အမာသည် မိခငမြုဆိုးမကြီးနှင့ြ အတူနရသေည့ြ ဖတဆိုးလေးဖြစ်သည်။ အမာ၏ အသကမြှာ (၁၅) နှစ် ကြောရြုံ (၁၆) နှစ်ထဲသို့ ရောကခြါစပင် ရှိပါသေးသည်။ အမာ သည် ပညာသငကြှားဆဲ ကြောင်းလေးတဈဦးဖြစ်ပြီး သူမမှာ (၉) တန်းသို့ ရောကြ၍နပြေီ ဖြစ်ပါသည်။
“ အဲဒါနဲ့ ရှေ့ဘာဆကဖြစ်လဲ အေ ပြောပါဦး ”
နေ့လည် မုန့စြားကြောင်းလှှတခြွိနတ်ှင် မုန့ထြှကစြားပြီး သူမ၏ နရောတွငပြင် ပြန်၍ထိုငကြာ ကြောင်းပြနတ်ကရြင် သငရြမည့ြ ပထဝီစာအုပကြို ဖြင့ပြှီး လှနန်သေော အမာတဈယောကြ သူမထိုငန်ရော ခုံတန်း၏ နောကဖြကတ်ှငရြှိသော ခုံတန်းတွင် အတူထိုငန်ကြသေော ကြောင်းသူ သုံးလေးယောကထြဲမှ ခငစြန်းက ပြောလိုကသ်ော စကားသံလေးက သူမ၏ နားထဲသို့ ဝငလြာသဖြင့ြ နားစွင့မြိလိုကသ်ည်။
“ ဘာဖြစ်ရမလဲအေ ၊ ငါ့အဈမကို တကိုယလြုံး ခွှတပြှီးတာနဲ့ ခဲအိုက အမပေါြ တပခြှပြီး သူ့ပေါငကြှားက အချောင်း မာမာတောငတ်ောငကြှီးကို အဈမ အဖုတထြဲကို တခါတည်း ထိုးတည့လြိုကတ်ာ ၊ ငါ့အဈမဖြင့ြ ခါးကို ကော့တကသ်ှားပြီး မကြန်ှာကလည်း ရှုံ့မဲ့လို့ တကြှတကြွှတန်ဲ့ ဖြစ်သှားတာပဲ ”
ပြောနတောက အေးအေးဝင်း ၏ အသံပငဖြစ်သည်။ ကြားလိုကရြသော အမာ တဈယောကြ ထူထူပူပူလေးပင် ဖြစ်သှားရသည်။ ပြီးတော့ သူမ ဖြင့ထြားသော ပထဝီ စာအုပထြဲမှ ပုံနှိပစြာလုံးတွကေိုလည်း မမှငရြတော့။ နောကတ်န်းက ကြောင်းသူတွေ ခပအြုပအြုပပြှောနသညေ့ြ စကားသံကို ပို၍ကြားရအောငပြင် ရှေ့သို့ငိုကန်သေော သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို နောကကြ ခုံတန်းဆီသို့ အမာသည် ခါးကိုဆန့ကြာ မှီလိုကပြှီး နားစွင့န်မေိလိုကသ်ည်။
“ ဟဲ့ ညည်းခဲအိုရဲ့ ပေါကကြှားထဲက အချောင်းကြီးဆိုတာ ဘာချောင်းကြီးလဲ ”
ဝငမြေးလိုကသ်ော အသံက တရုတကြပြားမလေး စန်းဟုန် ၏ အသံဖြစ်သည်။
“ ကောငမ် ညည်းလငရြမှ မေးကြည့်ြ၊ ဟှန်း သိရဲ့သားနဲ့ ဒါမှမဟုတ် ညည်းခဲအို ဟုတစြိနကြို မေးကြည့်လြိုကပြါလား ”
အေးအေးဝင်း က ဟောကပြဈလိုကတ်ော့ စန်းဟုန် တဈယောကြ အသံက တိတသ်ှားသည်။ တဆကတ်ည်းမှာပင် ခငစြန်း ၏ အသံက ထပ်၍ ပေါလြာသည်။
“ ကဲ ဆကစြမ်းပါဦး အေးအေးဝင်း ရာ၊ သှောြ ဒါနဲ့ ညည်းပြောတဲ့ အဲဒီ အချောင်းဆိုတာကြီးက တောတ်ောကြှီးလား ”
“ ကောငမ် ခုပဲ ငါ ဆကပြှောမလို့ နားထောင်၊ အဲဒီ ငါ့ ခဲအို ရဲ့ အချောင်းကြီးက ခပမြဲမဲညိုညိုကြီး အေ့၊ အင်း… ဟို သဈသား ငှုပကြညွပြှလေောကန်ီးနီးပဲ၊ ဟို လကန်ှိပ် ဓါတမြီး အလုံးလောကလြဟယ်ေ၊ အဲဒီလောကြ ရှိတယ် ”
“ ဟယ် ညည်း အဈမ အသကပြါ ထွကမြသှားဘူးလား ”
ဒီတခါတော့ တကယပြဲ ထိပလြန့သ်ှားဟနဖြှင့ြ စန်းဟုနကြ ဝင်၍ မေးလိုကသ်ည်။
“ ညည်းနှယ် အသကမြထွကတ်ဲ့အပြင် ငါ့အဈမက အဲဒီအချောင်းကြီးလည်း သူ့အဖုတထြဲ အဆုံးဝငသ်ှားရော သိပပြှီး အရသာရှိလို့ ကောင်းသှားတဲ့ပုံနဲ့ သူ့ယောင်ျကြား ခါးကို တအားဖကပြှီး အမလေး အဈကိုရယ် အဈကိုရယ် နဲ့ တဟင်းဟင်းတောင် ဖြစ်ပြီး ကော့တကန်သေေးတယ် ”
Random Image
အေးအေးဝင်းက သူမ၏ စကားကို ခဏနားလိုကသ်ည်။ သူမတို့၏ ရှေ့ခုံတန်းမှ အသာနားစွင့န်သေော အမာ ၏ ရငဘြတလြေးမှာ သာမနထြကပျို၍ နိမ့ခြွီမှင့ခြွီ ဖြစ်နရလေသည်ေ။ ခဏနတေော့မှ အေးအေးဝင်းက သူမ၏ စကားကို ဆကလြိုကသ်ည်။
“ အဲဒီလို ဖြစ်နတေဲ့ အခွိနမြှာပဲ ငါ့ ခဲအိုက သူ့အချောင်းကြီးကို တဆုံးသှင်းထားရာကနေ အဈမရဲ့ နို့တွကေို ကုန်းပြီးစို့နပေါလရေော၊ အဲ သိပမြကြာခငမြှာပဲ အဈမက သူ့လကသ်ီးဆုပလြေးတွနေဲ့ ခဲခိုရဲ့ လကမြောင်းကြီးကို ထုထုပြီး လုပပြါ အဈကိုရယ်.. လုပပြါတော့..လို့ တစာစာပြောတာပဲ၊ အဲဒီတော့မှ ခဲအိုက ငါ့အဈမ အဖုတထြဲက သူ့အချောင်းကြီးကို ထုတခြွီသှင်းခွီနဲ့ လုပပြေးလိုကတ်ော့မှ အဈမက နဲနဲ အိန်ဒွရသှေားတယ်၊ ကြည့်ရြတာ အေ အဲဒီ အချောင်းကြီးက အဖုတထြဲမှာ ဒီအတိုင်း ထိုးထည့ထြားတာနဲ့ စာရင် အခုလို ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကြ လုပတ်ာက ပိုပြီးအရသာ ရှိတယန်ဲ့ တူပါတယ် ”
အေးအေးဝင်းက သူမ၏ စကားကို ခတ်ေတရပန်ားလိုကပြှနခြွပြေီ။ ဒီတခါတော့ ဘယသ်ူမှ ဝငမြမေးကြတော့။ အားလုံး ကိုယ့အြတွေးနဲ့ကိုယ် ဖြစ်နကြပေုံရပါသည်။ သူတို့ပြောတာကို ကြားနရသေော အမာ ကတော့ အာခေါငလြေးတွပင်ေ ချောကသ်ှေ့၍ လာရပါသည်။ တခဏတာအတွင်းမှာပင် အေးအေးဝင်း၏ အသံ ထပမြံ၍ ပေါထြှကလြာပါသည်။
“ အဲ နောကတ်ဈခုကလည်း ခဲအိုက အဲ့သလို သူ့အချောင်းကြီးကို ငါ့အဈမ အဖုတထြဲ ထုတခြွီသှင်းခွီ လုပပြေးနလေို့ ခဏအကြာမှာပဲ ခဲအိုရဲ့ အောကကြနေ ပကလြကဖြစ်နတေဲ့ ငါ့အဈမက လှုပလြှုပရြှရှဖြစ်လာပြနပြှီး .. အမလေး အဈကိုရယ်..နာနာဆောင့စြမ်းပါ…ကမွ ယားလှန်းလို့ ..ဆောင့စြမ်းပါ.. ဆောင့လြိုကစြမ်းပါ ..လို့ အတင်းခိုင်းတော့တာပဲ ”
“ ဟင် ”
“ အို ”
တဝိုင်းတည်း စကားပြောနသေော ကောငမြလေးတွေ ချောကခြှားသှားရပြီ။ မသိမသာ နားစွင့ြ၍ ကြားနရသေော အမာ တဈယောကကြတော့ ရငထြဲမှာပင် တဒိန်းဒိန်း ခုန်၍နရသေည်။
“ အဲဒါနဲ့ ငါ့အဈမကလည်း ပြောလိုကရြော ခဲအိုက သူ့အချောင်းကြီးကို အဈမရဲ့ အဖုတထြဲကနေ တဆုံးနီးပါး ဆှဲဆှဲထုတပြှီး တအားတအားပဲ ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ာ … ဘှတကြနဲ .. ဗှှတကြနဲ.. ဖြတကြနဲ .. ဆိုပြီး အသံတွကေို ထွကလြာပါလရေော၊ အဈမကလည်း တဟင်းဟင်းနဲ့ အောကကြနေ သူ့အဖုတကြို အားရပါးရ ပင့ပြင့ပြှီး ကော့ပေးရာကနေ .. ကောင်းလိုကတ်ာ အဈကိုရယ်.. အမလေး.. ကောင်းလိုကတ်ာနောြ… ဆိုပြီး ဖြစ်နတောပဲ၊ ကြည့်ရြတာ ဒီအချောင်းကြီးက အဖုတထြဲမှာ ရိုးရိုးထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကလြုပတ်ာနဲ့စာရင် တအားဆောင့ဆြောင့ပြှီး လုပပြေးတာက ပိုပြီးတော့ အတော့ကြို ကောင်းတဲ့ပုံပဲ
“ ဟင်း ”
ပြောပြနသေော အေးအေးဝင်း ၏ ဘေးတွင် ဝိုင်း၍ နားထောငန်ကြသေော ဆယကြွောသ်ကအြရှယ် မှီးကောငပြေါကလြေးများ တပျိုငန်ကတ်ည်းလို ခပအြုပအြုပပြင် သကပြှင်းခမွိကြသည်။
အမာ တဈယောကကြတော့ သူမ၏ တကိုယလြုံး မရိုးမရှ ဖြစ်လာရတဲ့အပြင် သူမ၏ ပေါငကြှားထဲ ထဘီအောကထြဲမှ အဖုတလြေးက ပိုလို့ပင် ရှစိထိုးလာရသဖြင့ြ အမာ သည် နမထေိထိုငမြသာ ဖြစ်ကာ အမာ သည် သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို ဆင့ြ၍ထားကာ ခွိတ်၍ထိုငလြိုကရြသည့အြပြင် ထိုခွိတ်၍ထားသော သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကိုပင် အတင်းကြီးဖိကပကြာ လိမ်၍ထားရပါသေးသည်။ ထိုစဉကြ အမာသည် သူမမှာ အခွားမိန်းကလေးများထကြ ပို၍ ရမျမကဆြန်ဒ ကြီးရသည့အြဖြစ်ကို သူမကိုယ် သူမ သတိမပြုမိခဲ့ခွေ။
ခဏတာမွှ ငှိမသ်ကသ်ှားကြပြီးတော့မှ စန်းဟုန်၏ အသံလေးက ထွကပြေါြ၍ လာလသည်ေ။
“ ညည်းအဈမကတော့ စံပါပဲ အေ၊ အဲဒီလောကြ ကြီးတဲ့ဟာကြီးနဲ့ ငါတို့အထဲမှာ ထည့လြိုကရြင် အသကပြါ ထွကသ်ှားမှာ အသအချောပဲ ”
“ အသကမြထွကပြါဘူး အေ ”
သှကသ်ှကလြကလြကပြှောလိုကသ်ော အေးအေးဝင်း၏ အသံကြောင့ြ သူမတို့ အားလုံးက ဝိုင်း၍ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ခငစြန်းက ရုတတ်ရကြ မေးလိုကသ်ည်။
