ထူးဆန်းတဲ့အမှေ (အပိုင်း ၁)
ရေးသားသူ – တပကြှပကြှီး
(အခစွတ်ကျကသိုလတ်ှင် စတင် တငဆြကသ်ည်။ )
ကြှနတ်ော့န်ာမညကြတော့ စဝဟြှမကြိုးလုံတဲ့။ ရင်းနှီးတဲ့သူတွကတေော့ ရှမ်းလေး လို့ ခေါကြှတယ်။ ကြှနတ်ောြ (၁၈) နှစ် ရောကတ်ဲ့အခွိနမြှာ ကြှနတ်ော့ရြဲ့အဖိုး အသည်းအသနဖြစ်လို့ဆိုပြီး အကြောင်းကြားစာ ရောကလြာတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့က ပြင်ဦးမာလာမှာနပြေီး ဖိုးဖိုးက ယမုနရဌ မှာနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောမြမှေးခင် နှစ်ပေါင်းများစွာထဲက ဖဖေေ စဝခြှနဖြောင်းရဲ့မမေေ ဖြားဖြား မဟာဒဝေီနဲ့ ဖိုးဖိုးတို့ ကြာရှင်းခဲ့ကြတာမို့လို့ ကြှနတ်ောြ မှေးကတည်းက အသှားအလာ အလှနန်ည်းခဲ့ပါတယ်။ ဖဖရေေဲ့အဆိုအရတော့ ဖိုးဖိုးက သူနဲ့ကြှနတ်ော့ကြို ဖြစ်နိုငရြင် အမှနဆြုံးတွေ့ချင်တ်ယတ်ဲ့။ လယောဉလြကမြှတပြါ တဈခါထဲပို့ ပေးလိုကတ်ယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ကြှနတ်ောတ်ို့ ယမုနရဌကို ထွကလြာခဲ့ကြတယ်။
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကစြလုံးကို ဖိုးဖိုး ဘာလို့တွေ့ ချင်သ်လဲဆိုတာ စဉြးစားနကြတေယ်။ မသခင်ေ သူ့သားနှင့် မှေးကို တွေ့ချင်လြို့လားပေါ့။ အဲ့ဒါပဲရှိတယလြေ။ မမလေေေးကလည်း ဖိုးဖိုးရဲ့အကြောင်းပြောရင် ဘယတ်ော့မှ အပြောမခံဘူး၊ စကားလမ်းကြောင်း အတင်းပြောင်းပစ်တတတ်ယ်။ အကြောင်း တဈခုခုကြောင့ြ ဖိုးဖိုးကို မုန်းတီး ကြောကရြှံ့နသလေိုပဲ။ တကယလြို့ သူ့ကိုပါ တွေ့ချင်တ်ယဆြိုရငတ်ောင် သူ ကြှနတ်ောတ်ို့နဲ့ လိုကလြာပါ့မလားဆိုတာ သံသယဖြစ်မိတယ်။ မမလေေေးက တဈကယတ်ော့လည်း ကြှနတ်ော့အြမအရေင်း မဟုတပြါဘူး။ မမကေေ ကြှနတ်ော့ကြိုမှေးပြီး မကြာခငမြှာပဲ ဆုံးပါးသှားခဲ့လို့ ဖဖတေေို့အမွိုးတွရေဲ့ ထုံးစံအတိုင်း မမေေ့ရဲ့ညီမဝမ်းကြဲတဈယောကန်ဲ့ ထပပြှီး အိမထြောငခြပြေးလိုကလြို့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ မမလေေေး (မိထွေး) ဖြစ်လာတာပါ။
ကြှနတ်ောကြ ဖိုးဖိုးနဲ့ တောတ်ော့ကြို တူတာဗွ။ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကစြလုံးမှာ နကမြှောငတ်ဲ့ ဆံနှယခြှနေဲ့ ဖြူဖြေးတဲ့အသား အရည်၊ နှာတံစင်းစင်း၊ မကြန်ှာကပြုံ အကုနတ်ူတယ်။ အမွိုးတွအေားလုံးကတော့ ကြှနတ်ော့ကြို ဖိုးဖိုး ငယင်ယတ်ုန်းကနဲ့ တဈပုံစံထဲလို့ ပြောကြတာပဲ။ ဖဖကြေတေော့ တဈမွိုးဗွ။ ကြှနတ်ောထြငတ်ယ် မွိုးရိုးထဲမှာ အဖေ့ကို ကြောသ်ှားလား မသိဘူး။ ကြှနတ်ောတ်ို့နဲ့ သိပမြတူဘူး။ ထောငထြောငမြောင်းမောင်း၊ အသားညိုညို၊ မုတဆြိတ်၊ ပသိုင်းမှှေး၊ ရငဘြတမြှှေး အလှနသ်နပြါတယ်။ မကြခြုံးမှှေးထူထူ၊ နှာယောငကြောကကြောကြ၊ တကယလြို့သာ ကြှနတ်ောသ်ာ သသခွေောခွာမသိဘူးဆိုရင် ကြှနတ်ော့ြ အဖအရေင်းလို့ ပြောရမှာတောင် ခကခြကဗြွ။ ဖိုးဖိုးက စောဘြှားမွိုးဆကပြီပီ အလှနခြမွြးသာတယဗြွ။ ယမုနန်ာအင်းကြီးအစပမြှာ ဆောကထြားတဲ့ စိတ်တကရ ရဲတိုကကြှီးမှာ နတယ်ေ။ အင်းကြီးရဲ့တဈခွားဘကမြှာ ယမုနရဌမှို့တညရြှိတယ်။
ကြှနတ်ောတ်ို့ကို ယမုနရဌမှို့လဆေိပကြနေ ကြိုလာတဲ့ ကားက စိတ်တကရဝင်းထဲသို့ ခွိုးဝငလြိုကတ်ော့ တနဖြိုးကြီးကြီး နောကဆြုံးပေါကြားတွေ လေးငါးစီးလောကြ ရပထြားတာ တွေ့ရတယ်။ ဖိုးဖိုးမှာ အမြဲတမ်း ကားသဈတွနေဲ့ မိန်းမချောချော ငယင်ယလြေးတွေ အမြဲတမ်း ဝန်းရံနတတေတ်ယ်။ မိန်းမချော မိန်းမလှလေးတွေ သူ ဘယကြဘယလြို ရှာတွေ့တတမြှန်း ကြှနတ်ောတ်ို့အတွကကြတော့ အမြဲတမ်း ပဟဠေိ ဖြစ်နမှောပဲ။ အခုလည်းကြည့်ြဦး ဖိုးဖိုးရဲ့ နောကဆြုံးအငယလြေး နန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ကြှနတ်ောတ်ို့ကို အိမတ်ံခါးဝကနေ ဆီးကြိုလာတယ်။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ တဈတဈရဈရဈ အခွိုးအဆဈကကြနွဲ့ ဝတထြားတဲ့ ရှမ်းရငဖြုံးအင်ျကြီကြပကြှပအြောကကြ ဖောင်းမို့ထနတေဲ့ တောငပြူစာနှစ်လုံးက ကြှဲကောသီးတွလေောကရြှိတယ်။ ခါးကငွကြငွလြေးမှာ ကစွကြစွကြလေး ဝတထြားတဲ့ ယောထမီအောကြ စွင့ကြားနတေဲ့ တငသ်ားတွနေဲ့ ဖြောင့စြင်းတဲ့ ပေါငတ်နအြလုံးအရာကို ထငထြငရြှားရှား တွေ့နရတေယ်။ ခွုံပြောရရငတ်ော့ အလှနတ်ောင့လြှတဲ့ အဈမကြီးတဈယောကပြေါ့ဗွာ။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လူပျိုဖြစ်စ မကြလြုံးထဲမှာ မိန်းမတိုင်းလှနတောလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပါဗွာ။
“မင်းကတော့ စဝဟြှမကြိုးလုံပဲ ဖြစ်ရမယ်“
သူမက ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို လှမ်းဖကန်ှုတဆြကလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ကိုယလြုံးကိုယထြညန်ဲ့ အရပအြမောင်းကလည်း ကြှနတ်ော့အြသကထြကစြာရင် နဲနဲထွားတယလြို့ ပြောလို့ရတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကမှစပြီး ကြှနတ်ောကြ ဝိတတ်ှမေ၊ အားကစား လုပခြဲ့တာကိုး။ အခုလို ခပတ်ောင့တ်ောင့ခြွောချော အမွိုးသမီးတဈဦးကို ဖကပြှီး နှုတဆြကလြိုကရြတော့ နည်းနည်းတော့ သှေးဆူလာတယ်။ ကြှနတ်ောြ ဝိတတ်ောင့ကြှောင်းလည်း မသိမသာညှဈပြီး ပြလိုကတ်ယ်။ ဟီး……….။
“ဟုတပြါတယ်……..မမ…..“
သူမက ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွပေေါြ ဖြဖြလေး တဈခကြြ မနမ်းလိုကခြငမြှာ ကြှနတ်ောပြှောလိုကတ်ာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဟိုကြ အခုမှတွေ့တဲ့ ယောင်ျကြားလေးတဈယောကကြို နှုတခြမ်းလာနမ်းလိုကတ်ာ နဲနဲတော့ မထူးဆန်းဖူးလားလို့ တွေးမိနတယ်ေ။ ဖဖေေ့ကိုတော့ သူမက ခါးကိုင်းခေါင်းငုံ့ပြီးတော့ပဲ နှုတဆြကလြိုကတ်ယ်။ ဖဖကေေ မိန်းမနဲ့ပတသ်ကလြို့ပဲ စန်းမပါတာလား၊ အရှယရြောကန်တေဲ့ ယောင်ျကြားကြီးတဈယောကမြို့လား။
“စောဘြှားကြီး အပေါထြပမြှာ စောင့န်ပေါတယရြှင်….။ သူတောတ်ောလြေး မမာဘူး ဖြစ်နပေါတယ်။ အခု အခွိနတ်ောတ်ောမြွားများကတော့ အိပယ်ာပေါမြှာ မှိန်းနတောပါပဲ။ ”
ကြှနတ်ောတ်ို့ကို သူမက လှခေါးအတိုင်း ရှေ့ကဦးဆောငခြေါသ်ှားတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ အနောကကြ တကလြိုကသ်ှားကြတယ်။ သူမရဲ့ တငလြုံးတွကေ ခါးကငွကြငွလြေးအောကမြှာ စွင့ကြားနတယ်ေ။ တင်းတင်းလေးဝတထြားတဲ့ ထမီကြောင့ြ ပေါငရြင်းနားမှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီအနားအရာလေးကို ထငထြငရြှားရှားကြီး တွေ့နရတေယ်။ ဖဖေေ့ကို မသိမသာ လှည့ကြှည့တ်ော့ သူက လှခေါးထဈတွကေိုပဲ ငုံ့ကြည့်ပြှီး တကလြာတာ တွေ့ရတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း ရှေ့က တဈလုံးချင်ြး တဈလုံးချင်ြး တုနတ်ုနလြှုပရြမ်းပြီးသှားနတေဲ့ တငလြုံးကြီးတွကေို သှားရညတ်ဈမှှားမှှားနဲ့ကြည့်ပြှီး တကလြာခဲ့တယ်။ လှခေါးထိပရြောကလြို့ မမနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ရုတတ်ရကြ လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့မြှာ ခိုးထုပခြိုးထညန်ဲ့ လူမိသှားပါရောဗွာ။ ရှကလြိုကတ်ာ။ သူမဖငကြှီးကို သှားရညတ်ဈမှှားမှှားနဲ့ ငေးလာတဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို စိတဆြိုးပုံမပြတဲ့အပြင် ပါးခွိုင့ကြလေးတွေ ခွကသ်ှားအောငတ်ောင် ပြုံးပြလိုကပြါသေးတယဗြွာ။
ကနုတပြန်းတွေ ထုထားတဲ့ သဈသားတံခါးထူထူကြီးကို ကြှီကနဲ မှညအြောင် တွန်းဖြင့ပြှီး ဝငလြာခဲ့တော့ ခမ်းနားလှတဲ့ ကုတငကြှီးပေါမြှာ စောငပြုံတွကြေား လဲနတေဲ့ ဖိုးဖိုးကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ နန်းဖူးဖူးပြည့ကြ အသံတိုးတိုးလေးနဲ့
“မောငတ်ောဘြုရား ဒီမှာ သူတို့ ရောကလြာကြပါပြီ….“
လို့ ပြောလိုကပြါတယ်။ ဖိုးဖိုးရဲ့မကြလြုံးတွကေ ဖြေးဖြေးချင်ြး ပြင့လြာပြီး ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါကြို ခကြခြငွြး စူးစိုကကြှည့လြိုကပြါတယ်။
