အောစာအုပ်

“ခွဈ” ရင်း “ခစြျ”

အိမထြောငမြပြုရသေးသော အမွိုးသား အမွိုးသမီးများ အသကအြရှယ် နှစ်ဆယကြွောြ အစိတထြဲသို့ ဝငလြာကြပြီဆိုလွှင် လူပျိုကြီးအပျိုကြီးဆိုသော ဘှဲ့ကိုရလာကြသည်။ မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်း၊ သူငယခြငွြးအသိုင်းအဝိုင်း၊ အိမန်ီးချင်ြးအသိုင်းအဝိုင်းများကြားတွင် ဘာပဲပြောပြော၊ ဘာပဲလုပလြုပ် အပျိုကြီး လူပျိုကြီးဖြစ်ရတာကို အပြဈကြီးတဈခုသဖြယ် စောင်းပါးရိပခြှအပြေောခံရသညသ်ာမက နောကပြှောငသ်ရောခြှင်းကိုပါ ခံကြရတော့သည်။

လူပျိုကြီး အပျိုကြီးတွဆေိုတာကလည်း ဘယသ်ူမှ လူပျိုကြီး အပျိုကြီးဘဝကို ခုံမငန်ှဈသကလြှန်းလို့ ဒီဘဝကို ခံယူထားကြတာမဟုတပြါ။ အကြောင်းအမွိုးမွိုးကြောင့ြ အိမထြောငကြခွှင်းအဖြစ်ကို မရောကကြှဘဲ လူပျိုကြီး အပျိုကြီးဘဝကို ရောကရြှိလာကြခွင်းဖြစ်ပသည်ေ။

ထိုသို့သော အပျိုကြီး လူပျိုကြီးများသညလြည်း အပျိုကြီးလူပျိုကြီးဟူသော ဂုဏသ်တ်တိအပြည့ဖြှင့ြ ဒီအသကအြရှယရြောကသ်ညအြထိ အပျိုစဈစဈ၊ လူပျိုစဈစဈတွရေော ဟုတကြှပါရဲ့လား…။ အားလုံးတော့ မဟုတန်ိုငကြှပါ။ ကိုးဆယ့ကြိုးရာခိုငန်ှုန်းကတော့ အဖြစ်ဟောင်း၊ အခစွကြှောင်းလေးတွဖြငေ့ြ လူမသိသူမသိ နောကကြှယမြှအကြောင်းလေးတွေ ရှိခဲ့ကြပါသည်။

ဒီလို အဖြစ်ဟောင်း၊ အခစွကြှောင်းလေးတွနေဲ့ မှောကမြွားလှစွာသော နောကကြှယမြှအကြောင်းများစွာထဲမှ အလဉွြးသင့သ်ော အဖြစ်အပကြန်ောကကြှောင်းလေးတဈခုကို ကောင်းနိုးရာရာရှေးခယွြ၍ တငပြှလိုကရြပါသည်။

ထိုအဖြစ်အပကြလြေး သန်ဓတညေပြေါကဖြှားခဲ့သော အခွိနကြာလကတော့ ယခုရနကြုနမြှို့ရှိ မင်ျဂလာစွေးကြီးမပေါပြေါကသ်ေးမီ အခွိနကြာလဖြစ်၍ နရောကတော့ ယခုမင်ျဂလာစွေးကြီးနှင့ြ မနီးမဝေး လမ်းတဈလမ်းတွငဖြစ်ပါသည်။

******************************

သီတာလမ်းရှိ တဈခုသော လေးထပတ်ိုကအြဆောကအြဦးမှာ လမ်းဒေါင့ခြွိုးတွင် တညရြှိပြီး ယင်းလေးထပတ်ိုကြ၏ ရှေ့မကြန်ှာစာနှင့ြ ဘေးဖကတ်ို့တွင် အများသူငှါ သှားလာနသေော လမ်းတို့ တညရြှိသည်။ ထိုလေးထပတ်ိုကြ၏ မှညေီထပတ်ှငတ်ော့ မုဆိုးဖိုကြီး အငှိမ်းစားတရားသူကြီး ဦးဘခငန်ှင့ြ သမီး တငတ်ငရြှှေ၊ တူမ စန်းစန်းမူတို့ နထေိုငကြှပါသည်။

တငတ်ငရြှှမှော အသကြ (၂၇)နှစ်ထဲရောကန်ပြေီဖြစ်ပြီး တဈကိုယတ်ည်း အပျိုကြီးဘဝဖြင့ြ အထကတ်န်းပြဆရာမ အလုပကြိုလုပကြာ ဖခငကြှီးကို လုပကြွှေးသမှုပြုနသေူတဈယောကဖြစ်ပါသည်။ တငတ်ငရြှှမှော အသားဖြူဖြူ တောင့တ်ောင့ဖြှောင့ဖြှောင့န်ှင့ြ ချောမောလှပသူတဈဦးဖြစ်ကာ ကြောင်းဆရာမပီပီ အလှနအြိန်ဒွရှေိသော မိန်းမသားတဈဦးလည်းဖြစ်ပါသည်။ ဒီလိုချောမောလှပသော တငတ်ငရြှှမှော ယခုအသကအြရှယအြထိ ဘာကြောင့ြ အိမထြောငမြကသွေးသလဲဆိုတာကိုတော့ ပတဝြန်းကငွတ်ဈခုလုံးအတွကြ ပဟဠေိဖြစ်နပသေည်ေ။

တငတ်ငရြှှေ ညီမတဝမ်းကြဲ စန်းစန်းမူမှာ အသကြ (၁၈)နှစ်သာ ရှိသေးပြီး နယမြှနေ၍ တငတ်ငရြှှတေို့ အိမတ်ှင် လာနကော တကျကသိုလတ်ကန်သေူဖြစ်သည်။ စန်းစန်းမူမှာ ဒုတိယနှစ်ကိုရောကန်ပြေီဖြစ်ပြီး သူမရနကြုနရြောကတ်ာလည်း နှစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ စန်းစန်းမူမှာလည်း ချောမောလှပသူ တကျကသိုလကြွောင်းသူတဈဦးဖြစ်သညန်ှင့အြညီ အခုဆိုလွှင် ရည်းစားတဈယောကတ်ောင် ရနပြေီဖြစ်သည်။

စန်းစန်းမူ၏ ရည်းစားမှာ ‘တင့လြှင်’ ဆိုသူဖြစ်ပြီး စန်းစန်းမူနှင့ြ သကတ်ူရှယတ်ူဖြစ်ကာ ဒုတိယနှစ် တကန်သေူဖြစ်ရုံမက စန်းစန်းမူတို့၏ လမ်းထဲတွငပြင် တဈလမ်းတည်းနထေိုငသ်ူဖြစ်ပသည်ေ။

တင့လြှငမြှာလည်း နယမြှလာ၍ တကျကသိုလတ်ကန်သေူဖြစ်သည်။ တင့လြှငန်သေောအိမကြ ၎င်းင်းင်း၏ အဖိုးအဖြားများ၏ အိမဖြစ်ပြီး တင့လြှငတ်ှင် ခငကြွောဟြုခေါသ်ော အသကြ (၂၃)နှစ်အရှယ် ဦးလေးလူပျိုတဈယောကရြှိလသည်ေ။ ခငကြွောမြှာ ဘှဲ့ရထားသူတဈယောကဖြစ်ပြီး အလုပမြရှိသေးဘဲ ‘ပါတီယူနဈ’ တွင် လုပအြားပေးနသေူ တဈယောကလြည်းဖြစ်ပါသည်။ အဆိုပါ တင့လြှင်၏ဦးလေး ခငကြွောမြှာ တငတ်ငရြှှကေို အစွဲကြီးစွဲ၍ အကြိုကကြှီးကြိုကန်သေောသူတဈဦးဖြစ်သည်။

