အခွိနမြှာ 1938 ခုနှစ် ဖြစ်ပသည်ေ။
ရနေံမှသပေိတ် တပမြတောကြှီး ရနကြုနမြှို့တောြ သို့ခွီတကသ်ှားသညမြှာ ရကသ်တ်တပတပြင် ပြည့မြှောကခြဲ့သည့ြ အခွိနပြင် ဖြစ်ပသည်ေ။ ရနေံမှေ မှို့တောြ၏ အရှေ့ဖြား ရှာစုလေးဝယ် တပမြတောကြှီးနှင့ြ တပါတည်း ခွီတကသ်ှားကြပြီဖြစ်သော အိမရြှငယ်ောကြွားများ မရှိသလောကပြင် ဖြစ်သဖြင့ြ မိန်းမသား ခညွြးသာ ကနွရြဈခဲ့ပြီဖြစ်ရကား ချောကသ်ှေ့၍ နပသေည်ေ။
ရှာဖြားထိပတ်ှင် အထီးကနွဘြဝ ပမာ ဆောကလြုပထြားသည့ြ တဲငယ် တဈလုံးအတွင်းဝယ် တဈခကြြ တဈခကြြ ဝှေ့ယမ်းတိုကခြတလြိုကသ်ည့ြ လေ၏ လှုပရြှုားမှုကြောင့ြ လင်းတခါ မှုံတလှည့ဖြှင့ြ ညိမ်းလုညိမ်းဆဲ မီးရောငအြောကတ်ှင် ခံစားနရသေည့ြ ဝဒနောကြောင့ြ မခွိမဆံ ညဉြးညူ နသညေ့ြ လူမမာ၏ ဘေးတဈဘကတ်ဈခကြတ်ှင် စိုးရိမခြှင်း ကြီးစွာဖြင့ြ ကြည့်န်သညေ့ြ အသကြ ၃၅ နှစ် မိန်းမတဈယောကန်ှင့ြ အသကြ ၁၇ နှစ်ခန့ြ မိန်းမပျိုလေး တဈယောကတ်ို့ ဖြစ်ကြသည်။
“ကိုထွန်းခင် ရှငတ်ောတ်ောဘြဲ အခံရခကန်သလေားဟင် “
ထိုလူမမာ၏ ဇနီးက ဘေးမှာစောင့ြ၍ ထိုငကြှည့ရြင်း ဂရုဏာသကစြှာ မေးမှန်းလိုကခြှင်းဖြစ်ပသည်ေ။
“အေးကြယ်….. ငါ့ရငထြဲမှာ ဘလောငဆြနန်တောပဲ ထားခငရြယ် ”
လူမမာသည် လှနစြှာအားအင် ရုတလြွော့သော လသေံဖြင့ြ ဖြကြေား၏ ။
“ဟုတမြှာပဲ နှင်းဥ ရယ် ၊ သူ့ခမွာ ဘာမှမစားနိုငတ်ာ ၃-၄ ရကရြှိနပြေီ ဒီတော့ ဘယမြှာ နသောထိုငသ်ာ ရှိပါ့မလဲ ”
မိခငလြုပသ်ူက ဖခငလြူမမာအား ဂရုဏာ သကဖြှယ် စကားပြောကြားနသညေကြို မကြရြညဝြိုင်း၍ နားထောငန်ရှောသည့ြ မိန်းမပျိုလေးမှာ ဖခငလြူမမာအားတလှည့ြ မိခငအြားတလှည့ကြှည့ကြာ မိမိတို့၏ ဘဝကို စဉြးစားမိကာ ကြကြေဲဝမ်းနည်းနမေိပသည်ေ။
သူမအဖို့ ဝမ်းနည်းမညဆြိုက ဝမ်းနည်းထိုကပြသည်ေ။ အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ သူမဖခင် ကနွြးမာစဉကြ ရိုးသားကြိုးပန်းစွာ လယသ်ူရင်းငှား အဖြစ် တမိုးလောကြ အပငပြန်းခံ၍ လုပလြိုကပြါက ကြှယဝြခမွြးသာ၍ မလာသောလြည်း အငတင်တ် အပြတပြှတ် မဖြစ်နိုငပြေ။ ယခုတော့မူ မိမိဖခင် အိပယ်ာထကြ ဘုန်းဘုန်းလဲသညန်ှင့ြ စားရမဲ့ ဘဝသို့ တမဟုတခြငွြး ရောကခြဲ့ရပသည်ေ ။ အနှီသို့ အငတဘြေးပြသနာနှင့ြ ရငဆြိုငရြခွင်းမှာလည်း မမွှတသော ဝငင်ှဖြငေ့ြ လုပရြင်းကိုငရြင်း စားရင်းသောကရြင်း စုဆောင်းရနဟြူ၍ ငှပေိုငှလွှေံ တပြားတခပြမြှမကနွရြှိပေ။
သူတို့ အိမထြောငစြုလေး၏ ရငဆြိုငရြမည့ြ ပြသနာမှာ အငတဘြေးနှင့ြ အိမထြောင်ဦးစီး ဖြစ်သည့ြ ကိုထွန်းခငအြား ဆေးဝါးကုသရန် ဖြစ်ပသည်ေ။ သို့ပါသောလြည်း ပြေးရနလြည်း မှမရှေိ ၊ ပေးရနလြည်းငှမရှေိ ဆိုသကဲ့သို့ ဆေးဝါးကုသရနဝြေးစွ ၊ စားရန် ဆနန်ှင့င်ါးပိလေး မွှပင် မရှိရှာကြပေ ။
“သမီးရယ် … ညီးအဖကေို ဆနပြှုတလြေးဖြစ်ဖြစ် တိုကရြအောငကြှယ်”
သမီးဖြစ်သူက မီးဖိုချောငဘြကသ်ို့ ထထွကသ်ှားသညကြို မထားခငသ်ည် နောကမြှလိုကလြာရင်း လူမမာ မကြားစရန်ေ လသေံဖြင့ြ
“သမီး ဆနအြိုးထဲမှာ ဆနလြည်း တဈစေ့မှ မရှိတော့ဘူး။ ငါ အရီးမှုံတို့ဆီသှားပြီး တဈခွကလြောကြ ခွေးကြည့်ြဦးမယ် ”
ဟုပြောကာ အိမမြှထွကခြဲ့ပသည်ေ။ အမှနမြှာ မထားခငသ်ည် အရီးမှုံထံမှ ဆနတ်ခွကြ ခွေးမညဟြူ ၍သာ ထွကခြှာလာရသောလြည်း အရီးမှုံမှာ မုဆိုးမ တဈယောကမြွှသာ ဖြစ်ခွသည်ေ ၊၊ အခန့ပြင် အရီးမှုံအား တဲရှေ့တွင် တွေ့ရသဖြင့်
“အရီးမှုံ ဆနရြှိသေးရင် တဈခွကလြောကြ ခွေးပါဦး၊ ကိုထွန်းခငလြဲ အိပယ်ာက မထနိုငသ်ေးဘူး အရီးမှုံ”
ဟု မထားခငသ်ည် မွှောလြင့ကြှီးစွာ ဖြင့ခြွေးငှားလိုကပြသည်ေ ၊၊
“အဲဒါမှ ဒုကျခဘဲ ထားခငရြယ် ငါလဲမနေ့ကတည်းက ညီးကို ဆနန်ှဈခွကပြေးပြီး ကနွတ်ဲ့ဆနလြေး ခကြစြားလိုကလြို့ ကုနပြါပြီကော”
အဖြားအို စိတပြကြလြကပြကြြ ညီးတွားလိုကသ်ည်။ ပါးစပအြဟောင်းသားနှင့ြ ထားခငမြှာ နားထောငန်မေိ၏။ သူမ မွှောလြင့ကြှီးစွာဖြင့ြ ခွေးမညဟြု ရညမြှန်းထားခဲ့သည့ြ အရီးမှုံပင် ငတပြှတခြှင်းဘေးဖြင့ြ ရငဆြိုငန်ရပေါပြီကော၊၊
အရီးမှုံထံမှ မွှောလြင့ခြကြကြင်းမဲ့သဖြင့ြ မထားခငသ်ည် ရှာလယပျိုင်းမှ ရနေံအလုပသ်မားကြီး ကိုနဝင်ေးတို့ အိမဘြကသ်ို့ လှည့လြာခဲ့ပြနရြ၏။ အခွေးအငှား လာရောကရြသူ မထားခငမြှာ ကလေးများ ငိုယိုရိုကန်ှကသ်ံနှင့အြတူ ကိုနဝင်ေး၏မယား မလှ ၏ ကြိမဆြဲသံကိုပါ ကြားနရသေဖြင့ြ ကမျဘာမီးလောငရြသည့အြထဲ ဆီမီးဝငမြတောကခြငွသ်ဖြင့ြ ပြနလြှည့ခြဲ့ရပသည်ေ။ သူမ အဖို့ တဈခွကမြွှသော ဆနရြရှိရေးအတွကြ မွှောလြင့ခြကြကြား ကုနဆြုံးခဲ့ခွပြေီ၊၊
ဆန်-ထင်း-ကြှန်းသဈနှင့ြ မှထွကြေ သဘာဝပစ်စည်းများ ပြည့ဝြ ကုနလြုံသည် ဆိုသည့ြ ဆောငပြုဒမြှာ မထားခင် ကဲ့သို့သော လူတန်းစားများအတွကြ ရယဖြှယကြောင်းသော ပုံပြငတ်ဈခုကဲ့သို့ ဖြစ်နပေေ၏။ နထွကေမြှနဝင်ေ ၊ နှားနှင့အြတူ ရုန်းကာ ပငပြန်းကြီးစွာဖြင့ြ လုပကြိုငရြှာဖြခေဲ့ရသူ အလုပကြှမ်းသမားကြီး ကိုထွန်းခငမြှာ သူ၏ အိမထြောငအြတွကြ မငတရြုံသာ ရှာဖြကြှေေးမှေးနိုငခြဲ့၏။ ယခုကဲ့သို့ အိပရြာထကတ်ှင် လူမမာကြီးတဈယောကအြဖြစ် ဘုန်းဘုန်းလဲရသည့ြ အခွိနတ်ှငမြူ စားစရာဟူ၍ ဆနစြေ့တဈစေ့မွှပင် မရှိရှာတော့ပေ၊၊
ခွေးငှားမည့သ်ူ ကယတ်ငရြှငဟြူ၍ ရှာထဲတွင် မရှိသလောကရြှားပသည်ေ ၊၊ အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ အများစု လူဦးရမှော ရနေံစကပြေါြ မှီခိုနကြသေူများဖြစ်၍ ယခုကဲ့သို့ ရနေံမှသပေိတကြှီး ဖြစ်ပေါလြာခဲ့သောအခါ သူတို့အားလုံးသည် ရနေံမှသပေိတ် တပမြတောသ်ားများအဖြစ် ကူးပြောင်းလာရပသည်ေ၊၊
