ကြယကြှှတေိုင်း ဆုတောင်းမိတယ်
ရေးသားသူ – မောငခြှိမ့ြ
World War ဖြစ်နတေော့ ဘာရယမြဟုတဘြူး Google သှားခေါကဖြစ်တယ်။ မနယ်ူဖနဆြိုတော့ မနယ်ူနဲ့ ပတသ်တတ်ဲ့ဟာဆို ဘာနနေေ စိတဝြင် စားတာပေါ့။ မနယ်ူက ၁၉၁၁ ခုနှစ်မှာ ခနွပြီယံဆု တဈခါရပြီး ၁၉၅၂ ခုနှစ်မှ အမှတပြေး ခနွပြီယံဆုကို ပြနရြခဲ့တယ်။
တိုကဆြိုငတ်ာလေးက မနယ်ူအသင်း အမှတပြေး ဖလားရဖို့ နှစ်ပေါင်း ၄၁ နှစ် စောင့ခြဲ့ရတာ။ ကြုပကြတော့ ပြောင်းပြနပြဲ ကပကြိုးလဖြလားရဖို့ ၁၄ နှစ်ပဲ စောင့ရြတော့ မနယ်ူထကစြာရင် မဆိုးဘူး။
အိမထြောငသ်ကြ ၉ နှစ်ကြောတ်ော့ မိန်းမရဲ့ ကာမစိတကြ ပြောင်းလဲလာတယ်။ နောကြ ၅ နှစ်မှ ကာမစိတတ်ံခါး အသဈကို ဖြင့လြိုကတ်ော့ ရာဂသှေးတွေ ခန်ဓာကိုယထြဲ ကစုနစြိုင်းနတော။ ဝငသ်ကြ ထွကသ်ကကြှားမှာ ရမျမကခြိုးတွေ အလုအယကြ ဝနရေတေယ်။ ထူးခွားတဲ့ ခံစားမှုတွနေဲ့ ရငတ်ဒိုင်းဒိုင်း ခုနပြှီး တဒင်ျဂခဏ ပိုငဆြိုငခြှင်း ကင်းမဲ့ခဲ့ပမယေ့ြ မမွှောလြင့ပြဲ ရလိုကတ်ဲ့ ကာမရသတွကေ ဘာနဲ့မှ မလဲနိုငပြါဘူး။
…………………………………………………….
” ခွှတ် ……… ဖြောကြ …… ဖြောကြ ……… ခွှတ်…… ဖြောကဖြွောကြ ”
အိမခြေါငမြိုးပေါကြ ကတွဲ့ ရသေံလေးတွေ ကြားနရပေမယေ့ြ တဈညလုံး ရှာတဲ့မိုး မနကလြင်းတော့ တိတရြော။ နာရီကြည့်တ်ော့ မနကြ ၅ နာရီခွဲနပြေီ။ အိပယ်ာနိုးတော့ ကနွော့ပြေါငကြှား ထောငန်တေဲ့ ဟာကြီးမှငပြှီး ကြနပေသ်ှားရတာ။ ကနွော့ြ နာမညကြ ကြောအြောင် ။ အသကကြ ၄၂ နှစ်ထဲမှာ။ အခုနောကပျိုင်း ကာမဆကဆြံရင် စိတသ်ှားတိုင်း ကိုယမြပါဘူးဗွာ။
မိန်းမက ၃၅ နှစ် ရှိပြီ။ ကြုပထြကြ ၇ နှစ် ငယပြါတယ်။ ဖြူဖြူတောင့တ်ောင့န်ဲ့ ရုပကြလည်း ကြည့်ကြောင်းတော့ အမွိုးတွကေ အိမထြောငရြေး ကံကောင်းတယလြို့ အမြဲပြောနကြတော။ မိန်းမနာမညကြ သှယသ်ှယစြိုး ။ ကုမျပဏီတဈခုက စာရင်းကိုင် ဝနထြမ်းတဈယောကပြါ။ အနအထေိုင် ကစွလြဈပြီး မယားဝတ်တရားလည်း ကြပြှနေရြှာတယ်။
အိမထြောငသ်ကြ ၁၄ နှစ် ကြောလြာပမယေ့ြ ကလေးတော့ မရဘူးဗွာ။ သူ့ဘကကြ လိုတာလား၊ ကနွော့ဘြကကြ လိုတာလား စဈမကြည့်ဖြစ်ဘူး။ မိန်းမက မစဈနဲ့တဲ့၊ သားသမီး မရလည်း တူတွတေူမတွေ မှေးစားကြမယ် ပြောတာ။ စဈလို့ သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကြုပပြဲဖြစ်ဖြစ် အားနည်းခကြပြေါလြာရင် အိမထြောငရြေး ထိခိုကမြယ် ပြောလို့ ဒီအတိုင်း နလောကြတာပါ။
