အောစာအုပ်

ဝက်သားကြိုက်တဲ့ တောကား (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

ဝကသ်ားကြိုကတ်ဲ့ တောကား
ရေးသားသူ – အမှင့ကြှောကသ်ောငှကြ

🏵️ အပိုင်း (၂) ဇာတသ်ိမ်း 🏵️

ဦးတိတရြှောင် ပြောတာမှနတ်ယ်။ သုံးရကလြောကအြကြာမှာ ဦးသောင်းငှေ လူခန့ကြိုခေါပြှီး စကားပြောတော့တယ်။

” တကယတ်ော့ ငါဒီမှာ လာရှောငန်တောကို သမီးက ဘယမြသိပဲနမလေဲ။ သိတာပေါ့။ စိတဆြိုးနတေုန်းမို့လို့သာ ငါ့ဆီရောကမြလာသေးတာ။ တကယလြို့ သူရောကလြာခဲ့ရငလြည်း လောလောလတလြတ် ငါသူနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငရြမှာ မဝံ့မရဲသေးဘူး ”

” အင်းလေ. . . ဦးလေးက ပေါကကြရတွေ လွှောကလြုပတ်ာကို။ အခုဆိုရင် မခတ်တာလည်း သူ့အမွိုးသား အသိုင်းအဝိုင်းမှာ မကြန်ှာပကြစြရာတွေ ဖြစ်ကုနပြှီပေါ့ ”

” ဒါကတော့ စိတမြပူရဘူး ကိုယ့လြူရဲ့ ။ အခု အဘိုးကြီး အဖြားကြီးက သမီးပြီးရငပြှီးကော ဖြစ်နကြတော။ သကထြားနဲ့ ငါ့ကိဈစမှာလည်း မောငကြွောသ်ူရ ကိုယတ်ိုငကြ အလိုတူအလိုပါပဲလေ ”

” ဦးလေးတို့ သမီးယောကျခမ နှစ်ယောကကြတော့ ဟုတန်ကြတောပဲ။ ဟိုလူကလည်း ကိုယ့ကြိဈစကိုယသ်ာ ရဲရဲရင့ရြင့ြ မပြောရဲမဆိုရဲတာ။ ယောကျခမကို မှှောကပြေးဖို့တော့ ရတယ်။ ယောကျခမကလည်း သိပမြကဲရှာဘူး ဆိုတော့ . . . တကယတ်ည်း တတလြည်းတတန်ိုငကြှတဲ့သူတွေ ”

” အေးကြ။ မင်းပြောလည်း ခံရမှာပဲ မောငလြူခန့ရြဲ့ ။ ငါတို့ကလည်း မင်းပြောတဲ့အတိုင်း ဟုတန်တေော့တာကိုးး ဟားး ဟားး ဟားး ”

” အဲ့ဒါတွေ ထားပါတော့ . . . အခု ဦးလေး ဘာဆကလြုပမြယ် စဉြးစားထားလဲ ”

” ဒီလိုကြ . . .။ သကထြားရဲ့ ရှာက အင်းမဆိုတဲ့ မှို့ကလေးနားက။ အဲ့မှာ သူ့မိဘတွကေော အမွိုးတွပေါ ရှိတာ။ ငါ့အနနေဲ့ သကထြားတို့ဘကမြှာ အခွခခွေငွတ်ယ်။ သူတို့ရှာမှာ မဟုတရြငတ်ောင် အင်းမမှို့ ပေါမြှာပေါ့။ အဲ့ဒါ ငါတို့ နဖေို့ထိုငဖြို့နဲ့ ရင်းနှီးစားဖို့ ငှလေိုတယ်။ ဒါကြောင့ြ ငါပိုငတ်ဲ့ဒီခွံကို ရောင်းမယလြို့ ငါဆုံးဖြတလြိုကပြှီ။ ရောင်းမယဆြိုတာမှာလည်း အခွားသူကိုရောင်းရင် မင်းတို့တွေ အဆငမြပြဖြစ်ေမှာစိုးတော့ ဦးပုကို ရောင်းမလားလို့ ငါတွေးတယလြေ။ သူ့မှာက ကားတွထေားဖို့ နရောအမြဲလိုနတော။ သူဝယဖြစ်သှားတော့ မင်းတို့လည်း ပြောဆိုပြီး ဆကန်လေို့ရတာပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ ခကန်တောက ငါအခုလို တလှဲလုပထြားတော့ အဘိုးကြီးကို သှားမတွေ့ ရဲဘူး။ အဲ့ဒါ မင်းကြားထဲက ပြောပေးပါလား ”

” ကိုကြောသ်ူရက ဦးလေးကို မှှောကပြေးတုန်းက မှှောကပြေးပြီး ငှကြတေော့ ထုတမြပေးဘူးလား ”

” ထုတတ်ော့ပေးတာပေါ့ကြာ။ ဒါပမယေ့ြ အဲ့ဒီလိုမွိုးကြတော့လည်း ငါဘယယ်ူချင်ပြါ့မလဲ။ မင်းပဲစဉြးစားကြည့်လြေ။ ယောကျခမ နောကမြိန်းမယူဖို့ သမကဆြီ ပိုကဆြံလကဖြှန့တ်ောင်းရတယ် ဆိုတာ . . . ကြားလို့မှမကောင်း ။ လုပပြါကြာ . . . ဦးပုဆီသာ သှားပြောပေးစမ်းပါ”

” ဦးပုကို ကြှနတ်ောပြှောပေးတာတော့ ဟုတပြါပြီ။ ဒါပမယေ့ြ ဦးလေး မခတ်တာအတွကကြော ထည့မြစဉြးစားတော့ဘူးလား။ ”

” သမီးအတွကကြ ဘာစဉြးစားစရာလိုလို့လည်းကြာ။ သူ့ယောကြွားဘကကြ ဘောစိတွေ။ ပြီးတော့ သားလေးကလည်း တဈယောကတ်ည်း။ သမီးကိုလည်း ခစွလြိုကကြှတာတုနလြို့။ ဒီခွံရောင်းရတဲ့ ငှလေောကကြ သူ့အတွကြ ဘာမှအရေးမကြီးပါဘူး။ အခုလောလောဆယ် အရေးကြီးနတောက ငါ့အတွကကြှ . . . ။ ဦးပုကို သှားစပပြေးစမ်းပါ။ ငါလည်း အဆငပြှေ. . . မင်းတို့လည်း အဆငပြှအေောငလြို့ . . . .”

” အင်းပါ။ ဟုတပြါပြီ။ ကြှနတ်ောြ မနကဖြှန် သှားပြောပေးမယ် ”

” ကြေးဇူးပါပဲကြာ . . .”

လူခန့တ်ို့ ဆရာတပည့န်ှဈယောကြ အပြနအြလှန် စကားပြောနတေုန်း

” ဦးလေးနဲ့ မောငလြေး ထမင်းစားကြမယ် ”

မကြီးက ညစာထမင်းစားဖို့ လာခေါတ်ာနဲ့ပဲ စကားစပြတသ်ှားတော့တယ်။ မကြီးနဲ့အတူတူ မသကထြားပါ ပါလာပြီး ဦးသောင်းငှအနေားကိုကပလြို့

” လာလေ . . . ကိုကြီး။ ထမင်းစားသှားကြမယ် ”

ဟု ဦးသောင်းငှရေဲ့ လကကြိုဆှဲလွှကြ နှစ်ယောကသ်ား ပိကြိပိကြိလုပရြင်း ရှေ့ကနေ ထွကသ်ှားကြပါလကေော။ မကြီးက သူတို့နှစ်ယောကကြို ကြည့်ကြနွခြဲ့ရင်း မှငပြှင်းကတဟြနဖြှင့ြ

” မသကထြားများ. . . အခုကြတော့ မနညတေုန်းက ငိုနရေ အောန်ရတော သူမဟုတတ်ဲ့အတိုင်းပဲ။ သူများတွကေ သူတို့အသံတွေ မကြားချင်အြဆုံး။ တကယတ်ည်း တတလြည်းတတန်ိုငတ်ဲ့ စုံတွဲတွေ။ အခုညလည်း ဘယလြို မခွိမဆန့အြသံတွေ ကြားရဦးမလဲ မသိဘူး ”

ဆိုပြီး လူခန့ရြှေ့မှာပင် မအောင့န်ိုငမြအီးနိုငတ်ော့ဘဲ ရှဲ့ကာမဲ့ကာ ကဲ့ရဲ့ပြဈတငန်လတေေော့တယ်။ လူခန့ကြတော့ မကြန်ှာတဈဖကကြို လှည့ထြားလိုကရြပြီး ပြုံးစိစိဖြစ်နတေော့တာပေါ့။

ည အားလုံး အိပယ်ာဝငသ်ှားကြတော့ လူခန့လြည်း အခေါကကြင် ပန်းကနလြေးယူပြီး ကားရှိရာကို ထွကခြဲ့တော့တယ်။ ဦးတိတရြှောငန်ဲ့ တိုငပြငဖြို့ လိုအပလြာပြီလေ။ ဦးသောင်းငှကေ မစိတမြှှနပြှီး ခွံရောင်းမယ် ဘာဘာညာညာ လွှောကလြုပန်တော မဟုတလြား။ အခန့မြသင့ရြင် ကိုယပြါ ဘုံပြောကမြယ့ကြိန်း။ ဦးတိတရြှောငန်ဲ့တွေ့တော့ စားရင်းသောကရြင်း ဦးသောင်းငှရေဲ့ အစီအစဉကြို လူခန့ကြ ပြောပြလိုကတ်ော့ ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့မြကြန်ှာကို ပြုံးပြီး ကြည့်လြိုကရြင်း

” လူ့ဆှာ ဦးသောင်းငှကေ ဒီခွံကို ရောင်းချင်တ်ယ်။ အကြောင်းက သူ့နောကမြိန်းမရဲ့ ဇာတိမှာ အခွသှေားခကြှဖို့။ ဘယသ်ူ့ကို ရောင်းချင်တ်ာလည်းဆိုတော့ အုံနာ ဦးပုကို။ ဦးပုကို ခွံဝယဖြို့ကြတော့ လူ့ကို တိုကတ်ှန်းခိုင်းတယ်။ ဦးပုက ဒီခွံကို ဝယမြယ် မဝယမြယ် မသချောဘူး။ တကယလြို့ ဝယဖြစ်ရင် လူ့က ဦးပုဆီမှာ ခွင့တ်ောင်းပြီး ဆကန်ခွငေ့ရြမယ်။ ဦးပုက မဝယဖြစ်ဘဲ အခွားသူဝယသ်ှားရငတ်ော့ လူ့လည်း ဒီမှာ ဆကန်ရဖေို့ခကပြှီ . .။ လူ့ပြောချင်တ်ာ ဒါပဲမဟုတလြား ”

” ဟုတတ်ယ် ဦးတိတရြှောငရြဲ့…. အဲ့ဒါ ဘယလြိုလုပရြမလဲ ”

ထိုအခါ ဦးတိတရြှောငကြ လကဖြွောကတ်ဈခကြြ တီးလိုကပြှီး

” ဘာလုပရြမှာလဲ လူ့ရဲ့ ။ ဒီခွံကို လူ့ဝယလြိုကတ်ော့ပေါ့။ ” . . . . .

ဟု လူ့ခန့ကြို ခွံဝယဖြို့ အကြံပေးလတေော့တယ်။ ဦးတိတရြှောငကြ ဆကပြှီးပြောပြနတ်ယ် . . .

” ဒီခွံက အတောကြယွပြှီး မှို့အထွကြ ဟိုင်းဝေးလမ်းမပေါမြှာ ရှိတာမှနတ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ ဒီဘကကြ သိပမြစညသ်ေးသလို မှို့နဲ့လည်း ဆယ့င်ါးမိနဈလောကြ သှားရသေးတာ မဟုတလြား။ အဲ့ဒီတော့ မှို့အစွနလြိုဖြစ်ပြီး လူနလည်ေးနည်းသေးတယ်။ ခွံဈေးတွကလေည်း ဘာမှမရှိသေးဘူး။ လူ့ဆှာကီးကို မေးလိုကြ။ ဘယလြောကရြရင် ထုတမြလဲလို့။ လူ့ဝယန်ိုငတ်ဲ့ အနအထေားလောကဆြို ဝယလြိုကပြတေော့။ ဝ ထငတ်ယ် . . . လူ့ဆှာကီး ၂၀၀ လောကရြရင် ထုတမြှာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လှနခြဲ့တဲ့ တဈလလောကကြမှ ဟိုဘကဘြေးတဈခွံကြောြ အရောင်းအဝယ် ဖြစ်သှားတာ ၂၂၀ နဲ့တဲ့။ ဒါကို သူလည်းကြားမှာပဲ။ ဒါပမယေ့ြ သူက အခု လကင်င်း ငှလေိုနတော မဟုတလြား။ တကယလြို့ ၂၀၀ ဆိုရငတ်ော့ ဈေးဆဈမနနေဲ့။ ဝယသ်ာ ဝယလြိုကတ်ော့။ ”

” အေးဗွာ . . . ဦးတိတရြှောင် ကောင်းမယထြငလြို့ လမ်းညှှနမြှတော့ . . . နောကန်ေ့ ဆှာ့ကိုမေးပြီး အဆငပြှရင်ေ ဝယလြိုကတ်ော့မယ်။ ရှှတွတေေော့ ရောင်းပစ်ရမှာပေါ့ ”

လူခန့ကြ ဦးတိတရြှောငရြဲ့ အကြံပေးမှုကို အလှယတ်ကူ လကခြံလိုကလြရော ဦးတိတရြှောငလြည်း ရှှငပြှုံးသော အမူအရာဖြင့ြ

” ကောင်းတယ် လူ့။ ဝပြောတာကို လိုကလြုပလြို့ လူ့ ဘယတ်ော့မှ နောငတ်မရစရဘေူး။ လူ့ ဒီခွံကို ဝယလြိုကရြင် လူ့မှာ ခွံကယွဝြန်းကယွတ်ဈခု ပိုငဆြိုငသ်ှားမယ်။ လူ့ဆှာသမားလည်း ငှရေေးကြေးရေး အဆငပြှသှေားမယ်။ ပြီးတော့ ဦးပုကိုလည်း ဘာမှသှားပြီး နားပူနားဆာ လုပန်စရော မလိုတော့ဘူး။ ဒီလူကြီးက မိန်းမဆနတ်ော့ တခွို့နရောတွမှော ပြောလို့ဆိုလို့ အဆငပြှသလေောကြ တဈခါတလကြတေော့လည်း ကိုးတိုးကတတ်တရြယ်။ ပြီးတော့ ဒီခွံနဲ့ပတသ်ကပြှီး လူ့အတွကြ ရှေ့ဆကတ်ှေးထားတဲ့ အစီအစဉတ်ှေ ဝမှာ အများကြီး ရှိသေးတယ် ”

ဟု ကောင်းခွီးသှဘာ ပေးလတယ်ေ။

” ဟုတပြါပြီ ဦးတိတရြှောငရြယ်။ ခငဗြွားပြောတာတွကေို ကြှနတ်ောြ တသှမတေိမ်း လိုကန်ာပါ့မယ်။ ကြုပအြတွကြ ခငဗြွား ဘယတ်ော့မှ စိတမြပကြစြရပေါဘူး ”

လူခန့ကြ ဦးတိတရြှောငကြို ထိုကဲ့သို့ ပြနပြှောလိုကပြှီး နှစ်ယောကသ်ား စကားစမှီ ပြောကြလို့ ည ၁၀ နာရီခွဲလောကမြှာ ဦးတိတရြှောငဆြီကနေ ပြနခြဲ့ပါတော့တယ်။

လူခန့ကြ ” ရှှတေိုးတိုး ” ရှှဆေိုငကြိုသှားပြီး သူအပထြားတဲ့ ရှှတွကေေို ရောင်းလိုကရြတယ်။ ဦးတိတရြှောငကြ

” တခါတည်းသာ အားလုံးရောင်းခဲ့တော့ကြာ။ ရှှဈေေးက မကဇြီမန် ဖြစ်နလေောကပြှီ။ ဒီထကတ်ကလြည်း နည်းနည်းပေါ့ ”

လို့ မှာလိုကတ်ာနဲ့ လူခန့လြည်း ရှှတွအေေားလုံးကို ရောင်းလိုကတ်ာ ဆိုငကြ တဈကပြသ်ား ၈ သိန်း ၉ သောင်းနှုန်းပေးတော့ ၃၅ ကပြသ်ားအတွကြ သိန်း ၃ သုံးရာကြောြ ရတယလြေ။ အတိအကဆွို ၃၁၁၅၀၀၀၀ ။ ဝယရြင်းဈေး ၂၄၅ သိန်းကို ပြနရြောင်းတဲ့အခါ ၃၁၁၅၀၀၀၀ ရတယဆြိုတော့ ချောကလ် တဈနှစ်လောကအြတွင်းမှာတင် လူခန့ြ ၆၆ သိန်းခွဲလောကြ မှတသ်ှားတာ။ ဒါကြောင့ြ လူခန့လြည်း ဦးတိတရြှောငကြို အကြိမကြှိမ် ကြေးဇူးတငမြိတော့တယ်။

ဦးသောင်းငှကေ သူ့ခွံကို သိန်း ၂၁၀ လောကြ လိုချင်ပြမယေ့ြ လူခန့ယ်ူမယဆြိုတော့ သိန်း ၁၉၀ နဲ့ ပေးရှာတယလြေ။ ဒါပမယေ့ြ လူခန့ကြ သူတို့စုံတွဲအတွကြ မင်ျဂလာလကဖြှဲ့ ၁၀ သိန်းပြနထြည့ပြှီး သိန်း ၂၀၀ လောကအြထိ ပေးလိုကဖြို့ ရညမြှန်းထားတယ်။ ဒါကြောင့ြ လူခန့ဆြီမှာ ငှသေားအနနေဲ့ သိန်းတဈရာကြောလြောကြ ပိုနသေေးတာပေါ့။

ဒီငှပေိုတွကေို အိမသ်ယမြသှားချင်တ်ာနဲ့ ဘာလုပရြင် ကောင်းမလဲလို့ ဆိုငရြှင် ဒေါတ်ိုးတိုးကို အကြံဉာဏတ်ောင်းတော့ သူမက. . . ၎င်းင်းင်းဆီမှာ အပန်ှံခဲ့ရင် တဈလကို ငှတဈေရာအတွကြ ၁ ကပြန်ဲ့ ၂၅ ပြား အတိုးပေးနိုငကြှောင်း . . . . ငှေ တဈရာ့ဆယ့တ်ဈသိန်း ငါးသောင်းအတွကြ တဈလလွှင် အတိုးနှုန်း တဈသိန်းလေးသောင်းခန့ြ ( ၁၃၉၃၇၅ ) လူခန့ြ ရရှိမှာဖြစ်ကြောင်း . . . သုံးလလွှငတ်ဈခါ အတိုးရှင်းပေးမညဖြစ်ပြီး အပင်ှပြနေဖြောလြိုပါက တဈလခန့ြ ကြိုတငအြသိပေးပါရန် အကြောင်း . . . စသဖြင့ြ ရှင်းပြပြောဆိုလရော လူခန့လြည်း ပြောရြှှငစြှာဖြင့ြ ပိုငှမွေားကို ရှှတေိုးတိုးရှှဆေိုငတ်ှင် အပန်ှံကာ ဘောငခြွာဖြတခြဲ့ပါတော့တယ်။

ဦးသောင်းငှကတေော့ ပြောတ်ာပေါ့။ ဘယသ်ူမှမသိလိုကဘြဲ ခွံရောင်းခွံဝယကြ သိုသိုသိပသ်ိပန်ဲ့ ပြဲပြီးသှားတာကိုး။ တခါတည်း ရှေ့နခေေါြ စာခွုပခြွုပပြှီး စာရှှကစြာတမ်းတွအေားလုံး လူခန့ကြို အပလြိုကတ်ော့တာ။ အဲ့ဒီနောကြ လူခန့ပြေးတဲ့ သိန်း ၂၀၀ ကိုယူ အထုတအြပိုးပြငလြို့ ကားငှါးပြီး အင်းမကို ခကြခြှင်း ထွကခြှာသှားကြတော့တယ်။

လူခန့ကြ ဦးတိတရြှောငန်ဲ့ တွေ့တဲ့အခါမှာ ပိုငှသေိန်းတဈရာကြောကြို ရှှတေိုးတိုး ရှှဆေိုငမြှာ အတိုးနဲ့ အပခြဲ့ကြောင်း ပြောပြလိုကတ်ော့ ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့ကြို မိန့မြိန့ကြှီးပြုံးကြည့်ပြှီး

” လူ့တောင် ဝ နဲ့ အနနေီးလို့လား မသိဘူး။ တဖြေးဖြေး တောလြာပြီ။ မှနတ်ယ် လူ့။ ဝ သာ လူ့နရောမှာဆိုလည်း ဘာလုပရြမှန်း မသိသေးခင် ငှပေိုကြီး လကထြဲကိုငမြထားဘူး။ အခုလို စိတခြွ ယုံကြညရြတဲ့နရောမှာ အတိုးရင်းပြား လုပထြားမိမှာပဲ ”

ဟု ခွီးကြူးထောပနာ ပြုလတယ်ေ။ ဒီလိုနဲ့ လူခန့တ်ဈယောကြ အခါတောပြေး ဦးတိတရြှောငရြဲ့ ကောင်းမှုနဲ့ မှို့စွန် ဟိုကဝြေးလမ်းမပေါကြ ဦးသောင်းငှပေိုင် ခွံဝန်းကယွကြှီးကို ဝယယ်ူဖြစ်လိုကတ်ော့တာပေါ့။ မကြီးမှသီကလည်း မောငဖြစ်သူ လူခန့ရြဲ့လုပရြပကြို ကြနပေပြီတိ ဖြစ်နပေါတော့တယ်။

လူခန့ြ မကြီးမှသီနဲ့ စပါယရြာအောငဘြု တို့ဟာ တကည်ီလကည်ီနဲ့ အလုပကြို ကြိုးစားလုပကြိုငကြှပြီး ကိုယ့တ်ာဝနကြို ကိုယကြွအေောင် ထမ်းဆောငကြှတယ်။ စပါယရြာအောငဘြုကိုလည်း သူစိမ်းဆိုပြီး ဘေးဖယမြထားဘဲ မောငန်ှမရင်းခွာတဈယောကလြိုပဲ သဘောထားကြတာကြောင့ြ လူခန့တ်ို့ခွံဝန်းလေးဟာ အတောကြို ပြောစြရာကောင်းတဲ့ ခွံဝန်းလေး ဖြစ်နတေော့တာပေါ့။

အခုနောကပျိုင်း မကြီးနဲ့အောငဘြု တပူးတွဲတွဲ ဖြစ်နသလေိုပဲ။ တွေ့လိုကရြင် နှစ်ယောကသ်ား ရယလြို့ပြုံးလို့။ သူတို့နှစ်ယောကြ ဘယအြခွအနေတွေေ ဖြစ်နကြပြေီလည်းဆိုတာ လူခန့ြ မေးကြည့်ရြတော့မယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကာယကံရှငတ်ှကေို မမေးခင် ဦးတိတရြှောငန်ဲ့ တိုငပြငကြှည့တ်ော့ ၎င်းင်းင်းက . . .

” အလကားပါကြာ . . . သူတို့နှစ်ယောကြ ကြိုကကြှတာ မဟုတပြါဘူး။ ရှယကြောင်းတွဖြစ်ေတဲ့ သူစိမ်း မိန်းမတဈယောကန်ဲ့ ယောကြွားတဈယောကြ တဈခွံတည်းမှာ အတူတူနတော ကြာလာတော့လည်း တခါတလေ သရိုးသရီလေးတွေ ဖြစ်လာတတတ်ာပေါ့။ ဒါ သဘာဝပဲလေ။ စိတပြူမနစမြေးပါနဲ့ လူ့ရယ် . . .”

လို့ လူခန့ကြို ပြနပြှောတယလြေ။ ဒါနဲ့လူခန့လြည်း အဲ့ဒီကိဈစကို ဘာသိဘာသာ နလေိုကတ်ော့တယ်။

ဦးတိတရြှောငပြှောတာ မှနန်ပြေီ။ နောကတ်ဈလလောကြ ကြာတော့ စပါယရြာအောငဘြုက လူခန့ကြို ပြောလာတယ်။

” ကားဆှာ ကြှနတ်ောြ မိန်းမယူတော့မယ်။ ဈေးနားက ကြှနတ်ောတ်ို့ ကုနခြနွကြဆေိုငမြှာ အလုပလြုပတ်ဲ့ သူဇာနဲ့လေ . . .။ အဲ့ဒါ . . . ကြှနတ်ောတ်ို့ လကထြပပြှီးသှားရငလြည်း အခု ကြှနတ်ောန်နတေေဲ့ တဲလေးမှာ တဈလလောကတ်ော့ ဆကန်ပေါရစေ။ ဒီကြားထဲ နစရော ရှာချင်လြို့ပါ။ အဲ့ဒါလေး ခွင့တ်ောင်းတာ . . .”

သူဇာ ဆိုတဲ့ ကောငမြလေးက အသားညိုညို မကြန်ှာဝိုင်းဝိုင်း အရပပြုပုနဲ့ ။ ကိုယလြုံးလေးလှပြီး ရုပရြညလြေးက သနားကမား။ ဆံပငလြည်း အတောသ်နတ်ယ်။ လူခန့န်ဲ့ ဒီကလေးမကလည်း အရင်းအနှီးကြီး မဟုတတ်ောင် မစိမ်းကြ။ သို့ပမယေ့ြ မိမိရဲ့စပါယရြာ အောငဘြုနဲ့ ဘယအြခွိနမြှာ ဘယလြိုတွေ ကြိုကသ်ှားကြတယ် ဆိုတာကိုတော့ လူခန့လြည်း မတွေးတတ်။ မေးလည်း မေးမနတေော့။

” အောငဘြုရယ် မင်းနဲ့ ငါနဲ့က ပြောရမယ့လြူတွလေား။ ငါက ကားဆှာမို့လို့သာ လေးစားသမှုနဲ့ ဆှာသမား ဘာညာခေါန်တော။ တကယဆြို မင်းက ငါ့ထကြ နှစ်နှစ်တောင် ကြီးသေးတယ်။ အခု ငါတောင် အသကကြ ၂၅ နှစ်ရှိနပြေီဆိုတော့ မင်းဆိုရင် အသကြ ၂၇ နှစ်ထဲမှာ ဖြစ်နပြေီ။ အိမထြောငတ်ဈခုကို တညထြောငဖြို့ အခွိနမြစောတော့ပါဘူး။ ပြီးတော့ မင်းမှာလည်း စုထားဆောင်းထားတာတွေ ရှိနပြေီ မဟုတလြား. . . ။ နဖေို့ထိုငဖြို့ ကိဈစကိုလည်း ဘာမှပူမနနေဲ့။ ဒီမှာ အဆငပြှရင်ေ ဒီမှာပဲ ဆကန်ပေေါ့ ” . . .

