အောစာအုပ်

ဖြစ်လေ့ ဖြစ်ထ ရှိကြသည် (အပိုင်း ၁)

ဖြစ်လေ့ ဖြစ်ထ ရှိကြသည်
ရေးသားသူ – အမညမြသိ

🏵️ အပိုင်း (၁) 🏵️

ကုမျပဏီတဈခုရှိ မနန်ဂွောအခန်းထဲတွင် ဒေါမြောမြောဌြေး တဈယောကြ အလုပခြွိန် ပြီးသှားသဖြင့ြ အိမမြပြနသ်ေးဘဲ FB fake account တဈခုဖြင့ြ chatting ထိုငန်သည်ေ။ သူ့ account က “Akary”။ တဈဖကမြှ သူနှင့ြ chat နသညေ့ြ account က “David”။ အစပိုင်းတွင် အပြောသ်ဘောဖြင့ြ Fake account ကို သုံးသောလြည်း နောကပျိုင်းတွင် Sex account များနှင့ြ add မိရင်း fake account တွင် ပြောန်မေိသည်။ အလုပအြားလပခြွိနတ်ိုင်း Akary account ကို ဖြင့ကြှည့ပြှီး David ပို့လာမည့ြ message ကို မွှောရြတာ အမော။

အပြောကောင်းသော David ဆိုသည့ြ account ပိုငရြှင်၏ အမှှောကအြပင့ြ ခွှဲနှဲ့မှုများ၌ ပြောဝြငရြင်း မနေ့ညက Sex chat ဖြစ်သည်။ ယောကြွားဖြစ်သူ ကိုအောငမြင်း ခရီးထွကန်သညေမြှာ တဈလ ကြောသ်ှားပြီ ဖြစ်သဖြင် သူမ၏ သှေးသား တောင့တ်မှုကို David က line ပေါမြှနေ၍ ဖြဖြေောကပြေးနိုငစြှမ်း ရှိသည်။ ကုမျပဏီမနန်ဂွော ဟူသော ရာထူးကြောင့ြ ဒေါြ တပခြေါရြသောလြည်း အသကကြ 30 သာ ရှိသေးသည်။ အိမထြောငရြှင် ဖြစ်သောလြည်း gym ပုံမှန် ကစားသဖြင့ြ ခန်ဓာကိုယ် အခွိုးအစား ပြပစွေတ်ောင့တ်င်းသည်။ ခပြရြပသ်ော ဗိုကသ်ား၊ လုံးဝန်းပြီး စွန့ကြားသော တငပြါး၊ ဖြောင့စြင်းသော ပေါငတ်နန်ှင့ြ မို့မောကသ်ော ရငသ်ားတို့က မှငသ်ူတကာ ပုရိသတို့ကို ဖမ်းစားနိုငစြှမ်း ရှိသည်။

ယခုလည်း ည line ပေါြ တကမြည့ြ အခွိနကြို date လိုကသ်ည်။ 6:30 pm ရှိပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ အိမပြှနရြန် ရုံးခန်းအောကသ်ို့ ဆင်းခဲ့သည်။ ရုံး အပေါကဝြတွင် သူမ၏ Driver ကိုထွန်းဦး ကားထိုးကာ အရံသင့ြ စောင့န်သည်ေ။ ဒေါမြောမြောဌြေး ရုံးထဲမှ ထွကလြာသညကြို တွေ့သဖြင့ြ ကိုထွန်းဦး Phone ပြတန်ရောမှ ပိတကြာ ကားတံခါး ဖြင့ပြေးသည်။

အိမသ်ို့ရောကသ်ောြ ရချိုး၊ စားသောကပြှီး ကိုအောငမြင်းထံ ph ဆတလြိုကသ်ည်။ David နှင့ြ line 9:30 pm တွေ့ရန် ခွိန်းထားသဖြင့ြ ထိုအခွိန် မတိုငမြှီ လုပစြရာရှိသညမြွား လုပထြားကာ အိပခြန်းထဲ ဝငခြဲ့သည်။ 7:00 pm ဘဲ ရှိသေးသညလြေ။

ကိုထွန်းဦးတဈယောကြ အခန်းထဲတွင် အရကခြှကလြေး မော့ရင်း မိအေး လာမည့ြ အခွိနကြို စောင့န်သည်ေ။ 7:30 pm ရောကသ်ောြ စေ့ထားသော အခန်းတံခါး ပြင့လြာသည်။ မိအေး ဆိုသည့ြ အသကြ 18 နှစ်ကြောကြွောြ လုံးကြီးပေါကလြှ အိမဖြောမြလေး သနပခြါး အဖြေးသားဖြင့ြ အခန်းထဲ ဝငလြာသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့ကာ လကဖြဝါးခွင်းပြတလြွှကြ ရပန်သေော ကောငမြလေး၏ ခန်ဓာကိုယ် ထွားထွားကြီးကို ကြည့်ရြင်း ထွန်းဦး တံတွေးမွိုခလွိုကသ်ည်။ ထွန်းဦးဆိုသည့ြ အကောငကြ တွေ့မရှောင်၊ စားဖား၊ မိန်းမကမွြးကြသေူ တဈယောကြ ဖြစ်သည်။ ဒီကောငမြလေးကို ဖနတ်ီးရတာ သိပ် အခွိနမြပေးလိုကရြ။

လှနခြဲ့သည့ြ နှစ်လ ခန့ကြပေါ့။ ကိုအောငမြင်း ခရီးမထွကခြင် သုံးရကခြန့အြလို၊ ဒေါမြောမြောဌြေးလည်း ကုမျပဏီတွင် အလုပသ်ှားနခေိုကြ၊ အိမ်၌ ခွံစောင့ြ ကုလား ရာဂစွန်ှင့ြ ထွန်းဦးတို့သာ အိမတ်ှင် ကနွရြဈခဲ့သည်။ ရာဂစွမြိန်းမ ထမင်းခကြြ ကရငမြနောမြူက ရှာခဏ ပြနသ်ှားသည့ြ ရကကြပေါ့။ ထွန်းဦးနှင့ြ ရာဂစွတ်ို့ နှစ်ယောကသ်ား အိမရြှေ့မီးသီးများ ပြုပြငရြန် ဓါတတ်ိုငပြေါြ တကန်စဉြေ သူဌေးလငမြယား အခန်းထဲ၌ လှုပရြှားမှု တဈခုကို ထွန်းဦး တွေ့လိုကသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ ရာဂစွကြို မီးသီးဝယရြန် ပထုတကြာ ခါးမှ ဖုန်းကိုထုတ်၍ အပီအပြင် ရိုကကြူးလိုကသ်ည်။

အခန်းထဲတွငတ်ော့ အခန်း သန့ရြှင်းရေးလုပရြန် ဦးအောငမြင်း ခေါသ်ဖြင့ြ မိအေး ရချိုးပြီးခါစ အဝတအြစားကို ကပြာကယာ ဝတကြာ သူဌေးအခန်းသို့ ဝငခြဲ့သည်။ ကမန်းကတန်း လာခဲ့ရ၍ အောကခြံများ မဝတခြဲ့မိပေ။ မိမိရှေ့တွင် ကုန်းကုန်းပြီး အမှိုကသ်ိမ်းနသေော မိအေး ဖငဝြိုင်းဝိုင်းကြီးများကို ကြည့်ရြင်း အောငမြင်း တံတွေးမွိုခလွိုကသ်ည်။ ဒီကောငမြလေး အပျိုပေါကသ်ာ ပြောတယ်၊ အိုးကြီးတွကေ နည်းတာကြီး မဟုတဘြူး။ ဒီကောငမြလေးကို အောငမြင်း ချောင်းနတော ကြာပြီ။ ဒီကနေ့တော့ ရအောင် တွယရြမည်။

“မိအေး”

“ရှင် ဦးလေး”

“ငါ့ ပိုကဆြံအိပ် တွေ့မိသေးလား”

“မိအေး မတွေ့မိဘူးရှင့ျ”

“ဘာ”

မိအေး ကိုယလြုံးလေး တုနသ်ှားသည်။

“ဒီအခန်းထဲ နငဘြဲဝငတ်ာလေ၊ နင် မယူရင် ဘယသ်ူ ယူမှာလဲ”

“ဟိုဟို မိအေး မယူပါဘူး ဦးလေးရယ်”

“တိတစြမ်း!!!!!!!!”

ဦးအောငမြင်း၏အသံ ကယွလြာသဖြင့ြ မိအေး လန့သ်ှားသည်။ တုနတ်ုနရြီရီဖြင့ြ လကပျိုကရြပန်သေော မိအေးအား တဈပတပြတကြာ ကြည့်ရြင်း

“နင် မယူတာ သချောလား”

“သေ သချောပါတယ် ဦးလေးရယ်၊ ဘုရားစူးရပါစေ၊ မိအေး မခိုးပါဘူး ဟင့ဟြင့ဟြင့ြ”

မိအေး မကြရြညမြွား ကလွာသည်။

“ဒါဆို ငါ နင့ြ ကိုယပြေါမြှာ ရှာမယ်၊ မဟုတလြို့ကတော့ ရဲလကအြပမြှာ”

ကြောကမြှန်းသိ၍ အောငမြင်း ဖြဲချောကပြှီလေ။

“ရဲလကတ်ော့ မအပပြါနဲ့ ဦးလေးရယ်၊ ရှာပါ၊ ကြိုကသ်လောကြ ရှာပါ အီးဟီးဟီးဟီး”

“ကဲ ဒါဆို နင့ြ ထမိန် ခွှတလြိုကစြမ်း”

“ရှင် ဦး ဦးလေး”

“မခွှတခြငွဘြူးလား ငါ ရဲခေါလြိုကရြမလား”

“မလုပ် မလုပပြါနဲ့ ဦးလေးရယ်၊ ခွှတဆြို ခွှတပြါ့မယ် အီးဟီးဟီးဟီး”

မိအေး ကြောကလြန့စြှာဖြင့ြ ထမိနကြို ခွှတလြိုကပြှီး လကန်ှဈဖကကြ စောကပြတလြေးကို ဖုံးထားသည်။

“ဟားးး နင် အောကခြံ ဝတမြထားဘူးကိုးး”

မိအေးခငမြွာ ကြောကစြိတရြော ရှကစြိတပြါ ရောထွေးနကော အသားများ တဆတဆြတ် တုနန်သည်ေ။

“အင်ျကြီရောခွှတလြေ ဖြန်းဖြန်းဖြန်း”

ပြောရင်းဆိုရင်း တငပြါးအား လကဝြါးဖြင့ြ ခပဆြတဆြတ် ရိုကလြိုကရြာ

“အားးး ဟုတဟြုတ် ခွှတပြါ့မယ်၊ ခွှတပြါ့မယ် ရှင့ြ အီးဟီးဟီးဟီး”

အောငမြင်းတဈယောကြ ထိုငခြုံပေါထြိုငကြာ အရကသ်ောကရြင်း ကိုယလြုံးတီးဖြင့ြ ကြောကရြှံ့စွာ မတတ်ပရြပန်သေော မိအေးကို တဈစိမ့စြိမ့ြ ကြည့်န်သည်ေ။ ဒီကောငမြလေးကို ဒီကနေ့ အမုန်း တွယရြမည်။

“ဟိုဟို ဦးလေး မိအေးကိုယပြေါမြှာ ဘာမှ မရှိဘူးနောြ၊ မိအေး အဝတပြှနဝြတလြို့ ရပြီလား”

“မရသေးဘူး”

“ရှင်!!!! ဦး ဦးလေး”

“အေး ငါ့ ပိုကဆြံအိတကြ နင့ြ အခန်းထဲမှာရှိတယ်၊ မနကကြ ငါကိုယတ်ိုင် ထားခဲ့တာလေ၊ အခုခွိန် ရဲ ခေါပြှီး နင့အြခန်းကို စဈခိုင်းလိုကရြင်”

“အိုးးးး ဦး ဦးလေး၊ ကြှနမြကို ဘာလုပခြငွလြို့ ဒီလို လုပရြတာလဲ”

“ငါ ဘာလုပခြငွတ်ယဆြိုတာ ခဏနေ သိရမှာပေါ့၊ ဘယလြိုလဲ ငါခိုင်းတာ လုပမြှာလား ရဲ ခေါလြိုကရြမလား”

“အီးဟီးဟီးဟီးဟီး”

မိအေး ကြောကလြန့ကြာ ငိုကြှေးနသည်ေ။

“ဝုန်းးးး….. ဟေ့ ငါမေးတာ ဖြလေေ”

“ရဲတော့ မခေါပြါနဲ့ ဦးလေးရယ်…. အီးဟီးဟီး မိအေးလေ ဦးလေးခိုင်းတာ လုပပြါ့မယ် အီးဟီးဟီးဟီး”

အောငမြင်း သဘောကစွှာ ပြုံးလိုကသ်ည်။

“ကဲ မိအေး ငါ့ဆီလာခဲ့”

