အောစာအုပ်

နှင်းနှင်းရယ်

နှင်းနှင်းရယ်
ရေးသားသူ – ?????

ကြှနတ်ောသ်ည် ညပိုင်း (၉) နာရီ ထိုးသဖြင့ြ ထိုးနကြေ ဟိုတယမြှ ကားဖြင့အြိမသ်ို့ပြနလြာကာ မအိပခြငွသ်ေးသောကြောင့ြ ကြုံးတောငဘြကဘြေးတွင် ကားရပကြာ ပလကဖြေါင်းပေါသ်ှားထိုငန်လေိုကသ်ည်။ ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်းများတွေးရင်း သှားနကြေ မာဆကသ်ှားရင် ကောင်းမလားဟု စဉြးစားမိသည်။ ဒါပမယေ့ြ ကြှနတ်ော့ကြနွြးမာရေးကလည်း နေ့လညလြောကကြတည်းက ညောင်းညာနကော ဖြားချင်သ်လိုဖြစ်နသည်ေ။

မာဆတသ်ှားလို့ရောကလြွှငလြည်း ကြှနတ်ော့ခြေါန်ကြေ ကောငမြလေးက ကိုယကြိုနှိပပြေးမှာထကြ သူ့လကမြွားနဲ့ လီးကြီးနဲ့ ကိုယအြနှံ့ဖီးလာအောငလြုပပြေးပြီး သူကောင်းကိုယကြောင်း လိုးကြမညမြှာ သချောသည်။ ယခု ကြှနတ်ောြ အားအငအြပြည့မြရှိသဖြင့ြ မသှားတော့ဟု ဆုံးဖြတကြာ လမ်းပေါဖြှတသ်ှားသော မိန်းကလေးများကိုကြည့်ကြာ လိုးခဲ့ဖူးသောမိန်းမများအကြောင်း တွဲတွေးပြီး မိန်းမမယူရသေးသော လူပျိုလေးကြှနတ်ောသ်ည် ဖီလငယ်ူနသည်ေ။

” အဈကို…အဈကို ”

အနီးနားမှခေါသ်ံကြားသဖြင့ြ ကြှနတ်ောလြည်းလန့သ်ှားပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ရိုးရှင်းသောအဝတအြစားကို သတသ်တရြပရြပဝြတထြားသော မိန်းမပျိုတဈယောကကြို ကလေးငယင်ယလြေး ခွီလွှကတ်ှေ့လိုကရြာ ဆကဆြီ အတွေးများစိတကြူးယဉကြာ လီးကြီးကိုပြတကြိုငသ်ော လကကြိုအမှနရြုပလြိုကပြှီး မတတ်ပယ်ှဉလြွှကရြပလြိုကသ်ည်။

” ဟုတကြဲ့ အဈမ, ဘာပြောချင်လြို့လဲ “

” ဒီလိုပါရှင့ြ , ကမွ ဒီညတည်းစရာ တည်းခိုခန်းလေးရှာနလေို့ပါ , အဲဒါ လိုကပျို့လို့ရမလားလို့ , ကမွက ဒီမှို့က မဟုတလြို့ပါရှင့ြ, အခွိနကြလည်း မရှိတော့လို့ပါ ”

ဟု သူမက ပြောလာသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမကို ခွအဆေုံးခေါင်းအဆုံးသချောကြည့်ရြင်း စဉြးစားနသည်ေ။ သူမ ကြည့်ရြသညမြှာ ကလေးနဲ့ဆိုတော့ မိန်းမပကြတ်ော့ မဟုတတ်ာ သချောသည်။ လူလိမမြများ ဖြစ်နမလေားဟု တွေးနစဉြေ

”အဈကို ကြှနမြက တဈကယမြသိလို့ပါ, ကလေးကလည်း အိပခြငွန်ပြေီ, ဒီထကမြှောငရြငလြည်း ပိုဆိုးမှာမို့ပါ, ကြှနမ် မိန်းမကောင်းတဈယောကပြါရှင့ြ , ကူညီပေးပါ “

” ဟုတပြါပြီ , ကြှနတ်ောကြ ကားအငှားလိုကတ်ာ , ဘယလြိုအဆင့မြွိုး လိုချင်သ်လဲဗွ “

” ရပါတယ် အဈကို ကားခပေးပါ့မယ် , နီးနီးလေးနဲ့ လုံခွုံရငရြပါတယ် , ဒီတဈညပါပဲ “

” ဟုတပြှီ , ကားပေါတ်ကပြါ ”

ဟုပြောပြီး သူမတို့နှစ်ယောကကြို နောကမြှာတငကြာ အနီးနားရှိ တည်းခိုခန်းများအကြောင်း စဉြးစားကာ မောင်းလာသည်။

” အဈကို လိပစြာကဒလြေး ယူပါရစေ ”

ဟု သူမပြောကာ ကားနောကခြန်းတွင် ခွိတပြေးထားသော ကြှနတ်ော့ကြဒကြို သူယူလိုကပြှီး မနကကြလွည်း လိုရငခြေါအြုံးမညဟြု သူမ ပြောသည်။(၁၀) မိနဈလောကကြှာတော့ ရပကြှကထြဲရှိ တည်းခိုခန်း အဆင့ရြှိသော နရောသို့ရောကသ်ည်။
ကြှနတ်ောလြည်း ကားပေါကြအရငဆြင်းပြီး အိမထြဲဝငကြာ အခန်းတဈခန်း ရနိုငမြလား မေးလိုကသ်ည်။ ကောငတ်ာမှ ရမညပြှောသဖြင့ြ ကားဆီပြနသ်ှားကာ သူမကိုပြောပြလိုကသ်ည်။

သူမက ကားခဘယလြောကလြဲ မေးလာသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကလေးတဈယောကန်ဲ့ ဖြစ်သော အမွိုးသမီးကို ကောင်းမောင်းလာတုန်း ကတည်းက ဘကမြှနမြှ သချောကြည့်န်ခေဲ့သည်။ သူမပုံစံသည် စိတရြှုပန်ပေုံ မကြန်ှာနဲ့ ဖြစ်နသညေဟြု ယူဆမိသည်။ ထို့ကြောင့ြ ခဏပဲ မောင်းလိုကရြသော ကားခကို မတောင်းချင်တ်ော့ပေ။

” မပေးနဲ့တော့ အဈမ, အိမပြှနတ်ာနဲ့ လမ်းကြုံနလေို့ပါ, မယူတော့ဘူး ”

ဟုပြောပြီး ကားထဲဝငကြာ တဈခါးပိတ် စကန်ှိုးလိုကသ်ည်။ သူမလည်း တဈဖကကြ ကလေးခွီထားပြီ တဈဖကတ်ှင် လှယထြားသော အိပထြဲကို ပြာပြာသလဲ နှိုကန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း ကားစထွကမြညအြပြုတွင် ကားမှနကြို လကဖြှင့လြှမ်းခေါကသ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း မှနခြလွိုကပြှီး

