အောစာအုပ်

တစ်ခါမှမလုပ်ဖူးတာ တကယ်လား

ဒေါလြေး မမှခိုငထြူးသာ ရဲ့ လိငကြိဈစ လကတ်ှေ့ အတွေ့ အကြုံက စောသညပြဲ ခေါရြမလား ထူးသာ ကိုးတန်း လောကမြှာ စသည်၊ ထူးသာက ၈တန်း လောကမြှာ စပြီး ဂွင်းတိုကြ တတန်ပြေီ၊ သူတို့ အတန်းထဲ က ကောငမြလေး တွေ ထဲ မှာ သူတို့ ထကြ နည်းနည်း ကြီးသည့ြ ကောငမြလေး တွေ ရဲ့ ထမိနတ်ိုတို ဝတလြို့ ပေါတ်ဲ့ ခွသလေုံးသား တွကေို ကြည့်ပြှီး သူ့ စိတထြဲ တမွိုးဖြစ်ဖြစ်နတတေသ်ည်၊ သူ့ ငယပြါကလည်း မာနပြေီး အမြဲ သေးပေါကြ ချင်သ်လိုလို ဖြစ်နတတေသ်ည်၊ ဘာလို့ မှန်း မသိ၊ အိပယ်ာထဲ ရောကရြငလြည်း သူ့ ငယပြါလေးကို ကိုငန်မေိတတသ်ည်၊နောကြ သူက စာအုပတ်ှေ လည်း အများကြီး ဖတန်ပြေီ၊ စာအုပ် အထူကြီးတွကေို ဖတရြ မှာ မပငွြး၊ မဟာ တို့ မှနမြာပြညမြှောကပျိုင်းတို့၊ အရှေ့က နဝန်ေးထွကသ်ည့ြ ပမာတို့၊ အထူးသဖြင့ြ ဟိုကိဈစ တွေ ဒီကိဈစ တွေ ပါလာ ရင် သူ့ငယပြါလေး ကို ဖိပြတ် မိတတသ်ည်၊ တနေ့တော့ သူ့ အတန်းဖေါြ အိမခြငွြးကပရြကကြ ကြောလြှ တယောကြ စာအုပန်ှမ်းနှမ်းလေး တအုပ် ယူလာသည်၊ စာအုပ် နာမညကြ မောငမြောငကြိုးတဲ့၊ အဲဒါ သူ့ ပထမဦးဆုံး ဖတဖြူးတဲ့ ဗမာအောစာအုပ် ဖြစ်လသည်ေ၊ စာအုပဖြတရြင်း သူ့ငယပြါ ယားလာ၍ အတင်း ဖိပြတလြိုကရြာ သူ့
တကိုယလြုံး အကြောဆှဲ သလို တထွန့ထြှန့ြ ဖြစ်သှားပြီး ငယပြါ လေး မှ လည်း အရညတ်ှေ ပုဆိုးထဲ ကို တဖြှတဖြှှတ် ပန်းထွကကြုန်၏၊ ပထမတော့ သူလန့သ်ှား၏၊ သူ့ ကိုယသ်ူ မထိန်းနိူငတ်ော့ ဘဲ သေးပေါကခြလွိုကြ မိသညဟြု သူထငသ်ှား၏၊ နောကတ်ော့ ကြောလြှ နှင့ြ ပြောမိ ဆိုမိ တော့ မှ သဘောပေါကြ သှား၏၊အဲဒီက စပြီး ဂွင်းတိုကြ တတလြာ၏၊

အစပိုင်း က ဂွင်းတိုကြ ဖို့ ကိုဘာမှ သိပစြဉြး စား စရာ မလို၊ အတန်းထဲ မှ ကောငမြြေ၊ လး တွေ ခွသလေုံးပေါတ်ာတွေ၊ ရငအြုံလေး တွေ ဖေါင်းနတော တွေ၊ စဉြးစား လိုကတ်ာနဲ့ ပြီးသည်၊ နောကပျိုင်းတော့ နည်းနည်း ကြာလာသည်၊ ရုပရြှငမြင်းသမီးတွေ၊ နောကြ အရှယရြောကပြှီး မိန်းမတွေ၏ တောင့တ်င်း ဖြံ့ထွားလှသော ကိုယခြန်ဓာ အဖုအထဈ တွကေို မှန်းသည်၊ နောကြ နိူငင်ံခွားက မိန်းမ ကိုယလြုံးတီး ပုံ ပါသည့ြ စာအုပတ်ှေ သူငယခြငွြး အချင်ြးချင်ြး တွေ ဆီက ငှားကြည့်ပြှီး ဂွင်းထုတတလြာသည်။ဒေါမြှခိုင် ထူးသာ ရဲ့.