လူခန့ကြ အောငဘြုကို ပြနပြှောလိုကတ်ော့ အောငဘြုလည်း လူခန့ကြို ကြေးဇူးအထပထြပ် တငသ်ှားပါတော့တယ်။

အောငဘြုနဲ့ သူဇာ ဘုန်းကြီး သုံးပါးပင့ြ . . . မင်ျဂလာဦးဆှမ်းကပ် . . . တရားနာ . . . ရုံးတကလြကမြှတထြိုးပြီး အကဉွြးပဲ မင်ျဂလာဆောငလြိုကကြှတယလြေ။ မင်ျဂလာဆောငလြည်း ပြီးကော သူဇာနဲ့အတူ ညီမဖြစ်တဲ့ သီတာပါ လူခန့တ်ို့ခွံထဲကို ပါလာလရေဲ့ ။ သူဇာက အသကြ ၂၃ နှစ်လောကရြှိပြီး သီတာလေးကတော့ ၂၀ လောကပြဲ ရှိလိမ့ြဦးမယထြငပ်။ ညီအဈမနှစ်ယောကစြလုံး ဈေးနားက ကုနစြုံဆိုငမြှာ အလုပလြုပကြှတာ။

သူဇာတို့ ညီအဈမနှစ်ယောကြ တိုးလာတော့ လူခန့တ်ို့ခွံထဲမှာ အရငကြထကစြာရင် လူပိုစညသ်ှားတယ်။ အောငဘြုနဲ့ သူဇာ လငမြယားက တဲလေးမှာနကြပြေီး သီတာ့ကိုတော့ ညားခါစလငမြယားနဲ့ တဲသေးသေးလေးထဲမှာ အတူမထားသင့တ်ာမို့ မှသီ အဖောရြအောင် အိမမြကြီးထဲမှာ ခေါထြားလိုကရြတယလြေ။

မနကြ. . . လူခန့န်ဲ့အောငဘြု ကားထွကတ်ဲ့အခွိန် သူတို့ညီအဈမကိုပါ ခေါသ်ှား . . . ဈေးဘကခြပြေးပစ်ခဲ့. . . ညနေ ဈေးသိမ်းတော့ပတကြှို ကားမှာနခေိုင်းပြီး ကားနားခွိနမြှ အိမကြိုအတူတူ ပြနကြှရတာပေါ့။ ကြာလာတော့ အိမမြှုကိဈစတွေ မကြီးတဈယောကတ်ည်း မနိုငတ်ာနဲ့ ကူညီညာလုပဖြို့ လူခန့ကြ သီတာ့ကို အလုပထြှကခြိုင်း လိုကတ်ော့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ သူတို့ငါးယောကြ ခွံထဲမှာ သင့သ်င့မြှတမြှတ် နလောကြရင်း ချောကလြလောကကြှာတဲ့အခါ . . ရှာမှာရှိတဲ့ . . သူဇာတို့ရဲ့ဖခငကြှီး ဆုံးပါးသှားပြနတ်ယ်။ မိခငဖြစ်တဲ့ ဒေါန်ှဲ့နဲ့ မောငအြငယဆြုံးလေး မောငသ်ူရတို့ ကနွရြဈခဲ့ကြပြီး ဖခငကြှီးမဆုံးခင် ဆေးဖိုးဝါးခ စရိတတ်ှထေောင်းလို့ ပိုငတ်ဲ့ဝိုင်းလေးကို ရောင်းလိုကရြတော့ အခုအခါမှာ နစရောမရှိတော့ပဲ အတောဒြုကျခရောကန်ကြလေရေဲ့ ။

သူဇာတို့ညီအဈမကလည်း သူတို့ရဲ့အပူကို လူခန့တ်ို့မောငန်ှဈမ သိအောင် မပြောရှာပါဘူး။ သူဇာ့ခငပြှန်းဖြစ်တဲ့ အောငဘြုကတော့ သိလားမသိလား မပြောတတ်။ သူတို့ညီအဈမနှစ်ယောကြ မကြန်ှာမကောင်းဘဲ တမှိုငဆြှေးဆှေး ဖြစ်နကြတော တွေ့ရလို့ လူခန့တ်ို့က ခေါမြေးကြည့်မြှ သူတို့ရဲ့ အပူသောကကို သိကြရတာ။

ဒါနဲ့ လူခန့လြည်း အောငဘြုနဲ့တိုငပြငပြှီး မိမိက ငှစေိုကထြုတလြို့ သူတို့လငမြယားနနတေေဲ့ တဲလေးကို လူထပန်နေိုငအြောင် သှပမြိုးထရံကာ တဈထပအြိမလြေးအဖြစ် ပြငဆြောကလြိုကတ်ော့တယ်။ အဲ့ဒီနောကြ ဒေါန်ှဲ့တို့ သားအမိကိုပါ သူဇာတို့လငမြယားနဲ့အတူ ခွံထဲမှာလာနဖေို့ လူခန့ကြ ခေါထြားလိုကတ်ော့ . . . ထိုမိသားစုဟာ လူခန့အြပေါမြှာ ကြေးဇူးရှငကြှီး တဈယောကလြိုကို မှတထြငလြေးစားနကြတေော့တာပေါ့။

လူခန့ဘြဝမှာ မိမိနဲ့မကြီး မောငန်ှမနှစ်ယောကတ်ည်း ချောကခြှောကသ်ှေ့သှေ့ ရှိရာက . . . စပါယရြာအောငဘြုကို အကြောင်းပြုပြီး ၎င်းင်းင်းမိန်းမနဲ့ မိန်းမဘကကြ ဆှမွေိုးတွပေါ ရောကလြာကြတော့ လူခန့တ်ို့ဘဝလည်း အတောကြို စိုပြသေိုကဝြန်းသှားတော့တယ်။ ဆှမွေိုးသညာ ရှားပါးလှတဲ့ လူခန့တ်ို့မောငန်ှမဟာ အခွိနတ်ိုအတွင်းမှာပဲ ထိုသူတွကေို ခငမြငတ်ှယတ်ာသှားခဲ့ကြသလို . . . ထိုသူတွကလေည်း လူခန့တ်ို့ကို အားကိုးအားထားအနနေဲ့ ခစွခြငလြေးစားကြလွှကြ။

အောငဘြုရဲ့ယောကဖြ မောငသ်ူရလေးက လူခန့ြ ကြောတ်တလျှောတ်တတ်ာကို သိသှားတော့ စိတဝြငစြားသှားပြီး သငကြှားပေးဖို့ တောင်းပနတ်ာကြောင့ြ လူခန့လြည်း ဦးတိတရြှောငရြဲ့ ခွင့ပြှုခကြန်ဲ့ အားတဲ့အခွိနတ်ှမှော မောငသ်ူရကို ကြောန်ည်းလှောန်ည်းတွေ သငကြှားပေးနတေော့တာ။ အဲ့ဒီလိုပဲ အောငဘြုကလည်း မောငသ်ူရဆီကနေ ကားမောင်းသငရြင်း အခုဆိုရင် အတောကြို စိတခြလွကခြွ မောင်းနိုငန်ပြေီ။

နောကထြပ် တဈနှစ်လောကြ ကြာတဲ့အခွိန် . . မောငသ်ူရလည်း ပညာကုနသ်လောကရြှိ အောငဘြုလည်း လကလြှှတန်ိုငတ်ဲ့ အခွအနေလည်ေး ရောကကြော ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့ကြို စကားဆိုလာတော့တယ်။

” ဒီမှာ လူ့ . . . အခုဆိုရင် ဒီဘကကြ တဖြေးဖြေးနဲ့ စညလြာပြီ။ အစိုးရပြောင်းကတည်းက လူ့ခွံရှေ့က လမ်းမကြီးကို အသဈခင်းထားတာ . . ကြည့်လြိုကစြမ်း။ ဖြူးနတောပဲ။ နောကဆြို ဒီဘကတ်ှမှော ကားဂိတတ်ှေ ဘာတွတေောင် ပြောင်းချင်ရြင် ပြောင်းလာနိုငတ်ယ်။ အခုတောင် လမ်းကောင်းပြီး မီးတိုငတ်ှေ ထိနန်အေောင် လင်းနတေော့ ညဘကြ လညှင်ေးခံရင်း ကား ဆိုငကြယ် စသဖြင့ြ ထွကစြီးကြတဲ့လူတွေ တဈနေ့ထကတ်ဈနေ့ များလာကြပြီ။ အဲ့ဒီတော့ လူ့က ကားဆကမြမောင်းနဲ့တော့။ မောငသ်ူရနဲ့အတူတူ လူ့ရဲ့ခွံရှေ့မှာ အခေါကကြင် ဘဲကင် ကြေးအိုး စတာတွရေောင်းတဲ့ တရုတအြစားအစာဆိုငဖြှင့ြ . . ။ အဘိုးကြီးကို နောကထြပ် စပါယရြာ တဈယောကြ ထပရြှာခိုင်းပြီး ကားကို အောငဘြုနဲ့လှှတလြိုကြ။ သူ့မှာလည်း ကားလေးလိုငစြငရြနပြေီပဲ။ မှို့ထဲ ပတမြောင်းတာလောကကြ ကိဈစမရှိပါဘူး။ ”

ဦးတိတရြှောငရြဲ့ အကြံပေးမှုကို လူခန့န်ားထောငပြှီး ကားကို အောငဘြုနဲ့ လှှဲပေးလိုကတ်ာကတော့ ဟုတပြါပြီ။ ဦးပုကိုလည်း ကြည့်ပြှောလို့ရပါတယ်။ ပြီးတော့ အောငဘြုက နဂိုလကြတည်းက သူရှာပေးထားတဲ့ သူ့လူပဲ. . . သူနဲ့ရင်းနှီးပြီးသား။

” ကြုပကြ ကားဒရိုငဘြာအလုပကြို စွန့လြှှတပြှီး ဒီခွံရှေ့မှာ ကြောလျှောြ ရောင်းရမယဆြိုတာကတော့ မှို့ထဲမှာလည်း ဒါမွိုးတွကေ ရနတောပဲ။ လူတွကေ မှို့ထဲမှာပဲ ဝယစြားကြမှာပေါ့။ ဒီကို လာစားကြပါ့မလား . . .။ ကြုပစြိုးရိမတ်ာလေးကို ပြောပြတာပါ ”

ဆိုပြီး စောဒက ပြနတ်ကလြိုကတ်ော့ ဦးတတရြှောငကြ လူခန့ရြဲ့ မကြန်ှာကို လေးလေးနကန်ကြ စိုကကြှည့ရြင်း

” ဒီလိုရှိတယ် လူ့ရဲ့ ။ အလုပတ်ဈခုကို လုပတ်ော့မယဆြိုရင် ဖြစ်မှဖြစ်ပါ့မလားဆိုတဲ့ သံသယစိတမြွိုး ဘယတ်ော့မှ မထားရဘူး။ မဖြစ်ဖြစ်အောင် လုပမြယဆြိုတဲ့ စိတဓြာတမြွိုးနဲ့ ရဲရဲရင့ရြင့ြ ဆောငရြှကရြတယ်။ လူ့ရဲ့နရောကို သူတို့မလာမှာစိုးရင် လာချင်အြောငလြုပရြမယ်။ မှို့ထဲက လူတွဟော တဈနေ့တာအလုပတ်ှေ ဖိဆီးပြီး များသောအားဖြင့ြ စိတတ်ှေ မှန်းကြပန်ကြတော များတယ်။ အဲ . . . လူ့ဆိုငကြို ရောကတ်ာနဲ့ သူတို့ရဲ့ မှန်းကြပန်တေဲ့စိတတ်ှေ အနည်းနဲ့အများ ပြလွေော့သှားအောင် လူ့က ဝနဆြောငမြှုပေးနိုငရြမယ်။ လူ့မှာ မှို့ထဲက ဆိုငတ်ှထကေသ်ာတာက နရောအကယွအြဝန်းပဲ။ လူ့ ခွံထဲကိုရောကလြို့ သူတို့ရဲ့စိတတ်ှေ ထွကပြေါကရြသှားပြီ ကြနပေန်ှဈသိမ့မြှု ရသှားကြပြီဆိုရင် လူ့ဆီကို မရောကရြောကအြောင် သူတို့လာကြတော့မှာ။ ပြီးတော့ ဝ တဈခု အာမခံနိုငတ်ာ ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒါက. . . ဝ လူ့ကို သငကြှားပေးထားတဲ့ ပညာတွဟော ဝတို့ မွိုးရိုးစဉဆြကြ ထိန်းသိမ်းလာခဲ့ကြတဲ့ တရုတန်န်းတွင်း ဟင်းခကြပြညာတွပေဲ။ ပြောရရင် ပီကင်း လကရြာစဈစဈတွပေေါ့။ ဒါကြောင့ြ လူ့ရဲ့လကရြာကို လူ့ဘယတ်ော့မှ အထငမြသေးလိုကန်ဲ့။ လူ့ရဲ့လကရြာကို မှီတဲ့သူဆိုတာ ဒီလို ခရိုငမြှို့သာသာ တိုင်းခွဲမှို့မှာမပြောနဲ့ ရနကြုနလြို မန်တလေးလို မှို့ကြီးတွမှောတောင် နှစ်ယောကသ်ုံးယောကအြပြင် ပိုမရှိဘူး။ ဒါကို ဝ ရဲရဲကြီး အာမခံနိုငတ်ယ်။ ဒါ့ကြောင့ြ ဝ အကြံပေးတာကိုသာ ယုံယုံကြညကြှည် လကခြံပြီး ရဲရဲကြီး လုပပြဈလိုကစြမ်းပါ လူ့ရယ် ”

ဟု အရှညသ်ဝေး ရှင်းပြ တိုကတ်ှန်းလတယ်ေ။ လူခန့လြည်း ဦးတိတရြှောငရြဲ့ စကားကို နားထောငရြင် အမှားမရှိဘူးဟု ယုံကြညတ်ာကြောင့ြ ထွထွထေေူးထူး စဉြးစားမနတေော့ဘဲ ၎င်းင်းင်းရဲ့ အကြံပေးခကြကြို အလှယတ်ကူပင် လကခြံ ခေါင်းငှိမ့လြိုကပြါတော့တယ်။

လူခန့န်ဲ့ အောငဘြု ကားအုံနာ ဦးပုဆီကိုသှားပြီး. . . လူခန့ကြ တရုတအြစားအစာ ဆိုငဖြှင့တ်ော့မှာမို့ ကားမမောင်းတော့ကြောင်း . . . ထို့ကြောင့ြ အောငဘြုကို ကားဆကမြောင်းခွင့ပြှုပါရနအြကြောင်း စသဖြင့ြ ပြောပြတောင်းဆိုကြတော့ ဦးပုက မကြန်ှာသိပမြကောင်းလှဘူး။

” လုပပြေါ့ကြာ။ မင်းတို့လုပသ်မွှ ခံရမှာပဲ။ စိတကြှိုကသ်ာ လုပပြတေော့။ စပါယရြာလည်း ငါရှာမပေးနိုငဘြူး။ မင်းတို့ဘာသာ မငတ်ို့ရှာကြ ။ ညနကေားသိမ်းလို့ ပြနလြာရင် ငါငှရှင်ေးပေးမယ်။ ”

လို့ ဆောင့ဆြောင့အြောင့အြောင့ြ ပြောလှှတတ်ာနဲ့ လူခန့တ်ို့နှစ်ယောကလြည်း ကုတပြှီးပြနလြာခဲ့ရတယ်။

” ဦးလေးရဲ့ကားကို သပသ်ပ် ခွံတဈခွံလိုကန့ပြှီး ထားပေးမှာပါ။ ဟို စားသောကဆြိုငကြိဈစတွနေဲ့ လုံးဝ မရောစရပေါဘူး ”

မပြနခြင် လူခန့ကြ မရဲတရဲနဲ့ ကတိပေးလိုကတ်ော့

” လုပခြငွသ်လိုလုပ် ”

ဆိုပြီး ဘုခညွြးတောလှှတန်လေို့ လူခန့တ်ို့လည်း အခွအနေမကေောင်းတာနဲ့ မှနမြှနလြဈခဲ့ကြတော့တာပေါ့။ အပြနလြမ်းမှာ လူခန့န်ဲ့ အောငဘြု စကားပြောဖြစ်ကြတယ်။

” ဟုတတ်ော့လည်း ဟုတတ်ယ် ကိုအောငဘြုရဲ့ ။ ကြုပ် စားသောကဆြိုငဖြှင့မြှာက သူ့ရဲ့ နတကြိဈစနဲ့ ဖြောင့ဖြှောင့ကြှီးကို ဆန့ကြငွန်တေော့တာ။ အဖိုးကြီး တင်းမယဆြိုလည်း တင်းစရာပဲ။ ”

” စိတမြပူပါနဲ့ ကားဆှာရယ်။ အဖိုးကြီးမကြနပေလြည်း အခုအခွိနမြှာ သူကြုပတ်ို့ကို ပစ်ပယလြို့ မရပါဘူး။ သူ့အသကကြ ၆၀ လောကြ ဖြစ်နတေော့ အကပျိုင်းရောကန်ပြေီလေ။ အခွားကားတွကလေည်း တဖြေးဖြေးပကြလြာတော့ ထငသ်လောကြ ငှကမေဝငတ်ော့ဘူး။ ဒီကြားထဲ ကြုပတ်ို့လို ယုံကြညပြှီး မကြန်ှာလှှဲရတဲ့ ဒရိုငဘြာတွေ စပါယရြာတွကလေည်း အရှားသား။ အဲ့ဒီကား အဲ့ဒီလူတွနေဲ့ အရှုံးမပေါအြောင် မနည်း ရပတ်ညန်ရလေောကတ်ယ်။ သူ့မှာ အားကိုးအားထား ပြုရလောကအြောင် ဝငင်ှရပြေီး ကားသန့သ်ေးတာဆိုလို့ ကြုပတ်ို့ကားပဲ ရှိတော့တာ။ အဲ့ဒီတော့ ကားဆှာ စားသောကဆြိုငဖြှင့မြှာ သူသိပဘြဝငမြကြပမယေ့ြ ကြုပကြို ဒရိုငဘြာ ထပခြန့ဖြို့ကိုတော့ ခွင့ပြှုရတာပေါ့။ မှို့ထဲတဈဝိုကန်ဲ့ ဈေးပတဝြန်းကငွကြ မိတမြှနသ်မွှကလည်း ကြုပတ်ို့နှစ်ယောကမြကြန်ှာတွနေဲ့ပဲ ရင်းနှီးပြီးသား မဟုတလြား။ သူအခွား ဒရိုငဘြာတငရြင် လကရြှိ အလုပဖြစ်နတေဲ့ ဂယပြေါကလြေးပါ မှတသ်ှားမှာပေါ့။ နောကတ်ဈခုက နရော. . . .။ ဒီခတ်ကြေီးထဲမှာ အခုလို ကားအကြီးတဈစီး ထားရအောင် နရောတဈခုရဖို့ဆိုတာ အတောကြိုမလှယတ်ဲ့ကိဈစ။ အခုအခွအနေကေ သူကြုပကြို ဒရိုငဘြာဆကခြန့လြိုကတ်ာနဲ့ သူ့ကားကို ဖရီးထားဖို့ နရောကောင်းတဈခုက အဆငသ်င့ရြှိနပြေီးသားလေ။ သူ ဒီအခွင့အြရေးကို ဘယလြကလြှတခြံပါ့မလဲ။ ဘိုးတောကြှီးက လူလညကြှီးပါ။ ဆှာသမား လုပစြရာရှိတာသာ စိတဖြှောင့လြကဖြှောင့ြ ဆကလြုပတ်ော့ ”

” ဟုတပြါပြီ။ ကိုအောငဘြုရယ် . . .။ ကြုပလြည်း . . . တကယတ်မ်း အရေးရယ် အကြောင်းရယဆြို သူကိုးကြယပြသနတေဲ့ နတတ်ှကေ သူ့ကို ဘာတဈခုမှ အကူအညီမပေးနိုငဘြူး။ သူ့ကို စတနောထားဆကဆြံတဲ့ ကြုပတ်ို့ကပဲ ကူညီစောင့ရြှောကန်ိုငမြယ် . . ဆိုတာ အဘိုးကြီး တဈနေ့တော့ နားလညလြာမယ်. . . လို့ ယုံကြညပြါတယ်။ ”

လူခန့ရြဲ့ ခွံက မကြန်ှာစာ ပေ ၁၀၀ လောကကြယွပြှီး နောကကြို ပေ ၃၀၀ လောကြ ရှညသ်ှားတာ။ လူခန့ကြ ခွံရှေ့ ညာဘကထြောင့လြေးမှာ ကြနကြရဈ အနည်းငယ် ခင်းလိုကပြှီး ကြောဖြို့လှောဖြို့ ဒယတ်ှေ မီးဖိုတွနေဲ့ ဆိုငခြုံကိုပါ နရောခလွိုကတ်ယ်။ မှကေိုပြောငအြောငလြှည်း မာကြူရီမီးကို ထိနန်အေောငထြှန်းပြီး ဝိုင်းတွကေိုလည်း ဆိုငခြုံနဲ့ မနီးမဝေးတွမှော စနဈတကြ တညခြငထြားတာ။ စစခွင်းအနနေဲ့ ဝိုင်းခုနှစ်ဝိုင်း ခထွားပြီး တဈဝိုင်းကို ထိုငခြုံလေးခုံ ထိုးထားတယ်။ အစားအစာတွကေိုလည်း အမယ် အများကြီး မရောင်းသေးဘဲ

အခေါကကြင်
ဘဲကင်
ကြေးအိုး ကြေးအိုးဆီခြ ကျ
ထမင်းကြောျ
ထမင်းပေါင်း
ခေါကဆြှဲကြောြ
ကြဇံကြောျ

စတဲ့ အမယခြုနှစ်မွိုးလောကန်ဲ့ စတငလြိုကတ်ာလေ။ ဦးတိတရြှောငရြဲ့ အကြံပေးခကြအြရ လူခန့ဟြာ ဆိုငစြဖြင့မြယ့ြ မနကန်ဲ့ နေ့လညပျိုင်းတွမှော မှို့ထဲကိုပတပြှီး ကားဆှာဘဝက ရင်းနှီးခဲ့ကြတဲ့ ကုနစြုံဆိုင် ကုနစြိမ်းဆိုင် ပိုငရြှငတ်ှေ . . . ကုနသ်ညပြှဲစားတွေ . . . ပြဲရုံပိုငရြှငတ်ှကေို အခေါကကြငန်ဲ့ ဘဲကင် အမှည်းနည်းနည်းစီ လိုကဝြလေို့ ဆိုငကြှောင်ှာခဲ့တယ်။

ထူးခွားကောင်းမှနလြှတဲ့ လူခန့ရြဲ့လကရြာကို မှည်းစမ်းပြီးကြတဲ့နောကြ ထိုသူတွေ စွဲလန်းသှားကြပြီး လူ ၁၀ ယောကမြှာ ၉ ယောကလြောကကြ အဲ့ဒီညမှာပဲ လူခန့ရြဲ့ဆိုငကြို ရောကလြာကြတော့တာပေါ့။ လူခန့ဟြာ ထငမြှတမြထားပဲ ဆိုငစြစဖြင့ခြှင်း ညမှာပဲ အတောရြောင်းလိုကရြတယ်။

နောကန်ေ့တွမှောလည်း တဆင့စြကား တဆင့ကြှားပြီး လူခန့ရြဲ့ဆိုငကြို လာရောကြ စမ်းသပစြားသုံးသူတွေ အများအပြား။ အထူးသဖြင့ြ လူခန့ရြဲ့ဘဲကငန်ဲ့ အခေါကကြငဟြာ တဈပတဆြယရြကအြတွင်းမှာပဲ လူခန့တ်ို့ နယတ်ဈဝိုကမြှာ နာမညကြှီးသှားပါလကေော။ လူခန့ကြ ဆိုငန်ာမညကြို ” မှို့စားကြီး ” လို့ပေးထားတော့ လူတွပေါးစပဖြွားမှာ မှို့စားကြီး ဘဲကငန်ဲ့ အခေါကကြငမြှ မစားဖူးသေးရင် ခတ်မေမှီတော့ဘူးလိုကို ဖြစ်ကုနကြှတော့တာ။

ဘဲကင် အခေါကကြင် နာမညရြသှားတော့ လူတွဟော မှို့ထဲနဲ့ နီးတယဝြေးတယ် သိပမြကြည့်ကြှတော့ဘူး။ စိတပြှလကေပြွောကြ ဆိုငကြယစြီးရင်း ကားစီးရင်းနဲ့ လူခန့ရြဲ့ ဆိုငကြို လာထိုငကြာ ပြောပြှဲစားကြတော့တယ်။ အစားအသောကကြလည်းကောင်းပြီး ခွံဝန်းကယွန်ဲ့ဆိုတော့ စိတရြောကိုယပြါ လှတလြပပြေါ့ပါးရတယ် မဟုတပြါလား။

လူခန့ဟြာ တဈလအတွင်းမှာပဲ ဝိုင်း ၇ ဝိုင်းကနေ ၁၅ ဝိုင်းအထိ တိုးလိုကရြပြီး ရခေဲသတ်ေတာပုံးကြီး တဈခုဝယလြို့ ရခေဲစိမအြအေးတွကေိုလည်း ရောင်းခနွရတေော့တယ်။ ဒါတောင် ပကစြီနဲ့ ကိုကာကိုလာက . . သူတို့ရဲ့ မတရြပရြခေဲသတ်ေတာတွေ လာထားပေးပါရစလေို့ ခွင့တ်ောင်းနကြတောကို လူခန့ကြ ”ဆိုငခြန်းသချောမဖြဲ့ ရသေးလို့ နောကလြလောကမြှ လာထားပါ ” လို့ တောင်းပနထြားရသေး။

အဲ့ဒီလို . . . လူခန့ရြဲ့ ဆိုငကြ မထငမြှတဘြဲ ရောင်းအားကောင်းနတေော့ ကာယကံရှငဖြစ်တဲ့ လူခန့ကြော. . . ဒိုငခြံကူညီရတဲ့ မောငသ်ူရ မကြီးမှသီ ဒေါန်ှဲ့ သီတာတို့တွလည်ေး အားရတယကြို မရှိတော့ဘူး။ ဒါနဲ့ လူခန့လြည်း စားပြဲထိုးဖို့နဲ့ လကတ်ို့လကတ်ောင်းခိုင်းဖို့အတွကြ အနီးပါးနားက ကောငလြေးနှစ်ယောကကြို နစေားနဲ့ ထပခြေါလြိုကရြတော့တယ်။ မအားတဲ့ကြားထဲက မကြီးမှသီနဲ့ ဒေါန်ှဲ့တို့က ဝိုင်းတွရေဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ ပန်းပငတ်ှေ သဈခွစငတ်ှေ ရှကလြှပငတ်ှေ စိုကပြွိုးကြပြနတ်ယ်။ မောငသ်ူရကလည်း အောငဘြုနဲ့တိုငပြငပြှီး အောငဘြု အားတဲ့အခွိနတ်ှမှော ပန်းပငတ်ှကြေားထဲ အလှမီးတွေ လိုကဆြငကြှပြနတ်ော့ ထိုအလှအပ ပသာဒမှငကြှင်းတွဟော ဆိုငကြိုလာသမွှ ဧည့သ်ညတ်ှရေဲ့ စိတကြို ညှို့ယူဖမ်းစား ဆှဲဆောငကြှတော့တာပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ လူခန့လြည်း တဈလကြောြ နှစ်လလောကြ ဆိုငဖြှင့ပြှီးကော . . . ဆိုငရြဲ့ ရောင်းအားအရ အခု ဆိုငခြုံခင်းထားတဲ့ ခွံရှေ့ ညာဘကထြောင့န်ရောမှာ ပေ ၂၀ x ၄၀ လောကကြယွမြယ့ြ ဆိုငခြန်းတဈခန်းကို သဈသားတိုငထြောင် . . သှပမြိုး. . . အုပန်ဲ့သံဇကာကာပြီး တညဆြောကမြှ ဖြစ်တော့မယလြို့ ဆုံးဖြတခြကြြ ခလွိုကပြါတော့တယ်။

ဦးတိတရြှောငကြို တိုငပြငတ်ော့ . . .

” လူ့ဆိုငရြဲ့ ရောင်းအားကို လူ့သိနတောပဲ။ တဈလ နှစ်လနဲ့တင် လူ့ ဒီလောကရြောင်းကောင်းနရင်ေ နောကဒြီထကြ ပိုရောင်းကောင်းဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ မယုံရင် လူ့စောင့ကြှည့န်ေ။ ဝ သငပြေးထားတဲ့ ဘဲကငန်ဲ့ အခေါကကြင် လကရြာတွကေို အနယန်ယ် အရပရြပကြနကေို တကူးတက လူ့ဆီမှာ လာစားကြလိမ့မြယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု ရနကြုနမြှာ နာမညကြှီးနတေဲ့ ရှှဘေဲ ဘဲကငဆြိုတာတောင် ဝရဲ့ ဘဲကင် လောကမြကောင်းလို့ပဲ။ အဲ့ဒီတော့ ဆိုငကြိုလည်း ကရောကြမယ် ဆောကမြနနေဲ့တော့။ ရနကြုနဆြိုငတ်ှလေို သံဘောငတ်ှခွေေ . . . သှပထြူထူမိုး။ တဖကခြှံဘကကြ အခွမ်းကိုပဲ အုတတ်ံတိုင်းကာ။ ကနွတ်ဲ့ မကြန်ှာစာသုံးဘကကြို သံပန်းတံခါးတွေ အလူမီနီယံ ဆှဲတံခါးတွတပြေ . . . ဝိုင်းတွကေိုလည်း ထပတ်ိုးဖို့လုပ်။ မီးဖိုချောငကြိုလည်း ကောင်းကောင်းနရောပေးရမယ်။ သန့သ်န့ရြှင်းရှင်း လုပရြမယ် ”

ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့ကြို အလုပတ်ိုးခွဲ့ဖို့ မှှောကပြေးလတေော့တယ်။ လူခန့လြည်း ဦးတိတရြှောငရြဲ့ စိတတ်ိုင်းကြ လိုကလြုပလြိုကတ်ာ ရှှဆေိုငမြှာအပထြားတဲ့ သိန်းတဈရာကြောကြော ရတဲ့အတိုးတွပေါ ပြောငတ်လင်း ခါသှားလရေဲ့ ။ ဒါ့အပြင် ကားမောင်းပြီး စုထားတဲ့ငှတွနေေဲ့ နှစ်လအတွင်း ဆိုငရြောင်းလို့ရတဲ့ အမှတင်ှတွပေေါ ကုနခြမ်းသှားတော့တာပေါ့။ ဆိုငကြတော့ ကယွကြယွဝြန်းဝန်း သားသားနားနား လင်းလင်းထိနထြိနန်ဲ့ အတောကြို ဖိုင်းသှားတော့တာ။ ဦးတိတရြှောငကြတော့ . . .

