အ သား စိုငခြငွြး အားပါပါ ရိုကသ်ံက တိတဆြိတသ်ည့ြ ည ထဲ စည်းခကြမြှနမြှန် ထွကပြေါန်သည်ေ။ ပြှတပြှတ် ပြှတပြှတ် နှင့ြ ငဖယထြောင်း ခွိန် ငရုပဆြုံထဲ စေးကပန်သညေ့ြ ကညွပြှေ့လို အသံမွိုးကိုလည်း သဲ့သဲ့ ကြားရတတသ်ည်။ အသကရြှူသံ ပြင်းပြင်းနှင့ြ ကြိတ်၍ ညည်းညူသံတို့ကိုလည်း တိုကခြန်းကဉွြးလေးထဲမှ သုံးထပသ်ား နံရံပါးပါးတခပြကြ မတားဆီးနိူင်။ “အင်း . . အ . . ရှီး . . အား . . ကောင်းလိုကတ်ာ . . လုပ် လုပ် . . မှနမြှနလြေး . . ” “ပြီးတော့မလား . . .” “ပြီးတော့မယ် . . . အား အ အ . . . ကောင်းလိုကထြာ . . ” “အင်း . . အင်း . . ” “မောငလြည်း ပြီးတော့မယ် . . .” “အ . .အား . . .ပြီး ပြီ . . ” “အဈ . . အဈ . . အား . . . ” လသေံတိုးတိုး ကြိတည်ည်းသံနှင့အြတူ အသားစိုငခြငွြး ရိုကခြတသ်ံ ပို၍မှနဆြနလြာပြီး မကြာမီ ရုတတ်ရကြ ရပတ်န့သ်ှားတတတ်ာ။ သကပြှင်းခသွံ၊ တီးတိုးစကားပြောသံ၊ မောကြီးပန်းကြီး အသကပြှင်းပြင်းရှူသံ တို့ကား ယခုရကပျိုင်း နီနီလှိုင် အဖို့ ညစဉြ ကြားနကြေ အိပရြာဝင် တေးသံများအလား။
ခနအကြာ၌ အခန်းတံခါးဖြင့သ်ံ၊ ရချိုးခန်းဘကြ လွှောကသ်ှားသံတို့ ကြားရပြီဖြစ်သည်။ ဒီအခွိနမြွိုးတွင် နီနီလှိုငတ်ယောကြ အသကပြင် ပြင်းပြင်း မရှူဝံ့ဘဲ အိပပြွောဟြနဆြောင်၍ ကုတကြုတလြေး နတတေမြှဲ။ အရှယရြောကပြှီး ခတ်ကောလ မိန်းကလေးမို့ ဘာလုပန်ကြသေညကြို သိသလို ကာမစိတ် ကြှလာတတသ်ဖြင့ြ အလိုလို နားရှကန်မေိသည်။ နီနီလှိုငကြ နယမြှို့တခု၌ တကျကသိုလ် တကန်စဉြေ နောကဆြုံးနှစ်မှာ ဖခငတ်ိမ်းပါးသှား၍ အဝေးသငပြှောင်းတကခြဲ့ရသည်။ ယခု ဘှဲ့လေးတခုရပြီး ရနကြုနဆြင်းလာကာ မမဝါတို့ဆီမှာ နရင်ေး ကြနပြှူတာ၊ စာရင်းကိုင်၊ စပီကင် စသဖြင့ြ အလုပအြကိုငအြခွင့အြလမ်းအတွကြ ကောင်းနိူးရာရာ သငတ်န်းများ လာတကန်ခွင်ေး ဖြစ်သည်။ ဝါဝါလှိုင် တဈယောကကြတော့ စောစီးပင် သင်ျဘောအရာရှိတယောကန်ှင့ြ အိမထြောငကြွ၍ ရနကြုနမြှာ အခွကနွေပြေီ။ အစောပိုင်းက ယောကျခမအိမမြှာ အတူနသေောလြည်း သိပအြဆငမြပြလှသေဖြင့ြ ယခုတိုကခြန်းလေးသို့ပြောင်းရှှေ့ကာ အိမခြှဲနကြသေည်။
သားလေးတယောကရြသညပြငမြကြာလှသေး။ မိခငမြုဆိုးမကြီးလည်း သားအငယတ်ယောကန်ှင့ြ …. မှို့လေးမှာပင် ကနွခြဲ့ရင်း မိခငလြည်း တာဝနပြေါ့စရန်ေ၊ ဝါဝါလှိုငလြည်း အဖောရြစရန်ေ ယခုလို နီနီလှိုင် လာနခွင်ေးသည် ဖြစ်သည်။ သင်ျဘောအရာရှိ ကိုဆှတငေကြလည်း သူ့မိန်းမအတွကြ အဖောရြ၍ စိတအြေးရသလို မိန်းမ၏ ညီမအရင်းကြီးမို့လည်း ကူညီပေးရန် ဝနမြလေးလှခွေ။ သငတ်န်းစရိတ်၊ စားစရိတ်၊ အသုံးစရိတ် အစစ အကုနအြကခွံရန် သဘောတူ ခွင့ပြှုပြီးသား ဖြစ်သည်။ နီနီလှိုင် ရောကခြါစကတော့ ကိုဆှတငေကြ သင်ျဘောပေါမြှာ။ ဝါဝါလှိုငလြည်း သားဦးလေးတယောကန်ှင့ြ လုံးလညခြွာလညလြိုကန်စဉြေ ညီအမ နှစ်ယောကြ တိုငပြငဖြောြ တိုငပြငဖြကြ၊ ကလေးကူထိန်းရင်း အစစ အဆငပြှလှသေည်။ ယခုလည်း အဆငမြပြသညေတ်ော့ မဟုတ်။သင်ျဘောမှ ပြနရြောကစြ ကိုဆှတငေတ်ို့ လငမြယား ခစွရြညလြူးကြသည့အြသံများကြားရတိုင်း နီနီ တယောကြ ကာမဆန်ဒတွကေ ကြှကြှလာတတသ်ညမြို့ အနရခေကလြှသည့ြ တခကြသ်ာ ပြောစရာ ရှိသည်။
တခွိနကြ ရည်းစားနှင့တ်ော့ နမ်းဖူးရုံ၊ နိူ့ပေးကိုငရြုံထကြ မပိုခဲ့ဖူးခွေ။ လိငဆြကဆြံမှု အတွေ့အကြုံမရှိသေးသည့ြ အပျိုစင် တယောကြ။ တကိုယရြည် အာသာဖြသညေဆြိုတာလည်း ကြားသာကြားဖူးသည်။ အတွေ့အကြုံမရှိ။ မမဝါတို့ လိငဆြကဆြံသည့ြ အသံကြားတိုင်း ဖကလြုံးကို တင်းတင်းဖကြ ပေါငခြှကြားထားကာဆီးခုံနှင့ြ ပြတကြာပြတကြာ ကြိတအြာသာဖြနရေသေည်။ ကောင်းသလိုလို၊ မကောင်းသလိုလို ဘာမှန်း ညာမှန်း မသိ၊ အနရေ ခကသ်ညတ်ော့ တဒင်ျဂ လွော့ပါးသှားသလိုလို။ တခုခု လိုနသေေးသလိုလို၊ ဟာတာတာခံစားရသည်။ အပြဈရှိသလို၊ ရှကသ်လိုလိုလည်း ဖြစ်ရသဖြင့ြ စိတအြာရုံလှှဲကာ ကြိုးစားမေ့ဖြောကရြသည်။ ကိုဆှတင်ေ အဖို့မှာတော့ ယခငလြို အားရပါးရ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ခစွရြညမြလူးရသညလြေးကသာ အနည်းငယ် ကသိကအောင့ြ ဖြစ်ရသည်။ သင်ျဘောပေါမြှာ ငတပြှတခြဲ့လသမွှေ အတိုးခွ အပီလိုးလိုသောလြည်း ထိန်း၍ အသံမထွကအြောင် ကြိတလြိုးနရသေညကြို အားမရလှပေ။
