အခစွဆြိုတဲ့ အရာကို လိုကရြှာရင် … တွေ့ချင်မြှ တွေ့ပါတယ် … တွေ့မယ့တ်ှေ့တော့လည်း … မထငမြှတပြါပဲ … အခစွကြို သသခွေောခွာ ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုင် … ခံစားခွင့ရြခဲ့ပမယ်ေ့ြ … ခစွခြှင့ရြတဲ့ အခွိနတ်ှကေ တိုလှန်းပါတယဗြွာ … ကံကြမျမာက တဈညတာပဲ … အခွိနပြေးတော့ … ပြနတ်ှေးမိတိုင်း … အသည်းတွနောအောင် … လှမ်းနပေါတယ် … အခစွြဦးဆိုတာမွိုးက … တဈဘဝလုံး သတေဲ့အထိ … အသည်းထဲမှာ ဘယတ်ော့မှ မေ့မှာ မဟုတသ်လို … ဝေးသှားတော့လည်း … ပြနတ်ှေ့လမလေားလို့ … တဈဘဝလုံး လိုကရြှာနမေိပါတယ် …
ခစွဖြူးသူတိုင်း … ခစွြဦးသူနဲ့ ညားကြပါစေ …
စာရေးသူ – Had3s
“ငအောင် ရသှေားကူးမယလြကြော ကောငမြလေးတွကေ အရမ်းလန်းတယကြှ… ဟေ့ကောင် ဘာငိုငန်တောလဲ”
သကန်ိုင် ဘနဂြလိုထဲကနေ ပငလြယပြှငကြို တဈယောကထြဲ ငေးနတေုန်း … သူငယခြငွြး ရဲနိုငကြ လှမ်းခေါသ်ည် ။
“မင်းကြာ ဒီကမ်းခွမှော ကောငမြလေးနှစ်ယောကလြောကြ ရနိုငတ်ဲ့ဟာကို ငိုငန်ရတေယလြို့”
သကန်ိုင် မကြန်ှာ နီရဲနတေဲ့ ရဲနိုငကြို လှည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။ နီမှာပေါ့ ဘီယာ နှစ်ပုလင်းလောကြ ကဈထားတယ် ထငတ်ယ်။
“ဒါဆိုလည်း ငါ့အတွကြ နှစ်ယောကြ ခေါလြာခဲ့လေ… ဟား ဟား ဟား။”
သကန်ိုငန်ဲ့ ရဲနိုင် ချောင်းသာကို မနေ့ကမနကကြ ရောကသ်ည်။ သကန်ိုငကြ လူအေး … တဈခွိနလြုံး ဘနဂြလိုထဲမှာ အောင်းနသည်ေ။ ရဲနိုငကြ လူသှကြ… ရောကကြတည်းက ကမ်းခွထေဲ ဆင်းသှားလိုကြ … ဘီယာမော့လိုကန်ှင့် ဟုတန်သည်ေ။ ညဘကြ ရကေူးကနဘြေးမှာ ကနတေုန်း ကောငမြလေးတဈယောကန်ဲ့ ညိတိတိ ဖြစ်လာသေးသည်။
သကန်ိုငဆြိုတဲ့ကောငကြ အခုထိကို မစွံ။ ကောငမြလေးတွနေဲ့ တွေ့ရင် ရှကန်တောနဲ့ စကားမပြောရဲတာနဲ့ ဘယတ်ော့မှ ရီးစားရမယ့ကြောင် မဟုတ်။
“လာစမ်းပါကြာ… ဒီည မင်း လူပျိုဘဝကို ဂိတဆြုံးလိုကကြှာ”
ရဲနိုင် ရီပြီးပြောသည်။
“ဟာကြာ ငါ့ဘာသာနပေါရစေ … ငါက ရှုပရြှုပရြှကရြှကတ်ှေ မကြိုကဘြူးဆိုတာ မင်းလည်း သိတာပဲ… မင်းသာ ဂရုစိုကြ ဦးထုပမြဆောင်းပဲ လုပရြင် အကေိုကခြံရမယ် သတိထား”
“အောငမြာ ရီးစားတောင် မရှိတဲ့ကောငကြ ငါ့ကို ဆရာလုပလြို့…. ဟိုမှာတွေ့လား ငါသှားမော့တော့မယ်”
“အိုကေ ငါဒီမှာ ဆကထြိုငလြိုကြဦးမယ်”
သကန်ိုင် မလိုကသ်ှားတော့။ ဘီယာသုံးပုလင်းနဲ့ ဟမဘြာဂါတဈလုံး စားပြီး လူက ရီဝဝေေ ဖြစ်ချင်န်သည်ေ။
ပငလြယလြကေ … ဖြေးဖြေးချင်ြး … တိုကန်တေော့ အိပခြငွသ်လိုလို ဖြစ်လာသည် …။ မကြန်ှာသုတပြုဝါကို ခင်းပြီး အိပခြလွိုကသ်ည်။ မကြစြိက တဖြေးဖြေး မှေးလာသည် …။ မှေးကနဲ ဖြစ်သှားတုန်း နားထဲ စကားသံ တဈခွို့ဝငလြာသည် ။ သကန်ိုင် အိပခြငွမြူးတူးနဲ့ လကန်ှဈဘကကြို ထောကပြှီး မော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ အလှနတသ်မီးတဈပါး သူ့ကို သချောငုံ့ကြည့်ပြှီး သကန်ိုင့ကြို … စိုးရိမသ်ံလေးနဲ့ …
“ဟိတ် အိပန်တောလား မူးနတောလား”
သကန်ိုင် အိပခြငွမြူးတူးနဲ့ ခေါင်းထောငထြပြီး … ခေါင်းကို ယမ်းကာ သူ့ကို ကြည့်လြိုကပြှီး
“မင်းက … နတသ်မီးလား လူလားဟင်”
“လူပါရှင့ြ အိပမြပြောလြို့ ကမ်းခွမှော လမ်းလွှောကလြာရင်း ရှင့ကြို တွေ့တာပဲ…. မသိပါဘူး မူးပြီး လဖြတေန်တောလားလို့”
“ဟား ဟား မဟုတရြပါဘူးဗွာ မှေးကနဲ အိပပြွောသ်ှားတာ… တကယန်ောြ ယူက နတသ်မီးနဲ့ တူတယ်”
“ခစ်ခစ် ရှငကြ မှှောကပြှောတတတ်ယ်”
“မမှှောကပြါဘူးဗွာ … အဟုတပြှောတာပါ။”
တကယပြါ အရမ်းလှသည်။ ဖိနပမြပါပဲ သဲပြငမြှ နည်းနည်းနဈနတေဲ့ ခွဖဖေိုး လုံးသညလြည်း မဟုတ် ပြားခပြခြပြလြည်းမဟုတ် … ကြည့်လြို့ကောင်းသည်။ သူ့အထကကြ ခွသလေုံးလေးက ဝင်းနသည်ေ။ အနာတဈစကမြှ မရှိ …။ ပေါငတ်ံလေးကလည်း … ကဈကဈလေး … အဆီပိုမရှိ ပိနည်ှောငည်ှောငမြဟုတ် …။ ပေါငတ်ံလေးကို ကြည့်ရြုံနဲ့တင် … စိတကြှှစသည်ေ။
အောကကြနေ မော့ကြည့်တ်ော့ ဂါဝနတ်ိုတိုလေးအောကမြှာ … ပငတ်ီ အဖြူလေးက … ဝိုးတဝါး သုံးမှှောင့လြေး မို့ဖောင်းနသည်ေ။ ပေါငန်ှဈချောင်းကြားက … ဟာလေးက သကန်ိုငစြိတကြို မှှူဆှယန်သလေို (ဟင်း နတသ်မီးလေးရယ် လှလိုကတ်ာဗွာ ကိုကစြားချင်တ်ယ်) အပေါကြ အင်ျကြီလေးက ကြိုးတဈချောင်း ပါးပါးလေး ဘရာစီယာလေးက အပြည့မြဟုတ် ရငန်ှဈမှှာက အောကမြှာ ပြည့တ်င်းလှန်းသည်။
ခါးလေးကို ကိုင်းပြီး ငုံ့ပြောနတေော့ … ကြိုးတဈချောင်း အင်ျကြီလေးက ဟနသည်ေ။ ကြားထဲက မို့ကြှနတေဲ့ ရငန်ှဈမှှာကို … ထငထြငရြှားရှား မှငန်ရသေည်။ ငုံ့ထားပမယေ့ြ ရငန်ှဈမှှာက တွဲကနွမယေ့အြစား … မို့မို့ကစွကြစွလြေး … ဖြစ်နသည်ေ။
(သူက အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ အပျိုစဈစဈ ဖြစ်မယ် ထငတ်ယ် …။)
သကန်ိုငကြို ငုံ့ကြည့်န်တေဲ့ မကြန်ှာလေးကလည်း လှသလို မကြခြုံး မကြလြုံး မကြန်ှာပေါကြ ဘာမှ အပြဈပြောစရာမရှိ…။ ဝတစြားထားတာက sexy ကပြမယေ့ြ သူ့မကြန်ှာက တခွားကောငမြလေးတွလေို ပူလောငမြနေ ရငကြို အေးစသည်ေ။ ညာဘကပြါးမှာ ပါးခွိုင့လြေးပါတော့ ပိုပြီး ခစွဖြို့ကောင်းသည်။
“ဘယသ်ူမှလည်း … မရှိတော့ဘူးနောြ”
“ဟုတတ်ယ် အကုနလြုံး ဘားမှာ ကနကြတေယ်”
နတသ်မီးရဲ့ အသံလေးက သာယာသည် ခွိုသာသည်။ ထူးခွားတာက သူ့အသံမှာ … ကြငန်ာသံလေးပါနသည်ေ …။ သူ စကားပြောတိုင်း … နားထဲမှာ ခွိုပြီး ဝငသ်ှားသည်။
(ဘယလြိုဆုတောင်းတွနေဲ့ ပြည့န်တောလဲ … နတသ်မီးရယ်)။
သကန်ိုင် သူ့ကို တဈမိနဈလောကြ ငေးကြည့်န်ရင်ေး … စကားမပြောမိ နတသ်မီးရဲ့အလှမှာ မွောနမေိသည်။ တိတဆြိတမြှုကို … သူမက စပြီး ။
“ဘာလို့ ဒီလောကတ်ောင် ကြည့်န်ရတောလဲ မနတတေဘြူးကြာ”
“ဟာ … ဆောရီး … အရမ်းလှလို့ပါဗြာ”
“အို … အပိုတွေ ယူက သိပမြှှောကပြှောတတတ်ယ်”
“မဟုတရြပါဘူးဗွာ … တကယပြါ…. ဒါနဲ့ ဘယန်ှဈနာရီ ရှိပြီလဲဟင်”
“နှစ်နာရီ … ရှိပြီရှင့ျ”
“ဒီကို ဘယသ်ူနဲ့ လာတာလဲဟင်”
“စန်ဒီ့သူငယခြငွြးနဲ့ … ယူကရော”
“နာမညကြ စန်ဒီတဲ့လား”
“ဟုတ် … ယူရော”
“ဟုတသ်ားပဲ ကိုယ့န်ာမညကြ သကန်ိုင် … ကိုယလြည်း သူငယခြငွြးနဲ့ လာအပန်းဖြတော”
“ဟုတ်”
သကန်ိုင် … မတတ်ပရြပပြှီး လကဆြှဲနှုတဆြကဖြို့ … လကကြမ်းပေးလိုကသ်ည်။ စန်ဒီကလည်း သူ့လကကြလေးကို ပေးရှာပါသည်။ စန်ဒီ့လကကြလေးက နူးညံ့သည်။ သူ့လကကြလေးကို ကိုငလြိုကတ်ာနဲ့ … လူတဈကိုယလြုံး ဖိန်းကနဲ ရှိန်းကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ သကန်ိုင် … စန်ဒီ့လကကြလေးကို တောတ်ောန်ဲ့ မလှှတ် … အထိအတွေ့မှာ သာယာနမေိသည်။
“ဟိတ် … လကလြှှတအြုံးလေ”
“ဟင့အြင်း”
“ဟာ … လကလြှှတပြါဆို”
“မလှှတခြငွတ်ော့ဘူး … လကလြှှတလြိုကရြင် … တဈသကလြုံး ဝေးသှားလိမ့မြယ်”
သကန်ိုင်၏ နမိတဖြတတ်ဲ့ စကားက … တဈခွိနမြှာ တကယဖြစ်လာခဲ့မယဆြိုတာ ကာယကံရှင် နှစ်ယောကလြုံး မသိကြ။
“အို… ဘာမှလည်း မဆိုငဘြူး”
“အခုဆိုငသ်ှားပြီလေ”
“အန်”
“စန်ဒီ့ကို … ခစွတ်ယဗြွာ”
“အို … အခုမှ စတွေ့တာကို …”
“စန်ဒျဒီ ကိုယ့ကြို … ခစွတ်ယမြှတလြားဟင်”
စန်ဒျဒီ … နည်းနည်းလေး ရုန်းကြည့်သ်ည် … မရ …။ စန်ဒျဒီ့လကြ နောကတ်ဈဖကကြိုပါ ထပဆြှဲသည်။ သူ့မကြဝြန်းက အသနားခံနသညေ့ပြုံ …။ စန်ဒျဒီ … ကြှသှေားသည် …။
(အို … ရငတ်ှေ ခုနလြိုကတ်ာ …။)
သူ့မကြန်ှာက စန်ဒျဒီ့နားကို တဈဖြေးဖြေးကပလြာသည်။
“အို … လှှတပြါအုံး”
“ဟင့အြင်း … စန်ဒျဒီက ခစွတ်ယပြှောမှ လှှတမြယ်”
“စဉြးစားအုံးမယကြှာ”
“မစဉြးစားနဲ့ … စန်ဒျဒီ့ မကြလြုံးတွကေ ကိုယ့ကြိုခစွန်တယေဆြိုတာ … ကိုယသ်ိပါတယ်”
ဒီအခွိနမြှာပဲ ဟိုတယထြဲက ကောငမြလေးတဈယောကြ ပြေးထွကလြာတယ် …။ သူ့နောကကြ ကောငလြေးတဈယောကကြ ဟီး ဟီး … ဟား ဟား နဲ့ … အသံမွိုးစုံထွကပြှီး လိုကဖြမ်းနတေဲ့ပုံစံ …။
စန်ဒျဒီ နည်းနည်း … ရှကသ်ှားသည်။ သူ့လကကြို … ဘယယ်ောကြြားလေးမှ ကိုငဖြူးတာမဟုတ် …။ စန်ဒျဒီ ရည်းစားလည်း မထားဖူး …။ အခုတော့ …