မိအေးခငမြွာ နို့တွကေိုလည်း လကဖြှင့ြ သိုင်းဖုန်းလိုကြ၊ ပေါငကြို လိနကြစွကြာ လွှောကလြိုကဖြှင့ြ အောငမြင်းအနီး ရောကလြာသည်။ အောငမြင်းက ပေါငကြားပေးပြီး

“ဒူးထောကလြေ”

မိအေးလည်း အောငမြင်း ကားထားသော ပေါငကြှား ဒူးထောကလြိုကသ်ည်။

“ငါ့ ဘောင်းဘီ ဇဈကို ဖြင့လြိုကြ”

“ရှင်”

အောငမြင်း မိအေး၏ မကြန်ှာကို စေ့စေ့ကြည့်ကြာ

“မိအေးးးးးး”

“ဟုတ် ဟုတ်”

မိအေး အောငမြင်း၏ ဘောင်းဘီဇဈကို ဖြင့လြိုကသ်ည်။

“ငါ့ လီးကို လကန်ဲ့ ဆှဲထုတလြိုကြ”

မိအေး မကြန်ှာအား ဘေးသို့လှှဲကာ အောကခြံဘောင်းဘီအောကမြှ လီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ လီးကြီးက လကထြဲတွင် မာတောင့တ်ောင့ကြှီး ပါလာသည်။ အောငမြင်းက လှှဲထားသော မိအေးမပြန်ှာအား ဆှဲလှည့လြိုကရြာ လီးကြီးအား နီးနီးကပကြပ် မှငလြိုကရြသည်။ အစပိုင်းတွင် ကြောကလြန့န်သေောလြည်း ဆန့ကြငွဘြကလြိငအြား အနီးကပ် မှငတ်ှေ့ရသဖြင့ြ အပျိုပေါကမြလေး ရငတ်ှေ ခုနန်သည်ေ။ ဖြဖြလေး မရဲတရဲ ကိုငထြားသဖြင့ြ လီးကြီးမှာ နူးညံ့သော အထိအတွေ့ကြောင့ြ ပိုမိုတောငမြတလြာရာ မိအေး လကတ်ဈဆုပ် မကပေ။ လီးကြီးအား ကြည့်ရြင် မိအေးတဈယောကြ အာခေါငတ်ှေ ချောကကြပကြာ တံတွေး မွိုခနွရသေည်။

“ငါ့ လီးကို ပါးစပန်ဲ့ စုပပြေးစမ်း”

“ရှင် မိအေး မိအေး”

“ကြာတယန်ောြ မိအေး”

“ဟုတ် ဟုတ်”

မိအေးလည်း အလန့တ်ကြား ပါးစပဟြကာ လီးကြီးကို ငုံလိုကသ်ည်။ ရှာမှာနတေုန်းက လူပျို အပျိုတွေ ပြောကြသည့ြ လီးစုပ်၊ စောကပြတလြကြြ စသညတ်ို့ကို ကြားဖူးသောလြည်း နားမလညပြေ။ ယခုလည်း မစုပတ်တ် စုပတ်တန်ှင့ြ တပြှတပြှှတ် စုပန်ရော

“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ်”

“အ အ မိအေး ငါ့လီးကို သှားနဲ့ မခွဈနဲ့၊ ပါးစပကြို ဟပြီး လွှာက ရခေဲချောင်း စုပသ်လို လကြသ်လို လုပ် အေးး အေးး အဲ့လိုလေးး ဟုတပြှီ ဟုတပြှီ ပြှတပြှှတပြှှတပြှှတ် ဟားးးးးးးးးးး”

ဦးအောငမြင်း ပြောသည့အြတိုင်း စုပပြေးနရင်ေး လီးစုပသ်ည့ြ အရသာ တွေ့လာရာ စောကပြတလြေးထဲမှ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာသည်။ အောငမြင်း၏ လီးကြီးလည်း မိအေး အာငှေ့ကြောင့ြ ပိုမိုတောငမြတလြာသည်။

“ကဲ တောတ်ော့ မိအေး သှား ကုတငဘြကကြို”

မိအေးလည်း စိတည်ှို့ခံရသူပမာ ကုတငဘြကသ်ို့ လွှောကခြဲ့သည်။

“ကုတငပြေါြ လကထြောကပြှီး လေးဘကကြုန်းလိုကြ”

ဦးအောငမြင်း၏ စခေိုင်းမှုအတိုင်း လုပလြိုကသ်ည်။ အောငမြင်းက မိအေး၏ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ဆှဲကားလိုကသ်ည်။ လုံးဝန်းကားစွန့သ်ော တငပြါးကြီးများ ကော့တကလြာကာ အမှှေးနုလေးများ ယဈသန်းနသေော စောကပြတဖြောင်းဖောင်းလေး အနောကသ်ို့ ပြူထွကလြာသည်။ အောငမြင်းက သူ၏ လီးဒဈကို တံတွေးဆှတကြာ စောကပြတအြကြဲလေးတွင် တေ့လိုကသ်ည်။

“အ”

မိအေး ကိုယလြေးတွန့သ်ှားကာ အိပယ်ာခင်းကို လကဖြှင့ြ ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပကြိုငရြင်း အံကြိတထြားသည်။ မကြာမှီ လီးကြီး စောကပြတထြဲ ဝငတ်ော့မည်။

“အင့ျ ဇွိဇွိဗြိ အိ”

လီးဒဈ ဝငသ်ှားပြီ။ မိအေး အံကို ပိုကြိတထြားသည်။ မိအေး၏ခါးကို လကဖြှင့ြ စုံကိုင်၍ ဖိခလွိုကရြာ ဖငကြှီး ပိုကော့လာသည်။ အထိမိဆုံး အနအထေားသို့ ရောကသ်ောြ အောငမြင်း အားကုန် ဆောင့ထြည့လြိုကသ်ည်။

“အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အားးးးးးးး အမလေးးးး သပေါပြီ အမရေဲ့ အီးဟီးဟီးဟီး”

ကဉွြးမှောင်းသော အပျိုစောကပြတလြေးထဲ လီးကြီးက တဈဆို့စွာ အရှိနဖြှင့ြ ဝငလြာရာ စောကပြတ် နှုတခြမ်းသား အနည်းငယ် ကြဲသှားသည်။ မိအေးလည်း ငယသ်ံပါအောင် အောရြင်း မကြရြညမြွား ကလွာသည်။ စောကပြတထြဲတွင် အရညမြွား ရှှဲနေ၍ လွှောလွှောလွှူလွှူ ဝငသ်ှားသောလြည်း လီးဒဈအား အပျိုမှေးက တင်းခံထားသည်။ အောငမြင်း လီးကို ဒဈမှုပရြုံ ဆှဲထုတလြိုကပြှီး မိအေး၏ခါးကို လကဖြှင့ြ စုံကိုငကြာ အားရပါးရ ပြနဆြောင့ထြည့လြိုကသ်ည်။

“အင့ြ ဗစွဗြစွဗြစွဗြစွြ ဒုတ် အူးးးးဟူးးး ဟူးးးဟူးးးးး နာတယ် နာတယ် အမရေဲ့ အီးဟီးဟီးဟီး”

လီးဒဈက အပျိုမှေးကို ထိုးခွဲပြီး သားအိမကြို အရှိနဖြှင့ြ ဝငဆြောင့ြ၍ မိအေးခငမြွာ အလှနတ်ရာ နာကငွြ ခံခကစြှာ အောဟြဈ ငိုကြှေးနသည်ေ။ လီးကို ပြနထြုတလြိုကရြာ မိအေး ပေါငတ်ံတဈလွှောကြ စောကပြတထြဲမှ သှေးများ ကဆွင်းလာသည်။

“အင့ြ အင့ြ အင့ြ အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြွှတဗြွှတ် အားးးး အားးး အားး အားးးး ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အားး အားးး အားး အားးး”

မိအေးခငမြွာ ခေါင်းများ ခါရမ်းကာ နာကငွစြှာ ငိုကြှေးနသလေောကြ အောငမြင်း၏ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ ညှာတာမှု မရှိ။ စောကပြတကြဉွြးကဉွြးလေးကို လိုးရသညမြှာ အရိုးနုလေး ဝါးနရသေကဲ့သို့ အရသာ ရှိလှသည်။ မိအေး အောလြေ အောငမြင်း၏ ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပြင်းထနလြဖြငေ့ြ အခကြြ ၄၀ ခန့ြ အားရပါးရ ဆောင့ပြှီးသောြ

“အင့အြင့အြင့အြင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အားး အားး အားး အားး ဇွိဇွိ ဗွိဗွိ အူးးးး ဟူးးး ဟူးးး ဟူးးးး ဗစွဗြစွဗြှတဗြှတ် အ အအအ အားးးးးး ရှီးးးးး ဟားးးးး”

အောငမြင်း၏ သုတရြညမြွား မိအေး စောကပြတထြဲ အရှိနပြှင်းစွာ ဝငရြောကသ်ှားသည်။ မိအေးလေး ကုတငပြေါြ မှောကလြွှကြ အရုပကြှိုးပကြြ လဲကသွှားသည်။ ကုတငပြေါတ်ှင် တဈသိမ့သ်ိမ့ြ ရှိုကင်ိုနသေော မိအေးကို အရကသ်ောကရြင်း တဈစိမ့စြိမ့ြ ကြည့်န်ရောမှ ၁၅ မိနဈခန့ကြှာသောြ

“ကဲ မိအေး ပကလြကလြှနလြိုကြ၊ နောကတ်ခွီ ဆှဲမယ်”

“ရှင်”

“အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အားးးး နာတယ် နာတယ် အမရေဲ့ အီးဟီးဟီးဟီး အင့ြ ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အားးးးးးးးးးးးးးး”

မိအေးခငမြွာ အောငမြင်း ခရီးမထွကမြှီ သုံးရကလြုံးလုံး အိမအြလုပ် မလုပရြဘဲ အောငမြင်း၏ ခေါလြိုးခွင်းကို ခံရသည်။ ဦးအောငမြင်း ခရီးထွကပြှီး နောကတ်ဈညတွင် ထွန်းဦး ခေါသ်ဖြင့ြ မိအေး ထွန်းဦး အခန်းသို့ လာခဲ့သည်။ ထွန်းဦး အရကသ်ောကရြင်း အခန်းထဲတွင် မိအေး အလာကို စောင့န်သည်ေ။

“ကြှီ”

မိအေး ဝငလြာပြီ။

“ကိုထွန်းဦးကြီး ဘာကိဈစရှိလို့ ခေါတ်ာလဲ၊ ကိုရာဂစွရြော ဒီနေ့ မသောကဘြူးလား”

“ထိုငပြါဦးဟ၊ ဒီနေ့ ရာဂစွကြ နောမြူ ပြနရြောကလြာလို့ ငါ့မှာ စကားပြောဖောြ မရှိလို့လေ အဟဲ”

“မိအေး ဘာမှမစားရသေးဘူး၊ ဗိုကဆြာတယ်”

“အေးပါဟာ ဒီမှာ ခေါကဆြှဲကြောရြှိတယ် စားပေါ့”

မိအေးလည်း ခေါကဆြှဲကြောြ စားလိုကြ ထွန်းဦးနှင့ြ ရောကတ်ကရြာရာ ပြောလိုကြ လုပန်သည်ေ။ မိအေးနှင့ြ နောမြူတို့မှာ ထွန်းဦးတို့ အရကဝြိုင်းတွင် အမှည်း စားနကြေ ဖြစ်သည်။ စကားပြောနရင်ေး နာရီဝကြ ခန့ြ အကြာတွင်

“မိအေး”

“ဘာတုန်း ကိုထွန်းဦး”

“ငါ နင့ကြို Video တဈပုဒြ ပြမလို့”

“ကိုထွန်းဦးနောြ မဟုတတ်ဲ့ကားတွေ မပြနဲ့ဗွ၊ မိအေးက ကလေးပဲရှိသေးတာ”

“အေးပါ နင် ကြည့်ပြှီးရင် သဘောကမွှာပါ ဟဲဟဲ ဟဲဟဲ”

ထွန်းဦး သူ့ Handset ကို ဖြင့ကြာ မိအေးကို ပြလိုကသ်ည်။ ပထမမှငကြှင်းက မသဲကြဲသဖြင့ြ မိအေး ဖုန်းကိုယူကာ အနီးကပကြှည့ရြင်း မကြလြုံးပြူးသှားသည်။

“ဟင် ဒါ!!! ဒါ!!! ကိုထွန်းဦး!!! ဘယကြနေ ဘယလြို!!!!!”