နိုငင်ံရေး တရပအြနဖြငေ့ြ အောငမြှငမြှု ဖြစ်သောလြည်း ယင်းတို့၏ ဝမ်းရေးမှာမူ ကဆွုံးနရပေပြေီ ၊၊ ရနေံမှရှေိ အလုပသ်မားများ၏ သားငယ် သမီးငယန်ှင့ြ အိမထြောငသ်ည် မိန်းမသားများ၏ ငတမြှတ် ငိုယိုညီးတွား နကြသေည့ြ အသံသည် အဝီစီ ပြကသ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နပသေည်ေ။ ရှာတဘကမြွားမှ တဘကဖြွားသို့ ရောကသ်ည့တ်ိုင် ဆနခြွေးငှားမည့သ်ူအား မွှောလြတေိုင်း ဝေးခဲ့သည့ြ မထားခင် ခငမြွာမှာ အိမဘြကသ်ို့ တပဆြုတရြမလို ဖြစ်နေ၏ ၊၊ သို့ပါသောလြည်း သူမအဖို့ အိမသ်ို့ လကခြညွြးသကသ်ကြ ပြနရြမညကြို သရမေလောကြ ကြောကရြှံ့လာခဲ့ပသည်ေ၊၊
အစားအစာဟူ၍ တဈစကမြွှ မရှိရှာသော ခငပြှန်းသည် ကိုထွန်းခင်၏ မခွိတငကြဲ ညီးညူသံသည် သူမ၏ ရငအြား ကြဲစမတေတ် ဖြစ်မိ၏ ၊၊ ထို့ပြင် စားနိုငသ်ောကန်ိုင် အပျိုရှယလြေး နှင်းဥမှာလည်း ထမင်းမစားရ၍ အဘယမြှ ဆာလောငန်မညေကြို တွေးမိသေး၏ ၊၊
ရှာစွနတ်ောငပျိုင်းသို့ ရောကလြာခဲ့သော မထားခင်၏ ခွလှမြေးသည် ခန့ည်ားသော အိမတ်ဈဆောငရြှေ့သို့ ရောကသ်ောအခါ တန့သ်ှားပသည်ေ၊၊ သူမအနဖြငေ့ြ နောကဆြုံးမွှောလြင့ခြကြပြင် ဖြစ်ပသည်ေ၊၊ သို့ဖြင့ြ သူမသည် အိမဝြင်းထဲသို့ မရဲတရဲ လှမ်းဝငလြာခဲ့လသည်ေ။ ဝင်းခံတံခါးမှာ အတွင်းမှ ပိတထြားသဖြင့ြ လှမ်း၍ခေါသ်ဖြင့ြ အထဲမှ ကုလားလေးတဈယောကြ လာဖြင့ပြေးပသည်ေ၊၊
“ဟဲ့… ကောငလြေး ၊ အာမကရြှိသလား”
“ရှိတယ် .. အဈမ”
“ငါသူနဲ့ တွေ့ချင်တ်ယ်”
ဟုပြောကာ ခွံဝင်းထဲသို့ ဝငလြာခဲ့ပသည်ေ ၊၊ သူမ ဧည့ခြန်းထဲသို့ ရောကသ်ောအခါ အသားမဲမဲ ထောငထြောငမြောင်းမောင်း ကုလားတဈယောကြ အတွင်းခန်းမှ ထွကလြာ၏ ၊၊
“သွောျ … အဈမကြီးပါလား ၊ ဘာကိစ်စပါလဲ”
“သှောြ …. အင်း…. ကိဈစရှိလို့ပေါ့ အာမကရြယ် ၊ မင်းအဈကိုလည်း တောတ်ောမြမာနဘေူး၊ အဲဒါ ဒို့များကို ငှလေေးဘာလေး ခွေးစမ်းပါဦး၊ မင်းအဈကို အလုပဝြငဝြငခြငွြး ပြနဆြပပြါ့မယ်”
မထားခငသ်ည် မွှောလြင့ကြှီးစွာဖြင့ြ အခန့သ်ား ကုလားထိုငပြေါတ်ှင် ထိုငန်သေော အာမကအြား တောင်းပနလြိုကသ်ည်၊၊
“ကတွောြ အဈမကြီးကို ကူညီချင်ပြါတယ်၊ ဒါပမယေ့ြ အလုပအြကိုငတ်ှကေ မကောင်းဘူးဆိုတာ အဈမကြီးလည်း သိသားဘဲ”
ရနေံမှမှေို့တောသ်ို့ လူမှန်းသိသည့ြ အရှယမြှ ရောကကြာ ငှတေိုးခခွှင်းဖြင့ြ ကြီးပြားလာခဲ့သော ခေါတ်ောပေါကြ အာမကသ်ည် မှနမြာရညလြညစြှာ ဆငဝြှေ့ရနရြှောင် ငှင်းလိုကပြသည်ေ။
“အေးပါဟယ် .. အာမကရြယ် ၊ ငါလဲသိပါတယ် ၊ ခကတ်ာက မင်းအကိုကြောင့ပြါဟယ် များများလည်း မဟုတပြါဘူး ၊ ဆီဖိုး ဆနဖြိုး လောကပြါဘဲ”
“ခကတ်ယ် … .အဈမကြီး အခုသပိတမြှောကလြို့ ကတွောြ ငှနှစ်ေထောငလြောကြ ဆုံးနတယ်ေ ၊ ဒါကြောင့ပြါ အရငကြ ကတွောြ ငှင်းဖူးလို့လား”
ခကသ်ည် ယခုမှခကသ်ည် ၊ မထားခငအြဖို့ လဲ၍ သာ သလေိုကခြငွြ၏ ။ တဖကတ်ှင် စီးပြားပကြကြပခြတ်ေ အခွားတဖကတ်ှင် လူမမာ လငသ်ား ၊ အဘယကြဲ့သို့ ဆနဘြိုးလေးလောကကြိုပင် ရှာဖြရမေညန်ည်း ၊ ယောကြြားသား ဖြစ်ခဲ့ပါမူ ၊၊ အားနှဲ့သော မိန်းမသား
“အာမကရြယ် အဈမကိုတော့ ဒီတခါကြည့်ပြါဦး ဟယ်”
ဟု မကြရြညဝြိုင်း၍ ပြောရှာပသည်ေ ။ အာမကသ်ည် ထိုငရြာမှ ထလိုကသ်ည်။ ဧည့ခြန်းတွင် ခေါကတ်ုန့ြ ခေါကပြှနလြွှောကန်ေ၏ ။
“ကတွောြ မတကန်ိုငလြို့ပါ အဈမကြီးရယ်”
မထားခင် အဖို့ကား မွှောလြင့ခြကြြ ကုနဆြုံးခဲ့ပပြေီ ။ စိတပြကြစြှာဖြင့ြ ထိုငင်ိုငန်သေော မထားခငသ်ည် အိမပြှနတ်ော့မညဟြု ထလိုကသ်ည် ။ ထိုအခွိနတ်ှင် ခန်းစီးအားမ၍ ထွကလြာသော မုတဆြိတ် ဗရဗှဖြင့ြ ခေါတ်ော ကုလား ထွကလြာသညကြို တဈခကြမြွှ ကြည့်လြိုကမြိ၏ ။ ထိုကုလားမှာ အသကြ ၄၀ ခန့ရြှိ၍ အာမကကြဲ့သို့ပင် မကြန်ှာလည်း ဆင်၍ ထောငထြောငမြောင်းမောင်း ဖြစ်၏ ။ ထိုကုလားကပင် အာမကအြား ယင်းတို့ ဘာသာစကားဖြင့ြ လှမ်းပြောလိုကသ်ညကြို ခတ်ေတမွှ နားထောငပြှီး
“အဈမကြီး ခဏနေဦး”
ဟု လှမ်း၍ ဟန့တ်ားလိုကသ်ဖြင့ြ မထားခငမြှာ ပြန်၍ ထိုငရြပသည်ေ ။
“ဒါ ကတွော့ြ ဦးလေးပဲ … အဈမကြီး ၊ သူမနေ့က မှ ဘင်ျဂလားက ရောကတ်ယ် ၊ အဲဒါ သူကပြောတယ်”
“ဘာပြောသလဲ အာမကရြယ်”
“အဈမကြီးကို ပြောရမှာခကတ်ယ် အဈမကြီး ၊ ဒါပမယေ့ြ ကတွော့ြ ဦးလေးက အဈမကြီးကို အငမြတန် သနားလို့ ပြောခိုင်းနတယ်ေ”
“ဘာများ လဲကြယ် အာမကရြယ် ပြောစမ်းပါဦး ”
အာမကသ်ည် တဈခကြမြွှ တွဝသှေေားပြီး ဆကြ၍
“ကတွောပြှောတာ စိတမြဆိုးရငတ်ော့ ကတွောပြှောပြပါ့မယ် နောကပြှီး ကတွောပြှောတာကို ကတွောရြယ် ဦးလေးရယ် အဈမကြီးရယ် ဒီသုံးယောကပြဲ သိစချင်ေပြါတယ်”
ယခုကဲ့သို့ လွှိူ့ဝှကရြမည့ြ အကြောင်းအရင်း ရှိနသညေ့ြ လုပင်န်းဟူ၍ သိရှိလာသော မထားခငသ်ည် မကြလြုံးပြူးရပြန်၏ ။
“ဘယလြို အကြောင်းအခင်းများလဲကြယ်၊ မင်းပြောတဲ့ ကိဈစက အစိုးရ မင်းဘေး မကင်းတဲ့ ဟာများလား”
အာမကသ်ည် ရိုးသားလှသော မထားခငအြား ကြည့်ြ၍ ဟကဟြကပြကပြကြ ရယသ်ှမ်းလိုကရြင်း
“ကတွောြ ပြောတာက ရာဇဝတမြှုကြူးလှနဖြို့ မဟုတပြါဘူး၊ ကဲ အဈမကြီး စိတမြဆိုးနဲ့နောြ ၊ ကတွော့ြ ဦးလေးက … ဟဲဟဲ.. အဈမကြီးကို မှငမြှငခြငွြး မကြစြေ့ကလွို့ ပြောပေးပါတဲ့”
မထားခငသ်ည် အာမကပြှောစကား ကြားလိုကရြသညမြှာ နှခေေါငခြေါင် လွှပလြကြ၍ မိုးကြိုးပစ်လိုကသ်ညဟြု ထငမြိပေ၏ ။ သူမ တကိုယလြုံးမှာ ဒေါသဖြင့ြ တုနလြှုပန်ရှော၏ ။
“ဘာ ဘာပြောတယ် ၊ အာမကြ နင်… နငသ်ိတယ် မဟုတလြား ငါ့ဟာ လငန်ဲ့သားနဲ့ ဆိုတာ”
မထားခငမြှာ ဒေါသဖြစ်လှန်းသဖြင့ြ အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့နှင့ြ ရနတ်ှေ့မိ၏ ။
“အဈမကြီးကို စိတမြဆိုးဘို့ ကတွောြ အစကတည်းက တောင်းပနထြားတယ် ၊ ဒါအဈမကြီးစဉြးစားဖို့ပါ ၊ အခုအဈကိုမမာဘူးဆိုလို့ ကတွောကြ ကြားက ဝငပြှောမိတာ ၊ အခုကိဈစက အဈမကြီးသာ ဦးလေးပြောသလို နားထောငမြယဆြိုရင် အဈမကြီးရဲ့ အိမထြောင် ကောင်းစားဘို့ပဲလေ၊ အဈကို့ကိုဆေးကုဖို့ ငှရမေယ် ၊ အဈမကြီးဟာ အိမထြောငသ်ည် ၊ မိခငတ်ယောကပြဲ ဦးလေးပြောတာ နားထောငလြို့တော့ ဘာမှနဈနာဖို့ မရှိဘူး ၊ဒါကြောင့ြ ကတွောပြှောတာ လူသိခံဘို့ မလိုဘူးလို့”
