⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
ယှန်းခစွတ်ဲ့ ဖဖေေ
ရေးသူ – ဘူးခါးသီး
“ဖဖရေေေ ယှန်းပြနလြာပါပြီ .. ဆောရီး ဖဖရေယ်ေ ဒီနေ့စွေးဝယတ်ာ နောကကြလွို့ ဟင်းလေး ကဗွာကရာ ခကြလြိုကမြယန်ောြ”
“ရလေေးအရင် သောကပြါအုန်းကြယ် ပေး သမီးအိတတ်ှေ ဖဖထေေားပေးမယ်”
ဖဖပေေေးတဲ့ ရခွကေကြို ယူကာသောကရြင်း ဖဖေေ့ကို ပိုကဆြံအိတ် ပေးလိုကသ်ည်။ ကမွ ငယင်ယလြေးကတည်းက မမဆေေုံးသှားတော့ သားအဖနှစ်ယောကတ်ည်း ရုန်းကနန်ထေိုငခြဲ့ရသည်။ မမမေရှေိလို့ ဖဖကေေ ကမွအတွကြ အရာရာပါပဲ။ ဖဖကေေို အရမ်းခစွသ်ည်။ ယောကြွားယူဖို့လည်း မစဉြးစားပါ။
ကမွအလုပလြုပတ်ဲ့ ဘဏမြနန်ဂွောက ကမွကို အတင်းကြိုကပြမယ်ေ့ ကမွစိတထြဲ ဖဖပေေဲရှိသည်။ ကမွက ယှန်းဝတီ အသကြ ၂၂ နှစ် ပြည့်ပြီးပြီ။ ဖဖကေေ ဦးအောငထြှန်း။ အသကကြ ၄၅။ အသားဖြူဖြူ ဒေါငကြောင်းကောင်းနဲ့ ခန့်ချောကြီး။
ဖဖကေေ အကောကခြှနဌြာနက ညှှနမြှူးတဈယောကပြါ။ တဈသကလြုံး ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ကမွကို ရှာဖြကြှေေးမှေးခဲ့သူ။ ဒါပမယ်ေ့ တဈပါးသူ ချောကတ်ှန်းမှုကြောင့် အမှုဖြစ်ခဲ့သည်။ အမှုပြီးလို့ ဖဖမှေနေမြှန်းသိပြီး ဆိုင်းငံ့တာဝနကြို ဖယဖြကြကြာ အလုပပြှနခြေါပြမယ်ေ့ ဖဖကေေ စိတန်ာပြီး အလုပပြါ ထွကလြိုကသ်ည်။
ကမွကလည်း မနှစ်ကစပြီး ဘဏမြှာ အကြီးတန်းစာရေး ဝငလြုပန်ပြေီး ဖဖေေ့ကို တဈလှည့် ပြနလြုပကြွှေးနပြေီလေ။ ဖဖေေ တဈသကလြုံး ရိုးရိုးသားသား လုပကြိုငပြှီး စုဆောင်းလာသမွှရယ် အခု ကမွရတဲ့ လစာရယဆြို သားအဖနှစ်ယောကြ စားလောကပြါသည်။ အလုပမြရှိရင် မနတတေသ်ူမို့ နားပါတော့လို့ ပြောပမယ်ေ့ ဖဖကေမေနား။ အိမမြှာ မိတ်တူဆိုငလြေးဖြင့်ပြီး စာစီစာရိုကြ ဖိတစြာလုပန်ဲ့ လုပင်န်းလေးတဈခု လုပန်သည်ေ။
ဒီလို သားအဖနှစ်ယောကန်လောရင်း တဈနေ့မှာ ကမွနဲ့ ဖဖေေ့ကြား ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အာ့ကတော့ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကြားမှာ မဖြစ်သင့်တဲ့ သှေးသားရင်း လိငဆြကဆြံမိကြတာပါပဲ။
ဖြစ်ပုံက ဒီလိုရှင့်။ အဲ့နေ့က ကမွလည်း သိပန်မကေောင်းလို့ ရုံးမသှားဘဲ အိမမြှာပဲနပြေီး ညဘကမြှာ ဖဖကေေ သူ့သူငယခြငွြးတွေ သူ့အရငအြလုပကြ တပည့်တွေ အတင်းတိုကလြှှတလြိုကတ်ာနဲ့ သောကလြာတယ်။ အရငကြတည်းက ဖဖလေေုပသ်မွှ မကန့်ကြကတ်ဲ့ကမွ ဖဖအေရေကသ်ောကတ်ာကိုလည်း မတားပါ။ ဖဖကေေ စည်းကမ်းရှိပြီး သူ့ကိုယသ်ူ ထိန်းသိမ်းတဲ့ လူရိုးလူအေးပါ။ ဒါပမယ်ေ့ အဲ့နေ့က များပြီး သူ့တပည့်တွကတေောင် တွဲပို့ရတဲ့အထိ သောကလြာတယ်။
ကမွ တဈသကန်ဲ့တဈကိုယ် ဖဖေေ ဒီလိုမူးပုံမွိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခွင်းပါပဲ။ ကမွလည်း အံ့သှပြီး ဖဖေေ့ကို တွဲကူကာ သူ့အခန်းထဲထိပို့ ကုတငပြေါြ တငပြေးရတယ်။ ဟိုလူတွေ ပြနသ်ှားတော့ တံခါးတွပေိတပြှီး ဖဖေေ့ကို အိပယ်ာ မပြငပြေးရသေးလို့ ပြငပြေးဖို့ ဖဖေေ့အခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့ပါတယ်။ အဲ့လိုအခန်းထဲ ဝငလြိုကခြှင်းဟာ ကမွရဲ့ အပျိုစငဘြဝလေး ကိုယ့်အဖအရေင်းဆီမှာ ဖကြဆြီးခံလိုကရြမယဆြိုတာ ကမွ မသိလိုကဘြူးရှင်။
