အိပခြန်းတခုထဲမှာဖြစ်သည်။ မွိုးမင်းနှင့် သူ့မိန်းမ နှယန်ှယ် အေားကား အတူကြည့်နခွေိနဖြစ်သည်။ သူတို့လငမြယားဒီလိုပဲမကြာခဏ ကြည့်နကဖြှေဈသည်။ ဇာတကြားထဲက နည်းတွအတေိုင်းသူတို့လငမြယားလိုးကြရတာကို နှစ်သကကြှသူတွဖြစ်ေသည်။ ညားခါစက ရိုးရိုးလိုးခဲ့ကြပမယ်ေ့ အခုတော့ နှယန်ှယအြနနေဲ့ လရညပြန်းထွကအြောင် လီးကြှမ်းကြှမ်းကငွကြငွြ စုပတ်တန်ပြေီဖြစ်သည်။
မွိုးမင်းအနနေဲ့လည်း စောကစြိလေးလွှာနဲ့ ပြတဆြှဲပေးရင်း နှယန်ှယပြီးလို့စီးကလွာတဲ့ စောကရြညတ်ှကေို နှစ်သကစြှာသောကတ်တန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ အမရေီကန် ဂပြန် မှနမြာ ထိုင်း အစုံပလုံ ကြည့်ပြီးပညာပြည့်နသည်ေ့ လငမြယားပင် ဖြစ်သည်။ ကနေ့တော့ ကြည့်နရင်ေး နှယန်ှယမြှ ထူးခွားစွာ စကားဆိုလာသည်။
“ကို တခွို့ကားတွဆေို မင်းသမီးကသာမပြောင်းတာ မင်းသားတွအမွေိုးမွိုးပြောင်းသှားတယန်ောြ မာဆတ် ခွဆေို အရမ်းမိုကတ်ယ် အကြီးအသေး အတိုအရှည် အမွိုးမွိုးပဲ အားကလွိုကတ်ာ”
“ဘာလဲ နှယကြ ကိုကြီးကို ငှီးငှေ့နပြေီလား”
“ဟာ ဟုတပြါဘူး ကိုကြီးရ နှယဖြှင့် ကိုကြီးဟာကို စုပလြို့မဝ ခံလို့ကိုမဝသေးဘူး”
“ဒါဆို နှယပြှောခွငတ်ာက”
“ကိုကြီး သင်းသင်းနဲ့ လိုးနတော နှယမြှငပြါတယန်ောြ ဒါပမယ်ေ့ ကိုကြီးနှယ့်ကို ခစွတ်ာ အလိုလိုကတ်ာ သိပါတယ် အပြောင်းအလဲ စားတာလို့ပဲ နှယ် နားလညပြေးထားတာ”
“ဟာ နှယ် သိတယ်”
“သိတယ် သိရကန်ဲ့ကိုကြီးကိုယုံလို့ ခစွလြို့ ဘာမှမပြောတာ ခွင့်ပြုထားတာ ဟှင်းး”
“အဲလိုပဲပေါ့ နှယလြည်း တခါတလေ အပြငစြာ စားကြည့်ခွငတ်ာပေါ့”
“နှယ် ဒါတော့မဖြစ်ဘူးနောြ ကိုကြီးခွင့်မပြုဘူး အလိုလည်း မလိုကန်ိုငဘြူး”
“သိတယ် သိတယ် ကိုကြီးဒီလိုပဲပြောမယ် ဆိုတာ”
“ဟုတဘြူးလေ နှယရြာ ကိုကြီးတို့က ရဆေေးပြောသှားတာ”
“နှယတ်ို့မိန်းကလေးတွကတွေော့ အတူတူပဲပေါ့ ရဆေေးပြောငတ်ာပဲကို”
ဒီလိုနဲ့နှယန်ှယစြိတကြောကပြါတယ်။ တွေးကြည့်တော့ အတောပြဲ ရယစြရာကောင်းတယ်။ အိမထြောငသ်ညမြယားက တစိမ်းယောကြာၤးနဲ့ နကြည်ေ့ခွငတ်ာကို ကိုယ့်လငဆြီ အရေးဆိုနတေဲ့ အဖြစ် နှယန်ှယစြိတကြောကရြင် ချော့ဘို့မလှယ်
ထမင်းမစား ဘာမစား နှစ်ရကသ်ုံးရကြ အခန်းအောင်းနတတေသ်ည်။ စိတဆြိုးပြပြေီ ဆိုလည်း အားပြတပြှီး ဆလိုင်းခွိတပြေးရသည် ခညွြးပင်။ ဒါကြောင့် နှယန်ှယစြိတကြောကမြှာကို သူကြောကသ်ည်။
ပြနတ်ှေးကြည့်တော့ ဟုတတ်ော့လည်းဟုတသ်ည်။ သူတို့ရည်းစားဖြစ်ပြီး သုံးလလောကကြတည်းက လိုးခဲ့ကြတာဆိုတော့ ချောကန်ှဈပငကြွောခြဲ့ပြီ။ အခုထိ ကလေးကမရတော့ အားအားရှိ စိတတ်ိုင်းကြ လိုးခဲ့ကြတာ သူကိုယတ်ိုငပြင် တခွားမိန်းမတယောကကြို မှငတ်ိုင်း ဖငအြိုးနဲ့ ပေါငကြှားကိုပဲအရင် ခကြြ နတတေခြဲ့ကြာပေါ့။
ပြီးခဲ့တဲ့ လေးငါးလလောကကြ အခွင့်အရေးလေး ရတာနဲ့ အိမမြှာခေါထြားတဲ့ ရှာကကလေးမလေး သင်းသင်းနဲ့ နခေဲ့ကြတာပင် ဆယခြါ မကတော့။ နှယန်ှယ် မသိဘူးထငခြဲ့တာ သူအမှား။ ခုတော့ ထိုအခကြိနဲ့သူကိုပြနပြီးအရေးဆိုလာခွပေီ။ ခကတ်ာက ကိုယ့်မယားကို အခွားယောင်ျကြား တယောကန်ဲ့ ပေးလိုးရမယ့်အဖြစ်။ မဖြစ်ဘူးကြယ် မဖြစ်ဘူး။ ဒါပမယ်ေ့ သူသိခွငစြိတတ်ခုတော့ ဖြစ်လာသည်။ နှယန်ှယ် ဘယသ်ူနဲ့နခွငေန်ပေါလိမ့်။ သူအရမ်း သိခွငလြာသည်။
“ကဲ နပေါအုံး နှယ် ကိုကြီးတို့ ယောင်ျကြားတွအတွေကကြ အိမစြာမစားခွငလြို့ အပြငစြာစားတာ လှယတ်ယ် တည်းခိုခန်း တကလြိုကရြငကြို ဓာတပြုံနဲ့ဖုန်းနံပါတန်ဲ့ ရှေးလို့ရသေးတယ် နှယတ်ို့အတွကကြ မသင့်ဘူးလေ နောကပြီး ကိုယ့်က နှယရြဲ့ကာမပိုငလြငလြေ”
“ဟုတပြါ့တောြ ဟုတပြါ့ ကြုပကြာမကြ ရှငကြပိုငပြီး
ရှင့်ကာမကြ ကမွမပိုငလြို့ သင်းသင်းက စားနရတောပေါ့”
“ဟာ ခကလြိုကတ်ာ နှယရြာ.. ကဲ ပြောကြည့်စမ်း နှယကြ ဘယသ်ူနဲ့ အလိုးခံခွငန်တောလည်း”
“ရှိပါ့မလား ဒီလိုပဲ တခါတလေ အပြောင်းအလဲလေး အလိုးခံကြည့်ခွငတ်ယလြို့ပြောမိတာကို.. ကိုကြီး မတရားဘူး သူကြ တခွားတယောကန်ဲ့နပေီး ကမွကြ ပေးမနဘေူး”
“စိတရြှုပလြိုကတ်ာ နှယရြာ”