တဈခါတော့ ခငကြွောမြှာ အရဲစွန့ပြှီး တငတ်ငရြှှေ ကြောင်းသှားရာလမ်းမှစောင့ြ၍ တငတ်ငရြှှေ့ ခွင်းတောင်းထဲသို့ ရည်းစားစာတဈစောငလြိုကြ၍ ထည့ပြေးဖူးပါသည်။ နောကန်ေ့မှစ၍ တငတ်ငရြှှမှော တဈယောကတ်ည်း ကြောင်းသို့မသှားတော့ဘဲ (၈)တန်း၊ (၉)တန်းအရှယ် ကြောင်းသူ သုံးလေးယောကန်ှင့အြတူ ကြောင်းတကကြွောင်းဆင်းလုပလြတေော့ ခငကြွောမြှာ မလှမ်းမကမ်း လကဖြကရြညဆြိုငမြှာထိုင်၍ တငတ်ငရြှှေ အလာကိုကြည့်ြ၍ သှားရညကြရွုံမှတဈပါး ဘာမှမတတန်ိုငတ်ော့ခွေ။ နောကတ်ော့ ဒီအကြောင်းကို တူဖြစ်သူ တင့လြှင် သိသှားသည်။ တင့လြှငသ်ိပြီဆိုတော့ စန်းစန်းမူပါ သိသှားတော့သည်။

ထိုအခါ တင့လြှငကြ ဦးလေးဖြစ်သူ ခငကြွောအြား တငတ်ငရြှှနှငေ့ြ ကြီစယန်ောကပြှောငတ်တသ်လို စန်းစန်းမူကလည်း အဈမဝမ်းကြဲဖြစ်သူ တငတ်ငရြှှအေား ခငကြွောန်ှင့ြ နောကပြှောငကြွီစယတ်တလြသည်ေ။ ဒီလိုကြီစယန်ောကပြှောငမြှုတွကေ လူပျိုကြီး ခငကြွောန်ှင့ြ အပျိုကြီး တငတ်ငရြှှတေို့၏ စိတတ်ှကေို လှုပရြှားစလသေည်ေ။ ဒါပမယေ့လြည်း ခငကြွောကြတော့ တငတ်ငရြှှအေား လမ်းမှစောင့ပြှီးကြည့်ရြုံမှလှဲ၍ ဘာမှပိုမလာခဲ့ပေ။ ကြားထဲမှ အားမလိုအားမရဖြစ်ရသညကြ တင့လြှငန်ှင့ြ စန်းစန်းမူတို့ပငဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောကကြလည်း စကားစပမြိတိုင်း ဦးလေးဖြစ်သူနှင့ြ အမဝမ်းကြဲဖြစ်သူကို နီး စပဖြို့အရေး စိတကြူးတိုငပြငအြကြံထုတန်ကြလေသည်ေ။ ဒီလိုဖြင့ြ တဈနေ့တော့…

“ ဦးလေးရေ…ဦးလေး…ဦးလေး…”

အရေးတကြီးခေါြ၍ အိမပြေါသ်ို့ ပြေးတကလြာသော တင့လြှငအြား ‘လမ်းစဉသ်တင်း’ စာစောငဖြတန်သေော ခငကြွောကြ မော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။

“ မင်း ဘာဖြစ်လာတာလဲ တင့လြှင်…”

“ အရေးကြီးလို့…”

“ ဘာ အရေးကြီးတာလဲ ပြော…”

“ ဟို…ဟို…ဆရာမ တငတ်ငရြှှေ ယောကြွားယူတော့မယတ်ဲ့…”

“ ဟေ…”

ခငကြွောလြကထြဲမှ လမ်းစဉသ်တင်းစာစောငကြို စားပြဲပေါသ်ို့ ပစ်ခလွိုကသ်ည်။

“ မင်းဟာ ဟုတရြဲ့လားကြာ…”

“ ဟုတတ်ယ် ဦးလေးရ…စန်းစန်းမူပြောတာ…နယကြ လူတဲ့…သူ့အဖေ သူငယခြငွြးရဲ့ သားတဲ့…”

“ တောကြ…ခကတ်ာပဲကြာ…”

ခငကြွောြ၏ မကြန်ှာက အတောပြငခြံပြင်းစိတပြကြသ်ှားပုံရသည်။ ခငကြွောြ၏ မကြလြုံးတွကေ ရီဝစွောဖြင့ြ ပြတင်းပေါကမြှနေ၍ အဝေးသို့ အဓိပျပာယမြဲ့လှမ်း၍ ကြည့်န်သည်ေ။ တင့လြှငမြှာ ခငကြွောြ၏ မကြန်ှာကို သချောအကဲခတ်၍ကြည့်လြိုကပြှီး သူ့ မကြန်ှာကို နောကသ်ို့လှည့ြ၍ ပြုံးလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ခငကြွော့ဘြကသ်ို့ မကြန်ှာထားတညတ်ညဖြှင့ြ ပြန်၍လှည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။

“ သူတို့ ဘယတ်ော့ယူမှာတဲ့လဲ တင့လြှင်…”

“ ရှေ့အပတထြဲမှာ စေ့စပမြယတ်ဲ့…”

“ ဟေ…မှနလြိုကတ်ာ…”

“ ဦးလေးအတွကြ အခွိနရြှိပါသေးတယ်…”

“ ဘာ…”

ခငကြွောြ အာမဋေိတသ်ံနှင့အြတူ တင့လြှငအြား နားမလညန်ိုငသ်လို လှမ်း၍ကြည့်သ်ည်။ ပြီးမှ ခငကြွောကြ တဈစုံတဈခုကို စဉြးစားမိသလိုဖြစ်သှားပြီး သူ့စကားကို ဆကလြိုကသ်ည်။

“ ဟုတတ်ယ်…ငါ တဈခုခုလုပမြှဖြစ်မယ်…”

“ ဟုတတ်ယ်…ဦးလေး တဈခုခုလုပမြှဖြစ်မယ်…ကနွောြ ဘာကူညီရမလဲ ပြော…”

“ နေဦး…ငါ စဉျးစားဦးမယ်…စဉျးစားပြီးမှ ပြောမယ်…”

“ မှနမြှနလြေးနောြ…အခွိနမြရှိဘူး…”

“ အေးပါကြာ…ငါ သိပါတယ်…”

“ ဦးလေး အမှနစြဉြးစားထား…ကနွောရြော စန်းစန်းမူပါ ဦးလေးကို ကူညီမယ်…”

ပြောပြီးသညန်ှင့ြ လှည့ထြှကလြာသော တင့လြှင်၏ မကြန်ှာစပဖြှီးဖြီးကြီးကိုတော့ ခငကြွောြ မမှငလြိုကရြပေ။

**************************************

ဖခငဖြစ်သူ ဦးဘခငမြှာ ကြာသပတေးနေ့ ညနတေိုင်း ဘုရားသို့ သှားသည်။ ည(၉)နာရီမှ ဘုရားပေါမြှ ပြန်၍ဆင်းသည်။ အမြဲတန်း တငတ်ငရြှှေ လိုကပျို့နကြဖြေဈသည်။ ဒီနေ့တော့ စာမေးပြဲအမှတတ်ှေ ခွဈစရာရှိ၍ တငတ်ငရြှှမှော ဖခငဖြစ်သူနှင့အြတူ လိုကပြါ၍မသှားနိုငဘြဲ ညီမဝမ်းကြဲဖြစ်သူ စန်းစန်းမူကိုသာ အဖောအြဖြစ် ဖခငန်ှင့အြတူ ထည့လြိုကရြပသည်ေ။

အခွိနကြ ည(၇)နာရီလောကရြှိပြီ။ ဇနန်ဝါရီလမို့ အစောကြီးမိုးခွုပသ်ှားသဖြင့ြ အပြငဘြကတ်ှင် မှောငန်ခွပြေေီ။ တငတ်ငရြှှမှော သူမ၏အိပခြန်းတွင်းရှိ စားပြဲတွငထြိုင်၍ အမှတမြွားခွဈနရောမှ ခါးတောင့ြ၍ မကြစြိညောင်းလာသဖြင့ြ ဘေးမှ အိပယ်ာပေါသ်ို့ တကြ၍လှဲကာ မကြလြုံးမှိတ်၍ အသာလေးငှိမန်လေိုကသ်ည်။ ခဏကြာမှပြန်၍ထကာ စာရေးစားပြဲသို့ သှားမညအြလုပ် သူမ၏အနားသို့ လူတဈယောကြ ဗှုံးကနဲ ရောကလြာ၍ အထိတတ်လန့ဖြှင့ြ မော့ကြည့်မြိလိုကသ်ည်။