” ရတယ် အဈမ, လုံးဝမယူတော့ဘူး , တည်းခိုခန်းထဲဝငတ်ော့, ညည့န်ကန်ပြေီ “

”ခဏစောင့ပြါ အဈကိုရယ်, ကားခလေး ပေးပါရစေ”

ဟု နူးညံ့သော အသံကလေးဖြင့ြ တောင်းပနန်ရှောသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမမကြန်ှာကို သချောကြည့်ြ ပြုံးပြလိုကကြာ သှားပြီဟု နှုတဆြကပြှီး အမှန် မောင်းထွကလြာလိုကသ်ည်။ ကားဘကမြှနထြဲမှ သူမကို အထဲဝငသ်ှားပြီလားဟု ကြည့်န်မေိသည်။
သူမလည်း ကြှနတ်ော့ကြားကို လိုကကြှည့န်ပြေီး အတောကြှာမှ တည်းခိုခန်းဘကြ ခွစလှေမ်းသှားသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း အိမကြိုဦးတညပြှီး ကားကိုဖြည်းဖြည်းမောင်းခဲ့သည်။

ကြုံးဘေးထိုငတ်ုန်းက ဆကဆြီ အတွေးများကို ပြနစြဉြးစားပြီး တွေးမညလြုပစြဉြ ကလေးခွီထားသော မိန်းမပျိုကို အတွေးရောကသ်ှားသည်။ သူမပုံစံသည် အနတေောြ အရပအြမောင်းနဲ့ ခန်ဓာကိုယဖြစ်သည်။ သူမ နားတွငလြည်း နားကပဝြတထြားပြီး ရှှဆှေဲကြိုးလည်းဆှဲထားသည်။ ဘေးလှယ် အဝတအြိပကြို လှယထြားပြီး သူမခွီထားသော ကလေးမှာလည်း လမ်းလွှောကတ်တခြါစလောကပြဲ ရှိလိမ့မြညဟြု ထငမြိသည်။ သူမရော ကလေးရော အသားအရေ ဖြူကာ ကြည့်ကြောင်းသည် လူရညသ်န့ပြုံစံမွိုးဖြစ်သည်။

သူမမကြန်ှာသည် ဝိုင်းဝန်းကာ မကြဝြန်း, နှာတံ အကုနကြှည့လြို့ ကောင်းသည်။ ဒါပမယေ့ြ ခုဏ ကားစီးနတေုန်းက သူမမကြန်ှာသည် စိတည်ဈစရာ ကြုံတွေ့နသညေဟြု စဉြးစားမိသည်။ ထိုသို့ သူမအကြောင်း စဉြးစားနစဉြေ ကြှနတ်ော့ြ ဖုန်းသံမညလြာသည်။ ဖုန်းနံပါတ် ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကြိုးဖုန်းဂဏန်းများ ကြှနတ်ောမြသိ, အခွိနကြှည့လြိုကတ်ော့ (၁၀)နာရီထိုးနပြေီ, မာဆတကြ ကောငမြလေး ဆကတ်ာများလားဟုတွေးကာ မကိုငပြဲထားလိုကသ်ည်။ ဒီညအဖို့ ကြှနတ်ောြ သချောပေါကြ လိုးနိုငမြညမြဟုတပြေ, အားနဲနသည်ေ။

ဖုန်ုးသံထကပြှီး မှညလြာပြနသ်ည်, မကိုငပြဲထားလိုကပြှနသ်ည်။ (၃) ကြိမမြှောကြ မှညလြာပြနသ်ည်, မာဆတကြ ကောငမြလေးကတော့ ဒီလောကအြကြိမမြွားများ မခေါတ်တပြါ , ကြှနတ်ောကြ ပြနခြေါပြှီးတော့ စကားပြောကြသည်။ ယခုဖုန်းတောကလြွောကြ မှညန်သဖြေင့ြ ကိုငလြိုကမြညဟြု ဆုံးဖြတကြာ

” ဟလို, ပြောပါခငဗြွ “

” ခဏလေး ကိုငထြားပါနောြ အဈကို ”

ယောကျြားတဈယောကျ အသံ ကြားရသည်။ ပြီးလြှင် မိန်းမသံဖြင့ျ စကားပြောလာသည်။

” ဟဲလို , အဈကို့.. ကြှနမြပါ , ခုဏ အဈကို့ ကားပေါစြီးခဲ့တဲ့ သူပါရှင့ြ “

” ဟုတကြဲ့ပြောပါ , မှတမြိပါတယ် , ကားပေါပြဈစည်းကနွခြဲ့လို့လားဗွ “

” မကနွပြါဘူးရှင့ြ , အဈကို ဒီပြနလြာပေးအုံးနောြ “

” ဘာဖြစ်လို့လည်းဗွ, တည်းခိုခန်း အဆငမြပြလေို့လားဗွ “

” မဟုတပြါဘူး , ပြနလြာပေးပါနောြ အဈကို , ရှေ့ထွကြ စောင့န်ပေါ့မယ် , ဒါပဲနောြ ”

ဟုပြောကာ သူမဘကကြ ဖုန်းခသွှားသည်။ သူမပြောသော လသေံသည် ကြှနတ်ောြ မလာမှာကို စိုးရိမန်ပေုံရပြီး အရှေ့မှာပဲ ထွကစြောင့မြညဟြု ပါ ပြောသဖြင့ြ သူမရဲ့ မိန်းမသားဘဝ လုံခွုံမှုကို ကြှနတ်ောြ စိုးရိမသ်ှားကာ ကားကိုပြနလြှည့ပြှီး အမှနမြောင်းခဲ့ရာ (၁၀) မိနဈအတွင်း တည်းခိုခန်းရှေ့ ရောကသ်ှားသည်။ ကားပေါကြ အမှနဆြင်းကာ စိုးရိမစြိတဖြှင့ြ

” ဘာဖြစ်လို့လဲ အဈမ “

” ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး အဈကို, ကြှနမြကို ကူညီပါနောြ အဈကို, ကြှနမ် အိမကြ အမှန် ထွကလြာခဲ့တော့ ဖုန်းနဲ့ ပိုကဆြံအိတတ်ှေ မေ့ကနွခြဲ့တယရြှင်, ဒီမှာ တည်းခိုခန်းခ ပေးမယဆြိုပြီး ထုတတ်ော့ မပါခဲ့ဘူးရှင်, အဈကို ကြှနမြရဲ့ ဆှဲကြိုးကို အဈကို့ကို ဒီတဈညပေးထားပြီး ပိုကဆြံ (၅၀၀၀၀) လောကြ ခွီးပေးပါလားဟင်, မနကကြရွင် ဒီကို အဈကိုလာခေါပြါ, ပြီးရင် ဒီဆှဲကြိုးကို သှားရောင်းပြီး ပြနပြေးပါ့မယန်ောြ ”
ဟု တောင်းပနသ်ော မကြန်ှာလေးနဲ့ သူမပြောနရှောသည်။