သှကလြိုကစြှာ မှနမြာစကားဖြင့ြ တတွတတ်ှတ် ပြောနရှောသည့ြ အာမကြ၏ စကားများကို မထားခငသ်ည် နားထောငန်မေိ၏ ၊၊ ထိုသို့ နားထောငရြင်း မကြရြညမြွားကလည်း တပေါကပြေါကြ ကဆွင်းနပသေည်ေ ။ ယခုလို အခွိနမြွိုးတွင် ယခုကဲ့သို့ အပြောခံရခွင်းသည် အလှန် စိတထြိခိုကမြိ၏ ။ လူသိရှငကြှား စောကြားမှုအား တိုငကြှားပါက မိမိသာ အစောကြားခံရသဖြင့ြ အရှကကြှဲရပမည်ေ ။
ထို့ပြင် အိပယ်ာထကတ်ှင် ငတပြှတန်သေော လူမမာသည် ၊ လငသ်ား ၊ မိမိတို့၏ အငတပြှသနာအား လှတကြင်း လှတမြှောကရြနမြှာ အခွားသောနည်းဖြင့ြ ရှှပြညေတ်ောြ မွှောလြတေိုင်းဝေးသာ ဖြစ်ပေ၏ ။ အထူးသဖြင့ြ သူမ၏ စိတကြို ပိုမို ထိခိုကစြသညေမြှာ သူမ၏ ခစွလြင် ကိုထွန်းခင် အတွကသ်ာ ဖြစ်ပသည်ေ ။ လူလားမှောကြ၍ အရှယ် ရောကကြာ မိမိနှင့ြ ပုဆိုးတန်းတင် အကြငလြငမြယားအဖြစ် ပေါင်းသင်းလာသည့အြခွိနမြှ ယခုတိုင် ရိုးသားစွာ လုပကြိုငရြှာဖြေ ကြှေးမှေးလာသော ကြေးဇူးရှငလြငသ်ား ၊ သဈစာရှိခစွလြငအြား မမာကနွြးသော အခွိနတ်ှင် အသကဆြုံးရှုံး ခံစရမေညမြှာ သူမအဘို့ တာဝနမြကင်းပေ ။
သို့ဖြစ်၍ သူမအဘို့ အာမကြ ပြောသလို လိုကန်ာရမညကြဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ၏ ။ လူရညပြါးနပလြှသော အာမကသ်ည် မိမိ၏ ပစ်ကြင်းသို့ မထားခငတ်ဈယောကြ ယိမ်းယိုင် ဝငရြှာလာသည့ြ အရိပအြယောငကြို တွေ့ရှိလွှငပြင်
“အဈမကြီးကို ကတွောြ ခငလြို့ပြောနတယ်ေ ဆိုတာ ယုံစမ်းပါ ၊ အခုကိဈစကို ဘယသ်ူမှ သိဘို့မလိုဘူး ။ နောကပြှီး အဈမကြီးက အပျိုရှယလြေးလဲ မဟုတပြါဘူး၊ ဒီတော့ ဦးလေး အလိုကို လိုကပြေးလိုကရြုံနဲ့ အဈမကြီး အိမထြောငရြေးဟာ အဆငပြှပေါလိမ့မြယ်”
မထားခငအြဘို့ အခွားရိုးသားသော နည်းဖြင့ြ လိုနသေော ငှနှငေ့ြ အစားအစာရရှိရနမြှာ မွှောလြင့ခြကြြ မရှိတော့ပေ ။ မိမိ၏ ခန်ဒာကိုယအြား အညဈစွန်းခံ လိုကခြှင်းဖြင့ြ မိမိခစွလြင်၏ အသကအြား ကယတ်ငန်ိုငပြမည်ေ။ သူမ ယခုကဲ့သို့ ငိုငန်ခွင်ေးသည် မိမိ၏ ဆငလြိုကသ်ော အကြကထြဲသို့ ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုငကြှီး မိနပြေီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါကလြိုကသ်ော အာမကသ်ည် သူ၏ ဦးလေးအား မကြစြိမှတပြှကာ
“ကဲ အဈမကြီး အခွိနကြုနလြို့ အဈကို့အတွကြ စိတမြခရွဖြစ်နမယ်ေ သီးလေးနဲ့ အိမထြဲ ခဏလေး လိုကသ်ှားလိုကန်ောြ”
အာမကသ်ည် ပြောပြောဆိုဆို အိမပြေါမြှ ခွံထဲသို့ ရှောင်၍ ဆင်းသှား၏ ။ အာမကခြှံထဲ ဆင်းသှားသညန်ှင့ြ သူ၏ ဦးလေးသည် မထားခင် ထိုငန်ရောသို့ ခဉွြးကပလြာကာ………
“ခွိတမြခွိုးပါနဲ့ ခနွောြ ခငဗြွားကို သနားတယ် ၊ ခွိတယ်”
ဟုပြောကာ မထားခင် ၏ လကမြောင်းအား ဆုတကြိုငကြာ ဆှဲထူလိုကြ၏ ။ မထားခငသ်ည် ရှကခြှင်း ၊ ဒေါသထွကခြှင်းနှင့ြ ယူကြုံးမရ ဖြစ်ခွင်းတို့ကြောင့ြ မကြန်ှာ လကဝြါးနှင့အြုပကြာ ရှိုကကြာငိုကြှေးမိ၏ ။ ငိုကြှေးရင်းဖြင့ြ သူမသည် ခေါတ်ော ကုလားကြီး၏ ခေါဆြောငရြာသို့ လိုကပြါခဲ့ရ၏ ။ လကဖြဝါးနှင့ြ အုပ်၍ ငိုကြှေးနသဖြေင့ြ သူမအား အဘယသ်ို့ ခေါဆြောငလြာသညကြိုပင် မမှငရြသောလြည်း သူမအား ဆှဲ၍ ထိုငခြိုင်းလိုကမြှပင် လကကြိုဖယ်၍ ကြည့်ရြှုမိ၏ ။ ခန့ည်ားခိုငခြန့လြှသည့ြ ကုတငန်ှင့ြ တောငဆြုပမြွှ ထူထဲသော မှို့ယာ အခင်းအကငွြးများကို အံ့သှစွာ တွေ့ရပသည်ေ ။
သူမ၏ တကိုယလြုံးမှာ နတဝြငသ်ူပမာ တုနလြှုပ် နေ၍ အသိစိတမြှာလည်း အိပမြကထြဲ လမ်းလွှောကန်ရသေူကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏ ။ မခွိတငကြဲ ဖြစ်လှန်းသဖြင့ြ မထားခငသ်ည် ကုတငပြေါတ်ှင် တစောင်းလှဲကာ မကြန်ှာအုပ်၍ ငိုကြှေးပြနတ်ော့သည် ။ အတနကြှာ ငိုကြှေးပြီး၍ ရှိုကန်စဉြေ သူမ၏ ဂုတ် ပေါတ်ှင် ယားကြိကြိရှိသညန်ှင့ြ မကြန်ှာမောကြှည့လြိုကသ်ောအခါ သူမ၏ ဦးခေါင်းတည့တ်ည့အြား မိုးကြိုးပစ်ခွင်းခံလိုကရြသကဲ့သို့ များစွာ တုနလြှုပမြိ၏။
အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ အဝတဟြူ၍ ဗလာနတ်တိဖြင့ြ မားမားကြီးရပကြာ သူမ၏ ဂုတအြား နမ်းရန် ငုံနသေော ကုလားကြီးအား တွေ့ရှိရသောကြောင့ြ ဖြစ်၏ ။ အထူးသဖြင့ြ သူမအား အလှနတ်ုနလြှုပစြသေော အရာမှာ သူမ၏ မကြန်ှာနှင့ြ နီးကပန်သညေ့ြ တောင်းတင်းလှသော ပေါငဂြှဆုံရှိ အမှှေးပလပြ အလညမြှ ငေါ့ငေါ့နှင့ြ အစွမ်းကုန် တောငလြကြရြှိသော မှင်း၏ တနဆြာပမာ ကြီးမားတုတခြိုင် ရှညလြွားလှသော လီးချောင်းကြီးသာ ဖြစ်ပသည်ေ။
သူမအဘို့ ကိုထွန်းခငန်ှင့ြ အကြငလြငမြယားအဖြစ် ပေါင်းသင်းကာ သမီးနှင်းဥလေးကို မှေးဖြား၍ အပျိုအရှယ် ရောကလြာခဲ့သည့တ်ိုင် ကိုထွန်းခင်၏ တနဆြာခေါြ လီးအား သချော တခါမှ မကြည့်ခြဲ့မိပေ။ ရှကကြှောကခြှင်းကြောင့ြ အကြငလြငမြယားအဖြစ် အတူအိပခြွိနတ်ှင် မီးခွကမြှုတ်၍ အိပလြေ့ရှိခဲ့သည် ။ ထို့ကြောင့ြ မိမိလငသ်ား ကိုထွန်းခငကြ အပေါမြှခွ၍ မိမိအခေါင်းထဲသို့ သှင်းလိုကခြှင်း၊ ညှောင့ခြှင်းကိုခံကာ မိမိပါ ကိဈစပြီးစီးခဲ့သညသ်ာ ဖြစ်ခဲ့၏။
ယခုကဲ့သို့ နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ ကြီးမားတုတခြိုင် ထွားကြိုင်းလှသည့ြ ငပဲကြီးအား တွေ့ရှိလိုကရြသော မထားခငသ်ည် ယင်းမွှ ကြီးမားလှသည့ြ လီးချောင်းကြီးသည် မိမိ၏ ပေါငရြင်း ခွဆုံရှိ စောကခြေါင်းလေးအား အဘယကြဲ့သို့ ဝငန်ိုငမြညန်ည်းဟု အတွေးရောကမြိ၏။ သူမ၏ အတွေးထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါးနှင့ြ ခစွခြဲ့ ၊ လိုးခဲ့ ၊ ညှောင့ခြဲ့ သည့ြ မိမိ၏ လငတ်ောမြောင် ကိုထွန်းခင်၏ ငပဲထကြ ကုလားကြီး၏ လီးချောင်းကြီးမှာ နှစ်ဆမွှပို၍ ကြီးမား ရှညလြွားသည် ဟူ၍ သိခဲ့ပါမူ အိမထြဲမှ ထွကပြှေးမညလြော မပြောတတပြေ …….။
