အောစာအုပ်

ရှိသည် ဖြစ်သည်

အခန်း (၁)

” ကြှီ … ဟာ …… ကြှီကြှိ ”

” အမလေး … ဝုန်း ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ မနေ့ညက ဆေးရုံမှ အရေးပေါြ ညဂွူတီ ဖုန်းဆကခြေါသ်ဖြင့ြ ဆေးရုံကြီးတွင် တညလုံး အလုပဝြင်၍ မနကလြင်းမှ သူမအိမသ်ို့ ပြနလြာခဲ့သည်။ အိမအြပြနလြမ်းတွင် မနကပျိုင်း ရုတတ်ရကြ မိုးသည်းထနစြှာ ရှာကာ လကြေီးမိုးကြီး တိုကခြတလြာ၏။ နကဖြနသ်င်ျကြနအြကြိုနေ့မို့ ခငပြှန်းသည် ဦးမိုးကြောြ နှင့ြ သားဖြစ်သူ နိုင်ဦး တို့မှာ ခငပြှန်းဖြစ်သူ မှေးရပမြှသေို့ ရကနေတ်ော့ ပြနသ်ှားကြသည်။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ နှစ်တိုင်းလိုကကြနတ်ော့နကြေ ဖြစ်သောလြည်း ဒီနှစ်ဆေးရုံမှ အတွင်းလူနာ များ၍ အရေးပေါဂြွူတီဝငရြသဖြင့ြ မလိုကန်ိုငခြဲ့ပေ။

မိုးရှာထဲဘကားလေးအား ထိန်းမောင်းကာ လကတ်ဖကကြ ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည်။ ခငပြှန်းသညအြား ဆေးရုံမှ အိမသ်ို့ပြနန်ကြေောင်း အသိပေးရနဖြစ်သည်။ သို့သောြ ဖုန်းလှိုင်းများအောကကြာ ဖုန်းမဝငသ်ဖြင့ြ ထပကြာထပကြာ ခေါရြင်း လမ်းခွိုးတဈခုအား ကြေ့ရာ လူရိပတ်ဈခု ပေါလြာသဖြင့ြ ကားအား ဘရိတအြုပပြဈလိုကြ၏။ သို့သောြ လူရိပမြှာလည်း ရုတတ်ရကလြန့ကြာ ဘေးသို့ခုနရြှောငရြင်း လဲကသွှားသည်။

” ကြှတ် … အရေးထဲ ဒုက်ခပါပဲနောျ ”

ဆရာဝနတ်ဈယောကြ ဖြစ်သည့အြပြင် စိတထြားပြည့ဝြသူမို့ ကားတံခါးဖြင့ကြာ လဲကနွသေော လူနား လွှောကသ်ှားလိုကြ၏။

” အမလေး … ဘုရားဘုရား … သမွေားသှားရငတ်ော့ … ဟင် …… အိုရြ ”

အသကြ၂၀ ခန့ြ သားဖြစ်သူနိုင်ဦး အရှယလြောကပြင် ရှိဦးမည်။ နဖူးအထကန်ားမှ သှေးများစီးကနွကော တအီးအီး ညည်းနရှောသည်။ ပုဆိုးခါးပုံစလေးပြညကြာ ပုဆိုးအပေါအြနားစမှာ ပေါငလြယထြိလွှောကနွပြေီး ခန်ဓာကိုယဘြေးတဈစောင်း အနထေားဖြင့ြ ပေါငကြှားမှ လီးက အတိုင်းသား ထွကန်ေ၏။ လကြေီးမိုးကြီး တိုကန်သဖြေင့ြ လူသှားလူလာ ရှင်းသလောကြ ဖြစ်နသည်ေ။

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ဆုံးဖြတခြကြခြကြာ လဲကနွသေော သားအရှယကြောငလြေးအား မနိုငတ်နိုငဖြှင့ြ ပြေ့ခွီကာ သူမအိမသ်ို့ မောင်းလာခဲ့တော့သည်။ အိမရြောကသ်ညန်ှင့ြ ကားအားဂိုဒေါငထြဲ မောင်းသှင်းကာ လူငယလြေးအား အိမအြောကထြပ် အခန်းပိုတဈခန်းထဲ ပြေ့ခေါလြာခဲ့၏။ ရနှေေးအမှနတ်ညကြာ နဖူးမှဒဏရြာအား ဆေးကြောကြည့်သ်ည်။ စိတအြေးသှားရ၏။ ကြောကလြမ်းပေါမြှ ခဲခွှနတ်ဈခုနှင့ြ လဲအကြ ထိခိုကမြိပုံရ၏။ မေးခိုငကြာကြယဆြေး အရငထြိုးကာ အခွအနေေ စောင့ကြှည့န်သည်ေ။

” အောြ … ငါ့နယ် စိတကြ လူသမှော ကြောကတ်ာနဲ့ … စိတလြောနမေိတာ … ဟူးးး ”

သူမရော ထိုကောငလြေးပါ ရစေိုအဝတမြွား မလဲရသေးပေ။ သူမတို့ လငမြယားခန်းထဲဝငကြာ ပါတိတအြင်ျကြီလကရြှညအြား ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ဖြူဝင်းသော လကမြောင်းအိုးလေးပေါလြာကာ လညတ်ိုငဖြှေးဖြေးလေးအောကြ ရငသ်ားစိုငကြှီးနှစ်ခုမှာ ဘောလြီအနီရဲလေးအတွင်း ရုန်းကနထြှကခြငွန်သညေ့ြ အနထေားဖြင့ြ တင်းကားနေ၏။ ရစေိုအင်ျကြီအား အဝတဟြောင်းခွင်းထဲလှမ်းပစ်ကာ ဘောလြီအား နောကပြှနခြွိတဖြှုတလြိုကသ်ည်။ တဆကထြဲ အဝတဗြီဒိုရှေ့လွှောကကြာ ထမိနအြား ခွှတခြပြဈ၏။ ခွရင်ေးပုံကသွှားသော ထမိနအြား အဝတဟြောင်းခွင်းထဲပင် ပစ်ရင်း ဗီဒိုအနီး တန်းတဈခုပေါမြှ တဘကတ်ထညဆြှဲယူကာ ဆံနှယမြွားအား အရငသ်ုတသ်ည်။ ပြီးမှ မကြန်ှာအား ခပဖြှဖြသုတကြာ ဝင်းအိနသေောနို့အုံများအား ဖိသုတပြဈ၏။

အသကရြှယန်ှင့ြ မလိုကအြောင် ခပြကြပန်သေော ဗိုကသ်ားလေးအား ဝိုကသ်ုတရြင်း အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးအာ ဆှဲခွှတန်ပြနေသ်ည်။ တဘကအြား ပုခုံးပေါပြတကြာ ဘောင်းဘီခွှတခြစွဉြ စောကမြှှေးရိတထြားသဖြင့ြ ပြနပြေါကန်သေော အမှှေးတိုလေးများမှာ စောကပြတတ်ပြငလြုံး ခပပြါးပါး ဖုံးထားနေ၏။ ဗီဒိုထဲမှ အင်ျကြီလကတ်ကိုင်းလေးထုတကြာ ခေါင်းမှစွပခြလွိုကသ်ည်။ အင်ျကြီအပြော့သားလေးမှာ စကပန်ှင့ြ တွဲလကြဖြစ်ကာ ပေါငလြယထြိဖုံး၏။ အားလုံးပြီးစီးသညန်ှင့ြ သားဖြစ်သူ နိုင်ဦးအိပခြန်းဝငကြာ တဘကတ်ထညန်ှင့ြ အဝတစြားတဈစုံ ယူပြီး လူငယလြေးဆီ ပြနလြာခဲ့သည်။

ကုတငပြေါတ်ှင် ပတတ်ီးအဖြေးသားနှင့ြ မှေးနသေော လူငယလြေးအား အင်ျကြီအား ခကခြကခြဲခဲခွှတကြာ သားဖြစ်သူ ရှပအြင်ျကြီလကတ်ိုအား ဝတပြေးလိုကြ၏။ မကြန်ှာသှယသ်ှယ် နာတနခြွှနခြွှန် ဆံပငအြလယခြှဲလေးနှင့ြ ခန်ဓာကိုယမြှာ သားဖြစ်သူထကြ ကစွလြဈကြောင်း သတိထားမိသည်။ ရငအြုပကြှှတသ်ားများ ထွကန်သညေမြှာ ကြည့်ကြောင်းလှ၏။ ထို့နောကြ ပုဆိုးအားဆှဲခွှတရြာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ မကြလြုံးလေး ပြူးထွကန်တေော့သည်။

ဆရာဝနမြတဈယောကမြို့ ခငပြှန်းသည် လီးသာမက လူနာများ၏ လီများပါ အလုပသ်ဘောအရ မှငဖြူးနသည်ေ။ သို့သောြ အခု သူမရှေ့ မှငန်ရသေောလီးမှာ မှနမြာလူမွိုး ယောင်ျကြားများထဲတွင် ရှားမှရှားသော လီးအမွိုးစားဖြစ်၏။ ပြော့ခွနသေညေ့ြ အနထေားပင် ၅ လကမြခွဲကြောကြွောရြှိကာ လုံးပတမြှာ ထွားကြိုင်းလှသည်။ သူမ ဘယလြကလြေးမှာ အလိုလွောကြ လီးဆီရောကကြာ ဆုပကြိုငကြှည့လြိုကြ၏။ သူမလကခြလယန်ှင့လြကမ် ထိသညဆြိုရုံမွှလေး ထိကပန်သည်ေ။ တင်းမာလာလွှငဟြုသော အတွေးလေး ဝငကြာ ခပတ်င်းတင်း တဈခကြြ ညှဈကြည့်ပြှီး လီးအား လှတပြေးလိုကြ၏။ ဒီလိုလီးမွိုး တဈနှစ်ကြောခြန့ကြ ပိုငဆြိုငဖြူးထားသည်။

ထို့နောကြ ပုဆိုးဝတပြေးကာ ကုတငဘြေး၌ ခုံတဈလုံးယူကာ လူငယလြေးအား ကြည့်န်တေော့သည်။ ထိုစဉြ လူငယလြေး၏ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးက တဖြည်းဖြည်းခုံးထ လာနသည်ေ။

” ဟင် ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ပုဆိုးအတွင်းမှ ထောငန်သေော လီးကြီးအားကြည့်လြိုကြ လူငယလြေးမကြန်ှာအား ကြည့်လြိုကန်ှင့ြ မကြန်ှာပေါြ အပြုံးရိပလြေး ဖြတသ်န်းသှား၏။ ထိုအပြုံးလေး ခဏပဲထငစြပြေီး လူငယလြေး၏ မကြန်ှာအားစိုကကြှည့ကြာ စကားစလိုကတ်ော့သည်။

” ကဲ … ဒီက သားလေး … သတိရပြီထငတ်ယ် ”

” ဟုတ် … အနတ်ီ … ကနွောြ ဘယရြောကန်တောလဲဗွာ ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ လူငယလြေးက အိပခြန်းပတဝြန်းကငွအြား မကြလြုံးကစားကာ ခကြခြငွြးပြနမြေးလိုကြ၏။

” အနတ်ီက ဆရာဝန် တဈယောကပြါ … ဆေးရုံကအပြန် … မင်းကို ကားနဲ့တိုကမြိသလို ဖြစ်ပြီး အိမခြေါလြာခဲ့တာ ”

” အောျ ”

” ဒါနဲ့ … မင်းနာမည် … နရပေလြိပစြာ ပြောဦး သကသ်ာရင် အနတ်ီက … မိုးတိတတ်ာနဲ့ အိမလြိုကပျို့ပေးမလို့ … ခုတော့ မင်းမှငတ်ဲ့ အတိုင်းပဲ … လရောမိုးရော … အပြငထြှကဖြို့က မလှယဘြူး ”

” ကနွော့န်ာမည် … ထူးဝပေါ အနတ်ီ … နတောက အနတ်ီ့ကားနဲ့ တိုကမြိတဲ့ လမ်းမရဲ့ အနောကဘြကြ ရပကြှကကြပါ ”

” မင်း အသကကြ ”

” ၂၀ ကြောပြှီ အနတ်ီ … ၁၀ တန်းနဲ့ ကြောင်းထွကပြှီး ကြုံရာအလုပ် လုပတ်ာပါ … ခုလောလောဆယတ်ော့ ဆိုငကြယတ်ကျကစီ ဆှဲတာပါ ”

” အောျ ”

” မိုးတအားရှာပြီး လတွပေေါတိုကလြို့ … သူငယခြငွြးအိမ် ဆိုငကြယထြားခဲ့ပြီး …… အိမအြပြန် အနတ်ီကားနဲ့ တိုကမြလို ဖြစ်သှားတာပါ ”

” ကဲ … ခုန မေးခိုငကြာကြယဆြေး ထိုးထားပြီးပြီ ဒါလေးသောကလြိုကြဦး … အိပဆြေးနဲ့ နဖူးကဒဏရြာ အနာမရင်းအောငပြါ ”

ဒေါစြိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ထူးဝအေား ဆေးတိုကကြာ မီးဖိုခန်းဘကြ ဝငလြာခဲ့သည်။ နှားနို့တညကြာ ပေါငမြုန့န်ှင့ြ ကြကြဥများ ကြောန်လေိုကြ၏။ အားလုံးပြီးစီးမှ ဧည့ခြန်းတွင်း သားရညဆြိုဖာထိုငခြုံ အရှညပြေါတ်ှင် ခဏနားရင်း အဖြစ်ပကြမြွားအား တွေးနမေိသည်။

” ဝုန်း … ဝုန်းးးး …… ဂြိန်းးးး ဒလိန်းးးး … ဝေါ ဝေါ ဝေါ …… အုံးးးး ဒလိန်းးးး ဂြိန်းးး ဒလိန်း ”

မိုးကလည်း ကောင်းနရော ကောင်းကငတ်ဈခုလုံး မဲမှောငန်ပြေီး လွှပစြီးများလကကြာ မိုးကြိုးပစ်သံများပါ ထွကပြေါန်သည်ေ။ ဒေါစြိမ်းလတသ်ူမှာ ဦးမိုးကြောန်ှင့ြ အိမထြောငကြစွဉြ မှို့ထဲနထေိုငကြာ သားဖြစ်သူ နိုင်ဦး ၁၀ နှစ်သားတွင် အခုလကရြှိနထေိုငသ်ော ဆိတင်ှိမရြပကြှကလြေးထဲ လုံးချင်ြးအိမလြေးဝယကြာ နထေိုငတ်ော့၏။ အသကြ ၄၁ နှစ်ထဲရောကလြာပမယေ့ြ ကနွြးမာရေး လိုကစြားသူမို့ ခန်ဓာကိုယမြှာ တင်းတင်းရင်းရင်းဖြင့ြ အခုထိ လုပင်န်းရှငမြွား အရာရှိများ ပိုးပန်းခံနရတေုန်းပင် ဖြစ်သည်။

ခငပြှန်းဖြစ်သူ ဦးမိုးကြောမြှာ ဒေါစြိမ်းလတသ်ူထကြ ၅ နှစ်ခန့ကြှီးရာ အသကြ ၄၆ နှစ် ပိနပြိနအြသားဖြူဖြူ အေးဆေးသောသူ တဈယောကဖြစ်ကာ တီဗှီ ရခေဲသတ်ေတာ အီလကထြရောနှစ် ပစ်စည်းများ ပြညပြမှာ မှာယူကာ ရောင်းဝယရြင်း စီးပြားရှာနေ၏။

သားဖြစ်သူနိုင်ဦးမှာ စီးပြားရေး တကျကသိုလ် နောကဆြုံးနှစ်တကကြာ ဖခငလြုပင်န်းအား တဖကတ်လမ်းမှ ကူညီလုပကြိုငပြေးနသည်ေ။

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ သားရေးသမီးရေး ကံကောင်းသောလြည်း အိမထြောငရြေးသုခ မပြည့စြုံခဲ့ပေ။ နိုင်ဦး မှေးပြီးနောကပျိုင်း ခငပြှန်းသညမြှာ သူမအား အငတ်ိုကအြားတိုကြ ဆကဆြံခွင်း မရှိတော့ပေ။ တခါတခါ လူနာများ၏ လီးများအား ကြည့်ရြင်း အာသာဖြညရြသည့ြ ရကမြွားကလည်း အကြိမကြှိမပြငဖြစ်၏။ တောကလြောငလြာသော ကာမမီးလေးအား လှနခြဲ့သော တဈနှစ်ကြောထြိ လူမသိသူမသိ ငှိမ်းပစ်ခဲ့ရသည်။

သူမနှင့အြတူ ကူငှိမ်းပေးသူမှာ သူမဘဝတွင် ဘယလြိုမှ ထငမြထားသော လူတဈယောကြ ဖြစ်ခဲ့ရ၏။ ထိုသူမှာ ဆေးရုံတွင် ဆရာဝနကြားများ နရောခပြေးရသော ဆေးရုံဝနထြမ်းခေါင်းဆောင် ဦးသာဒင် ဖြစ်သည်။ အသကြ ၅၀ ခန့ြ ဦးသာဒငမြှာ ဆေးရုံဝင်းအတွင်း မိန်းမနှစ်ယောကြ တပျိုငထြဲ ပေါင်းသင်းကာ တဈကုတငထြဲ အတူထားအိပသ်ည်။ ဆေးရုံတဝိုကတ်ှင် သူ့သတင်းမှာ ထငပြေါလြှ၏။ နယမြှလာသော နပစ်ြမလေးများပင် မလှတဟြု သတင်းကြီးသည်။

အသကြ ၅၀ နား နီးသောလြည်း ဝနထြမ်းဝတစြုံအပြာအင်ျကြီနှင့ြ အောကကြ ဘောင်းဘီအနကဝြတကြာ ဆံပငအြား ပြောငန်အေောင် ဖီးရင်း သပသ်ပရြပရြပ် နထေိုငတ်တ်၏။ ဆရာဝနမြွား နားနခန်ေးတွင် အခွိနမြရှေး ဝငထြှကသ်ှားလာနိုငပြှီး စားစရာ သောကစြရာများ ခိုင်းသမွှ ဝယပြေးတတသ်လို ဆရာဝန် အတောမြွားများနှင့လြည်း ရင်းနှီးစွာ ပေါင်းသင်းထားသည်။ ဆရာဝနမြွား၏ အပြငဆြေးခန်းများတွင် ဦးသာဒငမြှတဆင့ြ ရောကရြှိလာသော လူနာများမှာလည်း မရညမြတွကန်ိုငပြေ။

ဒေါစြိမ်းလတသ်ူအား အပြငဆြေးခန်းဖြင့စြားရန် တိုကတ်ှန်းဖူး၏။ သို့သောြ ဒေါစြိမ်းလတသ်ူမှာ ခငပြှန်းသည် အရောင်းဝယလြုပင်န်းနှင့ပြင် ထိုငစြားလို့ရသည့ြ အနအထေားမို့ အပိုဝငင်ှေ မရှာတော့ပေ။

ဒေါစြိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ညပိုင်းဂွူတီရှိသဖြင့ြ ညနပေိုင်းအိမမြပြနတ်ော့ပဲ ဦးသာဒငအြား ထမင်းကြောြ ဝယခြိုင်းလိုကြ၏။ ဆေးရုံအတွင်း ဆရာဝနမြွားသီးသန့ြ သန့စြငခြန်းတွင် ရချိုးပစ်သည်။ နားနခန်ေးသို့ ပြနဝြငလြာကာ အသင့ပြါလာသော အင်ျကြီအား လဲလညဝြတဆြငခြွိန် အခန်းတံခါး ပြင့လြာ၏။

” အိုရျ ”

” အောျ … ဆောရီး ဆရာမ … ထမင်းကြောျ လာပို့တာပါ ”

” ဟုတ် … ဦးသာဒင် … ပိုတာ ပြနမြအမ်းနဲ့ … ယူထားလိုကတ်ော့ … ညပိုင်းကြ … ကောဖြီ နှစ်ခွကလြောကြ လာဝယပြေးပါဦး ”

” ဟုတကြဲ … ဆရာမ ”

ဦးသာဒငမြှာ လူဝငလြာသဖြင့ြ လွှပတ်ပကြြ ရငလြွားထားသော ဒေါစြိမ်းလတသ်ူ ၏ ကိုယလြုံးအား သိမ်းကြူံးကြည့်ရြင်း ပြနဖြှလေိုကသ်ည်။ ဦးသာဒင် ထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ ခကြခြငွြးဆိုသလို ဆရာဝနမ် တဈယောကြ ဝငခြလွာ၏။

” ဟိတ် … စိမ်း … လှုပရြှားနကြတောလား ”

” ဟယ် … နန်း … အယုတတ်မာမ … လာပြီ ”

” ခခြြ … မသိပါဘူးအေ … ဦးသာဒငကြှီး ဒီအခန်းကထွကလြာပြီး … ဒီအခန်းထဲ … စိမ်းက ရငလြွားကြီးနဲ့ဆိုတော့ … အလုပဖြစ်ပြီ ထငန်တော ”

” ခုမှ ရချိုးထားတာပါ … နန်းရယ် … အဝတလြဲတုန်း ဦးသာဒငကြ … စိမ်း ဝယခြိုင်းထားတဲ့ ထမင်းကြောြ လာပို့တာပါ … မယုံ လာနမ်းကြည့်ြ … အှန့ြ ”

” လာပြီဟေ့ ”

ဒေါကတ်ာ နန်းသူဇာမှာလည်း အိမထြောငသ်ညတ်ဈယောကဖြစ်ကာ နယမြှလာသူ တဈဦးဖြစ်ပြီး ဒေါစြိမ်းလတသ်ူနှင့ြ ၂ နှစ်ကြောြ ပေါင်းသင်းရင်းနှီးကာ ညီအဈမတွလေို ဖြစ်နကြသေည်။ အခုလည်း စိမ်းလတသ်ူ ရငလြွားထားသော ထမိနအြပေါစြအား ဖြညပြှီး အောကအြနည်းငယ် ဆှဲခကြာ နို့သီးခေါင်း နီနီလေးအား ဆှဲစုပပြဈ၏။