“ ညည်းက အထည့ခြံဖူးလို့လား ”
“ အေး ”
“ အို ”
“ ဟင် ”
ကောငမြလေးတွေ အံ့သှထိတလြန့သ်ှားရသည့ြ နည်းတူ အမာ၏ ရငထြဲတွငလြည်း ဖိုကနဲ ဖြစ်သှားရသည်။
“ ဒီလိုအေ.. ငါက အဈမနဲ့ ခဲအိုကို ခဏခဏ ချောင်းကြည့်တ်ာကို ခဲအိုက မှငရြတယ်၊ သူက မသိသလိုပဲ နတေော့ ငါလည်း ပိုပြီး အတင့ရြဲလာတာပေါ့၊ တခါတော့ သူတို့ လုပန်ရောကနေ ခဲအိုက ထလာပြီး အိမသ်ာသှားမလို့နဲ့ တူပါတယ်၊ အခန်းထဲက ထွကလြာတော့ ငါလည်း ငါ့အခန်းထဲ ပြနမြသှားပဲ သူတို့အိပခြန်းရှေ့က နံရံဘေးမှာ ပကပေပြှီး ရပန်လေိုကတ်ယ်၊ အပေါကတ်ဲ့တဲ့မှာတော့ မဟုတဘြူး၊ ခဲအိုက အခန်းပြငရြောကလြာပြီး ငါ့ကိုလည်းတွေ့ရော လှမ်းပြီး ဖကလြိုကတ်ယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို ကြမ်းပြငပြေါြ လှဲခလွိုကပြှီးတာနဲ့ ငါ့ထဘီကို ဆှဲပြီး လှနလြိုကတ်ော့တာပဲ၊ ငါလည်း သူတို့ကို ကြည့်ထြားတော့ အဲဒီလိုလုပတ်ာ အတော့ကြို ခံချင်န်လေို့ အသာပဲ ငှိမန်လေိုကတ်ယ်။
ငါ့ရဲ့ ထဘီကို လှနပြှီးတာနဲ့ ခဲအိုက ငါ့ပေါငန်ှဈချောင်းကို ဆှဲဖြဲပြီး ပေါငန်ှဈချောင်းကြားမှာ ဒူးထောကလြိုကရြာက သူ့ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကတ်ယ်၊ ခဲအို အချောင်းကြီးမှာလည်း အရညတ်ှနေဲ့ ပပြနေတောပဲ၊ အဲ ငါ့အဖုတလြေးမှာလည်း သူတို့ကို ကြည့်ထြားလို့ အရညတ်ှေ စိမ့ထြှကန်ပြေီလေ၊ ခဲအိုက သူ့ပုဆိုးလည်း ဖြညခြပြှီးရော သူ့အချောင်းကြီးကို ငါ့အဖုတဝြမှာတေ့ပြီး ထိုးထည့လြိုကလြရေော၊ ငါဖြင့ြ ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်းမသိပါဘူး အေ၊ လထေဲကို မှောကတ်ကသ်ှားရသလိုပဲ၊ အဲ သူ့အချောင်းကြီးက ငါ့အထဲကို တဝကသ်ာသာ ဝငသ်ှားပြီးတဲ့ အခွိနမြှာပဲ အခန်းထဲက အဈမက ချောင်းဟန့ပြှီး လည်းချောင်းရှင်းလိုကတ်ဲ့ အသံနဲ့ ကုတငပြေါကြ ဆင်းလိုကတ်ဲ့အသံ ကြားလိုကရြတော့ ခဲအိုကလည်း သူ့အချောင်းကြီးကို ငါ့အဖုတထြဲကနေ ပြှတကြနဲ နအေောငပြဲ ဆှဲထုတပြှီး ထရပလြိုကတ်ာနဲ့ ငါလည်း ကြမ်းပြငပြေါကြနေ လူးလဲထပြီး ငါ့အခန်းထဲကို ပြေးဝငခြဲ့တော့တာပဲ၊ ငါ့စိတထြဲမှာလည်း ခဲအိုကို အရငတ်ုန်းကထကြ ပိုပြီး ခငမြိသှားသလိုပါပဲ အေ ”
“ ဂလောင်… ဂလောင်… ဂလောင် ”
ကြောင်းပြနတ်ကသ်ော ခေါင်းလောင်းသံက ထွကပြေါြ၍ လာတော့ရာ စာသငခြန်းအပြငတ်ှငရြှိနသေော ကြောင်းသူကြောင်းသားများက စာသငခြန်းထဲသို့ ဝင်၍လာကြသလို စာသငခြန်းထဲတွင် ရှိနကြသေော သူများကလည်း မိမိတို့နရော အသီးသီးသို့ ပြန်၍ထိုငကြာ နရောယူလိုကကြှပါတော့သည်။
…………………………………..
အမာ တဈယောကကြတော့ နေ့လညမြုန့စြားကြောင်းပြနတ်ကခြွိနမြှ စ၍ ညနကြေောင်းဆင်းခွိနအြထိ အတောအတွင်း သငကြှားသမွှသော သငခြန်းစာ မှနသ်မွှကို ဘာတဈခုမှ စိတမြဝငစြားနိုငပြါတော့ခွေ။ ညနကြေောင်းဆင်း၍ အိမပြှနရြောကပြှီး ရချိုးထမင်းစားပြီးသညထြိ အမာတဈယောကြ နရထေိုငရြတာ တမွိုးလေးဖြစ်လကြြ ခံစားနရလေသည်ေ။
အမာသည် အိမန်ီးချင်ြးဖြစ်သူ ဦးသာခငကြ သူမအား အင်ျဂလိပစြာကို သီးသန့သ်ငကြှားပေးနသဖြေင့ြ ညနစော စားပြီးသည့ြ သူမသည် ဦးသာခင်၏ အိမသ်ို့ ကူးခဲ့လတေော့သည်။ ဦးသာခငကြို တဈလမ်းလုံးက ခငမြငလြေးစားလကြြ ရှိသည့အြပြင် အသကအြရှယအြားဖြင့လြည်း ဦးသာခငကြ (၄၅) (၅၀) လောကြ ရှိနပြေီး တညတ်ညကြှညကြှညရြှိသူမို့ အမာ၏ မိခင် ဒေါန်ှဲ့က သူမ၏ မှီးကောငပြေါကအြရှယ် သမီးပျိုလအေား အခွိနမြရှေးသှားရောကရြန် ခွင့ပြေးထားခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။
ဦးသာခငမြှာ မုဆိုးဖိုကြီး တဈြဦးဖြစ်ပြီး သားတဈယောကရြှိသောလြည်း သူ့အိမထြောငန်ှင့သ်ူဖြစ်ကာ နယတ်ှငအြလုပတ်ာဝနကြသွဖြင့ြ သူ့မိသားစုနှင့သ်ူ နယတ်ှငန်ထေိုငန်သညေဖြစ်၍ ဦးသာခငကြ အဖောမြရှိဘဲ တဈယောကတ်ည်းနထေိုငလြွှကြ ရှိသူ တဈဦး ဖြစ်လသည်ေ။
အမာ စာသငန်ရသေည့ြ နရောမှာ ဦးသာခင်၏ အိမရြှေ့ဘကြ ဧည့ခြန်းထဲရှိ ဆကတ်ီစားပြဲနှင့ြ ကုလားထိုငမြွား အနီး နံရံဘေးရှိ ပြူတင်းပေါကန်ားတွင် ခထွားသော စားပြဲလေးပငဖြစ်သည်။ ဒီနေ့ အမာကို ဦးသာခငကြ သငခြန်းစာများအား စိတရြှညလြကရြှည် ရှင်းပြနသေောလြည်း အမာ ၏ စိတတ်ှကေ အဝေးသို့ ရောကရြောကန်ရေ၍ သူမသည် သူမ၏ စိတတ်ှကေို မနဲပင် ခွုပတ်ီးနရလေသည်ေ။ ဒီကြားထဲ ဘကြီး ဦးသာခငကြ သူမကို စာသငရြင်းကနေ သူမ၏ မကြန်ှာလေး နှုတခြမ်းလေးတွနှငေ့ြ ရငသ်ားတွကေို စိုကစြိုကပြှီး ကြည့်န်သေေးသည်။ ဒီလိုကြည့်တ်ာ ခံလိုကရြတော့ နဂိုထဲကမှ မနဲစုစည်းနရသေည့ြ အမာ၏ စိတမြွားသည် တမွိုးတမညပြင် ထပဆြင့ြ၍ ခံစားလာရပါသေးသည်။ ဒါပမယေ့လြည်း အမာသည် သူမစိတထြငလြို့ပဲ ဖြစ်မညဟြု တွေးကာ သူမသည် ဖြဖြေောကြ၍ နခေဲ့ရလသည်ေ။
အတနင်ယကြှာသှားသော အခါတွငမြှ ဘကြီးဦးသာခငကြ အမာကို အင်ျဂလိပစြာမီးနင်း အလုံး (၃၀) ကကြခြိုင်းပြီး အမာ၏ ရှေ့မှထသှားကာ အမာထိုငရြာ နောကဖြကရြှိ ဆကတ်ီကုလားထိုငသ်ို့ သှား၍ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ခါတိုင်းလည်း ဘကြီးဦးသာခငသ်ည် ဒီလိုပဲ လုပန်ကြဖြေဈသည်။ သူမကို ကကြရြန် စာပေးပြီးနောကြ ထသှားကာ ဆကတ်ီ ကုလားထိုငတ်ှင် သှား၍ထိုငန်ကြပေင် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ရှေ့မှ ဘကြီးဦးသာခင် ထသှားတော့မှ အမာ၏ စိတထြဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်၍ သှားရသည်။ ဒါပမယေ့ြ ဒီနေ့ထိုငရြတာ တမွိုးကြီးပဲဟု တွေးကာ အောကကြို ငုံ့ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူမထိုငန်သညေမြှာ ခါတိုင်းလို နောကမြှီပါသော ကုလားထိုင် မဟုတပြဲ ခွေးခွခေုံလေး တဈလုံး ဖြစ်နသညေကြို တွေ့လိုကရြသည်။
အမာသည် သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို စု၍ ထိုငန်ရတော အဆငမြပြလှသေဖြင့ြ လှတလြှတလြပလြပပြင် ပေါငန်ှဈချောင်းကို ကား၍ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ထိုငန်ရသေညမြှာ ခါးလည်း ညောင်းလာသဖြင့ြ အမာ သည် သူမ၏ ခါးလေးကိုပါ ဆန့ြ၍ ထိုငလြိုကလြသည်ေ။ ပြီးတော့ ဘကြီးဦးသာခင် ကကြခြိုင်းသှားသော အင်ျဂလိပစြာ မီးနင်းများကို စိတထြဲမှ ကကြြ၍ နလတေေော့သည်။
ခဏမွှအကြာတွငတ်ော့ စာကြည့်န်သေော သူမ၏ ဘယဖြကမြကြလြုံးလေးထဲတွင် မကြမြှှေးစူးသလို ခပစြူးစူးလေး ခံစားလာရ၍ အမာသည် သူမ၏ လကခြွောင်းလေးဖြင့ြ မကြလြုံးအိမကြို ပြတ်၍ ဖယရြှားကြည့်သ်ည်။ မရခွေ။ စူးမှဲတိုင်း စူး၍နသည်ေ။ ခံစားရတာ မကြစြိထဲတွင် ခိုးလိုးခုလုနှင့မြို့ မနတတေမြထိုငတ်တ် ဖြစ်နရသေဖြင့ြ အမာသည် သူမ၏ ကြနပြါဘူးလေးကို ယူလိုကပြှီး ဖြင့လြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ကြနပြါဘူးထဲတွင် ထည့ထြားသော လကသ်ုံးလုံး ပတလြညလြောကရြှိသော မှနခြပြလြေးကို ကြနပြါဘူးထဲမှ နှိုကယ်ူ၍ သူမ၏ မကြန်ှာရှေ့တွင် ထောငလြိုကသ်ည်။