” ရင်းရမယ့အြခွိနတ်နလြို့ ရင်းတာ။ ဘာမှ နှမှောမနနေဲ့။ လူ့ မှာ သချောတဲ့ ဈေးကြကန်ဲ့ ဖောကသ်ယတ်ှရှေိတယ်။ ဒီထကမြက လုပင်န်းတိုးတကလြာဖို့လည်း အလားအလာကောင်းတွေ အများကြီး။ လူ့ ရှေ့ဆကြ ဒီထကမြက တိုးတကခြငွရြင် သချောတဲ့ နရောတွမှော ရင်းနှီးမှှပန်ှံဖို့ ဘယတ်ော့မှ မစိုးရှံ့နဲ့ ”

ဟု လူခန့ကြို အားပေးစကားပြောကြားပြီး သငကြှားပြသပေးလတယ်ေ။ ဆိုငအြသဈဆောကပြှီး စဖြင့တ်ဲ့နေ့မှာပဲ မှနမြဲတပထြားတဲ့ ၂၀၀၂ မောဒြယ် တိုယိုတာ ခရောင်း အနကရြောငကြားတဈစီး ခွံထဲကို ခပကြှမ်းကြမ်းဝငခြလွာပြီး ဆိုငရြှေ့အထိ မောင်းလာလွှကြ ဆိုငရြှေ့မှာ ထိုးရပလြိုကတ်ယ်။

” အဘိုးကြီးကား မဟုတလြားဗွ ။ အဘိုးကြီး မစီးစဖူး ကားတွဘောတွေ ထုတစြီးနပေါလား။ ဘာကိဈစလဲမသိဘူး ”

အောငဘြု ကားသိမ်းပြီးခွိနမြို့ ဆိုငထြဲမှာရှိနတေော့ . . . . လူခန့ကြ ၎င်းင်းင်းကို လကကြုတပြှောလိုကပြှီး အံ့အားသင့န်ကြတောပေါ့။ မောငသ်ူရလည်း အနားကို ရောကလြာတယ်။

” အဖိုးကြီး ပြသနာလာရှာတာလား မသိဘူးနောျ ”

” မပြောတတဘြူး။ ဒီလူကြီးက တဈခါတလေ မိန်းမစိတ် ”

လူခန့တ်ို့ တဈယောကတ်ဈပေါကြ ထငမြှငခြကြပြေးနဆေဲမှာပဲ ခွံရှေ့လမ်းမဘေးကို ဦးပုပိုငတ်ဲ့ ကုနကြားလေးစီး ထပမြံထိုးစိုကလြာပြီး ကားတွပေေါမြှ ကားဆှာတွေ စပါယရြာတွေ အပါအဝင် ဦးပုရဲ့ အခွားတပည့တ်ပမ်းတွေ ၁၅ ယောကလြောကြ ဆင်းလာလို့ ခွံထဲကို ရှူတီတီမကြန်ှာပေးတွနေဲ့ ဝငလြာကြပါကော။ အဲ့ဒီနောကြ ခရောင်းကားနကကြှီးရဲ့ ရှေ့ခန်းတံခါး ပြင့လြာပြီး ဦးပုထွကလြာကာ လူခန့တ်ို့ဆိုငအြတွင်းကို ဦးဆောငဝြငလြာတော့တယ်။ နောကမြှာ တပည့တ်ပမ်းတွကေ ဝန်းရံလွှကြ။ ဦးပုရဲ့ မကြန်ှာကြောဟာ အတောကြို ခကထြနမြာကြောနတယ်ေ။ ဥရောပအဝတအြစား အနကရြောငဝြမ်းဆကကြို ဝတဆြငထြားတဲ့ ၎င်းင်းင်းဟာ လကထြဲက တောငဝြှေးနဲ့ သံမံတလင်းကို တဒေါကဒြေါကြ မှညအြောငထြောကပြှီး လူခန့တ်ို့ရပန်တေဲ့နရောကို တလှမ်းချင်ြး လှမ်းလာပုံမှာ မာဖီယား ဂိုဏြးခေါင်းဆောငတ်ဈဦးနှယ်။

သချောပြီ။ ဦးပု ပြဲလာကြမ်းတော့မယ်။ လူခန့တ်ို့ သုံးယောကသ်ားလည်း တဈယောကလြကကြိုတဈယောကြ ကိုငလြိုကကြှပြီး ကြုံတွေ့သမွှ ပြသနာကို ရငဆြိုငဖြို့ အားမှေးလိုကကြှတော့တာပေါ့။ မှသီ ဒေါန်ှဲ့ သူဇာ သီတာစတဲ့ လူခန့တ်ို့ အိမသ်ားတွနေဲ့ ခေါထြားတဲ့ စားပြဲထိုးလေးနှစ်ယောကဟြာလည်း ဆိုငန်ောကဘြကမြှာ စိုးရိမထြိတလြန့စြှာနဲ့ အခွအနေကေို စောင့ကြှည့န်ကြတေော့တယ်။ ဦးပုက လူခန့တ်ို့ သုံးဦးရှေ့ရောကကြော လသေံမာမာနဲ့ စကားစလိုကတ်ယ်။

” ဒီမှာ ဟိတကြောငတ်ှေ . . . မင်းတို့က ငါ့ကို အိုမင်းမစွမ်းကြီးဆိုပြီး ဘေးဖယခြငွကြှတယ်။ နတယ်ုံဘာယုံနဲ့ သောကခြှောကကြှီးလို့လည်း အထငသ်ေးကြတယ်။ ဒီမှာ . . . မင်းတို့ မသမခေငွြးမှတထြား။ ငါဆိုတဲ့ကောငကြ မလုပခြငွရြငလြည်း မလုပဘြူး။ အေး လုပမြိပြီဆိုရငလြည်း ပြဲသိမ်းပဲ။ ငပုက မင်းတို့ထငထြားသလို သောကသ်ုံမကြတဲ့ ငပု မဟုတဘြူး . . .။ ငပုဘာကောငဆြိုတာ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ သိရပြီပေါ့ကြာ . . .”

ဦးပုက လူခန့တ်ို့ကို ကြိမ်းမောင်းပြောဆိုနတေဲ့ အခွိနမြှာ သူ့တပည့တ်ှကေ လူခန့တ်ို့ကို ဝိုင်းဝန်းပိတဆြို့ပြီးနှင့ကြှပြီ။ ဦးပုရဲ့ ဒေါသသံတွကေို နားထောငရြင်း လူခန့န်ဲ့အောငဘြုတို့လည်း ကြုံလာရတော့မယ့ြ အန်တရာယကြို စိုးရိမစြှာနဲ့ စောင့စြားနလေိုကကြှတော့တယ်။ အဘိုးကြီးရဲ့ မကြန်ှာအမူအရာတွေ ပြောသံဆိုသံတွဟော ဘာမှ မစဉြးစားတော့ဘဲ လုပခြငွတ်ာကို ဇွတလြုပပြဈတော့မယ့ပြုံ။ မောငသ်ူရလေးကတော့ အသကင်ယသ်ူမို့ ကြောကလြန့ပြှီး အသားတွေ တဆတဆြတတ်ုနလြွှ ကြ . .

” မင်းတို့တွဟော အတောြ ကြေးဇူးကန်းတဲ့ကောငတ်ှေ။ မင်းတို့အပေါမြှာ ငါဒီလောကကြောင်းခဲ့တာကို. . . ငါ့အပေါကြှတော့ ပြနပြှီး အသိတတတ်ရား မထားကြဘူး။ ဘယ့န်ှယ့ကြှာ . . . ငါ့ကားကို အနားထားပြီး ဘဲကင် အခေါကကြငကြို တနယလြုံးမှာ ဒီလောကအြထိ နာမညအြကြီးဆုံးဖြစ်သှားအောင် ရောင်းရလား ”

ဦးပုရဲ့ ဒေါသတွကေ အထွတအြထိတကြို ရောကန်ခွပြေေီ။ လူခန့လြည်း မကြန်ှာငယလြေးဖြင့ြ အရဲကိုးပြီး ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားရတော့တာပေါ့။

” ကြှ န်. . .ကြှန် . . .ကြှနတ်ောြ. .တို့ . . .”

” ဟေ့ကောင် . . . လုပခြငွတ်ာလုပပြှီး အခုမှ ငါ့ရှေ့ မှာ အထဈထဈအငေါ့ငေါ့တွေ ဖြစ်ပြမနနေဲ့။ မင်းတို့ကို ငါ ဘာစိတအြဆိုးဆုံးလဲ သိလား ”

” မ. . .မ. .သိ ”

” အေးးးး မသိရင် သအေောငမြှတထြား။ ဘဲကင် အခေါကကြငတ်ှကေို ဒီနယတ်ဈဝိုကမြှာ နာမညအြကြီးဆုံးဖြစ်အောင် ရောင်းပြီး ငါ့အတွကကြှတော့ တဈခွကမြှ ပို့မပေးတာကိုပဲကြ . . .။ အခုခကြခြှင်း တို့အတွကြ အခေါကကြငတ်ှေ ဘဲကငတ်ှေ ခစွမ်းကြာ . . .။ အပြတစြားပစ်လိုကမြယ် . . . ”

ဦးပုရဲ့ စကားလည်း ဆုံးကော လူခန့န်ဲ့ အောငဘြုလည်း

” ဗြာ. . . . .”

ကနဲ သံပျိုငရြရှတေလြိုကကြှပြီး တဈယောကမြကြန်ှာကို တဈယောကြ ကြည့်လြိုကကြှတော့တယ်။ ဦးပုက လူခန့တ်ို့ဘေးမှာ ဝိုင်းထားကြတဲ့ သူ့တပည့တ်ှကေိုလည်း

” ဟေ့ကောငတ်ှေ . . . ဘာကြောငတ်ောငတ်ောင် လုပန်တောလဲ။ လှတတ်ဲ့ဝိုင်း ဝငထြိုငကြှလေ။ ဒီနေ့ ငါဒကာခံမှာ ”

ဟု ပြောလိုကလြရော . . . ထိုသူတို့များကလည်း ပြောရြှှငဝြမ်းမှောကစြှာဖြင့ြ

” ဟေးးး ခနဲ ”

အောဟြဈလိုကကြှပြီး နီးစပရြာဝိုင်းများတွင် သူ့ထကင်ါဦးအောင် အလုအယကြ နရောအသီသီး ဝငယ်ူကြပါတော့တယ်။ ထို့နောကြ ဦးပုက အဖြစ်အပကြတ်ှကေို လူခန့န်ဲ အောငဘြု နားလညသ်ှားအောင် ရှင်းပြလတယ်ေ။

” ဒီလိုကြ . . . ငါ ငယင်ယတ်ုန်းက ဝကသ်ားသိပကြှိုကတ်ာ။ တဈခါတော့ ငါအကြီးအကယွြ နမကေောင်းဖြစ်တာ သကေောငပြေါင်းလည်းပဲ။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာ ငါ့အဖကေ ငါ့ကိုဆရာဝနပြှပေးသလို နတယ်ုံတဲ့ ငါ့အမကလေည်း သူကိုးကြယတ်ဲ့ နတတ်ှကေိုပင့ပြှီး ပြဲပေးဘာပေး လုပတ်ော့တာ။ ဆရာဝနရြဲ့ ကုသမှုနဲ့ ငါပြနပြှီး နလံထလာပမယေ့ြ မမကေေ ဖဖထေကေစြာရင် ငါနဲ့အနပေိုနီးတော့ သူပြောပြသလို သူ့ရဲ့နတတ်ှေ စောင့ရြှောကမြစလို့သာ ငါ အသကခြမွြးသာရာရခဲ့တယလြို့ ယုံကြညမြိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကတည်းက ငါလည်း ငါသိပကြှိုကတ်ဲ့ ဝကသ်ားကို စွန့လြှှတခြဲ့ပြီး နတတ်ှကေို ကိုးကြယပြသတော့တာပဲ။ အခုတော့ အမှနတ်ရားကို ငါကောင်းကောင်းသိပါပြီ။ တကယ့လြကတ်ှေ့ ဘဝမှာ ဒီနတတ်ှဟော ဘာမှ အရေးမပါဘူး . . .။ ကိုယ့အြတွကြ တကယ် မှီခိုရာ အားထားရာအစဈဟာ ကိုယပြှုခဲ့တဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလကြံနဲ့ မိတဆြှရင်ေးခွာတွပေဲ ဖြစ်ကြတယ် ဆိုတာကိုပေါ့။ အဲ့ဒါကြောင့ြ ငါဆိုတဲ့ကောငကြ နတယ်ုံတဲ့ အချောကြ ဦးပုမဟုတဘြူး . . .။ ဝကသ်ားကြိုကတ်ဲ့ ဦးပုဆိုတာကို မင်းတို့သိအောင် လကတ်ှေ့လာပြရတာပဲဟေ့။ ငါ အခုလိုအမှငမြှနတ်ှေ ပြနရြလာအောင် ငါ့ကို လမ်းပြပေးခဲ့တဲ့ လမ်းပြကြယလြေးလည်း ရှိသေးတယ် . . .”

ဦးပုဟာ လူခန့တ်ို့ကိုရှင်းပြနရင်ေး ခရောင်းကားဆီသို့ ထွကသ်ှားပြီး ကားနောကခြန်းတံခါးကို ဖြင့လြို့ . . .

” လာ . . . စတားလေး ”

ဟု ခေါလြိုကလြရော ကားပေါမြှ ဆံပငတ်ိုတို မကြန်ှာဝိုင်းဝိုင်း မကြလြုံးပေါကကြဉွြးကဉွြးနဲ့ ခန်ဓာကိုယ် ပြည့တ်င်းလှပတဲ့ တရုတမြတဈယောကြ ဆင်းလာပါတော့တယ်။ အသကြ ၃၀ ဝန်းကငွရြှိ အနှီတရုတမြဟာ ဦးပုရဲ့ လကမြောင်းတဈဖကကြို ဆှဲယူမှီခိုလိုကပြှီး လူခန့တ်ို့ ရှိရာသို့ နှစ်ဦးတွဲလို့ လွှောကလြှမ်းလာကြလတယ်ေ။ လူခန့တ်ို့လည်း ဦးပုလုပသ်မွှကို အံ့သှမှငသ်ကစြှာ လိုကကြှည့န်ကြရေတော့တာပေါ့။ အနားကိုရောကတ်ော့ ဦးပုက

” ဒါက ခငမြလှမြေ တဲ့။ ငါကတော့ စတားလေး လို့ပဲ ခေါတ်ယ်။ ငါ့ရဲ့ လမ်းပြကြယလြေးမို့လို့။ ပြီးခဲ့တဲ့ အပတကြမှ သူနဲ့ငါနဲ့ ရုံးတကြ လကထြပလြိုကကြှတာ။ ငါ အခုလို ပြောင်းလဲသှားတာဟာ သူ့ကြောင့ြ အမွာကြီးပါတယ် ။ ဘယလြိုလဲ . . . ငါ့မိန်းမ မိုကတ်ယမြဟုတလြား။ ပြီးတော့ ဦးပုဆိုတဲ့လူဟာ အိုမင်းမစွမ်း မဟုတဘြူး။ အိုပမယေ့ြ စွမ်းတုန်း သနတ်ုန်း ဆိုတာကို မင်းတို့ကို ငါ သကသ်လောပြတာပဲ ”

ဟု ၎င်းင်းင်းရဲ့ စကားကို အဆုံးသတလြိုကမြှ လူခန့တ်ို့လည်း ” ဟူးးးးးး ခနဲ ” သကပြှင်းခွ နိုငတ်ော့တာပေါ့။ လူခန့ကြ . . .

” ဦးလေးရယ် . . . မိန်းမယူတာ ကြှနတ်ောတ်ို့တောင် မသိရပါလား ”

လို့ ပြောလိုကတ်ော့

” ငါက မင်းတို့ကို စပရိုကလြုပခြငွလြို့ ”

တဲ့လေ။

” တရုတမြလေးကို ယူထားမှတော့ ဦးလေး ဘယဝြကသ်ားရှောငလြို့ ဖြစ်ပါတော့မလဲ။ ဝကသ်ားရှောငမြလား လူသားရှောငမြလား ကြိုကတ်ာတဈခုခု ရှေးရတော့မှာလေ ”

အောငဘြုက အရှှန်းထဖောကလြိုကတ်ယ်။

” အေးပေါ့ကြာ. . . ပြောပါ ပြောပါ။ ငါကလည်း အိုကြီးအိုမကြမှ ဟောဒီက တရုတမြလေးကို ခစွမြိသှားတာကိုးကြ . . . . ဟားး ဟားး ဟားး ဟားး”

ဦးပုက ပြနပြှောလိုကပြှီး သုံးယောကသ်ား ပျိုငတ်ူ ရယလြိုကကြှတော့တာပေါ့။

” အို. . . ကိုကြီးနဲ့ မောငလြေးတို့ကလည်း ဘာတွပြေောမှန်းလဲ မသိဘူး ”

ခငမြလှမေကြတော့ အရှကသ်ည်းလွှကြ။

ဦးပုတို့စုံတွဲဦးဆောငတ်ဲ့ အဖြဲ့ဟာ လူခန့တ်ို့ဆိုငမြှာ စိတတ်ိုင်းကြ ပြောပြွောရြှှငရြှှင် စားသောကကြှပြီး ပြနလြည် ထွကခြှာသှားကြတော့တယ်။ ဦးပုက ပြနခြါနီး လူခန့န်ားကပလြို့ . . . ကာမအားတိုးစမယေ့ြ ဟင်းလွှာတဈမွိုးလောကြ စီစဉပြေးဖို့အကြောင်းကို နားပူနဆာ လုပသ်ှားသေးတာ။ ဒါနဲ့ လူခန့လြည်း ဦးတိတရြှောငကြို မေးစမ်းကြည့်တ်ော့ ဦးတိတရြှောငကြ. . .

” ဒါမှန်းကြာ။ ဘဲတဈကောငဝြယ်။ ပရဆေးဆိုငကြ ဆငတ်ုန်းမနှယ် x x x သား ။ အိမန်ောကဖြေးမှာ အလေ့ကပြေါကန်တေဲ့ ရှဉ့မြတကကြ x x x သား ”

စသဖြင့ြ ဦးပုအတွကြ ဟင်းခကြပြေးဖို့ လမ်းညှှနပြှသလိုကလြတယ်ေ။ လူခန့ြ နောကန်ေ့ ဟင်းခကြပြှီး သှားပို့တော့ အဘိုးကြီးက သိပကြိုပြောရြှှငတ်ကကြှှလို့။ နောကသ်ုံးရကလြောကကြှာတော့ ဦးပု လူခန့ဆြီ ရောကလြာပြနပြါကော။

” မင်းဟင်းက သိပစြှမ်းတယ်။ အဲ့ဒီနေ့ညကဆိုရင် စတားလေး ငိုပြီးတော့ကို တားယူရတာ။ အစကတော့ မရပခြငွဘြူးပေါ့။ နောကပျိုင်း သနားလာတာနဲ့ ငါလည်းကိဈစကို အပြီးသတပြေးလိုကရြတယ်။ သူ့ခငမြွာ ပြော့ခွသှေားတာပဲ။ မင်းဟင်းကိုတော့ ငါ သိပသ်ဘောကြသှားပြီ။ နောကန်ေ့တွမှောလည်း ငါ့ဖို့ အဲ့ဒီဟင်း စီစဉပြေးပါဦးကြာ။ ငါ ကသွ၍ ရှင်းပေးပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ငါ့လို မိန်းမငယင်ယ် ယူထားကြတဲ့ ငါ့ဘောဒြါ အဖိုးကြီးတွကေိုလည်း မင်းဟင်းညှှန်းပေးမယ်။ ”

ဟု တောင်းဆိုတာကြောင့ြ လူခန့လြည်း ထိုဟင်းကို သုံးရကခြှားတဈခါလောကြ ခကြပြှီး ဦးပုဆီကို ပို့ပေးနရတေော့တာပေါ့။ ဦးတိတရြှောငန်ဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့ကြို

” အဲ့ဒီဟင်းနည်းက တကယစြှမ်းတဲ့ တရုတန်န်းတွင်းနည်းကြ။ စားရတာလည်း အရသာရှိသလို စွမ်းဆောငရြညကြလည်း အံ့မခန်းဘဲ။ ကြည့်ပြါလား . . . ဦးပုလို အသကခြှောကဆြယကြွောြ အဖိုးကြီးမှာတောင် ဒီလောကြ အစွမ်းပြနသေေးရင် အသကလြေးဆယကြွောြ ငါးဆယဝြန်းကငွြ အမွိုးသားတွဆေို ဘာပြောကောင်းပါ့မလဲ။ အဲ့ဒီတော့ လူ့အနနေဲ့ ဒီဟင်းခကြရြောင်းရင်. . . ရောင်းကောင်းမှာ မှကြေီးလကခြတမြလှဲပဲ။ ဈေးလည်းကြိုကသ်လောကြ ဆိုပတေော့။ လူ့တို့ ဝတို့ ယောကြွားတွဆေိုတာ ဒီလိုကိဈစမွိုးတွဆေို မနှမှောတတကြှဘူး မဟုတလြား ”

စသဖြင့ြ အကြံဉာဏတ်ှေ ထပပြေးလိုကပြှနရြာ . . . လူခန့လြည်း ထိုဟင်းကို ” ကြားတဈရာ ဘဲပေါင်း ” လို့ ကငပြှန်းတပပြှီး ကြောလျှောရြောင်းခရွမယ့ြ ဟင်းစာရင်းထဲမှာ ထည့ထြားလိုကတ်ော့တယ်။ လူခန့ရြဲ့ဆိုငလြည်း အရငအြလုပဖြစ်တယဆြိုတာထကြ ၄၀ ရာခိုငန်ှုန်းလောကြ ပိုမိုပြီး ရောင်းအား တိုးတကသ်ှားပါတော့တယ်။

——————————————-

လတွနှစ်ေတွလည်ေး ပြောင်းခဲ့ပြီပဲ။ လူခန့လြည်း အသကြ ၂၉ နှစ်တင်းတင်းပြည့ခြဲ့ပြီး အခွားသူများလည်း ကိုယစြီကိုယစြီ အသကအြရှကတ်ှေ ကြီးရင့ကြုနကြှတော့တယ်။ ” မှို့စားကြီး ” စားသောကဆြိုငမြှာလည်း တဈနှစ်ထကတ်ဈနှစ် ပိုမိုအောငမြှငလြာတာ အခုဆိုရင် မူလဆိုငဟြောင်းရဲ့ ဘေးမှာ ကားအဝငအြထွကအြတွကြ ပေ ၂၀ လောကြ လမ်းခနွထြားပြီး ကနွတ်ဲ့ ခွံမကြန်ှာစာတဈခုလုံးကို ဆိုငခြန်းကယွကြှီး အသဈထပဆြောကလြိုကရြတယ်။

ဆိုငမြှာ စညဘြီယာ ကော့တေး အပြော့အပြင်း red black green blue gold စသဖြင့ြ အဖြောယ်မကာမွိုးစုံကို ရရှိနိုငပြှီလေ။ ဘဲကငန်ဲ့ အခေါကကြငကြလည်း ကောင်းလှန်းဆိုတော့ လူခန့ရြဲ့ဆိုငဟြာ အခွိနတ်ိုင်း ဝိုင်းပြည့န်တေော့တာ။ ဘဲကငန်ဲ့ အခေါကကြင် ကကောင်းတယဆြိုလို့ ကနွတ်ဲ့ အစားအစာတွကလေည်း ညံ့မယမြထငလြနေဲ့ . . . ရနကြုနကြ တောရြုံတနယ်ုံ ဟိုတယလြောကကြို သနားတယ် . . .။

ကြောတ်ဲ့ ခကြတ်ဲ့ အလုပကြိုတော့ လူခန့ကြိုယတ်ိုင် မလုပတ်ော့ဘူး။ မီးဖိုခန်းမှာ လူခန့ရြဲ့လကထြှကြ စားဖိုမှူး သုံးယောကခြန့ထြားတယ်။ အဲ့ဒီသူတွကေို မောငသ်ူရက ကြီးကြပရြတယ်။ ဆိုငမြှာ အလုပသ်မား စားပြဲထိုး ကြားမပေါင်း အယောကအြစိတလြောကရြှိပြီး ဆိုငရြဲ့အနောကဘြကမြှာ ကြားဆောငတ်ဈဆောင် မဆောငတ်ဈဆောင် ဆောကပြှီး ထားထားရတာ။ အလုပသ်မားအရေးနဲ့ ဈေးဝယဖြို့ခမွြးဖို့ ကုနတ်ှအေောဒြါမှာဖို့ကို မကြီးက တာဝနယ်ူပြီး ဆိုငရြဲ့အလှအပ သန့ရြှင်းသပရြပရြေးကိုတော့ ဒေါန်ှဲ့နဲ့ သီတာက တာဝနယ်ူကြတယ်။ လူခန့ကြ စာရင်းလောကပြဲလုပတ်ော့တာ။ ဆိုငကြို အရေးကြီးဧည့သ်ညတ်ှေ ခငမြငရြတဲ့ မိတရြင်းဆှညောတွေ လာတယဆြိုရငတ်ော့ လူခန့ကြ ကိုယတ်ိုငကြှောခြကြပြှီး ဧည့ခြံလေ့ရှိတယ်။ လူခန့မြှာက အခွားအာရုံစိုကစြရာ ကားလုပင်န်းကလည်း ရှိနပြေီမဟုတပြါလား. . .။

ကားလုပင်န်းအစက ဒီလို . . . .။ ဦးပုက ခငမြလှမေန်ဲ့ ငှားပြီးနောကပျိုင်း ကားတွကေို တဖြေးဖြေးလွော့ခပြှီး ခငမြလှမေတ်ို့ရဲ့ မိရိုးဖလာလုပင်န်းဖြစ်တဲ့ ကုနစြုံဆိုငကြို အားစိုကခြငွတ်ယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ကားတွရေောင်းဖို့ လူခန့ကြို လာတိုငပြငတ်ော့ လူခန့လြည်း ဦးတိတရြှောင် သံယောဇဉန်ဲ့ မိမိတို့ဆီမှာ ထားထားတဲ့ ကားနီကြီးကို ဖြစ်ညှဈပြီး အရငဝြယလြိုကတ်ော့တာ။ လူခန့ကြော အောငဘြုကပါ ကားလုပင်န်းနဲ့ အကြှမ်းဝငပြှီးသား သူတွဖြစ်ေတဲ့အပြင် ဦးတိတရြှောငရြဲ့ ပံ့ပိုးမှုကလည်း ပါသေးတာကြောင့ြ ကားနီကြီးက လူခန့တ်ို့လကထြဲမှာ အတောအြလုပဖြစ်တယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ လူခန့ဟြာ ကားလုပင်န်းကိုပါ စိတဝြငစြားသှားပြီး ဦးပုပိုငတ်ဲ့ ကားချောကစြီးထဲက လတသ်ေးတဲ့ကား သုံးစီးကို တဈစီးစီ တဖြေးဖြေးချင်ြး ဝယယ်ူဖြစ်လိုကတ်ော့တာပေါ့။ ကနွတ်ဲ့ကားတွကေိုတော့ ဦးပုက တောဘကကြို အောကဈြေးနဲ့ရောင်းထုတလြိုကတ်ယလြေ။

အခုတော့ အောငဘြုလည်း ကားမမောင်းတော့ဘူး။ ကားသုံးစီးမှာ ဒရိုငဘြာတွေ စပါယရြာတွေ ရှေးခယွခြန့ထြားပြီး ကြီးကြပလြုပကြိုငရြတယ်။ ကားနီကြီးကိုတော့ လူခန့ကြ လုံးလုံးအနားပေးလို့ ခွံခေါင်းရင်းမှာ သူ့အတွကြ ဂိုထောငဆြောကပြှီးကို သိမ်းထားတော့တာ။ အရငအြိမတ်ှေ တဲတွကေိုလည်း ဖကြလြိုကပြှီး အိမန်ရောမှာ အာစီ နှစ်ထပတ်ိုကြ ကောင်းကောင်းတဈလုံးဆောကလြို့ လူခန့တ်ို့မောငန်ှမ နကြတေယ်။ တဲနရောမှာတော့ လူခန့ကြ အာစီ တဈထပတ်ိုကတ်ဈလုံးကို ခပကြယွကြယွဆြောကလြိုကပြှီး အောငဘြုတို့ မိသားစု ဆှမွေိုးတဈသိုကကြို ပေးနလေိုကတ်ော့တယ်။ နောကပျိုင်းမှာ မကြီးမှသီက သူ့အတွကြ အဖောရြအောငဆြိုပြီး သီတာကို နှစ်ထပတ်ိုကဆြီကို ပြနခြေါထြားလိုကလြရေဲ့ ။ အောငဘြုနဲ့ သူဇာမှာလည်း သားလေးတဈယောကရြတာ သုံးနှစ်သားတောငရြှိသှားပြီလေ။

လူခန့ကြ မိမိနဲ့မကြီးအတွကြ ခရောင်းကားတဈစီးနဲ့ အောငဘြုတို့အတွကြ ဖီဒါတဈစီး ဝယထြားတော့ အားလုံး သှားရေးလာရေးကအစ အဆငပြှနကြေတောပေါ့။ ဒါ့အပြင် လူခန့ဟြာ. . . . မကြီးကလှဲရင် ကနွတ်ဲ့ အောငဘြု သူဇာ သီတာ ဒေါန်ှဲ့ မောငသ်ူရတို့ကို ၎င်းင်းင်းတို့လုပဆြောငရြတဲ့ တာဝနတ်ှကေိုလိုကပြှီး လစာကောင်းကောင်း ပေးထားသေးတယ်။ မကြီးကတော့ လစာမလိုဘူးလေ . . . လူခန့ဆြီက ကြိုကသ်လောကြ ယူသုံးလို့ရနတောပဲ။

ဒီလိုနဲ့ လူခန့တ်ို့ရဲ့ ညီညီညှတည်ှတကြှိုးစားမှု ဦးတိတရြှောငရြဲ့ လမ်းညှှနအြကြံပေးမှု ဆောငမြကြည့်ရြှုမှုတွကြေောင့ြ လူခန့ရြဲ့ဘဝဟာ ကိုးနှစ် ဆယန်ှဈအတွင်းမှာကို အပြောင်းလည်းကြီး ပြောင်းလည်းလာခဲ့ပါတော့တယ်။

တဈညတော့ ဦးတိတရြှောငရြဲ့ ကားဂိုဒေါငခြေါငမြိုးပေါမြှာ လူခန့န်ဲ့ ဦးတိတရြှောင် ထိုငပြှီး စကားလကဆြုံကြနကြလေရေဲ့ ။ ဆိုငပြိတခြွိနတ်ော့ မရောကသ်ေးဘူး။ လူတိုင်းက သူ့အလုပန်ဲ့သူလညပြတန်ကြဆေဲ။ လူခန့တ်ဈယောကသ်ာ ဦးတိတရြှောငန်ဲ့ စကားအေးဆေးမပြောရတာကြာလို့ ဂိုဒေါငပြေါတ်ကခြဲ့တာ။ လူမှုရေး စီးပြားရေး သာရေးနာရေး စသဖြင့ြ ရောကတ်တရြာရာ ပြောကြရင်း ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့ကြို စကားစလာတယ်။

” လူ့ရဲ့ ရိုးသားကြိုးစားမှု ဝရဲ့ လမ်းညှှနပြမ့်ပိုးမှုတွကြေောင့ြ အခုဆိုရင် လူ့ရဲ့ရညရြှယခြကြတ်ှေ ပြည့မြှောကပြှီး လောပြနဘြဝကို ရောကခြဲ့ရပြီ။ ဝလည်း ဒီထကကြောင်းတဲ့ ဒီထကမြှင့တ်ဲ့ နတဘြုံကို သှားချင်ပြှီ။ ဒါပမယေ့ြ ဝမှာ ကိဈစတဈခုကို နောကဆြံတင်းနရတောကြောင့ြ စိတခြလွကခြွ မသှားနိုငဘြူးဖြစ်နတယ်ေ။ အဲ့ဒါ ဝအနနေဲ့ စိတခြလွကခြွ နတဘြဝကို သှားနိုငဖြို့ . . . လူ့ ဝကို ကူညီပါလို့ အကူအညီတောင်းပါရစေ ”

” အို . . . ဦးတိတရြှောငရြယ် . . . ဒီလောကတ်ောင် စကားပလျလငတ်ှေ ခံနရလေား။ ကြုပန်ဲ့ခငဗြွားက ပြောရမယ့လြူတွမှေ မဟုတတ်ာ။ ခငဗြွားအတွကဆြို ကြုပကြ ဘာမဆိုကူညီဖို့အသင့ပြဲ။ နောကဆြုံး ကြုပ် အခုပိုငဆြိုငထြားတဲ့ စည်းစိမြဥဈစာတွကေို စွန့လြှှတရြမယဆြိုရငတ်ောင် ခငဗြွားအတွကဆြို ဝဲလကြမ်းပဲ။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ခငဗြွားနဲ့ ကြုပကြ မိတရြင်းဆှရင်ေးတွဆေိုလည်း ဟုတတ်ယ်. . . ဆရာတပည့ဆြိုလည်းဟုတတ်ယ် . . . တူဝရီးတွဆေိုလည်း ဟုတတ်ယ်. . . မဟုတလြား။ ကဲ. . . ပြောမှာသာပြော . . . ကြုပ် ဘာကူညီရမလဲ ”