” ခခြြ … ကဲ … တောတ်ော့ … ယုံပြီမလား ”

” ဟင့အြင် … ဒီလောကန်ဲ့ ကြုပကြ မယုံဘူးနောြ ”

ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာမှာ နို့သီးခေါင်းလေးအား ညှဈရင်း ဒေါကတ်ာ စိမ်းလတသ်ူ ပေါငကြှား မကြစြပစ်ပြနပြနေသ်ည်။

” အာ … နန်းနောြ … တကယကြို ယှနတော … လာ ဟိုဘကြ … ဒီနားက တံခါးဖြင့တ်ာနဲ့ လူမှငမြယ် ”

………………………………………………

အခန်း (၂)

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာအား ပြောရင်း စားပြဲခုံ တောငဘြကြ အညိုရောငဆြေးဗီဒိုအား ကြယကြာ မတတ်ပရြပရြင်း ပေါငတ်နလြေးအား ဖြဲပေးထား၏။ နန်းသူဇာတဈယောကြ စိမ်းလတသ်ူရှေ့ ဒူးထောကထြိုငကြာ ထမိနအြားလှန်၍ ပေါငကြှားမှ အဖုတလြေးအား တရှုံ့ရှုံ့နမ်းလိုကတ်ော့သည်။ အားရအောင် နမ်းရှိုကပြှီးမှ မတတ်ပရြပကြာ လူချင်ြးခွာလိုကြ၏။ ထိုနောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ အဝတစြားလှဲကာ ထမင်းကြောဗြူးအား ဖောကစြားနသည်ေ။

ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာမှာ နားနခန်ေးထဲရှိရခေဲသတ်ေတာထဲမှ ရဗေူးတဈဗူးဖေါကကြာ စိမ်းလတသ်ူရှေ့ ဖနခြှကအြလှတတ်ဈလုံးထဲ ငှဲ့ပေးလိုကြ၏။ စိမ်းလတသ်ူမှာ ထမင်းကြောအြား လကစြသတစြားကာ နန်းသူဇာ ငှဲ့ပေးသော ဖနခြှကထြဲမှ ရအေား အကုနမြော့သောကလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ရောကရြာပေါကရြာ စကားပြောရင်း ကုတငပြေါကြ ပြဇတမြွားဆီ ရောကရြှိသှားတော့၏။

” စိမ်း ”

” ပြောလေ … နန်း ”

” နငကြ ရုပလြည်းချော နို့တွကလေည်း တင်းကားပြီး ဖငသ်ားကြီးတွဆေို အိမထြောငသ်ညခြငွြးမပြောနဲ့ အပျိုတွတေောင် အားကနွရတော ”

” အံမယ် … အဲတာ ဘာဖြစ်တုန်း … ကြုပကြုသိုလပြေါ့အေ … ခခြြ ”

” ရယမြနနေဲ့ … ငါက အကောင်း ပြောမလို့ပါဆို ”

” အေးပါအဟေဲ့ … ပြောပြော ”

” အဲတာတောင် … စိမ်းလူကြီးက … မလုပတ်ော့ဘူးလား ”

နန်းသူဇာ စကားကြောင့ြ စိမ်းလတသ်ူမကြန်ှာလေး ရယမြောနရောမှ တညသ်ှားတော့သည်။

” အေးဟာ … စီးပြားရေးဘကြ စိတပြါနလေို့လား … ငါကပဲ ဆှဲဆောငမြှု့မရှိတော့လို့လား မသိဘူး … အရငကြ ၁ ပတ် ၄ ကြိမလြောကြ ဆကဆြံရင်း နောကပျိုင်း မလုပဖြစ်ကြတာ … ခုကြ ၁ နှစ်ကြောပြှီဟာ ၁ လ ၁ ကြိမတ်ောင် မလုပကြှတော့ဘူး ”

” အင်း … နငကြ စိတလြွော့တာလား ”

” အာ … မဟုတပြါဘူး … ငါက ရကခြှား တောင့တ် မိတယ် … ကိုကြီးက စိတမြပါတော့ … ငါလည်း ပါသညပြါသာ နတေော့တာပေါ့ ”

” ငါဖြင့ြ မနနေိုငပြါဘူး စိမ်းရယ် … တဈပတတ်ခါ ယောင်ျကြားကို ဒီခေါပြှီး လုပခြိုင်းရတယ် ”

” ခခြြ ခခြြ … နယကြနေ လိုင်းကားနဲ့ လာရတာလား ”

” အေးပေါ့ဟ … သူကလည်း … ရောကတ်ာနဲ့ ပြောစရာကို မလိုတာ … ခိခိ ”

” ပိုငတ်ာအေ … နန်းတို့များ ”

” ဒီကြားထဲ လူနာရဲ့ ပစ်စည်းမိုကတ်ာလေး မှငပြှီဆို လကန်ဲ့ မာစတာဗေးရှင်း လုပပြဈရတာ ”

” အဲဒါတော့ ငါလည်း … နင့လြိုပါပဲ နန်းရာ ”

” မသိပါဘူး ငါဖြင့ြ ခုနက … တကယကြို ဦးသာဒငန်ဲ့ လုပတ်ယထြငလြို့ … အောကပျိုင်းပါ နမ်းကြည့်န်မေိတာ … ခခြြ ”

” အေးဟယ် … ဦးသာဒငကြ ဒီဆေးရုံမှာ နာမညကြှီးသား ”

” အံမယ် … တကယလြဲ … ဇရှိတယန်ောြ … ဒေါကတ်ာခိုငသ်ဇငကြို သိတယမြလား … သူ့ယောင်ျကြားက ညနတေိုင်း အမြဲလာကြိုတာလေ ကားအနကလြေးနဲ့ ”

” အင်း … ဦးနှောကန်ဲ့အာရုံကြောက လကထြောကဆြရာမ မဟုတလြား … အသားဖြူဖြူနဲ့ ”

” ဟုတပြါ့ … ပြီးခဲ့တဲ့ ၂ လကြောလြောကကြ … နန်းအသိ တဈယောကြ … အကဆြီးဒင့ဖြစ်တာ … ခွဲရမှာမို့ လိုကအြပပြေးတာ … အပေါယ်ံခွဲစိတမြှု့ဆိုတော့ လူနာသကသ်ာတာနဲ့ … ဆေးဖိုးရှင်းရင် လူနာရှငကြ ကနတ်ော့ချင်တ်ယဆြိုလို့ … သှားတွေ့တာ ”

” အင်း ”

” နားနခန်ေးထဲမှာ စိမ်းရယ် … စားပြဲခုံနဲ့ နံရံကြားထဲ အုတခြင်းပေါြ ခိုငသ်ဇငကြ လေးဖကကြုန်းပေးထားတာ နောကကြ ဝတစြုံပြာနဲ့လူတဈယောကကြ ဒူးထောကပြှီး လိုးနတောဟာ ”

” ဟမ် ”

” ဟုတတ်ယ် စိမ်းရဲ့ … နန်းလည်း အပြငပြှနထြှကပြှီး မယောငမြလညန်ဲ့ နားနခန်ေးပေါကကြို ကြည့်န်တောပေါ့ … ခဏကြာတော့ … ဝတစြုံပြာနဲ့ ထွကလြာတာ ဦးသာဒငကြှီး ဖြစ်နတော ”

” ဟယ် ”

” နန်းဝငသ်ှားတော့ … ခိုငသ်ဇငကြ သူ့ပေါငကြှားထဲကို တဈရှုးနဲ့ သုတန်တောပေါ့ … နန်းမှငတ်ော့ ထမိနကြို အမှနပြှနဖြုံးရင်း မတတ်ပရြပလြကြန်ဲ့ ပြုံးပြနတော … နန်းလည်း လူနာရှငကြ ကနတ်ော့ချင်ကြှောင်း ပြောပြီး ပြနထြှကခြဲ့လိုကတ်ယ် ”

နှစ်ယောကသ်ား စကားပြောရင်း အခွိနမြွား တရှေ့ရှေ့ ကုနဆြုံးလာကာ ညနပေိုင်း ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ ပြနသ်ှားခွိန် ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ စိတထြဲ တအုံနှေးနှေးလေး ဖြစ်နခေဲ့သည်။ မေ့လွော့နသေော ကာမဆန်ဒလေးများ သတိရမိလာ၏။ ည ၉ နာရီကြောကြွောတ်ှင် သငတ်န်းဆင်းပြီးစ ဆရာဝန် ဆရာဝနမြလေးများနှင့ြ အတူ သကဆြိုငရြာ ကုသဆောငမြွားသို့ လူနာများအား ကြည့်ရြှု့ကာ ဆေးမှတတ်မ်းများဖတရြင်း လိုအပသ်ည့ြ ကုသမှု့များအား ပြောကြားကာ နားနခန်ေးသို့ ပြနလြာနားလိုကသ်ည်။ မနကြ ၂ နာရီလောကြ တခါစဈပြီး သူမဂွူတီ ပြီးဆုံးမညဖြစ်၏။

သီးသန့န်ားနခန်ေးမို့ လူသှားလူလာ မရှိ၍ နားနခန်ေး အပေါရြေ တငထြားသဖြင့ြ ရပေိုကမြှ ရကသွေံမှာအပ တိတဆြိတန်သည်ေ။ နားနခန်ေး၏ တောငဘြကြ အနောကဘြကထြောင့ြ ကြေ့ကောငတ်ာအတွင်းမှ ခုံလေးပေါြ ဝငထြိုငလြိုကြ၏။ အပြငမြှ လူဝငလြာလငွြ ရှေ့စားပြဲခုံနှင့ြ ဆေးဘီဒိုကြီးအား ကြောမြှ သူမထိုငန်သေော ကြေ့ကောငတ်ာအား မှငရြပမည်ေ။ ညနဘကြေ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ နန်းသူဇာနှင့ပြှောခဲ့သည့ြ နန်းသူဇာမှ ယောင်ျကြားဖြစ်သူအား အလိုးခံပုံ ဒေါကတ်ာခိုငသ်ဇငအြား ဦးသာဒငမြှ လေးဘကထြောကလြိုးပုံများ ပြနတ်ှေးရင်း စိတကြူးထဲမှငယ်ောငလြာရ၏။ အတွေးများအား ပုံဖောကြာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ ညာဘကလြကလြေးမှာ သူမပေါငကြှားထဲ အလိုလွောကရြောကရြှိသှားသည်။

ကာမစိတလြေးနိုးထကာ စီးမွောနသဖြေင့ြ နားနခန်ေးတံခါးဖြင့ကြာ လူတဈယောကြ ဝငရြောကလြာသညကြို သတိမထားမိတော့ပေ။ ထိုလူမှာ ကောဖြီပါဆယထြုပလြေးကိုငကြာ ခွသေံမကြားအောင် ခပဖြှဖြနင်းရင်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ထိုငန်သေော နားနခန်ေး၏ တောငဘြကဆြုံး အုတန်ံရံထိ လွှောကလြာခဲ့သည်။ ထိုနောကြ ကောဖြီပါဆယထြုပအြား ကောငတ်ာပေါတ်ငကြာ ဘောင်းဘီအတွင်းမှ ဖုန်းထုတယ်ူလိုကြ၏။ ကာမစိတတ်ကကြာ မကြလြုံးလေးစင်း၍ နူတခြမ်းဖူးဖူးမှ တအီးအီးညည်းနသညေကြို အနီးကပဗြှီဒီယိုရိုကယ်ူကာ ကောငတ်ာအတွင်းဘကြ ကြေ့ဝငရြင်း ဒူးထောကထြိုငကြာ ဖုန်းကငမြရာအား ပြောင်းခွိနလြိုကပြှနသ်ည်။

ကြောမှီမပါသော ထိုငခြုံပေါတ်ှင် ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ထမိနအြောကန်ားစမှာ ပေါငရြင်းလှနန်ကော ပေါငတ်နဖြှေးဖြေးလေးပေါြ ညာဘကလြကလြေးတငကြာ ပေါငအြတွင်းအား ထိုးနိုကပြှတသ်ပန်သညေကြို ကန့လြန့ဖြကြအြနထေားဖြင့ြ အနီးကပထြပရြိုကလြိုကြ၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ကာမစိတလြေး ထကြှရင်း စောကဖြုတအြားပြတကြာ အထွဋထြိပရြောကဖြို့ တကလြှမ်းနစဉြေ သူမနှာခေါင်းလေးထဲ ခွှေးနံ့ပြင်းပြင်းလေး ဝငရြောကလြာသဖြင့ြ မကြလြုံးလေးဖြင့ကြှည့သ်ည်။ သူမရှေ့တည့တ်ည့ြ ကြေ့ကောငတ်ာပေါြ ကောဖြီပါဆယအြိတလြေး တွေ့ကာ မကြမြှောငကြှုတသ်ှားမိ၏။

နှာခေါင်းလေးထပရြှုံ့ကာ အနံ့ခံရင်း ညာဘကဘြေးသို့ ကြည့်လြိုကရြာ သူမဘေးနာ ဒူးထောကလြကြအြနထေားနှင့ြ ဖုန်းဖြင့ြ ရိုကန်သညေကြို မှငလြိုကရြတော့သည်။

” ဟင် … ဘာ ဘာ ဘာလုပတ်ာလဲ … ဦးသာဒင် ”

ထိုငခြုံပေါထြိုကလြကြြ အနထေားဖြင့ြ စောကပြတအြားပြတန်သေော ညာဘကလြကလြေးအား ပေါငကြှာမှ ထုတကြာ ထမိနအြောကန်ားစလေးအား အောကသ်ို ဆှဲခလွိုကြ၏။

” ဘာမ မလုပပြါဘူး … ဆရာမရယ် … ကောဖြီ လာပို့ရင်း ဆရာမ စောကဖြုတလြေးပြတပြှီး မကြလြုံးလေးစင်းနတောနဲ့ … အမှတတ်ရ ဗှီဒီယိုလေး ရိုကထြားလိုကတ်ာပါ ”

” ဟာ … ရှင် … ဘာအကြံလဲ … အခု ရှင့ဖြုန်း ကမွကိုပေး ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ကာမစိတလြေးပြောကကြာ ရုတတ်ရကြ အရှကတ်ရား ကြီးစိုးလာသည်။ ခုံပေါြ ထိုငလြကြအြနထေားမှ ဒူးထောကထြိုငန်သေော ဦးသာဒငဘြကြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြှည့ကြာ ဦးသာဒင် လကထြဲမှ ဖုန်းအား လှမ်းလုလိုကသ်ည်။

” ဝှီးးး … ဖတ် … အင့ျ …… ဘုတ် …… ဝုန်း ”

ဦးသာဒငမြှာ ကြိုတငတ်ှကထြားပြီးသားမို့ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ လကရြောကလြာသညန်ှင့ြ လကတ်ဖကကြ ဖုန်းအားနောကသ်ို့ ဆုတရြှောငကြာ ကနွတ်ဖကကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ လကအြားဆှဲခပြဈ၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ခါးညှတရြင်း ဒူးထောကထြားသော ဦးသာဒငရြငခြှငထြဲ ကရွောကသ်ှားတော့သည်။ ခကြခြငွြး ဦးသာဒငမြှာ ဘယလြကဖြှင့ြ သိုင်းဖကကြာ ညာလကကြ ဖုန်းအား ကောငတ်ာပေါြ ပစ်တငလြိုကသ်ည်။ ကြောငကြှည့န်သေော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးအား တေ့စုပရြင်း ညာလကကြ ရငသ်ားများအား ညှဈခွလေိုကပြှန်၏။

” ဝူး … ဖလူး … လှတပြါ … လှတပြါရှင် ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ နူတခြမ်းချင်ြးစုပခြံနရောမှ သူမခေါင်းလေး နောကဆြုတကြာ ဦးသာဒငအြား အသံတုနရြီစွာဖြင့ြ တောင်းပနန်ရသေည်။ ညနပေိုင်းကမှ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ ပြောပြထားသဖြင့ြ ဦးသာဒငအြကြောင်း သိထားနှင့ြ၏။ သူမလို ဆရာဝနမ် တဈယောကအြား ဆေးရုံစောင့ဝြနထြမ်းက တကလြိုးမှာကိုလည်း မသတီပေ။ သို့သောြ သူမ ထမိနလြှန်၍ စောကပြတပြှတန်ပေုံက ဦးသာဒင် ဖုံးထဲ ရောကရြှိနပြနေသ်ည်။ ဦးသာဒင် ပါးစပမြှ ဆေးလိပန်ံ့ကြမ်းနံ့များအား အသကအြောင့ကြာ ကြိတမြိတသ်ည်းခံရင်း နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့ကာ အကြံထုတန်မေိ၏။

” ဘာမှ စဉြးစားမနပေါနဲ့ … ဆရာမရယ် … တဈခါပဲ လိုးမှာပါ … နောကရြကတ်ှေ ဆရာမ စိတပြါမှ … ဆကမြှာပါ … ဆရာမ စိတမြပါရင် မသိသလိုပဲ … နပေေးမှာပါ ”

ဦးသာဒငမြှာ သူမအကြံထုတန်သညေကြို ရိပမြိနသညေ့အြလား စကားပြောကာ နို့အုံများအား ညှဈခွနသေေောလကကြ သူမပေါငကြှားထဲ ရောကလြာကာ စောကဖြုတအြား မိမိရရ ပြတခြွနတေေော့၏။

” ဟာ … မသင့တ်ောပြါဘူး … အဲဒါကို မထိပါနဲ့ … ကမွ ပိုကဆြံပေးပါ့မယ် … ဘယလြောကပြေးရမလဲ … ဦးသာဒင် … ရှင့ဖြုန်းထဲက ကမွဗှီဒီယိုဖိုင် ဖကြပြေးပါနောြ ”

” ပိုကဆြံမလိုပါဘူး … ဆရာမရယ် … ဆရာမကို ကြုပ် လိုးချင်န်တော ကြာပါပြီ … ပြီးတော့ ဆရာမ ယောင်ျကြားက … လိုးမပေးတာပါ … ကြုပသ်ိထားပါတယဗြွာ ”

” ဟင် ”

” မဟငပြါနဲ့ … ညနကေ … ကြုပ် အခန်းထဲက ထွကတ်ော့ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ နဲ့ ဆရာမ ပြောတာတွေ … အကုနကြှားပြီးသားပါ ”

” ဒါဆို … ရှင် ရှင် …… ခိုးနားထောငတ်ာပေါ့ ”

” ခိုးနားထောငတ်ယပြှောလည်း ခံရမှာပါပဲ … အမှနကြ ကောဖြီ ဘယန်ှဈခွကဝြယခြဲ့ရမှာလည်း … ပြနလြာမေးတာ … ကြုပန်ာမည် ပါလာတာနဲ့ … အခန်းပြငကြ နားထောငန်မေိတာပါ ”

” အာ …… ကြှတ် …… ရှီးးးး အ ”

အရေးထဲ စောကပြတကြ အလိုကကြန်းဆိုးမသိ အရညမြွားထွကကြာ ယားတကလြာ၏။

” ဆရာမ ဘယလြိုပဲငှင်းငှင်း … စောကပြတကြ အလိုးခံချင်န်ပေါပြီဗွာ … အပငပြန်းခံပြီး ငှင်းမနပေါနဲ့ … ဆရာမတင် မဟုတပြါဘူး … ကြုပလြည်း ကြညပြါဦး ”

ဦးသာဒငမြှာ ဒူးထောကလြကြြ အနထေားဖြင့ပြင် မကြန်ှာချင်ြးဆိုငမြှ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူအား ဘောင်းဘီဇဈဖြင့ကြာ လီးအား ထုတပြှလိုကတ်ော့သည်။

” အိုရျ ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ မကြလြုံးလေး ပြူးထွကန်ရေ၏။ ဦးသာဒငပြေါငကြှားမှ လီးညိုကြီးမှာ ခငပြှန်းသည် ကိုမိုးကြောလြီးနှင့ြ ဘာမှမဆိုငပြေ။ အရှည် ၇ လကမြခွဲခန့ရြှိပြီး လီးအရညပြှားတဈလွှောကြ အကြောများထနကော ဒဈဖူးကြီးက ခရမ်းခဉွသ်ီးအမည့ရြောငသ်န်းကာ ကားထွကန်သည်ေ။

” ကိုငကြှည့လြေ … ဆရာမ … ဆရာမယောင်ျကြားလီးထကြ သာတယမြလား ”

” ရှင့ဟြာကြီးကလည်း … လှနလြှန်းပါတယ် ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ပါးစပမြှ လှတကြနဲ့ ယောငထြှကသ်ှားမိ၏။ ထိုနောကြ ကာမစိတလြေး ပြနလြညလြာသော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူအား ထိုငခြုံလေးအား မှီခိုင်းကာ ထမိနလြှနရြင်း ဦးသာဒငတ်ဈယောကြ ကုန်းယကပြေးတော့သည်။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ဝေးကြာနသေော ကာမအရသာလေး ပြနရြသည့အြပြင် ခငပြှန်းသည် တခါတရံမှ ယကပြေးသော စောကပြတလြေးအား ဦးသာဒငမြှ မကမြကမြောမော ယကပြေးနသဖြေင့ြ ဆေးရုံဝနထြမ်းတဈယောကြ၏ အလိုးခံရမညကြို တွေးရင်း သိမင်ယသ်လိုလို ရှကစြိတန်ှငအြတူ တဖကကြလည်း အားရကြနပေမြိနေ၏။ စောကစြိလေးအား အစုပခြံရတိုင်း လူတဈကိုယလြုံး ဦးသာဒငပြါးစပထြဲရောကသ်ှားသလို ခံစားမိကာ စိတထြဲ သိမ့ကြနဲ့ ခံစားနရသေည်။

” အ …… ခဏ …… ရှီးးးး းးးး ”

” ဘာလို့လဲ … ကြုပယ်ကပြေးတာ မကောင်းလို့လား ”

” မဟုတပြါဘူး … ဟို … ဗီဒိုထဲက … စောငအြပါးလေး … ယူပေးပါ့လား ”

