစြှမ်းအငတ်ှမပေါပဲတွေ့တာဆိုတော့ ဒီညတော့ သူရှကန်သလေိုပါပဲ “အဈမအဝတတ်ှေ ခွှတပြါလား” လို့ပြောတာကို ရှကလြို့တဲ့ လုံးလုံးမခွှတပြဲ အင်ျကြီကို လှနပြေးထားတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း စကားများများမပြောချင်တ်ာနဲ့ ဘောလြီကြီးပါ မတငပြှီး သူ့နို့တွကေို ပယပြယန်ှယန်ှယ် ကိုငပြဈလိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ နို့တွကေို ဘယည်ာစို့ပေးရင်းနဲ့ ပုဆိုးလှနပြှီး သူ့လကထြဲ လီးကိုထည့ပြေးလိုကတ်ော့ အပျိုးကြီးမမ မရဲတရဲနဲ့ လီးကိုပြတသ်ပပြေးနလေိုကတ်ာ သူ့လကထြဲမှာ လီးက တင်းမာလာခဲ့ပါတယ်။
နို့တွစေို့ပေးရင်း လကထြဲကလီးရဲ့ ပူနှေးတင်းမာတဲ့အထိအတွေ့က အပျိုကြီး တဟင်းဟင်းနဲ့ စိတတ်ှေ ထကြှနပေါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့အဖုတကြှီးဆီလကလြှမ်းလိုကတ်ော့ အမှှေးရှညရြှညကြှမ်းကြမ်းတွကေို အရငထြိတွေ့မိလိုကပြါတယ်။ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားတွဆေီရောကတ်ော့ အနည်းငယစြိုစွတန်ခေဲ့ပါပြီ။ အခွိနသ်ိပမြယူချင်တ်ာနဲ့ပဲ
“လုပတ်ော့မယန်ောအြဈမ”လို့ပြောလိုကတ်ော့
သူက “အင်း…လုပတ်ော့” လို့ပြနဖြှလေိုကပြါတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ပေါငကြှားထဲဒူးထောကထြိုငခြရွင်း လီးကို စောကဖြုတဆြီတေ့လိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ တဈဝကလြောကသ်ှင်းကြည့်တ်ော့ ကာမအရညကြှညတ်ှကြေောင့ြ အဆငပြှပြဝေငေသ်ှားတာနဲ့ အကုနသ်ှင်းလိုကပြါတယ်။မတငတ်ငမြာက မကြလြုံးလေးမှေးစင်းပြီးလီးဝငလြာတဲ့အရသာကိုခံနပေါတယ်။
သူ့ကိုစချင်တ်ာနဲ့ ဆုံးခါနီးထိ ထုတပြှီး ဖြတကြနဲ့ အကုနဆြောင့သ်ှင်းလိုကတ်ာ “အင့ြ ခနဲ” အသံမှညသ်ှားခဲ့ပြီး ”လန့လြိုကတ်ာမောငလြေးရယ် အေးဆေးလုပပြါ”လို့ သူပြောလာပါတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း အထုတအြသှင်းခဏလုပပြှီး ပိနသ်ှယသ်ှယ် သူ့ခန်တာကိုယကြို အသာပြေ့ပြီးတော့ နှစ်ယောကစြလုံးထိုငရြကအြနအထေားနဲ့ သူ့ကိုအပည်ကေဆောင့ဖြို့ပြငပြေးလိုကတ်ော့ သူကအလိုကတ်သိပဲ ဖငလြေးကို မှှောကခြါ မှှောကခြါနဲ့ ဆောင့ပြါတယ်။ သူ့ဖငသ်ားလေးတွေ လကန်ဲ့ဆုပန်ယပြေးရင်း နို့တွကေိုလည်း အလှတမြပေးပဲ စို့နလေိုကပြါတယ်။ စိတပြါလကပြါ သူဆောင့န်တောကြည့်ပြှီး သူအရမ်း ဖီးလာနတောသိလိုကပြါတယ်။