ဖဖေေ့ကုတငပြေါတ်ကြ ခွငထြောငလြေးခပြှီး ခွငမြဝငအြောင် ဖြာအောကကြို ခွငထြောငသ်ှင်းနတေုန်း ရှိသေးတယ်။ မူးနပမေယေ့ြ သနမြာလှတဲ့ ဖဖေေ့ လကမြောင်းကြီးနဲ့ ကမွခါးကို ဆှဲဖကပြါတော့တယ်။
“အို ဖဖေေ သမီး အိပယ်ာပြငန်တယေလြေ အို အို”
” မခငအြေး အိပယ်ာ နောကမြှပြငကြှာ အဈကို မနနေိုငတ်ော့ဘူး”
ဖဖကေေ ကမွကို မမနေေဲ့မှားပြီး အတင်းဆှဲလှဲကာ တကခြှတော့သည်။
“အိုး ဖဖေေ သမီးလေ သမီးပါ မမေေ မဟုတဘြူး လှှတပြါ ဖဖေေ အီး”
“မိန်းမကလည်းကြာ အဈကို မနနေိုငတ်ော့ပါဘူးဆို ကဲ”
“ဖဖေေ ဖဖေေ အုအုပြှတပြှှတအြှတ် အု ဖေ အှတပြှှတပြှှတ် ”
ဖဖကေေ ကမွကို အတင်းနမ်းတော့သည်။ ကိုယလြုံးသေးတဲ့ ကမွ ဖဖေေ့ကို မတွန်းလှနန်ိုငပြါ။ ကမွမကြန်ှာအနှံ့ အနမ်းတွေ ခွှခပြှေီး နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကို ဆှဲစုပခြံလိုကရြတော့သည်။
ယောကြွားတဈယောကရြဲ့ အခုလို ပြင်းပြင်းထနထြန် နမ်းရှုံ့မှုကိုမပြောနဲ့ ယငဖြိုတောင် မသန်းဖူး မကြုံဖူးတဲ့ကမွ ဖဖေေ့နှုတခြမ်းကြီးနဲ့ လာထိတော့ အညှို့ခံလိုကတ်ဲ့ သူတဈယောကလြို ငှိမမြိသှားသည်။ အသိ သတိလည်း မရှိတော့တဲ့အပြင် ဖဖသေေောကထြားတဲ့ အရကန်ံ့ကြောင့် ပိုပြီး ခေါင်းထဲရီဝေ နောကကြွိ မှှနထြူသှားတော့သည်။ ငိုရုံကလှဲပြီး အခွားလုပစြရာမရှိ။
အနမ်းပြင်းပြင်းတွကြေောင့် ငိုရင်း တဈခကြတ်ဈခကြြ မိန်းမော သာယာမိသလိုလို ရှိသည်။ ဖဖေေ့ လကကြှီးတွကေ မှနဆြနပြှီး ကမွတောင် ရချိုးမှသာ ပြတသ်ပကြိုငတ်ှယလြေ့ရှိတဲ့ ကမွရဲ့ နို့လေးတွကေို ညှဈတော့သည်။ ကြမ်းကြမ်းညှဈတော့ နာသလိုနဲ့ ထပအြညှဈခံချင်မြိသည်။ နို့မှမဟုတ် ပေါငကြှားထဲလည်း လကန်ှိုကကြာ အမှှေးစုစုလေးကိုဆှဲကာ ကမွရဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးကို ကိုငတ်ှယ် ပြတသ်ပတ်ော့သည်။
ကမွ မိန်းမောနစဉြေ တခဏအတွင်း ကမွတဈကိုယလြုံး အဝတအြစား မရှိတော့။ အိမန်ရင်ေး အဝတအြစားများသာ ဝတထြားလို့ ခွှတရြတာ လှယတ်ာလည်း ဖြစ်နိုငသ်ည်။ ကမွ သတိဝငလြာတော့ ကမွကိုယလြုံးတီး ဖြစ်နပြေီ။ သူ့ပုဆိုးပါခွှတကြာ ကမွပေါငလြေးကို ဆှဲကားကာ ကမွအဖုတလြေးကို သူ့ဒဈကြီးနဲ့ ပြတဆြှဲလသည်ေ။ ကမွ ဖဖေေ့ကို တားမရတော့ပါ။ ကမွဘဝက ဖဖကြှေေေးမှေးပြုစုလို့ လူဖြစ်လာရတဲ့ဘဝမို့ အခု ဖဖမေေူးကာ ကမွကို မမနေေဲ့မှားပြီး လိငဆြကဆြံဖို့ လုပတ်ာကို မတားတော့ပါ။ ဖြစ်ချင်တ်ာ ဖြစ်ပါစတေော့။ ဖဖေေ့ကြေးဇူး ကမွတဈကိုယလြုံး အသှေးအသားနဲ့ ဆပမြယလြို့ စိတဆြုံးဖြတခြကြြ ခလွိုကတ်ော့သည်။
ဖဖေေ့ဒဈကြီး ကမွအဖုတကြို လာထိတော့ တကိုယလြုံး ကဉွတ်ကသ်ှားပြီး အထဲက ယားလာကာ အရညစြို့လာသည်။ ဒဈကြီးနဲ့ ပြတဆြှဲပြီး အဖုတဝြလေးမှာ တေ့ကာ ထိုးထည့်တော့သည်။
“အားးး ဖဖေေ အားးး နာတယ် အဟင့်အဟင့် အားးး”
ကမွစောကဖြုတလြေးကို သူလိုးသှင်းနကြေ မမေေ့စောကဖြုတလြို့ ထငပြှီး သှင်းလားတော့မသိပါ။ အတင်းကို ဖိသှင်းတော့သည်။
“ဗွဈ တဈ တဈ ဗွဈ ဗွဈ ”
ဖဖေေ့လီးကြီး ကမွစောကဖြုတထြဲ တိုးဝငလြာတော့ မဆန့်မပြဲနဲ့မို့ မတရားနာလို့ စိထားတဲ့ ပေါငလြေးကို သကသ်ာလိုသကသ်ာငှား ကားပေးလိုကမြိသည်။ အပေါကြ ကမွနှုတခြမ်းလေးကို စုပန်မ်းလိုကြ နို့လေးနှစ်ဖကကြို တဈပြှတပြှှတန်ဲ့ စို့လိုကန်ဲ့မို့ အနာသကသ်ာသလိုရှိသည်။