ဒေါလြေး တနေ့ တော့ ရုံးပိတကြွောင်းပိတရြကန်ေ့လည်၊ထူးသာ လည်း အိမကြို ရောကလြာတဲ့ အခွိန် ဆိုတော့၊ မမှခိုင် မှူဆှယဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကတ်ယ်၊ ထုံးစံ အတိုင်း နယမြှို့လေး ရဲ့ နေ့လည် နေ့ခင်းက ချောကကြပ် တိတဆြိပ် လို့ ပငွြးစရာကောင်းကကောင်း၊ အိမရြှေ့ခန်းမှာ ထူးသာက ကြောလြှ ငှားထားတဲ့ စာအုပတ်အုပကြို ကောကလြှနဖြတန်တယ်ေ၊ မမှခိုင် က ထူးသာ ရှေ့ နားမှာ ထိုင် ပြီး စာအုပတ်အုပဖြတန်တယ်ေ၊ နောကြ မမှခိုငကြ ခွထေောကတ်ဖကကြို ခုံပေါတ်ငပြှီး ထမိနအြောကစြ ကို မသိမသာ လှတထြားလိုကတ်ယ်၊ စာအုပ် ဖတခြငွယ်ောင် ဆောငပြှီး တခွိနလြုံး မမှခိုငကြိုချောင်းနတေဲ့ ထူးသာ မကြလြုံး ပြူးသှားတယ်၊ ဝင်းနတေဲ့ ပေါင် အတွင်းသား တွကေို တွေ့လိုကရြတာကိုး၊ ထူးသာ ဟန် မဆောင် နိူငတ်ော့ စာအုပပြေါကြှည့တ်ာကနည်းနည်း မမှခိုင် အောကစြလှတ် နတောကို ကြည့်တ်ာက များများ ဖြစ်နေ ရသည်၊ မမှခိုင် က တွေး သည် ဒီကောငလြေးဘာမှ လုပဖြူးပုံလည်း မရ ဘူး သူ စတာ စောင့န်လေို့တော့ မရဘူး ဒီလို လှတလြှတ် လတလြတ် ကြုံရဖို့ကလည်း တခါတလမှေ ရတာ၊ ငါပဲ အရင် လှုပရြှားမှ ရ မှာပဲ လို့ တွေးလိုကသ်ည်။

….ဟဲ့ ထူးသာ ဘာကြည့်ြ နတောလဲ……ဟို..ဘာဘာ..မှ မကြည့်ပြါဘူး..ဒေါလြေး ရဲ့……..အောင် မယ် ငါ မသိဘူး များ မှတန်လေား..နင် ငါ့ ပေါငတ်ှကေို ကြည့်န်တော မဟုတလြား……အမှတ် တမဲ့ မို့ ပါ ဒေါလြေး ရယ်..တမင် ချောင်းတာ မဟုတပြါဘူး……နင် မိန်းမ တွကေို ကိုယလြုံးတီး မမှင် ဖူးဘူးလား…….ဟာ..ဒေါလြေး ကလည်း ဘာတွေ ရှောကပြှောနတောလည်း…..ငါ အကောင်းမေးနတော…ငါမေးတာ ဖြစမြေးပါ..ထူးသာ က မမှခိုငမြကြန်ှာ အနေ အထားက စိတဆြိုးတဲ့ ပုံလည်း မပြ တော့ ၊ သူတို့ ယောကကြွားလေး ချင်ြး ပြောလေ့ရှိသော၊ ဒီကောငမ် ကြီးထနန်ပြေီ ဆိုတဲ့ စကားလို၊ များ မမှခိုင် တယောကြ နှာထ နပြေီ လို့တွေးလိုကမြိသည်၊ သို့ သောလြည်း အတွေ့ အကြုံ မရှိသူ မို့ ဘာမှ မလုပရြဲ ၊ မမှခိုင် လှှတပြေးထားသော ထမိနစြ အောကကြ ပေါငတ်ှင်းသား တွကေို ပဲ ကြည့်ြ ရင်း တံတွေး တွေ မှိုခရွင်းက၊…တခါမှ မမှငဘြူး သေးပါဘူး ဒေါလြေးရဲ့…….