အောငထြှန်းတို့မိသားစု လေးယောကြ။ အဈကိုဖြစ်သူက တာဝနန်ှင့ြ တဈနယတ်ဈကြေးမှာ၊ အဖကတေော့ ကုနတ်ငကြားမောင်း၊ အမကတေော့ ကြယလြှနသ်ညမြှာ ရကပျိုင်းသာ ရှိသေးသည်။ အောငထြှန်း ပညာရေးမှာ ဆယတ်န်းအောငပြှီးကာစသာ ရှိသေးသည်။
သင်းသင်းနှယမြှာ အသကကြ ၂၇ အိမထြောငသ်ည်။ အဖဖြစ်ေသူက ဘုရားဂေါပက တဈနကေုန် ဘုရားမှာ။ အမကတေော့ လဖြတေန်သည်ေ။ သင်းသင်းနှယမြှာ ဝါသနာအရ ယောကြွားဖြစ်သူ အလုပမြှပန်းတိမပြဈစည်းများကို အိမမြှာပင် အမဖြစ်ေသူကို ပြုစုရင်း လုပကြိုငသ်ည်။ သားသမီးကတော့ မထွန်းကားပေ။
ဝဝစေေိုးမှာ သင်းသင်းနှယန်ှင့ြ ရပကြှကတ်ဈခုတည်းနသည်ေ။ ဆယတ်န်းကတော့ အောငပြှီးသား။ သင်းသင်းနှယ် ထူးခွားခကြမြှာ ယောကြွားလွာဖြစ်သည်။
သူတို့ သုံးဦးမှာ ဝမ်းကြဲမောငန်ှမများ ဖြစ်ကြသည်။ တောစြပကြှပုံမှာ သင်းသင်းနှယအြဖနှငေ့ြ အောငထြှန်းအဖမှော ညီအဈကို၊ သင်းသင်းနှယအြမနှငေ့ြ ဝဝစေေိုးအမမှော ညီအဈမများ ဖြစ်ကြသည်။ သင်းသင်းနှယကြ ကြားခံ မောငန်ှမဖြစ်ရသည်။
အောငထြှန်းအဖမှော အလုပဝြငခြွိန် သားဖြစ်သူကို အိမမြှာတဈယောကတ်ည်း ထားခဲ့ဖို့ စိတမြခပြေ။ ထို့ကြောင့ြ သားအဖသုံးယောကြ တိုငပြငကြာ အောငထြှန်းကို သင်းသင်းနှယတ်ို့အိမမြှာ နထေိုငစြဖေို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။ အောငထြှန်းက ထုတမြပြောသေးဘဲ အလှတသ်ဘော လေ့လာရန် ခွင့တ်ောင်းသည်။
ရာသီဥတု သာယာသော တဈနေ့ သင်းသင်းနှယတ်ို့ ရပကြှကကြို စကဘြီးဖြင့ြ ထွကခြဲ့သည်။ သင်းသင်းနှယတ်ို့ အိမရြောကတ်ော့ လှကေားရင်းမှာ ယောကြွားစီးဖိနပ် တဈရံ၊ အောငထြှန်းသဘောပေါကသ်ည် တဈလမ်းကြောမြှာ နသေော ဝဝစေေိုး ရောကန်ပြေီ။
အိမတ်ံခါးမှာ စေ့ရုံသာ။ ဧည့ခြန်းကို လှမ်းကြည့်ရြာမှာတော့ မညသ်ူမွှမရှိ။ အိမထြဲအသာဝငတ်ော့ ညီးသံ ခပသ်ဲ့သဲ့ ကြားရသဖြင့ြ အခန်းစီးကို လှပကြှည့တ်ော့ အထဲမှာ သင်းသင်းနှယန်ှင့ြ ဝဝစေေိုး နှုတခြမ်းချင်ြးစုပပြှီး သင်းသင်းနှယ် စောကပြတကြို ဝဝစေေိုးက နှိုကန်သည်ေ။ အောငထြှန်း ချောင်းတဈခကြြ ဟန့လြိုကရြာ ဟနခြကြပြကြပြှီး ကို့ယို့ကားယား ဖြစ်သှားသည်။