သူ့လီးကြီးကို ဝငသ်လောကြ အသှင်းအထုတလြုပကြာ လိုးသှင်းပြီး ကမွအပျိုစင် အမှေးပါးလေးကို ထောကမြိပြီး ပေါကထြှကကြာ လီးကြီးတဈဆုံး ဝငလြာတော့သည်။ ရငဘြတတ်ဈခုလုံး ပြည့်ကြပသ်ှားသလို ခံစားရသည်။ အပျိုအမှေးပါး ပေါကသ်ှားလို့ နာကငွသ်ှားပမယ်ေ့ တဈခဏအတွင်း ထိုအရသာကို နှစ်ခွိုကလြာသည်။
ဖဖကေေ ခဏသာငှိမပြှီး သူ့လီးကြီးကို ကမွစောကဖြုတလြေးထဲ မဆန့်မပြဲနဲ့ လိုးသှင်းသည်။ ကြီးမားတဲ့ ဖဖေေ့လီးကြီးကြောင့် နာကငွလြှပမယ်ေ့ ထိုလီးကြီးမှပေးတဲ့ အရသာကို စွဲလမ်းသလိုလို ရှိလာသည်။ ကမွစောကဖြုတလြေးကို ညှဈကြည့်လေ ဖဖကေေ ပိုဆောင့်လပင်ေ။
“အားး ရှီးး မခငအြေးရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ ကြပထြုတန်တောပဲကြာ”
“အီးးး ဖဖေေ အားးး သမီးပါ အင်းးး ဟင်းးး ကြှတကြွှတကြွှတ်.. နာလိုကတ်ာ အဟားးးး အီးးးး သပေါပြီ အားးးးး ဖဖရေယ်ေ အားးးး”
ဖဖေေ အသှင်းအထုတလြုပသ်လို စည်းခကြအြလိုကြ ကမွဖငလြေးကို မှှောကပြင့်ပေးနမေိသည်။ အခုခွိနမြှာ ဘယသ်ူပဲဖြစ်ဖြစ် လာတားတား မရတော့ပါ။ ကမွစောကဖြုတလြေးထဲ ဖဖေေ့လီးကြီးနဲ့ လိုးပေးတာကို အရမ်းကြိုကန်ှဈသကသ်ှားသည်။ လူ့ဘောငရြဲ့စည်းကို ကြောလြို့ အပြဈပေးခံရမယဆြိုလည်း ပေးကြပါစတေော့။ ကမွစောကဖြုတလြေးကို ဖဖေေ လိုးပေးတာ အမြဲခံချင်န်တေော့သည်။
အိမသ်ာသှားတဲ့အခါ ရချိုးတဲ့အခါ ပြတသ်ပဆြေးကြောမိတာပဲရှိလို့ လိငမြှုကိဈစနဲ့ မဆိုငတ်ဲ့ လူတဈယောကလြို ဖြစ်နတေော့ ပြီးတယဆြိုတာကို မသိပါ။ ဖဖေေ အကြိမင်ါးဆယလြောကြ ဆောင့်လိုးပြီးတော့ ကမွခါးကော့ကာ ခွတွကေေုပတ်ကတ်ာတော့ မှတမြိသည်။ ကမွတဈကိုယလြုံး အားမရှိတော့သလိုပါပဲရှင်။ ဖဖေေ့ကို အတင်းဖကြ ဖဖေေ့ နှုတခြမ်းကြီးကို စုပန်မ်းမိသည်။
“အားးး ဖဖေေ ဆောင့်ပေးပါ ဆောင့်ဆောင့် အားးးးးးးးး ရှီးးးး”
“ကောင်းလိုကတ်ာ မခငအြေးရာ ရှီးးး ကြပထြုတန်တောပဲ”
ဖဖေေ ဖငကြှီးမှှောကကြာ ပိုပြီးပြင်းပြင်းထနထြန် ဆောင့်လိုးပေးသည်။ ကမွလည်း ပြီးထားပမယ်ေ့ ထပပြှီးရှလာကာ ဖဖေေ့လီးကို ကမွဖငကြော့ကာ စောကဖြုတန်ဲ့ လိုကည်ှဈညှဈပေးနမေိသည်။ ဖဖလေည်ေး ကမွကိုနမ်းရင်း နို့တွကေို ညှဈလိုကြ စို့လိုကန်ဲ့ လီးကြီးကိုလည်း စောကဖြုတလြေးထဲ တဖောင်းဖောင်း လိုးသှင်းနတေော့သည်။
“အားးးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ မအောင့်နိုငတ်ော့ဘူး ရော့ရော့ ငါလိုးမစောကဖြုတ် စီးပိုငန်တောပဲ ညှဈတယ် ညှဈညှဈ ဟားးးး ပြီး ပြီးပြီကြာ အားးးးး”
ဖဖေေ့ပါးစပကြ စကားလုံးကြမ်းကြမ်းတွေ ထွကလြာပြီး ကမွကို အတင်းဆောင့်ဆောင့်လိုးကာ သားအဖနှစ်ယောကြ တဈပျိုငန်ကထြဲ ပြီးသှားရသည်။ ပြီးလို့ တောတ်ောလြေး ကြာသညအြထိ ဖဖေေ့လီးကို ကမွစောကဖြုတလြေးထဲက မထုတ်။ ဖဖကေေိုယလြုံးကြီး လေးပမယ်ေ့ အခုခွိနမြှာတော့ လေးချင်သ်လောကလြေးပါစေ ခံနိုငသ်ည်။
“ခစွလြိုကတ်ာ မိန်းမရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ စီးနတောပဲ ဟားးးး”
“သမီးလည်းကောင်းတယ် ဖဖရေယ်ေ ဟင်းဟင်း ဟင်းးး သမီးကို အမြဲလိုးပေးနောြ”
“မိန်းမကလည်း ဘာသမီးတုန်း သမီးက သူ့အခန်းထဲမှာ အိပန်တယေလြေ”
“ဖဖရေယ်ေ ဖဖလေေိုးနတော သမီးကိုပါ မမေေ့ကို မဟုတဘြူးလေ ဟင့် ဟင့်”
