⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
မုဆိုးမ မမေေ
ရေးသားသူ – ?????
ဒေါသ်ီတာမိုး မှာ အသကြ ၄၀ အရှယ် မုဆိုးမ
တဈယောကဖြစ်ပြီး အသကြ ၂၁ နှစ်အရှယ် သားတဈယောကလြည်းရှိသည်။ သူမ၏ သားအမညမြှာ မိုးမင်း ဖြစ်ပြီး သူမခငပြှန်းဖြစ်သူ ဦးမင်းအောငမြှာ မိုးမင်းရဲ့ အသကြ ၁၇ နှစ် အရှယကြပင် ဆုံးပါးသှားခဲ့ရသည်။
ထို့ကြောင့် မိုးမင်း မှာ ဘှဲ့တဈခုရရနအြတွကြ အဝေးသငသ်ာ တကရြောကခြဲ့ရပြီး သားအမိနှစ်ယောကရြဲ့ စာဝတန်ရေေးအတွကြ ပြငပြတွင် အလုပလြုပကြာ ဝငင်ှရှောခဲ့ရသည်။ ၁၀ တန်းအောငရြုံမွှသောပညာရေးဖြင့် အတညတ်ကြ အလုပတ်ဈခုရရနမြှာ ခကခြဲလှသောလြည်း စားဝတန်ရေေးအတွကြ အလုပဟြူသမွှ လုပခြဲ့ရသည်။ သားအမိနှစ်ယောကစြလုံးအတွကြ ကူညီပေးမည့် ဆှမွေိုးညာတိကလည်း မရှိကြသဖြင့် ကိုယ့်အားကိုယကြိုးကာ တဈဦးကိုတဈဦး စောင့်ရှောကကြှရင်း ဘဝကို အံတုလာခဲ့ကြရသည်။
ဒေါသ်ီတာမိုးမှာ အသကြ ၄၀ အရှယ် ရှိနပြေီ ဖြစ်သည့်တိုငအြောင် သူမမကြန်ှာမှာ အသားအရညကြ ဝင်းဝါနပြေီး ဖြောင့်စင်း၍ ပေါလြှငသ်ော နှာတံ၊ ဝိုင်းစကန်သေော မကြလြုံးအစုံနှင့် အုံကောင်းပြီး ရှညလြွားသော ပိတုန်းရောင် ဆံနှယတ်ို့ကြောင့် ငယရြှယစြဉအြခါကဆိုလွှင် အတောပြငခြွောမောလှပသော အမွိုးသမီးတဈယောကဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ခန့်မှန်းလို့ ရပသည်ေ။
သို့သောြ သူမ အလှမှာ မှငသ်ူတကာ ငေးရလောကသ်ညအြထိ မဟုတတ်ော့ပေ။ သူမခန်ဓာကိုယကြလည်း အဆီအပိုမရှိသော ခန်ဓာကိုယမြွိုးမဟုတတ်ော့ပမယ်ေ့လည်း ကြည့်ကောင်းရုံတော့ ရှိနသေေးသည်။ သူမရငသ်ားတွမှော အနတေောအြရှယအြစားအတိုင်းဘဲ ရှိနသေေးပြီး တငပြါးတွကေ တောင့်တင်းလှပသည်ေ။ မသိမသာလေး ဆူနသေော ဝမ်းဗိုကသ်ားတွသော မရှိပါက အလှနပြငလြှပသည့် တငပြါးတွေ ဖြစ်ပလေိမ့်မည်။
ညနေ ၆ နာရီအခွိနတ်ှင် ပုံမှနအြတိုင်း ကြားနကြဖြေဈသော လူခေါဘြဲလမြှညသ်ံလေး ထွကပြေါလြာသည်။ ဒေါသ်ီတာမိုးက တံခါးဖြင့်ပေးလိုကသ်ောအခါ သူမနှလုံးသားကို အေးမှစသေော မကြန်ှာပိုငရြှင် သားတောမြောင် မိုးမင်း ကို တွေ့လိုကရြသည်။ အပြာနုရောငအြင်ျကြီနှင့် ဘောင်းဘီအရှညအြနကတ်ို့ဖြင့် စတိုငကြနွသေော မိုးမင်းမှာ လှနခြဲ့သည့်နှစ်ကပင် ဘှဲ့တဈခုရခဲ့ပြီး စာရေးတဈယောကအြဖြစ် အတညတ်ကြ အလုပရြခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
မိုးမင်း အရပမြှာ ၅ ပေ ၈ လကမြခန့် ရှိသောကြောင့် သူ့အမထကြေ ၃ လကမ် ပိုမှင့်သည်။ အရပကြ သိပမြရှညသ်ောလြည်း ခန်ဓာကိုယကြ ကစွကြစွလြဈလဈပုံစံ ရှိနသဖြေင့် အရပရြှညသ်ညဟြု ထငရြသည်။ ဒေါသ်ီတာမိုးက ခွိုသာသော အပြုံးလေးဖြင့် သားဖြစ်သူကို ဆီးကြိုလိုကရြင်း