…………………………………………………

အခန်း (၃)

” ဘာလုပမြလို့လဲ ”

” ကြှတ် … စကားများတာရှင် … ထမိနန်ဲ့ အင်ျကြီက အပိုမပါတော့ဘူး … ဒီတဈစုံပဲပါတာ ညနကေ လဲထားပြီးပြီ ”

ဦးသာဒငမြှာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ပြောသညကြို နားမလညပြဲ သူမခိုင်းသည့အြတိုင်း ဆေးဗီဒိုဖြင့ကြာ အောကဆြုံးထပမြှ စောငအြပါးလေးတဈထည် ယူလာခဲ့သည်။ စောငအြပါးလေးနှင့ြ ခေါင်းအုံး အသေးလေးများမှာ နိုကဂြွူတီအတွကြ အိမမြှ သီးသန့ယ်ူလာခဲ့၏။ ဦးသာဒင် ကြေ့ကောငတ်ာအတွင်းထဲ ပြနအြရောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ အပေါမြှ လောင်းကုတအြဖြူနှင့ြ ထမိနအြားခွှတထြားကာ အင်ျကြီကြယသ်ီးများ ကြောပေးဖြုတန်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်။

” အဲဒီစောငလြေး ခင်းလိုကလြေ … ဘာကြည့်န်တောလည်း ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ အင်ျကြီအားခွှတပြှီးသညန်ှင့ြ ဦးသာဒငဘြကလြှည့ကြာ ဘောလြီဝတထြားလကြပြင် နို့အုံများအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ သိုင်းကာရင်း လှမ်းပြောလိုကြ၏။ စောငခြင်းပြီးသညန်ှင့ြ ပကလြကလြှနအြိပကြာ ပေါငတ်နလြေးဖြဲရင်း ဦးသာဒငအြား စောကပြတပြှနယ်ကခြိုင်းလိုကသ်ည်။ သိပကြှာကြာ အယကမြခံနိုငပြေ။ ခဏအကြာတွင် စောကရြညမြွား ထောငပြန်းကာ ဦးသာဒငမြကြန်ာအား ရှှဲနှစ်သှားတော့၏။

ဦးသာဒငမြှာ စောကရြညထြှကန်သေော အဖုတလြေးအား တပြငလြုံး အဆကမြပြတယ်ကကြာ ထရပရြင်း သူ၏ဘောင်းဘီအား ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ တဆကဆြကတ်ုနန်သေော လီးညိုကြီးအား ဖမ်းကိုငရြင်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စောကပြတလြေးထဲ ဖိထည့ပြဈတော့၏။

” အားးး …… အမလေး …… မရဘူး …… သပေါပြီ …… ပြနထြုတ် … ခဏထုတပြါဦး ”

လီးတဝကခြန့ြ ရောကသ်ညန်ှင် ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ အောဟြဈနရသေည်။ သို့သောြ ဦးသာဒငမြှာ အတွေ့ကြုံရင့န်သညေမြို့ ဒေါကတ်ာ စိမ်းလတသ်ူ ပါးစပအြား ဘယလြကဖြှင့ြ လှမ်းပိတကြာ နို့အုံလေးအား လိုးရင်းတန်းလန်း ကုန်းစို့ပေးသည်။ ညာဘကလြကကြလည်း လှတန်သေော နို့အုံအားညှဈခွကော လီးတဝကလြောကသ်ာ အထုတသ်ှင်းလုပ် လိုးသည်။ ခဏအကြာ စောကရြညမြွားဖြင့ြ အဝငအြထွကကြောင်းမှ လီးတဈဆုံးထည့ကြာ မနားတမ်း ပစ်လိုးတော့သည်။

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ အစပိုင်း တဈဆို့ကြီးဖြစ်ကာ နာကငွသ်လောကြ နောကပျိုင်း တခါမှ မခံစားဘူးသော လီးအရသာအား ခံယူကာ ကာမစည်းစိမလြေးရရှိနသည်ေ။ ဦးသာဒင်၏ ထိထိမိမိ လိုးခကြမြွားကြောင်း ၂ ကြိမတ်ိုငတ်ိုင် အထွဋထြိပရြောကရြှိခဲ့၏။ အခုခွိနထြိ ခငပြှန်းဖြစ်သူနှင့ြ သူမအထွဋထြိပရြောကသ်ညမြှာ လကခြွိုးရလေို့ရသည်။ တဈခွီတည်းနှင့ြ ၂ ကြိမပြှီးအောင် လိုးနိုငသ်ော ဦးသာဒငလြီးအား စွဲလမ်းနှစ်ခွိုကသ်ှားရသည်။

သူမစောကပြတလြေးထဲ ဝငထြှကန်သေော ဦးသာဒငလြီးကြီး ရပသ်ှားလငွြ အောကမြှ မသိမသာလေး ပင့ဆြောင့ပြေး၏။ ၃ ခါလောကြ ဆီးခုံးချင်ြးကပအြောင့ြ ပင့ပြေးလိုကသ်ညန်ှင့ြ ခဏအကြာ ဦးသာဒငဆြီမှ မီးပြင့မြတတလြိုးခကြမြွား ကရွောကလြာကာ စောကပြတလြေးထဲ ပူကနဲ့ လရညမြွား ဝငရြောကလြာကာ စောကခြေါင်းတဈခုလုံး နှေးကနဲ့ခံစားလိုကရြတော့သည်။ လီးတနကြှီးအား လရညမြွားကုနစြငရြန် စောကခြေါင်းအတွင်းသားများနှင့ြ ညှဈပေးစဉြ ဦးသာဒငမြှ အခကြြ ၂၀ ခန့ြ ကြိတလြိုးလေး လိုးပေးရာ တတိယအကြိမ် စောကရြညမြွားပန်းထုတရြင်း ဦးသာဒင်၏ ဆေးလိပန်ံ့ကြမ်းနံ့ ထွကန်သေော ပါးစပအြား အငမ်းမရ တေ့စုပလြိုကတ်ော့၏။

……………………………………………………..

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ နှားနို့တညပြှီး ပေါငမြုန့ကြှကြဥကြောပြှီးသဖြင့ြ ဧည့ခြန်းအတွင်း နှစ်ယောကထြိုင် ကတီပါဖုံးထားသော ဆိုဖာခုံပေါတ်ှင် ကြောမြှီဘကြ ကိုယလြုံးစောင်းကာ ဒူးကြေးမှေးရင်း အတိတမြှ ဦးသာဒငန်ှင် ဖြစ်ရပမြွား ပြနတ်ှေးနစဉြေ ထူးဝတဈေယောကြ အိပယ်ာနိုးရာမှ ရဆောသဖြင့ြ ထလာခဲ့သည်။

အိပခြန်းတံခါးဖြင့လြိုကသ်ညန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငတ်ှင် အိပခြန်း ၂ ခန်းအားတွေ့လိုကရြသည်။ မှောကဘြကလြွှောကကြှည့ရြာ အိမအြနောကဖြကထြှကသ်ော တခွမ်းဖြင့ထြားသည့တ်ံခါးအား တွေ့ရှိရ၏။ ပြနလြှညကြာ တောငဘြကထြှကလြာစဉြ အိပခြန်း ၂ ခန်း၏ တောငဘြကတ်ှင် သန့စြငခြန်းတဈခန်းတွေ့ပြီး ကပလြကြတ်ှင် မီးဖိုခန်းအား တွေ့လိုကသ်ည်။

မီးဖိုခန်းမှ အရှေ့ထွကရြာ ဧည့ခြန်းထဲ ရောကရြှိလာ၏။ ဧည်းခန်းအလညတ်ှင် မှနမြကြန်ှာပြင် ဘဲဥပုံ စားပြဲဝိုင်းတဈလုံးရှိပြီး ထိုစားပြဲအရှေ့ဘကန်ှင့ြ အနောကဘြကတ်ှင် တန်းဖိုးရှိသော နှစ်ယောကထြိုင် ခုံရှညန်ှဈလုံးနှင့ြ တောငဘြကန်ှင့ြ မှောကဘြကတ်ှင် တဈယောကထြိုငခြုံ ၂ လုံး ခထွားသည်။ ဧည့ခြန်းအရှေ့ဘကခြှမ်းတွင် နံရံကပ် ပန်းကနစြငပြုံစံလုပထြားပြီး ကြှအေိုးများ ဖနအြိုးများ အစီအရီ အလှဆငထြားပြန်၏။ ဧည့ခြန်းတောငဘြကခြှမ်းတွင် ကြှန်းဖြင့ပြှုလုပထြားသော ပန်းပုရုပကြှီးများက နရောယူကာ ဘေးနားတွင် ကြှန်းခုံလေးများပေါြ အပငပြုလေးများ စုံလငစြှာ ရှိနသည်ေ။

ဧညခြန်းမှောကဖြကတ်ှင် အိမရြှေ့ထွကသ်ော တံခါးမကြီးအား မှငလြိုကရြ၍ ရခေဲသတ်ေတာမှာ ဧည့ခြန်းအဝငဝြလေးနား ထားရှိ၏။ ခကြခြငွြး ရခေဲသတ်ေတာဆီ လွှောကသ်ှားကာ ရအေေးတဈဗူးဖောကကြာ တဝကခြန့ြ မော့သောကပြဈသည်။ ထိုစဉြ ဘဲဥပုံစားပြဲခုံအဝိုင်း၏ အနောကဘြကခြုံရှညပြေါမြှ ဒေါစြိမ်းလတသ်ူအား မှငတ်ှေ့လိုကရြ၏။

ထူးဝေ ဧည့ခြန်းထဲဝငလြာစဉြ ခုံရှညမြှာ ကြောမှီပါသဖြင့ြ အမှတတ်မဲ့ ခုံပေါကြှေးနသေော ဒေါစြိမ်းလတသ်ူအား သတိမထားမိပေ။ ရခေဲသတ်ေတာဆီရောကမြှ မကြစြောင်းထိုးအနထေားဖြင့ြ တွေ့ရတော့သည်။ ဒေါစြိမ်းလတသ်ူနားအရောကြ ဖငသ်ားကြီး ကော့ထွကကြာ ကြောမှီဘကဒြူးကြေးထားရင်း ပေါငသ်ားလေးများ လှုပကြာ တအီးအီးဖြင့ြ ခပတ်ိုးတိုး ညည်းနသညေကြို မှငတ်ှေ့နေ၏။

ဒေါစြိမ်းလတသ်ူမှာ ဦးသာဒငန်ှင့ြ ဖြစ်ခဲ့ပုံများအားတွေးရင်း ပေါငသ်ားလေးများ လှုပခြါနစဉြေ ထူးဝရေောကလြာကာ ပေါငလြယထြိဖုံးသော စကကအြောကန်ားစလေးအား ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ခါးထိလိပတ်ငပြဈသည်။ ပေါငတ်န်းဖြေးဖြေးနှစ်ခွမ်း အလယမြှ အဖုတန်ှုတခြမ်းသားများ စူထွကန်ကော ဖငဝြနီညိုလေးအောကြ စောကခြေါင်းပေါကလြေးမှာ အရညကြှညမြွား စို့နသညေကြို တွေ့ရ၏။

ထူးဝတဈေယောကြ ပုဆိုးအားခွရင်ေးပုံကာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ အဖုတအြားကြည့်ြ၍ ဒူးထောကခြလွိုကတ်ော့သည်။ ထိုအခွိန် ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာလည်း အတွေးထဲ ဦးသာဒငန်ှင့လြိုးနရော ပေါငသ်ားချင်ြးပြတရြင်း ဖငကြှီးက ကော့ထိုးနသလေို ဖြစ်နရေ၏။ ၁၅ ခကြြ ခန့ထြုလိုကသ်ညန်ှင့ြ ထူးဝေ၏ လီးကြီးမှာ ဆန့ထြှကလြာရင်း လီးအရညပြှားတွင် အကြောများထလာခဲ့သည်။ ဒူးခေါင်းအား ခုံနားကပကြာ ခါးဆန့လြိုကြ၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ ဒဈဖူးတေ့ကာ ဖိသှင်းပစ်သည်။ စောကရြညကြှညမြွားဖြင့ြ လီး၏ ၃ ပုံ ၁ ပုံခန့ြ တရဈချင်ြး ဝငသ်ှားတော့၏။ ထူးဝေးမှ ခါးအားဖြင့ြ ဝငသ်လောကလြေး နှဲ့လိုးရာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာလည်း အတွေးထဲ ဦးသာဒငန်ှင့လြိုးနရော ဖငကြှီးအား ကော့ကော့ထိုးပေးပြနသ်ည်။

တဖြည်းဖြည်း ထူးဝတဈေယောကြ ဖြေးဥနသေောဖငသ်ားစိုငကြှီးအား ကြည့်ကြာ စိတမြထိန်းနိုငပြဲ လီးအရင်းထိ ပစ်လိုးရာ ၃ ခကြမြှောကတ်ှင် ဒေါကတ်ာ စိမ်းလတသ်ူမှာ မကြလြုံးလေးပြင့ကြာ ကိုယတ်ဈစောင်းအနထေားဖြင့ြ သူမဖငန်ောကမြှ လူအား လညပြှနကြှည့လြိုကြ၏။

ခေါင်းတွငပြတတ်ီးအဖြေးသားနှင့ြ လကန်ှဈဖကဘြေးခကြာ အားထည့လြိုးနသေော ထူးဝအေား တွေ့လိုကရြတော့သည်။

” ဟင် … ထူးဝေ …… မင်း မင်း … ဒါမွိူး မသင့တ်ောဘြူးလေ … အ အားးးး ”

သူမ မသင့တ်ောဘြူး ပြောမှ ထူးဝမှော ဘယလြကဖြှင့ြ သူမခါးအားဖိကာ ညာလကကြ သူမဘယဘြကပြုခုံးအား ဖိရင်း ကိုယလြုံးအားညှတကြာ ဆောင့လြိုးနေ၏။

” ဗစြျ … အ …… ဘှတ် ဘှတ် …… အမလေး …… သပေါပြီကြာ ”

ထူးဝတဈေယောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူစကားအား မကြားဟနဆြောငကြာ တဘှတဘြှတန်ှင့ြ ဆောင့လြိုးနသည်ေ။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ခန်ဓာကိုယဘြေးတဈစောင်း အနထေားဖြင့ြ ခွုပအြလိုးခံသလို ဖြစ်နတေော့၏။ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ လီးအရင်းထိကပမြိတိုင်း ထူးဝေ လဥနှစ်လုံးမှာ သူမညာဘကပြေါငအြား တဘတဘြတဖြှင့ြ ရိုကမြိကာ အဖုတထြဲလီးဝငသ်ံနှင့ြ လဥရိုကသ်ံမှာ ဘှတဘြတ် ဘှတဘြတဖြှင့ြ စည်းခကြကြှကြလေး ထွကပြေါန်သည်ေ။

” ကောင်းလိုကတ်ာ … အနတ်ီရယ် … အားးးး အားဟား …… ရှီးးးးးးး ”

” ဖြပ် …… အင့ြ …… အမလေးးး …… မင်းကသာ ကောင်းနတော … ငါ့ သားအိမဝြ … မင်းဟာက လာလာထောကတ်ာ … နာတယကြှာ ”

” ဗြာ … ဖလှပ် …… ဗွိ …… အားဟား …… ဘှတ် ဘှတ် ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စကားကြောင့ြ ထူးဝမှော လိုးအားလွှော့ကာ လီးအရင်းထိ မဆောင့တ်ော့ပဲ ထိန်းလိုးတော့သည်။ ဒီလိုတော့လည်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ဟာတာကြီးဖြစ်ကာ ဖငကြှီးအား မသိမသာကော့ထိုးရင်း လီးအရင်းထိကပမြိအောင် ကြိုးစားရပြန်၏။

” ကြှတ် …… လိုးပါကြာ … မင်းက လူငယမြဟုတတ်ဲ့ အတိုင်းပဲ …… ရှီးးးးးးး ”

” ဟမ် … အနတ်ီက … ဟို ဟို …… နာတယဆြိုလို့ပါ ”

” နာတယပြဲပြောတာလေ …… မင်း ဆောင့မြလိုးနဲ့လို့ … ပြောမိလား ”

အားမလိုအားမရ အသံလေးဖြင့ြ ဖငကြှီးအား ကစားပေးနေ၏။ ထူးဝတဈေယောကြ သဘောပေါကကြာ တရစပ် မနားတမ်း ဆောင့လြိုးတော့သည်။ ဒဈပေါရြုံထုတကြာ ပြနသ်ှင်းလငွြ လီးအရင်းထိကပအြောင် ပစ်ပစ်လိုးပေး၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ခပကြှမ်းကြမ်း လိုးခကြမြွားကြောင့ြ ကာမအရသာအား ထိထိမိမိလေး ခံစားလာရကာ အခကြြ ၉၀ လောကတ်ှင် အားကနဲ့ အောကြာ စောကရြညမြွား ပန်းထုတလြိုကသ်ည်။

ထူးဝမှောလည်း လီးတဈချောင်းလုံး နှေးကနဲ့ ဖြစ်ကာ အခကြြ ၃၀ ခန့ြ ထပလြိုးရင်း နောကဆြုံးတဈခကြဆြောင့အြပြီး စောငခြေါင်းပေါကထြဲ လီးအရင်းထိ ဖိကပကြာ လရညမြွား ပန်းထည့လြိုကတ်ော့၏။

” အားးး အ အ …… ကောင်းလိုကတ်ာ … အနတ်ီရယ် ………… ဟူးးးး ရှီးးးးးးးးးး ”

” အင်း …… ခဏထုတ်ဦးကြာ … ခါးတွညှေောင်းတာ … လှုပမြရအောင် ခွုပလြိုးနတော …… ဟှန့ြ ”

” အနတ်ီ အလိုးမခံမှာ … ကြောကလြို့ပါဗွာ ”

” တောပြါ … စောကပြတထြဲ …… လရညတ်ောင် ဝငန်ပြေီ ”

………………………………………………………

အခန်း (၄)

ထူးဝတဈေယောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ အဖုတထြဲမှ လီးအားထုတကြာ ကြမ်းပြငပြေါြ ထိုငခြရွင်း အမောဖြနတေေော့သည်။

” မင်းက … အိမထြောငန်ဲ့လား … ဒီလောကမြောနတော ”

” အိမထြောငမြရှိပါဘူး … ခေါင်းက နာလို့ပါ ”

” အောြ … ဟုတသ်ား … ခန်ဓာကိုယကြ လှုပတ်ော့ ဒဏရြာက သှေးတောင် ပြနကြနွပြေီ ”

” ရပါတယ် … သိပတ်ော့ မနာတော့ပါဘူး ”

” ကဲ ထ … ဒီခုံပေါြ လာထိုငပြါ ပုဆိုးပြနဝြတ်ဦး … လီးကြီးက လူမှငမြကောင်းဘူး … ခခြြ ”

ထူးဝတဈေယောကြ ပုဆိုးထဝတကြာ လီးတနအြားပပြနေသေော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စောကရြညမြွားအား ပုဆိုးဖြင့ြ သုတလြိုကြ၏။ ပြီးမှ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဘေးနား မရဲတရဲ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။

” အမ် … မင်းက … လိုးတုန်းက မပြောမဆို လိုးပြီးတော့ … အခုကြ … ကြောကန်တောလား ”

” ဟုတ် ဟုတ် … အနတ်ီ ”

ထူးဝမှော တကယလြည်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူအား ကြည့်ကြာ ရှိန်းနမေိသည်။ ရမျမကစြိတကြှောင့ြ အတင်းလိုးခဲ့ပမယေ့ြ သှေးအေးသှားခွိန် အကြောကတ်ရားများ ဝငလြာတော့၏။ သူ့လို ဆိုငကြယတ်ကျကစီသမားတဈယောကမြှ အခုလို ချောချောလှလှ သူဋျဌေးမတဈဦးအား လိုးဖို့ဆိုတာ အိပမြကပြင် မမကဖြူးပေ။ တွေးရင်း ခွဖြေားလကဖြွားများ အေးစကလြာသည်။ ထိုစဉြ စားပြဲခုံပေါြ ကားသော့ဘေးနားမှ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ ဖုန်းသံလေး မှညလြာတော့သည်။

” တူတူ …… တူတူ …… တူ ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ထူးဝအေား ကြည့်ကြာ နှုတခြမ်းပေါြ လကည်ိုးထောငကြပပြှရင် တိတတ်ိတန်ရန်ေ အခကြပြှလိုကြ၏။

” ဟဲလို … ကိုကြီးလား ”

” အင်း … စိမ်း … ကိုကြီးတို့ ဒီနေ့ ပြနမြလာဖြစ်တော့ဘူး နကဖြန် ညနမှေ ပြနလြာတော့မယ် … လတွမေေိုးတွေ ကြီးနလေို့ လမ်းကလည်း မကောင်းသေးဘူး ”

” ဟုတ် … ကိုကြီး … ရာသီဥတု ကောင်းမှ ပြနခြဲ့ပါ … အမတေို့လည်း ပြောလိုကပြါဦး … စိမ်း … ဆေးရုံ ဂွူတီကလွို့ပါလို့ ”

” ရောကရြောကခြငွြး မေးနလေို့ … ပြောထားပါတယကြှာ ”

” ဒါနဲ့ … သားလေးရော ”

” သားကတော့ ထုံးစံအတိုင်း … ရောကတ်ာနဲ့ လညတ်ော့တာပဲ … ဒါပမယေ့ြ မိုးရှာနလေို့ ကားယူမသှားဘူး အနီးနားပဲ လညန်တောပါ ”

” အင်းပါ … အခွိနန်ဲ့အခွိနစြားနောြ … ကိုကြီး တအားလည်း သောကမြနနေဲ့ဦး ”

” အေးပါ … မိန်းမရယ် …… ဟားဟားးးး ”

တဖကမြှ ဖုန်းခသွှားသဖြင့ြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ သူမဖုန်းအား ပိတကြာ စားပြဲခုံပေါြ ပြနတ်ငရြင်း ထူးဝဘကြေ လှည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။ မကြန်ှာပကြကြာ နှာခေါင်းထိပတ်ှင် ခွှေးစေးများပြနရြင် သူမအားကြည့်န်သေော ထူးဝအေား မှငလြိုကရြ၏။