ကမွလည်း ဖဖကေမွေကို လိုးပြီးတဲ့အထိတောင် မမနေေဲ့ မှားနတေုန်းမို့ ငိုမိသည်။ ဖဖနေည်ေးနည်း အမူးပြချင်ေလြာလားမသိ။ ကမွ ငိုသံကြားတော့မှ မကြလြုံးကို အတင်းဖြင့်ကာ ပြတပြှီး ကြည့်တော့သည်။
“ဟင် သမီးးး ဟာ သှားပါပြီကြာ ဖဖတေေို့ ခွေးဖြစ်ပြီ ဟာ သမီးရယ်.. ဖဖေေ… မကောင်းဘူးကြာ”
ဖဖေေ အလန့်တကြား ကုန်းထဖို့လုပတ်ော့ ဖဖေေ့လီးကြီးကို စွဲလမ်းနပြေီဖြစ်တဲ့ ကမွ ဖဖေေ့လီးကြီးကို စောကဖြုတလြေးထဲက အထုတမြခံနိုငတ်ော့။ ဖဖေေ့လီးကြီးကပေးတဲ့ အရသာကို ထပလြိုချင်သ်ေးသည်။ အဲ့တော့ ဖဖေေ့ ခါးပေါတ်ငကြာ ခွထားတဲ့ ခွထေောကကြို မလှှတဘြဲ ခွိတထြားကာ ဖဖေေ့ကြောကို အတင်းဖကထြားလိုကသ်ည်။
“မထပါနဲ့တော့ ဖဖရေယ်ေ အီးးးဟီးးးဟီးးးး”
“ဖဖမှေေားပြီ ဖဖမှေေားပြီ ဖဖခွေေေးဖြစ်ပြီ ဟာကြာ”
“အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး ဖဖေေ အခုမှတော့ မထူးတော့ပါဘူး ဖဖရေယ်ေ… သမီးက ဖဖေေ ပန်းဦးခွှလေိုကလြို့ အပျိုဘဝကနေ ဖဖေေ့ မယားဘဝ ရောကန်ပေါပြီ… မှားပြီးကိဈစတဈခုကို ပြနတ်ှေးမနပေါနဲ့တော့ သမီး ဖဖေေ့ကိုခစွတ်ယ် ဖဖလေေိုလည်းခစွတ်ယ် ယောကြာြးလိုလည်း ခစွတ်ယ် ”
“အာ သမီးရယ် ဖဖတေေို့ ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူး… ဖဖတေေို့က သားအဖလေ… လူတွကေ ဝိုင်းပြောကြမှာပေါ့ သမီးရယ်… တသကလြုံး သိကျခာရှိရှိနဲ့ နလောတဲ့ ဖဖနေေဲ့ သမီးဘဝက ဖဖဖေကြေဆြီးလို့ ပကြဆြီးကုနပြှီ”
“ဖဖေေ သမီးကို မခစွဘြူးလားဟင် ”
“ခစွတ်ာပေါ့ သမီးရယ်… သမီးမမေေ ဆုံးပြီးကတည်းက သမီးလေးက ဖဖေေ့ဘဝ ဖဖေေ့ကမျဘာပဲလေ ”
“အာ့ဆို သမီးကို မယားလိုရော မိန်းမလိုရောခစွပြါ ဖဖရေယ်ေ… မငိုနဲ့တော့နောြ ငိုနလေို့ သမီးတို့ဘဝက အရငအြတိုင်း ပြနဖြစ်မှာမှ မဟုတတ်ော့တာ…. ရှေ့ဆကမြယ် သမီးနဲ့ဖဖေေ လငမြယားလိုရော သားအဖလိုရောနကြမေယ်… ဖဖေေ့အတွကြ သားသားမီးမီးလေးတွေ မှေးပေးမယ်”
“သမီးရယ် ဘယလြိုလုပဖြစ်နိုငမြှာလဲ လူဘုံအလယမြှာ ပြောစရာ ဖြစ်လာမှာ ”
“မဖြစ်အောင် သမီးတို့ကြံမယ် ဖဖေေ… လူအမှငမြှာ သားအဖ နှစ်ယောကထြဲဆို လငမြယားလိုနကြမေယ်… ကလေး အဖနောမည် အစားထိုးလုပဖြို့ သမီးကို ကြောငန်တေဲ့ ငတိတဈကောငကြို လှည်းကြိုးထမ်းခိုင်းမယ်”
“သမီးရယ် ဖြစ်ပါ့မလား”
“ဖဖေေ့အတွကြ သမီးအရာရာ ရငဆြိုငရြဲတယ်… ဖဖေေ့လီးကြီးကပေးတဲ့ အရသာကို သမီးအရမ်းစွဲလမ်းသှားပြီ… အခု သမီးကို လိုးပေးဦးနောြ”
ကမွနဲ့ဖဖေေ ထပလြကြသ်ား စကားပြောကြတာ နာရီဝကလြောကကြှာတော့ အားလုံး အဆငပြှသှေားသည်။ နောငကြိဈစနောငရြှင်း အခု လောလောဆယတ်ော့ လီးတဈချောင်းကပေးတဲ့ အရသာကို ထပပြှီး ခံစားချင်သ်ေးသည်။ ထပပြှောရရင် အဖအရေင်းရဲ့ လီးကြီးနဲ့ ကမွစောကဖြုတလြေးကို လိုးပေးတာ ခံချင်သ်ေးသည်။ ကမွရော ဖဖပေေါ စကားလုံးတွကေို ညဈညဈညမ်းညမ်း ပြောလာကြသည်။
အရငကြ ဒီလိုဏှာစကားပြောဖို့ဆိုတာ အိမမြကတ်ောင် မမကခြဲ့ဖူးပါ။ ဖဖနေေဲ့ မပြောနှင့် ကမွ သူငယခြငွြးတွနေဲ့တောင် မပြောခဲ့ဖူး။ အခုတော့ ဖဖေေ့လီးကြီးကပေးတဲ့ အရသာကို စွဲလမ်းမိပြီး ပါးစပကြ စကားလုံးကြမ်းကြမ်းတွေ ထွကလြာသည်။ ဖဖေေ့ကို မော့ကြည့်ပြီး ကြာပါပါ မကြလြုံးလေးနဲ့ ကြည့်ကာ ဖဖေေ့ကို မှူဆှယန်မေိသည်။