မိအေး စကားမဆကန်ိုငဘြဲ ထွန်းဦးကို ကြောငကြှည့န်သည်ေ။

“ဟိုနေ့က ငါ အကုနမြှငတ်ယ် မိအေး၊ မမလေးကို အဲ့ video ပြလိုကရြ ကောင်းမလားလို့ စဉြးစားနတော”

“ဟို ဟို အဲ့လိုတော့ မလုပပြါနဲ့ ကိုထွန်းဦးရယ်၊ မိအေး တောင်းပနပြါတယ် အဟင့ဟြင့ဟြင့ြ”

“ဒါဆို နင် ငါ့ကို ဘာနဲ့ နှုတပြိတမြလဲ”

“မိအေးမှာ ပိုကဆြံမရှိဘူး အဟင့ဟြင့ြ”

“ငါ ပိုကဆြံမလိုချင်ဘြူး မိအေး၊ နင် ငါနဲ့ လငမြယားလို ညအိပပြေးရင် ရပြီ၊ ဘယလြိုလဲ ဟဲဟဲဟဲ”

“ရှင်!!!! ဟိုဟို”

“ရပါတယဟြာ၊ ငါ မမလေးကို သှားပြလိုကတ်ော့မယ်”

“မလုပ် မလုပပြါနဲ့ ကိုထွန်းဦးရယ်”

“ဒါဆိုရင်”

“ဟုတ် ဟုတ်”

မိအေး ခေါင်းငှိမ့ရြုံမှလှဲ၍ အခွားရှေးစရာ လမ်းမရှိပေ။

“ကဲ လာ ဒီနားကို”

ထွန်းဦး ကုတငပြေါတ်ှင် ခွထေောကခြွ ထိုငရြင်း ပြောသည်။ ထွန်းဦးက သူ့ပေါငပြေါြ ပုတပြှသဖြင့ြ ပေါငပြေါသ်ို့ မရဲတရဲနှင့ြ တငပြါးလှှဲ ထိုငလြိုကသ်ည်။ မိအေး၏ ခန်ဓာကိုယအြား သိမ်းကြုံးဖကထြားရင်း နှုတခြမ်းကို စုပယ်ူလိုကသ်ည်။ ထွန်းဦး၏ အနမ်း ရိုင်းရိုင်းတွကြေောင့ြ အပျိုပေါကမြလေး မိအေးခငမြွာ ရငတ်ှဗွေောင်းဆနန်သည်ေ။ ဦးအောငမြင်းက သူမကို လိုးသာလိုးသည် တဈခါမွှ ထိုကဲ့သို့ မနမ်းရှိုကဖြူးခဲ့။ ပါးစပထြဲ ဝငမြှှနသေေော ထွန်းဦး၏ လွှာကို ပြနလြညကြလိပေးနမေိသည်။ ထွန်းဦးက မိအေး၏လွှာကို စုပရြင်း နို့အုံကြီးကို ပြတခြွနသေဖြေင့ြ မကြလြုံးများ မှေးစင်းသှားသည်။

“ပြှတပြှှတပြှှတပြှှတ် အင်းဟင်းဟင်းဟင်း”

“ဟားးးး နို့လေးတွကေ တင်းနတောဘဲ၊ ကိုအောငမြင်း နင့ကြို လိုးရင် နို့မစို့ဘူး ထငတ်ယ်”

“အိုးးး ဘာတွပြေောနတောလဲ အ”

မိအေးနို့အုံအား ဖစွည်ှဈခွင်း ခံရသည်။ မိအေး၏ အင်ျကြီကို ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး နို့သီးများအား ဘယပြှန် ညာပြန် စို့နသည်ေ။ နို့စို့နရင်ေး ထွန်းဦး၏ လကကြ မိအေး၏ထမိနကြို ဆှဲတငကြာ စောကပြတကြို ပြတပြေးနသည်ေ။

“အင်းးးး ဟင်းးး ဟင်းးး ဟင်းးးးး”

စောကပြတထြဲ လကည်ှိုးဖြင့ြ ထိုးမှှလေိုကရြာ မိအေး ရငဘြကကြှီး ကော့တကလြာသည်။

“ဇွဈဇွဈ ဇွိဇွိ အအအအ ပစွပြစွပြွိပြိ အအအအ အားးးးဟားးးးး”

လကည်ှိုးနှင့ြ လကခြလယ် နှစ်ချောင်းပူးကာ ခပသ်ှပသ်ှပလြေး အထုတအြသှင်း လုပပြေးလိုကရြာ

“အ အ အ အ အားးးးးးးးးးးးးး”

စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား ပန်းထွကကြာ မိအေး တခွီပြီးသှားသည်။

“ကောင်းလား မိအေး”

“အှန်း အဟှန်းး ဟှန်း ဟှန်း”

“ဒါဆို လိုးကြစို့”

“အို!!! ဦးထွန်းဦးကြီးကလည်း၊ ဘယလြိုကြီးပြောမှန်း မသိဘူး”

ထိုနေ့မှစ၍ မိအေးတဈယောကြ ထွန်းဦးခေါသ်ည့ြ အခွိနတ်ိုင်း အခန်းထဲသို့ ရောကရြောကြ လာခဲ့ရသည်။ ယခုလည်း ကုတငပြေါထြိုင်၍ အရကသ်ောကန်သေော ကိုထွန်းဦး၏ရှေ့တွင် မတတ်ပလြေး ရပလြကြြ

“လာလေ မိအေး”

“ဟုတ် ဟုတ်”

ထုံးစံအတိုင်း ထွန်းဦး ပေါငပြေါသ်ို့ တငပြါးလှှဲ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ထွန်းဦးက မိအေး ပါးပေါရြှိ သနပခြါးနံ့များကို အားရပါးရ ရှူရှိုကလြိုကသ်ည်။

“ရှှတ်!!! ဟားးး မှှေးနတောဘဲ၊ ဒါနဲ့ ငါ ဒီနေ့ ဘာလုပမြယ် ပြောထားလဲ”

“ဟိုဟိုလေ ဖငကြို ဖငကြို လိုးမယလြို့ ပြောထားတာ”

“နင် အလိုးခံမှာလား”

“နာမှာတော့ ကြောကတ်ယ်”

“အလိုးတော့ ခံမယပြေါ့”

“အှန်း”

“စောကပြတကြိုရော လကြပြေးရဦးမလား”

“အဟှန်း”

မိအေး ရှကရြှံ့စွာ ခေါင်းငှိမ့ပြှသည်။

“ဒါဆို ငါ့လီးကို အရငစြုပပြေး”

“ဟုတ် ဟုတ်”

မိအေးတဈယောကြ ထွန်းဦး၏အမိန့ကြို တသှမတေိမ်း လိုကန်ာလွှကရြှိသည်။ ထွန်းဦးပေါငကြှားတွင် ဒူးတုတထြိုငကြာ ပုစိုးကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ ကလေးလကသ်ီးဆုပခြန့ရြှိ လီးဒဈပြဲပြဲကြီးနှင့ြ ဓါတခြဲနှစ်လုံးထိုး ဓါတမြီးခန့ြ တုတသ်ော လီးကြီး ပေါလြာသည်။ လီးကြီးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငကြာ အထကအြောကြ ပြတဆြှဲရင်း ဂွင်းတိုကပြေးလိုကသ်ည်။ ဒဈပြဲကြီးအား နှုတခြမ်းဖြင့ြ စုပရြင်း လီးဒဈကို လွှာဖြင့ြ ဝိုကလြိုကရြာ

“ပြှတပြှှတပြှှတ် ရှလှတ် အားးးး ရှီးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ မိအေးရယ် ဟားးးး”

လီးကြီးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ကိုငကြာ အားရပါးရ စုပန်ရင်ေး 10 mins ခန့ြ ကြာသောြ

“ပြှတပြှှတ် ပလပ် ပြှတ် အအအအ ဟားးးးးးးးးး”

မိအေးပါးစပထြဲ သုတရြညမြွား ပန်းထည့်လိုကသ်ည်။ မိအေးလည်း ပါးစပထြဲ ဝငလြာသော သုတရြညမြွားကို မွိုခလွိုကသ်ည်။

“ကဲ မိအေး ကုတငပြေါတ်ကြ”

မိအေးလည်း အဝတမြွားခွှတကြာ ကုတငပြေါတ်ကြ၍ ပေါငကြားပေးလိုကသ်ည်။ ထွန်းဦး မိအေးပေါငကြှား ခေါင်းငုံ့ကာ စောကပြတကြို လကဖြှင့ြ ဖြဲလိုကသ်ည်။ အမှှေးနုများ ရဈသိုင်းနသေော စောကပြတလြေးမှာ အရညတ်ှေ ရှှဲနပြေီ။

“ဇွိ!!! အ !!!!!!! ပြှတပြှှတပြှှတ် အ ဟား”

လကည်ှိုးကို စောကပြတထြဲထိုးကာ ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကြ လုပရြင်း စောကစြိလေးကို နှုတခြမ်းဖြင့ြ ဖိစုပလြိုကသ်ည်။

“ပြှတပြှှတပြှှတ် အအအ ဟားးးး စိစိ ပလကြ ပလကြ ပစွပြစွြ အအအအ အားးးးး ဟားးးးး ရှီးးးးးးးး”

မိအေး ဖငကြှီး ကော့ကော့လာကာ စောကပြတလြေး ရှုံ့ပြရှုံ့ပြဖြင့ြ အရညတ်ှေ ညှဈထွကလြာသည်။ ကုတငပြေါြ ဖငကြှီး ပြနအြကတွှင် မိအေး တုနတ်ုနယ်ငယ်ငဖြစ်ကာ တဈခွီပြီးသှားသည်။ မိအေးဖငအြား ကုတငစြောင်းသို့ဆှဲကာ ထွန်းဦး မတတ်ပရြပလြိုကရြာ လီးနှင့ြ ဖငပြေါကြ တဈတန်းတည်း ဖြစ်သှားသည်။ ထွန်းဦးက လီးဒဈကို Aphaw ဂယွအြနည်းငယ် သုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ဂယွအြနည်းငယကြို လကည်ှိုးတွင် သုတကြာ မိအေး၏ စအိုပေါကထြဲ လကည်ှိုးကို ထိုးမှှလေိုကသ်ည်။

“ဇွိ!!!အအအ”

လကည်ှိုးနှင့ြ လေးငါးခကြခြန့ြ မှှပြေီး လီးဒဈကို စအိုဝတွင် တေ့လိုကသ်ည်။ စအိုပေါကတ်ှင် အေးစကစြကြ ခွှဲကြိကြိ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ဖငရြှုံ့မိကာ အိပယ်ာခင်းကို လကဖြှင့ြ ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပထြားမိသည်။

“ဖငကြို ရှုံ့မထားနဲ့၊ နာလိမ့မြယ်၊ နာရငလြည်း တအားမအောန်ဲ့၊ သူများတွေ ကြားသှားလိမ့မြယ်၊ အံကြိတပြှီးခံ၊ ကြားလား”

“ဟုတဟြုတ်”

မိအေး အံကြိတထြားလိုကသ်ည်။

“အင့ျ!!! ဇိဇိဇွိ!!! ဗစြျ!!! အီးးးဟီးးဟီးးး”

ဂယွသ်ုတထြား၍ လီးဒဈကြီး ကြဥြးမှောင်းသော စအိုပေါကထြဲ လွှောလွှူစွာ ဝငသ်ှားသည်။ မိအေးလည်း လကကြို နောကပြဈကာ ခေါင်းအုံးကို လကဖြှင့ြ ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပထြားရင်း မကြစြိစုံမှိတ် အံကြိတန်သည်ေ။

“ဇိဇိဇွိဇွိ!!!! အူးးးဟူးးးဟူးးး နာတယ် နာတယ်!!! ကြှတကြွှတကြွှတ်”

ထွန်းဦး ချော့သှင်းရင်း သှင်းရင်းဖြင့ြ လီးကြီးမှာ ဖငပြေါကထြဲ တဈဝကခြန့ြ ဝငသ်ှားသည်။ ထွန်းဦးက မိအေး၏ နို့တဈလုံးကို တပြှတပြှှတစြို့ရင်း ကနွြ တဈဖကကြို လကဖြှင့ြ ခွပေေးလိုကြ လီးကို တဈရဈခွင်း သှင်းလိုကြ လုပန်ရော လီးမှာ ဖငပြေါကထြဲ တဆုံးဝငသ်ှားသည်။

“ဗြိဗြိဇွိဇွိ အီးးး ဟီးးး ဟီးးး”

မိအေး မကြရြညတ်ှကလွှေကြ ခေါင်း ဘယည်ာ ရမ်းကား အံကြိတ်၍ တီးတိုးညည်းတွားနသည်ေ။ လီးအား ဖငပြေါကတ်ှင် တဈစို့ကြီးထားပြီး မလိုးသေးဘဲ စောကစြိလေးကို လကမြဖြင့ြ ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ စကျကန့ြ အနည်းငယကြှာသောြ မိအေးဖငလြေး မသိမသာ ကော့ကော့လာသဖြင့ြ ထွန်းဦး လီးကို ဒဈမှုပရြုံထုတကြာ အားကုန်‌ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။

