အောစာအုပ်

စိတ်ပါလက်ပါ

တနေ့ ကြှနတ်ောြ အိမပြှနလြာတော့ ညီဇောတ်ို့လငမြယား အိမရြောကန်သည်ေ။ ညီဇောကြ ပြုံးပြီး

“ကိုကောင်းမှတ် ကြှနတ်ောြ့မိန်းမမှာ ကိုယဝြနရြှိနပြေီ ၃ လကြောလြို့”

ပြုံးလကြပြှောသည်။

“ဟုတလြား ကောင်းတာပေါ့ ညီဇောရြာ ဝမသ်ားပါတယ်”

ညီဇောြ့မိန်းမ ယုယုခငကြ

“ကိုကောင်းမှတတ်ို့ကော ကလေး မရသေးဘူးလား”

“မရသေးပါဘူးဟာ”

“အကူအညီလိုရင် ညီဇောြ ရှိတယလြေး”

လို့ ယုယုခငကြ လှမ်းစသည်။ ကြှနတ်ောြ့မိန်းမ ဝင့ဝြါဖူးက ရှကပြှီး

“ယုခင် နငကြလည်း”

ကြှနတ်ောတ်ို့ အိမထြောငသ်ကြ ၄ နှစ်ကြောပြှီ။ အခုထိ ကလေးမရသေးဘူး။ ဘယသ်ူ့လိုအပခြကြလြည်းတော့ မသိ။ ဆေးလည်း သှားမစဈဖြစ်ပါ။

ညီဇောတ်ို့က အိမန်ီးချင်တ်ှလေေ။ ကြှနတ်ောတ်ို့နောကမြှ အိမထြောငကြတွာ။ အခုတော့ ကလေးရသှားပြီ။ ညီဇောကြ ကြှနတ်ောြ့ထကြ အသားညိုပြီး ဗလတောင့တ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ့မိန်းမ ဝင့ဝြါဖူးနဲ့ ယုယုခငကြ ငယသ်ူငယခြငွြးတွလေေ။ ဒီတော့ မိသားစုချင်ြး ရင်းနှီးကတွယ်။

ဒီလိုနဲ့ ယုယုခငလြည်း ကိုယဝြန် ၆ လလည်း ရောကကြော သူအမအေိမ် ပြနန်တယ်ေ။ ကိုယဝြန် အဆငပြှအေောငလြို့တဲ့။ ညီဇောကြတော့ သူ့ယောကျခမနဲ့ သိပမြတည့လြို့ မှေးခါနီးမှဘဲ လိုကသ်ှားမယတ်ဲ့။ ညီဇောြ စားရသေောကရြေးကတော့ အိမန်ီးချင်ြးဖြစ်တဲ့ ကြှနတ်ောြ့အိမမြှာဘဲ လာစားတယ်။

နောကြ တဈလလောကြ အကြာမှာ ကြှနတ်ော့ြ Nightduty က နေ့အလုပမြရှိလို့ မနန်ဂွောကလည်း သဘောကောင်းပြီး အိမပြှနခြှင့်ပေးလိုကတ်ယ်။ ည ၉ နာရီလောကတ်ော့ ရှိပါပြီ။ ဒါနဲ့ မိန်းမလည်း ဝမ်းသာအောင် သူ့အတွကြ သူကြိုကတ်ဲ့ ခေါကဆြှဲကြောကြို ဝယပြှီး ပြနလြာခဲ့တယ်။ အိမရြှေ့က မဝငဘြဲ တမငတ်ကာ အိမန်ောကဖြေး ပြတင်းပေါကကြ ဝငလြိုကတ်ယ်။

“အား ကောငလြိုကတ်ာ ညီဇောရြယ်.. အရမ်းကောင်းနပြေီ.. ပြှတ် ပြှတ် အင့ြ အင့ြ အ”

ဟာ… ဘာအသံတွလည်ေး ငါမိန်းမနဲ့ ညီဇောတ်ို့ ဖြစ်နပြေီလား။ အိပခြန်းဘေး ထံရံပေါကကြနေ လှမ်းကြညလြိုကတ်ယ်။ ညီဇောကြ ကြှနတ်ောြ့မိန်းမကို လေးဘကကြုန်းပြီး ခနွတော။