“သားတောငပြှနလြာပြီဘဲ”
ဟု နှုတဆြကစြကား ပြောလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ မိုးမင်းက သူ့အိတထြဲကနေ စာအိတတ်ဈအိတကြို ထုတယ်ူလိုကပြှီး ဒေါသ်ီတာမိုးကို ကမ်းပေးလိုကရြင်း
“လစာ ထုတပြေးလိုကတ်ယ် အမေ၊ ဒီလအတွကြ ဘောနပစ်ြလည်း ရသေးတယ်”
ဟု ပြောလိုကသ်ည်။
ဒေါသ်ီတာမိုးက သားဖြစ်သူ ကမ်းပေးသော စာအိတကြို လှမ်းယူလိုကရြင်း သူမကို ရှာဖြကြှေေးမှေးနသေော သားလိမျမာလေးရဲ့ မကြန်ှာကို ခစွခြှင်းမတ်ေတာအပြည့်နဲ့ ကြည့်လိုကရြင်း
“အလုပကြို ပုံမှနဘြဲ လုပပြါ သားရယ်။ ဘောနပမြရရငလြည်း သားလစာနဲ့ဆိုရင် အမတေို့ နှစ်ယောကရြဲ့ စားဝတန်ရေေးက ဖူလုံနပေါပြီ”
ဟု ပြောလိုကသ်ည် ထိုအခါ မိုးမင်းက
“သားရဲ့ လစာက အိမအြသုံးစားရိတန်ဲ့ ကာမိတယဆြိုရုံလေးဆိုတာ သားသိပါတယ်။ ဘောနပရြတဲ့ငှကေ အမသေုံးချင်တ်ာ သုံးလို့ရတာပေါ့”
“အမေ့ အတွကတ်ော့ ဘာမှမလိုအပပြါဘူးကြယ်”
ထိုနေ့ ညစာ စားသောကပြှီးနောကြ TV ခဏတဖြုတ် ကြည့်ကာ ဒေါသ်ီတာမိုးက အိပစြကပြမယ်ေ့ မိုးမင်းကတော့ တဈယောကထြဲ TV ဆကကြှည့်နရင်ေး ဧည့်ခန်းမှာ ကနွန်ရဈေခဲ့သည်။
ည ၁၂ နာရီလောကတ်ှင် ဒေါသ်ီတာမိုး အိပပြွောန်ရောကနေ ရုတတ်ရကြ လန့်နိုးလာခဲ့သည်။ သူမခန်ဓာကိုယမြှာ မောပန်းနှမ်းနယန်သလေို ဖြစ်နပြေီး ခွှေးသီးခွှေးပေါကမြွားလည်း ကနွသည်ေ။ ကုတငဘြေးက စားပြဲပေါမြှာ ထားရှိသော ရဘေူးကိုယူပြီး အနည်းငယ် သောကလြိုကပြှီး သူမရဲ့ အိပမြကအြကြောင်းကို ပြနစြဉြးစားလိုကမြိသည်။
အိမမြကထြဲတွင် သူမရဲ့ အခစွဆြုံး သားလေး မိုးမင်းက သူမကို တကလြိုးနသညေကြို သူမက ကြကြနေပေန်ပဖြှင့် ခွင့်ပြုထားရုံသာမက သူမကလည်း မိုးမင်းနဲ့အပျိုင် မီးကုနယ်မ်းကုန် တုံ့ပြနန်သညေကြို ပြနလြည် မှငယ်ောငလြာပြီး ကြကသ်ီးတွပင်ေ ထ လာမိသည်။
သူမအနနေဲ့ လှနခြဲ့သော ၃ လခန့် တနင်ျဂနှနေေ့မနကြ ရချိုးခန်းဝငလြာမိခွိနတ်ှင် သားဖြစ်သူ မိုးမင်းက ဝတလြဈစလဈဖြင့် ရချိုးနတောကို အမှုမဲ့အမှတမြဲ့ဖြင့် မှငလြိုကမြိခဲ့သညကြ အစပြုပြီး သားရဲ့ပေါငကြှားက ရှှပန်ေးကြီးကိုပါ သတိထားမိခဲ့သည်။ ထိုသို့ အမှတတ်မဲ့ဖြင့် သားဖြစ်သူ မိုးမင်းရဲ့ လီးကို မှငလြိုကမြိသညကြ အစပြုပြီး သူမ အိမမြကတ်ှမကြောခဏ မကတ်တလြာသည်။
အိမမြကတ်ိုင်းတွင် သားနဲ့အမနေဲ့ ရမျမကဇြောအဟုနဖြှင့် အပြင်းအထန် ဆာလောငမြှတသ်ိပစြှာ လိငဆြကဆြံကြသညကြိုသာ မကန်မေိတတသ်ည်။ ထိုသို့ ဖြစ်လာခဲ့ပမယ်ေ့ သားဖြစ်သူ မိုးမင်းရဲ့ လီးကို သူမက တပမြကန်တော မဟုတဘြူးလို့ဘဲ ထငမြှတထြားခဲ့ပမယ်ေ့ သူမရဲ့ မသိစိတကြမူ အမှတတ်မဲ့ မှငလြိုကရြသော သားဖြစ်သူရဲ့ လီးကို စွဲလမ်းနတော သူမသိခွေ။
