⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
“မလုပပြါနဲ့တော့ တောပြါတော့ အားးးး သပေါပြီ။ ကိုကို တောပြါတော့ အားးး နာလိုကတ်ာ သပေါပြီ။ အား”
အခစွဆြိုတာကို ရငမြခုနဖြူးသေးတဲ့ မမဒေီ ဆိုတဲ့ ကမွအတွကြ နာကငွမြှုထကြ အရှယမြတိုငခြင် စောကြားဖကြစြီးခံရခွင်းထကြ မောငန်ှမအရင်းကြီးဖြစ်တဲ့ ကိုကိုရဲ့ မတရားမုဒိန်းကငွြ့ခွင်းကို ခံနရလေို့ ကမွအသဲနှလုံးတွေ တဈဆကဆြကြ နာကညွြးခံပြင်းရင်း နှုတခြမ်းကို အံကြိတကြိုကထြားရင်း မကြရြညတ်ှေ ထိန်းမရသိမ်းမရ ပျိုဆင်းနပေါတော့တယရြှင်။
မဆန့်မပြဲ ကမွ စောကဖြုတထြဲ တင်းကြပစြှာ ဝငန်သေော လီးက နုနယလြှန်းတဲ့ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားကို ပြတတ်ိုကဝြငသ်ှားလိုကတ်ိုင်း ပြန်းရှသှားသော စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားလေးက သှေးစလေးများပါ စီးကနွပေါတော့တယရြှင်။
“အားးးး ဖဖရေေေ အားးးး ကယပြါဦး။ အားးး မခံနိုငတ်ော့ဘူး တောပြါတော့။ အားးးး ကိုကို အားးးး ရပလြိုကပြါတော့ ရကစြကလြိုကတ်ာ။ အီးးးးး အားးးလားးးးး သပေါပြီ။ ညီမလေး မခံနိုငတ်ော့ဘူးးးး အားးးးးးး သနားပါဦး ကိုကို။ အားးးးးး လူယုတမြာ အားးးး အားးးးးး ဖဖရေေေ ဖဖရေေေ ကယပြါဦး။ အားးးး အီးးးးး အင်းးးး အားးးးး ပြဲပါပြီ အားး”
အရကန်ဲ့ မူးယဈဆေး နှစ်ပငလြိမပြှီး မမဒေီဆိုတဲ့ ကနွောြ့ညီမလေးကို ညီမလေးမှန်းမသိလောကအြောင် လူအသိစိတတ်ှပြေောကလြို့ တဏှာရမျမကအြခိုးအငှေ့တွေ အပြည့်နဲ့ မညှာမတာ မုဒိန်းကငွြ့ လိုးနမေိပါတော့တယ်။ ကြမ်းပြငထြကြ ပကလြကလြေး ရုန်းကနင်ှင်းဆနန်သေော ညီမလေးအပေါြ ကနွောြ မိုးသကြ မှောကလြွှကဖြိထားပြီး အသကြ ၁၄ နှစ်အရှယ် မမဒေီ စောကဖြုတကြို ကနွောြ့လီးနဲ့ ပစ်ပစ်လိုးဆောင့်လိုကတ်ိုင်း ညီမလေး ပေါငကြို ပိုပိုကားရင်း မခွိမဆန့် အောည်ီးနပေါတော့တယ်။ ကနွောြ့မှာ လူ့စိတတ်ှေ မရှိတော့ပါဘူး။ ညီမလေး အောလြေ ကနွောလြီးကလည်း ပိုလို့ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနမေိပါတော့တယ်။
“အားးးး နာတယ် နာတယ် ဖဖရေေေ အားးးး ကယပြါဦး။ အားးးးး တောပြါတော့ အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး အားးးးး ကိုကို”
ညီမလေး မမဒေီရဲ့ စောကဖြုတကြို တရစပ် မညှာမတာ လီးကို ပစ်ပစ်သှင်း ဆောင့်ဆောင့်လိုးနတော အီဆိမ့်နအေောင် ကောင်းလှန်းလှသော အတွေ့က အရမ်းကို ရမျမကစြိတတ်ှေ ထကြှလာရင်း ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ဆောင့်လိုးနမေိပါတော့တယ်။
မညှာမတာ ရကစြကလြှန်းတဲ့ ကိုကိုရဲ့ အလိုးဒဏအြောကမြှာ ကမွလည်း တဈကိုယလြုံး ထူပူကြိန်းစပန်ာကငွရြင်း အထိအတွေ့ ဘာဆိုဘာမှမရှိသေးတဲ့ အပျိုဘောဝြငခြါစ ကမွအဖို့ မခွိ့မဆန့် အောဟြဈညီးညူရင်း တဈကိုယလြုံး တုနတ်ကလြာပြီး သေးတွပေါ တဖြန်းဖြန်း ပန်းထွကသ်ှားပြီး ကြမ်းပြငထြကြ ထွန့်ထွန့်လူးရင်း အားကုနအြောဟြဈမိပါတော့တယရြှင်။ စောကဖြုတထြဲ စိုကစြိုကပြှီး အရှိနပြှင်းပြင်းနဲ့ လိုးနတေဲ့ ကိုကို့လီးကလည်း ပိုပိုမှနဆြနလြာရင်း ပူနှေးသော အရတခွေို့ ကမွစောကဖြုတထြဲ ဝငလြာပြီး
“အားးးးးးး အားးးးးပြီး ပြီ အားးးးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ”
“အားးးးးးသပေါပြီ သပေါပြီ နာတယ် အားးး နာတယ် အားးးးး ဖဖရေေေ အားးးးး ကယပြါဦးးးး အားးးးး”
အောည်ီးရင်း ကြမ်းပြငထြကြ မကြလြုံးလေး မှိတခြသွှားပြီးခဏ ကမွလည်း လောကကြီးနဲ့ အဆကအြသှယ် လုံးဝပြတတ်ောကသ်ှားပါတော့တယရြှင်။
———————————————-
အိမရြှေ့လှကေားထဈကိုအတကြ
“ဖဖရေေေ ကယပြါဦး”
သမီးလေးရဲ့ အောည်ီးသံကြောင့် အိမပြေါသ်ို့ ကမန်းကတန်း ပြေးတကသ်ှားပြီး သမီးလေး အိပခြန်းတံခါးဆီး ပြေးဝငသ်ှားလိုကတ်ော့ ခေါင်းတွမေိုကခြနဲ ဖြစ်သှားလောကတ်ဲ့အထိ မှငကြှင်းကို တွေ့မှငလြိုကရြပြီးနောကြ လှယထြားသော လှယအြိတအြဟောင်းထဲက လကသ်မားပစ်စည်းအိပထြဲက တူတဈလကကြို ဆှဲကိုငလြိုကပြှီး သမီးလေး မမဒေီအပေါြ ဖိရကအြမောဖြနတေေဲ့ သားကြီး မိုးသကကြို ဘေးသို့ ဆှဲဖယလြိုကပြါတော့တယ်။
“ခွေးမသား ခွေးသူတောင်းစား ငါလိုးမသား။ လူစိတမြရှိတဲ့ကောင်။ ညီမ အရင်းကို မုဒိန်းကငွြ့တဲ့ကောင်။ မင်းလိုအကောငမြွိုး အရှငမြထားဘူး ခွေးမသား။ မှေးလာကတည်းက အသလေေး မှေးလာရမှာ ခွေးသူတောင်းစား”