အထူးသဖြင့ြ ကာမ အထွတအြထိပရြောကခြါနီးနှင့ြ ရောကခြွိနမြွားတွင် စိတရြှိလကရြှိ မဝုန်းရဘဲ ကြိတလြိုးရသညမြို့ ဒင်းပြည့ကြှပပြှည့ြ ပြင့ထြှကပြေါကကြှဲသည့ြ အရသာ မခံစားရ၍ အနည်းငယတ်ော့ အောင့သ်ကသ်ကြ ရှိသည်။ ဝါဝါလှိုင်၏ ပြင့ထြှကအြောည်ည်းသံမွိုးကို ကြိုကန်ှဈသကလြှသောလြည်း တိတတ်ိတ် ကြိတည်ည်းသံလေးများနှင့သ်ာ ကြနပေန်ရသေည်။ ခယမြက နေ့ဘကမြွား၌ သငတ်န်းကိဈစများနှင့ြ အိမမြှာမရှိသောင်ှား ကိုဆှတငေကြိုယတ်ိုငကြ သင်ျဘော ပြနရြောကစြမို့ အပြငသ်ှားနရသေဖြင့ြ နေ့လညန်ေ့ခင်းတွမှောလည်း မအားတတသ်ေး။ ခယမ် မရှိခွိနတ်ော့ စိတလြှှတကြိုယလြှှတအြားပါးတရ လိုးဆောရြန် အားခဲထားသည်။ဒီနေ့တော့ ကိုဆှတင်ေ အပြငသ်ှားစရာမရှိ။ ခယမြချောကလည်းသငတ်န်းအတွကြ အပြငသ်ှားလပြေီ။ နေ့လညစြာစားပြီး ကလေးချော့သိပကြာ အားရပါးရ တခွီဆှဲရန် စိတကြူးထားလသည်ေ။ “ဝါ ရေ . . . လာ . . လူလဈတုန်းလေး တခွီလောကြ အားရပါးရ ဆှဲရအောင် . . .”။
ဟိ . . မောငကြ ဒီအခွိန် ချောင်းနတော မဟုတလြား . . ဝါဝါကလည်း သူ့ယောကြွား အကြိုကသ်ိသူပီပီ အသင့ပြှငလြိုကသ်ည်။ ပြနရြောကကြတည်းက ကြိတလြိုးသာ လိုးနရရှောသည့အြတွကလြည်း ယောကြွားကို အားနာမိသည်။ နှစ်ဦးသား သှကသ်ှကပြင် အဝတအြစားများ ခွှတခြကြာ ကုတငပြေါြ နရောယူလိုကကြှသည်။ နီနီတယောကြ ဒီနေ့တော့ သငတ်န်းသှားရတာ သှားမောကြီးဖြစ်သှားသည်။ ရုတတ်ရကြ သငတ်န်းခန်း နရောရှှေ့ရသဖြင့ြ ကောကခြါငငခြါ ပိတရြကြ သတမြှတလြိုကသ်ည်။ အခွားသှားစရာနရောလည်း မရှိသဖြင့ြ ဖတစြရာ မှတစြရာရှိတာသာ လုပတ်ော့မညဟြု အိမသ်ို့သာ တန်းပြနလြာခဲ့သည်။ နေ့ခင်း မမဝါ နှင့ြ ကလေး အိပပြွောန်ပေါက အနှောင့အြယှကမြဖြစ်စရန်ေ တိုကခြန်း တံခါးကို တိတတ်ိတလြေး ဖြင့ကြာ ခွသေံဖော့ ဝငန်ကြေ အတိုင်း ဝငခြဲ့သည်။ တူလေးက အိမရြှေ့ ပုခကထြဲတွင် နိူ့ဗူးလေး ကိုငကြာ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပမြောကလွကြြ။ အပြဈကင်းစငသ်ည့ြ ခစွစြရာ ကလေးငယလြေးကို ကြညန်ူးစွာ ငေးစိုကကြှည့န်မေိသည်။ “အား . . . ရှီး ရှီး . . အား . . . မောငရြယ် . . ကောင်းလိုကထြှာ . . အူး . . အဟူး . . ” အို . . မမဝါ အသံပဲ။
ခါတိုင်းလို တိုးတိုးသကသ်ာ ကြိတည်ည်းတာမွိုးမဟုတ်။ အားရပါးရ အောမြှညကြာ မိမိမရှိတုန်း လှတလြှတလြပလြပ် လိငဆြကဆြံနကြပြေီကိုး။ နီနီ ဘာဆကလြုပရြမှန်း မသိ။ အသာလေး ပြနထြှကသ်ှားရမညမြှန်း သိပမငေ့ြ မကြားစဖူးကြားရသည့ြ ကာမတွနသ်ံကြောင့ြ ခွလှမြေးများကတော့ အသံလာရာဆီ ဦးတညန်မေိပြီ။ အိပခြန်းတံခါးက ဟလကြြ။ အတွင်းကို အသာချောင်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ တံခါးဝငပြေါကကြ ကုတငခြှရင်ေးဘကမြှာမို့ မှငကြှင်းက အရှင်းသား။ ဝါဝါလှိုင် တယောကြ ဒူးထောင် ပေါငကြားကာ ပကလြကြ။ ကိုဆှတငေခြေါင်းက ပေါငကြှားမှာ တလှုပလြှုပန်ှင့ြ။ ဝါဝါ့ ညာဘကလြကကြ ကိုဆှတင်ေဦးခေါင်းကြီး ခွာထွကသ်ှားမှာ စိုးသည့အြလား ဆံပငမြွားကြား ဆုပကြိုငလြကြြ ဆှဲထားသည်။ ကိုဆှတင်ေ လွှာကား ဝါဝါ ဆောကဖြုတတ်ပြငလြုံးကို နရော အနှံ့ ယကလြိုကြ၊ ကလိလိုကြ လုပန်လသေည်ေ။ ဖောင်းမို့မို့ ဘေးသားများကို ကြုံးယကသ်ည် ဆှဲစုပသ်ည်။