” ကြှနတ်ောလြည်း ပိုကဆြံက (၁၀၀၀၀) ကြောကြွောပြဲ ပါတာဗွ, ခဏလေး အဈမ ”

ဟုပြောကာ ကြှနတ်ောလြည်း တည်းခိုခန်းထဲဝငသ်ှားပြီး ကောငတ်ာမှ ညီလေးကို ဆှဲကြိုးယူထားပြီး တည်းခွင့ပြှုဖို့ ပြောပေးလိုကသ်ည်။ ကောငတ်ာမှ ကောငလြေးကလည်း မယူရဲဘူးဆိုပြီး ဇွတင်ှင်းနသဖြေင့ြ အပြငပြှနထြှကကြာ သူမအနားသှားလိုကသ်ည်။

” အဈကို ညီမကို အဆငပြှအေောင် စဉြးစားပေးပါအုံးနောြ , ကလေးနဲ့ဆိုတော့ ပိုဆိုးပါတယရြှင် “

” အေးဗွာ , ကြှနတ်ောကြလည်း တဈကယမြပါလာဘူးဗွ, ဒီလိုလုပဗြွာ တည်းခတော့ ဈေးနဲနဲပိုမယ်, ကြှနတ်ောြ ကားထိုးနကြေ ဟိုတယရြှိတယ်, သှားမလား “

” ရတယ် အဈကို , ဟိုတယကြို ဆှဲကြိုးပေးထားလိုကြ, မနကပျိုင်းအတွင်း ရောင်းပြီးပေးမယပြှောလိုကပြါ, ကတိပေးပါတယ် “

” ရပါတယ် အဈမ, ကလေးသှားခေါလြိုကြ, ဟိုတယကြ နဲနဲဝေးတယ် “

” ကြေးဇူးပါ အဈကိုရယ် ”

ပြောကာ သူမ၏မကြန်ှာသည် ပြောရြှှငသ်ှားပြီး အထဲပြေးဝငသ်ှားကာ ကလေးအိပန်သညေကြို ပြေ့ကာ ပြနထြှကလြာသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကားမောင်းနရင်ေး

” အဈမ , မနကဘြယအြခွိန် လာခေါရြမလဲ “

” ရတယ် အဈကို, လာချင်တ်ဲ့အခွိန် လာခဲ့ပါ, ဆှဲကြိုး ယူထားပါနောြ “

” မယူပါဘူး အဈမရယ်, တာဝနကြှီးလို့ပါ, အဈမကို ယုံကြညပြါတယ် “

” ကြေးဇူးပါ အဈကိုရယ်, ကြှနမ် ဒုကျခတွနေဲ့ ပူလောငတ်ဲ့ညမှာ သူတောကြောင်းနဲ့ တွေ့ရတာ ကံကောင်းလိုကတ်ာရှင် “

” မဟုတတ်ာ အဈမရယ်, နရခေကအြောင် မလုပပြါနဲ့ “

” တဈကယပြါ, ကြှနမြက ဒီမှို့ကမဟုတဘြူး, မောလြမှိုငဘြကကြလာတာ, ဒီနေ့ညနမှေ ဒီရောကတ်ာလေ, ကားစီးလာရတော့ ခရီးကလည်းပန်း, ပြီးတော့ ယောင်ျကြားနဲ့ စိတဆြိုးပြီး ခကြခြငွြးအမှန် ထွကလြာခဲ့ရတာလေ “

” ဘာလို့ စိတဆြိုးကြတာလဲဗွာ, သူလိုကရြှာနမှောပေါ့, ကလေးကိုလည်း စိတပြူနမှောပေါ့, အိမလြိပစြာပြော ကြှနတ်ောြ အလကား လိုကပျို့ပေးမယ် “

” ကမွ ယောင်ျကြားကို ဘယတ်ော့မှ ပြနရြငမြဆိုငတ်ော့ဘူး, အပြင့လြင်းဆုံး ပြောပြရရင် ကြှနမြယောင်ျကြားက မန်တလေးကားဂိတမြှူး, မောလြမှိုငန်ဲ့ ကုနကြားပြေးတာလေ, အခုညတင် သူနဲ့ သူ့စာရေးမဖောကပြှနန်တော မကြစြိနဲ့မှငတ်ော့ ကမွ ရှကလြည်းရှကြ, ဒေါသလည်း အတောထြှကပြှီး သူတို့နှစ်ယောကကြို နီးရာပစ်စည်းနဲ့ ပေါကပြှီး အမှနထြှကပြှေးလာခဲ့တာ အဈကိုနဲ့တွေ့တာလေ, ကယတ်ငရြှငန်ဲ့ ကမွကံကောင်းသှားတယ် “

” သူကတော့ အဈမတို့ သားအမိကို လိုကရြှာနလေောကပြှီ ”

ဟူ၍ စကားများပြောကာ ကြှနတ်ော့ကြားထိုးနသေော ဟိုတယကြှီးသို့ ရောကလြာသည်။ သူတို့သားအမိကို ကောငတ်ာသို့ခေါကြာ ကြှနတ်ော့သ်ူငယခြငွြးကိုပြောပြီး အဆငပြှအေောငစြီစဉပြေးလိုကသ်ည်။ သူမမှတပြုံတင် ထုတပြေးမှ နာမညကြှည့မြိရာ သူမနာမညမြှာ ” မနှင်းနှင်း ” ဟု သိလိုကရြသည်။ သူမတို့သားအမိကို ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ယောကပြါလိုကပြှီး အခန်းထဲထိ ပို့ပေးလိုကသ်ည်။

” အဈကို ညီမတို့အတွကြ စားစရာဟိုတယမြှာ မှာပေးပါအုံးနောြ “

” ည(၁၂) နာရီ ရောကန်တေော့ ဘာမှ မရတော့ဘူးဗွ ”
ဟု သူငယခြငွြးက ပြောသည်။

” ဟုတလြား, ကမွတို့သားအမိ ညစာ မစားရသေးဘူး , ဘယလြိုလုပရြပါ့ “

” ကဲဗွာ ကြှနတ်ောြ အပြငသ်ှားဝယပြေးမယ်, ဘာစားမလဲပြော ”