သင်းသင်းနှယမြှာ ခေါင်းငုံ့ထားသောလြည်း၊ ဝဝဝေစေေိုးမှာ မကြစြောင်းထိုးကြည့်န်သည်ေ။ သင်းသင်းနှယမြှ ခေါင်းငုံ့လကြကြပင်
“အောငထြှန်း၊ နငကြ ရိုကယ်ူထားတဲ့ ဗှီဒီယိုနဲ့ ငှညဈေမှာ ငါသိပါတယ်။ ငါ့မှာလည်း ပိုကဆြံက အများကြီး မရှိဘူး။ ဘယလြောကပြေးရမှာလဲပြော”
သင်းသင်းနှယ် စကား အဆုံးမှာတော့ ဝဝစေေိုးမှ
“မမနှယ် ဘာပိုကဆြံမှ ပေးစရာ မလိုဘူး။ အဲဒီ ဗှီဒီယို အငတ်ာနကပြေါြ တငတ်ဲ့နေ့ ဒီကောငသ်မယေ့န်ေ့။ ကိုစိုး သတ်တိဘယလြောကရြှိဆိုတာ လကတ်ှေ့ပြမယ်”။
သင်းသင်းနှယတ်ို့ စကားလုံးများကြောင့ြ အောငထြှန်းရုတတ်ရကြ ကြောငသ်ှားရသည်။ ဖုန်းဖြင့ြ ဗှီဒီယို ရိုကမြထား။ ပထမတော့ စနောကရြုံ ကြကတ်ဈကောင် ဘီယာတဈလုံးလောကသ်ာ တောင်းမည် ဆိုပမယေ့ြ ယခုတော့ အခွေအနအရေ အလိုကသ်င့ြ ပညာသုံးရတော့မည်။
“ကဲ ရှင်းရှင်းပဲ ပြောတော့မယဗြွာ။ မမသင်း တဈခွီတော့ ဆှဲခွင့ပြေး၊ ဖြစ်မှာလား”
သင်းသင်းနှယမြှာ ခေါင်းသာငုံ့နသည်ေ။ စကားပြနမြရ
“မမသင်း အဖြပေေးဦး၊ ကြှနတ်ောြ အခွိနမြရဘူး”
ထိုအခါမှ သင်းသင်းနှယ် ခေါင်းညိတ် အဖြပေေးလိုကသ်ည်။
သင်းသင်းနှယ် ထိုငန်ရင်ေးမှ ထမိနကြိုလှနပြှီး အနအထေား ပြငန်သည်ေ။ အောငထြှန်းမှာ အင်ျကြီခွှတန်ရင်ေးဖြင့ြ သူ့ဖုန်းကို စားပြဲပေါတ်ငကြာ
”ကဲ ကိုးစိုးလို့ခေါတ်ဲ့ အဈကိုကြီးစိုး… ဖုန်းကိုရိုကခြှဲလည်း ရတယန်ောြ။ ဗှီဒီယို ထည့ထြားတဲ့ memory card အပြငမြှာ ထုတခြဲ့ပြီ။”
တဈကယတ်ော့ ရှဲ့ပြောလိုကခြငွြးသာ။ အောငထြှန်းမှာ ဝဝစေေိုးနှင့ြ လုံးဝမတည့ြ။ ဗှီဒီယိုကလည်း မရှိပါ။
အောငထြှန်း အဝတစြားအားလုံး ခွှတပြှီးသောအခါ သင်းသင်းနှယမြှာ ထိုငန်ရင်ေး ထမိနသ်ာ လှနထြားသည်။ အောငထြှန်းမှ ပြောပြီ..