နောကတ်ဈရကြ မနကတ်ှင် သူမ အိပယ်ာထပြီး သားဖြစ်သူ အလုပမြသှားခင် စားရနအြတွကြ မနကစြာကို ပြငပြေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် သားရဲ့ နာကငွစြှာ အောဟြဈလိုကသ်ံကြောင့် စိတပြူစွာဖြင့် သားအခန်းဆီသို့ အပြေးတပိုင်းနဲ့ ထွကလြာမိရင်း သားရဲ့ ရှုံ့မဲ့နသေော မကြန်ှာကိုကြည့်ပြီး
“ဘာဖြစ်တာလဲ သား ဘာဖြစ်သှားလို့လဲ?”
“တံခါးပိတရြင်း လကည်ှပသ်ှားလို့ပါ”
“သတိထားပြီး ပိတမြှပေါ့ သားရယ် ကဲ လာလာ အမေ ဆေးလိမ်းပေးမယ်”
ဟုပြောပြီး ထမင်းစားခန်းထဲသို့ ခေါလြာခဲ့သည်။
ထမင်းစားခန်းထဲက ကုလားထိုငမြှာ သားကို ထိုငခြိုင်းလိုကပြှီး သှေးခွေဥသှားသော သားရဲ့ ဘယ် ဘကြ လကခြလယကြို ဒဏကြှဆေေး လိမ်းပေးလိုကသ်ည်။ သားက ကုလားထိုငမြှာ ထိုငန်ပြေီး သူမက မတတ်ပရြပန်သေောကြောင့် ဆေးလိမ်းနခွေိနမြှာ သူမကိုယကြို ကိုင်းထားပြီး လိမ်းပေးနလေိုကသ်ည်။
ဆေးလိမ်းပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သားမကြန်ှာကို ကြည့်လိုကသ်ောအခါ သားရဲ့ မကြလြုံးအစုံက သူမရငဘြတကြို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်နတောကို မှငလြိုကရြသဖြင့် သူမဘာသာ သူမရငဘြတကြို ပြနင်ုံ့ကြည့်လိုကသ်ည်။ သူမခန်ဓာကိုယကြ ရှေ့ကိုကိုင်းထားသဖြင့် အင်ျကြီလညပြင်းပေါကကြလည်း အောကကြိုကနွသည်ေ။ ထိုအင်ျကြီ လညပြင်းပေါကကြနေ အတိုင်းသား မှငန်ရသေော သူမနို့အစုံကို သားက ကြည့်နကြေောင်း သိလိုကသ်ည်။ ထို့ကြောင့် သူမခန်ဓာကိုယကြို ပြနမြတလြိုကရြင်း ဘာမှမသိသလို ဟနဆြောငပြှီး
“ဆေးတော့ လိမ်းပြီးသှားပြီ ခဏတော့ နာနေဦးမှာဘဲ”
ပြောရင်း မနကစြာ စားရနအြတွကြ ပြငဆြငလြိုကသ်ည်။
သူမခငပြှန်း ရှိစဉအြခါတုန်းက စီးပြားရေး ပြလညေကြှသဖြင့် ယခုနထေိုငသ်ော တိုကခြန်းကို ဝယလြိုကကြှသဖြင့် ခငပြှန်းသည် ဆုံးသောအခွိနမြှာ သူမတို့ သားအမိနှစ်ယောကြ ဟနမြပကြြ ဆကန်နေိုငလြာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သားအမိနှစ်ယောကတ်ည်း နထေိုငလြာခဲ့ကြသညမြှာ ၄ နှစ်ပင် ရှိသှားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပမယ်ေ့ ယနေ့မှသာ ထူးထူးခွားခွား သူမနို့တွကေို သားက စိုကကြှည့်နတောကို ပထမဆုံးအနနေဲ့ ကြုံရခွင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့က စနနေေ့ဖြစ်ပြီး ထုံးစံအတိုင်း အခွိနတ်ှေ ကုနဆြုံးသှားကာ နောကတ်ဈရကြ မနကသ်ို့ ရောကလြာခဲ့သည်။