“အင့ြ!!! ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ်!!! အူးးး ဟူးးး ဟူးးးး အမလေးးးး သပေါပြီ သပေါပြီ၊ အင့ြ အင့ြ အင့ြ ဗစွဗြစွဗြွိဗွိ အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး နာတယ် နာတယ် ဖငကြှဲပါပြီတော့ အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြွှတ် အားးး ဟားး ဟားးးးးး”

မိအေးခငမြွာ မကြရြညတ်ှကြလွှေကြ အောည်ည်းနသေောလြည်း ထွန်းဦးက ညှာတာခွင်း မရှိဘဲ ဖငပြါကငဖြှင့န်သည်ေ။ မိနဈအနည်းငယကြှာသောြ မိအေးထံမှ ငိုညည်းသံ မထွကတ်ော့ဘဲ ဖငကြို ပင့ပြင့ြ ပေးလာသဖြင့ြ ထွန်းဦး ဆောင့ခြကြတ်ှေ အားပါလာသည်။ မိအေး ဖင် ဇိမတ်ှေ့လာပြီ။

“အင့အြင့အြင့အြင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြစွဗြစွြ အအအအ ဇွိဇွိဗွိဗွိ အအအအ ဗှတဗြှတ် ဗွှတဗြွှတ် အအအအ ဆောင့ဆြောင့ြ အအအအ အားးးးးး ရှီးးးးးးး ဟားးးးးး”

မိအေး ဖငကြှီး ကော့ကော့ထိုးကာ ထွန်းဦးခါးကို အားရပါးရ ဖကထြားရင်း စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား ပန်းထွကလြာသည်။ မိအေး နောကတ်ဈခွီ ပြီးသှားသဖြင့ြ စအိုကြှကသ်ားများကို ညှဈလိုကရြာ ထွန်းဦးလည်း ကြာရှည် မထိန်းနိုငတ်ော့ဘဲ လီးကို ဖငပြေါကထြဲ အဆုံးဆောင့သ်ှင်းရင်း သုတရြညမြွား ပန်းထွကသ်ှားသည်။ ထွန်းဦး လီးကြီးကို မိအေး ဖငပြေါကထြဲမှ ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။

“ဗွှတ် ဗွှတ် ဗှတ် အာ ဟာ ပစွပြစွြ ဗလဈ တဈတဈ”

ဖငပြေါကလြေး ဟာတာတာဖြစ်ကာ သုတရြညမြွား အံထွကလြာသည်။

“ကောင်းလာ မိအေး”

“အှန်း ကောင်းတော့ ကောင်းတယ်၊ ဒါပမယေ့ြ အစပိုင်း အရမ်းအောင့ပြှီး နာတယ်၊ ဖငကြိုလိုးတာ ဘာဖြစ်လို့ မိအေး စောကပြတထြဲက အရညတ်ှေ ထွကတ်ာလဲ မသိဘူး၊ အခုလည်း ဖငပြေါကကြ ကြိမ်းပြီး စပဖြငွြးဖငွြးနဲ့”

“ဖင် နည်းနည်းကြဲသှားလို့ပါကြာ၊ နောကပျိုင်း နင် ဖငဘြဲ ခံချင်လြာလိမ့မြယ်၊ ကဲ ကိုယ့အြခန်းကို သှားအိပတ်ော့”

“ဟုတ်”

အခွိနကြ 9:27 pm ရှိပြီ။ ထွန်းဦး Facebook ကို ဖြင့လြိုကသ်ည်။

………………………………………………………….

ရာဂစွတ်ဈယောကြ နောမြူအား လိုးပြီး သေးပေါကခြငွြ၍ အခန်းအပြင် ထွကလြာစဉြ ကိုထွန်းဦး အခန်းတံခါး ပြင့လြာသဖြင့ြ လှမ်းကြည့်လြိုကရြာ ပေါငကြို လိမဖြယ် လိမဖြယဖြှင့ြ ကြတတ လမ်းလွှောကလြာသော မိအေးကို တွေ့လိုကရြ၍ အံ့သှသှားသည်။

— ဧကန်တ ကိုထွန်းဦး ဒီကောငမြလေးကိုများးးး—

ရာဂစွြ တွေးမိရင်း လီးကြီး ပြနလြညတ်ောငမြတလြာသည်။

— သေး မှနမြှနပြေါကပြှီး မိန်းမကို နောကတ်ဈခွီ ဆှဲဦးမှဘာ——-

…………………………………………………………..

9:30 pm

ဟော David တကလြာပြီ

“Hi”

“hi ပါ Akary ၊ အခွိနကြှကတ်ိဘဲနောြ”

“အင်းပါ။ ဒါ့ကြောင့ြ David ကို Akary က ခစွန်ရတော”

တဈဖကမြှ အသဲပုံလေးတွေ တကလြာသည်။

“Akary ရေ၊ ဒီနေ့ စာနဲ့ မ chat တော့ဘူး၊ V-Call နဲ့ chat ချင်တ်ယ်”

“အာ David ကလည်းကြာ”

“စိတခြပြါ Akary၊ အဝတအြစားတွဘေဲ ခွှတပြှီး မကြန်ှာကို ပုဝါဖုံးထားရင် Akary ကို David မသိနိုငပြါဘူး”

David ၏ အပြောကောင်းမှုကြောင့ြ နောကဆြုံး မောမြောဌြေး လိုကလြွောလိုကသ်ည်။ အဝတတ်ှေ အကုနခြွှတပြှီး မကြန်ှာကို ပုဝါစီးလိုကသ်ည်။ အခန်းထဲတွင် မီးထိနထြိန် လင်းနသဖြေင့ြ David တဈယောကြ သူမ၏ ခန်ဓာကိုယအြလှကို ထငရြှားစွာ မှငရြမှာ သချောသည်။ မကြန်ှာမမှငရြင် ပြီးတာဘဲလေ။

David ဘကမြှ V-Call ခေါလြာပြီ။ အတွေ့အကြုံသဈ ဖြစ်သဖြင့ြ မောမြောဌြေး ရင်းခုနန်သည်ေ။ တဈဖကမြှ ခန်ဓာကိုယ် ထွားကြိုင်းတောင့တ်င်းသော အမွိုးသားတဈဦး မကြန်ှာကို ပုဝါစီးလကြြ ပေါလြာသည်။ David မှ ဦးဆောငကြာ သငပြေးသလို လိုကလြုပရြင်း ပြောရင်း စောကပြတကြို လကဖြှင့ြ ပြတန်မေိသည်။ သူမ စောကပြတ် ကလိနသညေကြို David ရှင်းလင်းစွာ မှငန်ိုငရြန် အနီးကပ် ပြလိုကသ်ည်။

David ကလည်း သူ့လီးကို ဂွင်းတိုကြ ပြနသည်ေ။ David လီးကို စမှငကြတည်းက မောမြောဌြေးခငမြွာ အာခေါငတ်ှေ ချောကကြပကြာ စောကပြတ် ပြစိ ပြစိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ကြီးမား တုတရြှညလြိုကသ်ည့ြ လီးကြီး။ ကိုအောင်းမင်းလီးထကြ ကြီးသည်။ ဒါကြီးနဲ့သာ အလိုးခံလိုကရြရငဟြု တွေးမိရင် စောကပြတကြို ပြတန်သညေ့ြ လကကြ ပိုမို သှကလြကလြာကာ

“အ အ အ အ ဟားးးး ပြီးပြီ ပြီးပြီ အားးးးး ရှီးးးးး ဟားးးးးးး”

မောမြောဌြေး တဈခွီပြီးသှားသည်။

“ပြီးပြီလား Akary”

“အှန်းးးး”

“ကောင်းလား”

“အင်းးးး ကောင်းတယ် အဟှန့ျ၊ ဒါနဲ့ David ရော”

“ပြီးတော့မှာ၊ David ပြီးရင် လရညတ်ှေ လကြပြေးလေ Akary”

“အပြငမြှာမှ မဟုတတ်ာ ဘယလြိုလကြရြမှာလဲ”

“အပြငမြှာဆို လကြပြေးမှာလား”

“အှန်း”

“ဒီလိုလုပကြှာ၊ David ပြီးရင် David ရဲ့ phone screen ပေါြ လရညတ်ှေ ပန်းလိုကမြယ်၊ Akary က Akary ရဲ့ phone screen ပေါြ လွှာနဲ့လကြပြှ၊ ဘယလြိုလဲ”

“တတလြည်း တတန်ိုငတ်ဲ့ David ဘဲ၊ Ok ကြာ လုပကြှည့မြယ်”

David က သူ၏ အကြောပျိုင်းပျိုင်း ထနသေော လီးကြီးကို အနီးကပ် ဂွင်းတိုကပြှရင်း

“အအအအ အားးးးး ရှီးးးးးးးးးးးး”

တဖကမြှ သုတရြညမြွား Scree ပေါြ ပန်းလာသဖြင့ြ Akary လည်း ရုတတ်ရကြ ပုဝါကို ဖယမြိကာ Phone scree ကို လွှာဖြင့ြ လကြပြှလိုကသ်ည်။

“ကဲ ကြနပေပြှီလား”

“ကြနပေပြါပြီဗွာ OK OK Good night အားဘှား မှမှ”

“Good night ပါ David ရေ အာဘှား”

မောမြောဌြေး အိပယ်ာပေါြ လှည်းခလွိုကရြင်း ပြုံးမိသည်။ ယောကြွား ခရီးထွကန်ခွေိနတ်ှင် line ပေါမြှနေ၍ အာသာဖြပေေးနိုငစြှမ်းရှိသော David ဆိုတဲ့ တဈယောကရြေ၊ ကြေးဇူးပါကြယ်။

………………………………………………………..

ထွန်းဦး phone ပိတလြိုကပြှီး ကြနပေစြှာ ပြုံးမိသည်။ ဒေါမြောမြောဌြေး၏ FB Account သည် ထွန်းဦး account တွင် Friend ဖြစ်ပြီးသား။ ကိုအောငမြင်း ခရီးထွကတ်ိုင်း သူမ FB သုံးလွှင် မောမြောဌြေး account မှာ မီးစိမ်း မလင်းပေ။ ဒါဆို ဒီ အမွိုးသမီး တခွား account နှင့ြ သုံးတာ သချောပြီ။ သိပ် မစောင့ကြှည့လြိုကရြပေ။

လှနခြဲ့သော တဈလက အိမအြပြန် စတိုးဆိုငတ်ဈခုတွင် ပစ်စည်းဝယဖြို့ ကားပေါမြှ ဆင်းသှားစဉြ အမှတတ်မဲ့ Line သုံးလကစြ phone ကို ထားခဲ့သဖြင့ြ သူမ၏ account ကို သိလိုကရြသည်။ ထို့ကြောင့ြ ထွန်းဦးက သူသုံးနကြေ fake account ဖြင့ြ Akary ကို add ကာ ခငမြငအြောင် ပေါင်းသည်။ နောကပျိုင်း sex chat တဲ့ အဆင့အြထိ စည်းရုံးနိုငခြဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမ၏မကြန်ှာကို recording လုပလြိုကန်ိုငပြှီလေ။ အခွိနတ်နရြင် နောကတ်ဈယောကပြါ တွယရြတော့မှာပါလား။

“ကိုထွန်းဦး”

“ဘာတုန်း ရာဂစြျ”

“ကြောြ တဈခုလောကြ မေးချင်လြို့”

“မင်းမှာလည်း မေး မေးနိုငလြှန်းတယကြှာ၊ သောကရြတာ Feel ပကြတ်ယ်”

“ခညားကလည်း စိတခြညွြးဘဲ”

ဒီကနေ့ ဒေါမြောမြောဌြေး ကုမျပဏီမှ စောစော ပြနလြာသဖြင့ြ ထွန်းဦးနှင့ြ ရာဂစွတ်ို့ စောစောစီးစီး သောကဖြစ်သည်။ ရာဂစွဆြိုတဲ့ ကောငကြ နည်းနည်းသောကလြွှင် များများမူးပြီး လကြေောရှညတ်တသ်ည်။ မနေ့ညက သူ့မိန်းမနောမြူ ရှာမှ ပြနရြောကလြာသဖြင့ြ အတိုးနှင့ြ တွယမြှာဆိုပြီး မသောကဖြစ်။ ဒီကနေ့ နောမြူရော မိအေးပါ Korea ကား ကြည့်န်သဖြေင့ြ သူတို့ အရကဝြိုင်းသို့ မလာဖြစ်ပေ။

“ကဲ မေးမှာဖြင့ြ မှနမြှနမြေးကြာ”

“မနေ့ညက ဟိုကောငမြလေး ခငမြွားအခန်းထဲ ဘာ လာလုပတ်ာလဲ အဟဲ”

“ဟေ!!!! မိအေးကို ပြောတာလား၊ မင်း ဘယလြိုတွေ့တာလဲ”