“ပြှတ်…ဖလှတ်…ဖတ်…ဖတ်” ဆိုတဲ့ကာမအသံလေးတွကေ သူ့အရညတ်ှပေိုထွကလြာလလေေ ပိုပြီးကြားလာရပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အပျိုကြီးကို ကနွန်တေဲ့ခရပြငေ့ပြါကငလြေး ဖြင့ဖြို့စဉြးစားလိုကပြှီးတော့ ဖငတ်ှဆေုပန်ယန်တေဲ့လကကြနေ စောကဖြုတကြထွကတ်ဲ့အရညလြေးတွယေူလိုကရြင်း စအိုဝလေးမှာ လကလြေးနဲ့ပြတပြေးနလေိုကပြါတယ်။
မတငတ်ငမြာ တွန့ခြနဲ့ဖြစ်သှားပြီး ဘာမှမပြောပါဘူး ကြှနတ်ောလြည်း အရညလြေးတွထပေယ်ူရင်း လကလြေးတဈဆဈ ထို့လိုကတ်ော့ သူအပေါကြဆောင့န်တော ရပသ်ှားပြီး
“ဘာလုပန်တောလဲ မောငလြေးရယ်” လို့ပြောတော့
“မမ ဆီကနေ ပိုကောင်းတဲ့အရသာလေး ယူချင်လြို့လေ”
“ဘာပြောတာလဲ အဈမနားမလညဘြူး”
“ဟိုလေ အဈမ ဖငကြိုလုပခြငွလြို့”
“ဟာကြာ အဲဒါအညဈအကြေးစွန့တ်ဲ့ဟာ ညဈပတတ်ယ် မလုပပြါနဲ့”
“တဈခါမှမလုပဘြူးလို့ လုပကြှည့ခြငွတ်ာပါ မမရဲ့”
“မင်းကလည်းကြာ စောကဖြုတကြို အားရပါးရလုပစြမ်းပါ”
“မမက လိမျမာပါတယဗြွာ ဖငဆြို ကြပကြှပလြေးနဲ့လုပလြို့ပိုကောင်းမှာ”
“မလုပန်ဲ့ကြာ နာလိမ့မြယ်”
“မမကလည်း ခစွရြငပြေးလုပန်ောြ”
“မင်းနဲ့တော့ခကန်ပြေီကြာ နာတယဆြို ဆကမြလုပဘြူးလား ပြော”
“စိတခြွ ကောင်းအောငလြုပပြေးမယ် နာတယဆြို ရပပြေးမယ်”
“ပြီးတာပဲ ခစွလြှန်းလို့နောြ ကြားတောငမြကြားဖူးဘူး အဲဒီအပေါကလြုပရြတယလြို့”
“ဟုတပြါပြီ မမရယ်”
ပြောရင်းနဲ့ လီးမခွှတပြဲထားတဲ့ သူ့ကို ပကလြကလြှနခြလွိုကတ်ယ် ပြီးတော့ စောကဖြုတထြဲကလီးကိုခွှတလြိုကတ်ော့ စိုရှှဲနတေဲ့အရညတ်ှကေို ဖငပြေါကလြေးထဲသုတပြှီး လကလြေးနဲ့အသှင်းအထုတစြလုပပြေးလိုကတ်ယ်။
ပြီးတော့ လကလြေး တံတွေးဆှတပြှီး ခပမြှနမြှနအြသှင်းအထုတလြုပကြှည့တ်ာ သူခံနိုငလြာပြီဆိုတာသိလိုကတ်ော့ သူ့စအိုဝလေးရော လီးကိုရော တံတွေးတွစေိုရှှဲနအေောငဆြှတလြိုကပြှီး လီးထိပ် ကြမ်းသီးခေါင်းနရောလေးအရငထြည့ကြှည့တ်ော့ .