ကိုယလြုံးတီးဖြင့ြ မတမြတရြပကြာ ကြည့်န်သညေ့ြ ကုလားကြီးသည် မထားခင်၏ အနားသို့ ပိုမိုတိုးကပလြာကာ သူမအား ပြေ့ဖကပြှီး ကုတငပြေါသ်ို့ တွန်းလှဲလိုကြ၏ ။ မထားခငတ်ဈယောကြ ကုတငပြေါြ ပကလြကလြန်၍ လဲသှားသညန်ှင့ြ ကုလားကြီးသည် သူမ၏ ထမီအား အောကမြှပင့ြ၍ လှနလြိုကသ်ည် ။
မထားခငသ်ည် ရုတတ်ရကမြို့ “အို” ဟူ၍ ထမီကို ပြနဖြုံးရန် ကြိုးစားရှာသေးသည် ။ သို့သောြ သူမ နောကကြခွဲ့လပြေီ ။ သူမ၏ ထမီမှာ ရငဝြပေါသ်ို့ ရောကကြာ ဖြောင့တ်န်း ဖြူဖြေးသော ပေါငတ်ှင်းသားများမှာ နှစ်လိုဖြယရြာ တုပတ်ုပခြဲခဲနှင့ြ ပေါငဂြှဆုံအလယ် ဗဟိုတွငမြူ အမှှေးဖုံးအုပကြာ ဖောင်းကြှနသေော စောကဖြုတမြှာ အပေါမြှစီး၍ နီးကပစြှာ ငုံ့ ကြည့်ြ နသညေ့ြ ကုလားအား သှားရတမှေားမှား ကစွေ၏။
ခေါတ်ောကုလား ဖြစ်ရသည့အြပြင် မှငတ်ှေ့နရသေော မုန့ပြေါင်းပမာ ဖောင်းကြှ နသညေ့ြ စောကခြုံမှာ မကမြောစရာ ဖြစ်ရကား ကုလား၏ မကြန်ှာမှာ မထားခင်၏ ပေါငဂြှ ဆုံသို့ တစထကတ်စ နီးကပလြာကာ နောကဆြုံးတွင် သူ၏ မုတဆြိတမြှှေးများသည် မထားခင်၏ စောကမြှှေးများဖြင့ြ ရောထွေးသှားကာ တကကြှှလာသော ကာမအရှိနကြှောင့ြ တဆပဆြပ် တုနန်သေော နှုတခြမ်းမဲကြီးသည် ပေါငစြေ့ထားသဖြင့ြ အကြဲရာလေးမွှသာ ပေါန်သေော သူမ၏ စောကပြတကြှားလေးပေါတ်ှင် ဂဟဆကေမြိလကြသ်ား ဖြစ်သှား၏ ။
မထားခငအြဘို့ ကိုထွန်းခငကြ မညသ်ည့အြခါမှ မလုပခြဲ့ဘူးသဖြင့ြ ယောငယ်မ်းကာ “အို” ဟူ၍ လှှတခြနဲ ထွကသ်ှား၍ ကုလားကြီး၏ မကြန်ှာကို တွန်းပစ်မိ၏ ။ သို့သောြ တဏှာ၏ ကြေးကြှနဖြစ်နသညေ့ြ ကုလားသည် မထားခင်၏ ပေါငန်ှဈလုံးအား ဆှဲယူလိုကကြာ တဘကတ်ခကြသ်ို့ ဆှဲဟ လိုကြ၏ ။
ပြဲပြဲလနကြာ အတွင်းသား နီနီရဲရဲ ဖြင့ြ ပြင့အြာနသေော မထားခင်၏ စောကဖြုတအြား မကြန်ှာအပ်၏ အကြဲကြားအတွင်းသို့ လွှာစောင်းထိုးတော့၏ ။တစထကတ်စ လွှာဖြင့လြကြသ်ညမြှာ ကြမ်းလာ၏ ။ တခကြတ်ခကြြ ပြင့အြာနသေော အခေါင်းအတွင်းသို့ လွှာဖြား ထိုးသှင်းကလိ ပေးနေ၏ ။ တခါတရံ မာကြော၍ ထောငန်သေော ရသာဖူးခေါြ စောကစြေ့လေးအား စုတ်၍ ပေးသေး၏ ။
လငသ်ားအပေါြ သဈစာ ရှိလှသော မထားခငသ်ည် တဏှာကြီးလှသော ခေါတ်ောကုလား၏ လွှာဖြားဒဏကြို တာရှညခြံနိုငစြှမ်း မရှိတော့ပေ ။ သူမ၏ လွို့ဝှကစြှာ ငုတလြွှိုးနသေော တဏှာရာဂ စိတမြွားမှာ ယခုကဲ့သို့ လှတလြှတလြပလြပ် အနှိုးအဆှ ခံလိုကရြသဖြင့ြ ဒီရပမော တရိပရြိပတ်ကလြာပပြေီ ။ကိုထွန်းခင် အဖို့ ယခုကဲ့သို့ ခေါတ်ောကုလား ပြုသကဲ့သို့ ပြုရမညမြှာ ဘယကြဲ့သို့မွှ မဖြစ်နိုငပြေ ။
မိန်းမတနဆြာခေါစြောကပြတမြှာ အလှနည်ဈပတ် သည့အြရာဟူ၍ အများက နားလညထြားကြ၏ ။ လကန်ှင့ြ သသခွေောခွာ ကိုငရြမညကြိုပင် ရှံ့ရှာကြ ၏ ။ ထို့ကြောင့ပြင် ကိုထွန်းခငသ်ည် မထားခငအြား ပါးနမ်းခွင်းမှ လှဲ၍ အပေါမြှ တကကြာ ညောင့ခြှင်းကိုသာ ပြုခဲ့၏ ။
ကြာတော့လည်း မထားခငသ်ည် ကုလား၏ လွှာဖြား အထိုးအဆှကို သာယာရဈမူးလာသည် ဆိုလွှငပြင် သူမ၏ စောကခြေါင်းအတွင်းမှ တဏှာ ရကြညေတ်ို့သည် တစိမ့စြိမ့ြ စီးဆင်းလာပေ၏။ သူမ၏ တဏှာရကြည်ေ အရသာကို ခံမိသော ကုလားသည် သူမ၏ တငပြါးဆုံအား ကုတငစြောင်းတွင် အသအချော တင်၍ ခွမွေားကိုကား၍ မကာ သူ၏ ပုခုံးပေါသ်ို့ တငလြိုကြ၏ ။ ထိုအနအထေားမှာ သူမ၏ ပေါငဂြှ ဆုံတွင် ပုန်းအောင်းနသေော စောကဖြုတအြား အစွမ်းကုန် ပေါလြှငစြရေုံသာမက စောကခြေါင်းအတွင်းသား ရဲရဲကိုပင် အစွမ်းကုန် ဟပေးနသကေဲ့သို့ ဖြစ်နစေေ၏။
အနအထေားမှနကြာ ပြဲပြဲလနန်သေော နီတာတာစောကဖြုတအြား အသအချော အားရပါးရ ကြည့်ပြှီးသောြ ကုလားသည် သူ၏ သံမဏိချောင်းကြီးကဲ့သို့ မတမြတထြောငကြာ တဆတဆြတ် ထောငန်သေော လီးကြီးကို လကဖြှင့ြ အသအချော ဆုပကြိုငကြာ အရညကြှညဖြှင့စြှတစြိုကာ ထိပဝြလနန်သေော ဒဈတုတကြှီးကို အသအချောခွိန်၍ ပြဲအာနသေော မထားခင်၏ အခေါင်းဝတွင် တေ့ပေးလိုကြ၏ ။ ပူနှေးနသေော ကုလားဒဈကြီး၏ အထိအတွေ့ခံလိုကရြသော မထားခငသ်ည် တွန့သ်ှား၏။
ကြာမှင့စြှာ အခွိနဆြှဲထားလွှင် မဖြစ်သဖြင့ြ ကုလားသည် သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို မိမိရရ ပုခုံးပေါတ်ှင် ထမ်း၍ သူမ၏ ဘေးတဘကတ်ခကြမြှ လကလြွှိူကာ သူမ၏ ပုခုံးနှစ်ဘကကြို အားရပါးရ ဆုပကြိုငပြှီး တငပြါးကို အားယူရင်း နောကအြနည်းငယဆြုတ်၍ အရှိန် ခပပြှင်းပြင်းဖြင့ြ ရှေ့သို့ ဆောင့ြ၍ သှင်းလိုကသ်ညတ်ှင် ..
“အမလေး … အမရေဲ့ … သပေါပြီ”
ဟူသော မထားခင်၏ အသံစူးစူးဝါးဝါးကြားမှ
“ဖောကျ ဖစြျ ဖြတ် ”
ဟူသော အသံနှင့အြတူ မှင်းလီးကြီးမွှ ကြီးမားလှသော ကုလားကြီး၏ ဒဈပြဲကြီးမှာ သူမ၏ နီတာတာ အတွင်းသားလေးများကို ဖောကထြှင်းကာ တခွိနကြ ကိုထွန်းခင်၏ သုတရြညကြို ထိန်းသိမ်း၍ နှင်းဥ ဆိုသည့ြ ကလေးပေါကဖြှားပေးခဲ့သည့ြ သားအိမအြတွင်းသို့ ဒုတဒြုတ် ဝငသ်ှားပပြေီ။
မထားခငသ်ည် ကုလား၏ လီးဒဏအြား မခွိမဆန့ြ ခံလိုကရြသဖြင့ြ သူမ၏ ပါးပြငပြေါဝြယ် မကြရြညမြွား လိမ့ြ၍ ဆင်းလာခဲ့၏ ။ သူမစောကခြေါင်း တလွှောကလြုံးမှာ သူ၏ လီးချောင်းကြီးဖြင့ြ ပြည့ကြှပန်သညေ့အြပြင် သူမ၏ ရငခြေါင်း တဈခုလုံးပင် ပြည့န်သညေဟြု ထငရြ၏။ အသဲခိုကအြောင် နာသှားကြောင်း သိရသော ကုလားသည် ခဏတာမွှ သူ၏ ငပဲအား အတွင်းတွင် စိမထြား၍ တဖြည်းဖြည်း ပြန်၍ ဆှဲခွှတလြိုကြ၏။ မထားခငသ်ည် နာကငွခြှင်း ဝဒနောကို သူမ၏ အခေါင်းတွင်းမှ ပြနလြညခြံစားနရသေဖြင့ြ
“ဟဲ့…. မအလေိုး ကုလားရဲ့ ငါတော့သတေော့မယဟြဲ့…..”