ထိုသို့မော့အကြည့်မြှာပင် ထိုသူက လငွမြှနဖြှတလြတစြှာဖြင့ြ သူမ၏ပါးစပကြို ပိတကြာ ကုတငဘြေးတွင် မတတ်ပရြပလြကြအြနအထေားရှိနသေော တငတ်ငရြှှကေို ကုတငပြေါသ်ို့ ပြေ့တငလြိုကသ်ည်။ တငတ်ငရြှှကလေည်း အတင်းပငရြုန်းကနသ်ည်။ တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယလြုံးလေး ကုတငပြေါသ်ို့ ရောကြ၍အသှားတွင် ထိုသူကလည်း ကုတငပြေါသ်ို့ ဒူးထောကြ၍ တကလြိုကစြဉြ သူမ၏ပါးစပကြို ပိတထြားသော လကကြလည်း လွော့သှားခိုကြ တငတ်ငရြှှကလေည်း အတင်းရုန်းကနလြိုကသ်ဖြင့ြ သူမ၏ပါးစပမြှာ ထိုသူ၏ လကတ်ှင်းမှ လှတသ်ှားသည်။

“ ဘယ်…ဘယလြိုလုပတ်ာလဲ မောငခြငကြွောြ…မင်း တောတ်ောရြိုင်းတာပဲ…”

တငတ်ငရြှှကေ မောဟိုကသ်ံဖြင့ပြှောလိုကသ်ည်။ ခငကြွောကြ ဘာမှပြနမြပြောဘဲ သူမ၏ ကိုယလြုံးအိအိလေးကို ထွေးပိုကပြှေ့ဖကလြိုကရြင်း ပါးပြငန်ှဈဖကကြို ဘယပြှနည်ာပြနန်မ်းလိုကသ်ည်။

“ ခစွလြှန်းလို့ပါ မမတငရြယ်…”

ဗလုံးဗထွေးအသံဖြင့ြ ခငကြွောြ၏ အသကရြှုသံတွကေ ပြင်းထန်၍နသည်ေ။

“ မလိုချင်ဘြူး…မင်း အခုငါ့အခန်းထဲက ထွကသ်ှား….”

“ တကယပြဲ ရကစြကတ်ော့မှာလား မမတငရြယ်…ကနွော့မြှာတော့ ခစွလြိုကရြတာ ….ကနွော့ကြို ပြနခြစွပြါလား မမရယ်…နောြ…”

“ ပြောလကေဲလပေါလား…မခစွန်ိုငဘြူး…မခစွန်ိုငဘြူး…ငါ့ကိုလှှတ်…လှှတပြါ…”

တငတ်ငရြှှမှော လူးလှန့ရြုန်းကနန်ရင်ေး အားယူနသလေို ခငကြွောကြလည်း သူ၏ ကိုယလြုံးကြီးဖြင့ြ တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယလြုံးလေးကို အတင်းဖိကာ ဖကထြားသည်။ အမှနတ်ော့ ခငကြွောမြှာ သူ့တူ တင့လြှင်၏ခစွသ်ူ စန်းစန်းမူက ဂကြမြထိုးဘဲစေ့ထားခဲ့သော နောကဖြေးတံခါးမှ ဝငလြာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ခငကြွောကြ ကြောကလြှန်းသဖြင့ြ တဆတဆြတတ်ုနန်သေော တငတ်ငရြှှေ၏ နှုတခြမ်းပါးလေးအစုံကို သူ၏ နှုတခြမ်းထူထူကြီးအစုံဖြင့ြ အတင်းပငဖြိကပကြာ စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။

“ အ…အိ…အူး…အူး…”

တငတ်ငရြှှကေ အတင်းပငရြုန်းကနသ်ောလြည်း မရတော့ပါ။ ခငကြွောကြလည်း မခလှပေါ။ နှုတခြမ်းကို စုပန်မ်းခံနရသေဖြင့ြ မခွိမဆန့ခြံစားနရသေော တငတ်ငရြှှေ၏ ကြောပြငလြေးကို သူ၏လကတ်ဈဖကကြ လွောတိုကပြှတသ်ပန်ရင်ေးမှ တငတ်ငရြှှဝတေထြားသော ဘလောကဈြအင်ျကြီလေး၏ နောကကြွောရှိ နှိပစြေ့လေးများကို တွန်းဖယဖြှုတ်၍နရော မကြာမီမှာပင် တငတ်ငရြှှေ၏ ကြောပြငဝြင်းဝင်းလေးမှာ အပြောငသ်ားဖြစ်သှားရပသည်ေ။

သူမ၏ ကြောပြငတ်ဈခုလုံး ပြောငသ်လင်းခါသှားရသညကြို တငတ်ငရြှှတဈေယောကြ ခုခွိနထြိ သတိထားမိပုံ မရသေးခွေ။ သို့ရာတွင် သူမ၏ ကြောပြင် လေးပေါသ်ို့ ခငကြွောြ၏ လကဖြဝါးကြီး တရှရှလေး ပြတသ်ပပြေးလိုကသ်ောအခါတွငတ်ော့ တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ တွန့ြ၍သှားသည်။ ခငကြွောြ၏လကကြ သူမ၏ ကြောပြငလြေးကို အသားချင်ြးထိတွေ့ကာ တရှရှပြတပြေးနပြေီးမှ ဖောင်းအိသော သူမ၏ တငသ်ားကြီးတဈဖကပြေါသ်ို့ရောကသ်ှားပြီး တငသ်ားကြီးနှစ်လုံးကို တဖြဖြဆုပန်ယ်၍ ပေးနသည်ေ။

ကုတငပြေါတ်ှင် တဈဦးနှင့တ်ဈဦး မကြန်ှာချင်ြးဆိုငအြနအထေားဖြင့ြ စောင်းလကြသ်ားလေးဖြစ်နကြရောမှ တငတ်ငရြှှေ၏ ခွနှစ်ေချောင်းအနကြ အပေါဖြကသ်ို့ရောကန်သေော ဒူးဆဈလေးက ရုတတ်ရကကြှေး၍သှားရာ ခငကြွောြ၏ ပေါငမြွားပေါသ်ို့ တငလြကြရြောကလြာသည်။

ယခုလို ဆန့ကြငွဘြကလြိငန်ှင့ြ တဈခါဖူးမွှ နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ထိတွေ့ခဲ့ဖူးခွင်းမရှိသော တငတ်ငရြှှမှော သူမကိုယသ်ူမ ဘာဖြစ်နသညေကြိုပင် သတိမထားမိဘဲ သတိတရားနှင့ြ အသိဉာဏတ်ှကင်ေးမဲ့လကြြ တဈကိုယလြုံးဖိန်းရှိန်းထူအမ်းကာ ရငတ်ှခေုနလြကြြ ခငကြွောရြှေ့ဆကြ၍ ဘာတွလေုပလြာဦးမညလြဲဟု ထပမြံထိတွေ့ရမည့အြရေးကိုပဲ တွေး၍နလသေည်ေ။

တငတ်ငရြှှေ၏ ဒူးဆဈလေးက ကြေးလကြြ ခငကြွောြ၏ ပေါငမြွားပေါသ်ို့ ရောကလြာတော့ သူမဖငသ်ားကြီးနှစ်ခွမ်းမှာ ခပဟြဟလေးဖြစ်သှားတော့ရာ ဖငသ်ားကြီးတွပေေါမြှ ခငကြွောြ၏လကကြ ကြဲဟသှားသော သူမ၏ ဖငသ်ားနှစ်ခုကြားသို့ ထဘီပေါမြှပင် ဖငသ်ားနှစ်ခုကြား အသားနုနရောလေးများကို ဖိဖိပြီးပြတလြတေော့ရာ အိမတ်ှငန်ရင်ေးဖြစ်၍ အတွင်းမှ ဘာအခုအခံမှ ဝတ်၍မထားသောကြောင့ြ အသားစိုငန်ုနုလေးများမှာ ပါးလှှာသောထဘီပိတသ်ားလေး တဈထပထြဲသာကြားကခံ၍ ခငကြွောြ၏ လကဖြဝါးဒဏကြို ခံလိုကရြသညဖြစ်ရာ ရငထြဲအထိ ဖြိုးဖြိုးဖငွြးဖငွြးနှင့ြ ကငွန်အေောင် ခံစားလိုကရြပြီး ခငကြွောြ၏ ပေါငမြွားပေါရြောကန်သေော သူမ၏ ဒူးဆဈကြေးကြေးလေးမှာ ရှေ့သို့ပို၍ တိုးသှားပြီး သူမ၏ပေါငတ်ဈဖကကြ ခငကြွောြ၏ ပေါငပြေါခြှတငမြိလကြသ်ားဖြစ်သှားလသည်ေ။