အစေ့လေးကို မထိတထိ ကလိသည် ငုံပေးသည် ယကပြေးသည်။ တခကြတ်ခကြြ ခွိုခဉွြ စုပသ်လို စုပသ်ည်။ ပြီး ဆောကဖြုတအြဝထဲ လွှာကို ခွှန်၍ ထိုးထိုးထည့သ်ည်။ လွှံထွကြ စီးကလွာသော ဆောကရြညမြွားကို အကြဲကြောင်းတလွှောကြ စအိုဝနားမှ စ၍ ဆောကစြေ့ထိပထြိ လွှာအပြားလိုကြ သိမ်းကြုံး ယကကြာ မှိုခသွည်။ ဝါဝါ တငပြါးများက မှေ့ယာမှ တထွာခန့ြ မှောကတ်ကန်ပြေီ။ ပင့ပြင့ပြေးနသည်ေ။ ဘေးတိုကလြည်း ဝေ့ဝှိုကပြေးသည်။ “အာ. အိ . . အိ . . ရှီး ရှီး . . . ” ဘာဂွာမှုတသ်ညဆြိုတာ ဒီလိုကိုး။ အနောကတ်ိုင်း အပြာကား အခွို့ထဲ မှငဖြူးပမယေ့ြ မှနမြာလငမြယားတွေ ဒီလို လုပမြညမြှန်း မထငခြဲ့။ ယခု မမဝါကိုယတ်ိုငပြင် အလှန် နှစ်ခွိုကစြှာ အမှုတခြံနသညေကြို မကြဝြါးထငထြင် တွေ့နရပြေီ။ နီနီတယောကြ မမှငစြဖူး ထူးဆန်းလှသည့ြ ဒီမှငကြှင်းထဲ နဈမှောကာ ပတဝြန်းကငွန်ှင့ြ အဆကပြှတသ်ှားသည်။ ခါတိုင်း ညဘကြ ကြိတည်ည်းသံများသာ ကြားဖူးရာ။
လငမြယား လိငဆြကဆြံသညဆြိုသညမြှာ မိန်းမအပေါြ ယောင်ျကြားက ထပလြကြြ မိန်းမအင်ျဂါထဲ ယောကြွားလိငတ်ံ အဝငအြထွကဟြုသာ နားလညထြားသည်။ ယခုလို အသေးစိတ် မှငရြတော့ အလှနစြိတဝြငစြားမိသည်။ သင့သ်ည် မသင့သ်ည် မသိတော့။ ပြနလြှည့ထြှကသ်ှားရန် မဆိုထားနှင့ြ၊ ဆေးမိနသေူတယောကလြို ငေးနမေိသည်။ မမဝါ၏ ဆောကဖြုတကြား ပြောငရြှင်းကာ အမှှေးအမွှငမြရှိ။ အိမထြောငမြကမွီ အထိ ညီအမ နှစ်ယောကြ အတူနေ၊ အတူ ကြီးပြင်းလာသညမြို့ မမဝါ အမှှေးသနမြှန်း သိထားသညပြဲ။ ယခုမူကား သချောရိတသ်ငထြားပုံရသည်။ မမှငစြဖူးမို့ မိန်းမချင်ြးပင် မိမိအမ၏ ဆောကဖြုတကြတုံးပြောငရြှင်းနသညေ့ြ အလှကို တအံ့တဩ ဖြစ်မိသည်။ လွှာစွမ်းအောကမြှ ပင့ပြင့ပြေးနသညေ့ြ ဆောကဖြုတကြား အရောငတ်လကလြကန်ှင့ြ ဖောင်းမို့ရှှဲစိုနသည်ေ။ ကလေးတယောကမြှေးထားသညဟြုပင် မယုံနိူငစြရာ၊ ဆောကဖြုတကြ ပြဲအာမနေ။
ဘေးသားခွမ်းကြီးနှစ်ခုက အပေါကဝြ တဖကစြီမှာ စေ့ကပ် ဖောင်းမို့နသညေမြို့ အဝ ဟတတလေး ပေါသ်ညဆြိုရုံသာ။ နီညိုရောင် ပြင့ဖြတလြေးနှစ်ခပြကြ ဆီးကာထားသည်။ ထိုအဖတလြေးများကို ကိုဆှတငေတ်ယောကြ စုပလြိုကြ ယကလြိုကြ ဘေးတိုကြ ခတလြိုကြ လုပန်သညေကြိုလည်း မှငရြသည်။ အမှေးအမွှင် ကင်းရှင်းနမှေ ဆောကစြေ့ဆိုသည့ြ အဖုလေးကို အထင်းသား မှငရြသည်။ ကိုဆှတငေကြ တခကြတ်ခကြြ ဖုံးနသညေ့ြ အရပြေားလေးကို တွန်းတငရြင်း ဆောကစြေ့ ငုတတ်ုတလြေးကို ငုံ၍ စုပပြေးသေးသည်။ “အာ အား ား ရှီး ရှီး ကောင်းလိုကထြှာ . . အား ား ား . . ” တငပြါးအစုံကို ပင့မြှောကကြာ ဟိုဘကြ ဒီဘကြ ရမ်းခါရင်း အောဟြဈ ညည်းညူနလသေည်ေ။ ရိုးရိုးကုတကြုတ် အနအေေးသည့ြ မမဝါတယောကြ ကုတငပြေါကြွ ခုလို အပြောအဆိုရော၊ အမှုတအြခံပါ ပြင့လြင်း ပကစြကလြိမ့မြညဟြု မထငခြဲ့။ ဝမ်းလွားမှောကကြာ ဆောကဖြုတယ်ကန်သညေ့ြ ကိုဆှတငေဒြုတကြား။
အချောင်းလိုကန်ောကပြဈထားသဖြင့ြ ဂွေးဥနှင့ဖြိကာ မာတင်းလကြြ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ ကြမ်းသီးခေါင်းက ပြူထွကန်သည်ေ။ ခနအကြာမှာတော့ မမဝါ တငပြါးအစုံ ဝုန်းကနဲ မှေ့ယာပေါြ ပြုတကြသွည်။ “အား . . . တောပြှီ . . ရပြီ . . ကောင်းလိုကတ်ာ . . မောငရြယ် . . ရှီး ရှီး . . လူကို ဟိုကသ်ှားတာပဲ . . .” “အားရပါးရ အောရြတာကြောင့ြ လည်း ပိုကောင်းနတော မဟုတလြား . . . ” “ဟုတတ်ယ် . . မောငရြယ် . . ဒီနေ့တော့ စိတရြှိလကရြှိ အောပြဈလိုကရြတာ တအား ကောင်းတာပဲ . . .” နီနီစိတထြဲ မလုံမလဲနှင့ြ အားတုံ့အားနာ ခံစားရသည်။ မိမိကြောင့ြ သူများလငမြယား အနှောင့အြယှကြ ဖြစ်နပြေီပဲ။ ကိုဆှတင်ေ ကုတငပြေါမြှ ဆင်း၍ လီးကြီး တရမ်းရမ်းနှင့ြ ခေါငရြင်းဘကတ်ိုး မတတ်ပရြပလြကြြ ဝါဝါ မကြန်ှာဘကြ တိုးကပသ်ှားသည်။ ယောကြွားအင်ျဂါကြီး မာတင်းနတောမွိုး တသကမြှာ တခါမှ အနီးကပ် မမှငစြဖူးမို့ ထူးဆန်း အံ့ဩနမေိသည်။ လီးတံ ထိပဖြူးကြီးကလည်း မှိုပြင့ကြှီးပမာ လုံးလုံးခွှနခြွှနန်ှင့ြ စွင့ကြားနသည်ေ။