ဟု အောဟြဈ ကြိမဆြဲမိ၏ ။ မထားခငအြား ကြေးစား ဖာတဈယောကကြဲ့သို့ အထငရြောကန်သညေ့ြ ကုလားသည် မိမိအား ဆဲသညကြို ဒေါသဖြစ်လာသဖြင့ြ မညသ်ို့မှ ပြနမြပြောတော့ပဲ ကြပကြှပတ်ီးတီး ဆုပကြိုငထြားသကဲ့သို့ အထဲဝငန်သေော သူ၏လီးအား ပြန်၍ ဒဈအရင်းထိ ဆှဲနုတကြာ အရှိနခြပပြှင်းပြင်း ပြန်၍ ဆောင့ထြည့လြိုကတ်ော့၏။
“အမလေး အမရေဲ့ သပေါပြီတော့ ဟီးဟီး”
မိမိ အခေါင်းအတွင်းသို့ အရှိနပြှင်းစွာ ဝငရြောကလြာသော လီးကြီး၏ ဒဏကြို ခံလိုကရြပြနသ်ဖြင့ြ မထားခငသ်ည် ငယသ်ံပါအောင် အောမြိပြန်၏။ ထိုအခကြမြှ အစပြု၍ ကုလားသည် သူမအား မညှာမတာ ညောင့တ်ော့၏ ။
ပြဲပြဲလနန်သေော သူမ၏ အတွင်းသား နီတာရဲ လေးမှာ ဒဈပြဲကြီး အတွင်းသို့ဝငလြငွြ အတွင်းသို့ ပြှတသ်ိပစြုသှားပြီး ပြန်၍ ဆှဲထုတလြွှင် အာပြဲကာ ဒဈနှင့အြတူကြှ၍ ဆူဟဟ ဖြစ်လာ၏။ တစထကတ်စ ကုလားသည် အဆောင့အြထိုး ကြမ်းလာသညန်ှင့အြတူ မထားခင်၏ ကြိမ်းမောင်းဆဲဆိုသံများ တဖြည်းဖြည်း ပြောကလြာတော့သည်။
သူမ အံ့သှမိသညမြှာ ကိုထွန်းခငသ်ည် သူမအား လိုးခဲ့သမွှတွင် သူမ အပျိုစငဘြဝဖြင့ြ အစပထမ ခံရသည့ြ ညတုန်းကသာ နာ၍ ကြညကြှပတ်ီးတီး ပြည့ပြှည့ြ၀၀ ခံရ၏ ။ ထို့နောကတ်ှငမြူ တဖြည်းဖြည်း ပြည့ဝြမှု မရှိခဲ့ ။ နှင်းဥအား မှေးဖြားပြီးနောကပျိုင်းတွင် ကိုထွန်းခငန်ှင့ြ ကာမစပယ်ှကြ ရသညမြှာ သာ၍ပင် စီးစီးလုံးလုံး မရှိတော့ပေ။
အမှနမြှာ ကလေးမှေးလိုကရြသဖြင့ြ အတွင်းသားများ လွော့ရဲလာသဖြင့ြ စောကခြေါင်းမှာ ကယွလြာ ၏။ သူမ၏ စောကခြေါင်း ကယွလြာသကဲ့သို့ ကိုထွန်းခင်၏ လီးမှာ ပိုမကြီးလာ။ ထိုကဲ့သို့ မကြီးလာရုံသာမက ကနွြးမာရေးမှာ တဘကကြ ထိခိုကလြာသဖြင့ြ သူမအား မဆောင့န်ိုင် ၊ မညှောင့န်ိုင် မလိုးနိုငသ်ညမြှာ အတောကြှာခဲ့ပပြေီ ။ ကိုထွန်းခငသ်ည် ကနွြးမာရေးကြောင့ြ ကာမရာဂ စိတမြွား ရုတလြွော့ နသေောလြည်း ကနွြးမာရေး ပြည့ဝြ၍ အသကင်ယသ်ေးသော မထားခငအြဘို့ လငသ်ား မမာမကနွြး ရှိနစဉြေ စိတလြကမြကောင်းဖြစ်ကာ သူမ၏ တဏှာစိတမြှာ မီးခဲပြာဖုံးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏ ။
ယခုကဲ့သို့ ခေါတ်ောကုလားရဲ့ အပြုအစု အနှိုးအဆှတွင် အစွမ်းကုန် စိတတ်ကကြှှလာကာ ပြည့ပြှည့ဝြ၀ စီးစီးလုံးလုံး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း အဆောင့အြထိုး အညှောင့တ်ို့ကို လီးကြီးကြီးနှင့ြ ခံနရသေညမြို့ သူမအဘို့ လောကကြီးကို မေ့နပတေေော့သည်။
ကုတငစြှန်းတွင် တငပြါးထား၍ ပေါငန်ှဈလုံးကို ပုခုံးထကတ်ှင် လွှိုထမ်းကာ သူမရဲ့ ပုခုံးနှစ်ဘကကြို မိမိရရ ဆုပကြိုငပြှီး စကသ်နတေပြဈသကဲ့သို့ ခပကြှမ်းကြမ်း ညှောင့န်သေော ကုလားသည် အောကမြှခံနသော မထားခငကြ တစတစ ကော့၍ကော့၍ ပေးလာသဖြင့ြ
“ဖစြျ..ဖြတ်.. .ဖတ်…ဖဈ….ဖြတ် …. ဖတ် ”
ဟူသော အသံများ ဖုံးလှှမ်းသှားသည် အထိ ခပသ်ှကသ်ှကကြှီး ညောင့လြိုးရင်း သူတို့နှစ်ဦးပျိုငတ်ူ ကာမ စည်းစိမ် အထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကကြာ အရညမြွား ပန်းထွကကြုနတ်ော့၏။
တခဏမွှ နှစ်ဦးသာ မှိန်းနကော ကုလားကြီးသည် လီးချောင်းကြီးအား တဖြည်းဖြည်း ဆှဲနုတလြိုကသ်ဖြင့ြ “ဖြတ် ” ဟူသော အသံနှင့အြတူ အရမွေားရှှဲကာ မဲမဲပြောငန်သော ငပဲကြီးမှာ တရမ်းရမ်းနှင့ြ ထွကလြာတော့သည် ။ မထားခငသ်ည် အနည်းငယမြွှ ကုတငပြေါတ်ှင် မှီန်းနပြေီး ထမီကို သပသ်ပရြပရြပ် ဝတကြာ အိမရြှေ့ အခန်းသို့ ထွကလြာ၏။
သူမနှင့ြ သူ၏ ဦးလေး ကုလားကြီးတို့ နှစ်ပါး သှား နကြပေုံ အလုံးစုံကို အစအဆုံး ချောင်းကြည့်ပြှီး ကုလားထိုငပြေါတ်ှင် ပြနထြိုငန်သေော အာမကန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တိုးနသဖြေင့ြ မထားခင် မကြန်ှာပူမိ၏ ။
“ရော့… အဈမကြီး ကတ်ော့ျ ကတိအတိုင်း အဈမကြီးကို ကူညီတာ”
အာမကပြေးသော ငှအထေပအြား မထားခငသ်ည် လှမ်းယူရင်း ရတွကေကြှည့ရြာ ငှသေုံးဆယ် ဖြစ်နသဖြေင့ြ ကိုထွန်းခငကြို ပြုစုရန် လုံလောကသ်ဖြင့ြ ဝမ်းသာမိ၏ ။ ငှရရှေိသဖြင့ြ သူမသည် အာမကအြား နှုတဆြကကြာ အိမသ်ို့ ပြနလြာခဲ့တော့ ၏။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
အာမကြ၏ ဦးလေးအား ပြောတ်ောဆြကြ၍ ရခဲ့သော ငှသေုံးဆယမြှာ တဈလပင် မသုံးလိုကရြပေ ။ ကိုထွန်းခင် ရောဂါမှာ တီဘီခေါြ အဆုတန်ာ ရောဂါဖြစ်သဖြင့ြ လုံးဝပြောကကြင်းမသှား ၊ သကသ်ာရုံမွှသာ ဖြစ်၏ ။ မထားခငတ်ို့၏ အိမထြောငတ်ှင် ဦးစီးအားကိုးရာ ကိုထွန်းခငသ်ာ ဖြစ်၏ ။ ယခုကဲ့သို့ ကိုထွန်းခငတ်ဈယောကြ ဘုန်းဘုန်းလဲသည့ြ အခွိနတ်ှင် အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်လာ၏ ။ ပို၍ ကံဆိုးခွင်းကတော့ ကမျဘာ့စီးပြားရေးပကြကြပန်ှင့ြ ရနေံမှသပေိတ် အမှောင့ပြရောဂသည် ဝိုင်းကူ၍ နှိပစြကန်ကြပေေ ၏။
လကကြနွြ စာရင်းပိတ် အဖြစ် သုံးမူးသော ငှကေို လကတ်ှငဆြုပကြာ ငိုငန်သေော မထားခင် ယနေ့ စားရနကြို ထိုငှသေုံးမူးဖြင့ြ ဖြရှင်ေးနိုငသ်ောလြည်း မနကဖြှန် စားရန် အဘယသ်ို့ ကြံဖနရြမညန်ည်း။ အစရှိနောကန်ောင် ဆိုသကဲ့သို့ အာမကတ်ို့ထံ သှားရနမြှာလည်း တစထကတ်စ မိမိဘဝကို နဈမှန်းစေ မည့ြ အလုပဖြစ်၏ ။ “ပုတလြွှငပြေါြ ဟုတလြွှငကြွောြ” ဆိုသကဲ့သို့ မိမိ၏ လွို့ဝှကထြားသော ကိဈစသာ တဈနေ့ ဗူးပေါသ်လို ပေါခြဲ့ပါက မိမိတဈယောကသ်ာမဟုတ် သမီးပျို နှင်းဥလေး၏ ဘဝကိုနဈနာပတေော့မည် ။ သို့ပါသောလြည်း တဘကြ က ဝမ်းရေးနှင့ြ လငသ်ည်၏ ကနွြးမာရေး ၊ ခကသ်ည် အခုမှ အလှနပြငခြကြ၏။
မထားခငသ်ည် မိမိကိုယမြိမိ သတ်၍သာ သလေိုကခြငွြ၏ ။ မိမိကိုယမြိမိ သတသ်ရနေပြင် အသမဖြေောင့ြ ၊ တနုံနုံ စဉြးစားရင်း တဈနေ့သာ ကုနဆြုံးပြန်၏ ။ နောကတ်ဈနေ့ နံနကတ်ှင် လကထြဲတွင် ကြေးနီပြား တဈပြားတဈခပြမြွှပင် မကနွတ်ော့သညကြို ရငဆြိုငန်ရသေော မထားခငမြှာ ရူးမတကဖြစ်နေ၏ ။
“မမေေ ဆနကြုနန်တယ်ေ နှင်းဥ သှားဝယရြမလားဟင်….”