ကမွစောကဖြုတထြဲမှာ မာယောငယ်ောင် ဖြစ်နတေဲ့ ဖဖေေ့လီးကြီးကို စောကဖြုတအြတွင်းသားတွနေဲ့ ညှဈညှဈပေးလိုကတ်ော့ မကြာပါဘူး ဖဖေေ့လီးကြီး မာထနလြာသည်။ ကမွကို ဖဖေေ သချောစိုကကြှည့်ကာ တဈခုခု ဆုံးဖြတန်ဟနေတ်ူသည်။ ပြီးတော့ ဖဖေေ့ခေါင်းကြီး ငုံ့လာကာ ကမွနှုတခြမ်းလေးကို စုပန်မ်းတော့သည်။
“အင်းးး ဖဖေေ ဆုံးဖြတလြိုကပြှီသမီး… သမီးက ဖဖေေ့မိန်းမ ဖြစ်ရမယ်.. သမီးကို နေ့ည လိုးမယ်… ဗိုကကြှီးအောင် လိုးပစ်မယ်…. ညှဈလှန်းတဲ့ စောကဖြုတလြေးကို လိုးခွဲပစ်မယ်… ခစွတ်ယ် သမီးရယ်”
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ”
“ဖတ် ပလှတပြှှတဗြှှတ် ဘလှတဘြှတ် ဖန်းဖန်းဖန်း ဖန်းဖန်းဖန်း ”
“အားးး ဖဖေေ ရှီးးးး ဖဖေေ့လီးကြီးးး အီးးး ကောင်းလိုကတ်ာ အင်းးး
လိုးပေးဖဖရေယ်ေ သမီးစောကဖြုတကြဖဖေေ့အတွကပြဲ ကာဗာလငယ်ူရငတ်ော့ သူ့ကိုသိပအြလိုးမခံဘဲ ဖဖနေေဲ့ပဲလိုးမယ် အားးးးရှီးးး”
“ဖတဖြတဖြတဖြတ် ပြှတဘြလှတ် ”
“ဟင့ြ ဟင့် ဖဖေေ ဘာလို့ရပလြိုကတ်ာလဲ ဟင့် ဆကလြိုးပေးလေ”
ဖဖဆေကေမြလိုးဘဲ ကုန်းထကာ လီးဆှဲထုတသ်ည်။ ဖဖေေ့လီးကြီး ကမွစောကဖြုတထြဲမှ ထွကသ်ှားတော့ ရငထြဲမှာ ဟာတာတာကြီး ကနွခြဲ့သည်။ ဖဖကေေ ကမွပေါငတ်ံ ဖြေးဖြေးစင်းစင်းလေးတွကေို ကိုငကြာ ဆှဲကားပြီး ကမွစောကဖြုတလြေးကို ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ကမွစောကဖြုတလြေးကို ကုန်းယကတ်ော့သည်။
“လှလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတလြေးကြာ ရှလူးးး ပြှတပြလှတ် ပြှတပြှှတ်”
“အားးးး ဖဖေေ ရှီးးးး အီးးး မယကန်ဲ့လေ အဟင့် အားးးး အင်းးးးး”
ကမွတားပမယ်ေ့ ဖဖကေမေရ။ ကမွပေါငလြေးကို ဖိကိုငကြာ ကမွစောကဖြုတလြေးကို တဈပြှတပြှှတ် စုပပြေးသည်။ အစိလေးကိုလည်း ငုံကာ စုပပြေးသည်။ ကမွ ကဉွတ်ကလြာပြီး သေးပါထွကခြငွလြာသည်။ ဖဖခေေေါင်းကိုကိုငကြာ ဆှဲဖယပြမယ်ေ့ မဖယ်။
“အားးး ရှီးးးး ဖဖေေ ကဉွတ်ယ် ရှီးးး သေးတွထွကေကြုနမြယ် ဖဖေေ အားးးး မယကပြါနဲ့တော့ အားးး”
“ယကလြို့ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးရယ် ခွိုနတောပဲ ဒီအနံ့လေးကို ဖဖမေရေတာ နှစ်ခွီနပြေီ ပြှတပြှှတ် ပလပ် ပလပ် ပလပ် ပြှတ် ”
ကမွခါးလေး ကော့ပေးမိကာ ဖဖေေ့မကြန်ှာကို စောကဖြုတလြေးနဲ့ အတင်းကပမြိသည်။ ဖဖယေကေပြါစဆေိုပြီး မကြလြုံးလေးမှိတကြာ ယှစိယှစိနဲ့ ဖဖလွှေောကြီး စောကဖြုတလြေးထဲ ဝငထြှကန်တောကို ခံစားနလေိုကသ်ည်။ စောကဖြုတယ်ကခြံရတာလည်း ကောင်းလှန်းသည်။ ဖဖကေေ သူစိတကြွနပေတ်ဲ့အထိ စောကဖြုတကြိုယကပြှီး ခကြခြှင်းထကာ ကမွပေါငလြေးကို အပေါဆြှဲတငကြာ ဖိခပြှီး စောကဖြုတဝြ လီးတေ့ကာ လိုးတော့သည်။
“ဗှှတ် တဈတဈ ဗလဈ ဗှှတဗြှှတ် ဘှတဘြှတ် ဒုတ်”
“အအအ ဖဖေ အီးးးး အားးးးး နာတယ် ရှီးးးးး”
ခုနကမှ ပါကငဖြောကထြားရတဲ့ ကမွစောကဖြုတလြေးကို သူ့လီးကြီးနဲ့ တဈခကြထြဲ အဆုံးလိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ စောကဖြုတအြယကခြံရလို့ မတရား ယားနတေဲ့ ကမွ ကောင်းနတေုန်းမှာပဲ လီးကြီးစောကဖြုတထြဲ အပြည့်အသိပ် တိုးဝငလြာတော့သည်။ ကမွစောကဖြုတလြေးထဲ ဖဖေေ့လီးကြီး ပြည့်ကြပန်သည်ေ။
လီးကြီးဝငထြှကတ်ိုင်း ကမွစောကစြိလေးကို ခလုတတ်ိုကသ်ှားတော့ အရမ်းကို ကောင်းလှန်းသည်။ အသဲခိုကအြောင် ကောင်းသည်။ ဖဖဆေေောင့်ခရွင် ကမွဖငပြှနကြလွာသလို လီးကြီးပြနထြှကရြင် ကမွဖငကြော့ပြီး လီးကြီးကို စောကဖြုတ် အတွင်းသားတွနေဲ့ လိုကည်ှဈနမေိသည်။