“လှှတပြါရှင် ဟိုမှာ လူတွလောနပြေီ”
စန်ဒျဒီ့အသံ နည်းနည်းတုနန်သည်ေ … ကြောကသ်ည်။ မကြန်ှာလေးက ရှကသ်ှေးရောင် ဖြန်းထားလို့ … နီရဲရဲလေး ဖြစ်နသည်ေ …။
(သကန်ိုငကြို သောငပြှငမြှာ စတွေ့တော့ … ဘာကြောင့မြှန်းမသိ … စန်ဒီ စိတဝြငစြားမိသည် …။ အရပကြလည်း ရှညမြည့ပြုံစံ … နောကဗြလကလည်း တောင့သ်ည်။ မကြလြုံး …အိပန်ပမေယေ့ြ … ယောကြြားပီသသည့မြကြန်ှာ …။)
သူ့ကို တွေ့တော့ … စန်ဒီ့ရငတ်ှေ … တဒိန်းဒိန်း ခုနန်သည်ေ။
(သူများတွေ ပြောနကြတေဲ့ အခစွဆြိုတာ ဒါလားဟင်။ အခစွန်ဲ့ စတွေ့ရင် ရငတ်ှေ တအားခုနတ်ယတ်ဲ့။ ဒါဆို စန်ဒီ … အခစွန်ဲ့ တွေ့နရပြေီပေါ့။ ဟင်း ခကပြါတယ်။ အခုမှစတွေ့တဲ့ ခစွသ်ူက … နည်းနည်းတော့ ဆိုးမယ့ပြုံစံ တဇွတထြိုး လူဆိုး။)
“မလှှတဘြူး ခစွတ်ယပြှောမှ”
“အင်း … ခစွတ်ယ်”
“ဟင့အြင်း မကြားလိုကဘြူး အသံက အရမ်းတိုးတယ်”
“ဟာကြာ … အဲဒီလို မဆိုးရဘူးလေ … ခစွပြါတယရြှင် အိုကေ။”
(သူက ကတိတညသ်ားပဲ …)
စန်ဒျဒီ့လကကြို လှှတပြေးလိုကသ်ည် …။ ပြေးလာတဲ့ လူတွကေို ကြည့်လြိုကသ်ည် …။
(အို … ဟိုနောကကြ ကောငလြေးက … ဘာမှလည်း မဝတထြားဘူး …။ ဟာ … ရှကစြရာကြီး … စန်ဒျဒီ့ဘဝမှာ ဒီတဈခါ ပထမဆုံးပါပဲ … ယောကြွားလေးတဈယောကကြို ကိုယလြုံးတီးနဲ့ မှငဖြူးတာ …။ ရှကရြှကန်ဲ့ … မကြစြိမှိတပြှီး … သူ့ရငထြဲကို တိုးဝငမြိသည်။ အို … ငါဘာတွေ လွှောကလြုပန်တောလဲ)
သကန်ိုင် အလိုကသ်င့ကြလေး … စန်ဒျဒီ့ကို ဖကလြိုကသ်ည် …။ စန်ဒျဒီ့ခါးလေးကို … အသာအယာ ဖကလြိုကပြှီး … ခစွသ်ူကို … ရငဘြတထြဲ … ဝှကလြိုကသ်ည် …။
(ဟုတပ် … ဟိုကောင် ရဲနိုင် တောတ်ောကြဲနတယ်ေ … ဘာမှ မဝတထြားဘူး … မူးပြီး သောင်းကနွြးနတယေထြငတ်ယ် … အရှေ့က ကောငမြလေးကလည်း … ဝတသ်ာဝတထြားတယ် … ဘီကနီနဲ့ဆိုတော့ … အင်ျကြီကပတ်ယဆြိုရုံလေး … )
အတင်းပြေးလာတော့ … အရှေ့က ပစ်စည်းတွကေ … ရမ်းခါနသည်ေ …။ သူ့ကို ကြောသ်ှားပြီး … သကန်ိုင် နောကကြနေ ဆကကြှည့န်သည်ေ။
(မိုကတ်ယကြှာ … အနောကကြ အိုးက ရှယပြဲ … အင်း … ရဲနိုငအြကြိုကြ … ခပတ်ောင့တ်ောင့ပြဲ … ရဲနိုငတ်ို့ကတော့ … ပိုငပြါ့ … လကသ်ှကတ်ယ်)
ရဲနိုင် … အနားရောကလြာတော့ …
“ဖကထြား ဖကထြား လှတသ်ှားရင် … ဆှဲစားမှာနောြ … ဟား ဟား ဟား”
“ခွေးကောင်”
“ဟား ဟား ဟား”
သူတို့နှစ်ယောကြ … ရထေဲကို … တဝုန်းဝုန်း ခုနဆြင်းသှားကြသည်။ … ဟီးဟီး ဟားဟားနဲ့ … ပြောရြှှငသ်ံတွကေ သကန်ိုငကြိုပါ ကူးစကစြသည်ေ။ ရငခြှငထြဲက ခစွသ်ူလေးက … ခေါင်းလေးမော့ပြီး …
“သှားပြီလားဟင်”
“ဟိုးမှာ”
“အရမ်းဆိုးတာပဲနောြ … ဘာမှလည်း မဝတထြားဘူး”
“ဟုတပ် … ဒီကောငကြ အဲဒီလိုပဲ … ခကြကြှောနဲ့ ရှကကြှော မှားဖြတထြားတာ”
“ယူက … သိလို့လား”
“ကိုယ့သ်ူငယခြငွြးပဲ … မသိပဲနမလေား”
“ဒါဆို … ရှငတ်ို့က လူဆိုးတွပေေါ့”
“ဟား ဟား … မဟုတပြါဘူး … အခစွကြလည်း”
“မယုံပါဘူး”
“ဟိုဘကကြို လမ်းလွှောကမြလားဟင်”
“ဟင့အြင်း … ခမွြးလာပြီ”
“ခစြျ … ခမြျးနပြေီလား”
“ဘာအခစွလြဲ”
“အမ် … ခစွသ်ူမို့လို့ အခစွလြို့ ခေါတ်ာ … ကိုယ့ကြိုရော ဘယလြိုခေါမြှာလဲ“
“ခေါဘြူး”
“မခေါဘြူးလား … မခေါရြင်”
သကန်ိုင် … စန်ဒျဒီ့ခါးလေးကို … ခပတ်င်းတင်း ဖကလြိုကသ်ည် …။
(ခါးလေးကလည်း … သေးလိုကတ်ာ)
သူ့လကထြဲမှာ … အရုပကြလေးအတိုင်းပဲ … ကော့ပြီးပါလာသည် …။
(ခါးကို ခပတ်င်းတင်း အဖကခြံလိုကရြတော့ … အလန့တ်ကြား … ခစွသ်ူက မော့ကြည့်သ်ည် …။ လန့န်တေဲ့ အကြည့်လြေးကို … အသည်းခိုကသ်ှားပြီ …။ နှုတခြမ်းလေးက လှလိုကတ်ာကြာ … နမ်းချင်တ်ယ် …)
စိတကြတွေးလို့ မဆုံးခင် … သူ့နှုတခြမ်းက … ဂဟဆကေသ်ှားသည် …။
“အို”
စန်ဒျဒီ့နှုတခြမ်းလေးက သိပမြထူ … ပါးသည် … ဂယွလြီလေးလို … နူးအိသည် … နှုတခြမ်းလေးကို … အသာအယာ စုပလြိုကသ်ည် ။
“အို … တောပြှီနောြ … ကို”
စန်ဒျဒီ … သူ့ရငဘြတလြေးကို တွန်းပြီး … ခေါင်းလေးကို ရမ်းခါမိသည် …။ တဈခါမှ ယောကြြားနဲ့ မထိတွေ့ဘူးတဲ့ … အရိုင်းလေးဆိုတော့ … အထိအတွေ့အသဈကို … ကြောကမြိသည် …။
“မခစွလြို့မဟုတပြါဘူး … ကိုရယ် … စန်ဒျဒီ မနတတေလြို့ပါ … နောကပြှီး … ရှကတ်ယ် …”
“ဘယလြိုခေါလြိုကတ်ယ်”
“မှနမြာ့အသံက … တဈခါပဲ လှှင့တ်ယ် … ခစ် … ခစ်”
စန်ဒျဒီကလည်း … နောကတ်တသ်ည် …။
“မရဘူးကြာ … ပြနခြေါပြါအုံး … ခစွရြယ်”
“သချောနားထောငန်ောြ … ကို”
“ဟား … တကယပြှောတာနောြ …”
“အင်း … တဈကယပြေါ့ ကိုရဲ့ … မယုံဘူးလား”
“ယုံပါတယ် … ခစွရြယ် ယုံပါတယ် … ဟီး … ပြောလြိုကတ်ာ”
သကန်ိုငပြွောလြှန်းလို့ … ခစွသ်ူကို … ခါးကနပြေေ့ပြီး … အပေါကြို မှှောကလြိုကသ်ည် ။
“အို … အမေ့”
ရုတတ်ရကမြို့ … စန်ဒျဒီ့အသည်းတွေ အေးကနဲ ဖြစ်သှားသည် …။ သကန်ိုင် … သချော ပြနဖြမ်းပြီး … နှစ်ပတသ်ုံးပတ် မှှေ့လိုကသ်ည် …။
“ကိုက … အရမ်းကဲတာပဲ … အဲလိုမလုပန်ဲ့ … စန်ဒျဒီမူးတယ်”
“အိုး … ဆောရီး … ခစြျ”
သကန်ိုင် … စန်ဒျဒီ့ကို မှနမြှန် ပြနခြပြှီး … သချောကြည့်လြိုကသ်ည် …။
“ဟှန့ျ … သူ အရမ်းကဲတယ်”
စန်ဒျဒီ့လကသ်ီးဆုပလြေးနဲ့ … သကန်ိုငရြငကြို ထုလိုကသ်ည်။
“ဒုန်း …”
“အေးနပြေီ မှတလြား ခစွြ … အထဲဝငကြှမယလြေ … ဒါနဲ့ … ခစွကြ ဘယမြှာ တည်းတာလဲ”
“ဒီမှာပဲ”
စန်ဒျဒီ … ထောင့ဆြုံး ဘနဂြလိုလေးကို လကည်ှိုးထိုးပြသည်။
“ဟုတလြား … ကိုယတ်ို့က … ဒီဘကမြှာ”
(အံ့သှစရာပဲ ဘနဂြလိုတွကေ ဘေးချင်ြးကပရြပ် … ကံတရားက ဆန်းကြယလြိုကတ်ာ … ဒီတဈခါတော့ မှှားနတမြောင် … လေးနဲ့ သချောပစ်ပြီထငတ်ယ် …)
ဘနဂြလိုရှေ့ရောကတ်ော့ … စန်ဒီ … အထဲကို မဝငခြငွသ်ေး … ခစွသ်ူအသဈနဲ့ … နချင်ေသ်ေးသည် …။ လကလေည်း အေးလာတော့ … ခမွြးလာသည် …။ စန်ဒီ အထဲကို ဝငဖြို့ တံခါး ဖြင့လြိုကသ်ည်။
“ဝငတ်ော့မလို့လား ခစွြ”
“ခမြျးလာပြီ … ကိုရဲ့”
“အခမွြးပြအေောင် … စပိုငသ်ောကမြလား ဟင်”
“အင်း … သောကမြယ်”
စန်ဒီ … အရကမြသောကတ်တသ်ေးပမယေ့ြ … ဝိုငလြောကတ်ော့ … သောကလြေ့ရှိသည် …။ သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ကို … ဟိုဘကကြ ဘနဂြလိုလေးထဲ ခေါလြာသည်။ တံခါးဖြင့ပြှီး … သူ အရငဝြငလြိုကပြှီး … လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ စန်ဒီ့ ပုံစံလေးက … ဝငရြမှာ တုံ့ဆိုင်းဆိုင်း ဖြစ်နသည်ေ။
“ဝငလြာခဲ့လေ … ခစွြ … ကိုကမြစားပါဘူးကြ”
“ဟှန့ျ … ကို … မကဲရဘူးနောျ”
“အင်းပါ”
သကန်ိုင် … ပါးစပကြ အင်းလိုကပြမယေ့ြ … စိတကြတော့ နည်းနည်း ကြှနသည်ေ …။ စန်ဒီ့အင်ျကြီလေးက … ပါးလှန်းသည် … အထဲက ရငသ်ားမို့မို့လေးက … ပိုကြှလာတယလြို့ ထငသ်ည် …။ ဂါဝနလြေးကလည်း … တိုလှန်းသည် …။ ခုနက … အောကန်ေ မှငလြိုကရြတဲ့ တွိဂံလေး ခုံးခုံးလေးကြောင့ြ … နည်းနည်းတော့ ရငခြုနလြာသည်။
(မကောင်းပါဘူးလေ … အခုမှ စခစွတ်ာ … ဒါမွိုးတွလေုပလြိုကရြင် … သူမုန်းသှားလိမ့မြယ် …)
သကန်ိုင် … အတွေးရိုင်းတွကေို … အမှနဖြွောကပြှီး … ရခေဲသတ်ေတာကို ဖြင့ကြာ … စပိုင် နှစ်လုံး ယူလိုကသ်ည် ….။ တဈလုံးကို ဖောကပြှီး … စန်ဒီ့ကို လှမ်းပေးလိုကသ်ည် ။
“ရော့ အခစြျ”
“ကြေးဇူး”
စန်ဒီက မတတ်ပရြပန်ရင်ေး … မော့လိုကသ်ည် …။ သကန်ိုင် မှေ့ယာပေါမြှာ …
“ထိုင်”
သကန်ိုင် လကကြမ်းပေးလိုကသ်ည် …။ စန်ဒီက … အလိုကသ်င့လြေး … သကန်ိုငဘြေးမှာ လာထိုငသ်ည်။
“ခစွြ … ကို့ကို တဈကယခြစွတ်ာလား”
“ဟင့အြင်း … မခစွဘြူး”
“ဘာ”
“အောငမြလေး … လန့လြိုကတ်ာ … အသံပြဲကြီးနဲ့”
“ခစွလြား … မခစွဘြူးလား”
“မခစွဘြူး … မခစွဘြူး … ခစ် … ခစ်”
(လိမပြှောတဲ့ ကောငမြလေး … တွေ့ကြသေးတာပေါ့ကြာ)
သကန်ိုငကြိုကြည့်ပြှီး ပြောနတေဲ့ … စန်ဒီ့မကြလြုံးလေးက နည်းနည်းတော့ ရီဝဝေေ ဖြစ်နသည်ေ …။ ဒါပမယေ့ြ ပြုံးနသည်ေ …။ လှောငပြှုံး …။ ဒီအပြုံးက သကန်ိုငစြိတကြို ကလွိကလွိ ဖြစ်စသည်ေ …။ ဝိုငပြုလင်းကို … ကုတငဘြေးမှာ ခပြှီး … စန်ဒီ့ကို … ဖကကြာ လှဲခလွိုကသ်ည်။
