“အားးး သပေါပြီ ရဲကြောရြယ် အဟင့်” ကနွောြ့ဟာကို ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။ အရညတ်ှေ ဝေါကနဲ ထွကလြာတာပေါ့။ စွဲစွဲ သူ့အဖုတလြေးကို အုပကြိုငပြှီး ခွခွလေေေး အိပန်တောပေါ့။ သူလဲ တောတ်ောမြောသှားရှာမှာပဲ။ မကြန်ှာလေးက တောတ်ောပြငပြန်းသှားတဲ့ပုံပဲ။ နှမ်းကသွှားတယ်။ ခွှေးတွလေဲ စို့လို့။ ကနွောြ စွဲစွဲကိုယလြုံးလေးကို ဖကထြားပြီး စွဲစွဲ နှဖူးပေါကြ ဆံပငလြေးတွကေို သပပြေးလိုကတ်ယ်။ “ခစွတ်ယ် စွဲစွဲရယ်” “အဟင့်” စွဲစွဲ ငိုနတယ်ေ။ စွဲစွဲက တောတ်ောြ့ကို အငိုသနတ်ာ။ အဖုတလြေးကို လကန်ဲ့ အုပပြှီး စွဲစွဲ ငိုနတယ်ေ။ “စွဲစွဲ နာနလေားဟင်” “နာတာပေါ့ ဟီး” “အင်း အင်း လာလာ ရသှေားဆေးမယလြေ ထထ” စွဲစွဲကို ဆှဲထူပြိး ရချိုးခန်းထဲ ခေါသ်ှားလိုကတ်ယ်။ စွဲစွဲ အဖုတလြေးမှာ သှေးစတွေ ပနတေယ်ေ။ ကနွောြ ရမှနေမြှနလြောင်းခလွိုကတ်ာပေါ့။ စွဲစွဲက အပျိုမို့လို့ တောတ်ောကြှပတ်ာပဲနမယ်ေ။ “စွဲစွဲ နာသေးလားဟင်” “နဲနဲပဲ စပတ်ော့တယ်” “အနာပြောကအြောင် ထပလြုပပြေးမယ်” “ဘယလြိုလုပမြှာလဲဟင်” “လာ ရကနေကြို လကထြောကလြိုကြ” “ဟင်” “ပေါငလြေး နဲနဲကား ဟုတပြှီ” “ရဲကြောန်ောြ ဘာလုပမြလို့လဲဆို” စွဲစွဲ ရကနေကြို လကထြောကပြှီး ပေါငကြလေးကားလိုကတ်ော့ တငသ်ားလေးတွေ ကော့တကလြာတာပဲ။
လှလိုကတ်ဲ့ အိုး။ တင်းပြီး ကားတကန်တောပဲ။ စွဲစွဲက တောတ်ောတ်ော့ သန့်ရှင်းတယ်။ ဖငမြှာ အနာတွေ မရှိဘူး။ ဖြူဖြေးနတောပဲ။ ကနွောကြ ကံထူးရှငပြေါ့။ စွဲစွဲရဲ့ ပထမဆုံးပေါ့။ ကနွောြ ရတခွေကယ်ူပြီး စွဲစွဲ တငသ်ားတွေ ပေါကြို လောင်းခလွိုကတ်ယ်။ ရတွကေေ စွဲစွဲ တငသ်ားလုံးလုံးနှစ်ခု ကြားကနေ စီးကသွှားတယ်။ “ရဲကြောန်ောြ ဟင့်” အေးစိမ့်တဲ့ရတွေေ စီးကသွှားတာကို စွဲစွဲ သဘောကသွှားပုံရတယ်။ ခိကနဲ ရယသ်ံလေး ထွကလြာတာပေါ့။ သုံးလေးခွကလြောင်းပြီး ဆပပြှာတုံးကို လှမ်းယူလိုကတ်ယ်။ ခပသ်ှကသ်ှကြ ဆယခြကြလြောကြ ပြတလြိုကတ်ော့ ဆပပြှာအမှှုပတ်ှေ ထလာတာပေါ့။ စွဲစွဲ တငသ်ားလေးကို ကိုငပြှီး ဆပပြှာနဲ့ လိုကပြှတတ်ယ်။ ဖငလြုံးလုံးလေး နှစ်ခုကြားက သိပလြှတာပဲ။ လကည်ှိုးလေးနဲ့ အသာလေး ပြတပြေးလိုကတ်ော့ စွဲစွဲ လညပြှနလြေး လှည့်ကြည့်တယ်။ စွဲစွဲအကြည့်တွကေ အရောငတ်ှေ လကန်တောပဲ။ ကနွောြ့လကည်ှိုးက အောကဖြကကြို ဆင်းသှားတာပေါ့။ စွဲစွဲ အဖုတလြေး ကိုငလြို့ သိပကြောင်းတာပဲ။ နူးညံ့ပြီး ဆပပြှာနဲ့ဆိုတော့ ချောပြီး အရမ်းကိုငလြို့ကောင်းတယ်။ လညည်ှိုးလေးက အသာလေး စွဲစွဲ အဖုတထြဲကို ဝငသ်ှားတယ်။ စွဲစွဲ တွန့်ကနဲ ဖြစ်သှားတာပေါ့။ ရုန်းဖို့ ကုန်းထလိုကတ်ယ်။ “မထနဲ့ မထနဲ့ အထဲကို နှိုကဆြေးမလို့” “ဟင့် ရဲကြောန်ောြ” “မနာအောင် ဆေးပေးမယ် ငှိမင်ှိမန်ေ” စွဲစွဲ မရုန်းတော့ဘူး။ ငှိမကြသွှားပမယ်ေ့ တငပြါးတွကတေော့ မငှိမပြါဘူး။ စွဲစွဲ အဖုတလြေးက ပူနှေးနတောပဲ။ နူးညံ့တဲ့အထိအတွေ့က ဘာနဲ့မှ မတူဘူးဗွာ။ ဆပပြှာတွနေဲ့ဆိုတော့ ချောနတောပေါ့။
အလှယတ်ကူပဲ စွဲစွဲ အဖုတထြဲကို ကနွောြ့လကည်ှိုး ဝငသ်ှားတယ်။ “အာာ လုပပြှနပြှီဟာ” “ဟင့် အဲဒီလိုဆို မနတတေဘြူးဆို” “ဟင့် ဟင့်” ပူနှေးနူးအိနတေဲ့ စွဲစွဲရဲ့ အဖုတလြေးကို အသာလေး နှိုကပြေးရတာ အရမ်းဖီးလတ်ကတ်ယ်။ လကလြေးနဲ့ အသှင်းအထုတ် လုပပြေးလိုကတ်ော့ စွဲစွဲ တငသ်ားတွေ လှုပရြှလာတယ်။ အရညတ်ှေ စိုရှှဲနတေော့ အသှင်းအထုတကြ ချောမှေ့နတောပေါ့။ နို့မို့ဆို မလှယဘြူး။ စွဲစွဲက တအားညှဈထားတတတ်ာ။ အခုလဲကြည့် လကည်ှိုးကို အသာလေး နဲနဲကောကပြှီး အသှင်းအထုတလြုပတ်ော့ ပိုဆိုးလာတယ်။ စွဲစွဲ ညှဈတယ်။ စွဲစွဲ အဖုတလြေးထဲမှာ အဖုလေးတွေ ရှိတယ်။ အဲဒါကို စမ်းမိတော့ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ပြတတ်ော့တာပေါ့။ “ဟင့် ရဲကြောြ ရဲကြောြ” “ဟင့်အင်း ဟင့်အင်းဆို” စွဲစွဲဖငလြေး နှစ်လုံးက ဝေ့ကနဲ ဝိုကကြနဲ ယမ်းခါသှားတယ်။ စွဲစွဲ ခေါင်းလေးလဲ ခါလာတယ်။ ထိတဲ့သဘောပေါ့။ စွဲစွဲ ကောင်းလေ ကနွောြ ကြိုကလြေ။ ကနွောကြ စွဲစွဲကို ကောင်းစချင်ေတ်ာကိုး။ “ရဲကြောြ တောပြါတော့ဟာ” “အ … ဟာာာ … အာား ထွကကြုနပြှီ ထွကကြုနပြှီ ဟင့်” စွဲစွဲ အဖုတလြေးထဲမှာ ပူကနဲ တခကြဖြစ်သှားပြီး အဖုတအြတွင်းသားတွကေ ကနွောြ့လကည်ှိုးကို တအားညှဈပစ်လိုကတ်ယ်။ လိမကြစွန်အေောင် စွဲစွဲဖငလြေးတွေ တုနခြါတကပြှီး စွဲစွဲ ခါးလေး ညှတကြသွှားတယ်။ တောသ်ေးတာပေါ့။ ကနွောြ စွဲစွဲခါးလေးကို ဖကထြားလို့။ စွဲစွဲ ကနွောြ့ဘကကြို လှည့်လာပြီး ရှှန်းရှှန်းစားစား ကြည့်တယ်။ ကနွောြ့ခါးကို ဖကပြှီး ခေါင်းလေးနဲ့ ဝှေ့တယ်။ “ရဲကြောရြယ် တောပြါတော့နောြ” “ခဏလေးပါ စွဲစွဲရယ် ငါ့ကိုလဲ ကြည့်ပါအုံး” “ဟယ်” ဟုတတ်ယလြေ။ ကနွောြ့ဟာကြီးက လုပခြငွလြှန်းလို့ မာမာထနထြနကြှီး ဖြစ်နပြေီ။ ပေါကကြှဲမတတပြဲ။ “ခစွခြငွတ်ယ် စွဲစွဲရယ်” “အို ငါ သသောသလေိုကခြငွတ်ော့တာပဲ” “ခစွတ်ယ် စွဲစွဲရာ” “အှန် ဘယလြိုကြီးလဲ” စွဲစွဲကို နံရံဘကြ ဆှဲလှည့်ပြီး ပေါငလြေးကို မလိုကတ်ယ်။ စွဲစွဲ ကနွောြ့ကို ဖကထြားတယ်။