သူစိတတ်ိုလာသည်။ စိတပြေါကပြေါကန်ဲ့ ပြောခဲ့လိုကမြိသည်။ နကြော လို့။ ဒါနဲ့ပီးမသှား ။ လိုးပေးမယ့်သူမှမရှိတာ ဘယသ်ူနဲ့ သှားအိပရြမှာတုံးလို့အတွန့်တကသ်ည်။ ခကပြီ ။ကိုယမြယားအာသာပြဖေို့ အခွားယောင်ျကြားတယောကြ ကိုယတ်ိုင် ရပေးရမယ့်အဖြစ်။ ကိုယ့်ဘာသာရှာလို့ပြောမထွကြ။ သူများစားမှာ မလိုလား။ ကိုယတ်ိုငကြ စည်းဖောကထြားတော့ တင်းတင်းလည်းမဆိုသာ။ လိငကြိဈစ ပြင့်လင်းခဲ့သမွှ အခုတော့ ရှာပတပြီ။
နောကဆြုံးတော့ အကြအလေညည်ှိနှုင်းပီး တကြိမပြဲ ဆကဆြံဖို့ခွင့်ပြုပေးလိုကရြသည်။ ထိုကိဈစအတွကြ မွိုး မင်းသူ့သူငယခြှင်းကိုပဲ အကူအညီ တောင်းလိုကရြသည်။ ထိုအတွကြ တကြိမပြဲကူညီဖို့ နောကမြဆကဆြံဖို့ သူငယခြငွြးကို ကတိတောင်းရသည်။ ရငန်ာပါသည် နှယ်။ မနကဖြှနအြတွကြ မင်းရငခြုနခြှင် ရငခြုနန်နေိုငပြမယ်ေ့ ငါ့အတွကြ အနခကေလြှပါပကောလား။
ကြောမြောင် အနနေဲ့မယုံနိုငအြောင် ဖြစ်နသေေးသည်။ မွိုးမင်းမူးပြီး ပြောချင်ရြာပြောနသလေားလို့လည်း ထငခြဲ့မိသည်။ အကြအလေည် သချောမေးကြည့်မှ သူ လိငကြိဈစ ထီဆုကြီးပေါကမြှန်းသိလိုကရြသည်။ သူ့များမယားပြဈမှာရင် ဒုသနသော ထိုကမြှန်း သိထားပမယ်ေ့ ကာမပိုင် လငရြဲ့ခွင့်ပြုခကြြ မယားဖြစ်သူရဲ့ တောင့်တလိုလားမှုကြောင့် ထိုဒုသနသော ကို ကင်းလှတခြှင့်ရလိမ့်မည် လို့တော့ ထငမြိပါသည်။
သူကိုယတ်ိုငကြ သူငယခြငွြးမယား နှယန်ှယကြို ကြိတခြငွန်တောကြာခဲ့ပြီဖြစ်လို့ရငတေတ်ုန်း ရတွင်ေးထဲကရွတဲ့အဖြစ်။ မွိုးမင်း က အိမကြိုသှားဖို့ပြောသည်။ သူရှောငပြေးမညတ်ဲ့။ နှယန်ှယကြွနပေအြောငန်ပေေးဖို့ မှာလိုကသ်ည်။ မပူပါနဲ့လေ သူကောင်းကိုယကြောင်း မီးကုနယ်မ်းဖို့ ပြငဆြငထြားပြီသား။ တခုပဲ နှယန်ှယတ်ယောကြ အာသာပြယေုံ အလိုးခံမှာကိုပဲ။ ကဲ သှားပြီဗွို့
နှယန်ှယ် တယောကြ ရငဖြိုနမေိသည်။ အပျိုစင် တယောကမြဟုတတ်ော့ပမယ်ေ့ တစိမ်းယောင်ျကြားတယောကကြို တောင့်တစိတကြှောင့် သူ့စောကပြတလြေး ယားကြိယားကြိ ဖြစ်လို့နပေါသည်။ ကိုကြီးက ဒီမနကမြှ ပြောပြောထွကထြှကြ ထွကသ်ှားခဲ့သည်။
မောငမြောငကြွောြ လာလိမ့်မည်။ ကိုကြီး ညနမှေ ပြနလြာမညတ်ဲ့။ သင်းသင်းရှိနရင်ေ အနခကေမြှာစိုးလို့ ကိုကြီးခေါသ်ှားမယတ်ဲ့လေ။
အဲလိုပြောပြီးသင်းသင်းကို ခေါကြာထွကသ်ှားတာ
၁:၃၀ ကြောကြွောကြှာပီ မောငမြောငကြွောြ ကရောကမြလာသေး။ ထိုအတောအတွင်းမှာပဲ သူဒီလိုမွိုးဆကဆြံလို့ သင့်ပါ့မလားလို့လည်း တွေးနမေိသည်။ ထိုသို့တွေးနရင်ေးနဲ့ပဲ ကြောကြွောမြောင် ရောကမြလာကိုလည်း စိုးရိမန်မေိသည်။
”နှယန်ှယ် မွိုးမင်းရှိလား”
နှယန်ှယ် ရုတတ်ရကဆြိုတော့ လန့်သှားသည်။
အတွေးယောကယ်ကခြတန်မေိတော့ ကြောကြွောမြောင် ရောကလြာတာသတိမထားမိ။
” ဟုတ် အပြငထြှကသ်ှားတယ်”
နှယန်ှယ် စကားသံတို့တုနရြငန်မေိသည်။
” သှောြ ဟုတ် ကနွောြ ကို မွိုးမင်းက ဒီလှှတလြိုကလြို့”
” ဟုတ် ”
နှယန်ှယ် မော့မကြညရြဲ သူ့ကို လိုးပေးဖို့လာခဲ့တာ သိနတေော့လည်း ရှကလြည်းရှကန်မေိသည်။
” ကနွောကြိုအကူညီ တောင်းထားလို့ – – – အဲဒါ အဲဒါ ”
” ဟုတ် ”
ဒီထကြ နှယပြှောမရ ဆှံ့အနမေိသည်။ ရငတ်ုနပြန်းတုနဖြစ်နမေိသည်။ ပေါင်းကြားဆီမှလည်း ယားလို့နပေီ။ အရညတ်ှလည်ေး စိုနပေီ။ ဧည့်ခန်းဆိုဖာ ဆကတ်ီပေါထြိုငန်တေဲ့နှယန်ှယဘြေး ကြောမြောင် ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။
” နှယ် လှတယ်”
”ဟုတ်”
နှယန်ှယလြကကြလေး ကြောမြောငအြသာအယာ
ဆှဲကိုငလြိုကသ်ည်။ နှယအြလိုကသ်င့်ပါလာသည်။
နောကြ ပခုံးလေးဆှဲဖကလြိုကသ်ည်။
နှယခြေါင်းငုံထားသည်။ ပြနမြမော့တော့။အရမ်းရှကန်မေိသည်။ ကြောမြောင် လကတ်ဘကဖြှင့် နှယမြေးဖြားလေးကို ဆှဲမော့လိုကသ်ည်။ တဆကတ်ည်း တဆတဆြတတ်ုနန်သေော နှယန်ှယ် နှုတခြမ်းလေး ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။ အလိုကသ်င့်ပါလာပီး လိုကလြွောညီထွစွောဖြင့် နှယန်ှယ် ပြနတ်ုန့်ပြနပြေးမိသည်။ ကြောမြောငလြကတ်ို့သည် အငှိမမြနေ နို့နှစ်လုံးကြုအသာအယာ ဆုတခြှပေေးနသည်ေ။
ထိုနောကြ ထိုနောကြ ပေါငကြှားကို အသာအယာ ပြတသ်ပပြေးလိုကသ်ည်။ ပထမ အထိအတွေ့အတွကြ ကြောမြောင် ကြနပေသ်ှားပီ။ အလိုကသ်င့်ပါလာတဲ့ နှယန်ှယရြဲ့တုန့်ပြနမြှုကိုသဘောကသွှားသည်။ ပေါငလြေးကို ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ော့ ပေါငန်ှဈဘကကြို အလိုကသ်င့် နှယန်ှယ် ကားပေးသည်။ ပေါငမြှတဆင့် ဆီးခုံမို့မို့လေးကို စမ်းလိုကသ်ည်။ အမှှေးမရှိ။ အောကကြို ဆင်းပြတသ်ပလြိုကတ်ော့ အရညစြိုနသေော စောကဖြုတလြေးကို ကိုငမြိလိုကသ်ည်။ နှယန်ှယ် ယားနပြေီ။