ဟုမေးကာ သူတို့စားချင်သ်ညမြွား ဝယပြေးရန် ပြနထြှကခြဲသည်။ သူငယခြငွြးက ကြှနတ်ောကြို မင်းဒီတခါ နောကတ်ှဲတွရေော ပါလာပါလားဟု စနသေေးသည်။ ကြှနတ်ောြ ဝယပြှီးပြနလြာကာ သူတို့အခန်းတံခါးကို ခေါကလြိုကသ်ည်။

” ဘယသ်ူလဲ “

” ကားဆရာပါ အဈမ ”

ဟုပြောပြီးနောကြ တံခါးဖြင့ပြေးလာသည်။ သူမတို့မှာသညမြွားကို အခန်းဝမှ ပေးလိုကရြာ

” အထဲဝငထြိုငပြါအုံး အဈကို , နားပါအုံး ”

ဇွတအြတင်း ခေါန်သဖြေင့ြ ထိုငခြုံတွင် ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။

” မိုးတော့ခွုပန်ပြေီ, အဈကို့ဇနီးကတော့ မွှောန်တေော့မှာပဲ , ဖုန်းဆကထြားလိုကသ်ေးလား “

” ကြှနတ်ောကြ လူပျိုပါဗွ “

” ဟယ် တဈကယကြှီး, ဒီလောကြ စိတထြားကောင်းတဲ့ သူကလေ ”

ဟု သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ စကားပြောရင်း သူ့ကလေးကို ထမင်းကြှေးနသည်ေ။ ကြှနတ်ောြ့ မကြစြိတွငလြည်း သူမရချိုးပြီးကာစ ဘာမှလိမ်းမထားသော မကြန်ှာသညပြင် ကြညလြငပြှီး ကြည့်ကြောင်းနသည်ေ။ ခဏကြာတော့ သူ့ရငခြှငထြဲက ကလေးက အစာများကို အတောမြွားများ ပြနအြနခြလွိုကရြာ ကလေးရော, သူမအဝတတ်ှရေော ပရကေေုနသ်ည်။

” ဟယ် ဒုက်ခပါပဲ, ဘာဖြစ်တာပါလိမ့ျ ”

ဟု နှင်းနှင်းပြောကာ သူ့ကလေးနဖူးနဲ့ ကိုယကြို စမ်းသပန်သည်ေ။

” ဟယ် အဈကို , ကလေးက ဖြားနတော, ဘာလုပရြပါ့ “

” ဆေးခန်းတွလည်ေး ပိတလြောကပြှီ အဈမ, ဟိုတယကြောငတ်ာမှာ ဆေးသှားမေးပြီး ယူလာခဲ့မယ်, သူ့အဝတပြတောတွေ လဲထားပေးလိုကန်ောြ ”

ဟုပြောကာ ကြှနတ်ောြ ထွကလြာခဲ့သည်။ ကြှနတ်ောြ သူမအခန်းကို ပြနလြာပြီး ယူလာသောဆေးများကို ပေးလိုကပြှီး ကလေးကို ဆေးတိုကလြိုကသ်ည်။

” မနှင်းနှင်း, အဝတပြတွလေလေဲလိုကတ်ော့လေ “

” ကမွနာမည် ဘယလြိုသိလာလည်း , မိတတ်ောင် မဆကရြသေးဘူး, အပူတွနေဲ့ဆိုတော့ ပြောဖို့မေ့နတော “

” ကောငတ်ာမှာ ပေးတုန်းက သိလိုကတ်ာပါ , ကြှနတ်ော့ြ နာမညကြ ဖြိုးသူပါခငဗြွ “

” ကိုဖြိုးသူ , မင်ျဂလာပါ အဈကို, နှင်းထကြ အသကကြှီးလောကတ်ယ် “

” နဲနဲပါပဲ , ဒါနဲ့ အဝတသ်ှားလဲတော့လေ မနှင်း , ကလေးကို ကြည့်ထြားပေးမယ် ”

ဟု ကြှနတ်ောြ ထပပြှောလိုကတ်ော့မှ သူခေါင်းညိမ့သ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကလေးဘကကြိုလှည့ကြာ ဂရုစိုကပြေးလိုကသ်ည်။

” ကဲ ကိုဖြိုးသူ , အဝတလြဲလိုကပြါပြီရှင့ြ ”

ဟု မနှင်းပြုံးကာ ပြောလာသည်။

” ဟာ ဘယလြိုကြီးလည်း, ခုတငအြခင်း ပိတဖြှူစကြီးကို ပတထြားတယ် “

” နှင်းမှာ အဝတအြပို တဈစုံပဲပါတာ, ရချိုးတုန်းက ညတုန်းကတဈစုံ လွှောလြှန်းထားပြီးပြီ , နောကတ်ဈစုံပတေော့ မရှိတော့ဘူးလေ ”

ဟု မနှင်းက ရှင်းပြနသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း သူကိုကြည့်ရြင်း အခန်းတဈခါးဖြင့ထြားသညကြို သတိထားမိသည်။ မနှင်းလည်း ဒါကိုသိသညထြငသ်ည်။

” ကိုဖြိုးသူ , ဒီအဝတန်ဲ့ဆို အခန်းတံခါးသှားပိတထြားလိုကမြယန်ောြ ”

ဟု မနှင်းပြောကာ တံခါးဆီကို လှည့ထြှကသ်ှားသည်။ ကြှနတ်ော့ြ အကြည့်မြွားသည် မနှင်းရဲ့နောကကြွောပြငကြို ကြည့်န်မေိရင်း ပြုံးနမေိသည်။ တံခါးပိတပြှီး ပြနလြှည့လြာသော မနှင်းရဲ့ အရှေ့ပိုင်းကိုလည်း ကြှနတ်ောကြှည့န်ဆေဲပင် ဖြစ်သည်။

” ကိုဖြိုးသူ , ဘာတွပြေုံးနတောလဲ , မနှင်းပုံက ရီစရာကြီး ဖြစ်နလေို့လား “

” မဟုတပြါဘူးဗွာ , အဆငပြှသှေားအောင် လုပတ်တလြို့ သဘောကလွို့ပါ ”

ဟု ကြှနတ်ောြ ပြောလိုကသ်ည်။ မနှင်းလည်း သူ့ကလေးဘေးနား လာထိုငပြှီး ကလေးကို စမ်းသပန်သည်ေ။ အခင်းစကို ထမိနရြလွေားလို ပတထြားသောကြောင့ြ မနှင်း ပုခုံးသားများနဲ့ လညတ်ိုင် ဖြူဖြူလေးကို အနီးကပမြှငန်ရသေော ကြှနတ်ောသ်ည် ရငတ်ှခေုံလာပြီး စိတတ်ှေ ထနလြာသဖြင့ြ သကပြှင်းခမွိသည်။

