ခစွတ်ဲ့ ဖဖလေေေး
ရေးသားသူ – တိမပြှိုမိုး
(ဟူးးး)
မကြစြိကိုစုံမှိတလြည်း အိပလြို့မပြောတ်ာမို့ လပေူတွကေို မှုတထြုတလြိုကမြိသည်။ အရငကြဆို အမေ့ကိုဖကပြှီး အိပန်ကြေ ဖြစ်သည်။ အခုလို တဈယောကထြဲ မအိပခြဲ့ဖူးတာမို့ ဘယပြှောင်းညာပြောင်းနဲ့ ကိုယ့ဘြာသာ မကြမနေပ် ဖြစ်နမေိသည်။
တကယတ်ော့ နုကို အခုလိုဖြစ်အောင် လုပတ်ဲ့သူက ဦးမှင့အြောငဆြိုတဲ့ လူကြီးဖြစ်သည်။ နုတို့သားအမိ ကမျဘာထဲကို တိုးဝငလြာတဲ့ သူ့အပြဈ ဖြစ်သည်။ နု နာမညကြ နုနုသှယ် ပါ။ မမေေ့နာမညကြ ဒေါခြငလြေးသှယ်၊ ဖဖကေေ ဦးလှထွန်း။ ကံမကောင်းအကြောင်းမလှတော့ နု ချောကတ်န်းတကတ်ဲ့ နှစ်မှာဘဲ ဖဖတေဈေယောကြ သူခစွတ်ဲ့ မမနေေဲ့ နုကို ထားလို့ တမလှနကြို ခရီးထွကသ်ှားခဲ့သည်။ ဖဖေေ မရှိတော့ပမယေ့ြ မမနေေဲ့ နုတို့ သားအမိ လောကကြီးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရငဆြိုငခြဲ့ကြသည်။
ဖဖရှေေိကတည်းက မမကေေ ရပကြှကထြဲမှာ အိမအြရောင်းအဝယ် အငှားကအစ ငှတေိုးပေးတာလေးတွပေါ လုပန်တောမို့ ဖဖမေရှေိပမယေ့ြ အခွအနေမပေကြြ ရပတ်ညန်ိုငကြှလသည်ေ။ ဒီနရောမှာ မမနေေဲ့ နုက သားအမိသာ ပြောတာ ရုပရြညကြ တခွားစီ။ မမကေေ အညာသူမို့ အသားညိုတယ်၊ အရပအြမောင်းက ငါးပနှစ်ေလကမြမို့ မပုမမှင့ပြမယေ့ြ ရငသ်ားငယသ်လို တငကြလည်း မထွားဘူး။ ပြောရရင် မိန်းမတဈယောကမြှာ ရှိသင့တ်ဲ့ အနအထေားထကတ်ောငမြှ လွော့နသေေးသည်။ မကြန်ှာလေးကတော့ မကြခြုံးမကြလြုံးလှသလို နှုတခြမ်းလေးက လေးကိုင်းလေးလိုမို့ လှတဈမကြန်ှာလို့ ပြောရမလိုဘဲ။
နုကြတော့ ဖဖနေေဲ့တူတာ၊ အသားလည်း အဖြူကြီး မဟုတပြမယေ့ြ ဝင်းနသည်ေ။ အရပကြတော့ မမေေ့လိုဘဲ။ မတူတာက ရငတ်ှေ တငတ်ှဘေဲ။ နု နို့တွကေ အပျိုဆိုပမယေ့ြ မမနေေို့တွရေဲ့ နှစ်ဆလောကကြို ရှိနတော။ အဲ့ဒါကလည်း အပျိုဖြစ်စက ကိုယ့န်ို့တွကေို ကိုယပြှနပြှီး ကိုငကြိုငပြေးလို့များလား မသိပါဘူး။ နို့က ကိုငပြေးလို့ဆို ထားပါတော့၊ တငပြါးကြီးတွကေ ထွားတာက ဘယလြိုပြောရမလဲ မသိဘူး။ အပျိုဖောဝြငပြှီးကတည်းက ထွားလာလိုကတ်ာ သူငယခြငွြးတွကတေောင် တငထြှားလို့ စကြပြောငကြှတဲ့အထိ။ အဲ့ဒါကြောင့ြ လမ်းထွကရြင် ပုရိသတွေ မကြလြုံးစားပြဲထိုငတ်ာ ခံနရသေညလြေ။
နု မကြန်ှာကတော့ မမေေ့အမှကေို အပြည့အြဝ ဆကခြံထားရလတေော့ ကြောင်းမှာရော ရပကြှကထြဲမှာပါ ရည်းစားစကား အပြောခံရ၊ စာပေးခံရတာကတော့ နုအတွကြ မဆန်းတော့ဘူး။ သူတို့ဘယလြောကဘြဲ စာပေးပေး စကားလိုကပြှောပြော နုကတော့ မတုနမြလှုပပြါဘူး။ မမနေေဲ့ နှစ်ယောကသ်ား စားစားသှားသှား ကြနပေန်သည်ေ။ မမကေလေည်း နုကို လိုလသေေးမရှိ ဖြည့ဆြည်းပေးလို့ ဖဖဆေေိုလည်းဟုတ် မမဆေေိုလည်းဟုတ်။
သာယာအေးခမွြးနတေဲ့ နုကမျဘာလေးကို လပြင်ေးမုနတ်ိုင်း ထနခြဲ့တာကတော့….. တဈနေ့ ကြောင်းကအပြန် အိမရြဲ့ဧည့ခြန်းမှာ လူကြီးတဈယောကန်ဲ့ မမကေေို ထိုငန်တော တွေ့လိုကရြသည်။
(လာ သမီးလေး ဒီနားလာထိုင်ဦး)
မမခေေေါတ်ာကို စူးစမ်းအကြည့်န်ဲ့ ကြည့်လြိုကပြှီး
(ဟုတ် ခဏလေး လှယအြိတခြွိတလြိုကြဦးမယ်)
ဆိုပြီး ခွိတန်ကြေ ဂွိတလြေးမှာ ကြောင်းလှယအြိတကြို ခွိတပြှီး မမဘေေေးကခုံမှာ ဝငထြိုငလြိုကတ်ော့
(ကိုမှင့အြောင် ဒါခငလြေးရဲ့သမီးလေး နုနုသှယလြေ)
မမေေ့စကားဆုံးတော့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငခြုံက ဦးမှင့အြောငဆြိုတဲ့ လူကြီးက နုတဈကိုယလြုံးကို သိမ်းကြုံးကြည့်ပြှီး
(ခငလြေးသမီးက အချောလေးဘဲ)
သူအပြောကြောင့ြ နု ကြနပေသ်လိုလို ရှကသ်လိုလို ဖြစ်နပမေယေ့ြ သူ့ကို သချောကြည့်ြ အကဲခတလြိုကသ်ည်။ ထိုငန်ပမေယေ့ြ အရပမြှင့မြယဆြိုတာ သိသာနသည်ေ။ အသားအရကတေော့ လတလြတပြါဘဲ။ စပို့ရှပဝြတထြားပမယေ့ြ ရငအြုပထြှားထွားကြီးတွကေ အထင်းသား မှငန်သလေို၊ စူးရှတဲ့မကြလြုံး ပေါလြှငတ်ဲ့ နှာတံအောကမြှာ ထူထဲတဲ့ နှုတခြမ်း ခပရြေးရေး နှုတခြမ်းမှှေးတွနေဲ့ ယောကြွားပီသတဲ့ ရုပရြညကြို သတိပြုမိလိုကလြသည်ေ။
(သမီး ဒါက ဦးမှင့အြောငတ်ဲ့ မှတထြားနောြ)
မမေေ့စကားကို ခေါင်းငှိမ့ြ အဖြပေေးလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ သူတို့နားကထလို့ အိပခြန်းထဲဝင် ကြောင်းဝတစြုံလေးလဲပြီး ထမိနရြငလြွားလို့ ရချိုးဖို့ အခန်းပြငထြှကပြှီး သူတို့ရှေ့ကဖြတလြို့ အိမအြပြငကြ ရချိုးအိမလြေးဆီကို အသှား၊ နုရဲ့ လှုပခြါနတေဲ့ တငသ်ားတွဆေီကို ဦးမှင့အြောင် အကြည့်ရြောကန်တော တွေ့ရလို့ ရငထြဲ ရှိန်းကနဲ့ ဖိန်းကနဲ့ ဖြစ်သှားရသည်။