တနင်ျဂနှအပေတတ်ိုင်းတွင် အိမသ်န့်ရှင်းရေးကို သားအမိနှစ်ယောကြ အတူတူလုပကြှသညကြလည်း ထုံးစံတဈခုလိုပင် ဖြစ်နခေဲ့လပြေီ။ ထိုနေ့ သန့်ရှင်းရေး လုပကြှသော အခွိနတ်ှင် သားရဲ့ မကြလြုံးတွကေ သူမခန်ဓာကိုယပြေါမြှာဘဲ ရောကရြောကန်တတေသ်ညကြို စတငသ်တိပြုမိလာခဲ့သည်။
မနကြ ၁၀ နာရီလောကတ်ှင် အိမသ်န့်ရှင်းရေး ကိဈစတွေ ပြီးသှားခဲ့သည်။ မိုးမင်းက အင်ျကြီခွှတလြိုကပြှီး ဘောင်းဘီတိုလေးနဲ့ပင် ဧည့်ခန်းက ဆိုဖာပေါမြှာထိုငပြှီး အမောဖြနသေည်ေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် ဒေါသ်ီတာမိုးက အအေးနှစ်ခွကဖြွောလြာပြီး
“ကဲ အမေ့သားလေးက အမေ့ကို ကူလုပပြေးရင်း မောနပြေီ ထငတ်ယ်။ အမောပြသှေားအောင် အအေးလေး သောကလြိုကပြါဦး”
ပြောပြီး အအေးခွကကြို ကမ်းပေးလိုကသ်ည်။ မိုးမင်းက အအေးခွကကြိုယူပြီး အမဖြစ်ေသူရဲ့ မကြန်ှာကို ကြည့်လိုကပြှီး
“အမေ ဘာဖြစ်နတောလဲ အမေ တဈခုခု ဖြစ်နတော သားသိတယ် သားကို ပြောပြပါ”
“အမေ့ လကပြဉွကြ နာနလေို့ပါ သားရယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”
“သား နှိပပြေးမယလြေ ဒါဆို အမေ သကသ်ာသှားလိမ့်မယ်”
ဟု ပြောလိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီတာမိုးက မိုးမင်းကို ကြေးဇူးတငသ်ော အကြည့်ဖြင့် တဈခကြကြှည့်လိုကပြှီး နှိပရြန် ခွင့်ပြုပေးလိုကသ်ည့် အနဖြင်ေ့ နှစ်ယောကထြိုင် ဆိုဖာပေါမြှာ မှောကလြကြြ အိပပြေးလိုကသ်ည်။
မိုးမင်းက နှစ်ယောကထြိုင် ဆိုဖာပေါမြှာ မှောကြ လကြြ အိပပြေးနသေော သူ့အမေ ဒေါသ်ီတာမိုးရဲ့ နောကကြွောကို စတငန်ှိပပြေးလိုကသ်ည်။ မိုးမင်းလကတ်ှကေ နှိပပြေးနသည်ေ ဆိုတာထကြ ပြတသ်ပပြေးနသညေဆြိုပါက ပို၍မှနပြလေိမ့်မည်။ တဖြေးဖြေးနဲ့ မိုးမင်းရဲ့ လကတ်ှကေ ဒေါသ်ီတာမိုးနောကကြွောအနှံ့ကို ပြတသ်ပပြေးလာခဲ့ပြီး အောကသ်ို့ လွောဆင်းသှားခွိနမြှာ အမဖြစ်ေသူရဲ့ ဖငပြေါအြထိ ရောကလြာပြီး အပေါတ်ကလြာသောအခါ အမဖြစ်ေသူရဲ့ နံဘေးတွကေိုပါ ပြတသ်ပပြေးလာရင်းကနေ အမနေို့တွကေိုပါ သူ့လကတ်ှနေဲ့ မထိတထိ လုပလြာသည်။
ထိုအခွင်းအရာကို ဒေါသ်ီတာမိုးအနနေဲ့ ကောင်းစွာသိနခေဲ့သောလြည်း မတားမှဈနိုငခြဲ့ပေ။ အတောလြေးကြာသညအြထိ သားဖြစ်သူရဲ့ လကတ်ှကေို ဘာမှမသိသလို ဟနဆြောငရြင်း ခွင့်ပြုထားပြီးမှ ရပခြိုင်းလိုကသ်ည်။ ထိုနေ့က ထိုအထိသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသောလြည်း ကိုယပျိုငအြသိစိတကြိုယစြီနဲ့ သားအမိနှစ်ယောကလြုံးက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြနထြိန်းနိုငခြဲ့ကြသည်။ ထိုညက ဒေါသ်ီတာမိုးရဲ့အိမမြကထြဲသို့ သူမရဲ့သား မိုးမင်း ရောကလြာခဲ့သညကြိုတော့ ပြောပြစရာပင် လိုမညမြထငခြွေ။