“အို … မှောကကြုနတ်ော့မှာပဲ …“
“ပေး … အဲဒီပုလင်း”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့လကထြဲက ပုလင်းကို ယူပြီး … ကုတငဘြေးကို ပစ်ခလွိုကသ်ည် …။ စန်ဒီကတော့ ပကလြကကြလေး … သူစိတတ်ိုနတော ကြည့်ပြှီး … တခစ်ခစ်နဲ့ ရီနသည်ေ …။
“ခစ်… ခစ်… စိတဆြိုးလိုကတ်ာလည်း လှနရြော”
“ဟာကြာ … ခစွလြား မခစွဘြူးလား”
“ခစွဘြူး … ခစွဘြူး”
သကန်ိုင် … စိတတ်ိုလာသည်။
(အခစွကြ စနမှန်ေးသိပမယေ့ြ … ခစွဘြူးဆိုတဲ့ စကားလုံးကို … မကြားချင်ဘြူး … မခံစားနိုငဘြူး …)
သကန်ိုင် … ခစွဘြူး … ခစွဘြူးလို့ ပြောနတေဲ့ … နှုတခြမ်းလေးကို ဒဏခြတတ်ဲ့ အနနေဲ့ … ဖိနမ်းပစ်လိုကသ်ည် …။
“အှန်”
(အနမ်းတွကေ ခွိုမှိနလြှန်းပါသည် … ခစွသ်ူ့နှုတခြမ်းလေးက … ဂယွလြီလေးလို … အိအိတင်းတင်းလေး …)
နှုတခြမ်းနှစ်လှှာကြားကို … သကန်ိုင် လွှာလေးနဲ့ ပြတသ်ပပြေးရင်း … အထဲက စန်ဒီ့လွှာလေးကို … လိုကဖြမ်းနမေိသည်။
“အို… ကိုရယ်”
စန်ဒီ့မကြလြုံးလေးတွေ မှေးဆင်းသှားသည် …။ အထိအတွေ့က … လူကို မိန်းမောစသည်ေ …။ ပထမဆုံး … နမ်းဖူးတာဆိုတော့ … ကြကသ်ီးတွကလေည်း … တဈကိုယလြုံး ထနသည်ေ …။
(သူ့လွှာလေးနဲ့ ထိတိုင်း … အို … ရငထြဲမှာ … လှိုကခြနဲ … လှိုကခြနဲပါပဲ …)
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းနရင်ေး … လကကြ … ဖုတလြိုကြ … ဖုတလြိုကြ ဖြစ်နတေဲ့ ရငန်ှဈမှှာပေါြ … ရောကလြာသည်…။
“အို … ကို … ယားတယ်”
စန်ဒီ့ရငသ်ားလေးတွကေ မို့မောကန်သည်ေ …။ အပျိုမို့လို့ … ပြည့ပြှည့တ်င်းတင်းလေး … ဖြစ်နသည်ေ …။ သကန်ိုင် … သူ့ရငသ်ားလေးကို အုပကြိုငပြှီး … ဖြေးဖြေးလေး … ကိုငလြိုကသ်ည်။
“အို … ကိုရယ်”
(စန်ဒီ … ရူးပြီ … ကိုရယ် …။ အပေါမြှာလည်း … စန်ဒီ့ နှုတခြမ်းလေးကို … နမ်းနတယ်ေ … အောကမြှာလည်း … စန်ဒီ့နို့လေးကို … ကိုငတ်ယ် … သူကိုငလြိုကတ်ိုင်း … ကြကသ်ီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထကုနတ်ယ် …)
စန်ဒီ့မကြန်ှာလေးက … ပန်းရောငလြေး သန်းလာသည် …။ စပိုငကြှောင့လြား … အကိုငအြတွယကြှောင့လြား မသိ … မကြန်ှာလေးက ပိုနီလာသည် …။ သကန်ိုင် … ဖြေးဖြေးလေး အုပကြိုငန်ရောကနေ … နည်းနည်း … နယပြေးလိုကသ်ည်။ စန်ဒီ မနတတ်ေ … နှုတခြမ်းလေးက … ငှီးတွားမိသည် …။
“ဟင်း … ဟင်း … ဟင်း”
(အို … ဘာတွေ လွှောကကြိုငန်တောလဲ … ကိုရယ်)
သကန်ိုင် … အင်ျကြီပေါကြနေ … ကိုငရြတာ အားမရတော့ … လကလြေးက … အောကန်ားကို ဆင်းလာပြီး … အင်ျကြီအောကကြနေ … လကကြို လွှိုဝငလြိုကသ်ည် …။ ကြားက ကန့လြန့ကြန့လြန့ြ လုပန်တေဲ့ … ဘရာစီယာလေးပါ … ဆှဲလှနလြိုကသ်ည် …။
(နူးညံ့လိုကတ်ာ … အသားဆိုငလြေးတွကေ … ထိလို့ ထိမှန်းတောင် မသိဘူး။)
“အို … ကိုရယ်… အင်ျကြီတွေ ပြဲကုနအြုံးမယ် … ကိုရယ် … လကပြှနထြုတလြိုကပြါ … ထုတလြိုကပြါဆို”
“ဟင့အြင်း … ခစွလြား မခစွဘြူးလား”
“ခစွလြို့ … ဒီအထိလိုကလြာတာပေါ့ … ကိုရဲ့ … တုံးပါ့”
“တကယန်ောြ”
“တကယ် … ကို့ကို အရမ်းခစွတ်ယ်”
“ဒါမှ … ကိုယ့အြသည်းကြ”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့လညတ်ိုငလြေးကို … အတင်းနမ်းပစ်လိုကသ်ည် …။
(အို … ယားပါတယဆြိုမှ … အတင်း)
“ဖယပြါအုံး လကကြှီးက … အင်ျကြီတွေ ပြဲကုနမြယ်”
“အင်ျကြီမပြဲအောင် ..ခွှတလြိုကမြယန်ောြ”
“အင်း”
ခစွသ်ူဆီက … ပါမဈကလွာတော့ … သကန်ိုင် စန်ဒီ့ အင်ျကြီလေးကို … အသာခွှတလြိုကသ်ည်။ စန်ဒီ ခေါင်းလေး ကြှပြီး … လကကြလေး မှှောကပြေးလိုကသ်ည် …။ ကြိုးတဈချောင်း အင်ျကြီမရှိတော့ … ဟယလြိုကဈတီ ရုပကြလေးတွပေါတဲ့ … ဘရာစီယာအောကမြှာ … ကြှတကန်တေဲ့ … ရငန်ှဈမှှာက … မပေါ့တ်ပေါြ …။ သကန်ိုင် … ဘရာစီယာလေးကို … အသာလှနတ်ငလြိုကသ်ည်။
(လှလိုကတ်ာ … လှလိုကတ်ာ …)
စန်ဒီ့နို့လေးက … မကြီးလှန်းမသေးလှန်း … ဖြံ့ထွားစ …။ ဒါပမယေ့ြ … လိမျမောသ်ီးလို အလုံးညီသည် … ဖြူဝင်းနသည်ေ … မာမာကစွကြစွလြေး …။ ပိုလှစတောက … ထိပဖြွားက … နို့သီးလေး …။ အရောငကြ ပန်းရောငဖြွော့ဖြော့ …။ ထိပဖြွားလေးက … သသခွေောခွာ အပြငကြို ထောငထြှကမြနေ … အထဲမှာ နည်းနည်း ခွိုင့န်ဆေဲ …။ သကန်ိုင် အသည်းတွေ ယားလာသည် … မနနေိုငတ်ော့ … ခစွစြရာကောင်းတဲ့ … စန်ဒီ့ရငသ်ားလေးကို … နမ်းပစ်လိုကသ်ည်။
“အို .. ကို့”
စန်ဒီ့ရငသ်ားကို … စနမ်းလိုကတ်ာနဲ့ … စန်ဒီ … မနတတေတ်ော့ … ခံရပိုခကသ်ည် … လကကြလေးက … မှေ့ယာခင်းကို ဆုပထြားပြီး … အားတင်းကာ … ရငသ်ားကို ကော့ပေးလိုကသ်ည် …။ စန်ဒီ့နို့သီးလေးကို … သကန်ိုင် လွှာနဲ့ ဖြေးဖြေးလေး ယကပြေးလိုကသ်ည် …။ သူ့နို့သီးလေးက ခေါင်းမထောငလြာသေး … အထဲမှာ ခွိုင့ဝြငဆြဲ … နှစ်ခကြြ သုံးခကြြ … စုပလြိုကသ်ည်။
“အိုး … ဟာ … ရှီး… အို .. ကိုရယ် … ယားတယ် … ခစ် … ခစ်”
စန်ဒီ … စိတကြှှလာသည်။ သကန်ိုင် … အားမရ … နှုတခြမ်းနှစ်ခုနဲ့ ဖိကိုကထြားပြီး … ထိပဖြွားလေးကို … လွှာနဲ့ အမှနပြှတဆြှဲပစ်လိုကသ်ည် …။
“အို … ကို… အို… ကိုဟာ … ဟာ …”
စန်ဒီ … အသကရြှုသံလေး မှနလြာသည်။
“ကိုရယ် … တောပြါတော့ … စန်ဒီ မနတတေဘြူး”
သကန်ိုင် … ဒီဘကန်ို့လေးပြီးတော့ … ဟိုဘကန်ို့လေးကို … အတင်း စို့လိုကသ်ည်။
“အာ … ဟာ … ရှီး … အိုး … မကိုကန်ဲ့ … နာတယ် … ကိုရယ်”
သကန်ိုငသ်ှားနဲ့ စန်ဒီ့ နို့သီးထိပဖြွားလေး ခွဈမိသှားတော့ နာသှားရှာသည် …။ တောင်းပနတ်ဲ့အနနေဲ့ … သချော ပြနစြို့ပေးသည်။
“အို … ကိုရယ်”
သကန်ိုင် လကတ်ဈဖကကြ … နို့လေးကို နယပြေးသည် …။ နို့သီးလေးကို … လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဖြဖြလေး ခွပေေးသည် …။ စန်ဒီ့ မခံနိုင် … မှေ့ယာပေါမြှာ တဈကိုယလြုံး … တွ့နလြိမန်မေိသည်။
စန်ဒီ သကန်ိုငခြေါင်းကို … ဖိပြီး အောကကြို တွန်းနမေိသည် …။ ယားယံခွင်းဒဏကြို စန်ဒီ မခံနိုင် …။ သကန်ိုငလြကကြ … အောကပျိုင်းကို ဆင်းသှားသည် …။ ပေါငတ်ံလှလှလေးကို … ဖြေးဖြေးချင်ြး ပြတပြေးသည်။
“လွှောကမြပြတန်ဲ့ … ကိုရယ် … စန်ဒီမနတတေဘြူး … ယားတယ်”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ပေါငလြေးကို ပြတန်ရောကနေ … ဖြေးဖြေးလေး … အပေါကြို တကလြာသည်။ လကကြ စကတအြောကကြို … ဖြေးဖြေးလေး ဝငသ်ှားသည် …။ အပျိုစငလြေးရဲ့ တားမှဈနယမြှထေဲ … စပြီး ဝငလြာသည် …။ စန်ဒီ့စကတလြေးက … တိုတိုလေးဆိုတော့ … လှနစြရာမလို … ပေါငကြှားလေးထဲ … လကရြောကသ်ှားတော့ … စန်ဒီတွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည် …။
(ရငတ်ုနလြိုကတ်ာ … အခစွရြယ် …)
ပေါငကြှားက … အတွင်းခံလေး၏ အနားသတကြို … စထိသည် …။ သူသိသည် … နီးလာပြီ …။ လကရြဲ့အထိအတွေ့က … မို့မို့ဖောင်းဖောင်း … ပန်းခုံးလေးပေါကြို ရောကလြာသည်။
“အို … ကိုရယ်”
သကန်ိုင် … အသာအယာလေး … ပြတပြေးလိုကသ်ည် …။
“လွှောကမြလုပန်ဲ့ … ကိုရယ် … စန်ဒီ … ရငတ်ှတေုနန်ပြေီ”
(တကယလြည်း … စန်ဒီ ရငတ်ှေ တုနန်ပေါသည် …။ အထိအတွေ့က … ရငခြုနစြရာ … မိန်းမောစရာ …။ စိတတ်ှကေ ဘာလို့ ကြှနတောပါလိမ့ြ … စန်ဒီသချောမသိ …။ ဘာလို့ … ကြကသ်ီးတွေ ထနတောလဲ … စန်ဒီနားမလည် …။ သချောတာတော့ … သူ့ကို အရမ်းခစွမြိသှားတာပါပဲ …။ ခစွပြါ ကိုရယ် … ခစွပြါ။ စန်ဒီ့ရဲ့ … ပန်းနုနုခုံးခုံးလေးကို … သူပေါ့ … ဖြဖြလေးကိုငန်တယ်ေ …)
“စန်ဒီ မနတတေဘြူး … ကိုရယ်”
စန်ဒီ့အသံလေးက … ညုတုတုအသံလေး မဟုတဘြူးဆိုတာ … သကန်ိုငသ်ိသည်။ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ … အပျိုလေးတဈယောကရြဲ့ … နှစ်ကိုယကြှား ငှီးသံလေးက … ခစွဖြို့ ကောင်းပါသည် …။ စန်ဒီ့အသံလေးကြောင့ြ … သကန်ိုင် ပိုလို့ စိတကြှှစသည်ေ …။
(ပိုငဆြိုငခြငွတ်ယ် … အသည်းရယ်)