”မနှင်း ကြှနတ်ောြ ပြနတ်ော့မယ်, ကလေးလည်း သကသ်ာသှားပြီ, မနကကြွ ဘယအြခွိန် လာရမလဲ“

” ဟယ် အခုတောင် မိုးလင်းတော့မယ် , ဟိုဘကခြုတငမြှာ အိပလြိုကတ်ော့နောြ ”

ဟု မနှင်း ဇွတတ်ားသည်။ ကြှနတ်ောြ နာရီကြည့်လြိုကတ်ော့ အခွိနအြားဖြင့လြည်း (၄) နာရီ ထိုးနပြေီ, (၆) နာရီဆို မိုးလင်းပြီ, မနှင်းအနနေဲ့ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း ယုံကြညပြုံရ၍ အိပခြိုင်းသောကြောင့ြ

” ဟုတပြါပြီ, လိုအပတ်ာရှိရင် နှိုးနောြ, အားမနာနဲ့ ”

ဟုပြောကာ ဘေးကခုတငပြေါတ်ကပြှီး အိပဖြို့လုပလြိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောြ ကိုယခြန်ဒာသညလြည်း ညောင်းကိုကန်ပြေီး ဖြားချင်သ်လို ဖြစ်နသည်ေ။ အိပမြပြောခြင် အတွေးထဲမှာ ပိတစြဖြူလေးအောကကြ မနှင်းကိုယလြုံးလေးကို ပုံဖေါစြိတကြူးယဉန်မေိရင်း အိပဖြို့ကြိုးစားနမေိသည်။

ကြှနတ်ော့ြ ခွထေောကတ်ှကေို တဈခုခု ထိနသလေို ခံစားလာမိသည်။ အိပမြကထြဲမှာလိုပဲ ထငန်မေိရာက လန့န်ိုးလာသည်။ ခကြခြငွြး ကြှနတ်ောလြည်း အောကကြို လှန်းကြည့်လြိုကရြာ မနှင်းသည် ကြှနတ်ော့ပြေါငကြို နှိပပြေးနသညေကြို မှငရြသည်။

”ဟာ မနှင်း, ဘာလုပတ်ာလည်း, အားနာစရာကြီး ”

ဟု ကြှနတ်ောလြည်း အမှနခြှထေောကကြို ရုပသ်ိမ်းလိုကသ်ည်။ မနှင်းရဲ့ လကမြွားကလည်း ကြှနတ်ော့ပြေါငကြို ဆှဲဖိကိုငထြားသဖြင့ြ လွော့ကနွသေော ကြှနတ်ော့ြ ပုဆိုးကြင်းသည် ကြှတကြနွခြဲ့သလို အောကလြွောသှားသောကြောင့ြ ကာမအကြောင်းစိတကြူးယဉြ အိပပြွောခြဲ့သော ကြှနတ်ော့ြ လီးအချောင်းကြီးသည် ထင်းခနဲပေါသ်ှားသည်။

” ဟာ , ဒုက်ခပါပဲ မနှင်းရယ် , အားနာပါတယ် ”

ဟုပြောကာ တင်းတောငန်သေော လီးတံကို ပုဆိုးဖြင့ြ အမှန် ပြနဖြုံးလိုကသ်ည်။

” ရပါတယ် ကိုဖြိုးသူရယ်, မနှင်းက အိမထြောငသ်ညပြါ, ကလေးအမပေါ, အနခကေမြနပေါနဲ့ လူပျိုကြီးရယ် ”

ဟုပြောကာ ရယန်ရင်ေး ဆကန်ှိပမြည် လုပသ်ည်။

” မနှိပပြါနဲ့ မနှင်းရယ်, သှားနားပါ, ကြှနတ်ောြ မညောင်းပါဘူး “

” ကိုဖြိုးသူ, ညောင်းလှန်းလို့ ညီးညူနတောလေ, အင်း… ညောင်းလိုကတ်ာ, အင်း… အင်း, နဲ့ ညည်းနပြေီး ကြှနမြနာမညတ်ောင် ခေါန်လေိုကသ်ေးတယ် “

” ဟင် ဟုတလြား, ထားပါလေ , အခု မညောင်းတော့ဘူးနောြ , မနှိပန်ဲ့တော့ “

” ဟုတပြါပြီ , မနှိပတ်ော့ဘူး , ဒါပမယေ့ြ မနှင်း မအိပခြငွဘြူး, စကားပြောရအောငန်ောြ ”

ဟု မနှင်းက ပြောပြီး သူမလကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ပြေါငကြို လှုပလြိုကသ်ည်။

” ပြောမယလြေ , ဟိုထိုငခြုံမှာ သှားထိုငရြအောငလြေ ”
ဟု ကြှနတ်ောပြှောလိုကရြာ မနှင်းသည် ပြောသ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့ခြုတငပြေါမြှ အမှနလြှည့ဆြင်းလိုကစြဉြ သူမရဲ့ ကိုယပြေါမြှ ပတဝြတထြားသော အိပယ်ာခင်းစသည် ကြှနတ်ော့ကြိုယန်ဲ့ ဖိထားမိသလိုဖြစ်ပြီး အကုန် ကြှတကြသွှားသည်။ မနှင်းသည် ခုတငဘြေးတွင် ကိုယလြုံးတီးပုံစံ မတတ်ပရြပကြှီး အရှင်းသားဖြစ်သှားသည်။

” ဟာ မနှင်း, ဒုကျခပါပဲဗွာ , အားနာလိုကတ်ာ , ကြှနတ်ောြ့ ကိုယအြောကမြှာ အစဖိထားမိလို့ ဖြစ်သှားတာ, တောင်းပနပြါတယန်ောြ “

” ရပါတယ် ကိုဖြိုးရယ် , အမှတမြထင် ဖြစ်သှားတာပဲ ”

ဟု မနှင်း ပြနပြှောကာ အဝတစြကို ကုန်းကောကပြှီး ပြနပြတန်သည်ေ။ ကြှနတ်ော့ြ အကြည့်မြွားသည် သူကုန်းပြီး အဝတကြောကန်စဉြေ မနှင်းဖငစြုံကြီးကို မှငရြသညမြှာ အားရလှန်းသည်။ မနှင်းပုံစံမှာ စိတဆြိုးသည့ပြုံ မပေါကပြေ, ထိုငခြုံဆီသှားသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း မနှင်းနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ထိုငလြိုကသ်ည်။

” ကိုဖြိုး အနမခေကပြါနဲ့, စကားလေးဘာလေး ပြောပါအုံး “

” မနှင်းအတွကြ အားနာလို့ပါ , ကြှနတ်ောြ ပြနလြိုကတ်ော့မယ် ”

ဟု မနှင်းကို ကြည့်ပြှီး ပြောလိုကသ်ည်။

” ဘာမှမဟုတပြါဘူးဆိုနေ, မနှင်း နားလညပြါတယ် , ပငွြးနလေို့ပါ , စကားပြောရအောငန်ောြ ကိုဖြိုး ”