“မမသင်းကလည်းဗွာ အားလုံးခွှတ်၊ ပုံစံတူလုပတ်ာတောင် မိန်းမချင်ြးကို နှုတခြမ်းစုပ်၊ နို့နှိုကတ်ာပဲ လုပကြှတယ်။ အလိုကတ်ာဗွာ။ ကြှနတ်ောကြတော့ ပုံစံကြဲဆိုပမယေ့ြ အပြည့အြဝ ပြတတ်ာ စုပတ်ာတွပေါမှ ကြိုကတ်ာ”
သင်းသင်းနှယ် အင်ျကြီခွှတရြန် ပြငခြွိနမြှာတော့
“ဪမမသင်း အိမရြှေ့တံခါး သှားပိတလြိုကြဦး၊ ကြှနတ်ော့ြ ဖိနပလြည်း သိမ်းခဲ့၊ အနတ်ီကြီးကကော ”
“သှားပိတလြေ အောငထြှန်း၊ အမကေ အပေါထြပမြှာ အိပန်တယ်ေ”
“ကြှနတ်ောကြ အဝတအြစား ခွှတပြှီးပြီ။ ဒီမှာ လီးတွဲလောင်းနဲ့”
“ဟီဟိ”
သင်းသင်းနှယရြယပြှီး တံခါးသှားပိတသ်ည်။ သင်းသင်းနှယန်ှင့ြ အောငထြှန်း မိမှေးတိုင်း ကိုယလြုံးတီးဖြင့ြ၊ သင်းသင်းနှယ် ကုတငစြောင်းမှာ ပေါငကြားထားသည်။ အောငထြှန်းမှ
“မမသင်း စည်းမကြောန်ဲ့လေ ကြှနတ်ောအြရူး မဟုတဘြူး”
ထိုအခါမှ သင်းသင်းနှယ် သဘောပေါကပြှီး နှစ်ဦးသား နှုတခြမ်းစုပ်၊ နို့စုပ်၊ ပယပြယန်ယန်ယ် ပြတသ်ပခြှင်းများ လုပကြှသည်။ နောကဆြုံးအဆင့ြ ရောကတ်ော့မည် စောကစြိကို လီးထိပန်ှင့ြ ညှောင့ပြေးနသည်ေ။ သင်းသင်းကတော့ နှုတခြမ်းကိုကပြှီး တွန့လြိမန်သည်ေ။
အတောကြှာကြာနူးဆှပြီး သင်းသင်း စောကရြကြညေမြွား အိုငပြေါကလြာခွိနမြှာတော့ စောကဖြုတထြဲကို အောငထြှန်းမှ ၎င်းင်းင်း၏ မာတောငန်သေော လီးကို ချော့သှင်းလိုကရြာ သင်းသင်းမှ
“အိုးးး အားးး အား”
ညီးသံများ ဆူညံနတေော့သည်။ အောငထြှန်းကတော့ ပုံမှနန်ှုန်းဖြင့ြ တပြှတပြှှတ် ဆောင့ပြေးနသည်ေ။ အတောကြှာတော့မှ
“မောငလြေး အားများများနဲ့ဆောင့ြ။ မမကို အားမနာနဲ့ ဆောင့ြ ဆောင့ြ”
ဝဝစေေိုးကတော့ သူတို့နှစ်ဦးကို မကြန်ှာလှှဲထားပမယေ့ြ ခိုးခိုးကြည့်န်မေိသည်။
“အားး အားးး ဟူးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ၊ အောငထြှန်း မောငလြေး တောလြိုကတ်ာကြာ၊ လီးကလည်း အကြီးကြီး မမယောကြွားတောင် ဒီလောကြ လိုးမပေးနိုငဘြူး၊ ကောင်းလိုကတ်ာ”
သင်းသင်းနှယမြှ
“ကိုစိုး အဲလေ ဝစေိုးပေါ့နောျ၊ လိုးမှာမလား လာလေ၊ အစဈနဲ့ ကြုံခဲတယ် ဝစေိုးတို့က လာ”
ဝဝစေေိုး အငတ်ငတ်င် လုပန်ရော အောငထြှန်းမှ
“မမသင်းကလည်းဗွာ ဗိုကကြှီးသညရြှေ့ ရှောကသ်ီးသုပ် စားပြပြီး စားမှာလား သှားမေးနသေေးတယ်”
“ကဲ ဝစေိုးလာ မမသင်းတို့ အခွိနသ်ိပမြရဘူး၊ ဒီနေ့ တဈခွီစီပဲရမှာ”
ဝဝစေေိုးလာပြီ.. ဝတထြားသော ဘောင်းဘီ ခွှတလြိုကရြာ အထဲမှာတော့ ရှေ့ပြေးရညကြှညမြွား အိုငပြေါကန်သည်ေ။ သင်းသင်းနှယမြှ
“မောငလြေးနဲ့ ညီမလေး ရနမြဖြစ်နဲ့တော့ လိုးကြတော့၊ ဪ မောငလြေးအောငထြှန်းရေ ဝစေိုးက ဟိုင်းမင်း မပေါကသ်ေးဘူးနောြ ချော့ပြီးသှင်း၊ ဝစေိုးကလည်း အံကြိတခြံ တဖြေးဖြေးချင်ြး ကောင်းလာလိမ့မြယ်၊ အမှင့ဆြုံး အရသာကတော့ ညီမလေး ကိုယ့ဖြာသာ ပုံဖောကြှည့ြ”