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ ပန်းနုနုလေးကို … လွှောကစြမ်းရင်း … တံခါးဝလေးကို … လိုကရြှာနမေိသည်။
(ဘယတ်ှေ့မလဲဗွာ … အပျိုလေးဆိုတော့ … စိနမှောပေါ့ …။ စိတထြဲထငတ်ဲ့ … ပန်းလေး အလယကြို … လကည်ှိုးလေးနဲ့ ထိုးကြည့်မြိတယ် …။ ဟုတပြါတယ် ဒီနရောပါပဲ …။ မသိမသာလေး ဟနတယ်ေ … စန်ဒီက ပေါငကြို ကားထားတာမဟုတတ်ော့ … ရှာရခကသ်ား …)
စန်ဒီအာရုံ မပြောင်းသှားအောင် … စန်ဒီ့ ပန်းရောငန်ို့ဖြားလေးကို … သကန်ိုင် လွှာလေးနဲ့ ကလိပေးလိုကသ်ည် …။ စန်ဒီ … မခံစားတတအြောင် … အောကမြှာ တွန့လြိမန်သည်ေ …။ အခွိနလြေးနည်းနည်းကြာလာတော့ … စန်ဒီ့ပေါငလြေးက နည်းနည်းကားသှားသည်။ တွေ့ပါပြီ … တံခါးဝလေး … အတွင်းခံလေးကတော့ … အခစွရြညတ်ှနေဲ့ … စိုရှှဲစပြုနသည်ေ။
သကန်ိုင် … အတွင်းခံလေးကို လှပလြိုကခြငွသ်ည် …။ ဒါပမယေ့ြ … ဆန်ဒမစော …။ ခစွသ်ူကို … အခစွရြဲ့ အရသာကို ပြည့ပြှည့ဝြဝ ခံစားစချင်ေသ်ည် …။ အကြဲကြောင်းလေးကြားထဲကို … လကကြို အတင်းထည့ကြှည့လြိုကသ်ည် …။ အတွင်းခံက ခံနတေော့ … မဝင် … ဝငတ်ော့ဝငသ်ည် … လကဖြွားလောကလြေး …။ စန်ဒီ လူးလှန့သ်ှားသည်။
“အို … ကိုရယ်”
စန်ဒီ့လကကြလေး … သကန်ိုငလြကကြို လာတွန်းဖယသ်ည် … မဟုတ် … လာဆုပကြိုငထြားသည် …။ ငှင်းသညတ်ော့ … မဟုတ် … နာမှာစိုးလို့လား … ကြောကတ်ာလားမသိ … မသိမသာလေး တွန်းနသည်ေ …။ သကန်ိုင် … လကမြလွှော့နိုင် … တံခါးဝ အဖြားကို … လကသ်ည်းလေးနဲ့ ခွဈလိုကသ်ည် …။ ထငသ်ည့အြတိုင်း … စန်ဒီ … လူးလှန့သ်ှားသည်။
အတွေ့အထိက … အဆန်းအပြားမို့ … ရုန်းလိုကမြိသည် …။ စန်ဒီ့နှုတခြမ်းဖြားလေးကလည်း
“အို … ဟင့ျ … ကိုရယ်”
စန်ဒီ့ရဲ့ ပန်းဖူးလေးက … နှုတခြမ်းနှစ်လှှာက … အတင်းညှဈထားသည် …။ သကန်ိုင် သိသည် …။ ခေါင်းကို အပေါကြို နည်းနည်းတကပြှီး … စန်ဒီ့လညတ်ိုငလြေးကို နမ်းလိုကသ်ည် …။ ပိုဆိုးသည် … ပန်းဖူးလေးရဲ့ ညှဈအားက ပိုတိုးလာသည်။
သကန်ိုင် … မလွှော့နိုင် … ပိုထိုးထည့ကြှည့သ်ည် …။ ပိုပြီး မှနမြှနပြှတသ်ည်။
“အို ဟင့ြ … ကိုရယဟြင့ြ … ဟင့ြ … ယားတယ် … ကိုရယ် … တောပြါတော့”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ပန်းလေးကို ပြတန်ရင်ေး … စန်ဒီစိတတ်ှေ ပိုထလာသလို … ပေါငလြေးကလည်း … ပိုပြီးကားလာသည် …။ သကန်ိုင် စန်ဒီ့ပန်းလေးကို ကလိနရင်ေး … အထဈလေးတဈခုကို … စမ်းမိသည် …။ စန်ဒီ့ရဲ့ ပန်းဖူးလေး … သေးသေးလေးပမယေ့ြ … မာပြီး ခဲနသည်ေ …။ ခဲတံက ခဲဖကြသ်ာသာလောကဆြိုပမယေ့ြ … သကန်ိုင် သိသည် ။
ခစွဝြတရြညလြေးတွကလေည်း … စိုစိုရှှဲနပြေီ …။ သကန်ိုင် … စိတမြနိုငတ်ော့ … စန်ဒီ့လညတ်ိုငကြို နမ်းနရင်ေးက … အနမ်းတွခွှရေင်ေး … အောကကြို … ဖြေးဖြေးချင်ြး ဆင်းလာသည် …။ ရှှရငေမြို့မို့က … မို့မို့မောကမြောကြ … ဖြစ်နတေော့ … အနမ်းကြမ်းတွေ … ပေးပစ်လိုကသ်ည် …။
စန်ဒီ့ … မကြန်ှာလေးက … ပန်းရောငလြေး သန်းနပြေီး … အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို … ဖိကိုကထြားသည်။ ဒီလိုအထိအတွေ့ကြောင့ြ … မကြလြုံးလေးကို … စင်းပြီး … အံကြိတပြှီး … ငှီးနရရှောသည် …။
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ခကြလြေးကိုလည်း … တဈခကြြ စုပလြိုကသ်ည် …။ ခကြလြေးထဲကို … လွှာလေးထည့ပြှီး … မှှလေိုကခြငွသ်ည် …။
(မှှချင်ေစြရာ … စန်ဒီ့ခကြလြေးက လှတာကိုး …။ စန်ဒီရယ် … တဈကိုယလြုံး … လှလိုကတ်ာ … ဘယန်ရောဖြစ်ဖြစ် … ခစွဖြို့ကောင်းတယ် …)
စန်ဒီ့ခကြလြေးကို … လွှာနဲ့ ကလိလိုကတ်ော့ … ဗိုကသ်ားလေးတွကေ တုနခြါသှားသည်။ သကန်ိုငမြှာ … တာဝနရြှိသည် …။ စန်ဒီ့ရဲ့ အရေးကြီးဆုံးနရောကို … သှားရမည် …။
(တခွားနရောတွတေောင် … ဒီလောကလြှတာ ပန်းလေးဆို …)
သကန်ိုင် … တွေးနရင်ေး … စိတအြရမ်းကြှလာသည် …။
(နမ်းမည် … နမ်းမည် … အခု နမ်းမည်)
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ပေါငတ်ံလေးတွကေိုလည်း … နမ်းသည် …။ ပေါငသ်ားဖြူဖြူလေးတွကေ … အိနသည်ေ …။ ဒါပမယေ့ြ ကြကသ်ီးဘုလေးတွကေ … အစီအရီ …။
(အောြ … သူ့ခငမြွာ … ကြကသ်ီးတွေ ထနရှောပေါ့)
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ပေါငကြှားထဲလဲရောကရြော … မှငလြိုကရြတဲ့ စန်ဒီ့ရဲ့ ပန်းလေး … အခစွရြဲ့ အဝငဝြက … မို့မောကန်သည်ေ … ဖောင်းအိနသည်ေ..။ လှလှန်းတော့လည်း … စကားလုံးရှာမရ …။ ခစွစြရာ … မို့မို့ဖောင်းဖောင်းလေးကို … အုပထြားတဲ့ အတွင်းခံပန်းရောငလြေးက … ခစွဖြို့ကောင်းပြီး … အခစွရြညတ်ှေ စိုစိုရှှဲနသည်ေ … တင်းပြီး ကပန်သည်ေ …။
(စန်ဒီ့ကို သိပခြစွတ်ယ် … ဘာကြောင့မြှန်းမသိ … နမ်းချင်တ်ယ် … ဘုန်းနိမ့မြယဆြိုလည်း … နိမ့ပြလေ့စတေော့ … တဈခကြတ်ည်း ရှှတကြနဲ … နမ်းပစ်လိုကတ်ယ်)
“ဟိတ် … ကို … ဘာတွေ လွှောကလြုပန်တောလဲကြာ”
“လှလှန်းလို့ပါ … အခစွရြယ်”
“မကြည့်ပြါနဲ့ … ကိုရယ် … စန်ဒီ ရှကလြှန်းလို့ပါ”
စန်ဒီလကလြေးက … သူ့ပန်းလေးကို … ကာကြယခြငွသ်ည် … မရ …။ သကန်ိုင် … စန်ဒီလကလြေးကို … တွန်းဖယပြဈလိုကပြှီး …
“တဈခါလောကြ နမ်းချင်တ်ယ် … ခစွရြယ်”
“ဘုန်းနိမ့ကြုနမြှာပေါ့”
“မနိမ့ပြါဘူးကြာ“
“ဟင့ျ … ကိုနောျ”
သကန်ိုင် မနနေိုငတ်ော့ …။ စန်ဒီ့ရဲ့ “ဟင့ြ … ကိုနောြ” ဆိုတဲ့ အသံလေးက … သကန်ိုငစြိတကြို … ပိုပြီး တွန်းအားပေးနသည်ေ။
သကန်ိုင် … အတွင်းခံလေးကို … ဘေးကပလြိုကသ်ည် …။ အတွင်းခံလေးက … စန်ဒီရဲ့ ခစွရြညတ်ှေ စိုရှှဲနတေော့ … ကပန်သည်ေ …။ ပန်းလေး မို့မို့က … အစွမ်းကုန် … ဖောင်းကားနတေော့ … ပိုပြီးကြပသ်ည် …။
သကန်ိုင် … လကလြေးနဲ့ … အတွင်းခံလေးကို … ဘေးကပလြိုကသ်ည် …။ စန်ဒီနာသှားမှာလည်း စိုးသည် … အတင်းမလုပခြငွြ …။ ဂရုတစိုကန်ဲ့ … ဘေးဖယလြိုကတ်ော့ … စန်ဒီ့အခစွရြဲ့ … ပန်းလေးက … လှလှန်းသည်။ ဖြူသည် … သန့ရြှင်းသည် … မိန်းကလေး အင်ျဂါဆိုပမယေ့ြ … အနံ့မရှိ …။ ပန်းလေးက … နမထေိ လမထေိမို့လို့လား မသိ … ဖြူဖြေးနသည်ေ …။
ပနလြေးပေါကြ … အမှှေးလေးတွကေ … နုနုလေး … ကြိုးတိုးကြဲတဲနဲ့ … ပေါကခြါစ … မှကန်ုလေးလို … ပါးပါးလေး …။ မှကန်ုလေးတွကေ … ပန်းလေးကို … လုံခွုံအောင် မဖုံးထားနိုင် … ပန်းလေးရဲ့ အကြဲကြောင်းလေးက … သမန်းမှကရြှထားသလောကသ်ာ … အရာလေး ထငတ်ယဆြိုရုံလေး … သကန်ိုင် … အရမ်းနမ်းချင်လြာသည်။
စန်ဒီ့ ပန်းလေးကို … အသာလေး ဖြဲလိုကသ်ည် … အထဲမှာ စိုစွတန်တေဲ့ … ခစွဝြတရြညတ်ှကေ … တစိမ့စြိမ့ြ အပြငကြို ထွကန်ဆေဲ … စန်ဒီ့ပန်းလေးရဲ့ အတွင်းပိုင်းက … ပန်းရောငလြေး …။ စန်ဒီ့ရဲ့ အခစွဖြူးလေး … သေးသေးလေး… ဖုဖုလေး …။ သကန်ိုင် လွှာနဲ့ ယကပြဈလိုကသ်ည်။
“ဟာ … ဟင့ျ”
စန်ဒီ … ကယောငကြတမ်းနဲ့ … သကန်ိုင် ခေါင်းကို … အတင်းတွန်းသည်…. မရပါ …။ သကန်ိုင် ခေါင်းက … မဖယန်ိုငတ်ော့ … နုဖတန်တေဲ့ … ခစွပြန်းလေးပေါမြှာ … လွှာလေးက … ဝေ့ဝိုကကြာ ဆော့ကစားနသည်ေ …။ သကန်ိုင် … ပန်းဖူးလေးကို … လွှာဖြားလေးနဲ့ ထိလိုကတ်ိုင်း … စန်ဒီ တဈကိုယလြုံး တုနတ်ကသ်ှားသည် …။ ငှီးသံလေးကလည်း … ပိုကယွလြာသည် …။
“ဟာ … ဟင့ျ”
“အှန် … ဟှန့ျ”
“ဟာ … ဟင့ျ … ဟင့ျ … ဟင့ျ”
စန်ဒီ … ကို လုပပြေးနတေဲ့ … ခံစားခကြတ်ှကေ … ကောင်းလှန်းတော့ … သကန်ိုင် ခေါင်းကို တွန်းနတောကနေ … ခေါင်းအုံးလေးကို … ရနဈေသူပမာ … အတင်းဖမ်းကိုငထြားပြီး … အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို … ခဲထားသည်။ အသကအြောင့ပြှီးလည်း … ငှီးသည် …။ ခေါင်းလေးက … ရမ်းခါလိုကြ … ကိုယလြေးက … တွန့သ်ှားလိုကန်ဲ့ … တဈခကြတ်ဈခကြြ … စန်ဒီ့တငပြါးလေးက … ကော့ကော့ပေးသည် …။