ထိုအခါ သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးနှစ်ခွမ်းမှာ ပို၍ကြဲဟသှားရသည်။ ခငကြွောကြ သူမ၏ နှုတခြမ်းများကို လှှတပြေးလိုကတ်ော့ တငတ်ငရြှှခမွော မှိတထြားသော မကြလြုံးနှစ်လုံးကို ဗှုံးကနဲ ပြန်၍မဖြင့န်ိုငသ်ေးဘဲ မောဟိုကန်ရှောလသည်ေ။

ခငကြွောကြ တငတ်ငရြှှေ၏ မကြန်ှာကို စိုကကြှည့လြိုကပြှီး သူမ၏ လညတ်ိုငဖြှူဖြူလေးဘေးရှိ ဖောင်း၍ထောငထြနသေော သှေးကြောမကြီးရှိရာသို့ သူ၏ နှုတခြမ်းနှစ်လှှာကို ဖတွခြနဲ ဖိကပလြိုကကြာ တအားပင် စုပန်မ်းလိုကလြတေော့သည်။

“ အင်း…အိုး…အင်း…ကြှတ်…ကြှတ်…”

တငတ်ငရြှှေ၏ မေးဖြားလေးမှာ ကော့တကသ်ှားပြီး မကြန်ှာလေးမှာ ရှုံ့ကာ နှုတခြမ်းလေးတွမှော တဆတဆြတတ်ုနတ်ကသ်ှားလသည်ေ။ တငတ်ငရြှှတဈေယောကြ ဘယလြိုမှအိန်ဒွမဆေညန်ိုငတ်ော့ပါ။ အိန်ဒွသေိကျခာကြီးလှန်းလှသော တငတ်ငရြှှတဈေယောကြ ခံစားရခကလြှန်းသဖြင့ြ လကလြေးတဈဖကကြ ခငကြွောြ၏လကမြောင်းကို လှမ်း၍ ဆုပကြိုငလြိုကမြိတော့သည်။ ပြီးတော့လည်း ခငကြွောြ၏ ပေါငပြေါတ်ှင် ခွတငထြားသော သူမ၏ ပေါငလြုံးကြီးက ခငကြွောြ၏ပေါငကြို အတင်းပင် ဖိ၍ခွထားမိသည်။ ဖြစ်ပေါလြာသော အခွအနေကေို ခငကြွောကြ ပိုငန်ိုငစြှာ အသုံးခလွိုကသ်ည်။

တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယလြုံးနှင့ြ အိပယ်ာကြားမှ ထိုးသှင်းကာ သူမ၏နောကကြွောကို ဖကြ၍ထားသောလကဖြှင့ြ တငတ်ငရြှှေ၏ နောကကြွောရှိ ဘောလြီအင်ျကြီကြယသ်ီးများကို ခဲရာခဲဆဈဖြုတန်သည်ေ။ ခငကြွောသ်ည် တငတ်ငရြှှေ၏ လညတ်ိုငလြေးကို ငုံခဲနသညေ့ကြှားမှပင် သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးနှစ်ခွမ်းကြားရှိ သူ၏လကကြ တငတ်ငရြှှေ၏ ပေါငရြင်းနှစ်လုံးကြားရှေ့ဖကသ်ို့ တိုးဝငကြာ ထဘီပိတသ်ားပါးပါးလေးပေါမြှပင် အိစကန်သေော တငတ်ငရြှှေ၏ စောကဖြုတကြှီးကို လှမ်း၍နှိုကလြိုကသ်ည်။

တငတ်ငရြှှေ၏ ခါးလေးက ရှေ့သို့ ဆတခြနဲ ကော့၍တကသ်ှားရာ ခငကြွောြ၏ ပုဆိုးတွင်းမှ ထောငထြနသေော လီးထိပကြှီးက သူမ၏ဆီးစပလြေးကို မိမိရရ ထောကမြိလိုကသ်ည်။ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့နသညေ့ကြှားက တငတ်ငရြှှမှော အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို ကိုကလြိုကရြရှာသည်။

မူလက သူမ၏ ဖငသ်ားနှစ်လုံးကြားတွင် ရှိနသေော ခငကြွောြ၏လကကြ သူမ၏ပေါငရြင်းနှစ်လုံးကြားသို့ တိုးဝငကြာ အိစကန်သေော စောကဖြုတကြှီးကို မချင့်မြရဲဖြင့ြ သုံးလေးကြိမမြွှ ဆုပန်ယ်၍ ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ ဒီတော့ တငတ်ငရြှှမှော သူမ၏ ဆီးစပလြေးနှင့ြ ခါးလေးကို ရှေ့သို့တိုးလိုကပြှနတ်ော့ ရှေ့မှ ခငကြွောြ၏ လီးထိပကြှီးက ပုဆိုးတွင်းမှနေ၍ ဆီးစပကြို ပို၍ဖိထောကမြိပြနသ်ည်။ ဒီတော့ တငတ်ငရြှှမှော ဖငကြှီးကို နောကသ်ို့ပြနဆြုပလြိုကပြှနတ်ော့ နောကမြှနေ၍ ထိုးနှိုကပြှတသ်ပန်သေော ခငကြွောြ၏ လကဖြဝါးကြီးကို သူမ၏ စောကဖြုတလြေးဖြင့ြ ဖိကပပြေးလိုကသ်လို ဖြစ်သှားရပြနသ်ည်။

ရှေ့တိုးလဲမရ နောကဆြုတလြဲမဖြစ်ဖြင့ြ တငတ်ငရြှှတဈေယောကြ အတောကြှီး နရခေကန်တေော့သည်။ ဘဝတဈသကတ်ာတွင် တဈကြိမတ်ဈခါမှ မခံစားဖူးခဲ့ရသေးသည့ြ အထိအတွေ့များကြောင့ြ ဆရာမတငတ်ငရြှှခမွော ခငကြွောြ၏ အနမ်းအစုပ် အပြတအြသပ် အချော့အမှူများကြားတွင် တဈကိုယလြုံး ပြော့ခွေ၍လာရလတေော့သည်။ မကြာလိုကပြါ။ ခငကြွောြ၏ လကမြောင်းကို ခပရြှရှဆုပကြိုငထြားသော သူမ၏လကကြ ခငကြွောြ၏ ကိုယလြုံးကြီးကို တအားကြုံးဖကလြိုကပြှီး တအင်းအင်းညည်း၍ လာရလသည်ေ။

ခငကြွောြ သူမ၏ လညတ်ိုငလြေးကို လှှတပြေးလိုကသ်ည်။ တဈဖန် ခငကြွောကြ တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယပြေါမြှ သူ၏ လကကြိုဖယလြိုကပြှနတ်ော့ တငတ်ငရြှှမှော ဟင်းကနဲ သကပြှင်းခွ၍ ခွပစ်ေလကပြဈလေးဖြစ်သှားရှာသည်။ တငတ်ငရြှှေ မကြလြုံးလေးများကို မဖြင့န်ိုငရြှာသေးဘဲ အသကကြို ခပမြှှင်းမှှင်းလေးရှုကာ သူမ၏ ရငဘြတလြေးမှာ နိမ့ခြွီမှင့ခြွီဖြစ်၍ နရရှောလသည်ေ။

“ မမတင်…ကနွော့ကြို ခစွခြှင့ပြှုပါတော့နောြ…”

ခငကြွောကြ မွှောလြင့ခြကြအြပြည့ပြါသော ရမကခြိုးများပြည့လြွှံနသညေ့ြ မကြလြုံးအစုံဖြင့ကြှည့ကြာ တုနယ်ငစြှာပြောလိုကသ်ည်။

“ ခစွလြို့ဆိုရငလြည်း ရိုးရိုးခစွပြါလား…ခုတော့ မင်းဟာက…ဟင်း…”

မောသံလေးနှင့ြ တငတ်ငရြှှပြနေပြှောလိုကသ်ည်။ ပြောသာပြောလိုကရြသောလြည်း စိတထြဲ၊ ရငထြဲ၊ ခန်ဓာကိုယထြဲမှ အာသာရမကမြွားကတော့ တရိပရြိပတ်ကန်သည်ေ။