ထိပဖြွားအဝလေးတွင် ပစွခြွှဲခွှဲအရညကြ ညောငစြီးကသွလို တွဲရရှဲခိုနသည်ေ။ မမဝါ ဆောကဖြုတသ်ေးသေးလေးနှင့ြ ဆန့ပြါ့မလား ဟုပင် ထငမြိသည်။ ဒါကြီးနဲ့ လုပကြှမှာပါလား ဟု အတွေးပေါကြာ ဆကလြကကြှည့မြှငလြိုစိတတ်ို့က တားမနိူင် ဆီးမရ။ ဝါဝါလှိုငကြ ဘေးတစောင်းလှည့ကြာ အနားရောကလြာသည့ြ လီးကြီးကို ပါးစပဟြကာ စောင့ကြှိုလိုကသ်ည်။ လီးတံကို အရင်းမှ ဆုပ်၍ ဒဈကြီးကို ငုံလိုကသ်ည်။ ပြီး ပါးစပထြဲ ဝငန်ိူငသ်မွှ ဝငအြောင် ဆကင်ုံသည်။ ကိုဆှတင်ေ တွန့ကြနဲ ဖြစ်ကာ ခေါင်းမော့သှားသည်။ ဖြတကြနဲ မကြလြုံးထောင့စြှန်းမှာ အခန်းဝမှ လူရိပကြို မှငလြိုကသ်ည်။ ခယမ် နီနီလှိုင် မှန်း သိလိုကပြမငေ့ြ မသိဟန် မမှငဟြနဆြကဆြောငကြာ မကြစြိမှိတ်၍ ခေါင်းမော့ကာ ဖီးလတ်ကပြှနလေိုကသ်ည်။ တိုငတ်ိုကဆြိုငဆြိုငပြင်။ ခယမ် မရှိခွိန် အားပါးတရ လိုးသည့အြခွိနမြှာမှ ခယမြက ချောင်းကြည့်န်သညေမြို့ ကိုဆှတင်ေ အကြိုကတ်ှေ့သှားသည်။
မိမိတို့ လိငဆြကဆြံတာကို တခွားလူကို ပြလိုသည့ြ ငုတလြွှိုးနသညေ့ြ ဆန်ဒမွိုး ကိုဆှတငေမြှာရှိသည်။ ယခုလိုဆိုတော့ ချောင်းကြည့်န်သေူ ညီမရှေ့ အမဖြစ်သူကို ပီပီပြငပြှင် လိုးပြရတော့မညမြို့ အလှနပြင် ဝမ်းမှောကမြိလပြေီ။ လီးကြီးပငလြွှင် ခါတိုင်းထကြ မာတင်းကာ တဆတဆြတ် တုနန်ပြေီ။ကိုဆှတငေသ်ည် သူတို့လငမြယား လိငဆြကဆြံကြပုံများကိုလည်း ဗှီဒီယိုရိုကြ၍ ကြနပြှူတာထဲ သိမ်းထားကာ သင်ျဘောတကလြွှငလြည်း ယူသှားလေ့ရှိသည်။ ဝါဝါလှိုငကြလည်း ကိုဆှတင်ေ ပငလြယကြှီးထဲ အထီးကနွကြာ ဆောကဖြုတင်တပြှတန်ခွေိန်၊ ထုချင်သ်လို ထု နိူငရြနအြတွကြ လိုလိုလားလားပင် အရိုကခြံသည်။ ပိုပိုသာသာပင် သရုပဆြောငပြေးသည်။ ဗှီဒီယို ရိုကန်မှန်ေးသိ၍ ပို၍လည်း ဖီးလတ်ကသ်ည်။ ကိုဆှတငေအြဖို့မှာတော့ ဆိပကြမ်းကပ်၍ အငတ်ာနကရြခွိနမြွားတွင် ဗှီဒီယိုဆကဈြခကြကြာ ခစွဇြနီးဆောကဖြုတပြှတတ်ာကြည့်ရြင်း သူလည်း ထု၍ရသောလြည်း။
ပငလြယပြှငကြှီးထဲ ငတပြှတန်ခွေိနမြွိုး၌ ကိုယတ်ိုငသ်ရုပဆြောင် ရိုကကြူးထားသည့ြ ဗှီဒီယိုသာကြည့်ြ၍ ထုရလသည်ေ။ ဝါဝါဆောကဖြုတ် လှလှလေးကို မိမိကိုယတ်ိုင် လိုးနပေုံကို ကြည့်ထြုရသည့အြရသာနှင့ြ အခွား နှာကားများကြည့်ရြသည့အြရသာ မလဲနိူင်။ ဝါဝါ့ဆောကဖြုတအြလှ၊ မိမိတို့ပျိုငတ်ူ နတပြှညအြရောကြ လှမ်းတကပြုံ၊ မိမိ၏ လိုးအားကောင်းပုံ၊ ဝါဝါတယောကြ စိတပြါလကပြါ ကာမစည်းစိမခြံတတပြုံ တို့ကို အခွားလူတယောကကြို ကြှားဝါ ပြသလိုစိတမြွိုးကလည်း ရှိသည်။ ကံကြုံသည် ဆိုရမညလြား။ နဂိုက ပြချင်ခြငွြ ကိုဆှတငေတ်ယောကြ သင်ျဘောပေါတ်ှင် ထွန်းမင်းနှင့ြ သောကရြင်း၊ စားရင်း၊ ဆှေးနှေးကြ ရင်းနှင့ြ ပြဖြစ်သှားသည်။ ထိုသို့ ပြဖြစ်သည့အြခါမွိုးမှာ ထူးဆန်းသည့ြ သာယာမှု၊ ကြနပေမြှု ရှိမှန်း သူ့ဘာသာ သိလာသည်။ ကိုဆှတငေန်ှင့ြ ထွန်းမင်းက ထိုသင်ျဘောမတိုငမြီကတည်းက အခွားသင်ျဘောတစီးတွင် အတူစီးဖူးသည်။
တိတိကကြ ပြောရလွှင် ကိုဆှတငေကြ ထွန်းမင်းအသကကြိုပင် သကစြှန့ဆြံဖြား ကယတ်ငခြဲ့ဖူး၍ ထွန်းမင်း၏ အသကသ်ခငဟြု ဆိုနိူငသ်ည်။ သင်ျဘောပေါတ်ှင် လူမွိုးခွားတွကြေား ဒုတိယ အရာရှိ ကိုဆှတင်ေ နှင့ြ အငဂြငွန်ီယာပေါကစြ ထွန်းမင်းတို့ နှစ်ဦးသာ မှနမြာပါရှိသည်။ စကားပြောဖောြ၊ ရငဖြှင့ဖြောြ၊ အတူတူ သောကဖြောြ၊ အတူတူ အပြငထြှကဖြောြ မို့ တယောကအြကြောင်း တယောကြ အတွင်းသိ ခငမြငကြှသည်။ သင်ျဘောစီးသညပြင် သိပမြကြာသေး၊ ကံဆိုးလှသည့ြ တရကတ်ှငတ်ော့ ပငလြယပြှငထြဲ သင်ျဘောမီးလောငကြာ မထိန်းနိူငတ်ော့ပဲ သင်ျဘောတစီးလုံးကို မီးက ဝါးမှိုစပြုသဖြင့ြ အမှန် စွန့ခြှာကြရသည်။ ထွန်းမင်းက သူ့ဂွူတီခွိနမြို့ အငဂြငွခြန်းအတွင်း ရှိနစဉြေ ဖြစ်သည်။ သင်ျဘောစွန့ခြှာဖို့ လူစုကြတော့ ထွန်းမင်းကို မတွေ့။ အခွားလူများအားလုံး သှေးရူးသှေးတန်းနှင့ြ အသကကြယလြှထေဲ ရောကကြုနကြှပြီ။ ကနွရြဈသူကို ဂရုမစိုကတ်ော့ပဲ သူတို့အသကဘြေးလှှတဖြို့သာ ကြိုးစားနကြသေည်။