ထိုကဲ့သို့ မှနကြလေးကို သူမ၏ မကြန်ှာရှေ့တွင် ထောငပြှီး အကြည့်လြိုကမြှာပင် သူမ၏ နောကကြွောဖကရြှိ ဆကတ်ီကုလားထိုငတ်ှင် ထိုငန်သေော ဘကြီးဦးသာခင်၏ ပုံရိပကြ ရိပကြနဲ ပေါလြာသညကြို တွေ့လိုကရြသည့ပြှင် ထိုပိုရိပကြလည်း တလှုပလြှုပဖြစ်နသညေကြို သတိထားမိလိုကသ်ဖြင့ြ အမာသည် သူမ၏ မှနခြပြလြေးထဲတွင် ပေါြ၍လာသော ဘကြီးဦးသာခင်၏ ပုံရိပကြို သသခွေောခွာ ကြည့်လြိုကမြိသည်။
“ ဟင် ”
မှနခြပြလြေးကို ကိုငထြားသော အမာ၏ လကခြွောင်းလေးများသညပြင် တဆတဆြတတ်ုန်၍ သှားရလသည်ေ။ သူမမှငတ်ှေ့လိုကရြသညကြတော့ သူမ၏ နောကကြွောတည့တ်ည့ြ လေးငါးပမွှေ အကြာသာရှိသော ဆကတ်ီကုလားထိုငပြေါတ်ှင် သူမဖကသ်ို့ မကြန်ှာပေးကာ ပေါငန်ှဈချောင်းကို ခပကြားကားလုပ်၍ ထိုငန်သေော ဘကြီးဦးသာခငသ်ည် သူ၏ မကြလြုံးများက အမာ၏ နောကကြွောကို မကြတ်ောငမြခတ် ပြူးကယွစြှာဖြင့ြ စူးစိုကကြာ ကြည့်န်ပြေီး ဘကြီးဦးသာခင်၏ လကတ်ဈဖကကြတော့ သူ၏ပေါငကြှားထဲတွင် ရောကန်ကော ပုဆိုးအောကမြှ နေ၍ ရှေ့သို့ ငေါထွကန်သေော သူ၏ အချောင်းကြီးကို ပုဆိုးပေါမြှနေ၍ ဆုပကြိုငထြားကာ ဘကြီး ဦးသာခငသ်ည် သူ့လကကြို ရှေ့တိုးနောကဖြှင့ြ ခပသ်ှကသ်ှကကြှီးပင် လုပ်၍ နလသေည်ေ။ မှငတ်ှေ့လိုကရြသော အမာ တဈယောကြ မှငစြက ရငထြဲတွင် ဒိတကြနဲ ဖြစ်သှားရပြီးသည့န်ောကပျိုင်းတွငတ်ော့ သူမ၏ တကိုယလြုံးမှာ ရှိန်းရှိန်းဖိန်းဖိန်းလေး ဖြစ်၍ လာရလတေော့သည်။
မှနခြပြလြေးကို လကလြေးတဖကမြှ ကိုင်၍ သူမ၏ မကြန်ှာရှေ့တွင် ထောငထြားလကြကြပင် အမာ၏ မကြလြုံးအကြည့်တ်ှကေ သူမ၏ ခန်ဓာကိုယ် အောကပျိုင်းဆီသို့ ရှေ့လွား၍ မလုံမလဲ ကြည့်လြိုကမြိသည်။ သူမထိုငန်သေော ခွေးခွလေေးသည် ဗကြတ်ထွာသာသာလေးပငရြှိ၍ ခွေးခွလေေးပေါတ်ှင် ထိုငခြထွားသော သူမ၏ တငသ်ားကြီးတွမှော ခွေးခွေ၏ ဘေးတဖကတ်ခကြသ်ို့ တမိုကန်ီးပါးမွှပင် အိ၍ ထွကကြနွကြသေည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ ပေါငန်ှဈချောင်းမှာလည်း ခပကြားကားလုပကြာ ထိုငထြားသဖြင့ြ ပေါငလြုံးကြီး နှစ်လုံးမှာ တဈလုံးစီ သပသ်ပစြီဖြစ်နကော တောင့တ်င်းဖြောင့စြင်းစွာ ပေါလြှင်၍နသည်ေ။ ထို့အပြင် အမာသည် ခါးကိုဆန့ကြာ ထိုငထြားသဖြင့ြ သူမ၏ လုံးတဈကောကတ်ကြ၍ နသေော ဖငသ်ားများမှာလည်း သူမ၏ နောကကြွောတွင် အတိုင်းသား မို့မောကကြာ တကန်မညေမြှာ အသအချောပငဖြစ်သညဟြု တွေးလိုကမြိပါသည်။
အမာ၏ မကြလြုံးလေးများ၏ အကြည့်ကြ မှနလြေးထဲမှ ဘကြီးဦးသာခင်၏ ပုံရိပဆြီသို့ ပြနလြညရြောကရြှိကာ အကြည့်လြိုကတ်ှငတ်ော့ အမာ၏ ရငထြဲတွင် ထိတထြိတပြှာပြာပင် ဖြစ်၍သှားရလသည်ေ။ ဘကြီးဦးသာခငသ်ည် သူ၏ ပုဆိုးခါးပုံစကို ဖြကော သူ၏ လကတ်ဈဖကကြ ပုဆိုးစကို ကြှတထြှကမြသှားအောင် ဆှဲ၍ ကိုငထြားပြီး သူ၏ ကနွသ်ောလကတ်ဈဖကကြတော့ ပုဆိုးတွင်းသို့ ထိုးထည့ထြားကာ သူ၏ ပေါငကြှားထဲမှ အချောင်းကြီးကို ဆုပကြိုငထြားပုံရပြီး သူ၏ ထိုလကကြတော့ အတောကြှီးပင် ခါရမ်း၍ လှုပရြှားနသည်ေ။ အမာ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ကြည့်ြ၍နသေော သူ၏ မကြလြုံးများကလည်း ကြှတထြှကလြုမတကြ ဖြစ်နသည်ေ။ ဘကြီးဦးသာခင်၏ ပုံစံမှာ ဒီအခွိနတ်ှင် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုကန်ိုငသ်ော ပုံစံပငဖြစ်လသည်ေ။
မှနခြပြလြေးထဲမှ တဆင့ြ ဘကြီးဦးသာခငကြို ကြည့်မြိနသေော အမာသည် ငှိမင်ှိမထြိုင်၍ပင် မရတော့လောကအြောင် အနခကေလြာပြီး ခပကြားကား လုပထြားသော သူမ၏ ပေါငန်ှဈချောင်းကိုပင် သူမဘာသာ သတိမထားမိဘဲ စေ့လိုကြ ဖြဲလိုကြ လုပပြေးနမေိလတေော့သည်။ မကြာလှသော အခွိနမြှာပင် ဘကြီးဦးသာခင်၏ မကြန်ှာသည် ရှုံ့ကနဲ တဈခကြမြဲ့သှားပြီး သူ၏ခါးကြီးသည် တွန့လြိမကြာ သူ၏ ကိုယကြှီးကတော့ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ယိမ်းထိုးသှားရလတေော့သည်။ ခဏနတေော့မှ ဘကြီးဦးသာခငသ်ည် သူ၏ပုဆိုးကို ခါးတွငဖြစ်သလို ဝတကြာ အသာလေး ထ၍ အတွင်းခန်းထဲသို့ သှကလြကစြှာ ဝငသ်ှားသညကြို အမာသည် မှနခြပြလြေးမှ တဆင့ြ တွေ့မှငလြိုကရြလသည်ေ။
ဒီအခွိနမြှာပင် အမာသညလြည်း သူမ၏ စာအုပန်ှင့ြ ပစ်စည်းလေးများကို သူမ၏ လှယအြိပထြဲသို့ ပြန်၍ထည့ကြာ နရောမှထ၍ ပြနလြာခဲ့လတေော့သည်။ အမာသည် ယခငကြလည်း မပြောမဆိုပင် ဘကြီးဦးသာခင် သူမအနားတွင် မရှိတော့ပါက ထ၍ပြနတ်တသ်ညဖြစ်သည့အြပြင် ယခုလည်း ဘကြီးဦးသာခငကြ မီးနင်းအလုံး (၃၀) ရပါက အိမပြှနရြန် ပြောထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါလတေော့သည်။
…………………………………….
ဦးသာခင်၏ အိမခြန်းတွင်းသို့ တဈလှမ်းချင်ြး ဝငရြောကြ၍လာသော အမာ။
သူမ၏ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ အခွိုးအဆကြ အနအထေားမှာ မှငရြသူဖို့ သတ်တဝါများအတွကြ စွဲမကစြရာ ဖြစ်လသည်ေ။ လုံးလုံးကစွကြစွန်ှင့ြ မို့မောကတ်င်းရင်းနသေော ရငသ်ားတို့က အတွင်းခံ ဘရာစီယာကို ရုန်းထွကန်သညေ့အြလား ခုံးထလကြရြှိပါသည်။ သေးသိမသ်ော ထွာဆိုငသ်ာသာ ခါးလေး၏ အောကတ်ှငတ်ော့ ထွားထွားမို့မို့နှင့ြ ကော့ပြံနသညေ့ြ တငပြါးဆုံကြီးများက အပျိုကြီးမမတို့ထကပြင် ဖြံ့ထွားလကြြ ရှိနလသေည်ေ။ အောကပျိုင်းဆီသို့ ခပသ်ှယသ်ှယ် ဆင်းသှားသော ပေါငတ်နတ်ို့ကလည်း သှယသ်ှယပြှောင်းပြောင်း ရှိလှပသည်ေ။ အသားအရကလေည်း နဂိုထဲကပင် စိုပြနသေညေမြို့ ပန်းနုရောငမြိတကြပ်၏ တငစြားစခကြကြှောင့ြ ပိုမို၍ပင် သူမ၏ အလှကို ပေါလြှငအြောင် ဖနတ်ီးထားသလို ဖြစ်နလသေည်ေ။
အနီးကပ်၍ သူမ၏ အလှနှင့ြ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ အခွိုးအဆကတ်ို့ကို မှငတ်ှေ့နရသေည့ြ ဦးသာခငမြှာ အိပယ်ာထကတ်ှင် ပကလြကလြှနလြကြသ်ား ရှိနရောမှ သူမကို စူးစူးစိုကစြိုကြ ကြည့်န်မေိလသည်ေ။ ဦးသာခင်၏ အကြောအခဉွတ်ှမှောလည်း စိတန်ှင့အြတူ လှုပရြှား၍ ထကြှလာရလသည်ေ။
“ ဘကြီးကလည်း လူကိုစိုကကြှည့န်လေိုကတ်ာ မမှငဖြူးတာကြနတောပဲ ”
ဦးသာခငကြ သူမကို စူးစူးဝါးဝါးကြည့်န်သဖြေင့ြ အမာက ရှကစြနိုးဟနဖြှင့ြ ပြောလိုကခြှင်းပင် ဖြစ်လသည်ေ။ ခါတိုင်းကလည်း အမာသည် ဦးသာခင်၏ အိပခြန်းထဲသို့ ဝငလြာနကြပေငဖြစ်သည်။ အမှငမြတောတ်ာတွကေို သိမ်းဆည်းပေးသှားတတသ်ည်။ တခါတရံ ဦးသာခငအြိပသ်ော အိပယ်ာကိုပင် သိမ်းဆည်းခင်းကငွြး ပေးသှားတကသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ အဲဒီအခါများတုန်းက အိပခြန်းတွင်းတွင် ဦးသာခင် ရှိမနပေါ။ အခုတော့ ဦးသာခငကြ အိပခြန်းတွင်းတွင် ရှိနရေုံမွှပင် မဟုတဘြဲ အိပယ်ာထကတ်ှင် လှဲကာ အမာကိုပင် စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်ြ၍နခွသေေေးသည်။
“ မမှငဖြူးလို့ မဟုတဘြူးဟ၊ နင့ကြို ငါက ကလေးလို့ အောကမြေ့နတော၊ အခုလို ဖီးလိမ်းပြီးလာတော့ အမာမှ ဟုတရြဲ့လား၊ တခွား အပျိုကြီး တဈယောကမြွားလားလို့ ကြည့်န်မေိတာ ”
“ ဘကြီးက အမာကို ကလေးလို့များထငန်သေေးတယဆြိုတာ ဟုတလြို့လား၊ အဟိ အမာက အပျိုဖြစ်နပေါပြီ၊ အပျိုဖြစ်တာမှ နှစ်နှစ်တောင် ကြောန်ပြေီ ”