“ အဖတေို့ပြနလြာရင် မကောင်းပါဘူးကြယ်…ပြနပြါတော့ မောငလြေးရယ်…မင်းအခစွကြို နောကမြှလကခြံပါရစနေောြ…မမလည်း ကလေးတွေ အမှတတ်ှခွဈေရအုံးမှာ…”

“ ဟင့အြင်း…ဟင့အြင်း…အခစွဆြိုတာ အခွိနဆြှဲလို့မရဘူး မမတငရြဲ့…”

ပြောပြောဆိုဆို ခငကြွောကြ ရှေ့သို့တိုး၍ တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဖကလြိုကပြှနခြွသည်ေ။

“ မလုပပြါနဲ့ မောငလြေးရယ်…မမတောင်းပနပြါတယကြှယ်…နောြ…”

“ မမတငကြို လှတလြှတလြပလြပမြခစွရြရင် ကနွောြ မပြနဘြူး…”

ပြောရင်းက ခငကြွောသ်ည် တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယပြေါမြှ ဘလောကဈြအင်ျကြီလေးကို လညပြင်းနားထိ ဆှဲလှနလြိုကသ်ည်။ ဘောလြီအင်ျကြီလေးမှာ ဖြေးဖြေးလေး ထွကပြေါြ၍လာသည်။ လှုပရြှားရုန်းကနခြှင်းမပြုဘဲ တငတ်ငရြှှကေ…

“ အို…အို…မလုပန်ဲ့ဆိုတာကြယ်…မင်းကလဲ…”

သူမစကားမဆုံးမီမှာပင် ခငကြွောကြ ဘလောကဈြအင်ျကြီလေးကဲ့သို့ စောစောက ခဲရာခဲဆဈ ကြယသ်ီးဖြုတထြားသည့ြ ဘောလြီအင်ျကြီလေးကို ဆှဲလှနတ်ငလြိုကပြှနသ်ည်။ လကသ်ီးဆုပလြောကြ နို့ဖြေးဖြေးလေးနှစ်လုံးမှာ လှုပကြနဲ ထွကပြေါြ၍လာသည်။ နို့အုံထိပတ်ှင် ပြားကပန်သေော နို့သီးခေါင်းလေးတွကေ သပြသေီးမှည့ရြောငလြေးတွဖြစ်ေသည်။ ခကြခြငွြးပင် ခငကြွောြ၏မကြန်ှာက သူမ၏ ရငသ်ားများဆီသို့ ငုံ့၍သှားပြီး ခွှနမြှသော ခငကြွောြ၏ နှာခေါင်းက ရငသ်ားနှစ်မှှာကြားသို့ တိုးဝငကြာ ဖိကပ်၍နမ်းလိုကသ်ည်။ တငတ်ငရြှှေ၏ ရငဘြတမြှာ ကော့၍တကသ်ှားသည်။

ခငကြွောကြ ခပကြှာကြာလေးဖိပြီး နမ်းထားလိုကတ်ော့ ကလယကြလယဖြစ်နသေော တငတ်ငရြှှေ၏ မကြလြုံးလေးများမှာ လေးလံစွာဖြင့ြ မှေးစင်း၍ကသွှား၏။ သူမ၏ ဝင်းလဲ့သှယပြှောင်းသော လကလြေးတဈဖကကြ ခငကြွောြ၏ လညပြင်းကို သိုင်း၍ဖကလြိုကမြိသည်။ ထိုအခါတွငမြှ ခငကြွောကြ သူ၏နှာခေါင်းကို သူမ၏နို့နှစ်လုံးကြားမှနေ၍ နည်းနည်းကြှလိုကပြှီး ဟိုဖကဒြီဖကလြှည့ကြာ ဖြေးအိနသေော နို့အုံလေးများကို တဈဖကတ်ဈခကြစြီ ထိုးနဈ၍နမ်းလိုကသ်ည်။

“ အို…အို…အဟင်း…”

ခငကြွောကြ လွှာဖြားဖြင့ြ နို့အုံထိပတ်ှင် ကပန်သေော တငတ်ငရြှှေ၏ နို့သီးခေါင်းလေးကို လှည့ပြတ်၍ ထိုးလကြပြေးလိုကပြှနသ်ည်။

“ အမေ့…အင်း…အိုး…အိုး…အား…”

တငတ်ငရြှှတဈေယောကြ တဈကိုယလြုံး ထွန့ထြှန့လြူးသှားသည်။ သူမ၏ ကနွလြကတ်ဈဖကကြပါ ခငကြွောြ၏ ကြောပြငကြှီးကို သိုင်း၍ဖကလြိုကမြိတော့သည်။ ခငကြွောကြလည်း တဈဖကကြ နို့သီးလေးကို လကြပြှီးပြနတ်ော့ ကနွန်သေော နို့အုံတဈဖကမြှ နို့သီးလေးကို ထပ်၍လကြပြှနသ်ည်။

“အို…ဟင်း…အ…ကြှတ်…ကြှတ်…မောင်…မောင်…လေး…အဟင့ျ…”

နို့သီးလေးကို သုံးလေးခကြမြွှ လွှာဖြင့ြ ထိုးလကြပြှီးသညန်ှင့ြ တဈဖန် ငုံ့၍စို့လိုကပြှနတ်ော့ရာ တငတ်ငရြှှေ၏ နှုတဖြွားမှ ကယောငကြတမ်းအသံလေးများ ထွကပြေါလြာရပြီး သူမ၏ ကြောလေးမှာ အိပယ်ာပေါမြှ ကော့တကလြာတော့ရာ နို့အုံလေးကို ခငကြွောြ၏ ပါးစပထြဲသို့ ပင့ကြပပြေးသလိုဖြစ်သှားရသည့အြပြင် သူမ၏ ပေါငလြုံးကြီးနှစ်လုံးမှာလည်း ကားခနဲဖြစ်သှားရပြီး တဆတဆြတလြှုပ်၍ သှားရလတေော့သည်။

ခငကြွောကြ တငတ်ငရြှှေ၏ နို့တဈလုံးကို ပြောင်း၍စို့ပေးရင်း လကတ်ဈဖကကြ ပြလွေော့နပြေီဖြစ်သော တငတ်ငရြှှေ၏ ခါးမှထဘီလေးကို အသာလေးဆှဲခွှတပြဈလိုကရြာ ထဘီလေးမှာ ဒူးဆဈထိ လွှောကသွှားလသည်ေ။ အိန်ဒွရှင်ေ ဆရာမတငတ်ငရြှှေ၏ စောကဖြုတလြေးကို ကြည့်ခြငွလြှပြီဖြစ်သောလြည်း နို့စို့ပေးနရသေဖြင့ြ မကြည့်အြားသောကြောင့ြ ခငကြွောကြ သူ၏လကတ်ဈဖကန်ှင့ြ သူမ၏ပေါငကြှားသို့ လှမ်းကာ တငတ်ငရြှှေ၏ စောကပြတကြှီးကို စမ်း၍ ကိုငလြိုကသ်ည်။