ညစာစားပြီး သားအမိနှစ်ယောကြ အိပရြာဝငမြှ မမကေေ သူနဲ့ဦးမှင့အြောင် လကဆြကတ်ော့မည့်အကြောင်း ပြောလာတော့ နု ဝမ်းနည်းလှန်းလို့ မမေေ့ကိုဖကပြှီး ငိုမိလသည်ေ။ မမကေေ နုကိုဖကြ ကြောကလေးကိုပြတပြှီး ချော့ရင်း၊ မိန်းမသားတွခညွြေး မတင့တ်ယတ်ာတွေ၊ သူပြဲစားအလုပန်ဲ့ ဦးမှင့မြောငရြဲ့ အငှားကားလေး အသုံးပြုရင်းက ရင်းနှီးလာတဲ့အကြောင်း၊ စိတကြောင်းနှလုံးကောင်းရှိကြောင်း၊ နုတို့သားအမိကို တကယ့မြတ်ေတာနဲ့ ခစွတ်ဲ့အကြောင်း၊ နားလညမြှုပေးကြောင်းတွေ တွငတ်ှငပြှောနပမေယေ့ြ၊ နု သိတာကတော့ မမတေဈေယောကြ နုအပြင် သူစိမ်းတဈယောကကြိုခစွလြို့ နုကို အခစွတ်ှေ လွော့သှားမှာကို စိုးလသည်ေ။ အဲ့ဒါကို ဖြင့ပြှောတော့ မမကေေ
(အမလေး သမီးရယ်၊ အစက အမတဈေယောကပြဲခစွတ်ာ၊ အခုဆို ကိုမှင့အြောငပြါတိုးပြီး သမီးလေးကို နှစ်ယောကဝြိုင်းခစွမြှာပါ)
တဲ့။ ဘာဘဲပြောပြော အခုတော့ ဦးမှင့အြောငန်ဲ့ မမတေေို့ တရားဝငလြကထြပလြို့ အိမပြေါြ ရောကလြာလတေော့ အရငကြ သားအမိနှစ်ယောကြ အိပခြန်းကို အလယကြ အထပသ်ားနဲ့ကာလို့ နှစ်ခန်းခွဲလိုကသ်လို အခု နုတဈယောကထြဲ အိပရြာဝငရြတော့ အိပလြို့မပြောန်ိုင် ဖြစ်နလသေည်ေ။
အိပပြွောအြောင် ဇွတမြှိတအြိပန်တေုန်းမှာ မမတေေို့ အခန်းဖကကြ စကားပြောသံတွေ ကြားရတော့ နေ့လညကြ မင်ျဂလာပြဲအပြီး ပစ်စည်းတွသေိမ်းရင်း သူငယခြငွြးတွရေဲ့ စကားကို ပြနကြှားယောငမြိသည်။ မမတေေို့က အပျိုလူပျိုမဟုတတ်ာမို့… ဪ ပြောစရာ တဈခုကနွသ်ှားတယ်၊ ဦးမှင့အြောငကြလည်း လူပျိုမဟုတဘြူး၊ သူ့အရငမြယားက နောကယ်ောကြွား ယူသှားလို့ တဈခုလပပြေါ့။ အဲ့ဒါကြာင့ြ မင်ျဂလာပြဲကို အိမမြှာဘဲ ရပကြှကလြူကြီးတွေ မိတဆြှအနေည်းအကဉွြးနဲ့ လုပလြိုကကြှလသည်ေ။ အဲ့အခွိနကြ နုက ကိုးတန်းတကန်ပြေီ။ အသကကြ ၁၅ နှစ်ပေါ့။ သူငယခြငွြးတွကေ တနင်ျဂနှဆေိုတော့ လာကူပေးလသည်ေ။ ပြဲပြီးတော့ စားကြသောကကြှ ပစ်စည်းတွသေိမ်းကြရင်း ဖြူဖြူဝင်းက
(ညကြရင် နုနုတို့အိမမြှာ ငလွှငလြှုပလြိမ့မြယ်)
ဆိုတော့ အားလုံး ဝိုင်းရယကြှလသည်ေ။
(နင် စောစောအိပန်ောြ၊ တောကြှာ ကြောကန်လေိမ့မြယ်)
ဌေးဌေးကပါ ဝငပြှောပြီး ပြဲကြနကြသေည်။ နုလည်း ကိုးတန်းကြောင်းသူ ဖြစ်နပြေီဘဲ။ သူတို့ ဘာပြောတယဆြိုတာ နားလညတ်ာပေါ့။ နားလညတ်ော့ မကြန်ှာပူပြီး
(ဟာ ကောငမြတွေ မိန်းကလေးတွေ ပြောရမယ့စြကားလား)
ဆိုတော့
(အေးပါ အေးပါ ပြီးမှ ဗီဒီယိုကောင်းတာ လာမပြောနဲ့)
ဆိုတော့ သူတို့ကို ရှကရြှကန်ဲ့ လိုကရြိုကမြိသည်။ အခု သူတို့ပြောသလို ငလွှငလြှုပဖြို့ အစပျိုးတာများလားဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ရငဖြိုမိနသည်ေ။
နု ကိုယ့ကြိုယကြို သတိမပြုမိခငမြှာဘဲ အမတေို့အိပခြန်းကို ကြည့်ဖြို့ အပေါကရြှာနမေိသည်။ ကံကကောင်းတာလား ဆိုးတာလား မသိဘူး။ ပေါငလြယခြန့အြမှင့မြှာ ကာထားတဲ့ အထပသ်ားက ခဲတနလြုံးလောကြ အပေါကလြေးတွေ့လို့ ဒူးထောကပြှီး တဈဖကခြန်းကို ကြည့်မြိလိုကသ်ည်။
ဖြူဖြူဝင်းပြောသလိုပဲ အပေါကန်ဲ့ အမတေို့ ကုတငကြ ရပြငေည်ီဖြစ်နတောရယ် ထွန်းထားတဲ့ မီးရောငရြယကြ video လို ပြတပြှတသ်ားသား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှငန်ရသေည်။ မင်းသမီးက အမေ။ မင်းသားကတော့ ဦးမှင့အြောငကြှီးပေါ့။ အမေ့ခါးမှာ ထမိနမြရှိတော့ပဲ မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း အရှိကိုအရှိအတိုင်း ပြထားသလိုမို့ အမေ့ပေါငကြှားက စောကမြှှေးတွနေဲ့ မဲနပြေီး ဘာမှမမှငရြဘူး။ အပေါဖြကမြှာက အင်ျကြီကြယသ်ီးတွေ ဖြုတထြားပြီး ဘောလြီကိုလည်း နောကကြခွိတ် ဖြုတထြားတယထြငသ်ည်။ အမေ့ဘောလြီကို အပေါပြင့တ်ငပြှီး အမေ့နို့တွကေို အားရပါးရ စို့နတောများ (တပြှတပြှှတ်) အသံတွေ ထွကန်သည်ေ။
အမကလေည်း ဦးမှင့်အောငဆြံပငတ်ှကေို သပတ်ငပြေးပြီး နို့စို့နပေုံကို သချောကြည့်န်လသေည်ေ။ အမေ့နို့ကိုစို့တာမှငပြှီး နုနို့တွလည်ေး တင်းလာသလိုဘဲ။ အမေ့ကို နို့စို့နရင်ေးက ဦးမှင့်အောင် လကတ်ဈဖကကြ အမေ့ပေါငကြှားတလွှောကြ ပြတပြေးနသည်ေ။ နောကတ်ော့ စောကပြတကြို လကဝြါးကြီးနဲ့ အပြားလိုကြ ဖိပြီးပြတတ်ော့ အမေ ခါးကော့ကော့ပြီး
(တအင်းး အင်းး)
အသံတွေ ထွကန်လသေည်ေ။ ခဏနတေော့ ဦးမှင့အြောငကြ စောကပြတထြဲကို လကခြလယန်ဲ့ ထိုးသှင်းလိုကလြသည်ေ။
(အ အ)
လို့ အမေ့ပါးစပကြ အသံနဲ့အတူ နို့စို့နတေဲ့ ဦးမှင့အြောငရြဲ့ခေါင်းကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ အတင်းဆုပလြို့ မကြလြုံးတွေ စုံမှိတပြှီး ဖငကြှီးကော့ထားပေးသည်။