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့အကြဲကြောင်းလေးကို … အလွားလိုကြ ယကပြေးတော့ … စန်ဒီ့တငပြါးက … ကြှလာလိုကြ … ပြနကြသွှားလိုကန်ဲ့ … သကန်ိုင် … စန်ဒီ့တငသ်ားနှစ်ခုကို … လကလြွှိုပြီး … မှှောကကြာ … အတင်းယကတ်ော့သည်။
“ဟာ … ဟင့ျ”
“အှန် … ဟှန့ျ”
“ဟာ … ဟင့ျ … ဟင့ျ … ဟင့ျ”
“အို … ကိုရယ် … စန်ဒီ့ရငတ်ှေ … အရမ်းခုနတ်ယကြှယ် …”
“ဟင့ျ … ဖြေးဖြေး … အာ … ရှီး”
“ဟာ … ဟာ … ဟာ … စန်ဒီ … သပြေီ … စန်ဒီ … သပြေီ … ဟင်း”
ပန်းလေးရဲ့ ဝငပြေါကကြလည်း … မဆိုစလောကလြေး … ဟလာသည် …။ သကန်ိုင် … လကည်ှိုးလေးကို … စန်ဒီ့ပန်းလေးထဲ … နည်းနည်းလေး ထည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။
”ဟာ … ဟင့ဟြာ … နာတယ် … နာတယ် … ကိုရယ်”
(အပျိုလေးအတွကြ … လကတ်ဆဈဆိုတာ … ထည့လြိုကရြင် နာတာပေါ့ …)
စန်ဒီ့ရဲ့ အာခေါငထြဲက … ငှီးသံလေးက … ကယွလြာသည် …။ စန်ဒီနာသှားမှာစိုးလို့ … သကန်ိုင် … ပန်းဖူးလေးကို … ခပမြှနမြှန် စုပပြေးလိုကသ်ည် …။
(ခွိုလိုကတ်ာ … အခစွရြယ် …)
သကန်ိုင် မရှံပါ …။ ခစွသ်ူရဲ့ … ပန်းလေးကို … နမ်းလိုကလြို့ … ဘုန်းနိမ့သ်ှားမလား … သကန်ိုင် မတွေးချင်ြ … တွေးဖို့လည်း အခွိနမြရှိပါ … ခစွသ်ူကို … ကောင်းစချင်ေသ်ည်။ လူ့လောက … အရသာကို … ခံစားစချင်ေသ်ည် …။ သကန်ိုင် … လကခြွောင်းလေးက …ဖြေးဖြေးလေး … ထုတလြိုကြ … ထည့လြိုကန်ဲ့ … လကတ်ဈဆဈသာသာ … အရမ်းလည်း မထည့ခြငွြ … မထည့ရြကြ … စန်ဒီနာသှားမှာလည်း စိုးသည် …။
စန်ဒီ … အောကမြှာ ကော့ပြံနသည်ေ …။ ခေါင်းအုံးအဖြားနှစ်ခုကို … လကန်ှဈဖကကြ တင်းတင်းဆုပပြှီး … ခေါင်းကို ဘယည်ာ ရမ်းခါနသည်ေ …။ သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ရငခြုနသ်ံတွကေို ကြားနရသေည်။ သူ သိသည် … စန်ဒီ ပြီးတော့မည် …။
ဆန်ဒ၏ အဆုံးသတကြို ရောကတ်ော့ … စန်ဒီ့ မကြန်ှာလေး … ပိုပြီး … နီရဲလာသည် …။ တဈကိုယလြုံးက အကြောတွေ တင်းလားသည် …။ စန်ဒီ့တငပြါးလေးက ကော့လိုကြ ကလွိုကန်ဲ့ … နောကဆြုံးအကြိမမြှာ … စန်ဒီ့ ကြောလေး … မှေ့ယာနဲ့ မထိတော့ … အတင်းကော့ပေးလိုကသ်ည်။
သကန်ိုင် … အရမ်းနမ်းတော့ … ပန်းလေးက … ခစွဝြတရြညတ်ှေ ဒလဟော ထွကကြလွာသည် …။ စန်ဒီ ကယောငကြတမ်းနဲ့ … ငှီးနသည်ေ …။
“ရှီး … ဟာာ”
“ဟာ … ဟင့ျ“
‘ဟာ … ဟာ … ဟာ … စန်ဒီ … မခံနိုငတ်ော့ဘူး … စန်ဒီရင့ထြဲမှာ …ဟား … ကို … ကို … ကို…. စန်ဒီ … ပြီးပြီ …”
အခစွရြညတ်ှေ အကုနလြုံး ထွကကြလွာတော့ … ရငကြ ဖုတလြိုကဖြုတလြိုကန်ဲ့ …
(ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရယ် … စန်ဒီ့ရငထြဲမှာ … အရမ်းမောတာပဲ …)
စန်ဒီ့အတွေးထဲမှာ ကောင်းကငမြှာ လှိုင်းစီးရသလို … ငှိမ့ကြနဲ သိမ့ကြနဲ … နောကဆြုံးအကြိမမြှာ … မကြစြိထဲမှာ ကြယတ်ှလတွေေ မှငသ်ှားသည်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရယ် … ကောင်းလိုကတ်ာ”
သကန်ိုင် … မရပန်ိုင် …။ စန်ဒီ့ရဲ့ ဆန်ဒအဆုံးစွနမြှာ ထွကလြာတဲ့ … ခစွဝြတရြညတ်ှကေ … ပူနှေးနှေးလေး … စေးပစွလြို့နသည်ေ …။ သကန်ိုင် မရှံပါ … အကုနလြုံးကို … လွှာနဲ့ ယကပြှီး … မှိုခလွိုကသ်ည် …။ အားလုံးလည်း ပြောငသ်ှားရော … စန်ဒီ့မကြန်ှာလေးကို ကြည့်ပြှီး … စန်ဒီ့ပါးလေးကို … မှတမြှတန်ိုးနိုး နမ်းလိုကရြင်း
“ကောင်းတယမြှတလြား … အသဲ”
“အင်း … အရမ်းကောင်းတယ် … ကိုရယ် … စန်ဒီ့ရငထြဲမှာ တလှပလြှပဖြစ်နတယ်ေ … အင်း…. အရမ်းမောတယ် ကိုရယ်”
“အင်း”
“ဘာလို့ … စန်ဒီ့ဟာကို … နမ်းတာလဲကြာ မရှံဘူးလား”
“မရှံပါဘူး … အရမ်းခစွလြို့ … နမ်းလိုကတ်ာ“
“ကြေးဇူးတငပြါတယ် … ကိုရယ်“
“ပြီးတော့ … မှှေးတယ် … ခြိုတယ်”
“အို … တောပြါတော့ စန်ဒီရှကလြာပြီ”
“အှန် … သူပဲ မေးပြီးတော့”
“ကိုနောျ”
“စန်ဒီ့စိတတ်ှေ .ဘယလြိုခံစားရလဲ ဟင်”
“ကိုရယ် စိတတ်ှကေ တိမပြေါမြှာ လှင့န်သလေိုပဲ … အင်း … ရိုလာကိုစတာ စီးရသလိုပဲ ဝေါကနဲ အေးကနဲ ဖြစ်ဖြစ်သှားတယ်”
“ခစွတ်ယန်ောြ”
“ခစွပြါတယရြှင် … အရမ်းခစွပြါတယ်”
စန်ဒီ … သကန်ိုငပြါးကို … ရှှတကြနဲ နမ်းလိုကသ်ည်။ စန်ဒီ့ အနမ်းကြောင့ြ … သကန်ိုင် … ကြနပေသ်ှားသည် …။
“ဟှန့ြ … ကောငမြလေး … သူများကို ခိုးနမ်းတယ်”
“ကိုနောြ ခိုးမနမ်းပါဘူး … ပေါတ်ငန်မ်းတယ် … ဘာဖြစ်လဲ … ဘာဖြစ်လဲ”
“ဟား ဟား ဟား”
သကန်ိုင် … နောကတ်ဈဆင့တ်ကရြန် … စန်ဒီ့စကတလြေးကို ခွှတလြိုကခြငွသ်ည် …။ စန်ဒီ့ စကတလြေးကို … စမ်းပြီး … ခွှတကြှည့သ်ည်… မရ …။ နောကကြ ခွိတကြို မဖြုတတ်တ် …။
“အသဲ … စကတလြေး ခွှတပြေးအုံးနောြ”
“အို … ကိုကလည်း … ဘာလုပမြလို့လဲ”
“ခစွမြလို့ “
“တောပြါပြီ ကိုရယ် … ဒီမှာ ရငတ်ှေ အရမ်းတုနတ်ာပဲ”
“ခဏလေးပါ … အခစွရြယ် … ကြည့်ခြငွလြို့ပါ”
“ဟှန်း … တောပြါ … လူညာကြီး… ကိုနောြ … မှနမြှနပြှော … ကောငမြလေးတွနေဲ့ … ပတသ်ကဖြူးတယမြှတလြား”
“အင်း … ပတသ်ကဖြူးတယ်”
“ကိုရယ် … ဘာလို့ ညာမပြောတာလဲ … သူများတွဆေို … မရှိပါဘူး ညာပြောတယလြေ”
“ညာပြောတာကို နားထောငခြငွတ်ာလား”
စန်ဒီမကြန်ှာလေးက … ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်လာသည် …။ အမှနအြတိုင်း ဝနခြံရရင် … သဝနတ်ိုမိသည် … မနာလိုဖြစ်မိသည်။
“စန်ဒီနဲ့ သူ့ဆို … ဘယသ်ူ့ကို ပိုခစွလြဲ”
“သူ့ကို ပိုခစွတ်ယ်”
“ကိုနောျ … ဟင့ျ”
စန်ဒီမကြန်ှာလေးက … ငိုတော့မလို … မကြန်ှာပကြသ်ှားသည် …။ ဟုတတ်ော့လည်း ဟုတသ်ည် …။
(စန်ဒီက တွေ့တွေ့ချင်ြး ခစွလြို့ … တရင်းတနှီးနမေိပါတယ် …။ အမှနဆြို … ဟုတရြငတ်ောငမြှ … လိမပြှောပေါ့ … ဒီလိုမွိုး အမှနအြတိုင်း … တည့တ်ည့ကြှီးပြောတော့ … စန်ဒီမခံစားနိုင် … ဝမ်းနည်းမိတယ်။ တောပြါတော့ ရှငရြယ် … ဆကပြှောရင် … စန်ဒီ့အသည်းတွေ ကြဲကုနတ်ော့မယ် …)
“သူက အရမ်းလှတယ် သိလား… သူ့နို့သီး ထိပဖြွားလေးက … ပန်းရောငလြေး … သူ့ပန်းလေးက … စန်ဒီ့လိုပဲ … အမှှေးသိပမြရှိဘူး … အထဲမှာ ပန်းရောငလြေး …”
စန်ဒီ … အောကန်ှုတခြမလြေးကို … ကိုကထြားသည်။
(ဘာလို့ … ဒါတွေ လာပြောနတောလဲဟင် … စန်ဒီ့အသည်းတွေ ကြဲသှားစချင်ေတ်ာလား)
“သူ့နာမညကြော သိချင်လြား”
“အင်း”
“သူ့နာမညကြ … စန်ဒီတဲ့”
”ဘာ”
“သူ့နာမညကြ … စန်ဒီတဲ့”
“ကိုနောြ … စန်ဒီ့ကို … အဲဒီလို မနောကန်ဲ့ … စန်ဒီ အရမ်းဝမ်းနည်းတယ်”
စန်ဒီ … သကန်ိုငကြို မကြစြောင်းလေးထိုးပြီး … ခပစြူးစူးလေး ကြည့်လြိုကသ်ည် …။ သကန်ိုင် … တဟားဟားနဲ့ ရီတာကို ကြည့်ပြှီး … မကြရြညတ်ှကလွောသည်။ သကန်ိုင် … လန့သ်ှားသည် … စန်ဒီ့ကို စတာ လှနသ်ှားသည် …။
“အသဲကလည်း … အရမ်းခစွလြို့ စတဲ့ဟာကို … ကိုယ် ကြိနပြှောရဲပါတယကြှာ … စန်ဒီ့ကို မှငမြှငခြငွြး ခစွမြိတယ် … စန်ဒီဟာ ကိုယ့ရြဲ့ အခစွြဦး … စန်ဒီ့ရှေ့မှာလည်း … တဈယောကမြှ မရှိဘူး … နောကလြည်း ရှိမှာမဟုတဘြူး…. စန်ဒီ့ကိုပဲ ခစွမြယ် … အရမ်းခစွမြယ် … ဟုတပြှီလား … မငိုနဲ့တော့နောြ … တိတတ်ိတ်”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ မကြရြညတ်ှကေို သုတပြေးရင်း … ချော့လိုကသ်ည်။
“ကိုနောျ … စန်ဒီ့ကို … အဲဒီလို မစရဘူးနောျ … စန်ဒီ အရမ်းဝမ်းနည်းတယ် … သိလား”
“အင်းပါ … ခစွရြယ် … အင်းပါ”
သကန်ိုင် … ဝမ်းနည်းနတေဲ့ စန်ဒီ့နှုတခြမ်းနုနုလေးကို … ဖမ်းငုံပစ်လိုကသ်ည် …။
“စကားတွေ အများကြီးပြောမနပေါနဲ့တော့ … အသည်းရယ် … အခွိနတ်ှကေ နှမှောစရာကြီး … ခစွသ်ူအသဈလေးကို … ခစွခြငွတ်ယ် …”
စန်ဒီ့နှုတခြမ်းလေးက … ပိုခွိုလာတယလြို့ … ခံစားရသည် …။ သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ပန်းလေးကို … အသာအယာ ပြတပြေးရင်း … လွှာလေးကို … စန်ဒီ့နှုတခြမ်းကြားထဲ ထည့လြိုကသ်ည်။ စန်ဒီကလည်း … တုံ့ပြနသ်ည် …။ သူ့လွှာလေးနဲ့ … ပြနကြလိသည် …။ အောကမြှာ ပန်းလေးကို ကိုငရြတာ အဆငမြပြေ … ပေါငကြို ကြုံ့ထားတော့ … အကြဲကြောင်းလေးကို … ပြတရြခကန်သည်ေ …။