ကလေးမရှိပမယေ့ြ လငမြယား ၂ ယောကလြုံး အလုပလြုပကြှတယ်။ ကနွောကြ အိမခြှံမှေ ကနထြရိုကြ လုပင်န်းပေါ့။ သူငယခြငွြးတဈယောကန်ဲ့ ရှယယ်ာလုပတ်ာ။ အိမကြ ၂ ထပတ်ိုကြ၊ မိဘတွေ ထားခဲ့တဲ့ ခွံကို ကနွော့အြလုပကြ တပည့တ်ှနေဲ့ပဲ ဆောကထြားတာ။ လငမြယား ၂ ယောကလြုံး ဝငင်ှေ ရှိတော့ စာဝတန်ရေေး ပြည့စြုံပါတယဗြွာ။ မပြည့စြုံတာက အိမထြောငရြေး သုခပဲ။
ကနွောကြ ပန်းသတောလည်း မဟုတဘြူး။ လီးက တခါတလပေဲ မာထငပြှီး တောငတ်တတ်ာပါ။ ဒါပမေဲ့ မတောငပြဲ ပြော့နတော များတယ်။ စညားတုန်းက မိန်းမကို နေ့ရောညရော လိုးတာ။ အခုနောကပျိုင်း ၃ နှစ်လောကရြှိပြီ သိပမြလိုးနိုငတ်ော့ဘူး။ ဆေးတွေ ဘာတွလည်ေး မေးမှန်းပြီး သုံးပမယေ့ြ ဒီနှစ်ထဲ လိုးနိုငတ်ဲ့ အကြိမကြ နည်းနည်းလာတာ။ လီးတောငလြာတုန်းလေး မိန်းမကို အမှနလြိုးရတာ။ ကနွတ်ဲ့အခွိနဆြို ပြေ့ဖကြ နမ်းရှိုကရြင်း အာသာဖြရေုံပါပဲ။
ဒီနေ့မနကတ်ော့ လီးက တောငတ်ာနဲ့ ဘေးနား အိပပြွောန်တေဲ့ မိန်းမမကြန်ှာလေးကို တစိမ့စြိမ့ြ ကြည့်ပြှီး နမ်းနမေိတယ်။ သူ့ပေါြ မိုးခွတော့ ဖြတကြနဲ့ မကြလြုံးလေး ပြင့လြာပြီး ကနွောန်မ်းသမွှ မကြန်ှာလေး မော့ပေးပြီး အနမ်းခံနရှောတာ။ မကြန်ှာအနှံ့ အားရအောင် နမ်းပြီး အောကန်ှုတခြမ်း ထူထူလေးကို ဆှဲစုပတ်ော့ ကနွော့န်ှုတခြမ်းတွကေို သူ့လွှာဖြားလေးနဲ့ ထိုးဆှပေးနတယ်ေ။ ကနွော့ြ ကြောပြငကြို သူ့လကဖြဝါးလေးနဲ့ ပြတသ်ပပြေးတော့ တဈယောကကြိုတဈယောကြ ခပတ်င်းတင်း ဖကထြားမိကြတယ်။
” ဒီနေ့ မနကြ … ကိုအောင့ဟြာ … မာနတောနောြ ”
” အင်း … ပြှတဈြ … ပြှတ် ”
သူ့ပေါင် ၂ လုံးကြား တည့တ်ည့ြ ထောကထြားတော့ မိန်းမက ပြုံးပြီး ပြောနရှောတာ။
” ကိုအောင် … အခုခွိန် မှနမြှန် ထည့လြိုကပြါ့လား ”
နှုတခြမ်းချင်ြးစုပန်ရောက ပြောလညပြှော ထမိန် ဖြညန်တေော့ ကနွောလြည်း သူ့ကိုယပြေါြ ဖိထားရာကနေ ကြှပေးလိုကတ်ယ်။ ကနွော့ပြုဆိုးလည်း သူဟာသူဖြညပြှီး လီးကို လှမ်းကိုငန်တော။
” အင့ြ … ထည့လြေ …… ကိုအောငကြလည်း ”
အောကကြနေ မကြန်ှာမော့ကြည့်ရြင်း ဖငကြှီး မှောကပြှီး စောကပြတလြေး ကေ့ာပေးနတေော့ ကနွောလြည်း လကြ ၂ ဖကကြို မိန်းမ လကမြောင်းဘေး တဖကတ်ခကြစြီ ထောကပြှီး အလိုကသ်င့ြ ဖိသှင်းလိုကတ်ယ်။
” အ …… အင်းဟင်း … ”
