အပိုင်းရှေးရန် – အပိုင်း (၁+၂) ၊ အပိုင်း (၃+၄) ၊ အပိုင်း (၅+၆) ၊ အပိုင်း (၇+၈)[ဇာတသ်ိမ်း]
ကိုကိုနှင့ြ ကြှနမ်၏ ဖြစ်ရပမြွား
🏵️အပိုင်း (၇+၈ ဇာတသ်ိမ်း)🏵️
ရေးသားသူ – ဇာခွည်
🏵️🏵️🏵️ အပိုင်း (၇) 🏵️🏵️🏵️
“တတိယ တဈမွိုးက ဇာခွညလြည်း ခုမှ လကတ်ှေ့လေ့လာနလေို့ သိလာတဲ့ဟာ… ”
“အိပပြွောန်တေဲ့ အခွိနလြီးတင်းတာ… ဟိုလေ… ကိုကိုသိပါတယ်… REM အိပခြှင်းလေ… အိပမြကမြကတ်ဲ့ အိပခြှင်းကော… အဲဒါမှာ… ကာမကိဈစနဲ့ ပတသ်ကတ်ဲ့ဟာ ပါပါမပါပါ… မဆိုငဘြူး REM အိပတ်ာဆိုရငပြဲ မူမှန် ကြားဆိုရငတ်ဲ့… မတထြောငလြေ့ရှိတယတ်ဲ့ ဖတပြှီးကတည်းက ဇာခွညည်ညစောင့ကြှည့တ်ာ… ဟုတတ်ယကြိုကိုရ…”
“ဟိုလေ… ကိုကို အိပမြကမြကတ်ုန်း နိုးရင် တင်းနတေော့ ဇာခွည့ကြို လှည့ကြှည့တ်ယမြဟုတလြား ဇာခွည့စြနကလြားပေါ့… ဟုတဖြူး… အခုတလော ကိုကိုအိပန်တေုန်း မစုတပြဲ စောင့ကြှည့န်တော တဈပတရြှိပြီ… ဟိုလေ ကိုကိုပြောတယ် မဟုတလြာ မနကအြစောပိုင်းက ဆီးအိမတ်င်းလို့ မတန်တောလို့…
အဲဒါ မဟုတဘြူးကိုကိုရ ဇာခွည် ဖတရြတဲ့ထဲမှာ ကြားအများစုက အဲလိုပဲ ထငတ်တတ်ယတ်ဲ့… အဲလိုတောင့တ်ာလေးကို ပြောတဲ့ အသုံးအနှုံးလေး သိပလြှတာ ကိုကိုရ… “morning glory” တဲ့… “နံနကခြင်း ကကြသ်ရေ” လို့ပြနရြမလား မသိဘူး… နောကတ်ဈမွိုးလည်း ခေါသ်ေးတယ်… “morning wood” တဲ့… အဲလိုက ညည လေးငါးကြိမတ်ောင့တ်ာ ကိုကိုရ ဇာခွည် အသအချော စောင့ကြှည့ထြားတာ…”
“ဒီလိုလီးတောင့တ်ာကိုကတွော့ အတိုက NPT တဲ့ အရှညကြ (nocturnal penile tumescence) ခေါတ်ယတ်ဲ့ ကိုကိုရ…
ကိုကို့မှာတင် မကဘူး NPT ဆိုတာမွိုးနဲ့ ခပဆြငဆြငပြဲ ဇာခွညပြါဖြစ်တာကိုကိုရ… အဲအခွိနဆြို ဇာခွည့ြ clit တောင့တ်င်းပြီးတော့ စောကပြတလြည်း ဖောင်းလာတယ်… အရညပြါစိုလာတာ… ဇာခွည် စိတလြာနတယ်ေ ထငလြို့ ကိုကို မနေ့မနကကြ ထ–ိုးပစ်တာကော… အဲဒါ မဟုတဘြူးကိုကိုရ… အဲခွိနကြ ဇာခွညန်ိုးကာစလေးပဲ… NPT ဆိုတာမွိုးဖြစ်တာ… ဇာခွညတ်ို့ မိန်းမတွမှောလည်း ဖြစ်တယ်… မသိရငတ်ော့ စိတထြတယပြဲ ထငမြှာပဲ… ခုပဲ ကိုကိုပြောတယ် မဟုတလြား…”
“အဲဒါက ဘာကြောင့ဖြစ်ရလဲ? ဒါတော့ ဟိုလေ… ပညာရှငတ်ှအကြေောင်းအရင်း အတိအကတွော့ ရှာမတွေ့ သေးဘူးတဲ့… အင်း…ထငမြှငခြကြပြေးတာတွကေို ဆကစြပစြဉြးစားတော့… ကိုယခြန်ဓာပြုပြငထြိန်းသိမ်းတဲ့ ဖြစ်စဉြ တဈမွိုးလို့ပဲထငတ်ာပဲ… ပြီးတော့ ဇာခွည် မနေ့က ရှာကြည့်န်တောကော…
ကိုကိုဇာခွည့ကြို ပန်းခွီ စပြတော့ Anatomical Structure ပြတုန်းကဟာထဲ… ကြောရိုးဆဈ(S2-S4) ရှိတာကောကိုကိုရ… အဲဒါနဲ့ ဆီးအိမန်ဲ့လည်း နီးတယလြေ… ဆီးအိမမြှာ ဆီးတင်းရင် ဖိအားဖြစ်မှာပဲ အဲဒီဖိအားကလည်း (S2ကနေS4) အထိသကရြောကမြှာပဲ… သူ့သကရြောကမြှုကလည်း တဈစုံတရာ ပါမှာပေါ့…”
“တတိယ တဈမွိုးက ဇာခွညလြည်း ခုမှ လကတ်ှေ့လေ့လာနလေို့ သိလာတဲ့ဟာ… ”
“အိပပြွောန်တေဲ့ အခွိနလြီးတင်းတာ… ဟိုလေ… ကိုကိုသိပါတယ်… REM အိပခြှင်းလေ… အိပမြကမြကတ်ဲ့ အိပခြှင်းကော… အဲဒါမှာ… ကာမကိဈစနဲ့ ပတသ်ကတ်ဲ့ဟာ ပါပါမပါပါ… မဆိုငဘြူး REM အိပတ်ာဆိုရငပြဲ မူမှန် ကြားဆိုရငတ်ဲ့… မတထြောငလြေ့ရှိတယတ်ဲ့ ဖတပြှီးကတည်းက ဇာခွညည်ညစောင့ကြှည့တ်ာ… ဟုတတ်ယကြိုကိုရ…”
“ဟိုလေ… ကိုကို အိပမြကမြကတ်ုန်း နိုးရင် တင်းနတေော့ ဇာခွည့ကြို လှည့ကြှည့တ်ယမြဟုတလြား ဇာခွည့စြနကလြားပေါ့… ဟုတဖြူး… အခုတလော ကိုကိုအိပန်တေုန်း မစုပပြဲ စောင့ကြှည့န်တော တဈပတရြှိပြီ… ဟိုလေ ကိုကိုပြောတယ် မဟုတလြာ မနကအြစောပိုင်းက ဆီးအိမတ်င်းလို့ မတန်တောလို့…အဲဒါ မဟုတဘြူးကိုကိုရ ဇာခွည် ဖတရြတဲ့ထဲမှာ ကြားအများစုက အဲလိုပဲ ထငတ်တတ်ယတ်ဲ့…
အဲလိုတောင့တ်ာလေးကို ပြောတဲ့ အသုံးအနှုံးလေး သိပလြှတာ ကိုကိုရ… “morning glory” တဲ့… “နံနကခြင်း ကကြသ်ရေ” လို့ပြနရြမလား မသိဘူး… နောကတ်ဈမွိုးလည်း ခေါသ်ေးတယ်… “morning wood” တဲ့… အဲလိုက ညည လေးငါးကြိမတ်ောင့တ်ာ ကိုကိုရ ဇာခွည် အသအချော စောင့ကြှည့ထြားတာ…”
“ဒီလိုလီးတောင့တ်ာကိုကတွော့ အတိုက NPT တဲ့ အရှညကြ (nocturnal penile tumescence) ခေါတ်ယတ်ဲ့ ကိုကိုရ…
ကိုကို့မှာတင် မကဘူး NPT ဆိုတာမွိုးနဲ့ ခပဆြငဆြငပြဲ ဇာခွညပြါဖြစ်တာကိုကိုရ… အဲအခွိနဆြို ဇာခွည့ြ clit တောင့တ်င်းပြီးတော့ စောကပြတလြည်း ဖောင်းလာတယ်… အရညပြါစိုလာတာ… ဇာခွည် စိတလြာနတယ်ေ ထငလြို့ ကိုကို မနေ့မနကကြ ထ–ိုးပစ်တာကော… အဲဒါ မဟုတဘြူးကိုကိုရ… အဲခွိနကြ ဇာခွညန်ိုးကာစလေးပဲ… NPT ဆိုတာမွိုးဖြစ်တာ… ဇာခွညတ်ို့ မိန်းမတွမှောလည်း ဖြစ်တယ်… မသိရငတ်ော့ စိတထြတယပြဲ ထငမြှာပဲ… ခုပဲ ကိုကိုပြောတယ် မဟုတလြား…”
“အဲဒါက ဘာကြောင့ဖြစ်ရလဲ? ဒါတော့ ဟိုလေ… ပညာရှငတ်ှအကြေောင်းအရင်း အတိအကတွော့ ရှာမတွေ့ သေးဘူးတဲ့… အင်း…ထငမြှငခြကြပြေးတာတွကေို ဆကစြပစြဉြးစားတော့… ကိုယခြန်ဓာပြုပြငထြိန်းသိမ်းတဲ့ ဖြစ်စဉြ တဈမွိုးလို့ပဲထငတ်ာပဲ… ပြီးတော့ ဇာခွည် မနေ့က ရှာကြည့်န်တောကော…
ကိုကိုဇာခွည့ကြို ပန်းခွီ စပြတော့ Anatomical Structure ပြတုန်းကဟာထဲ… ကြောရိုးဆဈ(S2-S4) ရှိတာကောကိုကိုရ… အဲဒါနဲ့ ဆီးအိမန်ဲ့လည်း နီးတယလြေ… ဆီးအိမမြှာ ဆီးတင်းရင် ဖိအားဖြစ်မှာပဲ အဲဒီဖိအားကလည်း (S2ကနေS4) အထိသကရြောကမြှာပဲ… သူ့သကရြောကမြှုကလည်း တဈစုံတရာ ပါမှာပေါ့…”
“အင်း ဟုတပြါတယ်… ဇာခွညရြ… တဈခါတဈလလည်ေးမှားမှာပေါ့… ကြည့်စြမ်းကြာ ယောကြွားဖြစ်ပြီးတော့ ဇာခွညပြှောမှ သိရတာ… ဒီတဈခကြတ်ော့ ကိုကိုသိပလြိုသှားပြီ… အမှနတ်ော့လည်း ဇာခွညရြယ်… ကိုကိုတို့ ယောကြြား အများစုက ဒါနဲ့ပတသ်ကရြင် သိမလေ့လာဖြစ်တာလည်း ပါတယကြှ… ဟိုကြာ… ဒါမွိုးဆိုတာ သူ့ဘာသာသူတတသ်ှားမယ် မှတပြှီးတော့ ကိုယ့ကြိုယကြို ဆရာကြီးတွအဖြေဈ သတမြှတထြားတတကြှတာ များတယကြှ…
ဒီတဈခကြတ်ော့ သိပမြှားတယ်… ပြီးတော့ကြာ… ဇာခွညတ်ို့ကတွာ့ လေ့လာအားသနတ်ယ်… ကိုကိုတို့ကတွော့ ဖနတ်ီးအားပေ့ါ… ဥပမာကြာ… Construction တွရှေိတယကြှာ… ပြီးတော့…ပန်းပုလိုဟာမွိုးပေါ့… ဒါမွိုးကတွော့ ယောကြွားတွလေုပတ်ာများတယ်… Creation ပေါ့… ”
ကိုကိုနောြ… စကားတွဘယေရြောကသ်ှားတာလဲ… ဟှန်းနောြ… ဘာ Creationလဲ… ဘာ ပန်းပုလဲ… ရုပအြသကြေီး ဖနတ်ီးတာများ… ဇာခွညတ်ို့က အရှငဖြနတ်ီးနိုငတ်ော့ အသကြေီးဖနတ်ီးရတာ စိတမြပါတာ သဘာဝပဲ…ဟောဒီကိုကို့ကိုလည်း ဇာခွညတ်ို့ပဲ ဖနတ်ီးတာ…ကဲ…
အီး…ဟင့ြ…ဟင့ြ…နပေါအုံးကိုကိုဒီနေ့မှ ဘာတွဖြစ်ေနလေဲဟင်… အရငအြဲလိုမဟုတပြါဘူး…အီး… ဇာခွည် အကောင်းနဲ့ ရှာထားတဲ့ဟာလေး ပြောပြတာကို… ကိုကိုရယ်… နောကမြပြောတော့ဘူး… ကိုကိုဇာခွည့ကြို မာနထားတယ်… မခစွတ်ော့ဘူး…အီး…ဟင့ြ…”
ကြှနတ်ောြ စကားမှားသှားမှန်းသိလိုကသ်ည်… တကယလြည်း ရုတတ်ရကစြိတလြှတပြှီးဘယလြို ပြောထွကသ်ှားမှန်း မသိလိုကြ… မလှယ်… ဒီအမှားကကြီးသည်။
“ဇာခွညလြေးရယ်… ကိုကိုမှားသှားပါတယကြှာ… ကိုကိုနောကအြဲလို မပြောတော့ဘူး မငိုနဲ့တော့နောြ…လာကိုကို့ရငခြှငထြဲလာ… ဇာခွညလြေးလိမျမာတယ်…”
သူအငိုတိတသ်ှားတော့… အိမထြဲဝငသ်ှားကြတော့သည်… သူ့မကြန်ှာ မကောင်း….အိပယ်ာပေါြ ခဏလှဲရာ ကြှနတ်ော့ရငခြှငထြဲဝငလြှဲကာ ခဏကြာတော့ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်…