”ဟို အခန်းထဲသှားရအောင် ကိုကြောမြောင် ”
”ok နှယ် ”
ကြောမြောင် ဆကတ်ီထိုငခြုံမှထလိုကသ်ည်။
ထမိနပြှငဝြတလြို့ပြီးသှားသော နှယန်ှယကြို
ပြေ့ခွီလိုကသ်ည်။
“အမေ့”
ရုတတ်ရကဆြိုတော့နှယန်ှယလြန့်သှားသည်။ ကြောမြောငကြ ပြေ့ခွီရင်း နှယန်ှယ် နှုတခြမ်းအစုံအား ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။ မွိုးမင်းနဲ့ နှယန်ှယတ်ို့ ခစွဗြွူဟာကငွြးရာ အိပခြန်းထဲက မှေ့ယာကုတငပြေါြ နှယန်ှယကြို အသာယာခလွိုကသ်ည်။ နှယန်ှယ် ပါးလေးနမ်းရင်း နို့နှစ်လုံ းခွပေေးလိုကသ်ည်။
နှုတခြမ်းအစုံဆှဲစုပရြင်း အပေါအြင်ျကြီကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ ဗရာစီယာအထကြ ရုန်းထွကန်သေော နို့ဖြေးဖြေးလေးကို တကမြကဖြှယတ်ှေ့လိုကရြသည်။ ဂွိတဖြှုတပြီး နှယန်ှယအြထကပျိုင်း အဝတကြင်းမဲ့သှားသည်။ ရငသ်ားတဘကကြိုဆုတခြွရင်ေး ကနွတ်ဘကကြို ကုန်းစို့ပေးလိုကသ်ည်။ တအင်းအင်းနှင့် နှယန်ှယ် လှန့်လူးလို့နသည်ေ။ ဗိုကသ်ားလေးပြတသ်ပကြာ နမ်းသည်။ ခကြြ ခွကခြှကလြေးကို လွာနဲ့ကလိသည်။ ဆီးခုံမို့မို့ဆီ လကဖြှင့် အသာပြတသ်ပပြေးသည်။
ထိုနောကြ ထမိနဆြှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ နှယန်ှယကြ ဖငလြေးအသာကြှပေးရင်းကြောမြောင် ဆံပငတ်ှကြေားထဲ သူ့လကဖြှင့်ထိုးဖြသည်။
ပြောငအြောငရြိတထြားတဲ့ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းလေးကို တကမြကစြှာ ခဏစိုကကြှည့်နမေိသည်။ လိုးခွငစြိတန်ဲ့ အိပမြကခြဲ့ဖူးသော နှယန်ှယစြောကဖြုတလြေး သူ မကြန်ာနဲ့နီးကပစြှာမှငန်ရပေီ။ လှုပရြှားမှုအားလုံး ခဏတုံ့ဆိုင်းသှား၍ နှယခြေါင်းထောငကြှည့်သည်။ သူ့စောကဖြုတလြေး ကြောမြောင် ယကပြေးတာကို သူခံခွငသ်ည်။
ကြောမြောငအြနနေဲ့လည်း အရညရြှှဲနတေဲ့ စောကဖြုတလြေး ကုန်းယကပြေးလိုကသ်ည်။ စောကစြိလေးကိုလွာနဲ့ဆှဲစုပသ်ည် ။စောကဖြုတအြတွင်းသားလေးတွကေို လွာနဲ့ ထကအြောကအြပြနပြှနအြလှနလြှနယ်ကပြေးနမေိသည်။ မိနဈတွေ ဘယလြောကကြှာသှားသညမြသိ
နှယန်ှယ် စောကရြညတ်ှေ ကြောမြောငတ်ဝကြီး သောကလြိုကရြသည်။
သူယကပြေးနစဉြေ နှယန်ှယ် ဖငကြှီးကော့ကာ ကော့ကာနဲ့တအင်းအင်းဖြစ်နသည်ေ။ သူ့ပါးစပထြဲ စောကရြညတ်ှေ နှစ်ခါပန်းထုတလြိုကသ်ည်။ ထိုနောကြ အိပယ်ာထကြ ပကလြကလြဲကသွှားသည်။ နှစ်ခါပီးသှားမှန်း ကြောမြောငသ်ိလိုကသ်ည်။
“ကောင်းလား နှယ်”
“ဟုတ်”
ကြောမြောငလြည်းအိပယ်ာထကလြှဲလိုကရြင်း
နှယန်ှယ် ပါးလေးနမ်းလိုကသ်ည်။ သူကိုယပြေါကြ အဝတတ်ှခွှတေဖြို့ပြနထြိုငလြိုကသ်ည်။ ဆှဲခွှတန်တေဲ့ သူလကတ်ှကေို နှယန်ှယလြှမ်းဆှဲကာ ထထိုငသ်ည်။ ပီးတော့ နှယန်ှယကြိုယတ်ိုင် ကြောမြောငအြဝတတ်ှေ ဆှဲခွှတသ်ည်။ ရငအြုပကြယွကြှီးကိုလကဖြှင့် အသာယာပြတသ်ပရြင်းနမ်းသည်။ တကမြကစြှာ နှစ်လိုစွာ ဖြင့်နမ်းသည်။
နောကြ ကြောမြောင် ခါးပုံစကိုဆှဲဖြည်။ အောကခြံ ဆှဲမခွှတသ်ေးပဲ လကဝြင်၍ ငပဲလေးကိုကလိသည်။ ကြောမြောင် လီးကို ထုပေးသည်။ နောကြ အောကခြံဆှဲခွှတရြင်း ကြောမြောငလြီးကိုနမ်းသည်။ဒဈကိုဖြဲကာ ဒဈကြားတလွောကြ လွာဖြင့် ကလိသည်။ နောကြ လီးတချောင်းလုံးကုံးစုပသ်ည်။ စုပန်ရင်ေး ဂွေးဥနှစ်လုံးကိုအသာပြတသ်ပသ်ည်။
ကြောမြောင် ဖိုးသိုးဖတသ်ပဖြစ်သှားသည်။ ဒီအခွအနေအထေိ သူမမွှောလြင့်ခဲ့။ ဒီလိုမွိုး လီးစုပပြေးလိမ့်မယလြို့မမွှောလြင့်ခဲ။ မွိုးမင်းနဲ့ နှယန်ှယ် လိငကြိဈစ ပြင့်လင်းသညဆြိုစတေော့ တခွားယောင်ျကြားတယောကန်ဲ့အပြောင်းအလဲ အလိုးခံခွငသ်ည် ဆိုစအေုံးတေီာ့လို မွိုး ဆကဆြံရလိမ့်မယလြို့ထငမြထား။ ခုတော့ ရှယပြီလေ။
ကုန်းစုပန်သေော နှယန်ှယ် ပေါငတ်ံတွေ ပြတသ်ပရြင်း 6 9 အနထေားရောကအြောင် ပြငလြိုကသ်ည်။ ကြောမြောငအြပေါတ်ကခြှကာ သူ့စောကဖြုတကြို ကြောမြောင် ပါးစပဆြီ ပို့လိုကသ်ည်။ 6 9 အနထေားဖြင့် လီးစုပ် စောကဖြုတယ်ကကြာ အစွမ်းကုန် ကြဲကြလတေော့သည်။ နှယန်ှယရြဲ့ အပြုစုအောကမြှာ သူလည်း တဈခါပီးခဲ့ရသည်။