“အားးးး ဖဖေေ ဖဖေေ သား တောင်းပန် တောင်းပနပြါတယ်။ ခွင့်လှှတပြေးပါ ဖဖရေယ်ေ”
“ခွေးထကမြိုကတ်ဲ့ကောင် ခွေးသူတောင်းစား ကဲကြာ ကဲကြာ”
“သားကြီး မိုးသကြ မကြန်ှာကို တူနဲ့ ဖြတရြိုကလြိုကပြါတော့တယ်”
“အားးးး အားးးးးးးး”
လဲကသွှားသော သာကြီးမိုးသကြ ကိုယပြေါကြို ခွကေိုခွရပလြိုကပြှီး
“မင်းလိုကောငမြွိုး ငါသတပြှီးမှ တောငထြဲဝငမြယ်။ အယုတတ်မာကောင်။ သစမြေး သစမြေးကြာ ကဲကြာ ကဲကြာ ကဲကြာ ကဲကြာ”
ဒေါသစိတအြပြည့်နဲ့ ဦးဖိုးဒီတဈယောကြ သားဖြစ်သူ မိုးသကြ ဦးခေါင်းကို တူနဲ့ ဆင့်ဆင့်ပြီး ထုရိုကခြလွိုကပြါတော့တယ်။
“အားးးးးး အားးးးးး အားးးးးးး”
အောသ်ံများ ငှိမသ်ကသ်ှားပြီး ကြမ်းပြငထြကြ သှေးစကတ်ှမွေားနဲ့ သားဖြစ်သူမိုးသကြ ငှိမသ်ကလြို့ သဆေုံးသှားပါတော့တယ်။ လကထြဲက တူကို ကြမ်းပြငထြကြ ပစ်ခလွိုကပြှီးနောကြ
“ဖဖေေ ဖဖေေ သမီးကို ကြည့်ပါဦး ဟီးးး ဟီးးးးး ဖဖေေ”
ငိုသံများကြားလိုကတ်ော့မှ သမီးလေးမမဒေီကို ဆှဲထူ ပြေ့ဖကထြားရင်း ပြကနွေသော ထမိနလြေးကို အရှကလြုံအောင် ဖုံးပေးလိုကပြှီးနောကြ ရငခြှငထြဲ တင်းကြပစြှာ ပြေ့ဖကထြားရင်း နဖူးလေးကို ဖြဖြလေးနမ်းရင်း
“ဖဖေေ့ရငထြဲ မကောင်းလိုကတ်ာ သမီးလေးရယ် မငိုပါနဲ့တော့။ ခွေးတိရဈဆာန် မိုးသကကြို ဖဖေေ သတပြဈလိုကပြှီ။ သမီးလေး မငိုနဲ့တော့နောြ”
“ဟီးးးး ဟီးးးး ဟင့် ဟင့် ရှှတ် ဟီးးးး ဖဖေေ”
ဆိုပြီး ဝမ်းနည်းစွာ ငိုနသေော သမီးလေးကိုကြည့်ရင်း ဖြဆည်ေးလို့မရတဲ့ ဖခငတ်ဈယောကလြည်း မကြရြညလြေးတွေ ပါးပြငထြကြ ကဆွင်းလို့နပေါတော့တယ်။
—————————————-
ကြှနမ် မမဒေီအတွကြ နာကငွမြှုတွကေ ရပတ်န့်မနခေဲ့ပါဘူးရှင်။ လူယုတမြာ အဈကိုအရင်းက သသှေားလို့ ရငထြဲကြနပေလြိုကရြပမယ်ေ့ မမေေ မရှိတော့တဲ့အခွိန် မိသားစုကို လကသ်မားအလုပလြေးနဲ့ ထမင်းမငတအြောင် အမြဲကြိုးစား ရှာဖြကြှေေးမှေးနတေဲ့ ဖဖကေတေော့ လူယုတမြာ သားအရင်းကို သတမြှုနဲ့ ထောင် ၃ နှစ် ကသွှားခဲ့ပါပြီရှင်။
“ဖဖေေ သမီး ဘယသ်ူ့ကို အားကိုးပြီး နရမှောလည်း။ ဟီးးး ဟီးးး ဟင့် ရှှတရြှှတ်။ ဖဖရေေေ သမီးအဖြစ်ကိုလည်း မှငကြှည့်ပါဦး ဖဖေေ ဟီးးးးးဟီးးးးးးး”
“တူမလေး တူမလေး မမဒေီ”
“ရှင် ဒေါလြေး သန်တာ”
“သမီး ဒေါလြေးနဲ့ လိုကန်ပေါနောြ။ သမီး ကြောင်းပြနတ်ကရြမယ် စာသငရြမယ် ကြားလား။ မောငလြေး ထောငကြနွခွေိန် သမီးကို ဒေါလြေး စောင့်ရှောကမြယ်။ ဒေါလြေးမှာလည်း သားသမီးမရှိဘူးလေ။ ဒေါလြေးလည်း အဖောရြတာပေါ့။ အခုနတေဲ့အိမကြို သော့ခတပြိတထြားခဲ့လိုကန်ောြ သမီး”
“ဟုတကြဲ့ပါ ဒေါလြေး”
ဆိုပြီး မိသားစုတွေ ခစွခြစွခြငခြငန်ခေဲ့တဲ့ ပြောစြရာအိမလြေးလည်း အခုတော့ သော့ခတပြိတပြှီး အဝတအြိတလြေးနဲ့ ကမွ ဒေါလြေးနောကသ်ို့ လိုကခြဲ့မိပါတော့တယ်။
အခုတော့ မမဒေီဆိုတဲ့ ကောငမြလေးတဈယောကြ လှသှေးလေးကြှယလြို့ လှယအြိတလြေးလှယရြင်း ကော့ကရိတ် အထက (၁) မှာ ၉ တန်း အောငမြှငပြှီးလို့ ၁၀ တန်း ပညာသငန်ှဈကို စတကန်ပေါတော့တယ်။
“ဒေါလြေး ဒေါလြေး ဒေါလြေးရေ မမဒေီ ပြနလြာပြီ”
လို့ အောဟြဈရင်း အိမပြေါသ်ို့ အပြေးလေး တကလြာခဲ့ပါတော့တယ်။ ဧည့်ခန်းမှာ ထိုငန်သေော ဦးလေးကို တွေ့လိုကတ်ော့
“ဦးလေးဦးဇောမြင်း ဒေါလြေးရော ဟင်”
“သမီး ဒေါလြေး စွေးသှားတယ် ပြနမြလာသေးဘူး”
“ဟုတကြဲ့ ဦးလေး။ သမီးလည်း ရချိုးလိုကြဦးမယန်ောြ”
“အေး အေး”
အနားက ထွကသ်ှားတဲ့ မမဒေီ့ တငသ်ား လှုပလြီလှုပလြဲ့လေးကို ရမျမကခြိုးတွဝနေတေေဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်နတေဲ့ လူတဈယောကကြိုတော့ မမဒေီတဈယောကြ သိမှငခြဲ့မှာ မဟုတပြါဘူး။
ရချိုး သနပခြါးလူးပြီး ဂါဝနရြှညလြေး ဝတထြားပြီး အိပခြန်းထဲ ကြမ်းပြငထြကြ မှောကခြပြှီး ကြောင်းအိမစြာလုပန်သေော မမဒေီ့ အလှအပ အမို့အမောကလြေးကို အခန်းအပြငကြ ခိုးချောင်းကြည့်နတေဲ့ မကြလြုံးတဈစုံကိုလည်း မမဒေီတဈယောကြ လုံးဝ မတွေ့မှငခြဲ့ပါဘူး။
ကြည့်နတေဲ့ မကြလြုံးတဈစုံလည်း ရမျမကခြိုးတွဝဝေလေောရင်း ခွလှမြေးတဈစုံလည်း ဖြဖြလေး မမဒေီ အိပခြန်းထဲ လှမ်းဝငလြာသော အရိပတ်ဈခုကိုလည်း မမဒေီတဈယောကြ လုံးဝမသိခဲ့ပါဘူး။
ခွသေံလိုလို နားထဲကြားမိလို့ မမဒေီ အနောကဘြကကြို လှည့်ကြည့်လိုကတ်ော့ ရမျမကခြိုးတွဝနေတေေဲ့ မကြလြုံးများနဲ့ ဦးလေးဦးဇောမြင်းကို ရုတတ်ရကြ မှငတ်ှေ့လိုကသ်ောကြောင့် လန့်သှားပြီး ကြှနမ် မမဒေီလည်း ကြမ်းပြငထြကြ လူးလဲထထိုငလြိုကပြှီး