“ဟေး………..စဝဟြှမ် မင်းငါ့ကို လာတွေ့တယန်ောြ“
ဖိုးဖိုးက ဖဖေေ့ကို ရှိတယလြို့တောင် သဘောမထားသလိုပဲ။ ကြှနတ်ော့ကြိုသာ လှမ်းပြောလိုကပြါတယ်။
“ဖိုးဖိုး……“
ကြှနတ်ောကြ နှုတဆြကရြင်း ရှေ့ကို တဈလှမ်းတိုးလိုကပြှီး အရပြေားတွတွနေ့န်တေဲ့ သူ့ရဲ့လကကြို လှမ်းကိုငလြိုကပြါတယ်။ သူက သူ့လကတ်ှကေို အားယူပြီး ကြှနတ်ော့ကြို သူနဲ့ပိုနီးအောင် ဆှဲခေါလြိုကပြါတယ်။
“ဖဖေေ……“
ဖိုးဖိုးက ကြှနတ်ော့ကြိုမှတသ်ိပတ်ဲ့ ဟနအြမူအယာနဲ့ အတင်းဆှဲဖကန်တေဲ့အခွိနမြှာ ဖဖေေ့ရဲ့လှမ်းနှုတဆြကသ်ံကို ကြှနတ်ောြ သိကြားလိုကရြပါတယ်။
“ဟေး………..ခွနဖြောင်း နကေောင်းလား“
“ကြှနတ်ောကြ ဖဖေေ့ကို မေးရမှာ။ ကြှနတ်ောကြ ကောင်းပါတယ်…….“
“အိုး…….ငါက ကောင်းပါတယ်…………အအေးမိလို့ အားနည်းနည်း နဲနတောပါ“
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ အနောကကြနေ ခေါင်းရမ်းပြနသည်ေ။ အခွအနေကေ ဖိုးဖိုးပြောနသလေောကြ သာမာနအြခွအနေေ မဟုတကြှောင်း….။
“ဆရာဝနကြတော့ပြောတယ် ငါ့မှာ အခွိနသ်ိပမြကနွတ်ော့ဘူးတဲ့။ ငါ ဒီလောကကို မစွန့ခြှာခင် လုပစြရာလေးတွေ ရှိနတယ်ေ။ ငါ စဝဟြှမန်ဲ့ နှစ်ယောကထြဲ ပြောလို့ရမလား…“
“ကြှနတ်ောတ်ောငန်လေို့ မရဘူးလား“
ဖဖေေ့မကြန်ှာပေါမြှာ နာကညွြးတဲ့ အရိပအြယောင် သန်းသှားတယ်။
“ငါ မင်းနဲ့ပြီးရင် ပြောပါ့မယ်၊ အခု ငါ့မွေးလေးကို ပြောစရာရှိလို့“
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ဖဖေေ့လကကြိုဆှဲရင်း အခန်းပြငကြို ထွကသ်ှားလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဖိုးဖိုးဘေးက ကုတငစြောင်းပေါြ တကထြိုငလြိုကရြင်း ကြှနတ်ော့တ်သကတ်ာ ဘယလြိုမှ မေ့ပြောကန်ိုငမြှာမဟုတတ်ဲ့ အကြောင်းအရာတွကေို ဖိုးဖိုးပြောပြတာ နားစိုကထြောငန်မေိတော့တယ်။
လှနခြဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက ငါတို့ရဲ့ အဖိုးရဲ့အဖိုး ကိုးလုံက ခွှရေံသင်းပင်းတွနေဲ့ အမဲလိုကသ်ှားရင်းနဲ့ သူတဈယောကထြဲ လမ်းပြောကပြှီး မှကငွြေးတဈခုထဲ ပြုတကြရွာက ထူးဆန်းလှတဲ့ ကြောကဂြူတဈလုံးရှိရာကို ရောကသ်ှားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကြောကဂြူထဲမှာ လူရိုးစုတဈခုကို တွေ့ရလို့ ချောကခြှားသှားခဲ့ပမေဲ့ နောကတ်ော့ သူလည်း ငါ့လို မကြစြိလည် လမ်းမှားပြီး ရောကလြာတာ ဖြစ်မှာပဲလေ၊ အကြောင်းတဈခုခုကြောင့ြ သသှေားတာဖြစ်ရမယ် ဆိုပြီးတော့ တောရဲတိရဈဆာန် တွေ လာဖကြဆြီးလို့မရအောငဆြိုပြီး သူရဲ့လူသားချင်ြး လေးစားတဲ့ စိတဓြါတန်ဲ့ အလောင်းကို မှမှှေုပပြေးဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကတ်ယ်။ အဲ့ဒီ အရိုးစုကိုဖယပြှီး အဲ့ဒီနရောလေးမှာပဲ ကငွြးလည်းတူးလိုကရြော တဈတောငလြောကအြနကမြှာ တဈထွာပတလြညလြောကြ ရှိတဲ့ သတ်ေတာလေးတဈလုံး ထွကလြာတယ်။ ဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ကြေးဇူးတငပြါတယဆြိုတဲ့ ပစောရှကလြေးတဈခုနဲ့ ရှှငှရေတေနာတွကေို တွေ့လိုကရြတယတ်ဲ့။
ပထမတော့ သူနားမလညန်ိုငပြမေဲ့ နောကန်ှဈတွကြောပြီး ပြနစြဉြးစားမိတာကတော့ သသှေားတဲ့ သူက တောတ်ောြ ဉာဏပြညာကြီးပုံရတယ်။ သူ့ကို ကငွြးတူးပြီးမှှုပပြေးမဲ့ သူကို ကြေးဇူးဆပဖြို့ကြံခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယလြို့ စဉြးစားမိလာတယ်။ နောကတ်ော့ သူကလည်း နေ၊ လ၊ ကြယတ်ှကြညေ့ပြှီး ကြိုးစားပြီး မှို့ဆီပြနလြာ၊ သူ့ကိုလိုကရြှာတဲ့ သူတွနေဲ့လည်းဆုံပြီး ဟောန်န်းကို ပြနရြောကခြဲ့တာပေါ့။ နဂိုထဲကမှ ခမွြးသာပြီးသား တောထဲကရလာတဲ့ ရတနာတွနေဲ့ဆိုတော့ ဆထကတ်မ်းပိုးတိုးပြီး ခမွြးသာလာတာပေါ့ကြယ်။ ဒါပမေဲ့ အဲ့ဒီရတနာတွထေဲမှာ ပရုပဆြီဗူးပြားပြားလေးလို ဗူးလေးတဈဗူးပါလာတယ်။ အဖုံးနဲ့တူတာပါပမေဲ့ ဘယလြိုမှ ဖြင့လြို့မရဘူးတဲ့။ အဲ့ဒီဗူးလေးပေါမြှာလည်း ရှေးဟောင်းစာတွနေဲ့ ထုခတထြားလို့ ဖတတ်တတ်ဲ့သူတွေ လိုကရြှာပြီးတော့ အဓိပျပာယမြေးကြည့်တ်ော့ ဤရတနာသည် လွှို့ဝှကခြကြသ်ိသှားသူအတွကြ ပြောရြှှငဖြှယရြာများ ယူဆောငလြာပလေိမ့မြည်။ အသိဉာဏဖြှင့ြ မသုံးစွဲပါက ဆိုးကြိုးပေးလိမ့မြညတ်ဲ့။ ဖြင့လြို့လည်း မရတော့ အထဲမှာ ဘယလြိုရတနာတွမှန်ေးလဲ မသိရဘူး။ ထုရိုကဖြှတတ်ောကပြှီး ဖြင့ရြပြနရြငလြည်း အထဲက ရတနာ ပကြစြီးသှားမှာစိုးရသေးသညဆြိုတော့ ဘာမှန်းမသိပဲနှင့ြ သူ့လကထြဲမှာ တောတ်ောကြှာသှားခဲ့ရတယတ်ဲ့။
အဲ့လိုနဲ့ တဈနေ့မှာ သူခရီးတဈခုသှားတော့ လိုလိုမယမြယဆြိုပြီး အဲ့ဒီဗူးလေးကို အိတထြဲထည့ယ်ူသှားလိုကတ်ာ အကြောင်းတိုကဆြိုငပြှီး လမ်းမှာ အဲ့ဒီဗူးလေးက ပြင့သ်ှားတယတ်ဲ့။ အထဲမှာ ဘာပါလဲဆိုတာလည်း သိသှားပြီး ဗူးပေါမြှာရေးထားတဲ့ လမ်းညှှနခြကြြ အတိုင်းပဲ တသှမသေိမ်း လိုကန်ာကငွ့သ်ုံးခဲ့လို့ အသကထြကဆြုံး ပြောရြှှငစြိတလြှုပရြှားစရာ ဘဝကို ရရှိခဲ့တယတ်ဲ့။
ဖိုးဖိုးက ပြောနတောကို ခဏနားပြီး အသကဝြအောင် ရှူလိုကတ်ယ်။ အဲ့ဒီဗူးနဲ့ အထဲက ရတနာကို ငါတို့မိသားစုနာမညခြံ ယူလာတဲ့ မွိုးဆကတ်ှေ တဈဆင့ပြှီး တဈဆင့ြ လကဆြင့ကြမ်းပေးလာခဲ့ကြတယ်။ မင်းရဲ့အဖမှေေးတော့ ငါနဲ့မင်းရဲ့ဖြားဖြားက ကြဲနခေဲ့ကြပြီး မင်းအဖကေ ငါတို့မွိုးရိုးနာမညကြို မရခဲ့ဘူး။ ကံကောင်းလို့ မင်းအမကေ မင်းကို ငါတို့မွိုးရိုးနာမညပြေးဖို့ ဆုံးဖြတခြဲ့တာကြောင့ြ အဲဒီရတနာက ငါ့လကထြဲမှာ အဆုံးသတတ်ော့မယ့ြ ဘေးက လှတခြဲ့ရတယ်။
ဖိုးဖိုးက ချောင်းတဈခကြန်ှဈခကြြ ဆိုးလိုကပြှီးမှ စကားဆကလြိုကတ်ယ်။ ငါ့အတွကြ ဒီရတနာက မလိုအပတ်ော့တာမို့ မင်းကို ငါ လကဆြင့ကြမ်းလိုကတ်ော့မယ်။ ငါ့လိုသခေါနီး အဖိုးကြီးကို ကတိတဈခုပဲပေး။ ဒီရတနာဗူးရဲ့ လွှို့ဝှကခြကြကြို ဘယသ်ူ့ကိုမှ ပြနမြပြောပါဘူးဆိုတာကို…။
ဖိုးဖိုးက ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးတွကေို စေ့စေ့ကြည့်ရြင်း သူ့ရဲ့လကကြို ကမ်းပေးလိုကတ်ယ်။ ဖိုးဖိုး ကြှနတ်ောြ လုပန်ိုငပြါ့မလား မသိဘူး။ ကြှနတ်ောကြ အခုမှ (၁၈) နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ တကယလြို့ အဲ့ဒီဗူးကို ကြှနတ်ောမြဖြင့န်ိုငခြဲ့ရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ။
အခုခွိနထြိ ငါတို့ကိုးလုံမွိုးထဲမှာ မဖြင့န်ိုငတ်ဲ့သူ တဈယောကမြှ မရှိသေးဘူးတဲ့။ ဖိုးဖိုးရဲ့အဖပြေောဘူးတယ်။ နံပါတသ်ုံးမှောကြ ကိုးလုံက ဖြင့န်ိုငဖြို့ကို တဈနှစ်နီးပါး ကြာခဲ့တယတ်ဲ့။ မင်း ဒီလွှို့ဝှကခြကြကြို ဘယသ်ူ့မှမပြောရဘူးနောြ။ မင်းမိဘကိုတောင် မပြောရဘူး။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့လကကြို တင်းတင်းဆုပကြိုငပြှီး ဖိုးဖိုးက…..
“ငါ့ကို ကတိပေးစမ်းပါ“
လို့ စိတလြှုပရြှားစွာ ပြောနလေို့ ကြှနတ်ောကြလည်း သကပြှင်းတဈခကြခြလွိုကပြှီး
“စိတခြပြါ ဖိုးဖိုးရယ်။ ကြှနတ်ောြ ကတိပေးပါတယ်“
လို့ ပြောလိုကပြါတယ်။ အဲ့ဒီတော့မှ သူ့အိပယ်ာပေါကြ ဖြေးဖြေးချင်ြးထ သူ့ရဲ့ ရှှကြပေထြားတဲ့ ကြိမတ်ုတကြောကလြေးကိုထောကပြှီး သူ့ပုံတူဆှဲထားတဲ့ ပန်းခွီကားကြီးခွိတထြားတဲ့ နံရံဆီကို လွှောကသ်ှားပါတယ်။ အဲ့ဒီပန်းခွီကားကို ဘေးသို့တွန်းဖယလြိုကတ်ော့ အနောကကြနံရံမှာ မှှုပထြားတဲ့ မီးခံသတ်ေတာ ပေါြ လာပါတယ်။ အဲ့ဒီက နံပါတတ်ှကေို လွှောကန်ှိပပြှီးတော့ ပြင့သ်ှားတဲ့အခါမှာ အထဲကိုလကန်ှိုကပြှီး သူအခုနကပြောခဲ့တဲ့ ဗူးလေးကိုယူ ကြှနတ်ော့လြကထြဲကိုထည့ပြှီး ကြှနတ်ော့န်ဖူးကို တဈခကြြ နမ်းလိုကပြါတယ်။
“ပြောပြတေော့ သားရေ။ မင်းရဲ့လကထြဲမှာ ယောကြြားတိုင်း စိတကြူးယဉပြှီး လိုချင်တ်ဲ့ပါဝါ ရောကန်ပြေီ“
ကြှနတ်ောကြ ဗူးလေးမှာ အဖုံးလို့ ထငထြားတာလေးကို လကန်ဲ့ခွဈကြည့်န်မေိရင်း
“ဖိုးဖိုး ဒီဟာကို ဘယလြိုဖြင့ရြမလဲဆိုတာ နဲနဲအရိပအြငှေ့လေးတောင် မပြောတော့ဘူးလား“
“ဟားဟား……….ဟားဟား…..“
ဖိုးဖိုးက ကယွလြောငစြှာ ရယမြောလိုကရြင်း
“အဲဒါဆိုရင် အဆုံးရောကသ်ှားတဲ့ ကစားနည်းလို ဘယပြွောစြရာကောင်းတော့မလဲကြဲ့…..”