ဖဖေေ့လီးကြီးရဲ့ ပြတတ်ိုကမြှုကို မခံနိုငပြါ။ စောကခြေါင်းထဲက လှိုကခြနဲ လှိုကခြနဲ ယားလာပြီး ဖဖေေ့ဗိုကကြို စောကရြညတ်ှေ တဗှန်းဗှန်း ပန်းထုတမြိတော့သည်။
“ဖဖေေ အားးး ဖဖရေေေ အားးး ဆောင့်လိုးပေးပါ အားးးး ပြီးပြီ အားးးးး ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ဖဖေေ့လီးကြီး အီးးး ရှီးးးးး”
ကမွတကိုယလြုံး တဇတဇြတတ်ုနကြာ ဖဖေေ့လီးကို ဆကလြိုးလို့မရတဲ့အထိ ဆှဲဆှဲညှဈနမေိသည်။ ကမွ အရှိနန်ည်းနည်း လွော့သှားတော့မှ ဖဖဆေကေလြိုးသည်။ အခကြြ ၃၀ လောကြ မနားတမ်း ဆောင့်လိုးသည်။ ဖဖေေ့လိုးခကြတ်ှကေ အားပါလှသည်။ သမီးအရင်းကို လိုးနရလေို့ပဲ အားတွစေိုကန်လေားမသိ။
ကမွလည်း အဖအရေင်းရဲ့ ခပကြှမ်းကြမ်း လိုးတာကို ခံနရတေယလြို့ တွေးမိပြီး နောကတ်ဈခါ ထပယ်ှလာသည်။ ကမွလည်း ဖငကြို အတင်းကော့ကော့တငကြာ စောကဖြုတန်ဲ့လီးကို လိုကဆြှဲညှဈပေးသည်။ အပေးအယူမွှမွှနဲ့ သားအဖနှစ်ယောကြ လိုးဆောင့်ကြသည်။
“ဟားးး အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးလေးရယ်… အီးးးး ရှီးးးး ဟူးးးးးး ငါလိုးမ သမီးလေးစောကဖြုတ် လိုးလို့ ကောင်းလိုကတ်ာကြာ အား အား”
ဖဖလေည်ေး ပြီးချင်လြို့လားမသိ ကမွနို့လေးကို ကုန်းစို့ကာ ဖငကြှီးမှှောကမြှှောကပြှီး တဗှောင်းဗှောင်း ပစ်ပစ်ဆောင့်လိုးခသွည်။ ဖဖေေ့ ဂွေးဥကြီးနှစ်လုံးက ကမွဖငလြုံးလေးကို တဖတဖြတ် ရိုကခြတန်သည်ေ။ တဈခကြတ်ဈခကြြ စူပြပြဖြစ်နတေဲ့ ဖငဝြလေးကိုပါ လာထိသည်။
ဖဖေေ ကမွနို့စို့နရင်ေး နှုတခြမ်းလေးကို ကူးလာကာ ခပပြှင်းပြင်း စုပန်မ်းပြီး ဂွေးဥတွပေါ စောကဖြုတထြဲ ဝငမြတတ် ကြုံးကြုံးဆောင့်လိုးပြီး သားအိမဝြ လီးဆိုကကြာ ပူနှေးနှေးလရညတ်ှေ အားပြင်းပြင်းနဲ့ ပန်းထည့်လိုကတ်ော့သည်။
“ခစွတ်ယ် သမီးရယ် ဖဖေေ့မိန်းမလေး အရမ်းခစွတ်ယ်”
“သမီးလည်း ဖဖေေ့ကို အရမ်းခစွတ်ယ် ယောကြွားရယ် သမီးနဲ့ဖဖေေ သကဆြုံးတိုင် လိုးသှားကြမယန်ောြ”
“ဒါပေါ့ သမီးရယ် ဖဖတေေို့ ကလေးလေးတွေ အများကြီး မှေးကြမယ်”
“ဟုတ် ဖဖေေ ပြီးရင် ထပလြိုးဦးမှာလား ဖဖေေ”
“သမီးလေးက ခံနိုငသ်ေးတယဆြို ဖဖကေေ လိုးပြီးသားပဲလေ သမီးစောကဖြုတလြေးထဲက ဖဖလေေီးကို မခွှတတ်မ်း လိုးချင်တ်ာ”
“ဟုတ် လိုး အခုတော့ ခဏနားဦးမယန်ောြ ဖဖေေ သမီးသေးပေါကခြငွလြို့ နောကပြှီး ပပြနေတောတွပေါ ဆေးချင်လြို့”
“အင်း သှားလေ သမီး ဖဖလေည်ေးလိုကမြယ်”
“ဘှတ် ဘလှတ် ပြကျ”
ကမွပါးလေးကို ဖဖေေ့နှာခေါင်းမှုပသ်ှားအောင် နမ်းပြီး ဖဖထေကော လီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ အပျိုစင် ကမွစောကဖြုတလြေးကို နှစ်ခါဆကတ်ိုကြ လိုးထားတာတောင် ဖဖေေ့လီးက ပြော့မကသွှားဘဲ မာယောငယ်ောင် ရှိနသေေးသည်။ ဆယစြုနှစ်များစွာ မလိုးခဲ့ရဘဲ အောင့်အီးသည်းခံ နခေဲ့ရလို့လားမသိ ကမွစောကဖြုတထြဲက မထုတခြငွထြုတခြငွန်ဲ့ ထုတပြေးသည်။ ကမွလည်း အခုမှ လီးအရသာကို နှဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ခံစားရပြီဆိုတော့ စွဲလမ်းမိသည်။
ကိုယ့်အဖအရေင်းက လိုးပေးလို့လားမသိ ပိုလို့တောင် ရငခြုနမြိသည်။ ဒီလိုနဲ့ ဖဖမေေူးပြီး ကမွကို တကလြိုးတဲ့ နေ့ကစပြီး ဖဖနေေဲ့ကမွ သားအဖဆိုတဲ့ အတားအဆီးကြီးကို ဖြိုခဖြကြဆြီးလိုကကြှပြီး နေ့တိုင်း ညတိုင်းလိုလို လိုးဖြစ်ကြတော့သည်။