သူတို့ကိုမှငပြှီး နုစောကပြတလြေးကလည်း တဈခါမှ မဖြစ်ဘူးတဲ့ ခံစားမှုဖြစ်လာရသည်။ လကကြ အလိုလိုပဲ စောကပြတလြေးကို အုပကြိုငမြိတော့ စိုစိစိနဲ့မို့ သေးထွကကြပြှီလို့ ထငမြိလသည်ေ။ ဒါပမယေ့ြ စမ်းကြည့်တ်ော့ ခွှဲကြိကြိနဲ့။ နှာခေါင်းနားကပပြှီး ရှူကြည့်တ်ော့ တမာရှကပြှုတန်ံ့လိုလို၊ ဪ စောကရြညထြှကတ်ာ ဒါထငတ်ယလြို့ သုံးသပမြိသေးသည်။ တဈခါ အစိလေးကို ထိမိတော့ ကဉွသ်လိုလိုနဲ့ မပြောတတဘြူး။ ပြောတတတ်ာကတော့ အဲ့လို အရသာလေးက ကောင်းနလသေည်ေ။
အမတေို့ကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ဦးမှင့အြောငကြ လကန်ဲ့ အမေ့ရဲ့စောကဖြုတကြို တဖြတဖြှတမြှညအြောင် လိုးပေးနသလေို အမကလေည်း ခေါင်းကို ဘယည်ာရမ်းလို့ ဖငကြို အပေါမြှှောကလြိုကြ ဝှိုကလြိုကန်ဲ့ ပါးစပကြလည်း အသံစုံတွထွကေလြို့
(မောငရြယ် မောင်)
အမေ့ရဲ့ငှီးသံလား တမ်းတသံလားမသိ ထွကလြာလို့
(ပြောလေ ခငလြေး ဘာဖြစ်)
(ဟင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ)
အမကေ ဘာမှမပြောဘဲ တဟင့ဟြင့ြ လုပန်တောမို့
(ဘာလဲ မနနေိုငတ်ော့ဘူးလား)
ဦးမှင့အြောငအြမေးကို ပါးစပကြ မဖြဘေဲ ခေါင်းငှိမ့န်တောမို့ ဦးမှင့အြောငကြ
(အာ့ဆို ကုန်းလိုကျ)
အမမွေား လိမမြာနလေိုကတ်ာ ဦးမှင့အြောင် တဈခါပြောလိုကတ်ာနဲ့ ကမန်းကတမ်းထပြီး လေးဖကထြောကပြှီး ဖငကြိုကော့ပေးထားသည်။ ဦးမှင့အြောငကြလည်း မတတ်ပရြပပြှီး သူပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကတ်ော့ ပေါငကြှားက လီးကြီးက မှှဟေောကကြှီး ပါးပြငထြောငန်သလေိုဘဲ။
နုဘဝမှာ ယောကြြားလေးလီးကို အပြငမြှာ မှငဖြူးတာ ဒါပထမဆုံးဘဲ။ ဓါတပြုံတွထေဲမှာတော့ မှငဖြူးတာပေါ့။ အဲ့ဒါကလည်း သူငယခြငွြးအယှမတွေ ကြေးဇူးလေ။ အခု ဦးလီးကြီးကို မှငတ်ော့ နုကို သူတို့မမှငမြှန်း သိနပမေယေ့ြ ရှကန်မေိသည်။ ပြီးတော့ ကြည့်လြည်းကြည့်ခြငွတ်ယပြေါ့။ ဦးလီးကြီးက လူက အာ့လောကမြမဲဘဲ လီးကြမှ မဲနတော၊ ထိပကြလည်း တောငပျို့မှို အငုံကြီးလိုဘဲ၊ ဒဈဆိုတာကြီးကလည်း ကားနသည်ေ။ နု ကြည့်ရြင်း ရငဖြိုနသလေို အာခေါငတ်ှခွေောကပြှီး တံထွေးတွေ မှိုနရသေည်။ အာခေါငခြှောကသ်လောကြ အောကကြ စောကပြတကြတော့ ရှှဲရှှဲစိုလို့ စီးတောငကြနွသည်ေ။ ဦးက အမေ့နောကကြနပြေီး အမေ့စောကပြတကြို ဖြဲပြီးကြည့်န်လေို့
(ဟာ။ မောငကြလဲကြာ)
အမရေဲ့ ရှကပြှီးပြောနသေံကြောင့ြ ဦးစိတပျိုထနလြာပြီး သူလီးကို စောကပြတအြပေါကဝြမှာ တေ့နတေော့ အမကလေည်း တည့အြောင် ဖငကြှီးကို ရမ်းပြီး တေ့ပေးသည်။ နောကတ်ော့ အမေ့ခါးကို စုံကိုငပြှီး ဆောင့လြိုးလိုကတ်ော့
(အမလေးမောငရြယ် သပေါပြီ)
အမေ့အောသ်ံကို ဦးက ဂရုစိုကမြနဘေူး။ အမေ့ခါးကိုကိုငပြှီး တဖောင်းဖောင်းမှညအြောင် ဆောင့လြိုးနတေော့သည်။
အဲ့ညက အမတေို့လိုးပြီး အိပမြောကသွှားပမယေ့ြ နုကတော့ အိပမြရဘူး။ ဦးရဲ့လီးကြီးကို မကြစြိထဲကနေ ထုတမြရဘူး။ အမေ့ကို ခါးကိုငပြှီး ဆောင့ဆြောင့လြိုးနတေဲ့ ပုံရိပကြ မပြောကသ်လို နုကို ဆောင့လြိုးရငဆြိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ရငဖြိုရတဲ့ အရသာကလည်း ဘဝမှာ တဈခါမှမကြုံဖူးလို့ ခံစားခကြအြသဈတွနေဲ့ ဘယလြူးညာလူး နုရဲ့အဖုတလြေးကိုပြတရြင်း နောကဆြုံးတော့ အိပပြွောသ်ှားတာ မနကကြှတော့ အမလောနိုးမှ ထဖြစ်သည်။
ကြောင်းမသှားခင် အမကြေောပြေးတဲ့ ထမင်းကြောန်ဲ့ လကဖြကရြညသ်ောကတ်ော့ အမရေော ဦးရော နုနဲ့ တူတူပေါ့။ သူတို့မကြန်ှာတွကြညေ့တ်ော့ ဘာမှမထူးခွားသလိုပမယေ့ြ နုမှာတော့ သူတို့ညက လိုးနတောကို မှငယ်ောငပြှီး ရှကသ်လိုလို ကြောကသ်လိုလို။ နုအတွေးလှနပြှီး ထမင်းကြောမြစားဘဲ တွတွကြေေီး ဖြစ်နတောကို ဦးမှင့အြောငတ်ှေ့တော့
(သမီးလေး စားလေ ဘာလဲ ထမင်းကြောြ မကြိုကလြို့လား)
(ဟာ မဟုတပြါဘူး ကြိုကပြါတယ် ဖဖလေေေး)
အမှတမြထင် နုပါးစပကြ ဦးမှင့အြောငကြို ဖဖလေေေးလို့ ခေါလြိုကမြိသည်။
(ဟာ ခငလြေးရေ သမီးက မောင့ကြို ဖဖလေေေးတဲ့)
အမဖကေကြှည့ပြှီး ပြောတော့
(မောငကြ မကြိုကလြို့လား)
အမကေ ရယရြင်းမေးတော့
(ကြိုကပြါတယကြှာ မောင့ကြို ဖဖလေေေးခေါလြို့ ဝမ်းသာတာပါ)
သူတို့ပြောနတောတွကြေောင့ြ နု ရှကရြှကန်ဲ့ ထမင်းစားပြဲကထပြီး အိပခြန်းထဲဝငပြှီး ကြောင်းဝတစြုံ လဲနလေိုကသ်ည်။
(ဟော သမီးက သူ့ဖဖလေေေးကို ရှကသ်ှားပြီ)