“ကြုပ် ညက တဈခွီပြီးသှားလို့ သေးထပေါကတ်ော့ ကောငမြလေးက ခငမြွားအခန်းထဲကနေ လိမဖြယ် လိမဖြယန်ဲ့ ထွကလြာတာ တွေ့လိုကတ်ယ်၊ ခငမြွား ဘယလြောကတ်ောင် တွယလြိုကတ်ာလဲ ဟဲဟဲဟဲ”

“အာ!!! ရာဂစွကြလည်း၊ ငါ ဘာမှ မလုပပြါဘူးကြ၊ သူ့ဟာသူ အမှည်းစားရင်း ငါနဲ့ စကားတွပြေောပြီး ပြနသ်ှားတာ၊ လိမဖြယလြိမဖြယ် ဖြစ်တာလည်း ခွထေောကကြဉွလြို့ နမှောပေါ့ကြ၊ ဒီမှာ ထိုငသ်ှားတာ အကြာကြီးဘဲ”

“လုပမြနစမြေးပါနဲ့ ကိုထွန်းဦးရာ၊ ထားပါတော့ ထားပါတော့”

ရာဂစွြ အရကခြှကကြို မော့လိုကရြင်း

“ကောငမြလေးလည်း ဒီရကပျိုင်း တောတ်ောထြှားလာတယဗြွ၊ ဖငကြှီးတွကေို နည်းတာကြီး မဟုတဘြူး”

“ဘာလဲ မင်းက လုပခြငွလြို့လား”

“စတာပါဗွာ!!!! ဒါပမယေ့ြ အဟဲ”

“ရရင် တွယမြယပြေါ့”

“ကိုထွန်းဦးကလည်းဗွာ အဟဲ ကြုပကြ ဒါမွိုး မဖနတ်တဘြူးဗွ”

“ငါ ဖနပြေးရငရြော”

“ရရငတ်ော့ ဒါမွိုးလေး တွယခြငွတ်ာပေါ့ဗွ အဟီးးးးး”

“ငါ ဖနတ်ီးပေးလို့ အဆငပြှရင်ေ မင်းမိန်းမ နောမြူကို ဘယသ်ူထိန်းမလဲ”

“အဲ”

ထွန်းဦး၏ ထိမိလှသော မေးခွန်းကြောင့ြ ရာဂစွခြငမြွာ စားလကစြ အမှည်းပင် ပြုတကြသွှားရှာသည်။ မိန်းမ ကြောကရြသူကိုး။ ရာဂစွအြား ကြည့်ကြာ ထွန်းဦး ပြုံးလိုကသ်ည်။

“ဒါ ဒါဆို ဘယလြိုလုပရြင် ကောင်းမလဲ၊ လုပပြါဗွာ၊ ကြုပ် ခငမြွားကို ဆွာ တငပြါတယ်”

“နည်းနည်းတော့ ခကတ်ယကြှ၊ မိအေးအပိုင်းက ငါ့ တာဝနထြားလိုကြ၊ ဒါပမယေ့ြ မင်းမိန်းမကို ထိန်းဖို့ရာ”

ရာဂစွြ ငှဲ့ထားသော အရကခြှကကြို အကုနမြော့ခလွိုကပြှီး

“ဆွာက ဆွာပါ ဆွာ၊ ဆွာ ကောင်းသလို စီစဉပြေးဗွာ၊ အရေးကြီးတာ အဲ့လုံးကြီးပေါကလြှလေး ကြုပ် တွယရြဖို့ လိုတယ်”

ရာဂစွြ မူးမူးနှင့ြ ဘာတွပြေောမိသည် မသိ။ မကြလြုံးထဲတွင် မိအေး၏ ဖငကြားကားကြီးတွကေို မှငယ်ောငန်မေိသည်။ ထွန်းဦးလည်း သဘောကစွှာ ပြုံးရင်း phone recording ကို မသိမသာ ပိတလြိုကသ်ည်။

“မပြီးကြသေးဘူးလား ဒီနှစ်ယောကျ”

“ပီးပါပီ မီးမရဲ့၊ နငတ်ို့ရော ဘီဒိုကား ပီးပီလား”

နောမြူ အခန်းထဲဝငလြာပြီး မေးရာ ရာဂစွြ အာလေး လွှာလေးဖြင့ြ ဖြသည်ေ။

“ကိုရာဂစွြ၊ ရှင် တောတ်ောြ မူးနပြေီပေါ့”

“ဝူးပါဘူး မီးမရာ၊ နဲနဲပါးပါး ပါ အဟဲ”

“ကဲ တောပြှီ ထ ထ အိပကြှစို့”

ခေါင်းစိုကန်သေော ရာဂစွအြား မနိုငမြနင်းဖြင့ြ တွဲ ထူနသညေ့ြ နောမြူ့ဖငကြို ထွန်းဦး လကဝြါးဖြင့ြ ရိုကလြိုကသ်ည်။

“ဖနွြးးးး အ!!! ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ၊ တအားကဲတာဘဲ ဟှန်းးးးးး”

မကြစြောင်းထိုးကာ ရာဂစွအြား တွဲခေါသ်ှားသော နောမြူ၏ ဖငကြှီးတွကေို ကြည့်ရြင်း ထွန်းဦး အရကခြှကကြို မော့လိုကသ်ည်။

“ဦးထွန်းဦး မိအေး အိပတ်ော့မယ်”

အခန်းတံခါးပေါကတ်ှင် ကြည့်န်သေော မိအေး အသံကြားမှ ထွန်းဦး ထလာကာ

“အိပတ်ော့လေ သဲလေး၊ ဒီရကပျိုင်း အားမှေးထားနောြ၊ နောကမြှ ဟဲဟဲဟဲ”

ထွန်းဦးက သူ့အထာနှင့သ်ူ ပြောသောလြည်း မိအေးကတော့ သဘောကကြာ ထွန်းဦးပါးကို နမ်း၍ အခန်းသို့ ပြနသ်ှားသည်။ ထွန်းဦးလည်း တံခါးကို စေ့ရုံစေ့လိုကသ်ည်။ မကြာမီ နောမြူ သူ့အခန်းထဲ ဝငလြာမညလြေ။

ထွန်းဦးဆိုသည့ြ အကောငကြ စားဖား။ သူ တာဝနယ်ူရမည့ြ အပေါကဆြိုလွှင် လုံးဝ လှည့မြကြည့်ပြေ။ နောမြူဆိုသည့ြ ကရငမြကိုလည်း ကြာခိုကာ တွယသ်ညမြဟုတ်။ သူ အပိုငကြိုငတ်ှယန်ိုင်၍သာ တွယန်ခွင်ေး ဖြစ်သည်။ အဲ့ဒါကလည်း သူ့ သူဌေး အောငမြင်းကြောင့ပြင်။

………………………………………………………

ဦးအောငမြင်း ဆိုသည့ြ သူဌေးမှာ တဏှာနှင့ြ ပတသ်ကလြွှင် အလိုဆန်ဒ ပြည့ဝြသူ မဟုတပြေ။ သူ့တွင် တဈသကလြုံး ဖြို၍မကုနန်ိုငသ်ော မောမြောဌြေး ဆိုသည့ြ အိုးကြီးတဈလုံး ပိုငဆြိုငထြားသညကြိုပင် အာသာမပြသေူ ဖြစ်သည်။

တဈရကသ်ော နေ့လညခြင်းတွင် ဒေါမြောမြောဌြေး ကုမျပဏီသို့ သှားစဉြ ဦးအောငမြင်းတဈယောကြ အခန်းထဲတွင် အရကြ ထိုငသ်ောကန်ေ၏။ အောငမြင်းဆိုသည့ြ အကောငကြလည်း အလုပတ်ဈခု လုပလြွှင် စနဈတကြ အကြကခြွ လုပတ်တသ်ူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွံစောင့ြ ကုလားမယား နောမြူဆိုသည့ြ အမွိုးသမီးကို လိုးချင်န်သညေမြှာ ကြာပြီ။

နောမြူ ဆိုသည့ြ ကရငမြမှာ သူ့မိန်းမ မောမြောဌြေးကဲ့သို့ Gym မဆော့ဘဲ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ တောင့တ်င်းပြပစွေလြှသည်။ ရာဂစွြ မဖြိုနိုငသ်ော ဒီ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြို သူ ရအောင် ဖြိုမညဟြု ကြိမ်းဝါးထားသည်။ နောမြူဆိုသည့ြ မိန်းမကလည်း တဏှာကြီးပြီး အလှအပ မကမြောသူ ဖြစ်သည်။ ဦးအောငမြင်း ခေါသ်ဖြင့ြ နောမြူ အခန်းထဲ ရောကရြှိနသည်ေ။

“အဈကိုကြီး နောမြူ့ကို ဘာခိုင်းစရာ ရှိလို့လဲ”

“ခိုင်းစရာတော့ ရှိတယဟြ၊ ဒါပမေဲ့ နင့ကြို အရင် ဆုခမွလို့”

“ရှင်”

“ဟုတတ်ယ် နောမြူ၊ နငတ်ို့လငမြယား ငါ့အိမ် ရောကတ်ာ ကြာပြီ၊ နင် တာဝနကြွလေို့ ဒါလေး လကဆြောငပြေးမလို့”

“ဟယ် ဆှဲကြိုးလေး လှလိုကတ်ာ”

“ဒီနားလာခဲ့၊ ငါကိုယတ်ိုငဆြှဲပေးမယ်”

နောမြူလည်း အပြောလြှနကြာ ဦးအောငမြင်းရှေ့ ခေါင်းငုံ့လိုကသ်ည်။ ခေါင်းငုံ့ထားသော နောမြူ၏ ဟိုကသ်ှားသည့ြ T-Shirt အောကမြှ ဖြူဖြေးနသေော နို့အုံကို မှငလြိုကရြသဖြင့ြ အောငမြင်း တံတွေးမွိုခမွိသည်။

“နောမြူ”

“ရှင်”

ဆှဲကြိုးခွိတကြို တပပြေးနရင်ေး နောမြူ၏ နားနားကပပြှောသဖြင့ြ ဦးအောငမြင်း၏ အသကရြှိုကဖြိုကာ နှာခေါင်းမှမှုတသ်ည့ြ လပေူများက နောမြူ့ နားသယစြပကြို တိုးဝှေ့သှားသည်။

“နငကြ သချောကြည့်လြေ လှလဘေဲ”

“အို အဈကိုကြီးကလည်း အဟှန်း”

“နောမြူ”

ဦးအောငမြင်းထံမှ တိုးညှင်းစွာ ခေါလြိုကသ်ံက နောမြူ့ရငထြဲ တဒိန်းဒိန်း ခုနန်မေိသည်။ သူမ၏ယောကြွား ရာဂစွထြံမှ တဈခါမှမရဖူးသော ရှှဆှေဲကြိုးလေး ရသညကြ တဈကြောင်း၊ သူစိမ်း ယောကြွား တဈယောကြ၏ အသကဖြိုသံကို အနီးကပ် ခံစားရသညကြ တဈကြောင်းကြောင့ြ နောမြူ့ ရငခြုနသ်ံတွေ မှနန်သည်ေ။ နောမြူ၏ အခွအနေကေို ရိပမြိသဖြင့ြ အောငမြင်း ရဲတင်းလာသည်။ ဆှဲကြိုးခွိတ် ခွိတပြေးရင်း နောမြူ့ လညပြင်းကို ပါးစပဖြှင့ြ စုပလြိုကသ်ည်။

“ပြှတပြှှတပြှှတပြှှတ် အ ဟာ အဈကိုကြီး ဟားးးးးးးးးးး”

နောမြူတဈယောကြ ဦးအောငမြင်း၏ လုပရြပကြို ရုန်းဖယမြှု မပြုဘဲ ဦးအောငမြင်းအား တင်းကြပစြှာ ဖကထြားလိုကသ်ည်။ အောငမြင်းလည်း အခွအနေေ ကောင်းမှန်း ရိပမြိသဖြင့ြ နောမြူအား ပြနလြညသ်ိုင်းဖကထြားရင်း ကြောပြငကြို ပြတသ်ပလြိုကြ၊ တငပြါးကို ပြတခြွလေိုကြ လုပန်သည်ေ။

“အဈကိုကြီးရယ် အင်းးဟင်းဟင်း”

နောမြူ့အား ပြတသ်ပကြိုငတ်ှယရြင်း ထမိနကြို လွှောခွှတလြိုကသ်ည်။

“နောမြူ”

“ရှင် အဈကိုကြီး”

“ဒီနေ့ အဈကိုကြီးအလိုကို လိုကလြွောရင် နောမြူ့ကို စိတကြှိုကဆြငပြေးမယ်”

“တဈကယန်ောြ အဈကိုကြီး”

“အှန်း”