နိုးတော့ခကြခြငွြးထကာ ကြှနတ်ော့ပေါတ်ကခြှသည်။ ကြှနတ်ော့ ပုဆိုးကို ဆှဲတငလြိုကကြာ သူ့စကပကြိုလည်း ဖယလြိုကသ်ည်။ ပငတ်ီဝတထြားပြီး ကြှနတ်ောလြည်း အတွင်းခံနှင့ြ။ သူ့ဆီးခုံဖြင့ြ သာသာလေး ဖိထားသည်။ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းတော့သည်။
သူ့တငပြါးကို ပြတသ်ပခြှပေေးတော့ ကြှနတ်ော့လကကြို ဆှဲဖယလြိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ော့အပေါပြှားကပန်အေောင် ဖကလြိုကသ်ည်။ တောတ်ောလြေး ကြာမှ…ထကာ သူ့အဝတတ်ှေ ကမန်းကတမ်း အကုနခြွှတခြကြာ ကုတငပြေါတ်ှငပြဲ ပစ်ခထွားလိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ော့ အဝတတ်ို့ကိုလည်း ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ခွှတဖြယသ်ည်… အဝတခြွှတလြို့ပြီးတော့ အခုနအတိုင်း တကခြှကာ ဖကထြားပြနသ်ည်။
ကြှနတ်ောြ စိတထြလာသည်။ လီးတင်းလာတော့ သူ့ဆီးခုံကိုကြှကာ လကန်ောကပြှနဖြှင့ြ တေ့သှင်း ယူတော့ သူစောကပြတ် စောကရြညရြှှဲနသည်ေ။
“ကိုကို သှင်းပဲ သှင်းထားနောျ…”
တိုးလွှသော အသံလေးဖြင့ြ ပြောသည်။ ပြီးတော့ ဖိကပပြှနသ်ည်။
“စောကပြတထြဲ လီးလိုချင်န်လေို့… –ိုးချင်သ်ေးဘူး…အယ်…တင်းပြီးနှေးနတောပဲ…ဟယ်…အသကရြှူ မမှနန်ဲ့လေ… စိတလြွှော့ထားနောကြိုကို…ဒီတိုင်းသှင်းထားမယန်ောြ…”
“အင်း”
“ကိုကိုစိတမြထိန်းနိုငလြို့ –ိုးချင်န်ရငေတ်ော့ –ိုးနောြ… စိတထြိန်းနိုငရြငတ်ော့ ဇာခွညဒြီအတိုင်းလေးပဲ ခစွခြငွသ်ေးတယ်…”
“ထိန်းနိုငပြါတယ် ဇာခွညလြေးရ”
“ဇာခွညကြိုကို့ကို စိတမြဆိုးတော့ဘူး”
“တကယန်ောမြိန်းမ… ကိုကိုမှားသှားတာကြာ…”
“အဲဒါပြောနဲ့… ကိုကိုဇာခွည့ကြိုခစွတ်ာသိတယ်… အှန့ြ ပြှတ်…”
“ဇာခွည့ပြေါမြာနထားချင်လြည်းထား… ကြိုကသ်လိုခစွြ စိတဆြိုးဘူး… ဇာခွည့အြပေါြ စိတလြည်းဆိုး… ဆုံးလည်းဆုံးမ… ဟိုလေ… အမှနကြ ဇာခွညကြှိတလြေ့လာနတောလေး ပြောပြချင်န်တော… တကယသ်ိချင်လြို့ ဒီလီးကြီးစုပခြငွတ်ာ အောင့ထြားပြီး သချောအောငစြောင့ကြှည့န်တော တဈပတတ်ောငရြှိပြီ… ဒီညကစပြီး စုပတ်ော့မှာ… ဇာခွည် အပြောမတတတ်ာပါကိုကိုရ…”
“မဟုတပြါဘူး မိန်းမရ… ကိုကိုမှားသှားတာ…”
“ကိုကိုမှားဘူး… မှနတ်ယ်… ဇာခွည့ကြိုကို ဘယတ်ော့မှ မမှားဘူး… အမြဲမှနတ်ယ်…ဒါပဲ”
မှားပါတယ်… မှနပြါတယ်…
“အင်းမှနတ်ယ်…”
“လီးကြီးလည်း မှနတ်ယ်…”
“မှနတ်ယ်… ဇာခွည့ထြဲညှပသ်တန်ပြေီ… ”
သူလီးကို မထုတဘြဲခွလကြထြထိုငသ်ည်… ကြှနတ်ော့လကတ်ဈဘကကြိုဆှဲကာ သူ့နို့ပေါတ်ငပြေးသည်။
ကြှနတ်ောြ ပြတသ်ပ် ဆုပန်ယပြေးလိုကသ်ည်။ လကတ်ဈဘကဖြှင့ြ သူ့ဗိုကသ်ားလေး ပြတပြေးလိုကတ်ော့ သူသိပပြွောသ်ှားသည်…
“ကိုကို… မှနမြှနပြှောနောြ… မအောင့န်ိုငတ်ော့ဘူး မဟုတလြား –ိုးချင်န်ပြေီမဟုတလြား?”
“အင်း ဟုတတ်ယ်… ဇာခွညန်နေိုငသ်ေးရင် ရသေးတယ်…”
“စိတည်ဈတယဟြယ်…ကိုကိုညဈတယ်…ကိုကိုလူညဈကြီး”
“အဲဗြာ… ဘာညဈလို့တုန်း”
“ကိုကိုမှားတယ်…သိပမြှားတယဟြယ်…ပြောချင်ဘြူး… ဇာခွည့ကြို အတင်းတကြ–ိုးတော့မလားလို့ ဇာခွညစြောင့န်တော…
–ိုးပေးဘူး… ကိုကို မကောင်းဘူး… ဟှန့ျ…ဝူးးးးးးးးးးဝါးးးးးးးးးးမှားးးးးတယ်….အူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”
“အဲဗွာ… ဟုတတ်ယ် သိပကြိုမှားတယ်…ကဲ…လာထား မှနသ်ှားအောင် အမှနပြှငပြဈလိုကမြယ်… ”
သူ့ကို တွန်းလှဲကာ သူ့ပေါငကြှားထဲ ဝငလြိုကတ်ော့ ဟနဆြောင် ရုန်းသည်။ ပေါငစြေ့သည်။ ကြှနတ်ောြ သူ့ပေါငကြို အတင်းဖြဲသည်။
သူသိပပြွောသ်ှားကာ တခွီးခွီးရယရြီနသည်ေ…။
“ခံဘူး ခံဘူး..–ိုးနဲ့…”
“မရဘူး…လာထား”
“ညီမကို မလုပပြါနဲနောြ… လှှတပြါနောြ… တနားပါ…”
ရုပရြှငထြဲက ပုံစံ ဟနလြုပပြှောသည်…
“လှှတဘြူးကြ”
“ဟိုလေ… ရှိတာ အကုနယ်ူသှားပါ… ညီမကိုတော့ လှှတပြေးပါနောြ..”
“ဟား…ဟား…ဟား…ရဘူးကြ…”
“ကယကြှပါအုံးရှင်…ကယကြှပါအုံး…ဒီမှာ ညီမကို လူဆိုးကြီး မုဒိမ်းကငွ့န်တယ်ေ…”
“ဟား…ဟား…မင်းကိုကယဖြို့ ဘယသ်ူမှ မလာဘူး…မှတထြားကြ…လာပြီ…”
သူအူမှူးသှာကာ တခွီးခွီးရယန်တေော့သည်…။ လီးတေ့ကာ ဆောင့သ်ှင်းခလွိုကသ်ည်။
“အယ်… ကောင်းလိုကတ်ာ…–ိုး… –ိုးးးး”
“တီးးးး….. တီးးးး….. တီးးးး….. တီးးးး…..”
ဖုန်းဝငလြာသည်…
“ဟယ်… ဇာခွည့ဖြုန်းပိတထြားတယ်… ကိုကို့ဖုန်း… ကိုကို့ဖုန်း…ဒီဖုန်းစုတကြှီး ကိုငပြေါကပြဈမယ်…”
အလှနစြိတည်ဈသှားသည်… တောတ်ောြ အလိုကမြသိတဲ့ဖုန်း… တဈနကေုန် ဘာအသံမှ မထွကဘြဲ ဒီအခွိနကြှီးကမွှ…. ဖုန်းကဆကတ်ိုကအြောန်သည်ေ… မပြောချင်ြ…ကြည့်တ်ော့ ကြည့်လြိုကမြည် အရေးကြီးတာ မဟုတရြင် မပြောဘဲ ထားလိုကမြညတ်ှေးလိုကသ်ည်။ ကောကကြှည့လြိုကတ်ော့ မမနံပါတ်… ဟာ… မကိုငလြို့ မဖြစ်…
“မောငလြေး… မောငလြေး… ဒီမှာ မမဒုကျခရောကန်တယ်ေ…”
“ဟာ… မမပြော… ဘာဖြစ်တုန်း…”
“လာပါအုံးဟယ်… ဒီမှာ xxxxရဲစခန်းလိုကခြဲ့ပါအုံး… သချင်ေတ်ာပဲ… ဒီကောငမြနဲ့… ခေါလြာတာ တဈပတတ်ောင် မကြာသေးဘူး ဒီမှာမမနဲ့ ထွေးမရှေိတယ်.. အိမဝြငပြှီး ဖြူဖြေးကိုခေါခြဲ့… အဲဒီကောငမ် သိလိမ့မြယ်…”
“ဘာဖြစ်တာလဲ မမ…”
“ဝါဝါပေါ့… ဆိုငပြိတခြါနီး သူပြောကသ်ှားတာ… အခုမိပြီ… ပြူနာတကန်တယ်ေ… လာပါဟယ်…နငကြားပေါရြောကရြင် ဖုန်းပြနခြေါြ… အခုထွကခြဲ့တော့…သှကသ်ှကလြေး…”
“ဇာခွညရြေ့… မမ… ဟိုဝါဝါပြောကသ်ှားလို့ … ဘာဖြစ်လဲ မသိဘူး ရဲစခန်းရောကြ နတယ်ေ…ပြနတ်ော့တွေ့ပြီပြောတယ်… အဲဒါလိုကသ်ှားရအောင်…”
ကြှနတ်ောတ်ို့ အမှနထြလိုကပြှီး… ပဝါဖြင့ြ ပြီးစလှယသ်ုတလြိုကကြှပြီး… အဝတမြှနမြှန် ကောကဝြတကြာ မမအိမဝြငပြှီး ဖြူဖြေးကိုစောင့ခြေါပြှီး ကားထဲရောကမြှ…
“ဇာခွညမြမကိုဖုန်းခေါြ”
“ရော့ကိုကို ဝငပြှီ…”
“မောငလြေး… ဖြူဖြေးပါလား?”
“ပါတယမြမ စိတအြေးအေးထား ကြှနတ်ောတ်ို့ လာနပြေီ…”
“အဲကောငမ် မေးစမ်းဟယ်… ဘာတွဖြစ်ေတာလဲလို့…ဒီကောငမြပြောတာ ငါမရှင်းဘူး”
“ဆိုငပြိတတ်ော့ ဒီကောငမ် အမှနလြဈထွကသ်ှားတာ… ထွေးမေ အစကတည်းက မသင်ျကာဘူး ပြောတယ်… သူ့ကိုကားတငပြှေးလို့ အဲဒါဦးသန်းမှတို့နဲ့လိုကတ်ာ… ဦးသန်းမှကြီး ဖုန်းဆကပြှီးရဲတိုငလြို့ပေါ့… ဒီက စခန်းမှူးကြီးကလည်း မောငလြေးနဲ့သိတယဆြို…”
“ဟုတကြဲ့ သိလိမ့မြယ်… လာပါပြီမမ လာမှပြောမယ်…”
“ဖြူဖြေးနငမြှနမြှနပြှောပြစမ်း… ဝါဝါအခုတဈလော ဘာတွလေုပန်တေုန်း ရည်းစားရှိသလား? နင် မမကို မလိမန်ဲ့နောြ…”
ဇာခွညမြေးတော့… ဖြူဖြေးဆိုသော ကောငမြလေး တောတ်ောြ လန့န်သည်ေ… ချောကမြေးလို့ မဖြစ် ချော့မေးမှရမည်။
“ဖြူဖြေး…ကလေး…ဖြစ်တာကို နငမြှနမြှနပြှောစမ်းကြယ်… နငထြိနခြနွရြင် ကိုကြီးတို့ ဘာမှလုပပြေးလို့ မရဘူးဖြစ်နမယ်ေ…”
“ဟုတကြိုကြီး…ဟို…ဟို… ညီမ….မပါဘူးအဲထဲမှာ သူ့ကို တားသေးတယ်…”
“အင်း ဆကပြှော ဘာမပါတာလဲ ဘာတားတာလဲ”
“သူဒီရောကလြာတော့ အငတ်ာနကဆြိုင် ခဏခဏသှားတယ်… အဲဒါနဲ့ဆိုငမြယထြငတ်ယ်… သမီးကိုအဖေါြ ခေါသ်ှားတာပဲရှိတယ်…သမီးမပြောဘူး…ကြနပြွူတာလည်း မတတဘြူး…”
“ဖြူဖြေး ပြောပြစမ်း…ဘာတွပြေောသလဲ…မမကိုညာဖို့မကြံနဲ့နောျ…”
“ဝါဝါ…ဝါဝါ… ဂွီတော့ဆိုတာမှာ စကားပြောတယ်…ဟို…ဝကကြငဆြိုလား…ဘာဆိုလားမသိဘူး…အဲဒီဟာနဲ့…ဗှီဒီယိုနဲ့ပါ စကားပြောတယ်…
မာလြမှိုင် ကတည်းက ဒီက ကောငလြေးတဈယောကန်ဲ့ ရည်းစားဖြစ်နတောတဲ့ အငတ်ာနကြ ရည်းစားတဲ့… အဲဒါ သမီးကိုလည်း ပြောခိုင်းတယ်… သမီးမပြောဘူး…”
“သူဘာတွပြေောသလဲ…”
“ဟို… ဟို… မသိဘူး… ဝါဝါပဲပြောတာ သမီးမပြောဘူး… ဝါဝါ မမကြီးကငမြရာနဲ့ ဓါတပြုံတွေ ခိုးရိုကပြှီးပို့တယ်…”
“အေး… အပြနအြလှနပျို့ကြတာလား?”