“အား နာတယ်..မရလောကဘြူး”
လို့သူရုန်းတာနဲ့ ခါလေးရုန်းမရအောငဆြှဲထားပြီး လီးကို ဆကသ်ှင်းလိုကပြါတယ်။
“အား…ဘယလြိုကြီးမှန်းမသိဘူးကြာ လညခြွောငထြဲထိ တဈဆို့ကြီးဖြစ်နသလေိုပဲ ပြီးတော့ အိမသ်ာတကခြငွသ်လို သေးပေါကခြငွသ်လိုလိုနဲ့”
ကြှနတ်ောလြည်း ခဏရပပြှီး စောကဖြုတထြဲ လကလြေးနဲ့နှိုကပြှီး ကလိပေးနလေိုကပြါတယ် သူ့အာရုံပြောင်းထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြးအထုတအြသှင်းလုပကြှည့ပြါတယ်။ စောကဖြုတအြနှိုကခြံနရတေဲ့အရှိနန်ဲ့ သူ တွဝနေတေေုန်းမှာပဲ လီးကို တဈဆုံးသှင်းပစ်လိုကတ်ော့
”အား…နာတယကြှာ မရဘူး”
မတငတ်ငမြာက အသံအုပအြုပလြေးနဲ့အောပြါတယ်။ကြှနတ်ောလြည်း ခါးလေးကိုငပြှီး အသှင်းအထုတ် ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလုပပြါတယ်။သူ့မကြန်ှာကရှုံ့မဲ့နတောပါပဲ နာနလေို့။ ကြောကအြားလန်းအားနဲ့ ဖငကြိုရှုံ့ထားတဲ့မတငတ်ငမြာကြောင့ြ လီးဟာ သားရကြင်ေးနဲ့စီးထားသလို ကြပတ်ပန်ခေဲ့ပါတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း သူ့စောကဖြုတထြဲလကန်ဲ့နှိုကလြိုကြ အစေ့လေးကလိလိုကန်ဲ့လုပပြေးရင်းနဲ့ သူ့စိတတ်ှကေ ကာမဘကရြောကသ်ှားပြီး စအုံညှဈထားရာကနေ ပြနပြှနလြွှော့ပေးလာတော့ အသှင်းအထုတလြေးလုပပြေးလိုကပြါတယ်။စောကဖြုတကြိုနှိုကရြင်းနဲ့ဖငလြုပပြေးနလေိုကတ်ာ အပျိုကြီး “တဟင်းဟင်း”နဲ့ ငှကဖြွားတကသ်လိုဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
ဖငခြံရတဲ့အရသာကို သူသဘောကြသလိုရှိလာပြီး အဝငအြထွကလြည်းကောင့လြာပါတော့တယ်။လီးဝငလြာရင် စအိုကြှကသ်ားကိုလွှော့ပေးပြီး လီးပြနထြှကတ်ော့မယဆြို ဆှဲပြီး ညှဈညှဈထားတာ အတောကြိုထူးခွားတဲ့အရသာပါပဲ စောကဖြုတထြကတ်ောငမြှ ဖငလြုပရြတာသဘောကလွာမိသလိုရှိလာခဲ့တယ်။
”အဈမ ဖငကြုန်းပေးပါလား”လို့ပြောကြည့်လြိုကတ်ော့ သူက
“အင်း…ကုန်းပေးမယလြေ” လို့ပြောလာပါတယ်
စအိုထဲကလီးကို ခဏခွှတပြေးလိုကတ်ော့ သူက ဒူးတုပပြှီး လေးဘကကြုန်းပေးလိုကပြါတယ်။ ဖငဝြက ပြစိပြစိနဲ့ လီးအရသာသဘောကလွို့ ပြနပြှီးဖိတခြေါန်သလေိုပါပဲ စောကဖြုတကြလည်းအရညတ်ှစေိုရှှဲနခေဲ့တယ်။ စောကဖြုတကြအရညတ်ှေ လီးကိုသုတလြိုကပြှီး ဖငထြဲပြနထြည့ပြါတော့တယ်။ သူလည်း နပသ်ှားပြီမို့ စအိုကြှကသ်ားတွလွှေော့ထားပေးတော့ ဒီတဈခါလုပရြတာ အဆငပြှပေါတယ် လကည်ှိုးနဲ့လကခြလယကြို စောကဖြုတထြဲထိုးပြီး လီးကိုဖငထြဲအသှင်းအထုတလြုပလြိုကပြါတယ် ပါးလှှာတဲ့အရာတဈခုခွားထားပြီး လီးထိပန်ဲ့ လကခြွောင်းတွပြတေတ်ိုကသ်ှားတာက