စန်ဒီက အလိုကသ်ိသည် … ပေါငလြေးကို မသိမသာလေး ကားပေးလိုကသ်ည် …။ လကလြေးက … အကြဲကြောင်းလေးကို .. စမ်းလို့ရပြီ … သချောပြတပြေးရင်း … သကန်ိုင် စိတတ်ှေ အရမ်းထနလြာသည် …။ စန်ဒီ့ပန်းလေးကလည်း … ခုနက ပြီးထားတော့ … ခစွရြညတ်ှေ အိုငန်သည်ေ … ချောနတေော့ … ပိုပြီးကိုငလြို့ကောင်းသည်။
ဘေးနှုတခြမ်းသားလေးတွကေ … စန်ဒီ စိတကြှှနလေို့ ထငပြါရဲ့ … ခပထြူထူလေး … တင်းနသည်ေ …။ စန်ဒီ … လွှာလေးက … သကန်ိုငကြို မထိတထိ စသည် …။ သကန်ိုင် … အသည်းယားလာသည် …။ နှုတခြမ်းချင်ြး … တေ့ကာ … စုပပြဈလိုကသ်ည် …။ စန်ဒီလကကြလေးနှစ်ဖကကြ … သကန်ိုငကြို သိမ်းကြုံးဖကထြားသည်။
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ နှုတခြမ်းလေး … နမ်းနရောကနေ … လညတ်ိုငလြေးကို … နမ်းလိုကသ်ည် …။
“အို … ကိုရယ် … ဟာ … ရှီ … ရှီး”
စန်ဒီ့ပန်းလေးကို … ပြတပြေးတော့ … ပန်းလေးထဲက … ခစွရြညလြေးများ စိမ့ထြှကလြာပြနသ်ည်။
“အသဲ … ခွှတလြိုကတ်ော့နောြ”
စန်ဒီ … မငှိုမငှငပြဲ … စကတလြေးကို ခွှတပြေးလိုကသ်ည် …။ စိတကြ … ခစွသ်ူကို အလိုလိုကခြငွန်သည်ေ။ ရှကပြမယေ့ြ … ခစွသ်ူ ငှိုငှငမြှာကို မလိုလား …။ တတန်ိုငသ်လောကြ လိုကလြွောလိုကခြငွသ်ည် …။ မကြစြောငလြေးထိုးပြီး …
“စန်ဒီ့ကိုကတွော့ … အကုနခြွှတခြိုင်းတယ် … သူလည်း … အကုနခြွှတ်”
“ဟုတကြဲ့ … ဆရာမ”
“ခစ် … ခစ်”
(ခုနကတုန်းက … ငိုတယ် … အခုတော့ ရယတ်ယ် … စန်ဒီလေး တဈယောကကြတော့ … ခကတ်ော့တာပဲ … ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် … သူပြောရြင် ပြီးတာပါပဲ …)
သကန်ိုင် … တီရှပကြို ခွှတသ်ည် …။ သကန်ိုငကြ … ငယင်ယကြတည်းက … အလေးမတာမို့ … ကြှကသ်ားတွကေ သူ့နရောနဲ့ သူ … တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်းရှိသည် …။ ဗိုကမြှာ … ဗယလြီတုံးလေး ချောကတ်ုံးက … အစီအရီ …။ စန်ဒီ … ဗယလြီတုံးတွကေို ကြည့်ပြှီး … သဘောကနွသည်ေ … ပြုံးနသည်ေ။
သကန်ိုင် … ဘောင်းဘီခွှတဖြို့ … ကုတငအြောကကြို ဆင်းလိုကသ်ည် …။ စန်ဒီလိုကကြှည့န်သည်ေ …။ သကန်ိုင် ဘောင်းဘီကြယသ်ီးကို … ကိုငလြိုကသ်ည် …။ စန်ဒီ … သချောကြည့်န်သည်ေ … မကြန်ှာလှှဲမသှား …။ ဘောင်းဘီထဲက … ထွကလြာမည့ြ အရာကို … သူ သိချင်န်သည်ေ … စိတဝြငစြားနသည်ေ …။
သကန်ိုင် ဘောင်းဘီ ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ အထဲက … ညီလေးက … ထောငမြတန်သည်ေ …။ သကန်ိုင် … ဒုတကြ … မသေးပါ … ၇ လကမြကြောြ ရှိသည် …။
“ဟင် … အကြီးကြီးပဲနောျ”
“အင်း”
စန်ဒီ … နည်းနည်းတော့ လန့သ်ှားသည် …။ ပထမဆုံး ယောကြွားလေး အင်ျဂါကို … နှဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ မှငလြိုကရြတော့ … တုနန်တေဲ့ ရငတ်ှေ … ပိုခုနသ်ှားသည်။
“အသဲ … ကိုငကြှည့ပြါလား”
“ဟင့အြင်း … နည်းတာကြီး မဟုတဘြူး … စန်ဒီ ကြောကလြာပြီ”
သကန်ိုင် … မှေ့ယာပေါြ တကလြိုကသ်ည် …။ ဒူးထောကပြှီး စန်ဒီ့ရှေ့မှာ ရပလြိုကတ်ော့ … ကိုယတ်ောခြွောက … ခစွသ်ူမကြန်ှာရှေ့မှာ တဝဲလညလြည် … ထောငမြတန်သည်ေ …။ စန်ဒီက … ကြောကတ်ယသ်ာ ပြောတာ … အကြည့်ကြ မခွာ …။
“ကြောကန်ပြေီလား … အသဲ”
“အင်း”
“မကြောကန်ဲ့နောြ”
သကန်ိုင် … လကန်ကန်ဲ့ ခွိန်းမချောကခြငွတ်ော့ … စန်ဒီ့ကို ဖကပြှီး လှဲခလွိုကသ်ည် …။ တဇတဇြတတ်ုနန်တေဲ့ … စန်ဒီ့ နှုတခြမ်းလေးကို … သကန်ိုင် ငုံပြီး နမ်းပစ်လိုကသ်ည် …။ တဖြေးဖြေးနဲ့ … စန်ဒီ့ကိုယပြေါကြို … သကန်ိုင် ရောကသ်ှားသည် …။ စန်ဒီ့ပေါငကြှားထဲမှာ … နရောယူလိုကသ်ည်။
စန်ဒီ့နို့လေးကို … ငုံပြီး … စုပပြေးလိုကတ်ော့ … စန်ဒီ့ရငလြေး ကော့လာသည် …။ ပါးစပကြလည်း … ဟင်းဟင်းဟင်းနဲ့ ငှီးသည် …။ အောကမြှာ … သကန်ိုင် ပစ်စည်းက … ဝငပြေါကရြှာဖို့ … ဟိုထောကြ ဒီထောကလြုပန်သည်ေ …။ သကန်ိုင် … အသကအြောင့ပြှီး … ဒဈဖြားလေးနဲ့ … အကြဲကြောင်းကို လွှောကရြှာမိသည် … မတွေ့ပါ … ထငသ်ည့န်ရောကလည်း မဟုတ် … ချောခြွောထြှကသ်ှားသည်။
သကန်ိုင် စိတမြရှညတ်ော့ … လကန်ဲ့ ကိုငပြှီး … အကြဲကြောင်းဝလေးကို တေ့လိုကသ်ည် …။ ဒဈဖြားလေးနဲ့ … ဖိလိုကတ်ော့ … အဝက နှုတခြမ်းနုလေးနှစ်ခုက ဘေးကို နည်းနည်း ဟသှားသည် …။ သကန်ိုင် ဖီလငတ်ကပြှီး … ရှီးကနဲ အသံမှညသ်ှားသည် … ။ အကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကြ … အပေါအြောကကြို … ဒဈဖြားလေးနဲ့ … ဖိပြီး ပြတလြိုကတ်ော့ … စန်ဒီ … လူးလှန့သ်ှားသည်။
လကကြလေးနှစ်ဖကကြ … ရနဈေသူပမာ … ခေါင်းအုံးလေးကို … တင်းတင်းဆုပထြားပြီး … တိုးဝငလြာမယ့ြ … သကန်ိုငည်ီလေးကို … ကြိုဆိုနတေော့သည် …။ သကန်ိုင် ဒဈဖြားလေးကို … နှုတခြမ်းလေးနဲ့ ခဲထားသလိုပဲ … တင်းပြီး အဝငရြခကအြောင် … တားထားသည် …။ အထဲကို နည်းနည်းလေးဝငအြောင် … အားစိုကထြည့လြိုကတ်ော့ … စန်ဒီ့နှုတခြမ်းလေးက … အင့ကြနဲ အသံထွကလြာသည်။
သကန်ိုင် … စိတကြို တင်းပြီး … ဖြေးဖြေးလေး ပြနထြုတသ်ည် …။ ဒီလိုထုတတ်ော့လည်း … စန်ဒီ့ပန်းလေးက … လကမြခံချင်ြ … အတင်း ဖမ်းဆုပထြားသည် …။ ခကတ်ော့တာပဲ … ဝငတ်ော့လည်း ပေးမဝငခြငွြ … ထွကတ်ော့လည်း ပေးမထွကခြငွြ … သကန်ိုင် … နောကတ်ကြိမ် … သှေးတိုးစမ်းတဲ့အနနေဲ့ … ပိုပြီး ထည့လြိုကသ်ည် …။ လကန်ှဈဆဈခန့ြ ဝငသ်ှားတော့ … စန်ဒီ မခံနိုင်။
“ဟာာာ ဟာာာ ဟာာာ… အား … ကိုရယ် … နာတယ် … ဖြေးဖြေးနောြ … စန်ဒီ … အရမ်းကြောကတ်ယ်”
ခစွသ်ူရဲ့ ငှီးသံက … ငှင်းသံလား … ဆကလြုပဖြို့ … တိုကတ်ှန်းနတောလား … မသဲကြဲ … သမိုင်းပေးတာဝနအြရ … ဆကထြည့ဖြို့ပဲ ရှိသည် …။ သကန်ိုင် ဒဈဖြားက စန်ဒီ့ အပျိုမှှေးလေးကို … တံခါးခေါကန်သည်ေ …။ သကန်ိုင် … အသကကြို ပြင်းပြင်းရှူကာ … ခါးမှာ အားထည့ပြှီး … ဆတကြနဲ … ဖိခပြဈလိုကသ်ည် …။ သကန်ိုင် … ဒဈလေးက … သိမ့ကြနဲ … အထဲကို ကြှံဝငသ်ှားသည်။
ပါကငပြေါကသ်ှားပြီ … စန်ဒီ့ အပျိုမှှေးဆိုတာ ပေါကသ်ှားသည် …။ စန်ဒီကတော့ … ဆတဆြတခြါနာသှားတယ် ထငပြါရဲ့ … တဈကိုယလြုံး ထွန့ထြှန့လြူးနသည်ေ …။ နှစ်ကိုယကြှား ငှီးသံလေးကလည်း သနားစရာ …။
“အို … အား … နာတယ် … နာတယ် … ကိုရယ် … ရကစြကလြိုကတ်ာ”
သကန်ိုင် … ညီလေး လှုပမြရတော့ … စန်ဒီ့ပန်းလေးက … အတင်းတိုးဝငလြာတော့ … နာလှန်းလို့ထငပြါရဲ့ … အတင်းညှဈထားသည် …။ သကန်ိုင် … အတင်း … စန်ဒီ့နှုတခြမ်းလေးကို … နမ်းလိုကြ နို့လေးကို စို့လိုကန်ဲ့ … လုပတ်ော့မှ … နည်းနည်း ငှိမသ်ှားသည်။
“အရမ်းနာသှားလားဟင်”
“ဟင့ြ … နာတာပေါ့ … ကိုက … သိပရြကစြကတ်ာပဲ … ရှီး … စန်ဒီ့အသည်းခိုကအြောင် … နာတယ် … အို… အို…”
ပြောနတေဲ့ကြား …
“ဟာ …. ရှီး … ဟင့ျ … ဟင့ျ … ဟင့ျ”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ငှီးသံလေးကြောင့ြ … မှနမြှနထြုတပြှီး … ခပသ်ှကသ်ှကြ … ပြနထြည့လြိုကသ်ည် …။ သကန်ိုင် … အသှင်းအထုတကြို … ခပသ်ှကသ်ှကြ လုပလြို့မရ … ပြနထြုတရြင် … စန်ဒီ့ပန်းလေးက … အတင်းညှဈထားတာမို့ … စန်ဒီ့ခါးလေးက … ကော့ပြီးပါလာသည်။ သကန်ိုင် … အတင်း ပြနထြည့တ်ော့လည်း … အတင်းညှဈထားပြနသ်ည် …။
“အို … ကို … ဖြေးဖြေး …”
သကန်ိုငရြဲ့ … အသှင်းအထုတတ်ိုင်းမှာ … စန်ဒီ တဟင်းဟင်းနဲ့ … ခံစားနရသေည် …။ မခံစားနိုငသ်ည့အြဆုံး … အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို … သှားနဲ့ ကိုကကြာ … ခါးကို ကော့ပေးလိုကတ်ော့သည် …။ သကန်ိုင် အလိုကသ်ိသည် … စန်ဒီ့ကို ခပဖြှေးဖြေးလေး ညှောင့ပြေးနရောကနေ … ခပကြှမ်းကြမ်းဆောင့ပြဈလိုကသ်ည်။
လကန်ကန်ဲ့ သတ်တဝါ သိပတ်ော့ မမွှချင်ြ … အပျိုလေးမို့ … ပန်းလေးက ကြပစြီးနသည်ေ … ။ သကန်ိုငဒြုတ် … အဝငအြထွကကြှမ်းသညကြို … မခံနိုငသ်ည့ထြငပြါရဲ့ … အတင်းလိုကည်ှဈထားသည် …။ ဒီလိုမွိုးလေး လုပန်ရင်ေးက….