နှယန်ှယပြါးစပထြဲမှာပဲပီးလိုကရြသည်။ နှယန်ှယ် မွိုခလွိုကတ်ာသိသည်။ မွိုးမင်းမိန်းမဆိုတာ မေ့ပြီး နှယန်ှယအြရမ်းခစွမြိသှားသည်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ နှယ်”
“အင်း”
“နှယရြော ကောင်းလား”
ခေါင်းညိတကြာဖြသည်ေ။ ကြောမြောငကြို ဖကကြာ နှယန်ှယ် ပါးအပထြားလိုကသ်ည်။
“ကို့ လီးက အကြီးကြီး နောြ”
“ဟုတလြား မွိုးမင်းထကကြှီးတယပြေါ့”
“အင်း”
“ဘယဟြာပိုကြိုကလြဲ”
“သိသေးဘူးလေ အလိုးမှ မခံရသေးတာ”
“ဒါဆို သိအောင် လိုးကြစို့”
” အင်း လီးစုပရြတာတော့ ကို့လီးက ပိုစုပလြို့ကောင်းတယ် နောကပြီး စောကဖြုတယ်ကပြေးတာလည်း ကိုက ပိုကောင်းတယ်”
” တကယ်”
“အင်း”
နှယန်ှယ် အစကလို ရှကရြှံ့မနတေော့။ အပြောရဲ အနရေဲ နပေီ။ ဒါပဲလေ အရညဝြငသ်ှားတော့ ဘယသ်ူငှိမင်ှိမလြေးနနေိုငမြလဲ။
“ကဲ စလိုကကြှစို့နှယ်”
”ဟုတ် ”
နှယန်ှယပြကလြကလြှနပြေးလိုကသ်ည်။ ပေါငလြည်း အလိုကသ်င့်ကားထားလိုကသ်ည်။ ကြောမြောငကြ နှယန်ှယပြေါငကြှားဒူးထောကလြိုကပြီး နှယန်ှယ် ပေါငတ်ံနှစ်ဖကကြိုသူ့ဖကဆြှဲယူရင်း စောကဖြုတန်ဲ့လီး နီးကပသ်ှားအောင် အနထေားပြငလြိုကသ်ည်။ နှယန်ှယပြေါငန်ှဈဖကကြို အပေါဖြကဆြီထောငလြိုကပြီး သူ့ရဲ့ပြဲလနန်တေဲ့ ဒဈကြီးကို အဖုတဝြမှာတေ့လိုကသ်ည်။ အထဲထိုးမထည့်သေးပဲ ဒဈကြီးနဲ့ နှယန်ှယစြောကစြိလေး ကလိပေးလိုကသ်ည်။ နှယန်ှယတ်အင်းအင်းဖြစ်ကာ သှားသည်။ စောစောက သူပြောငအြောင် ယကပြေးထားတဲ့ စောတဖြုတလြေး စိုစိုပြညပြှညပြှနဖြစ်လာသည်။
”ထည့်တော့နောြ ကို တအားယားနပြေီ”
ကြောမြောငလြည်း ဒဈကိုအဖုတဝြမှာတေ့ပီး ဖြည်းဖြည်းခွင်းအထဲထိရောကအြောင် ဖိကပလြိုကသ်ည်။ ဆီးခုံနှစ်ခုထိကပသ်ှားပီးနောကြ အထုတအြသှင်းမလုပသ်ေးပဲ ထောကထြားတဲ့ လကတ်ှကေို အနထေားပြငလြိုကသ်ည်။ နှယန်ှယကြွောဘကမြှနေ၍ သိုင်းဖကလြိုကကြာ လီးတချောင်းလုံးဝငလြာတဲ့အရသာကို ဇိမခြံကာ ဟပြဲဟပြဲဖြစ်နတေဲ့ နှယန်ှယန်ှဈခမ်းတစုံကို ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။ နောကမြကြန်ာအနှံနမ်းသည်။ရငဘြတကြှီးဖိကပထြားတဲ့ နို့အုံနှစ်လုံးကို အသာပြတသ်ပလြိုကသ်ည်။
နောကြ ဖငကြိုကြှကာလီးအထုတအြသှင်းကို ဖြည်းဖြည်းမှနမြှနလြေးလုပပြေးသည်။ သားအိမဝြဆီအထိ ထိကပသ်ှားအောင် အရင်းထိရောကအြောငသ်ှင်းသည်။ နှယန်ှယအြနနေဲ့ သူ့ယောင်ျကြားနဲ့မတူတဲ့ လိုးပုံလိုးနည်းမှာ ဖီးအရမ်းတကသ်ှားသည်။ သူကလဲ အလိုကသ်င့်အောကကြနေ ဆောင့်ပေးသည်။ လီးကြီးကြှတထြှကသ်ှားမှာပင် စိုးနသည်ေ။ ဆောင့်လိုကကြှ ညှောင့်လိုကကြှပုံများက မီးထွကမြတတပြင်။ စောကရြညလြီးရသောစိုစိုကြီး မထွကလြို့ကတော့ မီးထတောကမြှာ အသအချောပငဖြစ်သည်။
”ကဲ နှယ် မှောကလြိုကြ”
”ဟင် ဖငထြဲထည့်မလို့လား.. ဒါတော့ မရဘူးနောြ ကိုကြောမြောင်”
”ဖငမြလုပပြါဘူး နှယရြ နောကကြနေ စောကဖြုတလြုပပြေးမလို့ပါ”
”ဒါဆို ပီးရော”
နှယန်ှယ် မှောကပြေးလိုကသ်ည်။ ဖငလြေး အထကကြော့ကော့လေးဖြစ်နအေောင် ကြောမြောငကြ အနအထေားပြငလြိုကသ်ည်။ ထိုနောကြ သူ့လီးကိုကိုငပြီး အနောကဖြကပြှူ ထွကန်တေဲ့ နှယန်ှယစြောကဖြုတအြဝမှ ဒဈကိုတေ့လိုကသ်ည်။ ပီးတော့ တဖြည်းဖြည်း ဖိခလွိုကသ်ည်။ စုပလြိုကယ်ကလြိုကလြိုးလိုကန်ဲ့ မအားလပခြဲ့တဲ့ အဖုတလြေးသည် ကပြထြုတမြနတေော့ အသာအယာပင် ကြောမြောငဒြဈကြီးက နှယန်ှယ် စောကဖြုတထြဲ စီးစီးပိုငပျိုငကြှီးဝငသ်ှားလသည်ေ။ အရင်းထိရောကအြောင် ဖိသှင်းကာ နှယန်ှယခြါးလေးကို ဆှဲစောင့်လိုကသ်ည်။
”အာ့”
”နာလားနှယ်”
”ရတယ် ကိုကြောမြောင်”
ကြောမြောင် လည်း နှယန်ှယ့်ခါးလေး ဆှဲကာဆှဲကာနဲ့ လိုးလိုကတ်ာ တခွီပီးသှားခဲ့တော့သည်။
”နောကတ်မွိုးပြောင်းလိုးရအောင် နှယ်”
”ဟုတ်”
ကြောမြောငလြည်းမှောကယ်ကဖြစ်နသေော နှယန်ှယကြို ဆှဲထူလိုကသ်ည်။ ထိုနောကြ အခန်းထဲရှိသော ဆိုဖာဆကတ်ီဆီကို နှယန်ှယကြို ပြေ့ခွီ သှားသည်။ နောကြ ဆကတ်ီထိုငခြုံမှာ ကြောမြောငကြထိုငလြိုကကြာ နှယန်ှယကြို သူ့ကို ကြောပေး၍တကခြှစလေိုကသ်ည်။ ထောငမြတန်သေေးသော သူ့ဒဈကြီးကို နှယန်ှယ် စောကဖြုတမြှာတေ့ပေးလိုကသ်ည်။
”ကဲ နှယန်ှယ် အပေါကြနဆေောင့်”