“ဟုတ်…ဟုတတ်ယမြမ… မပို့ဘူး ဝါဝါ သမီးပုံပါရိုကပျို့မယပြှောနတော… သမီး အရိုကမြခံဘူး… သမီးပုံ မပါဘူး… အခုခေါတ်ာ… သမီးကိုပါဖမ်းမှာလား… သမီးကြောကတ်ယ်… သမီးကြည့်ပြဲကြည့်လြိုကတ်ာ မမဇာခွည်…သူအတင်းပြနလေို့… ဘုရားစူး မိုးကြိုပစ်…သမီးတဈခွန်းမှ ပြောပါဘူး…”
“မဖမ်းဘူး… နငမြပါရငပြှီးတာပဲ… နငအြဲဒီကောငကြို မှငဖြူးတယပြေါ့…?”
“ဟို..ဟို…မသိဘူး…ပုံထဲမှာ…မကြန်ှာမပါဘူး… မကောင်းဘူး…”
“နငပြှောတော့ ဗှီဒီယိုနဲ့ပါပြောတယဆြို… အဲဒါမကြန်ှာမပါဘဲနမလေား? နငမြညာနဲ့နောြ ဖြူဖြေး…”
“ဗှီဒီယိုနဲ့လည်း ဟိုဘကကြ… မကြန်ှာမပါဘူးမမဇာခွည်…တကယပြှောတာပါ…”
“တောကျ”
“ဝါဝါ့ကိဈစဆကပြှောစမ်း… သူတို့ခွိန်းတွေ့တာတွဘောတွေ ရှိသေးလား? သူနင့ကြို ဘာမှ ပြနမြပြောဘူးလား?”
“သသမီး… အဲဒီနေ့ကတည်းက မလိုကတ်ော့တာ… ဝါဝါ ညကပြောနတော… ဒီနေ့ခွိန်းတွေ့မလို့တဲ့… ဆိုငပြိတပြှီးရင် သှားရအောငတ်ဲ့ သမီးလိုကရြင် လမ်းထိပကြနေ ကားနဲ့လာကြိုပေးမယတ်ဲ့… သမီးလိုကရြင်… သမီးကိုပါ လကဆြောငတ်ှေ ဝယပြေးမယတ်ဲ့ သူ့ရည်းစားက သမီးကိုလည်း ခငတ်ယတ်ဲ့မုန့လြည်း ကြှေးမယတ်ဲ့…”
“ဟယ်… ဒီအထိတောငဖြစ်တာ…နင် မမကိုဘာလို့ မတိုငသ်လဲ ဖြူဖြေး…ပြောစမ်း… နင် မမကြီးနဲ့ မတိုငရြဲရငတ်ောင် ငါ့ကိုပြောရောပေါ့ဟဲ့…”
“ဟို…ဟို သူပြတဲ့ပုံတွကြညေ့တ်ာ မမကိုပြနပြှောပစ်မယလြို့ ခွိမ်းချောကတ်ယ်… မသိဘူး သမီးရှကတ်ယ်…ဟီး…”
ဒီလိုနှင့ြ ရဲစခန်းရောကသ်ှားသည်… စခန်းမှူးမှာ မမပြောသည့အြတိုင်း ပန်းခွီကြောင်းတုန်းက သူငယခြငွြးဖြစ်နသည်ေ… ဒီကောင် လူတောြ…သဘောကောင်း ဖြစ်သည်။ ငှကြေေးလည်း ပြည့စြုံသည်။ အဲဒီကတည်းက Arthur Conan Doyle တို့ Agatha Christie တို့ ဖတန်သညေ့အြကောင်… ဒီအလုပကြ ဝါသနာပါ၍သာ လုပန်သေူ။
ကြှနတ်ောကြတော့ အများစု အမှငကြဉွြးပြီး Authoritarian…အရိပအြောကမြှာ အခစားဝငန်ကြသေည့ြ ဘယအြရောငဝြတကြိုမဆို သိပကြှည့ရြသူမဟုတ်… ကင်းအောငလြည်း နတတေသ်ည်။ အထူးသဖြင့ြ ဝါဒဖြန့ခြွိရေးလုပသ်ော ကောငတ်ှဆေို အလှနမြုန်းသည်။ ကြောင်းနဖကေခြွို့ အကောငတ်ှဖြစ်ေနတော ကြုံဖူးသည်။ တွေ့တော့ နှုတဆြကကြှသည်။ ဒါပမယေ့ြ ဒီကောငတ်ှေ စကားပြောလာလွှင် ဝါဒလှှမ်းမိုးမှုကင်းတာ သိပရြှားသည်။ ဒါကြောင့ြ ကြာကြာပြောမရ… ဒီလိုနှင့ြ မဆုံဖြစ်တာများသည်…။
ပန်းခွီကြောင်းကတည်းက ဒီကောငန်ှင့ြ အဆကအြသှယပြှတသ်ှားခဲ့တာ… ပန်းခွီပြပြဲတဈခုမှာ ဒီကောင့ကြို တဈခါတွေ့ဖူးသည်။ ပန်းခွီပိုးလည်း မသသေေးဟုပြောခဲ့တာကို မှတမြိသည်။ ယခုသူ့ စားပြဲပေါမြှာ ဒီကောင့ကြို ကြှနတ်ောဆြှဲပေးခဲ့သော Sherlock Holmes ပန်းခွီကားလေး သေးသေးကို အသအချော ဘောငခြတထြောငထြားတာ တွေ့လိုကရြသည်။
ဝါဝါ့ကိုခေါသ်ည့ြ ငနဲသားမှာ ဆံပငရြှညရြှည်… အဝတအြစားလည်း ကိုးရိုးကားယား ခေါင်းငိုကစြိုကကြနွသည်ေ။ သူငယခြငွြးမှာလည်း ဒီကောင့ြ Google Accountကို ရအောငစြဈမေးပြီး ဝါဝါနှင့ြ ပြောထားသည့ြ Past Chat ကို သူတို့ Google Account အသီးသီးမှ ပုံနှိပထြုတထြားပြီးသား။ ကြှနတ်ော့ကို ပြသည်။ အပြနအြလှန် ပို့ထားသည့ြ ပုံတို့ကိုလည်းပြသည်။ ဆကလြကြ ဆောငရြှကစြရာရှိတာကို သူလုပ် ထားမည် ကြှနတ်ော့ကိုလည်း လိုအပမြှ ပြနခြေါမြည်။
ရဲစခန်းကိဈစ ဖြရှင်ေးပြီး မမကော ကြှနတ်ော့ သူငယခြငွြးအပါအဝင် ကြှနတ်ောတ်ို့ တဈသိုကြ ဆိုငတ်ဈဆိုငမြှာ ဝငကြာ ညစာစားကြသည်။ အခုတဈလော အှနလြိုင်းမှ ဒီလိုလုပန်သညေ့ြ ကောငတ်ှေ ရှိနသညေကြို ပြောပြသည်။ Blackmail လုပခြံနရသေူမိန်းကလေးတို့လည်း ရှိနသညေကြို သူပြောပြနသည်ေ။ အထူးသဖြင့ြ မမမှာ စိတသ်ိပလြှုပရြှားနသည်ေ… ကြားရသည့စြကားတွကေို အံ့လည်းအံ့သှနသည်ေ။
“ငါ့ Olympus ထဲမှာဓါတပြုံတွေ ပြနကြှည့န်တော မဟုတကြဟုတကြပုံတွေ…ထွကလြာတယ်… ငါကလည်း မကြန်ှာသိအောင် ခွဲ့မကြည့်တ်တ်… ဘယသ်ူ့လကခြကြလြဲဆိုတာ… စဈမေးတော့လည်း ဘယသ်ူကမှ ဝနမြခံဘူး…”
“ဒီကောငမြပုံတွပေေါ့… အားပါးပါး… တောတ်ောရြှုပတ်ဲ့ ကောငမ်… လူကဖြင့ြ… ပြောချင်တ်ော့ဘူး… မောငလြေး အခုကိဈစပြီးသှားရင် ဒီကောငမ် မောလြမှိုင် ပြနပျို့ရအောငဟြယ်… ငါမထားတော့ဘူး…”
“ဒီကောငမ် မမဇာခွညတ်ို့လို အိမမြှာ အငတ်ာနကြ တပပြါလားတဲ့… ရောကတ်ာ မကြာသေးဘူး ပြောနတော…”
“ငါ မောလြမှိုငပြှနတ်ဲ့ အပတကြကောဟယ်… အတင်းပဲ လိုကခြငွတ်ယ် လိုကခြငွတ်ယန်ဲ့ ကောငမ်… ဒူးရင်းခွံမှာက နတောဆငပြှရေဲ့သားနဲ့… အဲဒီမှာကတည်းက ပြောတော့ပြောကြသား ဟဲ့… ဒီကောငမ် က အငတ်ာနကသ်ရဲတဲ့ ငါမှမသိတာဟယ်…နားလည်းမလညဘြူး…ကိုယ့န်ယကြဟာဆိုတော့ ရိုးမယထြငတ်ာပေါ့…”
“ကြှနတ်ောြ ကြုံတဲ့ဟာတွတေောတ်ောမြွားများက ဘာမှတော့ ဟုတတ်ိပတတ်ိတတတ်ာတော့ မဟုတဘြူးဗွ… သူတို့တတတ်ာက VZO, G talk, ပြီးတော့… ရညရြှယခြကြမြကောင်းတဲ့ ဆိုဒတ်ခွို့ပေါ့… လှနပြါတယ်… ဒီလိုကောငတ်ှေ ကလည်း… ဒါတွမှောတော့ သူတို့ကို ဆရာတငရြမလိုဖြစ်နပြေီ… သူတို့နဲ့ မိတဲ့ Stick ကို Password နဲ့ ပိတထြားတာတောင် ကြုံသေးတယ်… ခငဗြွားတို့ကြှနတ်ောတ်ို့က သူတို့လောကြ Zawgyi ရိုကတ်ာ မမှနဘြူး… ဒါတော့ သူတို့ သိပသ်ှကတ်ယ်…အံ့သှလောကအြောငကြိုးသှကတ်ာ…”
“နည်းပညာပဲဗွာ… ကောင်းတဲ့နရောသုံးရင် အားလုံးအကြိုးရှိတာပေါ့… အခုလိုဟာတွကေ ဒီရနကြုန် မပြောနဲ့ နယကြလည်း သိပသ်ှကန်တော… ဆိုငတ်ှမှော အများဆုံးသုံးတာ ဒါတွပေဲ… Facebook Chat ကိုဗွာ… ဒီကောငတ်ှဆေီကသိတာ… ဒီရှေ့ဆို…Cyber-crime တွမွေားလာဖို့ပဲရှိတယ်… ကြှနတ်ောတ်ို့ဘကကြလည်း ပြငဆြငရြမှာတွေ အများကြီးဗွ… လိုသေးတယ်…”
“မိဘတွလည်ေး Awareness လိုတယဗြွ… ကြနပြွူတာရှေ့ထိုငန်ရငေပြဲ ကောင်းတဲ့ အလုပတ်ဈခုခုတော့ လုပန်တယေလြို့ မှတကြှတာများတယ်…”
“Cybercafe သှားတယဆြိုတာ Possibility တွကေ အများကြီးပဲ… ခငဗြွား ထငထြားမှာတောင် မဟုတဘြူး Cybercafe ရောကပြှီး ကီးဘုတ် တဈခကြမြထိဘဲ ခွိန်းတွေ့တဲ့နရော လုပန်တောလည်း အများကြီး… သူက Privacy ရှိနတောကိုး… ဈေးကလည်းပေါ… ပြီးတော့ ဒီကိုသှားရင် ဘယသ်ူမှလည်း မထငဘြူးလေ…
ပြီးတော့ Connection မကောင်းတဲ့ အခွိနမြှာ entertain လုပဖြို့…Adult Movieတွအမွေားကြီး ထားပေးထားတဲ့ဆိုငလြည်း တွေ့တယဗြွ…တခွို့ကလေးတွဆေို External Hard Drive နဲ့အလှယကြူးယူသှားတာလည်း တွေ့တယ်…ဟာ…ပြောပြရင် အများကြီးပဲ မကုနဘြူး…”
“နပေါအုံး… မေးချင်ပြါသေးတယ်… ဒီထဲနတေဲ့လူဆိုတော့… Bribery ကိဈစတွေ ဘယလြိုလုပတ်ုန်းဟ…အဲဒီတဈခုတော့ စိတဝြငစြားတယ်… ဟို CG CG အောသ်ံက ညံနလေို့လေ…”
“ဟား…ဟား ကိုယ့လြူရေ့… ဒီဟာကြီးကတော့ တကယပြှောရင် ရယစြရာတော့ ကောင်းတယ်… တဈခွို့ကိဈစမှာဆို ကိုယကြလကမြခံရင် တဈဘကသ်ားသိပရြှကသ်ှားမှာမွိုးလောကကြို တော့ မသိမသာ လကခြံပေးလိုကတ်ာပဲ… ပြီးတော့ ကိုယ့အြောကကြကလေးတွကေို မုန့ဖြိုးပေးပစ်တယ်…ဒါပါပဲ… လူတွကေ အကငွ့ကြိုးပါနတောဗွ…ကြှနတ်ောတ်ို့နဲ့ ပတသ်ကရြငကြို မပေးရ မနနေိုငသ်လိုပဲ…ဟား…ဟား…ဟား…”