တဈကယတ်န်း နောမြူမှာ လကဝြတလြကစြားကို မကသ်ညထြကြ ကာမရမျမကကြို ပို၍ ယဈမူးနသေူ ဖြစ်သည်။ မူးလငွြ ဘာမှမလုပန်ိုငဘြဲ အိပပြွောသ်ှားသော သူမ၏ယောကြွား ရာဂစွကြို အားမလို အားမရ ဖြစ်နသညေမြှာ ကြာပြီ။ ဒီကနေ့ ဦးအောငမြင်း၏ အကိုငအြတွယ် အပြတအြသပကြှားမှာ ယဈမူးရင်း စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား တဈစိမ့စြိမ့ြ ထွကန်ပြေီ။

ဦးအောငမြင်းလည်း အဝတတ်ှခွှတေရြင်း နောမြူ့အား ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှနခြိုင်းလိုကသ်ည်။ အမှှေးများ မဲမှောငန်သေော နောမြူ၏ စောကဖြုတ် မို့မို့ဖေါင်းဖေါင်းကြီးက အောငမြင်းကို သှားရညယ်ိုစသည်ေ။ နောမြူ့ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ပုခုံးပေါြ ထမ်းတငကြာ လီးကို လကဖြှင့ကြိုင်၍ စောကစြိအား လီးဒဈနှင့ြ ပြတသ်ပန်သည်ေ။

“အ!!!!အင်း ဟင်းဟင်း အဈကိုကြီးရယ်”

အရညတ်ှေ စိမ့ထြှကန်သေော စောကပြတထြဲ လီးဒဈကိုတေ့ကာ သှင်းလိုကသ်ည်။

“အင့ျ!!!ဇွိဇွိဇွိ အ!!!ဟားးးး”

လီးဒဈဝငသ်ှားသောြ နောမြူ့ မကြန်ှာဘေးတွင် လကန်ှဈဖကြ ထောကလြိုကရြာ နောမြူ့ဖငကြှီး အပေါသ်ို့ ကြှတကလြာသည်။ ဦးအောငမြင်း ခါးကို အားထည့်ကာ ဆောင့လြိုးတော့သည်။

“အင့အြင့အြင့အြင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အအအအ ဖတဖြတဖြတဖြတ် အအအအ ပစွပြစွဇြှိဇွိ အ ဟားးး အအအအ”

ဦးအောငမြင်း၏ ဆောင့ခြကြမြွားက ပြင်းထနလြှန်းသဖြင့ြ လီးကြီး စောကပြတထြဲ အဝငအြထွကြ သှကလြှသည်။ နောမြူ့ နို့အုံကြီးများလည်း ဘယည်ာ ရမ်းခါနသည်ေ။ နောမြူလည်း ထိုသို့ အလိုးခံချင်န်သညေမြှာ ကြာပြီ။

“ပြှတပြှှတဗြှတဗြှတ် အအအအ ဗွိဗွိဇွိဇွိ အအအအ ဆောင့ဆြောင့ြ အဈကိုကြီး နောမြူ!!!!နောမြူ!!! ကောင်းနပြေီ ဖတဖြတဖြတဖြတ် အအအအ ဗွိဗွိဇွိဇွိ အအအအ အားးးးဟားးးးဟားးးး ရှီးးးး”

အခကြြ ၃၀ ခန့ြ မနာတမ်းဆောင့လြိုးပြီး နောမြူ့စောကပြတထြဲ ဦးအောငမြင်း၏ သုတရြညမြွား ပန်းထည့်လိုကသ်ညန်ှင့ြ တပျိုငန်ကြ နောမြူလည်း တခွီ ကောင်းကောင်း ပြီးသှားသည်။

…………………………………………………………..

ထွန်းဦးတဈယောကြ ကိုအောငမြင်း ဝယခြိုင်းလိုကသ်ော ပစ်စည်းအား လာပေးစဉြ သူဌေးအခန်းထဲမှ ထွကလြာသော နောမြူနှင့ြ ဆုံသည်။ ဆံပငတ်ှလည်ေး ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ အင်ျကြီကြယသ်ီး တပထြားသညမြှာ တဈလုံးကြောြ ဖြစ်နသည်ေ။ ထွန်းဦးအား ကြောကြာ လှခေါးပေါမြှ ဆင်းသှားသည့ြ နောမြူ့ နောကပျိုင်းကို ကြည့်လြိုကရြာ ဖငတ်ှင် အကြကကြှီး စွန်းထင်းနသည်ေ။ ထွန်းဦး ပြုးလိုကသ်ည်။ ရာဂစွခြငမြွာမှာတော့ ခွံထဲရှိ သဈပငမြွားအား ရလေောင်းကောင်းဆဲ။

ကိုအောငမြင်းဝယခြိုင်းသည့ြ ပစ်စည်းအား ပေးခဲ့ပြီး ထွန်းဦး မီးဖိုချောငဖြကြ ထွကခြဲ့သည်။ ဘစငေတ်ှင် ပန်းကနတ်ှေ ရဆေေးနသေော နောမြူအား တွေ့သဖြင့ြ အနားနားကပကြာ

“နောမြူ”

“အမေ့!!!! လန့တ်ာ ကိုထွန်းဦးရယ်၊ ဘာတုန်း”

“စောနက ဦးအောငမြင်းနဲ့ နင် ဘာလုပန်တယေဆြိုတာ ငါတွေ့တယ်”

“ရှင်!!!!!!!”

“အေး ဟုတတ်ယ်၊ ဒီကိဈစ မမလေးနဲ့ ရာဂစွြ မသိစချင်ေရြင် ခဏနေ ငါ့အခန်းထဲ လာခဲ့၊ ဟဲဟဲဟဲ”

ထိုနေ့မှစ၍ နောမြူ့ခငမြွာမှာလည်း ရာဂစွြ လဈလငွလြဈသလို သူဌေးက ခေါလြိုးလိုကြ၊ ထွန်းဦး၏ အလိုးကို ခံလိုကဖြှင့ြ ကာမအရသာကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားနရသေည်။ ယခုလည်း ရာဂစွအြား အခန်းထဲသိပခြဲ့ပြီး ထွန်းဦးအခန်းသို့ ကူးခဲ့သည်။

“ကြာလိုကတ်ာဟာ”

“ရှငကြလည်း ကဲကို ကဲတယ်၊ ဟို သနောက တန်းအိပတ်ာ မဟုတဘြူး၊ ဘာမှမလုပန်ိုငဘြဲနဲ့ လူကို နို့ကိုငဘြာကိုင် လုပန်လေို့ မနည်း ချော့သိပခြဲ့ရတာ အဟှန်း”

“ဟေ!!! ပြစမ်းပါဦး၊ ရာဂစွြ ကိုငလြိုကတ်ဲ့ နို့တွေ”

နောမြူ့လကအြား ဆောင့ဆြှဲပြီး ရငခြှငထြဲ သှင်းလိုကသ်ည်။ ရငခြှငထြဲတွင် အပျိုပေါကလြေးကဲ့သို့ မကြလြုံး ပကလေပ် ပကလေပဖြှင့ြ မော့ကြည့်န်သေော နောမြူ့မကြန်ှာ နုနုလေးအား နမ်းရှိုကလြိုကသ်ည်။

“နောမြူ”

“ရှင့ျ”

“ငါမေးတာ မှနမြှနဖြှစမြေး၊ နင့ယ်ောကြွား ရာဂစွရြယ်၊ ဦးအောငမြင်းရယ်၊ ငါရယ် ဘယသ်ူ့လီး ပိုကြီးတုန်း၊ ဘယသ်ူလိုးတာ ပိုကြိုကလြဲ”

ကရငမ် နောမြူမှာ လိုးသည့အြကြောင်း၊ လီး အကြောင်း ပြောလွှင် စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား တဈစိမ့စြိမ့ြ ထွကန်ကြေ။

“လီးထဲမှာတော့ ရာဂစွလြီးက အကြီးဆုံးနဲ့ အရှညဆြုံးဟ၊ ဦးအောငမြင်း လိုးတာကြတော့ ကြမ်းတယ်၊ အဟှန်း နငလြိုးရင် ငါ ခဏခဏ ပြီးတယ်”

“ဒါဆို ငါလိုးတာ ကြိုကတ်ယပြေါ့”

“အှန်းး ဒါ့ကြောင့ျ ခဏခဏ ခံနတောပေါ့ အဟှန်းးးး”

“ငါ ပြောစရာ တဈခု ရှိတယ်၊ နင့ယ်ောကြွားက မိအေးကို လိုးချင်လြို့တဲ့”

“အောငမြာ ကုလားစုတကြ ငါ့ကိုတောင် လိုးတာ အားမရဘူးပေါ့၊ ဒါနဲ့ ဖြစ်ပါ့မလား၊ ဟိုဟာမလေးက အခုမှ ၁၈ နှစ် ပြည့ခြါစလေး”

“ဖြစ်ပါတယဟြ၊ ဖြစ်လို့လည်း ဦးအောငမြင်းရော ငါပါ လိုးပြီးပြီ”

“ဒါဆိုလည်း ပြီးတာဘဲလေ”

“အေး ဒါဆို ငါ စီစဉပြေးလိုကမြယ်၊ လောလောဆယ် နင် မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ေ ဟုတပြှီလား”

“ဟုတကြဲ့ပါ ဆရာကြီးရှင့ြ ခစ်ခစ်ခစ်”

“ဒီနေ့ နင့ကြို လေးဘကကြုန်းပြီး လိုးချင်တ်ယ်”

“လုပလြေ”

နောမြူ အဝတတ်ှခွှတေပြှီး ကုတငပြေါြ လေးဘကြ ကုန်းပေးသည်။ ထွန်းဦးက နောမြူ့ဖငကြှီးကို ကားယားခွလွှကြ လီးဒဈအား စောကပြတတ်ှင် တေ့လိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ နောမြူ့ခါးကို စုံကိုငကြာ ဆောင့လြိုးတော့သည်။

“အင့အြင့အြင့အြင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အအအအ ဖတဖြတဖြတဖြတ် အအအအ ပစွပြစွဇြှိဇွိ အ ဟားးး အအအအ”

နောမြူ့စောကပြတမြှာ မုန့ဖြောင်း အမွိုးအစား ဖြစ်သဖြင့ြ ကြှကသ်ားညှဈအား ကောင်းကာ အခုအခွိနထြိ လိုးရတာ စီးပိုငန်ဆေဲ။ အခကြန်ှဈဆယခြန့ြ အားရပါးရ ဆောင့ပြှီးသောြ

“ပြှတပြှှတဗြှတဗြှတ် အအအအ ဗွိဗွိဇွိဇွိ အအအအ ဆောင့ဆြောင့ြ ကိုထွန်းဦး နောမြူ!!!!နောမြူ!!! ကောင်းနပြေီ ဖတဖြတဖြတဖြတ် အအအအ ဗွိဗွိဇွိဇွိ အအအအ အားးးးဟားးးးဟားးးး ရှီးးးး”

နောမြူ တခွီပြီးသှားကာ ခေါင်းအုံးပေါြ မကြန်ှာအပလြွှကြ ကုန်းကုန်းကြီး ဖြစ်နသည်ေ။

“ဗွှတဗြွှတ် ဗလှတ် ဗူ”

စောကပြတထြဲမှ လီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ရှုံ့ပြရှုံ့ပြ ဖြစ်နသေော နောမြူ့ စအိုပေါကကြို တံတွေးဖြင့ြ ဆှတလြိုကသ်ည်။

“အ!!!! ကိုထွန်းဦး!! ဘာ ဘာလုပမြလို့လဲ”

“နင့ြ ဖငကြို လိုးပေးမလို့လေ”

“အင့ြ!!! ဇွိဇွိ အ!!! ဖြေးဖြေး ကိုထွန်းဦး၊ နောမြူ တဈခါမှ ဖင် မခံဖူးဘူး၊ အင့ြ!!! ဗစွဗြစွဗြွိဗွိ အူးးးးဟူးးးဟူးးးး နာတယ် နာတယ် မရဘူး အီးဟီးဟီးဟီး”

ထွန်းဦး ဘာစကားမှမပြောဘဲ လုပစြရာရှိတာ ဆကလြုပသ်ည်။ လီးကြီးတဈဝကခြန့ြ ဖငပြေါကထြဲ မဆန့မြပြဲ ဝငသ်ှားပြီ။ နာကငွမြှုကြောင့ြ ရမ်းခါနသေော နောမြူ့ခါးကို စုံကိုငကြာ အားပြင်းပြင်းဖြင့ြ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။

“အင့ြ!!!!! ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အားးး ဟားးး ဟားးး သပေါပြီအမရေဲ့ အီးဟီးဟီး ဖငကြှဲပါပြီတော့”

နောမြူ့ခငမြွာ အသံကယွကြယွြ မအောရြဲသဖြင့ြ ခေါင်းအုံးအား မကြန်ှာအပကြာ ကြိတအြောန်ရသေည်။ လီးကို ဒဈမှုပရြုံ ပြနထြုတကြာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။