ကြှနတ်ောမြှတန်ိုးတဲ့ မိန်းမရဲ့ ဆံပငတ်ှကေို လကတ်ဈဖကကြစုပြီး ဆောင့ဆြှဲထားတယ်။ လကတ်ဈဖကကြ ဖငန်ှဈခွမ်းကို တဖြန်းဖြန်းနဲ့ ရိုကလြိုကတ်ာ ဖငန်ှဈခွမ်းမှာ လကင်ါးချောငရြာနီလို့။ ဆောင့လြိုးလို့ မိန်းမရှေ့ရောကရြင် ဆံပငဆြောင့ဆြှဲလိုကန်ဲ့ အေားကားကြည့်ရြတဲ့ အတိုင်းဘဲ။ မိန်းမပုံစံကလည်း တအားကောင်းနတေဲ့ပုံဘဲ။

ကြှနတ်ောလြည်း ဘာလုပရြမလဲ မသိ။ ထူပူနမေိတယ်။ ကိုယဝြငသ်ှားရငလြည်း အောဟြဈပြီး ပတဝြနကြငွြ သိသှားမှာလည်း ကြောကတ်ယ်။ မိန်းမကိုလည်း မခွဲနိုငဘြူး။ မိန်းမကလည်း စိတပြါလကပြါ ခံနတေော့ ဒီအတိုင်းပဲ ကြည့်န်မေိတယ်။

“အား ကောင်းလိုကတ်ာ ညီဇောရြယ်”

“နင့်လငလြိုးတာနဲ့ ငါလိုးတာနဲ့ ဘယဟြာကောငလြဲ”

“ရှငလြိုးတာကောင်းတယ်.. အား အား ဆောင့ဆြောင့ြ”

ညီဇောကြ တောတ်ောလြိုးနိုငတ်ယ်။ ကြှနတ်ောဆြို ထနကြုန် နာရီဝကလြောကဘြဲ လိုးနိုငတ်ာ။ ညီဇောကြ ပါးစပကြလည်း ပကပြကစြကစြကပြှောပြီး လိုးတယ်။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ဆို ရှကသ်လို လုပန်တေဲ့ မိန်းမကလည်း ညီဇောန်ဲ့ကမွှ မထငရြအောင် ထနန်တယ်ေ။

နောကြ တဈနာရီလောကန်တေော့ ညီဇောြ့ ဆောင့ခြကြမြွား မီးကုနယ်မ်းကုန် ဖြစ်လာတယ်။ ပြီးတော့ မိန်းမအဖုတထြဲ ညီဇောကြ ဆောင့ထြည့ပြှီး ဖိကပထြားတယ်။ ခဏနတေော့ ညီဇောြ့လီး မိနမြအဖုတထြဲကနေ ထုတလြိုကတ်ော့ လရညတ်ှေ ထွကကြလွာတာ အများကြီးဘဲ။

ညီဇောကြ ပကလြကလြှနထြားပြီး မိန်းမဆံပငကြိုဆှဲကာ လီးစုပခြိုငတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ လီးစုပခြိုင်းရင် ရှကသ်လို့နဲ့ မလုပခြငွတ်ဲ့ မိန်းမက ညီဇောြ့လီးကိုကတွော့ စိတပြါလကပြါ စုပန်တယ်ေ။ ညီဇောကြ ဆံပငကြိုဆှဲကာ မိန်းမအာခေါငထြဲထိ ရောကအြောင် မိန်းမပါးစပန်ဲ့ ဆီးစပထြိ ဆှဲကပထြားတယ်။ ပြီးတော့ ပါးကို ခပစြပစြပလြေး ၃ ခကြြ ၄ ခကြြ ရိုကပြှီးမှ ထုတပြေးလိုကတ်ယ်။

မိန်းမက ညီဇောြ့ရငခြှငထြဲမှာ ဝငလြဲနတယ်ေ။ နှစ်ယောကသ်ား မောသှားလို့ မှိန်းနကြတေယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူတိုထွကလြာရင် တွေ့မှာစိုးလို့ အလုပကြိုဘဲ ပြနလြာခဲ့လိုကတ်ယ်။ အလုပမြှာလည်း အိပလြို့မပြောြ ညီဇောန်ဲ့ မိန်းမလိုးတာဘဲ စိတထြဲဝငလြာတယ်။