ဝဝစေေိုးမှာ ကုတငစြောင်းတွင် နရောယူပြီး
“ဟေ့ကောင် အောငထြှန်း လာယကပြေးတော့”
“အောငမြှာ မင်းကအရင် စုပပြေးရမှာ”
“ဟိတ် ဟိတ် ရနမြဖြစ်နဲ့ လိုးတော့”
အောငထြှန်းမှာ ထုံးစံအတိုင်း နှုတခြမ်း၊ လညတ်ိုင်၊ နို့၊ ဗိုကအြထိ ဆှပေးရာ ဝစေိုး အတောလြေး ယှလာသည်။ ဝစေိုးကို တဈလှည့ြ လီးပြနစြုပခြိုင်းရာ မကြစြောင်းထိုး ဂွိုကြည့်ကြှည့ပြှီးမှ စုပပြေးသည်။ လီးစုပပြှီးခွိနမြှာတော့ ဝဝစေေိုး စောကဖြုတပြေါမြှာ လွှာအစွမ်းပြရာ ဝဝစေေိုး တွန့လြိမန်ရတေော့သည်။
အတနကြှာတော့ သင်းသင်းနှယမြှ
” အောငထြှန်း တောတ်ော့ အပြငမြှာ ပြီးလိမ့မြယ် လိုးတော့”
အောငထြှန်းမှ စောကရြညရြှှဲနသေော ဝစေိုးစောကဖြုတမြှ စောကစြိကို လီးထိပဖြှင့ြ kiss ဆှဲပြီး လီးကိုချော့သှင်းရာ လီးမှာ အထဲဝငသ်ောလြည်း ကြပထြုပန်သည်ေ။ အားထည့ပြှီး ဖိခရွာ ထောကန်သဖြေင့ြ ပညာကုန် ထုတသ်ုံးခွိနမြှာတော့ ဝဝစေေိုး အောသ်ံနှင့အြတူ ဟိုင်းမင်းပေါကပြှီး လီးက နဈဝငသ်ှားသည်။
ပုံမှနန်ှုန်းဖြင့ြ လိုးနသေောလြည်း ဝဝစေေိုးမှာ အောကမြှနေ၍ အောငထြှန်းကို တွန်းထုတန်သည်ေ။ အောငထြှန်းကတော့ ဇွတခြွုပပြှီး အရှိနမြှှင့လြိုးရာ နောကဆြုံးတော့ ဝဝစေေိုး ရငဘြတပြေါြ အောငထြှန်း မှောကကြသွှားတော့သည်။
“ပြီးကြပြီလား၊ မောငလြေးနဲ့ ညီမလေး”
အောငထြှန်းကတော့ အဖြေ အရငပြေးပြီ။
”မမသင်းထကတ်ောင် ကောင်းတယဗြွာ”
“ညီမလေး ဝစေိုးကော ကောင်းလား”
ဝစေိုးကတော့ ခေါင်းငုံရင်း ခေါင်းညိတပြှသည်။ အောငထြှန်းက သင်းသင်းနှယတ်ို့ အိမမြှာ နမညေ့အြကြောင်းများ ရှင်းပြရာ၊ သင်းသင်းနှယ် တအားပြောသ်ှားသည်၊ နေ့တိုင်း လုပလြို့ရပြီ။
“ကဲ မောငလြေးနဲ့ ညီမလေး၊ နောကဆြို သရီးအငဝြမ်း နေ့တိုင်းတောင် လိုးလို့ရပြီ။ ညီမလေး ဝစေိုး လိုးမှာမဟုတလြား နောကန်ေ့ တဈခွားစတိုငန်ဲ့”
သင်းသင်းနှယ် မေးခွန်းကိုတော့ ဝစေိုးမှ အဖြမပေေးပဲ ခေါင်းငုံ့ရီပြီး ရှကကြိုးရှကကြန်း ဖြစ်နသည်ေ။
“ဪ ဝစေိုး အရငပြုံစံတိုင်းနနေောြ၊ အမူအယာ မပကြစြနေဲ့ မိန်းမဂိုကြ မဖမ်းနဲ့။ အောငထြှန်းကလည်း memory card ထဲကဟာတွေ ရှင်းလိုကြဦး။”
“memory card ထဲမှာလည်း ဘာမှမရှိ ဗှီဒီယိုလည်း မရိုကမြိပါဘူး”
“ဟင်…. ဒါဆို ကောငစြုတ် ယုတမြာတာ၊ နောကန်ေ့ကရွင် နင့လြီးကို ငါ့စောကပြတန်ဲ့ခွိုးမှာ”
“ဟီဟီဟိ”
အောငထြှန်းမှာ ယုနလြည်းမထောင်၊ ကြောငလြည်းမထောင်၊ ညှှတလြည်းမသုံးပမယေ့ြ ယုနန်ဲ့ကြောင် နှစ်ကောငလြုံး မိလိုကပြါသည်။
ပြီးပါပြီ။ ။