“အင့ြ!!!! ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အူးးး ဟူးးး ဟူးးးးး နာတယ် နာတယ် ဗစွဗြစွြ ဗွိဗွိ အားးး အားးး အားးးး အားးးး ဇွိဇွိ ဗွှတဗြွှတ် အားးး အားးး အားးး အားးးး”

နောမြူ၏ ကြိတမြှိတအြောည်ည်းသံ ကြားရလေ ထွန်းဦး၏ ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပြင်းထနလြေ ဖြစ်ရာ ၁၅ မိနဈခန့ြ အားရပါးရ လိုးဆောင့ပြှီးသောြ

“အင့အြင့အြင့အြင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အားးး အားး အားး အားး ပစွပြစွဇြှိဇွိ အ ဟားးး အားးး ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အားးးး ဟားးးး ရှီးးးးးး လိုးလို့ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ဖင် ကြာ ကြပသ်ိပန်တောဘဲ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အားးးး အားးးး ရှီးးး”

နောမြူ့ဖငထြဲ သုတရြညမြွား ပန်းထည့်လိုကသ်ညန်ှင့ြ နာကငွမြှုကြားက နောမြူ့စောကပြတထြဲမှ အရညမြွားလည်း ပန်းထွကလြာသည်။

…………………………………………………………

နောကတ်ဈရကြ ထွန်းဦး ကြိုတင် စီစဉထြားသည့အြတိုင်း ဒေါမြောမြောဌြေးအား ကုမျပဏီသို့ပို့စဉြ ကားပေါြ ပစ်တငလြိုကသ်ော အိပခြန်းသော့ကို ဒေါမြောမြောဌြေး မမှငအြောင် စတပပြှာခဲတွငဖြိကာ ဒတခြဘြွုတပြေါြ ပြနတ်ငထြားလိုကသ်ည်။ နောမြူကို ဈေးသို့ စောစောသှားပြီး အခွိနကြှာမှ ပြနလြာရန် မှာလိုကသ်ည်။ မိအေးအား အိမအြလုပမြွားကို စောစီးစွာ လုပခြိုင်းပြီး သူ့အခန်းထဲတွင် နံကြ 9:30 am အရောကြ စောင့န်ရန်ေ မှာခဲ့သည်။ ရာဂစွမြှာတော့ ရငခြုနစြှာဖြင့ြ အရကသ်ောကရြင်း စောင့န်သည်ေ။ ဘာမှမသိရှာသော မိအေးကတော့ ရချိုးပြီး ထွန်းဦး အခန်းထဲတွင် ရောကန်ပြေီ။ ထွန်းဦး ဒေါမြောမြောဌြေးအား ပို့ပြီး ဈေးသို့ ခဏဝငကြာ ပြနလြာခဲ့သည်။ အခန်းတံခါး ဖြင့လြိုကသ်ောြ

“ရောကန်ပြေီလားကြ”

“မိအေးက 9:00 am ထဲက ရောကန်တော၊ ဒီနေ့ စောစောစီးစီး ဘာလုပမြလို့လဲ”

“ဒီနေ့ စောစောစီးစီး တဈနကေုနမြယလြေ၊ ဟဲဟဲဟဲ”

“ဟှန့ြ!!! တဈနကေုနလြည်း မလုပန်ိုငဘြဲနဲ့များ”

“မလုပန်ိုငရြင် စဈကူခေါမြှာပေါ့ဟ၊ နငရြော တဈနကေုန် ခံနိုငလြို့လား”

“အိုးးး မိအေးတို့က အေးဆေး အဟိ၊ အို အမေ့”

“ပြှတပြှှတပြှှတ် အှန်းးး ဟှန်းးးးးး”

ခစွစြဖြယ် ပြောဆိုနသေော မိအေးခါးကို ဖကလြိုကပြှီး နှုတခြမ်းခွင်း စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ အထွာကနွပြေီဖြစ်သော မိအေးကလည်း ထွန်းဦးပါးစပထြဲ လွှာဖြင့ြ မှှလေိုကသ်ည်။ ထွန်းဦးက ပါးစပထြဲ ကလိနသေော လွှာကို စုပလြိုကရြာ

“ပြှတပြှှတပြှှတ် ရှလှတ်!!! အိ!!!!!!”

မိအေး မကြလြုံးများ မှေးစင်းကာ ခွဖြေားထောကပြှီး ဆီးခုံခွင်းထိအောင် ခါးကို ကော့ထားသည်။ ခါးကို ဖကထြားသော လကကြ ထမိနကြို ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ နမ်းရှိုကရြင်း နှစ်ယောကသ်ား ကုတငပြေါြ လှဲခလွိုကသ်ည်။ ထွန်းဦး အခန်းထဲ ဝငသ်ှားကတည်းက ရာဂစွြ အခန်းပေါကကြနေ ချောင်းကြည့်န်သည်ေ။ ထွန်းဦး မီးစိမ်းပြသညန်ှင့ြ မိအေးကို သူ ဝငတ်ှယရြန် အသင့ပြှငထြားသည်။

နှုတခြမ်းခွင်း နမ်းရှိုကရြင်း ထွန်းဦး၏ ညာဘကြ လကကြ မိအေးနို့အုံကို ဆုပကြိုငဖြစွည်ှဈကာ ဘယဘြကလြကကြ စောကပြတထြဲ ထိုးမှှနသေည်ေ။

“ပြှတပြှှတပြှှတပြှှတ် အု အု အု အူးးးးး”

ထွန်းဦး၏ အကိုငအြတွယ် ကြှမ်းကငွမြှုကြောင့ြ မိအေးခါးလေး ကော့ကာ ကော့ကာဖြင့ြ တဈခွီ ပြီးသှားသည်။

“ကောင်းလား မိအေး”

“အှန်း!!! အဟှန်းးးးးးးး”

ထွန်းဦး လှဲနရောမှ ထကာ ခွကန်ှဈခွကထြဲ အရကြ ငှဲ့လိုကသ်ည်။ တဈခွကထြဲသို့ Sparkling အခွိုရည် များများထည့်ကာ ဆေးမှုံ့တဈခွို့ ခပလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ လကည်ှိုးဖြင့ြ မှှပြေီး

“ရော့!! ဒါလေး သောကလြိုကြ”

“ဟှန်းး အရကတ်ှေ၊ မိအေးမှ မသောကတ်ကတ်ာ”

“သောကကြှည့စြမ်းပါကြယ်၊ ခွိုခွိုလေးရယ်၊ ဒါသောကမြှ မင်း ခံနိုငရြညရြှိမှာ”

“ဘာဖြစ်လို့”

“စဈကူခေါထြားတယလြေ ဟဲဟဲဟဲ”

“ဒါက ကိုထွန်းဦးကြီးရဲ့ စဈကူပေါ့”

“အေးးး ဟုတတ်ယ်”

မိအေး သောကလြိုကသ်ည်။ ပူရှိန်းခွိုမှသော အရသာက လညခြွောင်းမှတဈဆင့ြ ဝမ်းဗိုကထြဲ ပူဆင်းသှားသည်။

“မိအေး သောကလြို့ ကောင်းလား”

“အှန်းးး ခြိုခြိုလေး”

“အင်ျကြီခွှတကြှာ၊ ပြီးရင် ငါ သငပြေးထားတဲ့အတိုင်း နင့ြ စောကပြတလြေးကို လကန်ဲ့ ပြတန်ေ”

မိအေးလည်း ထွန်းဦး ပြောသည့အြတိုင်း တသှမတေိမ်း လုပရြှာသည်။

“အအအအ!!!!!!”

မိအေး စောကပြတလြေးကို အားမလို အားမရ ပြတရြင်း ထွန်းဦးအား မွှောလြင့သ်ော အကြည့်ဖြှင့ြ ကြည့်န်သည်ေ။ ထွန်းဦးကလည်း မိအေး လုပပြုံကို အရကသ်ောကရြင်း အမှည်းတဈခုပမာ ကြည့်န်သည်ေ။

“ရော့”

ကုတငပြေါသ်ို့ ထွန်းဦး ပစ်တငပြေးသော Nevia Roll On ဗူးလေးကို ကောကကြိုငကြာ စောကပြတထြဲ ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကြ လုပန်သည်ေ။

“ဇွိဇွိပစွပြစွြ အအအအ အားးးး ရှီးးးးးးး”

မိအေး ဒုတိယအခွီ ပြီးသှားပြီ။ ထွန်းဦးက အဆငသ်င့ြ ရောစပထြားသော အရကခြှကကြို မိအေးအား ပေးလိုကသ်ည်။ မိအေးလည်း တဈကြိုကထြဲ မော့သောကလြိုကသ်ည်။ မိအေး၏ ပေါငန်ှဈဖကကြှား ထွန်းဦး ခေါင်းလွှိုလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ စောကပြတလြေးအား လကဖြှင့ဖြှဲကာ နီရဲနသညေ့ြ စောကပြတအြတွင်းသား နုနုထဲ လွှာဖြင့ြ ထိုးမှှလေိုကသ်ည်။

“ရှလှပ်!! ပြှတပြှှတပြှှတ်!!! အာ ဟ”

မိအေး ခေါင်းအုံးအား လကပြှနဆြုပကြိုငကြာ ခေါင်းမော့၍ ညည်းတွားမိသည်။ ယခုအခွိနထြိ ကိုထွန်းဦး၏ လီးကြီး သူမစောကပြတထြဲ မဝငသ်ေးဘဲ နှစ်ခွီ ပြီးသှားသည်။ စောကစြိလေးအား နှုတခြမ်းဖြင့ြ ဖိ စုပရြင်း လကည်ှိုးကို စောကပြတထြဲ ထိုးမှှလေိုကရြာ

“ပြှတပြှှတပြှှတ် ဇွိဇွိ ပစွပြစွြ အာဟ အအအ လုပပြါတော့၊ မိအေး စောကပြတထြဲ လီးကြီးနဲ့ လိုးပါတော့ အဟင့ဟြင့ဟြင့ြ”

အားမလို အားမရဖြစ်ကာ ညည်းတွားသော မိအေး အသံကြား၍ ထွန်းဦး ပြုံးမိသည်။

“သချောလား မိအေး”

“အှန်းးး သချောတယ်!!! မရတော့ဘူးးး မိအေး စောကပြတထြဲ လီး ထဲ့တော့ အဟင့ြ ဟင့ြ ဟင့ြ”

ထွန်းဦး လိုချင်သ်ည့ြ အခွအနေေ ရောကလြာပြီ။

“တဈကယလြို့ ငါ့လီးမဟုတဘြဲ တဈခွားလီး ဆိုရငရြော”

“အာ ဘယသ်ူ့လီးဖြစ်ဖြစ်၊ လိုးပေးပါတော့ အဟင့ြ”

“ရာဂစြျ ရေ”

ထွန်းဦး ခေါသ်ံ ကြားသညန်ှင့ြ ရာဂစွြ အခန်းထဲ ဝငလြာကာ ပုဆိုးခွှတခြလွိုကသ်ည်။ မိအေး ကြောငတ်ောငတ်ောင် ဖြစ်နစဉြေ ရာဂစွကြ မိအေး ခါးကို ကိုငကြာ လီးဒဈဖြင့ြ စောကပြတပြေါကကြို တေ့လိုကသ်ည်။

“ဟင်!!!! ကိုရာဂစြျ”

“အင့ြ!!! ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အားးးးးး အင့ြ!!! ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အားးးးး အောင့တ်ယ် အောင့တ်ယ် အားးးးး”

ထွန်းဦးက ဘယလြီးဖြစ်ဖြစ် ရလားဟု မေးစဉြ ဟာသလုပသ်ညထြငကြာ ခေါင်းငှိမ့ခြဲ့သော မိအေးခငမြွာ ရာဂစွလြီးကြီး၏ ပကပြကစြကစြကြ လိုးခွင်းကို ခံနရပြေီ။ ရာဂစွလြီးကြီးက သူမ လကဖြွံခန့ြ တုတပြှီး ၇ လကမြကြောြ ရှညလြွားသည်။ လီးကြီးဖြင့ြ ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း သားအိမအြောင့ကြာ မကြရြညပြင် ဝဲသှားသည်။ လီးဝငလြာတိုင်း စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားများ ကြုံ့ဝငသ်ှားကာ လီးပြနထြှကလြိုကတ်ိုင်း စောကပြတအြတွင်းသားများ အမှုံလိုကြ ကပပြါသှားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“အင့ြ အင့ြ အင့ြ အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အအအအ နာတယ် နာတယ် ဖြေးဖြေး အအအအ ဇွိဇွိဗစွဗြစွြ အအအအ အားးးးးးးးးးး”