သူမ၏ စောကဖြုတန်ှင့ြ ခငကြွောြ၏လကတ်ို့ ထိတွေ့မိလိုကလြွှင် နှစ်ယောကစြလုံး ကြကသ်ီးဖနွြးဖနွြးထသှားရတော့သည်။ တွေ့ထိမိလိုကသ်ော တငတ်ငရြှှေ၏ စောကဖြုတကြှီးမှာ ဖောင်းတင်းမို့မောကလြှန်းနသညေ့အြပြင် စောကရြညမြွားနှင့ပြင် ရှှဲနဈနသညေကြို စိုစိအိထွေးစွာ တွေ့ထိလိုကရြသည်။ မှနပြါသည်။ တငတ်ငရြှှသည်ေ တဈခါမှ ဆန့ကြငွဘြကလြိငန်ှင့ြ ထိတွေ့ဖူခွင်းမရှိခဲ့ဘဲ အခုမှ ပယပြယန်ယန်ယထြိတွေ့လိုကရြသဖြင့ြ သူမ၏ကာမစိတမြွားမှာ ဘယလြိုမှမထိန်းနိုငတ်ော့ဘဲ ဖြစ်ချင်သ်လိုဖြစ်နရခွေင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခငကြွောကြ တငတ်ငရြှှမှော ရမျမကကြှီးသော မိန်းမအမွိုးအစားထဲတွငပြါကြောင်း သတိပြုမိလိုကသ်ည်။ ခငကြွောြ၏လကဖြဝါးက တငတ်ငရြှှေ၏ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးကို အုပ်၍ကိုငကြာ ဖြဖြလေး ဆုပလြိုကည်ှဈလိုကလြုပ်၍ပေးသည်။ ထိုသို့လုပပြေးနသေော သူမ၏ ပေါငကြှားထဲသို့ရောကန်သညေ့ြ ခငကြွောြ၏လကကြို တငတ်ငရြှှေ၏ ပေါငကြှီးနှစ်လုံးက တင်းကနဲ ညှပလြိုကြ၊ ကြဲသှားလိုကဖြစ်နသည်ေ။ ပြီးတော့ ခငကြွောြ၏ လကခြွောင်းလေးများက သူမ၏ စောကမြှှေးထူထူလေးတွကြေားသို့ တိုးဝငကြာ စောကမြှှေးလေး တဈပငန်ှဈပငကြို ဖြဖြလေးဆှဲ၍ပေးလိုကသ်ည်။

“ မောငလြေး…ဟင့ြ…”

တငတ်ငရြှှေ၏ ခါးလေး ဆတခြနဲဖြစ်သှားသည်။ ခုခွိနထြိ ခငကြွောကြ တငတ်ငရြှှေ၏ နို့တွကေို အလှတမြပေးသေးဘဲ စိမပြှနပြေစေို့၍ ပေးနလကြေပြငရြှိပါသေးသည်။ ခငကြွောအြဖို့ ထိတွေ့ကိုငရြသညမြှာ အလှနပြငအြရသာရှိလှသော တငတ်ငရြှှေ၏ စောကဖြုတကြှီးကို ဆကြ၍ ပြတပြေးနသည်ေ။ ပြီးတော့ သူမ၏ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားနှစ်ခုကို ဖြဖြလေး တရှရှပြတပြေးနပြေီးတော့မှ သူ၏လကည်ှိုးကို သူမ၏ စောကခြေါင်းဝသို့ လကတ်ဈဆဈခန့ြ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ လကည်ှိုးကို စောကဖြုတဝြတွင် ညငည်ငသ်ာသာလေး လှည့ပြတပြေးရင်း နို့ကို ဖိ၍စို့ကာ နို့သီးကို လွှာဖြင့ထြိုး၍လကြပြေးသည်။

“အ…ကြှတ်… ကြှတ်…ဟင့ြ… အို…ဟင့ြ… အ…အ… မောင်… မောငလြေး… အို…အို…. မမကိုသာ အသသတေလြိုကပြါတော့… ဟင့ြ…ဟင့ြ… အ… ကြှတ်… ကြှတ်…ကြှတ်…”

ခငကြွောြ၏ လကဖြဝါးဖြင့ြ အုပ်၍ကိုငထြားသော တငတ်ငရြှှေ၏ စောကပြတကြှီးမှာ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ တုန်၍သှားသညကြို ခငကြွောကြ သတိပြုမိလိုကသ်ည်။ ခငကြွောသ်ည် သူ၏ကိုယလြုံးကို တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယပြေါမြှကြှကာထ၍ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ဖြူဖြေးဖောင်းကား၍ စိုရှှဲနသေော တငတ်ငရြှှေ၏ စောကဖြုတကြှီးကို ငေးစိုကကြှည့ရြင်းက သူမ၏ ဒူးဆဈပေါရြောကန်ပြေီဖြစ်သော ထဘီလေးကို ခွဖြေားရောကသ်ှားအောင် ဆှဲ၍ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ ပြီးလွှင် ခငကြွောကြလည်း သူ၏ကိုယပြေါမြှ အဝတအြစားတွအေားလုံးကို ခွှတ်၍ပစ်လိုကသ်ည်။

ထွကပြေါလြာသော ခငကြွောြ၏ လီးကြီးမှာ ဒဈကြီးကလနန်ပြေီး တဈမိုကကြွောကြွောရြှညကြာ လုံးပတကြ ငါးမတလြုံးခန့ရြှိသည်။ လီးတနကြှီးက မာတောငန်ပြေီး လီးထိပခြေါင်းကြီးက တဆတဆြတခြုန်၍နသည်ေ။

ခငကြွောကြ သူ၏ရှညလြွားကြီးထွားလှသော လီးကြီးကို တငတ်ငရြှှေ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားသို့ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ တငတ်ငရြှှသည်ေ မကြလြုံးအစုံကိုမှိတကြာ ပေါငန်ှဈချောင်းအား လိမယ်ှကြ၍ခါးကိုကော့ထားလသည်ေ။ သူမ၏ လိမယ်ှကထြားသော ပေါငန်ှဈချောင်းအား ခငကြွောကြ သူ၏ဒူးနှစ်လုံးဖြင့ြ ထိုးခွဲကာ ကားလိုကပြှီး စိုရှှဲနသေော သူမ၏ စောကခြေါင်းဝသို့ သူ၏မာတောငန်သေော လီးထိပကြှီးကို တေ့ထောကလြိုကတ်ော့ရာ သူမမှာ တွန့ကြနဲဖြစ်သှားကာ ဟင်းကနဲ သကပြှင်းခရွင်း တကိုယလြုံးတုနသ်ှားသည်။

ခငကြွောကြ သူမ၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုပါ ခပတ်င်းတင်း ဆုပကြိုငခြွမှနေသဖြေင့ြ သူမ၏တကိုယလြုံး ထိုးထိုးထွန့ထြှန့ဖြစ်လာပြီး သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးနှစ်လုံးမှာ လှုပလြှုပရြှရှဖြစ်၍လာရလသည်ေ။

“ မောငလြေး…မမကို နှိပစြကန်တောလားကြယ်…”

“ ခစွပြါရစတေော့နောြ…မမတင်…”

“ ဒီအခွအနေရေောကမြှတော့ မထူးတော့ပါဘူး…ကြိုကသ်လိုသာ လုပပြါတော့ကြယ်…”

တငတ်ငရြှှေ၏ အသံလေးက ကြဲအကခြမ်းချောကကြာ လှုပခြါ၍နသည်ေ။ ခငကြွောသ်ည် အကြိုကတ်ှေ့သှားပြီဖြစ်၍ သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို လကန်ှင့ထြပမြံဆှဲထားလိုကပြှီး စောကရြညအြရှှဲသားနှင့ြ ပြဲအာနသေော စောကခြေါင်းနီရဲကြီးအတွင်းသို့ သူ၏ လီးဒဈပြဲကြီးကို တအားဆောင့ထြိုးလိုကရြာ…

“ အမလေး…ကြှတ်…ကြှတ်…ကြှတ်…နာလိုကတ်ာ မောငလြေးရယ်…”

တဈခါမှ အလိုးမခံဖူးသော တငတ်ငရြှှတဈေယောကြ သူမ၏စောကခြေါင်းထဲသို့ ခငကြွောြ၏လီးကြီးမှာ မနားတမ်းဝငသ်ှားသဖြင့ြ ယောငယ်မ်းအောလြိုကခြှင်းဖြစ်လသည်ေ။ ခငကြွောကြ သူမ၏နို့နှစ်လုံးကို လှမ်း၍စို့ပေးနသည်ေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် တငတ်ငရြှကေ သူမ၏ လညပြင်းနားထိလှနန်သေော ဘလောကဈြအင်ျကြီလေးနှင့ြ ဘောလြီအင်ျကြီတို့ကို သူမဘာသာ စိတတ်ှယေောကယ်ကခြတလြာပုံဖြင့ြ ဆှဲ၍ခွှတပြဈလိုကလြသည်ေ။

ခငကြွောကြ အတနကြှာအောင် နို့စို့ပေးလိုကသ်ောအခါ တငတ်ငရြှှမှော သိသိသာသာပင် ခါးကော့တကလြာပြီး ခငကြွောြ၏ ကြောပြငကြှီးအား ပြတသ်ပ်၍နလသေည်ေ။

“ မမတင်…”

“ ဘာလဲဟင် မောငလြေး…”

“ ကနွောြ စိတရြှိသလောကြ ခစွပြါရစလေားဗွာ…”