” ခခြြ … ဘာလဲ … ငါက အိမထြောငသ်ညမြှန်း သိတာနဲ့ … လန့န်ပြေီပေါ့ ”

” ဟုတ် … ဟုတ် … အနတ်ီ … ကနွောြ တောင်းပနပြါတယဗြွာ … အနတ်ီပုံစံက အိမထြောငသ်ညန်ဲ့ မတူလို့ပါ ”

” ဟေ … အိမထြောငသ်ညမြှန်း ကြိုသိရင် မင်းက မလိုးဘူးပေါ့ ”

” ဟုတ် … ကနွောြ … မလုပပြါဘူး ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ထူးဝစကေားဆုံးသညန်ှင့ြ ထူးဝမကြေန်ှာအားကြည့်ရြာ ခပတ်ညတ်ည် ပြောနသညေကြို တွေ့နရေ၏။

” ခခြြ … အခု မင်းဝတထြားတာ ငါ့သား အဝတစြားတွကြေ ”

” ဟုတကြဲ့ပါ … အနတ်ီ … အိမရြောကတ်ာနဲ့ … ကနွောြ လွှောဖြှတပြှီး … ပြနလြာပို့ပေးပါ့မယ် ”

” အောြ … မင်းက … အားရတော့ ပြနခြငွပြှီးပေါ့ ”

” ဟာ … အဲလို သဘော … မဟုတပြါဘူးဗွာ ”

” ဒါဆို ”

” အနတ်ီပြနခြိုင်းတဲ့ အခွိနမြှ ပြနပြါ့မယ် ”

” Ok လေ … အဲဒါဆို … နကဖြန် ညနပေိုင်း ငါ့ယောင်ျကြား ပြနလြာခါနီးမှ ပြနရြမယ် … ဒီကြားထဲ မင်းသဘောနဲ့ မင်းပြနရြင် …… ပြူနာ တကမြယ် ”

” ဟုတ် ဟုတ် … အနတ်ီ ”

ဒေါကတ်ာ စိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ ထူးဝအေား ကြည့်ကြာ ကြနပေသ်ှားသည်။ ဘာပြောပြော ဒီနညနှေင့ြ နကဖြနည်နအထေိ ကာမဆန်ဒအတွကြ ထူးဝအေား အသုံးခခွငွသ်ေးသည်။ နကဖြန် ဆေးရုံ နေ့တပိုင်းဆင်းကာ အိမပြှနလြာပြီး လိုအပသ်ော ကာမသုခများ ဖြည့စြည်းပေးရန် ထူးဝအေား တေးထားလိုကတ်ော့၏။ ထို့နောကြ နှစ်ယောကသ်ား ရအတေူခွိုးရာ ထူးဝခေေါင်းအား ပလတစြတဈ တဈလုံးအုပကြာ သူမ ခန်ဓာကိုယအြား ခွဖြေားမှ နဖူးထိ ဆပပြှာတိုကခြိုင်းလိုကသ်ည်။ ရချိုးပြီးစဉြ အဖုတန်ှင့ြ ဖငဝြလေးအား အားရကြနပေသ်ညအြထိ ယကခြိုင်းပြီးမှ ရချိုးခန်းမှ ထွကခြဲ့၏။

” ကဲ … နှားနို့နဲ့ ပေါငမြုန့ကြှကြဥကြောြ စားထား … ဒါမှ ညကြ အားရှိမှာ … ခေါင်းက နာသေးလား ”

” မနာဘူး အနတ်ီ … ရပါတယ် ”

” အင်း … ဆေးတော့ သောကရြဦးမယန်ောြ ”

” ဟုတ် ”

ညနပေိုင်းရောကသ်ောြ ထမင်းမခကြတ်ော့ပဲ ထူးဝအေား သားဖြစ်သူဆိုငကြယဖြှင့ြ ထမင်းနှင့ဟြင်း ဝယခြိုင်းကာ အတူစားလိုကကြှသည်။ တဖြည်းဖြည်း အမှောငထြု ကြီးစိုးလာရာ ဧည့ခြန်းတွင်း တီဗှီဖြင့ကြာ နှစ်ယောကသ်ား အတူထိုငကြာ ကြည့်န်ေ၏။ ထူးဝမှော အနည်းငယရြှိန်းနသဖြေင့ြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ထူးဝဘကေတ်ိုးကပကြာ ထူးဝပေေါငတ်နမြွားအား ပြတသ်ပပြေးနတေော့သည်။ အတောကြှာသညအြထိ ထူးဝဘကေကြ မလှုပရြှားသဖြင့ြ သူမကိုယတ်ိုင် ထူးဝလကေဆြှဲယူကာ သူမပေါငတ်နပြေါြ တငပြေးထားလိုကြ၏။ ခဏအကြာတွင် ထူးဝလကေခြွောင်းလေးများ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ပေါငတ်နပြေါမြှတဆင့ြ ပေါငကြှားထဲ ရောကရြှိလာသည်။

” ဒင် ဒင် …… ဒင် ဒင် ”

” ဟော … ၁၁ တောင် ရှိပြီ … ဇတကြှောတွလည်ေး တကတ်ာကြာ အနတ်ီ အိပတ်ော့မယ် ”

” ဗွာ …… ဟုတ် ဟုတ် …… ကနွောလြည်း အိပမြယလြေ ”

ထို့နောကြ ခွံဝင်းတံခါးသော့ခတကြာ အိမမြကြီးတံခါးအား ပိတရြင်း တီဗှီပိတပြှီး ဧည့ခြန်းတွင်း မီးများ ပိတလြိုကတ်ော့၏။ ထူးဝထေားသော အိပခြန်းမှာ သူမတို့လငမြယားအိပခြန်းနှင့ြ မကြစြောင်းထိုး အခန်းပို ဖြစ်သည်။ ထူးဝအေိပခြန်းအား ကြောပြှီးမှ သူမအိပခြန်းသို့ ရောကရြှိရာ ထူးဝတဈေယောကြ သူ့အတွကပြေးထားသော အိပခြန်းထဲမဝငပြဲ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူနောကြ ကပပြါလာ၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ သူမတို့အိပခြန်းအား ဖြင့ရြင်း နောကကြွောဘကမြှ လူရိပကြှောင့ြ လှည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။

” ဟင် … ထူးဝေ …… မအိပသ်ေးဘူးလား ”

” ဟို လေ … အနတ်ီကို … နှိပပြေးပြီးမှ … အိပမြလို့ပါ ”

” အောျ … ကြေးဇူးပဲကြာ … လာလာ ”

အမှနတ်ော့ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာလည်း အိပခြန်းထဲခဏမှေးကာ ထူးဝအေား နှိပခြိုငရြင်း ဇိမယ်ူရန် စဉစြားထား၏။ ထူးဝမှောလည်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ပြတသ်ပပြေးထားသဖြင့ြ ပုဆိုးအတွင်းက လီးမှာ ထောငထြှကကြာ လိုးခွင့ရြဖို့ ကြိုးစားကြည့်ခြငွသ်ေးသည်။

အိပခြန်းတံခါးဖြင့လြိုကသ်ညန်ှင့ြ မီးရောငဖြှေးဖြေးလေးအောကြ နှင်းဆီရမှေှေးနံ့လေး တခန်းလုံးသင်းနကော မှနတ်ငခြုံတဈလုံး အလုပစြားပြဲပုံစံတဈလုံး အဝတဗြီဒိုတဈလုံး နှစ်ယောကအြိပ် အမှင့ြ ၁ ပခနေ့ြ ရမှေုပမြှေ့ယာတဈခု မှလှဲ၍ ကနွအြပို ပရိဘောဂ ပစ်စည်းများ မတွေ့ရပေ။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ မှေ့ယာနားလွှောကသ်ှားရင်း ဝမ်းလွားမှောကအြနားယူကာ ထူးဝအေား ပြတင်းတံခါးများ ဖြင့ခြိုင်းကာ လိုကကြာများအား ဘေးသို့ဆှဲခခွိုင်းလိုကသ်ည်။

ပြတင်းပေါကမြှ ဝငရြောကလြာသော မိုးသကလြအေေးလေးကြောင့ြ အိပခြန်းတွင်း ခမွြးစိမ့စြိမ့လြေး ဖြစ်လာခဲ့၏။ ထို့နောကြ ထူးဝအေား ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှ မှောကလြကြအြနထေားဖြင့ြ ခွသလေုံးမှ စနှိပရြန် ပြောလိုကတ်ော့သည်။

……………………………………..

အခန်း (၅)

ထူးဝတဈေယောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စကား ဆုံးသညန်ှင့ြ မှေ့ယာပေါတ်ကကြာ ပေါငတ်နမြွားဖြဲရင်း ခွသလေုံးကြား ဒူးတုတထြိုငကြာ ခွချင်ြေးဝတမြှ စ၍ နှိပပြေးလိုကြ၏။ ခွသလေုံး ဖြေးဖြေး တုတတ်ုတလြေးအား နှိပရြင်း ဒူးကောကကြှေးကြောလြာရာ ဒူးဆဈဖုံးသောညဝတ် ဂါဝနအြပါးလေးအား ပေါငပြေါသ်ို့ လိပလြိပတ်ငပြဈသည်။ ဂါဝနအြောကန်ားစလေးမှာ ပေါငရြင်းနားအရောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ပေါငဂြှကြားမှ နေ့လညကြ လိုးထားသော စောကပြတအြား မှငန်ရတေော့၏။ ပေါငတ်နမြွားအားနှိပရြင်း ထူးဝပေုဆိုးအတွင်းက လီးမှာ ဒုတကြနဲဒုတကြနဲ့ ခေါင်းထောငန်သည်ေ။ ပေါငရြင်းအား လကန်ှဈဖကန်ှင့န်ှိပရြင်း အာခေါငမြွား ချောကကြပလြာ၏။

ထိုစဉြ မှောကအြိပန်သေော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ သူမခန်ဓာကိုယအြား ပကလြကလြှနပြဈလိုကသ်ည်။ ထူးဝမှောလည်း သူမခွသလေုံးကြားမှ ဘေးထွကကြာ ခွထေောကလြှနရြန် နရောဖယပြေး၏။ ပကလြကအြနထေား ဖြစ်သှားသော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ခွသလေုံးကြား ခုနပုံစံအတိုင်း ဝငထြိုငကြာ နှိပပြေးပြနသ်ည်။ ဒီတကြိမ် ထူးဝေ လကခြွောင်းများ ဒူးခေါင်းနားအရောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ သူမလကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဂါဝနအြောကန်ားစအား ခါးပေါထြိ ဆှဲတငပြေးလိုကြ၏။ ပေါငတ်န် ဖြေးဖြေးတုတတ်ုတကြှီးကြားမှ စောကဖြုတမြှာ ဘေးနူတခြမ်းသားနှစ်ဖကြ ဖောင်းနကော စောကမြှှေးပါးပါးလေးမှ စောကပြတတ်အုံလုံး ဖုံးအုပထြားသညကြို မှငန်ရသေည်။

ထူးဝေ လကခြွောင်းများက ပေါငတ်နမြွား နှိပန်ရော မကြလြုံးများက ဖောင်းကြှနသေော စောကပြတပြေါြ ရောကရြှိနေ၏။ တံတွေးများ မွိုခကြာ ခဏအကြာတွင် ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စောကဖြုတအြာ မကြန်ှာနှင့ကြပကြာ တပြတပြှတ် ယကပြေးတော့သည်။ ထူးဝမှော နေ့လညကြ ဒီတိုင်းလိုးလိုကသ်ဖြင့ြ ဒီတဈကြိမ် စောကပြတအြား ယကပြေးပြီးမှ လိုးရန် ဆုံးဖြတထြား၏။

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ပါးစပမြှဖြင့မြပြောရပဲ အလိုလွောကြ သူမစောကပြတအြား ထူးဝမှေ ယကပြေးသဖြင့ြ အရသာခံရင်း သူမနို့အုံများအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငည်ှဈခွနသေည်ေ။ ထူးဝတဈေယောကြ ဖောင်းကြှနသေော စောကပြတဘြေးနှစ်ခွမ်းအား လကဖြှင့ဖြှဲကာ အတွင်းသားလေးများအား လွှာအပြားလိုငပြင့ယ်ကရြင်း အပေါရြောကမြှ ခေါင်းထောငန်သေော စောကစြိလေးအား မထိတထိလေး ကိုကပြေးလိုကြ၏။

ထို့နောကြ အဖုတတ်ပြငလြုံးယကလြိုကြ အစိလေးစုကလြိုကြ စောကခြေါင်းအတွင်းထဲ လွှာစုခွှနသ်ှင်းကာ ထိုးကလိုကဖြှင့ြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငကြှီး ကော့ကော့တကလြာရသည်။

” အားလားလား …… ဘယလြိုတွလေုပန်တောလဲ … ထူးဝေ …… ရှီးးးး ရှီးးးးးးးးး …… အားဟား အားလား ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ပေါငတ်နကြှီးများ မှှောကတ်ကလြာကာ ဒူးကြေးထားရင်း ဒူးကောငကြှေးကြား သူမလကန်ှဈဖကသ်ှင်းကာ ဆှဲထားရင် ပေါငခြှံအား ဖြဲပေးလိုကြ၏။ ထူဝမှောလည်း ပေါငကြှားအလယတ်ည့တ်ည့မြှ ဖောင်းကားနသေော စောကပြတအြုံအား တပြငလြုံးယကကြာ စောကခြေါင်းဝအောကဖြကြ ဖငဝြနီညိုလေးအား လွှာထိပဖြှင့ြ ထိုးစွပေးပြနသ်ည်။

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ စောကဖြုတအြယကခြံရင်း ဖငပြေါကလြေးပါ ကလိခံရကာ အရှငလြတလြတ် နတပြှညရြောကသ်လို ခံစားနရပြေီး တအားအား တအီးအီးနှင့ြ အသံထွကြ ညည်းတွားနရသေည်။ ထူးဝမှော အဖုတယ်ကလြိုကြ ဖငဝြလေးအား ကလိလိုကန်ှင့ြ နောကဆြုံး စူပြစူပြဖြစ်လာသော ဖငဝြလေးအား နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့စုပသ်လို့ တေ့စုပပြဈရာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ မှေ့ယာအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တဖုန်းဖုန်း ထုရိုကကြာ ခါးကော့တကလြာပြီး စောကရြညမြွား ထောငပြန်းနတေော့၏။

” အမလေးးး …… ထူးဝရယ်ေ …… အ အားးးးး …… ထွကြ ထွကြ ထွကပြှီကြာ ……… အားးးး အားးးးးးးးးး ………… ရှီးးးးးးးးးး ဟူးးးးးး းးးးးးးးး …… အင်းဟင်း ”

စောကရြညမြွား ဒလဟောပန်းရင်း ခဏအကြာမှ ဖငသ်ားစိုငကြှီး မှေ့ယာပေါြ ဘုတကြနဲ့ ပြနကြလွာသည်။ ထူးဝမှော စောကရြညမြွားမကုနခြင် ဒူးထောငလြကြြ အနထေားဖြင့ြ ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ထောငဖြှဲပေးထားသော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စောကပြတအြား တေ့လိုးပစ်၏။

” ဇွိ … ဘှတ် …… ဖြပဖြှပ် …… ဗစွြ …… အင်းဟင်း ”

စောကရြညမြွား ရှှဲနသဖြေင့ြ ထူးဝလေီးကြီး အဝငအြထွကတ်ိုင်း တဇွိဇွိ တဘှတဘြှတဖြှင့ြ အသံပေါင်းစုံ မှညန်တေော့သည်။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာလည်း ပူပူနှေးနှေး စောကရြညမြွားပန်းထုတအြပြီး ခကြခြငွြးဆိုသလို လီးကြီးဝငရြောကလြာရာ ရမျမကစြိတမြကပြဲ တိုးပြားလာလကြရြှိသည်။

” အနတ်ီ ”

” ဘာလဲ … ထူးဝေ ”

” လေးဖကကြုန်းပေးပါ့လား ”

” အယ် … မင်းလည်း မလှယဘြူးနောြ … မိန်းမ မရှိတာရော ဟုတရြဲ့လား ”

” မိန်းမ မရှိပမယေ့ြ … ခစွသ်ူရှိတယလြေ … အနတ်ီ ”

” အောြ အောြ … ဒါကြောင့မြို့ … အတတပြေါင်းစုံ တတန်တောပေါ့နော့ ”

စကားပြောရင်း အလိုးမပြတကြှပေ။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ပကလြကအြနထေားမို့ သူမစောကဖြုတထြဲ ဝငထြှကန်သေော ထူးဝလေီးကြီးအား ကြည့်ကြာ စကားပြနပြှောနေ၏။ ခဏအကြာ ထူးဝစေိတတ်ိုင်းကြ လေးဖကထြောကကြာ ဖငကြှီးအား ကော့ထားပေးလိုကသ်ည်။ ပေါငတ်နဖြှေးဖြေးတုတတ်ုတကြှီး ကြားမှ ဖောင်းကြှစူထွကန်သေော စောကပြတကြ ထူးဝလေီးကြီး ဝငလြာရန် စောင့မြွှောန်စဉြေ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းအတိုင်း လွှာဖြားလေးဖြင့ြ ထိုးခွဲခွင်း ခံလိုကရြပြနသ်ည်။

” ဟိတ် … အားလား …… မလိုးပဲနဲ့ ပြနဆြှနတောလားကြာ ”

လညပြှနလြှည့ကြှည့ရြင်း သူမဖငကြှီးနောကကြ ကုန်းယကန်သေော ထူးဝအေား အားရကြနပေသ်ံလေးဖြင့ြ လှမ်းပြောလိုကြ၏။ ထိုစဉြ ထူးဝလွှောဖြားလေးမှာ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းအတိုင်း ပင့ယ်ကလြာရာ စောကခြေါင်းပေါကလြေးအား ကြောပြှီး ဖငဝြနီညိုလေးထဲ လွှာဖြားလေးက ထိုးစိုကပြဈသည်။

” အာ … အင့အြင့ြ …… ရှီးးးးးးးးး ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ လေးဘကကြုန်းလကြြ အနအထေားနှင့ြ ညာလကကြ အိပယ်ာပေါထြောကထြားရင်း ခါးလေးကော့ကာ ဘယလြကကြ နောကသ်ို့ဆန့ထြုတပြှီး ထူးဝခေေါင်းအား ဖမ်းဆှဲလိုကြ၏။ သူမဖငန်ှင့ြ ထူးဝမကြေန်ှာအား ဖိကပကြာ ညည်းတွားနတေော့သည်။

” အားးးး …… ကောင်းလိုကတ်ာ …… အင်း ဟုတတ်ယ် …… မှှပေေး ဖငဝြလေးကို …… အ အားးးး …… ထိုးထည့်ပါ … အထဲကို … အင်းအင်း …… အားဟား …… ဟုတတ်ယ် … အမလေး … ဖငထြဲ မှှနတေော ကောင်းတယကြှာ … တမွိုးလေးပဲ ”

သူမဖငထြဲ ထူးဝအေား လွှာနှင့မြှှပေေးရန် တတွတတ်ှတ် ပြောရင်း ကာမအရသာ ခံယူနပြန်ေ၏။ ခဏအကြာတွင် ထူးဝတဈေယောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငကြှားမှ မကြန်ှာအားခွာကာ ခါးဆန့ရြင်း လီးအား ၂ ခကြြ ၃ ခကြဆြှကာ စောကခြေါင်းဝထဲ ဖိထည့လြိုကတ်ော့သည်။ လိုးပြီးသားမို့ ဒဈဖူးမှုပသ်ညန်ှင့ြ လီးတနကြှီးက အရင်းထိ ရှောရှောရှူရှူ ဝငသ်ှား၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ဖငဇြိမခြံနရောမှ စောကပြတထြဲ လီးဝငလြာသညန်ှင့ြ လကန်ှဈဖကြ ကြေးထောကကြာ ဖငသ်ားစိုငကြှီးအား မှှောကပြေးရင်း ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား အနည်းငယထြပဖြှဲပေးလိုကသ်ည်။ သူမအနဖြငေ့ြ ထူဝတဈေယောကြ အားရပါးရ လိုးနိုငရြန် အဆငသ်င့ြ ပြငပြေးထား၏။

သို့သောြ ထူးဝမှော ပုံမှနလြေး လိုးရင်း ဘယလြကမြှ ဖငသ်ားစိုငကြှီးများပြတကြာ ညာဘကလြကမြလေးက ဖငဝြနီညိုလေးအား ဖိဆှဲပေးနသည်ေ။ တရကြမ်း လိုးမညထြငပြှီး စောင့မြွှောန်ရော မထငမြှတပြဲ စောကဖြုတအြား ပုံမှနလြေးလိုးကာ ဖငဝြအား ကလိနသဖြေင့ြ မတူညီသော အရသာနှစ်ခု တပျိုငထြဲ ခံစားလိုကရြ၏။

ထိုစဉြ ထူးဝလကေမြလေးမှာ ဖငဝြထဲ တိုးဝငလြာရာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ နဖူးကြောလေးတွန့ကြာ ခွှပြနေလြာရသည်။ မကြာမှီ ထူးဝမှော သူမဖငပြါ လိုးတော့မညကြို ရိပမြိလာ၏။ ဦးသာဒငန်ှင့တ်ုန်းက တံတွေးစွတ် ဖငအြလိုးခံရစဉြ ဖငထြဲသပလြွှိူထားသလို တဈစို့ကြီး ခံရခကဖြူးသည်။ နောကပျိုင်း ဖငအြတွင်း ကြှကသ်ားများ လွော့ခပြေးမှ လီးဒဏခြံနိုငလြာခဲ့၏။

” ထူးဝေ ”

” ဗွာ … အနတ်ီ ”

” မင်း … အနတ်ီဖင် လိုးမလို့လား ”