ဘာမွှမသိရှာသော သမီးလေး လာမပြောခင် မထားခငမြှာ တဈခုခု လုပရြကိုငရြမညကြို ဆုံးဖြတရြပတေော့မည် ။ မတကသ်ာသည့အြဆုံး မထားခငသ်ည် အာမကအြား အသနားခံကာ ငှတေိုးနှင့ြ ခွေးမညဟြု ဆုံးဖြတပြှီး အိမမြှ ထွကလြာခဲ့၏ ။ လမ်းတလွှောကလြုံး အရငတ်ဈခါက အာမကြ၏ ဦးလေး မိမိအား ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးညှောင့ခြဲ့ပုံကို စဉြးစားရင်း တုနလြှုပမြိ၏ ။ ယခုအခါတော့ ထိုကဲ့သို့ အနဈမှန်းမခံ ၊ ငှကေိုသာ အတိုးနှင့ြ ခွေးမညဟြု ထပတ်လဲလဲ ဆုံးဖြတမြိ၏။
အိမကြှီးရှေ့တွင် ရပလြိုကသ်ညန်ှင့ြ အာမကြ၏ ပြုံးဖြီးနသေော မကြန်ှာကို မှငလြိုကရြ၏ ။ အာမကသ်ည် မထားခငအြား ပြာပြာသလဲ ဧည့ခြန်းတွင် အထိုငခြိုင်းရင်း
“ဘာကိစ်စရှိလဲ အဈမကြီး”
ဟု စတငမြေးလသည်ေ ။
“အာမကရြယ် ငါ့ကို ငှနည်ေးနည်း လှည့်စမ်းပါဦး ဟယ် ”
“သှောြ အဈမကြီး ငှလေိုနလေို့လား ခကတ်ာက ကတွော့ြ ဦးလေး ရနကြုနမြှာ ဆိုငဖြှင့ဖြို့ သှားတယ်”
မထားခငအြဖို့ ကုလားကြီး မရှိကြောင်း ကြားသိလိုကရြသဖြင့ြ ဝမ်းသာသှားမိသည် ။
“အာမကရြယ် ငါ့ကို ငှတေိုးနဲ့ ခွေးပါဟယ်”
“ငှတေိုးနဲ့ဟုတလြား အဈမ ငှတေိုးနဲ့ ခွေးဖို့ဆိုတာ မလှယဘြူး၊ ငှတေိုးခတွယဆြိုတာ ယုံကြညလြောကမြှ ပေးတာ ။ အခုအဈမကို ပေးတယထြား၊ အဈမငှပြနေဆြပမြှာက အဈကိုအလုပလြုပန်ိုငမြှ၊ အဈကိုက ဘယတ်ော့ ကနွြးမာပြီး ဘယတ်ော့ အလုပလြုပန်ိုငမြလဲ ၊ ဘာမှ အာမခံခကြမြရှိဘူး ၊ ဒီတော့ ဒီလိုလုပလြေ ၊ အရင်ဦးလေးနဲ့ အဈမ အလုပလြုပကြှသလို အခုကတွောန်ဲ့ အလုပလြုပကြှရအောင်”
အာမကသ်ည် မှနမြာစကား အပြောအဆိုတွင် လညပြတလြှသည် ။ ပါးနပသ်ည်။ မထားခငမြှာ ငိုငရြပြနပြသည်ေ ။
“ဘာများ ဒီလောကြ စဉြးစားနရသေလဲ အဈမကြီးရဲ့ အကြောင်းက သိပမြထူးပါဘူး ၊ လာပါအဈမရဲ့ ကတွောကြ ဦးလေးထကြ သာရပါစမယ်ေ.. ဟဲ.. ဟဲ .. ဟဲ”
ဟု ပြုံးဖြီးဖြီးပြောရင်း မထားခငအြား အတွင်းခန်းသို့ ဆှဲခေါခြဲ့တော့၏ ။ မထားခငသ်ည် ဆုပကြနဆြုပကြနဖြှင့သ်ာ ကုတငပြေါသ်ို့ ရောကခြဲ့ရပြနပြါသည် ။
အာမကသ်ည် မထားခငန်ှင့ြ ယှဉပြှိုင်၍ ကုတငထြကတ်ှငထြိုင်၍ မထားခငအြား ပြေ့ဖကကြာ သူ၏ နှုတခြမ်းမဲကြီးဖြင့ြ မထားခင်၏ နှုတခြမ်းအား အင်ျဂလိပမြင်းသားစတိုင် ခပကြှမ်းကြမ်း စုပပြဈလိုကြ၏ ။ နမ်းရုံသာ အနမ်းခံခဲ့ဘူး၍ နှုတခြမ်းအစုပမြခံဘူးသော မထားခငမြှာ တဈမွိုးအတွေ့ထူးရပြန်၏။
နှုတခြမ်းခွင်း စုပန်စဉြေ အာမကသ်ည် သူမ၏ အင်ျကြီကြယသ်ီးများကို မသိမသာ တဈလုံးချင်ြး ဖြုတပြှီး ဘောလြီဂွိတကြိုပါ ဖြုတပြဈလိုကသ်ောအခါ ဝင်းဝါ၍ ပြည့ဖြှိုးသော ရငသ်ားတွဲတွဲကြီးမှာ ပေါထြှကလြာ၏ ။ အင်ျကြီနှင့်ဘောလြီ မရှိတော့သဖြင့ြ အပေါပျိုင်း ဗလာဖြစ်နသေော မထားခငအြား ကုတငပြေါတ်ှန်းလှဲလိုကကြာ ဆပကြနဲ ထမီကို ဆှဲခွှတလြိုကပြှနသ်ဖြင့ြ မထားခငမြှာ မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း ကိုယလြုံးတီး ဖြစ်သှားရပသည်ေ။
မထားခငမြှာ ရှကလြှသဖြင့ြ မကြန်ှာကို လကဝြါးဖြင့ြ အုပထြား၏ ။ သားကောငအြား မစားမသောကခြင် ဖမ်းကစားသော ကြားကဲ့သို့ အာမကသ်ည် မထားခင်၏ နို့နှစ်လုံးကို ပယပြယန်ယန်ယ် ဆုပခြွေ၏ ။ ပါးစပဖြှင့ြ နို့သီးခေါင်းမဲမဲကြီးကို စုပပြေး၏ ။
“အို… ယားတယ်… အာမကရြယ်”
မထားခငကြ အာမကြ၏ မကြန်ှာအား တွန်းပစ်လိုကြ၏ ။ အာမကကြ အခွားတဖကမြှ နှိုးဆှပြန်၏ ။ အမှှေးအမွှငမြွားဖြင့ြ ဖုံးအုပကြာ ကြှကြှရှရှ ကြီး ဖောင်းကြှနသေော မထားခငရြဲ့ မုန့ပြေါင်းသဏျဏာန် စောကဖြုတလြေးအား လကဖြဝါးနှင့ြ ခပကြှှကြှလေး ပြတပြေးလိုကကြာ အကြဲကြောင်းထိပမြှ ပြူးထွကန်သညေ့ြ စောကစြေ့ နီနီရဲရဲလေးအား လကကြှားတွင် ညှပ်၍ ပြတပြေးလိုကြ၏ ။ ထိုမှတဆင့တ်ကြ၍ အကြဲကြောင်းလေးထဲသို့ လကည်ှိုးနှစ်ချောင်းထိုးကာ စောကခြေါင်းအတွင်းသားများကို မှှပေေးလိုကသ်ည်။
“အာမကြ နငဘြယလြိုများ လုပန်တောလဲဟယ်”
ဟု မထားခငကြ ဟန့တ်ားလိုကသ်ည် ။
လကည်ှိုးနှင့ြ စောကခြေါင်းတွင်း ထိုး၍ကလိပေးနသေော အာမကသ်ည် သူ၏ လကည်ှိုးတွင် မထားခင်၏ ရှေ့ပြေး တဏှာရကြညေမြွား စိုစိုစွတစြှတ် တွေ့ထိမိသောအခါ ကုတငပြေါသ်ို့တကြ၍ မထားခငအြား ဆှဲထူလိုကြ၏ ။
“မရှကပြါနဲ့ အဈမရယ် ဖယစြမ်းပါ ဒီလကကြှီးက”
ဟု ပြော၍ မကြန်ှာပေါတ်ှင် ဖုံးအုပထြားသော မထားခင်၏ လကမြွားကို ဖယခြလွိုကြ၏ ။
“ဒါက ဘယလြိုလုပြဦးမှာလဲ အာမကရြယ်”
မထားခငသ်ည် အာမကန်ှင့ယ်ှဉြ၍ ကြမ်းပေါတ်ှင် ရပန်ေ၏ ။ အာမကသ်ည် သူ၏ အဝတမြွားကို တဈထညခြငွြး ခွှတ်၍ ခလွိုကသ်ညတ်ှင် နောကဆြုံး အမှှေးများပြောငအြောင် ရိတထြားသဖြင့ြ ဘှားဘှားကြီးပေါလြှငကြာ တဆပဆြပ် တောငန်သေော မှင်းလီးသမွှ ကြီး၍ ထိပလြနန်သညေ့ြ လီးချောင်းကြီး ပေါထြှကလြာ၏ ။
“ကဲ…. အဈမကြီး မရှကပြါနဲ့တော့ဗွာ ကတွောအြဈမကြီး အဖုတကြ အမှှေးတွေ ရိပပြေးမယ် ဒီကုလား ထိုငပြေါတ်ကပြှီး ဆောင့ဆြောင့ထြိုင်”
ဟု ခိုင်းသဖြင့ြ မထားခငသ်ည် ရှကသ်ဖြင့ြ
ရုန်းရင်းကနရြင်း ကုလားထိုငပြေါြ ဆောင့ဆြောင့ထြိုငရြသည့ြ အခွအနေေ ရောကရြပသည်ေ။ အာမကသ်ည် သူမ၏ အရှေ့တည့တ်ည့တ်ှင် ထိုင်၍ မုတဆြိပရြိပဓြားဖြင့ြ အသအချော ရိပပြေးလိုကသ်ညတ်ှင် တခဏခွင်း ပြောငတ်လင်းခါသှား၏ ။ အမှှေးအမွှငမြွား ဗလာကငွြးသှားသဖြင့ြ သူ၏ စောကဖြုတကြှီးမှာ ဝင်းနေ၍ အကြဲကြောင်းအတွင်းမှ အသားနုလေးနှင့ြ အစေ့မှာ ရဲရဲနီနေ၏။
အာမကသ်ည် ရဇလေုံထဲမှ ရနှငေ့ြ သူမ၏ စောကဖြုတ် တဈခုလုံး အတွင်းအပြငကြို သသခွေောခွာ ဆေးကြော သုတသ်ငပြေးလိုကပြှီး သူမအား ကုတငပြေါတ်ှင် ပကလြကြ အိပစြေ၏။ ထို့နောကြ အာမကသ်ည် ကုတငပြေါသ်ို့ တကကြာ မထားခငန်ှင့ြ ခွပြန်ေ ခေါင်းပြန် လှဲခလွိုကကြာ…..