ဖိုးဖိုးက ပြောလည်းပြော ချောင်းလည်းဆိုးရင်း ရုတတ်ရကြ ယိုငလြဲကသွှားသဖြင့ြ ကြှနတ်ောကြ ကမန်းကတန်း ထိန်းပေးလိုကရြင်း ကုတငရြှိရာသို့ ပြနတ်ှဲခေါလြာခဲ့ရလသည်ေ။ ကြှနတ်ောကြ ဗူးလေးကို ကြှနတ်ော့အြိတကြပထြဲ ထည့လြိုကခြွိနမြှာတော့ ဖိုးဖိုးက ကုတငဘြေးရှိ တန်းလန်းကနွသေော ကြိုးတဈချောင်းကို ဆှဲလိုကရြာ ခေါင်းလောင်းသံ မှညသ်ှားပြီး ဖဖနှေငေ့ြ နန်းဖူးဖူးပြည့တ်ို့ အိပခြန်းထဲ ဝငလြာကြတယ်။
“စဝခြှနဖြောင်းနှင့ြ စဝဟြှမတ်ို့ကို ဒီမှာရှိနတေုန်း လိုလသေေးမရှိအောင် ဂရုစိုကလြိုကပြါကြယ်။“
ဖိုးဖိုးက နန်းဖူးဖူးပြည့ကြို လှမ်းပြောလိုကရြင်းက ကြှနတ်ော့ကြို မကြလြုံးတဈဖကြ မှိတပြှလိုကပြါတယ်။ နောကြ ဖဖေေ့ကို လှမ်း၍ကြည့်ရြင်း
“မင်းမိန်းမကော ဘယလြိုနလေဲကြ…….“
လို့ လှမ်းမေးပါတယ်။ ဖဖကေေ
“သူက နကေောင်းပါတယ်။ သူက ဖဖေေ မှနမြှနန်ကေောင်းသှားပါစလေို့ ဆုတောင်းလိုကပြါတယတ်ဲ့။“
ဖဖကေေ ခပတ်ညတ်ညပြဲ ညာပြောလိုကတ်ယ်။ ဖိုးဖိုးက တဈခကြပြှုံးလိုကပြှီး မကြလြုံးများပိတလြိုကကြာ အနားယူနတေော့တယ်။ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ဖဖေေ့ကို သူ့အခန်းလိုကပျို့ပေးပြီးမှ ကြှနတ်ော့ကြို ကြှနတ်ော့အြခန်း လိုကပျို့ပေးတယ်။ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ကြှနတ်ော့အြိပယ်ာခင်း ခေါင်းအုံးတွကေို စန့စြန့ရြံ့ရံ့ဖြစ်အောင် ကုန်းလုပပြေးနတေော့ ဆံပငန်ကန်ကအြုပလြုံးကြီးကို ခေါင်းပေါလြိပတ်ငထြားလို့ မှငန်ရတေဲ့ ဂုတသ်ားဝင်းဝင်းလေးတွေ၊ နဂိုထဲကမှ ကားပြီးသား တငကြှီးတွကေ ကုန်းလိုကတ်ော့ ဝိုင်းပြီး စွင့ကြားတကလြာတာတွဟော ကြှနတ်ော့လြို (၁၈) နှစ်သား လူပျိုစဈစဈတဈယောကအြတွကြ လိငတ်နကြို ခကြခြှင်း သှေးရောကပြှီး မာကြောလာစခေဲ့ပါတယ်။
“ကိုယတ်ောကြှီး ဘုရားက ပြောပါတယ်၊ စဝဟြှမလြိုတာ အကုနလြုပပြေးရမယတ်ဲ့“
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ကုတငဘြေးနားမှာရပပြှီး ပြောလိုကပြါတယ်။ နောကြ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဖောင်းထနတေဲ့ ပုဆိုးစကိုကြည့်ရြင်း….
“စဝဟြှမကြ ကိုယတ်ောကြှီးရဲ့သား ဟုတတ်ယ် မဟုတလြား…..“
လို့ပြောလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ
“မဟုတပြါဘူး၊ မှေးပါ။“
လို့ ပြနပြှောလိုကပြါတယ်။ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ အခန်းအပြငထြှကသ်ှားရင်းကမှ အပေါကဝြနားရောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြို ပြနလြှည့ကြှည့ပြှီး၊
“စဝဟြှမ် သချောလို့လား…..“
လို့ မေးပြီး ထွကသ်ှားပါတော့တယ်။
အင် အင်း သိပသ်ချောတာပေါ့လို့ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှ ကိုယ့ကြိုယကြို ပြောနမေိတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြ သူ့သားဖြစ်ဖို့က သူနဲ့ ကြှနတ်ော့အြမနေဲ့ ဖြစ်မှရမှာ။ ကြှနတ်ောကြ တဈဆကထြဲမှာပဲ ကြှနတ်ော့မြမလေေေးက ဖိုးဖိုးကို ဘယလြောကမြုန်းနလေဲ တွေးရင်း ကြှနတ်ော့ကြို ကြှနတ်ောလြည်း မှနထြဲပြနကြှည့မြိတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြုပကြ တကယ့ကြို ဖဖနေေဲ့မတူပဲ ဖိုးဖိုးနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောကတ်ောင် ခွှတစြှပတ်ူနရတောလဲ။ ကြှနတ်ော့မြမကေလေည်း ဆုံးသှားခဲ့ပြီဆိုတော့ အမှနကြိုသိမှာ ဘယသ်ူရှိမလဲ။ ဖိုးဖိုးပေါ့။ ကြှနတ်ောြ ခေါင်းရှုပသ်ှားပြီ။ အခုမှတော့ ဒါတွေ အရေးမကြီးတော့ပါဘူးကြာလို့ ကိုယ့်ကိုယကြို ပြနစြိတဖြှဖြေောကန်မေိတယ်။
ကြှနတ်ော့အြခန်းထဲမှာရှိတဲ့ ရချိုးခန်းကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ရပန်ေးမရှိဘူး။ ရချိုးဇလုံကြီးပဲရှိတယ်။ ဖိုးဖိုးက ခမွြးသာလှန်းလို့သာ ဒီလိုမှို့လေးမွိုးမှာ ရပေူရအေေး ပိုကန်ှဈခု ထားနိုငတ်ာ။ ကြှနတ်ောကြ ရပေူနဲ့ရအေေးကို အနတေောြ စပလြိုကတ်ယ်။ ရချိုးဇလုံဘောငပြေါမြှာ သုံးလကစြ ဆပပြှာရညဗြူးတွေ့တာနဲ့ ကောကယ်ူပြီး ရဇလေုံကြီးထဲ ဖနွြးလိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ့အင်ျကြီ လုံခညွခြွှတခြလွိုကပြှီး ရထေဲဝငစြိမလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြ အခုထိမာနတေုန်း။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လူပျိုလေးခေါင်းထဲမှာ မနန်းဖူးဖူးပြည့ရြဲ့ စွင့ကြားဖြင့ထြှားတဲ့ တငသ်ားကြီးတွကေ ဖြောကလြို့မရနိုငသ်ေးဘူးလေ။ အဲ့ဒါနဲ့ ရဇလေုံထဲ ရနှေေးနှေးအောကမြှာ ပကလြကလြှနစြိမပြှီး ဖြားဖကတ်ောကြို လကဖြဝါးလေးနဲ့ဆုပပြှီး ဖြေးဖြေးချင်ြး ပြတသ်ပလြိုကတ်ယ်။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ ကြှနတ်ော့အြိပခြန်းထဲက အသံတဈခု ကြားလိုကရြတယ်။
“စဝဟြှမ်“
ဟင် ဒါ မနန်းဖူးဖူးပြည့အြသံပဲ။ ဘာများပြောမလို့ပါလိမ့ြ။ ကြှနတ်ော့ထြောငမြတန်တေဲ့ ညီတောမြောငကြို မမှငအြောင် ရဇလေုံ အောကခြှကေို ကြှနတ်ော့ကြွောပြငန်ဲ့ ပြားနအေောင် ကပထြားမိလိုကတ်ယ်။
“စဝဟြှမ် အထဲမှာလား“
ပြောရင်းဆိုရင်း မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ရချိုးခန်းတံခါးကို တွန်းဖြင့ဝြငလြာတယ်။
“ကြှနတ်ောြ ရချိုးဇလုံထဲမှာ မနန်းဖူး“
ကြှနတ်ောြ သူ့ကို သတိပေးလိုကတ်ယ်။
“အတောပြဲပေါ့ စဝဟြှမ်…. အကူအညီ လိုသေးလား“
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ကြှနတ်ောဝြငန်တေဲ့ ရချိုးဇလုံဘေးမှာ ဒူးထောကရြင်း မေးလာတယ်။
“ကြှနတ်ောြ ကလေးမှမဟုတတ်ော့တာ မနန်းဖူးရယ်။ ရပါတယ် အကူအညီ မလိုပါဘူး“
ကြှနတ်ောကြ မနန်းဖူးဖူးပြည့ရြဲ့ ဖောင်းမို့နတေဲ့ ရှှရငေအြစုံကိုကြည့်ရြင်း ပြောလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြတော့ ဆပပြှာမှုန့တ်ှအေောကမြှာ ထောငထြနတယ်ေ။
“မောငတ်ောဘြုရားကပြောတယ်၊ စဝဟြှမကြို ပြောအြောငလြုပပြေးရမယတ်ဲ့“
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ပြောပြောဆိုဆို သူမလကကြို ဆပပြှာမှုပတ်ှအေောကကြို ထိုးနှစ်လိုကတ်ယ်။ သူမလကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ဒြူးခေါင်းကို လာထိမိတော့ ကြှနတ်ောြ လန့သ်ှားတယ်။
“မောငလြေးက မပြောခြငွဖြူးလား“
မနန်းဖူးဖူးက မေးရင်းပြောရင်းက သူမလကတ်ှကေို ကြှနတ်ော့ရြဲ့ပေါငရြင်းထိ ပြတသ်ပဆြှဲလာတယ်။
“အာ……. ကြှနတ်ောြ တဈခါမှ…….“
သူမရဲ့လကတ်ှကေ ကြှနတ်ောရြဲ့ထောငမြတန်တေဲ့ ညီတောမြောငကြို ထိမိတော့ ကြှနတ်ောြ ဘာဆကပြှောရမှန်းမသိဘူး ဖြစ်သှားတယ်။
“အီး………………….“
သူမရဲ့လကခြွောင်းသှယမြွားက ကြှနတ်ော့ရြဲ့ညီတောမြောငကြို ရဈပတဆြုပကြိုငလြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ “အီးကနဲ“ အသံထွကသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ညီတောမြောငရြဲ့ ခေါင်းကလည်း မနန်းဖူးရဲ့လကကြ ဆှဲမလိုကတ်ာနဲ့အတူ ရပေေါကြို တကလြာခဲ့ရပါတယ်။
“မင်းလေးက မငယတ်ော့ဘူးပဲ“
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ သူမလကခြွောင်းတွကေို အထကအြောကြ လှုပရြှားပေးရင်းက ပြောလိုကတ်ာ ဖြစ်ပါတယ်။ နောကြ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြ မကြာခင် ပြီးတော့မဲ့ အလားအလာ မှငလြို့ သူမရဲ့လကတ်ှကေို လှှတပြေးလိုကပြါတယ်။
“မမရော ဝငခြွိုးလို့ရမလား”
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ မေးရင်းကပဲ ကြှနတ်ောာ့အြဖြကေို မစောင့တ်ော့။ သူမရငဖြုံးက ကြိုးကြယသ်ီးလေးတွကေို စဖြုတန်ပေါတယ်။ ရငဖြုံးကြှတသ်ှားလို့ ပေါလြာတဲ့ ရငည်ှှန့သ်ား ဝင်းဝင်းဝါနဲ့ အသားရောင် ဘရာဇီယာက မနိုငမြနင်း ထိန်းထားရတဲ့ ကြှဲကောသီးကြီးတွလေို ရငန်ှဈမှှာရဲ့ မှငန်ရတေဲ့ အပေါသ်ားလေးတွကေိုကြည့်ရြင်း အသံမထွကန်ိူငတ်ော့တဲ့ ကြှနတ်ောကြ ခေါင်းကိုသာ ငှိမ့ပြှမိပါတော့တယ်။ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ တဆကတ်ည်း ဘရာဇီယာကိုပါ လကန်ောကပြှနစြမ်းရင်း ခွိတဖြှုတ် ခွှတပြဈလိုကလြို့ ပေါလြာတဲ့ ပန်းရောငရြင့ရြင့ြ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို စိတည်ို့ခံရသူတဈယောကလြို လိုကကြှည့မြိနတေဲ့ ကြှနတ်ော့ြ မကြလြုံးတွကေ သူမ ဖြခလွေိုကတ်ဲ့ ထမီကြောင့ြ ဝင်းကနဲ မှငကြှင်းရောကလြာတဲ့ ခပြခြပြယ်ပယ်ပ် ဗိုကသ်ားပြငလြေးတွဆေီကို ရောကသ်ှားပါတယ်။
လှခေါးတကတ်ုန်းက ထမီအောကမြှာ အနားရာလေး ထင်းနတေဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးဟာ ပန်းနုရောင် ယောကြြားလေးဝတ် အတိုပုံစံ ( boyshort style ) ဖြစ်နတော တွေ့ရတော့ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းတောင် တဝီးဝီး မှညသ်ံ ကြားရလောကအြောင် နားထငသ်ှေးကြောတွေ အရမ်းလှုပရြှားနရပေါတယ်။ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ခပမြွှင်းမွှင်းလေး ရယလြိုကကြာ သူမ ကြင်းလုံးပုံခွှတလြိုကတ်ဲ့ ယောထမီပေါတ်ကန်င်းပြီး ခါးလေးကုန်းလွှကြ အတွင်းခံဘောင်းဘီသားရမွှေော့ကြိုးကို တငပြါးတဈဖကတ်ဈခကြြ အပေါန်ားက လကမြတဈဖကစြီနဲ့ ခွှတဆြှဲခရွင်း…….