“ဦးလေး ဘာခိုင်းစရာရှိလို့လည်း ပြောပါ”
“ခိုင်းစရာမရှိပါဘူး မမဒေီလေးရယ်”
“ခိုင်းစရာ ဘာမှမရှိလည်း သမီးရဲ့ အခန်းထဲက ထွကသ်ှားပါ ဦးလေး”
“မမဒေီလေး ဘာများလိုအပသ်လဲ။ စာတွသငေရြတာ ပငပြန်းနပြေီလားလို့ ဦးလေး လာကြည့်တာပါ”
လို့ ပြောရင်း ရှေ့ကိုတိုးလာသော ခွလှမြေးကြောင့် ကမွနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ပိုလို့ နီးကပလြာပြီး ရုတတ်ရကြ ကမွလကမြောင်းနှစ်ဖကကြို ဆုပကြိုငလြိုကပြှီးနောကြ အိမကြှမ်းပြငထြကြ တွန်းခလွိုကသ်ောကြောင့် ကမွလည်း ဟနခြကြပြကြပြှီး ကြမ်းပြငထြကြ ပကလြကလြေးလှနလြို့ ပုံကသွှားပါတော့တယရြှင်။
လဲကသွှားသော ကမွအပေါကြို ဦးလေး ခွလွှကြ ဗိုကပြေါထြိုငခြထွားပြီး ကမွမကြလြုံးကို စိုကကြှည့်နစဉြေ
“ကယကြှပါဦး… အု အှင်းးးး အင်းးးးး အု အင်းးး”
အောဟြဈ အကူအညီတောင်းပမေဲ့ ပါးစပကြို လကန်ဲ့ ဖိပိတထြားတဲ့ ဦးလေးက
“ကောငမ် တိတတ်ိတန်စမြေး”
“အှင်းးး အု အင်းးးး အု အှင်းးးး အှန်းးးးးးး”
“နောကတ်ဈခါ အသံထွကတ်ာနဲ့ ငါနင့်ကို သတပြဈမယ် ကြားလား။ ကြားလား ကောငမ် အသားမနာချင်ရြင် ငါလုပတ်ာ ငှိမခြံနောြ ကြားလား။ အသံထွကတ်ာနဲ့ သတပြဈမယ် ကြားလား နားလညလြား”
ကမွကို ဘယသ်ူမှ မကယန်ိုငတ်ော့ပါဘူးရှင်။ “ဖဖရေေေ သမီး အဖြစ်ကို ကြည့်ပါဦး။ လောကကြီးက ရကစြကလြိုကတ်ာ ဖဖရေေေ။ သမီး ဘဝကို လာကယလြှည့်ပါဦး ဖဖရေေေ” လို့ စိတထြဲက အောဟြဈပြောဆိုနပမေေဲ့ နှုတဖြွားက ဘာဆိုဘာအသံမှ ထွကပြေါမြလာတော့ပဲ ညဈခံထိထားတဲ့ လည်းပစ်ကို ရုန်းကန်းရင်း မနည်းပင် အသကကြိုလုပြီး ရှူနရတေဲ့ အခိုကအြတန့်တဈခု အခွိနထြဲ ကမွရောကလြို့ နပေါတော့တယရြှင်။
“အောြဦးမလား ပြော။ အကူအညီ တောင်းဦးမလားပြော။ ပြောစမ်း ပြောလေ ပြောစမ်း ကောငမ်။ ငါလိုးတာ အေးဆေးခံမလား အသကအြသခေံမလား ပြော ပြောလေ”
“အှန်းးးး ခဏလေး အားးး အှင်းးးး လှှတပြေးပါဦးးး အင်းးး”
ပြလွှေော့ပေးလိုကသ်ော လညပြင်းက လကကြှောင့်
“အဟှတ် အဟှတ် အဟှတ် အဟှတ်”
တဏှာမီးတွေ တောကလြောငန်သေော ဦးလေးမကြလြုံးများက သိပကြိုကြောကစြရာကောင်းပါတယရြှင်။ ပြေးစရာမှဆေိုတာ ကမွအတွကြ မရှိတော့ပါဘူးရှင်။ ကြားသနားမှ ခမွြးသာရာရမဲ့ အခွအနေေ တဈရပမြှာ လှှတဖြို့လမ်းက တကယကြို စမ်းတဝါးဝါးအဆင့်တောင် မရှိတော့ပါဘူးရှင်။ ဒဏရြာဟောင်းက သိပမြကကြသ်ေးခင် ဒဏရြာသဈတဈခု ကမွအတွကြ ထပမြံရောကရြှိလာပါတော့တယရြှင်။
“ငါမေးနတယေလြေ ဖြလေေ ကောငမ်”
လကအြုပကြလေး ခွီထားရင်း
“ဦးလေးရယ် မမဒေီကို သနားပါရှင်။ သမီး တောင်းပနပြါတယ် ဦးလေးရယ်”
ကမွ စကားဆုံးတာနဲ့ ကမွနို့နှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဦးလေး ဆုပကြိုငပြှီး မတရား ဖစွည်ဈဆှဲလိမပြှီး အတင်းကို ခွညဈေလိုကပြါတော့တယ်။
“အားးး အားးးးးးးး နာတယ် အားးးး သပေါပြီ။ အီးးးးအားးးး အားးးးး အ အားးးးးး ရကစြကလြိုကတ်ာ အားးးးး အ အားးး လူယုတမြာကြီး အားးးး ခွေးသူတောင်းစားကြီး။ နာလိုကတ်ာ အားးးးး မသာကြီးးးး သပေါပြီ အားးးး”
“နာလိုကတ်ာ ဖဖရေယ်ေ သမီးလေးအဖြစ်ကို လာကယပြေးလှည့်ပါ ဖဖရေေေ” စိတထြဲ အောမြိနပေါတော့တယရြှင်။ နာလိုကတ်ာ အသည်းပေါကမြထကပြါပဲရှင်။ နုနယလြှန်းတဲ့ ရငသ်ားကို ရကရြကစြကစြကြ ဆှဲညဈလိုကတ်ာ မကြရြညမြွား ပါးပြငထြကြ အရှိနန်ဲ့ ထွကကြလွာတဲ့အထိ နာကငွမြှုကို ပြောပြမတတအြောင် ခံစားလိုကရြပါတော့တယရြှင်။
“ငါလိုးတာ အေးအေးဆေးဆေး ခံမှာလား ပြော ပြောလေ”
ရှေးစရာ လမ်းမရှိတဲ့ဘဝ ကမွ ခေါင်းငှိမ့်ပြရုံသာ ကနွပြါတော့တယရြှင်။
“လူယုတမြာ ရှင် လိုးမယဆြိုရငလြည်း လိုး”
လို့သာ ကမွပါးစပကြ ပြောလိုကမြိပါတော့တယရြှင်။ မကြရြညမြွားကလည်း ဝမ်းနည်းခွင်းများစွာကြောင့် ပါးပြငထြကြ မကြရြညမြွား တဈလှိမ့်ချင်ြး စီးဆင်းနပေါတော့တယရြှင်။ ဂါဝနအြောကအြနားစကို ဗိုကပြေါအြထိ ဆှဲလှနတ်ငထြားလိုကပြှီး အောကခြံဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး အခန်းတောင့်ကို လူယုတမြာ ပစ်ထုတလြိုကပြါတော့တယရြှင်။
ခံစားခကြမြဲ့နသေော ကမွအတွကြ ခံပြင်းစရာ အခွိနလြေးတဈခု ငရဲခန်းတဈခုပါပဲရှင်။ စောကဖြုတကြို လကဖြဝါးနဲ့ အုပကြိုငလြိုကခြွိနမြှာတော့ ကမွ တဈကိုယလြုံး တုနလြှုပသ်ှားလောကအြောင် ကြောကန်မေိပါတော့တယရြှင်။