နောကတ်ဈရကမြနကြ သားဖြစ်သူ အလုပထြှကသ်ှားသောအခါ သားရဲ့ အခန်းထဲကိုဝငပြှီး အိပယ်ာသိမ်းပေးနရင်ေး ဒိုငယ်ာရီ အနကရြောငလြေးကို တွေ့လိုကမြိသည်။ သူမက မိုးမင်းရဲ့ အမဖြစ်ေသောလြည်း သူမလည်း မိန်းမတဈယောကပြငဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိန်းမပီပီ စပစြုချင်စြိတဖြှင့် ထိုဒိုငယ်ာရီလေးကို ဖြင့်ဖတမြိလိုကသ်ည်။
စာအုပလြေးထဲမှာ အလုပကြိဈစများ ရေးမှတထြားပြီး သားက ကိုယပျိုငလြုပင်န်းတဈခု လုပရြနအြတွကြ သချောစဉြးစားပြီး အစီအစဉတ်ှပင်ေ ခထွားတာကိုတွေ့ရသဖြင့် သူမစိတထြဲ ကြနပေမြိသလို ဂုဏလြည်းယူမိသည်။ အလုပကြိဈစများကို ကြောလြိုကသ်ောအခါ “စိတကြူးယဉဆြနသ်ော အခစွတ်ဈခု” ဟူသော ခေါင်းစဉကြို တွေ့လိုကရြသဖြင့် ဖတကြှည့်မိလိုကသ်ည်။
ထိုခေါင်းစဉအြောကကြ အကြောင်းအရာများကို ဖတကြှည့်ပြီး သူမအနနေဲ့ အလှနပြင် အံ့သှသှားရလသည်ေ။ ထိုခေါင်းစဉအြောကတ်ှင် ရကစြှဲ အတိအကဖြှင့် ဘယန်ေ့ဘယရြကကြ သူမနို့တွကေို တစွန်းတစမှငပြှီး ရငခြုနခြဲ့ရကြောင်း ၊ ဘယန်ေ့ဘယရြကကြ သူမရချိုးတာကို ချောင်းကြည့်ရနအြတွကြ ရချိုးခန်းတံခါးမှာ အပေါကဖြောကထြားခဲ့ကြောင်း အစရှိသညတ်ို့ကို မှတတ်မ်းသဘောမွိုး ပြုလုပရြေးမှတထြားလသည်ေ။ ထိုအကြောင်းအရာများကိုဖတပြှီး သားက သူမအပေါမြှာ စိတဝြငစြားနပြေီး တကယ့် အခစွစြဈနဲ့ ခစွန်တောကို သဘောပေါကလြိုကရြသည့်အပြင် သူမကိုပဲ အရူးအမူး စွဲလန်းနကြေောင်းကိုပါ သိလိုကရြသည်။
သူမအနနေဲ့ သူမ ရာသီလာတဲ့ ရကကြအစ မှတတ်မ်းလုပထြားတာကို မှငခြဲ့ရသောလြည်း သားနဲ့ ပတသ်တပြှီး ဘယလြိုလုပရြမလဲဆိုသည့် တိကတွဲ့ အဖြကေို ရှာမရဘဲ ဖြစ်နမေိသည်။ ထို့ကြောင့် ဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးကို ခွရောလကရြာမပကြြ ပြနထြားခဲ့လိုကပြှီး သားအခန်းထဲကနေ စိတပြငပြန်းစွာဖြင့် ပြနထြှကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ နေ့လညစြာကိုပင် မခကြန်ိုငတ်ော့ဘဲ သူမအခန်းထဲ ပြနဝြငလြာကာ စဉြးစားနမေိသည်။
အရှယရြောကပြှီးသား ယောင်ျကြားတဈယောကန်ဲ့ မိနမြတဈယောကကြ တဈဦးကိုတဈဦး အပြနအြလှန် စွဲလန်းခစွခြငကြှပမယ်ေ့ မိန်းမသားအတွကကြတော့ ထိုယောင်ျကြားနဲ့အတူ အိပဖြို့အတွကြ မလှယကြူပါခွေ။ အထူးသဖြင့် သူမလို အမတဈေယောကအြတွကဆြိုလငွြ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုငမြှန်း သူမသဘောပေါကသ်ည်။ သူမဘကကြ သားရဲ့ဆန်ဒကို ငှင်းပယလြိုကလြို့ သားက တခွားမိန်းမတဈယောကကြို တရားဝငယ်ူလိုကလြငွြ သားကိုသူမဘဲ ဆုံးရှုံးရပလေိမ့်မည်။ သူမအနနေဲ့ သားကို လကလြှှတဆြုံးရှုံးခံပြီး တခွားမိန်းမတဈယောကကြို ပေးပစ်နိုငမြညလြား?။