” ဟေး စဝဟြှမကြ မိန်းမတွကေို ကိုယလြုံးတီးနဲ့ အရငတ်ုန်းက မှငဘြူးလား ”
လို့ မေးပါတယ်။ ကြှနတ်ော့မြှာ သူမရဲ့ ချောမှေ့လှတဲ့ ပေါငတ်နကြှီးတွကနေေ တရှေ့ရှေ့လွှောကသွှားတဲ့ အတွင်းခံကြောင့ြ ပေါလြာတဲ့ မဲမဲနကန်ကြ မထူမပါး အမှှေး အုပအြုပလြေး ဖုံးနတေဲ့ အဖုတလြေးကို မကြလြုံး မလှှဲတမ်း ကြည့်န်ရောက ……….
” ဟင့အြင်း ”
ဆိုတဲ့ စကားလေး နှစ်လုံးကို မနည်းအားစိုကပြှီး ပြောလိုကရြပါတယ်။ အတွင်းခံ လုံးဝကြှတသ်ှားပြီး မှငလြိုကရြတဲ့ အရညကြှညတ်ို့နဲ့ ရှှန်းလဲ့နတေဲ့ ပန်းနုရောငရြင့ရြင့ြ ပြင့လြှှာနှစ်ခပြြ မဟတလေးကို ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာနဲ့ တဈတောငလြောကအြကြာမှာ တွေ့လိုကရြတဲ့အခါမှာတော့၊ ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးများ ပြာဝသှေားပြီး မူးမိုကကြာ ကြှနတ်ောခြေါင်းကို မထူနိူငတ်ော့ပဲ ရအေောကသ်ို့ သတိလကလြှတ် ပစ်ကသွှားပါတော့တယ်။ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ကမန်းကတန်း ကြှနတ်ော့ြ ပုခုံးတွကေို လှမ်းဆှဲပြီး မထူလိုကလြို့ ရတေိမန်ဈတော့မဲ့ဘေးက လှတသ်ှားရပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ နှာခေါင်းထဲ အသကမြှားရှူမိလို့ ဝငသ်ှားတဲ့ ရေ အနည်းငယကြှောင့ြ မှှနသ်ှားပြီး သတိလည်း ခကြခြငွြးပြနရြသှားပါတယ်၊၊ ဒါတောငမြှ ကြှနတ်ော့ြ စိတထြဲမှာ ငါအိမမြကမြွား မကန်တောလားဆိုပြီး မကြန်ှာရှေ့တည့တ်ည့ကြ လုံးဝန်းလှပလှတဲ့ ရငန်ှဈမှှာကို စူးစူးစိုကစြိုကြ ကြည့်န်မေိပါတယ်။
” စဝဟြှမ် .. ဘယလြိုဖြစ်သှားတာလဲ.. နမကေောင်းဘူးလား”
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ စိုးရိမတ်ကြီး မေးပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ပန်းနုရောငရြင့ရြင့ြ နို့သီးခေါင်းတဈစုံကို မကြစြိမလှှဲပဲ အသံတိုးတိုးနဲ့……
” ကြှနတ်ောြ မိန်းမတွေ ကိုယလြုံးတီးနဲ့ တဈခါမှ မမှငဖြူးဘူး….”
လို့ ပြောလိုကပြါတယ်။ အဲတော့မှ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ အသံလှငလြှငလြေးနဲ့ ရယမြောရင်း ရချိုးဇလုံထဲကို ဝငလြာခဲ့ပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြို ကြောပေးကာ သူမဖငဝြိုင်းစကစြကကြှီးတွကေို ကြှနတ်ော့ြ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ နရောယူပြီး ထိုငခြလွိုကပြါတယ်။
” မမ ကြောကို ခြေးတွန်းပေးမလား ဟင်”
ကြှနတ်ောကြ ဆပပြှာမှှုံ့တွကေို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ခွကလြုပခြပယ်ူပြီး မနန်းဖူးဖူးပြည့ရြဲ့ ကြောပေါြ တငလြိုကပြါတယ်။ နောကလြကဖြဝါးလေးနဲ့ မထိရဲ ထိရဲ ဖြေးဖြေးခွင်း ပြတသ်ပပြေးလိုကပြါတယ်။ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ခွိခွိနဲ့ ရယမြောရင်း
” ဟေး ငါ့မောငကြ ဂွီးတွန်းနတောလား၊ ကလိထိုးနတောလားကြယ်”
လို့ စလိုကပြါတယ်။ အဲတော့ ကြှနတ်ောကြ လကဖြဝါးကို သူမရဲ့ နူးညံ့ချောမှတန်တေဲ့ အသားပြငပြေါမြှာ ရဲရဲလေး ဖိပြီး ပြတသ်ပပြေးနမေိတော့တယ်။ ခဏပဲ ပြတရြသေးတယ် ကြှနတ်ော့ြ ဖြားဘကတ်ောကြ အရမ်းကိုမာတောငပြှီး တဈဆတဆြတတ်ုနန်ပြေီ။ ကြှနတ်ော့ြ လကဖြဝါးတွကေ သူမရဲ့ ခါးနားကိုရောကသ်ှားတဲ့ အခွိနမြှာ သူမက ကြှနတ်ော့လြကကြောကဝြတကြို ဖမ်းဆုပလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့လြကြ နှစ်ဖကကြို မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ သူမရဲ့ ရှှရငေအြစုံပေါကြို တငပြေးလိုကပြှီး သူမ ဖငကြှီးကိုလည်း နောကဘြကတ်ိုးလာလိုကတ်ာ ကြှနတ်ော့ြ ဖြားဖကတ်ောရြဲ့ ခေါင်းနဲ့တိုကမြိတဲ့ အထိပေါ့။ အမွိုးသမီးတဈယောကရြဲ့ ဖြိုးအိနတေဲ့ ရှှရငေအြစုံကို မိမိရရ လကဖြဝါးနဲ့ ဆုပကြိုငဖြူးတာ ပထမဆုံးအကြိမမြို့လို့ ကြှနတ်ော့မြှာ ပြီးလိုကခြငွသ်လိုတောင် ဖြစ်သှားခဲ့ရတယ်။
” အသကအြောင့မြထားနဲ့နောြ စဝဟြှမ်၊ အသကကြို ပုံမှနရြှူထား”
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ကြှနတ်ော့ကြို နောကတ်ာလား အတညလြားမသိပြောရင်း ကြှနတ်ော့ြ ညာဖကလြကကြို အသာဆှဲခွ လာရာ ကြှနတ်ော့မြှာ အိပမြကအြလား၊ သူမရဲ့ ခကြန်ရော၊ ဝမ်းဗိုကသ်ားလေး၊ အဖုတမြှှေးလေးများ စသဖြင့ြ တဈဆင့စြီ စမ်းမိလာပြီး ပေါငကြှားအရောကမြှာ ကြှနတ်ော့လြကကြို လှှတပြေးလိုကရြင်း
” ကနွတ်ာတော့ မင်းလေး သဘောပဲ ခွိခွိ”
ကြှနတ်ော့ြ လကခြွောင်းတွကေ သူ့ဘာသာ အလိုလိုရှေ့လွားလွှောကစြမ်းနရင်ေးက သူမရဲ့ ဟတတ အဖုတန်ှုတခြမ်းဝလေးကို သှားစမ်းမိတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း မမှငရြတဲ့ ရထေဲမှာလည်းဖြစ်၊ တဈခါမှလည်း မလုပဘြူးတော့ စမ်းတဝါးဝါး ဖြစ်နတေော့၊ မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ကြှနတ်ော့လြကကြိုဆှဲပြီး သူမ စောကစြေ့ပေါကြို ကြှနတ်ော့ြ လကခြွောင်းထိပလြေး တငပြေးလိုကတ်ယ်။
“မိန်းကလေးတွကေ အဲဒီနရောကို ပြတပြေးတာ ကြိုကတ်တကြှတယ်…….“
မနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ပြောရင်းက ကြှနတ်ော့ြ လကခြွောင်းတွကေို အဲဒီ အစေ့လေးပေါမြှာ အထကအြောကြ၊ စကဝြိုင်း၊ အဲလိုမွိုး ပြတသ်ပပြှလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့လြကကြို လှှတပြေးလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမပြပေးတဲ့အတိုင်း အရှိနလြေးနဲ့ ဆကလြှုပရြှားနမေိတယ်။ ကြှနတ်ော့ဘြဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မိန်းကလေးတဈယောကကြို လကန်ဲ့ အာသာဖြဖြေောကပြေးခွင်းကို လုပဖြူးခဲ့တာပါပဲ။
“ အိုး……. မင်းလေးက မှေးရာပါ ငကြှမ်းလေးပဲ၊ သိပတ်ောငပြှစရာမလိုဘူး……“
မနန်းက ငှီးတွားရင်းနဲ့ သူမရဲ့ ဖငကြှီးကို ကြှနတ်ော့ပြေါငကြှားထဲမှာ လူးလှန့န်တောတွေ့နလေို့ မနန်းလည်း အရသာကောင်းနမှန်ေးတော့ သိနတယ်ေ။ ဒါပမေဲ့ မနန်းရဲ့ဆပပြှာရညတ်ှနေဲ့ ချောမှတန်တေဲ့ ဖငကြှီးက ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းကို ပြတပြေးနသလေိုဖြစ်နလေို့ ကြှနတ်ော့မြှာ လရညပြန်းထွကသ်ှားချင်ြ ရလောကအြောငကြို ခံစားနရပေါတယ်။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ မနန်းက အို့ကနဲ အသံထွကသ်ှားကာ သူမတဈကိုယလြုံးလည်း တောင့တ်င်းသှားလို့ ကြှနတ်ောလြည်း လန့ဖြှန့သ်ှားပြီး လကကြို ကမန်းတန်း သူမ ပေါငကြှားက ဆှဲထုတလြိုကမြိပါတယ်။
“ဟင့အြင်း မရပန်ဲ့ ဆကလြုပပြေး အား……….ဟင်း……….. အဲဒါ…မမပြီးသှားတာ..“
မနန်းက ပြောရင်းဆိုရင်း ကြှနတ်ော့လြကကြိုဆှဲပြီး သူမ စောကစြေ့လေးပေါြ ပြနတ်ငပြေးလိုကတ်ယ်။ ဪ…. မိန်းကလေးတွေ ပြီးတယဆြိုတာ ဒါမွိုးပါလားလို့ ကြှနတ်ောြ သငခြန်းစာတဈခု ရလိုကရြတယ်။ မမနန်းက သူမကိုယလြေးကို တဈစောင်းလှည့လြိုကရြင်း ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို လာနမ်းလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကောငမြလေးတွကေိုနမ်းဘူးတော့ ဒီလောကကြတော့ သိပမြဆန်းလှသေးပါဘူး။ မမနန်း ကြှနတ်ော့လြွှာကို သူမ ပါးစပထြဲဆှဲယူပြီး မစုပသ်ေးခငအြထိပေါ့။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လွှာကို သူမရဲ့ နှုတခြမ်းအစုံနဲ့ ဖိညှပပြှီး ရှေ့တိုးနောကင်င် လုပပြေးလိုကတ်ာကတော့ ဆန်းတယဗြွာ။ ကြှနတ်ောြ တဈခါမှ မကြုံဖူးသေးဘူး။ ကြှနတ်ော့လြွှာကို သူမနှုတခြမ်းနဲ့ ဂွင်းတိုကသ်လိုလေး လုပပြေးတာ “ အား“ သူမနှုတခြမ်း ခွိုမှှေးမှှေးလေးက အထဲမှာလည်း နှေးနတယ်ေ။ နောကတ်ော့ မမနန်းက နှုတခြမ်းကနေ ခွာလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ကြို ရချိုးဇလုံကြီးရဲ့ ဘောငပြေါမြှာ ထိုငခြိုင်းတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ကြှနတ်ော့ြ ညီငယကြ မိုးပေါထြောငန်တောမို့ ရှကလြို့ “ဟင့အြင်း“လို့ပြောလိုကတ်ယ်။ မမနန်းက ခွိခွိ ရယရြင်း ဒါမွိုး သူမမှငဖြူးပါတယ်၊ ရှကစြရာမလိုကြောင်းပြောပြီး ကြှနတ်ော့ဂြွိုင်းကနေ မ မလို့ လုပန်တောကြောင့ြ ကြှနတ်ောြ ကိုယ့ဘြာသာ တကထြိုင် လိုကရြပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငကြ ခေါင်းတဈငှိမ့င်ှိမ့န်ဲ့ ဆပပြှာရညအြောကကြနေ ပေါထြှကလြာပါတယ်။
“အိုး လှလိုကတ်ာ“
မမနန်းက ပြောပြောဆိုဆို သူမလကကြလေးနဲ့ လှမ်းဆုပလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လိငတ်နအြရင်းပိုင်းကို သူမလကကြလေးနဲ့ ဆုပကြိုငထြားရင်းက လှပနီထွေးတဲ့ နှုတခြမ်းလေးများနဲ့ လိငတ်နထြိပဖြွားကို နမ်းလိုကတ်ာကို ငုံ့ကြည့်န်မေိပါတယ်။ သူမရဲ့ နူးညံ့နှေးထွေးနတေဲ့ လွှာကလေးက ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်န် ကြမ်းသီးလုံးကို ရဈပတပြှီး လကြလြိုကပြါတယ်။ နောကြ ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်း တဈဆတဆြတတ်ုနခြါပြီး သုတရြညတ်ှေ ထွကကြတွော့မဲ့ အလားအလာမှငလြို့ သူမရဲ့ နှုတခြမ်းအစုံနဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်နကြှီးကို အလွှငအြမှန် ငုံခဲလိုကပြါတယ်။ အခွိနမြှီကလေးပဲ ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းက သုတရြညတ်ှကေ နှေးထွေးနူးညံ့လှတဲ့ မမနန်းရဲ့ ပါးစောငထြဲမှာ တဈဖြောဖြော ထွကကြသွှားပါတော့တယ်။