ပြီးတော့ ကနွောြ့ဟာနဲ့ စွဲစွဲ အဖုတလြေးကို တေ့လိုကတ်ာပေါ့။ သိပကြောင်းတာပဲ။ စွဲစွဲ အဖုတန်ုနုလေးရဲ့ အထိအတွေ့ကို ကနွောြ ခံစားမိတယ်။ စွဲစွဲခါးလေးကို ဖကထြားရင်း ကနွောြ့ဖငကြို ကော့တငပြဈလိုကတ်ယ်။ ဝငတ်ယ်။ ဖြေးဖြေးလေး စွဲစွဲ အဖုတလြေးထဲကို ကနွောြ့ဟာ ဝငသ်ှားတယ်။ “အကြီးကြီးပဲဟာ ဟင့်” “ကြိုကလြားဟင် စွဲစွဲ” “အို အို” တင်းပြီး စီးကြပစြှာ ကြိုဆိုနတေဲ့ စွဲစွဲ အဖုတလြေးကို ကြိုကလြှန်းလို့ နှစ်ခကြလြောကြ ဆောင့်ပစ်လိုကတ်ယ်။ စွဲစွဲ နှုတခြမ်းတွကေို အတင်းကိုကထြားပြီး ကနွောြ့ကို ကစွကြစွပြါအောင် ဖကထြားတယ်။ “ငါ ကြောကတ်ယ် ရဲကြောြ ဟင့် ဟင့်” “မကြောကပြါနဲ့ကြာ မနာပါဘူးနော့” “အို ကြှတ် ကြှတ်” စွဲစွဲရဲ့ လညတ်ိုငလြေးကို အနမ်းတွေ ပေးပြီး စွဲစွဲ တငပြါးလေးကို ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပကြာ ကနွောြ ဆော့ငပြဈလိုကတ်ယ်။ နူညံ့တဲ့ အထိအတွကေ ကနွောြ့ကို သှေးဆောငသ်ှားတယ်။ ခစွတ်ယ် စွဲစွဲရယ်။ စွဲစွဲ အဖုတလြေးထဲကို အားရပါးရ ဆောင့်ဆောင့်ထည့်တယ်။ စွဲစွဲအောတ်ာပေါ့။ အောသ်ံလေးက ကနွောြ့စိတကြို ပိုစိတကြှှစတယ်ေ။
ပိုပြီး အားထည့်ကာ ဆောင့်ပစ်လိုကတ်ယ်။ “အို အို ရဲကြောြ ရဲကြောြ” “ခစွတ်ယ် စွဲစွဲရယ်” “အမလေး အမလေး ဟင့် ဟင့်” စွဲစွဲ အဖုတကြ တအားညှဈတာပဲ။ အရညတ်ှနေဲ့မို့လို့သာ အဝငအြထွကြ ညကန်တော။ တခါတခါ တအားညှဈထားရင် ထုတရြသှင်းရ သိပခြကတ်ာပဲ။ နူးညံ့တဲ့ အဖုတလြေးက ညှဈပေးတာကို ကနွောြ သိပကြှိုကတ်ယ်။ “အားးး ထွကကြုနပြှီ ကောင်းလိုကတ်ာ စွဲစွဲရာ” စွဲစွဲ နားရှကလြေးကို အတင်းကိုကပြှီး ကနွောြ အားကုနဆြောင့်ပစ်လိုကတ်ယ်။ “အားးး သပေါပြီ ရဲကြောရြယ်” ပြှတကြနဲ ပြှတကြနဲ အရညတ်ှေ ပန်းထွကကြုနတ်ယ်။ စွဲစွဲ ကနွောြ့ကို အတင်းဖကထြားပြီး အောကကြ အဖုတလြေးကလဲ အတင်းညှဈထားတယ်။ သိပကြောင်းတယ်။ လူကို နုံးသှားတာပဲ။ စွဲစွဲလဲ နုံးသှားတယ် ထငပြါရဲ့။ ပြော့ကသွှားတယ်။ “ကောင်းလားဟင် စွဲစွဲ” “ဟင့် မသိဘူးကြာ နင့်ဟာက အရမ်းကြီးတယ်”