” အနတ်ီ ခွင့ပြှုရင် … လိုးချင်တ်ာပေါ့ … အနတ်ီရယ် ဖငဝြလေးက စူထွကန်တော … လိုးချင်စြရာလေး ”

” ကဲပါ … အပိုတွေ … မင်း အနတ်ီဖငပြေါကလြေး ကလိနတော … ဖငလြိုးချင်မြှန်း ရိပမြိပါတယကြှာ … မှနတ်ငခြုံပေါြ ဆေးသတ်ေတာထဲက စအိုထဲစမ်းရငသ်ုံးတဲ့ ဂယွပြုလင်းလေး ယူလိုကြ … မင်းလိုးခါနီးကြ ဖငထြဲရော မင်းလီးတဈချောင်းလုံး လူးပြီးလိုးပေါ့ ”

” ဟုတ် … အနတ်ီ ”

ထူးဝမှော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ စောကဖြုတထြဲမှ လီးအားခွှတကြာ အိပခြန်းတွင်း မှနတ်ငခြုံပေါမြှ ဂယွပြုလင်းအား သှားသူတော့သည်။ ထို့နောကြ လေးဖကထြောကြ အနအထေားဖြင့ြ မကြလြုံးလေးစင်းနသေော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငဝြထဲ ဂယွမြွားညှဈခလွိုကြ၏။ လကခြလယဖြှင့ြ ဖငဝြလေးထဲ ထိုးမှှကော ကြောင်းပေးသည်။ ညာဘကလြကခြလယဖြှင့ြ ဖငပြေါကထြဲ ထိုးမှှနစေဉြေ လှတန်သေော ဘယဘြကလြကခြလယကြ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ ထိုးကလိပေးပြန်၏။

” အားးးး ရှီးးးးးးးးး …… တတလြိုကတ်ာ …… ထူးဝရယ်ေ …… အနတ်ီကို … အရှငလြတလြတ် … နတပြှညပျို့နတောလား …… ကြှတ် ကြှတ် ”

ထူးဝတဈေယောကြ မှှောကတ်ကလြာသော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငကြှီးအား လကန်ှဈဘကဖြှင့ြ အလိုကသ်င့ထြိန်းကာ ဖငရြော အဖုတရြော လကန်ှင့ြ တပျိုငထြဲ လိုးပေးနသည်ေ။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာလည်း ကာမအရသာ ၂ ခု တပျိုငထြဲခံစားရင်း သူမနို့အုံကြီးများ အိပယ်ာခင်းဖြင့ကြပကြာ အိစကကြော့ထွကန်သေော ဖငကြှီးအား ထောငပြေးရင်း ဘဝငကြနွရေ၏။ ခဏအကြာတွင် ထူးဝမှော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငဝြနီညိုလေးအား လွှာဖြင့ြ ၅ ခကြလြောကြ ပင့ယ်ကကြာ လီးထိပအြား တေ့သှင်းလိုကသ်ည်။

” ဗစွြ … အ … ဖြည်းဖြည်း ထူးဝေ … မင်းလီးရော အနတ်ီဖငဝြလေးရော ဂယွမြွားများလေး သုံး …… အမလေး …… ကြှတကြွှတ် ”

ထူးဝမှော ဖငဝြထဲ ဒဈဖူးမှုပသ်ညန်ှင့ြ လီအရညပြှားတဈလွှောကြ အရင်းထိ ဂယွမြွား လောင်းခလွိုကြ၏။ လီတဝကြ အထုတအြသှင်းလုပရြင်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ အခွနအေေား ကြည့်န်ပြနေသ်ည်။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ဖငပြေါကထြဲ လီးဝငလြာသညန်ှင့ြ ဖငအြတွင်း ကြှကသ်ားများလွော့ကာ ဖြင့ထြားပေး၏။ သို့သောြ ထူးဝလေီးမှာ ဦးသာဒငလြီးထကြ ပိုတုတကြှောင်း သိလိုကရြသည်။ ဖငထြဲ တဈစို့ကြီးဖြစ်ကာ အံလေးကြိတခြံနလေိုကြ၏။ ခဏအကြာ ရရှိလာမည့ြ လီးအရသာအား ကြိုတငတ်ှကထြားမိသည်။

ထိုစဉြ သူမဖငခြေါင်းထဲမှ လီးမှာ ကြှတထြှကသ်ှားပြီး ဖငဝြမှ တဘူဘူ တဘငဘြင် ဖြင့ြ လပြနေအြမခြွိန် ကြှတထြှကသ်ှားသော လီးကြီးမှာ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ လကြတ်ပြကြ တိုးဝငလြာတော့၏။

” ဖလှပ် … ဖလူးးး …… ဗှီဗှီ …… ဗစြျ ဗစြျ … ဘှတ် … ဗွိ ”

ဖငဝြလေးထဲမှ လအမေသ်ံနှငအြတူ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ လီးဝငသ်ှားသော အသံများ တဆကတ်ည်း ထွကပြေါလြာခဲ့သည်။ ထို့နောကြ ထူးဝတဈေယောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ ဖောင်းကားနသေော စောကဖြုတအြား အခကြြ ၃၀ ခန့ြ မနားတမ်းလိုးကာ လီးအား စောကပြတထြဲမှ ပြနထြုတကြာ ဖငပြေါကထြဲ ပြနလြိုးပေး၏။ ဒီတကြိမတ်ှင် လီးတနမြှာ စောကရြညမြွားစိုရှှဲကာ ဂယွမြလိုပဲ ဖငပြေါကထြဲ ခပစြီးစီး အနထေားဖြင့ြ တိုးဝငသ်ှားသည်။ လီးအရင်းထိ ဖိလိုးရာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ အိကနဲ့ ရှိုကသ်ံလေး ထွကရြုံမှအပ နာကငွဟြနမြပြတော့ပေ။

…………………………………………………..

အခန်း (၆)

ထူးဝမှော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ အမူယာအားကြည့်ကြာ ဖငပြေါကလြေးအား ထိန်းလိုးရင်း စောကပြတထြဲ ပြောင်းလိုးလိုကပြှနသ်ည်။ လီးအဖြားထိထုတကြာ အရင်းထိပြနသ်ှင်းရင်း ဖငတ်လှည့ြ စောကဖြုတတ်ဈလှည့ြ ပြောင်းလိုးပေး၏။

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာလည်း အဖုတရြော ဖငရြော တလှည့စြီအလိုးခံရင်း မတူညီသော ကာမစည်းစိမလြေးအာ ခံယူနသည်ေ။ ထူးဝတဈေယောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ အမူယာအား မကြခြွမပြေတကြှည့ကြာ ခံနိုငလြာသညကြို ရိပမြိသညန်ှင့ြ လိုးခကြမြွား မှှင့လြိုကတ်ော့၏။ ဆောင့ခြကြမြွား ကြမ်းလာသညန်ှင့ြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ ညည်းသံများ ပြနလြညထြှကပြေါလြာပြနသ်ည်။

” အားးး …… ဘှတဘြှတ် …… အ အ …… ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် …… အမလေးးးး …… ဗစွြ ဘှတ် …… အ အားးး …… ရှီးးးးးးးး …… အားးး အားးးး အားးးး ”

ထူးဝေ၏ မီးပြင့မြတတ် လိုးခကြမြွားအား တအားအား ညည်းတွားရင် ကြနပေစြှာ ခံယူနသည်ေ။ ပါးစပကြ ညည်းနသေောလြည်း ထူးဝလေီးကြီး ဖငပြေါကထြဲဝငလြာတိုင်း ဖငအြားကော့ကာ မသိမသာလေး ပင့ထြိုးပေး၏။ စောကခြေါင်းထဲ ဝငလြာခွိနတ်ှငလြည်း လီးအား စောကပြတအြတွင်းသားများဖြင့ြ ညှဈဆှဲပေးပြနသ်ည်။

ထူးဝတဈေယောကြ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း တုနခြါနသေော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ ဖငသ်ားကြီးအား ကြည့်ကြာ ရှိသမွှအား အကုနထြဲ့ကာ ပစ်ပစ်လိုးတော့သည်။ စောကပြတထြဲ ဆောင့လြိုးစဉြ လီးတနအြား ညှဈဆှဲနသဖြေင့ြ မနားတမ်း လိုးပစ်လိုကြ၏။ ထိုစဉြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူဆီမှ စူးစူးဝါးဝါး အောဟြဈသံကြီးထွကပြေါလြာကာ လီးတဈချောင်းလုံး နှေးကနဲ့ ခံစားလိုကရြသည်။

” အားးးး …… ထွကြ ထွကြ …… ထွကပြှီကြာ …… အားးးးး အားးးးးး …… ဖုန်းးးး ဖုန်းးးးး …… အားလားလားးး …… အမလေးးး အမလေးးးး ……… ရှီးးးးးးးး ”

အိပယ်ာပြငအြား တဖုန်းဖုန်းထုရိုကကြာ တကိုယလြုံး တုနခြါနရင်ေး စောကရြညမြွား ပန်းထုတန်ရော ထူးဝကလေည်း လီးတနတ်လွှောကြ နှေးကနဲ့ ခံစားမိသညန်ှင့ြ စောကပြတထြဲမှ လီးအား ထုတကြာ ဖငဝြလေးထဲ ပြောင်းလိုးလိုကသ်ည်။ ဒေါကတ်ာ စိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ စောကရြညမြွားထွကကြစွဉြ ဖငပြါ ထပအြလိုးခံရသဖြင့ြ စောကခြေါင်းတဈခုလုံး ယားယံကာ လကကြနွစြောကရြညမြွား တဗှန်းဗှန်း ညှဈထုတန်ရေ၏။ ထူးဝေ၏ လဥများ စောကရြညဖြှင့ြ ပန်းပစ်ကာ အိပယ်ာခင်းပေါတ်ှငလြည်း စောကရြညမြွားစီးကကြာ ရှှဲနှစ်သှားတော့သည်။

ထူးဝလည်ေး ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ အထွဋထြိပရြောကသ်ှားပုံကို ကြည့်ရြင်း ခါးလေးအားစုံကိုငကြာ ဖငဝြလေးအား ဆှဲလိုးရင်း ခဏအကြာ လီးတနတ်ဈလွှောကြ ကငွတ်ကလြာပြီး ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငထြဲ လရညဖြှူဖြူပစွပြစွမြွား ပန်းထည့လြိုကတ်ော့သည်။

လီးပြနအြထုတတ်ှင် ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငဝြမှာ ခကြခြငွြးပြနမြစိပဲ ဖငအြတွင်းသားရဲရဲလေးများမှာ မှငန်ရကော ခဏအကြာ ပြနစြိခွိန် ဖငဝြလေးပြစိပြဈ ဖြစ်ကာ လရညမြွား လွှံထွကလြာ၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငအြားထိန်းကာ ဘေးသို့ လှဲခပြေးလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ကုတငပြေါမြှ အဆင်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူထံမှ စကားသံ ထွကပြေါလြာ၏။

” ဒီမှာပဲ … အနတ်ီနဲ့ … အိပလြိုကတ်ော့ … မင်း အခန်း ပြနမြနနေဲ့ ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ထူးဝတဈေယောကြ အိပယ်ာပေါပြှနတ်ကကြာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ကိုယလြုံးကြီးအား ခွပစ်လိုကတ်ော့သည်။ ထို့နောကြ နှစ်ဦးသာ ကိုယတ်ုံးလုံးဖြင့ြ မှေးနကြေ၏။ ည ၂ ခကြတ်ီးလောကြ ထူးဝတဈေယောကြ ပေါငကြှားထဲ နှေးကနဲ့ ခံစားမိသဖြင့ြ လန့န်ိုးလာသည်။

” ဟင် … အနတ်ီ ”

” အှန် … နိုးသှားတာလား … ပြှတ် ပြှတ် ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ တရေးနိုး ရထသေောကရြာ ကုတငပြေါပြှနအြတကြ ထူးဝပေေါငကြှားမှ ငိုကစြင်းနသေော လီးအား ကြည့်မြိရာ စိတမြထိန်းနိုငပြဲ ကုန်းစုပပြေးမိ၏။ လီးစုပန်စဉြေ ထူးဝနေိုးလာသဖြင့ြ သူမလကတ်ဖကန်ှင့ြ လီးတဝကလြောကမြှ ဆုပကြိုငကြာ ဂွင်းထုပေးရင်း စကားပြောနလေိုကသ်ည်။

” ဟုတ် ”

” အင်းပါ … မင်းပါသာ ဇိမယ်ူနတေော့ … အနတ်ီလီးစုပခြငွသ်ေးလို့ ”

ထူးဝလည်ေး ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စကားကြောင့ြ မကြလြုံးလေးမိတကြာ ပြနမြှေးနေ၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ထူးဝလေီးအား မကမြကမြောမော စုပပြေးရင်း သူမစောကဖြုတအြား ပြတသ်ပန်ပြနေသ်ည်။ လီးအရညပြှားအား ဖြဲခပြှီး ကားထွကလြာသော ဒဈဖူးအား ဖမ်းငုံလိုကြ၏။ လီးထိပအြား စုပရြင်း လကတ်ဖကကြလည်း ဂွင်းတိုကပြေးရာ ခဏအကြာတွင် ထူဝေးလီးမှာ တံတွေးများပြောငလြဲ့ကာ ထောငမြတန်တေော့သည်။

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ပါးစပထြဲမှ ဒဈဖူးအားထုတရြင်း သူမလကလြေးထဲ တင်းမာလာသော လီးအား အားရကြနပေစြှာကြည့်ရြင်း အပေါမြှ ခွထိုငပြဈ၏။ ထူးဝလေီးထိပန်ှင့ြ သူမစောငခြေါင်းအား တေ့ကာ ဖိခလွိုကသ်ည်။ တဗစွဗြစွန်ဲ့ လီးက သူမစောကဖြုတထြဲ တိုးဝငလြာရာ မကြလြုံးလေး စင်းကသွှားရ၏။ ထို့နောကြ ဖငကြှီးအားကြှကာ ပြနဖြိခပြှနသ်ည်။ ပထမအကြိမလြောကြ မကြပပြဲ ခပတ်င်းတင်း ဝငသ်ှားတော့၏။ လီးထိပထြိ ဖငအြားကြှကာ လီးအရင်းထိ ပြနဖြိခရွင်း အကြိမရြမွေားလာကာ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး လုပန်မေိသည်။

စောကခြေါင်းအတွင်းသားများအား ထူးဝဒဈေဖူးမှ ခွိတဆြှဲနသဖြေင့ြ ခံစားမှု့အားကောင်းလာကာ အပေါမြှ စိတကြှိုကြ လိုသလို လိုးနရသေည့အြတွကြ ဘဝငကြနွရသေည်။ တအီးအီး ညည်းနသေော ထူးဝမကြေန်ှာလေးအား ကြည့်ကြာ ခွလိုးရသညမြှာ သူမအတွကြ ခံစားမှု အသဈပင် ဖြစ်သည်။ စောကခြေါင်းတဈလွှောကြ ခပစြီးစီး အနထေားဖြင့ြ ဝငထြှကန်သေော လီးအားငုံ့ကြည့်ကြာ စိတလြှတသ်ှားတော့၏။ ထူးဝရငေဘြတပြေါြ လကထြောကကြာ မနားတမ်း ခွလိုးပစ်သည်။

ပြနဖြိခစွဉြ လီးအရင်းထိ ကပန်အေောငဆြောင့ခြသွဖြင့ြ ထူးဝလေီးထိပမြှ သူမသားအိမဝြလေးအား ထောကမြိကာ စောကဖြုတတ်အုံလုံး ကငွတ်ကလြာကာ ဖေါမြပြတတသ်ော ခံစားမှု့လေး ရရှိနပြန်ေ၏။ တဖြည်းဖြည်း စောကပြတတ်အုံလုံး ယားယံလာကာ အားရှိသလောကြ ဆောင့လြိုးနသည်ေ။

ထူးဝမှောလည်း လီးအားထောငပြေးကာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငကြှီး ပြနအြကြ အောကကြ ပင့လြိုးလိုကြ၏။ အောကမြှ ပင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ခေါင်းများ ခါရမ်းကာ ဖငကြှီးအား တောတ်ောန်ှင့ြ ပြနမြကြှနိုငပြဲ ကပထြားရသေးသည်။ သို့သောြ ဆီးခုံးချင်ြးထိနအေောင် ကပထြားရင် ဖငသ်ားစိုငကြှီးများ ဝှေ့ကာဝိုကကြာဖြင့ြ မှှပေေးနသဖြေင့ြ ထူးဝတဈေယောကြ လီးတဈချောင်းလုံး အရင်းမှအဖြားထိ ကငွစြိမ့စြိမ့လြေးနှင့ြ ပြီးချင်လြာ၏။ ထိုစဉြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ နောကဆြုံးလကကြနွအြငအြားများ စုကာ ဖငကြှီးအားမှှောကရြင် တဖုန်းဖုန်း ဖိလိုးတော့သည်။

ထူးဝမှောလည်း အရှိနန်ှင့ြ ဖိခလွာသော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငကြှီးအား ကော့လိုးပစ်၏။ ခဏအကြာတွင် ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ တအီးအီးဖြင့ြ ကြိတအြောရြင်း ထူးဝရငေဘြတပြေါြ သူမကိုယလြုံးမှောကခြလွိုကတ်ော့သည်။ လီးအရညပြှားတလွှောကြ နှေးကနဲ့ဖြစ်သညန်ှင့ြ ထူးဝကလေည်း ပင့လြိုးရင်း လရညမြွားပြနပြန်းထုတကြာ နှစ်ဦးသား အထွဋအြထိပ် ရောကသ်ှားခဲ့၏။

မနကလြင်း အိပယ်ာနိုးသညန်ှင့ြ ထူးဝတဈေယောကြ ဘေးအား စမ်းကြည့်ရြာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူအား မတွေ့ရတော့ပေ။ စိတထြဲဟာသှားပြီး အိပခြန်းပြငထြှကရြာ ရချိုးခန်းထဲမှ ရသေံများကြားနရေ၏။ ဧည့ခြန်းဘကလြွှောကလြာရ၏။ ပေါငမြုန့ကြှကြဥကြောန်ှင့ြ ကောဖြီ ခွကမြွား ပြငဆြငထြားသညကြို တွေ့လိုကရြသည်။ မကြန်ှာသဈ ကိုယလြကသ်န့စြငရြန် ရချိုးခန်းဘကြ ပြနလြွှောကလြာခဲ့၏။ တံခါးဖြင့ရြာ ကိုယတ်ုံးလုံး ဆပပြှာတိုကန်သေော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူအား တွေ့လိုကရြသည်။

” ဟင် … ထူးဝေ ”

” အနတ်ီ … ကနွောြ … မကြန်ှာသဈချင်လြို့ ”

” အောြ … သဈလေ … မင်းဖို့ ပေါငမြုန့န်ဲ့ကောဖြီ လုပထြားပေးတယ် … အနတ်ီက ဆေးရုံ နေ့တဝကြ ဆင်းပေးရမှာ … နေ့လညစြာ အပြငကြ ဝယခြဲ့ပေးမယ် ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ထူးဝနှငေ့လြိုးစဉြ အရှကကြုနခြဲ့သညမြို့ အခုလည်း ထူးဝရှေေ့ သူမစောကဖြုတအြား ပယပြယန်ယန်ယ် ပြတတ်ိုကဆြေးကြောနေ၏။ ထူးဝတဈေယောကြ မကြန်ှာသဈရင်း ဘေးနားမှ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စောကဖြုတ် ပြတဆြေးနသညေကြို ကြည့်ရြင်း လီးတောငလြာတော့သည်။ သို့သောြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူဘကကြ မစသဖြင့ြ ငှိမန်ရေ၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာလည်း သူမကိုယလြုံးအား ထူးဝတဈေယောကြ မကမြကမြောမော ကြည့်န်သညေကြို ရိပမြိပမယေ့ြ ဆေးရုံသှားခါနီးမို့ စိတအြား ခွုပတ်ီးထားလိုကတ်ော့သည်။

” ကဲ … အနတ်ီသှားပြီနောြ … နေ့လည် ပြနလြာခဲ့မယ် ”

ထူးဝကေ ကောဖြီနှင့မြုန့စြားရင်း သူအား နှုတဆြကထြှကသ်ှားသော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ ဖငကြှီးအားကြည့်ကြာ ဧည့ခြန်းတွင်း ကနွရြဈခဲ့၏။

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ဆေးရုံရောကသ်ညန်ှင့ြ ဦးသာဒငအြား သတိရမိနသေေးသည်။ ဦးသာဒင် ဆေးရုံမှ အလုပန်ားသှားသညမြှာ ၁ နှစ်ကြောခြန့ရြှိရာ သူမအတွကြ မနေ့တနေ့ကလို ခံစားနမေိတော့၏။ ကားထား၍ ကုသဆောငဘြကြ လွှောကလြာရာ နားနခန်ေးနား အရောကြ ကြားနကြေ အသံလေး ကြားလိုကရြသည်။

” ဟိတ် … စိမ်း … ဒီနေ့ အပြတလြန်းနပေါလား ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ကာမဆန်ဒများပြည့ဝြကာ စိတကြှညန်သဖြေင့ြ ပါတိတအြစိမ်းနုရောင် ဝမ်းဆကလြေးဝတကြာ ဆံနှယမြွားအားစုခညွရြင်း ကြောဘကခြထွားကာ မကြန်ှာချောချောတွင် နှုတခြမ်းနီအရဲလေး ဆိုးလာခဲ့၏။ အင်ျကြီလကစြကနှင့ြ ထမိနအြားတင်းနအေောင် ဝတထြားသဖြင့ြ ခါးသေးကဉွလြေးအောကမြှ ကော့ထွကန်သေော ဖငသ်ားစိုငန်ှဈခွမ်းမှာ လမ်းလွှောကတ်ိုင်း ရမ်းခါနသည်ေ။

” လန်းဆို … အထူးအဆန်းလေး ရှိလို့ပေါ့ … နန်းရယ် ”