ဟု ပြောကာ ကြှနတ်ော့လြကကြို လှမ်းဆှဲပြီးတားနသည်ေ။ မနှင်းရှေ့သို့ ကုန်းလာပြီး ကြှနတ်ော့လြကကြို ဆှဲနစဉြေ သူမရဲ့ နို့အုံအစုံက ပတဝြတထြားသော အဝတကြ လွော့နသေောကြောင့ြ တောတ်ောမြှငန်ရသေည်။ ကြှနတ်ော့ြ စိတတ်ှေ ဘလောငဆြူနပြေီး ကာမစိတတ်ှေ ပြင်းထနန်သဖြေင့ြ သုတထြှကသ်ှားပါမှ ပြီးပတေော့မည်။

” ကတိပေးပါတယ် , မပြနတ်ော့ဘူး, အိမသ်ာသှားလိုကအြုံးမယ် “

” ကြေးဇူးပါ အဈကို ”

မနှင်း ပြောကာ ပြောန်ပေုံရသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း အိမသ်ာဆီသှားသည်။

” ကိုဖြိုး , အဈကိုလည်း မနှင်းလို ပိတဖြှူပတလြိုကတ်ော့, ပုဆိုးနောကမြှာ အရညကြှကကြှီး အကြီးကြီးပဲ , ခွှတလြှန်းလိုကတ်ော့နောြ ”

ဟု ပြောကာ မနှင်းရယန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း ခုတငပြေါကြ အခင်းပိတစြဆှဲယူကာ အိမသ်ာထဲဝငလြိုကပြှီး တံခါးပိတလြိုကသ်ည်။ ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကပြှီး တင်းတောငန်သေော လီးကြီးကို ကိုငလြိုကကြာ သုတထြှကသ်ှားအောင် ဂွင်းတိုကဖြို့စိတကြူးလိုကသ်ည်။

ဒါပမယေ့ြ စိတထြဲတွင် မနှင်းကို လိုးချင်န်မေိသည်။ ကောင်းပါ့မလားလို့လည်း ပြနတ်ှေးရင်း လီးကြီးကို ဖြည်းဖြည်း ဆော့ပေးနရင်ေး ဘယလြို ဖြစ်နိုငမြလဲဟု ပြနစြဉြးစားနမေိသည်။ နောကဆြုံး မနှင်းကို လိုးချင်လြှန်းသောစိတကြ ထကသ်နန်သဖြေင့ြ သုတထြှကအြောင် မလုပတ်ော့ပဲ ပိတဖြှူအခင်းကို ပတကြာ ပြနထြှကလြာခဲ့သည်။ မနှင်းရှိရာ လမ်းလွောကသ်ှားသော ကြှနတ်ောကြို မနှင်းက ပြုံးပြီးကြည့်န်ကော

” အခုတော့ နှစ်ယောကလြုံး လူရိုင်းခတ်ေ ပြနရြောကသ်ှားပြီပေါ့ကြယ် ”

ဟုပြောကာ သူမရယန်သည်ေ။

” ဟုတပြါပြီ, မနှင်းကို ကြှနတ်ောြ တဈခုပြောမယ် , စိတဆြိုးလည်း ရပါတယ် , တောင်းဆိုစရာလေး ရှိလို့ပါ ”

ဟု မနှင်းရဲ့ မကြဝြန်းကို သချောစိုကကြှည့ပြှီး ကြှနတ်ောြ ပြောလိုကသ်ည်။

” ပြောပါ ကိုဖြိုး, ဘာစိတဆြိုးရမှာလဲ , မနှင်းကို ကူညီပေးနတေဲ့ အဈကိုပဲဟာ “

” ကြှနတ်ောလြေ…အခု မနှင်းနဲ့ အတူနချင်ေလြို့ပါ, စိတမြထိန်း နိုငတ်ော့လို့ ပြောမိတာပါ “

” အယ်…ကိုလူပျိုကြီးကလည်းနောြ, ဟုတပြါပြီ, ကိုဖြိုး တဈကယ် လုပခြငွတ်ာလား, မနှင်းအတွကကြ မထူးဆန်းပါဘူး, ရတယ်, ကိုဖြိုးသဘောပါရှင် ”

ဟု မနှင်း စိတမြဆိုးပဲ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ခွင့ပြှုလာသည်။

” ကြေးဇူးပါ မနှင်းရယ်, အားနာပါတယ်, မနနေိုငတ်ော့လို့ပါ ”

ဟု ကြှနတ်ောပြှောကာ သူမထိုငန်သညေ့အြနားသှားပြီး သူမကိုယပြေါကြ ပတထြားသောအဝတစြကို ဖြေးဖြေးချင်ြး ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ပြီးလငွြ ကြှနတ်ော့ြ လကတ်ဈဖကကြ မနှင်းပေါငတ်ှပေေါြ ပြတပြေးရင်း မနှင်းဖီးလာအောင် သူမရဲ့ စောကပြတ် ပတလြညကြို ဆှပေးမညဟြူ၍ လကန်ှိုကလြိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှင် မနှင်းရဲ့ စောကရြညမြွား ခကြခြငွြး စိုရှှဲသှားသည်။ မနှင်းကလည်း ရညလြိုကကြာ

” ကိုဖြိုး, စပြီးလိုးလို့ရပြီ , မနှင်းက အဆငသ်င့ပြဲ, ဒါနဲ့ မိုးလင်းသှားလိမ့မြယ် “

” ကြေးဇူးပါ မနှင်း ”

ဟု ပြောပြီး မတတ်ပရြပကြာ ကြှနတ်ော့ြ အဝတကြို ခွှတမြညဟြု လုပစြဉြ ခုတငပြေါြ အိပန်သေော ကလေးကို ကြည့်မြိသှားသည်။

” ရတယ် ကိုဖြိုး, ကလေးက ဘာမှ မသိသေးဘူး, ခွှတပြါ ”

ဟု မနှင်းက အားမရသည့ြ လသနေဖြှင့ြ ပြောလာသည်။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အဝတအြကုနခြွှတခြလွိုကရြာ လီးတံအချောင်းကြီးသည် ရှေ့သို့ ထိုးထွကလြာသည်။ မနှင်းလည်း မတတ်ပရြပလြာပြီး သူ့လကန်ဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လီးတံကို ပြတဆြှပေးနရင်ေး

” အဆငသ်င့ပြဲပေါ့နောြ , ကဲ စလုပကြှစို့ , ဘယလြိုနပေေးရမလဲပြော “

” မနှင်း လှည့ပြှီး ကုန်းပေးပါလား ”