လီးကိုပိုပြီးအရသာတွေ့စခေဲ့ပါတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း လကခြွောင်းနဲ့လီး စည်းဝါးကိုကလြုပန်လေိုကတ်ာ အပျိုကြီးစောကဖြုတကြအရညတ်ှထွကေကြလွာသလို ကြှနတ်ောလြည်းပြီးချင်လြာခဲ့တာနဲ့ အရှိနမြှှင့ဆြောင့လြိုကပြါတယ်။ဆယခြကြကြွောလြောကဆြောင့အြပြီးမှာတော့ သူ့စအိုထဲကို သုတရြညတ်ှပန်ေးထည့လြိုကပြါတယ် လကကြနွသ်ုတတ်ှအတွေကြ တဈခကြန်ှဈခကြထြပဆြောငလြိုကပြှီး သူကလည်း သုတရြညတ်ှကေို ညှဈယူနခေဲ့ပါတော့တယ်။
နေ့စဉရြကဆြကြ အလတမြအကိတမြကြီးကိုချောင်းတာ ဘယလြိုမှမရဘူးဗွ ကြှနတ်ော့မြှငတ်ာနဲ့အိမထြဲဝငဝြငပြှီးလဈသှားတာ။ သူမရှိတာနဲ့ မတငတ်ငမြာနဲ့ကြုံလိုကြ ယဉယ်ဉမြာနဲ့ကြုံလိုကန်ဲ့ပဲ လှတတ်ဲ့ငါးပြီးဆိုသလိုပဲ သူ့ပဲအာသီသဖြစ်နမေိပြီး အကြီးမနဲ့အငယမြကိုတော့ အစားထိုးအနနေဲ့ပဲဆှဲစားနခေဲ့ရတယ်။ စိတထြဲမှာဘယလြိုကြံစညရြမလဲချောင်းနပမေယေ့ြ ဘယလြိုမှအလှတမြပေးဘူးဗွ နောကဆြုံးတော့ မစားရတဲ့အမဲသဲနဲ့ပကဖြို့အကြံတဈခုကို ကြံစညမြိလိုကပြါတော့တယ်။
သူ့နာမညကြ “ကိုဖိုးမောင်” ကြှနတ်ောန်ဲ့ဘေးအိမကြ လယသ်ူရင်းငှါး အလုပကြတော့အရမ်းကြိုးစားတာပဲ အားနည်းခကြကြ ရုပကြအတောဆြိုးပြီး ခွထေောကတ်ဈဖကကြ နည်းနည်း ဆာသလိုဖြစ်နခေဲ့တာပဲ။ ကိုယမြရမယ့အြတူတူ အလတမ် ခငခြငမြာကို အမှငကြပတ်ဲ့ပုဒမြနဲ့အကြံတဈခုစဉြးစားမိပြီး နေ့လည့ခြင်းထမင်းစားခွိနမြှာ တဈဖကခြှံက သူရင်းငှါး ကိုဖိုးမောငကြို အသာလှမ်းခေါလြိုကပြါတယ်။
ခွံစည်းရိုးဟိုဘကဒြီဘကကြနေ….
“ဘာလဲကြ ကြောစြှာ ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ”
“ကိုဖိုးမောင် ကို ကောင်းတဲ့အရာတဈခု လုပပြေးမလို့”
“ဘာလဲ ကြ မဟုတကြဟုတကြတော့ ချောကမြတွန်းနဲ့နောြ”
“ချောကမြတွန်းပါဘူးဗွာ အတညပြါ ကိုဖိုးမောင် အိမရြှေ့ဈေးဆိုငကြ ခငခြငမြာ ကိုမခခွငွဘြူးလား”
“ဟ..ခခွငွတ်ာပေါ့ကြ ဒါပမယေ့င်ါ့ရုပင်ါ့ရညန်ဲ့သူကပြနမြှမကြိုကတ်ာ”။
“ပြနကြှိုကဖြို့မလိုပါဘူးဗွာ ခငဗြွားကြုပခြိုငသ်လိုလုပ် သချောပေါကကြိုခရွစေ့မယ်”
“ဘယလြိုလုပရြမှာလဲကြ”
“ညနပေိုင်းအလုပသ်ိမ်းပြီးရင် ခွံစည်းရိုးကြောပြှီး ကြုပအြိမန်ှားစာတဲပေါလြာခဲ့ ရှေ့ပေါကသ်ူမှငတ်ဲ့နရောကမလာနဲ့”
“အေးကြာ ခရွမယဆြိုလာခဲ့မယ်”
ညနပေိုင်းရောကတ်ော့ အရုပကြလေးယူပြီး ကြှနတ်ောြ နှားစာတဲပေါကြနစေောင့န်လေိုကပြါတယ်။ကိုဖိုးမောငရြောကလြာတော့ အရုပကြလေးပြပြီး ပြောရမယ့စြကားတွသခွေောရှင်းပြပေးခဲ့ပါတယ်။