” အံမယ် … တဈယောကထြဲ ဆန်းမနနေဲ့ … နန်းလည်းပြောဦး ”

” ခခြြ … ပြောမှာပေါ့ … လူနာတွေ ၁ ပတ် ပတကြှည့ြဦးမယ် … ပြီးမှ ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ပြောရင်း အိမမြှယူလာသော အိတထြဲမှ လောင်းကုတအြဖြူအား ဝတဆြငလြိုကြ၏။ ဆေးဗီဒိုအတွင်းမှ နားကြပတ်ဈခု ဖြုတယ်ူကာ နံရံရှိ ကိုယတ်ပိုင်းမှနလြေးအား ကြည့်ရြင်း စုခညွထြားသော ဆံနှယလြေးအား လကန်ှင့သ်ပခြနွသည်ေ။ ထိုစဉြ သူမနောကကြွောဘကြ နန်းသူဇာ ရောကလြာကာ ဖငပြေါခြေါကတ်ငန်သေော လောင်းကုတအြဖြူအား အောကဆြှဲခရွင်း ဖငသ်ားကြီးအား ညှဈခွလေိုကြ၏။

” မိန်းမချင်ြးကို … မနာလိုတာအေ … စိမ်းဖငကြှီးက … ကော့ထွကြ ဝိုင်းစကန်တော … ခခြြ ခခြြ ”

” အံမယ် … နန်းနောြ … စိမ်းဖငကြို … ပစ်မှားနတောလား ”

” ဟုတပြါ့ … ဆှဲကိုကပြဈချင်တ်ာကြာ ”

” ခလြြး ခလြြး … စိတလြွှော့ နန်းရေ … အိမမြှာ … ကိုကမြယ့သ်ူလေးက … အဆငသ်င့ြ ”

” ဟယ် … တကယ် ”

” အှန်းပေါ့ … အထူးဆန်းပါဆို … ခလြြး ”

” နန်းက … ဂွူတီမရှိဘူး ညကြမှ … နိုကဂြွူတီ … လိုင်းခန်းလဲ မပြနခြငွသ်ေးဘူး … Ok လေ … စိမ်း … ရောင်းလှည့တ်ဲ့ထိ … စောင့န်မယ်ေ … အထူးဆန်းလေး … သိချင်မြိတယ် ”

” ကဲ … နန်း … စိမ်းသှားပြီနောျ ”

နန်းသူဇာ တဈယောကြ ဆရာဝနန်ားနခန်ေးအတွင်း မှေးရင်းစောင့န်ရော ခဏအကြာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူနှင့ြ ဂွူတီခွိန်းသော ဆရာဝနမြတဈဦး ဝငခြလွာသည်။

” အောြ … ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူကို … စောင့န်တောထငတ်ယ် ”

” ဟုတ် … မမ ”

” စိမ်းက … ရောင်းလှည့န်တေုန်း … နောကြ ၁ နာရီကြောမြှ ပြနရြောကမြှာ … ကမွ ပြနတ်ော့မှာမို့ အခန်းသော့ မခတတ်ော့ဘူးနောြ … တံခါးလော့ကလွည်း စိမ်းဆီမှာ သော့အပိုတဈချောင်း ရှိပါတယ် ”

” မခတန်ဲ့တော့ … မမ … နန်းက ဂွူတီမရှိဘူး … ညကြမှပါ … လိုင်းခန်း မပြနခြငွသ်ေးတာနဲ့ ဒီလာနတော ”

တာဝနပြှီးဆုံးကာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူနှင့ြ ဂွူတီခွိန်းသော ဆရာဝနမ် ပြနသ်ှားပြီး ခဏအကြာ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ တဈယောကြ ဖုန်းဖြင့ကြာ ဖေ့ဘုတဖြှင့ကြှည့န်သည်ေ။ Fake acc မို့ အပြာစာပေ Page များ အပြာမူဗီ Page များ like လုပထြား၏။ အပြာစာရေးသူများကိုလည်း add ကာ seefirst လုပထြားသည်။ မောငခြှိမ့ြ၏ ရှိသည် ဖြစ်သည် အပြာစာအုပလြေးမှာ သူမတို့၏ ဖြစ်စဉမြွားနှင့ြ တူနသဖြေင့ြ ဖတရြင်း အံ့အောမိနရေ၏။

ခဏအကြာတွင် မကဆြဂွောမှ တခွှငခြွှငန်ှင့ြ ပို့နသေော boy fri များ၏ လီးပုံများအား မကြစြိအရသာခံကာ ကြည့်ရြှု့နသည်ေ။ သူမထံ ပုံတောင်းသူများကိုလည်း ထမိနအြောကန်ားစအား အသာလေးမကာ ပေါငဂြှတည့တ်ည့ြ ခွိနရြင် ရိုကပျို့ပေး၏။ ဘောကဆြာမှ xnxx link အား ရိုကကြာ အပြာကားများ ဝငကြှည့လြိုကပြှနသ်ည်။ ကြည့်ရြင်း လိုင်းကသွှားလငွြ သကဆြိုငရြာဆင်းကဒြ ကုမျပဏီများအား တီးတိုးဆဲနသေေးသည်။

အပြာကားများ ကြည့်ရြင်း အခွိနမြညမြွှ ကုနသ်ှားသညမြသိ သူမပုခုံးပေါသ်ို့ လကတ်ဖကကြရွောကလြာမှ ဆကကြနဲ့ ကိုယလြုံးလေးတုနကြာ လှည့ကြှညမြိ၏။

…………………………………………….

အခန်း (၇)

” အမလေး … စိမ်းရယ် … လန့လြိုကတ်ာဟာ ”

” ခလြြး ခလြြး …… အမြဲတမ်း လိုးကားတွပေဲ ကြည့်န်တောလား … နန်းက ”

” အံအောပါ့တောြ … အမြဲတမ်းတော့ မကြည့်ဖြစ်ပါဘူး … လငတ်ောမြောင် လာမယ့ရြကလြေးနီးမှ ကြည့်ဖြစ်တာပါ ”

” ဒီ ၁ ပတရြော … နန်းလူကြီးက … လာမှာတဲ့လား ”

” သင်ျကြနပြှီး … ကြကတ်ိပဲလေ … လာမှာပါ ”

” ဟူးးး … အရေးပေါလြူနာတွကလေည်း … များလိုကတ်ာ နန်းရယ် ”

” အင်း … ငယင်ယကြ … ရုပရြှငတ်ှေ ဗှီဒီယိုတွထေဲ … ဆရာဝနခြန်းတွဆေို … ကြော့ကြော့မော့မော့နဲ့ ကြည့်ပြှီး အားကမွိတယ် … ကိုယတ်ိုငလြည်းဖြစ်ရော … ယားလို့တောင် မကုတအြားတော့တာ … ခခြြ ခခြြ ”

” ကြံကြံဖနဖြန် … နန်းရာ …… ခလြြး ခလြြး ”

” ကဲ … အထူးဆန်းလေး ပြောတော့ … နန်းဖြင့ြ ဘာမှ မစားပဲ … စောင့န်ရတော ”

” ပြောပါ့မယ် … နန်းရယ် ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ခငပြှန်းနှင့ြ သားဖြစ်သူ မှေးရပမြှေ ရကနေတ်ော့သှားကြရာ ပြနမြလာသေးကြောင်း မနေ့မနကကြ ဆေးရုံကအပြန် ထူးဝအေား ကားဖြင့ပြှတမြိကာ အိမခြေါလြာစဉြ သူမအား ထူးဝမှေ အတင်းတကလြိုးကြောင်း အိမထြောငသ်ညမြှန်းသိသှားကာ သူမအားကြောကရြှံ့၍ ခုထိအိမမြှာပဲ သူမစကားအတိုင်း စောင့န်သေေးကြောင်း သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာအား ပြောပြလိုကတ်ော့သည်။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ စကားအဆုံး ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ၏ မကြလြုံးများ အရောငတ်ောကလြာ၏။

” ဒါဆို … စိမ်းယောင်ျကြား … အိမပြှနမြလာသေးဘူးပေါ့ ”

” အင်း … ညနမှေ … ပြနလြာမှာ … အာ့မို့ … နေ့လည် စောစော … အိမပြှနမြလို့ … ခလြြးးး ”

” စိမ်းတဈယောကထြဲ … မစားနဲ့လေ … နန်းလည်း ကြှေးဦး ”

” ဟမ် ”

” ဘာလဲ … စိမ်းက … အဲဒီကောငလြေးကို … ကြှနပြေေီလား ”

” မဟုတပြါဘူး … နန်းရယ် … ကိုယ့သ်ားလောကြ အရှယလြေးကို … ကြုံတုန်း sex ကိဈစပဲ … စဉြးစားတာပါ ”

” အင်းလေ … ပိုပြောစြရာ ကောင်းအောင် … စိမ်းပြနရြင် နန်းပါ လိုကခြဲ့မယ် … နန်းလည်း ဆန်ဒမပြည့သ်ေးတာ တဈခုရှိတယ် … အဲဒါကို ကြုံတုန်း … အကောငထြည် ဖောခြငွတ်ာ ”

” အမ် … ဘယလြို ”

” ဒီလိုကြာ ”

ထို့နောကြ နန်းသူဇာမှာ စိမ်းလတသ်ူအား သူမ အစီစဉမြွား ပြောပြလိုကသ်ည်။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ စကားများနားထောငရြင်း မကြလြုံးလေး ပြူးလာလိုကြ မကြန်ှာလေးရဲလာလိုကြ ခံစားမှုပေါင်းစုံဖြင့ြ နားထောငန်ရေ၏။

” ဖြစ်ပါ့မလား … နန်းရယ် ”

” ဖြစ်ပါတယ် … စိမ်းရဲ့ … အိမရြောကတ်ာနဲ့ … အဲကောငလြေး ရှိနသေေးရင် … အဆငပြှပြေီ ”

” ဘာဖြစ်လို့ ”

” စိမ်းကို အိမထြောငသ်ညမြှန်းသိပြီး ကြောကလြို့ စိမ်းစကားနားထောငရြင် … အိမမြှာ စောင့န်မှောပေါ့ … မကြောကတ်တတ်ဲ့သူဆို စိမ်း ဆေးရုံလာတာနဲ့ သူလည်း ထွကပြှေးမှာပဲ ”

” ဟုတတ်ော့လည်း … ဟုတသ်ား … ဒါပမယေ့ြ ”

” ဒါပမယေ့မြနနေဲ့ … နန်း ပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ် … ကနွတ်ာ … နန်းပါသာ စီစဉမြှာ ”

ကောဖြီ ဝယသ်ောကရြင်း ဂွူတီပြည့ကြာနီး အရေးပေါြ ကုသဆောငမြွားရှိ လူနာများအား တဈခေါကပြတကြှည့ကြာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာအား ခေါပြှီး ထမင်းကြောန်င့ြ အသားသုပတ်ဈပြဲဝယကြာ အိမပြှနလြာခဲ့တော့သည်။ အိမန်ားမရောကခြင် ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာအား ကားပေါမြှခကြာ ခွံဝင်းရှေ့ ဟှန်းတီးလိုကြ၏။ ဟှန်းသံကြားသညန်ှင့ြ ထူးဝတဈေယောကြ ပြေးထွကလြာကာ ခွံတခါးလာဖြင့ပြေးနသည်ေ။ ထူးဝကေို မှငလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ မကြန်ှာလေး ဝင်းလကသ်ှားရ၏။

တဆကတ်ည်း သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ၏ အစီအစဉအြား တွေးမိခွိန် ရငခြုနသ်ံ မှနလြာတော့သည်။ ကားလေးအား ခွံဝင်းထဲ မောင်းဝငရြင်း ဂိုဒေါငထြဲ သှင်းထားလိုကြ၏။ သူမ ဧည့ခြန်းထဲ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ထူးဝတဈေယောကြ ထမင်းကြောန်ှင့ြ အသားသုပ် ထည့ပြှငရြန် မီးဖိုခန်းဘကြ ပန်းကနမြွား ဝငယ်ူနသည်ေ။ ဧည့ခြန်းထဲရှိ စားပြဲခုံပေါမြှ ထူးဝခထွေားတော့ ခွံဝင်းတံခါးသော့အား ယူကာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ခွံတံခါးပြေးဖြင့ကြာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာအား အမှနခြေါသ်ှင်းပြီး တံခါးပြနသ်ော့ခတလြိုကတ်ော့၏။

” ကားရှေ့ခန်းမှာ … နန်းဖို့ … ထမင်းကြောဗြူးရော ရဗေူးရောရှိတယ် … ဂိုဒေါငသ်ော့ ခတမြထားဘူး … မှနမြှနလြာ ”

ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ နန်းသူဇာအား ခေါလြာရင်း ကားဂိုဒေါငဘြကလြိုကပျို့ပြီးမှ အိမရြှေ့ ဧည့ခြန်းဘကြ ဝငလြာခဲ့သည်။ ခွံတံခါးသော့အား ထူးဝမရေိပမြိရန် ခုံပေါပြှနတ်ငရြင်း ထမင်းကြောြ အတူစားကြ၏။ ခဏအကြာ စားသောကပြှီးကာ ထူးဝေ ပန်းကနခြှကရြောကမြွား သိမ်းနစဉြေ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ သူမအိပခြန်းထဲ ဝငလြာကာ မနကကြ ဝတဆြငထြားသော ပါတိတဝြမ်းဆကအြား ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ဘောလြီနှင့အြတွင်းခံဘောင်းဘီပါ ခွှတကြာ လကတ်ကိုင်းအင်ျကြီအပါးလေးအား ဝတဆြငထြား၏။

အင်ျကြီလေးမှာ စကပန်ှင့တ်ှဲလကြမြို့ ပေါငလြယထြိဖုံးသဖြင့ြ ထမိနမြဝတတ်ော့ပဲ တံခါးပေါကဘြကြ ကြောပေးရင်း ကုတငပြေါြ ကိုယတ်ဈစောင်းလှဲကာ အနားယူနတေော့သည်။ ခဏအကြာ အခန်းတံခါး ဖြင့သ်ံနှငအြတူ လူတဈယောကဝြငလြာကာ ကုတငပြေါတ်ကရြင်း သူမနောကကြွောဘကမြှ ခွလိုကသ်ညကြို ခံစားသိရှိလိုကြ၏။ ယောင်ျကြားခွှေးနံ့ သင်းသင်းလေး ရရှိနသဖြေင့ြ ထူးဝမှန်ေး အတတသ်ိနသည်ေ။ သို့သောြ အိပခြငွယ်ောင် ဆောငန်လေိုကြ၏။

တဖြည်းဖြည်း ကိုယတ်ဈစောင်းလှဲထားသော သူမဖငကြှားထဲ ထူးဝလေီးက ဇပကြနဲဇပကြနဲ့ တုနကြာ လီးထိပကြ ပုဆိုးအတွင်းမှ ဟိုထိဒီထိဖြင့ြ စိတကြှှနရှောသည်။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ သူမဆန်ဒအရ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြှည့ပြှီး နမ်းရှိုကပြှတသ်ပပြေးချင်ပြမယေ့ြ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ မှာထားသဖြင့ြ စိတအြား ခွိုးနိမထြားလိုကြ၏။ ခဏအကြာတွင် ထူးဝတဈေယောကြ မနကထြဲက လိုးချင်လြှန်းလှသဖြင့ြ စောင့န်ရော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ အိပပြွောန်သညေထြငပြှီး ကာမစိတကြှှလာရန် ကိုယလြုံးအားအောကသ်ို့ လွှောခရွင်း ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ ဖငကြှားအရောကြ ပေါငလြယဖြုံးသော စကပအြောကန်ားစအား ဖငကြှီးပေါအြောင် ဆှဲတငပြဈသည်။

ဘေးတဈစောင်းလှဲအိပန်သဖြေင့ြ ဖငန်ှဈခွမ်းကြားမှ စူထွကန်သေော စောကဖြုတအြားကြည့်ကြာ မကြန်ှာအပလြိုကတ်ော့၏။ ထို့နောကြ စောကပြတအြားလွှာဖြင့ထြိုးခွဲကာ ကန့လြန့ဖြကြြ ဖိဆှဲပေးသည်။ စောကခြေါင်းပေါကလြေးအား လွှာဖြင့ထြိုးကလိရာ တခကြတ်ခကြြ ဖငဝြလေးအား ထိုးမိသဖြင့ြ အိပခြငွယ်ောင် ဆောငန်သေော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ အောဟြဈညည်းတွားချင်သ်ည့်စိတမြွား အတောထြိန်းထားရသည်။

ထူးဝတဈေယောကြ စောကပြတယ်ကရြင်း ရမျမကစြိတမြွား ထကြှကာ အင်ျကြီရော ပုဆိုးပါ တုံးလုံးခွှတခြပြဈ၏။ ကိုယတ်ဈစောင်းလှဲနသေော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူအား ပကလြကလြှနကြာ ပေါငတ်နမြွားဖြဲရင်း ပေါငကြှားထဲ လေးဘကထြောကြ နရောယူပြီး စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားများအား ဖြဲယကတ်ော့သည်။ ထိုစဉြ အခန်းတံခါး ဖြင့သ်ံနှင့အြတူ အသားဖြူဖြူ မကြန်ာဖောင်းဖောင်းဖြင့ြ မိန်းမတဈယောကြ ဝငရြောကလြာ၏။

” ကြှီ … ဟင် … မင်း မင်း … ဘယသ်ူလည်း … စိမ်း စိမ်း … ထစမ်း … ယောင်ျကြားမရှိခင် … ဖောကပြှနန်တောလား ”

” ဟာ ”

” ဟင် … နန်း … မဟုတဘြူး မဟုတဘြူး … မင်း …… ခွေးကငွ့ခြှေးကြံ … ကြံတာလား ထူးဝေ … အဟင့ြ ဟင့ြ ”

ထူးဝမှော ရုတတ်ရကြ ပြောင်းလဲသှားသော ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ အမူယာကြောင့ြ တကိုယလြုံးတုနကြာ ထထိုငရြင်း ပေါငကြှားမှ တောငကြာစလီးအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ အုပထြားလိုကသ်ည်။

” တောစြမ်း … စိမ်း … စိမ်းယောင်ျကြားပြနလြာရင် … ဒီကိဈစ … နန်းကိုယတ်ိုင် ဖြင့ပြှောမယ် … ဖုန်းနဲ့လည်း ဓါတပြုံရိုကထြားပြီးသား … ဟိုကောငလြေးလဲ … မယာခိုးမှုနဲ့ … ထောငထြဲသှားရမယ် ”

” ဟို … ဟို … မလုပပြါနဲ့ … နန်းရယ် … မနေ့က … စိမ်းကားနဲ့ … တိုကမြိထားလို့ အိမခြေါပြှီး ဆေးကုပေးနတောပါ … ခုဟာ … မမွှောလြင့ပြဲ … အဟင့ြ ဟင့ြ ”

” ဟုတ် … ဟုတ် ဟုတပြါတယဗြွာ … ခု လည်း … ဘာ မှ … မ ဖြစ် သေး ပါ ဘူး ”

ထူးဝတဈေယောကြ မကြစြိမကြန်ှာပကြကြာ ထောငထြဲဝငရြမညကြို တွေးရင်း ကြောကလြန့ကြာ အသံမွာတုနကြာ ပြောရင်း တိမဝြငသ်ှား၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူနှင် ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ တို့မှာ မှငသ်သနှေငေ့ြ သရုပဆြောင် ကောင်းနကြသေည်။ နောကဆြုံး ထူးဝတဈေယောကြ ထောငထြဲမဝငရြပြီးရော ကြိုကတ်ဲ့အပစ် ပေးရန် ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာအား မကြန်ှာငယလြေးဖြင့ြ တတွတတ်ှတ် တောင်းပနန်တေော့၏။

” ကောင်းပြီလေ … ငါခိုင်းတဲ့အတိုင်း မင်းလုပန်ိုငမြလား ”

” လုပန်ိုငပြါတယဗြွာ … ကြိုကတ်ာခိုင်းပါ … ကနွောကြှိုးစားလုပမြှာပါ … ထောငထြဲ မပို့ပါနဲ့ ”

” အေးလေ … ကြည့်ကြှသေးတာပေါ့ ”

” ဟုတ် … ဟုတ် ”

ထူးဝတဈေယောကြ စိတထြဲ ကြိတပြွောမြိသှားရသည်။ ထောငထြဲမရောကပြှီးရော ဘာခိုင်းခိုင်း လုပဖြို့ အားမှေးရင်း ဘေးနားမှ ပုဆိုးအား လှမ်းယူလိုကြ၏။

” ဟိတ် … မင်း … ဒါ ဘာလုပတ်ာလည်း ”

” ဟို … ဟို …… ပုဆိုးဝတမြလို့ပါ ”

” ဘာ … …… မင်း ဘယသ်ူက … ဝတခြိုင်းလို့လဲ … ဒီတိုင်းနေ … ခုခွိနကြ စပြီး မင်းက ငါ့ကြှနပြဲ … နားလညလြား ”

” ဟုတ် ”

” အခု … ကုတငပြေါကြ … လေးဖကထြောကဆြင်းစမ်း … ဟို တံခါးပေါကန်ား … ကြောပေး ထိုငန်ေ … ငါခေါမြှ လာခဲ့ ”

ထူးဝတဈေယောကြ ကုတငပြေါမြှ လေးဖကထြောကြ ဆင်းကာ ခေါင်းငုံ့ထားရင်း အခန်းတံခါးပေါကန်ား ကြောပေးထိုငန်တေော့သည်။ ဒေါကတ်ာ နန်းသူဇာမှာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူအား မကြရြိပမြကြကြဲပြကာ ဘယလြိုလဲဟု မေးလိုကြ၏။ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူကလည်း သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာအား လကမြလေးထောငပြှကာ မကြစြိတဖကြ မှိတပြှနသည်ေ။ ထိုနောကြ နှစ်ယောကသ်ား ကုတငစြောင်း ထိုငကြာ ဘေးတိုကြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နမ်းနကြေ၏။ နားအောကြ လညတ်ိုငဘြေးသားလေးအား ပျိုငတ်ူနမ်းရင်း လွှာဖြင့ြ ထိုးစုပကြှသည်။