ကိုဆှတင်ေ ဘယလြိုတားတား၊ ဘယလြိုပြောပြော မရ။ အသကကြယလြှေ ခွ၍ ပြေးကြရနသ်ာ လုပန်ကြပြေီ။ ကိုဆှတင်ေ အမှနဆြုံးဖြတလြိုကသ်ည်။ မိမိညီငယကြဲ့သို့ ခငမြငရြသည့ြ မှနမြာအချင်ြးချင်ြး မထားခဲ့နိူင်။ သူများနှင့ြ လိုကမြသှားပဲ ခနွန်ခေဲ့သည်။ အသကကြယလြှေ မရှိတော့ပမငေ့ြ ရာဘာဖောငမြွားရှိနသေေးသည်။ အငဂြငွခြန်းထဲသို့ အသကရြှူ ကိရိယာနှင့ြ ပြေးဆင်းကာ ထွန်းမင်းကို ရှာသည်။ တွေ့ပြီ။ ထွန်းမင်း လည်း အမှနပြှေးထွကရြန် ကြိုးစားခဲ့ပုံပင်။ အငဂြငွခြန်းထွကပြေါကြ လှခေါးရင်းနားမှာ ပုံလကြသ်ားလဲနသည်ေ။ ထွန်းမင်း ဂွိုင်းအောကြ လကလြွှိုသိုင်းဖကကြာ လှခေါးတလွှောကြ ဒရှတဆြှဲခဲ့သည်။ အပေါရြောကသ်ညန်ှင့ြ အဝတအြစားများ လွှော့ပေးလိုကသ်ည်။ ပြငပြလရှေူ လိုကရြတော့ ထွန်းမင်း မကြလြုံးပြင့လြာသည်။ တောသ်ေးသည်။ မီးခိုးများရှူ ရှိုကမြိပြီး သတိမေ့လဲကနွတော သိပမြကြာသေး၍ ဖြစ်မည်။ မူးဝဝနှေငေ့ြ ကြောငတ်ောငတ်ောငတ်ော့ ဖြစ်နဆေဲ။
ထိခိုကဒြါဏရြာ ရှိမရှိ ထွန်းမင်းတကိုယလြုံး ကိုဆှတင်ေ အမှနကြှည့လြိုကသ်ည်။ ခွသလေုံးနှင့ြ ဖနောင့န်ား ပြန်းပဲ့သညမြှ အပ အခွားဒဏရြာ ကြီးကြီးမားမား မရှိ။ အသကကြယအြကြီလည်း ရှာခွိနမြရှိတော့။ မိမိ အသကကြယ် အကြီကို ဝတပြေးလိုကသ်ည်။ ပြီးသညန်ှင့ြ အနီးရှိ အသကကြယဖြောငကြို ရထေဲ ပစ်ခလွိုကသ်ည်။ ထွန်းမင်းကို ပြေ့ခွီ၍ ရထေဲ ပစ်ခကြာ သူ့နောကမြှ လိုကြ၍ ကိုဆှတငေလြည်း ခုနခြလွိုကသ်ည်။ အသကကြယအြကြီကြောင့ြ ပေါလောပေါန်သညေ့ြ ထွန်းမင်းဆီ ကူးခတသ်ှားပြီး ရာဘာဖောင် ဆီသို့ ဆှဲယူခဲ့သည်။ ကိုဆှတငေကြ အရငတ်ကပြှီးမှ ထွန်းမင်းကို ဆှဲတငရြသည်။ ထိုစဉမြှာပင် စောစောက အရင် စွန့ခြှာသှားသည့ြ အသကကြယလြှကေ အနားရောကလြာကာ ရာဘာဖောငကြို ဆှဲယူ၍ မီးလောငန်သေော သင်ျဘောမှ ဝေးရာသို့ မောင်းပြေးခဲ့ကြသည်။ သင်ျဘောကြီးကား တစီးလုံးမီးလောငကြာ ပေါလောပေါလြကြြ။ မှုတတ်ော့မသှား။ မိမိတို့၏ ပစ်စည်းများလည်း အကုနဆြုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။
ကယဆြယရြေးရောကလြာပြီး ဆေးရုံပို့၊ ထိုမှ တဆင့ြ သကဆြိုငရြာ နိူငင်ံ အသီးသီး ပြနပျို့ခဲ့ကြသည်။ ထွန်းမင်းတယောကြ ဆေးရုံပေါမြှာ အကြောင်းစုံသိပြီးနောကြ ကိုဆှတငေကြို ဖကကြာ အားရပါးရ ငိုကြှေးလသည်ေ။ ငုတတ်ုတထြိုငကြာ လကအြုပခြွီကနတ်ော့လသည်ေ။ ကြေးဇူးတငလြှကြောင်း တတွတတ်ှတ် ပြောလသည်ေ။ “ကြှနတ်ော့မြှာ အမမှေေးတဲ့ အသကမြရှိတော့ဘူး အကို . . . အကိုပေးတဲ့ အသကပြဲ ရှိတော့တယ် . . . အကို့ အသကန်ဲ့ ရင်းပြီး ကြှနတ်ော့ကြို ကယခြဲ့တဲ့ အကို့ကို ဘယလြို ကြေးဇူး ဆပဆြပ် မကုနန်ိူငတ်ော့ပါဘူး အကိုရယ် . . . . . .” ထိုသို့ အသကဘြေးမှ သီသီလေး လှှတခြဲ့သည့ြ ဒီ ကြမျမာဆိုးကြီးကြောင့လြည်း ကိုဆှတငေန်ှင့ြ ထွန်းမင်းတို့ ရင်းနှီးမှု သံယောဇဉြ ပိုခဲ့ကြသည်။ ထွန်းမင်းကလည်း ကိုဆှတငေကြို အသကသ်ခငကြွေးဇူးရှငအြဖြစ် ရိုကြိုး လေးစား ခငမြငန်တေော့သည်။ ထိုသင်ျဘော၌ ရှိစုမဲ့စု အကုနဆြုံးရှုံး သဖြင့ြ လွောကြှေးလည်း ထိုကသ်င့သ်လောကရြသလို။
စာခွုပမြပြည့ြ၍ ယခုတဖန် နောကသ်င်ျဘော တစီးပေါြ ဦးစားပေး အတူတူတွဲတငပြေးလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ထွန်းမင်းက အညာသား။ ရနကြုနမြှာ ဆှမရှေိမွိုးမရှိ။ သင်ျဘောပြနန်ားခွိန် သူငယခြငွြးများနှင့ြ စုပေါင်း ငှားထားသည့ြ တိုကခြန်းမှာနသည်ေ။ ငှယေားလေးလွှံသည့ြ လူပျို လူလှှတပြီပီ ကဲချင်တ်ိုင်း ကဲနသေူ။ ကိုဆှတငေကြတော့ အိမထြောငသ်ကြ နှစ် နှစ်ကြောပြှီ။ ဆောကဖြုတပြှတလြပကြာ သုတကြှောငန်သေူတွပေီပီ သောကကြှစားကြရင်း နှာအကြောင်းများသာ ပြောဖြစ်ကြသည်။ ကိုဆှတငေသ်ည် မိန်းမရပြီး လိငဆြကဆြံရသည့အြရသာ ကြိုကလြှန်းလှ၍ တဖြဖြ သူလိငဆြကဆြံပုံများကို ပြောလေ့ရှိသည်။ ကိုယ့မြိန်းမနှင့ကြိုယ် လိငဆြကဆြံတာ ကြေးစားများနှင့ြ ဆကဆြံတာထကြ အဆများစွာ သာလှနကြောင်းမှနကြှောင်းခပကြှှားကြှား ပြောပြလေ့ရှိသည်။ အမှနတ်ကယလြည်း ဝါဝါနှင့ြ လိုးရဆောရြသညကြို ကိုဆှတင်ေ ကြနပေအြားရမှု ရှိလှသည်။ ဝမ်းရေးအတွကြ သင်ျဘောထွကခြွိနမြှာပင် ဝါဝါဆောကဖြုတကြို တသသ ဖြစ်နရသေည်။