“အား…….အီး“
ကြှနတ်ောြ အောင်ှီးမိပြီး မမနန်းခေါင်းကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ကိုငကြာ ကြှနတ်ော့ြ ဆီးစပန်ှင့ြ သူမ နှုတခြမ်းတို့ ထိသညအြထိ ဆှဲကပထြားလိုကမြိပါတယ်။ ဖောမြပြနိုငလြောကအြောင် ကောင်းသှားရတဲ့ ပထမဦးဆုံးသော ပုလှေ အမှုတခြံရတဲ့ အရသာလို့ပဲ ဆိုပါရစတေော့ဗွာ။ ကြှနတ်ောြ ရချိုးဇလုံထဲကို ပြနလြွှောဆင်းလိုကရြင်း မမနန်းကို ကြောဖကကြနပေဲ ဆှဲယူ ထွေးဖကလြိုကပြါတယ်။ ရထေဲမှာပဲ သူမတဈကိုယလြုံးကို ပြတသ်ပပြေးရင်းနဲ့ ခကြခြှင်းလိုပဲ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြ ပြနန်ိုးထလာပါတော့တယ်။
“ဟင့ြ ဟင်း မှနလြိုကတ်ာနောြ စဝဟြှမ် ဟာက.. အဟိ.. ကဲ ထကြရအောင် ဒီတခါ ကောင်းကောင်း လုပကြှရအောင်“
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကစြလုံး ရဇလေုံထဲကထွကလြာပြီး တဈယောကတ်ဈလှည့ြ သဘကန်ဲ့ချောကအြောင် သုတပြေးကြပါတယ်။ ပြီးမှ အိပခြန်းထဲကို ဝငလြာကြတာပေါ့။ မမနန်းက အိပယ်ာပေါတ်ကြ ပကလြကလြှနပြှီး ပေါငကြို ဖြဲကားပေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ မမနန်းရဲ့ ပန်းနုရောငရြင့ရြင့ြ အဖုတန်ှုတခြမ်းလေးတွကေို ငုံ့ကြည့်န်တယ်ေ။ မမနန်းက ပြုံးလိုကပြှီး
“လာလေ မောငလြေး ကြည့်လြေ……. ကြည့်ခြငွတ်ာကို..“
ကြှနတ်ောကြ မမနန်းရဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ တံတောငန်ှဈဖကထြောကရြင်း ကြှနတ်ောြ ရထေဲမှာတုန်းက မမှငမြစမ်းနဲ့ ရမ်းနှိုကကြိုငခြဲ့တဲ့ နရောကို စူးစိုကကြှည့န်မေိပါတယ်။ မမနန်းက သူမရဲ့လကည်ှိုး၊ လကခြလယ် နှစ်ခုနဲ့ အဖုတန်ှုတခြမ်းဝကို ဖြဲပြလိုကပြါတယ်။ အဲတော့ ကြှနတ်ော့ကြို မမနန်း ကိုငခြိုင်းတဲ့စောကစြေ့အဖုလေးနဲ့ အောကကြ နီတာရဲ စောကခြေါင်းပေါကလြေးကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။
“မောငစြဝဟြှမ် နမ်းချင်လြား..“
“အင်း“
လို့ပဲ ဖြပြေီး ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို မမနန်း ပေါငခြှဆုံကြား ကပလြိုကတ်ယ်။ ရချိုးပြီးစမို့ ဆပပြှာနံ့လေးသင်းနတေဲ့ အဖုတန်ားရောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့လြွှာကို ထုတပြှီး မမနန်းရဲ့ စိုစွတန်တေဲ့ အဖုတန်ှုတခြမ်းသားလေးတွကေို လှမ်းတို့လိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွကေို မမနန်း စောကစြေ့လေးနား ဖိကပပြှီး လွှာနဲ့ စောကစြေ့လေးကို ထိုးကောတ်ှန်းရင်း လကြပြေးလိုကတ်ယ်။ မမနန်းရဲ့ ငှီးညူသံနဲ့အတူ သူမရဲ့ ဖငကြှီးလည်း မရိုးမရှနဲ့ ကော့ထလာတာ တွေ့ရတယ်။ နောကတ်ော့ ရုတတ်ရကကြှီး ဆိုသလို မမနန်းက ကြှနတ်ော့ြ မကြန်ှာကို သူမ အဖုတပြေါြ ကနေ သူမမကြန်ှာဆီကို ဆှဲမယူလိုကပြါတယ်။ မမနန်းရဲ့ ချောမှတ် ဖြောင့စြင်းလှတဲ့ ပေါငတ်နန်ှဈချောင်းနဲ့ ကြှနတ်ော့ခြါးကို ခွညှပလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြလည်း သူဘယသ်ှားရမလဲဆိုတဲ့ ဦးတညရြာကို သိနသလေိုပဲ။ ဘယသ်ူ့လကန်ဲ့မှတောင် ထိန်းကြောင်းပေးစရာမလိုပဲ မမနန်းရဲ့ စောကပြတအြဝကို ကြှနတ်ော့လြိငတ်နထြိပဖြွားက ရောကရြှိသှားပါ တယ်။ ပူနှေးနတေဲ့ မမနန်းရဲ့စောကခြေါင်းထဲကို ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီး စီးစီးလေးနဲ့ တိုးဝငသ်ှားတော့ အရသာရှိလှန်းလို့ ကြှနတ်ော့မြှာ အီးကနဲတောင် ငှီးမိပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဖငကြိုကော့ကော့ပြီး သူ့အလိုလိုပဲ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ပထမဦးဆုံး လိုးခွင့ရြတဲ့ မိန်းမကို တအားကုန် လိုးနမေိပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောကြ စောစောလေးကမှ မမနန်း ပါးစပထြဲမှာပြီးခဲ့လို့ အခုတဈခါတော့ တောတ်ောြ ထိန်းနိုငပြမေဲ့ ပထမဆုံး အဖုတထြဲမှာ လုပဖြူးတာကြောင့ြ အားသှနခြှနစြိုကြ ဆောင့လြိုးနပရေော မမနန်းက ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အရှိနကြို ထိန်းကြောင်းပေးပါတယ်။
“စဝဟြှမ် ဖြေးဖြေး……အရသာခံပြီး လိုးကြယ့ြ မောငလြေးရဲ့“
ကြှနတ်ောြ ထိန်းလိုကပြမေဲ့လည်း နောကကြသွှားပါပြီ။ ကြှနတ်ောြ အသကရြှူရပသ်ှားသလားတောင် ထငပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်ံထဲက သုတရြညတ်ှကေ ပူကနဲပူကနဲ ပန်းထွကသ်ှားတာကို ခံစားလိုကရြပါတယ်။ မမနန်းကတော့ ဒီတခါ မပြီးရှာပါဘူး။ ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောပြှီးသှားတာခံစားပြီး ကြညန်ူးပုံရပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြို ထွေးဖကထြားရင်းက အသာလေး ကြှနတ်ော့ကြွောပြင်၊ လညဂြုတတ်ို့ကို ပြတပြေးနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောကြတော့ ပထမဆုံး လိငကြိဈစအတွေ့အကြုံလည်းဖြစ် နှစ်ခါတောင် ပြီးသှားတယဆြိုတော့ အားကုနသ်ှားပြီး အိပမြောကသွှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောြ တရေးနိုးတော့ မမနန်းတဈယောကြ ကြှနတ်ော့ဘြေးမှာ မရှိတော့ပါဘူး။
မနကြ အစောကြီး ကြှနတ်ော့အြဖကေ လာနှိုးပါတယ်။
” ဟေး…….သား ထဦး ဖဖေေ ပြောစရာရှိလို့၊ ငါ့သားက စိတမြပြော့ပါဘူးနောြ ”
ကြှနတ်ောကြ အိပယ်ာဘေးမှာရပပြှီး ကြှနတ်ော့ကြို စိတပြူတဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ ကြည့်န်တေဲ့ ဖဖေေ့ကို တွေ့လိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ောြ သူ့မကြလြုံးတွကေို စိုကကြှည့လြိုကပြှီး
” ဖိုးဖိုး ဆုံးသှား ပြီ မဟုတလြား ”
လို့ မေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ စကားနည်းနည်း ပြောဖြစ်ကြပြီး နောကြ သူထွကသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ အိပယ်ာထဲဆကလြှဲနပြေီး ဖိုးဖိုး၊ မမနန်းဖူးဖူးပြည့ြ၊ လွှို့ဝှကဗြူး စသညဖြှင့ြ အတွေးနယခြွဲ့နမေိပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီအိတကြို ပြနစြမ်းကြည့်တ်ော့ ဖိုးဖိုး ပေးထားတဲ့ အဲဒီဗူးလေး က ရှိနပေါသေးတယ်။ ဒီဗူးကို ဘယလြိုပြင့အြောင် လုပရြမလဲလို့ ဦးနှောကခြှောကအြောငကြို တွေးနမေိပါတယ်။ ဥုံဖြ….. ပြင့စြတေို့၊ အကဘြရာကာ ဒကဘြရာတို့နဲ့ ရလိုရငှား စမ်းကြည့်ပြါသောလြည်း မပြင့ြ။ နောကဆြုံးတော့ လကလြွှော့လိုကပြှီး အိပယ်ာထ အဝတလြဲပြီး ထွကခြဲ့ပါတယ်။
မီးဖိုချောငမြှာတော့ ဖဖနေေဲ့ မမနန်းတို့ ထမင်းစားပြဲမှာ ထိုငန်ကြတော တွေ့ရပါတယ်။ မမနန်းက ကြှနတ်ော့ကြို ပြုံးပြ နှုတဆြကလြိုကပြါတယ်။ ညတုန်းက ကြှနတ်ောန်ဲ့ ဘာမှကို ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပုံမပြပါဘူး။ ကြှနတ်ောတ်ို့ ဖိုးဖိုးရဲ့ အသုဘ အခမ်းအနား ပြီးတဲ့အထိ စောင့န်ပြေီးမှ အဖေ့အတွကြ အမှရတေဲ့ ကားတဈစီးနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ ထွကလြာခဲ့ကြပါတယ်။ ဖိုးဖိုးက တောတ်ောလြေး စနဈတကြ သူ့ရဲ့ သတမြေးစာကို ရေးသှားခဲ့ပါတယ်။
ကြှနတ်ောြ အသကြ (၂၁) နှစ်ပြည့မြှရမည့် အမှကေ အများစုပါ။ ကနွတ်ာတွကတေော့ ဖြားဖြား၊ အဖေ၊ အမလေေး အခွို့ ကြှနတ်ောြ မသိတဲ့သူတွရယ်ေ၊ မမနန်းရယပြါ ပါပါတယ်။ မမနန်းဖူးဖူးပြည့ကြ ဖိုးဖိုး တရားဝငယ်ူထားတာ မဟုတပြမေဲ့ ဖိုးဖိုးက တောတ်ောလြေး ပြည့ပြှည့စြုံစုံ ထားပေးသှားရှာပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြတော့ ပေးသင့တ်ယလြို့ သဘောတူပါတယ်။ ဒီလောကြ အပြုအစုကောင်းတာ တနပြါတယလြို့ပေါ့။ အဟဲ။
ဖိုးဖိုး သတမြေးစာနဲ့ ယုံကြညမြှုလှှဲအပထြားတဲ့ ရှေ့နတွကေေ အသေးစိတလြုပမြှာဆိုတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ ဘာမှစောင့န်စရောလည်း မလိုတော့ပါ။ အဖကေ သူ့အတွကပြါတဲ့ ကားတဈစီးကိုသာ လောလောလတလြတ် ယူလာခဲ့သဖြင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့မှာ လယောဉပြွံံနဲ့ ပြနမြဲ့အစား ကားမောင်းပြနလြာကြခွင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဖဖကေေ လမ်းကြုံတုန်း အလုပကြိဈစလေးလည်း ဝငလြုပရြအောငဆြိုပြီး၊ လမ်းက မောသီရိမှို့လေးမှာ တဈညအိပဝြင် နားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စီးပြားရေးလုပဖြောကြိုငဖြကခြေါမြလား၊ ကိုဦးဆိုတဲ့ သူရဲ့အိမကြို ညနဖကြေ ရောကသ်ှားခဲ့ပါတယ်။ ကိုဦးက ဖဖေေ့ကို လှိုကလြှိုကလြှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်။ ကိုဦးက ဖဖေေ့ထကဆြို (၁၀) နှစ်လောကြ ငယပြါလိမ့မြယ်။ အသကြ (၃၀) ကြောကြွောြ လေးပေါ့။ သူ့ တိုကကြလေးကလည်း ခတ်မှေီမှီလေး ကုန်းမှင့ပြေါမြှာ ဆောကထြားတယဗြွ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ကို သူ့အိမကြ အလုပသ်မားတွကေ နရောခပြေးလို့ ဖဖကေတေဈခန်း၊ ကြှနတ်ောကြတဈခန်း နရတေယ်။ ကိုဦးက ရောကတ်ုန်း ကြာကြာလေး နသှေားဖို့ ဖဖေေ့ကို ပြောနပမေေဲ့ ဖဖကေေ မဖြစ်ကြောင်း ဟိုမှာလည်း ခဏဆိုပြီး သှားလိုကတ်ာ အသုဘကိဈစနဲ့ တောတ်ောကြှာသှားလို့ အလုပတ်ှလည်ေး တောတ်ောလြဈဟင်းနကြေောင်း ပြောပြနတယ်ေ။