မိအေးခငမြွာ ရာဂစွြ၏ မညှာမတာ ဆောင့လြိုးခကြအြောကတ်ှင် အံကြိတခြံရင်း တတိယအခွီ ပြီးသှားသည်။

“ကဲ မိအေးရေ လေးဘကကြုန်းပြီး ရာဂစွလြီးကို စုပပြေးလိုကြ”

ထွန်းဦးစကားက သူမကို ဖာသညမ် တဈယောကလြို ပြောဆိုနသေောလြည်း ဆေးအရှိနကြှောင့ြ ရမျမကစြိတန်ိုးကြှကာ ဘာခိုင်းခိုင်း လုပပြေးရန် အသင့ဖြစ်နသည်ေ။ မိအေး လေးဘကကြုန်းလိုကစြဉြ သူမ၏ စောကပြတထြဲမှ ထွကခြါစ စောကရြညမြွား စိုနသေော ရာဂစွြ၏ ဧရာမလီးကြီးက မကြန်ှာရှေ့မှာ ရမ်းတန်းရမ်းတန်းဖြင့ြ အသင့ရြှိနသည်ေ။ ရာဂစွြ၏ လီးကို ပါးစပဖြှင့ြ ငုံစုပလြိုကရြာ

“ပြှတပြှှတပြှှတပြှှတ် ဟာရေးးးး အားးး ရှီးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ”

မိအေး၏ နှာခေါင်းထဲ ညှီစို့စို့ စောကရြညအြနံ့များ ရှူရှိုကမြိသည်။ လေးဘကကြုန်းထားသဖြင့ြ အနောကသ်ို့ ပြူထွကန်သေော မိအေး၏ စောကပြတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကို ထွန်းဦး လီးဒဈတေ့ကာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။

“အင့ြ!!! ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အူးးးး အဟုဟုဟု ဇွိဇွိဗစွဗြစွြ အုအုအုအု ဗွိဗွိဗွှတဗြွှတ် အှတအြှတ် အဟှတဟြှတ် အူးးးးးးးးး”

အနောကဖြကမြှ အားရပါးရ ဆောင့လြိုးခကြတ်ှကေ သားအိမကြို ထိခကြြ ပြင်းလှန်းသဖြင့ြ အောင့အြောင့သ်ှားသောလြည်း ပါးစပထြဲ ပြည့ကြှပစြှာ ဝငန်သေော ရာဂစွြ၏လီးကြီးကြောင့ြ မိအေးအသံမှာ တအုအု တအှတအြှတ် ဖြစ်နသည်ေ။ ထွန်းဦး အားရပါးရ လိုးနစဉြေ

“သှောြ!!!! ရှငတ်ို့က ဒီလိုဖြစ်နကြတောကိုး”

“ဟင် နောြ နောမြူ”

ရုတတ်ရကြ အခန်းထဲဝငလြာသော နောမြူ့ကြောင့ြ ရာဂစွြ ထိတလြန့သ်ှားသည်။ မိန်းမကို ကြောကရြသူလေ။

“ရာဂစွြ လုပစြရာရှိတာ ဆကလြုပ်၊ လာ နောမြူ ငါ့ လီးကို စုပပြေးစမ်း၊ မိအေး ဖငကြို လိုးမလို့”

ထွန်းဦးစကားသံ ကြားမှ ရာဂစွြ ပို၍ မကြလြုံးပြူးသှားသည်။ သူ့မိန်းမကို ပိုငစြိုးပိုငန်င်း လီးစုပခြိုင်းသော ထွန်းဦးအား ကြည့်လြိုကြ၊ အဝတမြွား ခွှတကြာ အခန်းထဲဝငလြာသော နောမြူ့အား နားမလညစြှာ ကြည့်လြိုကြ ဖြစ်နသည်ေ။ နောမြူကတော့ ဘာမှ ဂရုမစိုကဘြဲ ထွန်းဦးရှေ့ ဒူးထောကကြာ မိအေး စောကပြတထြဲမှ ထွကလြာသော စောကရြညတ်ှေ ပနသေညေ့ြ လီးကြီးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ကိုင်၍ အားရပါးရ စုပန်သည်ေ။

“ပြှတပြှှတ် ရှလှတ် ရှလှတ် ဟားးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ နောမြူရာ အအ ရပြီ ရပြီ”

နောမူအား လီးစုပတ်ာ ရပခြိုင်းပြီး မိအေးဖငပြေါကကြို လီးဒဈဖြင့ြ တေ့ကာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။

“အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြုဗု အူးးးးးးးးးး ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အူးးးဟူးးးဟူးးးး”

ဖငထြဲ အရှိနပြှင်းစွာ ဝငလြာသော လီးကြီးကြောင့ြ နာကငွခြံခကြ ရှိလှသည်။ မိအေး၏ ရှုံ့မဲ့နသေော မကြန်ှာလေးကို ကြည့်ရြင်း ရာဂစွြ၏လီးကြီး ပို၍ မာတောငလြာသည်။

“ဗွှတဗြွှတဗြု ဗူ ဟူးးးးးးးးးး”

အခကြြ ၂၀ ခန့ြ မိအေးဖငအြား လိုးပြီး လီးကို ထုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ထွန်းဦး ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှန် အိပလြိုကပြှီး

“လာ မိအေး ငါ့လီးပေါြ တကခြှလိုကြ”

မိအေးလည်း ရာဂစွလြီးကို စုပတ်ာ ရပလြိုကပြှီး ထွန်းဦးပေါြ တကခြှကာ လီးကို စောကပြတထြဲထည့်၍ အပေါမြှ တကဆြောင့သ်ည်။

“ဖတဖြတဖြတဖြတ် အအအအ ဗှတဗြှတဗြှတဗြှတ် အအအအ”

နောမြူက ရာဂစွလြီးကို တဈပြှတပြှှတ် မှညအြောင် စုပပြေးသည်။

“ရာဂစွရြေ မိအေးဖငကြို လိုးတော့”

ထွန်းဦး ပြောသဖြင့ြ နောမြူ့ပါးစပထြဲမှ လီးကို ထုတကြာ မိအေးဖငပြေါကကြို လီးတေ့ပြီး

“အင့ြ!!! ဗွှတဗြွှတဗြုဗု အီးးးးဟီးးးဟီးးး ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အားးးလားးးလားးး ကြှတကြွှတကြွှတ် ဗှတဗြှတဗြွှတဗြွှတ် အူးးး ဟူးးး ဟူးးးး”

မိအေးခငမြွာ စောကပြတထြဲလည်း လီးကြီး ကြပသ်ိပစြှာ ဝငန်သလေို ဖငကြိုလည်း ရာဂစွြ၏ ဧရာမ လီးကြီးက အဆတမြပြတလြိုးခွင်း ခံနရသေည်။ လီးနှစ်ချောင်း ညှပလြိုးသဖြင့ြ ဖငရြော စောကပြတပြါ အောင့တ်ောင့တ်ောင့ြ၊ နာတာတာ၊ ကောင်းတောင်းတောင်း ခံစားနရသေည်။ မိအေးအား ထွန်းဦးနှင့ြ ရာဂစွတ်ို့ ညှပလြိုးနသညေကြို ကြည့်ရြင်း နောမြူ သူမစောကစြိကို ပြတလြိုကြ၊ စောကပြတထြဲ လကသ်ုံးချောင်းပူးပြီး သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ လုပန်သည်ေ။

“အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြုဗု အအအအ ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အအအအ ဇွိဇွိဗှတဗြှတ် အအအအ အားးးးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးးးး”

ထွန်းဦးနှင့ြ ရာဂစွတ်ို့ လိုးခကြမြွားကြား မိအေးတဈယောကြ ဆန့င်ငဆြန့င်ငဖြစ်ကာ လေးကြိမမြှောကြ ကာမပန်းတိုငသ်ို့ ရောကရြှိသှားသည်။ မိအေးအား ဖယလြိုကပြှီး

“နောမြူ လာ ငါ့အပေါြ ပြောင်းပြနခြှပြီး ဖငထြဲ လီး ထည့်ထိုငလြိုကြ”

နောမူလည်း ထွန်းဦးအား ကြောပေးခွလွှကြ စအိုပေါကကြို တံတွေးဆှတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ထွန်းဦးလီးကြီးကို ဖငပြေါကတ်ှင် တေ့ကာ ဖြေးဖြေးခွင်း ထိုငခြလွိုကသ်ည်။

“ဇွိ ဇွိ ဗှတ် ဗှတ် အ အ အားလားလားး ကြှတကြွှတကြွှတ် ဟင်းးးးးးးးးးးး”

လီးအဆုံးထိ ဖငထြဲဝငသ်ှားပြီ။ ထွန်းဦးက နောမြူ့ခါးကို လကဖြှင့ကြိုငကြာ အောကမြှ ခပပြှင်းပြင်း ပင့ြ လိုးသည်။

“ဖတဖြတဖြတဖြတ် အအအအ ဗွှတဗြွှတ် ဗှတဗြှတ် အအအအ အားး”

“ရာဂစြျ မင်းမိန်းမကို လိုးတော့လေ”

ထွန်းဦးနှင့ြ နောမြူ လုပန်ပေုံကို ကြောငကြှည့န်သေော ရာဂစွတ်ဈယောကြ ယခုမှ သတိဝငလြာကာ

“ဗွိဗွိဇွိဇွိ အားးးးးးးးးး”

နောမြူ့ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ပုခုံးပေါြ ထမ်းတငကြာ စောကပြတထြဲ လီးကြီး ထိုးထည့်လိုကသ်ည်။

“အင့ြ အင့ြ အင့ြ အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အအအအာ ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အအအ ဟားးးး ဇွိဇွိ ဗှတဗြှတ် အအအအ”

ရှုံ့မဲ့ကာ ညည်းတွားနသေော နောမြူ့မကြန်ှာလေးကို ကြည့်ရြင်း ရာဂစွြ ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပြင်းထနလြာသည်။

“အင့ြ အင့ြ အင့ြ အင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြှတဗြှတ် အအအအာ ဗွိဗွိဗစွဗြစွြ အအအ ဟားးးး ဇွိဇွိ ဗှတဗြှတ် အအအအားးးးးးး ရှီးးးးးးးးးး”

ရာဂစွြ ကြာကြာမထိန်းနိုငဘြဲ နောမြူ့စောကပြတထြဲ သုတရြညမြွား ပန်းလိုကသ်ည်။

“အင်းးးဟင်းးးဟင်းးးး ရှီးးးးးးး ပြှတ် ကောင်းလားဟင် ရာဂစြျ”

“အှန်းးးးးး ပြှတပြှှတပြှှတ်”

“ဗြှတ် ဗလှတ် ဗု အ ဟားးးးး”

နောမြူ့စောကပြတထြဲမှ ရာဂစွလြီး ဆှဲထုတလြိုကသ်ညန်ှင့ြ မိအေးက နောမြူ့စောကပြတကြို လကြကြာ စောကပြတထြဲမှ ထွကလြာသော ရာဂစွြ၏ သုတရြညမြွားကို မွိုခလွိုကသ်ည်။

“အင့အြင့အြင့အြင့ြ ဗွှတဗြွှတဗြွှတဗြွှတ် အအအအ ဖတဖြတဖြတဖြတ် အအအအ အားးးးးဟားးးးးးး ရှီးးးးးး ဟီးးးဟီးးဟီးးးး”

ထွန်းဦး သုတရြညမြွား ဖငခြေါင်းထဲ ပန်းဝငလြာသညန်ှင့ြ နောမြူလည်း စောကပြတလြေး ပြစိပြစိဖြစ်ကာ ဒုတိယအခွီ ပြီးသှားသည်။

မိအေးနဲ့ နောမြူလည်း ထွန်းဦးနှင့ြ ရာဂစွတ်ို့၏ နားလိုကြ လိုးလိုကဖြှင့ြ ထွန်းဦး ပြောသလိုပင် တဈနကေုန် အကြိမကြှိမ် အလိုးခံရင်း အခွီခွီ ပြီးခဲ့ရသည်။ ရာဂစွလြည်း မိအေးကို လိုးခွငသ်ည့ြ စိတကြှောင့ြ သူ့မိန်းမနောမြူအား ထွန်းဦးနှင့အြတူ ညှပ်၍ လိုးခဲ့ရလပြေီ။ သို့သောြ ရာဂစွြ ကြနပေသ်ည်။

ညနေ 4:00 pm ခန့တ်ှင် လိုးပြဲကိုရပကြာ ဒေါမြောမြောဌြေးအား ကြိုရန် ထွန်းဦး ထွကခြဲ့သည်။ ကုမျပဏီ မရောကခြင် ဈေးသို့ဝငကြာ ပစ်စည်းတဈခုကို ဝငယ်ူလိုကသ်ည်။

သော့တု တဈချောင်းလေ။

🏵️ ဖြစ်လေ့ ဖြစ်ထ ရှိကြသည် (အပိုင်း ၂) ဇာတသ်ိမ်း ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️