နှစ်ဦးသား ပငလြယထြဲ ညစဉြ သောကန်ကြေ၊ တညမှာတော့ ဒီကိဈစကို ထွန်းမင်းနှင့ြ ဆှေးနှေးဖြစ်ကြသည်။ အရကရြှိနန်ှင့ြ ရီဝဝေေ၊ အာလေးလွှာလေး ကိုယထြငတ်ာ ကိုယစြှတပြှောကြသည်။ “တကယအြပေးအယူမွှမွှ လိုးတာနဲ့၊ ကြေးစား၊ကြိုကကြုန်း၊ လဈဗင်းတူဂဲသား၊ ခေါခြငွသ်လိုသာ ခေါပြါလေ၊ အရသာချင်ြးကြ တအားကြာသှားပြီ . . .” “ကြှနတ်ောလြည်း မိန်းမအစုံတော့ လုပဖြူးပါတယ် . . ပြီးတဲ့အခွိနတ်ော့ ဘယသ်ူနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အတူတူလိုပါပဲ . . အပြောင်းအလဲ လုပရြတာ ပိုတောင် ကောင်းသလိုပဲ . . .” “ပြီးတဲ့ တဒင်ျဂမှာတော့ အားလုံး တူကောင်း တူနိူငပြါတယ် . . . ဒါပမယေ့ြ လိုးနတေဲ့ တခွိနလြုံးမှာ တယောကအြကြိုကြ တယောကသ်ိပြီး မိန်းမကပါ စိတပြါလကပြါ ကာမပန်းတိုင် ပျိုငတ်ူ လှောခြတကြှတာမွိုး၊ ထွနထြှန့လြူးနတောမွိုး၊ သူပါပြီးသှားတဲ့အခွိန် တွန့လြိမပြှီး အားရပါးရ အောတ်ာမွိုး ၊ ပျိုငတ်ူပြီးရတဲ့ အရသာမွိုးကြ မင်း ဘယသ်ိမလဲကြာ . . .” ဒီစကားမှာတော့ ထွန်းမင်း အောင့သ်ကသ်ကြ ဖြစ်သှားသည်။
အကိုပြောတာ မှနမြမှနတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း မိန်းမ ရမှ သိမှာပဲ . . . ကြှနတ်ောခြဖြူးတဲ့ ဆောတ်ှလည်ေး ကောင်းကြတယလြို့တော့ ထငတ်ာပဲ . . . “မတူနိူငဘြူးလို့ ကိုယတ်ော့ ထငတ်ယ် . . . မိန်းမတွေ ပြီးတာ ဘလိုလဲ မင်းသိလို့လား . . ” “ယောကြွားတွလေိုပဲ တကိုယလြုံး တွန့လြိမပြှီး အဖုတထြဲက ညှဈတယ်၊ အောတ်ယ်။ ဒါပဲလေ . . ဘာထူးလို့လဲ အကိုရ . . ကိုယကြောင်းဖို့ အဓိကပဲ မဟုတဘြူးလား . . . ကြှနတ်ောဆြို ပထမ တခွီ သှကသ်ှကြ တီးလိုကတ်ယ် . . . နောကတ်ခွီဆိုလို့ကတော့ ကောငမြတွေ အသအေောအြောင် ပုံစံမွိုးစုံနဲ့ ဆှဲတာပဲ . . . တခါတလဆေို ကောငမြတွေ တောင်းပနယ်ူရတယ် . . . အသဆေောလြို့ . . .” သူ လိုးနိူင် ဆောန်ိူငကြှောင်း ခပကြှှားကြှား ပြောလိုကသ်ည်။ “အဲ့ဒါမွိုး ကြေးစားကို ဆကဆြံပုံ နဲ့ လငမြယား ဆကဆြံပုံနဲ့က တခွားစီပဲ ဟ . . . တကယ့တ်ကယ် မိန်းမ ဖီးလတ်ကတ်ာမွိုး၊ ပြီးတာမွိုး မင်း မသိသေးပါဘူး . . . ဒီဆောကဖြုတ် လကတ်ဝါးစာက ယောကြွားတယောကကြို ကောင်းကောင်း မှိန်းမူးစတောတော့ အမှနပြဲ ငါ့ကောငရြေ့။
ဒါကြောင့ြ မယားပြော တဈည ဆိုတဲ့ စကား ရှေးလူကြီးတွေ ထားခဲ့တာကိုး . . . ” “အကိုကတော့ လုပပြှီ . . . ” ” . . . ” “အရငကြတော့ ကြှနတ်ောလြည်း အတောကြဲ ခဲ့ပါတယ် . . . မိန်းမတိုင်း အဖုတပြါတာပဲ၊ တဖုတသ်တော့ မလုပဘြူး လို့လည်း ခံယူထားတာ . . . မိန်းမတွေ ခွုပကြိုငခြယွလြှယတ်ာ မခံဘူးလို့ ကြှေးကြောထြားတာ . . . ပြီးခဲ့တဲ့ သင်ျဘော မီးလောငပြှီးတော့ ကြှနတ်ောြ အတောြ ဖြားသှားတယ် အကို . . . ကြေးသောလကြ မဆန့မြီလေး အတညတ်ကနွဲ့ ဘဝတခုတော့ ထူထောငခြငွလြာတယ် . . “။ “ဒါပေါ့ . . ” “ခုလို အကိုက မိန်းမယူရတာ ကောင်းကြောင်းတွခညွြေး ပြောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း မိန်းမလိုချင်ပြှီ အကိုရာ . . . ခကတ်ာက ယူစရာ မိန်းမ မရှိသေးတာပဲ . . ဟား . . ဟား . . .” ကိုဆှတင်ေ တယောကြ ရီဝဝနှေငေ့ြ “မိန်းမယူဖို့ ငါတော့ အားပေးတယ် . . . မင်း ကြည့်ခြငွရြင် ငါ့မိန်းမနဲ့ ငါနဲ့ ကောင်းကောင်းလိုးထားတာတွပြမေယ် . . . ငါက ဗှီဒီယို ရိုကယ်ူလာတာ . . . ” “ဗွာ . . .”။