သိပခြကသ်ည်…လူတွခကေသ်ည်… ဒီကလေးတွေ သိပခြကသ်ည်။ အငမြတနရြငမြောရသည်။ စားပြီးသောကပြှီးတော့ အိမပြှနခြဲ့ကြသည်။
“စိတထြဲမှာ မှန်းကပြန်သလေိုပဲကိုကိုရယ်… လသာနတယ်ေ…ခွံထဲဆင်းလွှောကရြအောင်”
“လာလေ…”
ခွံထဲ ဆင်းလွှောကဖြစ်သည်… လအေေး တဖြူးဖြူးတိုကန်သေောကြောင့ြ စိတထြဲ နည်းနည်း ပေါ့သှားသလိုခံစားရသည်။ ခကသ်ည်။ အခုကမွှ ဆီးသှားချင်ြ စိတပြေါကလြာသည်။ အိမထြဲ ဝငမြညလြုပတ်ော့…
“အဲ ကိုကိုဘယသ်ှားပြနတ်ာလဲ…”
“ရှူးပေါကခြငွန်လေို့…”
“အို… ဒီမှာပဲ..လုပ်”
“ဟာ.. အပြငမြှာကြီးကြာ…”
“ကိုကိုရယ်… ဒီအခွိနကြှီး ဘယသ်ူက လာကြည့်တ်ာမှတလြို့… ကိုကိုက အဲဒါတွေ ခကတ်ာ တဈခါတဈလေ စိတကြိုလှှတပြဈရတယ်… ကဲ သိပရြှကန်ရင်ေ ဟိုစံပါယအြုံနားမှာ ပေါကြ… လုပ် အခုပေါကြ… တကတည်းတောြ…”
ကြှနတ်ောလြည်း ဘာမှပြောမနတေော့ဘဲ စိတလြှတလြကလြှတ် ပေါကခြလွိုကသ်ည်။ စိတထြဲ အငမြတနပြေါ့သှားသည်။ ဒီလို တဈခါတလေ စိတကြိုလှှတလြိုကရြသော အရသာသည် အငမြတန် သာယာစရာ ကောင်းတတသ်ည်။ လှတလြပသ်ှားသလို ခံစားရသည်…စိတထြဲ ပေါ့သောလြည်း …ရငထြဲ အငမြတနလြေးနသည်ေ။
ဇာခွည့လြကဆြှဲခေါကြာ ဒန်းပေါြ သူ့ကို အရငထြိုငခြိုင်းလိုကပြှီး… သူ့ရငခြှငထြဲ ခေါင်းကိုမှီလိုကကြာ လှဲနလေိုကသ်ည်။ နှစ်ယောကသ်ား နှုတဆြိတန်တော တောတ်ောကြှာသှားသည် ဇာခွညသ်ကပြှင်းလေး ခသွည်။
“ဇာခွညလြေး… ဘာတွသကေပြှငခြနွတောလဲကြယ်…”
“သိပါဘူးကိုကိုရယ်… စိတထြဲ ဘာမောလို့မောမှန်းကို မသိတာ… အခုန စဉြးစားနတော… အခုလို ဖြစ်တုန်း ကိုကိုနဲ့ အိပခြန်းထဲ ပိုးစိုးပကစြကြ အ–ိုးခံလိုကရြင် စိတထြဲဘာမှ မရှိတော့ဘဲ ပေါ့သှားမလား လို့ပါ… ဒါပမယေ့ြ မဟုတဘြူး ကိုကိုရ… ဇာခွညစြိတပြေါ့ဖို့အတွကြ ကိုကို့ကိုအဲလို ကြားခံ မလုပခြငွဘြူး… အဲဒီစိတကြ ခစွဖြို့သကသ်ကပြဲထားမယ်… ဟူးးးးး…ကိုကိုရယ်… ဇာခွည့ကြိုယုယ ပေးပါအုံး…အဲ ဆံပငလြေးသပပြေးနောြ…”
“ဇာခွည် ဝါဝါ့ကိဈစ စိတထြဲက မထွကသ်ေးဘူး ထငတ်ယ်…”
“ဇာခွည့ကြိုတော့ ပြောတယ်…ကိုကိုကော စိတထြဲကထုတန်ိုငလြို့လား?”
“ဟူး… တကယမြောတယကြှ…”
“သောကသ်ုံးမကတွဲ့ ဒီအှနလြိုင်းဆကသ်ှယရြေး…”
“အယ်… ကိုကိုဘယလြိုဖြစ်တာလဲ… ကိုကိုနှုတကြ ဒီလိုကြမ်းတမ်းတာ တဈခါမှ မကြားဖူးဘူး ဘာကိဈစ ဒီအှနလြိုင်းကို ဆဲရတာလဲ သူက သကရြှိလား?”
“ဟာ… မသိတော့ဘူးကြာ… ဘယသ်ူ့ကိုဆဲရမှန်းမသိဘူး စိတထြဲ ပေါကကြှဲချင်န်တယ်ေ… အောဆြဲချင်န်တယ်ေ… ဟုတတ်ယ်… ဇာခွညရြာ…ကိုကို့စိတတ်ှကြမြေးနတယ်ေ..”
အမှနတ်ော့ စိတထြဲ နောကကြွိနသေောအခိုကြ ပြောမိပြော ပြောထွကသ်ှားခွင်း ဖြစ်သည်…ဒီ Internet ဆိုတာကြီး မပေါခြငကြကော… ဒါတွေ မရှိဘူးလား? ဖုန်းနဲ့ကြောငတ်ာတွကေော? ရှိပါ့… စာနဲ့ကြောငတ်ာလည်း ရှိပါ့ ဒါပမယေ့ြ ကြာခွားသည်။ Internte ဆိုသော Media ကြီးက… အစွမ်းထကသ်ည်… ထကကြနဲဒကကြနဲ… မှနသ်ည်။ ဟော…ပုံ … ဟော..လာထား အသံ… ဟော လာထား… movie…
ကောင်းတာမှာ အသုံးကတွာရှိသလို… ဒါကြီးကြောင့ြ ရဲစခန်းကို တဈသကမြှာတဈခါ ရောကဖြူးသှားသည်…။အဲဒီတော့ အနှစ်ခွုပဆြိုရသောြ…စိတထြဲ မှှနထြူနသည်ေ…
တခါတလေ ကိုယန်ှင့ြ တိုကရြိုကပြတသ်ကတ်ာ မဟုတသ်ောလည်း စိတကြို ဒုကျခပေးနိုငသ်ော ပြူနာ တို့ ရှိနတတေသ်ည်။ ဒီလိုအခွအနေမွေိုးမှာ နရအေလှနခြကတ်တသ်ည်။ ပြူနာ၏ ကြီးမှုသေးမှု အရေးပါမှု မပါမှုပေါမြူတည်၍ ကြာခွားပြီး စိတဒြုကျခ ပမာဏလည် ကြာသည်။
အကောင်းနှင့ြ အဆိုး အမြဲဒွနတ်ှဲနတတေတ်ာ သိသောလြည်း အသိနှင့ြ စိတခြံစားမှုဆိုတာ သပသ်ပစြီ… တခါတဈလေ… အသိက အနိုငယ်ူသှားတတတ်ာ ရှိတတသ်ောလြည်း လူဆိုတာ ခံစားမှုဆိုတာကိုတော့ အခါခပသ်ိမ်း အနိုငမြယူနိုင်။
စိတခြံစားမှုဆိုတာလည်း ရှုပတ်ော့ရှုပသ်ား… ကိုယန်ှင့ြ တိုကရြိုကပြတသ်ကသ်ော အရာကိဈစတို့ကို အများအားဖြင့ြ ခံစားရသောလြည်း
ကိုယန်ှင့ြ လုံးဝမပတသ်ကသ်ောကိဈစတို့လည်း စိတထြဲဝငကြာ နရောယူ ပြီး ခယွလြှယ် အနိုငကြငွ့တ်တသ်ေးသည်။ကိုယ့န်ှင့ြ တိုကရြိုကမြပတသ်ကသ်ောလြည်း ကိုယန်ှင့တ်ော့ဆိုငသ်ည် ဟုခံစားရတာတွေ တကယရြှိသည်… အဟုတရြှိသည်… အများကြီးရှိသည်…
ကိုယန်ှင့ြ တိုကရြိုကပြတသ်ကတ်ာထကြ ပိုများသည်… အဲဒီကိဈစတွေ အတွကြ ကိုယ့မြှာ responsibility တဈစုံတရာ ရှိသလိုခံစားရတတသ်ည်။
လူ့သဘာဝ ဆိုတာကလည်း … ခံစားရတာတွေ မွိုသိပထြားရတာတွကေို ရငဖြှင့ခြငွသ်ည်…တကယ့တ်ကယ် လူချင်ြးတွေ့လွှငလြည်း ရှကတ်ရားကြားဝင်၍ ရငဖြှင့ရြခကသ်ည်။ဒီတော့ ခံစားရတာ တောတ်ောြ များများကို အလှယပြှောလို့ရသော အှနလြိုင်းပေါတ်ကကြှတော့သည်။အိမခြငွြး ကပလြကြကြလူချင်ြး တဈနှစ်နမှေ စကားတဈခွန်း မပြောဖြစ်သောလြည်း အှနလြိုင်းပေါြ ရောကတ်ော့…
နှုတသ်ှကကြာ အာရှှငလြာတတသ်ည်။ အပြငမြှာ စကားနည်းသောသူလည်း အှနလြိုင်းပေါတ်ော့ ရှှန်းရှှန်းဝအေောငအြမှှငအြတန်းမပြတ်… ပြောတတသ်ညကြိုလည်း ကြုံဖူးသည်။တခွားဘယအြခွအနေထကေမြဆို… ဒီမှာက ရငဖြှင့ရြ လှတလြပလြို ဖြစ်နသည်ေ… လှတလြပတ်ော့ ခံစားခကြတ်ှကေို သှနခြတွော့သည်…
ဒီထဲမှာ ပါသင့တ်ာ ရှိသလို မပါသင့တ်ာတွလည်ေး ရောပါကုနတ်ော့ သည်…။နရောဒသအေလိုကြ မွိုသိပထြားရတာချင်ြးလည်း ကြာသလို…ရငဖြှငတ်ာချင်ြး ရငဖြှင့ပြုံလည်း ကြာခွားသည်…Facebook ဆိုတာကြီး အောငမြှငတ်ာ အဲဒါပါသည်…။ ဘာမဆို ရုပသ်ံကော၊ စာကော ပုံကော… အကုနတ်ငလြို့ရသည်။
မှနမြာပြညဆြိုတာက သူများနရောထကြ သိပကြှာခွားသည်။ လှတလြပပြှင့လြင်းတဲ့ လူမှုပတဝြန်းကငွြ ဆိုတာထဲမှာ ရှငသ်နလြာခဲ့ရသူရှိသလို… ပိတလျှောငကြာ… မွိုသိပထြားရတဲ့ လူ့အဖြဲ့အစည်းမှာ လူလားမှောကရြှငသ်နခြဲ့ရတာက အများစု။ အဲဒီတော့ ရငဖြှင့ခြငွသ်ည်…
ခံစားခကြတ်ိုဆိုတာလည်းစုံသည်… …ကြ… ဗိုကဆြာတယကြှ ဘာ Berger စားတယ် …ဘာ Donut စားပစ်တယ်… ဆိုတာလို ကြှားတာရှိသလို… ငါသောကပြငွြးထူတာ…ဟောလိုကြဆိုပြီး ပစ်စလကခြတ် စုတပြှတန်အေောငရြိုကပြှထားတဲ့ပုံကို တငလြိုကတ်ာလည်းရှိသည်…
တိုနှံသော အဝတတ်ို့ဖြင့ရြိုကထြားသော ပုံတွတငေပြှကာ “ဒါကတော့…ဘယန်ေ့က ဘယလြိုပြောခြဲ့တာ…”ဝဖနေလြာတာတွကေို အရသာခံဖတ် တဲ့လူတွလေဲ တဈပုံကြီး…။
တဈရကကြ အပေါပျိုင်း ရှပအြင်ျကြီ မလုံ့တလုံဝတပြှီး အောကပျိုင်း ဘာမှ ဝတထြားပုံမရသော မှနမြာမပုံကို တငထြားသည့ြ Facebook စာမကြန်ှာကို သူငယခြငွြးက ပြသည်… ။
အောကမြှာ ပေးထားသည့ြ Comment က…
“ညလေးက သိပမြေ့တတတ်ာပဲ… ဂလိုမှ~ ကြည့်ကြောင်းတာကြ… ဂလု… အင်ျကြီဝတထြားတာ ပုံပကြတ်ယ်… ****ချင်တ်ယ်…လာထား အာဘှား ( )” တဲ့…
(မှတမြိသလောကပြှနရြေးတာဖြစ်သည်…။)
သူ့အောကမြှာ ဘာပြနပြှောထားသလဲဆိုတော့
“Fuck you! Can’t you see my panties?” တဲ့…
“ကိုကို… ဘာတွငေိုငန်တောလဲ?”