ကြှနတ်ောတ်ို့ ရမေိုးခွိုးပြီးတော့ ထမင်းစားပြဲ ခမ်းခမ်းနားနား ပြငဆြငပြှီး ကြှေးပါတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ ၃ ယောကပြဲ ထိုငစြားကြပြီးတော့ အိမဖြောန်ှဈယောကလြောကကြ ဘေးမှာရပကြှည့ရြင်း လိုတာတွေ လိုကထြည့ပြေးနပေါတယ်။ ကိုဦးမှာ လှနခြဲ့သော (၂) နှစ်လောကကြ အိမထြောငကြခွဲ့ပြီး၊ သူ့ မင်ျဂလာဆောငကြို ဖဖေေ လာခဲ့ဖူးကြောင်း၊ အခု သူ့အမွိုးသမီး မစိုးစိုးပြင့ကြ သူ့ညီမငယတ်ဈယောကြ မင်ျဂလာဆောငကြိဈစနဲ့ ပစ်စည်းဝယ်၊ အခမ်းအနားကိဈစစီစဉန်ဲ့ မအားရအောင် အလုပရြှုပန်ရကြေောင်း၊ ဒီနေ့လည်း သူမအမအေိမမြှာပဲ စားလိုကမြှာမို့ ညနစော သူ့ကိုမစောင့ပြဲစားဖို့ ဖုန်းပြောထားသဖြင့ြ မတွေ့ရခွင်းဖြစ်ကြောင်း စသညတ်ို့ကို ဖဖတေေို့ စကားပြောဆိုခွင်းမှသိရပါတယ်။
စားသောကပြှီးကြတော့ ကိုဦးက ဖဖရေေောကတ်ုန်း ကလပသ်ှားဖို့ခေါပြါတယ်။ သူတို့က ကလပမြှာ အရကသ်ောကြ၊ ဖဲရိုကြ၊ ဘိလိယကထြိုး စသဖြင့ြ လုပလြေ့ရှိတတရြာ ဖဖကေလေည်း သှားချင်ပြုံရတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြို တဈယောကထြဲ ထားသှားရမှာ ဖြစ်မလားဟုမေးရာ ကြှနတ်ောကြ သှားပါ၊ ကြှနတ်ော့မြှာ ဖတစြရာပါကြောင်း ပြောလိုကပြါတယ်။
ဖဖတေေို့ ထွကသ်ှားပြီး မကြာခငမြှာပဲ မစိုးစိုးပြင့ြ အိမပြှနရြောကလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ပထမအိပခြန်းထဲဝငတ်ော့မလို့ မစိုးစိုးပြင့ြ ရောကလြာလို့ ဧည့ခြန်းမှာ ခဏထိုငရြင်း စကားပြောနရပေါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီအိတထြဲက ဖိုးဖိုးပေးလိုကတ်ဲ့ ဗူးလေးကို လကတ်ဖကန်ဲ့ ကိုငစြမ်းနရင်ေးက ဘယလြိုဖြင့ရြမလဲ ဆိုတာ အခန်းထဲ ကိုယ့ဖြာသာ သှားစမ်းကြည့်ခြငွလြို့ပေါ့။ မစိုးစိုးပြင့ကြ ကြှနတ်ော့အြဖိုးအကြောင်းကြားရလို့ စိတမြကောင်းကြောင်း စသဖြင့ြ အလာပသလာပ ပြောရင်းက ကြှနတ်ောသ်ောကဖြို့ သဈသီးရညတ်ဈခွကြ အိမဖြောမြလေးတဈယောကကြို ယူလာခိုင်းလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ သဈသီးဖြောရြညကြို သောကရြင်း မစိုးစိုးပြင့န်ဲ့ စကားပြောနရပေါသေးတယ်။ စကားပြောနရင်ေး ကြှနတ်ော့ြ လကအြနအထေားမမှနလြို့ သဈသီးဖြောရြညခြှကြ စောင်းသှားပြီး အရညတ်ှေ ကြှနတ်ော့ပြေါငပြေါြ ဖိတကြသွှားပါတယ်။
ရခေဲရည် အေးအေးကြောင့ြ ရုတတ်ရကြ အားကနဲ အောလြိုကမြိလို့ မစိုးစိုးပြင့ြ စိုးရိမတ်ကြီးနဲ့ အနားကပလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ စားပြဲပေါကြ လကသ်ုတပြုဝါတဈခု ယူကာ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီပေါကြ အအေးတွကေို စုပသ်ှားအောငဖြိပြီး သုတပြေးနပေါတယ်။ မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ လကဖြဝါးတွကေ ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငကြို အမှတတ်မဲ့ ဖိမိတော့၊ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြ ခေါင်းထောငထြလာပါတယ်။ ကြှနတ်ော့မြှာ မကြန်ှာပူလိုကတ်ာ မစိုးစိုးပြင့မြွား ရိပမြိသှားမလားပေါ့။ ကြှနတ်ောကြ လကတ်ဈဖကကြ ဘောင်းဘီအိတထြဲမှာ ဟိုဗူးလေးကိုဆုပထြားမိပြီး လကတ်ဈဖကကြလည်း အအေးဖနခြှကကြို ကိုငထြားတာမို့လို့ လကသ်ုတပြုဝါကို လှမ်းယူဖို့ လကမြအားဘူး ဖြစ်နပေါတယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြ ဂရုမစိုကပြဲ ဖိပြတလြေ၊ ကြှနတ်ော့ကြောငကြ ထောငထြနဖြစ်ေလာရာ ကြှနတ်ော့မြှာ အတောန်ရထေိုငရြခကလြာပါတယ်။ အဲဒီအခွိနမြှာပဲ ကြှနတ်ောြ ဆုပကြိုငထြားတဲ့ ဗူးလေးက ခုနလြှုပလြာတာ လကဖြဝါးမှာ ခံစားလိုကရြပါတယ်။
“ရပါပြီ အဈမ….. ကြှနတ်ောြ အနောကြ ခဏ သှားလိုကြဦးမယ်“
ကြှနတ်ောကြ ပြောလည်းပြော အအေးခွကကြိုလည်း စားပြဲပေါတ်ငပြှီး အိမသ်ာကို ကမန်းကတန်း ပြေးလာခဲ့ပါတယ်။ အိမသ်ာထဲရောကတ်ော့ ဘောင်းဘီအိတထြဲက လကထြုတပြှီး လကဖြဝါးဖြန့ကြှည့တ်ော့ ဗူးလေးပြင့န်ပြေီး အထဲက လကစြှပန်ှဈကြင်း ထွကလြာတာကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ အရောငကြ ရှေးခတ်ရှေှလေို အရောငမြှိနမြှိနလြေး၊ လကစြှပန်ှဈကြင်းမှာ တဈကြင်းကြီး တဈကြင်းသေး ဖြစ်နတယ်ေ။ အသေးမှာ ကြှနတ်ော့လြကန်ဲ့ မတောြ၍ အကြီးကို စမ်းစွပကြှည့လြိုကရြာ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးမှာ ခကြခြှင်းမာတောငတ်ကလြာပါသည်။ ဪ… ဒီလကစြှပဝြတလြိုကရြင် လီးတောငတ်ာကိုး၊ ဒါများ ဖိုးဖိုးက ရေးကြီးခွငကြယွလြုပလြို့၊ ကြှနတ်ောတ်ို့အရှယကြ နည်းနည်းလေး စဉြးစားလိုကတ်ာနဲ့ တောငန်တော မလိုပါဘူး။ ဖိုးဖိုးတို့ အရှယအြတွကကြတော့ အရေးကြီးမှာပေါ့လို့ တွေးလိုကမြိတယ်။ လကစြှပ် အသေးကိုတော့ ဘယလြိုစမ်းရမလဲ မသိဘူးဟု တွေးနရင်ေး၊ လကစြှပအြကြီးကို ပြနခြွှတလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သေးတွဘောတွေ ပေါကပြှီး လကစြှပတ်ှကေို ဗူးထဲပြနထြည့ြ၊ လိငတ်နကြှီးလည်း ပြော့သှားရော၊ ဗူးကလေးကလည်း သူ့အလိုလို ပြနပြိတသ်ှားရောဗွ။
ကြှနတ်ောြ ဧည့ခြန်းပြနရြောကတ်ော့ မစိုးစိုးပြင့ကြို မတွေ့တော့ဘူး။ အဲဒါနဲ့ အတောပြဲ ကိုယ့အြခန်းကိုယပြှနပြှီး ဒီဗူးကို ထပစြမ်း ကြည့်ရြဦးမယလြို့ စဉြးစားပြီး အအေးခွကကြို လကကြနွြ ရှင်းလိုကတ်ယ်။ နောကြ လကထြဲက ဗူးလေးကို လကသ်ည်းနဲ့ ခွဈ၊ လကမ်၊ လကည်ိုးတို့နဲ့ ညှဈဖစွကြှည့တ်ော့လည်း ပြနပြှင့မ် လာတော့ဘူး။ အခုနတုန်းက ဘာလိုပြင့လြာတာလဲလို့ ပြနစြဉြးစားကြည့်တ်ော့ လီးတောငလြာလို့ ပြင့တ်ာလား။ အဲဒါနဲ့ စိတထြဲမှာ မနန်းဖူးဖူးပြည့ရြဲ့ ကိုယလြုံးတီး အလှကို ပြနပြုံဖောကြှည့လြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့လြီးကလည်း တောငလြာပြီး ဗူးကလေးကလည်း လကထြဲမှာ တုနခြါလို့ ပြင့သ်ှားတယ်။ အား ဟုတပြှီ။ ဟီးဟီး ဖိုးဖိုးရဲ့ ဧရာမလွှို့ဝှကခြကြကြှီးက ရကပျိုင်းလေးနဲ့ ငါ ဖောထြုတလြို့ရသှားပြီလို့ ဝမ်းသာသှားတယ်။ ကြှနတ်ောကြ မီးချောင်းက အလင်းရောငန်ဲ့ လကစြှပန်ှဈကြင်းကို သသခွေောခွာ ငုံ့ကြည့်န်တေုန်း………..။
“ဘာလဲကြဲ့ မောငစြဝဟြှမ် ကြည့်န်တော“
ရုတတ်ရကြ ထွကလြာတဲ့ မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ အသံကြောင့ြ ကြှနတ်ောြ လန့သ်ှားတယ်။
“ဪ……… ဖိုးဖိုး မသခငေကြ ပေးသှားခဲ့တာပါ“
ကြှနတ်ောကြ ပြနဖြှရင်ေး မသိသလို ဘာလိုလိုနဲ့ ဘောင်းဘီအိတထြဲ ပြနထြည့လြိုကပြါတယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြ ပြုံးစစနဲ့ ကြည့်ရြင်း
“မမ က မယူပါဘူးကြာ…. မောငစြဝဟြှမပြဈစည်းကို ဘာလဲလို့ သိချင်လြို့ပါ…….“
ကြှနတ်ောကြလည်း အိမရြှငဆြိုတော့ အားနာပြီး လကဝြါးဖြန့ြ ပြလိုကပြါတယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြ ကြှနတ်ော့လြကထြဲက လကစြှပ် နှစ်ကြင်းလုံးကို ကောကယ်ူကြည့်ပြှီး…
“အင်း စိတဝြငစြားစရာပဲနောြ။ ရှေးဟောင်း လကရြာလေးတွေ ဒီအကြင်းကတော့ အကြီးကြီးပဲ အသေးလေးက မမနဲ့တောမြယ် ထငတ်ယ်… လကပြေါမြှာဆို ဘယလြိုနမလေဲ မသိဘူး ….“
မစိုးစိုးပြင့ကြ လကစြှပကြှင်းအကြီးကို ကြှနတ်ော့ကြို ပြနပြေးရင်း ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ လကစြှပအြသေးကို သူမရဲ့လကသ်န်းလေးမှာ ဝတကြှည့လြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ မစိုးစိုးပြင့ကြ သူမလကကြလေး သူမပြနကြှည့ရြင်းနဲ့ သူမရဲ့ ဖြေးနုတဲ့ မကြန်ှာလေး တဈခကြြ ရဲတကသ်ှားတာကို ကြှနတ်ောြ သတိထားလိုကမြိတယ်။
“အင်း မမ ဘယလြိုဖြစ်သလဲ မသိဘူး။ နဲနဲ အိုကစြပစြပန်ဲ့ ပူလာသလိုပဲ မောငစြဝဟြှမ် ဘယလြိုနလေဲ..“
“မပူပါဘူး အဈမရဲ့ နလေို့ အတောပြါပဲ..“
“မမကတော့ ပူနသလေိုပဲ မမမကြန်ှာ စမ်းကြည့်ပြါလား။ ပါးတွေ ပူတကလြာသလိုပဲ..“
မစိုးစိုးပြင့ကြ ပြောပြောဆိုဆို ကြှနတ်ော့လြကကြို ဆှဲယူပြီး သူမပါးပြငကြို စမ်းခိုင်းလိုကတ်ယ်။
“ဟင့အြင်း မပူပါဘူး အဈမရဲ့..“
ကြှနတ်ောပြှောနတေုန်းပဲ မစိုးစိုးပြင့ကြ ကြှနတ်ော့လြကမြကို သူမရဲ့ လှပဖောင်းတင်းတဲ့ နှုတခြမ်းထူထူများနဲ့ ပါးစပကြယွကြယွလြေးကို ဟပြီး ကြှနတ်ော့လြကမြကို စုပလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြ ရုတတ်ရကြ အံအားသင့ပြှီး ကြည့်န်တေုန်းမှာပဲ မစိုးစိုးပြင့ကြ မကြလြုံးလေးစင်းကာ ကြှနတ်ော့လြကမြကို သူမနှုတခြမ်းလှှာအစုံကြားမှာ သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ လုပပြေးနတေော့တယ်။
“အဈမ ဒီဧည့ခြန်းကြီးမှာ မကောင်းဘူးထငတ်ယ်..“
ကြှနတ်ောကြ သူတို့ အိမဖြောတ်ှမွေား ရုတတ်ရကြ ပေါလြာမလားလို့ ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်ြ ကြည့်ရြင်း
“ကြှနတ်ော့အြခန်းထဲ သှားကြရအောင်..”