သူက အစကတော့ကြောကန်သလေိုပဲ နောကတ်ော့ ဈေးဝယရြင်းနဲ့သူမသိအောငသ်ချောလုပခြဲ့ဖို့ပြောလိုကတ်ော့ အရုပကြလေးယူပြီး လာလမ်းခွံစည်းရိုးကနပြနေသ်ှားပါတော့တယ်။ အဲဒီညက ကိုဖိုးမောငန်ဲ့ကြှနတ်ောြ မခငခြငမြာကို စောင့န်လေိုကကြှပါတယ်။
သူလာတော့ ကိုဖိုးမောင့ကြို အဆငပြှတေဲ့နရောခေါသ်ှားတော့ဆိုပြီး လှှတလြိုကတ်ော့ ဆရာသမားက လကလြေးဆှဲပြီး ခွထေောကလြေးထော့နဲ့ထော့နဲ့ နဲ့ထွကသ်ှားပါတော့တယ်။ မခငခြငမြာ ကို အရုပကြလေးကနပြနေလြှှတခြိုင်းဖို့ပြောထားတာမို့ ကြှနတ်ောလြည်း မနကမြှအရုပလြေးပြနယ်ူမယဆြိုပြီး ညတော့ ယဉယ်ဉမြာလေးနဲ့နှပလြိုကအြုံးမယအြတွေးနဲ့ သူတို့အိမကြိုအသာဝငခြဲ့ပြီး ယဉယ်ဉမြာရဲ့အိပခြန်းဆီ ခဉွြးနင်းဝငရြောကခြဲ့ပါတော့တယ်။
လမ်းမှာဖြတခြဲ့ရတဲ့အခန်းတွေ ချောင်းကြည့်ခြဲ့တော့ အကြီးမ မတငတ်ငမြာ ဘုရားဝတပြှုနတောတွေ့ခဲ့ရပြီး လူမတွေ့တဲ့နောကတ်ဈခန်းက မခငခြငမြာ့အခန်းဖြစ်မှာပေါ့လေ။ နောကဆြုံးအခန်းကိုရောကတ်ော့ တံခါးမရှိပဲခန်းဆီးလေးပဲရှိတာမိုအသာလှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ယဉယ်ဉမြာ တံခါးဘကကြိုကြောပေးပြီးအိပန်တောတွေ့လိုကပြါတယ် ။ ကြှနတ်ောလြည်းခွဖေော့ဝငခြဲ့ရင်း သူ့နံဘေးအသာဝငပြှီး ပါးစပကြိုအရငပြိတလြိုကပြါတယ် သူလန့သ်ှားပြီး ဝူးဝူး အောမြယအြလုပ် “ကိုယပြါ ကြောစြှာပါ” ဆိုတော့ သူငှိမကြသွှားပါတော့တယ်။
ခုခွိနလြောကဆြို ကိုဖိုးမောငတ်ော့ ကြှနတ်ောလြှှတခြဲ့ရတဲ့ အကိတကြှီးကိုခနွမှောပဲ ဆိုပြီး စိတတ်ှထကြေှလာခဲ့ပြီး ယဉယ်ဉမြာ့ကိုယလြုံးလေးဖကပြှီး သူ့နှုတခြမ်းတွအငေမ်းမရစုပန်မ်းပစ်လိုကပြါတယ်။
ပြီးတော့ ပုဆိုးလှနပြှီး သူ့ကို လီးစုပပြေးခိုငတ်ော့ သူကစုပပြေးလိုကပြါတယ် တင်းမာနတေဲ့ကြှနတ်ော့လြီးက ယဉယ်ဉမြာ့ရဲ့ အာငှေ့လေးနဲ့အတွေ့မှာ အကြောတွထေောငလြာတဲ့အထိ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ကြှနတ်ောလြဲ ကိုဖိုးမောငတ်ို့အကြောင်းတွေးမိပြီး ခခွငွလြာတာနဲ့ သူ့ကိုလီးစုပတ်ာ ရပခြိုင်းပြီး သူ့ထမီကို မလှနပြဈလိုကပြါတယ် ပြီးတော့ လှကြေီးထိုးရိုးရိုးပဲ သူ့ကိုစလုပပြါတော့တယ်။
အမှှေးပါးပါးနဲ့အဖုတဖြှေးဖြေးလေးမှငတ်ော့ အကိတကြှီးကိုမေ့သှားပြီး အဖုတလြေးရဲ့ဆှဲဆောငမြှုနောကကြို လိုကပြါလာခဲ့မိပါတော့တယ်။ ယဉယ်ဉမြာရဲ့စောကဖြုတလြေးထဲကို စီးပိုငစြှာရောကန်တေဲ့လီးဟာ စောကဖြုတန်ံရံကြှကသ်ားလေးတွရေဲ့ နူးညံ့တဲ့အရသာကိုခံရင်းနဲ့ လိုးခွင်းလုပင်န်းကိုစတငလြုပဆြောငန်ပေါတော့တယ်။ လီးဝငသ်ှားရင် လိပပြါသှားပြီး လီးပြနထြှကလြာရငတ်ော့ အတွင်းသားလေးတွမှငေရြသညအြထိ ပြဲအာလို့နပေါတယ်။