အမေ့ရဲ့ ရယမြောနရင်ေး ပြောတဲ့အသံက အခန်းထဲထိကို ရောကလြာခဲ့သည်။ နုလည်း ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်းမသိဘူး။ အစက အမနေဲ့ နုတို့ကြား ဝငလြာလို့ မကြမနေပဖြစ်ရာက ညကအမေ့ကို လိုးနတောမှငပြှီးမှ မကြနပေတ်ာတွေ ဘယပြွောကသ်ှားမှန်း မသိတဲ့အပြင် တွယတ်ာချင်သ်လို ခွှဲချင်သ်လို ဖြစ်လာလို့ ဖဖလေေေးလို့ အလိုလို နှုတကြ ထွကသ်ှားလသည်ေ။
အဲ့နေ့က ဖဖလေေေးလို့ စခေါလြိုကမြိလို့ ဦးမှင့အြောငကြလည်း သူ့ကိုယသ်ူ ဖဖလေေေးလို့ သုံးစွဲသလို နုကလည်း ဖဖလေေေးလို့ ဆကခြေါလြိုကလြသည်ေ။ အခုဆို နု ညည စောစောအိပရြာ ဝငကြငွ့ရြနပြေီ။ တကယအြိပတ်ာ မဟုတပြါဘူး။ ရှငတ်ို့သိတယ် မဟုတလြား။ အမတေို့လိုးတာကို ချောင်းကြည့်တ်ာလေ။ တဈခါတဈလေ အမကေ
(မောငရြယ် ဒီနေ့ ခငလြေးအလုပပြန်းလို့ နားရအောငန်ောြ)
ဆိုရင် ဖဖလေေေးကလည်း အလိုလိုကရြှာပါတယ်။ အမေ့ကိုဖကပြှီး အိပလြိုကတ်ာဘဲ။ နုကသာ ဖဖလေေေးကို သနားနတော။ မသနားဘဲ နမလေား။ ဖဖလေေေးက တောငန်တေဲ့ လီးကြီးကိုကိုငပြှီး အမရှေေ့ပြလို့
(တွေ့လား မောင့ကြောငကြှီးက မာနထြနတော၊ ခငလြေးကို သနားလို့ ခွင့ပြေးလိုကရြတာ)
ဆိုတော့ အမကေ
(မောင့ကြို ခငလြေးက အာ့ကြောင့ပျိုခစွတ်ာ)
ဆိုပြီး ဖဖလေေေးပါးကို တရှှတရြှှတန်မ်းတော့ ဖဖလေေေးကလည်း ကြနပေပြှီး အမေ့ကို ဖကအြိပပြါလရေော။ နုလည်း ကိုယ့ကြိုယကြို မဖြစ်သင့လြို့ တတန်ိုငသ်မွှ ထိန်းတာပါဘဲ။ ထိန်းတဲ့ကြားက ဖဖလေေေး ရချိုးတဲ့အခါ ရလေဲပုဆိုး ပါးပါးလေးကြောင့ြ လီးက အမှောင်းလိုကကြှီး ပေါန်တေဲ့အခါမွိုး ရငတ်ဖိုဖိုနဲ့ ဖဖလေေေးမသိအောင် ကြည့်မြိပြနသ်ည်။ တဈခါတဈလေ နု အိမရြှေ့ခန်းမှာ စာကြည့်န်တေုန်း ဖဖလေေေးက တံခါးဝရပတ်ော့ ပုဆိုးကိုဖောကပြှီး အလင်းရောငကြှောင့ြ တွဲလောင်းကနွတေဲ့ ဖဖလေေေးလီးကြီးကို ခိုးကြည့်ရြတာလည်း အရသာတမွိုးပေါ့။ ဖဖလေေေးကတော့ မသိရှာဘူး၊ သူခစွတ်ဲ့မိန်းမက ပါလာတဲ့သမီး သူ့သမီးလို့သတမြှတပြှီး အစစအရာရာ အလိုလည်း လိုကရြှာပါတယ်။ အမကလေည်း နုနဲ့ ဖဖလေေေးတို့ အဆငပြှနတေောကို ဝမ်းသာနရှောသည်။ နုလည်း တဈနေ့တဈခွား ဖဖလေေေးနဲ့ ရင်းနှီးလာသလို ဆိုးနှဲ့လာတယ်။ ဒါကလည်း ဖဖလေေေးက အလိုလိုကတ်ာကိုး။ အမကတေောင်
(သမီးနောြ ဖဖလေေေးကို တအားမဆိုးရဘူး)
လို့ ပြောယူရသည်။
(ခငလြေးကလည်း ဆိုးပါစေ။ မောငတ်ို့မှာ ဒီသမီးလေး တဈယောကပြဲရှိတာ။ သူမဆိုးလို့ ဘယသ်ူဆိုးမလဲ။ ဟုတလြား အဆိုးမလေး)
ပြောပြောဆိုဆို အမေ့ရှေ့မှာဘဲ နုကိုဖကပြှီး နုပါးကို ရှှတဆြိုနမ်းလိုကတ်ော့
(အို)
ရငထြဲ တဒိန်းဒိန်းခုနသ်ှားရော။ ဟုတတ်ယလြေ ဒီအရှယထြိ အမကလှေဲလို့ ဘယသ်ူမှ မနမ်းဘူးတဲ့ပါး။ အခု အဖအရေင်းမဟုတတ်ဲ့ ယောကြြားကြီးက နမ်းလိုကတ်ော့၊ နု ရှကရြှကန်ဲ့ ပါးလေးပြတပြှီး အိပခြန်းဆီပြေးတော့ အမတေို့လငမြယားက တဟားဟား သဘောကရွင်း
(အဆိုးမလေး ရှကသ်ှားပြီဟေ့)
တဲ့။ နုရငထြဲတော့ ရထားကြီး ခုတမြောင်းနသလေိုပါဘဲ။
နောကန်ေ့ ညစာစားပြီး နုက မီးဖိုထဲမှာ စားပြီးသား ပန်းကနတ်ှဆေေးပြီး ကနွန်ခေဲ့ပြီး အားလုံးပြီးမှ အိမရြှေ့ခန်းထွကလြာတော့ အမနေဲ ဖဖလေေေးတို့ နှစ်ယောကကြ နှစ်ယောကထြိုင် ထိုငခြုံပေါမြှာ ပူးထိုငရြင်း TV ကြည့်န်ကြသေည်။ သူတို့ကို မှငတ်ော့ နုရငထြဲမှာ အလိုလို မနာလိုဝနတ်ိုစိတတ်ှေ ဖြစ်လာတာနဲ့
(အမယ် သမီးကြတော့ အလုပလြုပခြိုင်းပြီး အမတေို့က ဇိမကြနွတယေပြေါ့လေ ဘယရြမလဲ)
ပြောပြောဆိုဆို အမနေဲ့ ဖဖလေေေးတို့ နှစ်ယောကကြှားကို အတင်းတိုးပြီး ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ အမရေော ဖဖလေေေးပါ နုကို သဘောကပြှီး
(သမီးကတော့လေ တကယ့ကြလေးလေးကြနတောပဲ)
လို့ အမကေ ပြောနပမေယေ့ြ နုကတော့ အတင်းတိုးထိုငန်တေော့ နှစ်ယောကထြိုငခြုံမှာ သုံးယောကထြိုငတ်ော့ နုတငပြါးတွကေ အမနေဲ့ ဖဖလေေေးရဲ့ ပေါငပြေါမြှာ တဈခွမ်းစီး တငန်တောပေါ့။
(ဘာဖြစ်လဲ သမီးက ကလေးပဲ)
ဆိုပြီး အမေ့ပါးကို တရှှတရြှှတန်ဲ့ နမ်းလတေော့ အမကေ သဘောတွကလွေို့။ ဖဖလေေေးက
(သမီးက မကြန်ှာလိုကတ်ယကြှာ။ သူ့အမကြနေမ်းပြီး ဖဖလေေေးကြတော့ မနမ်းဘူး)
လို့ ပြောလာတော့
(အမယ် မလိုကပြါဘူးနောြ ဖဖလေေေးကိုလည်း ခစွပြါတယန်ောြ)
ပြောပြောဆိုဆို ဖဖလေေေးကိုဖကပြှီး ပါးကိုအနမ်းမှာ ဖဖလေေေးက မကြန်ှာအလှဲနဲ့ကြုံတော့ ပါးကချောပြှီး နှုတခြမ်းစပကြို နမ်းမိတော့ ဖဖလေေေးရဲ့ နှုတခြမ်းမှှေးတွေ စူးတာမို့ ရငထြဲမှာဖိုလို့ နှလုံးတွကေ တအားခုနတ်ာ နုပဲသိတယ်။ အမနေဲ့ ဖဖလေေေးတို့ကတော့ တဟားဟားနဲ့ နုကို ကလေးလို သဘောထားပြီး စနကြသေည်။