စောကဖြုတမြှှေးနုနုလေးကို ပြတသ်ပကြစားနရောမှ လူယုတမြာကြီးရဲ့ လကခြလယ် လကတ်ဈချောင်း ကမွ စောကဖြုတထြဲ ထိုးထည့်လိုကပြှီး စောကဖြုတကြို အပေါအြောကြ မညှာမတာ တရစပ် ခပကြှမ်းကြမ်း ၃ မိနဈခန့် ပြတခြလွိုကသ်ောကြောင့် နှုတခြမ်းကိုကိုကြ အံကြိတပြှီး လုံးဝမအောမြိအောင် အားတင်းပြီး နမေိပမေဲ့ ကမွ စောကဖြုတအြတွင်းသားလေးတွကေ ကြိန်းစပစြပဒြဏကြို ဘယလြိုမှ တောင့်မခံနိုငပြဲ နောကဆြုံး ခါးတွကေော့တကရြင်း စောကရြညတ်ှရေော သေးတွပေါ တဖြန်းဖြန်း ပန်းပန်းဖြာထွကကြကြုနတ်ော့ပါတယရြှင်။
ထွန့်ထွန့်လူး ပေါင်းသားချင်ြး ပြတလြိုကမြိလောကအြောငအြထိ လူးလှန့်နခွေိန် ပေါငသ်ားနှစ်ဖကကြို လူယုတမြာဦးလေး ဆှဲဟလိုကပြှီး ကမွ စောကဖြုတကြို သူ့လကကြှမ်းကြီးနဲ့ ခပဆြကဆြကြ လကဖြဝါးနဲ့ သုံးခကြလြောကြ ဆင့်ဆင့်ပြီး ရိုကခြလွိုကတ်ော့ ကမွ စောကစြိလေးပါ ကြိန်းထွကသ်ှားပြီး မကြလြုံးများပြာသှားပြီး သေးများပါ နောကတ်ဈကြိမ် ကော့ကော့ပန်းထွကသ်ှားပြီး ကြမ်းပြငထြကြ နောကတ်ဈခွိန် လှန်းပြံလူးလိမ့်နပေါတော့တယရြှင်။
ခံစားလူးလိမ့်နတော အရှိနမြသသေေးခင် ရုတတ်ရကြ ကမွကို ဆှဲယူလိုကပြှီး ကြမ်းပြငထြကြ ဒူးတောကဖြငကြုန်းထားလိုကပြှီး ကမွခေါင်းကို မထူနိုငတ်ော့ပဲ နဖူးနဲ့ကြမ်းပြင် ထိထားရင်း ဒူးထောကြ ဖငကြုန်းလွှကြ မလှုပန်ိုငလြောကအြောင် ဖြစ်နပေါတော့တယရြှင်။
“ဖြန်းးး ဖြန်းးး ဖြန်းးး ဖြန်းးးး”
ကမွဖငကြို ရုတတ်ရကြ အားအကုန် ရိုကခြလွိုကသ်ောကြောင့် ကမွဖငသ်ားတဈခုလုံး ထူပူကြိန်းစပသ်ှားပါတော့တယရြှင်။ ကမွစောကဖြုတထြဲ မဆန့်မပြဲ ဝငလြာတဲ့ လီးက ကမွပါးစပမြွားပါ ဟသှားလောကတ်ဲ့အထိ ပြည့်ကြပလြှန်းသော လီးက စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားကို တလှိမ့်ချင်ြး ဆှဲသှင်းလိုကတ်ာ နာကငွတ်ာလား ကောင်းတာလား ကမွ မသိတော့ပမေဲ့ ဟနတေဲ့ ကမွပါးစပကြ သရမွေားပါ တတောကတ်ောကကြနွလည်ေး ကမွ ပါးစပကြို မစေ့ထားနိုငတ်ော့ပါဘူးရှင်။
ကမွခါးကို ကိုငဆြုပထြားရင်း လီးကို စောကဖြုတအြပြငရြောကမြလုမတတ် ထုကလြိုကပြှီး တဈခကြခြငွြး ပစ်ပစ်ဆောင့်လိုးလိုကတ်ိုင်း တဒုကြ တဒုကန်ဲ့ သားအိမကြို လာလာထိုးဆောင့်မိသည့်အလား ရငခြေါင်းတဈခုလုံး အောကန်လေောကတ်ဲ့အထိ အသကရြှူကြပမြတတ် ဖြစ်သှားလိုကြ၊ လီးကိုပြနဆြှဲထုကခြွိန် အသကကြိုလုပြီးရှူလိုကြ၊ ပြနလြညလြီးဆောင့်ခကြြ ဝငလြာလိုကြ အသကရြှူကြပသ်ှားလိုကန်ဲ့ ကမွလည်း အလိုးခံရင်း စောကဖြုတထြဲကလည်း စောကရြညတ်ှေ လွှံလွှံထွကကြွ လာတော့တယရြှင်။
အသကရြှူသံပြင်းပြင်းနဲ့ ခါးကိုကိုင် အသားကုန် လိုးနသေော လူယုတမြာကလည်း ကမွစောကဖြုတရြဲ့ ဝတရြညပြန်းလေးကို အားနဲ့ မဟားတရား ဆှတဆြှတခြူးလို့ နပေါတော့တယရြှင်။ မကြရြညန်ဲ့ သရတွေေ ရောနတေဲ့ အရညမြွားကလည်း ကြမ်းခင်းမှတဆင့် မှပြငေပြေါြ စီးကနွပေါတော့တယရြှင်။ ရငထြဲမှာလည်း ဗလောငဆြူဝရင်ေး ရမျမကမြိုးတွလည်ေး မညှာမတာ သှန်းဖြိုးလို့နပေါတော့တယ်။ စောကဖြုတထြဲ ဆောင့်ဆောင့်ဝငလြာသော လီးက ကမွ သားအိမကြိုလည်း လီးထိပန်ဲ့ အခကြတ်ိုင်း ထိုးထိုးနမ်းသှားလိုကတ်ာ အောည်ီးတာများလှန်းလို့ မခံမရပန်ိုင် ဖြစ်လှန်းပြီး နှာရညလြေးပါ ထွကကြလွာတဲ့အထိ ဖြစ်နမေိပါတော့တယ်။
မကြရြညမြွား ပါးစပကြသရမွေားနဲ့ နှာခေါင်းပေါကကြ နှာရညမြွားယိုပြီး ခွှေးကလဲ တရှှဲရှှဲဖြစ်နတေဲ့ ကမွမကြန်ှာတဈခုလုံး ဆီလေးတပြံပြံ ဝင်းလို့နတေဲ့ မမဒေီဆိုတဲ့ ကမွကို တဈခကြခြကြြ ငုံ့ငုံ့နမ်းရင်း သရတမှှေားမှှားနဲ့ ဦးလေးမကြန်ှာက သရဲများစီးနသလေား တငမြှတမြှားလောကတ်ဲ့အထိ တဏှာမီးများ ဝင်းဝင်းတောကလြို့ နပေါတော့တယ်။
နဖူးကခွှေးကို လကမြွားနဲ့ သပခြလွိုကပြှီး ကမွဖငကြို တဖြောင်းဖြောင်းရိုကလြို့ မှင်းစီးနသလေိုအမှတန်ဲ့ ခါးကိုငပြှီး ဆောင့်ဆောင့်လိုးထည့်လိုကြ၊ ဖငသ်ားကို တဖြောင်းဖြောင်းရိုကခြလွိုကြ၊ မညှာမတာ လိုးလိုးဆောင့်လိုကန်ဲ့ အလုပရြှုပန်သေော လူယုတမြာရဲ့ လိုးခကြပြှင်းပြင်းများအောကြ ဒူတောကအြံကြိတမြကြလြုံးများမှိတထြားရင်း စောကရြကြညေလြေးများ ဒလဟော စောကဖြုတထြဲမှလွှံကရွင်း နာကငွခြှင်းကို အသည်းခိုကမြတတအြောင် ခံစားနရပေါတော့တယ်။
ကြားလည်း မသနားလို့ ကမွလည်း မခမွြးသာလို့ အသကမြပြောကရြုံတဈမယ် ပေးလိုကတ်ဲ့ ပို့ခလွိုကတ်ဲ့ မုဒိန်းသငခြန်းစာ အဓိပျပာယအြနကကြို ကိုကိုကတဈမွိုး ဦးလေးကတဈဖုံ အတွင်းကြကြေေ သငကြှားပို့ခပြေးလိုကလြို့ အလိုးခံနည်းကို အရှယမြတိုငခြင် ပညာတွစေုံလို့နပေါပြီရှင်။