လိုးနရင်ေးနဲ့ လကကြအငှိမမြနပေဲ နို့တွကေိုငပြေးနသလေို နှုတခြမ်းချင်ြးစုပန်မ်းပြီးပေးနလေိုကတ်ာ သူအရသာတွေ့နသလေိုပါပဲ။ ဖငလြေးကိုမှှောကမြှှောကပြှီးပေးနလရေေဲ့သူ့စောကဖြုတလြေးက ကာမအရညကြှညလြေးတွေ အရမ်းထွကလြာတော့ လိုးလိုကတ်ိုင်းမှာအသံလေးတွမှညေမြှညလြာခဲ့တယ်။
“ဗှိ…..ဗှကျ…….ဗှိ…..ဗှကျ”
အသံလေးတွနေဲ့ ဆီးခုံချင်ြးတဖတဖြတရြိုကသ်ံလေးတွနေဲ့အတူ လောကကြီးကို မေ့လွော့နကြသေညအြထိ အရသာတွေ့နခေဲ့ကြပါတယ်။ သူ့ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ပုခုံးနဲ့ထမ်းပြီး အားရပါးရဆောင့ပြဈလိုကတ်ာ
“အား…..ကောင်းတယ် ကိုရေ…မညှာနဲ့ ဆောင့ဆြောင့ြ”
ကာမသံလေးတွနေဲ့ပြောရင်း နှစ်ယောကစြလုံးတကည်ီလကည်ီ လိုးနကြပေါတယ်။
“အဲဒါဘာလုပန်ကြတောလဲ”
ရုတတ်ရကအြသံကြားလိုကတ်ော့ လန့ပြှီး လိုးတာကိုရပပြှီးလှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မတငတ်ငမြာ ကို တံခါးပေါကမြှာတွေ့လိုကရြတယ်။
”ဟင်….မောငလြေး….မင်း…မင်းကြာ လုပရြကလြိုကတ်ာ”
ပြောရင်းနဲ့သူကြောငကြှည့န်တေုန်းမှာပဲ ကြှနတ်ောသ်တိဝငလြာပြီး
“ဟာ…မမ…လာလေ”
ဆိုပြီး ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ ယဉယ်ဉမြာ့ဆီကလီးကိုဆှဲခွှတပြှီး လီးတန်းလန်းနဲ့ အပျိုကြီးကိုပြေ့ဖကပြှီး သူ့နှုတခြမ်းတွနမြေး နို့တွနယေပြေးလိုကပြှီး အိပရြာဆီဆှဲခေါလြာခဲ့ပါတယ်။ သူကြောငပြှီးပါလာတော့ ယဉယ်ဉမြာ့ကို မကြစြိတဈဖတမြှိတပြှလိုကတ်ာ သူလည်း ဘုမသိဘမသိနဲ့ ခေါင်းပြန် ညိတပြှပါတယ်။ကြှနတ်ောလြည်း မတငတ်ငမြာ့ကို ယဉယ်ဉမြာ့ဘေး အိပရြာပေါဆြှဲလှဲပြီး နှုတခြမ်းချင်ြးစုပထြားပါတယ် သူစကားပြောခွိနမြရအောင် ပြီးတော့ လကကြနို့တွနယေပြေးလိုကပြါတယ်။
နောကတ်ော့ လကတ်ဈဖကကြ သူ့စောကဖြုတကြှီးကိုပြတသ်တပြှီး လကခြွောင်းလေးတွနေဲ့ နဲ့နဲလုပပြေးလိုကတ်ာ သူစိတတ်ှပေါလာတော့ပါတယ်။စောကဖြုတကြအရညတ်ှရှေှဲလာခဲ့တာနဲ့ ယဉယ်ဉမြာ့ကို
“မမရဲ့ နို့တွလောစို့ပေး”
လို့ ပြောတော့ သူကလည်း ကြှနတ်ော့ဘြကဖြငလြေးကုန်းပြီး သူ့အဈမနို့တွစေို့ပေးနပေါတော့တယ်။ကြှနတ်ောလြည်း မတငတ်ငမြာ့ရဲ့ စောကဖြုတကြှီးကိုး လီးနဲ့အထကအြောကပြှတဆြှဲလိုကတ်ာ အပျိုကြီးကော့တကလြာခဲ့ပါတယ်။ နောကတ်ော့ ယဉယ်ဥမြာ့ဆီက စောကရြညတ်ှစေိုနဆေဲလီးကြီးနဲ့ မတငတ်ငမြာ့ရဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို စပြီးလိုးလိုကပြါတယ်။