စိတစြတနောအရင်းခံနဲ့ တကကြှှလန်းဆန်းစွာ ပြောလိုကတ်ဲ့ လူခန့ရြဲ့ စကားသံကို ကြားလိုကရြတော့ ဦးတိတရြှောငလြည်း ပီတိအပြုံးတွေ ဝဆောသှားကာ

” လူ့ပြောသလောကကြှီးလည်း မဟုတပြါဘူး လူ့ရယ် . . .။ ဝကိုကူညီလို့ လူ့ရဲ့ စည်းစိမြဥဈစာတွလည်ေး မစွန့လြှှတရြပါဘူး။ စည်းစိမတ်ှေ မစွန့လြှှတရြတဲ့အပြင် ကံကောင်းရင် လူ့အတွကြ ဖြူဖြူလှလှ ဇနီးလိမျမာလေးတဈယောကတ်ောင် ရဦးမယ် ”

” အိုးး ပစ်စည်းဥဈစာတွေ မဆုံးရှုံးတဲ့အပြင် မိန်းမချောချောလေးတောင် ရဦးမယ် ဟုတလြားး။ ဒီကလည်း အသကသ်ုံးဆယန်ားကပန်ပြေီ အခုထိ မစွံသေးလို့ မိန်းမလိုချင်န်တောနဲ့ အတောပြဲ။ ပြောစမ်းပါ . . . ဘာအကူအညီလည်း အခုခကြခြှင်းကို ပေးချင်လြာပြီ ”

လူခန့ကြ အရှှန်းဖောကလြိုကပြှီး နှစ်ယောကသ်ား ” တဟား ဟား ” ရယမြိလိုကကြှပြနတ်ယ်။ အဲ့ဒီနောကြ အရယတ်န့လြို့လူခန့ကြ

” ကဲပြော . . . ကြှနတ်ောြ ဘာကူညီရမှာလဲ ”

လို့ ဦးတိတရြှောငကြို မေးလိုကရြာ ဦးတိတရြှောငကြ အဝေးတဈနရောကို ဆှေးဆှေးမှေ့မှေ့ တဈခကြမြွှောကြှည့ပြှီး ၎င်းင်းင်းအကူအညီတောင်းလိုတဲ့ ကိဈစကို လူခန့သ်ိအောင် ဖြေးဖြေးခွင်း ရှင်းပြနပေါတော့တယ်။

“ဒီလို လူ့ ရဲ့ . . .။ ဝ လူ့ဘဝတုန်းက ရနကြုနပြှညလြမ်းမပေါမြှာရှိတဲ့ အင်းမဆိုတဲ့ မှို့ကလေးမှာ စားသောကဆြိုငအြလုပကြို လုပကြိုငခြဲ့တာ အရမ်းကို အလုပဖြစ်တယ်။ အင်းမကလည်း မှို့သာသေးတာ ပတဝြန်းကငွြ ကောစကံရှာတွကေ အများသား။ လယယ်ာကိုင်းကြှန်းလည်း ကောင်းကြတော့ ရှာသားတွဟော အရမ်းကို ငှရှေှငကြှတယ်။ ရှာတွမှောက မီးမရတော့ သူတို့ဟာ ညမှောငပြှီဆို အင်းမမှို့ပေါကြို တကလြာကြပြီး တဈမှို့လုံးမှာ မီးအလင်းဆုံးဖြစ်တဲ့ ဝရဲ့ဆိုငမြှာ စတည်းခလွို့ သောကကြှစားကြ ပြောကြှပါးကြတော့တာပဲ။ ဒါက နယမြိတန်ောြ။ ကနွတ်ဲ့ ဟိုင်းဝေးခရီးသညကြားတွကေ တဈညကို အနည်းဆုံး ၃ စီးလောကြ ဝဆိုငမြှာ ထမင်းဝငစြားကြတဲ့အပြင် ကုနတ်ငကြားသမားတွဟောလည်း ဝဆိုငကြ လကရြာနဲ့ ဆကဆြံရေးကို သဘောခွေ့ကြတယ်။ ပြောရရင် ဝ ရဲ့ စားသောကဆြိုငဟြာ အခု လူ့ ရဲ့ ဆိုငလြောကြ မဟုတရြငတ်ောင် တောတ်ောတ်ော့ အလုပဖြစ်တယလြို့ ဆိုရမှာပဲ။ ဒါပမယေ့ြ ဝက ဒီဆိုငန်ဲ့တင် ကြနပေမြနဘေဲ ကားအလုပ် လယယ်ာအလုပတ်ှကေိုလည်း လုပလြို့ရသမွှ အကုနဖြှန့ကြကြလြုပဆြောငထြားတာ။ ငှရှေိနပြေီဆို ဘာလုပလြုပ် အဆငပြှတယေလြေ။

ဝ လုပတ်ဲ့အလုပတ်ိုင်း အောငမြှငပြှီး အမှတအြစွန်းတွေ အများကြီးရတာခညွြးပဲ။ အဲ့ဒီတော့ ဝဟာ နှစ်စဉြ ဝ ရတဲ့ အမှတအြစွန်းတွထေဲက လှူသင့တ်ာလှူ ပြနရြင်းသင့တ်ာရင်း ပေးကမ်းသင့တ်ဲ့သူကို ပေးကမ်းပြီး ကနွတ်ာတွကေို ပြညဘြဏမြှာ တကအြပထြားတာ အားလုံးပေါင်း သိန်း ၅၀၀ ကြောလြောကရြှိတယ်။ ဝ ပိုငတ်ဲ့ လယတ်ှကလေည်း ဧကရာကြောတ်ောင်။ အဲ့ဒီလယတ်ှကေိုတော့ ဝရဲ့မိတဆြှေ ရှေ့နကြေီးဦးသိန်းအောငကြ ထိန်းသိမ်းလုပကြိုငပြေးတယ်။ သူက မိရိုးဖလာ လယသ်မားမွိုးရိုးက ဆင်းသကလြာတော့ အားလုံးကို နိုငန်ိုငန်င်းနင်း ကိုငတ်ှယန်ိုငတ်ယလြေ။ ဝ က နှစ်စဉအြမှတစြာရင်းလောကပြဲ စဈရတာ။

ဝ ကားစမ်းမောင်းရင် ကားတိုကသ်တေော့ ဝမှာ ဇူးဇူးမောငလြို့ခေါတ်ဲ့ သားလေးတဈယောကန်ဲ့ ဆူးစူးနှင်းဆီ ဆိုတဲ့ သမီးလေးတဈယောကြ ကနွရြဈခဲ့တယ်။ သူတို့လေးတွခငေမြွာ သနားပါရဲ့ . . .။ ငယစြဉကြတည်းက သူတို့အမေ ဆုံးပါးသှားလို့ မိတဆိုးလေးတွေ ဖြစ်နရောက . . . ဝ ပါထပဆြုံးပါးတော့ ဖတဆိုးလေးတွပေါ ထပဖြစ်ကုနကြှတော့တာပေါ့။

ဝ ရဲ့သား ဇူးဇူးက ဆိုးသှမ်းတဲ့အကငွ့ရြှိတယ်။ အရှယန်ဲ့မလိုကအြောင် အပေါင်းအသင်းစုံပြီး ဝရဲ့အလုပအြကိုငတ်ှကေိုလည်း ဘာမှ စိတမြဝငစြားဘူး။ လောင်းကစားမှာလည်း လကစြကြီးသလို အသုံးအဖြုနကြလည်း အားကြီးလကဖြှာတယ်။ ဒါပမယေ့ြ သားကြီးအတွကြ တဈခုခံသာတာက ကြယလြှနသ်ှားကြပြီဖြစ်တဲ့ ဝ မိဘ. . သူ့အဘိုးအဖြားတွရေဲ့ အမှကေို ဝတို့ တရုတလြူမွိုးတွေ ထုံးစံအတိုင်း ဝ မရှိရင် သားကြီးက ဆကခြံရမှာ။ အဲ့ဒီအတွကြ စာရှကစြာတန်းတွလည်ေး ရှေ့နကြေီး ဦးသိန်းအောငဆြီမှာ ရှိပြီးသား။ သားကြီး အသကြ ၁၈ နှစ်ပြည့တ်ာနဲ့ တဈခါတည်းလှှဲပေးလိုကရြုံပဲ။

ဝ စိတပြူမိတာက ဝ ရဲ့ သမီးငယလြေး ဆူး အတွကပြဲ။ ဒါနဲ့ ဝလည်း ကားအကစြီးဒင့မြဖြစ်ခင် နှစ်လလောကအြလိုမှာ သမီးလေးရဲ့ နောငရြေးကို စိတမြအေးဖြစ်ပြီး ရှေ့နကြေီးနဲ့တိုငပြငလြို့ . . . ဝ ပိုငတ်ဲ့ လယယ်ာကိုင်းကြှန်းတွေ နဲ့ ဘဏကြ သိန်း ၅၀၀ ကြောအြပါအဝင် ဝ ဆိုငဖြှင့ထြားတဲ့ အိမန်ဲ့ခွံကိုပါ သမီးလေး ဆူးနာမညန်ဲ့ လှှဲထားမိခဲ့တယ်။

ဒါပမယေ့ြ . . . ဝ ရုတတ်ရကတ်ိမ်းပါးသှားခဲ့ရင် သားကြီးက သူ့ညီမကို အနိုငကြငွ့ပြှီး ငှတွေေ . . . ပိုငဆြိုငမြှုတွကေို လုယူဖြုန်းတီးပစ်မှာ စိုးရိမတ်ာကတဈကြောင်း . . . . သမီးလေးဆူးက ငယရြှယသ်ေးတာက တဈကြောင်းကြောင့ြ . . . . သမီး ဆူး ၂၃ နှစ်ပြည့လြို့ ယောကြွားရပြီးခါမှ ဒီဟာတွကေို လှှဲပေးရမယ် . . . . လို့ စာခွုပထြဲမှာ ထည့ရြေးပြီး ရှေ့ နကြေီးဆီမှာ စာခွုပကြော ပိုငဆြိုငမြှု အထောကအြထားတွေ အားလုံးကိုပါ အပထြားလိုကတ်ော့တာပေါ့။

ဒီလိုလုပခြဲ့တာ သိပမြှနသ်ှားတယ်။ ဝ က အခုလို စောစောစီးစီး စံစီလောသှားတော့ သမီးလေးခငမြွာ သိပဒြုကျခရောကရြှာတယ်။ ဝ ဆုံးတော့ သူ့အသကကြ ၁၃ နှစ် ကလေးသာသာ ရှိသေးတာကိုး။ သားကြီးကတော့ ဝ လည်းဆုံးကော သူ့ကိုအလိုလိုကတ်ဲ့ သူ့အမဘကေကြ အဒေါအြပျိုကြီးဆီ ပြေးတော့တာပဲ။ အဲ့ဒီမိန်းမကြီးလည်း ကြာကြာမနလေိုကရြပါဘူး။ သားကြီး အသကြ ၁၈ နှစ်ပြည့ခြါနီးမှာ မိန်းမရောဂါနဲ့ ကြယလြှနသ်ှားရှာတယ်။ သားကြီးဟာ အဘိုးအဖြားတွရေဲ့ အမှကေော အဒေါကြှီးရဲ့ အမှတွပေေါရပြီး သိပကြို သုံးလို့ဖြုန်းလို့ ကောင်းနတေော့တာ။

ဝ ဆုံးတယဆြိုတဲ့ အသံလည်းကြားကော ရနကြုနကြ ဝရဲ့ ညီမတဈဝမ်းကြဲ ကငွမြေ အိမကြိုရောကလြာပါကော။ တဈယောကတ်ည်းကနွခြဲ့တဲ့ သမီးလေးဆူးကို စောင့ရြှောကဖြို့ ဘာဘာညာညာ အရပထြဲမှာ လွှောကပြှောပမယေ့ြ သူတဈကယတ်မ်း အင်းမကို ရောကလြာတာက ဝပိုငဆြိုငသ်မွှကို အပိုငသ်ိမ်းဖို့ပဲ။ သူလောဘတကမြယဆြိုလည်း တကစြရာလေ။ ဝ မှာ ဆှမွေိုးအနီးစပဆြုံးဆိုလို့ ဝ သားနဲ့ သမီးပြီးရင် သူပဲရှိတာ။ ဒါပမယေ့ြ ရှေ့နကြေီးဆီက သူသိလိုကရြတာက အိမတ်ှခွေံတွေ လယယ်ာမှတွနေေဲ့ ဘဏကြငှတွကေေို သမီးဆူးနာမညန်ဲ့ လှှဲပေးပြီးသား။ အသကြ ၂၃ ပြည့တ်ာနဲ့ ထိမ်းမှားလကထြပပြှီးရင် ဒါတွကေို သမီးဆူး ဆီလှှဲပေးရမယ် . . . ဆိုတာကိုပဲပေါ့။ ကငွမြလည်ေး လောင်းကစားနဲ့ စည်းပြားပကြပြှီး အင်းမမှာ ပြပေါကလြာကြံတာဆိုတော့ ရနကြုနကြို မပြနတ်ော့ဘဲ သမီးကို အဖောပြှုသလိုလိုနဲ့ အင်းမမှာ ဆကန်တယေလြေ။ ဘာပဲပြောပြော စာခွုပထြဲမှာ ပါမသှားတဲ့ ကားတွကေ သူ့အတွကြ မွှောလြင့စြရာတွပေဲ မဟုတလြား။

ကငွမြေ့မှာ ရှယလြီလို့ခေါတ်ဲ့ သမီးတဈယောကန်ဲ့ ဂငွမြီလို့ခေါတ်ဲ့ မှေးစားသားတဈယောကြ ပါလာကြပြီး ဂငွမြီက သမီးလေးထကြ ၄ နှစ်လောကကြှီးတယ်။ ရှယလြီကတော့ ၂ နှစ်လောကကြှီးတယ်။ ကငွမြဟော စားသောကဆြိုငကြိုလည်း ဆကဖြှင့သ်လို ကားလုပင်န်းကိုလည်း ဟနမြပကြြ ဆကလြုပတ်ယ်။ အဲ့ဒီအခွိနကြစပြီး ကငွမြဟော သမီးလေးကို အိမန်ိမ့စြံဘဝနဲ့ နှိမ့ခြခွုပခြယွထြားတော့တာပေါ့။ ကြောင်းလည်း ထုတပြဈလိုကတ်ယ်။ သမီးလေးကို ကငွမြေ ပြဈပြဈခါခါကြီး မလုပရြဲတာက သူ့ရဲ့အဈကို လူမိုကြ ဇူးဇူးကိုကြောကလြို့။

သားဇူးဇူးက ရှားရှားပါးပါး စိတကြောင်းဝငပြှီး မမူးတဲ့အခွိနကြှရင် သူ့ညီမကို သိပခြစွတ်တတ်ော့ အဲ့ဒီအခါမွိုးမှာ သမီးလေးကို သှားတွေ့ပြီး အဆငပြှလေား ဘာညာ မေးလေ့ရှိတယ်။ ဒါပမယေ့ြ အဲ့လို အခွိနမြွိုးကလည်း လေးငါးချောကလြမှ တဈခါလောကပြဲ ဖြစ်တတတ်ာပါ။ ကနွတ်ဲ့ အခွိနတ်ှကတေော့ သမီးလေးခငမြွာ တဈယောကတ်ည်း အထီးကနွြ အားငယန်ရရှောတာပေါ့။ ပြီးတော့ သမီးက စိတကြူးပေါကမြှ ခွိုကြားခွိုကြား ရောကလြာတတတ်ဲ့ အဈကိုဖြစ်သူကို အားမကိုးရဲတော့ လကရြှိအတူတူ နနရေတေဲ့ ကငွမြတေို့နဲ့ အဆငပြှအေောင် သူ့အဈကိုလာမေးရင် အဆငပြှကြေောင်း ညာပြောရရှာတယလြေ။

ကငွမြဟော မလုပတ်တလြုပတ်တန်ဲ့ ကားလုပင်န်းကို လုပရြင်း လောင်းကစားတွကလေည်း ရှုံးနတောကြောင့ြ ကားတွကေို တဈစီးပြီးတဈစီး ထုတရြောင်းနတော အခုဆိုရင် ဝ ပိုငတ်ဲ့ကားတွေ တဈစီးမှမရှိတော့ဘူး။ စားသောကဆြိုငကြိုလည်း ဖြင့သ်ာထားတာ စိတမြပါတော့ သူတို့ရဲ့ ဆကဆြံရေးညံ့ဖငွြးမှုကြောင့ြ စားသုံးသူတွကလေည်း စိတကြုနလြာကြသလို သဈစာရှိတဲ့ ဝနထြမ်းဟောင်းတွေ အကြောဆြရာတွဟောလည်း ပြေးကုနကြှတော့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ ကငွမြဟော ရှိတာတွရေောငခြပြှီး ဘဝကို ဖြစ်သလို ဖြတသ်န်းနတေုန်း လှနခြဲ့တဲ့ တဈနှစ်လောကမြှာတော့ ဖဲဝိုင်းလူသတမြှုနဲ့ ဝရဲ့ သားကြီးဇူးဇူး ထောငကြသွှားပါလကေော။ သားကြီးကလည်းမရှိ သမီးလေးကလည်း အသကြ ၂၃ နှစ် ပြည့ခြါနီးလာတော့ ယုတမြာဖို့ကို သင်းတို့က တဈမွိုးကြံပြနတ်ယ်။ အဲ့ဒါကတော့ သမီးလေး ၂၃ နှစ်ပြည့တ်ာနဲ့ သူရဲ့ မှေးစားသား ဂငွမြီနဲ့ လကထြပပြေးပြီး သမီးလေးရမယ့ြ လယယ်ာမှတွေေ အိမခြှံတွေ ပိုကဆြံတွကေို လကဝြါးကြီးအုပ် သိမ်းယူဖို့ပဲ။ သင်းက အခုကတည်းကတောင် မင်ျဂလာကိဈစကို အတင်းစီစဉခြငွန်တော။ ရှေ့နကြေီးက. . . ကာယကံရှငရြဲ့ ဆန်ဒမပါဘဲနဲ့ အတင်းအကြပစြီစဉရြင် ဘယလြိုဘယပြုံတွေ ပြဈမှုမှောကတ်ယ် . . . ဆိုပြီး ဥပဒလမြေးကြောင်းနဲ့ တားမှဈထားလို့ သူတို့အစီအစဉကြို သမီးကလေးလကခြံဖို့ကို ချော့တဈခါ ချောကတ်လှည့န်ဲ့ စည်းရုံးသိမ်းသှင်းရင်း သမီးလေး အသကြ ၂၃ နှစ်ပြည့တ်ာကို စောင့န်ကြလေရေဲ့ ။

ဒါ့ကြောင့ြ ဝအနနေဲ့ လူ့ကို အကူအညီတောင်းချင်တ်ာက . . . အဲ့ဒီလို လူယုတမြာတွေ လကထြဲမှာ ရောကန်တေဲ့ ဝရဲ့သမီးလေးဘဝကို လူ့ ကယတ်ငပြေးပါကြာ. . .။ နောကဆြုံး ဝ ရဲ့ ပိုငဆြိုငမြှုတွေ ငှကြေေးတွေ ဘာမှ ပြနပြါမလာရငန်ပေါစေ. . . သမီးလေး ဒီလူတွရေဲ့လကထြဲက လှတမြှောကရြင် ဝ ကြနပေပြါပြီ။ သမီးလေးရဲ့ ဘဝမှာ အားကိုးစရာ အတောကြိုမဲ့နပေါပြီ။ အဈကိုကလည်း ထောငကြွ နတေဲ့ လူမိုကြ။ အနီးစပဆြုံး ဆှမွေိုးတွကလေည်း သူ့အပေါကြို မကောင်းကြံဖို့ အမြဲ အသင့ဖြစ်နကြတေယ်။ အခွားဆှရင်ေးမွိုးညှာ အပေါင်းအသင်းလည်းမရှိ။ ပညာလည်း ဆုံးခန်းတိုငအြောင် မသငရြရှာဆိုတော့ သမီးလေးခငမြွာ သူ့အပေါမြကောင်းတဲ့ ဒီလူယုတမြာတောထဲက ရုန်းထွကမြသှားရဲဘဲ သူတို့နဲ့ အဆငပြှအေောင် အလိုကအြထိုကြ ကြည့်န်ရတောပါ။ ”

ဦးတိတရြှောငကြ သူ့ရဲ့ဘဝဇာတကြှောင်းနဲ့ မိသားစုအခွအနေကေို အရှညသ်ဝေး ပြောပြပြီး လူခန့ဆြီကို အကူအညီတောင်းရင်း မကြရြညမြွားပင် ရဈဝဲလာရှာတယ်။ လူခန့လြည်း ဦးတ်ိတရြှောင် ပြောပြသမွှကို နားထောငပြှီး စိတမြကောင်းလည်းဖြစ် မခံမရပန်ိုငလြည်း ဖြစ်တာကြောင့ြ ဦးတိတရြှောငကြို မိမိအစွမ်းအစရှိသ၍ အကူအညီပေးဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကပြါတော့တယ်။

” စိတခြွ . . . ဦးတိတရြှောင်။ ဆူးလေးကို ဒီယုတမြာတွရေဲ့ လကထြဲကနေ ကြုပမြရရအောင် ဆှဲထုတမြယ်။ ဒါ့အပြငကြို သူရသင့ရြထိုကတ်ဲ့ သူ့ရဲ့ရပိုငခြှင့တ်ှကေိုလည်း တဈပြားတဈခပြမြှ မဆုံးရှုံးဘဲ ရစရမေယ်။ ပြီးရင် ဒီလူယုတမြာတွကေိုပါ အိမပြေါကြနေ နှငခြပြှမယ် . . .”

လူခန့ရြဲ့ အားတကသ်ရော ကြှေးကြောြ ကတိပေးစကားသံကြောင့ြ ဦးတိတရြှောငရြဲ့ မကြန်ှာလည်း ပြနပြှီး ရှှငလြန်းသှားတော့တာပေါ့။

” ဒါနဲ့ . . . နပေါဦး ဦးတိတရြှောငရြဲ့ ။ ခငဗြွားက ကားနီကြီးနဲ့ ကားနီကြီးနားမှာနပြေီး အင်းမမှာရှိတဲ့ ခငဗြွားသမီး ဆူးလေးရဲ့အကြောင်းတွကေို ဘာလို့သိနရတောလဲ ”

လူခန့ကြ စိတထြဲမရှင်းတာ တဈခုကို မေးမှန်းပြနတ်ော့ . . .

” လူ့ . . . အန်းကုန်းနတကြှီး ဆိုတာကို ကြားဖူးလား ”

” ကြားဖူးတာပေါ့။ ဗှိုကရြှှဲရှှဲနဲ့ နတကြှီးလေ။ သူ့ကိုယပြေါမြှာ ကလေးတွေ ဖကတ်ကန်ကြတေယ် ”

” ဟုတတ်ယလြူ့ . . . . ဝ က မသခငေကြတည်းက အန်းကုန်းနတကြှီးကို သိပကြိုးကြယတ်ာ။ တိုကကြှီး ဘုံကြောင်းမှာတောင် ဗုဒျဓရုပပြှားတောတ်ဈဆူနဲ့ နတကြှီးအတွကြ ဗိမျမာနဆြောငတ်ဈခု သှားလှူထားသေးတယ်။ အခု ဝ အဆင့မြှင့သ်ှားလို့ ရုကျခစိုးနတဖြစ်သှားရင် အဲ့ဒီကြောင်းဆောငမြှာ နရောရမှာ ။

ဒါတွကေ ထားပါ. . .။ ဝ ပြောချင်တ်ာက ဝ သသှေားတဲ့အခါ သပြေီးပြီးခွင်း အန်းကုန်းနတကြှီး ဝ ဆီကိုရောကလြာတယ်။ ဝကို သူ့ဘုံကြောင်းမှာ လာနတေော့တဲ့။ ဝက. . . သမီးလေးကို စိတမြခလွို့ လာမနပေါရစနေဲ့ဦးလို့ ပြောပြီး သမီးလေးနဲ့ တွေ့ခွင့ပြါတောင်းတော့ နတကြှီးက . . . နငကြ ဒီကားနဲ့ နောကဆြုံးသတော။ နင့ရြဲ့ ဝိဉာဉကြ ဒီကားမှာစွဲနပြေီ။ အခု နင် ငါနဲ့တဈခါတည်းလိုကပြှီး ငါ့ကြောင်းမှာ ရုကျခစိုးလုပရြငလြုပ် မဟုတရြင် နငဒြီကားအနီးတဈဝိုကမြှာပဲ နရမေယလြို့ ဝကို ရှင်းပြတယ်။

ဝလည်း ငိုယိုပြီး မရမက ပူဆာခွင့တ်ောင်းတော့ နောကဆြုံးမှာ . . . အေးလေ နငဒြီလောကတ်ောငဖြစ်နရင်ေ ကားစောင့လြုပပြှီး လူတွနေဲ့ ၁၀ နှစ် ၁၅ နှစ်လောကြ အတူတူနေဦးပေါ့။ ဒီကြားထဲ နင့သ်မီးနဲ့ တဈလမှာတဈခါ တဈခါမှာ ၁၅ မိနဈလောကြ သှားတွေ့ပေါ့။ ဆိုငရြာပိုငရြာနတတ်ှကေို ငါကြည့်ပြှောပေးထားပါ့မယ်။ ဒါပမယေ့ြ ငါနောကတ်ဈခါလာခေါရြငတ်ော့ နငမြငှင်းနဲ့တော့နောြ။ လူ့ဘဝထကြ နတဘြဝက အများကြီးသာပါတယကြှာ . . . . ဆိုပြီး ဝရဲ့ အနားကနေ ထွကသ်ှားတော့တာ။

ဝ လည်း အဲ့ကတည်းက သမီးလေးနဲ့ တဈလကို ဆယ့င်ါးမိနဈလောကြ အိပမြကထြဲမှာ တွေ့ခွင့ရြတယ်။ လူနဲ့တွေ့သလိုမွိုးတော့ အပြငမြှာတွေ့လို့တော့ မရဘူးပေါ့။ သမီးလေးရှိတဲ့နရောကို သှားပြီး ဝက အိပမြကပြေးရတာ။ သမီးလေးကလည်း သူခံစားနရတေဲ့ သောကတွေ ဒုကျခတွကေို ဝနဲ့ မတွေ့ တွေ့ရတဲ့ အခွိနလြေးမှာ ပြောပြရငဖြှင့ရြှာတယလြေ . . . ။ ဒါကြောင့ြ ဝက သမီးလေးကော အခွားသူတွရေဲ့ အခွအနေတွကေေိုပါ သမီးလေးရဲ့ အိပမြကထြဲက ပြောစကားအရ သိနရတေော့တာ”

ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့န်ားလညသ်ဘောပေါကအြောင် ပြနလြညရြှင်းပြလိုကရြာ လူခန့ကြ

” ဟုတပြါပြီ . . . ဆူးလေးကို အမှနဆြုံး ကယထြုတန်ိုငဖြို့ ကြုပ် အစီအစဉဆြှဲပါ့မယ် . . .”