ဒီလိုposition မွိုးနဲ့မွိုးမင်းတခါမှမလိုးပေးဖူးပေ။ ကုတငအြထကမြှာပဲ မီးကုနယ်မ်းကုန် စုတယ်ကလြိုးဖူးခဲ့သညသ်ာဖြစ်တော့ ယခုပုံစံက နှယန်ှယအြတွကြ လိုးနည်းအသဈပငဖြစ်သည်။ နှယန်ှယလြည်း ကြောမြောငပြှောသညအြတိုင်း ဆောင့်သည်။ သားအိမအြရင်းထောကမြိသညအြထိ ဆောင့်မိကာ ကငွတ်ကလြာတဲ့အရသာကို ခံစားရသည်။
သူဆောင့်နစဉေမြှာပင် ကြောမြောငလြကတ်ို့သည် အငှိမမြနေ လှုပခြါနသေော နို့နှစ်လုံးကို အသာအယာ ဆုပခြှပေေးနသေေးသည်။ တခါတခါ လကတ်ဘကဖြှင့် သူ့စောကစြိလေးကိုလကဖြှင့်လာ လာခွပေေး နသေေးသည်။ စောစောက ကြောမြောငယ်ကပြေးနတေုန်းက ပီးသှားလို့ လိုးတဲ့အခါတောတ်ောန်ဲ့မပီးနိုငတ်ာ အခုလို အထကကြဆောင့်နရတေော့ ပီးချင်ခြငွပြင် ဖြစ်လာသည်။
ကြောမြောငလြည်း နှယန်ှယ့်အခွအနေကေိုသိသည်။ အရသာအပြည့်ခံစားနိုငအြောင် နှယန်ှယဖြငကြို မလိုကခြလွိုကလြုပပြေးကာ ကာမအရသာ အစွမ်းကုနခြံစားနိုင် ကူညီပေးလိုကသ်ည်။
”အား ပီးတော့မယ် ဆောင့် ဆောင့် ”
နှယန်ှယ် အသံထွကအြောငတ်ောင့်တမိကာ ကြောမြောပြေါငပြေါမြှာ အသားကုန် ဆောင့်ခလွိုကသ်ည်။
”အား ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုကြောမြောငရြယ် အသကရြှုတောငမြှားတယ်”
”တကယလြား နှယ်”
”အင်း”
”မွိုးမင်းနဲ့ဒီလိုမလိုးဖူးလား”
”ဒီလိုလည်းမလိုးဖူးဘူး ဒီလိုလည်းအသည်းထဲထိ အေးကနဲဖြစ်အောင် မခံစားဖူးဘူး”
ကြောမြောငလြည်းကြနပေန်ှဈသကစြှာနဲ့ သူ့ပေါငပြေါြ ခွကနွေတေဲ့နှယန်ှယကြို မှတသ်ိပစြှာ နမ်းရင်း နို့လေးနှစ်လုံးကိုဆုပခြှပေေးနမေိသည်။
အလိုကသ်င့်အနထေားဖြစ်အောင် နှယန်ှယကြို ပြငလြိုကကြာ စိုစွတန်တေဲ့နှစ်ခမ်းလေးကို ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။ နှယန်ှယ် လကအြစုံက ပြနလြညပြှေ့ဖကရြင်း ကြောမြောငကြို တရှိုကမြကမြကြ ပြနလြည်းနမ်းရှုပန်လတေေော့သည်။
နှယန်ှယအြတွကြ လီးအသဈနဲ့ အလိုးခံရတဲ့အရသာသည် ကြနပေစြရာအတိ။ သူ့ယောင်ျကြားထကြ ရှညလြည်းရှည် တုပလြဲ တုပတ်ဲ့ကြောမြောင် လီးကို နှစ်သကမြိသှားသည်။ ကြောမြောငန်ဲ့ကုတငထြကမြှာ ပြေ့ဖကအြနားယူရင်း
ကြောြ့မောင့်ပါးနှစ်ဖကကြို မှတသ်ိပစြှာ နမ်းလိုကသ်ည်။ ကြောမြောငအြနနေဲ့ကလည်း သူငယခြငွြးမယား လိုးခွင့်ရခိုကြ အစွမ်းကုန် အသားကုန် လိုးရင်း နှယန်ှယအြပေါြ လိုချင်တ်ကမြကစြိတကြလေးပင် ဖြစ်သှားသည်။ တခါထဲ သူငယခြငွြး နောကထြပမြတွေ့ရဘူးဆိုတဲ့ မွိုးမင်းစကားကို ကတိခံထားမိတဲ့အတွကပြင် နောငတ်ရမိသလိုလို။ မဟုတရြင် သူခိုးစားလို့ ရနိုငသ်ေးသည်။
”နောကြ ဒီလိုနခွင်ေ့ရမယမြထငတ်ော့ဘူးနောြ
ကိုယတ်ော့ မင်းကိုစွဲသှားပီနှယ်”
”နှယလြည်း အတူတူပါပဲ အကိုရယ်”
ဒီနေ့ သူ့မယားနှယန်ှယဆြန်ဒလိုကလြွောပြီး နှယန်ှယန်ဲ့သူ့သူငယခြငွြးကြောမြောင် စိတရြှိတိုင်း လိုးလို့ရအောင် သူစီစဉပြေးခဲ့ပြီး သင်းသင်းနဲ့အတူ အိမကြထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။
သင်းသင်းဆိုတာက အိမမြှာလကတ်ိုလကတ်ောင်း ခိုင်းရအောင် ခေါထြားတဲ့ ကလေးမလေးဖြစ်သည်။ ကလေးမဆိုပမယ်ေ့ ၂၂နှစ်အရှယ် တခုလပမြလေး ဖြစ်လသည်ေ။ သူယောင်ျကြားက ယိုးဒယား အလုပထြှကလြုပရြင်း အဲ့မှာပဲ နောကမြိန်းမ ယူသှားခဲ့သည်။ အခုဆို ၃နှစ်ကြောကြွောပြင် ရှိရော့မယ်။ သူ့ကိုလည်း အကြောင်းခဲ့ပြီး နောကယ်ောင်ျကြားယူလိုက ယူနိုငကြှောင်း သူ့အနနေဲ့မှနမြာပြည် ပြနမြလာတော့ကြောင်း လှမ်းအကြောင်း ကြားပီးကတည်းက အောတ်ိုမကတ်ဈ တခုလပ် ဖြစ်သှားခဲ့ရခွင်း ဖြစ်သည်။
ညားခါစမဟုတတ်ော့ သူမအနနေဲ့ သိပအြထူးအထွေ မခံစားခဲ့ရ။ ဒီလိုနဲ့နလောရင်း ကိုမွိုးမင်းအိမမြှာ အိမအြကူလာလုပဖြစ်ခဲ့သည်။ အိမအြကူဆိုပမယ်ေ့ သိပပြငပြငပြန်းပန်းလုပရြသည် မဟုတ်။ ထမင်းဟင်းခကြြ အဝတလြွှောြ ဖုနသ်ုတ် ဒီလောကပြဲ လုပရြသည်။ ကိုမွိုးမင်းက ဖိနပဆြိုငဖြှင့်ထားတော့ လငမြယားနှစ်ယောကလြုံး မနကြ ၇ :၃၀ တာနဲ့အိမကြထွကသ်ှားကြရပြီ။ထိုအခွိနဆြို သင်းသင်းတယောကထြဲ အိမစြောင့် ။
သင်းသင်းအတွကြ အလုပလြုပရြတာ မပငပြန်းပမယ်ေ့ စိတပြငပြန်းစရာကြုံခဲ့ရသညကြ ကိုမွိုးမင်းနဲ့ မနှယန်ှယတ်ို့ရဲ့ လငခြန်းမယားခန်း လှတလြပစြှာ နထေိုငမြှုပဲဖြစ်သည်။ တခါကဆို တရေးနိုး အပေါ့သှားခွငတ်ာနဲ့ အိမသ်ာဘကထြှကအြလာ ကိုမွိုးမင်းတို့အခန်းရှေ့က ဖြတအြလွောကြ တအင်းအင်း တရှုးရှုးအသံတွကြေောင့် ဘာဖြစ်နပေါလိမ့် အတွေးနဲ့ချောင်းအကြည့် လား လား ကိုမွိုးမင်းက မနှယန်ှယ် ပေါငကြှား ခေါင်းထိုးပြီးစောကဖြုတ် ယကန်တောမှငလြိုကတ်ော့ ရငတ်ုနပြန်းတုနဖြစ်သှားခဲ့ရသည်။ သင်းသင်းပေါငကြှားမှာလည်း ရှစိရှစိ ဖြစ်သှားခဲ့ရသည်။ ဟထားတဲ့ တခါးကြားကနေ အသာပဲ ချောင်းကြည့်နခေဲ့မိသည်။