“မငိုငပြါဘူးဇာခွညရြာ… ရငမြောနတော… ကိုကိုဇာခွည့လြို စိတမြထားတတသ်ေးဘူး မိန်းမရယ်… ဒီအှနလြိုင်းကိဈစကြီးကို အစာမကြဖြစ်ေနတော…”
“ဟုတတ်ယကြိုကိုရ… အဆိုးဆုံးက Cybersex ပဲ… ကိုကိုရ G-talk မသုံးနဲ့တားတာ ဘယဟြုတမြလဲ အစကတော့ တဈမွိုးထငတ်ာပေါ့… အခုဟာက ကိုကိုရယ် မပြောချင်တ်ော့ပါဘူး… ညနကေ ကိုကို့သူငယခြငွြး ပြောတယမြဟုတလြား Blackmail ကိဈစလေ… အဲဒါ သိတဲ့ထဲကဟာ တဈယောကလြည်းအဲလိုပဲ… ဘဝပကြပြှီ… သူ့ပုံတွနေဲ့ သူ့ကိုခွိမ်းချောကပြှီး Blackmail လုပန်တော ခံနရတေယ်… မိဘကိုလည်းပြနမြပြောရဲ… ဇာခွညတ်ှေးတာနဲ့တင် မောလိုကတ်ာ…”
“ထငတ်ောငမြထငထြားဘူးကြာ… ဗမာပြည် သိပတ်ိုးတကန်တော… Social Policy ပုံစံမကဖြှဈတာ ကလည်း ပါတယဇြာခွညရြ… ဟိုး… လှနခြဲ့တဲ့ဆယစြုနှစ် နှစ်ခုလောကကြ Social Politics နည်းနည်းတောသ်ေးတယ်… ဒီထကြ ကပြတ်ည်းတဲ့ထဲမှာ ရှငသ်နခြဲ့ရတဲ့ ဘဝတွေ ဒီလောကစြာရိတ်တ မပကြခြဲ့ဘူး… ဒါ ကိုကိုတို့ မှငခြဲ့တာပဲ… သိပဖြိနှိပလြှန်းတော့လည်း ကာယစိတ်တ ကနွြးမာမှုအတွကြ ဘေးဖြစ်နိုငသ်လို… လှတလြပလြှန်း ပြနတ်ော့လည်း အနောကတ်ိုင်းမှာ ဖြစ်နသလေိုဖြစ်လာမှာပဲ”
“အို… ဖြစ်နတောပဲ… ဗမာပြညလြည်း လှနတ်ဲ့နရောသိပလြှနလြာပြီး ကိုကိုရ… ဒါပမယေ့ြ အသိတရားနဲ့ယှဉတ်ဲ့ အမှငပြဲ မတိုးတကတ်ာ… ကိုကိုပြောသလို အနောကတ်ိုင်း စရိုကတ်ှရှေိပါ့ရှင်… ကိုကိုအပြငမြထွကလြို့ မသိတာ… Media ကလည်း ဇာတလြမ်းတွဲတွထေဲမှာ လူမှုဖောကပြှနမြှုတွကေို ဖောဖောသီသီ ပြနတေဲ့ဟာ… ဇာခွညခြဏပဲ ကြည့်လြိုကရြပါတယ်… ဖူးပြင့အြိမကြို သှားလညတ်ော့ TV ဖြင့ထြားတာ…ကြည့်ခြဲ့ရတယ်…”
“ပြီးတော့ရှိသေးတယ်… ဒီက မနူးမနပတ်ှကေ သူတို့ကိုသူတို့ အနုပညာရှငလြို အမညတ်ပ် ပတဝြန်းကငွဘြောငန်ဲ့ ကင်းလှတပြှီးတော့ သရုပပြကြဝြတစြား နထေိုငပြှတယ်… ဒါတွဟော ခုန ကိုကိုပြောတဲ့ ဆိုးတဲ့ Social Conditioning တွပေဲပေါ့… အခု မိန်းမတွေ အပြငမြှာဝတရြဲလာတဲ့ အဝတအြစား သကသ်ကကြိုပဲ ကြည့်ရြင် သိသာတယ်…”
“ပေါတ်ငသ်ှေးသားဈေးသညတ်ှေ ရှိသလို ကိုယ့ကြိုယကြိုယ် ဒါလုပန်ပေါလားဆိုတာ မသိတဲ့လူတွလည်ေးရှိပါ့… ရောင်းစားနတေဲ့ မိန်းကလေးတွကေ ပေါမှပေါ… အဲဒီ အကြိုးဆကကြ AIDS ဖြစ်လာတာ တိုးနပြေီးတော့ မသကဆြိုငတ်ဲ့ ကလေးဘဝတွပေါ… ထိခိုကြ ဆုံးရှုံး နရတော နည်းမှမနည်းပဲ… ဆိုးမယန်ောြ…ကိုကို…”
“ဇာခွည့ြ သူငယခြငွြးတဈယောကြ Cybercafe ဖြင့ထြားတယ်…ကိုကိုရယ်… သူ့မှာတဈနေ့ တဈနေ့ လာသုံးတဲ့ဟာတွကေိုပြောပြနတော… ဇာခွညဆြို အစက ယုံတောငမြယုံချင်ဘြူး… ကိုကိုထင် ထားလား? ၅တန်း ၆တန်းကလေးပိစိလေးတွပေါ သုံးနကြတောနောြ…
“ကိုကိုခဏစောင့ျ…ဇာခွည့ျ Laptop သှားယူမယ်…”
“ဘာလုပမြလို့လဲ…”
“ဇာခွညကြိုကို့ကို ကဗွာတဈပုဒပြှချင်လြို့… တမ်းတမ်းတတကိုး သတိရသှားလို့ပါ ခံစားရေးထားတာ…ထိထိရှရှရှိလှန်းတယကြိုကိုရ…”
“ဘာကဗွာတုန်း ဇာခွညရြ…ညှှန်းလှခညွလြား”
“ကိုမားဆိုးရဲ့ ကဗွာတဈပုဒပြါကိုကိုရ ဇာခွညလြေ ကိုမားဆိုးကို နောကထြပ် ဒီလိုကဗွာမွိုးရေးဖို့ တောင်းဆိုချင်န်တော…နပေါ ဇာခွညဖြတပြှပါ့မယ်…”
သူထသှားသည်… ကြှနတ်ော့ခေါင်းထဲ အတွေးတွေ အမွှငမြပြတ်… မားဆိုး၏ ကဗွာဆိုတော့ ကြှနတ်ောဖြတဖြူးတာ ကြှနတ်ောတ်ို့ ရနကြုနမြှို့ကြီးနဲ့ ပတသ်ကလြို့ တဈပုဒဖြတဖြူးသည်။ တကယထြိ သည်။ ဇာခွညအြိမထြဲဝငသ်ှားတာ တောတ်ောလြေးကြာသည်။ ပြနလြာတော့ သဈသီးဖြောရြညန်ှဈခွကြ ဖြောလြာသည်။ အိမထြဲပြနဝြငကြာ ခုံပုလေးတဈလုံးဆှဲယူလာပြီး ဖြောရြညခြှကကြို တငလြိုကကြာ သူ့ Laptop ဖြင့သ်ည်။ ခဏကြာမှ Window တကလြာတော့ ကဗွာကို ဖြင့ကြာ ….
“သူ့အရှိအတိုင်း ရေးထားတဲ့အတိုင်းဖတပြှမယန်ောြ…
သံနသေံထားဖြင့ြ ရှတပြှသည်….
ကဗွာခေါင်းစဉကြ…
“ညီမလေး ဈေးကောင်းရပါစေ”
မားဆိုး
ဆောရီးပဲ ညီမလေး …
ကိုယ် ဘာမှမတတန်ိုငဘြူး။
မင်းအမေ နမကေောင်းတာ
မင်းမောငလြေး ညီမလေးတွေ ကြောင်းစားရိတလြိုနတော
မင်းကိုယတ်ိုငအြတွကြ ရောင်းပန်းလှဖို့၊ ဈေးကြကဝြငဖြို့
ပါတိတ်၊ သရီးစတပ်၊ မီနီစကပ်၊ နှုတခြမ်းနီ ပါးနီ၊ အောဒြီကလုံး
ကိုယမြတတန်ိုငဘြူးကြဲ့
မင်းတို့က မပဋာဆိုရင် ကိုယလြည်းပဲ မောငဒြါသပါကြယ်။
ဆောရီးပဲ ညီမလေးရေ …
မင်းရဲ့ ဘုရားပေး လယတ်ပြဲ
နှမ်းပဲစိုကစြိုကြ၊ ဘူးပဲပျိုးပျိုး
နှစပေါး၊ မိုးစပါးနဲ့ သီးထပသ်ီးညှပြ
မပြတတ်မ်းစိုကလြည်း
ကိုယ့မြှာ ဓာတမြှသှဇောဖိုးမရှိ
ဟိုကောငတ်ှဆေီမှာတော့ အာသာငမ်းငမ်း အကြည့်တ်ှေ
ရှိချင်ရြှိလိမ့မြယ်
ဒါကိုတော့ မင်းလည်းသိတယ်၊ ကိုယလြည်းအသိပဲ။
ဆောရီးပဲ ညီမလေးရေ …
မင်းဟာ နှုတမြစောင့သ်ော လိပမြလေး ဆိုပါတော့
ယုတမြာရိုင်းစိုင်းတဲ့ နှားကြောင်းသားတခွို့
မင်းအတွကြ မီးဖိုနကြပြေီ
အားပြော့ပြော့ မင်းလကကြလေးတွေ
နှမ်းဖတဖြွော့တော့ မင်းနှုတခြမ်းလေးတွေ
ခွှေးစီးကြောင်းလေးနဲ့ အနားသတထြားရှာတဲ့
မင်းရဲ့ ပါးကြကပြါးလေး
အဲဒါလေးကလည်း သစ်စာတပါးပဲပေါ့
မင်းလိုအပန်တေဲ့ ထမင်းတနပအြတွကြ
မဲမှောငန်တေဲ့ မင်းရဲ့ မနကဖြှနလြေးတွကေို
ဈေးကြကတ်ငခြွေဦး ညီမလေး။
မင်းအပြုံးလေးတွကေို သူတို့မှတတ်မ်းတငလြိမ့မြယ်
တခဏတာအတွကြ အသပြာရှိပမယေ့ြ
အရှကသ်ိကျခာ တရှေးသားမွှမရှိရှာတဲ့ လူ့ငနှားတွေ
ရနဈေနတေဲ့ ကောကရြိုးလေး မင်းကို
နိုကီရာ၊ ဆိုနီအဲရဈဆင်၊ ပငန်ာဆိုးနဈတို့နဲ့
ဝါးကူထိုးလိမ့မြယ် စိတခြွ။
ဒီကောငတ်ှမှော ဘုရားရှိချင်ရြှိမယ်
တရားတော့ ရှိမှာမဟုတဖြူး၊
ဒီကောငတ်ှမှော ကားရှိရငရြှိမယ်
မတ်ေတာထားဖို့ တွေးခေါတ်တမြယမြထငဖြူး၊
ဒီကောငတ်ှဟော နှားတွေ။
ဟုတတ်ယ် နှားတွကြေဲ့
မင်းသိချင်မြှ သိမယ်။
ဟိုစာမကြန်ှာမှာ၊ ဒီစာမကြန်ှာမှာ
(ဟေ့ … ဟေး…. ဟောဒီမှာ မှနမြာဟေ့ …)
အဲဒီလို မစားရ ဝခမန်း ကြှေးကြောျ
လွှပပြေါလြောလြီခဲ့တဲ့ သူတို့စာရိတ်ထတွကေို ထုတကြှှားကြတယ်။
ဆောရီးပဲ ညီမလေး …
ကိုယလြည်း ရငန်ာရပါတယ်
မင်းတို့ဘဝလေးတွအတွေကရြော
သူများဆီမှာ ကြှနခြံ
ကိုယ့အြိမတ်ောင် ကိုယမြပြနန်ိုငသ်ေးတဲ့ ကိုယ့ဘြဝအတွကရြောပေါ့။
အရငအြခွိနတ်ှတေုန်းက ကိုယတ်ို့ပြောခဲ့တယ် (တဘကန်ိုငင်ံတွကေိုပေါ့)
( .. ) နိုငင်ံ ဆိုပြီးတော့လေ …။
ခုများ ကြည့်စြမ်း … မင်းတို့လေးတွလေေ …
မဲဆောကမြှာ၊ မယဆြိုငမြှာ၊ ဘီကကမှေော၊ ကြယဂြေါငရြှှလေီမှာ
သတင်းတွမှော ဖတရြ၊ သတင်းတွမှော ကြားရတော့
အပိုမပြောဘူး ညီမလေးတို့
ကိုယ် မကြရြညဝြဲတယ်။
ကိုယ့ပြှညကြိုယ့ရြှာက ကိုကိုတွကတေောင်
မင်းတို့ကို ဘိုငစြကုပထြဲ ထည့သ်ေးတာပဲ …
အင်း … … … … … …
ဖဦးထုပတ်ှေ၊ နငယတ်ှေ၊ ဘကုန်းတွေ
ကိုယ့ကြို ဝိုင်းပြောကြ
အချင်ြးချင်ြး လကတ်ို့ကြ
ဟေ့ … အဲဒါ ဘီရုမာ ဟေ့ …။ ဘီရုမာ ခယွန်ယဟြေ့ …။
တောကြ! ဘယလြောကြ အသည်းနာဖို့ကောင်းလဲ
မိုးကရွှှကေိုယ်၊ တိုလီမိုလီ၊ အခစွဇြာတလြမ်း၊ ပေါသှပ်၊
ဒီကောငတ်ှကေို ဘယသ်ူတွကေ လငခြ့ပြေးလိုကတ်ာလဲ
မင်းတို့အထငကြှီးတဲ့ ရှှကေိုကိုတွပေေါ့။
(ဟေ့ … ဘီရုမာ ဘယဈြေးလဲ) အဲဒီလိုများ အမေးခံရရငလြေ
အသားတဆတဆြတတ်ုန် ဒေါသပုနထြရတယ်
လူသတခြငွလြာတယ်။
မင်း အထငကြှီးတဲ့ ကိုကိုတွလည်ေး
ဗမာကားဟေ့ … ဆိုတာနဲ့
လွှာတသပသ်ပ်၊ ပါးစပတ်ပြငပြှင်
သှားရည် ငေါကတ်ောကကြွ
ဘာကိုမှ မလုပခြငွြ မကိုငခြငွြ
ဖနသ်ားပြငရြှေ့ အခန့သ်ားထိုင်
ဇာတိပုညဂုဏမြာနဟေ့ … ဆိုပြီး