နုက ဖဖလေေေးဖကကြ တငပြါးကို ပိုပြီး ဖဖလေေေးရဲ့ ပေါငပြေါရြောကအြောင် ရှေ့လိုကရြင်း အမေ့ဖကလြှည့လြို့ အမေ့လညပြင်းကို သိုင်းဖကထြားလတေော့ နုရဲ့ဖငကြှီးက ဖဖလေေေးကို ပစ်ပေးထားသလိုပေါ့။ အမေ့ကို ကယုကယ ခွှဲသလိုလိုနဲ့ နုဖငကြှီးကို ဖဖလေေေးပေါငပြေါြ ပြတပြေးနလေိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ အမှတမြဲ့ပုံဖမ်းပြီး ဖဖလေေေးပေါငကြှားကို လကန်ှိုကလြိုကတ်ော့
(အဟိ)
ဖဖလေေေးလီးကြီးက မာမာကြီးဖြစ်နပြေီ။ နုလည်း မသိချင်ယ်ာငဆြောငပြှီး အိပတ်ော့မယဆြိုပြီး အိပရြာထဲ ဝငခြဲ့လိုကသ်ည်။ အိပရြာပေါရြောကမြှ ကိုယလြုပခြဲ့တာကို ပြနတ်ှေးပြီး တဈယောကထြဲ သဘောကနွသလေို လကန်ဲ့စမ်းမိတဲ့ ဖဖလေေေးလီးကြီးကို ပြနတ်ှေးပြီး ရငခြုနရြာကနေ နုရဲ့ အဖုတလြေးကို ပြတမြိပြနပြါရော။
အဲ့လိုနဲ့ဘဲ တနဆြောငတ်ိုငရြောကလြာတော့ လမ်းထိပမြှာ လမ်းထဲက လူငယတ်ှကေ စတိတရြှိုးလုပကြှလို့ ညကြတော့ သှားကြည့်ခြငွတ်ယလြို့ အမေ့ကိုပူဆာလို့ အမကေ
(ဟဲ့ နင့ကြ ကလေးမဟုတတ်ော့ဘူး တဈယောကထြဲသှားလို့ မရဘူး)
(အာ့ဆို အမလေိုကျပို့)
(အမလေး ကြေးဇူးရှငရြယ်။ ကြုပတ်ဈနေ့လုံး သှားရလာရလို့ ပန်းနပြေီ။ နင့ဖြဖလေေေးသာပို့ခိုင်း)
အာ့နဲ့ နုလည်း သတင်းစာဖတန်တေဲ့ ဖဖလေေေးကို
(ဖဖလေေေး သမီးကို စတိတရြှိုးလိုကပျို့ပေး)
ဖဖလေေေးက နုကို သချောကြည့်ပြှီး
(သမီးကလည်းကြာ)
ဆိုတာနဲ့ နုလည်း ဖဖလေေေးလကမြောင်းကို ဆှဲရမ်းပြီး
(မရဘူးနောြ လိုကပျို့နောြ နောြ ဖဖလေေေး)
အမကေ မနနေိုငတ်ော့တာနဲ့
(ကဲ မောငရြေ လိုကသ်ာပို့လိုကြ၊ မပို့မချင်ြး ဂွီကနွမှော)
ဆိုတာနဲ့ ဖဖလေေေးလည်း မနနေိုငတ်ော့တာနဲ့ နုကို လိုကပျို့ရတော့တာပေါ့။ ရပကြှကစြတိတရြှိုးပမယေ့ြ လူတော့အများသား။ နုတို့လည်း မတတ်ပရြပ် ကြည့်ကြှတာပေါ့။ ဖဖလေေေးက ကာလသားတွေ အနားတိုးလာတာနဲ့ နုကို သူ့ရှေ့မှာထားပြီး နုကို လူမတိုးနိုငအြောင် သူက နောကကြနေ ကာထားပေးသည်။ သီချင်ြးနားထောငရြင်း တီးနဆေိုနတောကို ရှေ့ကကြယန်လေို့ နုက ခွဖြေားထောကထြောကြ ကြည့်န်ရသေည်။ သီချင်ြးတဈပုဒပြှီးလို့ နောကတ်ဈပုဒဆြိုခွိနမြှာ နု ခွဖြေားထောကကြှည့ရြင်း ညောင်းလို့ ခွအခေမွှာ လူကယိုငပြှီး နောကလြနသ်ှားတော့ ဖဖလေေေးရငခြှငထြဲကို ရောကသ်ှားတာမို့ ဖဖလေေေးက ပခုံးနှစ်ဖကကြိုဖမ်းပြီး ကိုငထြိန်းလိုကရြသည်။ အဲ့အခွိနပြဲ နုဖငကြှားကို မာမာကြီးနဲ့ ထိနတော သတိပြုလိုကမြိသည်။
(ရလား သမီး)
ဖဖလေေေးအမေးကို ခေါင်းငှိမ့ြ အဖြပေေးလိုကပြမယေ့ြ ရငထြဲမှာတော့ တဒိတဒြိတ် ခုနန်သည်ေ။ ဖဖလေေေးကလည်း နုပခုံးနှစ်ဖကကြို ဆုပကြိုငထြားရာက မလှှတတ်ော့ဘဲ ထိန်းကိုငထြားသလို ကိုငထြားလသည်ေ။ နုလည်း သီချင်ြးမှာ စိတမြရောကတ်ော့ဘဲ နုဖငန်ဲ့ လာလာထိနတေဲ့ ဖဖလေေေးရဲ့ လီးမာမာကြီး အထိအတွေ့မှာဘဲ စိတကြရောကန်တေော့သည်။ နု အရဲစွန့ပြှီး ဖငကြိုကော့ပြီး ဖဖလေေေးလီးနဲ့ ထိအောငလြုပလြိုကတ်ော့ ဖဖလေေေးကလည်း နုပခုံးနှစ်ဖကကြို ကိုငထြားတဲ့ လကတ်ှကေ အားပါပါဆုပပြှီး လီးကိုကော့ပြီး နုဖငကြှားကို ထိုးသှင်းလတေော့ ပုဆိုးပါး ထမိနပြါး ခံနလကြေကြ ဖဖလေေေးလီးက နုစောကပြတ် နှုတခြမ်းနားကို လာထိလတေော့ နု သေးပေါကခြငွသ်လိုလို အဖုတထြဲက ကဉွခြနဲ့ ကဉွခြနဲ့မို့ လူလည်း တွန့ခြနဲ့ ဖြစ်သှားလို့ ရှေ့ကိုရှေ့မယလြုပတ်ော့ ဖဖလေေေးက ပခုံးကိုစုံကိုငပြှီး သူ့လီးရှေ့ ဆှဲကပထြားတော့ နုလည်း မရုန်းသာတော့ဘူး။ နုဖငကြှားမှာ ပူပူနှေးနှေးလီးကြီး ညှပထြားရတဲ့ အရသာမွိုး တဈခါမှမခံစားဘူးဘူး။ အဲ့အသိကြောင့ြ ထငပြါတယ် နုစောကပြတထြဲက အရညတ်ှေ စိမ့ထြှကန်တောကို ခံစားမိလိုကသ်ည်။
စတိတရြှိုးက တီးလုံးနဲ့အပျိုင် ဖဖလေေေးက သူလီးကို ဆောင့ပြှတပြေးနတောကို နု ခေါင်းငုံ့ပြီး ငှိမခြံနမေိတယ်။ နောကတ်ော့ ဖဖလေေေး ပြီးသှားတယထြငတ်ယ် နုကို အတင်း သူ့လီးနားဆှဲကပပြှီး ငှိမသ်ှားသည်။
အဲ့ညကပြနလြာတော့ လမ်းမှာ နုရော ဖဖလေေေးရော တဈခွန်းမှမပြောကြဘဲ နှုတဆြိတလြို့နကြပေမယေ့ြ အိပယ်ာထဲရောကတ်ော့ နုအဖုတလြေးကိုပြတရြင်း ဖဖလေေေးလီးကြီးနဲ့ ပြတပြေးတာကို ပြနတ်ှေးရင်း ခံစားမိတာတော့ ဝနခြံပါသည်။
နု ဖဖလေေေးကို မကြနပေဘြူး။ ဘာလို့လဲ သိလား။ အဲ့စတိတရြှိုးကြည့်တ်ဲ့ညပြီးလို့ နောကန်ေ့ကြတော့ သူမဟုတသ်လိုလိုနဲ့ ရုပတ်ညကြှီး လုပန်လသေည်ေ။ နုကို အစလုပပြှီး လီးနဲ့ဆှသှားပြီးမှ အခုတော့ သူက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို လုပန်တေော့ အသဲတွေ တအားယားတာပဲ။