ကြှနတ်ောကြ အခန်းဘကကြို ခပသ်ုတသ်ုတလြေး လွှောကထြှကလြာရော မစိုးစိုးပြင့ြ က မှီးကောငပြေါကမြလေးတဈယောကလြို ကြှနတ်ော့န်ောကကြလကကြိုဆှဲပြီး လိုကလြာခဲ့တယ်။ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှာတော့ လကစြှပကြှင်း အငယရြဲ့ အလုပလြုပပြုံကိုတော့ သိရပြီလို့ တွေးနမေိတယ်။ အခန်းထဲရောကတ်ာနဲ့ တံခါးကို အတွင်းက ဂကြြ ကမန်းကတန်း ထိုးလိုကပြှီး လကစြှပကြှင်း အကြီးကိုလည်း ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းမှာ စွပလြိုကတ်ယ်။ လကစြှပကြှင်းအကြီးကို ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းမှာ စွပလြိုကတ်ာနဲ့ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြ ခကြခြှင်းမာတောငထြလာခဲ့တယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြလည်း ကြှနတ်ော့ကြို လညဂြုတတ်ှဲခိုရင်း နှုတခြမ်းများကို အငမ်းမရ လာရောကစြုပန်မ်းနတေော့တယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြ အငမ်းမရ ကြှနတ်ော့ကြို ဖကရြမ်းနမ်းရှုံ့ရင်းက ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီဇဈကို လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ဖြုတဖြို့ ကြိုးစားရာ ကြှနတ်ောကြ သူမလကကြောကဝြတကြို ဖမ်းကိုငထြားလိုကပြှီး လကစြှပရြဲ့အစွမ်းကို စမ်းသပခြငွတ်ာကြောင့ြ
“ခဏလေး အဈမ ကြှနတ်ောြ မေးစရာရှိလို့..“
“မေးလေ..မောငလြေးမေးရင် မမ ဖြရမှောပေါ့….“
“မမမှာ ယောင်ျကြားကြီးနဲ့ မဟုတဖြူးလား။ ဒီလိုပဲ နောကကြှယမြှာ ဖောကပြှနတ်ာပဲလား…..“
“ဟင့အြင်း….မမ သူနဲ့ မယူခငတ်ုန်းက ရည်းစားရှိဖူးပါတယ်။ ဒါပမေဲ့ အိမထြောငကြကြထဲက ဘယသ်ူနဲ့မှ မဖောကပြှနဖြူးပါဘူး.. အခု မောငလြေးနဲ့ကြမှ မမဘယလြိုဖြစ်တာလဲ မသိပါဘူး..“
“ မမ အင်ျကြီခွှတလြိုကပြါဦး မမနို့တွေ ကြှနတ်ောကြှည့ခြငွလြို့..“
မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ မကြလြုံးတွကေို ကြည့်ခြှင်းအားဖြင့ြ သူမကို ကြှနတ်ောြ ဘာမဆိုခိုင်းလို့ ရနိုငတ်ယဆြိုတာ ထငရြှားနတယ်ေ။ မစိုးစိုးပြင့ကြ ကြှနတ်ောြ ပြောတဲ့ အတိုင်း အင်ျကြီကို ခွှတန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း မစိုးစိုးပြင့ကြို အခုမှပဲ ဂရုစိုကကြှည့မြိတော့တယ်။ မစိုးစိုးပြင့ဟြာ တရုတကြပြားမလေးဖြစ်တာမို့ အသားအရညကြ ဝင်းဝါ စိုပြနပြေေီး အရပရြှညရြှညသ်ှယသ်ှယလြေး ဖြစ်တယ်။ နကမြှောငတ်ဲ့ ဆံပငဖြှောင့ဖြှောင့ကြို ရငည်ှန့လြောကြ အရှညပြဲ ထားထားတယ်။ ဆံစ တဈခွို့တဈဝကကြ ပုခုံးပေါကြနေ ရှေ့ဖကြ ရငည်ှန့ပြေါကြို ကနွတယ်ေ။ မကြန်ှာကသှယသ်ှယ်၊ မကြလြုံးကယွကြယွြ၊ နှုတခြမ်းကယွကြယွြ၊ ထူထူနဲ့ နှာတနစြင်းစင်း လေးကတော့ တရုတမြတွနေဲ့မတူပဲ လှပသသပေလြှန်းတယ်။ ပုံမှနဆြိုရငတ်ော့ ကြှနတ်ော့ထြကလြည်း (၁၀) နှစ်လောကကြှီး၊ သူများမိန်းမလည်းဖြစ်တော့ ဒီလောကသ်တိထားမိမှာ မဟုတပြမေဲ့ အခု ကိုယ့ရြဲ့အမိန့န်ာခံမယ့သ်ူ ဖြစ်နတေော့ သသခွေောခွာ လေ့လာနမေိတာပေါ့။
မစိုးစိုးပြင့ကြ အင်ျကြီခွှတခြလွိုကပြှီး အောကကြ အနကရြောင် ဘရာဇီယာကို ခွှတခြလွိုကတ်ော့ အိုး လှလိုကတ်ဲ့ နို့ကြီးတွေ၊ ပန်းနုရောငန်ို့သီးခေါင်းလေးတွကေ မတမြတထြောငလြို့၊ သူမရဲ့ သေးသှယလြလွခွန်ဓာကိုယန်ဲ့ မလိုကအြောင် ထွားမို့ မောကထြနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း မအောင့အြီးနိုငတ်ော့လို့ လကဖြဝါးနှစ်ဖကန်ဲ့ ဂွမ်းဆိုငအြိအိကြီးတွကေို ဆုပန်ယရြင်း၊ ထောငမြတန်တေဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို တဈလှည့စြီ တပြှတပြှှတစြုပပြေးနမေိတော့တယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြတော့ တအင်းအင်း ငှီးငှူရင်း ကြှနတ်ော့ြ ခေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို ဆှဲဆုပဖြှပေးနတယ်ေ။ နို့နှစ်လုံးကို အားကုနစြုပပြှီး ဝသှားတော့ ကြှနတ်ောကြ မစိုးစိုးပြင့ကြို..
“ အဈမ……ကြှနတ်ော့ြ လီးကို စုပပြေးပါ..”