ဝံသာနုရကျခိတတရား လကကြိုငထြားချင်ကြှတယ်။
မင်းတို့လေးတွကေို
နှုတခြမ်းတလန် ပန်းတလန် လကည်ှိုးငေါကင်ေါကထြိုး
အပြဈပြောတဲ့ မောငမြောငတ်ှေ
သူတို့ကရော ဘယလြောကမြွား သန့စြငကြှလို့တုန်း
ဟေ့ ဒီမှာ … ကိုယပြှောမယ် ညီမလေး
ဈေးကြကဝြယလြိုအားကြောင့ြ ရောင်းကုနဆြိုတာ ရှိနတော
သူတို့တွေ တောင်းဆိုနတော
သူတို့တွေ လောကအလှကို ဖကြဆြီးနတော
မင်းတယောကထြဲကြောင့တ်ော့ မဟုတဘြူး
မင်းကို အငတ်ာနကပြေါပျို့လိမ့မြယ်
သူတို့မို့ အရှကမြရှိ (ဘယရြှိပါ့မလဲ)
သူတို့မကြန်ှာလေးများကတွော့ ပေါမြှာကြောကတ်တလြိုကတ်ာ
ဟိုတယတ်ှမှော ကလပတ်ှမှော နောကဆြုံး ဖိုရမစြာမကြန်ှာတွပေေါမြှာ
ခပကြှှားကြှား ပြောကြလိမ့မြယ်။
ဆောရီးပဲ ညီမလေးရေ …
မင်းရဲ့ လကကြလေးတွကေို ပုခကမြလှှဲခင်
မာဆတကြ ကိုယရြှှကေိုယမြွိူးတွကေို ပြောတ်ောဆြကခြွေဦး
သတိတော့ထားကြဲ့
ဒီခတ်ကေ နည်းပညာခတ်ကြေီး
ကငမြရာတွေ အနီးအဝေး
ဈေးကြီးပေး ဝယကြိုငလြို့ရပြီ။
ဆောရီးပဲ ညီမလေးရေ …
ရှှအေိုရောငည်နခင်ေးတွမှော မင်းဘဝကို ရောင်းဈေးတငပြေါ့
မင်းကြောကတ်ဲ့ မနကဖြှနအြတွကြ
ဟိုတယတ်ခုခုမှာ ကြှဲရိုင်းအခွိုရည်
တခါသုံးဆပပြှာ၊ ငှခွညေရြောင် ရခေဲသတ်ေတာ
ညလယစြာ မှာစားရင်း ဖြတကြွောြဦးပေါ့။
အထညခြွုပတ်ှေ ပိတတ်ာ …
ကုနဈြေးနှုန်းကြီးတာ …
ငှနှစ်ေသောင်းအတွကြ တိုကပြှဲဝငတ်ာ …
အရပထြဲမယ် ကိုယလြေး ခေါင်းလေးတောင် လှတလြှတကြွှတကြွှတ် မလှုပဝြံံ့တာ …
အားလုံးဟာ စကဝြိုင်းတခုပါပဲကြယ်
မင်းအပြဈတွခညွြေးပဲ မဟုတပြါဘူး ညီမလေးရယ်။
မင်းတို့လည်း မင်းတို့ နိုငတ်ဲ့ဝန် ထမ်းနရတော
အခွိနတ်နရြငတ်ော့ သိုးမည်းအုပကြှီးထဲက ပြနထြှကခြဲ့ပါ ညီမလေးတို့ရယ်။
မင်းတို့ ကိုယစြီ ဒုလျလဘတခုစီရှိတယ်
မင်းတို့ဟာ ငှကကြလေးတွပမေယေ့ြ မင်းတို့မှာ ဝမ်းရေးရှိတယ်
မင်းတို့မှာ အနာဂတကြိုယစြီရှိတယ်
မင်းတို့မှာ ဘဝသဈတွေ ရှိနမယ်ေ
နောကပြှီးတော့ မင်းတို့ဟာ …
မင်းတို့ဟာ မှနမြာမလေးတွဖြစ်ေတယ်။
ဆောရီးပါ ညီမလေးရယ် …
ကိုယဘြာမှ မတတန်ိုငဘြူး
မင်းတို့ခရီးမှာ ထီးမိုးမပေးနိုငဘြူး
လှောတ်ကတ်ချောင်းနဲ့ ဝငမြကူပေးနိုငဘြူး
ကိုယတ်တန်ိုငတ်ာ တခုပဲ
တခုထဲပါပဲ ညီမလေးတို့ရယ် …။
မင်းတို့လေးတွေ မောတ်ောကြားလေးပေါပြါသှားတဲ့အခိုကြ
ကိုယ့မြကြန်ှာ မင်းတို့မမှငအြောင် ငုံ့
ကိုယ့န်ှုတခြမ်းကို နာနာဖိကိုကြ
ဘယသ်ူမှ မကြားအောင် ဆုတောင်းပေးခဲ့ဖူးပါတယ်။
ဆောရီးပါ ညီမလေးတို့ရေ …။ ။
မားဆိုး
၁၄၊ မတ်၊ ၂၀၁၀
——————————
🏵️🏵️🏵️ အပိုင်း (၈) ဇာတသ်ိမ်း 🏵️🏵️🏵️
“ဟူး…ဒီလူ့စာကတော့ ပြောမနနေဲ့ကြာ…တကယစြတနောပါတယ်… အှနလြိုင်းမှာ မကြကြမ်းတဈဆေ မကြောကြ expose လုပန်တေဲ့ဟာလေးတွအတွေကြ ပညာပေး တဈပုဒလြောကြ ပြဲတောင်းပေးအုံးဇာခွညရြ…ရရငလြည်း ပေးဖတန်ောြ…”
“ပြောမှာပါ ကိုကိုရ… ခကတ်ာက ကိုကိုရာ… ဇာခွညကြ အသင်းဝငဖြစ်တာမှ တဈလတောင် မပြည့သ်ေးဘူးဟိုလေ… အားနာတယကြိုကိုရ… ကိုကိုပြောပါ့လား ကိုကိုက ဖတပြဲဖတပြှီး ရေးမှ မရေးတာ”
“ဟာ…ရေးတယဆြိုတာ မလှယဘြူးကြ… တာဝနသ်ိပကြှီးတယ်… ဝမ်းစာလည်းဖြည့ဖြို့ အများကြီး လိုသေးတယ်…”
“ဟယ်…ဒုကျခပဲ… ဇာခွညတ်ော့…ကိုကိုတွေ့တဲ့အတိုင်းပဲ… ရေးပစ်တာပဲ… ဝမ်းစာလည်း မသိဘူး တွေ့ကြုံတာရေးလည်းစာတဈမွိုးတော့ ဖြစ်တာပဲလေ…နပေါအုံးကိုကိုရ ကိုကိုအဲလိုပြောမှ ကိုယ့စြိတထြဲကိုယ် မလုံတော့ဘူး…စိတထြဲလွှံတကလြာတာပဲ…သှနခြပြဈတာပဲ…ဘာမှကိုမသိတာ…”
“ဇာခွည် ဇာခွည်… ကိုကိုပြောမယ်… ကဲ အခု မငဘြာတွနေဲ့ ခငပြှီဆိုပါတော့…အိမလြာလညခြငွတ်ယ် ဆိုပါတော့ ဇာခွည့စြာဖတဖြူးတဲ့လူချင်ြး အိမလြာလညဖြို့ ဖိတရြဲလား?”
“ဟုတပြါ့ကိုကိုရယ်…မတွေးရဲဘူး…ဇာခွညမြိုကတ်ာ…ဟယကြိုကိုရယ် ဘယလြိုလုပရြမလဲ…”
“အင်း… ဇာခွည့ြ Nic ကိုသတပြဈလိုကရြုံပဲရှိတာပေါ့… ဒါပဲပြောတတတ်ယလြေ…”
“ဟယ်… ကိုကိုရယ်… အစကကော ဘာလို့မတားတုန်း”
“ဟာ…ဇာခွညရြာ…ဒါကတော့ ဇာခွည့ြ ကိုယပျိုငအြခွင့အြရေးလေ…”
သူတောတ်ောြ တွဝသှေေားသည် ကြှနတ်ောသ်ူ့ကိုရငခြှငထြဲ ဆှဲဖကလြိုကသ်ည်။ အပြငမြှာ နည်းနည်းအေးလာသည်။
“ဇာခွညလြေး အိမထြဲဝငရြအောငကြှယ်…”
သူအသံမထွကြ ကြှနတ်ောန်ှင့လြိုကထြသည်… ဖနခြှကန်ှင့ခြုံပုလေးကို ကြှနတ်ောဆှဲလိုကပြှီး… သူ့ Laptopလေး သူသယယ်ူခဲ့ပြီးအိမထြဲဝငခြဲ့ကြလသည်ေ။ နှစ်ယောကသ်ား မတိုငပြငထြားပဲ ရချိုးခန်းထဲ ရောကသ်ှားက သှားတိုကပြှီး ရအဝေခွိုးလိုကကြှသည်။ရခွိုးလိုကတ်ော့ လန်းဆန်းသှားသည်။ သူ စကပ် အနကကြလေးနှင့ြ အပေါအြင်ျကြီအနီလေးဝတသ်ည်။
အိပခြန်းထဲ ပြနရြောကသ်ှားတော့ ညနကေ အရှိန် ပကြသ်ှားတာလေးကို သှားသတိရလိုကသ်ည်။ အံ့သှစရာ နှစ်ယောကသ်ားအကြည့်ခြငွြးဆုံသှားတော့ ပျိုငတ်ူ ပြုံးလိုကကြှသည်။ ဒီတဈခါတော့ သူက ကြှနတ်ော့ကို အတင်းတွန်းလှဲကာကြှနတ်ော့အပေါတ်ကခြှသည်။ ကြှနတ်ော့ ပုဆိုးကို ဆှဲခွှတကြာ အောကဘြကသ်ို့ တွန်းလိုကသ်ည်။
သူ ပငတ်ီဝတမြထားတာ ထိမှ သိလိုကသ်ည်။ သူအောကဘြကြ လွှောဆင်းသှားပြီးလီးကို လကဖြှင့ြ ကိုငကြာ နှုတခြမ်းဖြင့ြ တေ့နမ်းလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ခဏအကြာစုပသ်ည်။မာတင်းလာမှ ကြှနတ်ော့ခါးကိုတကခြှသည်… ကိုငကြာ တေ့သှင်းပြီး ထိုငခြလွိုကကြာ လေးငါးချောကခြကြြ ဆောင့သ်ည်။
ကြှနတ်ောသ်ူ့ကို တွန်းလှဲလိုကသ်ည်။ သူခကြခြငွြး ပေါငကြားပေးသည်။ သူ့ပေါငကြှားထဲဝငလြိုကကြာလကဝြါးပြငဖြှင့ြ စောကပြတကြိုတဈခကြန်ှဈခကြြ ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောအြောကသ်ို့ လွှောဆင်းလိုကကြာသူ့စောကပြတကြို အားပါးတရ လကြပြေးလိုကသ်ည်။ သူတအားကော့ကာ တအငအြင်းညည်းရာမှာ အသံကယွလြောငလြာသည်။
ကော့တာလည်း အလှနမြှနလြာသည်။ သူပြီးတော့မညကြို သိလိုကသ်ောကြောင့ြ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး လကြပြေးလိုကသ်ည်။သူတဈခါပြီးသှားသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခကြခြငွြး အပေါတ်ကသ်ှားလိုကပြှီး လီးကို စောကပြတဝြတေ့ကာ ဆောင့သ်ှင်းခလွိုကကြာစိတကြိုလှှတခြလွိုကပြှီး…အားရပါးရ… ဆောင့ြ–ိုးတော့သည်။
“အားးး…အို့..အို…အိုးးး….အ…အ…အ…အ…အ…”
ကော့ကာကော့ကာ ဟတယ်ူနသည်ေ။ ခဏကြာတော့ သူ ကြှနတ်ော့ခါးကို အတင်းဆှဲဖကကြာ စောကပြတကြို ဖိထားသည်။ပေါငန်ှဈလုံးဖြင့လြည်း ညှပထြားသည်။ ကြှနတ်ောလြှုပမြရ… ရပပြေးလိုကရြတော့သည်။
သူတွန့ကြနဲ တွန့ကြနဲဖြစ်ပြနသ်ည်။ သူ့မကြဝြန်းတို့တွင် မကြရြညဝြဲနသည်ေ။ကြှနတ်ောြ တောတ်ောကြလေး ဇဝဇဝေါ ဖြစ်သှားသည်။
“ကောင်းလှန်းလို့…ခစွတ်ယ်…ခစွတ်ယဟြယ်…အီး…ပိုးစိုးပကစြကပြဲ…ခ…ခဏလေး…”
“အင်း”
သူကြှနတ်ော့ကိုဆှဲကာ နှုတခြမ်းကို အငန်းမရစုပန်မ်းတော့သည်။ နမ်းနရောမှာ မကြန်ှာကိုခွာကာ ကြှနတ်ော့ကို ရီဝစွောကြည့်သ်ည်….ပြီးတော့ အောကင်ုံ့ပြီး လီးကို တပမြကစြှာကြည့်ပြှီး ကြှနတ်ော့မကြန်ှာကို ကြည့်ပြှနသ်ည်… ကြှနတ်ောြ သဘောပေါကလြိုကသ်ည်။
လီးကိုစောကပြတထြဲမှ ဆှဲနှုတလြိုကပြှီး အပေါဘြကတ်ကလြိုကပြှီး သူ့ပါးစပန်ားတေ့ပေးလိုကသ်ည်။ သူသိပပြွောသ်ှားသည်။ ကြှနတ်ော့ခါးကိုဆှဲယူကာနှုတခြမ်းလေးဟကာ ပါးစပထြဲ ဆတကြနဲသှင်းယူလိုကကြာ…အငန်းမရစုပတ်ော့သည်။
ခဏစုပပြှီး အပြငထြုတကြာ သူ့မကြန်ှာအနှံ့ဆှဲပြတတ်ော့သည်။ ပြီးမှ လီးကိုလှှတပြေးလိုကပြှီး….