အမာမှာ ကလေးစိတ် မပြောကသ်ေးဟုပဲ ပြောရမလား မသိ။ မရှကမြကြောကန်ှင့ပြင် ဦးသာခငကြို ပြောပြနပသေေေးသည်။ ဒါတငမြက ဦးသာခငကြ သူမကို ကလေး ဟု ပြောလိုကသ်ညကြိုလည်း အမာက လိုလားဟန် မရှိပေ။
“ ဒီမှာကြည့်စြမ်းပါဦး ဘကြီးရဲ့ အမာ့ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကဟြာ ကလေးလိုပဲလား ဟင် ”
ဟု ပြောရင်း သူမ၏ ရငလြေးကိုကော့၍ ခါးထောကပြှလိုကလြသည်ေ။ ခါးကိုထောကြ၍ ရငကြို ကော့လိုကသ်ည့ြ အတွကြ အမာ၏ ဘရာစီယာ အောကမြှ တင်းတင်းရင်းရင်းနှင့ြ မို့မောကန်သေော ရငသ်ားအစုံတို့သည် နဂိုကထကပြင် ပိုမို၍ မို့မောကြ ခုံးထလာကြသညမြှာ သူမ၏ ဘရာစီယာကိုပင် ထိုးဖောကြ၍ ထွကလြာကြသည့ပြမာ ဖြစ်နရလေသည်ေ။
ဦးသာခငမြှာ အိပယ်ာပေါတ်ှင် ပကလြကလြှနလြကြသ်ား ရှိနရောမှ အမာ၏ အပြောအဆို အပြုအမူများကြောင့ြ သူ၏ရမျမကဆြန်ဒများသည် ထကြှလာခဲ့ရလသည်ေ။ ထို့အပြင် အသှေးအသားတို့ကလည်း ဆူဝလှေုပရြှားလာရတော့သည်။ ထို့အတွကကြှောင့လြည်း မဖြစ်သင့တ်ာ မဖြစ်စရန်ေ စိတကြောင်းဖြင့ြ
“ သှားစမ်း ကောငမြလေး ငါ တရေးအိပမြလို့ ညပိုင်းကြမှ လာခဲ့ ”
ဟု ပြောလိုကရြလသည်ေ။ သို့ရာတွင် အမာက ထွကမြသှားသည့ြ အပြင် သူမသည် ဦးသာခငရြှိရာ ကုတငပြေါသ်ို့ တငပြလှဲ ဝင်၍ ထိုငလြိုကသ်ဖြင့ြ အမာ၏ တဈတဈရဈရဈ ပြည့ပြှည့ဖြှိုးဖြိုး တငပြါးဆုံကြီးများနှင့ြ ဦးသာခင်၏ ပေါငတ်နကြ ထိတွေ့သှားရာ ဦးသာခငမြှာ ဓါတလြိုကသ်ှားသလို တကိုယလြုံး လှုပရြှားသှားရလေးသည်။
“ ညကြရင် အမာမလာနိုငဘြူး၊ မမနေေဲ့ အတူ အလှူလိုကသ်ှားမလို့ ၊ ဒါကြောင့ြ အခု ဘကြီးကို လာပြောတာ ”
“ ဒါဖြင့လြည်း သှားလေ နင့အြမေ စောင့န်ေဦးမယ် ”
“ အမကေ အိမမြှာ မရှိဘူး၊ အလှူအိမကြို သှားနှင့ပြှီ၊ ဘကြီးကလည်း အမာကို တွငတ်ှငန်ှငန်တောပဲ ”
အမာမှာ ပြောလကေဲလေ ဖြစ်ကာ ဦးသာခင်၏ ပုခုံးကို ကိုင်၍ပင် ခပမြော့မော့လေး ပြောနပြနေပြါသည်။ ခကသ်ည်။ ခကတ်ာမှ အတော့ကြို ခကသ်ည်။ တအိမလြုံးတွင် မညသ်ူမွှ မရှိဘဲ သူနှင့အြမာသာ ရှိနသည်ေ။ ထို့ပြင် သူအိပန်သညေ့ြ ကုတငပြေါတ်ှင် အမာကလည်း ထိုငလြကြသ်ား ရှိနသဖြေင့ြ ဦးသာခငမြှာ စိတမြွား လှုပလြှုပရြှားရှား ဖြစ်နရလေသည်ေ။ အမာ ကိုယတ်ိုငကြ သူ့ကို ထိကပါး ရိကပါး လုပန်သညေ့အြခကြကြ ပို၍ဆိုးသေးသည်။ သည့ထြကြ အခွိနကြှာညောင်းလာခဲ့လွှင် ဦးသာခငသ်ည် သောင်းကနွြးထကြှလာသည့ြ စိတတ်ှကေို ခွိုးနှိမ်၍ ရနိုငတ်ော့မည် မဟုတမြှန်း သိလာရသဖြင့ြ ဦးသာခငသ်ည် လှဲနရောမှ လူးလဲထလိုကပြှီး
“ ဟဲ့ အမာ သှားမှာသှားစမ်း၊ ငါ အိပမြလို့ ”
ဟု ငေါကင်မ်း လိုကရြလသည်ေ။ အမာမှာ ဦးသာခင် ထငသ်လို သူ၏ အပါးမှ ခွါမသှားဘဲ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ တရှုံ့ရှုံ့ဖြင့သ်ာ ငိုနသဖြေင့ြ ဦးသာခငမြှာ အမာ့အား သနားသှားရပြနလြသည်ေ။ ထို့အတွကကြှောင့လြည်း ဦးသာခငမြှာ အမာ၏ ပုခုံးလေး နှစ်ဖကကြို ဆုပကြိုငပြှီး
“ မငိုနဲ့ အမာ ငါက အလကားကြီစားတာပါ တိတ် တိတ် ”
ဟူ၍ ချော့မော့ ပြောဆိုလိုကရြလသည်ေ။ အမာမှာ ဦးသာခငကြ ချော့မော့နှစ်သိပလြိုကကြာမှ ပိုမို၍ ဝမ်းနည်းသှားဟနဖြှင့ြ ဦးသာခင်၏ ရငခြှငတ်ှင်းသို့ ခေါင်းတိုး၍ ဝငလြိုကပြှီး .. အဟင့ြ .. ဟင့ြ ဟူသော အသံလေးများ ထွကလြာအောငပြင် ငိုရှိုကလြတေော့သည်။
ဦးသာခငမြှာ သူ၏ ရငခြှငတ်ှင်းသို့ ဝငလြာသော အမာ၏ ကစွကြစွလြဈလဈ ကိုယလြုံးလေးကို လကတ်ဖကဖြှင့ြ သိုင်းဖကလြိုကကြာ ကနွလြကတ်ဖကကြ အမာ၏ ကြောပြငကြို တယုတယနှင့ြ ပြတပြေးမိလကြသ်ား ဖြစ်နလသေည်ေ။ မမှားသင့တ်ာ မမှားရအောင် သူ့စိတကြို သူထိန်း၍ ခွုပတ်ီးထားခဲ့သည် ဦးသာခငမြှာ အမာ၏ နူးညံ့ညကည်ောလှသည့ြ အသားအရတေို့၏ အထိအတွေ့၊ သူမ၏ တကိုယလြုံးတွင် လိမ်းခွယမြှန်းမံထားသည့ြ သင်းပြံ့ပြံ့အမှှေးရနံ့တို့၏ အငှေ့အသကတ်ို့ကြောင့ြ ဦးသာခင်၏ အသှေးအသားတို့မှာ လှုပရြှားလာရပြီး ရမျမကဆြန်ဒတွမှောလည်း ပြင်းထန်၍ လာခဲ့ရလသည်ေ။
ဦးသာခငမြှာ မိန်းမနှင့ြ ကင်းကြာခဲ့သည့ြ အခွိနတ်ှကေ ကြာညောင်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည့အြပြင် သနသ်နမြာမာ တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်းဖြင့ြ ကနွြးမာသနစြှမ်းသေးသည့ြ အတွကြ အပျိုနုနုထွတထြှတလြေး တဈယောကကြို ပြေ့ဖကထြားခဲ့ရာတွင် ကြောကရြုပတ်ဈရုပလြို ငှိမသ်ကြ၍ မနနေိုငတ်ော့ဘဲ ရမျမကဆြန်ဒများ၏ တိုကတ်ှန်းမှုများကြောင့ြ နောကဆြုံးတွင် ဦးသာခင်၏ လကမြွားသည် မာမာကစွကြစွြ တင်းတင်းရဈရဈလေး ဖြစ်နသညေ့ြ အမာ၏ ရငသ်ား အစုံတို့ကို သူမ၏ အင်ျကြီအောကမြှ လကလြွှိုကာ ဆုပကြိုငခြွမှေ၍ တလှုပလြှုပတ်ရှရှ လုပပြေးနရေုံမွှမက သူ၏ နှာခေါင်းကြီးကလည်း အမာ၏ ပါးပြင်၊ နဖူး၊ လညပြင်း နရောအနှံ့ကို ပြတကြာ သပကြာ နမ်းရှုံ့ကာဖြင့ြ ကာမခရီးလမ်းကို လှမ်းစပြုနပြေီ ဖြစ်လသည်ေ။
အမာမှာလည်း ပထမတွင် ဦးသာခင်၏ ငေါကင်မ်းမှုကြောင့ြ သူ၏ ရငခြှငတ်ှင်းဝယ် ခေါင်းတိုး၍ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့ြ ငိုကြှေးမိခွင်း ဖြစ်ရာ ယခုအခါတွငတ်ော့ မကြရြညမြွား ခမ်းချောကပြှီး မိမိ၏ ရငသ်ားအစုံနှင့ြ နဖူး၊ ပါးပြင် စသညတ်ို့ကို တရှရှဖြင့ြ ပြတသ်ပလြိုကြ တရှုံ့ရှုံ့နမ်းလိုကဖြှင့ြ ပြုလုပန်သညေ့ြ ဦးသာခင်၏ အပြုအမူများကြောင့ြ တခါဖူးမွှ မခံစားရဘူးသေးသော အထိအတွေ့ အရသာများ ပေါလြာကာ ရုန်းကနရြမှန်းမသိ ငှင်းဆနရြမှန်း မသိဘဲ အသာငှိမန်လေိုကမြိပသည်ေ။
အမာက မလှုပမြယှကဖြှင့ြ သူလုပသ်မွှ ငှိမသ်ကစြှာဖြင့ြ ခံနသညေ့အြတွကြ ဦးသာခငမြှာ တစတစ အတင့ရြဲကာ အမာ၏ ပေါငတ်နလြေးများကို သူမဝတထြားသော ထဘီအပေါမြှနေ၍ အထကအြောကြ ပြတသ်ပပြေးလိုကြ၊ ခပတ်င်းတင်းလေး ဖစွည်ှဈပေးလိုကြ လုပန်ရောမှ အမာ၏ ခါးမှ ထဘီကို မသိမသာ ဖြခလွေိုကလြတေော့သည်။ ထို့နောကြ သူမ၏ ထဘီလေးမှ ကင်းလှတသ်ှားသော အမာ၏ တငသ်ားများ ပေါငတ်ှင်းသားများကို သူ၏လကဝြါးဖြင့ြ ခပရြှရှလေး ပြတသ်ပပြေးရာမှ မသိမသာ ဆီးစပ် ခုံးခုံးလေးကို ပြောင်း၍ ပြတပြေးလိုကပြါတော့သည်။ ထို့နောကတ်ှင် ဦးသာခငမြှာ အမာအား သူ၏အိပယ်ာပေါသ်ို့ အသာအယာ တွန်းလှဲလိုကလြတေော့သည်။
သူလုပန်သမွှေကို အမာက မညသ်ို့မွှ ရုန်းကနခြှင်း မရှိဘဲ မကြလြုံးလေးများ စုံမှိတ်၍သာ ရှိနသဖြေင့ြ ဦးသာခင်၏ လှုပရြှားမှုများမှာ ပိုမို၍ တကကြှှလှနကြဲ လာရပြနလြသည်ေ။ အိပယ်ာပေါတ်ှင် ပကလြကလြှနလြကြသ်ားဖြင့ြ အသင့ဖြစ်နသညေ့ြ အမာ၏ အင်ျကြီကြယသ်ီးများကို ဦးသာခငကြ တဈလုံးချင်ြး တစိလုံးချင်ြး ဖြုတပြဈလိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝါသော ရငသ်ား အထကပျိုင်းများသည် ဟင်းလင်းပြင့လြွှကြ တဝကသ်ော ရငသ်ားများကမူ ဘရာစီယာလေးက ဖုံးအုပခြွုပခြှယပြေးထားသည့အြတွကြ ဦးသာခငသ်ည် ဘရာစီယာကို ဖြုတလြကြြ ရငသ်ားအပေါြ ဖုံးလှှမ်းနသေေးသည့ြ ဘရာစီယာစကို ဖယရြှားပစ်လိုကလြသည်ေ။