နုက ထမင်းစားခန်းတို့ TV ကြည့်တ်ဲ့အခါတို့ ဖဖလေေေးနားကပပြှီး မထိတထိလုပတ်ာတောင် သူက အသာရှောငရြှောငသ်ှားသည်။ အမရှေိနတေော့ နု ရုပမြပကြအြောင် ထိန်းနရပေမယေ့ြ စိတရြှိတိုင်း ထုပစ် ကုတပြဈချင်တ်ာမှ အရမ်းပဲ။ ညညဆို သူတို့လိုးတာကြည့်ပြှီး အဲ့လီးကြီးနဲ့ နုဖငကြို ညောင့သ်ှားတာပါလားလို့ အသိဝငတ်ိုင်း အလိုမပြည့မြှု ဝဒနောတွကေ ပိုပိုကဲလာသည်။ ဒါပမယေ့ြ နုက မိန်းကလေးပဲ၊ မိန်းမမာယာတဲ့ သိရစမယေလြို့ ကြိန်းနမေိသည်။ ကြိန်းသာကြိန်းနရတေယ် ဘယကြစရမလဲ မသိဘူး။
နောကန်ှဈရကလြောကကြှတော့ နု ရချိုးနရင်ေး အကြံရလိုကသ်ည်။ အဲ့ဒါကလည်း ရစေိုနတေဲ့ နုရဲ့ကိုယလြုံးကို ပြနမြှငလြို့ အတွေးပေါကသ်ှားတာ။ ရလေဲထမိနကြ နှမ်းလှန်းပါးလှန်းတော့ ရစေိုပြီး ကိုယမြှာကပန်ရင်ေ အရှိကိုအရှိအတိုင်းပဲ။ ဘယလြောကထြိလဲဆို နုရဲ့စောကမြှှေးနုနုလေးတွကေိုတောင် ဖောကမြှငန်ရသေလိုပဲ။
နုတို့ရချိုးတာက အိမန်ဲ့ ဆယင်ါးပလေောကအြကြာမှာ ကြောကစြညကြို အဝီစိတွင်း ရထညေ့ပြှီး သမံတလင်း ခင်းထားသည်။ အကာကသှပကြို သုံးဖကကြာ တဈဖကလြှှတပြေါ့။ ကြောကရြစညေကြ နုရငည်ှှန့လြောကြ မရှိတရှိပေါ့။ ရတဈေဝကလြောကအြကနွမြှာ နု ဒနရြဖလေားလေးကို ရထေဲနှစ်ပစ်လိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ဆပပြှာမှှေးတွကေို တဈကိုယလြုံး တိုကလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ
(ဖဖလေေေးရေ လာပါဦး ဖဖလေေေးရေ)
လို့ အောလြိုကတ်ော့ ဖဖလေေေးလည်း စိုးရိမသ်ံနဲ့
(ဘာဖြစ်တာလဲ သမီး ဘာဖြစ်လို့လဲ)
ဆိုပြီး အိမထြဲကနေ နုရချိုးတဲ့ဆီ အပြေးလာရော။ နုလည်း မကြန်ှာကိုပါ ဆပပြှာတိုကထြားပြီး
(ရခွကေကြသွှားလို့ ဖဖလေေေး။ ဆပပြှာတိုကရြင်း တန်းလန်းကြီး မကြလြုံးထဲ ဆပပြှာတွဝငေလြို့ စပန်ပြေီ။ မှနမြှနလြုပပြါ ဖဖလေေေးရဲ့)
နုအပြောကိုယုံပြီး ဖဖလေေေးက ကြောကစြညထြဲက ရခွကေကြို ကုန်းဆယပြှီး နုလကထြဲထည့ရြင်း
(ရော့ သမီးရပြီ ရပြီ)
နုက မယူပါဘူး။
(ဟာ ဖဖလေေေးကလည်း ဆပပြှာတွနေဲ့လကကြ။ ဖဖေေလေး လောင်းပေးလေ)
နုကလည်း အကြံနဲ့လေ။ ဖဖလေေေးက မသိရှာဘူး။
(ဪ အေးအေး ဖဖလေေေး လောင်းပေးမယ်)
ဆိုပြီး သူကရခွကေန်ဲ့ ရတွခေပေခြပပြှီး နုလကထြဲကို လောင်းလောင်းပေးတော့ နုကလည်း ယုတ်တိရှိရှိ လကန်ဲ့ခံပြီး မကြန်ှာသဈတာပေါ့။ ဖလူးး ရှုးး ဖူးး နဲ့ ရတွကေေို ပလုတကြငွြး မှုတထြုတရြင်းက
(အခုမှ မကြစြိစပတ်ာ သကသ်ာတော့တယ်)
လို့ပြောရင်းက အမှတတ်မဲ့ပုံနဲ့ ထမိနရြငလြွှားကိုဖြပြေီး သုံးလေးခါ တဖြန်းဖြန်းခါပြီး ရငလြွှားတော့ တွေးကြည့်ပြေါ့ ခါးလေးကုန်းပြီး မကြန်ှာသဈရာက ရငလြွှားတော့ ရလေောင်းပေးနတေဲ့ ဖဖလေေေးကို နို့တွပြသေလိုဖြစ်တဲ့အပြင် အဖုတကြိုတောင် တဈစွန်းတဈစ လှဈပြသလိုဖြစ်နတေော့ ရအလေောင်းရပပြှီး ကြည့်န်တေဲ့ ဖဖလေေေး မကြလြုံးတွကေ အရောငတ်ောကန်သည်ေ။ ပြီးတော့ ဖဖလေေေးက အိမန်ရင်ေးဝတတ်ဲ့ ပုဆိုးကလည်း ပါးပါးလေးဆိုတော့ သူ့လီးတောငလြာတော့ ရှေ့ကိုငေါထွကန်သည်ေ။
နုလေ အဲ့ဒါကိုကြည့်ပြှီး ရယခြငွလြိုကတ်ာ ဟိဟိ။ ကဲဘာတတန်ိုငသ်ေးလဲ သူ့ကိုယသ်ူ လူရိုးလိုလို လုပန်တော။
(ဟာ ဖဖလေေေးကလည်း ရမလေောင်းပေးဘဲနဲ့ ဘာလုပန်တောလဲ)
နု ပြောလိုကမြှ
(အောျ အင်းး အဲ )
ဆိုပြီး ဂယောငဂြတမ်းနဲ့
(ရော့ရော့ သမီး ရပြီဟုတ်)
ဆိုပြီး နုလကထြဲ ရခွကေအြတင်းထည့ပြှီး အိမဖြကကြို ပြနသ်ှားတဲ့ ဖဖလေေေးကို နု နောကကြနေ ကြည့်ရြင်း အခုတော့ ဖဖလေေေး ဘာတတန်ိုငသ်ေးလဲလို့ ရငထြဲက ကြိန်းလိုကမြိပါသည်။
နု အဲ့လိုလုပလြိုကတ်ဲ့ နေ့ကစပြီး ဖဖလေေေးတဈယောကြ နုကိုကြည့်ရြင် မကြလြုံးမှာ ရမျမကခြိုးတွနေဲ့။ နု မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး နပမေေဲ့ ဖဖလေေေး နုနို့တွေ ဖငတ်ှကေို ကြည့်တ်ာကို သိရငမြှငရြင် အကြနပေကြှီး ကြနပေန်သည်ေ။ ထမင်းစားခန်းထဲမှာ ထမင်းစားကြလို့ ဟင်းထခူးတဲ့အခါမွိုးဆို ဖဖလေေေးပုခုံးကို နုနို့နဲ့ မတိုကတ်ိုကမြိအောငလြုပတ်ော့ ဖဖလေေေးမကြန်ှာကိုကြည့်ပြှီး ရငထြဲက ကြိတရြယန်မေိသည်။
တနင်ျဂနှနေေ့ပေါ့ နုကလည်း ကြောင်းပိတလြို့ ဖဖလေေေးကလည်း သူ့ကားစကပြှငစြရာရှိလို့ ဝပရြှော့အပထြားပြီး၊ အမကတေော့ အိမင်ှားကိဈစနဲ့ အပြငထြှကသ်ှားတော့ နုနဲ့ ဖဖလေေေးပဲ ကနွခြဲ့သည်။ ဖဖလေေေးက အိမရြှေ့ခန်းမှာ TVထိုငကြှည့န်သည်ေ။ နုလည်း ဖဖလေေေးကို စချင်တ်ာနဲ့ ရလေဲထမိနဝြတပြှီး ကြမ်းတိုကတ်ာပေါ့။ ဖဖလေေေးရှေ့မှာ ကြမ်းကို ကုန်းတိုကန်တေော့ ဖဖလေေေးကို ဖငကြုန်းပြနသလေို ဖြစ်နသည်ေ။ နု မသိမသာလေး ဖဖလေေေးကို ခိုးကြည့်တ်ော့ နုဖငကြှီးကို ကြည့်န်တောများ မကြလြုံးက အရောငတ်ှတေောင် ထွကန်သည်ေ။