နမ်းရှိုကရြင်း ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာမှာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ လကတ်ကိုင်း အင်ျကြီအား ပင့ခြွှတလြိုကသ်ည်။ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ တဈယောကြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူ၏ ထွားကြိုင်းစူဖြိုးသော နို့အုံအား ကလေးတဈယောကလြို တပြှတပြှှတစြုပရြင်း သူမအင်ျကြီအား ခွှတပြဈနေ၏။ ထို့နောကြ ဘောလြီခွှတကြာ နို့သီးခေါင်းချင်ြး ထိကပ် ပြတဆြှဲပြနသ်ည်။ ထိုစဉြ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ ထမိနအြား ခွှတပြဈလိုကြ၏။ ထမိနကြွှတသ်ှားသညန်ှင့ြ အောကခြံစကပ် အပါးလေး ပေါထြှကလြာသည်။

စကပအြပါးလေးမှာ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ ပေါငတ်နအြား ကပန်ကော ဖငသ်ားကြီးပေါမြှ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးပါ ခပရြေးရေး မှငန်ရေ၏။ စကပအြပါးလေးအားခွှတရြာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူထကြ ဖြေးသော ဖငသ်ားကြီးအား အတွင်းခံဘောင်းဘီ အညိုလေးက မနိုငမြနင်း ဖုံးအုပထြားသညကြို တွေ့လိုကရြသည်။ နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပရြင်း တဈယောကပြေါငကြှား တဈယောကန်ိုကရြာ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူမှာ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာ၏ အတွင်းခံလေးအား အောကဆြှဲခစွဉြ နန်းသူဇာမှာ ခေါင်းရမ်းပြလိုကြ၏။

” ကောငလြေး … ဒီနား လေးဖကထြောကလြာခဲ့ ”

…………………………………………

အခန်း (၈)

နန်းသူဇာက စိမ်းလတသ်ူအား ခေါင်းရမ်းပြရင်း ထူးဝအေား အသံခပတ်င်းတင်းဖြင့ြ လှမ်းခေါန်သည်ေ။ ထူးဝမှောလည်း သူ့နာမညခြေါသ်ံကြားသညန်ှင့ြ ခကြခြငွြး လေးဖကထြောကကြာ ကုတငန်ားလွှောကလြာခဲ့၏။ ကုတငန်ား ရောကသ်ညန်ှင့ြ ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာမှ သူမခွခွေောင်းများ စတငယ်ကခြိုင်းလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ခွဖမေိုးမှ တဆင့ြ ခွသလေုံးထိ ယကခြိုင်းပြန်၏။ သူမ၏ ကိန်းအောင်းနသေော ကာမဆန်ဒများ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဒေါကတ်ာစိမ်းလတသ်ူကြောင့ြ အကောငထြညဖြောခြှင့ြ ရရှိလိုကသ်ည်။ ထူးဝေ၏ လွှာနှေးနှေးလေးမှာ ဒူးခေါင်းနားရောကကြာ အထကမြကြောရြဲပဲ အောကပြှနဆြင်းနေ၏။

” အပေါထြိယကလြေ ”

ဒေါကတ်ာနန်းသူဇာက ထူးဝဆေံပငအြား ဆှဲကာ သူမပေါငပြေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်။ ထိုစဉြ ဘေးမှ စိမ်းလတသ်ူမှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ နို့အုံလေးစို့ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ နန်းသူဇာမှာ ပေါငရြင်းနား ထူးဝလွှောဖြားလေး ရောကလြာစဉြ နို့အုံအား စို့ခံရသဖြင့ြ ကာမစိတမြွား ရုန်းထလာ၏။ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးအား သူမပါသာ ဖငကြှှခွှတရြာ စောကပြတလြေးမှာ ဘေးနှုတခြမ်းသားနှစ်ဘကြ ဖောင်းနရင်ေး စောကခြေါင်းဝလေးမှာ အရညကြှညမြွား အိုငန်သည်ေ။

” ဟယ် … ဘယလြိုလေးလဲ နန်းရယ် … အူယားတာ ”

စိမ်းလတသ်ူမှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စောကပြတလြေးအား ကြည့်ရြင်း အံသှနမေိ၏။ နန်းသူဇာ စောကပြတလြေးမှာ ပန်းရောငသ်န်းနပြေီး ဆီးခုံးပေါတ်ှင် စောကမြှှေးပါးပါးလေးပေါကကြာ အဖုတမြကြန်ှာပြငတ်ှင် ဘာအမှှေးမှ မရှိပေ။ ထူးဝမှောလည်း စိမ်းလတသ်ူစကားကြောင့ြ နန်းသူဇာ စောကပြတအြား မော့ကြည့်လြိုကရြင်း ယကခြငွသ်ည့စြိတမြွား တဖြားဖြား ပေါပြေါကန်ေ၏။ သို့သောြ နန်းသူဇာမှ ယကခြှင့မြပေးသေးသဖြင့ြ ကြည့်ရြုံကြည့်န်ရသေည်။

” ဟုတတ်ယ် စိမ်းရဲ့ … ငယင်ယထြဲက အဖုတပြေါအြမှှေးမရှိတာ … ခခြြ ”

” ခလြြး ခလြြး … စောကပြတပြှောငတ်ယ် ဆိုတာ ဒါမွိုးနမှော ”

စိမ်းလတသ်ူနှင့ြ နန်းသူဇာတို့က တဈတဈခွခွပြောနသဖြေင့ြ ထူးဝမှော နားထောငရြင်း လီးကထောငန်တေော့၏။

” ကောငလြေး … ဒီလို စောကဖြုတ် မှငဖြူးလားကြ ”

နန်းသူဇာက စိမ်းလတသ်ူနှင့ပြှောရင်း သူမစောကဖြုတအြား ငေးကြည့်န်သေော ထူးဝအေား လှမ်းမေးလိုကသ်ည်။

” မမှငဖြူးပါဘူး … အနတ်ီ ”

” ခခြြ … မင်းက စောကဖြုတ် ဘယန်ှဈခု မှငဖြူးလို့လဲ ”

” ကနွော့ခြစွသ်ူရယ် … ဒီက အနတ်ီစိမ်း စောကဖြုတရြယ် ဒါပဲ မှငဖြူးတာပါ ”

” အခုရော ”

” အခု … အနတ်ီနန်း စောကဖြုတပြါ မှငဖြူးပါပြီ ”

” ယကခြငွန်တောလား ”

” ဟုတ် ”

” ဒီတိုင်းတော့ မရဘူးကြ … ငါ့ ဖငကြို အရငယ်ကပြေးရမယ် ”

” ဟုတ် … အနတ်ီနန်း ”

နန်းသူဇာမှာ ပြောရင်း ကုတငပြေါြ ပတလြကလြှဲခကြာ ကုတငစြောင်းအား ခွဖြေားထောကရြင်း ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ဖြဲပေးလိုကတ်ော့၏။

” ကဲ … ဖင် အရငယ်ကန်ောြ ပြီးမှ စောကပြတယ်ကရြမယ် ”

ထူးဝမှော နန်းသူဇာ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ဖငဝြလေးအား လွှာထိပလြေးဖြင့ြ ထိုးယကပြဈသည်။ နန်းသူဇာပေါငန်ှဈဖကြ ဆကကြနဲ တုနသ်ှားရ၏။ အပြာကားများကြည့်ကြာ ဖငအြယကခြံချင်န်သညေ့ြ သူမဆန်ဒများ ပြည့ဝြခဲ့သည်။ ထူးဝတဈေယောကြ ဖငဝြလေးအား အထကအြောကယ်ကလြိုကြ လွှာထိပလြေးဖြင့ဝြိုင်းပေးလိုကန်ှင့ြ စူပြစူပြဖြစ်လာခွိန် လွှာဖြားအား စုခွှနကြာ ဖငပြေါကထြဲ ရသလောကြ ထိုးမှှပေေးနေ၏။

” အားလား … ဟုတတ်ယ် … အထဲမှှကြော … အ အားးး …… ကောင်းလိုကတ်ာ … ကောငလြေးရာ ”

တဖြည်းဖြည်း နန်းသူဇာ စောကစြိလေးမှာ ထောငထြှကလြာပြီး အစိခေါင်းလေး ပြူးထွကလြာသည်။ ပကလြကအြနထေားမို့ စောကခြေါင်းအတွင်းမှ စောကရြညကြှညမြွား အိုငထြှကလြာရာ ဖငဝြလေးထဲ စီးကနွပြန်ေ၏။ ထူးဝကေ ဖငကြှားထဲ စီးကလွာသော စောကရြညမြွားအား လွှာဖြင့ြ ပင့ယ်ကကြာ မွိုခပြဈသည်။ ထိုအခွိနဘြေးမှ ကြည့်န်သေော စိမ်းလတသ်ူမှာ နန်းသူဇာ၏ စောငစြိလေးအား မပြောမဆိုနှင့ြ ကုန်းစုပလြိုကြ၏။

” အားဟား …… အမလေးးး …… အအ ”

နန်းသူဇာတဈယောကြ စောကစြိလေးအား အစုပခြံရင်း ဖငပြေါကလြေးပါ ကလိခံနရသေဖြင့ြ အရသာနှစ်မွိုး တပျိုငထြဲ ခံစားရကာ ခဏအကြာတွင် စောကရြညမြွား ထောငပြန်းနတေော့သည်။ သူမဘဝတွင် အလိုးမခံရပဲ ပထမဆုံးအကြိမ် အထွဋထြိပရြောကခြဲ့ရ၏။ စောကစြိလေးအား စုပန်သေော သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စိမ်းလတသ်ူ၏ ခေါင်းအား သူမမကြန်ာအနီး ဆှဲယူကာ နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပပြဈသည်။ စိမ်းလတသ်ူနူတခြမ်းတဝိုကြ ပကပေန်သေော သူမစောကရြညမြွားအား လွှာဖြင့သ်ိမ်းယကကြာ ထူးဝအေား ဖငဆြကမြရပရြန် တားလိုကတ်ော့၏။

” ကောငလြေး … ခဏ ရပြဦး ”

ထူးဝမကြေန်ှာနှင့ြ သူမဖငကြှီး ခွာသှားစဉြ စိမ်းလတသ်ူအား ခပတ်ိုးတိုး ပြောပြနပြနေသ်ည်။

” တကယကြောင်းတာ စိမ်းရဲ့ … လေးဖကကြုန်းလိုကြ ကုတငစြောင်းကို ”

စိမ်းလတသ်ူလည်း နန်းသူဇာပြောသည့အြတိုင်း ကုတငစြောင်းတွင် လေးဖကထြောကကြာ ပေါငကြားရင်း ဖငကြှီးအား ကော့ပေးထားလိုကြ၏။

” ကောငလြေး … ဒီဘကလြာ … စိမ်းစောကဖြုတကြှီး ယကပြေးလိုကြဦး ”

စိမ်းလတသ်ူ ဖငကြုန်းပေးသညန်ှင့ြ နန်းသူဇာမှာ ထထိုငရြင်း ထူးဝအေား စိမ်းလတသ်ူစောကပြတအြား ယကခြိုင်းနသည်ေ။ ထူးဝေးတဈယောကြ ကုတငအြောကြ ဒူးထောကကြာ စိမ်းလတသ်ူ အဖုတအြားယကပြေးစဉြ နန်းသူဇာမှာ ကုတငပြေါတ်ှင် စိမ်းလတသ်ူ ဖငကြှီးအား ဆှဲဖြဲလိုကြ၏။ ထို့နောကြ နန်းသူဇာတဈယောကြ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စိမ်းလတသ်ူ၏ ဖငဝြညိုညိုလေးအား လွှာဖြင့ြ ထိုးကလိပေးနသည်ေ။

” အားဟား … ဟုတတ်ယ် …… နန်းရယ် … အမလေးးး …… ကောင်းလိုကတ်ာ … ဇိမပြဲဟာ … ထူးဝေ …… အနတ်ီ အစိလေးကို မလှတန်ဲ့ စုပထြား …… အ အားးး ”

စိမ်းလတသ်ူမှာ နန်းသူဇာကြောင့ြ ဖငရြော အဖုတရြော အယကခြံနရရေင်း မတူညီသော ကာမစည်းစိမ် နှစ်ခုအား တပျိုငထြဲ ခံစားနရေ၏။ နန်းသူဇာမှာလည်း စိမ်းလတသ်ူ ဖငဝြလေးအား ကုန်းယကရြင်း အဖုတယ်ကန်သေော ထူးဝနှောခေါင်းလေးအား ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။

ထူးဝမှောလည်း စောကစြိလေးစုပရြင်း အဖုတအြကကြှဲကြောင်း အတိုင်း လွှာထိပဖြှင့ြ ထိုးခွဲကာ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ ထိုးမှှပေေးရင်း တဆကတ်ည်း သူ့နှာခေါင်းအားလှမ်းစုပသ်ော နန်းသူဇာ နှုတခြမ်းနားလေး လွှာထိုးကလိပေး၏။ နန်းသူဇာမှာ စိမ်းလတသ်ူဖငပြေါကထြဲ လွှာထိပလြေးသှင်းနစဉြေ ထူးဝလွှောဖြားလေးမှ နှုတခြမ်းနားရောကလြာသဖြင့ြ ဖမ်းစုပလြိုကသ်ည်။

စိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ကုတငစြောင်း ဖငကြှီးထောငကြာ သူမညာဘကဘြေးမှ နန်းသူဇာက ဖငပြေါကထြဲ ကလိပေးနပြေီး သူမဖငန်ောကတ်ည့တ်ည့ြ ထူးဝကေ ကုတငအြောကကြှမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကကြာ စောကဖြုတတ်ပြငလြုံး ယကပြေးသဖြင့ြ ခဏအကြာတွင် မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ စောကရြညမြွား ထောငပြန်းတော့၏။

” ကောငလြေး … စိမ်းစောကခြေါင်းပေါကလြေးကို တေ့စုပလြေ … မှနမြှန် ”

နန်းသူဇာမှာ ထောငပြန်းနသေော စိမ်းလတသ်ူ စောကရြညမြွားအား နှမွောသည့အြနဖြငေ့ြ ထူးဝအေား သောကခြိုင်းနသည်ေ။ ထူးဝကလေည်း နန်းသူဇာ စကားအဆုံး စိမ်းလတသ်ူ စောကခြေါင်းပေါကလြေးအား ပါးစပဖြှင့တ်ေ့ကာ ထွကလြာသမွှစောကရြညမြွား စုပယ်ူမွိုခပြဈ၏။

” အားးး …… အမလေးးး …… ကောင်းလိုကတ်ာနန်းရယ် …… အားလား …… အ အားးးးးးးး …… ရှီးးးးးး ”

စိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ထူးဝပေါးစပထြဲ စောကရြညမြွား ပန်းထုတရြာ စောကရြညမြွားကုနစြငမြှ သူမဖငကြှီးအား ဘယဘြကဘြေး စောင်းရင်း လှဲခပြဈလိုကသ်ည်။ မကြလြုံးမှိတကြာ မှေးနစဉြေ ခဏ အကြာ သူမဘေးမှ နန်းသူဇာ အောသ်ံလေးကြားလိုကရြ၏။

” အ …… အားးး …… ဖြည်းဖြည်း ကောငလြေး …… မင်းဟာကြီးက … အနတ်ီ့ယောင်ျကြားထကြ ထွားတယ် …… အမလေးးး …… မရဘူး …… ဖငထြဲကပြနထြုတ် စောကပြတပြဲ လိုးဦး ”

စိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ အားယူမကြလြုံးဖြင့ကြာ ဘေးသို့ လှည့ကြှညမြိသည်။ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ နန်းသူဇာမှာ လေးဖကကြုန်းနကော နောကမြှ ထူးဝကေ ခါးဆှဲကာ ပယပြယန်ယန်ယ် ဖငဆြောင့လြိုးနသညေကြို မှငန်ရေ၏။

” အနတ်ီ မခံနိုငသ်ေးရင် … ပကလြကလြှနလြိုကလြေ … ကနွောြ … စောကဖြုတကြို အရငလြိုးပေးမယ် ”

ထူးဝမှော ပြောပြီးသညန်ှင့ြ နန်းသူဇာ ဖငထြဲမှာ လီးကြီးအား ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ လီးကြှတထြှကသ်ညန်ှင့ြ တဘူဘူဖြင့ြ ဖငထြဲမှ လမွေား အမထြှကလြာ၏။

” ဖလှပ် … ဗှီ … ဘူ ဘူ ဘူ … ဗှိ ”

” ခလြြး … အရေးထဲ … နန်းဖငကြ … နှုတဆြကန်ပေါလား … ခလြြး ခလြြးးး ”

စိမ်းလတသ်ူမှာ ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှဲကာ ပေါငတ်နမြွား မှှောကဖြှဲနသေော နန်းသူဇာအား ဘေးမှ ကြည့်ရြင်း လှမ်းစနသည်ေ။

” အဲဒါ … နှုတဆြကတ်ာ မဟုတဘြူး … စိမ်းရဲ့ … ခဏနေ … ပြနလြာကိုကိုလို့ … ဖငဘြာသာနဲ့ မှာနတော … ခခြြ ခခြြ ”

” ခလြြး ခလြြး ခလြြးးး ”

ခဏအကြာတွင် ထူးဝလကေမြောင်းအိုးကြီးဆှဲကာ နန်းသူဇာတဈယောကြ ပကလြကအြနထေားနှင့ြ ပေါငန်ှဈခွမ်းဖြဲကာ အလိုးခံနတေော့၏။

” အ ……… ကောင်းလိုကတ်ာ … ကောငလြေးရာ …… ရှီးးး ………… လိုး လိုး …… စောကဖြုတကြ ခံနိုငတ်ယကြှ …… မင်း ကြိုကသ်လောကသ်ာ လိုး …… မညှာနဲ့ …… အ အားးး …… ဟုတတ်ယ် …… ဆောင့ဆြောင့ြ ”

နန်းသူဇာတဈယောကြ လငဖြစ်သူလီးထကကြှီးသော ထူးဝလေီးအား အရသာခံကာ ဆောင့လြိုးခိုင်းနသည်ေ။ တဖြည်းဖြည်း ဘေးမှ စိမ်းလတသ်ူပါ နန်းသူဇာအားကြည့်ရြင်း ကာမမီးလေး ပြနလြညတ်ောကလြောင် နတေော့၏။

” စိမ်း … ယားနပြေီလား ”

” ဟုတတ်ယ် … နန်းရယ် … ရှီးးး းးးး ”

” ခဏလေးနောြ …… စိမ်း …… အ အ …… ကောငလြေးလီးက … ထွားလို့လား မသိဘူး …… အာဟား …… အတွင်းထဲ … စီးပိုငန်တော …… အမလေးးး …… ကောင်းခကြကြ … 9+ပဲ … အီစိမ့န်တော ”

” ဟူးးး …… မရတော့ဘူး …… နန်းရာ ”

” ဒီလိုလုပကြှာ … နန်းမကြန်ှာပေါြ ခွထိုငလြိုကြ … စိမ်း စောကဖြုတကြို … ယကပြေးထားမယ် ”

စိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ နန်းသူဇာ စကားအဆုံး ဟနမြဆောငန်ိုငပြဲ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ နန်းသူဇာ၏ မကြန်ှာဖောင်းဖောင်းလေးပေါြ ခွထိုငကြာ မကြန်ှာတပြငလြုံး ဖေါင်းကြှနသေော အဖုတလြေးဖြင့ြ ဖိပြတန်တေော့သည်။

…………………………………………

ဇာတသ်ိမ်းပိုင်း

နန်းသူဇာတဈယောကြ စိမ်းလတသ်ူ၏ စောကပြတန်ှင့ြ မကြန်ှာ အပြတခြံရင်း အလိုးခံနတေော့၏။

” ဘှတ် …… ဗစွြ ဗစွြ …… ဖြပဖြှပ် …… ဘှတ် ”

ထူးဝမှောလည်း နန်းသူဇာနှင့ြ စိမ်းလတသ်ူတို့၏ ကာမ ပြင်းထနပြုံကို ကြည့်ရြင်း ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနေ၏။

” ဟူးးးး ………… ရှီးးးး ……… စိမ်း မ ရ တော့ ဘူး နန်းရယ် ”

စိမ်းလတသ်ူမှာ နန်းသူဇာ စောကဖြုတထြဲ ထူးဝလေီးကြီး ဝငထြှကန်ပေုံကို ကြည့်ရြင်း အလိုးခံချင်သ်ည့ြ စိတမြွား ထကြှလာရသည်။ နန်းသူဇာ မကြန်ှာပေါမြှ ထရပကြာ ဗိုကပြေါတ်ကခြှပြီး ထူးဝဘကြေ ဖငကြှီးထောငပြေးလိုကတ်ော့၏။ ထူးဝတဈေယောကြ ပကလြကအြနထေားနှင့ြ နန်းသူဇာအား လိုးရင်း နန်းသူဇာ ဗိုကပြေါမြှ စိမ်းလတသ်ူ ဖငကြှီးအား ပြတသ်ပပြေးလိုကပြှနသ်ည်။

” ပြတန်တေော့မှာလား ထူးဝရော … အနတ်ီ စောကပြတကြှီး ကြည့်လြိုကပြါဦး ”

စိမ်းလတသ်ူက စကားပြောရင်း ခါးခွကပြှလိုကပြှန်၏။ ဖင်းစိုင် အလယတ်ှင် ဖငဝြနီညိုလေးမှာ ခွိုင့ဝြငန်လကြြေ ဖငဝြအောကဖြကြ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ အရညကြှညမြွား အိုငန်ကော အဖုတန်ှုတခြမ်းသားနှစ်ဖကမြှာ ဖောင်းကြှနသညေကြို မှငန်ရသေည်။

ထူးဝတဈေယောကြ စိမ်းလတသ်ူ စကားကြောင့ြ နန်းသူဇာ၏ စောကဖြုတထြဲမှ လီးအား ထုတကြာ စိမ်းလတသ်ူ စောကပြတထြဲ ပြောင်းလိုးတော့၏။ အခကြြ ၈၀ လောကတ်ှင် နန်းသူဇာမှ သူမအား လိုးရန် ပြောလာသဖြင့ြ နန်းသူဇာ စောကပြတအြား တခါပြနပြှောင်း လိုးပေးရပြနသ်ည်။

နန်းသူဇာ နှင့ြ စိမ်းလတသ်ူတို့အား ဖငရြော အဖုတရြော တလှည့စြီ ပြောင်းလိုးရင်း ထူးဝတဈေယောကြ ၂ ခွီမှောကတ်ှင် ခွကေုနလြကပြန်းကသွှားတော့၏။ သို့သောြ ခဏသာ အနားရပြီး နန်းသူဇာက လီးအား ထောငမြတန်အေောင် စုပပြေးကာ အပေါမြှ ခွလိုးပြနသ်ည်။ နန်းသူဇာ ခွလိုးစဉြ စိမ်းလတသ်ူမှာ ထူးဝမကြေန်ှာပေါြ ခွကာ စောကဖြုတယ်ကခြိုင်းပြန်၏။ စိမ်းလတသ်ူနှင့ြ နန်းသူဇာတို့ တလှည့စြီ နရောချင်ြး ခွိန်းကာ ခွလိုးလိုကြ စောကဖြုတအြယကခြံလိုကန်ှင့ြ ကာမစည်းစိမယ်ူနကြရော ညနပေိုင်း အရောကြ ထူးဝတဈေယောကြ ပငပြန်းနှမ်းနယကြာ အိပပြွောသ်ှားရှာသည်။

သို့သောြ ကြာကြာ မအိပလြိုကရြပေ စိမ်းလတသ်ူ ခငပြှန်း ပြနလြာနပြေီ ဖြစ်ကြောင်း ဖုန်းလာသဖြင့ြ ထူးဝမှော စိမ်းလတသ်ူတို့ အိမမြှ ပြနလြာခဲ့တော့၏။

……………………………………………………..