“ကောင်းလိုကတ်ာ….ကိုကို…သိပအြလိုကသ်ိတာပဲ..ခစွတ်ယ်…ရပြီ ကိုကို–ိုးတော့… အတူတူပြီးရအောငန်ောြ…”
“အင်း”
ကြှနတ်ောဆြကြ–ိုးတော့သည်။ သိပတ်ော့မကြာလိုကြ သူ့စောကပြတကြ ကြှနတ်ော့လီးကို အတင်း ဆှဲညှဈနသဖြေင့ြ မခံနိုငဖြစ်လာကာ ပြီးချင်လြာသည်။ သူ့ကိုကြည့်တ်ော့ ကြှနတ်ော့ကို မကြခြှံလေး ပင့ကြာ ခေါင်းညိတပြှသည်။ ဆောင့ခြကြအြရှိနမြှှင့တ်ငလြိုကသ်ည်။
ကြှနတ်ော့တဈကိုယလြုံး ခွှေးပြနန်သည်ေ။ သူလည်း အတူတူပင်… သူအကော့ကြမ်းလာသည်။ ကြှနတ်ောဆြကပြှီး မထိန်းနိုငတ်ော့ပေ… ပြီးသှားသည်။ သူ့ပေါပြွော့ ညှတကြသွှားသည်။ သူဆီးဖကလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ တုနန်သေောအသံဖြင့ြ
“ခစွလြိုကတ်ာ… ခစွတ်ယကြိုကိုရယ်… ခစွတ်ယလြို့”
“ခစွတ်ာပေါ့…ဇာခွညလြေးရ…သိပခြစွတ်ယ်…”
ကြှနတ်ောြ ခဏအကြာဒီအတိုင်းနလေိုကပြှီး အောကဆြင်းလှဲလိုကတ်ော့ သူ့လကလြှမ်းကာကြှနတ်ော့လီးကို ကိုငလြိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူဗိုကသ်ားပြငလြေး ပြတပြေးရင်းငိုကလြာသည်..တဖြည်းဖြည်း အသကရြှူမှနလြာကာ… ဘယအြခွိနမြှန်းမသိ နှစ်ယောကသ်ား အိပပြွောသ်ှားကြလသည်ေ။
“အားးးးးးးးးးးးဝူးးးးးးးးးးးဝူးးးးးးးးးးးးး”
အောသ်ံကြားတော့ ကြှနတ်ောလြန့န်ိုးသှားသည်။ ဇာခွညတ်ဈယောကြ ခွလကေတ်ို့ ဆတကြနဲ ရုန်းနသလေို ဖြစ်ကာ… ထထိုငလြိုကသ်ည်။ သိပကြှောကလြန့န်သလေို မကြလြုံးပြူးကယွြ ဝိုင်းစကန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောသ်ူ့ကို ဖကလြိုကကြာ ခေါင်းလေးသပပြေးသည်။
“ကိုကို…ကိုကို…ဟို..”
“ကိုကို ဇာခွည့အြနား ရှိပါတယကြလေးရယ်… အိပမြကမြကပြှီး လန့န်ိုးတာထငတ်ယ်…”
“ဟုတ်…ဟုတတ်ယကြိုကိုရယ်…ဆ…ဆိုးလိုကတ်ဲ့ အိပမြကြ… ဘာတွမှန်ေးလဲမသိဘူး…”
“..ပြနပြေးဆှဲတာ တွကေော Blackmail လုပတ်ာတွကေော…”
“ပြီးတော့…ပြီးတော့…ကိုကိုဇာခွည့ြ Laptop ကိုငပြေါကပြှီးတော့ ဇာခွည့ကြို တအား ဒေါသထွကန်တော ကြောကစြရာကြီး…”
“ဟေ…မနေ့ကကိဈစတွေ…စိတထြဲဝငန်တော… ဇာခွည့ြ Lapatop ကိုကို ဘာလို့ကိုငပြေါကရြမှာတုန်း ကလေးရ…”
“သိဘူးလေ…ကိုကို ဇာခွည့ကြို မုန်းနပြေီလားဟင်?”
“ဟေ…မိန်းမရယ်…ဘာကိဈစမုန်းရမှာတုန်းဟ…သိပခြစွတ်ယ်…ခစွတ်ယဆြိုတာထကတ်ောင် ပိုခစွတ်ယ်”
“ကိုကိုရယ်…တကယန်ောြ…”
“ဟာ…ကလေးနှယ်…ခကန်ပြေီ…အိပမြကကြ အိပမြကလြေ…”
“အင်း…ဟုတတ်ယ်…ကိုကိုဇာခွည့ကြိုခစွတ်ယ်…ဇာခွညသ်ိတယ်..”
“ကိုကိုဇာခွည့ကြို မမုန်းရဘူးနောြ…”
“မမုန်းဘူး…တဈသကလြုံးခစွမြယ်…”
“အင်း..ဇာခွညလြည်း တဈသကလြုံးခစွမြယ်…ကိုကို့ပေါအြိပမြယ်…”
ကြှနတ်ောလြှဲအိပလြိုကသ်ည်။ သူကြှနတ်ောအြပေါမြှခွကာ အိပလြိုကသ်ည်။ သူ့တကိုယလြုံး ပြော့ခွနသေည်ေ။ကြှနတ်ော့မကြန်ှာကို စူးစမ်းသလိုကြည့်န်သည်ေ။ ကြှနတ်ောသ်ူ့ခေါင်းနှင့ြ ကြောကို သပကြာ နှစ်သိမ့ပြေးလိုကသ်ည်။သူစိတထြဲ စိတခြသွှားသလိုဖြစ်သှားမှ ပြားကပအြောငဖြိဖကထြားလိုကသ်ည်။
“ဇာခွညကြိုကို့ကို အားကြီးခစွတ်ယ်…”
“ကိုကိုလည်း ဒီအရူးမလေး ခစွတ်ာထကြ ပိုခစွတ်ယ်…”
“ခစွြ…အင်း ဒီအတိုင်းဖကထြားနောြ မလှှတန်ဲ့နောြ…”
“မလှှတပြါဘူး…ဇာခွညလြေးရ…စိတအြေးလကအြေး အိပလြိုကတ်ော့ ကိုကိုသိပပြေးမယ်…”
“အင်း…အိပမြယ်…”
ခဏကြာတော့ သူအိပပြွောသ်ှားလသည်ေ…ကြှနတ်ောလြည်း မကြတ်ောငစြင်းကလွာပြီး အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။
မနကန်ိုးတော့ နှစ်ယောကသ်ား မကြန်ှာသဈရချိုးကာ သူ ထူးထူးခွားခွား စီစဉသ်ော မနကစြာ စားဖြစ်၊ ကြှေးဖြစ်သည်။ သူ လေ့လာထားသည့ြ Massage နည်းသဈဖြင့ြ စမ်းသပန်ှိပန်ယပြေးချင်န်သည်ေ ပြောလာ သည်။ သူ့နည်းမှာ အငမြတနည်ငသ်ာသောလြည်း ညငသ်ာသလောကြ ထိရောကသ်ည်။
ကိုယလြကြ ပေါ့ပါးကာ လန်းဆန်းသှားသည်။ အခုတလော ကြှနတ်ော့အတွကြ လေ့ကငွ့ခြန်းတို့ကို ပို့ခနွသညေ့ြ အပြင် သူ့အတွကြ လေ့ကငွ့ခြန်းတို့ကိုလည်း ရှာဖြစေုဆောင်းကာ လေ့ကငွ့န်သည်ေ၊ ကြှနတ်ောပြါမှ ဖြစ်မည့ြ လေ့ကငွြးခန်းတို့ကို ကြှနတ်ောန်ှင့အြတူလေ့ကငွ့သ်ည်။
နောကပျိုင်း ကြှနတ်ောကြို စာအုပကြောင်းတဈအုပ် ပေးဖတကြာ စာအုပထြဲ စိတထြားဖို့မှာပြီး သူကအောကမြှာ လီးကိုကိုင် ဆော့လိုကြ… ဥကိုပြတသ်ပပြေးလိုကြ… လီးမှေးတို့ကို ဘီးသေးသေးလေးဖြင့ြ ပြီးပေးလိုကြ… ပြနဖြှလိုကြ… စုပလြိုကြ… ပေါငရြင်းခွဆုံတဈဝိုကြ အကြောတို့ကိုနှိပန်ယပြေးလိုကြ… လုပသ်ည် ကြှနတ်ောြ အစပိုင်း စိတထြားရခကသ်ည်။
သူ့ဘကလြှည့လြွှင် သူလုပတ်ာ ရပလြိုကကြာ စာအုပထြဲ အာရုံပြနထြည့ဖြို့ ပြောပြနသ်ည်။ သိပမြလှယသ်ောကိဈစ… နောကတ်ော့ အလေ့အကငွ့ြ အနည်းငယ် ရလာသည်။ သိပတ်ော့ မဟုတသ်ေး…
တဈခါတဈခါကတွော့ သူ့က စာအုပဖြတန်ပြေီး ကြှနတ်ောကြို အလှည့ပြေးသည်။ သူ့နို့စို့လိုကြ ဗိုကပြှတလြိုကြ စောကပြတကြို တို့ထိကစားပေးလိုကြ လုပရြင်း သူ့တကိုယလြုံးပြတသ်ပဆြော့က စားသည် ထိုသို့ ဆော့ကစားရင်း စောကပြတန်ားရောကပြှီဆိုလွှင် စာအုပထြဲအာရုံ လုံးဝထည့မြရကြောင်း ပြောပြသည်… သိပသ်ိသာသညကြ လကြပြှီဆိုတာနှင့ြ သူဘယလြိုမှ မထိန်းနိုငတ်ော့ဘဲ စာအုပပြဈခကြာ ကြှနတ်ော့ခေါင်းကို ကိုငပြှီးယုယတော့မည်။
ဒီလိုဆော့ကစားခွင်း၏ အဆုံးသတကြိုတော့ ကြှနတ်ောရြှေးခယွသ်ည်… လီးကိုတော့ လုံးဝ ပေးမစုပဘြဲ စောကပြတ်–ိုးခွင်းဖြင့ြ အဆုံးသတသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ သူကမရ… –ိုးတုန်း အရှိနကြောင်း၍ သူသိပအြားရသည့ြ အခွိနတ်ော့ အပြငထြုတခြိုင်းကာ ခဏလေးဖြစ်ဖြစ် အားရအောင် စုပလြိုကရြမှ… ကြနပေတ်တသ်ည်။
ဒီလိုနှင့ြ မနကခြင်း တဈခေါကြ ပြီးသှားတော့…
နှစ်ယောကသ်ား ရချိုးလိုကကြှသည်။ ရချိုးပြီး အဝတအြစားကောင်းတာ သူရှေးထုတထြုတ် နသည်ေ ကြှနတ်ော့အြတွကလြည်း ကောင်းတာလေး တဈစုံထုတပြေးသည်။ သူ့မှာ အစီအစဉတ်ဈခုခုတော့ ရှိနပြေီ။ ဘာမှပြနမြမေးဘဲ သူပေးသောအဝတတ်ို့ကို ဝတလြိုကသ်ည်။ ဝတစြားတာပြီးသှားတော့ သူကြှနတ်ော့ကို အားရပါးရဖကသ်ည်။ ပြီးတော့ မကြလြုံးထဲကြည့်ကြာ…
“ကိုကိုနဲ့အတူ ရုပရြှငကြှည့ခြငွတ်ယ်…လိုကပြှမလားဟင်…”
သူရုပရြှငကြှည့ခြငွန်သညေဟြု ထူးထူးခွားခွား တောင်းဆိုသည်။ ရုံကြီးတွမှော ဘာဇာတကြား တွတငေထြားမှန်း ကြှနတ်ောမြသိ။ သူပူဆာသည့ပြုံစံက ခစွစြရာကောင်းလှသည်။ ရုပရြှငရြုံနှင့ြ ကင်းဝေးတာ နှစ်ပေါင်းအများကြီး ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့ြ တဈကြောင်း၊ သူ့စိတအြပြောင်းအလဲဖြစ်စရန်ေ တဈကြောင်း စိတထြဲမှာတော့ သဘောတူလိုကသ်ည်။
“အင်း ဘာကားတုန်း”
“သိဘူး… ဘာကားဖြစ်ဖြစ်…ကိုကိုနဲ့ကြည့်ရြရငပြှီးရော…ဇာတကြားမကောင်းလည်း မငှင်းရဘူးနောြ…”
ကြှနတ်ော့ရငဘြတကြို လကည်ှိုးလေးဖြင့ထြိထားပြီး ပြောသည်…
“လိုကပြှပါ့မယ်…ဇာခွညရြ”
“ဟယ်…ပြောလြိုကတ်ာ…ဒါမှ တို့ကိုကိုကြ…အယ်…ဘာတွစဉြေးစားနပြနေပြှီလဲကိုကိုရာ… ဒါပဲနောြ အိမမြှာမကြည့်ဘြူးနောြ …ရုပရြှငရြုံမှာကြည့်မြှာနောြ…”
“အင်းပါ မိန်းမရ ရုပရြှငရြုံ လိုကပြှမှာပါ စိတခြစွမ်းပါ”
“ဟင့အြင်း…ဒါတော့မဟုတဘြူး…ဇာခွညသ်ိတယ်…ကိုကို့မကြန်ှာကို အသအချော မှငလြိုကတ်ယ်…ခုန…ကိုကိုတခုခုတော့ စဉြးစားနတော…အဲဒါသိချင်တ်ယ်…အခုပြောပြ…”
“ဘာမှမဟုတပြါဘူး ကလေးရ…”
“ကိုကိုမညာနဲ့နောြ…မပြောချင်ရြင် မပြောချင်ဘြူးလို့… တည့တ်ိုးပြောလိုကြ…”
“ဟေ… မလှယပြါလား… ကဲပြောမယ်…ပြောရမှာလည်းရှကတ်ယ်…”
“ရှကလြည်းပြော…ဒီမိန်းမနဲ့တောငရြှကရြမှာလား ဘာဖြစ်ဖြစ်ပြောပြ… ဇာခွညဆြို ကိုကို့ကို ထိနခြနွလြို့လား?”