လူယုတမြာဦးလေးလည်း ဟောဟဲ ဟောဟဲ အသကရြှူစိုကမြတတ် ဖြစ်ဖြစ်လာပြီး မကြာမှီ တခဏလေးအတွင်း ကမွစောကဖြုတ် အတွင်းအနကဆြုံးအထိ လီးကိုဖိဖိလိုးသှင်းရင်း လီးထိပန်ဲ့ ကမွသားအိမကြို အတင်းနမ်းထိုးရင်း ရကောတာကြိုးသှားအလား မရပမြနား ထွကလြာတဲ့ လရမွေားက မမဒေီ ကမွစောကဖြုတထြဲ ပြည့်သိပလြွှံထွကလြာပြီး ကြမ်းပြငထြကြ လရဖြေူပစွပြစွမြွား တဖတဖြတန်ဲ့ အိုငထြှန်းလောကတ်ဲ့အထိ ထွကကြကြုနပြှီး လူယုတမြာ ဦးလေးခန်ဓာကိုယ် ကမွအပေါမြှောကလြွှကြ ဖိကလွာပြီး ကမွလည်း ဒူးများဘယလြို့မှ မထောကန်ိုငတ်ော့ပဲ အိမကြှမ်းခင်းထကြ ခွကေားယား လကကြားယား မှောကရြင်း အသကကြို လုရှူလိုကရြင်း လောကကြီးနဲ့ အဆကပြှတသ်ှားပါတော့တယရြှင်။ ကြိန်းစပ် နာကငွမြှုနဲ့အတူ
“အား လေးလိုကတ်ာ အသကရြှူမဝတော့ဘူး ဖယပြါဦး”
အောပြှောတော့မှ ကမွအပေါကြထပရြကြ မှိန်းနသေော လူယုတမြာ အပေါကြဆင်းပြီး အဝတအြစားဝတဆြငပြှီးနောကြ ကမွကို ပကလြကဆြှဲလန့်လိုကပြှီးနောကြ လညပြင်းကို ဖြဖြလေး ညဈထားပြီး
“မမဒေီ ကောငမ် အေးဆေးနနေောြ။ နင့်အဒေါကြို ပြနပြှောရင် နငရြော နင့်အဒေါကြိုပါ ငါသတပြဈမယ် ကြားလား ကြားလား”
ရှေးခယွစြရာမရှိတဲ့ ကမွဘဝမှာ ခေါင်းငှိမပြှရုံသာ ရှိပါတော့တယရြှင်။ အခန်းထဲမှ လူယုတမြာ ခွေးသူတောင်းစား ထွကသ်ှားမှ အဝတတ်ှေ ပြနလြညဝြတဆြငပြှီး ပပြနေသေော ကြမ်းခင်းကို ရမွေားလောင်းလို့ ကမွ ဆေးကြောနမေိပါတော့တယရြှင်။ မကြရြညမြွား တဈပေါကပြေါကြ ကနွတောထကြ အသည်းက တဆကဆြကြ ပိုလို့ နာကငွန်ပေါတော့တယရြှင်။
ကမွဘဝက လူယုတမြာများရဲ့ အညှှန့်ခွိုးခွင်းကို ဘယအြခွိနမြှ လှှတမြှှောကမြှာလည်း လောကကြီးရယ်။ ကောင်းသောဘဝ ကောင်းသောအနာဂတ် ဘဝတဈခု မိသားစုဘဝလေး ဘယသ်ောအခါမှ ပြနရြပါ့မလည်း တွေးတောနရင်ေး၊ ကြောင်းလေးတကလြိုကြ စာသငလြိုကြ၊ ကြောင်းပြနရြင် ဒေါလြေးလဈတိုင်း လူယုတမြာဦးလေးရဲ့ အလိုးခံရလိုကန်ဲ့ စာသင်၊ ကာမ ဒါနဲ့ပဲ နှစ်ပါးသှားနရတော ရကမြှလတွေ တအိအိ ပြောင်းလို့လာပါတော့တယရြှင်။
အတန်းပိုငဆြရာမက နေ့လညထြမင်းစားခွိန် ရုံးခန်းခဏလာခဲ့ရန် မှာထားသောကြောင့် ကမွ မမဒေီ လည်း ဆရာမရုံးခန်းသို့ ထွကလြာခဲ့ပါတော့တယရြှင်။
“ဆရာမ သမီးရောကပြါပြီ”
“အောြ သမီးလေး မမဒေီ ထိုငပြါဦး”
“ဟုတကြဲ့ပါ ဆရာမ”
ဆိုပြီး ထိုငခြုံမှာ ထိုငခြလွိုကပြါတော့တယရြှင်။
“သမီး မမဒေီ ဆရာမ မေးတာ သချောဖြနေောြ”
“ဟုတကြဲ့ပါ ဆရာမ”
“သမီးကို အခုတလော ကြည့်ရတာ ဖြူဖတဖြှူရောန်ဲ့ အားမရှိသလိုပဲ။ ပြီးတော့ စာသငခြွိနတ်ှမှောလည်း အိပပြွောန်တော ခဏခဏပဲလို့ ဆရာ ဆရာမတွေ စုံနပြေီ ဆရာမကို လာလာတိုငပြှောနကြတော။ သမီး နရေောကောင်းရဲ့လား ဒါမှမဟုတ် ဘာအခကအြခဲတွေ ရငဆြိုငန်ရလေည်း ပြောပါ။ ဆရာမ ကူညီနိုငတ်ာဆို အတတန်ိုငဆြုံး ကူညီပေးပါ့မယ်။ ပြောပါ သမီး”
ကမ် ခေါင်းလေးကို မသိမသာ ငုံ့လို့ထားရင်း
“ဆရာမ သမီး ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဖဖကေေို သတိရလို့ ညညအိပမြပြောလြို့ အိပယ်ာဝင် နောကကြနွလေို့ အခုလို အဖြစ်မွိုးတွေ ဖြစ်သှားရတာပါ ဆရာမ”
လို့ ကမွ ညာပြောလိုကပြါတော့တယရြှင်။
“ကဲ သမီး ဆရာမပြောတာ နားတောငပြါ။ အဖေ့ကို သတိရတာလည်း ရပါ။ ဒါပမေဲ့ ကြောင်းစာကိုတော့ မထိခိုကစြချင်ေဘြူး။ သမီးက စာမှာ ထူးခွှနသ်ူတဈယောကဖြစ်လို့ ဆရာမက အခုလို အသိပေး ပြောနရတောနောြ။ သမီး နားလညန်ောြ။ လိုအပတ်ာရှိရင် ဆရာမကို အခွိနမြရှေး လာပြောနိုငတ်ယန်ောြ။ သမီးလေး မမဒေီ။ ကဲ ကဲ သမီး အခန်းထဲပြနတ်ော့ ကြောင်းပြနတ်ကတ်ော့မယန်ောြ”
“ဟုတကြဲ့ပါ ဆရာမ”
လို့ ကမွ ပြောကြားရင်း ဆရာမရုံးခန်းထဲမှ လေးလံတဲ့ ခွလှမြေးတွနေဲ့ ပြနထြှကလြာပါတော့တယရြှင်။ စာသငခြန်းထဲ သူငယခြငွြးများက ကမွကိုကြည့်တဲ့ အကြည့်တွကေို ဘယလြိုမှ ရငဆြိုငန်ိုငစြှမ်း မရှိသလို ကိုယ့်ဝမ်းနာကိုယသ်ာသိနတေဲ့ အခွအနေမေို့ လောကကြီးထဲ လှှင့်မွှောလို့သာ ပြောကကြှယသ်ှားချင်န်ပေါတော့တယရြှင်။
ခံစားခကြတ်ှကေို မှိုသိပလြို့ ကြောင်းစာအုပထြဲ စကားလုံးတဈခွို့ ခရွေးပြီး စာအုပကြို ပိတလြိုကပြှီး လှယအြိတထြဲ ပြနထြည့်လိုကပြှီး စာသငန်သေော ဆရာမဆီ လွှောကသ်ှားပြီးနောကြ
“ဆရာမ”
စာသငန်ရောမှ နောကကြိုလှည့်ကြည့်ပြီး ဆရာမက