လူသူရှိရင် သားအဖလို နကြပြေီး နှစ်ယောကထြဲရှိတာနဲ့ ဖဖေေ့လီးကိုကိုငဆြှကာ မထသေးရင် ဇိမဆြှဲပြီး စုပပြေးတတသ်လို ဖဖကေလေည်း အားတာနဲ့ ကမွစောကဖြုတလြေးကို နှိုကကြာ နို့လှနစြို့တတသ်ည်။ ဖဖနေေဲ့ကမွ ကြငစြဦး ဇနီးမောငန်ှံလိုပဲ အခွိနရြတိုင်း လိုးနမေိသည်။
နမကေောင်းတာ အကြောင်းပြပြီး သုံးရကလြောကြ ခွင့်ယူကာ ဖဖနေေဲ့ အိမထြဲအနှံ့ လိုးကြသည်။ ဖဖကေလေည်း မိတ်တူဆိုငကြိုပိတကြာ ကမွနဲ့ သားအဖနှစ်ယောကြ အိမထြဲမှာ ဟန်းနီးမှန်းကြသည်။ ဘုရားခန်းကလှဲပြီး အိမထြဲမှာ နရောအစုံ လိုးကြသည်။ ရချိုးတော့လည်းတူတူ အိမသ်ာတကလြည်းတူတူ ဘာပဲလုပလြုပ် တူတူလုပကြာ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကြ ဆှကာ လိုးကြသည်။
ဖဖသေငေပြေးလို့ သုံးရကအြတွင်း ကမွ ဖဖေေ့အကြိုကြ လီးကောင်းကောင်း စုပတ်တသ်လို ဖငလြည်း ခံတတန်ပေါပြီ။ နောကရြကတ်ှလည်ေး အလုပမြသှားခငတ်ဈခါ ညနအေိမရြောကလြို့ လူလဈရငလြိုး မလဈရင် ခိုးပြီး စုပကြှယကကြှသည်။
ဒီလိုနဲ့ လိုးကြခံကြနဲ့နလောရင်း ၂ လ ကြောလြာတော့ ကမွ ရာသီမလာတော့။ ပြောလြည်းပြောသ်လို ဝမ်းလည်းနည်းရသည်။ ဒီလိုဖြစ်လာမယဆြိုတာ ကြိုသိလို့ ကမွကို တဈဖကသ်တ် ကြိုကန်တေဲ့ မနန်ဂွောကို အထာပေးကာ တကယကြှိုကတ်ယဆြို ဖဖေေ့ဆီမှာ လာတောင်းဖို့ ပြောထားလိုကသ်ည်။
ကိုဇောထြကလြည်း ခကြခြှင်းကို စီစဉပြှီး လူကြီးစုံရာနဲ့ လာတောင်းတော့သည်။ ဖဖနေေဲ့ ကမွက စည်းဝါးကိုကထြားပြီးသားမို့ ကိုဇောထြကြ လာတောင်းရမ်းတာကို ဖဖကေေ အလှယတ်ကူ လကခြံသည်။ သူ့ကနွြးမာရေးက ရှိသေးလို့ မှနမြှန် မင်ျဂလာဆောငကြှဖို့ ပြောတော့ ကိုဇောထြကြ မိဘတွကပေါ လိုလိုလားလားနဲ့ လိုကလြွောကြသည်။
အဲ့နေ့က ကိုဇောထြကတ်ို့ ပြနသ်ှားပြီး သားအဖနှစ်ယောကထြဲ ကနွတ်ော့မှ ဖကင်ိုကြသည်။ စီစဉထြားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာလို့ ပြောကြှပမယ်ေ့ သားအဖနှစ်ယောကြ အရငလြို တူတူအိပ် တူတူစားပြီး အေးအေးဆေးဆေး လိုးလို့ရမှာ မဟုတလြို့ ဝမ်းနည်းရသည်။
“သမီးရယ် ဖဖေေ ပြောလြည်းပြောတ်ယ် ဝမ်းလည်းနည်းတယ်.. နောကဆြို ဖဖနေေဲ့သမီး အမြဲလိုးချင်တ်ိုင်း လိုးလို့ရမှာ မဟုတတ်ော့ဘူး”
“သမီးလည်း ထပတ်ူပါပဲ ဖဖရေယ်ေ ဒါပမယ်ေ့ မပူပါနဲ့ ဖဖရေယ်ေ.. သမီးတဈကိုယလြုံးက ဖဖေေ့အတွကပြါ ။ သူလဈတာနဲ့ ထဘီသာလာလှနလြိုး ဖဖေေ့အလိုးကို သမီးက ခံပြီးသားပဲ”
“ခစွလြိုကတ်ာ သမီးလေးရယ်”
“သမီးလည်း ဖဖေေ့ကိုခစွတ်ယ် ”
ဖဖကေေ တဈလလောကပြဲ အခွိနရြတော့လို့ အခွိနရြတိုင်း လိုးနတေော့သည်။ ကမွဘဏပြိတတ်ာနဲ့ သူ့မိတ်တူဆိုငကြိုပါပိတပြှီး တဈနကေုန် တညလုံး လိုးဖြစ်သည်။ တဖြည်းဖြည်း မင်ျဂလာဆောငန်ေ့က နီးကပလြာပြီး ကမွလည်း ကိုယဝြနရြှိလာတော့သည်။ အရာရာက စီစဉထြားတဲ့အတိုင်း ကြကတ်ိပင်။
ကမွနဲ့ ကိုဇောထြကြ မင်ျဂဆောငတ်ော့ ဖဖေေ လူမသိသူမသိ မကြရြညကြနွတော တွေ့ရသည်။ ညအိပတ်ော့လည်း ဖဖေေ အိပမြပြောတ်ာ သိသည်။ ကိုဇောထြကကြ မူးမူးနဲ့ ထဘီလှန် တကလြိုးပြီး တခေါခေါ အိပပြွောသ်ှားတော့ ကမွလည်း ဖဖေေ့အခန်းဆီကူးကာ ဖဖေေ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရသည်။