ဒီမှာ . . ထွန်းမင်း . . မင်းနဲ့ ငါနဲ့က ဘယလြောကခြငကြှတယဆြိုတာ ပြောနဖေို့မလိုပါဘူး . . . ဝါဝါ နဲ့လည်း မောငန်ှမတွလေိုတောင် ဖြစ်နပြေီပဲ . . . ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြလို့ရပါတယ် . . . ဝါဝါနဲ့ ဆုံခွိနကြရွငသ်ာ မင်း မသိယောငဆြောငန်ေ . . . ” နှစ်ဦးသား အရကတ်နခြိုးလေးနှင့ြ သတ်တိကောင်းနကြလေပြေီ။ တယောကကြလည်း ပြလိုပြီ။ ကနွတ်ယောကကြလည်း ကြည့်လြိုပြီ။ “ပြရငတ်ော့ ကြည့်တ်ာပေါ့ အကို . . စိတခြပြါ. . . အကို့ မိန်းမကို ကြှနတ်ောြ မပစ်မှားပါဘူး . . . အကိုက ကြှနတ်ော့ကြွေးဇူးရှငပြါ။ ဗဟုသုတ အဖြစ် ကြည့်ရြတာပေါ့ . . .” ကိုဆှတငေကြ ထွန်းမင်းနဘေးပြောင်းထိုင်၍ လကပြတ်ော့ပဖြှင့ကြာ ဟိုဒီရှာပြီး မူဗီကလဈ တခုကို ဖြင့လြိုကသ်ည်။ အိပယ်ာပေါမြှ ကိုယလြုံးတီး မိန်းမတယောကပြုံ တန်းပြီးပေါလြာသည်။ ကငမြရာကို ခွိနန်သညေမြို့ မှငကြှင်းက လှုပတ်ုတတ်ုတဖြစ်ပြီးမှ ငှိမသ်ှားသည်။ ခါတိုင်း အနောကတ်ိုင်း၊ အရှေ့တိုင်းနှာကားများမှ မင်းသမီးများမှငရြသလို မဟုတပြဲ။
ကိုဆှတငေမြိန်းမ ဝါဝါလှိုငဆြိုသည့အြသိကြောင့ြ စိတထြဲ တမွိုးကြီး ခံစားရသည်။ မီးလောငစြှန့ခြှာခဲ့သည့ြ သင်ျဘောမှဆင်းပြီးနောကပျိုင်း ကိုဆှတငေအြိမ် မကြာခန အလညအြပတရြောကြ အတူတူ သောကစြားလေ့ရှိကြသဖြင့ြ ဝါဝါလှိုငန်ှင့ြ ထွန်းမင်းလည်း ခငမြငန်ကြပြေီး ဖြစ်သည်။ ဝါဝါလှိုင်၏ အိမန်ရင်ေးအဝတအြစားများနှင့ြ ကောကကြှောင်းများကို မှငဖြူးထားကတည်းက ကိုယလြုံးလှမှန်းသိထားပမယေ့ြ ယခုလို ကိုယလြုံးတီးအလှကို တွေ့ရသညတ်ှင် စွဲမကဖြှယ် ကိုယလြုံးအလှ ပိုငရြှငမြှန်း သိရလပြေီ။ မှငကြှင်းထဲ ကိုဆှတင်ေ လီး မပြော့မမာ အနအထေားနှင့ြ ပေါလြာသည်။ ဝါဝါလှိုငကြား တရုတသ်ှေး အနည်းငယ် ပါသူပီပီ အသားအရညကြွော့ရှင်း၍ ကိုယလြုံးအခွိုးအစားကကြ လှပသည်။ ကောကကြှောင်းများကလည်း သူ့နရောနှင့သ်ူ အပိုအလိုမရှိ။ ဆံတိုဂုတဝြဲလေးနှင့မြို့ ငယဂြုဏလြေးလည်း ရှိသည်။ ကိုဆှတငေကြ သူ့မိန်းမ ခွထေောကတ်ှကေို မကာ ကုတငစြောင်း ကငမြရာခွိနထြားရာဘကသ်ို့ ဆှဲလိုကသ်ည်။
ပေါငန်ှဈလုံးကြားက ဆောကဖြုတ် ဖောင်းမို့မို့က အမှှေးပြောငရြှင်း လှပစွာ ပေါလြာသည်။ ထွန်းမင်း လီး ဆတကြနဲ တောငလြာသည်။ လုံးဝ မွှောလြင့မြထားမိသည့ြ အခွင့အြရေးကြီး ရနပေါလားဟု ကံကြမျမာကို ကြေးဇူးတငမြိလသည်ေ။ ကာမပိုငလြငကြှီးကို ဘေးမှာထားလကြြ လီးတောငရြသညမြှာ အားနာစရာ ကောင်းလှသည်။ “ဟို . . အမ ဟိုဥဈစာက လှလိုကတ်ာ . . . အမှှေးတွေ မရှိဘူးနောြ . . .” ဒီလို ခွီးမှှမ်းသံကြောင့ြ ကိုဆှတင်ေ ကြနပေအြားရမိသည်။ “အေး . . ဟုတတ်ယ် . . ငါက အမှှေးပြောငရြှင်းနမှေ ကြိုကလြို့ သူ့ကို မှနမြှန် အမှှေးရိတခြိုင်းတယ် . ဘာဂွာမှုတရြင် အဲ့လို ကတုံးမှ ငါကလည်း ကြိုကတ်ာ . . အစပိုင်းတော့ စူးတယ်၊ ယားတယ် နဲ့ အငတ်ငတ်ငပြဲ . . . နောကတ်ော့ သူကိုယတ်ိုင် အမှှေးရှညရြငတ်ောင် မနတတေတ်ော့ဘူး ပြောတယ် . . .” အနောကကြ နှာကားများမှ အပ မိန်းမတိုင်း အမှှေးထူများသာ မှငဖြူးနသေူ ထွန်းမင်း အဖို့ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်မိသည်။
ဆောကဖြုတကြို ကငမြရာဘကြ တစောင်းမကတွကြ အနအထေားနှင့ြ မှငကြှင်းကောင်းအောငခြွိနပြှီး ကိုဆှတင်ေ ကြမ်းပေါြ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငကြာ မှငကြှင်းပိတမြသှားအောင် ဂရုပြု၍ ဆောကဖြုတပြေါြ ဘေးတစောင်း မကတွကြ မကြန်ှာအပလြိုကသ်ည်။ ပေါငကြိုအနည်းငယကြား၍ ခုံးထနသေော ဆောကဖြုတဘြေးခွမ်းကို စ၍ ယကလြသည်ေ။ ကငမြရာကို တခကြလြှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည့ြ ဝါဝါလှိုငမြကြန်ှာလေးမှာလည်း ဆောကဖြုတအြတွင်းသားလေးများလိုပင် နီရဲနသည်ေ။ ကိုဆှတငေကြတော့ ပေါငခြှံနှင့ြ ဆောကဖြုတ် ဘေးသားများယကန်ရောမှ အကြဲကြောင်းတလွှောကြ ထကအြောကြ စုနဆြန် စအိုဝမှသည် ဆောကစြေ့အထိ လွှာအပြားလိုကြ ယကလြသည်ေ။ စိမ့ထြှကလြာသည့ြ ဆောကရြညမြွားကိုလည်း မွိုခွ၍ ထိုဆောကရြညမြွား၊ တံတွေးများနှင့ြ ဆောကဖြုတ် တအုံလုံးမှာ စိုရှှဲ လင်းလကန်သည်ေ။ ဆောကစြေ့ကို ငုံ၍ စုပသ်ည်။ လွှာနှင့ြ ဘေးတိုကြ တဖတွဖြတွြ ခတပြေးသည်။