“ဘာလည်း သမီး ပြောလေ”
“သမီး အပေါ့သှားချင်လြို့ပါ”
“သှား သှားလေ သမီး မမဒေီ”
“ဟုတကြဲ့ပါ ဆရာမ”
ဆိုပြီး ကမွ စာသငခြန်းထဲက ထွကလြာပြီး ဝရနတ်ာ လကရြန်းပေါကြို တကလြိုကပြှီး မတတ်ပရြပလြိုကကြာ သုံးထပကြွောင်းဆောင် အပေါကြနေ မကြလြုံးများ မှိတလြိုကပြှီး အတနဖြောြ သူငယခြငွြးများရဲ့အောသ်ံ၊ ဆရာ ဆရာမများရဲ့ အောဟြဈ တားမှဈသံများ နားထဲကြားလိုကခြွိန်၊ ကမွ မမဒေီ ဝရနတ်ာ လကရြန်းကို ခွစေုံအားနဲ့ တွန်းကနလြို့ လဟောနယထြဲ လှှင့်ပြံ ပြုတကြသွှားပါတော့တယ်။
“ဝုန်း ဘုန်း အားးးး အားးးးးး”
နာကငွမြှုကို အခွိနအြခိုကအြတန့်လေး ခံစားလိုကပြှီးနောကြ ကမွ မမဒေီ လောကကြီးနဲ့ လုံးဝအဆကအြသှယ် ပြတတ်ောကသ်ှားပါတော့တယ်။
ရကတ်ှေ လတွေ ဘာတွေ ဘယလြိုဖြစ်နမှန်ေး ကမွ မသိတော့ပမေဲ့ နာကငွခြံစားမှုများနဲ့ မကြလြုံးများ ဖြေးဖြေးချင်ြး ပြင့်လာတော့ ပထမဆုံး မှငတ်ှေ့လိုကရြတာက မကြန်ှာကကြြ အဖြူရောငမြွားဖြစ်ပြီး လကကြို လှုပကြှည့်လိုကတ်ော့ လကထြိပတ်န်းလန်းနဲ့ ဆေးပိုကမြွား တန်းလန်းနဲ့ ကမွအဖြစ်ကို မှငတ်ှေ့လိုကရြပါတော့တယရြှင်။
ဆီးစပတ်ှေ နာကငွကြိုကခြဲလာလို့ အံကြိတည်ီးတွားလိုကရြင်း ခေါင်းကိုအတင်း ထောငမြတပြှီး ခွထေောကကြို ငုံ့ကြည့်လိုကတ်ော့ ကြောကပြတတ်ီးအဖြေးသားနဲ့ လှုပမြရတဲ့ ကမွခွထေောကြ တဈဖကကြို ကြည့်လိုကပြှီး ခံပြင်းစိတ် ဒေါသစိတ် နာကညွြးစိတမြွား ရောပြှှန်းရင်း “အားးးးးးးးးးး” လို့ အားအကုန် အောခြလွိုကပြါတော့တယရြှင်။
“သမီး သမီးလေး မမဒေီ သတိရလာပြီလား ဒေါလြေးရှိတယ် သတိထားပါဦး သမီးလေး”
“လူယုတမြာ လူယုတမြာတွေ ငါ့ဘဝကို သတကြှတယ်။ ခွေးသူတောင်းစား တဏှာရူးကောင် ဦးဇောမြင်း နင့်ကိုငါသတမြယ် ငါသတပြဈမယ် အားးးးး”
“သမီး စိတထြိန်းပါဦး စိတကြို အေးအေးထားပါဦး။ သမီးလေး ဘဝကို ဖကြဆြီးတဲ့ လူယုတမြာ ဦးဇောမြင်းကို ရဲတွေ ဖမ်းသှားပါပြီ။ တရားဥပဒရေဲ့ ပြဈဒဏကြို သူပြနခြံရမှာပါ တူမလေး”
မကြရြညမြွားနဲ့ ငှိမကြသွှားတဲ့ တူမလေး မမဒေီကိုကြည့်ရင်း
“ဒေါလြေးကို ခွင့်လှှတပြေးပါ မမဒေီရယ်။ ဒေါလြေး မစောင့်ရှောကလြိုကမြိခဲ့တာ ရငထြဲ ယူကြုံးမရ ဝမ်းနည်းမိပါတယ်။ ခွင့်လှှတပြေးပါ သမီးလေး မမဒေီရယ်”
ပြောပြီး ငိုကြှေးနသေော ဒေါလြေးကို ကြည့်လိုကပြှီး
“ဒေါလြေး မငိုပါနဲ့တော့ အားလုံးက ဖြစ်ပြီးသှားပြီ။ ကိုယ့်အကြောင်းနဲ့ ကိုယ့်ကံလို့ပဲ မမဒေီ မှတယ်ူထားလိုကပြါပြီ။ ဒေါလြေးရယ် တိတပြါတော့နောြ မငိုပါနဲ့တော့ ဒေါလြေး”
လို့ ကမွ ပြောလိုကမြိပါတော့တယရြှင်။
“ဒေါလြေး သမီးဆေးရုံရောကန်တော ဘယန်ှဈရကြ ရှိနပြေီလည်း ဟင်”
ကမွ လကခြွောင်းလေးများကို ဒေါလြေးဆုပကြိုငထြားရင်း
“နှစ်ပတရြှိနပေါပြီ တူမလေး။ မသကေောင်း မပြောကကြောင်း တူမလေးရယ်။ တူမလေး ဗိုကထြဲက ကလေးက ၄ လ ကြောန်ပြေီ။ သုံးထပကြွောင်းပေါကြ ခုနခြလွိုကတ်ဲ့ အရှိနကြှောင့် ကလေးက ပကြကြပြှီး ဆေးရုံမှာ မနည်းအသကလြု ပြနကြုတားရတာပါ တူမလေး။ စိတထြဲမကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ တူမလေးရယ်။ တူမလေး သားအိမ် ပကြစြီးသှားပြီး ထုကပြဈလိုကရြပါတယ်။ ညာဖကြ ခွတေောကတ်ဈဖကြ အရိုးအကသ်ှားလို့ ကြောကပြတတ်ီးစီးပြီး ပြနကြုပေးတားရပါတယ်။ အခွိနလြေး ခဏပေးပြီးကုသလိုကရြင် အားလုံးအကောင်းအတိုင်း ပြနဖြစ်လာမှာပါ တူမလေး”
ဒေါလြေးစကားအဆုံး၌ ကမွမမဒေီ ဘာဆိုဘာစကားတဈခွန်းမှ ပြနမြပြောတော့ပဲ ပါးပြငထြကြ မကြရြညတ်ှေ တသှငသ်ှင် စီးဆင်းလာပါတော့တယရြှင်။
“တူမလေး ကြောင်းစာအုပထြဲမှာ ရေးတားတဲ့စာကြောင့် လူယုတမြာကို ခကြခြငွြးဖမ်းမိတာပါ”
“မမဒေီကို လကထြိပဖြှုတပြေးပါ ဒေါလြေး”
“သကဆြိုငရြာကို ခေါထြားခိုင်းလိုကပြါပြီ တူမလေး။ မကြာခင် လကထြိပလြာဖြုတပြေးကြမှာပါ။ ခဏလေး စောင့်ပေးပါဦးနောြ”
ခေါင်းကိုသာငှိမ့်လို့ မကြလြုံးထဲ ဖဖကေေိုသာ သတိရ မှငယ်ောငလြာမိပါတော့တယရြှင်။
ရကမြှလတွပြေောင်းလို့ ဆေးရုံမှ ကမွလည်း ဆင်းခွင့်ရပြီး အမှုများကို တရားရုံးတောတ်ကလြို့ ဖြရှင်ေးပြီးနောကြ တရားခံမုဒိန်းကောင် လူယုတမြာ တဏှာရူး ဦးဇောမြင်းကို ပြဈမှုထငရြှားလို့ အလုပန်ဲ့ ထောငဒြဏြ နှစ်၂၀ အမိန့်ခမွှတလြိုကပြါတော့တယ်။