ကြှနတ်ောြ့စိတတ်ှလည်ေး ဘယလြိုဖြစ်နလေဲ မသိ။ ဖီးအရမ်းတကတ်ာနဲ့ ဂွင်းထုလိုကမြိတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မနကမြိုးလင်းတော့ အိမပြှနလြာတယ်။ အိမရြောကတ်ော့ မိန်းမက အလှပြငပြှီး ကြိုလကြြ

“ယောကြွား ပြနလြာပြီးလား။ ယောကြြားအတွကြ မုန့်ဟငခြါး ပြငထြားတယ်..။ နေဦး ဝါလေး ကောဖြီဖြောပြေးဦးမယ်”

ဆိုပြီး နောကဖြေးကို ထွကသ်ှားတယ်။ မိန်းမရဲ့ နောကကြွော အလှကို ကြည့်ပြီး ညက ညီဇောြ မိန်းမရဲ့ ဖငကြှီးကို ရိုကပြှီး လိုးနတောကို ပြနမြှငယ်ောငလြာတယ်။

“မိန်းမရေ ညီဇောကြော လာသှားပြီလား”

မိန်းမက ဘာမှမဖြစ်သလိုနဲ့

“ပုံမှနအြတိုင်းဘဲ ထမင်းခွိုင့် လာယူးသှားတယ် မောငရြေ”

လို့ လှမ်းအောပြှောတယ်။ သူလည်း မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်မှတေော့ ကိုယလြည်း မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်မှေ။ တောကြှာ ရပကြွောြ ရှာကြောြ ဖြစ်နမှေ အရှကကြှဲကုန်ဦးမယ်။ မိန်းမကိုလည်း မပြတန်ိုငဘြူးလေ။ မိန်းမကလည်း ညီဇောြ့ဘကြ ပါနတယေလြေ။ ဒီအတိုငလြေးဘဲ မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်လေိုကတ်ယ်။

ညရောကတ်ော့ ညီဇောြ အရကလြာသောကတ်ယ်။ ဘာမှ မဖြစ်သလို ပုံမုနအြတိုင်း သောကစြားပြီး ပြနသ်ှားတယ်။

ညီဇောပြှနသ်ှားတော့ ကြှနတ်ောလြည်း မိန်းမကို လိုးမယပြေါ့။ အစပျိုးတဲ့အနနေဲ့ မိန်းမနှုတခြမ်းကို နမ်းလိုကတ်ယ်။ မကြလြုံးထဲ ညီဇောြ့လီးကို မိန်းမစုပပြေးနတော ပြနမြှငယ်ောငလြာတယ်။ ပိုပြီး ဖီးတကသ်လိုဘဲ။ ပြီးတော့ မိနမြအဖုတကြို ယကလြိုကတ်ယ်။ ညီဇောြ့လီးမဲကြီးက မိန်းမစောကဖြုတကြို လိုးနတော ပြနမြှငယ်ောငလြာတယ်။ ပိုပြီး စိတပြါလကပြါ ယကမြိတယ်။

“မိနမြရေ ကို့လီးကို စုပပြေးပါလား ”

“မစုပခြငွဘြူး ဒီအတိုင်းဘဲလုပပြါ”

စိတထြဲမှာတော့ လငင်ယလြီးကတွော့ စိတပြါလကပြါ စုပပြှီး ကိုယ့်ယောကြာြး လီးကတွော့ ရှကသ်လို ရှံသလိုနဲ့ မိနမြတွမွေား။

“မိနမြရေ လေးဘကထြောကပြေးပါလား ”

“ဟာကြာ ဒီအတိုငဘြဲလုပတ်ော့။ မိန်းမ အိမအြလုပလြုပရြတာ ညောင်းနတယ်ေ..။ အိပခြငွပြှီ.. မှနမြှနလြုပတ်ော့”