“ဟာာာ … ဟာာာ … ဟင့ျ … ဟင့ျ … အှန် … ရှီးဟာာာ … ဟာာာ … အာာ … အာာာ …အို … ကို … ကို … ကို့ …”
စန်ဒီ … ခစွသ်ူ့အမညကြို … တမ်းတမ်းတတ … ခေါရြင်း … သကန်ိုငကြို … ရှိသမွှအားဖြင့ြ ကြုံးပြီး ဖကထြားတော့သည် …။ အောကကြ ပန်းလေးကလည်း … ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ … သုံးခကြဆြကတ်ိုကြ … ညှဈပေးပြီး … စန်ဒီ ပြီးသှားသည်။
သကန်ိုင် ဒုတကြို ညှဈထားတာများ … ပြုတတ်ူနဲ့ ညှဈထားသလား ထငရြသည် …။ တင်းပြီး စီးနသည်ေ …။ သကန်ိုင် မခံနိုငတ်ော့ … အားရအောင် … လေးငါးဆယခြကြြ … ဆောင့ပြှီး … ထိပဖြွားကနေ အရညတ်ှေ … စန်ဒီ့ပန်းလေးထဲ … ပန်းထည့ပြဈလိုကသ်ည် …။
“အာာ … ဟာာ … စန်ဒီ …. စန်ဒီ … ကောင်းလိုကတ်ာ … အသည်းရယ် … ကောင်းလိုကတ်ာ”
အပျိုနဲ့ လူပျို … အရိုင်းလေးတွေ တွေ့ကြတော့ … ဝါရင့သ်ဘာရင့တ်ှလေို … အကြာကြီး ထိန်းမထားနိုင် …။ ထိမိတယ်… ထည့မြိတယ် … ဆိုရုံလေးနဲ့ … ပြီးချင်န်သည်ေ။ နောကတ်ော့လည်း … အဆငပြှသှေားမှာပါ … အတွေ့အကြုံက သငပြေးသှားမှာပေါ့ …။
အခန်းထဲမှာ … ခစွသ်ူနှစ်ဦး … ခစွရြညလြူးပြီးသှားတော့ … စိတအြစဉကြ … မူးမူးမေ့မေ့ … တိမကြှားမှာ ဝဲပြံရသလို .. ငှိမ့ကြနဲ … သိမ့ကြနဲ … တသိမ့သ်ိမ့န်ဲ့ ကြညန်ူးနကြသေည်။
သကန်ိုင် … ညီလေးကို … စန်ဒီ့ပန်းလေးထဲမှာ စိမထြားရင်း … ခစွသ်ူ နဖူးပေါကြ … ဆံပငလြေးကို … ကြငကြှငန်ာနာနဲ့ … ပြတသ်ပပြေးနသည်ေ …။ စန်ဒီ့ပန်းလေးထဲမှာတော့ … ခစွသ်ူနှစ်ဦးရဲ့ … ခစွဝြတရြညတ်ှေ ပြည့န်တေော့ … ညီလေးက အဆငခြွောနသည်ေ …။ သကန်ိုင် … ရငထြဲက ဆန်ဒတွကေ မငှိမ်းသေး … ပြာအုပခြံထားရတဲ့ … မီးလို … ခဏလောကြ ငှိမန်ပမေယေ့ြ … တောကလြောငန်ဆေဲ …။ မီးဆိုတာမွိုးက … လောငစြာကုနမြှ ငှိမ်းသလို … ငယရြှယန်ုပျိုတဲ့ … သကန်ိုငတ်ို့ ခစွသ်ူနှစ်ဦးအဖို့ … မောတယဆြိုတာ ခဏပါပဲ … ကာမ မီးလွံလောငမြှိုကဖြို့ … ခစွစြှမ်းအငတ်ှကေ အပြည့ပြါပဲ။
“အရမ်းကောင်းတာပဲနောျ … အသဲရယ်”
“ဟုတတ်ယ် … ကိုရယ် … စန်ဒီ့ရငထြဲမှာ တလှပလြှပန်ဲ့ … ဟိုးအမှင့ကြှီးကနေ … ပြုတကြလွာသလိုပဲ“
“အရမ်းခစွတ်ယ် … အသဲရယ်”
“အတူတူပါပဲ ကိုရယ် … အတူတူပါပဲ”
“အသဲဟာလေးက … အရမ်းကြပတ်ယန်ောြ”
“ကိုနောြ … ကြပမြှာပေါ့ … ကိုက ပထမဆုံး ထည့တ်ာကိုး … ကြပတ်ာကို မကြိုကဘြူးလား ဟင်”
“ကြိုကတ်ာပေါ့ … အသဲရယ် … ကိုက ပထမဆုံးဆိုတော့ အသည်းကို ပိုခစွရြတာပေါ့”
“ဟှန့ြ အပိုတွေ … ကို့ဟာက … အရမ်းကြီးတာကိုး… ကို စထည့လြိုကတ်ော့ … စန်ဒီ့ရငမြှာ စို့သှားတာပဲ … အသကကြို ဘယန်ားက … ရှူရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး ကိုရယ်”
“အသကဘြယလြို ရှူရလဲ သိအောင် … ထပခြစွကြှမယလြနေောြ အသဲ”
“တောပြါ … လူကိုလေ … အသဲ အသဲနဲ့ … အတင်းပဲ …”
“ဘယလြို အတင်း လုပတ်ာလဲ …“
“ဟှန့ြ … သူပဲ … အတင်းထည့တ်ာလေ”
“ဒီလိုလေးလား”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ကို စရင်း … အောကကြ ညီလေးကို … စန်ဒီ့ပန်းလေးထဲက … ထုတလြိုကပြှီး … ခပသ်ှကသ်ှကြ … ပြနထြည့လြိုကသ်ည်။
“ဟာ … ကိုနောြ … ဟင့ြ … အ …. အို … ဟင့အြင်း … ဟင့အြင်း … ဟင့ြ”
သကန်ိုင် … လုပင်န်းပြနစြနသည်ေ …။ ခစွသ်ူနဲ့ … ခစွတ်င်းတဈခါနှောထားတော့ … စန်ဒီ့ပန်းလေးက … ခစွဝြတရြညတ်ှနေဲ့ … ပြည့လြွှံနတေော့ … အဝငအြထွကြ အဆငခြွောနသည်ေ …။ ဒီတဈခါတော့ … အကြာကြီး ခစွန်ိုငအြောင် … သကန်ိုင် ကြိုးစားရမည် …။ ခစွသ်ူသဈလေးရဲ့ ခစွပြန်းလေးကို … ပထမဆုံး မှှေးမှှေးကြူခွင့ရြလိုကတ်ော့ … ပြနစြဉြးစားရင်း … ရငထြဲက … ရမျမကမြီးက ဟုန်းဟုန်းတောကလြာသည် …။
သကန်ိုင် အားထည့ကြာ … အဆကမြပြတဆြောင့တ်ော့ … သကန်ိုင် ရငခြှငထြဲက … စန်ဒီ … တဟင့ဟြင့န်ဲ့ … ခစွသ်ူရဲ့ … ခစွတ်ေးသီသမွှကို … လိုကလြွောကာနတေော့သည်။
“ဟင့ျ … ဟင့ျ … ဟင့ျ”
သကန်ိုင် … သုံးခကြြ ဆောင့လြိုကြ … ခဏရပလြိုကြ … သုံးခကြဆြောင့လြိုကြ … ခဏရပလြိုကန်ဲ့ … စန်ဒီ့ကို အခစွသ်ဈတွေ သငပြေးနသည်ေ …။ သကန်ိုင် ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း … စန်ဒီက … “ဟင့ြ … ဟင့ြ … ဟင့ြ” နဲ့ ငှီးနမေိသည် …။ စန်ဒီ့ပန်းလေးကလည်း … သကန်ိုငည်ီလေးကို … မညှာမတာ … အတင်း ဖမ်းဆုပန်သည်ေ။
ခစွရြညတ်ှကြေောင့ြ … အထဲဝငလြာတဲ့ … ဒုတခြွောင်းလေးက … ငရှဥြ့လိုပဲ … ဖမ်းရခကန်သည်ေ …။ ပြုတတ်ူတဈချောင်းလို … ညှပခြငွပြမယေ့ြ … အဝငအြထွကကြ သှကတ်ော့ … ခံစားရခကသ်ည် …။ စန်ဒီ … ခေါင်းလေး တယမ်းယမ်းနဲ့ … နောကဆြုံးတော့ … အရှုံးပေးကာ … သကန်ိုငကြို … အားကုနဖြကရြင်း … သကန်ိုငခြစွသ်မွှ … အလိုလိုကန်တေော့သည်။
ဒီတဈခွီမှာတော့ … သကန်ိုငမြှာ … စန်ဒီ့ကို ခစွဖြို့ … အားတွပြညေ့န်လေားမသိ … စန်ဒီ့ ဂွိုင်းအောကကြနေ လကလြွှိုကာ … ခစွသ်ူကို လှုပမြရအောင် ဖကထြားရင်း … အဆကမြပြတ် ဆောင့န်မေိသည် …။ သကန်ိုင် … ဆောင့မြယဆြိုလည်း ဆောင့ခြငွစြရာ … အောကကြမှေ့ယာက ထူတော့ … သကန်ိုင် … ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း … အောကကြနေ ပြနကြနကြနတ်ကလြာသည် …။ နောကြ စန်ဒီ့ရဲ့ ပန်းလေး … သကန်ိုင် … ဒုတကြို … ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပထြားရင်း … အဝငအြထွကမြှနသ်မွှကို … တဟင့ဟြင့န်ဲ့ … ပင့ပြေးနရှောသည်။
စန်ဒီ … လှုပမြရပါ … ခပပြှင်းပြင်း အဆကမြပြတဆြောင့ခြံရတော့ … အသကရြှုရကြပလြာသည် …။ ခစွသ်ူရဲ့ ဆောင့ခြကြမြွားကို … မခံနိုငတ်ော့ … ခွထေောကလြေးကို … မှှောကထြားရင်း … ပေါငကြို ပိုကားပေးလိုကမြိသည် …။
(သကန်ိုင် … ဒုတကြလည်း … ပိုကြီးလာတယ် ထငတ်ယ် … ဟင့ြ … စန်ဒီ့ရဲ့ … ပန်းလေးထဲမှာတော့ … ကြပန်တောပဲ …)
သကန်ိုငရြဲ့ … အခစွကြှမ်းကြမ်းအောကမြှာ … စန်ဒီကတော့ … မူးမူးမိန့မြိန့ြ … တလိမ့လြိမ့န်ဲ့ … ရှှရငေကြ ဖုတလြိုကဖြုတလြိုကြ ဖြစ်နရှောသည်။
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ကို ခစွရြတာ အားမရ … စန်ဒီ့ကို အတင်းဖကထြားရင်းက … လှှတပြှီး … စန်ဒီ့လညတ်ိုငလြေးကို နမ်းပစ်လိုကသ်ည် …။
“အို … ကိုရယ် … ဟင့ျ … ဟင့ျ … ဟင့ျ”
ရှှလညေတ်ိုငကြို အနမ်းခံလိုကရြခွိနမြှာ … စန်ဒီ့စိတတ်ှေ ထိန်းမရတော့ … တငပြါးက အစွမ်းကုနကြော့ပေးလိုကပြှီး … ပန်းလေးက အားကုနသ်ုံးကာ … ညှဈထားရင်း … ခစွဝြတရြညတ်ှကေို … ပန်းထုတပြဈလိုကသ်ည်။