” စိမ်းရေ … စိမ်းလေး ”

” ဟော … မောင် ပြနလြာပြီလား ”

အိပခြန်းထဲမှ ထမိနရြငလြွားလေးနှင့ြ ထွကလြာကာ ခငပြှန်းသည် ဦးမိုးကြောြ လကထြဲမှ အိတမြွား ကူသညလြိုကသ်ည်။ လငဖြစ်သူနောကတ်ှင် အသကြ ၆၀ နှစ်ခန့ြ ခန်ဓာကိုယ် ကစွကြစွလြဈလဈနှင့ြ မကြမြှနကြိုင်း အနကကြှီး တပထြားသော လူကြီးတဈဦး ကပပြါလာသညကြို မှငလြိုကရြသည်။

” လာပြီ စိမ်းရေ … သားလေးက … နရဈေခဲ့တယ် … သင်ျကြနပြှီးမှ လာမယထြငတ်ယ် … ဘကြီးကြောအြုန်း က … ဒီမှာနမယေဆြိုလို့ ခေါလြာခဲ့တာ ”

ဦးကြောအြုန်းမှာ ဦးမိုးကြောြ၏ အမေ့ဘကမြှ ဦးလေးတောစြပသ်ူ ဖြစ်ပြီး ဇနီးဆုံးသှားသညမြှာ ၆ လ ခန့သ်ာ ရှိသေး၏။ ဦးမိုးကြောြ မှေးရပမြှသေို့ ရလောကနတ်ော့ရာ အပြနတ်ှင် စိတပြှလကေပြွောကြ လိုကန်ရန်ေ လိုကလြာခဲ့သည်။

” စိမ်းလေး ”

” ပြောလေ … မောင် ”

” မောင့ြ ဘကြီး… အိမန်တေဲ့ခွိန် … ဂရုစိုကပြေးနောြ ”

” အင်းပါ … မောငရြယ် … မောင့ဘြကြီးဆိုတော့ စိမ်း ဘကြီးပဲပေါ့ ”

” ဟိုမှာ … အဒေါဆြုံးတော့ ဘကြီးလည်း အတောစြိတည်ဈနရှောတာ … ထငတ်ယ် … မောင့အြဈမ အိမကြ အလုပသ်မားတွနေဲ့မို့ … မောငတ်ို့အိမ် လာနဖေို့ ဆုံးဖြတတ်ာ ထငတ်ာပဲ ”

ဒီမှို့လေးတွင် ဦးမိုးကြောြ၏ အဈမဝမ်းကြဲ တဈယောကရြှိရာ ထိုအဈမတောသ်ူမှာ ဖိနပလြုပင်န်း လုပကြိုငသ်ဖြင့ြ အခွိနပြှည့ြ အလုပသ်မားများဖြင့ြ ဆူညံနတတေသ်ည်။ ညပိုင်းစားသောကပြှီး အိပယ်ာဝငခြွိန် ဦးမိုးကြောြ နှင့ြ စိမ်းလတသ်ူတို့ ကုတငပြေါြ စကားပြောနကြေ၏။

” ကဲပါ … မောငရြယ် … စိမ်းမှာလည်း မိဘတွမရှေိတော့ပါဘူး အဈကိုနဲ့ အဈမ တဈယောကပြဲ ရှိတော့တာ … မောင့ဘြကြီးကို စိမ်း မိဘလို သဘောထားရမှာပေါ့ … စိတရြှုပခြံမနနေဲ့ … စိမ်း ဂရုစိုကပြေးပါ့မယ် ”

စိမ်းလတသ်ူမှာ ပြောရင်း ပကလြကလြှဲနသေော လငဖြစ်သူအား ခွရာ လငဖြစ်သူ ဦးမိုးကြောြ ပေါငကြှားရှိ လီးအား ဒူးခေါင်းဖြင့ြ ဖိမိလိုကသ်ည်။ ခပန်ှေးနှေး ခွနသေေော လီးအား ဒူးခေါင်းလေးဖြင့ြ ဖိပြတရြာ ခဏအကြာတွင် ခွသလေုံးအတွင်းသားလေးအား လီးထိပကြ ထိကပန်သညေကြို ခံစားသိရှိနေ၏။ ဒူးခေါင်း ကြှလိုကစြဉြ သူမထငသ်ည့အြတိုင်း ခငပြှန်းဖြစ်သူ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးကြီးက ထောငမြတန်သညေကြို တွေ့လိုကရြတော့သည်။

ဦးမိုးကြောြ မှာလည်း ညနပြနေရြောကကြတည်းက မယားဖြစ်သူ၏ ဖငကြှီးအား ကြည့်ကြာ လိုးချင်သ်ည့ြ စိတမြွား တဖြားဖြား ဖြစ်ပေါန်ေ၏။ ခဏအကြာတွင် လငဖြစ်သူ ခါးပုံစအား ဖြညကြာ ပေါငလြယထြိ လွှောခကြာ လကန်ှင့ြ ၁၀ ခကြခြန့ြ ဂွင်းထုပေးလိုကြ၏။ ဦးမိုးကြောမြှာလည်း မယားဖြစ်သူ ဂွင်းထုမပေးခငတ်ည်းက တောငန်ရော ဟနမြဆောငတ်ော့ပေ။ စိမ်းလတသ်ူ ပေါငကြှားနရောယူကာ ထမိနအြောကန်ားစအား ပေါငရြင်းထိ လှနတ်ငလြိုကသ်ည်။ အိပခြန်းတွင်း ဖနခြွောင်းမီး အလင်းရောငလြေးအောကြ မယားဖြစ်သူ စိမ်းလတသ်ူ၏ ပေါငတ်နန်ှဈဖကကြှားမှ စောကမြှှေးပါးပါးလေးဖြင့ြ ဖုံးထားသော အဖုတန်ီတာရဲလေးအား တွေ့လိုကရြတော့၏။

တောငမြတန်သေော လီးထိပအြား တေ့ကာ ဖိလိုးလိုကသ်ည်။ စိမ်းလတသ်ူမှာ သူမအဖုတလြေးထဲ လီးဝငသ်ညန်ှင့ြ ဦးမိုးကြောြ ပုခုံးအားဆှဲကာ နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့စုပရြင်း ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား အနည်းငယ် ထပဖြှဲပေး၏။ တအားအား တအီးအီး ညည်းသံလေးများနှင့ြ လီးဝငလြီးထွကသ်ံလေးများ ဆူညံလာကာ အတောလြေးကြာမှ ငှိမသ်ကသ်ှားတော့သည်။

……………………………………………………..

” ဟဲလို … မာမီလား ”

စိမ်းလတသ်ူ ထမင်းဟင်းခကြပြှီး ဧည့ခြန်းတွင်း ခဏနားနစဉြေ ဖုန်းလာသဖြင့ြ ဖြင့ကြှည့ရြာ သားဖြစ်သူ နိုင်ဦးထံမှ ဖြစ်နတေော့သည်။

” ဟုတပြါ့ရှင် … သားလေး ပြနမြလာသေးဘူးလား ”

” မလာသေးဘူး … မာမီ … နောကြ ၁ လ လောကန်မှေ ပြနလြာတော့မယ် ”

” သားဆီကလား … စိမ်း ”

” ဟုတပြါ့ … ရှင့သ်ားက ရှငတ်ို့ဆီမှာ ပြောန်တော သင်ျကြနပြှီးတာတောင် ၁ လကြောန်ပြေီ … အခုလည်း မလာသေးဘူးတဲ့ ”

” ကောင်းပါတယကြှာ … ဒီမှာဆို မောင့အြလုပထြဲ နရရှောတာ … သူလည်း ကြောင်းမပြီးသေးတော့ လှတလြှတလြပလြပ် နပေါစေ … အောြ … စိမ်း … မောင် အလုပကြိဈစနဲ့ နကဖြန် ခရီးထွကြဦးမယ် … ၁၀ ရကလြောကြ ကြာမှာ … ဘကြီးကို ဂရုစိုကလြိုကြဦး ”

” အင်းပါ … မောငရြယ် ”

နောကရြကြ မနကြ ဦးမိုးကြောြ ခရီးထွကသ်ှားပြီး ၁၀ ရကခြန့န်မှေ ပြနရြောကလြာသည်။

………………………………………………………

” ဘကြီးရော … စိမ်းလေး ”

” မနကစြာ စာပြီး … လကဖြကရြညသ်ောကြ ထွကပြှီထငတ်ယ် ”

” မောငမြရှိတုန်း … ဂရုစိုကရြဲ့လား ဘကြီးကို ”

” စိုကပြါသတဲ့ရှင် … ဟှန့ြ ”

” ယုံပါတယ် … စိမ်းလေးရယ် … မောင့မြိန်းမ ဘယလြောကဂြရုစိုကလြဲ … ဆိုတာ … အိမရြောကတ်ာ ၂ လ မပြည့သ်ေးဘူး … ဘကြီး မကြန်ှာလေး ကြညလြငန်တော … ခိခိ … ”

” ဘာ ခိခိလည်း … မောငန်ောြ ”

စိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ လငဖြစ်သူ ဦးမိုးကြောြ စကားကြောင့ြ မကြန်ှာလေး ရဲတကလြာကာ နှုတခြမ်းလေး စူထားလိုကြ၏။ သူမ၏ တိတတ်ခိုး ကာမဇတလြမ်းလေးအား စဉြးစားမိသှားပြနသ်ည်။

စိမ်းလတသ်ူမှာ ဒီအသကရြှယထြိ ပုရိသ အပေါင်း၏ ပစ်မှားခွင်း ခံနရသေူဖြစ်ရာ အရပမြနိမ့မြမှင့န်ှင့ြ မကြခြုံးထူထူ နှာတံစင်းစင်းလေးက သူမ ထူးခွားခကြဖြစ်၏။ နို့အုံစူစူလေးနှင့ြ ခါးသေးကဉွလြေးအောကကြ ဖငကြှီးမှာ အိမထြောငသ်ညဘြဝထိ ဆန့ကြငွဘြကလြိငမြွားအား ဖမ်းစားနိုငသ်ည်။ ထို ပုရိသများထဲတွင် ဦးမိုးကြောြ၏ ဘကြီး ဦးကြောအြုန်း တဈယောကြ ပါနသညေကြို ဦးမိုးကြောြ မသိရှိသေးပေ။

ဦးမိုးကြောြ ခရီးပန်းကာ ခဏအကြာ အိပပြွောသ်ှားသညန်ှင့ြ စိမ်းလတသ်ူမှာ ဦးကြောအြုန်းနှင့ြ ဖြစ်ပကြခြဲ့သညမြွားအား ပြနစြဉြးစားနမေိပြန်၏။

ဦးကြောအြုန်း တဈယောကြ ရောကကြတည်းက သူမကိုယခြန်ဓာအား ခိုးခိုး ကြည့်န်သညေကြို စိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ သတိထားမိနသည်ေ။ သို့သောြ လူကြီးပိုင်းမို့ သာမာနလြောကသ်ာ သဘောထားပြီး ပါသညပြါသာ နခေဲ့လိုကသ်ည်။ ရောကပြှီး ၂ ပတအြကြာ ခေါင်းမူးသညဟြု ပြောသဖြင့ြ ဦးကြောအြုန်းအား သှေးပေါငခြွိနပြေးရာ မမွှောလြင့သ်ော အဖြစ်ပကြမြွား ရငဆြိုငလြိုကရြတော့၏။

” သှေးက … နည်းနည်းလေးတိုးတာပါ … ဘဘရယ် … ဘာမှ မစိုးရိမပြါနဲ့ ”

” အင်း … အထိုငအြထ ရိပကြနဲ ရိပကြနဲ့ … ဖြစ်ဖြစ်နတော ”

ဦးကြောအြုန်းမှာ အိပခြန်းထဲ ကုတငပြေါတ်ှင် စွပကြယွန်ှင့ြ ကချင်ပြုဆိုးအကြကလြေး ဝတကြာ ပကလြကလြှနထြားလကြြ စိမ်းလတသ်ူမှ သှေးပေါင် ခွိနပြေးနသည်ေ။ ဆေးရုံနားရကမြို့ အိမတ်ှင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အင်ျကြီအပါးလေးနှင့ြ တွဲလကြြ စကပဒြူးဖုံးလေး ဝတဆြငထြားမိ၏။ စိမ်းလတသ်ူ၏ အင်ျကြီ အပါးလေးအောကမြှ နို့အုံလေးအား ကြည့်ကြာ ဦးကြောအြုန်း ပေါငကြှားမှ လီးက အမှှောင်းလိုကြ ကြှတကလြာနသည်ေ။ စိမ်းလတသ်ူမှာလည်း အမှတတ်မဲ့ ဦးကြောအြုန်းပေါငကြှား ကြည့်မြိကာ စိတထြဲ တရှိန်းရှိန်းလေး ခံစားနရေ၏။

သှေးပေါငခြွိနပြှီးသညန်ှင့ြ စိမ်းလတသ်ူမှာ သံပရာရညဖြွောပြှီး နောကတ်ခေါကြ အိပခြန်းထဲပြနဝြငလြာခဲ့ရာ ကုတငပြေါတ်ှင် ဦးကြောအြုန်း တဈယောကြ ပုဆိုးအောကန်ားစအား ဗိုကပြေါလြှနတ်ငကြာ ထောငမြတန်သေော လီးအား ဂွင်းထုနသညေကြို တွေ့မှငလြိုကရြတော့သည်။ ရောကကြတည်းက တူဖြစ်သူ၏ မိန်းမ ဆရာဝနမြစိမ်းလတသ်ူ၏ ဖငကြှီးအား မှငကြာ ခိုးခိုး ဂွင်းထုနမေိ၏။ အခုလည်း သှေးပေါငခြွိနစြဉြ စိမ်းလတသ်ူ၏ နို့အုံအား အနီးကပမြှငမြိရာ စိတမြထိန်းနိုငပြဲ စိမ်းလတသ်ူ ထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ ဂွင်းမှန်းထုနတေော့သည်။

” အိုရျ ”

” ဟာ … တူမကြီး … ဆောရီးနောျ ”

အိပခြန်းပေါကမြှ စိမ်းလတသ်ူ၏ အိုရြ ဟူသော အသံကြောင့ြ ဦးကြောမြိုးတဈယောကြ ပုဆိုးအား အမှနဖြုံးကာ တောင်းပနန်ေ၏။ စိမ်းလတသ်ူမှာ စကားမပြောပဲ ဦးကြောအြုန်း၏ ကုတငန်ား လွှောကလြာပြီး သံပရာရည် ဖနခြှကလြေးအား ကုတငခြေါင်းရင်းဘေး စားပြဲခုံပေါြ တငထြားလိုကသ်ည်။

” ဘဘ … သံပရာရည် သောကပြှီး ခဏ အိပလြိုကန်ောြ … အမူးပြသှေားမှာပါ ”

စမ်းလတသ်ူမှ ခေါင်းငုံထားရင်း ဦးကြောအြုန်းအား ပြောကာ လှည့ထြှကလြိုကြ၏။ သို့သောြ သူမလကမြောင်းတဖကအြား ဆှဲခံရကာ ကုတငပြေါြ ကိုယလြုံး ပစ်ကသွှားတော့သည်။

” အာ …… ဘဘ …… မသင့တ်ောပြါဘူး … လှတပြါ ”

စိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ဦးကြောအြုန်း ရငခြှငမြှ ရုန်းကနရြင်း တဖြည်းဖြည်း အသံလေး တိတဆြိတသ်ှားရသည်။ အသကြ ၆၀ ခန့မြို့ ဒီလောကြ အားအငပြှည့ဖြှိုးနမညေဟြု မထငထြားပေ။ မထငမြှတသ်ော အနထေားမို့ သတိပြနကြပခြွိန် သူမစောကပြတလြေးထဲ ဦးကြောအြုန်း လီးက တဝကကြွောြ မှုပန်သညေကြို မှငလြိုကရြ၏။ ထို့နောကြ မကြလြုံးမှိတကြာ ပကလြကအြနထေားဖြင့ြ ခေါင်းလေးလှဲကာ ဦးကြောအြုန်း၏ ထိထိမိမိ လိုးခကြမြွားအား အံသှစွာ ခံယူလိုကတ်ော့သည်။

ဦးကြောအြုန်းမှာ မယားဖြစ်သူ မဆုံးခငကြတည်းက စောကပြတန်ှင့ြ ဝေးနရော ဒုတိယအကြိမ် ကာမစိတမြွား ပြင်းထနစြှာ ထကြှလာပြီး အရှယန်ှင့ြ မလိုကအြောင် မီးပြင့မြတတ် ပစ်လိုးနေ၏။ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း စိမ်းလတသ်ူ အင်ျကြီအပါးလေး အောကမြှ နို့အုံများ တုနခြါနရော နို့အုံနှစ်ဖကအြား လကဖြှင့ြ ညှဈရင်း မနားတမ်း လိုးနပြနေသ်ည်။ စိမ်းလတသ်ူမှာ မီးပြင့မြတတ် လိုးခကြမြွားအောကြ စောကရြညမြွား ဒလဟော ပန်းထွကခြဲ့ရတော့၏။ ထိုနေ့မှစ၍ ဦးကြောအြုန်းမှာ လငဖြစ်သူဦးကြောမြိုး လဈသညန်ှင့ြ စိမ်းလတသ်ူအား ခိုးခိုးလိုးတတလြာသည်။

ရချိုးခန်း အိပခြန်း ကားဂိုဒေါငမြွားထဲတွင် စိမ်းလတသ်ူမှာလည်း အခွင့ရြေးများ ဖနတ်ီးကာ အလိုးခံနတေော့၏။ ထူးဝနှငေ့ြ လိုးပြီး နောကပျိုင်း သူစိမ်းယောင်ျကြားများပေါြ ရဲတင်းလာခဲ့သည်။ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ နန်းသူဇာ၏ အဆကအြသှယဖြှင့ြ တခါတရံ ခပခြွောချော ကောငလြေးများအား ခိုးစားတတသ်ေး၏။ ဇယားမကပရြန် အစစ အရာရာ သတိထားနသဖြေင့ြ ခုခွိနထြိ ခငပြှန်းဖြစ်သူ ဦးမိုးကြောတ်ဈယောကြ မရိပမြိသေးပေ။

………………………………………………………

” အို့ … ဘဘကလည်း … မောင် ဧည့ခြန်းထဲမှာ … မနကစြာ စားနတေုန်းရှိသေး ”

စိမ်းလတသ်ူ တဈယောကြ လငဖြစ်သူဦးမိုးကြောြ မနကစြာ စားပြီး ကောဖြီသောကရြန် မီးဖိုခန်းထဲ ကောဖြီဖြောန်စဉြေ ဦးကြောအြုန်းမှာ သူမနောကကြွောဘကြ ဒူးထောကထြိုငလြကြြ ညဝတစြကပလြေးအား မကာ ဖငသ်ားစိုငဖြှေးဖြေးကြီး နှစ်ဖကအြား လွှာဖြင့ြ အပြားလိုကြ ယကပြေးနသည်ေ။

” ခဏ နပေါဦး … ဘဘရယ် … ရှီးးးး ကြှတကြွှတ် ”

သူမတားနစဉြေ ဦးကြောအြုန်းမှာ ဖငန်ှဈခွမ်းဆှဲဖြဲကာ ဖငဝြနီညိုလေးအား လွှာဖြင့ြ ထိုးကလောလြိုကသ်ဖြင့ြ တကြှတကြွှတဖြှင့ြ ညည်းလိုကရြ၏။ စိမ်းလတသ်ူတဈယောကြ ခငပြှန်းသည် ဧည့ခြန်းထဲ ရှိနသေောလြည်း ကာမစိတလြေးများ ထကြှ ဖြစ်ပေါန်ရတေော့သည်။

ပြီးပါပြီ။ ။

ရေးသားသူ – မောငခြှိမ့ြ [အတွေးပငလြယပြှာတွင် ရေးသားသည်။]

pdf စာအုပ် download ဆှဲရန် ဒီကို နှိပပြါ။