ဖဖလေေေး စိတတ်ှထနေတော တကယတ်မ်း သိလိုကရြတော့ နု ကြောကလြာမိသည်။ အဲ့ဒါနဲ့ကြမ်းတိုကတ်ာရပပြှီး ရချိုးမယဆြိုပြီး နု အခန်းထဲဝငပြှီး အင်ျကြီတွေ ခွှတလြိုကသ်ည်။ ဘရာလေးကိုပါခွှတပြှီး ထမိနရြငလြွှားတော့ အပေါကဝြက လူရိပမြှငလြို့ ကြည့်လြိုကတ်ာ ဖဖလေေေးရယ် နုကို စူးစူးကြီးကြည့်န်တော။ နုလည်း ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖဖလေေေးကို ပြနင်ေးကြည့်မြိနသည်ေ။ ဖဖလေေေးက နုဆီကိုလာပြီး နုပုခုံးနှစ်ဖကကြို ဆုပကြိုငပြှီး နုမကြန်ှာကို စေ့စေ့ကြည့်န်လေို့ နုလကန်ှဈဖကကြို ရငပြေါအြုပထြားရင်း
(ဖဖလေေေးး ဘာလုပတ်ာလဲ)
နှုတကြလည်း မေးမိမေးရာ ထွကသ်ှားရော ဖဖလေေေးက ဘာမှပြနမြပြောဘဲ နုမေးစေ့ကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ကိုငပြှီး ပင့လြိုကသ်ည်။ မဟတဟ ဖြစ်နတေဲ့ နုရဲ့နှုတခြမ်းတွကေို သူ့နှုတခြမ်းထူထူကြီးနဲ့ ငုံခဲလို့စုပလြိုကတ်ာမို့ လန့လြည်းလန့သ်ှားသလို ခံလည်းခံစားကြည့်ခြငွတ်ဲ့ စိတတ်ှကေ လှနဆြှဲနသည်ေ။ နုကသာ လှနဆြှဲနတော ဖဖလေေေးကတော့ နုရဲ့ခါးလေးကို ပိုကပြှေ့လို့ သူ့ရငခြှငဆြှဲကပပြှီး နုနှုတခြမ်းတွကေို အငမ်းမရ စုပန်မ်းနတော ပြှတပြှှတဆြိုတဲ့ အသံတွတေောင် ထွကလြို့။
နုက ဖဖလေေေး ရငဘြတကြှီးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ စုံတွန်းပြီး ကိုယကြိုနောကလြှနထြားတော့ နုစောကပြတကြ ဖဖလေေေးလီးကို ကော့ပေးသလို ဖြစ်နတေော့ ပုဆိုးရဲ့အောကကြ လီးကြီးကငေါပြီး နုစောကပြတလြေးကို ထိုးနသလေိုမို့ ရငဖြိုလို့ အသကရြှူလည်း မမှနခြငွဘြူး။ တဒိတဒြိတခြုနန်တေဲ့ နှလုံးတွကေ ပေါကထြှကမြလား ထငရြလသည်ေ။
(အာ ဖဖလေေေး မလုပန်ဲ့ မလုပပြါနဲ့ အမသေိရင် သတလြိမ့မြယ်)
နုပါးစပကြလည်း ဘာတွပြေောလို့ပြောမိမှန်း မသိတော့ပါဘူး။ ဖဖလေေေးကလည်း နု အပြောတွကေို ဂရုမစိုကဘြဲ သူလုပခြငွရြာတွဘေဲ ဇွတလြုပန်တေော့တာ။ နုရငလြွှားထားတဲ့ ထမိနကြိုဖြအခွေ နုအတင်းပြနပြှီး ထမိနကြို ဆှဲပမယေ့ြ ယောကြြားကြီးအားကို ဘယန်ိုငပြါ့မလဲ။ ထမိနပြှအကြေ ပေါလြာတဲ့ နုရဲ့ နို့သီးပန်းနုရောငလြေးကို မညှာမတာ ငုံခဲစုပလြိုကတ်ာမို့ နု လထေဲကိုပဲ လှင့မြှောသှားလသလေားလို့ ခံစားမိသလို နှုတကြလည်း
(အားး ဖဖလေေေးရယ် အဟင့ြ)
လို့ ထွကသ်ှားခိုကြ ကနွတ်ဲ့ နုနို့လေးကို ဖဖလေေေးရဲ့ လကကြှမ်းကြီးနဲ့ ဆုပန်ယလြိုကတ်ာမို့
(ဟင့ျ)
နာသလိုလို ကောင်းသလိုလို ဘာဆိုဘာမှ မပြောတတတ်ာမို့ ဖဖလေေေးခေါင်းကိုဘဲ နုဆုပကြိုငလြို့ မကြလြုံးစုံမှိတန်မေိသည်။ ဖဖလေေေးရယလြေ နုနို့တွကေို ဘယပြှောင်းစို့ ညာပြောင်းစို့နတေော့ နုစောကပြတလြေးထဲက ယှစိယှစိ ဖြစ်လာတာပေါ့။
(အားး ဖဖလေေေး သမီးမနတတေတ်ော့ဘူး။ မလုပပြါနဲ့ မလုပပြါနဲ့တော့)
နု ဘယလြိုတောင်းပနတ်ောင်းပန် ဖဖလေေေးက ဂရုမစိုကဘြဲ သူလုပခြငွတ်ာကိုဘဲ လုပန်တေော့သည်။ နုလည်း ဒူးတွမခေိုငခြငွဘြဲ ညှတလြာတာမို့ ဖဖလေေေးက နုကို ကုတငဆြီတွန်းလိုကတ်ာမို့ နုကုတငစြောင်းမှာ ထိုငလြကြသ်ားဖြစ်သှားတော့ နု ခွထေောကတ်ှကေို ကိုငမြှှောကပြှီး ခါးရောကန်တေဲ့ ထမိနကြို ဆှဲခွှတန်တောမို့ နုလည်း အတင်းပြနဆြှဲပြီး
(ဟင့အြင်း ဟင့အြင်းး မလုပပြါနဲ့ ဖဖလေေေးရယ်)
မရပါဘူး။ ဖဖလေေေး အတင်းခွှတလြိုကတ်ာမို့ နုမှာ အကာအကြယမြဲ့မို့ ရှကလြိုကတ်ာ နုစောကပြတလြေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ အုပထြားရသည်။ ဖဖလေေေးကတော့ နုရဲ့စောကပြတကြို ကြည့်ခြငွလြို့ နုလကတ်ှကေို အတင်းဆှဲဖယန်တော။ နုကလည်း အတင်းပြနအြုပထြားတာပေါ့။ ဖယလြိုကြ အုပလြိုကန်ဲ့ နောကဆြုံး ဖဖလေေေးက မဖယတ်ော့ဘဲ နုကို ကုတငပြေါတ်ှန်းလှဲလိုကပြှီး နုအပေါကြနေ နှုတခြမ်းတွကေို စုပပြေးနတေော့ နုလည်း ဖဖလေေေးအလိုကိုလိုကပြှီး ဖဖလေေေးအနမ်းကို ပြနပြှီးတုန့ပြှနန်မေိသည်။