ထိုသို့ လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုငပြါ။ သူမ ဘဝအတွကြ သားက မရှိမဖြစ် လူဖြစ်သည်။ သားနဲ့ မခွဲနိုငလြွှင် သားလိုချင်တ်ာကိုလည်း သူမဘကကြ ပေးမှဖြစ်ပတေော့မည်။ အကယ်၍များ သားက သူမအပေါမြှာ စိတကြစားတာမွိုး ဖြစ်ခဲ့လွှင် သူမပေးဆပရြသည့် အရာတွကေ အလကား ဖြစ်သှားမှာကိုလည်း စိုးရိမစြိတပြူရသေးသည်။ ထိုကိဈစကို သားနဲ့ ပြောမှဖြစ်မညဟြု စဉြးစားလိုကပြှီး သားဆီကို ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည်။
“ဟဲလို အမေ”
“အေး သား အခုဘယမြှာလဲ?”
“အလုပမြှာလေ ဘာဖြစ်လို့လဲ အမရေဲ့”
“ဒီနေ့ အလုပကြနေ ခွင့်ယူပြီး ပြနခြဲ့ပါလား အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိဈစတဈခုကို သားနဲ့ တိုငပြငခြငွလြို့။ သားပြနလြာရင် နေ့လညစြာ စားဖို့အတွကပြါ တခါတည်း ဝယခြဲ့နောြ”
“ဟုတ် အမေ သားအခုဘဲ ပြနလြာခဲ့မယ်”
ထိုနေ့ နေ့လညစြာအဖြစ် သားဝယလြာခဲ့သညကြိုသာ တိတဆြိတစြှာ စားလိုကကြှပြီး သားကို သူမအခန်းထဲသို့ ခေါလြာခဲ့သည်။ သားကို ဘယကြစပြောရမလဲလို့ စဉြးစားနခွေိနမြှာ သားက
“ဘာကိစ်စလဲ အမေ”
ဟု မေးလာသဖြင့် သူမက
“အမလည်ေး ဘယကြစပြီး ပြောရမှန်းကို မသိတော့ဘူး။ ဒီနေ့ သားအိပယ်ာ အောကကြနေ သားရေးထားတဲ့ ဒိုငယ်ာရီစာအုပကြို အမေ ဖတပြှီးပြီ”
“အမေ ဒါက ဟို ဟို”
“နေဦးသား။ သားဘာမှ မပြောနဲ့ဦး။ အမပြေောတာဘဲ ဆုံးအောင် နားထောင်။ သားလည်း အသကြ ၂၀ ကြောလြာပြီဆိုတော့ မိန်းမတွကေို စိတဝြငစြားတတလြာပြီ။ ပြီးတော့ သားအသကအြရှယကြလည်း အိမထြောငပြှုသင့်နပြေီ”
“အမေ ဒါက”
“နေဦးသား။ အမေ ဆကပြှောဦးမယ်။ သားရဲ့ အမေ့အပေါထြားတဲ့ စိတထြားကို သားဒိုငယ်ာရီကို ဖတပြှီး အမေ သိပြီးပြီ။ သားအနနေဲ့ ရှယတ်ူ မိန်းကလေးတဈယောကန်ဲ့ အိမထြောငပြှုပြီး အဲဒီမိန်းကလေးကိုဘဲ လိငဆြကဆြံသင့်တယ်။ အမကတေော့ သားရဲ့ အမဆေိုတော့ အဲလိုမလုပသ်င့်ဘူး။ ဒါက လူ့သဘော လူ့သဘာဝဘဲ သား”
“ဒါကလည်း ဒါပေါ့ အမရယ်ေ။ ဒါပမယ်ေ့ သားက အမေ့ကို ခစွတ်ယ်။ အမေ့ ဆန်ဒမှနသ်မွှကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်တ်ယ်။ အမေ့ကို သားနဲ့အတူ ထာဝရ ရှိနစခေငွေပြှီး အမေ့ကို ပြောရြှှငစြချင်ေတ်ယ်။ အမေ့ကို ခစွတ်ဲ့အခစွကြ ၅၂၈ အခစွလြို ဖြူစငသ်န့်စငတ်ာမွိုးပါပမယ်ေ့ ၁၅၀၀ အခစွလြို ပူပြင်းပြင်းထနတ်ဲ့ အခစွမြွိုးလည်း ပါနတယ်ေ အမရယ်ေ”
“အမကေ သားကို မှေးထားတဲ့ လူဆိုတာကိုလည်း သား မေ့ထားလို့ မရဘူးလေ”