ကိုမွိုးမင်း လီး ကြီးကို ဒဈဖြဲပေးပြီး အားရပါးရစုပန်တေဲ့ မနှယန်ှယကြိုလည်း မနာလိုပငဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုကဲသို့အဖြစ်အပကြမြွိုး တခါမက ခဏခဏ ကြုံလာတော့လည်း လငန်ဲ့ဝေးခဲ့ရသူ တခုလပမြလေးသင်းသင်းအဖို့ လငဆြာရောဂါ ရခဲ့တာဆန်းသလားလေ။ အခွင့်အရေးရင် ကိုမွိုးမင်းနဲ့မှမဟုတ် ဘယသ်ူနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အလိုးခံခွငစြိတ် ကြိတဖြစ်နတော ကြာခဲ့ပြီ။
ထိုအခွအနေရေောကအြောငလြည်း ရလောမှောင်းပေ အမူယာမွိုး နဲ့ကိုမွိုးမင်းကို မကြာမကြာဆှယမြိသည်။ ခကသ်ညကြ မနှယန်ှယ်။ မနှယန်ှယန်ဲ့ကိုမွိုး မင်းကတပူးတွဲတွဲ ညားခါစ လကမြယားလို အမြဲပြတသ်ီးပြတသ်ပ် နနကြေတောပဲဖြစ်သည်။ ကလေးမရှိတဲ့စုံတွဲ လိငကြိဈစပြင့်လင်းလှတမြှုရှိလှန်းတဲ့ လငမြယားဆိုတော့လည်း မနှယန်ှယ် အလဈ သူ့လငခြိုးစားဖို့ကြံတာ အထမမှောကန်ိုင် ဖြစ်နသည်ေ။
ဒီလိုနဲ့ပဲ သင်းသင်းမွှောလြင့်စောင့်စားနသေော နေ့သညရြောကလြာခဲ့လသည်ေ။ မနှယန်ှယ် သူငယခြငွြးတွေ အိမအြလညလြာစဉကြ ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့က ဥပုတန်ေ့ဆိုတော့ သူတို့လငမြယား ဆိုငပြိတထြားကြသည်။ ရောကလြာသည့် မနှယန်ှယသ်ူငယခြငွြးတွကေ မမှေို့တကလြညကြှဖို့ အရေးဆိုသည်။ ကြောင်းတုန်းကလို လှတလြှတလြပလြပ် ကဲဖို့ ယောင်ျကြားတွကေို ခေါကထြားခဲ့ဆိုတော့ ကိုမွိုးမင်းတယောကြ အိမမြှာကနွန်ခေဲ့ရသည်။
ထိုအခွိနသ်ညပြင် သင်းသင်းအတွကြ အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ရှကစြရာတော့ ကောင်းသားလေ သူများလင် ကြောငတ်ောငန်ှိုကရြမှာ ဆိုတော့ ။ တတန်ိုငဘြူးလေ။ ကိုယမြှ မနနေိုငပြဲ ညစဉမြှငတ်ှေ့ခဲ့ရတဲ့ ကိုမွိုးမင်းတို့လငမြယားရဲ့ လိုးပြဲက သူကိုမနနေိုငမြထိုငန်ိုငဖြစ်စမှတေော့
သင်းသင်းခမွာ သူ့စောကပြတလြေးအယားပြဖေို့ အနီးစပဆြုံးလိုးပေးနိုငမြယ့်သူက ကိုမွိုးမင်းမှတပါး အခွားမှမမှငမြိခဲ့။ (နောကမြှ သင်းသင်းသိခဲ့ရသညကြ ကိုမွိုးမင်းအနနေဲ့လည်း သူကိုကြိတကြှံနခေဲ့သည့် အကြောင်း)
မနှယန်ှယတ်ို့ထွကသ်ှားကတည်းက သင်းသင်းအနနေဲ့ ဘယလြိုကြံရမလဲ အကြံထုတန်ခေဲ့သညမြှာ ခေါင်းပငပြူနပေီ။ စိတရြှုတရြှုတန်ဲ့ ရချိုးဖို့ ရချိုးခန်းဘကြ ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ ရချိုးခန်းထဲအဝင် ပိုးဟပတ်ကောငမြှငမြိတော့မှ သင့်မညထြငတ်ဲ့အကြံကို သင်းသင်းရလိုကတ်ော့သည်။
မွိုးမင်းအနနေဲ့ကလည်း ဒီနေ့ဥပုတန်ေ့ဆိုတော့ အလုပလြုပစြရာဘာမှမရှိ ။ မနေ့ညက နှယန်ှယ် ခေါင်းကိုကလြို့ စောစီးစွာအိပသ်ှားလို့ လိုးခွငစြိတကြို ထိန်းထားခဲ့ရသည်။ တရေးနိုး လိုးမယကြှံတော့လည်း မနကဖြနခြါမှ တနကေုနလြိုး ဆိုတဲ့ ဇနီးရဲ့ ခွင့်ပြုခကြဖြှင့် သူမကိုအိပရြေးဝအောင် အိပပြါစဆေိုပီးအိပခြိုင်းလိုကတ်ော့သည်။ ဒီနေ့ တနကေုနလြိုး မယတ်င်းထားသမွှ ရစေုနမြွောကုနရြပီ ဖြစ်သည်။ ကြာကြာနရအေောင် ကြာဆေး တဈနာရီကြို သောကထြားမိတာလည်း ဒုကျခလှလှတွေ့နရသေည်။
ထိုအခွိနမြှာပဲ သင်းသင်းတယောကြ ထမိနရြငလြွားနဲ့ ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားတာ တွေ့လိုကရြသည်။ တခုလပမြလေးပမယ်ေ့ တင်းတင်းရင်းရင်းနဲ့ လှနတေုန်းမို့ သူစိတကြူးနဲ့ လိုးနခေဲ့ရသညမြှာ ဘယန်ှကြိမရြှိမှန်းပငမြသိတော့။ ထိုအခွိနမြှာပဲ ရချိုးခန်းထဲမှ သင်းသင်းရဲ့ အောသ်ံကြီးထွကလြာသည်။
” အမလေး လုပကြှပါအုံး”
သှားသင့်မသှားသင့်ခွိနဆြနတေုံးမှာပဲ
” အ ကိုမွိုး လာပါအုံး”
မဖြစ်တော့ သူကိုနာမညတ်ပခြေါန်မှတေော့
ရချိုးခန်းထဲ ခွလှမြေးတို့ဦးတညမြိပြီး ဖြစ်သှားသည်။ အခန်းထဲဝငလြငွဝြငခြှင်း မှငလြိုကရြသည့် မှငကြှင်းကြောင့် ကကြသ်သသှေေားသည်။ သင်းသင်းတယောကြ ရငလြွားထားသောထမိနကြို ရမ်းခါနသည်ေ တွေ့လိုကရြသည်။
”ဘာဖြစ်တာလဲ သင်းသင်း”
“ပိုးဟပ် ပိုးဟပ်”