“ကဲ အဈမ ဘာမှရှံ့စရာ မရှိဘူး ၊ အဈမရဲ့ အဖုတ် ကို ကတွောကြ ပါးစပန်ဲ့ လကြသ်လို ကတွော့လြီးကိုလည်း စုပပြေးပါ ၊ ကတွောြ အဈမကို ငှတဈေရာပေးမယ်”
မထားခငမြှာ အာမကြ၏ လီးချောင်းကြီးကို
မိမိပါးစပဖြှင့ြ စုပရြမညကြို ရှံ့ရှာမိ၏ ။ သို့ပါသောလြည်း သူမ ရှောငဖြယင်ှင်းဆနရြန် မပြုခငပြင် အာမကသ်ည် သူ၏ နှုတခြမ်းဝသို့ ပြဲလနန်သညေ့ြ ဒဈကြီးအား တေ့ပြီးသား ဖြစ်နေ၏ ။
“စုပပြါဗွာ အဈမရာ ငှတဈေရာဆိုတာ နည်းလို့လား ကဲနောကထြပ် တဈဆယ် တိုးပေးပါ့မယ် ဟစမ်းဗွာ ခငဗြွား ပါးစပကြို”
ဟု ပြောပြောဆိုဆို အာမကသ်ည် မထားခင်၏ ပါးစပအြား အတင်းဟခိုင်း၍ သူ၏ ဒဈကြီးကို ထိုးထည့်လိုကြ၏ ။
မထူးတော့ပြီဟု သဘောထားမိသော မထားခင် သည် တဝကမြွှ မိမိပါးစပထြဲသို့ တိုးဝငလြာသော အာမကြ၏ လိငခြွောင်းကို မသိမသာ တစစစမ်းကြည့်လြိုကမြိ၏ ။ အာမကသ်ည် ကြနပေသ်ှားကာ
မထားခင်၏ ခွရင်ေးဘကသ်ို့ ခေါင်းပြနလြှဲ့ကာ သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို ခပကြားကား ထားလိုကပြှီး ဟပြဲသှားသော နီတာတာ စောကခြေါင်းအတွင်းသို့ လွှာဖြား ထိုးထည့လြိုကြ၏ ။
အာမကသ်ည် မထားခင်၏ အမှှေးအမွှင် ကင်းစငကြာ ပြောငခြွောနသေော စောကခြုံတပြငလြုံးကို လွှာဖြင့လြကြခြှင်း၊ ဟပြဲပြဲ ဖြစ်နသေော အခေါင်းတွင်းသို့ လွှာထိုးကာ ကလိခွင်း၊ အကြဲကြောင်းထိပရြှိ ရသာဖူးခေါြ ကာမစကခြလုတအြား နှုတခြမ်းကြားတွငထြား၍ စုပယ်ူခွင်းဖြင့ြ အစွမ်းကုန် ကြဲလိုကသ်ဖြင့ြ မထားခငမြှာ ထိုးထိုးထွန့ထြှန့ြ ဖြစ်နပြေီး သူ၏ ပါးစပထြဲမှ သံမဏီချောင်းကဲ့သို့ မာကြော၍ ကြီးထွားလှသော အာမကြ၏ လီးချောင်းကြီးအား တပြှတပြှှတန်ှင့ြ စုပန်ေ၏ ။
မကြာလှပါ အာမကြ လွှာဖြင့ြ ထိုးဆှနသေော မထားခင်၏ စောကခြေါင်းတွင်းမှ အရညမြွား ပြကြ၍ ပြကြ၍ ထွကလြာသညကြို အာမကကြ စုပ်၍ စုပ်၍ ယူလိုကသ်လို မထားခင်၏ ပါးစပတ်ှင် ပြည့ကြှပန်သညေ့ြ အာမကြ၏ ဒဈပြဲကြီးမှ ပန်း၍ ပန်း၍ ထွကလြာသော သုတရြညမြွားကို မထားခငသ်ည် မွိုခလွိုကြ၏။
ထို့နောကြ သူတို့နှစ်ဦးသည် ကုတငပြေါတ်ှင် ထိုင်၍ အမောဖြနေေ၏ ။
“အာမကြ မင်းပြီးရင် အဈမပြနမြယ်”
မထားခငသ်ည် ပြနရြန် ဟနပြှင်၏ ။ အာမကကြ လှမ်းဆှဲ၍ သူ၏ ရငခြှငတ်ှင်းတွင် မထားခငအြား ထား၍
“ဘယကြလာ ပြီးရဦးမှာလဲ အဈမရယ် ၊ အခုမှ အလုပလြုပမြလို့”
ဟု ပြောပြောဆိုဆို မထားခငအြား ကုတငဖြှတ်၍ အိပစြကော သူမ၏ တငပြါးကို ကုတငစြှန်းတွင် သသခွေောခွာ တငလြိုကြ၏ ။ ကုတငအြောကတ်ှင် တွဲလောင်းကနွသေော သူမ၏ ခွထေောကမြွားကို အာမကသ်ည် ပုခုံးပေါသ်ို့ လှမ်းတငလြိုကရြင်း တစထကတ်စ ပြနတ်ောငလြာသော ငပဲကြီးကို ပြင့အြာနသေော အခေါင်းပေါကဝြတွင် တေ့လိုကြ၏။
သူသည် သူ၏ တုတခြိုငကြှီးမားကာ ပြဲလနန်သေော ဒဈကြီးကို ပြင့အြာကာ ရဲရဲနီနသေော မထားခင်၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ ခကြခြှင်း မထိုးသှင်းပေ ။ ပြဲပြဲလနန်သေော အပေါကဝြ၏ အပေါတ်ှင် မတမြတထြောငန်သေော နီတာတာ ရသာဖူးခေါြ စောကစြေ့လေးကို သူ၏ ဒဈပြဲကြီးဖြင့ြ ပြတ်၍ ပြတ်၍ ပေးလိုကသ်ညတ်ှင် မထားခငသ်ည်
“အင်… အင်..”
ဟူ၍ ညီးတွားရင်း သူမ၏ တငပြါးကြီးများကို ကော့၍ ကော့၍ ပေးလာ၏ ။ သို့တိုငအြောင် အာမကသ်ည် သူ၏ လီးကြီးအတွင်းသို့ မထည့သ်ေးဘဲ ပြင့အြာနသေော နီတာတာ အတွင်းနှုတခြမ်းသားများကို သူ၏ ဒဈလုံးကြီးဖြင့ြ မှှပေေးလိုကြ၏ ။
“အာမကြ… အာမကြ.. မင်း…မင်း.. ဘယလြိုလုပန်တောလဲဟင်… မင်း.. အို… ငါ့ အသဲနှလုံးတွေ ဘလောငဆြနန်ပြေီ… ဟင်း… ဟင်း…”
မထားခင်၏ ညုသံ ပေါထြှကလြာသည့တ်ိုင် အာမကသ်ည် မလိုးသှင်းသေးပေ။ ပြင့အြာနသေော အခေါင်းပေါကဝြတွငသ်ာ သူ၏ ဒဈကြီးနှင့ြ မှှနှေောကပြေးနေ၏ ။ တခကြတ်ခကြြ သူ၏ ဒဈလံကြီးကို ရမကစြိတဖြှင့ြ အစွမ်းကုန် ထနသေော နီရဲရဲ အစေ့ကလေးအား ထိတခကြြ မထိတခကြြ ကလိပေးလိုကသ်ည်။
“အာမကရြယ် … မင်းငါ့ကို ဘယလြိုလုပန်တောလဲ…. မင်းရဲ့ … မင်းရဲ့ လီးကြီးကို… ထိုးထည့လြိုကပြါတော့လား…. ဟင်း..ဟင်း”
တဟင်းဟင်းဖြင့ြ အဖြားတကသ်ကဲ့သို့ တဏှာရှိနတ်ကန်သေော မထားခင်၏ ပေါငမြွားကို ခပကြားကားမ၍ ပခုံးပေါထြမ်းကာ သူမ၏ ပခုံးကို အားရပါးရဆှဲပြီး ခပပြှင်းပြင်း ဆောင့လြိုးလိုကသ်ော အာမကြ၏ ကြီးမားလှသော လီးကြီးသည် ပြဲအာနသေော မထားခင်၏ စောကခြေါင်းထဲသို့
“ဖောကျ…. ဖဈ…..ဖစြျ……ဖြတ်”
ဟူသော အသံစုံနှင့ြ ဝငသ်ှားသလို
“အမလေး… အမရေဲ့ ”
ဟု မထားခင် အောလြိုကမြိသည်။
“ဘာဖြစ်သှားလဲ … အဈမ… ဟင်”
အာမကကြ လန့ဖြှန့ကြာ မေးလိုကြ၏ ။
“ရကစြကပြါ့ အာမကရြယ် မင်းရဲ့ မှင်းလောကကြှီးတဲ့ လီးကြီးနဲ့ ဒီလို တအားဆောင့လြိုကတ်ော့ ငါ့သားအိမ် ကြဲသှားမှာပေါ့”
အာမကသ်ည် မထားခင် အနာသကသ်ာစရန်ေ ခဏမွှ သူ၏ လီးချောင်းကြီးကို သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲတွင် ထည့ထြားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြနဆြှဲနှုတလြိုကြ၏ ။ သုံးပုံ နှစ်ပုံ ခန့ဆြှဲနှုတပြှီး ခပဖြှည်းဖြည်း ပြနသ်ှင်းလိုကပြှနသ်ည်။ ထိုကဲ့သို့ ဆယခြကြခြန့ြ သှင်းလိုကြ ထုတလြိုကြ လုပပြေးသော အခါ သူမ၏ စောကခြေါင်းအတွင်းမှ စီးလာသော ကာမရှေ့ပြေးအရကြညေတ်ို့ကြောင့ြ “ရှော” ကနဲ “ရှော” ကနဲဝငသ်ှား၏ ။
သှကလြာသညန်ှင့ြ အမွှ “စွပ်..ဖြတ် …ဖတ် .စွတ် … ဖြတ်…ဖတ် ” ဟူသော အခေါင်းအတွင်းသို့ လီးချောင်းဝငသ်ံမှာ အခန်းတွင်းဝယ် အခကြကြကြ ပေါထြှကလြာ၏ ။
မထားခင်၏ စိတတ်ှင် အာမကြ၏ ဦးလေးသည် ငပဲကြီးရာတွင် အာမကလြောကပြင် ကြီးသောလြည်း အဆောင့အြညှောင့ြ အလိုးတွငမြူ အာမကလြောကြ ဆောင့အြား ညှောင့အြား မသှကလြှဟု မှတခြကြခြမွိ၏ ။ သူမ၏ စောကခြေါင်း တလွှောကြ သားအိမဝြတိုင် ပြည့ကြှပစြှာ သှတသ်ှင်းထားသော အာမကြ၏ လီးချောင်းကြီးသည် ခပသ်ှကသ်ှကြ ဝငထြှကန်ရော သူမ၏ အတွင်းသားနုနုလေးကို ပြတတ်ိုကန်သဖြေင့ြ မထားခငသ်ည် “အင်း… အင်း…” နှင့ြ ညီးညူစပြုလာပြန်၏။
အာမကသ်ည် ဆယ့င်ါးခကြခြန့ြ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့ပြေးလိုကကြာ အရှိနအြနည်းငယ် လွှော့၍ တခကြခြှင်း ဆောင့ပြေးလိုကပြှနသ်ည်။ ထိုကဲ့သို့ အရှိနလြွော့သှားခွိနတ်ှင် မထားခငကြ အောကကြ စကောဝိုင်း၍ တမွိုး ၊ သူမ၏ တငပြါးကြီးများကို မှောကြ၍တဖုံ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့မြှုကို တောင်းတပြနတ်ော့လည်း အာမကသ်ည် မညှာမတာပင် ခပကြှမ်းကြမ်း ခပသ်ှကသ်ှကြ ဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့……..
“အင့ျ……ဖြတ်….. ဖတ်……. ဖြတ်……. ဖတ်….. အင့ျ”
ဟူ၍ တဈခန်းလုံး မှညဟြီးလာ၏ ။
မထားခငအြဖို့ ကိုထွန်းခငအြား သဈစာဖောကရြခွင်း အတွကြ ဝမ်းနည်းကြကြေဲရ၏ ။ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ရခွင်းမှာ စီးပြားရေးကြောင့ြ ဖြစ်၏ ။ ငတပြှတမြှု ဒဏကြှောင့ြ ဖြစ်၏ ။ ကိုထွန်းခင်၏ အသကတ်ဈချောင်း ကယလြိုခွင်းကြောင့ြ ဖြစ်သည်။
မထားခငသ်ည် သူမရဲ့ လငကြို ခစွသ်ည် ။ ထို့ကြောင့လြည်း ကိုထွန်းခငမြှလှဲ၍ မညသ်ူ့ကိုမှ စိတန်ှင့ပြင် မပြဈမှားခဲ့ ။ ကိုထွန်းခငကြ သူမအား ကာမရာဂ စပယ်ှကရြာတွင် အနှိုးအဆှ မကြှမ်းကငွသ်ောလြည်း ခစွလြငဖြစ်သညကြ တကြောင်း၊ အပျိုရည် တကကြှှခွိန် ဖြစ်သညကြတကြောင်းကြောင့ြ ကိုထွန်းခင် တကည်ှောင့တ်ိုင်း ပြီးသညကြ အမှနပြင် ၊ ကာမစိတ် အထွတအြထိပရြောကကြာ သုတရြည် ပန်းထွကလြာသညန်ှင့ြ ပြီးစီးသည် ဟု သူမ ထငမြှတခြဲ့သည်။
ကိုထွန်းခငန်ှင့ြ ပေါင်းလာသည့ြ နေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင် ညတိုင်း မီးခွကမြှုတလြိုကကြာ ခွငထြောငထြဲသို့ လငမြယား ဝငခြဲ့ကြသည်။ ခွငထြောငထြဲရောကလြွှင် ကိုထွန်းခငကြ သူမအား ပြေ့ဖကြ၍ နမ်းသည်။ ပြီးတော့ ပေါငကြားခိုင်းကာ တကြ၍ ညှောင့လြိုးတော့သည် ။ ကြာကြာညှောင့တ်ော့ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ သုတရြညမြွားမှာ ထွကြ၍ ကိဈစပြီးစီးပြီဟု ကြနပေခြဲ့ကြသည်။
အမှနအြားဖြင့ြ အမှောငတ်ှင်းမှ ကာမစဈပြဲသည် ဂွင်းတိုကြ လကည်ိုးထိုး၍ ကာမ အာသီသ ဖြဖြေောကြ ခွင်းနှင့ြ မညသ်ို့မွှ မခွားကြောင်း သူတို့မသိခဲ့ပေ ။ မိဘမောငဘြှားတို့ကြောင့ြ ဆိုပါက လငန်ှင့မြယား အိပရြန် သီးသန့ခြန်း ရှိသင့ြ၏ ။ အကယ်၍ တဈဦးနှင့တ်ဈဦး ရှကကြှောကခြှင်းကြောင့ြ မီးခွကမြှုတသ်ည် ဆိုပါက ထိုမွှ ရှကကြှောကန်လွှင်ေ လငမြယူ သားမယူပဲ ဘုန်းကြီး မယသ်ီလရှငသ်ာ ဝတကြှရန် တိုကတ်ှန်းချင်ပြါသည်။
အဘယကြှောင့ဆြိုသောြ အမှောငန်ှင့မြဲမဲတွင် ကိုယ့ခြစွသ်ူ၏ မကြန်ှာကိုမွှ မမှငရြဘဲ အရမ်းခစွြ၊ အကန်းခစွသ်ာ မှန်းဆ၍ ခစွရြ၏။ စာကြောင်း စပမြိ၍ စာရေးသူ ကြားဘူးသော တကယ့ဖြစ်ရပမြှာ….