“သားက အမေ့အတွကဘြဲ ကြိုးစားလာခဲ့တာပါ။အခု သားကြိုးစားလာခဲ့လို့ အဖရှေိတုန်းကလိုဘဲ အမေ အေးအေးဆေးဆေး နနေိုငပြှီလေ။ ဒီကိဈစတဈခုဘဲ ကနွန်တေော့တာပါ။ သားကို ခွင့်ပြုပေးလိုကပြါတော့ အမရယ်ေ”
ဟု သနားစဖြယ် တောင်းဆိုနသဖြေင့် သူမက
“သားက အမေ့လို အဖြားကြီး တဈယောကန်ဲ့ လိငဆြကဆြံချင်န်တောလား”
ဟု ပြနမြေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ သားက
“အမကေ အဖြားကြီး မဟုတတ်ဲ့အပြင် သားအတွကတ်ော့ ဒီကမျဘာပေါမြှာ အမကေ အလှဆုံး မိန်းမတဈယောကပြါ။ သား အမနေဲ့ လိငဆြကဆြံချင်န်တောလား ဆိုတာကတော့ ဒါဘဲကြည့်ပါတော့ အမရယ်ေ”
ဟုပြောရင်း သားက သူဝတထြားသော အဝတအြစားတွကေို လငွမြှနစြှာ ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။
ဒေါသ်ီတာမိုး တဈယောကြ အံ့သှလှန်းသဖြင့် ပါးစပအြဟောင်းသား ဖြစ်သှားသည်။ သူမအရှေ့မှာ သူမမှေးထားသော သားက ဝတလြဈစလဈဖြင့် သူမကို လိုးရနအြတွကြ တောင်းဆိုနသည်ေ။ သူမက
“သား အမတေို့က သားအမိတွဆေိုတာကို သတိထားဦးလေ”
“ဘာမှ သတိမထားတော့ဘူးဗွာ။ သား အိမမြကထြဲမှာ အမေ့ကို လိုးနတော ကြာခဲ့ပြီ”
ဟု ပြောလိုကသ်ဖြင့် သူမက
“ဘာ ဘယလြို”
ဟု အလန့်တကြား ပြနမြေးလိုကသ်ည်။ သားက
“ဟုတတ်ယ် အမေ သား တကယပြှောတာ။ ညတိုင်း မဟုတပြမယ်ေ့ သားအိမမြကထြဲမှာ အမနေဲ့ လိုးနတယေလြို့ ခဏခဏမကတ်ယ်”
“သားနောကဆြုံး အိမမြကမြကခြဲ့တာ ဘယည်ကလဲ သား အမေ့ကို မှနမြှနပြှောစမ်းပါ ဘယည်ကလဲ”
“မနေ့ညကဘဲလေ”
ဒေါသ်ီတာမိုး တဈစုံတဈခုကို သဘောပေါကလြိုကပြှီ ဖြစ်သည်။ သားက သူမ မှေးထားတာဆိုတော့ သားနဲ့သူမက စိတခြငွြး ဆကန်ှယန်သည်ေ။ စိတထြဲမှာ အရမ်းဖုံးဖိထားရသောကြောင့် အပြနအြလှန် အိမမြကထြဲမှာ ပေါကကြှဲကုနကြှတာမွိုး ဖြစ်သည်။ ယခုမှတော့ သူမအနနေဲ့ သားကို ဘာမှ ဖုံးကြယ် မထားနိုငတ်ော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမအင်ျကြီကို ဆှဲခွှတပြဈလိုကရြင်း ဘရာစီယာကိုလည်း ခွှတန်တောကို သားက တအံ့တသှ ငေးကြည့်နသည်ေ။ သူမက သားကို ပြုံးပြပြီး ထမိနကြိုပါ ကြမ်းပြငပြေါသ်ို့ ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ထိုအခါ သားရဲ့ လီးက သူမစောကပြတကြို မှငပြှီး တဆတဆြတန်ဲ့ တောငမြတလြာတာကို မှငရြပြီး သူမစိတထြဲမှာ ကြနပေန်မေိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ကုတငပြေါတ်ကပြှီး သားသချောမှငရြအောင် ပေါငတ်ှကေို ကားပေးလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ
“သားကို မှေးထားတဲ့ အမေ့ စောကပြတလြေ ဒီစောကပြတထြဲကနဘေဲ သား လူ့လောကကို ရောကလြာခဲ့တာကြ”