ကြှနတ်ောြ ပြောလိုကရြာ ကလေးအိပန်သေော ခုတငပြေါြ လကထြောကပြှီး မနှင်းကုန်းပေးထားသည်။ မနှင်းဖငဆြုံကြီးကို ကြည့်ပြှီး အားရလှန်းလှသည်။ လီးကြီးကို ကြှနတ်ော့လြကန်ဲ့ ဆှပေးပြီး သူမနောကသ်ို့ကပကြာ မနှင်းရဲ့ စောကပြတပြေါကဝြကို လီးထိပန်ဲ့တေ့ပြီး ဖြေးဖြေးချင်ြး စထည့ကြာ သှင်းလိုကသ်ည်။

မနှင်းရဲ့ ဖငဆြုံကြီးကိုလည်း လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ပြနသ်ပပြေးရင်း ဖြေးဖြေးချင်ြး ပိုသှကကြာ လီးကြီးအဆုံးထိ ဝငသ်ှားအောင် သှင်းနလေိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ော့ြ လီးအချောင်းကြီး မနှင်းစောကပြတထြဲ အကုနသ်ှင်းပြီး မနားတမ်း ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးနရော မနှင်း ဆီမှ ညည်းသံလေးတွေ ကြားလာရသည်။

” မနှင်း နာရငပြှောနောြ , နားချင်ရြင် ပြောပါ “

” ရတယ် ကိုဖြိုး, ခံလို့ကောင်းတယ်, ဆကလြုပပြါ ”

ဟု မနှင်းသည် ဖီးရှိသည့ြ အသံလေးဖြင့ြ ပြောလာသည်။ ကြှနတ်ောြ ဆောင့လြိုးနရော အခကြြ (၆၀) လောကြ အရောကတ်ှင် မနှင်း လကတ်ဈဖကသ်ည် သူ့စောကပြတဝြကို ကလိပေးနပြေီး

” ကိုဖြိုး, အားထည့ပြှီး ဆောင့ပြေးပါ, မနှင်း ပြီးချင်လြာပြီ ”

ဟု တောင်းဆိုလာသောကြောင့ြ သူမရဲ့ ဖငစြုံကြီးကို ဆှဲဆှဲပြီး ဆောင့လြိုးပေးလိုကရြာ ခဏအကြာတွင် မနှင်း ပြီးသှားသည်။

” ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုဖြိုးရယ်, မနှင်း ယောင်ျကြားနဲ့ မလုပရြတာ (၅) လကြောကြှာနပြေီ, ကိုဖြိုး မောသှားပြီလား “

” မမောပါဘူး, စိတကြ သိပထြနန်တောလေ , ခုတငပြေါြ သှားရအောငန်ောြ မနှင်း ”

ဟုပြောကာ နောကမြှ သိုင်းဖကပြှီး ခုတငပြေါြ မနှင်းကို ပကလြကြ အိပခြိုင်းလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ သူမပေါငန်ှဈချောင်းကို ကားလိုကပြှီး စောကပြတဝြကို လီးထိပန်ဲ့ တေ့ကာ အဆုံးထိဝငအြောင် ဖိခလွိုကသ်ည်။ မနှင်းလည်း ညည်းသံလေး ထွကလြာသည်။ လီးကို ရှေ့နောကြ မဆော့သေးပဲ မနှင်းရဲ့ နို့အုံကြီးများကို အားရပါးရ စုပယ်ူနလေိုကသ်ည်။ ခဏကြာတော့ မနှင်းသည် အောကကြနေ ကော့ပေးလာပြီး ဖီးအတောြ လာနပေုံ ဖြစ်နသည်ေ။

” ကိုဖြိုး လုပကြှစို့နောြ , ကောင်းနပြေီ ”

ဟု မနှင်း ပြောလာသညန်ှင့ြ နို့များကို မစို့တော့ပဲ လကထြောကပြှီး ကုန်းလိုကကြာ ဆကတ်ိုကအြားထည့ပြှီး မနားတမ်း ဆောင့ပြေးလိုကရြာ အခွိန် (၁၅) မိနဈအကြာ လညကေတ်ှင် မနှင်း ဒုတိယအကြိမ် ပြီးသှားပြနသ်ည်။

” ကိုဖြိုး မပြီးသေးဘူးလား, မနှင်းတောင် နှစ်ခါရှိပြီ , လုပလြို့ မကောင်းလို့လားဟင် “

” မဟုတပြါဘူး, ကောင်းလှန်းလို့ မပြီးအောင် ထိန်းထားတာလေ , လုပခြငွသ်ေးတယ်, ကြိုကတ်ယ် “

” ကဲ ဟုတပြါပြီ, ကိုဖြိုးနားအုံး, မနှင်း အပေါကြ တကဆြောင့ပြေးမယ် ”

ဟုပြောကာ ကြှနတ်ော့ကြို ပကလြကြ လှနခြိုင်းပြီး အပေါမြှ မနှင်းတကခြှကာ လီးအချောင်းကြီးကို သူလကန်ဲ့ကိုငပြှီး စောကပြတဝြကို တေ့ကာဖိခလွိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ မနှင်းသည် ကြှကြှတကသ်ှားအောင် ဆောင့ပြေးနရော သူမရဲ့ နို့အုံအစုံသည် လှုပခြါရမ်းနတေော့သည်။

ကြှနတ်ောလြည်း မနှင်းရဲ့ စောကစြိကို လကန်ဲ့ကလိပေးနသည်ေ။ ဒီလိုနဲ့ မနှင်းသည် အသကရြှူသံများ ပြင်းလာပြီး နှုတခြမ်းသားချင်ြး ဖိကိုကကြာ လီးအချောင်း ထိပပြေါခြါနီးလောကထြိ မှင့တ်ကလြာပြီး အားကုန် ပြနဆြောင့ခြနွလေိုကရြာ အခကြြ (၅၀) လောကြ အရောကတ်ှင် ညည်းသံမှာ ဆကတ်ိုကထြှကလြာကာ မနှင်း နောကတ်ဈကြိမ် ပြီးသှားပြီး ကြှနတ်ော့ြ ကိုယပြေါြ မှောကခြကြာ အမောဖြနသေည်ေ။

” ကိုဖြိုး ကောင်းလားဟင် “

” သိပကြောင်းတာပေါ့ ”

ဟုပြောကာ သူမရဲ့ ဆံပငမြွားနဲ့ ကြောပြငကြို ပြတပြေးနလေိုကသ်ည်။

” ကိုဖြိုးကို မေးရအုံးမယ် , လူပျိုပမယေ့ြ ဒီလောကအြကြာကြီး လုပတ်ာတောင် မပြီးနိုငဘြူးနောြ ,
ဒီက အအို မိန်းမက (၃) ခါရှိပြီ ပြီးသှားတာ , ဘယလြို လူပျိုလဲပြောနောြ ”