မို့မောကလြုံးကစွန်သေော အမာ၏ ရငသ်ားအစုံမှာ အနီးကပထြိတွေ့နရသေည့ြ ဦးသာခင်၏ ရမျမကဆြန်ဒတို့ကို ပိုမို၍ နိုးကြှလာစသည်ေ။ သို့ရာတွင် ဦးသာခငမြှာ ယောင်ျကြားနှင့ြ မတွေ့မကြုံဖူးသေးသည့ြ အပျိုစငလြေးကို အရမ်းကာရော ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းနှင့ြ အစပျိုးရန် မတငတ်ောသ်ည့ြ အခကြကြို နားလညထြားပြီး ဖြစ်သူမို့ အလငွစြလို မလုပသ်ေးဘဲ အမာ၏ ရငသ်ားမို့မို့လေးများကို သူ၏လကဖြှင့ြ အသာအယာ ဆုပကြိုငပြေးလိုကြ၊ ပြတသ်ပပြေးလိုကန်ှင့ြ အမာ၏ ရမျမကဆြန်ဒများကို နှိုးဆှပေးလိုကသ်ညန်ှင့ြ အမွှ သူမ၏ ရမျမကဆြန်ဒများကလည်း နိုးကြှလာခဲ့ရပြီး အမာ၏ နို့သီးခေါင်းညိုညိုလေးများမှာ ခေါင်းလေးများထောင်၍ပင် ထလာခဲ့ရလသည်ေ။
ထောငထြလာသည့ြ နို့သီးခေါင်းလေးများကို သူ၏လကည်ှိုးလကမြတို့ဖြင့ြ ညှပကြာ တရှရှဖြင့ြ မသိမသာ ကလိပြီး ဆှဲဆှဲပေးလိုကပြှနပြါသည်။ ထိုမှတဖန် နို့သီးခေါင်းလေးများကို အသာအယာ ငုံ၍ စို့ပေးလိုကသ်ေးသည်။ ထိုအခါတွင် အမာမှာ တလှန့လြှန့န်ှင့ြ ဖြစ်လာရပြီး သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးများပင် တဆတဆြတန်ှင့ြ တုနလြှုပ်၍ လာရလသည်ေ။
ကာမခလုပမြွားကို တခုချင်ြး တခုချင်ြး ဖြင့လြှဈကာ ဦးသာခင်၏ နှိုးဆှပေးမှုများကြောင့ြ အမာမှာ တခါဖူးမွှ မတွေ့ကြုံဖူးသေးသော ကာမအရသာများကို တစတစဖြင့ြ ခံစားလာရသည့အြတွကြ တစထကတ်စ သာယာမှုတွေ့ရှိလာရပြီး သူမ၏ အဖုတတ်ှင်းမှပင် ယားသလိုလိုဖြင့ြ ရှစိစိဖြစ်လာရလသည်ေ။ အမာ၏ အမူအယာကို တွေ့လာရသည့ြ ဦးသာခငမြှာ သူ၏ လကမြွားကိုလည်း အအားမပေးပါ။ အမာ၏ ရငသ်ား အစုံကို စို့လိုကြ စုပလြိုကြ လုပန်ရောမှ အမှှေးနုလေးများ ပေါကစြပြုနသညေ့ြ အမာ၏ အပျိုစင် အဖုတခြုံးခုံးမို့မို့လေးကို လကဝြါးဖြင့ြ ပြတလြိုကြ သပလြိုကြ ညှဈလိုကဖြှင့ြ လုပပြေးနရေုံသာမက တခါတခါ အကြဲကြောင်းလေး အတွင်းသို့ပင် သူ၏လကည်ှိုးဖြင့ြ ခပရြှရှလေး ပြတကြာသပကြာဖြင့ြ ကလိပေးရင်းက နီနီရဲရဲလေး ပြုးထွကန်သညေ့ြ မိန်းမတို့၏ နောကဆြုံး ကာမခလုပဖြစ်သည့ြ အစေ့ကလေးကို တရှရှဖြင့ြ ပြတ်၍ ပြတ်၍ ပေးလိုကလြသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ အမာ၏ အဖုတကြလေး အတွင်းဝယ် ရှေ့ပြေး အရညကြှညလြေးများက တစိမ့စြိမ့န်ှင့ြ ထွကလြာခဲ့သညန်ှင့ြ အညီ အမာမှာလည်း တစုံတခုကို ပြင်းပြင်းထနထြန် လိုးလားလာရသူပမာ သူမ၏ တကိုယလြုံးမှာလည်း မရိုးမရှ ဖြစ်လာရပြီး
“ အဟင့ျ ..အဟင့ျ …ယားတယ်…ယားတယ် ဘကြီးရယ် ”
သူသော မပြင့တ်ပြင့ြ အသံလေးများ ထွကလြာအောင် ညည်းညူလာခဲ့ရလသည်ေ။ သို့ရာတွင် သူမ၏ ကိုယခြန်ဓာတခုလုံးကို ပြတသ်ပခြှမှပေေးနသညေ့ြ ဦးသာခင်၏ အပြုအမူများ ရပဆြိုင်းသှားမှာကို စိုးရိမသ်ည့ြ စိတလြေးများကြောင့ြ လကတ်ဖကကြလည်း သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုငလြကြသ်ား ရှိနသေော ဦးသာခင်၏ ပေါငတ်ဖကကြို ဆုပကြိုငထြားပါသေးသည်။ ဒီလို အနအထေားမွိုးသို့ ရောကလြာသည့တ်ိုငအြောင် ဦးသာခငကြ နောကဆြုံးအဆင့သ်ို့ မတကလြှမ်းသေးပါ။ အမာ၏ အပေါယ်ံ ကာမခလုပမြွားကိုသာ တဈခုချင်ြး တဈခုချင်ြး ပြောင်း၍ ဖြုတပြေးနပေါတော့သည်။
“ ယားတယ် .. ဘကြီးရဲ့ …ယားတယ် … အဟင့ျ…အဟင့ျ…ဟင့ျ.. ”
အမာက ထပမြံ၍ ညည်းသလိုလို မပြင့တ်ပြင့ြ အသံလေးများဖြင့ြ ပြောလိုကပြှနပြါသည်။ ဦးသာခငကြတော့ မကြလြုံးကို အစုံမှိတကြာ ဝတလြဈစလဈဖြင့ြ သူမ၏ နုနုထွတထြှတ် အပျိုစင် ဘဝကို ရကရြကရြောရော ပေးကမ်းရန် အသင့ဖြစ်နသညေ့ြ အမာအား ရမျမကအြခိုးတွေ လွှံနသညေ့ြ မကြလြုံးကြီးများ ဝင့ြ၍ ခပပြှုံးပြုံးကြည့်လြိုကပြှီးမှ သူ၏ ခါးမှ လုံခွညကြို ခွှတကြာ အမာ၏ ကိုယပြေါသ်ို့ တကြ၍ ထိုငလြိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကြ အမာ၏ ပေါငန်ှဈချောင်းကို မ၍ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငလြွှကြ ရှိနသညေ့ြ သူ၏ပေါငတ်နမြွားပေါသ်ို့ တဖကစြီခွဲ၍ တငလြိုကလြသည်ေ။
အမာ၏ အဖုတလြေးမှာ နဂိုအနထကြေ ကြဲဟသှားပြီး အတွင်းသားစ နီနီရဲရဲလေးများမှာ ဦးသာခင် အဖို့ မကမြောစရာ ဖြစ်လာသညမြို့ သူ၏ မကတ်ောငလြွှကြ ရှိနပြေီဖြစ်သော လီးတနကြှီးကို အမာ၏ အဖုတဝြတွင် အသာတေ့လိုကသ်ည်။ သူမ၏ အဖုတ်၀ နှုတခြမ်းသားလေးများကို ပူနှေးမာတောင်၍ နသေော အချောင်းကြီးက လာရောကပြှတသ်ပကြာ ထိတွေ့လိုကရြပြနသ်ဖြင့ြ အမာမှာ စောစောကထကပြင် ပိုမို၍ စိတတ်ှလှေုပရြှားလာရပြီး သူမ၏ အဖုတန်ှုတခြမ်းနှင့ြ ထိတွေ့နသေော အချောင်းကြီးက သူမ၏ အဖုတထြဲသို့ ဝငရြောကလြာရနကြိုပင် အလိုအလွောကြ တောင့တ်မိလာခဲ့ပသည်ေ။
သူမ အနဖြငေ့ြ ဤကဲ့သို့ တောင့တ်လွှကရြှိနခေိုကမြှာပင် ဦးသာခငကြ သူ၏ လီးတနကြို အမာ၏ အဖုတတ်ှင်းသို့ ထိပဖြူးကြီးမှုပရြုံသာ အသာအယာ သှင်းလိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကအြသာအယာပင် အမာ၏ အဖုတဝြရှိ နှုတခြမ်းသားလေးများ ပြင့ြ၍ လနလြာသညထြိ သူ၏ လိငတ်နကြှီးကို ခပဖြှေးဖြေးလေး ပြန်၍ ခွှတလြိုကလြသည်ေ။ ဤကဲ့သို့ ထိပဖြူးမှုပရြုံမွှ လေးငါးချောကကြှိမ် သှင်းခွီထုတခြွီ လုပပြေးပြီးမှ တဖန် သူ၏ လီးတနကြှီးကို ဖိပြီး သှင်းလိုကရြာတွင် အမာမှာ
“ အဟင့ျ အဟင့ျ ”
သူသော အသံလေးများ ထွကလြာရပြီး သူမ၏ ကိုယပြေါသ်ို့ ခွ၍ထောကထြားသော ဦးသာခင်၏ လကမြောင်းများကို အားရပါးရ ဆုပကြိုငလြိုကလြသည်ေ။ လီးတန် တဝကမြွှ ဝငသ်ညအြထိ ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကဖြှင့ြ လုပန်ရောမှ ဦးသာခငမြှာ တဖြေးဖြေးနှင့ြ သှကလြာရပြီး နောကဆြုံးတွင် သူ၏ လီးတန် အဆုံးဝငသ်ှားအောင် တထဈချင်ြး တထဈချင်ြး ဖိ၍ သှင်းလိုကလြသည်ေ။
ဦးသာခင် ဖိ၍ သှင်းလိုကသ်ည့ြ အခါတွင် အမာမှာ … အင့ကြနဲ… အင့ကြနဲ ဖြစ်သှားရပြီး သူမ အဖုတတ်ှင်းဝယ် ပြည့ကြှပန်သေော လီးတနကြှီးကြောင့ြ နာကငွသ်ှားရသလို ပြောမပြနိုငလြောကသ်ည် အထိ အတွေ့အရသာ ခံစားမှုများကလည်း ပျိုငတ်ူလိုလို ဖြစ်ပေါြ ခံစားလာရသဖြင့ြ အံကလေးကို ကြိတ်၍ ရှုံ့ကာမဲ့ကာဖြင့ြ ကြိတမြှိတ်၍သာ ခံနလေိုကပြါသည်။ အမှနကြတော့ အမာမှာ အပျိုပေါကလြေးတို့၏ ဓမျမတာ အတိုင်း ယောင်ျကြား တဦးဦး၏ ဆကဆြံမှုများကို လိုလားတောင့တ်နသညေန်ှင့ြ အခါနှင့ြ ကြုံကြိုကန်သညေ့ြ အပြင် သူမကိုယတ်ိုငကြလည်း ကာမရာဂစိတ် ပြင်းထနသ်ည့ြ မှေးဗီဇက ပါလာသည့ြ အတွကြ ပထမအကြိမပြင် ဖြစ်သောလြည်း အောင့အြောင့ြ အင်းအင်းနှင့ြ ခံနိုငရြည် ရှိနခွင်ေး ဖြစ်လသည်ေ။ ထို့ပြင် ရမျမကဆြန်ဒတွေ ပြင်းထနလြာအောင် ဦးသာခင်၏ နှိုးဆှခကြမြွားကလည်း သူမအဖို့ ဦးသာခင်၏ စပယ်ှကမြှုကို ခံနိုငရြညရြှိအောင် အထောကအြကူ ပေးခဲ့လသည်ေ။