ဟု ကတိပေးလိုကတ်ော့တယ်။ အဲ့ဒီနောကြ ဦးတိတရြှောငကြ ညှိုးငယစြှာနဲ့ လူခန့ကြို စကားဆိုပြနတ်ယ်။

” ဝ လူ့ကို အားနာနာနဲ့ပဲ ခွင့တ်ောင်းစရာ ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒါက တခွားတော့ မဟုတပြါဘူး။ လူ့ ဝရဲ့ သမီးလေးကို ကယထြုတဖြို့ကြိုးစားတဲ့အခါမှာ ဝ လူ့ကို အကူအညီ မပေးနိုငတ်ော့ဘူး။ လှနခြဲ့တဲ့ ၃ ရကလြောကကြ ဝ ဆီကို အန်းကုန်းကြီး ရောကလြာခဲ့တယ်။ သူ့ကြောင်းမှာ ရုကျခစိုးနတလြိုကလြုပဖြို့ အခွိနကြပြှီတဲ့။ ပြီးတော့ သူက ပြောသေးတယ်။ ဝက ကားစောင့ဘြှနဲ့ နှစ်တွအကြောကြီး နလောတာဆိုတော့ ရုကျခစိုးနတဖြစ်ဖို့ကို ဥပုတစြောင့လြို့ တခွို့ သမျမထကငွ့စြဉတ်ှေ ကငွ့ရြတော့မယဆြိုပြီး ဝကို ကငွ့စြဉတ်ှေ ပေးသှားတယ်။ အဲ့ဒါတွကငွေ့ရြတော့မှာမို့ အင်းမကို ဝ မလိုကန်ိုငတ်ော့ဘူး။ ကားနီကြီးကော ဝကိုပါ လူ့ထားခဲ့ရလိမ့မြယ်။ လူ့ရဲ့ ကိုယစြှမ်းဉာဏစြှမ်းခညွြးသကသ်ကန်ဲ့ သမီးလေးဆူးကို ကယထြုတရြမှာ။ တကယဆြို သမီးလေးအတွကပြဲ ဝလည်း လိုကပြှီး လူ့ကို အရမ်းကို ကူညီချင်န်တော။ ဒါပမယေ့ြ အထကကြ အမိန့ကြပြှီဆိုတော့ ဝ လှနဆြနလြို့မရဘူး။ ဒီအတွကြ လူ့ ဝကို ခွင့လြှှတပြေးဖို့ အနူးအညှှတတ်ောင်းပနပြါရစေ။ ”

ထိုအခါ လူ့ခန့လြည်း

” အို . . . ဒီကိဈစလေးလောကကြို ဆရာပါစရာ မလိုပါဘူး။ တပည့န်ဲ့တင် ပြီးပါတယ်။ စိတသ်ာခွ နေ . . .။ ဆူးလေးကို ခေါထြုတလြာပြီး ဟို အကငွ့မြကောင်းတဲ့ လောဘသားတွကေို ကောင်းကောင်းလကစြငပြေးပြမယ်။ ဦးတိတရြှောငမြပါပမယေ့ြ ကြုပမြှာ ခငဗြွား လမ်းညှှနသ်ငပြှထားတဲ့ တွေးနည်းခေါန်ည်း လုပန်ည်းကိုငန်ည်းတွေ အများကြီး ရှိနပေါပြီဗွ ။ ကိုယ့ဘြာသာကိုယသ်ာ စိတဖြှောင့လြကဖြှောင့ြ တရားအလုပလြုပ် ကနွရြဈခဲ့ ”

ဟု လကမြကိုထောငလြွှကြ ဦးတိတရြှောငကြို နှစ်သိမ့စြကား ပြောကြားလိုကပြါတော့တယ်။
______________________________

” ကားတွကလေည်း ရောင်းသုံးတာ အားလုံးကုနပြှီ။ စားသောကဆြိုငကြလည်း အသုံးစရိတတ်ောင် အနိုငန်ိုငရြှာနရတော။ လယတ်ှယောတွလည်ေး မွှောရြဖို့ဝေးကော။ အဲ့ဟာတွကရေတဲ့ အမှတတ်ောင် ရှေ့နစေုတကြ ဟိုဗိုင်းနာမလေး နာမညန်ဲ့ ဘဏမြှာအပသ်တဲ့။ ဒါပမယေ့ြ ကိဈစမရှိပါဘူးလေ။ လာမယ့ရြှေ့လဆို ကောငမြစုတလြေး အသကြ ၂၃ နှစ် ပြည့ပြှီ။ အဲ့ဒီအခါကြ ဂငွမြီနဲ့ တဈခါတည်းပေးစားပြီး သူ့အမှတွကေေို အပိုငသ်ိမ်းလိုကရြုံပဲ။ ရှေ့နစေုတကြတော့ သူ့ထုံးစံအတိုင်း ကဖကြယ်ဖကြြ လုပလြို့ရသလောကတ်ော့ လုပြဦးမှာပဲ။ ဟင်း ဟင်း ဒါပမယေ့ြ လကမြခံလို့မရတဲ့ အခွအနေတွေေ ရောကသ်ှားရင် သင်းလည်း ဘာတတန်ိုငမြှာလဲ။

ကြငမြတေို့က ပြဲမကြမ်းချင်သ်ေးလို့။ တကယဆြို ကောငမြလေးက ကိုယ့လြကခြုပထြဲက ရပေဲ။ ဂငွမြီနဲ့လှှတပြေး. . . ဗီဒီယိုရိုကထြားလိုကရြင် ပြီးပြီလေ။ အနတ်ီစီစဉတ်ာကို အေးဆေးလကခြံမလား ဒီဇာတလြမ်းကို အငတ်ာနကပြေါြ အပြန့ခြံမလားပေါ့။ ဟား ဟား ဟား . . . ကောငမြလေးကိုယတ်ိုငကြ မောင်းထုတတ်ာခံရတဲ့ဘဝ ရောကသ်ှားအောငတ်ောင် ဟိုရှေ့နကေောငကြို လုပပြဈလိုကလြို့ရသေး။ လာထားပဲ လယတ်ှယောတွေ အိမတ်ှေ ခွံတွေ ငှတွေေ . . . .။

ဂငွမြီအတွကကြတော့ စိတပြူစရာမရှိပါဘူး။ သူလည်းအခွိနတ်နရြင် သူ့စရိတန်ဲ့သူသှားရမှာ။ ဒီကောငကြ ဆေးသမား ဆေးခနွရရေငပြှီးကော ဆိုတဲ့ကောင်။ ပြီးတော့ သူတကယ် သံယောဇဉရြှိပြီး ကြှနတေောက သမီးရှယလြီလေ။ ဒီကောငကြ ဟိုကလေးမလေးလို ကုတခြွောင်းချောင်း ဗိုင်းကောင်းကြောကဖြိ ပုံစံကို ကြည့်လြို့ရတာ မဟုတဘြူး။ တို့ကို မလှနဆြနန်ိုငလြို့သာ ရလေိုကသ်င့င်ါးလိုကသ်င့ြ ဆကဆြံနရတော။ အမှန် သူက ရှယလြီ့လို ခတ်ဆေနဆြန် ဆိုရှယကြကြ ကိုယလြုံးကိုယထြည် တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်း ဖြံ့ဖြံ့ထွားထွားနဲ့ ညှို့အားပြင်းတဲ့ အလှတရားတွကေိုသာ စိတဝြငစြားတာ။ မှေးစားအမဖြစ်ေတဲ့ ဒီက အသိဆုံးပေါ့။

ဒီကောငန်ဲ့ ကောငမြလေးကို အရငဆြုံးပေးစားရမယ်။ ပြီးရင် ကောငမြလေးပိုငသ်မွှကို နည်းအမွိုးမွိုးနဲ့ ရောင်းခပြဈလို့ ငှသေားအဖြစ် ပြောင်းသင့ရြငပြှောင်း . . . ရှှခွေောင်းတွေ ဝယသ်င့ရြငဝြယပြှီး ကိုယတ်ှဆေီမှာ ဥထားလိုကရြုံပဲ။ အဲ့ဒီအခွိနအြထိတော့ ဒီဘိန်းစားလေးကို သမီးနဲ့မှှားပြီး ချော့မော့ထားရမှာ။

အဲ . . . ကောငမြလေးပိုငဆြိုငသ်မွှ အားလုံး တို့လကထြဲရောကပြှီဆိုရင် ဒီငရှုပမြလေးမကို ပြသနာရှာပြီး ကနထြုတလြိုကရြုံပေါ့။ ဂငွမြီကတော့ လိမျမာရငလြိမျမာသလို တို့နဲ့ ဆကလြကတ်ှဲသှားလို့ရမယ်။ မလိမျမာရငတ်ော့ အပြတရြှင်းရငတ်ောငရြတဲ့ အနအထေား။ ဆေးသုံးရင်း ဆေးလှနလြို့ လွှောသှားတယဆြို ဘယသ်ူမှ သံသယဖြစ်စရာ မရှိဘူးလေ။ ကိဈစတွအေားလုံး ပြတသ်ှားရငတ်ော့ တနယတ်ကြေးမှာ သူဌေးလုပန်ရေုံပဲ။ ဟား ဟား ဟား ပိုငလြိုကတ်ဲ့ ဖြစ်ခွင်းးး . . . . ”

ဒေါကြငွမြေ အတွေးကောင်းနတေုန်း အိမရြှေ့ က ကားစကသ်တသ်ံကြားရပြီး ခဏနတေော့ သမီးရှယလြီနဲ့အတူ ဧည့သ်ညသ်ူဌေးလေး အိမထြဲကို ဝငလြာကြတယ်။

” သမီးတို့ပြနလြာကြပြီ။ မောငလြူခန့ကြို ကမျဘာလုံးဘုရားတို့ ဗိုလဘြုရားတို့ စုံအောငလြိုကပျို့ခဲ့ရဲ့လား ”

ဒေါကြငွမြကေ ထိုငရြာကထပြီး မေးလိုကတ်ော့

” ဟုတကြဲ့ မမေေ။ အားလုံးစုံခဲ့တယ်။ အပြန် ကနကြွောင်းဘုရားတောင် ဝငဖြူးခဲ့သေး ”

သမီးဖြစ်သူက တကကြှှလန်းဆန်းစွာ ပြနလြည် ဖြကြေားလိုကတ်ယ်။ ဒေါကြငွမြကေ ဧည့သ်ညဘြကကြို လှည့ပြှီး . . .

” ဘယလြိုလဲ မောငလြူခန့ြ။ မင်းညီမနဲ့ လညရြတာ အဆငပြှရေဲ့လား။ လမ်းမှာ သူမင်းကို ဂွီကြတာတို့ ဆှာကြီးလုပတ်ာတို့တော့ မလုပလြောကပြါဘူးနောြ ”

” ဟုတကြဲ့. . . အားလုံးအဆငပြှပေါတယ် အနတ်ီ။ ညီမလေးရှယလြီက နရောစုံလိုကပျို့ပြီး ကြှနတ်ောြ မသိတာတွလည်ေး ရှင်းပြတယ် ”

” အေးကြယ်. . . ဒါဆိုလည်း ခဏတဖြုတ် အခန်းမှာ သှားနားချင်န်ားခညွ့လြေ။ ထမင်းပြဲ ပြငပြှီးသှားရင် မင်းညီမကို အခေါခြိုင်းလိုကမြယ်။ ”

” ဟုတကြဲ့ပါ အနတ်ီ . .။ အနတ်ီတို့လည်း ကြှနတ်ော့အြတွကြ အလုပတ်ှရှေုပကြုနပြှီနောြ . . .။ အားနာစရာတွတေော့ ဖြစ်ကုနပြှီ ”

” အားမနာရပါဘူးကြယ်။ ငါ့တူလို ဧည့ကြောင်းဆောငကြောင်း သူဌေးလေးကို ဖြစ်သလိုထားရလို့ အနတ်ီတို့ကသာ မင်းကို အားနာရမှာ . .။ ကဲ ကဲ . . မင်းလည်း ပငပြန်းကောပေါ့။ သှားနားခညွ့တ်ော့။ အနတ်ီ မင်းအတွကြ ထမင်းဝိုင်း ပြငလြိုကြဦးမယ် ”

” ဟုတကြဲ့ အနတ်ီ ”

ဧည့သ်ညလြည်း သူ့အခန်းထဲဝငသ်ှားကော ဒေါကြငွမြလည်ေး ထမင်းဝိုင်းပြငဖြို့ ထမင်းစားခန်းကို ထွကခြဲ့ပါတော့တယ်။

” ဟေ့ . . .မိဆူး ရေ. . . . မိဆူးး . . . ”

” ရှင် . . .လာပါပြီ အနတ်ီမေ ”

” အေးး ရှင် . . . နောကမြှထား။ လူအရင် ဒီကိုလာခဲ့။ ဧည့သ်ညအြတွကြ ငါကိုယတ်ိုင် ထမင်းဝိုင်းပြငပြေးမလို့ ။ ငါ့ကို လာကူစမ်း . .

” ဟုတကြဲ့ အနတ်ီမေ ”.

လူခန့ြ ဒေါကြငွမြတေို့အိမမြှာ ဧည့သ်ညတ်ောကြှီး လုပန်တော နှစ်ရကရြှိပြီလေ။ ဒီမိန်းမကြီးကို ဝငရြောရတာက မခကပြါဘူး။ ဖူဆယဘြောလုံးကြင်းထောငပြှီး အဆငပြှနကြေတေဲ့ အင်းမမှို့ ခံဦးသောင်းငှတေို့ အိမမြှာ ခဏတည်း . . . လယယ်ာလုပင်န်း စိတဝြငစြားလို့ လယလြေးဘာလေး ဝယခြငွတ်ယလြို့ သတင့လြှှင့ြ . . . ဒါပဲလေ။

ကနွတ်ာကတော့ မှို့လေးကသေး . . . ဦးသောင်းငှရေဲ့ မိန်းမ မသကထြားက အကြှားကသန် ။ လူခန့ရြဲ့ ကြေးဇူးတွကလေည်း ရှိထားပြနဆြိုတော့ သူမက. . . . အိမမြှာ မှို့ကသူဌေးလေး ရောကန်တယ်ေ . . . ဒီနယတ်ကြောမှာ မသိသူမရှိတဲ့ ” မှို့စားကြီး ” စားသောကဆြိုငကြှီးရဲ့ ပိုငရြှငလြေ . . . ကောငလြေးက လူသာငယတ်ာ အောကသ်ကကြ အတောကြှတယ်ေ . . . သူ့ရဲ့ ဆိုငကြ နာမညကြှီး ဟင်းလွာတွမှနေသ်မွှ သူတီထွငထြားတဲ့ ပညာတွခညွြေးပဲ . . . အဲ့ဒီလောကတ်ောင် အောငမြှငန်တေဲ့ စားသောကဆြိုငကြှီးကော ကုနတ်ငကြားတွပေါ ပိုငန်တောတောင် အခုထကထြိ စားဖိုဆောငဝြငပြှီး တခါတလေ ကြောတ်ုန်းလှောတ်ုန်းရယ် . . . စီးပြားရေး အကြကအြကြင်းကလည်း မှငပ် . . . လယယ်ာလုပင်န်းကို စိတဝြငစြားလို့ဆိုပြီး ဒီမှာ လာလေ့လာနတောသာကြည့်ြ. . . . စသဖြင့ြ လူခန့ရြဲ့ ကောင်းကြောင်းတွကေို ဟုတတ်ာတွကေော မဟုတတ်ာတွပေါ စတနောပိုပိုသာသာနဲ့ တဈအိမတ်ကြ တဈအိမဆြင်း လိုကပြှောတာပေါ့။

ဒီသတင်းကို ဒေါကြငွမြလည်ေးကြားကော သူ့သမီးခေါပြှီး. . . လူခန့ဆြီကို တခါတည်း ပေါကခြလွာပါလကေော။ ဒေါကြငွမြကေ အသကြ ၄၅ နှစ်လောကရြှိပြီး သူသမီးရှယလြီကတော့ ၂၅ နှစ်လောကပြဲ ရှိလိမြဦးမယ်။ မအကေော သမီးပါ ကိုယခြန်ဓာကြံ့ခိုငဖြှံ့ဖြိုးပြီး ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ပြည့ပြှည့တ်င်းတင်းတွေ။ မကြန်ှာတွကေ ခပဝြိုင်းဝိုင်းနဲ့ ကြည့်ပြွောရြှုပြောတ်ှပေါ။ ဒါပမယေ့ြ တရုတမြတွပေီပီ မကြလြုံးပေါကြ ခပမြှေးမှေးတွပေေါ့။ သမီးဖြစ်တဲ့ ရှယလြီကတော့ အဖြားကြီးထကစြာရင် အနည်းငယ် မကြလြုံးပေါကြ ပိုကယွသ်ယောငရြှိပြီး နှာတံပိုခွှနတ်ယလြေ။ ဒေါကြငွမြကေ လူခန့ကြို တွေ့တာနဲ့ . . .

”စားသောကဆြိုင် လုပင်န်းတူချင်ြးမို့ မိတလြာဖြဲ့တာပါ။ ဒီလို နာမညကြှီး စားသောကဆြိုငကြှီးရဲ့ ပိုငရြှငသ်ူဌေးနဲ့တွေ့ရတာ အရမ်းကို ဝမ်းသာဂုဏယ်ူပါတယ်။ မောငလြူခန့ရြဲ့ အခွို့ ပညာလေးတွလည်ေး အနတ်ီမတေို့ကို ဝမွှပေေးလှည့ပြါဦး။ မပြနခြင် အနတ်ီမတေို့အိမမြှာ လာပြီး တည်းခိုဖို့ကိုလည်း ဖိတခြေါပြါရစေ ”

စတဲ့ အလာဘသာလာဘတွေ လာပြောပြီး အတင်းဝငရြောတော့တာ။ အမှနတ်ကယကြ ဆူးလေးရဲ့ ပိုငဆြိုငမြှုတွကေို သူတို့ လကဝြါးကြီးအုပပြှီးသှားရင် လယတ်ှေ အမှနဆြုံး ပြနရြောင်းထုတန်ိုငဖြို့ ဝယလြကသ်ူဌေးတဈယောကြ လိုချင်န်တော လူခန့ကြ သိပြီးသား။ ဒါ့အပြင် အဖြားကြီးက လူခန့ကြို တွေ့ သှားတဲ့အခါ သူ့သမီးနဲ့ပါ ဇာတလြမ်းဖြစ်စချင်ေန်ပေုံ ရပြနတ်ယ်။ လူခန့ကြတော့ သိပကြောင်းတဲ့ အခွင့အြရေးတွရနေပြေီလို့ တွေးမိပြီး နောကန်ေ့မှာပဲ ဒေါကြငွမြတေို့အိမကြို ပြောင်းနလေိုကတ်ော့တာပေါ့။

ဒေါကြငွမြေ့အိမကြို ရောကကြတည်းက လူခန့ြ ဆူးဆိုတဲ့ ကောငမြလေးကို အကဲခတန်တော။ ကောငမြလေးက ဖြူဖြူသေးသေး ပြည့ပြှည့တ်င်းတင်း ခစွစြရာလေး။ ဆံပငတ်ိုလေးနဲ့ မကြန်ှာကလေးက ဝိုင်းလို့။ တရုတစြပဆြိုပမယေ့ြ မကြလြုံးလည်း ဒီလောကကြှီး မမှေးသလို နှာတံလေးကလည်း ခွှနန်တော။ ဘုရားစူး တရုတမြလေးလို့ ပြောရမှာပဲ။

တဈခုရှိတာက သူကလေးရဲ့ မကြန်ှာကော အဝတအြစားတွပေါ ညှိုးညှိုးနှမ်းနှမ်းလေး။ ပြီးတော့ အိမသ်န့ရြှင်းရေးကစပြီး အဝတလြွှောြ မီးပူတိုကအြထိ အောကခြှသေိမ်း အကုနလြုပပြေးရဟနတ်ူတယ်။ လူခန့ရြောကတ်ာ သိပမြကြာသေးပမယေ့ြ ” မိဆူးရေ . . .မိဆူးရေ . . .” ဆိုပြီး ဒေါကြငွမြေ ခေါခြိုင်းနတေဲ့အသံ မကြာခဏ ကြားနရတေယ်။ လူခန့တ်ို့ ထမင်းစားတော့လည်း အနှီမိန်းမချောလေးက အနားမှာ ရပခြပပြေးလွှကြ။

သနားစရာ မိန်းမချောလေးကို ဘယလြို ကယထြုတရြမလဲဆိုတာ လူခန့ကြ ကိုယ့န်ည်းကိုယ့ဟြနန်ဲ့ ကြံစညတ်ှေးတောနသလေို . . . ဒေါကြငွမြကလေည်း သူ့သမီးရှယလြီနဲ့ လူခန့ကြို အပြတလျှောန်တေော့တာ။ လူခန့ြ အိမကြိုစရောကလြာကတည်းက ရှယလြီနဲ့ နှစ်ယောကတ်ည်း ဟိုလှှတဒြီလှတ် ဟိုဟာလိုကပြှခိုင်း ဒီဟာလိုကပြှခိုင်းနဲ့။ လူခန့ကြ ခရောင်းကားလေး ယူလာမိတော့ သူတို့သားအမိရဲ့ စိတကြှိုကြ ရှယလြီခေါရြာ လိုကကြှည့ဖြို့ အတောကြို အဆငပြှသှေားတယလြေ။

တကယတ်ော့ ရှယလြီက သိပကြို ညှို့အားပြင်းတဲ့ မိန်းမ အမွိုးအစားထဲကပါ။ အသားအရည် ရုပအြဆင်းရူပကာ ကိုယခြန်ဓာအရှိုကအြဖို အရဈအဝိုကြ ဘာမှပြောစရာမရှိဘူး။ ရာနှုန်းပြည့ြ မဟုတရြငတ်ောင် အားလုံးက ဂုဏထြူးမှတဝြငပြှီးသား။ လူခန့ကြိုလည်း အတောကြို ခငခြငမြငမြင် ဖောဖြောရြှရှနေေဲ့ ပြောဆိုဆကဆြံတဲ့အပြင် တဈခါတလေ အကြည့်စြူးစူးတွနေဲ့ စိုကကြှည့လြို့ နတတေသ်ေးတယ်။ လူခန့န်ရောမှာ အခွားယောကြွား တဈယောကသ်ာဆို အရညပြွောသ်ှားလောကပြှီ။ လူခန့ကြတော့ ခေါင်းထဲမှာ အခွိနပြှည့ြ ဆူးလေးရဲ့အကြောင်းပဲ တွေးနမေိတော့တာ။ ရှယလြီကိုလည်း အဆငပြှအေောင် အလိုကအြထိုကြ ကြည့်ပြှီး ဆကဆြံထားရတာပေါ့။

အဖြားကြီးနဲ့ သူ့သမီးရှယလြီက လူခနကြို အဲ့ဒီလိုတွေ သဲသဲလှုပဖြစ်နပမေယေ့ြ သိပမြကြနပေတ်ဲ့သူလည်း ရှိပြနတ်ယ်။ သူကတော့ ဂငွမြီ လေ။ ဂငွမြီဆိုတဲ့ အရပရြှညရြှည် ကုတခြွောင်းချောင်း ငနဲသားက အိမလြည်းမကပသ်လို အိမပြှနလြာပြနရြငလြည်း လူခန့ကြို ရှူသိုးသိုးနဲ့ ကြည့်န်တတေတ်ာ။ အဲ့ဒါကြောင့ြ သင်းကိုလည်း အန်တရာယကြောင် စာရင်းထဲမှာ လူခန့ြ ထည့ထြားလိုကတ်ော့တယ်။ ဆူးလေးကို ဆှဲထုတဖြို့ဆိုရင် အရငဆြုံး ဆူးလေးနဲ့ နှစ်ယောကခြွ င်း တွေ့ဖို့ လိုအပတ်ယလြေ။ ဒါကြောင့ြ လူခန့လြည်း ထမင်းစားသောကြ အဖြားကြီးသားအမိနဲ့ စကားစမှီ ခဏတဖြုတပြှောပြီး ကိုယ့အြခန်းထဲ ကိုယပြှနဝြငလြို့ အခွအနေကေို စောင့ကြှည့န်လေိုကတ်ော့တယ်။

လူခန့ြ အိပခြန်းထဲဝငလြာကတည်းက အဖြားကြီးသားအမိ အိမရြှေ့ထမင်းဆိုငကြို ပြနထြှကသ်ှားကြပြီလေ။ အခုအခွိနကြ လူနည်းနည်းကတွဲ့ အခွိနဆြိုတော့ ဆူးလေးလည်း အဲ့ဒီမှာပဲ ရှိနလေောကတ်ယ်။ ဂငွမြီကတော့ မှို့ထဲပဲ လွှောကလြညန်သလေား ဆိုငထြဲမှာပဲလား မပြောတတ်။ ဒီလောကြ အရောင်းရကြီးမဟုတတ်ော့ အဖြားကြီးက ဆိုငလြုပသ်ား သုံးယောကပြဲ ခေါထြားတယ်။ အဲ့ဒီ သုံးယောကကြလည်း ဆိုငထြဲမှာပဲအလုပလြုပ် ဆိုငထြဲမှာပဲနေ ညအိပတ်ော့လည်း ဆိုငထြဲမှာပဲ အိပကြှတာ။ ကိဈစကြီးငယမြရှိဘဲ နောကဖြေးအိမဘြကကြို လာလေ့မရှိကြဘူး။ အခုအနအထေားအရ နောကဖြေးတဈအိမလြုံးမှာ ဧည့သ်ညဖြစ်တဲ့ လူခန့တ်ဈယောကတ်ည်း။ ဒါကြောင့ြ လူခန့လြည်း

”ဒီလို အခွင့အြရေးမွိုးကို လကလြှတခြံလို့ဘယဖြစ်မလဲ။ ငါတဈဟောကတ်ည်းရှိတုန်း တဈအိမလြုံးအနှံ့ လိုကစြပစြုရမယ် ”

ဟု တွေးမိပြီး အခန်းအပြငကြို ပြနထြှကခြဲ့ပါတော့တယ်။ လူခန့ြ အခန်းတံခါးကို သချောပြနပြိတပြှီး အိမထြဲမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ စူးစမ်းကြည့်လြိုကတ်ယ်။ အိမကြ အုတပြတကြား နှစ်ထပအြိမဖြစ်ပမယေ့ြ တောနတေောထိုင် ပုံစံအတိုင်း အခန်းတွကေ သသခွေောခွာ ကာရံထားတာမွိုး မရှိသလို ဖြဲ့စည်းပုံလည်း သိပမြကြဘူး။ လူခန့ကြို အခုထားထားတဲ့ အခန်းတဈခုသာ လုံလုံခွုံခွုံ တံခါးနဲ့ဘာနဲ့။ ကနွတ်ဲ့ အခန်းတွကတေော့ အခန်းဆိုတာထကြ အကန့တ်ှလေို့ပြောရင် ပိုမှနမြယ်။

လူခန့ြ အခန်းနဲ့ကပလြွှကမြှာ အခန်းတဈခန်း ကန့ထြားပြီး အဝကို ကန့လြန့ကြာ တဈထညန်ဲ့ ကာထားတယ်။ ကန့လြန့ကြာကို လှပကြှည့လြိုကတ်ော့ အခန်းထဲက အသုံးအဆောင် ပစ်စည်းတွကေို မှငရြတာနဲ့ ဒေါကြငွမြရေဲ့အခန်းဖြစ်မှန်း လူခန့ြ တန်းသိလိုကတ်ာပေါ့။ ဒေါကြငွမြေ့အခန်းရဲ့ရှေ့ မကြန်ှာခွ င်းဆိုငမြှာလည်း အခန်းတဈခန်းတွေ့ရလို့ ကန့လြန့ကြာ လှပကြှည့လြိုကပြှနတ်ော့. . . ဒါက ဂငွမြီ့အခန်း ဖြစ်ဖို့များတယလြို့ လူခန့ြ သုံးသပမြိပြနတ်ယ်။

အဲ့ဒီအခန်းတွရေဲ့ ရှေ့ကနေ ဖြတလြာမိတော့ ဧည့ခြန်းကို ရောကသ်ှားတော့တယ်။ ဧည့ခြန်းကနေ အိမန်ောကဖြေးကို ဝငသ်ှားတဲ့ လွှောကလြမ်းလေးတဈခုရှိပြီး လွှောကလြမ်းဝရဲ့ ဘယဘြကခြှမ်းမှာ အိမအြပေါထြပကြိုတကတ်ဲ့ လှကေား။ နောကဖြေး လွှောကလြမ်းအဆုံးမှာတော့ ရချိုးခန်း အိမသ်ာနဲ့ အဆုံးသတသ်ှားတာ။ လွှောကလြမ်းရဲ့ ဘယဘြကမြှာက ထမင်းစားခန်းနဲ့ မီးဖိုချောငဖြစ်ပြီး ညာဘကမြှာ တံခါးပိတထြားတဲ့ အခန်းတဈခန်း တွေ့ရပြနတ်ယ်။ လူခန့ြ အခန်းတံခါးကို အသာတွန်းကြည့်လြိုကတ်ော့ တွန်းလို့ရတာနဲ့ပဲ လကစြနဲ့ အခန်းထဲကိုပါ တခါတည်း လေ့လာကြည့်လြိုကမြိတယ်။

” အဖြားကြီးရဲ့ သမီးပျို . . . . ရှယလြီ့ရဲ့ အခန်းပဲဖြစ်ရမယ်။ အတောလြုံလုံခွုံခွုံနဲ့ သားသားနားနား။ အဲကြန်းတောင် တပထြားလိုကသ်ေး။ အင်းးး . . . ဒါဆို ဆူးလေးရဲ့ အခန်းက အပေါထြပမြှာမှန်းလား။ ပြီးတော့ . . . အပေါထြပတ်ဈခုလုံးကို အလှတထြားပြီး ဘာလို့များ ဒီအိမသ်ားတွေ အိမအြောကမြှာခညွြး အိပကြှတယမြသိဘူး ”

အခန်းတံခါးကို ပြနစြေ့ရင်း လူခန့ြ တဈကိုယတ်ည်း တွေးတောမိလိုကပြှနတ်ယ်။ အဲ့ဒီနောကတ်ော့ လူခန်းလည်း အိမရြှေ့ ဧည့ခြန်းဘကကြို ပြနထြှကခြဲ့ပြီး လှခေါးကနေ အပေါထြပကြို တကခြဲ့ပါတော့တယ်။ အပေါထြပကြိုရောကတ်ော့မှ ဒေါကြှငမြတေို့ အပေါထြပမြှာ ဘာလို့မအိပကြှသလဲဆိုတာ လူခန့ြ သဘောပေါကသ်ှားတော့တယ်။ အိမခြေါငမြိုးသှပန်ဲ့ အောကကြှမ်းခင်းနဲ့က အရမ်းကပန်တယေလြေ။ မကြန်ှာခကြလြည်းမရှိတော့ ပူစရာရှိလှှတပြူ အေးစရာရှိ လှှတအြေးပေါ့။ အနောကဘြကြ ခပကြကြနွရောမှာ သုံးထပသ်ားတွနေဲ့ကန့ပြှီး ကာထားတဲ့ အခန်းဖြဲ့ တဈခုကလှဲရင် ကနွတ်ာက အပေါထြပတ်ဈခုလုံး ဟောခန်းကြီးအတိုင်း။

အခန်းကာထားတဲ့ သုံးထပသ်ားပြားတွကေ အပေါပျိုင်း လှတန်တောကြောင့ြ အခန်းလေးထဲက လွှံထွကလြာတဲ့ မီးရောငကြို လူခန့မြှငန်ရတေယ်။ အဲ့ဒီမီးရောငန်ဲ့ပဲ အပေါထြပတ်ဈခုလုံးကို လူခန့ြ အခုလို စပစြုခွင့ရြနတောလေ။ လူခန့ြ အခန်းနားကို တိုးကပလြာတော့ အခန်းထဲက အမွိုးသမီးတဈယောကရြဲ့ သီချင်ြးငှီးသံကို ကြားလာရတယ်။

” ဒီ အသံက ဆူးလေးရဲ့ အသံပဲ။ ဒီအခန်းက ဆူးလေးရဲ့ အခန်းဖြစ်ရမယ်။ ဒါနဲ့ . . . ဒီကောငမြလေးက အရှေ့ထမင်းဆိုငကြို သှားမကူရဘူးလား။ အို . . . ဘယလြိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွကတ်ော့ အဆငပြှပြေီ ။ အခုပဲ . . . သူ့ကို နှစ်ယောကခြငွြး ဝငတ်ှေ့ပြီး အကြိုးအကြောင်း ရှင်းပြရမယ်။ ဒါမှ ရှေ့ဆကြ အစီအစဉြ ဘယလြိုဆှဲမယဆြိုတာ တိုငပြငလြို့ရမှာ . . .”

လူခန့လြည်း သီးချင်ြးသံကို နားထောငရြင်း စိတအြားတကကြှှလာပြီး အခန်းဆီသို့ ခပသ်ှကသ်ှကြ လွှောကလြှမ်းခဲ့တော့တယ်။ စိတလြောကြီးနတောကြောင့ြ အခန်းရှေ့သို့ရောကတ်ဲ့အခါ လူခန့ဟြာ ပိတထြားတဲ့ အခန်းတံခါးကို မခေါကမြိဘဲ တဈခါတည်း တွန်းဝငမြိလိုကတ်ော့တာပေါ့။

တွေ့ လိုကရြတဲ့ မှငကြှင်းကြောင့ြ လူခန့ြ ပါးစပကြ” ဟိုကြ . . .” ခနဲ အသံ တဈခကြထြှကသ်ှားပြီး ဘာဆကလြုပလြို့ လုပရြမှန်းမသိတော့ဘဲ ကြောငကြှည့န်မေိတော့တယ်။ အခန်းထဲမှာ ” အို . . .” ဆိုတဲ့အသံလေးပြုလွှကြ ဖြူဖြေးဝိုင်းဆကတ်ဲ့ သူမရဲ့ ရငသ်ားအစုံကို လကကြလေးတဈဖကန်ဲ့ မလုံတဈလုံလေး ကာထားပြီး အခွားလကကြလေးတဈဘကကြ သူမရဲ့ ပြည့တ်င်းသှယလြှတဲ့ ပေါငလြေးနှစ်ခုရဲ့ ကြားနရောကိုအုပကြာ ကိုယကြိုလည်း ခပယ်ို့ယို့ ခပကြှေးကြေးလေး လုပထြားတဲ့ ဆူးစူးနှင်းဆီ။

” လှလိုကတ်ာ ကလေးရယ်။ ဖြူဖြေးဝင်းပပြီး ထိရကစြရာမရှိပါလား။ ကြည့်စြမ်းပါဦး ရငသ်ားလေးတွေ ပြည့ပြှည့တ်င်းတင်း ဗှိုကသ်ားပြငပြှပြလေေေးနဲ့ တငလြေးကလည်း ဝိုင်းဝိုင်းလေး ကားတကန်တော။ လူကောငလြေးသာသေးတာ. . . ခန်ဓာကိုယ် အဆဈအပေါကကြတော့ မှငသ်ူရူးလောကပြါဘိကြယ်။ ဒါတငဘြယကြဦးမလဲ။ အရှကသ်ည်းနတေဲ့ မကြန်ှာလှလှကလေးက နီရဲနလေိုကတ်ာ . . . ရှကရြှကန်ဲ့ နှုတခြမ်းပါးပါးလေးကို ကိုကထြားတာများ အခုခကြခြှင်းတောင် ပြေးနမ်းလိုကခြငွရြဲ့ ”

မကြစြိတဈမှိတ် လွှပတ်ပြတအြတွင်းမှာပဲ လူခန့ရြဲ့ စိတထြဲမှာ အတွေးတွေ ရောကယ်ကခြတသ်ှားပြီး သတိကို အနိုငန်ိုငပြှနထြိန်းကာ ကုတငဘြောငပြေါမြှာ တငထြားတဲ့ တဘကပြှကြီးတဈထညကြို အလငွအြမှနကြောကယ်ူလို့ . . .

” ရော့ ရော့ ညီမလေး ဒါ ခဏပတထြားလိုကြ ”

ဆိုပြီး ဆူးလေးထံသို့ ကပြာကယီ ပေးလိုကရြတော့တယ်။ ထိုအခါမှ အံ့သှမှငသ်ကပြှီး လူခန့ကြို ကြောငကြှည့န်တေဲ့ ဆူးလေးလည်း သတိပြနဝြငလြာလို့ လူခန့ပြေးတဲ့ တဘကကြှီးကို ရှကကြိုးရှကကြန်းနဲ့ယူလို့ ကိုယမြှာ ခပသ်ုတသ်ုတ် ပတလြိုကတ်ော့တာပေါ့။ ထို့နောကြ နှစ်ယောကသ်ား ခေါင်းတွကေိုယစြီငုံ့ပြီး အတောကြှာအောင် အသံတိတန်မေိကြပြနတ်ယ်။ ခဏနမှေ အိမရြှငဖြစ်တဲ့ ဆူးလေးက အသံတိုးတိုး ကတုနကြယီလေးနဲ့ စကားစလာတယ်။

” ဆူးလေးက တဈယောကတ်ည်း လှတလြှတလြပလြပ် ဆိုပြီး အဝတအြစားတွေ အားလုံးခွှတခြလွို့ ညအိပအြဝတလြေးတွေ လဲဖို့လုပန်တော။ တံခါးကို ဂကြမြထိုးမိလိုကဘြူး။ အခုတော့ ရှကလြိုကတ်ာရှင် . . .”

ထိုအခါမှ လူခန့လြည်း ဆူးလေးကို စကားပြောဖို့ ပြနရြဲသှားပြီး ဖြစ်ပကြသ်မွှ ကို ရှင်းပြတောင်းပနဖြို့ ကြိုးစားရတော့တာပေါ့။

” ကိုယလြည်း တောင်းပနပြါတယ် ဆူးလေးရယ် . . .။ အမှနဆြို ကိုယကြ တံခါးလေးဘာလေး ခေါကရြမှာ။ ဒါပမယေ့ြ ကိုယ့မြှာလည်း ညီမကို လှတလြှတလြပလြပ် နှစ်ယောကတ်ည်း တွေ့ချင်န်တေဲ့ ကိဈစကရှိတာမို့ အခန်းအပြငကြနေ ညီမရဲ့ သီချင်ြးဆိုသံကို ကြားရတော့ အခုလို အလောတကြီး ဝငလြာမိလိုကတ်ာပါ။ တကယတ်ော့ ကိုယကြ ဦးတိတရြှောင် . . .”

လူခန့ရြဲ့စကားက ထိုနရောအထိပဲ ရောကသ်ေးတယ် ဆူးလေးက လကကြာပြပြီး

” ဆူး သိတယ် အဈကို။ အဈကိုက ပါပါးရဲ့ မိတဆြှတဈေယောကြ မဟုတလြား။ အခု ဆူးကို ဒီကနေ ကယထြုတဖြို့ ဒီအိမကြိုရောကလြာတာ။ ပါပါးက ဆူးနဲ့လာတွေ့တိုင်း အဈကို့ရဲ့အကြောင်းကို အမြဲပြောပြလေ့ရှိတယ်။ အဲ့ဒီကတည်းက ဆူးက အဈကို့ကို ပါပါးစကားထဲကတငပြဲ အတောကြို ရင်းနှီးနခေဲ့တာ။ နောကဆြုံးတဈခေါကြ ပါပါး ဆူးကိုလာတွေ့တော့ . . . သမီးကို ပါပါးမိတဆြှေ မောငလြူခန့ြ လာကယလြိမ့မြယ်။ ဒီလူယုတမြာတွလကေထြဲက လှတမြှောကပြှီး သမီးရသင့ရြထိုကတ်ဲ့ အမှအနှေဈတွကေို ပြနရြရှိဖို့ သူကပဲ အစစအရာရာ အကူအညီပေးမှာ။ ပါပါးကတော့ သှားရတော့မယ်။ နောကပျိုင်း ကိဈစတွအေားလုံးကို မောငလြူခန့န်ဲ့ပဲ လကတ်ှဲပြီး ဆောငရြှကသ်ှားပါလို့ မှာသှားတယ်။ အဲ့ဒီကတည်းက ဆူးလည်း အဈကို့ကို စောင့မြွှောန်ခေဲ့တာပဲ။ ”

ဟု လူခန့ကြို သူမ သိကြှမ်းထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလတယ်ေ။ လူခန့လြည်း ဆူးလေး အနည်းငယ် အရှကပြှသှေားပုံပေါတ်ာနဲ့

” သှောြ .. . ခုဏက ဆူးပြောတော့ အင်ျကြီလဲမလို့ဆို။ လဲလေ. . .။ ကိုယအြပြငမြှာ ထွကစြောင့န်မယ်ေ ”

လို့ပြောလိုကတ်ော့ ဆူးလေးက

” နပေါစတေော့ အဈကိုရယ်။ အခုမှတော့ မထူးတော့ပါဘူး။ အဈကို အပြငထြှကစြောင့လြို့ တဈယောကယ်ောကြ မှငသ်ှားရင် ဒုကျခပဲမဟုတလြား။ ဆူးဘာသာဆူး အဆငပြှအေောင် ကြည့်လြဲလိုကပြါ့မယ် ”

ဟုဆိုကာ သူမရဲ့ကိုယကြို တံဘကကြလေးနဲ့ ဖြန့ကြှယပြှီး ညအိပအြဝတအြစားများ လဲလှယန်ပေါတော့တယ်။ ဆူးလေး အဝတလြည်းနတေုန်း လူခန့ကြ သိချင်တ်ာတွကေို မေးမှန်းစပစြုပြနတ်ော့ သူမကလည်း အဝတလြဲရင်းနှင့ပြင် ပြနလြညဖြှကြေားရှာတယ်။

” နပေါဦး ဆူးလေးရဲ့ ။ ညီမ ဒီလိုတဈယောကတ်ည်း လှတလြှတလြပလြပ် နနတေေုန်း ဂငွမြီရောကလြာမှာ မစိုးရိမဘြူးလား ”

” စိုးရိမစြရာတော့ ကောင်းတာပေါ့ အဈကိုရယ်. . .။ အရငန်ေ့တွကတေော့ ဆူးက တံခါးပိတပြှီး ဂကြခြဖြှဈတယ်။ ဒီနေ့ကြမှ ဂကြခြဖြို့မေ့သှားတာ။ ဒါပမယေ့ြ တဈခုရှိတာက အနတ်ီမေ့ကို မလှနဆြနန်ိုငလြို့သာ သူ့ရဲ့စိတကြှိုကြ လိုကလြုပပြေးရငပြေးရမှာ။ တကယတ်ော့ ကိုဂငွမြီက ဆူးကို သိပအြာရုံလာပုံ မပေါဘြူး။ သူတကယ် နှစ်သကတ်ာက မမရှယလြီလေ . . .”

” ဟုတပြါပြီ. . .။ ဒါနဲ့ ဆူးက အိမရြှေ့ ဆိုငကြိုကော လိုကမြကူရဘူးလား ”

” မကူရဘူး အဈကိုရဲ့ ။ ဒီအခွိနကြ ဆူးရဲ့ ကိုယပျိုငအြခွိနလြေ။ အနတ်ီမတေို့က ဆူးကို လူမှငသ်ူမှင် လူရှေ့သူရှေ့ သိပမြထွကစြချင်ေဘြူး။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ဆူးကို လူတောမတိုးစချင်ေတ်ာလည်း ပါသလို သူတို့ဆူးကို ခိုင်းစနကြေတောကိုလည်း လူတွသေိမှာ မလိုလားကြဘူး။ ဒါကြောင့ြ နောကဖြေးအိမကြ အဝတလြွှောြ မီးပူတိုကြ အိမသ်န့ရြှင်းရေး အိမသ်ာဆေး စတဲ့ ဘာဟီယတွအကေုနလြုံး ဆူးကိုခိုင်းကြပမယေ့ြ အိမရြှေ့ဆိုငကြိုတော့ မလိုကခြိုင်းဘူး။ အဲ့ဒီတော့ အဲ့ဒီအိမအြလုပတ်ှအေားလုံး လုပပြှီးသှားတဲ့ ဒီလိုအခွိနမြွိုးဆို ဆူး အနားရပြီ ”

ဆူးလေးကတော့ အဝတလြဲရင်း ပုံမှနဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉြ တဈခုကို ပြောပြသလို ပြောနပမေယေ့ြ လူခန့ရြဲ့စိတထြဲမှာတော့ အတောကြို စိတမြကောင်းဖြစ်မိတယ်။ အတကယဆြို သူလေးက လယပျိုင် ယာပိုင် အိမပျိုင် ဆိုငပျိုင် ကားပိုငန်ဲ့ သူဌေးမလေးပဲ မဟုတလြား။ အခုတော့ အိမအြကူ လုပသ်ားတဈယောကလြို တဈအိမလြုံးမှာ ရှိသမွှ အလုပတ်ှအေားလုံးကို သူကလေးတဈယောကတ်ည်း သိမ်းကြုံးလုပန်ရရှောတယ်။

အဝတအြစားလည်း လဲပြီးသှားတဲ့အခါမှာ ဆူးလေးက လူခန့န်ားကိုလာထိုငပြှီး သူမရဲ့ဖခင် ဦးတိတရြှောငရြဲ့ အကြောင်းကို မေးပြနတ်ယ်။ သူမက ဦးတိတရြှောငန်ဲ့ တဈလမှ တဈခါပဲတွေ့ ရတာ။ တွေ့ရတော့လည်း အခွိနတ်ိုတိုလေးရယ်။ လူခန့ကြတော့ နေ့စဉန်ေ့တိုင်းလိုလို တွေ့နရတေော့ သူမဖခငရြဲ့ အကြောင်းတွကေို လူခန့သ်ိသမွှ ပြောပြပါတဲ့လေ. . .။

အဲ့ဒါနဲ့ လူခန့လြည်း ဦးတိတရြှောငန်ဲ့ စတွေ့ခဲ့ပုံကစပြီး. . . . နောကဆြုံး သူ့ရဲ့သမီး ဆူးလေးကို ကယပြေးဖို့ ဂိုထောငပြေါမြှာတွေ့စဉြ မိမိကို အကူအညီတောင်းတဲ့ အကြောင်းအထိ ဖြေးဖြေးချင်ြး ပြနပြှောပြလိုကပြါတော့တယ်။ လူခန့ြ ဆူးလေးနဲ့ စကားကောင်းနတေုန်း အိမအြောကထြပကြ လူသံတွကြေားလာရလို့ စကားပြောတာကို ခဏရပလြိုကတ်ယ်။ ဆူးလေးက လသေံတိုးတိုးလေးနဲ့

” သူတို့တွေ ဆိုငသ်ိမ်းပြီး အိမထြဲဝငလြာကြပြီ . . .”

ဟုတတ်ယ်. . . လူခန့ြ နာရီကြည့်လြိုကတ်ော့ ည ၁၂ ကြောန်ပြေီ။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ အောကထြပကြ ဒေါကြငွမြရေဲ့ အသံသဲ့သဲ့ကို ကြားလိုကရြပြနတ်ယ်။

” ဧည့သ်ညန်ိုးသှားမယ်. . . စကားတိုတိုးပြောကြ ”

ထိုအခါ ဆူးလေးက

” သူတို့ အဈကို့ကို အခန်းထဲမှာ အိပန်တောလို့ပဲ ထငန်ကြတော။ ကိုဂငွမြီလည်း လညရြာပတရြာက ပြနရြောကန်ပြေီ။ ခုဏက သူ့အသံလည်း ဆူးကြားလိုကတ်ယ်။ လောလောဆယတ်ော့ အဈကို အခန်းကို ပြနလြို့ရမှာ မဟုတသ်ေးဘူး။ နလကေစြနဲ့တော့ မထူးပါဘူး အဈကိုရယ်. . .။ သူတို့ အိပယ်ာဝငသ်ှားသညအြထိ ဆူးအခန်းမှာပဲနပြေီး စောင့လြိုကတ်ော့ပေါ့။ ပြီးတော့ ဆူးလည်း အဈကို့ကို ပြထားစရာလေးတွေ ရှိသေးတယ်။ ”

ဟု လူခန့ကြို အကြံပေးလရော . . . လူခန့လြည်း အကြိုးအကြောင်း လွှောည်ီနတောနဲ့ပဲ ခေါင်းငှိမ့လြိုကတ်ော့တာပေါ့။ အောကထြပကြ အသံတွေ တဖြေးဖြေး ပြနတ်ိတသ်ှားပြီး ဆယ့င်ါးမိနဈလောကြ အကြာမှာ ဆူးလေးက . . .

” ခွသေံကို အတတန်ိုငဆြုံး ရှရှလေးနင်း အဈကို ”

ဟု လူခန့ကြို သတိပေးလို့ အခန်းအပြငသ်ို့ ဦးဆောငခြေါယ်ူခဲ့တော့တယ်။ အပေါထြပ် အရှေ့ပိုင်းတဈနရော အရောကမြှာတော့ သူမက ရပတ်န့လြိုကပြှီး ပုဆဈတုတထြိုငခြလွှကြ ကြမ်းခင်းကို လကသ်ည်းနဲ့ ကုတလြှပလြိုကရြာ ကြမ်းသီးစိပသ်ေးသေး တဈစိပစြာလောကရြှိတဲ့ ကြမ်းပေါကကြလေး တဈပေါကြ ပေါလြာပါလကေော။ အဲ့ဒီနောကြ ဆူးလေးက လူခန့ကြို လကယ်ကပြှီး လသေံတီးတိုးနဲ့

” လာကြည့်ျ အဈကို . . .”

လို့ ခေါလြိုကပြှနတ်ာကြောင့ြ လူခန့လြည်း အပေါကကြနေ အိမအြောကထြပကြို ချောင်းကြည့်လြိုကမြိပါတော့တယ်။ ကြမ်းပေါကကြနေ မှငလြိုကရြတဲ့ မှငကြှင်းကြောင့ြ လူခန့ြ အတောအြံ့သှသှားတယ်။ လူခန့မြှငန်တောက ဒေါကြငွမြရေဲ့ အခန်း။ သူမဟာ ကုတငပြေါမြှာ ဒူးထောငပြေါငကြားနဲ့ ပကလြကအြိပန်တယ်ေ။ အပေါပျိုင်း ဗလာကငွြးနပြေီး ရငသ်ားထွားထွား ဝိုင်းဝိုင်းတွကေ ဖြေးဖြေးကြီးပေါလြို့။ ခန်ဓာကိုယ် အောကပျိုင်းကို စောငတ်ဈထညခြှုံထားပြီး သူမရဲ့ ပေါငန်ှဈခုကြားနရော စောငအြောကကြ လှုပလြှုပ် အရာတဈခု။ အခန်းထဲမှာ ထွန်းထားတဲ့ နှစ်ပဖနေခြွောင်း မီးရောငကြ လူခန့ရြဲ့ အမှငအြာရုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်စတယေလြေ။ ခေါင်းကို ဘယည်ာရမ်းလိုကြ အပေါကြိုမော့သှားလိုကြ လကတ်ှကလေည်း အိပယ်ာခင်းကိုကုတလြိုကြ ခေါင်းအုံးကို စုပလြိုကြ ဖြစ်နတေဲ့ ဒေါကြငွမြေ့ကိုမှငရြတာ ခံစားခကြြ စူးစူးရှရှတဈခုကို ခံစားနရသေလိုပဲ။ နှုတခြမ်းကိုခွှနတ်လှည့ြ သပတ်ဈခါနဲ့ အံကိုခဲပြီး ခန်ဓာကိုယကြလည်း ကော့လနန်တေော့တာ။

လူခန့လြည်း ဆကကြှည့န်ရင်ေး ခဏကြာလာတော့ ဒေါကြငွမြရေဲ့ လှုပရြှားရုန်းကြှမှုတွဟော အတောကြိုပြင်းလာတယ်။ သူမရဲ့ လကတ်ှဟော အောကပျိုင်းစောငခြှုံ ပေါင်းကြားက လှုပရြှားနတေဲ့ အရာကို စွဲကိုငဖြိကပလြိုကြ အပေါဘြကကြို ရောကသ်ှားပြီး ခေါင်းအုံးတွေ အိပယ်ာခင်းတွကေို ဆှဲလှဲကုတခြှဈ တွန်းတိုကပြဈလိုကြ လုပန်တောကြောင့ြ သူမအုံးတဲ့ ခေါင်းအုံးလည်း ကုတငအြောကကြို ကသွှားတော့တယ်။

ထောငထြားတဲ့ ပေါငတ်ံနှစ်ဖကကြလည်း ဆန့သ်ှားလိုကြ ပြနထြောငလြာလိုကြ ဘေးကိုကားသှားလိုကြ အတွင်းကိုပြနစြုလိုကြ ဖြစ်နတေဲ့အပြင် သူမရဲ့ ခန်ဓာကိုယ် ဖြင့ဖြှင့ထြှားထွားကြီးကိုလည်း ဗှောင်းဆနအြောင် လူးပြံနတောကြောင့ြ နောကဆြုံးမှာတော့ အောကပျိုင်းမှာ ခွုံထားတဲ့ စောငဟြာ သူမရဲ့ ကိုယပြေါကြ ကြာကသွှားပါလကေော။ စောငအြောကကြ လှုပလြှုပလြှုပလြှုပ် ဖြစ်နတေဲ့အရာလည်း ပေါလြာတော့တာပေါ့။

” ဟင် . . .ဂငွမြီ . . .”

လူခန့ြ စိတထြဲကနေ တအံတသှ ရရှတေလြို့ အနှီမှေးစားသားမိရဲ့ အခစွဇြာတလြမ်းကို ဆကမြကြည့်ခြငွတ်ော့တာနဲ့ အသံလုံအောင် ဖြေးဖြေးချင်ြး ထရပပြှီး ဆူးလေးရဲ့အခန်းကို ပြနဖြို့ ပြငလြိုကတ်ော့တယ်။ ထိုအခါ ဆူးလေးက လူခန့ကြို ခဏလေးနေဦးဆိုတဲ့ ဟနန်ဲ့ လကကြာပြလွှကြ ကြမ်းပေါကရြှိရာကို အသာငုံ့ပြီး ချောင်းကြည့်ပြှနတ်ယ်။ အဲ့ဒီနောကြ ပြနထြလာကာ လူခန့ရြဲ့ နားနားကို ကပလြို့

” အနတ်ီမကေို ကိုဂငွမြီက နမ်းပေးနတောဆိုတော သူတို့နှစ်ယောကြ ဒီည အလုပမြဖြစ်လောကဘြူး။ အဈကိုတော့ ကံကောင်းပြီ။ ခဏနရင်ေ ဇာတလြမ်းနောကတ်ဈပုဒြ ဆူး အဈကို့ကိုထပပြှမယ်။ လာ . . .”

ဆိုပြီး ခပတ်ိုးတိုးလေးပြောကာ သူမရဲ့ အခန်းရှိရာသို့ ရှေ့မှ ဦးဆောင်၍ ထွကခြှာသှားပါတော့တယ်။ ဆူးလေးရဲ့အခန်းကို ရောကတ်ဲ့အခါ လူခန့ကြ ကုတငပြေါမြှာ ထိုငခြလွိုကပြှီး . . .

” ဂငွမြီနဲ့ ဘှားတောကြ အဲ့လိုတွလေား။ ကိုယဖြှင့ြ ယုံတောငမြယုံနိုငဘြူး . . .”

ဟု ပြောလိုကတ်ော့ ဆူးလေးက

” ဒီထကြ မယုံနိုငစြရာ ကောင်းတာတွကေို ဆူး အဈကို့ကို ပြဖို့ရှိသေးတယ်။ အခုလောလောဆယတ်ော့ ဆူးအိပယ်ာပေါမြှာ ဆယ့င်ါးမိနဈ နာရီဝကလြောကြ ခဏလှဲပြီး မှေးချင်မြှေးလိုကြဦး။ ရာသီကပူတော့ ဆူး အဈကို့ကို ယကခြပပြေးမယ်။ အဈကိုလည်း မရှယလြီနဲ့ တဈနကေုန် လညရြပတရြတာ ပငပြန်းနပြေီမဟုတလြား ”

ဟူ၍ လူခန့ကြို ခတ်ေတခဏမွှ အနားယူဖို့ရာ တိုကတ်ှန်းလတယ်ေ။ လူခန့လြည်း စိတထြဲကနေ. . .

” လိမျမာလိုကတ်ဲ့ ကလေးရယ်. . .။ ငါ့အိမသ်ူ သကထြားလေးများ ဖြစ်ရင် ဘယလြောကကြောင်းမလဲ ”

လို့ တွေးမိရင်း ခန်ဓာကိုယကြလည်း တကယကြို ပငပြန်းနတောကြောင့ြ အာနာမနတေော့ဘဲ သူမရဲ့ အိပယ်ာပေါကြို လှဲအိပခြလွိုကပြှီး ခဏမှေးလိုကတ်ော့တာပေါ့။ ဆူးလကတေော့ ကုတငဘြေးက စာရေးစားပြဲခုံလေးမှာ ထိုငရြင်း ယကတ်ောငတ်ဈချောင်းနဲ့ လူခန့ကြို ယကခြပပြေးလွှကြ . . .။ မိနဈနှစ်ဆယလြောကကြှာတော့ ဆူးလေးက လူခန့ကြို လှုပန်ိုးပြနတ်ယ်။

” ထ ထ အဈကို . . .”

လူခန့လြည်း အိပခြငွမြူးတူးနဲ့ ထထိုငလြိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာ ဆူးလေးက အခန်းမီးခလုပကြို ပိတလြိုကတ်ာမို့ တဈခန်းလုံး မှောငမြဲသှားပါလကေော။ အဲ့ဒီနောကြ ဖယောင်းတိုငမြှီး မှိနမြှိနလြေးတဈပြင့ြ ပြနလြင်းလာပြီး ဆူးလေးကို ပြနမြှငရြလာတယ်။

” ဒီလိုမီးပိတလြိုကမြှ. . ။ မဟုတရြင် မီးရောငကြို သူတို့ မှငသ်ှားနိုငတ်ယလြေ ”

သူမက လူခန့န်ားကို ကပပြှောပြပြီးနောကြ အခန်းထောင့တ်ဈနရောက ကြမ်းခင်းကို သှားရောကကြုတဖြဲ့ပြနတ်ယ်။ အပေါကကြလေးလည်း ဖြစ်သှားကော သူမက ပုဆဈတုတထြိုငခြလွိုကပြှီး အပေါကကြနေ အောကကြို ချောင်းကြည့်လြိုကလြတယ်ေ။ ပြီးတော့ လူခန့အြနားကို ပြနသ်ှားကာ . . .

” ရပြီအဈကို . . သှားကြည့်ခြွတေော့။ ကိုဂငွမြီ ရောကန်ပြေီ . . . ခွသေံတော့ ဖြဖြနင်းနောြ အဈကို ”

ဟု သတိပေးရင်း လူခန့ကြို တလှည့ြ ချောင်းကြည့်စြပြနေတ်ယ်။ လူခန့လြည်း သူမ သတိပေးသလို အတတန်ိုငဆြုံး အသံလုံအောင် ဂရုပြုပြီး အပေါကကြနေ အောကကြို ချောင်းမှောင်းကြည့်ရြှုလိုကတ်ော့တာပေါ့။ ကြမ်းပေါကမြှ မှငလြိုကရြတဲ့ မှငကြှင်းက ရငခြုနစြရာ။ ရှယလြီရဲ့အခန်း ကုတငပြေါတ်ှင် ရှယလြီနဲ့ ဂငွမြီက ထပလြွှကသ်ား။ နှစ်ဦးစလုံး အဝတအြစားတွေ မရှိကြ။ ဂငွမြီက အပေါဘြကကြ လှုပရြှားနပြေီး ရှယလြီက အောကကြနေ သူမရဲ့ လကတ်ှနေဲ့ ဂငွမြီ့ကြောကို သိုင်းဖကဖြကထြားတဲ့အပြင် ပေါငန်ှဈဖကန်ဲ့လည်း ဂငွမြီ့ကိုယကြို ခွပြီး လှမ်းခွိတထြားသေး။

လူခန့ကြှည့န်ရင်ေး ခဏနတေော့ အောကကြရှယလြီက အပေါမြှာရှိတဲ့ ဂငွမြီ့ကို တဖကသ်ို့ဆှဲခပြှီး သူမက အပေါကြ ဖြစ်သှားပြနတ်ယ်။ အဲ့ဒီနောကြ ရှယလြီက မကြန်ှာကို အပေါမြော့လို့ သူမရဲ့ ခန်ဓာကိုယ် ဖြေးဖြေးလှလှကြီးနဲ့ ကဆုနဆြိုင်းမှင်းစီးသလို သုံးမိနဈလောကကြှာအောင် အတောကြို ပြင်းပြင်းထနထြန် လှုပရြှားပြီး ရှေ့သို့ ထိုးစိုကကြှသှားတော့တယ်။

ချောင်းကြည့်တ်ာကိုရပပြှီး လူခန့ြ ပြနထြလိုကတ်ဲ့အခါ ဆူးလေးကလည်း ကြမ်းပေါကြ အခွားတဈပေါကကြနေ အောကကြို ချောင်းမှောင်းလွှကြ။ လူခန့ထြလာတာကို သတိထားမိသှားတော့မှ သူမလည်း ရှကကြိုးရှကကြန်းလေးနဲ့ လိုကထြလာပြီး ရှကယ်ောငလြှှမ်းလို့ နီရဲနတေဲ့ မကြန်ှာလှလှကလေးကို အောကကြို ငုံ့ထားတော့တယ်။

” လာ . . .ဆူး ”

လူခန့ကြ ခပတ်ိုးတိုးလေးပြောကာ ဆူးလေးရဲ့ လကကြိုဆှဲကိုငပြှီး ကုတငဘြကသ်ို့ ခေါဆြောငလြာခဲ့တယ်။ ကုတငစြှန်းမှာ နှစ်ယောကသ်ား တငပြါးလှှဲ ထိုငလြိုကကြှပြီးနောကြ မမှငန်ိုငတ်ဲ့ စွမ်းအားတဈခုရဲ့ တိုကတ်ှန်းလှုံ့ဆောမြှုကြောင့ြ လူခန့ကြ ဆူးလေးရဲ့ ခန်ဓာကိုယ် သေးသေးပြည့ပြှည့လြေးကို ရငခြှငထြဲကို ဆှဲသှင်းလို့ တင်းတင်းကြပကြှပကြို ထွေးပြေ့လိုကမြိပါလကေော။

” အို . . .ကို့ . . .”

ဆိုပြီး ဆူးလေးဆီက အာမဋေိတသ်ံ ခပတ်ိုးတိုးလေး ထွကသ်ှားတာကလှဲရင် တဈစုံတရာ ငှင်းဆနရြုန်းကနမြှုမွိုးကို လူခန့ြ မတွေ့ရဘူး။ ခပပြှင်းပြင်းလေးရှိုကရြှူနရရှောတဲ့ သူမရဲ့ အသကရြှူသံလေးတွအပြေင် သူမရဲ့ကိုယခြန်ဓာလေးလည်း တဆတဆြတ် တုနရြီနကြေောင်းကို လူခန့ြ သိရှိခံစားနရတေယ်။ အဲ့ဒီနောကြ လူခန့လြည်း ဆူးလေးကို ကုတငပြေါသ်ို့ ဆှဲလှဲခလွိုကပြါတော့တယ်။

” သိပခြစွတ်ယ် ဆူးးရယ်။ ကိုယ့အြခစွကြို ဘယလြို သဘောထားလဲဟင် . . .”