“ ခစွြ…ခစွြ…မင်းကြိုကသ်လို ခစွစြမ်း…”

တငတ်ငရြှှသည်ေ စိတတ်ှေ အတောပြငထြလာပြီဖြစ်၍ သူမ၏ဆန်ဒကို ဖြင့ထြုတလြိုကသ်လို ခငကြွောကြလည်း သူမ၏ ပခုံးနှစ်ဖကအြား ဂွိုင်းကြားအောကမြှ လကလြွှိုသှင်းပြီး ကစွကြစွပြါအောငဆြုပကြိုငလြကြြ ဆောင့လြိုးသည်။

“ ဘှပ်…ဗွှတ်…ဖြပ်…စွပ်…”

“ အမလေး…အားပါး…ဖြေး…ဖြေးဖြေး…လုပပြါ မောငလြေးရဲ့…”

“ မမက ကြိုကသ်လိုလုပဆြို…”

“ လုပန်ိုငပြှီဆိုတာနဲ့ တအားဆောင့တ်ော့ မမက တဈခါမှ မခံဖူးတော့ အောင့တ်ယကြှယ့ြ…”

တငတ်ငရြှှကေ ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ ခငကြွောသ်ည် သူမ၏စောကခြေါင်းထဲသို့ တအားလိုးဆောင့န်သေော လီးကြီးကို အရှိနသ်တကြာ တဈခကြခြှင်း မှနမြှနဆြောင့လြိုးသည်။

“ ပြှတ်…စွပ်…ပြှတ်…ပြှတ်…ဖြပ်…ပြှတ်…အင့ဟြင်း…အင်း…အင်း…ဟင်း…”

“ အဲ…အဲလိုဆို တောသ်ေးတာပေါ့…ခုနကအတိုင်းသာဆိုရငတ်ော့ မမဟာလေး ကြဲရခညွရြဲ့ကြယ်…”

“ ဒီလောကလြည်း မဟုတပြါဘူး မမရယ်…”

“ ဘာမဟုတရြမှာလဲ…မင်းဟာကြီးက နည်းတာကြီးမှမဟုတတ်ာ…”

“ ပြှတ်… ပြှတ်… စွပ်… ပလှပ်… ပြှတ်… အင်း… ဟင့ျ… အင်း… အင့ျ…”

ခငကြွောကြ တဈခကြခြှင်းဆောင့ြ၍နရော တငတ်ငရြှှမှော ကောင်းလှန်းလာသဖြင့ြ သူမ၏ တငသ်ားကြီးများကို ကော့ကော့ပေးလာပြီး ခငကြွောြ၏လညပြင်းအား သိုင်းဖကလြကြြ ရမကပြှင်းသော မကြလြုံးအစုံဖြင့ြ…

“ မောငလြေး…”

“ ဘာလဲ မမတင်…”

“ မင်း စိတရြှိသလောကြ လုပတ်ော့ကြယ်…မမ မနနေိုငအြောင် ယားလာပြီ…”

တငတ်ငရြှှကေ ထိုသို့ပြောလိုကသ်ောအခါတွင် ခငကြွောသ်ည် သူမ၏ပေါငန်ှဈလုံးအား သူ၏ပခုံးပေါထြမ်းတငပြှီး အားပါးတရပင် ခပသ်ှကသ်ှကြ ဆောင့လြိုးတော့သည်။

“ ပြှတ်…ဖြတ်…ပြှတ်…ပြှတ်…စွပ်…ဖြတ်…”

“ ဟင်း… ဟင်း… ကောင်းလှခညွလြား မောငလြေးရယ်… အင်း… ဟင်း…”

အခကြန်ှဈဆယ် အစိတလြောကြ အားရပါးရဆောင့ပြှီးသညန်ှင့ြ ခငကြွောသ်ည် သူမ၏ကိုယပြေါသ်ို့ မှောကကြာနားလိုကသ်ည်။

“ ကောင်းရဲ့လား မမတင်…”

“ ဘာကောင်းတာလဲ…မသိဘူး…”

တငတ်ငရြှှကေ မူတူတူမကြန်ှာလေးနှင့ြ မကြစြောင်းလေးထိုးလိုကသ်ည်။

“ ခုနကတော့ ကောင်းလှခညွရြဲ့ဆို…”

“ မဆိုငပြါဘူး…ကဲပါ…လုပခြငွလြည်း လုပစြမ်းပါ…စကားကလည်း များလိုကတ်ာ…”

ခငကြွောကြ သူ၏လီးတနကြှီးကို တငတ်ငရြှှေ၏ စောကခြေါင်းထဲတွင် စိမ်၍ထားရင်း နားနခွင်ေးဖြစ်ပြီး ထိုသို့နားနသညေ့အြခိုကအြတန့မြှာပင် စကားပြောရင်း သူ၏လီးတနကြှီးကို တလှုပလြှုပဖြှင့ြ လှုပလြှုပရြှရှလုပပြေးနရော အရှိနကြောင်းတုန်း ခငကြွောကြ လိုးနတောကို ရပလြိုကတ်ာကတဈကြောင်း၊ တဈဖန် စောကခြေါင်းထဲတွင် အပြည့အြသိပဖြစ်နသေော ခငကြွောြ၏လီးကြီးက တလှုပလြှုပတ်ရှရှဖြင့ြ ဖြစ်နရသေည့အြတွကြ တငတ်ငရြှှမှော ကာမဇောများ တကသ်ထကတ်ကလြာရပြီး မရိုးမရှဖြစ်ကာ သူမ၏ဖငကြှီးတွမှောလည်း အငှိမန်ေ၍မရအောငဖြစ်လာရသဖြင့ြ ခငကြွောကြို ဆကြ၍လိုးရန် တိုကတ်ှန်းလိုကသ်ည်။

တငတ်ငရြှှကပြေောလိုကလြွှင် ခငကြွောကြ သူမ၏ကိုယပြေါသ်ို့ မှောကြ၍ခထွားသော ကိုယလြုံးကြီးကို ကြှလိုကသ်ည်။ သို့ရာတွင် သူမ၏စောကခြေါင်းထဲတွင် တဆုံးသှင်းထားဆဲဖြစ်သော သူ၏လီးကြီးကို လိုးဆောင့ရြနအြတွကြ ပြန်၍ဆှဲမထုတသ်ေးဘဲ ထိုအတိုင်းပငဆြကြ၍ထားလိုကပြှီး သူ၏မကြလြုံးများက တငတ်ငရြှှေ၏စောကပြတကြှီးကို ငုံ့၍ကြည့်လြိုကသ်ည်။

တငတ်ငရြှှေ၏ စောကပြတကြှီးမှာ နဂိုကတည်းက ရာဂစိတပြှင်းထနသ်ဖြင့ြ ဖောင်းကားနရသေည့အြထဲတွင် ခငကြွောြ၏ ထွားကြိုင်းသောလီးချောင်းကြီးကပါ သှင်း၍ထားသဖြင့ြ အဆမတန် ဖောင်းကား၍နလသေည်ေ။

ခငကြွောကြ ထိုအဆမတန် ဖောင်းကား၍နသေော တငတ်ငရြှှေ၏ စောကဖြုတကြှီးကို သူ၏လကဖြဝါးဖြင့ြ အုပ်၍ပြတပြေးလိုကရြာ တငတ်ငရြှှမှော ထွန့ထြှန့လြူးသှားလသည်ေ။

“ အား..ဟင့ြ…လုပမြှာဖြင့လြုပပြါတော့ မောငလြေးရယ်… မမကို မညှင်းဆဲပါနဲ့တော့နောြ… မမ တောင်းပနပြါတယ်… အ…ဟင်း…”