“ဘယမြှာလည်း”
“ထမိနထြဲမှာ”
“လကန်ဲ့ခါထုတလြိုကလြေ”
“လကန်ဲ့ခါထုတရြဲမှတော့ ခေါန်ပေါမလား”
“လုပပြါကိုမွိုး ဖယပြေးပါအုံး”
“ဟာ နငကြလဲ သင့်ပါ့မလား”
“သင့်တယ် သင့်တယ် လုပပြါ မှနမြှနလြေး ဖယပြေးပါ”
မွိုးမင်းလည်း သင်းသင်းအနား တိုးကပသ်ှားလိုကသ်ည်။
“ဘယန်မှောလည်း”
”ပေါငမြှာကပန်တော အီးး”
သင်းသင်းကပြောပြောဆိုဆို ထမိနကြို အောကန်ှိမ့်ခလွိုကသ်ည်။ ပေါငရြင်းထိမမှငရြပမယ်ေ့ ဖြေးဆှတကြာ မို့မို့ဖောင်းဖောင်းလေးဖြစ်နတေဲ့ နို့နှစ်လုံးကို အရငမြှငလြိုကရြသည်။
”ဟာ လှတယကြှာ”
”လှလည်း နောကမြှလှပါကိုမွိုးရယ်
မှနမြှနလြေးဖယပြေးပါ ပေါငမြှာကပန်တေဲ့ ပိုးဟပကြို”
”ထမိနန်ဲ့ကြယန်တော ကိုမွိုးမှမမှငရြတာ
ဘယလြိုဖယပြေး မလဲ”
”ကဲ ဖယ် ဖယ် ”
ဆိုကာ ထမိနခြွှတခြလွိုကတ်ော့သည်။
လုံးတီးဖြစ်သှားသော သင်းသင်းပေါငမြှာ ကပန်သေော ကြေးဇူးရှငပျိုးဟပကြလေးသည် အသကမြဲ့ကာ ငှိမသ်ကန်သည်ေ တွေ့လိုကရြသည်။ ဖြူဖြေးနသေော ပေါငတ်ံသှယသ်ှယလြေးကို အသာကိုငကြာ ပိုးဟပကြို ဖယပြေးလိုကသ်ည်။
မွိုးမင်းလကတ်ို့သည် သင်းသင်းပေါငသ်ှယသ်ှယလြေး ကို ထိကပထြားဆဲပင်။ နောကပြှတသ်ပပြေးရင်း လှတယသ်င်းသင်းရယ် ဆိုကာ ဒူးထောကထြိုငလြိုကကြာ ပေါငသ်ှယသ်ှယလြေး နမ်းရှုပလြိုကလြသည်ေ။ ထိုမှတဆင့် ဆီးစပကြအမှှေးအုပအြုပလြေးကို နမ်းလိုကလြတေော့သည်။
”ကိုမွိုး”
သင်းသင်း ကမသင့်တဲ့ပုံစံဖမ်းသည်။ တကယကြ ထိုအရာနဲ့ဆန့်ကငွဘြကသ်ာဖြစ်သည်။ လှတထြှကသ်ှားမှာစိုးလို့ အတင်းဆှဲကပထြားခွင်း သညသ်ာဖြစ်သည်။
”ကိုယမြနနေိုငတ်ော့ဘူး သင်းသင်းရယ်”
“ဟင့်အင်း ကိုမွိုး မရဘူးကြာ”
ဆိုပီး သင်းသင်းကိုအတင်းဆှဲလှဲလိုကကြာ နို့နှစ်လုံးကို တရှိုကမြကမြကန်မ်းလည်းနမ်း
လကတ်ဘကန်ဲ့ဆုပခြှလေို့ခွပကေလြကကြလေးဖြစ်နတေဲ့ သင်းသင်းရဲ့ခပဟြဟလေးဖြစ်နတေဲ့ ပေါငန်ှဈဖကကြိုဆှဲဖြဲလိုကကြာ အမှှေးအုပအြုပလြေးနဲ့ အဖုတမြဲမဲလေးကို မှှေးလိုကလြတေော့သည်။ တဆကတ်ည်း သိသိသာသာ ပြူးထွကန်တေဲ့ စောကစြိလေးကို လွှာနဲ့ထိုးကလိ လိုကလြတေော့သည်။ ငှင်းဟနပြှု ပမယ်ေ့ အလိုးခံခွငတ်ဲ့စိတဆြန်ဒလေး အောငမြှငခြဲ့ပြီမို့ သင်းသင်း ကြနပေစြှာပင် ကော့ကာကော့ကာပေးလိုကသ်ည်။
”ယားတယ် မနတတေတ်ော့ဘူး”
”အင်း ဒီထကကြောင်းအောင် ကိုမွိုးက ပြုစုအုံးမှာ”
မွိုးမင်းရဲ့အယကအြပြု ကြှမ်းကငွမြှုကြောင့် သင်းသင်းတယောကြ ဖပြဖြပြလြူးလို့နသည်ေ။
အလိုးမခံရတာကြာခဲ့ပြီမို့ မွိုးမင်းရဲ့ စောကဖြုတအြယကအြပြု မှာတင် စောကရြညတ်ှေ ပန်းထွကခြဲ့ရသည်။ မွိုးမင်းလည်း လိုးဖို့ပြငလြိုကသ်ည် ။ ဝတထြားတဲ့ ပုဆိုးခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ငပဲက ငေါငေါကြီး ။ သင်းသင်းရဲ့ပေါငန်ှဈဘကကြိုကားကာ သူ့ဒဈကို စောကဖြုတအြဝမှာတေ့မယလြုပတ်ော့ သင်းသင်းတယောကြ အတင်းကုန်းထသည်။
”ဟင့်အင်း ကိုမွိုး”
“ဘာလဲ ကိုယ် ယားနပေီ သင်းသင်းကို လိုးပါရစေ”
”အင်း လိုးပါ ပီးမှလိုး အခုတော့ နအေုံး”
သင်းသင်းတယောကင်ုတတ်ုတထြထိုငကြာ မွိုးမင်းကို ပကလြကလြှနစြသည်ေ။ နောကြ သူတောင့်တနခေဲ့တဲ့ မွိုးမင်းရဲ့ဒဈကြီးကို ဖြည်းဖြည်းခွင်းငုံ့ကာ စုပလြိုကလြသည်ေ။
”ဟား ကောင်းလိုကတ်ာ သင်းသင်းရာ”
သင်းသင်းအနနေဲ့တခါမှလီးမစုပဖြူးပမယ်ေ့
ညတိုင်းချောင်းကြည့်ထားတဲ့နှယန်ှယ့်ရဲ့လီးစုပပြုံအတိုင်းနမူနာထားကာစုပပြေးနသည်ေ။ မွိုးမင်းလည်း မရှယပြဲစောကြဲမင်းဖြစ်ကိန်းကြုံပြီမို့ အစွမ်းကုနကြှဲဖို့ ပြငလြိုကလြတေော့သည်။ တကယတ်ော့ သင်းသင်းနဲ့ မွိုးမင်း လိုးဖြစ်ခဲ့ကြတာ အမှတတ်မဲ့မဟုတ်။ တယောကန်ဲ့တယောကြ ကြိတကြှံနခေဲ့ကြပြီး လိုးခွင့်ကြုံခွိနမြှာ လိုးဖြစ်အောင် နှစ်ယောကလြုံးရဲ့ ကြိုးစားအားထုတမြှု အောငမြှငခြဲ့ခွင်းသာဖြစ်သည်။
ထိုနောကပျိုင်းမှာလည်း လိုးခွင့်ကြုံအောင် အခွအနေဖနေတ်ီးခဲ့ကြကာ လိုးခဲ့ကြသညမြှာလည်း အကြိမကြှိမ်။ မထငမြှတပြဲ နှယန်ှယသ်ိသှားသည့် အတွကြ အလွောအြစား တောင်းသလို တစိမ်းယောင်ျကြားတယောကရြဲ့ အလိုးခံခွငကြှောင်း ခစွဇြနီးရဲ့ ဂစွတ်ိုကမြှုနဲ့ပင် နှယန်ှယအြလိုးခံဖို့ သူငယခြငွြး ကြောမြောငန်ဲ့ ညှိကာ ယနေ့ စီစဉပြေးခဲ့ရသည်။ ခစွဇြနီးရဲ့ လိုးပြဲကြီး ထမှောကအြောငမြှငဖြို့ သူနဲ့သင်းသင်းက ရှောငထြှကပြေးခဲ့ရလသည်ေ။ သူတို့ နှစ်ဦး မှို့ပြငကြတိုကခြန်းလေးဆီ ဦးတညကြာ ထွကလြာခဲ့ကြသည်။