နောကတ်ော့စိတကြူးရတာနဲ့ ကြှနတ်ော့ဘြကဖြငလြေးကုန်းထားပြီး စောကဖြုတလြေးပြူထွကန်တေဲ့ ယဉယ်ဉမြာ့ကိုလည်း လကန်ှဈချောင်းနဲ့ တဈပျိုငတ်ည်းလိုးပေးလိုကပြါတယ် ညီအဈမနှစ်ယောကန်ဲ့ကြှနတ်ောြ အောကကြ မတငတ်ငမြာကလည်း စောကဖြုတကြှီး ကော့ကော့ပေးနသလေို ယဉယ်ဉမြာကလည်း သူ့အဈမနို့တွစေို့ပေးရင်းနဲ့ ဖငလြေးကို နောကကြို ပစ်ပစ်ပေးနခေဲ့ပါတယ်။ တတန်ိုငသ်မွှ အာရုံလှှဲ သုတထြိန်းပြီး စောကဖြုတကြှီးနဲ့စောကဖြုတလြေးကို အတတန်ိုငဆြုံးထိန်းသိမ်းပေးနလေိုကတ်ာ ယဉယ်ဉမြာနို့စို့တာနဲ့ ကြှနတ်ောလြို့တဲ့ကြားမှာ တွန့ခြနဲ့ တွန့ခြနဲဖြစ်ပြီး မတငတ်ငမြာ အရငပြှီးသှားခဲ့ပါတယ်။
သူပြီးမှန်းသိတော့ ကြှနတ်ောလြည်း လီးကိုနှုတခြဲ့ပြီး ဖငလြေးကုန်းနတေဲ့ ယဉယ်ဉမြာ့စောကဖြုတလြေးထဲ ထိုးထည့လြိုကတ်ော့ ရှေ့ကို ကော့ကနဲ့ဖြစ်သှားပါတယ်။ သူ့ဖငလြေးကိုကိုငပြှီး ဆောင့န်တေော့ စောကဖြုတကြ လအနေတ်ဲ့အသံလေးတွထွကေလြာခဲ့ပါတယ်။ ဆောင့ရြင်းဆောင့ရြင်းနဲ့ပဲ အခကြန်ှဈဆယလြောကအြရောကမြှာ လီးထိပကြ ကငွလြာပြီးပြီးတော့မယဆြိုတာသိတာနဲ့ အရှိနမြှှင့ပြှီးဆောင့န်လေိုကတ်ာ “ဖတဖြတဖြတ်” ဆိုတဲ့ ဖငန်ဲ့ဆီးခုံရိုကသ်ံ “ဗလှီ…..ဗလှကြ” ဆိုတဲ့ လအနေသ်ံတွနေဲ့အတူ ကြှနတ်ော့သ်ုတရြညတ်ှေ ယဉယ်ဉမြာ့စောကဖြုတထြဲ ပန်းထည့လြိုကပြှီးတော့ သူလည်းတွန့ခြနဲတွန့ခြနဲ ပြီးသှားခဲ့ပါတော့တယ်။
ပြီးတာနဲ့ သုံးယောကသ်ားအိပရြာပေါမြှာ အနားယူကြပါတယ် ခဏနတေော့ မတငတ်ငမြာထပြီး ထွကသ်ှားခဲ့ပါတယ် အခွိနအြနည်းငယလြောကအြကြာမှာ သာပြနလြာတော့ လကထြဲမှာ ပုဂံတဈလုံးပါလာခဲ့ပြီး..
“ရော့…ဒါလေးစားလိုကျ”
“ဘာတွလေဲဟင် အဈမ”
“အိမကြှကြဥရယ် ဖီးကြမ်းငှကပြွောသီးရယ် ပြားရညရြယ် ခေါကလြာခဲ့တာ အားရှိအောငစြားလိုကြ”
ကြှနတ်ောလြည်း ယူပြီးစားလိုကတ်ာ အဲဒါလည်းကုနရြော ညီလေးက အသင့အြနအထေားပြနဖြစ်လာခဲ့ပါတော့တယ်။ အဲလိုနဲ့ပဲ ညီအဈမနှစ်ယောကန်ဲ့ကြှနတ်ောြ စခန်းသှားနလေိုကကြှတာ မနကလြေးနာရီကြောမြှ အိမကြိုပြနလြာခဲ့ရတယ်။ အပြနမြှာ ဒူးတွကေို ယိုငခြငွခြငွဖြစ်နခေဲ့တာ သူတို့ညီအဈမကတော့ ကာမစည်းစိမယ်ဈမူးပြီးတော့ အိမကြပြောကန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့အြကိတမြကြီးကိုတောငသ်တိမထားမိကြဘူး………
“ဟဲ့ကောငလြေး ကြောစြှာ ထအုံး မနကကြိုးနာရီထိုးနပြေီဟဲ့”
“ဟာအမကလေည်းဗွာ အိပရြေးမဝပါဘူးဆို”
“မဝရင် နောကမြှအိပ် လောလောဆယတ်ော့ ပတဝြန်းကငွမြှာ ဆူညံ့နတေဲ့သတင်းထူးလေး ထပြီးနားဆငကြှည့အြုံး”
“ဘာဖြစ်နလေို့လဲ အမရေ”
“အိမရြှေ့ဆိုငကြ အလတမ် ခငခြငမြာလေ ဘေးအိမကြ သူရင်းငှါး ဖိုးမောငန်ဲ့လိုကပြှေးသှားလို့ ဟဲ”
“ဗြာ….”
ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးတွေ ပြူးကယွသ်ှားခဲ့ပါတယ်။ ဒါဆို… ကြှနတ်ော့အြရုပကြလေး ကိုဖိုးမောငန်ောကပြါသှားပြီ။
ကိုဖိုးမောငတ်ို့အတွဲကတော့ ဘယဆြီထိခိုးပြေးကြလဲမသိဘူး။ တဈနှစ်လောကရြှိပြီ ပြနမြလာကြဘူး ကြှနတ်ော့မြှာတော့ အပြီးဆုံးနဲ့အငယဆြုံးညီအဈမနှစ်ယောကကြှားမှာ မရိုးနိုငတ်ဲ့ကာမရယောဉကြှောမှာမွောရင်းနဲ့ ကြာလာတော့ ရည်းစားလေးအတညတ်ကနွဲ့ မှောတ်ှမပေါတဲ့အခစွတ်ဈခုတမ်းတနမေိခဲ့တယ်။
ဒါပမယေ့ြ သူတို့ညီအဈမနှစ်ယောကလြုံးက ကြှနတ်ော့ကြို အရမ်းခစွန်ကြတေော့ ဘာမှလုပမြရဘူးဖြစ်နခေဲ့တယ်။ အဲဒါနဲ့ပဲ စိတပြှလကေပြွောကြ ရှားဦးကြောင်းက ခရပငေရြိပ် သှားလိုကတ်ော့ မှငလြိုကရြတဲ့မှငကြှင်းက ကြှနတ်ောြ အရမ်းပြောသ်ှားခဲ့တယ်။ အရုပကြလေးပေးခဲ့တဲ့ ဒွန်းစဏျဍားကြီးကို ဇရပပြေါမြှာမှငလြိုကရြလို့လေ။ သူ့ဆီအမှနသ်ှားပြီး
“ဦးလေး ကြှနတ်ော့ကြို မှတမြိလား”
“မှတမြိတာပေါ့ကြာ ဘယလြိုလဲ အဆငပြှလေား အရုပကြလေးက”
“အဲဒါပြောချင်တ်ာပဲ ဦးလေးရေ အရုပကြလေးကြောင့ြ ကိုယ့ကြို အရမ်းစွဲလန်းသှားတဲ့သူကို ပြနပြှီးပြအေောငဘြယလြိုလုပရြမလဲ ဦးလေး”
“ဒါကအလှယလြေးပါကြာ…အရုပကြလေးနဲ့ပဲ ပြနလြုပရြမှာ”
“ဗြာ……တဈခွားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလား”
“မရှိဘူးကြ သင်ျခွိုင်းကိုသှားပြီး အဲဒီအရုပကြလေးကိုမှမှှေုပ် ပြီးရင် သူ့အတွကရြညစြူး ကုသိုလလြုပ် အဲဒါဆိုရင် သူတို့စိတတ်ှေ ပြနပြှသှေားကြပြီး မင်းကိုစွဲလန်းနတေဲ့စိတတ်ှပြေောကသ်ှားလိုကမြယ်”
“သှားပါပြီ ဦးလေးရာ”
ခေါင်းငိုကစြိုကန်ဲ့ ကြှနတ်ောအြိမပြှနလြာခဲ့မိတယ်။ညအခွိနရြောကရြင် စောင့ကြှိုနမယေ့ြ ညီအဈမနှစ်ယောကကြိုမှငယ်ောငရြင်း ဒူးတွတေောင် အလိုလိုခွချင်ေလြာမိသလိုပဲဗွာ……။
ပြီးပါပြီ။