မငှီးမငှူ ခံနိုငရြည် ရှိသည့ြ အဖြစ်ကို သူမ၏ အပေါမြှခွ၍ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငကြာ တခကြခြငွြး လုပန်သညေ့ြ ဦးသာခငကြ သိရှိလာရသညမြို့ ဖြေးဖြေးချင်ြး လုပန်ရောမှ တစထကတ်စ သှကသ်ှကလြေး ဆောင့ြ၍ လာခဲ့လသည်ေ။ ဦးသာခငကြ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ဆောင့ြ၍ လာသည့အြခါတွင် အမာမှာလည်း တစထကတ်စ ခံ၍ ကောင်းလာရပြီး သူမ၏ အဖုတအြတွင်းဝယ် အရညမြွား ရှှဲရှှဲစိုလာခဲ့ရလသည်ေ။ ဤကဲ့သို့ အရညမြွား ရှဲရှဲစိုအောင် သူမ၏ အဖုတတ်ှင်းမှ ထွကန်သညေ့ြ အတွကကြှောင့လြည်း အမာမှာ ယခုကဲ့သို့ ကာမအရသာ ခံနိုငရြည် ရှိနခွင်ေးလည်း ဖြစ်လသည်ေ။
ယင်ေျကြားနှင့ြ တွေ့ကြုံဖူးသော မိန်းမကြီးများပမာ ငှိမသ်ကစြှာ ကာမအရသာကို ခံစားနသညေ့ြ အမာ၏ အဖြစ်ကို လိုးနသညေ့ြ ဦးသာခငကြ အကဲခတမြိလာပြီး သူ၏ စိတဆြန်ဒရှိသလောကြ ဆောင့ြ၍ လိုးချင်လြာသည့ြ အတွကြ နောကဆြုံးတွင် ဖငကြိုကြှ၍ ခါးကိုကော့ကာ ဖိ၍ ဆောင့လြိုကသ်ည့ြ အခါတွင် ဦးသာခင်၏ လီးတနမြှာ အမာ၏ အဖုတတ်ှင်းသို့ တင်းကြပစြှာဖြင့ြ အဆုံးထိအောင် မှုပဝြငသ်ှားရသညန်ှင့ြ အတူ
“ အမလေး .. ကြှတ်..ကြှတ် ”
ဟု အမာက အသံထွကအြောင် ညည်းညူရင်းက ဦးသာခင်၏ ရငဘြတကြို အမာက လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆီး၍ တွန်းထားလိုကရြလသည်ေ။
“ နာသလား အမာ ”
“ နာတယ်..ဘကြီးရဲ့ ”
“ နာရင် ပြနခြွှတလြိုကမြယန်ောြ ”
“ ဟင့အြင်း …မခွှတန်ဲ့ ဖြေးဖြေးလုပပြေါ့ ”
အမှနကြတော့ ဦးသာခင် နောကဆြုံးဆောင့ခြလွိုကသ်ည့ြ ဆောင့ခြကြမြှာ အမာ၏ အပျိုမှေး ပေါကထြှကသ်ှားပြီး သူမအဖုတ်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လီးတနကြှီးက မှုပဝြငသ်ှားခဲ့လသေောကြောင့ြ ဖြစ်လသည်ေ။ ထို့အတွကကြှောင့လြည်း အမာမှာ ကာမအရသာကို မှိန်း၍ ခံစားနရောမှ ရုတတ်ရကြ အသဲခိုကအြောင် နာကြငသ်ှားရသည့ြ အတွကြ အသံထွကအြောင် အောလြိုကမြိခွင်းသာ ဖြစ်လသည်ေ။ သို့ရာတွင် နာကြငမြှုထကြ ကာမအရသာတွကေ လှနကြဲနသညေမြို့ ဦးသာခငကြ သူ၏ လီးတနကြှီးကို ပြနခြွှတလြိုကမြညဟြု ပြောသည့အြခါ အခွှတမြခံခဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။
ဦးသာခငမြှာ အမာ၏ ခွင့ပြှုမှု ဇွဲကောင်းမှု ရမျမကဆြန်ဒ ပြင်းပြမှုများကြောင့ြ ဘယလြိုမှ ဆုတဆြိုင်းမနတေော့ဘဲ အဆုံးစွနသ်ော စခန်းသို့ရောကအြောင် ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးရင်း လိုးလိုကသ်ညတ်ှင် အမာမှာ .. တဟင်းဟင်း.. တဟီးဟီး.. ဖြင့ြ ညည်းညူရင်း ဦးသာခင်၏ ကြောပြငကြှီးကို သိုင်းဖကြ၍ လှုပလြှုပရြှရှ ဖြစ်သှားရသညမြှ ငှိမသ်ကြ၍ သှားရပြီး ကာမအထွတအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားရသလို ကာမဆန်ဒတွကေို အနှစ်နှစ် အလလ သိုသိပထြားခဲ့ရသည့ြ ဦးသာခင်၏ သုတရြညမြွားမှာလည်း သူ၏ လီးတနထြိပဖြွားမှ ရသှနေသ်လို ဒလဟော ပန်း၍ ထွကလြာကြသညမြှာ အမာ၏ အဖုတအြတွင်းဝယ် ပြည့သ်ှားရရုံမွှမက အဖုတလြေး အဝမှပင် လွှံ၍ထွကလြာခဲ့ရပြီး နောကဆြုံး အဖုတအြကြဲကြောင်း တလွှောကမြှ သူမ၏ ဖငဝြသို့တိုငအြောင် တစိမ့စြိမ့ဖြှင့ြ စီးကသွှားရလတေော့သည်။
ဦးသာခငသ်ည် သူနှင့လြကပြှန်းတတီး နခေဲ့သည့ြ အမာ၏အပေါတ်ှင် တကမြကစြိတလြေးရှိခဲ့သောလြည်း အဆုံးစွနထြိ ဖောကပြှားသော ကြိုတငစြီမံမှုလေးတွေ မရှိခဲ့သလို အမာကလည်း ဦးသာခင် အပေါတ်ှင် တကမြကမြှုတွဖြငေ့ြ ဘယတ်ုန်းကမှ စိတမြဝငစြားခဲ့ပါ။ သို့ရာတွင် ဦးသာခင်၏ ရငခြှငအြတွင်းသို့ ခေါင်းလွှို၍ဝငကြာ ကလေးဆနဆြနဖြှင့ြ ငိုရှိုကခြဲ့သည့ြ အမာအား ဦးသာခင် အနဖြငေ့ြ ချော့မော့ နှစ်သိမ့ြ၍ ကြောပြငလြေးများကို ပြတသ်ပပြေးမိရာမှ တစတစဖြင့ြ သာယာမှုတွေ ဖြစ်လာရပြီး မုဆိုးဖို ဘဝဖြင့ြ အနှစ်နှစ် အလလ ကိန်းအောင်း၍ နခေဲ့သည့ြ ရမျမကြ ဆန်ဒတွကေ နိုးကြားပေါပြေါကလြာရပြီး တစတစဖြင့ြ တဆင့တ်ကြ၍ ကာမရမျမကြ ခရီးလမ်းသို့ အမာကိုပါ အတူခေါြ၍ သှားခဲသလို အမာ အနဖြငေ့လြည်း ဦးသာခင်၏ ဖိုဓါတထြိတွေ့မှုများကြောင့ြ ဘယလြိုမှ ငှင်းဆနခြှင်းငှာ မတကန်ိုငတ်ော့ဘဲ ဦးသာခင် ခေါဆြောငရြာ ကာမဂုဏခြရီးလမ်းသို့ အဆုံးတိုငအြောင် လိုကပြါမိခဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။
ဦးသာခင် အနဖြငေ့ြ အသိတရားရှိသည့ြ အရှယမြို့ စိတမြကောင်း ဖြစ်မိသောလြည်း အမာမှာမူ မှားသည်၊ မှနသ်ည် မညသ်ို့မွှ အတွေးမပေါကမြိဘဲ ဦးသာခငန်ှင့ြ တွေ့ကြုံဖြစ်ပကြခြဲ့သမွှကို သာယာမိသလိုလို ဖြစ်နရေုံသာမက နောကထြပ်၍ပင် တွေ့ကြုံလိုသော ဆန်ဒတွကေ ပြင်းပြနရလေသည်ေ။ အမှနတ်ော့ အမာမှာ မှေးကတည်းက ပါလာသည့ြ ဗီဇကြောင့လြား မပြောတကပြါခွေ။
………………………………………….
“ အား..အမလေး…ကြှတ်…ကြှတ်….နာလိုကတ်ာ… အဈကိုရယ် ”
အိမရြှေ့ဖကဆြီသို့ ပြန်၍လှည့ကြာ လွှောကလြာသော အမာ၏ ခွလှမြေးများက ကြားလိုကရြသော အသံကြောင့ြ တုန့ကြနဲရပ်၍ သှားရသည်။ ကြောင်းသုံးရကြ ဆကတ်ိုကပြိတထြားသဖြင့ြ အိမတ်ှငပြငွြးနသေော အမာတဈယောကြ သူမ၏ သူငယခြငွြး အေးအေးဝင်း၏ အိမသ်ို့ အလညလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ သူမ ရောကလြာတော့ အိမရြှေ့တံခါးက အဆငသ်င့ပြှင့န်သဖြေင့ြ အမာသည် အိမရြှေ့ဧည့ခြန်းထဲထိ ဝငလြာခဲ့သည်။ လူတဈဦးတဈယောကြ၏ အရိပအြယောငကြိုမှ မတွေ့ရသဖြင့ြ သူမသည် အိမအြတွင်းဖကသ်ို့ လှမ်း၍ ကြည့်လြိုကသ်ည့တ်ိုငအြောင် တဈဦးတဈယောကကြိုမှ မတွေ့ရသဖြင့ြ ပြနတ်ော့မည် ဟု စိတပျိုင်းဖြတ်၍ အိမရြှေ့ဖကသ်ို့ လှည့ထြှကရြာခဲ့ရာမှ ကြားလိုကရြသော အသံကြောင့ြ သူမ၏ ခွလှမြေးများသည် ရပဆြိုင်း၍ သှားခဲ့ရခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။
ကြားလိုကရြသညန်ှင့ပြင် ဒီအသံသည် သူမနှင့ြ တတန်းထဲ သူငယခြငွြး အေးအေးဝင်း၏ အသံဖြစ်ကြောင်း အမာက ခကြခြငွြးသိလိုကရြပြီး ရငထြဲတွင် ထိတကြနဲ ဖြစ်၍ သှားရသညမြှ သူမ၏ ခွေဦးကို အိမအြတွင်းဖကဆြီသို့ ပြန်၍ လှည့လြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ခွကေို ဖြနင်းပြီး ခပဖြှေးဖြေး လွှောကလြာခဲ့လသည်ေ။
“ ခဏလေးပါ အေးအေးရယ်.. နဲနဲလောကြ သည်းငှီးခံစမ်းပါ.. နောကတ်ော့ ကောင်းလာမှာပေါ့ ”
အေးအေးဝင်း၏ ခဲအို ကိုမှင့စြိုး၏ အသံမှန်း ဒီအိမကြို မကြာခဏ ရောကခြဲ့ဖူးနသညေ့ြ အမာက အတတသ်ိလိုကသ်ည်။ သူမ၏ ရငထြဲမှာလည်း ပို၍ တထိတထြိတ် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ လူချင်ြးထိတွေ့ကာ လှုပရြှားသံလေးတွေ ထွကန်သေော အခန်းရှေ့သို့ အမာ ရောကခြဲ့ပါပြီ။ အခန်းတံခါးက ပိတထြားသောလြည်း လကန်ှဈလုံးခန့ြ ဟ၍နသည်ေ။ ထိုဟနသေော နရောမှပင် အမာသည် အတွင်းသို့ ကြည့်လြိုကသ်ည့ြ တခဏမှာပင် အမာ၏ တကိုယလြုံး နှေးကနဲ ဖြစ်၍ သှားရသည်။
အေးအေးဝင်းတဈယောကြ ဝတလြဈစလဈဖြင့ြ ကုတငပြေါရြှိ အိပယ်ာထကတ်ှင် ပကလြကကြလေးဖြစ်နပြေီး သူ့ခဲအို ကိုမှင့စြိုးက သူမ၏ အပေါမြှနေ၍မိုးကာ သူ၏ လီးတနကြှီးကို အေးအေးဝင်း၏ အဖုတထြဲသို့ ထိုးသှင်းနသည်ေ။ လီးတနကြှီးမှာ တဝကလြောကဝြငန်ပြေီဖြစ်ပြီး စောစောက အေးအေးဝင်းက နာကြငစြှာ အောလြိုကသ်ောကြောင့ပြင် ဖြစ်မည်။ ကိုမှင့စြိုးသည် သူ၏ လီးတနကြှီးကို လှုပ်၍ လှုပ်၍ ပေးရင်း သူ၏ လကန်ှဈဖကကြ နီရဲနသေော အေးအေးဝင်း၏ နို့သီးလေးတွကေို ပြတသ်ပခြွမှပေေးနသည်ေ။ ခဏကြာတော့ စိတမြထိန်းနိုင် ဖြစ်လာပုံရသော ကိုမှင့စြိုးက သူ၏လီးတနကြှီးကို လှုပ်၍ပေးနရင်ေးက ထပ်၍ ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။