လို့ပြောလိုကတ်ယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြ ကြှနတ်ော့ရြှေ့က ကြမ်းပြငမြှာ ဒူးထောကထြိုငခြရွင်း ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီဇဈကို ဆှဲခလွိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်နကြှီးကလည်း ကြှနတ်ော့လြကစြှပတ်နခြိုးနဲ့ အစွမ်းကုန် ထောငမြတတ်င်းရင်းနလေိုကတ်ာ ကြှနတ်ော့စြိတထြင် လုံးပတကြလည်း ပိုကြီးနသလေိုပဲ။ မစိုးစိုးပြင့ကြ သူမရဲ့နှုတခြမ်းလှလှလေးကို ဝလုံးလိုဖြင့ပြှီး ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးကို ငုံခဲလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့လကကြလေးတဈဖကန်ဲ့ ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းအရင်းကို ဆုပကြိုငပြှီး သူမခေါင်းကို ရှေ့တိုးနောကင်င် လုပပြေးရင်းနဲ့ ပါးစပဂြှင်းတိုကသ်လို လုပပြေးနတယ်ေ။ မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ လှပချောမှေ့တဲ့ မကြန်ှာသှယသ်ှယလြေးမှာ တဈခါတဈလေ ဖြာကလွာတဲ့ ဆံပငန်ကန်ကလြေးတွကေို ဖယရြှားပေးရင်း ကြှနတ်ော့လြကကြ သူမခေါင်းကိုကိုငကြာ သူမရဲ့ပါးစပကြို လိုးနမေိပါတော့တယ်။ ကြေးဇူးတငလြိုကတ်ာ ဖိုးဖိုးရယလြို့ စိတထြဲက ပြောနမေိတယ်။ အခုနကလေးကမှ သိကြှမ်းခဲ့ရတဲ့ အိမထြောငရြှင် မမလှလှကလေးကို ကိုယ့စြိတကြှိုကြ လုပခြငွတ်ာလုပခြှင့ရြနတော ဘယယ်ောင်ျကြားလေးက မကြိုကပြဲနပေါ့မလဲ။ ဖိုးဖိုးပြောလိုကတ်ဲ့ စကား အခုမှ မှတမြှတသ်ားသား ပြနကြှားယောငမြိတယ်။
ကြှနတ်ော့ကြို မစိုးစိုးပြင့ြ ပုလှမှေုတပြေးနတော ငုံ့ကြည့်ရြင်းက သူ့ကိုလုပခြငွလြာတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီးကို သူမပါးစပကြဆှဲထုတပြှီး သူမကို ဂွိုင်းနှစ်ဖကကြ လကလြွှိုမထူလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြ သူမထမီကိုဖြပြေီး ကြင်းလုံးပုံခလွိုကတ်ော့ အဆဈအမှဈမရှိ ဖြောင့စြင်းလှပတဲ့ ပေါငလြုံးနှစ်လုံးရဲ့ ဆုံစည်းရာမှာ ဘရာဇီယာနဲ့အရောငတ်ူ အနကရြောင် ပိုးအတွင်းခံလေးကို တွေ့လိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ောကြပဲ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငပြှီး ပငတ်ီ အနကလြေးကို ဆှဲခွှတပြေးလိုကတ်ယ်။
မစိုးစိုးပြင့ြ အဖုတလြေးက အမှှေးနကန်ကလြေးတွေ ဖုံးနပမေေဲ့ ပန်းနုရောငန်ှုတခြမ်းသားလေးတွကတေော့ အရညစြှတစြိုပြီး ပြင့အြာအာလေးနဲ့ ဖူးဖူးလေး တွေ့ရတယ်။ ကြှနတ်ောကြ အသာငုံ့နမ်းပြီး လွှာလေးနဲ့ ထိုးကောလြကြလြိုကတ်ယ်။ အင်းကနဲ ငှီးသံနဲ့ အတူ မစိုးစိုးပြင့ကြ ကြှနတ်ော့ဆြံပငတ်ှကေို ဆုပကြိုငဆြှဲလာတယ်။ ကြှနတ်ောကြ အဖုတကြို အခွိနပြေး လကြခြငွပြမေဲ့ အဖတေို့က ဘယအြခွိနပြှနလြာမယမြှန်းမသိတော့ တကသ်ုတရြိုကဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြ မတတ်ပပြှနရြပလြိုကပြှီး မစိုးစိုးပြင့ကြို ကုတငရြှိရာ ခေါသ်ှားလိုကတ်ယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြို ကုတငစြောင်းမှာ ထိုငခြိုင်းလိုကပြှီး ကြှနတ်ောကြ သူမပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ ဝငရြပလြိုကတ်ယ်။ နောကြ သူမရဲ့ခွထေောကတ်ှကေိုမပြီး ကုတငစြောင်းမှာ ခွဖဝေါး အပြားလိုကြ ခတွငလြိုကတ်ယ်။ အဲတော့ မစိုးစိုးပြင့ကြ အနောကယ်ိုငသ်ှားပြီး မှေ့ယာပေါကြို သူမလကန်ှဈဖကန်ဲ့ နောကပြှနထြောကထြားလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြတော့ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နရြှေ့တည့တ်ည့မြှာ ပြင့အြာနပြေီဖြစ်တဲ့ ရှှကြေုပအြဝကိုတေ့ကာ ဖြေးဖြေးဖြင်း ထိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။
မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ စောကဖြုတလြေးက အရညတ်ှနေဲ့ ရှှဲနလေို့သာ တောတ်ော့တာပဲ။ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးက လကစြှပတ်နခြိုးနဲ့ မာတင်းနရေုံမက လုံးပတကြလည်း ကြီးလာတာ သတိထားမိပါတယ်။ မမနန်းတုန်းက ဖိုးဖိုးနဲ့လည်း အတွေ့အကြုံရှိဖူးပြီး ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းကလည်း သာမာနမြို့လို့ ကြှနတ်ော့အြဖို့ စွတကြနဲ တန်းသှင်းလို့ရပမေဲ့ မစိုးစိုးပြင့ြ အတွကကြတော့ အငမြတနမြှ စေးကြပန်ပေါတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့လိငတ်နခြေါင်းကြီး မစိုးစိုးပြင့အြဖုတလြေးထဲ တိုးဝငသ်ှားတော့ ငှီးငှူသံလေးနဲ့အတူ မစိုးစိုးပြင့ကြ အံကိုကြိတရြင်း သူမ မကြလြုံးရှဲကြီးတွနေဲ့ သူမအဖုတထြဲ ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီး တအိအိဝငန်တောကို ကြည့်လြိုကြ၊ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ မကြလြုံးတွကေို စိုကကြှည့လြိုကြ လုပန်ပေါတယ်။ အဲ့လို တအိအိနဲ့သှင်းရင်း ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီးတဈချောင်းလုံး သူမအဖုတထြဲ ဝငသ်ှားပြီး ကြှနတ်ောတ်ို့ ဆီးခုံနှစ်ခု ပူးကပသ်ှားတဲ့အခွိနမြှာ မစိုးစိုးပြင့ကြ သူမလကတ်ှကေို ကြှနတ်ော့လြညဂြုတပြေါကြို ခွိတပြှီး တွဲလဲခိုလာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း စပြီး အသှင်းအထုတစြလုပတ်ော့ ဆောင့ရြတာ တောတ်ောြ အဆငပြှကြေောင်း တွေ့လာရတယ်။ ကြမ်းညှပန်ဲ့ ကြမ်းသီးညှပသ်လိုပေါ့ဗွာ။
မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့လကတ်ှေ ခွိတထြားတဲ့ ကြှနတ်ော့လြညဂြုတန်ရောက ဆုံခကြလြို ဖြစ်ပြီး မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ အဖုတန်ရောက ကြမ်းသီးလို ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးက ဒါးသှားလို၊ ဆိုငလြားမဆိုငလြားတော့ မသိဘူး။ ကြှန့်တောအြတွကကြတော့ ဆောင့လြို့ တအားကောင်း မစိုးစိုးပြင့လြည်း တအီးအီးနတောပဲ။ မကြာခငပြဲ မစိုးစိုးပြင့တ်ဈယောကြ တကိုယလြုံးတောင့တ်င်းပြီး ပြီးသှားတော့ ကြှနတ်ောလြည်း မနနေိူငတ်ော့ပါဘူး။ တဈခကြအြဆုံးထိ အားကုနဆြောင့ကြပထြားလိုကရြင်း သုတရြညတ်ှေ တဖြောဖြော ထုတပြဈနမေိပါတော့တယ်။ ပြော့ခွကသွှေားတဲ့ မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့လကသ်န်းလေးက လကစြှပကြို ကြှနတ်ောြ ကမန်းကတန်း ဆှဲခွှတလြိုကပြါတယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြ အမောပြသှေားတော့
“ဟင် ဘယကြဘယလြို ဖြစ်သှားရတာလဲ..“
ဟု ထိတလြန့တ်ကြား မေးပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ မာနသေေးတဲ့ လိငခြွောင်းကြီးကို ငေးကြည့်န်ပေါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ လကထြဲက လကစြှပကြို ကမန်းကတန်း ခွှတလြိုကတ်ော့မှ တဖြေးဖြေးခွင်း ပြော့ကသွှားပါတယ်။
“မမ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ခစွရြတာကို မကြိုကဖြူးလားဟင် ”
“ကြိုကတ်ော့ ကြိုကပြါတယ်။ ဒါပမေဲ့ မမမှာက ယောင်ျကြားကြီးနဲ့ ဒုကျခပါပဲ.. မောငလြေး ဘယသ်ူ့မှ လွှောကမြပြောပါနဲ့နောြ”
မစိုးစိုးပြင့ကြ သူမထမီ ကမန်းကတန်း ကောကပြှီး ရငလြွားလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောကြလည်း ဘောင်းဘီ ကမန်းကတန်း ကောကဝြတပြှီး မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ ပငတ်ီလေးကို ဆုပကြိုငပြှီး ဘောင်းဘီအိတထြဲ ကောကထြည့လြိုကပြါတယ်။ မစိုးစိုးပြင့ကြ ထမီရငလြွားနဲ့ ကြှနတ်ော့အြခန်းထဲက မထွကသ်ှားချင်လြို့ သူမ ဘရာဇီယာနဲ့ အင်ျကြီတွကေို ကောကဝြတန်ပေါတယ်။ လောလော လောလောနဲ့မို့ သူမပငတ်ီကို ရှာဖို့မေ့သှားပါတယ်။ နောကြ အခန်းတံခါးကိုဖြင့ပြှီး အပြငမြှာ သူတို့ အိမဖြောတ်ှရှေိမရှိ ကြည့်ပြှီး အမှနထြှကသ်ှားပါတော့တယ်။
နောကန်ေ့ မနကအြိပယ်ာထတော့ မနကစြာစားကြတဲ့အခါ မစိုးစိုးပြင့ကြို ပြနတ်ှေ့ရပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြိုမှငတ်ော့ မကြန်ှာလေးတဈခကြြ ရဲကနဲဖြစ်သှားတာ ဘယသ်ူမှ သတိမထားမိပမေဲ့ ကြှနတ်ောကြတော့ မှငလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့လည်း ဘာမှမဖြစ်သလိုပါပဲ စားကြ၊သောကကြှ၊ စကားစမှီ ပြောကြပေါ့ဗွာ။ မနကခြင်း သဘာဝအလင်းရောငန်ဲ့ကြမှ ချောမောကြညလြငလြှတဲ့ မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ မကြန်ှာအလှနဲ့ ချောမှတတ်ဲ့ အသားအရည်၊ ကြော့ရှင်းတဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို သတိထားမိပြီး ငါ့မှာ ညတုန်းက လောလိုကရြတာ၊ တဈခွီကလည်း နည်းတာပေါ့လို့ တွေးမိပြီး ညီတောမြောငကြ ထလာတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီအိတထြဲက ဗူးလေးကလည်း ခုနပြှီးလှုပလြာတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဘောင်းဘီအိတထြဲ လကန်ှိုကပြှီး ဗူးလေးကို ဆုပကြိုငလြိုကတ်ော့ ပြင့သ်ှားပြီး လကစြှပတ်ှေ ကြှနတ်ော့လြကထြဲကလွာတာ သိလိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြို မကြလြုံးချင်ြး မဆုံအောင် ရှောငန်တေဲ့ မစိုးစိုးပြင့တ်ဈယောကြ မကြန်ှာပန်းနုရောငသ်န်းသှားပြီး ရီဝတေဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို ငေးစူးစိုကကြှည့န်တော တွေ့လိုကရြတယ်။ သူမရဲ့မကြန်ှာက အံအားသင့န်ပေုံလည်း ရတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အံအားသင့သ်ှားတယ်။ အင်း ငါလည်း လကစြှပ် ပေးမဝတရြသေးပါလား။ ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ။ အင်း ဒီဗူးလေးရဲ့ လွှို့ဝှကခြကြတ်ှေ ငါမသိသေးတာ အများကြီးပါလားလို့လဲ တွေးနမေိတယ်။
ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့က ခရီးဆကရြမှာမို့လို့ မနကစြာစားပြီးတာနဲ့ ကိုဦးတို့လငမြယားကို နှုတဆြကရြင်း အိမရြှိရာ ပြင်ဦးမာလာသို့ ဦးတညထြှကခြှာခဲ့ကြပါတော့တယ်။ အိမပြှနရြောကတ်ဲ့အထိ မောင်းလာတဲ့ လမ်းတဈလွှောကြ၊ ဖဖေေ့ဘေးမှာထိုငရြင်း ကြှနတ်ောြ အတွေးတွေ ကြှယခြဲ့ရပါတယ်။ ဟိုကိဈစတွနေဲ့ စိတရြှုပထြှေးသှားလို့ မစိုးစိုးပြင့တ်ဈယောကြ ကြှနတ်ောလြကစြှပ် ဆှဲဖြုတယ်ူလိုကတ်ာကို သတိမထားမိတာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူမ လကစြှပကြို ဝတကြှည့လြိုကပြှီး စိတပြှောင်းသှားတာကို သတိမထားမိတာလား။ ကြှနတ်ောကြိုယတ်ိုငလြည်း တိတိကကြ မပြောနိုငပြါဘူး။ ကြှနတ်ော့အြတွကကြ ပထမဆုံးအကြိမမြဟုတလြား။
နောကတ်ဈခုက မနကစြာစားတုန်းက ကြှနတ်ော့ဗြူးလေးလည်း ပြင့သ်ှားရော မစိုးစိုးပြင့ြ မကြန်ှာ၊ မကြလြုံးတွေ ပြောင်းလဲသှားတာလည်း သတိထားမိတော့ လကစြှပကြ ပထမဆုံးအခါပဲလိုတာလား ဒါမှမဟုတ် ကြှနတ်ောခြေါင်းတွေ ရှုပလြာလို့ ဆကမြတွေးတော့ပါဘူး။ ကြှနတ်ောဆြကတ်ှေးနမေိတာကတော့ အခု ကြှနတ်ောသ်ိသလောကန်ဲ့တောင် ကြှနတ်ော့အြတွကြ အရငတ်ုန်းက စိတကြူးယဉခြဲ့ရတဲ့ ကောငမြလေးတွေ၊ အဈမကြီးတွကေို တကယလြုပခြငွရြင် လုပလြို့ရနိုငတ်ဲ့ အခွင့အြလမ်း မှငန်ရပြေီ ဆိုတာပါပဲ။
( ဤရတနာသည် လွှို့ဝှကခြကြြ သိသှားသူ အတွကြ ပြောြ ဤရတနာသည် လွှို့ဝှကခြကြြ သိသှားသူ အတွကြ ပြောရြှှ ပြာပြွာရြှှင် ရှှရှှငဖြှယရြာများ ယူဆောင် ငင်ဖြှယရြာများ ယူဆောငလြာပလေိမ့မြည်။ အသိဉာ ဖြယရြာများ ယူဆောငလြာပလေိမ့မြည်။ အသိဉာဏဖြှင့ြ မသုံး လာပလေိမ့မြည်။ အသိဉာဏဖြှင့ြ မသုံးစွဲ ဏဖြှင့ြ မသုံးဏဖြှင့ြ မသုံးစွဲပါ စွဲစွဲပါ ပါပါ က ဆိုးကြိုးပေးလိမ့မြည်။ က ဆိုးကြိုးပေးလိမ့မြည် )
ဆိုတဲ့ ဗူးပေါကြ စာတမ်း ဖိုးဖိုး ဘာသာပြန် ပြောဖူးတာ သတိရပြီး ဘာဆိုးကြိုးတွမွေား ဖြစ်နိုငသ်လဲ ဆိုတာလည်း လွှောကတ်ှေးနမေိပါတယ်။
🏵️ ထူးဆန်းတဲ့အမှေ (အပိုင်း ၂) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️