စန်ဒီ … ပြီးသှားပြနသ်ည် …။ ခစွဝြတရြညတ်ှကေို … ရှှဲရှှဲစိုကုနလြို့ … အပြငကြို လွှံကလွာပြီး … ပေါငကြှားက မှေ့ယာပေါကြို … စီးကလွာသည် …။ ဒါပမယေ့ြ … သကန်ိုငကြတော့ … မပြီးနိုင် … မစီးနိုင် … ခစွမြိုးတွေ ဆှနသေည်ေ …။ ခစွရြသူလေး … တဈခွီပြီးသှားမှန်း … သကန်ိုင် … သိသည်။
ခစွပြန်းလေးထဲကနေ … တဇကဇြကန်ဲ့ … ညှဈထားရင်း … ပူနှေးတဲ့ အထိအတွေ့က … ကောင်းသလို … သကန်ိုင် … ဆောင့န်ရင်ေး … စန်ဒီ့မကြန်ှာလေးကို ကြည့်တ်ော့ … အားရကြနပေတ်ဲ့ … မကြန်ှာလေးနဲ့ … သကန်ိုငကြို … ပြုံးကြည့်န်သည်ေ။
“အရမ်းခစွတ်ယန်ောြ … အသဲ”
“ခစွတ်ာပေါ့ … ကိုရယ် … ခစွတ်ာပေါ့”
“အသည်းကို … ခပကြှမ်းကြမ်း ခစွမြယန်ောြ”
“အို … ကိုရယ် … ခစွပြါ … အားရအောငသ်ာ ခစွပြါ … ကိုရယ်”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့နှုတခြမ်းလေးကို … ဖိနမ်းပစ်လိုကပြှီး … အလိုကသ်ိလှန်းတဲ့ ခစွသ်ူလေးကို … ခစွအြနမ်းတွေ ပေးလိုကသ်ည် …။ အောကကြလည်း သကန်ိုင် ညီလေးကို … အဝငအြထွကြ ကြမ်းကြမ်းဆောင့န်ရောကနေ … တဆုံးဆှဲထုတပြဈလိုကသ်ည်။
“အို … ကို့ … ဟင့ျ …”
စန်ဒီ့ ခါးလေးက … အမှနလြိုကကြော့လိုကပြှီး … သကန်ိုင် … ညီလေးကို မလှတတ်မ်း … လိုကည်ှဈသည် …။
(အောြ … စန်ဒီ … စန်ဒီ … အခစွအြကြောင်း သူသိသှားတော့ မလှှတန်ိုငအြောင် … ခစွန်ပြေီပေါ့ …)
သကန်ိုင် … အမှန် ထုတပြှီး … တဆုံး ပြနထြည့သ်ည် …။ စန်ဒီ့တငပြါးလေး … မှေ့ယာအောကကြို မှုပသ်ှားသညအြထိ … ဆောင့ခြပြဈလိုကသ်ည် …။ ဆောင့ခြကြကြ … နုနုငယင်ယ် ခစွသ်ူအတွကြ … ပြင်းလှန်းသည်။ နောကတ်ဈခကြြ … တဆုံး … ထုတသ်ည် … တဆုံး ထည့သ်ည်။
“အို … ကို … မရကစြကန်ဲ့ကြာ …”
စန်ဒီ မခံနိုင် …စန်ဒီ ငှီးလို့မှ မဆုံးခင် … နောကတ်ဈခကြြ … တဆုံး … ထုတသ်ည် … တဆုံး ထည့သ်ည် …။ စန်ဒီ မတတန်ိုငတ်ော့ … အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို … ပြတထြှကမြတတခြဲထားရင်း … ခစွသ်ူရဲ့ အခစွကြှမ်းကြမ်းကို … အံကြိတကြာ ခံနရသေည်။
စန်ဒီ… နားထငကြ သှေးတွတေောင် တဒိန်းဒိန်းနဲ့ … ခေါင်းတောင် မူးလာသည်။ အောကကြပန်းလေးထဲကို … ဓါးထည့ခြံရသလိုပဲ … နာသည် …။ နာသညထြကြ … တဈခကြတ်ဈခကြြ … သကန်ိုင် … ဒုတဖြွားက … ဒဈနဲ့ … တဈခုခုကို တိုကမြိသှားသည်။ လူက တုနကြနဲ တုနကြနဲ ဖြစ်ဖြစ်သှားသည် …။ ပနလြေးထဲက … ခစွရြညတ်ှကလေည်း … ပြကကြနဲ ပြကကြနဲ … အံကလွာသည်။
“ခဏလေးပါ အသဲရယ် ဟာ ဟာ ဟာ”
သကန်ိုင် စန်ဒီ့ကို … အစွမ်းကုန် … ခစွရြင်း ထိပဖြွားက တင်းကနဲ ဖြစ်သှားပြီး … အကြောတွေ တုံ့ဆိုင်းကုနပြှီး တဇတဇြတန်ဲ့ ပြှတကြနဲ အရညတ်ှေ … ပကဖြှန်းပစ်လိုကသ်ည် …။ ပြီးဆုံးခွင်း ကြနပေခြှင်း … အားရခွင်း ခစွမြှတန်ိုးခွင်း ခံစားခကြမြွားနဲ့ … ခစွသ်ူကို … ကြငကြှငန်ာနာလေး နမ်းပစ်လိုကသ်ည်။ ခစွြဦးသူလေးက … မကြလြုံးလေး မှိတကြာ ငှိမန်သည်ေ။
(သူလည်း မောရှာမှာပေ့ါ)
သကန်ိုင် နောကဆြုံးအခွီ အခစွန်ည်းနည်း … ကြမ်းသှားသည်။ သူ အခစွကြှမ်းသမွှ… အောကန်ှုတခြမ်းလေးကိုကကြာ … အံကြိတပြှီး … အခစွခြံတော့ “အောြ … ငါ့ကို သိပခြစွရြှာပါလား” လို့ … တွေးမိပြီး … ရငထြဲမှာ အခစွတ်ှေ တိုးလို့လာသည်။
သကန်ိုင် ခစွြဦးသူနဲ့ ခစွရြှကလြှေ အစွမ်းကုန် ဖြင့လြိုကတ်ော့ … ရှိသမွှ အားတွေ ကုနသ်ှားပြီး … မကြစြိက မှေးလာသည်။ သကန်ိုင် … စန်ဒီကို့ ဖကပြှီး အိပပြွောသ်ှားသည်။
“ကို … ကိုရေ … ထတော့လေ စန်ဒီ သှားရတော့မယ် …”
“ဟှန် … စန်ဒီက ဘယသ်ှားမလို့လဲ”
“စန်ဒီ့ကို … သူတို့လာခေါန်ကြပြေီ”
“မသှားပါနဲ့ … စန်ဒီရယ် … ကိုယ့ကြိုခစွတ်ယမြှတလြား”
“ခစွတ်ာပေါ့ … ကိုရယ် … ခစွတ်ာပေါ့”
“ခစွရြင် မသှားပါနဲ့ … စန်ဒီရယ်“
“မရတော့ဘူး … ကိုရယ် … သှားရတော့မယ် … နောကဘြဝကမွှ ဆုံတော့မယန်ောြ”
“မသှားရဘူး … စန်ဒီ … မသှားရဘူး”
သကန်ိုင် … စန်ဒီ့ကိုယလြေးကို ဖကထြားသည် … မရ …။ တဖြေးဖြေးနဲ့ … စန်ဒီ့ကိုယလြေးက လပေေါကြို လှင့တ်ကလြာရင်း … သကန်ိုငကြို … ပြုံးပြုံးလေး နှုတဆြကသ်ှားသည် …။
“သှားပြီနောျ … ကို … သှားပြီ”
သကန်ိုင် … တဈယောကယ်ောကကြ ဆောင့န်ှိုးလိုကလြို့လားမသိ … လန့ပြှီး နိုးလာသည်။ အောြ … ငါ အိမမြကတ်ှေ မကန်တောပဲ … လို့ တွေးမိပြီး … စိတသ်ကသ်ာရာရသှားသည် …။ သကန်ိုငဘြေးမှာ … ခစွသ်ူလေးက ပုံ့ပုံ့လေး လှုပတ်ောငမြလှုပ် … ကြေးကြေးလေး … အိပပြွောန်သည်ေ။
(အောြ … ခစွြဦးသူလေးခငမြွာ … သနားပါတယ်)
သူ အခစွကြှမ်းသမွှ သည်းငှီးခံပြီးတော့ ခစွအြလိုလိုကရြှာသည်။ သကန်ိုင် စန်ဒီ့ နဖူးလေးပေါကြ … ဆံပငလြေးကို သပပြှီး မှှေးမှှေးလေး ပေးလိုကသ်ည်။
“ဟင် …”
သကန်ိုင် … စိတထြဲ ထင့သ်ှားသည်။ စန်ဒီ့ကိုယလြေးက ဘာလို့ အေးစကန်တောလဲ။ သကန်ိုင် စန်ဒီ့ရငဘြတလြေးကို နားနဲ့ ကပပြှီး နားထောငကြှည့ပြှီး ရငတ်ှေ စို့သှားသည် ။
နှလုံး မခုနတ်ော့ပါလား … ဒါဆို ဒါဆို။ သကန်ိုင် ဘောင်းဘီကို အမှနစြှပ် … စန်ဒီ့ အင်ျကြီတွကေို အမှနဝြတပြေးပြီး … အပြငကြို အမှန် ပြေ့ခွီပြီး…
“လုပကြှပါအုံးဗွာ လုပကြှပါအုံး”
ဟိုတယကြ ညဘကြ တာဝနကြနွတေဲ့ ဝနထြမ်းတွေ ပြာယာခပပြှီး … ဆရာဝနခြေါတ်ဲ့လူကခေါြ အရေးပေါြ သူနာပြုနည်းနဲ့ အသကရြှူအောင် … သကန်ိုငကြို လုပခြိုင်း။
ဒါပမယေ့ြ … ကံကြမျမာက ရကစြကလြှန်းပါသည် …။ သကန်ိုင် ရဲ့ အခစွြဦး … စန်ဒီ … အရမ်းခစွသ်ော စန်ဒီ … အသကမြရှူတော့ သသှေားပြီ ။ ဆရာဝနကြတော့ သချောစဈဆေးပြီး စန်ဒီ သဆေုံးသှားသည် ဟု အတညပြှုလိုကသ်ည်။
သကန်ိုင် ရူးပြီ … ခစွရြပါသော စန်ဒီ … ညကမှ … တွေ့တဲ့ အခစွြဦး … ရူးရူးမူးမူးနဲ့ အခစွကြှမ်းလိုကမြိတာ … ငါ့ကြောင့ြ ငါ့ကြောင့ြ မသှားရဘူး… စန်ဒီ… မသှားရဘူး…။ စန်ဒီ … သတော … ငါ့ကြောင့ြ ငါ့ကြောင့ြ။
အခစွကြှောင့ြ … မူး … အခစွကြှောင့ြ ရူးကြတဲ့ လူတွထေဲမှာ … သကန်ိုငဆြိုသော တဈယောကလြည်း ပါပါတယလြေ။ သိပလြှတဲ့ ကမ်းခွလေေးမှာ အခစွန်တသ်မီးလေး စန်ဒီနဲ့ တွေ့ဆုံ ခစွခြှင့ရြပြီး ခစွပြငလြယကြို ခစွသ်ူနှစ်ဦး လကပြဈကူးရင်း အသည်းတဈခွမ်းမှာ ဘဝတပါးကို ခွဲခွာသှားတော့ ကနွရြဈသူ ကြှနတ်ော့မြှာ ဝမ်းနည်းပကလြကြ … တမ်းတမ်းတတ နဲ့ သောငပြှငမြှာ “စန်ဒီ” “စန်ဒီ” “စန်ဒီ” ဆိုတဲ့ နာမညကြို ရေးခွဈရင်း … ကြကြေဲမကြရြညမြွားနဲ့ … နောငတ်ရရင်း အရူးတဈပိုင်း ဖြစ်နရရှောလတေော့သည်။
ပြီးပါပြီ။ ။
ရေးသားသူ – Had3s
pdf စာအုပ် download ဆှဲရန် ဒီကို နှိပပြါ။