တငတ်ငရြှှကေ သနားစဖြယလြေး တောင်းပနလြာသောအခါတွငတ်ော့ သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ တဆုံးသှင်း၍ထားသော သူ၏ ထွားကြိုင်းသောလီးချောင်းကြီးကို ခငကြွောကြ ဖြေးဖြေးလေးဆှဲ၍ထုတသ်ည်။ တငတ်ငရြှှေ၏ ပါးစပလြေးမှာ တဖြေးဖြေးဟ၍သှားသည်။ တဖြေးဖြေးဆှဲထုတလြိုကသ်ော လီးကြီးက ဒဈကြီးအနားအရောကတ်ှငတ်ော့ ခငကြွောကြ သူ၏လီးကြီးကို ဆကြ၍ဆှဲမထုတဘြဲ ရပလြိုကတ်ော့ရာ တငတ်ငရြှှကလေည်း လီးကြီးအား ခငကြွောကြ သူမ၏စောကခြေါင်းထဲသို့ ပြန်၍ဆောင့ထြည့လြာမညဟြု တွကဆြလကြြ မကြလြုံးလေးများကိုမှိတ်၊ ပေါငတ်ှင်းကြောလေးကို တောင့လြကြြ စောကဖြုတအြုံလေးကို တင်း၍ပေးကာ အသင့စြောင့ကြှို၍နသည်ေ။

ခငကြွောကြ သူ၏လီးချောင်းကြီးကို သူမ၏စောကခြေါင်းထဲသို့ ပြန်၍ဆောင့မြသှင်းသေးဘဲ သူ၏လကန်ှဈဖကကြ တငတ်ငရြှှေ၏ မာတင်းကာ ထိုးထိုးထောငထြောငဖြစ်၍နသေော နို့သီးလေးနှစ်လုံးကို သူ၏လကဖြဝါးဖြင့အြုပလြကြြ နို့သီးလေးတွကေို လကဖြဝါးထဲထည့ကြာ လှိမ့ပြေးနသည်ေ။ ခဏကြာသညအြထိ လီးချောင်းကြီးက သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ ပြန်၍တိုးဝငလြာခွင်းမရှိသဖြင့ြ မွှောလြင့ဆြီးကြိုနသေော တငတ်ငရြှှသည်ေ စိတမြောစွာဖြင့ြ သကပြှင်းတဈခကြခြလွိုကပြှီး စိတကြိုလွော့လိုကကြာ မကြလြုံးလေးများ ဖြင့ကြှည့လြိုကသ်ည်။ ထိုအခါကမွှ ခငကြွောကြ သူ၏လီးကြီးကို တငတ်ငရြှှေ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ တရှိနထြိုးဆောင့သ်ှင်းလိုကလြသည်ေ။

“ ဗွဈ…ဘှပ်…ဗလှတ်…ဘှတ်…”

“ အမလေး…အား…ဟား…”

ဖြင့လြိုကမြိသော တငတ်ငရြှှေ၏ မကြလြုံးလေးများ ခကြခြငွြးပြန်၍မှိတကြသွှားပြီး သူမ၏ ခါးလေးကော့တကသ်ှားကာ အောဟြဈညည်းတွားလိုကရြလသည်ေ။ မထငမြှတသ်ောအခွိနတ်ှင် သူမ၏စောကခြေါင်းထဲသို့ တိုးဝငလြာသော လီးကြီးက အရှိနပြှင်းလှသည့အြပြင် တင်းတင်းကြီးဝငမြလာသေး၍ တဈကိုယလြုံးပြန်၍ လွော့ကာထားသော အခွိနလြည်းဖြစ်၊ တရှိနထြိုးဝငလြာသော လီးတနရြှညရြှညကြှီးကလည်း သူမ၏သားအိမဝြကို ဝငထြိုးလတေော့ တငတ်ငရြှှမှော သူမ၏ဖငကြှီးကို အိပယ်ာထကသ်ို့ ဘုန်းကနဲ ဆောင့ခြွ၍ အောလြိုကရြလသည်ေ။

သူမ၏စောကခြေါင်းထဲသို့ တဆုံးဝငသ်ှားသော လီးချောင်းကြီးက ဆောင့လြိုးရနအြတွကြ အပြငသ်ို့လည်းပြနထြှကမြသှား၊ ဖိကပ်၍ထားသော ခငကြွောကြ သူ၏တငပြါးတလှုပလြှုပဖြှင့ြ စောကခြေါင်းထဲတွင် ပြည့သ်ိပန်သေော လီးချောင်းကြီးကို ဇကောဝိုင်းလှုပပြေးလကြရြှိသည်။

“ အမလေး…ဟင်း…ဟင်း…မောငလြေးရယ်…”

“ ကောင်းလားဟင်…မမတင်…”

“ အင်း…ကောင်းတယ်…ကောင်းတယ်…အမလေး…လေး…”

“ ဘယလြောကကြောင်းလဲဟင်…”

“ သိပ်…သိပပြှီးကောင်းတာပဲ…အဟင်း…ကောင်းတယ်…သိပကြောင်းတယ်…”

“ ခစွကြော ခစွလြားဟင်…”

“ ခစွြ… ခစွပြါတယကြှယ်… လုပ်… လုပလြေ… ဟင်း… ဟင်း…”

“ ဘယလြောကခြစွလြဲဟင်…”

“ အို…ကြယ်…”

တငတ်ငရြှှေ၏ စောကခြေါင်းထဲမှ ခငကြွောြ၏လီးကြီးက ဇကောဝိုင်းဝိုင်းကာလှုပန်သဖြေင့ြ သူမ၏ကိုယလြုံးလေးမှာလည်း တလှုပလြှုပဖြစ်နသည်ေ။

“ ဖြလေေ…”

“ အများကြီးခစွြ…အများကြီးခစွတ်ယ်…လုပ်…လုပပြါတော့ကြယ်…”

“ ဘာလုပရြမှာလဲ…သချောပြောလေ…”

“ ဟို…ဟို…မမကို လိုးပေးပါကြယ်…လိုးပါတော့နောျ…ဟင်း…”

“ နောကန်ေ့တွေ ကနွောလြာလိုးရငရြော မမ ခံမလား…”

“ ခံ…ခံပါ့မယကြှယ်…”

စကားလည်းဆုံးရော ခငကြွောကြ တဈခကြခြှင်းလေးလေးပငပြငကြှီး ဆောင့ြ၍လိုးသည်။ လေးငါးခကြမြွှသာ ဆောင့ရြသေးသည်…

“ ပြှတ်…ဖြတ်…ဗလှတ်…ဗွဈ…ဗွဈ…”

“ မောင်…ဆောင့ြ…တအားဆောင့ပြှီး လိုးစမ်းပါ…ဆောင့ြ…စမ်းပါမောငရြယ်…”

“ ပြှတ်…ဖြတ်…ဗွှတ်…ဗွှတ်…”

“ အား…ဟုတပြှီ…ကြှတ်…ကောင်းလိုကတ်ာ…မရပန်ဲ့ ဆကတ်ိုကဆြောင့ြ…အား… အား…အင်း…အင်း…ဟင်း…”

ခငကြွောကြလည်း အားရပါးရဆောင့ြ၍လိုးသည်။ တငတ်ငရြှှကလေည်း သူမ၏ ဖငကြှီးတွကေို အိပယ်ာပေါမြှကြှကြှပြီး ကော့၍ကော့၍ပေးကာ အားပါးတရ အလိုးခံသည်။ ခဏမွှအကြာတွငတ်ော့ တဈကိုယလြုံးအီဆိမ့တ်ကလြာသော ခငကြွောကြ လီးကြီးကို တဆုံးနီးပါးဆှဲဆှဲထုတပြှီး ဆောင့ပြါလတေော့သည်။

“ ပြှတ်…ဖြတ်…ဗွှတ်…ဗွှတ်…”

“ အမလေး… မမဘယလြိုဖြစ်… အမလေး… အား… အား… အီး…အား…”

“ အ…ဟား…”

တငတ်ငရြှှတဈေယောကြ တဈကိုယလြုံးမှှောကကြှှကော့တကသ်ှားခွိနမြှာပင် ခငကြွောသ်ညလြည်း ဆန့င်ငဆြန့င်ငဖြစ်လကြြ တငတ်ငရြှှေ၏ ကိုယလြုံးလေးပေါသ်ို့ သူ၏ကိုယလြုံးကြီးမှာ မှောကကြသွှားပြီး နှစ်ယောကသ်ား တဈလောကလုံးကို မေ့သှားကြလတေော့သည်။

ကုတငဘြေးရှိ စားပြဲပေါမြှ စာရှကလြေးများကတော့ ဆရာမ၏ အမှတခြှဈမှုကို စောင့မြွှောရြင်း ပုံလကြသ်ားလေး၊ အထပလြိုကလြေး ဖြစ်နလတေေော့သည်။

ပြီးပါပြီ။          ။

ရေးသားသူ – ကာမမင်းသား