ဟု မနှင်းက အံ့သှစွာ မေးလာသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပြုံးလိုကကြာ

” ဒီတဈခါ ပြီးသှားအောင် လုပမြယ် ”

ဟု ကြှနတ်ောပြှောကာ မနှင်းကို စားပြဲပေါြ ထိုငစြပြေီး သူမပေါငတ်ဈချောင်းကို ဆှဲမလိုကပြှီး တဈစောင်း ပုံစံမွိုးနဲ့ လီးကြီးကို စသှင်းလိုကသ်ည်။
ကြှနတ်ော့ြ လကတ်ဈဖကကြ သူမရဲ့ ပေါငတ်ံကို ဆှဲယူထားပြီး နောကတ်ဈဖကကြ သူမနို့အုံကြီးကို အားထည့ကြာ ပြတခြွပေေးနလေိုကသ်ည်။ ကြာလာတော့သူမရဲ့ လကတ်ဈဖကကြ စောကစြိကို ပြတပြေးနပြေီး မနှင်းစောကပြတအြုံ ပတလြညတ်ှင် အဖြူရညမြွား ပပြနေတေော့သည်။

” ကိုဖြိုး ဆောင့ပြေးပါ, ကောင်းနပြေီ , အင်း… အင်း”

ဟု ညည်းသံများ ပေးလာသညန်ှင့ြ ကြှနတ်ောရြဲ့ ဆောင့လြိုးခကြမြွား ပြင်းထနပြေးလိုကရြာ မနှင်း (၄) ကြိမမြှောကြ ပြီးသှားပြနသ်ည်။ မနှင်း ပြီးသှားပမယေ့ြ ကြှနတ်ော့ြ လီးအချောင်းကို ပြနမြနှုတတ်ော့ပဲ သူမရဲ့ ခွထေောကြ မထားသညကြို ပြနခြပြေးကာ မနှင်းပေါငန်ှဈဖကကြို ညီညာစွာ ကားထားပြီး ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ဆောင့လြိုးပေးနလေိုကသ်ည်။

မနှင်း စောကပြတတ်ဈခုလုံးတွင် မနှင်း ခုဏကပြီးလို့ ထွကကြလွာသော စောကရြညမြွားသည် လီးကြီးဆကတ်ိုကြ မနားတမ်း လှုပရြှားနသဖြေင့ြ အမှှုပပြုံများပင် ဖြေးဖြူနသည်ေ။ မနှင်းရဲ့ လကကြလည်း စောကစြိကို ကလိပေးနရင်ေး

” ကိုဖြိုး မနှင်း စောကပြတကြ ထုံနသလေို ဖြစ်နပြေီ, ကောင်းသလိုလို, ပြီးတော့မလိုလိုနဲ့ မပြီးနိုငဘြူး ဖြစ်နတယ်ေ ”

ဟု မနှင်း ညည်းတွားနသည်ေ ။ မနှင်း ပြောနသေောလြည်း ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဆောင့လြိုးပေးနသညေမြှာ အရှိနမြလွော့ပေးပေ။

” ကိုဖြိုးရယ် ဘယလြိုကြီးမှန်း မသိတော့ဘူး , ခဏနားရအောငန်ောြ ”

ဟု မနှင်းပြောကာ ကြှနတ်ော့ဗြိုကကြို သူမရဲ့လကတ်ှကေ တွန်းထားသလိုမွိုး လုပလြာသည်။

” ကြှနတ်ောြ ပြီးတော့မှာပါ နှင်းရယ်, သိပကြောင်းလှန်းနပြေီ ”

ဟုပြောကာ ကြှနတ်ော့ကြိုယကြို ရှေ့ကပလြိုကပြှီး သူမနို့အုံကို ကုန်းပြီး စို့လိုကကြာ မနှင်းရဲ့ ဖငအြစုံအောကကြို လကထြည့လြိုကပြှီး သူမကို စားပြဲပေါကြ ဆှဲမလိုကကြာ မတတ်ပခြွီပြေ့ပြီး ဆှဲဆှဲဆောင့န်လေိုကသ်ည်။

ကြှနတ်ောြ ပြေ့ခွီထားသဖြင့ြ မနှင်းရဲ့ကိုယသ်ည် တဈသားတည်း ကပန်ကော တွန်းကနဖြို့ ခကသ်ှားသဖြင့ြ ကြှနတ်ော့ဂြုတကြို သူ့လကမြွားက သိုင်းဖကထြားသည်။ မနှင်းနို့ကြီးကို ပါးစပန်ဲ့ အပြည့တ်ဈဝကြီး ငုံစို့ထားလိုကပြှီး သူမရဲ့ ဖငစြုံကြီးကို ပြေ့ထားသော လကမြွားနဲ့ ဆှဲဆှဲကပယ်ူပြီး အားရပါးရ လိုးနလေိုကရြာ မနှင်းရဲ့ ဦးခေါင်းသည် ရမ်းခါနပြေီး မကြာမှီ

” ပြီးပြနပြှီ ကိုဖြိုးရယ် , ကောင်းလိုကတ်ာနောြ…,
အင်း…အင်း… ”

ဟုမနှင်း တိုးတိုးလေး ပြောလာပြီး သူမ (၅) ကြိမမြှောကြ ခကခြဲစွာ ပြီးသှားရှာသည်။ မနှင်း နောကဆြုံး ပြီးသညမြှာ အားတင်းသည့ြ ညှဈအားများ ပါလာသဖြင့ြ ကြှနတ်ော့ြ လီးအတံချောင်းကို ဇွတည်ှဈသလို ဖြစ်လာသဖြင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း တဈပျိုငတ်ည်း တူတူပြီးသှားတော့သည်။

မနှင်းကို စားပြဲပေါြ ပြနတ်ငပြေးရင်း ကြှနတ်ော့ြ လီးကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲထုတလြိုကရြာ မနှင်းရဲ့ စောကရြညမြွားနဲ့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ သုတရြညမြွားသည် စောကပြတ် ပေါကဝြမှ အများကြီး ထွကကြလွာရာ စားပြဲပေါတ်ှင် ပြန့ကြွဲသှားပတေော့သည်။ နာရီကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ (၆) နာရီ ကြောန်ပပြေေီ, မနှင်းကို အိပခြိုင်းလိုကပြှီး ကြှနတ်ောလြည်း အိမပြှနခြဲ့တောသည်။

ဒုကျခများနဲ့ စတွေ့ခဲ့သော မနှင်းကို ကြှနတ်ောကြ သူမ ငတမြှတန်သေော သုခ အရသာ လကဆြောငပြေးခဲ့လိုကပြါတော့သည်။ ။

ပြီးပါပြီ။ ။