သကြေောင်းကြံစညသ်ူ ကမွမမဒေီကို ရုံးတောမြှ အသကမြပြည့်သေးလို့ သကည်ှာထောကထြားသော အားဖြင့် ဒေါလြေးလကထြဲ ကောင်းမှနစြှာ ပြုစုစောင့်ရှောကဖြို့ ကတိစကားတောင်းဆိုရင်း အမှုမှအပြီးပြတ် မမဒေီကို လှှတပြေးရန် အမိန့်ကို ရုံးတောမြှ ခမွှတလြိုကပြါတယ်။
တရားရုံးမှအပြန် အဒေါန်ဲ့တူမ တဈယောကလြကတ်ဈယောကြ ဆုပကြိုငထြားရင်း စကားလေးတွေ ပြောနမေိပါတော့တယ်။
“ဒေါလြေး”
“ပြောလေ တူမလေး”
“ကြာအင်းဆိပကြှီးက သမီးတို့ အိမလြေးမှာပဲ ပြနန်ကြတေော့မယန်ောြ။ ဒေါလြေးပါ လိုကန်ရမေယန်ောြ။ သမီးတဈယောကထြဲ မနရေဲလို့ပါနောြ။ နောကတ်ဈခါ လူယုတမြာတွနေဲ့ ထပကြှုံမှာ မတရား ကြောကလြို့ပါ ဒေါလြေးရယ်”
“အောသ်မီးလေး မမဒေီရယ်”
ဆိုပြီး ရငခြှငထြဲ တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားလိုကပြှီး ကနွတေဲ့ တူမလေး မမဒေီ ပါးပြငကြ မကြရြညစြတွကေို ဖယရြှားသုတသ်ငပြေးလိုကပြှီး ကြောပြငလြေးကို ပြတသ်ပန်ှေးထွေးမှုလေး ဝမ်းနည်းစွာအားပေးရင်း “ဒေါလြေးကတွဲ့ မကြရြညတ်ှေ ဘယတ်ော့မှ မမှငပြါစနေဲ့ တူမလေးရယ်” လို့ စိတထြဲ ပြောနမေိပါတော့တယ်။
ရပကြှကလြေးထဲ အဒေါန်ဲ့တူမ မုန့်ဟင်းခါးနဲ့ အသုပဆြိုငလြေး ဖြင့်ရောင်းရင်း ဘဝဝမ်းရေး တကည်ီလကည်ီ ဖြရှင်ေးရင်း တိုကပြှဲဝငန်ကြပေါတော့တယ်။ ဆိုငလြေး ရောင်းအားကောင်းလို့ ဝမ်းဝလို့ ခါးပါလှနပေါတော့တယရြှင်။ အတိတကြ ဒဏရြာတွေ မေ့ပြောကထြားလို့ လူတွကြေားထဲ အပြုံးလေးနဲ့ ဆကဆြံတတလြာအောင် သငကြှားပေးသော ကမွဒေါလြေးကို ကြေးဇူးတွတငေန်မေိပါတော့တယ်။ တဈနေ့တာ ပငပြန်းခဲ့သမွှ ညဘကြ ဒေါလြေးနဲ့တူတူ ဖကအြိပရြတာ ကမွအတွကြ နှေးထွေးလုံခွုံလို့ နပေါတော့တယရြှင်။
“မမဒေီ”
“ဒေါလြေး ပြောလေ”
“မနကဖြှန် ဆိုငမြဖြင့်ဘူး ဘားအံကို သှားကြမယန်ောြ”
“ဆိုငကြ ရောင်းကောင်းနတောကို ဒေါလြေးကလည်း”
“အိပတ်ော့ တူမလေး မနကစြောစော လိုင်းကားစီးပြီး သှားကြမယ်။ အိပ် အိပလြိုကတ်ော့နောြ”
ဆိုပြီး ကမွရငခြှငထြဲ ဆှဲဖကထြားလိုကပြှီး တူမလေး နဖူးလေးကို နမ်းလိုကပြှီး ကြောပြငန်ဲ့ ခါးလေးကို ပြတသ်ပကြစားရင်း နှစ်ယောကသ်ား အိပပြွှောလြို့သှားကြပါတော့တယ်။
ဘားအံမှို့လေးသို့ ရောကပြှီး အကဉွြးထောငဘြကသ်ို့ သုံးဘီးကားလေး ငှားစီးလိုကခြွိနမြှာတော့
“ဒေါလြေး ဖဖဆေေီ ထောငဝြငစြာ သှားတွေ့မလို့လား။ သမီး မေ့နလေိုကတ်ာ။ ကြေးဇူးပါ ဒေါလြေးရယ်။ ဖဖေေ့ကို မတွေ့ရတာကြာပြီ။ ဖဖေေ နကေောင်းရဲ့လား အဆငမြှပြပေါ့မလား ဒေါလြေးရယ်။ သမီး သိချင်လြိုကတ်ာ”
“တူမလေး ဖဖနေေဲ့ တွေ့ရတော့မှာပါ။ ခဏလေး မဟုတပြါဘူး။ တဈသကလြုံး ပြနဆြုံတွေ့ရမှာပါ မမဒေီလေးရယ်”
“ဟင် ဒေါလြေး။ ဒါဆို ဒါဆို ဖဖေေ ထောငကြ လှှတတ်ော့မှာပေါ့နောြ”
“လှှတတ်ော့မှာပါ ဒီနေ့ပဲ ပြဈဒဏကြ အပြီး လှှတပြါပြီ တူမလေး။ သမီးဖဖေေ ဒီနေ့ ထောငကြလှတမြဲ့ နေ့ရကလြေ မပြောဘြူးလား တူမလေး”
“ဘယလြို ဘယလြို တကယပြှောတာလား ဒေါလြေး။ ပြောလြိုကတ်ာ အရမ်းပဲ။ ကြိုလည်း မပြောဘူး ဒေါလြေး မကောင်းဘူး။ သိပပြွောတ်ာပဲ သိလား ဒေါလြေး”
“ကဲ ပြောတ်ာလည်း ပြောတ်ာပေါ့ တူမလေး။ ဆင်းတော့လေ ရောကပြှီ မမဒေီ”
ကသွင့်ငှေ သုံးဘီးကားခကို ဒေါလြေးရှင်းလိုကပြှီးနောကြ ဖဖထွေကေအြလာကို နာရီဝကခြန့် ထိုငစြောင့်လိုကပြှီး ပြင့်လာတဲ့ တောငတ်ံခါးကြီးကို ကမွနဲ့ဒေါလြေး မတတ်ပရြပလြိုကပြှီး မွှောလြင့်ခကြတ်ှနေဲ့ ငေးမောကြည့်နမေိပါတော့တယရြှင်။
နောကဆြုံးက ခေါင်းလေးငုံ့ရင်း ထွကလြာတဲ့ ဖဖေေ့ကိုကြည့်ရင်း မကြရြညမြွား အလိုလို ကဆွင်းလာပြီး
“ဖဖေေ”
လို့ အကယွဆြုံး အောခြေါလြိုကပြှီး ကလေးတဈယောကလြို အပြေးလေး ဖဖရေငေခြှငထြဲ ခိုဝငလြိုကပြှီး ဖဖခေေါးကို တင်းကြပစြှာ ဖကထြားလိုကပြှီး အေးမှနှေးထွေးတဲ့ ရငင်ှေ့လေးခိုလှုံရင်း အားရပါးရ ဝမ်းသာဝမ်းနည်း နာကညွြးခံပြင်းစိတ် အခွို့တဈဝကန်ဲ့ ပူလောငစြှာ ပတဝြန်းကငွဆြိုတာလည်း ဘာဆိုဘာမှ မသိတော့ပဲ ငိုခလွိုကပြါတော့တယရြှင်။
“ဟီးးးး ဟီးးးး ဟင့် ဟီးးးး ဖဖေေ။ ဟင့် ဟီးး ရှှတ် ရှှတ်”
“မငိုပါနဲ့ သမီးလေးရယ်။ ဖဖေေ ထောငကြ လှတလြာပါပြီ။ သမီးလေးအနား ဖဖပြေနေလြာပါပြီ”
လို့ ပြောရင်း ကမွကြောပြငလြေးကို ပြတသ်ပပြေးနတေဲ့လကကြ မိဘမတ်ေတာအပြည့်နဲ့ဆိုတာ ကမွစိတထြဲ အလိုလို သိနပေါတယ်။ ပိနကြပြှီး အသားတွညေိုလို့ မဲနတေဲ့ ဖဖပေေါးနှစ်ဖကကြို ကမွ မှတသ်ိပစြှာ နမ်းရှိုကလြိုကပြါတော့တယရြှင်။
“အိမရြောကမြှ အလှမ်းသယကြှတော့ ပြနရြအောငန်ောြ”