နုရဲ့အခွအနေကေို သိတဲ့ ဖဖလေေေးက နုနို့တွကေို ဆုပန်ယပြေးနတယ်ေ။ နုရဲ့နို့သီးတွကေ တင်းလာပြီး ဖဖလေေေးလုပပြေးတာကို ကြနပေန်မေိရော။ ဖဖလေေေးရဲ့လကတ်ှကေ နို့ကတဈဆင့ြ နုဗိုကသ်ားတွကေို ပြတသ်ပပြေးရင်း အောကဖြကကြို ရှေ့လာပြီး နောကဆြုံး ပေါငအြတွင်းသားတွကေို ပြတသ်ပပြေးတော့ နု ပေါငလြေးကားပေးချင်မြိပမယေ့ြ စိတတ်င်းပြီး ပေါငကြို တင်းတင်းစေ့ထားမိသည်။ ဖဖလေေေးက လကကြိုအပေါဖြကတ်ကလြာပြီး နုရဲ့စောကပြတလြေးအုပထြားတဲ့ လကတ်ှကေို အသာချော့ပြီး ဖယန်တေော့ နုလည်း မငှင်းသာပဲ ဖဖလေေေးဖယရြာကို အလိုလိုပါသှားခဲ့သည်။ လကအြုပထြားတာ လှတသ်ှားတဲ့ နုစောကပြတလြေးကို ဖဖလေေေးက သူ့လကဝြါးကြီးနဲ့ အုပကြိုငလြိုကတ်ာမို့
(ဟင့ျ ဟင့ျ)
နု အလိုလို ဖငကြော့မိသှားသလို ပေါငသ်ားတွလည်ေး တဆတဆြတ် တုနန်တော သတိထားမိသည်။ ဖဖလေေေးက အုပထြားရာကနေ နု စောကပြတလြေးကို လကည်ိုး လကမြနဲ့ ဖြဲတော့ နု ရငထြဲမှာ ချောကကြမ်းပါးပေါကြ ပြုတကြသွလိုမွိုး ခံစားလိုကရြတာမို့
(အာ ဖဖလေေေးရယ်)
ဖဖလေေေးက နု စောကပြတန်ှုတခြမ်းလေးတွကေို အထကအြောကြ ပြတပြေးနပြေီး ရသာဖူးလေးကို ဖိခွပေေးတော့ နု ဘယလြိုမှ မနနေိုငလြို့ ဖဖလေေေး ပုခုံးကို ကိုကဆြှဲမိရော ဖဖလေေေးက မနာသလိုပါဘဲ။ သူ့ပုဆိုးကို ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး နုပေါငတ်ှကေို ဆှဲဖြဲပစ်လိုကတ်ော့ အမှှေးနုလေးတွနေဲ့ နုစောကပြတလြေးက ဖဖလေေေးလိုးဖို့ အသင့ဖြစ်နရေော။ ဖဖလေေေးက သူ့လီးကိုကိုငပြှီး နုစောကပြတဝြကို ထိုးမှှပန်တေော့ နုအသကတ်ောင် မရှူနိုငတ်ော့ဘူး။ ကြောကလြည်းကြောကတ်ာမို့ ဖဖလေေေးရငဘြတကြို အတင်းတွန်းရင်း
(ဖဖလေေေး သမီးကြောကတ်ယ် ကြောကတ်ယလြို့)
(မကြောကပြါနဲ့ ဖဖလေေေးမနာအောင် လိုးပေးမယ်)
(ဟင့ျ အင်းး ဟင့ျ အင်းး)
နု ပါးစပကြသာ ငှင်းနပမေယေ့ြ အောကကြတော့ ဖဖလေေေးလိုးကောင်းအောင် ပေါငကြို ကားပေးနမေိသည်။ ဖဖလေေေးကလည်း သူ့လီးနဲ့ အပေါကတ်ည့တ်ာနဲ့ လီးကို ဖိသှင်းတာမို့ နုစောကပြတကြို သပလြွိုခံလိုကရြသလိုပါပဲ။ တဈစို့စို့ကြီး ခံစားလိုကရြလို့
(ဖဖလေေေးး နာတယ် နာတယ်)
(အေးပါ ခဏလေး ခဏလေး လိမမြာပါတယ်)
ပြောပြောဆိုဆို လီးကို ဆောင့လြိုးလိုကတ်ာမို့
(ဗွဲ ဗြိ ဗြိ)
(အားး သပေါပြီ ဖဖလေေေးရယ်)
နာလိုကတ်ာရှင် မီးစနဲ့ ထိုးခံလိုကရြသလိုဘဲ။ နဖူးက ခွှေးတွတေောင် ထွကလြာသလို နုပေါငလြေးတွဆေို တုနန်တော တဆတဆြတန်ဲ့ဘဲ။ နုလည်း ဖဖလေေေးကို လကသ်ီးနဲ့ တအုန်းအုန်း ထုပစ်လိုကသ်ည်။ ဖဖလေေေးကတော့ သူ့လီးကို နု စောကပြတထြဲ အဆုံးထည့ထြားပြီး လီးနဲ့စောကပြတကြို တဈသားတည်းကအွောင် ကပထြားပြီး ငှိမန်သည်ေ။ နုလည်း အနာနည်းနည်း သကသ်ာလာသည်။
(ဖဖလေေေး သမီးကိုမသနားဘူး၊ နာလိုကတ်ာ ပြဲသှားပြီထငတ်ယ်)
ဆိုတော့ ဖဖလေေေးက နုနဖူးလေးကို ဖြဖြလေးနမ်းရင်း
(နာသှားလားး ဆောရီးနောျ သမီးလေး)
(မနာပဲနမလေား၊ ဖဖလေေေးလီးကြီးက အာ့လောကကြှီးနတောကို)
မကြစြောင်းထိုးရင်းပြောတဲ့ နုကို ဖဖလေေေးက ကြည့်ပြှီး သဘောကလွို့ရယရြင်း
(ကြီးတော့ မကောင်းဘူးလား)
(ကောင်းဘူး နာတယ်)
နှုတခြမ်းလေးစူပြီးပြောနတေဲ့ နုကိုကြည့်ပြှီး ဖဖလေေေး အသဲယားတယထြငတ်ယ်။ နုပါးကို ဘယည်ာနမ်းပြီး
(ခစွလြိုကတ်ာ သမီးရယ်)
(ဟင့ြ ဘာခစွတ်ာလဲ သူများကိုလုပန်ပြေီး)
(ခစွလြို့ လိုးတာလေ သမီးကလည်း)
(အာ ရှကတ်ယ် မပြောနဲ့)
စကားပြောနတောမို့ စောစောက နာတာလည်း ပြောကသ်ှားသလိုပဲ။
(ခစွတ်ယ် သမီးလေးရယ် တအားခစွတ်ယ်)
ဖဖလေေေးက နု ခံနိုငပြှီဆိုတာ သိတာမို့ သူ့လီးကိုဆှဲထုတပြှီး ဖြေးဖြေးချင်ြး အထုတအြသှင်း လုပပြေးပြနတ်ော့ ကောင်းလိုကတ်ာ မပြောတတအြောငပြဲ။ လိုးပေးနတေဲ့ ဖဖလေေေးမကြန်ှာကိုကြည့်ရြင်း နု နမ်းချင်လြာလို့ ဖဖလေေေးပါးကို နမ်းတော့ ဖဖလေေေးက
(ဖဖလေေေးကို ခစွလြား)
(မခစွပြဲ မယားအလုပခြံမလားး)
(ဟာ အာ့ဆို သမီးက ဖဖလေေေးရဲ့ မယားလေးနောြ)
(သှားပါ သူများကို အတင်းလုပပြှီးတော့)
(မသှားနိုငသ်ေးဘူး၊ ဒီစောကဖြုတလြေးကို ဗှကပြေါကအြောင် လိုးဦးမယ်)
ပြောပြောဆိုဆို နုကို အားရပါးရ ဆောင့ဆြောင့လြိုးပါတော့သည်။ နုကလည်း ဖဖလေေေးဆောင့ရြင် အောကကြနေ ကော့ကော့ပေးတော့ ဖဖလေေေးအကြိုကပြေါ့။ နုရဲ့အပျိုစောကပြတကြို လိုးရလို့လား မသိဘူး ဖဖလေေေးက အမေ့ကို လိုးသလောကြ မကြာဘဲ နုစောကပြတလြေးထဲ သူ့လီးရညတ်ှေ ပန်းထည့တ်ော့ စောကပြတလြေးထဲမှာ ရနှေေးပူစီးသလို ခံစားရသလို နုထဲကလည်း အရညတ်ှပြနေထြှကသ်လို ဖဖလေေေးလီးကို စောကပြတကြ ညှဈဖမ်းထားမိသည်။ ဖဖလေေေးက သူ့လီးကို အဆုံးသှင်းထားပြီး နုပေါမြှာ မှောကအြိပရြင်းက
( ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးလေးရယ်)
တဲ့။ ဖဖလေေေးက ကောင်းတယဆြိုတော့ နု ဝမ်းသာမိတာ အမှနပြါပဲရှင်။
ပြီးပါပြီ။