ဒါဆို နငဘြယသ်ူ့ မှ မပြောပါဘူးလို့ ဂတိပေးရင် ငါပြမယ်…..တကယလြား ဒေါလြေး ..ကနွောြ ဂတိပေးပါတယ်၊ ကြိနဆြိုလည်း ကြိနပြါ့မယ်…..အင်း ဒါဆိုလာ ငါ့အခန်းထဲ ကို…ထူးသာတယောကြ ဘယလြို အခန်းထဲ ရောကသ်ှားမှန်းတောင် မသိလိုကပြါ၊ သူမှတမြိ သလောကကြတော့ မမှခိုင် တယောကြ ထမိနရြငလြွှားနဲ့ ကုတငပြေါြ မှာ ပကလြကလြှဲ နရောက သူက ကုတငပြေါမြှာ ထိုငလြို့၊ မမှခိုင် ရဲ့ ဖြခလွေိုကတ်ဲ့ ထမိနအြောကြ က ဖေါင်းကြှ နတေဲ့ နိူ့လုံးကြီးတွေ၊ နို့သီးခေါင်း ညိုညို တုတတ်ုတ် ကြီးတွေ၊ ထူးသာ တယောကြ မှငတ်ာနဲ့ ပင် လုံခညွထြဲ သုတကြ ထွကခြငွြ သှားသည်။ မမှခိုငကြ နငကြိုငခြငွြ ကိုငကြှည့လြေ ဆိုတော့ ထူးသာ တယောကြ အငမ်းမရ နိူ့ကြီး နှစ်လုံးကို သူ့လကန်ှဈဘကန်ဲ့ ဆုပန်ှယပြှီး အားရပါးရကိုင်၊ နောကတ်ော့ နို့ကြီးတွကေို ကုန်းစုပတ်ော့တာပေါ့၊ အဲဒီအခွိနမြှာပဲ မမှခိုငရြဲ့ လကြ က ထူးသာလုံခညွပြေါကြနပေဲ ထူးသာရဲ့ ထောငမြတန်တေဲ့ လီးကို ဆုပကြိုင် ပြီးတခကြန်ှဈခကြြ ဆောင့လြိုကတ်ာ၊ ထူးသာ ခမွာ တွန့ကြနဲ တွန့ြ ကနဲ နဲ့ သုတရြညတ်ှေ လုံခညွထြဲ ပန်းထည့ပြှီး ပြီးသှား တော့ တာပါပဲ။ထူးသာ ခမွာ၊ သူ့လီးကြီး ပြော့သှားတော့ စိတပြကြြ သှားတယ်၊ မမှခိုင် များ စိတဆြိုးသှားမလားပေါ့၊ မမှခိုငကြ မွှောလြငပြှီးသားပဲ၊ ဘာမှ မပြောဘူး၊ ထူးသာကို သူ့ နိူ့တွေ ဆကစြို့ ခိုင်းတယ် နောကတ်ော့၊ သူ့ ထမိနကြို လည်း ကနထြုတ် ပြီး ခွှတပြဈလိုကတ်ယ်၊ ထူးသာတယောကြ သူချောင်းချောင်းပြီး ခိုးကြည့်န်ခေဲ့ရတဲ့ ပေါငလြုံး ကြီးတွေ ဖြေးကနဲ ပေါလြာပြီး ပေါငခြှဆုံ က အမှေးနကန်ကြ တွေ ဖုံးနတေဲ့ အဖုတကြှီး ကို တွေ့လိုကရြတော့၊ လီးက ခကြခြှင်း ပြနမြာတကလြာခဲ့ရပါတယ်၊ မမှခိုငကြ ထူးသာရဲ့ လကြ ကို ဆှဲယူပြီး သူ့ အဖုတပြေါတ်ငပြေး လိုကတ်ော့ ထူးသာ လကတ်ှကေ ဘာရယမြသိ အမှှေးတွကေို ဖြရင်း စိုစွတန်တေဲ့ အဖုတ် ဝ ကို သှားနိူကမြိ တယ်၊ ထူးသာက သူ့လကခြွောင်းထိပကြလေး တွနေဲ့ အဖုတန်ူတခြမ်းသားလေး တွကေို လွှောကပြှတ် ပေးနတေော့ မမှခိုင် မကြလြုံးလေး တွေ မှေးပြီး ပါးစပကြ ငှီးသံလေး တွေ ထွကလြာတယ်၊ နောကတ်ော့ ထူးသာ ပုဆိုးကို ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး သူ့ကိုယပြေါကြို လိမ့တ်ကြ ခိုင်းလိုကတ်ယ်၊ မမှခိုငကြ သူ့ပေါငကြှီး နှစ်လုံးကို ကားလို့၊ သူ့ပေါင် နှစ်လုံးကြား မှောကရြကြ ဖြစ်နတေဲ့ ထူးသာရဲ့ လီးကြီးကို ဆုပကြိုငပြှီး သူ့ အဖုတဝြ မှာတေ့ပေးလိုကတ်ယ်၊ ထူးသာလည်း သူ့ဖငကြိုကော့ပြီးတော့ ထိုးထည့လြိုကတ်ာ သူ့လီးကြီးက စိုစိုစွတစြှတ် နဲ့ အတွင်းထဲ မှာ နှေးနတေဲ့ အဖုတထြဲကို ဖြေးဖြေး ချင်ြး ဝငသ်ှားခဲ့တယ်၊ မမှခိုင် က ကလေး တယောကြ အမေ ဖြစ်တာရယ်၊ အရမ်းကိုစိတထြ နပြေီ မို့ ရှဲနတေဲ့ အရညတ်ှေ ရယကြှောင့ြ ထူးသာ လီးကြီးက လွောလွောရူရူ ဝငသ်ှားခဲ့ပမေဲ့၊ထူးသာ လီးကြီးက တကယတ်ော့ လူကြီး စံခွိနမြှီနပေါပြီ၊ မမှခိုင် အဖို့ကလည်း နှာအတင်းထ နတေဲ့ အခွိန် ဆိုတော့ သူ့ အဖုတန်ံရံတလွှောကြ ထိုးဝငလြာတဲ့ ထူးသာ ဒဈကြီးက သူ့ တကိုယလြုံးကို ကြကသ်ီး တဖြန်းဖြန်း ထလာအောင် ကောင်းသှားရပါတယ်၊ နောကတ်ော့ သဘာဝ အလွှောကြ အလိုလို ဖြစ်သှားတဲ့ သဘောအတိုင်း ထူးသာက အပေါကြ ဖိဖိ ဆောင့တ်ာကို မမှခိုငတ်ယောကြ အောကကြ ကော့ကာကော့ကာ နဲ့ အတိုင် အဖေါကြ ညီညီ လိုးပြဲ စပါတော့တယ်၊ ထူးသာ အဖို့ ပထမ တခွီ လုံခညွထြဲ မှာ ထွကသ်ှားရလို့ ဒီတခေါကကြ တော့ တောတ်ောကြှာကြာလေး ကို ဆှဲ နိူငခြဲ့ပါတယ်၊ မမှခိုငရြဲ့ ကုတင် တိုငတ်ှေ တောင် လှုပခြါရမ်းနရအေောင် အားပါပါ နဲ့ ဆောင့ပြဈလိုကပြါတယ်၊ ထူးသာပြီးသှားတဲ့ အခွိနမြှာ ပူနှေးတဲ့ သုတရြညတ်ှေ သူ့ စောကခြေါင်းထဲ ပန်းထည့လြိုကတ်ာ နဲ့ မမှခိုငလြည်း ကာမ စည်းဇိမ် အထွတထြိတ် ကို ရောကခြဲ့ရပါတယ်၊ သူတို့ နှစ်ယောကြ တယောကန်ဲ့ တယောကြ ဖကကြာ နားနရင်ေး မမှခိုငကြ ထူးသာရဲ့ နဖူးပြငကြို ရှှတကြနဲ နမ်းလိုကပြှီး၊..ထူးသာ ..သား …ဒေါလြေး နဲ့ ဒီလို နတော ဘယသ်ူ မှ ရှောကြ မပြောရဘူးနောြ….

.ဟာဒေါလြေးကလည်း ကနွောြ ဒီလောကတ်ော့ မအ ပါဘူးဗွာ…….နင်..မိန်းမ တခါမှ မလုပဖြူးဘူး ဆိုတာ ရော တကယလြား……ဟုတပြါတယ် ဒေါလြေးရ ဒါ ပထမဆုံး အခါပဲ ကနွောြ လုပဖြူးတာ…..အမလေး ပထမ ဆုံး အခါမို့ ပဲ လုပမြွားသာ လုပဖြူးရင် ငါတော့ တောတ်ောြ ခံရမှာပဲ အဟင့ြ…ညှတုတု အမူအရာလေးနဲ့ သူ့ကို ပိုပိုသာသာလေး မှှောကပြှောလိုကတ်ဲ့ မမှခိုငကြှောင့ြ လူပျိုရိုင်း ထူးသာ ရဲ့ လီးကြီး က ဒေါငကြနဲ ပြနမြာ လာရပါတော့တယ်၊