” သူ့အကြောင်း ဖဖေေ ပြောပြောနတောကို ကြားရကတည်းက ဒီက အားကိုးတကြီးနဲ့ ခစွခြငစြှဲလမ်းနရသေူပါ ရှငရြယ် . . . . ”

အခွအနေမပေေးလို့ သူတို့နှစ်ယောကဟြာ အခစွန်ယမြကြှံခဲ့ကြရပမယေ့ြ လူခန့ဟြာ ဆူးလေးရဲ့ ခန်ဓာကိုယအြနှံ့ အကြားအလပ် မကနွအြောင် ရင်းနှီးခွင့ရြခဲ့တယ်။ ဒေါကြငွမြတေို့ သားအမိနဲ့ ဂငွမြီရဲ့ ခစွဇြာတလြမ်းကို ညတိုင်းလိုလို တွေ့မှငရြတဲ့အတွကြ ဆန့ကြငွဘြကအြရသာကို လှနစြှာထိတွေ့ ခံစားလိုစိတ် ပြင်းထနန်တေဲ့ ဆူးလေးခငမြွာလည်း လူခန့ရြဲ့ အနမ်းအရှုံ့ ကြမ်းကြမ်းတွအေောကမြှာ အသံကယွကြယွြ မထွကမြိအောင် ကြိတမြှိတအြောင့အြီး လူးလိမ့န်ရတေော့တာပေါ့။ အဲ့ဒီညက လူခန့ြ ဆူးလေးရဲ့ အခန်းမှာ အခွိန် အတောကြှာသှားခဲ့ပြီး မနကြ သုံးနာရီထိုးခါနီးလောကမြှ အောကထြပကြ ကိုယ့အြခန်းကို ကိုယ် ပြနဖြစ်ခဲ့တော့တာ။

အခန်းကိုမပြနခြင် ဂငွမြီဟာ ဒေါကြငွမြရေဲ့ ထိန်းခွုပမြှုကို အလုံးစုံခံရသူနှယ် ဟနဆြောင်၍ ကြောငလြကသ်ည်းဖြကြ နခေဲ့သူဖြစ်ကြောင်း၊ ဒေါကြငွမြကေ ရှယလြီနှင့ြ ဂငွမြီဖြစ်နကြတောကို မသိဘဲ သမီးဖြစ်သူကို ဗန်းပြပြီး ဂငွမြီ့ကို ထိန်းခွုပဖြို့ရာ ကြံစညသ်ောလြည်း တကယတ်မ်းမှာမူ ဂငွမြီသည် ဒေါကြငွမြကေော သမီးဖြစ်သူရှယလြီကိုပါ ရနှင့ပြှီးဖြစ်ကြောင်း၊ ၎င်းင်းင်း၏ မူရင်းရညရြှယခြကြမြှာ ဒေါကြငွမြေ၏ စိတတ်ိုင်းကြ မိမိနှင့ြ လကထြပပြှီးနောကြ မိမိကို ကြငန်ာဟနပြှု စည်းရုံးကာ အဖြားကြီးသားအမိကိုပါ မောင်းထုတပြဈရန် ထို့နောကြ မိမိ၏ ပိုငဆြိုငမြှုများကို ၎င်းင်းင်းတဈယောကတ်ည်း သိမ်းပိုကလြကဝြါးကြီးအုပရြန် ဖြစ်နိုငကြှောင်း၊ ထို့ကြောင့ြ ဒေါကြငွမြနှငေ့ြ ရှယလြီကသာ မိမိအပေါတ်ှင် မောကမြာရိုင်းပြစွာ ဆကဆြံတတသ်ောလြည်း ဂငွမြီကမူ အမြဲတစေ ခွိုသာနူးညံ့စွာပင် ဆကဆြံလေ့ရှိကြောင်း၊ သို့သောြ မိမိက ဂငွမြီ၏ ယုတည်ံ့သောစိတဓြာတန်ှင့ြ အကြံအစညကြို ကြိုသိသဖြင့ြ ရှံရှာလှန်းသောကြောင့ြ အတတန်ိုငဆြုံး ကင်းအောငန်ခေဲ့ကြောင်း၊ စတဲ့ အကြောင်းအရာ အခကြအြလကတ်ှကေို လူခန့ကြ ဆူးလေးဆီမှ သိရှိခဲ့ရသလို ရှေ့ဆကြ ဘယလြိုဆောငရြှကကြှမယဆြိုတဲ့ အစီအစဉြ အသေးစိပကြိုလည်း သူမကို အသိပေး ပြောကြားခဲ့တော့တယ်။

နောကန်ေ့အရောကမြှာ လူခန့်န်ဲ့ ရှယလြီဟာ အင်းမဈေးကိုသှားပြီး လူခန့ပြှနရြင် လကဆြောငပြေးဖို့ အသီးအနှံတွေ မှနမြာမုန့တ်ှကေို ဝယယ်ူကြတယ်။

” သူ့ကိုခေါခြဲ့ပါလား. . . ဈေးဝယတ်ာတွေ မနိုငရြင် ကူသယခြိုင်းလို့ရတာပေါ့ ”

လို့ ဆူးလေးကိုညှှနပြှပြီး လူခန့ကြ အကြံပြုတာကြောင့ြ ရှယလြီက ဆူးလေးကိုပါ ဈေးကိုခေါလြာခဲ့တယ်။ ဒါပမယေ့ြ သူမကို ဈေးထဲမလိုကခြိုင်းဘဲ ကားစောင့ထြားပစ်ခဲ့ပြီး ရှယလြီနဲ့ လူခန့ြ နှစ်ယောကသ်ာ စုံတွဲခုတလြို့ တဈဈေးလုံး လှည့ပြတ် ဝယခြှမ်းနတေော့တာ။ ဝယပြှီးတဲ့ ပစ်စည်းတွေ မနိုငတ်ော့မှ သူမကိုခေါပြှီး ကူသယခြိုင်းလိုကတ်ယ်။

အဲ့ဒီနောကတ်ော့ လူခန့ဟြာ ဒေါကြငွမြေ့အိမမြှာ ရှယလြီနဲ့ ဆူးလေးကိုဝငခြွ . . . မနကစြောစောကတည်းက သိမ်းဆည်းထားခဲ့တဲ့ မိမိအဝတအြိတကြိုယူပြီး ဒေါကြငွမြကေို နှုတဆြကလြို့ မှို့ကို ပြနခြဲ့ပါတော့တယ်။

____________________

ဖိတစြာတွေ ရောကလြာပြီ။ ကောငမြလေးက လိမျမာတော့ လိမျမာသား။ ဂငွမြီနဲ့လကထြပဖြို့ သူ့ကို အတောပြှောယူရမယ် . .။ နောကဆြုံး ပြောမရရင် အကြမ်းနည်းတွေ ဘာတွတေောင် သုံးယူရမယလြို့ တို့ကထငထြားတာ။ တကယတ်မ်း တို့ပြောကြည့်တ်ော့ မကြရြညလြေးတွကလွောပြီး တအင့အြင့ြ ရှိုကင်ိုနတောကလှဲရင် ဘာမှ ဒီလောကကြှီး ငှင်းဆနတ်ာမွိုးမရှိဘူး။ အနတ်ီမတေို့ သဘောပါ။ ဆူးလေးက အနတ်ီမရေဲ့ တူမပဲ . . အနတ်ီမကေ ကောင်းတယထြငလြို့ စီစဉတ်ာကို လိုကန်ာရမှာပေါ့တဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ တို့လည်း ဂငွမြီနဲ့ သူ့ကိုပေးစားပြီး ဧည့ခြံပြဲလေးလုပပြေးဖို့ စီစဉရြတော့တာပေါ့။

ဧည့ခြံပြဲဆိုတာ တကယတ်ော့ အလကားပါ။ ဧည့ခြံပြဲမတိုငမြှီ တဈရကအြလို လကထြပစြာခွုပမြှာ ဂငွမြီနဲ့ မိဆူးတို့ လကမြှတထြိုး၊ ရှေ့နစေုတကြ ပိုငဆြိုငမြှုတွအေားလုံး မိဆူးကိုလှှဲပေးပြီးရင် တို့အတွကကြ ကိဈစပြီးပြီလေ။ ဒါပမယေ့ြ လူမှငသ်ူမှငကြောင်းအောင် ဧည့ခြံပြဲလေး ဘာလေးတော့ လုပပြေးဦးမှ မဟုတလြား။ နောကဇြာတလြမ်းက တို့အတွကြ သာသာယာယာပဲ။ မိဆူးကလည်း ခပအြေးအေး ခပန်ုံနုံ၊ ဂငွမြီဆိုတာကလည်း ကလေးဘဝကတည်းက တို့က ပြီးရငပြှီးရတာ . . . .၊ ဟော . . . အခု အသကကြလေး ကြီးလာပြနတ်ော့လည်း ဒီကောင့ကြို တို့ရဲ့ တဏှာကြနယ်ကထြဲမှာ မလှုပန်ိုငအြောင် ခွုပန်ှောငထြားလိုကပြှီးပြီလေ . . .။ ဒါ့အပြင် ဒီကောင် တို့ထကပျိုပြီး ရူးသှပစြှဲလမ်း အာသာငမ်းငမ်း ဖြစ်နတေဲ့အရာကလည်း တို့လကထြဲမှာလေ။ အဲ့ဒါကတော့ သမီးရှယလြီပဲ။

သမီးရှယလြီကို ဒီကောင် အသရရေ အရှငရြရ အရူးအမူး ဖြစ်နတယေဆြိုတာ တို့က သိပြီးသား။ ဒီကောင် ဆေးသမားလိုလို အရကသ်မားလိုလို ဖြစ်နရတောလည်း ရှယလြီကြောင့ပြဲ မဟုတလြား။ သမီးက သူ့ကို မကြန်ှာသာမပေးဘဲ ခပတ်ညတ်ည် ခပတ်န်းတန်း ဆကဆြံနလေို့ သင်း စိတလြနတေော။ ဟင်းဟင်း . . . မင်းလို ဘိန်းစားမွိုးနဲ့ ငါသမီးကို ဘယအြဖြစ်ခံလိမ့မြလဲ ဂငွမြီရယ်။ မင်းကို ငါမှေးစားခဲ့တယ် ဆိုတာလည်း မင်းအရှယရြောကလြာရင် တနရောရာမှာ အသုံးဝငလြာမယလြို့ ယူဆခဲ့လို့ပဲ။ ငါ့အတွေးတွေ မှနပြါတယ်။ အခုတော့ မင်းဟာ တဈနရောတည်းတင် မကဘူး နရောအတောမြွားများမှာ ငါ့အတွကအြသုံးဝငတ်ဲ့ ဂွိုကာရုပကြလေးပါပဲ။ ဒါပမယေ့ြ စိတမြကောင်းပါဘူး ကလေးရယ်။ ကိဈစတွပြေီးရင် မိဆူးက အိမပြေါကြဆင်းပြေးပြီး ဘဝပကြရြမယ်။ မင်းကတော့ ဆေးမှုနဲ့ ထောငထြဲကို သှားရငသ်ှား၊ မသှားရင် ဆေးလှနပြှီး သရမေယ်။ အဲ့ဒါ မင်းတို့နှစ်ယောကရြဲ့ ရှေးခယွခြှင့မြရှိတဲ့ ကြမျမာဆိုးပဲ။ သမီးလေးရှယလြီက မင်းအတွကမြဟုတဘြူး ကောငလြေး။ မှို့က သူဌေးလေးအတွကပြဲ။ အခုတောင် သူတို့နှစ်ယောကြ အတောကြို ရင်းနှီးသှားကြပြီ မဟုတလြား။

ဒေါကြငွမြဟော စားပြဲပေါကြ ဂငွမြီနဲ့ ဆူးစူးနှင်းဆီတို့ရဲ့ မင်ျဂလာဖိတစြာ တထပကြှီးကိုကြည့်ပြှီး ရှေ့ ရေးကိုတွေးရင်း ကိုယ့အြတွေးနဲ့ကိုယ် ပီတိတွေ ဖြာနတေော့တယ်။

” ကြှနတ်ောတ်ို့ကို ဝငခြှင့ပြှုပါခငဗြွ . . . ”

ကြားလိုကရြတဲ့အသံကြောင့ြ ဒေါကြငွမြေ့ အတွေးတွေ လှင့ပြယွသ်ှားခဲ့တယ်။ ကြည့်လြိုကတ်ော့ ရှေ့နကြေီး ဦးသိန်းအောင်၊ စခန်းမှုးကြီး ရဲတပသ်ားတဈယောကန်ဲ့ မှို့ခံလူကြီးနှစ်ယောကြ တို့။

” ကြှကြပါရှင် ကြှကြပါ . . . ထိုငပြါ . . .။ ဘာကိဈစများရှိလို့လဲ မသိဘူး ”

ဒေါကြငွမြကေ နရောထိုငခြင်းပေးပြီး လာရင်းကိဈစကို မေးလိုကတ်ော့ ရှေ့နကြေီးက

” ကြှနတ်ောတ်ို့ ဒီက မဆူးစူးနှင်းဆီကို သူရဲ့ ပိုငဆြိုငမြှုတွေ လာလှှဲပေးတာပါ ”

” သူ့ရဲ့ ပိုငဆြိုငမြှုတွကေ ဒီအခွိနလြှှဲလို့ မရသေးဘူး မဟုတလြား ”

ဟု ဒေါကြငွမြေ ပြနမြေး‌တဲ့အခါ ရှေ့နကြေီးက

” ရပါပြီဗွ ။ လှနခြဲ့တဲ့ ၁၅ ရကကြ သူ့အသကြ ၂၃ နှစ် ပြည့သ်ှားပြီပဲ ”

ဟု မတုနမြလှုပပြုံစံနဲ့ ပြနပြှောလတယ်ေ။

” ဒါ . . . ဒါပမယေ့ြ သူမှ ယောကြွားမယူရသေးတာ။ အခုမှ ဖိတစြာရိုကရြုံရှိသေးတယ်။ ကြှနမြထငတ်ာက သူတို့နှစ်ယောကြ လကထြပစြာခွုပမြှာ လကမြှတထြိုးပြီးမှ သူ့ကို ပိုငဆြိုငမြှုတွေ အားလုံးလှှဲပေးရမယလြို့ ထငထြားတာ။ အဲ့ဒီလို မဟုတဘြူးလား ”

ဂငွမြီနဲ့ ဆူးလေး လကမြထပရြသေးခင် ပိုငဆြိုငမြှုတွအေားလုံး ဆူးလေးကို လှှဲပေးလိုကရြင် ဂငွမြီကို လကထြပဖြို့ငှင်းဆနပြှီး သူမတို့ကိုပါ နှငခြတွာမွိုး ဖြစ်သှားနိုငတ်ယ် မဟုတပြါလား။ သူမတို့ကို ပြနကြနန်ိုငမြယ့ြ အခွအနေဆေိုးမွိုးကို ကြိုတငတ်ှေးတော ရငမြောရင်း ဒေါကြငွမြေ့ရဲ့ ရငထြဲမှာ ဗလောငဆြူနပြေီလေ။ ရှေ့နကြေီးကတော့ ခပအြေးအေး အမူအရာနှင့ြ

” ခဏလေး စောင့လြိုကရြင် ဒီက ငါ့ညီမ နားလညသ်ှားမှာပါ ”

ဟု ဒေါကြငွမြကေို ဖြောင်းဖြနလတေယ်ေ။

အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ အိမရြှေ့က ကားစကသ်တသ်ံကြားရပြီး လူခန့န်ဲ့ ဦးသောင်းငှတေို့စုံတွဲ အိမထြဲကို ဝငလြာပါလကေော။ ရှယလြီကတော့ လူသံတွကြေားရတာကြောင့ြ အိမခြန်းထဲကထွကလြာပြီး ဒေါကြငွမြေ့ ဘေးမှာ လာရပရြှာတယ်။ ဒေါကြငွမြလည်ေး လူခန့ကြို မှငရြတော့ အံ့သှသှားပြီး

” ဟင် . . . မောင် မောင် လူခန့ြ။ အနတ်ီတို့ဆီ အလညထြပလြာတာလား ”

” အနတ်ီတို့ဆီ အလညထြပလြာတာ ဆိုတာထကြ ဆှပြမွေိုးပြလာရင်း ကြှနတ်ော့ဇြနီးသညကြို ကြှနတ်ောလြာခေါတ်ာလို့ ပြောရင် ပိုမှနမြလားပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆူးလေးနဲ့ ကြှနတ်ောန်ဲ့က တရားဝင် လကထြပထြားကြတဲ့ အကြငလြငမြယားတွေ ဖြစ်နကြပြေီလေ။ ဒီမှာကြည့်ြ . . .”

လူခန့ကြ ပြောလည်းပြော သူ့ရဲ့ လကထြဲမှာရှိတဲ့ လကထြပစြာခွုပကြိုပါ ဒေါကြငွမြေ မှငသ်ာအောင် ထောငပြှလိုကတ်ော့တယ်။

” ဟင် . . . မင်း မင်းးး တို့ . . . .”

ဒေါကြငွမြေ အံ့အားသင့ပြှီး လူခန့ကြို ဘာမှ ပြနမြပြောနိုငအြောင် ဖြစ်နတေဲ့အခွိနမြှာ . . . .

” မှငပြှီမဟုတလြား ဒေါကြငွမြေ။ ဒါ့ကြောင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့က ဆူးလေးကို ပိုငဆြိုငမြှုတွလှေှဲဖို့ လုပရြတာပါ။ သူက လကထြပပြှီးနှင့ပြှီလေ ”

ရှေ့နကြေီးက ခပဖြှုံ့ဖြုံ့ပြုံးရင်း ဝငပြှောပြနတ်ယ်။ ထိုအခါ ဒေါကြငွမြလည်ေး အခံရခကစြှာဖြင့ြ

” နင် နငတ်ို့ တောတ်ောယ်ုတမြာကြပါလား ”

ဟု ဒေါသ်တကြီး အောဟြဈလိုကခြွိန်

” သှောြ . . . အနတ်ီမေ အနတ်ီမေ အနတ်ီကများ ကြှနမြတို့ကို ယုတမြာတယလြို့ တပြနကြှီး ပြောရတယရြှိသေး။ ပါပါးဆုံးကတည်းက ပါပါးရဲ့အိမန်ဲ့ ဆိုငပြေါမြှာ အခန့သ်ားတကန်ေ . . . ကြောင်းနရမေယ့အြရှယ် တူမလေးကို ကြောင်းထုတ် အိမအြလုပတ်ှေ ဇယဆြကအြောငခြိုင်း….. တူမလေး အသကရြလာပြနတ်ော့ မှေးစားသား ဆေးသမားနဲ့ပေးစားပြီး တူမရမယ့ြ အမှတွေေ ပိုငဆြိုငမြှုတွကေို လကဝြါးကြီးအုပ် သိမ်းပိုကဖြို့ကြံစည် . . .

အဲ့ဒီလုပရြပတ်ှကမှေ ယုတမြာတယခြေါတ်ာရှင့ြ . . ယုတမြာတယခြေါတ်ာ။ ဟကြ . . ဟကြ… ကလွည်းကလွောကပြါရဲ့ . . . တူမကြတော့ ဆေးသမားနဲ့ ပေးစားပြီး ကိုယ့သ်မီးအရင်းလေးကြတော့ မှို့ကသူဌေးလေးနဲ့ ငှားစချင်ေသ်တဲ့။ ဒီမှာ အနတ်ီမေ . . . ကိုလူခန့ဆြိုတာ တခွားမဟုတဘြူး။ ကြှနမြဘဝကို အနတ်ီမတေို့လကထြဲက ဆှဲထုတဖြို့ ပါပါးက ဝိဉာဉဘြဝနဲ့ အကူအညီတောင်းပြီး လှှတလြိုကတ်ဲ့သူပဲ။ ”

မှနမြာဆနဆြန် စည်းဝမ်းဆကကြလေးကို ကစွလြဈသသပေစြှာ ဝတဆြငထြားပြီး နားတွင် တရုတစြကားပန်းလေး တဈပြင့ပြနထြားတဲ့ ဆူးလေးက လှခေါးထဈမှ တဈထဈချင်ြး ဆင်းလာရင်း ဒေါကြငွမြေ့ကို လှမ်းပြောလိုကတ်ော့တယ်။ အောကထြပြဧည့ခြန်းသို့ ရောကတ်ဲ့အခါ ဆူးလေးက စကားဆကပြှနတ်ယ်။

” ကိုလူခန့ြ မှို့ပြနမြယ့န်ေ့ ဈေးကိုသှားတော့ ကြှနမြပါ လိုကသ်ှားခဲ့ရတယ်။ ဈေးရောကတ်ော့ မရှယလြီဟာ ကြှနမြကို ကားမှာ အစောင့ထြားခဲ့ပြီး ကိုလူခန့န်ဲ့ နှစ်ယောကတ်ှဲလို့ ဈေးဝယထြှကခြဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒီနေ့က မုန့လြကဆြောင်းဆိုငမြှာ မရှယလြီ မုန့လြကဆြောင်း သောကန်တေုန်း ကိုယလြူခန့ကြ ကားထဲမှာ ပိုကဆြံအိတ် ကနွခြဲ့လို့ဆိုပြီး ပြနယ်ူတာ မှတမြိဦးမှာပေါ့ ”

ဆူးလေးက ရှယလြီ့ဘကကြို လှည့ကြာမေးလိုကတ်ော့ . . . ရှယလြီလည်း ထိုအကြောင်းအရာကို သတိရပြီး ခေါင်းငှိမ့ပြှလိုကရြတော့တယ်။

” အဲ့ဒီအခွိန် ကားပေါမြှာ ရှေ့နကြေီးနဲ့ ဟောဒီက မှို့မိမှို့ဖနှစ်ဦး အဆငသ်င့ြ ရောကန်ကြပြေီလေ။ ကိုလူခန့လြည်း ကားကိုရောကလြာကော မှို့မိမှို့ဖ ဦးကြီးတွကေို သကသ်ထေားပြီး ရှေ့နကြေီးဆီမှာ ဆူးတို့နှစ်ယောကြ လကမြှတထြိုးလိုကကြှတယ်။ အဲ့ဒီလို အဆငသ်င့ဖြစ်အောငကြိုလည်း ကိုလူခန့ကြ ရှေ့နကြေီး ဦးလေးဦးသောင်းငှတေို့နဲ့ အစကတည်းက ကြိုတငတ်ိုငပြင် ပြငဆြငခြဲ့တာ။ ဟင်း ဟင်း အနတ်ီမတေို့ တဈကြကန်ောကကြသွှားပြီ။ အနတ်ီမတေို့ရှုံးပြီ။ ကိဈစတွအေားလုံးပြီးတာနဲ့ အထုပဆြှဲပြီး အိမပြေါကြဆင်းဖို့ ပြငထြားကြတော့။ ”

အတောကြို မာမာထနထြန် ပြတပြှတသ်ားသား ပြောထုတလြိုကတ်ဲ့ ဆူးလေးရဲ့ စကားလုံးတွေ အဆုံးသတသ်ှားတဲ့ အခွိနမြှာတော့ ဒေါကြငွမြဟော ကြိတမြနိုငခြဲမရဟနန်ဲ့ တကတ်ခေါကခြေါကြ အံတကြိတကြွိတ် ဖြစ်နပြေီး သမီးဖြစ်တဲ့ ရှယလြီကတော့ ရနှေေးနဲ့ အလောင်းခံလိုကရြတဲ့ သဈရှကလြို ပြော့ဖတည်ှိုးလွှောစြှာဖြင့ြ အခွအနေမေဲ့ဘဝသို့ ရောကရြှိသှားမှာကို စိုးရှံ့၍နရှောတော့တာ။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ ဘယသ်ူမှထငမြှတမြထားတဲ့ အခွအနေတဈေခု ဖြစ်ပေါသ်ှားပါလကေော။

တဈစုံတဈယောကဟြာ အိမပြေါထြပကြနေ လှခေါးထဈအတိုင်း ဒုန်းဆိုင်းပြေးဆင်းလာပြီး လှကေားကို ကြောပေးရပန်တေဲ့ ဆူးလေးကို နောကမြှနေ ခွုပကြိုင် သိုင်းဖကလြိုကတ်ော့တယ်။

” အို . . . .ရှင် . . ”

” ဟာ . . .ဂငွမြီ ”

” ဟေ့ကောင် . . .မလှုပန်ဲ့ လကန်ကခြွ ”

တခဏအတွင်း အခန်းထဲမှာ အသံတွေ ဆူညံသှားပြီး စခန်းမှူးဦးသောငည်ှန့ကြ ခါးမှ ချောကလြုံးပြူးကိုထုတကြာ ဂငွမြီ့ကိုခွိနလြွှကြ ရဲတပသ်ားလေးကလည်း လကထြဲရှိ နံပါတဒြုတကြို တပြငပြှငန်ှင့ြ။ လူခန့ကြ ရှေ့ကိုတိုးဖို့ ကြိုးစားလိုကတ်ော့

” ဟေ့ကောင် . . . ရှေ့မတိုးနဲ့ ။ လကန်ကတ်ှအေားလုံးလည်း ဖယလြိုကြ။ ဒီမှာတွေ့လား . . . ကောငမြလေး တဈခါတည်း သသှေားမယ် ”

အမှနပြင်. . . ဂငွမြီ လကြဦးသှားခွပြေီ . . .။ ဆူးလေးရဲ့လညပြငကြို ၎င်းင်းင်းရဲ့ဓားက ထောကန်ှင့ပြှီးပြီ။ အားလုံး ကြံရာမရဖြစ်နစဉြေ ဂငွမြီက တဟားဟား အောရြယလြိုကပြှီး . . .

” ကြုပ် သိပကြံကောင်းသှားတယ်။ အမှန် ကြုပကြ အပေါကြို ကောငမြလေး အဝတလြဲဘာညာ တကခြွောင်းတာ ဖြေးဥဝင်းမှှတန်တောပဲဗွာ . . . လှခကြြ ။ ဒီလောကလြှပြီး ဒီလောကတ်င်းနတေဲ့ ဟာလေး ငါ့လကထြဲရောကရြငတ်ော့ စိတကြှိုကြ အပြတကြိုခစွပြဈလိုကြဦးမယလြို့ တွေးနတေုန်း အောကကြ လူသံတွကြေားရတာနဲ့ မဆင်းသေးဘဲ အသာအခွေ အနေ စောင့ကြှည့န်မေိတာ။ အခုတော့ ကြုပလြုပရြပဟြာ သိပကြိုမှနသ်ှားပြီလေ . . .။ ဒီမှာ . . . . ဂငွမြီ့ရဲ့ဘဝမှာ ကိုယ့စြားရခါနီးမှ ကိုယ့လြကထြဲက ထမင်းလုပကြို သူများပုတခြတွာ ခံရတဲ့အဖြစ် ဘယတ်ော့မှ မဖြစ်စရဘေူး။ အဲ့ဒီတော့ ကောငမြလေးကို ဓားစာခံ ခေါသ်ှားရမှာပဲ။ အောကကြို ဆင်းမလာခငကြတည်းက ကြုပရြဲ့ဘောဒြါတွကေို ကြုပ် ဖုန်းဆကခြေါထြားပြီးပြီ ”

ဂငွမြီပြောနဆေဲမှာပင် အိမရြှေ့တွင် ကားတဈစီး ထိုးရပလြိုကတ်ဲ့အသံ ကြားရပြနတ်ယ်။ ထိုအခါ ဂငွမြီက မကြန်ှာပိုမိုရှှငပြှသှားပြီး

” ဟော . . . ပြောရင်းဆိုရင်း ရောကလြာကြပြီ။ အဲ့ဒီတော့ ဟိုဗိုလကြှီးလည်း သနတေကြိုကညွထြုတ် . . . အဝေးကို လှှတပြဈလိုကြ။ ရဲဘောကြလည်း ဒုတကြိုခလွိုကြ။ ပြီးရင် အားလုံး ကြုပရြှေ့ကနေ လမ်းဖယကြှ။ ကောငမြလေးကို ကြုပခြေါသ်ှားမယ်။ ကြုပ် အခုမပြေးလည်း ခငဗြွားတို့က ကြုပကြို ဆေးမှုနဲ့ဖမ်းမှာပဲ မဟုတလြား။ ဒီတော့ ပြေးမယ့ပြှေးလည်း ကြုပကြ အခုလို ရှှတွင်ေးလေးကို မသှားရမှာပေါ့။ ကြုပအြတွကြ စိတခြရွပြီဆိုတဲ့ အခွအနေရေောကတ်ော့မှ ကြုပ် လှမ်းဆကသ်ှယလြိုကမြယ်။ ပိုကဆြံနဲ့လာရှေးကြ။ သိပမြများပါဘူး။ အများဆုံး သိန်း ၁၀၀၀ ပေါ့ . . .။ မဟုတဘြူးလား . . . ဟား ဟား ။

သှောြ . . အဖြားကြီး ခငဗြွားကို တဈခါတည်းပြောခဲ့မယ်။ ကြုပ် အခုရမယ့ြ ငှတွကေေို ခငဗြွား မွှောမြနနေဲ့တော့။ အမှနကြ ခငဗြွားကို ကြောကဟြနဆြောငပြှီး ခငဗြွားစိတကြှိုကြ ကြုပလြိုကန်ပေေးနတယ်ေ ဆိုတာ ခငဗြွားသမီးအတွကြ မဟုတဘြူး။ ခငဗြွားမသိသေးတာတဈခု ကြုပပြှောပြမယ်။ ခငဗြွားတငမြကဘူး ခငဗြွားရဲ့သမီးပါ ကြုပန်ဲ့ငှားပြီးသှားပြီ။ ကြုပကြ သူ့ကို ခစွလြည်းမခစွသ်လို စိတလြည်းမဝငစြားတော့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခငဗြွားသမီးက ကြုပလြကထြဲမှာ ဖြတဖြှတည်ကည်ကြ ကြနပြေေီလေ။ အပြုအစုကောင်းပြီး ကြုပစြိတကြှိုကြ အားလုံးကို နပေေးတတလြှန်းလို့သာ ဆကပြေါင်းနတော။ ကြုပရြဲ့ရညရြှယခြကြအြမှနကြ ဟောဒီက အချောလေးကို မယားလုပပြှီး သူ့ကိုကော သူ့ရဲ့ စည်းစိမြဥဈစာတွကေိုပါ သိမ်းပိုကဖြို့ပဲ။ ရှင်းလား ….။ ကဲ. . . ကြာတယ် ဖယကြှ . . . ကြုပပြှောသလိုလုပန်ောြ ဟေ့လူတွေ . . . ဒီမှာတွေ့လား။ တဈခကြတ်ည်း ထိုးသှင်းလိုကမြယ် ”

ဂငွမြီက ပြောလည်းပြော ဆူးလေးရဲ့ လညပြင်းမှာ ထောကထြားတဲ့ဓားကို အနည်းငယ် ဖိလိုကလြရော ဆူးလေးဆီမှ ” အ . . .” ဆိုသော အသံတဈခကြထြှကလြာပြီး လညပြင်းမှာ အနည်းငယ် သှေးစို့သှားတော့တယ်။ စခန်းမှူးနဲ့ လူခန့တ်ို့လည်း ဘာမှ မတတန်ိုငကြှတော့ဘဲ ဂငွမြီပြောတဲ့အတိုင်း လိုကန်ာလိုကကြှရပြီး ၎င်းင်းင်းကို လမ်းဖယပြေးလို့ အခွအနေကေို စောင့ကြှည့န်ကြရေတော့တာပေါ့။ ဒေါကြငွမြတေို့ သားအမိကတော့ လူပုံအလယမြှာ ဂငွမြီအရှကခြှဲတာကို ထငမြှတမြထားဘဲ ခံလိုကရြတာကြောင့ြ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ဖကကြာ တအင့အြင့ြ ရှိုကင်ိုနပေါတော့တယ်။

ဂငွမြီဟာ လူခန့တ်ို့အားလုံးကို လှည့ကြှည့လြှည့ကြှည့န်ဲ့ ဆူးလေးကို ခွုပကြိုငဓြားထောကရြင်း အိမပြေါကဝြအထိ နောကပြှနဆြှဲခေါသ်ှားတယ်။ အိမပြေါကဝြကို ရောကတ်ဲ့အခါမှာ ကြောပေးထားတဲ့ ဂငွမြီ့ကို အိမအြပြငမြှ တဈစုံတဈယောကကြ ဒုတတ်ဈချောင်းဖြင့ြ ခွပခြနဲမှညအြောင် ရိုကန်ှကလြိုကလြရော. . . ၎င်းင်းင်းရဲ့လကထြဲမှ ဓားလည်းလှတကြသွှားပြီး ဆူးလေးကို လှှတကြာ ဆန့ဆြန့ကြှီး မှောကသ်ှားပါတော့တယ်။ အနှောငအြဖြဲ့မှ လှတသ်ှားတဲ့ ဆူးလေးလည်း အနောကကြို လညပြှနလြှည့လြို့ သူမရဲ့ ကယတ်ငရြှငကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့တာပေါ့။ အားလုံးရဲ့ အကြည့်တ်ှကလေည်း ထိုသူ့ဆီကို ရောကသ်ှားကြတော့တယ်။

” ဟင် . . . ကိုကို ”

” ဟင်. . . ဇူးဇူးးး ”

” ကိုကိုလှတလြာပြီ . . . . ဟုတလြား ”

” ဟုတတ်ယ် ညီမလေး။ နှစ်သဈကူး လှတင်ှိမ်းခမွြးသာခွင့န်ဲ့ လှတလြာတာ ”

” ဝမ်းသာလိုကတ်ာ . . . ကိုကိုရယ်. . .”

တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကြ ခပတ်င်းတင်းပြေ့ဖကပြှီး ငိုကြှေးလိုကကြှတဲ့ မောငန်ှမနှစ်ယောကရြဲ့ ဝမ်းနည်းဝမ်းသာ မကြရြညတ်ှဟော နှခေေါငခြေါငမြှာ ရှာသှန်းခလွိုကတ်ဲ့ မိုးစကမြိုးပေါကမြွားအလား အေးခမွြးမှုရဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတကြို ဆောငလြွှကြ . . . .။ အဲ့ဒီနောကြ . . .

” ဆရာတို့ . . . အိမရြှေ့ကားနားမှာ ကြှနတ်ောသ်ိပထြားတဲ့ နှစ်ကောငရြှိသေးတယ်။ ဒီကောငတ်ှေ မသပေါဘူး။ မေ့ရုံတင် ကြှနတ်ောြ ရိုကပြဈခဲ့တာ။ ”

” ဟော . . . ဟိုဟာက ကိုကို့ယောကဖြကြီးလား။ ယောကဖြကြီးက လူချောလူခန့ကြှီးပါကော . . .။ ယောကဖြဆိုပမယေ့ြ ညီအဈကို အရင်းတွပေါပဲ . . .။ ဟုတတ်ယမြဟုတလြား ဘဒို . . .”

” အနတ်ီမနေဲ့ ရှယလြီလည်း ငိုမနကြနေဲ့တော့။ ကြှနတ်ောြ ပြနရြောကလြာပြီပဲ။ ပြေးကြည့်မြှ ဒီအမွိုးလေးတွပေဲ ရှိတာ။ အားလုံး စည်းစည်းလုံးလုံး ခစွခြစွခြငခြင် နသှေားကြမယ်။ အတိတကြ အဆိုးတရားတွေ မေ့ပစ်လိုကြ ”

ဇူးဇူးရဲ့ အသံတွဟော တဈအိမလြုံး ဆူညံလို့နပေါတော့တယ်။ ကိဈစအားလုံး အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်သှားလပြေီ။ ဂငွမြီ့နဲ့ အပေါင်းအပါတွကေိုလည်း စခန်းမှူးတို့က ဖမ်းဆီးခေါဆြောငသ်ှားကြသလို ရှေ့နကြေီးနဲ့ မှို့မိမှို့ဖတွကလေည်း ဆူးလေးကို ပေးသင့ပြေးထိုကတ်ဲ့ စာရှကစြာတမ်းတွေ လှှဲပြောင်းပေးအပပြှီး ပြနသ်ှားကြခွပြေီ။

ထိုအခါမှ လူခန့ကြ ဝမ်းပန်းတနည်း ငိုကြှေးနကြတေဲ့ ဒေါကြငွမြတေို့သားအမိကို ဆူးလေးရဲ့ ပိုငဆြိုငမြှုတွအပေေါြ ဒေါကြငွမြေ အခုလိုလောဘတကရြတာ လောင်းကစားလုပလြိုတာနဲ့ အကြှေးတွေ ဆပလြိုတာကြောင့ြ ဖြစ်ကြောင်း၊ အကြှေးတငရြတာကလည်း လောင်းကစားလုပသ်ည့ြ အတွကကြှောင့ဖြစ်ကြောင်း၊ ဒါ့ကြောင့ြ ပြသနာရဲ အရင်းခံမှာ လောင်းကစားပငဖြစ်တာမို့ ထိုလောင်းကစားကို ရပတ်န်းကရပပြှီး ဘဝသဈထူထောငရြန် လိုအပကြှောင်း၊ ပြေးကြည့်မြှ ဆှမွေိုးဟူ၍ ဒီလူတွပငေရြှိတာကြောင့ြ ရကရြကစြကစြကြ အိမပြေါကြနှငခြတွာမွိုး မိမိမလုပလြိုဘဲ အင်းမအိမန်ဲ့ဆိုငကြို သချောစွာ ဆကလြကြဦးစီ လုပကြိုငစြလေိုကြောင်း၊

မိမိမှ ဆိုငအြတွကလြိုအပသ်ည့ြ အကူအညီများကို ထောကပြံ့ပေးမည့အြပြင် အကြှေးများကိုလည်း ဆပပြေးမညဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့အပြင် အင်းမဆိုငမြှရတဲ့ အကြိုးအမှတ် တဈစုံတဈရာကို မိမိတို့လငမြယားထံ ပေးစရာမလိုဘဲ ဇူးဇူးနဲ့ ဒေါကြငွမြတေို့သားအမိ အခွိုးကြ စုဆောင်းသုံးစွဲပိုငခြှင့ရြှိကြောင်း၊ နောကပျိုင်း ဆိုငတ်ိုးတကစြညကြားလာတဲ့ အခွအနေကေိုကြည့်ပြှီး ရသင့ရြထိုကတ်ဲ့ ပိုငဆြိုငမြှုတွကေို ပေးကောင်းပေးရာ ခွဲဝလှေှဲပြောင်းပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း. . . . စသဖြင့ြ ပြောဆိုညှိနှိုင်းလရော ဒေါကြငွမြတေို့ သားအမိလည်း နောငတ်တရားတို့ကို ရငမြှာပိုကလြွှကြ ဝမ်းမှောကဝြမ်းသာ လကခြံကြလတယ်ေ။

ဇူးဇူးဟာ ထောငထြဲမှာ ဆရာကောင်းသမားကောင်းနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူ့ရဲ့ဆရာက လူသတမြှုတဈခုနဲ့ ထောငထြဲရောကန်တေဲ့ အကြောဆြရာကြီး တဈယောကပြဲ။ သူ့ရဲ့သမီးလေးကို လူတဈယောကကြ အဓမျမကငွ့န်တောကိုတွေ့လို့ လညပြင်းကို တဈခကြတ်ည်း ခုတသ်တလြိုကတ်ာ။ ဇူးဇူးဟာ စားသောကဆြိုငပျိုငရြှငရြဲ့ သားမှန်းသိကော အဖိုးကြီးက ဇူးဇူးကို ခငခြငမြငမြင် ဆကဆြံခဲ့တယ်။ တကယဆြို ဇူးဇူးဟာ ကိုယန်ဲ့အသကကြှာလှတဲ့ သကကြှီးရှယအြို တဈယောကန်ဲ့ အပေါင်းအသင်း မလုပလြိုပမယေ့ြ ကိုယ့ထြကလြကစြပြင်းတဲ့ စီနီယာကြီး ဖြစ်နတောကြောင့ြ အလိုကအြထိုကြ ပြနလြည် ဆကဆြံရတာပေါ့။

ဒါပမယေ့ြ တဖြေးဖြေး ပေါင်းကြည့်ရြင်း အဖိုးကြီးကို ဇူးဇူး လေးစားလာခဲ့တယ်။ နောကဆြုံးမှာတော့ အဖိုးကြီးနဲ့ ဇူးဇူးဟာ သားအဖတွလေိုကို ရင်းနှီးသှားကြပါကော။ အဖိုးကြီးက ဖိုရုံ တန်းစီးလေ။ ဒါ့ကြောင့ြ ဇူးဇူးကို အကြောအြလှောပြညာ သငပြေးနိုငခြဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် ဘဝရပတ်ည် နထေိုငန်ည်းတွေ ခံယူခကြတ်ှေ အတွေးအခေါြ ဒသနတွကေိုပါ အဖိုးကြီးဆီကနေ ဇူးဇူး ဆည်းပူးခွင့ရြခဲ့ပြီး ဆိုးသှမ်းတဲ့အကငွ့အြကြံ အတွေးအခေါတ်ှေ တဈဆထကတ်ဈဆ နည်းပါးပြောကကြှယလြာခဲ့တော့တယ်။ အခု လှတင်ှိမ်းခမွြးသာခွင့မြှာ ဇူးဇူးနဲ့အတူ အဖိုးကြီးပါ လှတမြှောကလြာလို့ သူ့ရဲ့ဇာတိဖြစ်တဲ့ ကြောကပြန်းတောင်းကို ပြနသ်ှားတော့တာ။

ဇူးဇူးကလည်း ၎င်းင်းင်းလိမျမာသှားသည့အြကြောင်း အထကပြါအတိုင်း ပြောပြပြီး ဆိုငကြို ရှေ့ဆကြ တိုးတကကြှီးပြားအောင် လုပဆြောငဖြို့ရာ စိတအြားတကကြှှစွာဖြင့ြ ကတိပေးလတယ်ေ။

လူခန့လြည်း အင်းမမှာ ဆူးလေးဘကကြ မိသားစုတွနေဲ့ နှစ်ရကလြောကြ ပြောပြွောရြှှငရြှှင် နထေိုငလြညပြတပြှီး စီစဉပြေးစရာရှိတာတွေ စီစဉပြေးခဲ့ကာ ဆူးလေးကို တပါတည်းခေါလြို့ မှို့ကိုပြနခြဲ့ပါတော့တယ်။ လူခန့န်ဲ့ဆူးလေးဟာ မင်ျဂလာပြဲကို အင်းမမှာတဈကြိမ် လူခန့တ်ို့မှို့ပေါမြှာတဈကြိမ် နှစ်ကြိမ် ကငွြးပကြတယ်။ မခတ်တာက ခငပြှန်းဖြစ်တဲ့ ကိုကြောသ်ူရနဲ့အတူ အင်းမမှာလုပတ်ဲ့ မင်ျဂလာပြဲကို တကရြောကလြာရင်း ဖခင်ဦးသောင်းငှတေို့ လငမြယားကိုပါ ဝငရြောကကြနတ်ော့တယ်။ ဦးသောင်းငှရေဲ့မိန်းမ မသကထြားကတော့ အရှယ် မတိမ်းမယိမ်းလည်းဖြစ် ယခငကြ အလုပရြှငတ်ှလည်ေး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ မခတ်တာတို့ဇနီးမောငန်ှံရဲ့ ကနတ်ော့ကို ခံရတာမို့ အတောကြို ရှကအြမ်းအမ်း ဖြစ်နရှောတော့တာ။

အင်းမပြဲပြီးတဲ့အခါမှာ မှို့ပေါပြှဲအတွကြ လူခန့ကြ ဒေါကြငွမြတေို့သားအမိနဲ့ ယောကဖြတောဇြူးဇူးကို မှို့ပေါကြိုခေါခြဲ့ပြီး အိမမြှာတည်းစတယ်ေ။ ဦးသောင်းငှတေို့ လငမြယားလည်း မှို့ကိုလိုကလြာတာနဲ့ လူခန့ရြဲ့အိမမြှာ လူတွစေုံသှားကြပြီး မင်ျဂလာပြဲမကငွြးပခင် တဈရကအြလိုညမှာ လူခန့ရြဲ့လကရြာ ဘဲကင် အခေါကကြငန်ဲ့ အခွား စားသောကဖြှယရြာများကို ဟိုဘကဒြီဘကြ အမွိုးတွအေားလုံး ပြောပြွောရြှှငရြှှင် ဝိုင်းဖြဲ့စားသောကဖြစ်လိုကကြှတာပေါ့။

လူခန့ရြဲ့ မင်ျဂလာဆောငန်ှဈခုစလုံးမှာ ပြောတ်ပြုံးပြုံး မောမြဆုံးနိုငအြောင် ဖြစ်နကြသေူတွကတေော့. . မကြီးမှသီ . . ထိပဆြုံးကပဲ။ ပြီးရင် အောငဘြုနဲ့ သူဇာတို့လငမြယား . . . သူဇာ့ရဲ့အမဒေေါန်ှဲ့ သူဇာ့ရဲ့ညီမနဲ့ မောငင်ယလြေးဖြစ်ကြတဲ့ သီတာနဲ့ မောငသ်ူရ စတဲ့ လူခန့ရြဲ့ လုပဖြောကြိုငဖြကတ်ှပေဲ ဖြစ်ကြတယ်။ ဦးပုကြီးကလည်း သူ့ဇနီးသည် တရုတမြနဲ့အတူ မှို့ပေါပြှဲကော အင်းမပြဲပါ တကရြောကခြွီးမှှင့လြတယ်ေ။ လူခန့အြိမကြို ရောကကြတည်းက ဇူးဇူးဟာ မကြီးမှသီကို ခိုးပြီး တကြည့်ကြှည့ြ လုပန်တေော့တာ။ လူခန့ြ ရိပစြားမိတာပေါ့။ မကြီးကလည်း မင်ျဂလာကိဈစ မအားတဲ့ကြားက ဇူးဇူးကို တဈခကြတ်ဈခကြြ ပြနကြှည့သ်လားပဲ။

သူဇာ့ညီမ သီတာရှိနတောကို စိတမြဝငစြားဘဲ မကြီးကိုခညွြး ကြည့်န်တေော့ ဒီကောငဟြာ အနုထကြ အရင့ကြို စိတဝြငစြားတဲ့ကောငပြဲ ဖြစ်ရမယ်။ အင်း သူတို့အခွအနေကေို စောင့ကြှည့မြှလို့ တွေးမိရင်း ရှေ့ဆကဖြစ်လာမယ့ြ အကြောင်းတွကေို မှငယ်ောငပြှီး လူခန့ြ တဈကိုယတ်ည်း ပြုံးလိုကမြိသေး။

အရင် လူခန့န်ဲ့မကြီးတို့နတေဲ့အိမန်ဲ့ အောငဘြုတို့မိသားစု နတေဲ့အိမတ်ှရေဲ့ နောကဘြကြ ခပလြှမ်းလှမ်းမှာ ဆူးလေးနဲ့ မင်ျဂလာဆောငပြှီး နှစ်ယောကတ်ည်းနဖေို့ တဈထပတ်ိုကအြိမ် လှလှကလေးကို ဇိမခြံပစ်စည်းအစုံအလငတ်ပပြှီး လူခန့ကြ ရှယဆြောကထြားတာ။ မင်ျဂလာပြဲပြီးလို့ အားလုံးလူစုခွဲ ကိုယစြီအိမပြှနကြှတော့ လူခန့ဟြာ အသဈဝယထြားတဲ့ ဖို့ဒဖြိုးကပ် ကားလေးပေါြ ဆူးလေးကိုတငပြှီး အဲ့ဒီအိမလြေးရှေ့အထိ ကိုယတ်ိုင် မောင်းလာခဲ့တော့တယ်။ အိမလြေးရဲ့ရှေ့မှာ ရှှကြေိုးတားမယ့သ်ူတွေ ရှိမနေ။ အဲ့ဒီလို မရှိရအောငလြည်း အစကတည်းက ပေးကောင်းပေးရာ ပေးထားနှင့ပြှီး သချောစီစဉခြဲ့ရတာ မဟုတလြား။ ကိုယ့ရြဲ့မိန်းမ နုနုထွတထြှတ် လှလှတင်းတင်းလေးကို အားရပါးရခစွပြှဲဝငဖြို့ အားပျိုးနတေဲ့အခွိနမြှာ အနှောကအြယှကကြလေး တဈခုတောင် အဝငခြံလို့ ဘယဖြစ်ပါ့မလဲ။

အိပခြန်းထဲရောကတ်ော့ လူခန့ကြ ခပန်ှမ်းနှမ်းရှိတာနဲ့ ရဝငေခြွိုးလိုကပြှီး ဆူးလေးကတော့ မှနတ်ငခြုံရှေ့ မှာ ဆံထုံးတွဖြေုတ် အဝတအြစားတွလေဲနဲ့ အလုပရြှုပန်တေော့တာပေါ့။ လူခန့ြ ရချိုးခန်းက ထွကလြာတော့ ဆူးလေးလည်း ညအိပဝြတစြုံ ပေါအြောကဝြမ်းဆကြ ဂါဝနလြေးကို လဲပြီးနပြေီလေ။ လူခန့လြည်း ဆူးလေးရဲ့ အနားကိုသှားလို့ သူမကို ထိုငရြာကဆှဲထူကာ ပြေ့ဖကန်မ်းရှုံ့လိုကတ်ော့တယ်။ အဲ့ဒီနောကြ သူမရဲ့ ဂါဝနကြှိုးစလေးကို ကိုငလြိုကပြှီး

” အင်းမမှာ တွေ့တဲ့ညတုန်းက အခွင့အြရေးမရတာနဲ့ပဲ ကိုယ့ခြစွသ်ူလေးကို ဝအောင် မခစွလြိုကရြဘူး။ အခု . . . ဒီကြိုးလေးကို ဆှဲလိုကတ်ာနဲ့ ဆူးရဲ့တဈကိုယလြုံးကို ကိုယပျိုငပြှီပဲ။ ကဲ . . . ဘယလြိုလဲ။ ”

ဟု ပြီတီတီလေး ပြောလိုကရြာ ဆူးလေးက လူခန့ရြဲ့ ရငဘြတကြို လကသ်ီးဆုပကြလေးတွနေဲ့ ဖြဖြလေးထုရင်း

” ဟှန်းး အကဲကြီး . . . သိပမြုန်းဖို့ကောင်းတာ။ အခွင့အြရေးမရလို့ပဲ တောတ်ော့တယ်။ အဲ့ဒီနေ့ညက သူခစွသ်မွှ နမ်းသမွှကို ဒီကအသံမထွကမြိအောင် အောင့ပြှီးသည်းခံထားရတာ သတိလဈလုမတတပြဲရှင့ြ . . . သိရဲ့ လား. . . ”

ဟူ၍ မပီကလာ ခပခြွှဲခွှဲလေး ပြနပြှောလတယ်ေ။ လူခန့လြည်း အနှီခစွစြရာ့ ကောငမြလေးကို မိမိ ရငခြှငထြဲမှာ ထွေးပြေ့ထားရင်း အခစွစြိတတ်ှေ ဆထကတ်ပိုး တိုးပြားလာတာနဲ့ ဒီ့ထကြ အခွိနဆြှဲမနနေိုငတ်ော့ဘဲ အိပယ်ာထကသ်ို့ သူမကိုဆှဲလှဲပြီး အားရပါးရ ခစွပြှဲဝငပြဈလိုကတ်ော့မယလြို့ တွေးတောကြံစညန်တေုန်းမှာ

” ဟင် . . . ဦးတိတရြှောင် ”

အမှနပြဲ။ ဦးတိတရြှောငကြ တံခါးဝမှာရပပြှီး လူခန့ကြို လကယ်ကခြေါန်တေော့တာ။

” ဟာ . . . ဒီယောက်ခမကြာ . . .”

လူခန့ြ စိတထြဲကနေ ငှီးငှူလိုကမြိပြီး ဆူးလေးကို မအီမလညလြေး ပြုံးပြကာ

” ဆူး ခဏလေးနောျ . . .”

ဟု ခွင့ပြနလြို့ ဦးတိတရြှောင် ခေါဆြောငရြာသို့ ဆောင့ဆြောင့အြောင့အြောင့ြ လိုကခြဲ့ပါတော့တယ်။ ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့ကြို ကားနီကြီးရဲ့ ဂိုထောငခြေါမြိုးပေါကြို ခေါသ်ှားလတယ်ေ။ ဂိုထောငပြေါလြည်းရောကကြော ဦးတိတရြှောငကြ

” လူ့က ဝ သမီးနဲ့ ညားပြီး အဆငတ်ှပြနေတေေော့ ဝ ကို မေ့နတယေပြေါ့ ”

ဟုစကားနာထိုးလရော လူခန့ကြ တောင်းတောင်းပနပြန် အမူအရာနဲ့

” မဟုတပြါဘူး ဦးတိတရြှောငရြယ်။ ခငဗြွားကို ကြုပ် အမြဲသတိရပါတယ်။ ကြုပ် အခုလို ခမွြးခမွြးသာသာ ပြည့ပြှည့စြုံစုံ နနေိုငတ်ာ. . . ဆူးလေးနဲ့ လကတ်ှဲခွင့ရြတာတွဟော ခငဗြွားရဲ့ ကြေးဇူးတွပေါ။ ခငဗြွားရဲ့ ကြေးဇူးကို ကြုပတ်ဈသကမြမေ့ပါဘူး။ မနကဖြှန် ကြုပန်ဲ့ဆူးလေး မင်ျဂလာဦး ဆှမ်းကပရြငတ်ောင် ခငဗြွားအတွကြ အလှူအတန်းတွလေုပပြှီး အမွှဝပေေးဦးမလို့ပါပဲ ”

လို့ ဦးတိတရြှောင် ကြနပေအြောင် ပြနရြှင်းပြလိုကတ်ော့တယ်။

” ဒီလိုကြတော့လည်း ဝရဲ့ သားမကကြလေးက ဘယဆြိုးလို့လဲကြ။ ဝက လူ့ကိုစတာပါ။ တကယတ်ော့ ဂငွမြီအဖမ်းခံလိုကရြတာကော ဝသားဇူးဇူး ထောငကြလှတပြှီး လိမျမာလာတာကော ကငွမြတေို့သားအမိ လောဘတွေ မာနတွေ ပစ်ပါယပြှီး အကောင်းဘကကြို ကူးပြောင်းသှားကြတာတွကေိုပါ ဝ သိပြီးပါပြီ။ ဒီ့အတွကြ ဝ လူ့ကို အများကြီး ကြေးဇူးတငသ်လို ဝရဲ့ သားနဲ့သမီး . . . ဝရဲ့ စည်းစိမြဥဈစာတွကေို လူ့ရဲ့လကထြဲမှာ ထားခဲ့ရမှာကိုလည်း ဝ လုံးဝ စိတခြသွှားပါပြီ ”

” ကြုပလြကထြဲမှာ ထားခဲ့မယဆြိုရအောင် ခငဗြွားက ဘယသ်ှားမလို့လဲ ”

” ဝ တဈခါပြောဖူးပါကော . . . တိုကကြှီးဘုံကြောင်းက အန်းကုန်းနတဘြိုးဘိုးက ဝကို သူ့ဆီမှာ ရုကျခစိုးလာလုပဖြို့ ခေါထြားတယဆြိုတာ။ အဲ့ဒါ . . . အခု ဝ အဲ့ဒီကို သှားရမယ့အြခွိနကြှပြီ။ ဒီညက ရုကျခစိုးလုပဖြို့ ဝ အဓိဌာနဝြငထြားတဲ့ အဓိဌာနပြှီးဆုံးတဲ့ ညပဲ။ မနကဖြှနကြနစပြေီး ရုကျခစိုးဖြစ်ရတော့မှာမို့ နငခြငတ်ဲ့လူတွေ သှားနှုတဆြကြ စားချင်တ်ာလည်း စားလာခဲ့ဆိုပြီး အနကြုန်းက အထူးအခွင့အြရေး ပေးလိုကလြို့ လူ့ကိုလာနှုတဆြကရြင်း လူ့ကငတ်ဲ့ အခေါကကြငန်ဲ့ ဘဲကငလြေး လာစားတာ ”

” ဟာ . . . အခေါကကြငကြ အခုလုပပြှီးသား ဘယရြှိမလဲ ဦးတိတရြှောငရြဲ့ ။ မင်ျဂလာပြဲရှိလို့ ဒီရကပျိုင်း ဆိုငပြိတထြားတာလေ . . .”

” သှောလြူ့ရယ် . . . စားဖိုဆောငကြ ဖရီဇာထဲကို ဝ ကြည့်ခြဲ့ပြီးပါပြီ။ ဝကသ်ားတွရှေိတယလြေ။ ဘဲတဈကောငလြည်း တွေ့တယ် ”

” ဟုတတ်ယလြေ . . . ဟိုနေ့က အမွိုးတွကေို ကငကြှှေးရင်း ပိုတဲ့အစိမ်းတွေ။ အဲ့ဒါဘာဖြစ်လဲ . . .”

” ဘာဖြစ်ရမှာလဲ လူ့ရဲ့….. မီးမှှေးလို့ရတဲ့ မီးဖိုရှိတယ်။ အသားစိမ်းတွလည်ေး ရှိတယ်။ ဝ သားမကြ ဆူပါစားဖိုမှူးကြီး လူ့လည်းရှိတယ် ဆိုမှတော့ . . . . အခေါကကြင် ဖြစ်ပြီပေါ့ . . .။ ကဲ . . .ပြောနကြောတယ်။ ဝကို အခုလိုကကြငကြှှေးတော့ ”

” ဟာ . . . ဦးတိတရြှောငကြလည်း အခေါကကြင် ကငရြတာက အကြာကြီးပဲကိုးဗွာ . . .”

” ကြာတော့ဘာဖြစ်လဲ။ ဝ စောင့န်ိုငပြါတယ်။ မနကဖြှန် အာရုံမတကခြင် ရရငတ်ောပြှီလေ. . . . ”

” အို . . . . အဖရယ်ေ . . . ကြာတော့ ဒီည ကြှနတ်ောြ အဖေ့သမီးနဲ့ ဘာ ဘာ . . .”

” အောငမြလေးလူ့ရယ်. . . ဝ သမီးနဲ့ အိပတ်ာက နောကန်ေ့တွေ အိပလြည်းဖြစ်ပါတယ်။ ဝကိုက ဒီတဈညပဲ လူ့ ကြှေးခွင့မြှေးခွင့ရြှိတော့တာ။ နောကန်ေ့ ဝ နတဖြစ်သှားလို့ ဘုံကြောင်းရောကသ်ှားရင် လူ့လာကြှေးချင်ရြငတ်ောင် ဒီလို အခေါကကြငတ်ှေ အသားကငတ်ှေ ကြှေးလို့မရတော့ဘူး။ ပန်းသီးတွေ လိမျမောသ်ီးတွပေဲ ဝက စားလို့ရတော့မှာ. . .။ ဒါကြောင် ဒီတဈညတော့ လူ့လည်း ဝကို စတနောပါပါလေး သချောကငကြွှေး။ ဝ ကလည်း ဟိုတုန်းကလို အငှေ့ကိုမစားဘူး။ တကယကြို အားရှိပါးရှိ စားပစ်လိုကမြယ်။ ဟုတပြှီလား . . .။ ကဲ . . . ပြောနကြောပါတယ် လူ့ရယ်။ တောကြှာ နထွကေလြာလို့ ဝ မစားလိုကရြဘဲ ငတန်ေဦးမယ်။ လာပါ . . . . လာပါ . . . . လာစမ်းပါ . . . လူ့လကရြာလေး စားချင်လြှန်းလို့ပါ . . . . .”

ဦးတိတရြှောငကြ လူခန့ရြဲ့ လကကြိုဆှဲလွှကြ စားဖိုဆောငရြှိရာသို့ အတင်းခေါဆြောငသ်ှားသလို လူခန့ကြလည်း ဦးတိတရြှောငခြေါဆြောငရြာသို့ ကပတ်တကြပတ်တန်ဲ့ မလိုကခြငွလြိုကခြငွြ လိုကပြါသှားရပါတော့တယ်။

” ဝကသ်ားကြိုကတ်ဲ့ တောကား ” ပြီးပါပြီ။

ကြေးဇူးတငစြှာဖြင့ြ
အမှင့ကြှောကသ်ောငှကြ