ဒေါလြေးစကား ကြားလိုကရြမှ ကမွလည်း မကြရြညမြွား သုတလြိုကပြါတော့တယ်။
“ဖဖေေ”
“ပြောလေ သမီး”
“အိမပြှနရြအောငန်ောြ ဖဖေေ”
“ဖဖတေေို့ အိမကြိုမပြနခြင် ဘားအံ ရှှယဉေမြွှောဘြုရား ဝငဖြူးချင်တ်ယ် သမီး”
“ဖဖသေဘေောပါနောြ သမီးတို့ ရှှယဉေမြွှောဘြုရား သှားဖူးကြမယန်ောြ”
ပြောန်တေဲ့ တူမလေးကိုကြည့်ရင်း
“ကဲ သှားကြစို့နောျ”
သံလှငမြှဈပြငကြ ဖြတတ်ိုကလြာတဲ့ လညှင်ေးက ဘုရားဖူးသူများရဲ့ စိတန်ှလုံးကို အေးမှလှန်းနပေါတော့တယ်။ ဘုရားလေးဖူးလိုကပြှီးနောကြ ဘုရားရဲ့အရိပအြောကြ အေးခမွြးစွာ ထိုငခြလွိုကပြှီး သံလှငမြှဈပြငကြယွကြှီးကို ဖဖေေ ငေးမောကြည့်ရှုရင်း ထွကကြလွာတဲ့ စကားလေးက ကမွ မမဒေီရငကြို ထိခိုကြ နာကငွစြပေါတော့တယရြှင်။
“သမီး မမဒေီ။ ဖဖေေ ထောငထြဲရောကန်ခွေိန် သမီးလေး နရတော အဆငပြှရေဲ့လား”
“ဟီးးးး ဟီးးးး ဟင့် ဟင့် ရှှတ် ရှှတ် ဟီးးး ဖဖေေ ဟီးးးး ဟင့်”
“ဖဖေေ ထောငကြနွတေဲ့ အခွိနမြှာ သမီးဘဝက တကယ့် လောကငရဲပါပဲ ဖဖရေယ်ေ”
ဆိုပြီး မကြရြညတ်ဈပေါကပြေါကြ ပျိုလို့၊ မေ့ထားခဲ့တဲ့ နေ့ရကအြခွို့ကို ရှိုကကြှီးတငင် ပြောလို့၊ ကမွ ငိုလို့သာ မိမိအဖြစ်ကို နာကငွလြို့ အောင်ိုနမေိပါတော့တယရြှင်။
“ဒေါလြေးကို အပြဈမတငပြါနဲ့ ဖဖရေယ်ေ”
လို့ ပြောရင်း မကြရြညမြွားနဲ့ ဖဖေေ့ကို ဖကထြားရင်း
“အရှယမြတိုငခြင် အဈကိုအရင်းဖြစ်တဲ့ ကိုကိုရဲ့ စောကြားခွင်းကို ခံခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ လူယုတမြာ တဈယောကရြဲ့ ဖကြဆြီးစောကြားခွင်းကို အကြိမကြှိမခြံခဲ့ရတယ်။ လူယုတမြာနဲ့ ရလာတဲ့ ကလေးကို ဘာမှနားမလညပြဲနဲ့ ရှကစြိတ် ကြောကစြိတ် ဝမ်းနည်းစိတ် ခံပြင်းစိတတ်ို့နဲ့ ကိုယ့်ကိုယကြို ကြောင်းဝရနတ်ာပေါကြ ခုနခြပြှီး သတသ်ခေဲ့ပါသေးတယ် ဖဖေေ။ အသကမြသခေဲ့ပဲ လတောတ်ောမြွား ဆေးရုံမှာ အခွိနကြုန် ဆေးကုသလိုကရြပြီး ၁၀ တန်း စာမေးပြဲ မဖြခေဲ့ရပါဘူး။ လူ့လောကထဲ ပြနလြည် အသကရြှငခြှင့်ရပမေဲ့ သမီးဘဝက သမီးဘဝက ဟီးးးး ဟီးးးးးး ဟင့် ဟင့် ဟီးးးးးး။ သကြေောင်းကြံစညမြှုကြောင့် ကလေးပကြကြပြှီး သားအိမကြိုပါ ထုတပြဈလိုကရြပါပြီ။ သမီးဘဝက အသကမြပမေဲ့ ဘဝသသှေားသလို ဖြစ်နပေါပြီ။ တဈနေ့ သမီးဘဝအတွကြ အနာဂတ် ကမျဘာလေးတဈခု တညဆြောကဖြစ်ခဲ့ရငလြည်း ဖဖေေ့အတွကြ သမီးတို့အတွကြ အနာဂတ် မွိုးဆကတ်ဈခု ပြတတ်ောကလြို့သှားပါပြီ ဖဖရေယ်ေ။ ဟီးးး ဟီးးး အီးးးးးဟင့် ရှှတ် ရှှတ်”
ဝမ်းနည်း နားကညွြးစိတကြ အရှယန်ဲ့ မလိုကအြောင် ခံစားခဲ့ရတဲ့ သမီးလေးကို ခပတ်င်းတင်းလေး ထွေးဖကထြားရင်း ဖဖရေေဲ့ နှုတခြမ်းက တဈဆို့ဆို့ စကားသံလေး တဈခွို့တဈဝတကြို ခပတ်ိုးတိုးလေး ကြားလိုကမြိပါတော့တယရြှင်။
“တကယတ်ော့ သမီးလေးရယ် ဘယသ်ူမှ မဖြစ်ချင်တ်ဲ့ အရာတဈခုကို ဘယသ်ူမှလည်း လိုချင်ကြှမှာ မဟုတပြါဘူး။ ဖဖနေေဲ့ သမီးလေး အခုဘဝမှာ အတိတကြ အကြှေးတွေ အကြဆပေလြိုကရြတဲ့ သူတွပေါ။ ဖဖေေ့ထကြ လောကဓံရဲ့ ရိုကခြကြြ ကြမ်းကြမ်းဒဏတ်ှကေို သမီးလေးက ပိုလို့ ခံစားခဲ့ရတဲ့ လူတဈယောကပြါ။ ဘယသ်ူကိုမှ အငှိုး အမုန်းတရား အာဃာတတွေ ရငထြဲမထားပါနဲ့ သမီးလေး။ ဖဖနေေဲ့သမီး အတိတရြဲ့ ကံကြှေးဆပဖြို့ လူ့ဘဝထဲ ခဏတာ လာလညကြှတဲ့ ခရီးသှား ဧည့်သညတ်ှပေါပဲ သမီးလေး။ ပြုသူအသဈ ဖြစ်သူအဟောင်းပါ သမီး။ သံသရာမှာ ဖဖေေ့သမီးလေး ဒီလိုအဖြစ်မွိုး ထပမြခံစားရအောင် ဒီဘဝ ဒီခန်ဓာကိုယန်ဲ့ ဝဋကြှှေးတွေ အကြဆပေလြိုကပြါတော့။ သမီလေးရဲ့ သံသရာဝဋကြှှေး ဒီဘဝ ဒီမွှ ဒီနေ့ ဒီရကြ ကြပေါပြီ မမဒေီရယ်”
လို့ ဖဖေေ မကြရြညလြေးများနဲ့ ပြောရင်း မကြရြညစြများ မချောကသ်ေးတဲ့ ကမွ မမဒေီပါးပြငလြေး တဈဖကကြို နမ်းရှိုကလြို့ ပြေ့ဖကထြားလိုကတ်ော့ ဖဖေေ့ရငခြှငထြဲ ခေါင်းလေးငုံ့လို့ တသိမ့်သိမ့် ရှိုကင်ိုနမေိပါတော့ရှင်။
ဘုရားဆည်းလည်းသံ သာယာနာပြှောဖြှယ် ခေါင်းလောင်းထိုးသံ ဘုရားဖူးများရဲ့ အမွှဝေ တရားသံများအောကြ မမဒေီတို့ မိသားစုလေး မကြရြညမြွားနဲ့ သာဓု အတူတူ လိုကဆြိုရင်း ဘုရားအရိပ် တရားသံများအောကြ လောကကြီးတဈခုလုံး တိတဆြိတလြို့ အေးခမွြးနပေါတော့တယ်။
(ဝဋမြှာအမြဲ ငရဲမှာအပပါ မိတဆြှေ။ သငလြည်း ဧည့်သည် ငါလည်း ဧည့်သညပြါပဲ။ အသကရြှူတာခွင်း မတူကြပမေဲ့ ကိုယခြငွြးစာစိတလြေးသာ အတူတူထားနိုငရြင် ဒီကမျဘာလောကကြီးက ငှိမ်းအေးခမွြးနမှော အမှနပြါပဲဗွာ)
ပြီးပါပြီ။ ။
ရေးသားသူ – အလင်းစကျ (A Linn Satt)