ကြှနတ်ော့ဘဝတွင် မိန်းကလေးတဈဦးနှင့ြ ရုပရြှငရြုံထဲ ဇာတကြားတွဲကြည့်ဖြစ်မှာ ယခုဟာ ပထမဆုံးဖြစ်ကြောင်းကို ဝနခြံရမှာရှကန်သည်ေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြင့ပြှောခလွိုကသ်ည်…
“ကိုကို့တဈသကမြှာ… မိန်းမတဈယောကန်ဲ့ တွဲပြီးတော့… ရုပရြှငကြှည့တ်ော့မယဆြိုတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ… အဲဒါတွေးမိသှားတာ…”
“ဟယ်…တကယ်?”
“တကယပြေါ့…အဲဒါတွေးပြီး…ရငခြုနသ်ှားတာ…”
“ဟယ်…”
ဘာမှန်းမသိ သူသိပပြွောသ်ှားသည်။ ရုပရြှငလြိုကပြှမည် လကခြံတော့ ဒီလောကမြဟုတ် နားလည်၍မရ… သူမကြန်ှာတွင် အံ့သှရိပဖြုံးလှှမ်းသှားကာ ကြညန်ူးရှှငပြှုံးသှားသည် ကြှနတ်ော့ကို ဖကထြားတာ သိပတ်င်းသှားသည် နာကငွသ်ှားသည့ြ အထိပင်။ ကြှနတ်ော့စိတထြဲ ပိုရှကသ်ှားသည်။ မနတတေတ်ော့ သူကိုလုပမြိလုပရြာ နမ်းတော့သည်။
“ပြောလြိုကတ်ာ ကိုကိုရယ်…ခစွတ်ယ်…ခစွတ်ယ်… ခစွတ်ယ်…ခစွတ်ယ်…အားးးးးးးးးးးးခစွတ်ယ်…”
သူ့ပေါငဖြှင့ြ ခွဖကလြိုကတ်ော့သည်။
“ကိုကိုတော့ ဇာခွညန်ဲ့ပေါင်းမှ ပကြစြီးတော့မယ်…”
“ဟေ… ရုပရြှငကြှည့တ်ာပဲ ပကြစြီးစရာလား?”
“ဘာရမတုန်း… ဒီနေ့ ကိုကို့ကို ကြမ်းယာဝယကြွှေးပြီး ဖကြဆြီးမလို့…ကြံထားတယ်…”
“သှားရအောငန်ောြ…”
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ မှို့ထဲရုပရြုငရြုံတွကေို ပတကြှည့ကြာ သူရှေးသည့ြ ရုံမှာကြည့်ဖြို့ ကားကို Parking ထိုးနတေုန်းသူကြမ်းယာဆိုငတ်ဈဆိုမှာ ကြမ်းသှားဝယသ်ည်။ တဈခေါကပြှနလြာကာ
“ပြောတာတွလည်ေး စုံလိုကတ်ာ…ဘာနဲ့စားမတုန်း မေးနတယ်ေ…ကိုကိုရ…”
“ဆေးတွပြေောတာဖြစ်မှာပါဇာခွညရြ…ထုံးကြမ်းသီးနဲ့ပဲယာလိုကလြို့…”
ကြမ်းယာရတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ လကမြှတဖြှတကြာ ရုံထဲဝငတ်ော့သည်။ အရငတ်ုန်းကနှင့ြ သိပကြှာခွားသည်။ ရုပရြှငကြှည့န်တေုန်း သူကြှနတ်ော့ကို ခိုးနမ်းသည်။ ကြှနတ်ောြ သူ့ကိုနမ်းလို့မရ ဖြစ်နသည်ေ။ ကြမ်းကြောင့ဖြစ်သည်။ ခဏကြာတော့ ဒီကြမ်းက တောတ်ောဒြုကျခပေးလာသည်။
ကြှနတ်ောြ တဈကိုယလြုံး ခွှေးပြနလြာသည်။ ပါးစပထြဲလည်း သိပစြပန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောြ ခဏတော့အောင့ခြံသေးသည်။ ကြာတော့မရ ပါးစပထြဲလည်း ကြမ်းတံတွေး ပြည့န်သေောကြောင့ြ စကားကလည်းပြောလို့မရ။ ကြှနတ်ောအြမူအရာဖြင့ြ အပြငခြဏထွကမြည် ပြောတော့ သူလည်းလိုကထြသည်… သန့စြငခြန်းဝငကြာ ထွေးခလွိုကသ်ည်။ မရ ခံရဆိုးသည်။ သူ ရတဈေဘူး ဝယတ်ိုကသ်ည်။ ရုပရြှငရြုံထဲ ပြနဝြငကြာ ဇာတကြားကိုပြီးသည့ြ အထိဆကကြှည့ြ၍ရသှားသည်။
ဇာတကြားကြည့်ြ၍ပြီးတော့ ထမင်းဆိုငကြောင်းကောင်းလေး ရှာပြီး နေ့လညစြာစား လိုကကြှသည်။ ထမင်းစားပြီးတော့ အိမပြှနခြဲ့ကြသည်။
“ကိုကိုရယ်…အဲလိုရုပရြှငကြှည့ရြတာ ပြောလြိုကတ်ာ… ခိုးနမ်းရတာလည်းပြောတ်ယ်…”
“ဟုတပြါ့…သူကတွော့နမ်းပြီးတော့…ကိုကို့မှာအဲဒီကြမ်းတွနေဲ့…”
“အင်း…ဟုတတ်ယ်…ကိုကို့ကို နောကဘြယတ်ော့မှ ကြမ်းမကြှေးရဲတော့ဘူး…”
“ဇာခွညကြ ဘာစိတကြူးထပေါကပြှီး ကြမ်းကြှေးတာလဲ”
“မသိဘူး…အဲလိုကြှေးကြည့်ခြငွန်တော…ဟိုလေ…ပြောပြတတဖြူး…”
ကြှနတ်ောန်ားလည်၍မရသော သူ့စိတကြူးကို ဆကမြတွေးတော့။ တွေးလည်း ကြှနတ်ောြ ဉာဏမြှီမှာ မဟုတထြငသ်ည်။ ဗိုကဝြနသေောကြောင့ြ ခဏလှဲအိပခြငွန်သည်ေ။ အိပခြန်းထဲ ဝငသ်ှားကြပြီး လဲှအိပလြိုကရြာ သူကြှနတ်ော့ကို ဘေးစောင်းလေး ဖကသ်ည်။ အဲလိုဖကထြားရင်း အိပခြငွသ်ညပြှောလိုကတ်ော့ သူကြှနတ်ောကြိုယကြို တဖြည်းဖြည်း သပပြေးကာ သိပသ်ည်။ ကြှနတ်ောအြိပပြွောသ်ှားသည်။
ဇာခွညကြွှနတ်ော့ကို နှိုးတော့မှ နိုးသည် မမလာကြောင်း ပြောပြသည်။ သူသှားနှင့ပြှီး ကြှနတ်ောြ နောကမြှ လိုကခြဲ့မညပြှောလိုကသ်ည်။
“ဇာခွညရြေ့… မောငလြေးရေ့… ”
“ဟင်…မမ… ဘာဖြစ်လို့တုန်း?”
“သတင်းကောင်း ပြောမလို့ပါဟယ်…”
“ဟယ်… ဘာများတုန်း ပြောပြော…”
“နပေါအုံး မောငလြေးကော… မရှိဘူးလား?”
“ကြှနတ်ောလြာပါပြီ မမရ…”
“အင်း… ပြောပါအုံး ဘာတွထေူးတုန်း?”
“ရဲစခန်းကိဈစလည်း ပြတသ်ှားပြီ…လကမြှတလြေးပဲ ထိုးပေးလိုကရြတာ… ပြီးတော့ရှိ သေးတယ်… ပြောသေးဘူး…”
“အအေးတဈခွကဖြွောတ်ိုကမြှ ပြောမယ်…”
“နနေေ..ကိုကို ဇာခွညသ်ှားဖြောမြယ်…”
ဖြောရြညသ်ောကပြှီး သူပြနသ်ှားတော့ ဇာခွည် ထွကရြမည့ြ ခရီးအတွကြ ဝယစြရာတို့ကို စာရင်းလုပန်သည်ေ။ သူစာရင်းလုပပြှီးသှားတော့ ဈေးကိုတဈခေါကထြှကရြပြနသ်ည်… ဝယတ်ာခွမ်းတာနှင့ြ မိုးခွုပသ်ှားသည်။ မနကဖြှန် ခရီးထွကရြတော့မြည်…ဒါကို ဇာခွညမြှာ ပြောတ်ဈဝကြ မပြောတ်ဈဝကဖြစ်နတော တွေ့လိုကရြသည်။
မမမကြန်ှာ သိပကြှညလြငန်သည်ေ။ ကြည့်ရြတာ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနသည်ေ။ ဖြောရြညကြို ဇာခွညသ်ှကသ်ှကလြေး ဖြောလြာသည်။ ဖြောရြညခြှကကြို ခပြေးလိုကတ်ော့ မသောကသ်ေးဘဲ ဆကပြှောသည်။
“နင့ြ ပန်းခွီကားတွဟယ်ေ… ဒီနေ့ မနကကြ တဈယောကလြာဝယတ်ာ ဈေးလည်း မဆဈဘူး ခေါဈြေးအတိုင်း ဝယသ်ှားတာ… အကုနဆြို အကုနဟြယ်…တဈခပြမြှ မကနွတ်ော့ဘူး… နောကလြေ… လိုချင်တ်ဲ့ ပုံကြမ်းတွေ ပေးသှားသေးတယ်… ယူသှားတဲ့ ဟာထဲကလည်း ထပလြို ချင်တ်ာရှိ သေးတယတ်ဲ့ နောကြ ၆လကြာရင် ပြနလြာခဲ့မယတ်ဲ့…ဆှဲထားပြီးသားရှိရငယ်ူမယတ်ဲ့…”
“ဟင် ဟုတလြား?”
“အေးဟယ်…နငတ်ို့တော့ မသိဘူး ငါတော့သိပပြွောတ်ာပဲ…”
“ဟိုကောငမြကို ပြနပျို့မလို့ စီစဉန်တော စိတမြခဘွူး…လူကိုယတ်ိုငပြဲ ပို့မှအဆငပြှမယ်ေ… အဲဒါ..…မောငလြေးကော…သမီးကော…အဆငပြှရင်ေ ပို့ပေးကြမလားလို့… ငါကတော့ မောလြမှိုငသ်ှားထားတာ မကြာသေးဘူး…နငတ်ို့… အပြငကြို အေးအေးဆေးဆေး ခရီးမထွကဖြစ်တာလည်း ကြာရောပေါ့….ရောကရြငလြည်း ပြောသ်လောကန်ခေဲ့ပေါ့ဟယ်…”
“စိတထြဲပူမနနေဲ့…မမ ပို့ပေးပါ့မယ်… နကဖြှနစြီစဉလြိုကမြယ်”
“အင်း ငါပြနမြယ်…”
“ဟာ… ဖြောရြညသ်ောကသ်ှားအုံးလေ…”
ဖြောရြညသ်ောကပြှီး သူပြနသ်ှားတော့ ယခုထွကရြမည့ြ ခရီးအတွကြ ဝယစြရာတို့ကို စာရင်းလုပန်သည်ေ။သူစာရင်းလုပပြှီးသှားတော့ ဈေးကိုတဈခေါကထြှကရြပြနသ်ည်… ဝယတ်ာခွမ်းတာနှင့ြ မိုးခွုပသ်ှားသည်။မနကဖြှန် ခရီးထွကရြတော့မည့ြ…ဒါကို ဇာခွည့မြှာ ပြောတ်ဈဝကြ မပြောတ်ဈဝကဖြစ်နပြေီး တွဝငေေေးမှိုငန်တော… တွေ့လိုကရြသည်။
အားငယန်သေော သူ့မကြန်ှာလေးကို ကြှနတ်ောြ အနမ်းလေးနှင့ြ နှစ်သိမ့လြိုကသ်ည်။ ခဏကြာနမ်းလိုကတ်ော့သူလညစြိတပြါလကပြါ ပြနတ်ုန့ပြှနသ်ည်…သူ အသကရြှုမှနလြာသည်…..
ခရီးဆိုသညမြှာ စတငသ်ည့ြ နရော တဈနရောရှိတတသ်လို… အဆုံးသတပြန်းတိုင် တဈနရော ရှိတတသ်ောလြည်းအခစွမြှာတော့…အစသာ ရှိ၍ အဆုံးမရှိဟု ထငမြှငမြိသည်…။
ပြီးပါပြီ။