လကကြိုလည်း အအားမထားပဲ နိူ့များကို တလှည့စြီ လှမ်းလှမ်းနယပြေးသေးသည်။ “အင့ြ အဟင်း ဟင်း . . ” ထွန်းမင်းတယောကြ မှငကြှင်းထဲ နဈမွောကာ ကိုဆှတငေကြို မေ့၍ လီးမှာ တအားတောငန်ပြေီ။ ကိုဆှတငေကြ မသိမသာ လှမ်းကြည့်ရြင်း အမွိုးအမညမြသိ သာယာသလိုလို ခံစားရသညကြို ထူးဆန်းစွာ အံ့ဩနမေိသည်။ သူတို့လငမြယား လိငဆြကဆြံတာ တခွား ယောကြွားတယောကကြ ကြည့်ပြှီးလီးတောငန်သညေကြို သဝနမြတိုမိသလို သူ့မယား အလှအတွကပြင် ကြနပေဂြုဏယ်ူနမေိသည်။ သူကိုယတ်ိုငလြည်း လီးတောငန်ပြေီ။ “အ အင့ြ အဟင့ြ အင့ြ ရှီး အား . . ” ဝါဝါလှိုငတ်ယောကြ ကိုဆှတင်ေ လွှာအစွမ်းနှင့ြ ပြုစုယုယမှုအောကမြှာ တွန့လြိမ် ယိမ်းထိုးနသည်ေ။ တခကြတ်ခကြြ ကော့ကော့ ပင့ပြေးသည်။ ပေါငတ်ံကြီးများကို စုလိုကြ ကားလိုကြ လုပသ်ည်။ ကိုဆှတင်ေ ခေါင်းကို ကိုငကြာ ဆှဲဆှဲကပပြေးသည်။ “အင့ြ အဟင့ြ . . . ရပြီ . . ထည့ခြငွပြှီ မောငရြယ် . . ” တိုးတိုး ညည်းညူ လိုကသ်ည်။
ထွန်းမင်းလည်း ရငဖြိုသလိုလိုဖြစ်သှားသည်။ အာခေါငမြွားချောကလြာသည်။ လကဖြွားခွဖြေားများပင် ခွှေးစေးများ စိုလာသည်။ ကိုဆှတငေကြ ကောင်းကောင်းဂွာနရောမှ ဆောကရြညမြွားကို အားပါးတရ သိမ်းကြုံးယကြ၍ မှိုခလွိုကကြာ မရပခြငွရြပခြငွန်ှင့ြ ရပလြိုကသ်ည်။ မတတ်ပရြပလြိုကကြာ ဝါဝါခွနှစ်ေချောင်းကို စုကိုင်၍ ထောငထြားကာ ဆောကဖြုတကြို ကငမြရာဘကြ အကောင်းဆုံး မှငကြှင်း ဖြစ်အောင် ပြလိုကသ်ည်။ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ ပြူထွကန်သညေ့ြ ဆောကဖြုတကြား ဝကဆြီဖတကြှီးနှစ်မွောင်းလို အိတုံဖောင်းမို့နသည်ေ။ တံတွေးများ၊ ဆောကရြညမြွားနှင့ြ စိုရှှဲ ဝင်းပြောငန်သည်ေ။ ဝါဝါ၏ ကာမခိုးတွေ ဝနသေေော မကြဝြန်းလှလှ လေးများကလည်း ကငမြရာကို ကြည့်လြကြြ။ ကိုဆှတငေကြ ကနွလြကတ်ဖကန်ှင့ြ ဆောကဖြုတအြကြဲကြောင်းထဲ ပြတဆြှဲ၍ ဆောကရြညမြွားနှိုကထြုတကြာ ပြောငဝြင်းနသညေ့ြ ဆောကဖြုတပြေါြ ပြတသ်ပ် ဆုတန်ယ် လိမ်းကြံပေးသည်။
ခုံးထနသညေ့ြ ဆောကဖြုတပြေါကြ ကိုဆှတင်ေ လကဖြဝါးက ဂွုံနယန်သညေ့ြ မုန့ဖြုတသ်မားပမာ။ ကိုဆှတင်ေ ကုတငပြေါြ ဒူးထောကတ်ကကြာ မပြော့မမာ လီးတရမ်းရမ်းနှင့ြ ဝါဝါလှိုင့ြ ခေါင်းရင်းဘကသ်ို့ တရှေ့ရှေ့ တိုးသှားသည်။ ပင့မြှောကြ ထားသည့ြ ခွနှစ်ေချောင်းမှ သူ့ဘကကြ ခွထေောကတ်ချောင်းကို အောကခြပြေးလိုကပြှီး ကနွတ်ချောင်းကို ဆကမ် ထားပြီး ပြဲအာနသည်ေ ဆောကဖြုတ် မှငကြှင်းကို ကငမြရာမှာပေါအြောင် ထိန်းထားသည်။ ဝါဝါလှိုငကြ အလိုကသ်င့ြ တဈတောငန်ှင့ထြောကကြာ ကိုယကြို စောင်း၍ ပါးစပဟြ ဆီးကြိုလိုကသ်ည်။ အနီးရောကလြာသည့ြ ကိုဆှတငေ့ြ လီးကြီးကို ဒဈမှုတအြောင် ဖမ်းငုံလိုကသ်ည်။ လွှာနှင့ဒြဈတဝိုကကြို ရဈပတမြှှေ့ယကပြေးသည်။ တခါ အပြငပြှနထြုတ်၍ ဆီးထွကပြေါကလြေးထဲ လွှာကို စုခွှန်၍ ထိုးကလိသည်။
လီးကို အပေါပြင့ြ၍ အောကမြှ မေးသိုင်းကြိုးကို ယကပြေးသည်။ ဒဈတဝိုကကြို လွှာနှင့ြ ခွိတဆြှဲ၍ ယကသ်ည်။ ကိုဆှတငေ့လြီးကြီးကား မာတင်း၍ ကော့ထောငန်ပြေီ။ အာရှ စံခွိနလြှန် လီးကြီးပင်။ အရှည် ၇ လကမ် ခန့ရြှိ၍ လုံးပတမြှာ လကတ်ဆုတပြင် မဆန့ပြေ။ ဂုဏယ်ူလောကစြရာ အသိသာဆုံးမှာကား လုံးလုံးခွှနခြွှန် ဒဈကြီးက မှိုပြင့ကြှီးလို ကားထွကန်ကော ပငမ် လုံးပတထြကြ ပိုတုတန်ခွင်ေးပင်။ ထွန်းမင်းတယောကြ ကိုဆှတငေမြိန်းမ၏ ဖြဲထားသည့ြ ပေါငန်ှဈချောင်းကြားမှ ဆောကဖြုတပြှူးပြူးလေးအား အထင်းသား မှငန်ရသေည့အြပြင်၊ ကိုဆှတင်ေ၏ လီးကြီးအား မှတမြှတန်ိူးနိူး၊ တယုတယနှင့ြ ကငွလြညစြှာ ပြုစုနသညေကြို ကြည့်ရြင်း အောကမြှ လီးကြီးမှာ ညဝတ် ဘောင်းဘီထဲမှ ထိုးထိုးထောငထြောင် ဖြစ်ကာ ဘယလြိုမှ ဖုံးဖိမရတော့အနရခေကန်လတေေော့သည် ….ပြီးပါပြီ