ယခငမြှနမြာပြညတ်ှင် အင်ျဂလိပမြွား အုပစြိုးစဉကြ ရနကြုနမြှို့ အလယပျိုင်းတွင် ဖာများ အလှနပြေါ၏ ။ အမွိုးမွိုးရှိသည့အြနကြ အလှနရြယဖြှယကြောင်းသော ကြေးနည်း အတန်းအစား တဈခုမှာ…. “မီးခွကြ ထွန်းလွှင် တဈကပြြ…. မီးခွကြ မထွန်း ငါးမူး ” ဆိုသည့ြ အတန်းအစား ပငရြှိ၏ ။
မီးခွကမြှုတထြားသဖြင့ြ အမှောငထြဲတွင် မိမိငပဲသည် အဘယအြပေါကထြဲ ဝငသ်ညကြိုမွှ မသိရပေ။
ထို့ကြောင့ြ အလင်းရောငသ်ည် ကာမရာဂ စပယ်ှကရြာတွင် လိုအပ်၏ ။ မိမိခစွသ်ူ၏ မကြန်ှာအား တစိမ့စြိမ့ြ ကြည့်ရြသညမြှာ အရသာ တမွိုးပင် ။
ထို့ပြင် ခစွသ်ူ၏ ရငသ်ားမို့မို့ ၊ ဆီးခုံမို့မို့နှင့ြ အတွင်းသား နီတာတာလေးတို့ကို မှငတ်ှေ့ရသဖြင့ြ ကာမစိတ် အဟုတသ်ည် ပြည့ဝြစေ၏ ။ ပါးမို့မို့ဖောင်းဖောင်းမှ ထုံသင်းသော သနပခြါးနှင့ြ ပေါငဒြါ သင်းသင်း ရနံ့လေးတို့သညလြည်း စဈကူဖြည့ပြေး၏။
နူးညံ့သော ရငသ်ားအစုံ ၊ ပေါငရြင်းရှိ ဖောင်းမို့မို့ မုန့ပြေါင်း အတွင်းရှိ အသားနုနှင့ြ အသားတကြ အစေ့လေးတို့၏ နူးညံ့သော အထိအတွေ့….
“မောင်…. မောင် …ခငရြဲ့ အသကမြောငရြယ် … ဟင်း ဟင်း…” ဟူသော ကြူသံလေးများနှင့ြ “ဖစွြ..ဖစွြ… ဖြတ်…ဖြတ်…ဖတ်. .ဖတ်” ဟူသော ကာမ ရာဂ စကယ်ှကရြာတွင် စီးဝါးလိုကသ်ံလေးများမှာ နားသောကဆငစြရာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့ြ ကာမရာဂ စကယ်ှကရြာတွင် ရှကခြှင်း ကြောကခြှင်း မရှိရန် အထူးလိုအပ်၏ ။ လငန်ှင့မြယား ကာမစပယ်ှကရြာတွင် တဈဦးနှင့တ်ဈဦး ရှကကြှောကခြှင်း မိမိတို့ ကာမစပယ်ှကသ်ညကြို
တခွားသူများ သိရှိကြမညကြို ကြောကရြှံ့ခွင်းတို့သည် စိတအြနှောင့အြယှကြ ဖြစ်စေ၍ ပြည့ပြှည့ြ ၀၀ ကာမစည်းစိမ် မခံစားရပေ ။ ထို့ကြောင့ြ ကာမစည်းစိမ် အပြည့အြဝ ခံစားလိုပါက လုံလောကသ်ော အလင်းရောင် ရှကကြှောကခြှင်း မရှိမှုတို့ကို အလှနလြိုအပ်၏ ။
အာမကသ်ည် မထားခငအြား မညှာမတာ တစထကတ်စ ကြမ်းကြမ်းလာခဲ့ရာ မထားခငမြှာ အောကမြှ ကော့၍ ကော့၍ တမွိုး ၊ စကောဝိုင်းတိုကြ၍တဖုံ အောကပြေး ကောင်းကောင်းဖြင့ြ ကြုံး၍ ခံရင်း
“အင်း…အင်း …ကြှတ် ….ကြှတ်”
ဟူ၍ ညဉျးတွားနေ၏ ။
“အဈမကြီး …အဈမကြီး… ဘာဖြစ်နတောလဲဟင်..”
ဟု အာမကသ်ည် ဆောင့န်ရောမှ ရပန်ားရင်း မေးလိုကြ၏ ။
“ဘာ….ဘာမှမဖြစ်ဘူး………အာမကြ …ဆောင့ြ…ဆောင့စြမ်းပါ”
ဟု မထားခင် တဏှာသံပါပါဖြင့ြ ပြောလိုကရြာ အာမကသ်ည် အစွမ်းကုန် ဆောင့ြ၍ ဆောင့ြ၍ ပေးလိုကသ်ညတ်ှင် “အင်” ဟူ၍ သူမ၏
ပါးစပမြှ ထွကသ်ှားသလို “စွပ်” ဟူ၍ အာမကြ၏ လီးချောင်းကြီးမှ ပြဲပြဲလနန်သေော သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ ဝငသ်ှားသကဲ့သို့ “ဖြတ် ” ဟူသော အသံနှင့အြတူ အာမကြ၏ လီးတနကြှီးမှာ
အပြငသ်ို့ပေါထြှကလြာ၏ ။
စဈပြဲတွင် စကသ်နတ်ေ သမားက ရနသ်ူတပတ်ှင်းသို့အဆကမြပြတ် ပစ်သှင်းသကဲ့သို့ အာမကြ၏ ကြီးမားလှသော သံမဏိ လီးချောင်းကြီးမှာ ပြဲပြဲလန်၍ ပြင့အြာနသေော မထားခင်၏ စောကပြတထြဲသို့ ပစ်၍ ပစ်၍ လိုးသှင်းလိုကသ်ညမြှာ သူမ၏ သားအိမသ်ို့ ဒုတဒြုတ် ထိဝင်၍ သှားရကာ မထားခငသ်ည် “အင့ြ… အင့ြ ..”ဟူသော ညဉြးသံဖြင့ြ တဈခွီ ပြီးသှား၏ ။
အာမကမြှာ ဒုတိယတဈခွီ တကသ်ုတရြိုကန်ရသေဖြင့ြ မထားခငန်ှင့အြတူ မပြီးခဲ့ပေ။ ဖြေးဖြေး တဈခါ ကြမ်းကြမ်းတဈလှည့ြ အမွိုးမွိုး ခွဲ့၍ ခွဲ့၍ လိုးပါသောလြည်း မပြီးနိုငသ်ေးပေ ။
“အာမကျ … မပြီးသေးဘူးလား.. ငါညောင်းလှပြီကြာ…”
မထားခငကြ ညောင်းသညဟြု ညဉြးညူသဖြင့ြ အာမကသ်ည် ရပန်ားလိုကကြာ
“ကဲ အဈမညောင်းရင် ကတ်ောျ ပြသလိုလုပ်”
ဟုပြောကာ သူမအား ကုတငတ်ှငဖြှတ်၍ မှောကစြေ၍ ကုတငအြောကကြှမ်းပေါတ်ှငခြှထေောကန်ှဈဘကကြို ကား၍ ရပစြေ၏ ။ ထိုအနအထေားမှာ ဖြူဖြေးသော သူမ၏ ဖငတ်ုံးကြီးကြားမှ ပြူးအာထွကန်သေော စောကပြတမြှာ အာမကအြား တမွိုးစိတတ်ကကြှှစေ၏ ။
စောကဖြုတဝြတွင် သူ၏ ဒဈပြဲကြီးအား တေ့လိုကကြာ တွဲလောင်းကနွသေော နို့နှစ်လုံးကို အားပါးတရဆှဲ၍ ခပပြှင်းပြင်း ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ညတ်ှင်
“ဘှတ်”
ဟူသော အသံနှင့အြတူ အာမကြ၏ လီးချောင်းကြီးမှာ သူမ၏ သားအိမသ်ို့ ဒုတဒြုတ် ဝငသ်ှားသဖြင့ြ
“အမလေး … .အာမကျ…နာတယ် ”
ဟု ညဉျးတွားမိ၏ ။
အာမကသ်ည် ခနမွှ နားလိုကပြှီး ခပဖြှေးဖြေးချင်ြး ဆောင့ြ၍ ဆောင့ြ၍ ပေး၏ ။ မထားခင် ခံနိုငရြညရြှိလာသော အခါ သူသည် ခပပြှင်းပြင်းလေးဆောင့ပြေးလိုကသ်ညတ်ှင် …….
“ဘှတ်……စွပ်…..ဘှတ်”
ဟူ၍ စောကခြေါင်းလှိုဏသ်ံမှာ အခန်းတဈခုလုံးမှညဟြီးနတေော့၏ ။ တစထကတ်စ အဆောင့ြ အလိုး အညှောင့ကြှမ်းသကဲ့သို့ မထားခငမြှာ ပြနလြည် စိတတ်ကကြှှလာရကာ သူမ၏ ဖငတ်ုံးဖြူဖြူဖြေးဖြေးကြီးများက မှှောကကြာ မှှောကကြာ အဆောင့ြ …. အညှောင့ြ…အလိုး သှကလြကလြာကြပြီး မကြာမှီ အခွိနအြတွင်းမှာပင်…
“ဟဲ…ဟဲ…ဟဲ….စိတမြဆိုးပါနဲ့ အဈကို ဖောငပြှည့သ်ှားလို့ပါ….”
😁😁😁
ပြီးပါပြီ။ ။
pdf စာအုပ် download ဆှဲရန် ဒီကို နှိပပြါ။