ကိုဇောထြကလြီးက လူစဉမြှီပမယ်ေ့ မူးနလေို့လားမသိ ကမွကို ပြီးအောင် မလိုးပေးနိုင်။ အဲ့တော့ ဖဖေေ့ဆီသှားတာ တညလုံးနီးပါး အလိုးခံပစ်သည်။ မနကြ လေးနာရီထိုးခါနီးမှ ထကာ ကိုဇောထြကန်ဲ့ ပြနဝြငအြိပသ်ည်။ နောကန်ေ့တွမှောလည်း ကိုဇောထြကြ လဈတာနဲ့ ဖဖေေ့အလိုးကိုခံသည်။
ကိုဇောထြကလြီး လူစဉမြှီပြီး လိုးနိုငပြမယ်ေ့ ကမွကတော့ ကမွအခစွြဦး ဖဖေေ့လီးကိုပဲ စွဲလမ်းမိသည်။ နောကြ ၂ လလောကကြှာတော့ ကမွမှာ ကိုယဝြနရြှိနပြေီဆိုတာ ကိုဇောထြကကြို ပြောပြတော့ သူကပြောန်ကော ဆေးခန်းလိုကပြှသည်။ သူ လူဖြစ်ပြီ ကလေးအဖဖြစ်ေပြီ ဆိုပြီး ခုနပြေါကမြှူးထူးနတေော့သည်။
ကမွဗိုကထြဲက ကလေးအဖကေ သူ့ယောကျခမဆိုတာ သူမသိရှာ။ သနားဖို့တော့ ကောင်းသား။ ကမွ ကိုယဝြနလြရင့်လာတော့ သူကကမွကို လိုးဖို့နနသေောသာ သူလီးတောငပြှီး စိတကြှှနရငေတ်ောင် သူဘာသာ ဂွင်းထုပစ်တာများသည်။ ကမွလည်း သူ့အပေါြ အပြဈရှိသလို ခံစားရတော့ သူ့ကိုလီးစုပပြေးကာ ခွှေးသိပပြေးသည်။
ကိုယဝြနရြင့်လာလေ ကမွလိငစြိတကြ ပြင်းထနလြာလလေေ ဖြစ်လာသည်။ အလုပကြလည်း မလုပရြတော့ အိမမြှာ အားနသည်ေ။ အဲ့တော့ ဖဖေေ့ကိုဆှကာ အလိုးခံသည်။ ဖဖလေည်ေး ကမွကိုယဝြနရြှိနလေို့ သိပကြှမ်းကြမ်းမလိုးပါ။ ဘေးစောင်းလေး လီးသှင်းကာ စိမလြိုးလေးလိုးပြီး ဖငကြို လိုးပေးသည်။
ကမွ ကလေးမှေးတော့ ဖဖရေေော ကိုဇောထြကပြါ ပြောန်သည်ေ။ သူတို့ဆီမှာ အတွေးကိုယစြီနဲ့ကိုး။ ကလေးက ကိုယဝြနရြှဈလကြောန်ဲ့ မှေးပမယ်ေ့ ကိုဇောထြကန်ဲ့ အများက သိတာက ၇ လ ကြောပြေါ့။
သမီးလေးက ဖဖနေေဲ့ ခွှတစြှပတ်ူသည်။ ကမွကလည်း ဖဖနေေဲ့တူတော့ သံသယ မရှိကြဘူးပေါ့ရှင်။ ဒီလိုနဲ့ သမီးကြီး ထကဝြတီထွန်းမှေးပြီး ကမွ ကိုဇောထြကန်ဲ့ အလိုးခံသလို ဖဖနေေဲ့လည်း အခွိနရြတိုင်း အလိုးခံသည်။
ကလေးရလာပြီး အလုပရြှုပလြာတော့ ကိုဇောထြကကြ ကမွကို အလုပမြလုပခြိုင်းတော့ပဲ အိမမြှာပဲ နခေိုင်းတော့သည်။ ကမွနဲ့ ဖဖလေည်ေး အားအားရှိ လိုးဆောန်ကြသေည်။ နောကန်ှဈတွေ ကြာလာတော့ သမီးလေး ဝသန်ဦးနဲ့ သားငယအြောငထြကဇြောြ မှေးတဲ့အထိ ကလေးသုံးယောကရြတဲ့အထိ ကမွနဲ့ ဖဖေေ လိုးကြသည်။ သုံးယောကစြလုံးက ဖဖေေ့ သှေးတွခညွြေးပင်။
“ဖဖေေ သမီးတို့ ရညမြှန်းခကြြ အောငမြှငပြါတယန်ောြ”
“ဒါပေါ့ သမီးရဲ့… ရညမြှန်းခကြတ်ှေ ပိုလို့ ပိုလို့ အောငမြှငသ်ှားအောင် ဖငကြုန်း သမီး… မှေးသားငယလြေး မနိုးခင် နောကတ်ဈယောကရြအောင် အားစိုကလြိုကကြှစို့”
“လိုးပါဖဖေေ… ဖဖလေေိုးသမွှ သမီးကခံဖို့ အသင့်ပါပဲရှင်”
“ဘှတပြလှတ် ဖောကြ ဘုဘု ”
“အားးး ဖဖရေယ်ေ ဖငထြဲကို ပြည့်သိပသ်ှားတာပဲ”
“ကလေးသုံးယောကရြတာတောင် မပြဲတဲ့ ဖငန်ဲ့ စောကဖြုတလြေးကို အားတိုင်း လီးတေ့ပြီး လိုးနေဦးမယ်”
“ခစ်ခစ် ဘုဘုဘုဘုဘှတ် အားးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ဖဖရေယ်ေ.. ဖငလြိုးပြီးရင် လရည် စောကဖြုတထြဲပဲ ပန်းထည့်ရမယန်ောြ”
“စိတခြပြါ သမီးရယ် စောကဖြုတထြဲပဲ သားအိမအြပြည့်ကို ပန်းထည့်မှာ”
“ယှန်းခစွတ်ဲ့ ဖဖရေယ်ေ… ယောကြွားရေ ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့်လိုးပါ… အားးးးး ရှီးးးးးးး”
ပြီးပါပြီ။ ။
pdf စာအုပ် download ဆှဲရန် ဒီကို နှိပပြါ။