ညောင်းမှာပေါ့။ မနေ့ညက ညီဇောန်ဲ့ လိုးထားတာကိုး အိပခြငွမြှာပေါ့။ တဈညလုံး လိုးနကြတောလလေို့ စိတထြဲမှာ ပြောနမေိတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း လှကြေီးထိုးရိုးရိုးနဲ့ ၁၀ မိနဈလောကလြုပပြှီး ပြီးသှားတယ်။ မိနမြကမှ စိတမြပါတာ။

နောကတ်ဈကြိမ် Nightduty ကမွည့ရြကြ ရောကလြာတယ်။ မသှားမဖြစ်လို့ သှားခဲ့ရတယ်။ စိတကြတော့ အိမကြိုပဲ ရောကန်တယ်ေ။ မိန်းမကတော့ သချောပါတယ် ညီဇောန်ဲ့ လိုးနမှော။ အလုပလြုပရြတာ စိတမြဖြောင့ဘြူး။ ညီဇောြ ငါ့မိန်းမကို ဘယလြိုများ လိုးနမလေဲပေါ့။ ၉ နာရီထိုးတော့ ဖုန်းဆကခြငွစြိတ် ဖြစ်လာတာနဲ့ ဆကကြှညဘြိုကတ်ော့

“မိန်းမလား ”

“ဟုတအြဈကို ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အား ဖတ် ဖတ်။ ရှူး ညီဇောြ ဖြည်းဖြည်း။ ယောကြြား ဖုန်းဆကန်တယ်ေ..။ ပြော အဈကို ဘာဖြစ်လို့လည်း”

“စောနက မိန်းမ ဘာပြောတာလဲ”

“ဘာမှမပြောပါဘူး”

မိန်းမဖုန်းက စပီကာ ပိတထြားတာတောငမြှ အပြငကြ အသံတွေ ကြားနရတေယ်။ မိန်းမက ဘာမှမဖြစ်သလိုနဲ့ လိမန်တယ်ေ။

“ဘာမှမဟုတပြါဘူး။ ညီဇောကြော လာသှားသလေား”

“ဖတ် ဖတ် အ အင့ြ။ လာသှားပြီ အဈကို..။ ထမင်းစားပြီး ပြနသ်ှားပြီ..။ အ အင် အင့ြ”

ဖုန်းထဲမှာ မိနမြအလိုးခံနရတေဲ့ အသံကို ကြားရတာ ဖီးတဈမွိုးဘဲ။ ဒါနဲ့စကားဖြတပြှီး အိမသ်ာထဲသှား ဂွင်းထုလိုကရြတယ်။

ဒီလိုနဲ့ နောကြ ၃ လလောကအြကြာ ညီဇောလြည်း သူ့မိန်းမ မှေးခါနီးလို့ သူ့ယောကျခအိမကြို လိုကသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ လငမြယာလည်း အရငကြထကြ ပိုလိုးဖြစ်ကြတယ်။ ညီဇောမြရှိတော့ ညီဇောြ့နရော ဝငယ်ူတာပေါ့။

ညီဇောြ့လို မိနမြကို ခပကြှမကြှမ်း လိုးရတာ ပိုပြီး ဖီးလာသလိုဘဲ။ မိနမြလည်း ညီဇောဇြာတသ်ှငထြားပြီး အခု ညီဇောမြရှိတော့ ကြှနတ်ောလြုပသ်မွှကို စိတပြါလကပြါနဲ့ အလိုးခံနတယ်ေ။

တဈလလောကကြှာတော့ မိန်းမက အားရဝမ်းသာစွာနဲ့

“ယောကြျားရေ မိန်းမဆီးစဈတာ ကလေးရပြီတောျ”

လို့ အောပြှောတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အရမ်းဝမ်းသာလို့။

အဓိက စိတပြါလကပြါ လုပဖြို့ပါဘဲ။ မိနမြကလည်း စိတပြါလကပြါ ခံ။ ညီဇောကြလည်း စိတပြါလကပြါ လိုး။ ကြှနတ်ောကြလည်း စိတပြါလကပြါ ကြညဖြှူ။ အခုကြည့်စြမ်း လိုချင်တ်ဲ့ ကလေးရပြီ မဟုတလြား။

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – အမညမြသိ