“ ဗွဈ…ဗွဈ…အ…အင်း…ဟင်း ”
လီးတနကြှီးမှာ လကန်ှဈလုံးခန့ြ ထပ်၍ ဝငသ်ှားတော့ရာ မှင့စြိုးက ဆကြ၍ မသှင်းသေးဘဲ သူမ၏ နို့တွကေို ဆုပန်ယပြေးရင်းက သူ၏ လီးတနကြှီးကို လှုပ်၍ လှုပ်၍ နှဲ့ပေးနပြနေသ်ည်။ ဒီတခါ အသှင်းမှာ စောစောကလောကြ အေးအေးဝင်း တဈယောကြ မနာတော့ကြောင်း သူမ၏ ငှီးတွားသံကို ထောကရြှု၍ မှင့စြိုးက သိလိုကသ်ည်။ ခဏလောကန်သေော အခါတွငတ်ော့ မှင့စြိုးက သူ၏ လီးတနကြှီးကို ထပ်၍ ဖိသှင်းလိုကပြှနသ်ည်။
“ ဗွဈ…ဗွဈ…အား…အင်း…ကြှတ်…ကြှတ် ”
အေးအေးဝင်း၏ ခါးလေးမှာ ကော့၍တကသ်ှားသည်။ မှင့စြိုး၏ လီးတနကြှီးကတော့ နောကထြပ် လကသ်ုံးလောကပြင် ထပ်၍ ဝငသ်ှားသည်။ သူ၏ လီးတနကြှီး တိုးဝင်းသှားသည့ြ အခိုကတ်ှင် အေးအေးဝင်း၏ စောကပြတဝြမှ စိမ့ကြနဲ အနကြလွာသော အရညကြှညမြွားမှာ မနည်းလှပေ။ မှင့စြိုး၏ လီးတနကြှီးက အပြငဖြကတ်ှင် လကန်ှဈလုံးခန့သ်ာ ကနွတ်ော့လသည်ေ။
မှင့စြိုးသည် စောစောကလိုပင် သူ၏ လီးတနကြှီးကို လှုပ်၍ လှုပ်၍ နှဲ့ပေးနရင်ေး သူ၏ ကိုယလြုံးကြီးက အေးအေးဝင်း၏ အပေါသ်ို့ မှောကခြလွိုကပြှီး သူ၏ လကတ်ဖကကြ ခယမြဖြစ်သူ အေးအေးဝင်း၏ ကိုယလြုံးဖြူဖြူလေးကို ဖကကြိုငပြှီး ကနွလြကတ်ဖကကြတော့ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးဘေးတွင် တံထောငဆြဈဖြင့ြ ထောကလြိုကသ်ည်။ ပြီးသညန်ှင့ြ မှင့စြိုးက ခယမြချောလေး၏ စောကဖြုတလြေးထဲက သူ၏လီးတနကြှီးကို နှဲ့ပေးရင်း ခယမ် အပျိုစငလြေး၏ နို့နှစ်လုံးကို တလှည့စြီစို့၍ ပေးသည်။
အတနကြှာသညအြထိ မှင့စြိုးက သူ၏ လီးတနကြှီးကို နှဲ့ကာ သူမ၏ နို့တွကေို ဘယပြှနည်ာပြနစြို့ပေးနသဖြေင့ြ အေးအေးဝင်း တဈယောကြ နာကငွတ်ာတွေ ပြောကကြာ သူမ၏ ပေါငဖြှူဖြူဖြေးဖြေးလေးများသညပြင် ပေါငကြှားထဲတွင် ရှိနသေော သူမ၏ ခဲအို မှင့စြိုး၏ ကိုယလြုံးကြီးကို တဖကတ်ခကြစြီ ဖိကပ်၍ ညှပထြားကာ သူမ၏ ခါးလေးမှာ မှှောကလြိုကခြလွိုကြ ဖြစ်နရသေည်။
အတွေ့အကြုံများသော မှင့စြိုးက သူမ၏ ခယမြလေး အရသာတွေ့ကာ ရမျမကတ်ှေ အတောပြင် ထနန်ပြေီဆိုသညကြို သိလိုကရြသဖြင့ြ သူ၏ ဖငကြှီးကို ကြှကာ အေးအေးဝင်း၏ စောကဖြုတထြဲသို့ သူ၏ လီးတနကြှီးကို တဝကလြောကြ ဆှဲထုတပြှီး စောစောကလိုပင် အသာဖိ၍ မသှင်းတော့ဘဲ အားဖြင့ဆြောင့ကြာ သှင်းလိုကလြတေော့သည်။
“ ဗွဈ…ဖြတ်…အင့ျ…အ…အ..ကြှတ်…ကြှတ် ”
အေးအေးဝင်း၏ ကိုယလြုံးလေးသည် ဆကကြနဲ တုနသ်ှားပြီး သူမ၏ လကလြေးနှစ်ဖကကြ သူမ၏ ခဲအို၏ ကိုယလြုံးကြီးကို တအားကြုံး၍ ဖကလြိုကလြတေော့သည်။ မှင့စြိုး၏ လီးတနကြှီးကတော့ သူ၏ ခယမြလေး၏ စောကဖြုတလြေး အတွင်းသို့ အပြည့အြသိပဖြစ်ကာ တဆုံးဝငသ်ှားလပြေီတည်း။
မှငတ်ှေ့နရသေော အမာ၏ ကာမစိတတ်ှကလေည်း ငယရြှယန်ုပျိုသူတို့၏ ဓမျမတာအတိုင်း ထကြှလာရသညန်ှင့ြ အညီ သူမ၏ ရငသ်ားများ ပေါငသ်ားများမှာလည်း တရှရှဖြင့ြ ဖြစ်နရသေည့ပြှင် သူမ၏ အဖုတတ်ှင်းမှလည်း ယား၍တကလြာရုံမွှမက အရညကြှညလြေးများပင် စိမ့ြ၍ ထွကလြာရသညထြိ အမာ၏ ရမျမကဆြန်ဒတွကေ ပြင်းပြလာခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ ဒူးဆဈလေးများသညပြင် ဆကြ၍မတတ်ပရြပကြာ မနနေိုငလြောကအြောငပြင် တဆတဆြတတ်ုနန်ပြေီ ဖြစ်လပြေီ။ ရမျမကတ်ဏှာကြီးလှန်းသညဟြု ပြောလွှငလြည်း အမာတယောကြ ခံရမညသ်ာ ဖြစ်လသည်ေ။
ထို့အတွကကြှောင့လြည်း အမာသည် လှနခြဲ့သည့ြ လေးငါးရကခြန့ကြ မမွှောလြင့ဘြဲ ရမျမကခြရီးကို အတူသှားခဲ့သည့ြ ဦးသာခငကြို သတိရလာပြီး ဦးသာခငထြံသို့ သှားကာ ကိုမှင်းစိုးနှင့ြ အေးအေးဝင်းတို့နည်းတူ ကကြနွနကြီး တွေ့ကြုံခံစားလိုစိတမြွား ပေါပြေါကလြာခဲ့ရသညန်ှင့ြ ဆုတဆြိုင်းမနတော့ဘဲ ဦးသာခင်၏ အိမသ်ို့ ထွကခြှာလာခဲ့လသည်ေ။ မမွှောလြင့ဘြဲ အမာ၏ အပျိုရတနာသိုကကြို ဖြင့လြှဈခဲ့ပြီးသည့ြ အခွိနမြှစ၍ ယနေ့အထိ လေးငါးရကမြွှ အမာတဈယောကြ ခါတိုင်းလို သူ့ထံသို့ စာသငရြန် ရောကလြာခွင်း မရှိသည့အြတွကြ ဦးသာခငမြှာ ရငထြဲတွင် ဟာ၍ နရကော သူ၏စိတမြွားမှာလည်း ကာမဂုဏအြရသာကို ထပမြံ၍ ခံစားလိုစိတတ်ှကေ တဖြားဖြားဖြင့ြ ပေါပြေါကလြွှကြ ရှိနရလေသည်ေ။
ဤကဲ့သို့ ဦးသာခငမြှာ ဂနာမငှိမအြောင် စိတတ်ှလှေုပရြှားနခေိုကမြှာပင် အမာ တဈယောကြ သူ့ထံသို့ ဗှုန်းကနဲ ရောကရြှိလာသဖြင့ြ ဝမ်းသာသှားရလသည်ေ။
“ ဟဲ့ ..အမာ..လာလေ.. ဒီမှာထိုင် ”
အေးအေးဝင်းနှင့ြ ကိုမှင့စြိုးတို့ ကာမစပယ်ှကကြှသညကြို မှငတ်ှေ့ခဲ့ရသည့အြတွကြ သှေးသားများ လှုပရြှားထကြှလာခဲ့သဖြင့ြ ဦးသာခငထြံသို့ လာခဲ့သောင်ှားလည်း ဦးသာခငန်ှင့ြ ရငဆြိုငတ်ှေ့သော အခါတွငမြူ အမာတဈယောကမြှာ ကြောကရြှံ့သလိုလို ရငကြလေးများဖိုကာ မဝံ့မရဲဖြင့ြ အိမဝြတွငရြပန်သညေ့ြ အတွကြ ဦးသာခငကြ လှမ်း၍ ခေါလြိုကခြှင်း ဖြစ်လသည်ေ။
“ ခုတလော ဘာဖြစ်လို့ မလာတာလဲ ”
“ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ”
“ ဟင်း..ကောငမြလေး ညာနပြနေပြှီ ဘာမှမဖြစ်ပဲ ဘာလို့မလာသလဲ ပြောစမ်း ”
သူနထေိုငရြာနှင့ြ ကပလြွှကြ ကုလားထိုငတ်ှင် ဝင်၍ ထိုငလြိုကသ်ော အမာကို ဦးသာခငကြ မေးလိုကသ်ည်။
“ အို..ဘကြီးကလည်း ဘာတွမေေးနတောလဲ အမာ မပြောတကဘြူး ”
အမာက ခေါင်းလေးငုံ့၍ အသံလေး မပြင့တ်ပြင့ဖြှင့ြ ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ ဦးသာခငမြှာ သဘောကစွှာဖြင့ြ ထိုငရြာမှထ၍ အမာ၏ ပုခုံးလေး နှစ်ဖကကြို ဆုပကြိုငလြိုကလြသည်ေ။
“ ဘကြီးကို စိတဆြိုးသှားလို့လားဟင် ”
“ မဆိုးပါဘူး ”
အမာ၏ အဖြကြေောင့ြ ဦးသာခငမြှာ သဘောကြ၍ သှားရပြနလြသည်ေ။ အမှနမြှာလည်း မိမိအပေါတ်ှင် အမာ တဈယောကြ စိတမြဆိုးသည့ြ အပြင် မိမိ၏ အပြုအမူများကို သဘောကလွှန်းသည့အြတွကြ ယခုအခါ အမာက သူ့ထံသို့ ရောကလြာရသည် ဆိုသညကြိုလည်း ဦးသာခငကြ သိရှိပြီး ဖြစ်လသည်ေ။ ထို့ကြောင့ပြင် ဦးသာခငသ်ည် အမာကို ပုခုံးနှစ်ဖကြ ဆုပကြိုငထြားရာမှ ဆှဲ၍ ထူးလိုကလြသည်ေ။ အမာကလည်း အလိုကသ်င့ပြင် ထိုငရြာမှ ထလိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ ဦးသာခငကြ အမာ၏ ပုခုံးကို ဖကြ၍ သူ၏ အိပခြန်းတွင်းသို့ တွဲ၍ ခေါသ်ှားခဲ့လသည်ေ။
အိပခြန်းအတွင်းသို့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ဦးသာခငကြ အမာအား ပြေ့၍ ကုတငပြေါသ်ို့ တငလြိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ ဦးသာခငသ်ည် အမာ၏ အင်ျကြီကြယသ်ီးများကို ဖြုတပြေးလိုကသ်ညမြှ စ၍ ဘရာစီယာပင် မကနွြ အားလုံးကို ခွှတပြဈလိုကလြသည်ေ။ အမာမှာ ရုတတ်ရကြ ရှကကြှောကသ်ှားဟနဖြှင့ြ
“ ဟင် ဘကြီးကလည်း ရှကစြရာကြီး ”