ဟု ပြောလိုကသ်ည်။ သားက သူမဆီသို့ တလှမ်းချင်ြး တိုးလာနသည်ေ။ သူမက သားကို ဆှဲယူ ပြေ့ဖကလြိုကပြှီး
“အမတေို့ သားအမိနှစ်ယောကြ ထိန်းခွုပထြားရတဲ့ အခွိနတ်ှေ တောသ်င့်ပြီသား”
ဟုပြောရင်း နှုတခြမ်းချင်ြး စတင် နမ်းလိုကကြှသည်။
နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းနရောကနေ သူမက သားလီးကို လကန်ဲ့ကိုငပြှီး သူမစောကပြတအြဝမှာ တေ့ပေးလိုကတ်ော့ သားက အလိုကတ်သိ ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ သားက သူမကို စလိုးလိုကရြင်း
“သား ယုံတောငမြယုံနိုငဘြူး အမရယ်ေ။ အခု အမေ့ကို သား တကယလြိုးနပြေီနောြ။ အမေ့ စောကပြတကြို သားလီးနဲ့ တကယလြိုးနပြေီဗွ”
“အဲဒါတွေ နောကမြှပြောတော့ သား အခုသှကသ်ှကလြေး လိုးစမ်းပါ”
ဟု ပြောရင်း သားရဲ့ လကတ်ှကေို သူမနို့တွအပေေါမြှာ တငထြားပေးလိုကသ်ည်။ သားက သူမနို့တွကေိုဆှဲပြီး အရှိနပြှင်းပြင်း မှနမြှနဆြောင်းလိုးလာသည်။ သူမ မကြလြုံးတွကေ သူမစောကပြတထြဲကို ဝငလြိုကထြှကလြိုကြ ဖြစ်နသေော သားရဲ့ လီးကိုကြည့်ရင်း
“အား မှနမြှန် သား တအားဆောင့်စမ်း အားးးးး ရှီးးးးးး အမေ့စောကပြတကြို တအားလိုးပေး”
“အားးးးး အမေ့ အားးးး”
ဒေါသ်ီတာမိုးနှင့် မိုးမင်းတို့ သားအမိနှစ်ယောကြ အောင့်အီးထားခဲ့ရသော ရငထြဲက ဆန်ဒတွကေို ဖောထြုတပြှီး အရှိနပြှင်းပြင်းနဲ့ ရာဂမီး တောကလြောငန်ကြပြေီး ပျိုငတ်ူလိုပင် ငှိမသ်ကသ်ှားကြသည်။ သားဖြစ်သူ မိုးမင်းရဲ့ လီးက သုတရြညထြှကပြှီးပမယ်ေ့ ကမွသှားသေးသညသ်ာမက အမောဖြနခွေေိနမြှာလည်း အမဖြစ်ေသူရဲ့ စောကပြတထြဲကနေ မထုတတ်ော့ပေ။ ဒေါသ်ီတာမိုးက သူမပေါငကြှားထဲမှာ မှောကလြကြြ အမောဖြနသေေော မိုးမင်းရဲ့ ပါးလေးကို နမ်းလိုကပြှီး
“ကြနပေပြှီလား သား”
“ဟင့်အင်း မကြနပေသ်ေးဘူး အမေ”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ သားရဲ့ သားလိုချင်တ်ာ ရပြီလကြော”
ဟု ပြောလိုကသ်ောအခါ သားက သူမမကြန်ှာကို မော့ကြည့်လာပြီး
“နောကတ်ဈခါလောကြ အမေ”
“တဈခါထဲဘဲ တောပြှီလား?”
“အင်းးး အာ့ဆို နှစ်ခါ”
“နှစ်ခါထဲဘဲလား သားရဲ့”
“အမဘေဲ ပြောတော့ဗြာ သားမသိတော့ဘူး”
“ဒါဆိုရင် ခုအခွိနကြစပြီး အမေ့ခန်းထဲမှာဘဲ ညတိုင်းအိပတ်ော့”
ဟု ပြုံးရင်း ပြောလိုကသ်ောအခါ သားက
“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဒါမြိုးကိုတော့ မငွင်းဘူး အမရေေ”
“ဟှန်းးးး ခွေးကောငလြေး တောတ်ောြ သဘောကနွတယ်ေ”
ဟုပြောရင်း သားအမိနှစ်ယောကစြလုံး ကြညန်ူးလှတလြပစြှာဖြင့် ရယမြောလိုကကြှသည်။
“ဟဲ ဟဲ ဟဲ”
“ခြ ခြ ခြ”
ပြီးပါပြီ။