ဒီတိုကခြန်းလေးက မွိုးမင်းနဲ့နှယန်ှယ် အိမထြောငမြကခွငကြ ခစွဗြွူဟာကငွြးရာ ဌာနတခုပင် ဖြစ်လသည်ေ။ သခငမြအသဈလေးကို လကခြံဖို့မကြစြိရှကန်မလေား တိုကခြန်းလေးရေ။ မွိုးမင်းနဲ့သင်းသင်းကတော့ ခစွဗြွူဟာကငွြးဖို့ရယ် ဒီဖြစ်လို့နပေါပြီ။ သင်းသင်းတယောကြ မွိုးမင်းလီးကို ထုပေးရင်း ဂွေးစိနှစ်လုံးကို အသာအယာ စုပသ်ပလြိုကသ်ည်။
အကြော အမှောင်းမှောင်းမှငရြအောငပြင် တောငမြတန်တေဲ့ လီးတချောင်းလုံးကိုလွှာနဲ့ လှည့်ပတကြာကလိသည်။ ဒဈကိုအသာယာ စုပပြေးသည်။ ပါးစပထြဲပြည့်သိပန်တေဲ့မွိုးမင်းလီးကို ငုံထားရသညကြပငသ်င်းသင်းအတွကြ သုခဖြစ်သည်။
မွိုးမင်းလည်း သင်းသင်းရဲ့ ဆခွထောကန်ှဈဘကကြို ဆှဲယူလိုကြ သင်းသင်းစောကဖြုတလြေးကို ကလိလသည်ေ။ 69 အနထေားယူကာ အောကကြနပင်ေ့ကာ စောကစြိကိုစုပသ်ည်။ စောကပြတဘြေးနှစ်ခမ်းသားတွေ ကို ပယပြယန်ယ် ယကသ်ည်။ စောကခြေါင်းထဲအထိ လွှာနဲ့ ထိုးကလိသည်။ စိမ့်ထွကလြာတဲ့ စောကရြညကြှညတ်ခွို့ကို စုပယ်ူကာမွိုခသွည်။ ငံကြိကြိမနေ အနံအသကမြရှိ။ ချောကြိကြိ နဲ့စုပယ်ကလြို့ကောင်းသည်။ 69အနအထေားနဲ့ စုပယ်ကလြို့အားရမှ နောကပြုံစံတမွိုး ပြောင်းကြသည်။ မွိုးမင်းကအိပလြကြြ။
သင်းသင်းက မွိုးမင်းခေါင်းပေါခြှကာ အပေါကြနေ စောကပြတန်ဲ့ပြတသ်လိုထကအြောကလြှုပပြေးသည်။ မွိုးမင်းက လွာနဲ့အောကကြနေ သင်းသင်းစောကပြတကြို ကလိသည်။ ထိုသိုတဖန် ကြာပြနတ်ော့ သင်းသင်းက ခုတငပြေါြ ပကလြကမြကြ ထိုငလြကြပြုံစံလဲမဟုတ် အနအထေားပြောင်းသည်။
မွိုးမင်းက သင်းသင်းလကန်ှဈဘကကြို ခုတငရြဲ့ ဆခါင်းရင်းနံရံမှာဆှဲကပရြင်း အသင့်ဟထားပေးသော သင်းသင်းရဲ့ပါးစပထြဲ လီးထည့်ကာ ပါးစပကြိုလိုးသည်။ ထိုပုံစံအားရပြနတ်ော့ သင်းသင်းက ခုတငအြဖြားမှာ ပကလြကလြှနကြာ မွိုးမင်းလီးကိုစုပသ်ည်။ မွိုးမင်းက ခုတငအြောကကြနေ မတတ်တန်ဲ့ လီးအစုပခြံရင်း သင်းသင်းစောကဖြုတကြို ကလိသည်။ နှစ်ဦးစလုံး ထွကကြလွာတဲ့လရည် စောကရြည် တို့ကိုမကမြကစြကစြကြ သောကကြှသည်။
”ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုမွိုး ရယ်”
”အင်း ကိုယလြဲအတူပါပဲ သင်း”
“ကိုမွိုးမိန်းမလဲ ဒီအခွိနကြောင်းနလေောကပြီနောြ ကို”
”အင်း ကောင်းနမှောပေါ့”
မွိုးမင်းမအီမလညဖြှသည်ေ။
ကြောမြောင့်လီးကို နှယန်ှယစြုပန်မလေားဆိုပီး ရငမြောရသည်။ အလိုးပဲခံဖို့ လီးစုပမြပေးဖို့ မမှာခဲ့ရ။
”ဟူးးး”
“ဘာလဲ ကို မနှယအြလိုးခံနတောကို စိတမြသကသ်ာနတောလား”
”အင်းပေါ့ သင်းသင်းရယ် သူက ကိုယ့်မယားလေ”
”ဒါတော့ ကိုမတရားတာလေ ကိုကြ သင်းနဲ့လိုးလို့အားရမှ မနှယခြမွာ
တစိမ်းတယောကရြဲ့ အလိုးခံဖူးရတာ ဘာဖြစ်လဲ နပေါစေ အားရအောငန်ပစေပေေါ့”
”ကို့ ကို သင်းသင်းက စိတတ်ိုင်းကြ ပြုစုမှာပဲဟာ”
”ဒါတော့ ဒါပေါ့”
”ကဲ ကို တောပြီ သင်းနဲ့ဘယလြိုလိုးကမွလဲစဉြးစား ကြာလကေောင်းလပေဲကို သင်းကလေ ကို့လီးတချောင်းလုံး သင်းရဲ့စောကဖြုတထြဲ မနုတပြဲစိမထြားခွငတ်ာသိလား”
”အိုကေ သင်း လိုးကြစို့”
နှစ်ယောကသ်ားပြေ့ဖကကြာ ခုတငပြေါြ လှဲအိပလြိုကကြှသည်။ တယောကရြဲ့တဈကိုယလြုံး တယောကကြ အကြားအလပမြရှိအောင် နမ်းရှုပရြင်း
ပကလြကရြှိုးပုံစံနဲ့ပဲ လိုးပြဲကို စတငလြိုကလြတေော့သည်။ မွိုးမင်းက ဆအာကကြပကလြကြ သင်းသင်းက မွိုးမင်းအပေါကြ ပကအြနအထေားနဲ့ပဲဖြစ်သည်။
သင်းသင်းရဲ့စောကဖြုတကြို မွိုးမင်းလီးက အောကကြနေ ညှောင့်ပေးသည်။ သင်းသင်းက မထိတထိဖြစ်နတေဲ့စောကဖြုတန်ဲ့လီးကို နီးကပစြဖေို့ အပေါကြနပြနေည်ှောင့်သည်။ထိုလိုးနည်းက နှစ်ဦးစလုံး ဆောင့်ခကြည်ီမှ အဆငပြှသည်ေ။ မထိတထိ လိုးရတဲ့အရသာက တမွိုးထူးသည်။
သင်းသင်းအပေါကြနေ ဆောင့်ခလွိုကခြွိနမြှာ မွိုးမင်းက တခွိနတ်ည်းအခွိနကြိုကြ အောကကြနေ အထကကြို လှနထြိုးရသည် ။အားနတေဲ့ လကန်ှဈဘကကြလည်း အငှိမန်မရေ အပေါကြ သင်းသင်းရဲ့နို့အုံ နှစ်လုံးကိုဆုပခြှသည်ေ့အခါခွေ။
တငပြါးနှစ်ဖကကြိုပြတသ်ပပြေးသည့်အခါပေး။
အအားမနရအေောင် အတောအြလုပမြွားသည့် လိုးနည်းဖြစ်သည်။ ဒါပမယ်ေ့ ဒီလိုးနည်းကို နှစ်ယောကလြုံးကသဘောကသွည်။
ပြီးပါပြီ