ဟူ၍ မပြင့တ်ပြင့ပြှောကာ သူ၏ အင်ျကြီများကို လိုကြ၍ ဆှဲလိုကပြသေေးသည်။ ဦးသာခငကြတော့ ဘာမှပြောမနတေော့ပါ။ အမာ၏ ကိုယပြေါသ်ို့ ကိုယတ်ပိုင်းဖိပြီး အမာ၏ နဖူးပြငမြွားကို တရှုံ့ရှုံ့နှင့ြ အငမ်းမရ နမ်းရှုံ့နရောက လကတ်ဖကကြလည်း အနှောငအြဖြဲ့မှ ကင်းလှတသ်ှားပြီးသည့ြ အမာ၏ နို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရ ဆုပန်ယရြင်း ထောငထြနသညေ့ြ နို့သီးခေါင်း နီနီလေးများကိုပါ စို့၍စို့၍ ပေးလိုကပြှနလြသည်ေ။ စောစောက အေးအေးဝင်းတို့ကို တွေ့မှငခြဲ့ရသော အမာမှာ ယခုအခါ သူမကိုယတ်ိုင် ကြုံတွေ့နရပြေီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကာမစိတတ်ှမှောလည်း တစတစနှင့ြ အရှိနတ်ကြ၍ လာခဲ့ရလသည်ေ။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ အမာ၏ နို့တွကေို စို့လို့ အားရသှားပြီဖြစ်သော ဦးသာခငသ်ည် အမာ၏ ခါးမှ ထဘီကို ဇိုးကနဲ ဇတကြနဲ ဆှဲခွှတလြိုကပြှနလြသည်ေ။
“ အို…ဘကြီးကလည်း အဝတတ်ှေ အကုနခြွှတန်ပြနေပြှီ… ရှကစြရာကြီး ”
“ ဟဲ..ဟဲ..ဒါရှကစြရာ မဟုတပြါဘူး.. နငန်ဲ့ငါနဲ့ နှစ်ယောကထြဲပဲ ရှိတဲ့အပြင် နငကြ အပျိုကြီးတွေ ရှုံးအောင် လှနတေော့ အမာရဲ့ ကိုယလြုံးကို ငါကြည့်ခြငွန်လေို့ပါဟာ ”
အမာတဈယောကြ ရှကစြိတဝြငန်သညေ့ကြှားမှ ကြနပေသ်ှားရသေးသည်။ ပြီးတော့ ဦးသာခငကြ သူ၏ အဝတတ်ှကေိုပါ ခွှတပြဈလိုကြ၏။ အမာ၏ ခါးလေးမှာ သိမလြွှကရြှိနသလေို ခါး၏အောကပျိုင်းတွငမြူ တစတစဖြင့ြ ကယွပြှန့ြ၍ကားသှားသော ထွားထွားအိအိ တငပြါးကြီးများကြောင့ြ သူမ၏ အောကတ်ှင် တဈခုခုကို ဖုံးထားသည့အြတွကြ ခုံးမို့နရသေည့ြ ပမာ သူမ၏ ဆီးခုံလေးမှာ မို့မို့မောကမြောကလြေး ဖြစ်နရလေသည်ေ။ ဤကဲ့သို့ မို့မောကန်သေော ဆီးခုံလေး၏ အောကတ်ှငမြူ ကာမအရသာပေါင်းစုံကို အပြည့အြဝပေးစွမ်းနိုငသ်ည့ြ အမာ၏ စောကဖြုတလြေးမှာ ခုံးထလွှကြ ရှိနပြေီး အမှှေးနုကြဲကြဲလေးများဖြင့ြ ပေါလြှငလြွှကြ ရှိနသည်ေ ဖြစ်ရာ ဦးသာခင် အဖို့ ကာမဆန်ဒတွေ တကကြှှ၍ စွဲမကစြရာ ဖြစ်နရလေသည်ေ။
အမာ၏ နို့သီးခေါင်း နီနီလေးများကို ကုန်း၍ထပမြံကာ စို့လိုကပြှနရြာမှ ဦးသာခင်၏ လကတ်ဖကကြ သူမ၏ စောကဖြုတခြုံးခုံးလေးကို ပြတလြိုကြ သပလြိုကြ ဖစွလြိုကြ ညှဈလိုကြ လုပပြေးနရော အမာသည် စောစောကထကြ ရမျမကစြိတမြွား တကကြှှလာရပြီး သူ၏ အဖုတလြေးထဲမှလဲ အရညကြှညလြေးများမှာ တစိမ့စြိမ့န်ှင့ြ ယိုစီး၍ ထွကကြလွာရလသည်ေ။ ထိုအခိုကြ ဦးသာခငကြ အမာ၏ လကကြိုဆှဲကာ သူ၏ မာတောငလြွှကရြှိသော လီးတနကြှီးနှင့ြ ထိတွေ့ပေးလိုကလြသည်ေ။ အစတွင် အမာမှာ လန့သ်ှားရသလိုဖြစ်သှားရပြီးမှ မာကြောပူနှေးသော အထိအတွေ့နှင့ြ ပြင်းထနသ်ော အဖိုဓါတ်၏ ဆှဲငငအြားများကြောင့ြ ရမျမကစြိတတ်ှေ ထိန်းမရအောင် ဖြစ်၍လာရပြီး အမာသည် ဘယလြိုမှ ဆုတဆြိုင်း မနတေော့ဘဲ ဦးသာခင်၏ လီးတနကြှီးကို ဆုပကြိုငကြာ လှုပရြမ်းဆုပန်ယပြေးလိုကသ်ညထြိ ဖြစ်သှားရလသည်ေ။ ထိုကဲ့သို့ လီးတနကြှီးကို ဆုပကြိုငရြသညမြှာ သူမအဖို့ တစတစဖြင့ြ ကာမစိတမြွား အရှိနမြှင့များ တကကြှှလာခဲ့ရသဖြင့ြ အမာသည်
“ ဘကြီးကလည်း .. ကြာလိုကတ်ာ ”
ဟူ၍ တုံးတိတိ ပြောလိုကရြသညထြိပင် ဖြစ်လသည်ေ။ ဤကဲ့သို့ အမာတဈယောကြ မနနေိုငအြောင် ဖြစ်လာရသည့ြ အခါတွငမြူ ဦးသာခငမြှာ အခွိနဆြှဲမနတေော့ဘဲ သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို ဆှဲကား၍ ဒူးကြေးကာ တွန်းတငလြိုကပြှီး ပေါင်းရင်းတွင် ဦးသာခငကြ ဒူးထောကြ၍ ဝငထြိုကလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ အမာ၏ ပေါငမြွားကို သူ၏ ပေါငတ်ဖကတ်ခကြဆြီသို့ တငလြိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကြ ရှေ့သို့ကုန်း၍ မာတောငန်သေော သူ၏လီးတနကြှီးဖြင့ြ ခုံးမို့ဖောင်းကြှလွှကရြှိနသေော အမာ၏ စောကဖြုတဝြတွင် အသအချော တေ့လိုကပြှီးမှ ဗှုံးကနဲ ဖိကပ်၍ ထိုးသှင်းလိုကသ်ော အခါတွင် လီးတနကြှီးမှာ ကြပတ်ည်းစွာဖြင့ြ ဝငသ်ှားရလတေော့သည်။
အမာ၏ စောကဖြုတအြတွင်းဝယ် အရညကြှညမြွားက စိမ့ထြှကလြွှကရြှိနပြေီဖြစ်သည့ပြှင် အရငတ်ခါတည်းက သူမ၏ အပျိုသိုကြ တံခါးကို ထိုးဖောကြ ဖြင့ထြားပြီးပြီမို့ ယခုတဈကြိမတ်ှငမြူ ဦးသာခင်၏ လီးတနကြှီးမှာ အမာ၏ စောကဖြုတလြေး အတွင်းသို့ ခဲယဉြးမှု မရှိဘဲ ချောချောမောမော အဆုံးတိုငထြိ ဝငသ်ှားခဲ့လသည်ေ။ သို့ရာတွင် ဖိကပ်၍ လူအားနှင့ြ ဆောင့ြ၍ သှင်းလိုကသ်ည့ဒြါဏကြှောင့ြ အမာမှာ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ..အင့ြ..ကနဲ အသံလေး မှညသ်ှားရပြီး ဦးသာခင်၏ ရငဘြတကြို ဆီး၍ တွန်းထားလိုကမြိပသေေးသည်။
ကာမရမျမကစြိတပြှင်းပြနသညေမြို့ ဦးသာခငမြှာ အလငွစြလို လုပလြိုကမြိခွင်းဖြစ်ရာ ဤသို့အမာက သူ၏ရငဘြတကြို ဆီး၍ တွန်းလိုကသ်ညန်ှင့ြ သူ၏စိတကြို ပြနလြညခြွုပတ်ည်းလိုကပြှီး အမာ၏ စောကဖြုတ် အတွင်းဝယ် မှုပဝြငလြွှကရြှိသော သူ၏ လီးတနကြှီးကို အသာအယာပြနန်ှုတ်၍ ခပရြှရှလေး သုံးလေးကြိမ် ဆောင့ပြေးရင်းက အမာ၏ နို့သီးခေါင်း ထိပကြလေးကို လကမြနှင့လြကည်ှိုးညှပ်၍ ဖစွကြိုငဆြှဲလိုကြ တရှရှကလိပေးလိုကတ်ော့ရာ အမာတဈယောကမြှာ ကာမအရသာကို တဖိန်းဖိန်း တရှိန်းရှိန်းဖြင့ြ တမွိုးပြီးတမွိုး ခံစားရပြီဖြစ်၍ စိတပြါလကပြါဖြစ်ကာ ရမျမကမြွား ထနလြာရပြီဖြစ်၍ သူမ၏ တငပြါးကြီးများကိုပင် ကော့မှှောကပြေးမှန်းမသိ ကော့မှှောကပြေးလာရသည့အြထိ ဖြစ်လာခဲ့ရလသည်ေ။
အမာ တဈယောကြ အောကပျိုင်းမှ နေ၍ ရိုးတိုးရှတနှင့ြ လှုပလြှုပရြှားရှား ဖြစ်လာခဲ့သည့ပြှင် အမာ၏ စောကဖြုတလြေး အတွင်းဝယ် အရမွေားက ပိုမို၍ စိမ့ထြှကလြာသညကြို စိုစိုစွတစြှတဖြစ်လာရသော သူ၏ လီးတနကြှီးကပါ တွေ့ထိ သိရှိလာခဲ့ရပြီမို့ ဦးသာခငသ်ည် သူ၏ ခွုပတ်ည်းထားရသော စိတမြွားကို လှှတပြေးလိုကပြှီး စိတအြားရော လူအားပါ ပေါင်းစပ်၍ သူ၏ လီးတနကြှီးကို အမာ၏ စောကဖြုတလြေး အတွင်းသို့ ဆောင့ြ၍ ဆောင့ြ၍ လိုးခလွိုကလြတေော့သည်။
“ ပြှတ်…ဖြတ်…ဖတ်…ဘှပ် ”
“ အင့ျ…အင့ျ… ဟင်း…အင်း ”
အမာမှာလည်း ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့ကြာ လိုးတာကို ခံနရသေည့အြတွကြ ဖိန်းကနဲ ရှိန်းကနဲ ဖြစ်ဖြစ်သှားရကာ သူမသည် ကာမအရသာကို မိမိရရကြီး ခံစားလာခဲ့ရလသည်ေ။
ဦးသာခငန်ှင့ြ အမာတို့သည် နှစ်ဦးစလုံးပင် ကာမရမျမကစြိတမြွား အရှိနပြှင်းပြင်းနှင့ြ တကကြှှလွှကရြှိနကြသေဖြင့ြ ဦးသာခငကြ ခပကြှမ်းကြမ်းဆောင့ြ၍ ဆောင့ြ၍ လိုးလိုးခနွသလေို အမာကလည်း သူမ၏ တငပြါးကားကားကြီးများကို ကော့၍ ကော့၍ ပေးကာ ခံနသဖြေင့ြ များမကြာမီမှာပင် တဟင်းဟင်းဖြင့ြ အသကရြှုသံများ ပြင်းထနလြာရပြီး တလောကလုံးကို မေ့သှားအောင် တဈဦးကိုတဈဦး တင်းကြပစြှာဖကြ၍ ကာမစည်းစိမကြို မှိနမြှိနကြှီး ခံစားလိုကကြှတော့ရာ နှစ်ဦးစလုံး၏ ကိုယလြုံးကြီးများသည် တွန့လြိမကြော့တကသ်ှားကြရာမှ တခဏ အကြာတွငတ်ော့ သကပြှင်းခသွံလေးများ မပီမသ ထွကလြာကာ နှစ်ဦးစလုံး ငှိမသ်ကသ်ှားကြပါတော့လသည်ေ။
တခွိနကြ ခတ်စေားခဲ့သော အပြာစာအုပ် ပေါကစြနလေးမှ ပြနလြညတ်ငဆြကသ်ည်။
ပြီးပါပြီ။ ။
ရေးသားသူ – အမညမြသိ