အဖုတထြဲ လီးဝငတ်ော့ အားရကြနပေသ်ှားတဲ့ မိန်းမမကြန်ှာလေးက ကြညလြငန်တော။ ဝငန်တေဲ့ လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲထုတတ်ော့ မိန်းမလကြ ၂ ဖကကြ ကနွော့ခြါးပေါြ ရောကလြာပြီး သူ့ပေါငဂြှကြား ပြနဆြှဲခတွယ်။ ကနွောလြည်း လီးတဆုံး ပြနသ်ှင်းပြီး မိန်းမနှုတခြမ်းကို ပြနစြုပန်တော။ ခပသ်ှကသ်ှကြ ဆောင့လြိုးချင်ပြမယေ့ြ ကိုယ့အြကြောင်း ကိုယပြဲသိလို့ ခဏငှိမန်မေိတယ်။
” ပြှတဈြ … ပလပ် ပလပ် … လုပလြေ … ကိုအောင် ရဲ့ ”
မိန်းမပြောလို့ ဖငပြှနကြှှကြည့်တ်ော့ ဗှကကြနဲ့ မိန်းမအရညတ်ှေ လီးနဲ့ကပပြါလာတယ်။
” ဘှတ် … ဖြတ် … အ …… ပလှပ် … ဇွိ ….. ဗှပ် …… အ ….. အင့ျ ….. လုပ် လုပ် …… ”
မိန်းမ မကြလြုံးလေးစင်းပြီး အဖုတထြဲ တဈခကြခြငွြး ဆောင့သ်ှင်းတိုင်း အရညတ်ှေ အနထြှကန်တော။ ခဏပဲ ဆောင့လြိုကရြတယ် ထုံးစံအတိုင်း လီးက ပြော့လာရောပဲ။
” ဟာကြာ … ကြှတ် … ”
စုပသ်ပရြင်း ခုနက အားရကြနပေန်တေဲ့ မိန်းမမကြန်ှာလေး အရောငပြှောင်းသှားတယ်။ ၅ ရကလြောကမြှ တဈခါတောငတ်ဲ့ လီးက ၅ မိနဈတောင် မခံဘူး။ ပြော့နတေဲ့ လီးကို အဖုတထြဲ မရမက ဖိထည့ထြားရတာ။ ထပမြလိုးရဲဘူး။ ဖငကြှှတာနဲ့ လီးက ကြှတထြှကတ်ော့မှာ။ မိန်းမက အားမလို အားမရဖြစ်ပြီး အဖုတအြတွင်းသားတွနေဲ့ လီးကို ညှဈနတေော့ တဖြည်းဖြည်း ပြော့နတေဲ့ လီးက အပြင် ထွကခြငွန်ပြေီ။
” ရှီးးးး … ဆကလြိုးလေ …… ”
စိတမြကောင်း ဖြစ်မိပမယေ့ြ စိတထြဲ ကြည့်ထြားသမွှ အပြာကားတွေ ပြနတ်ှေးပြီး လီးကြှတမြထွကအြောင် ကြိုးစားပြီး ထိန်းလိုးနရတေယ်။ ဒါလည်း ၂ မိနဈလောကပြဲ လီးက တအားပြော့ပြီး ကြှတထြှကလြာတယ်။ မိန်းမကို အားရပါးရ လိုးချင်စြိတကြ ပြင်းပြနပမေယေ့ြ လီးက တောငမြလာတော့ပါဘူး။
မိန်းမကို ကြည့်မြိတော့ သနားလာမိတယဗြွာ။ အဖုတလြေးက ကြုပလြိုးထားလို့ ဖောင်းကြှပြီး အစိလေးထောငရြင်း ဇပတ်ငမ့င်မ့န်ဲ့ ကနွန်ရဈေတာ။ လီးကြှတထြှကတ်ော့ ကိုယလြုံးလေးကို ဘေးစောင်းပြီး လှိမ့ထြှကရြင်း ကုတငပြေါြ ထရပပြှီး တုံးလုံးခွှတပြှနတယ်ေ။
” ကိုအောင့ဟြာ… ပြော့သှားပြီမလား …၊ ပြီးအောင် … သှယလြေး လုပပြေးမယန်ောြ ”
အရညတ်ှပပြေပြေီး ပြော့ကနွတေဲ့လီးကို တဈခကြြ ကြည့်ပြှီး ကုန်းစုပပြေးရှာတယ်။ ဟိုးအရင် ကိုယလြုံးလှတဲ့ မိန်းမကို တုံးလုံးမှငရြရင် လီးတအားတောငတ်ာလို့ ကနွောြ ခဏတိုင်း ပြောဖူးတာလေ။ ကိုယတ်ုံးလုံးခွှတပြှီး စုပပြေးရင် ပြနမြာလာမလားလို့ မိန်းမက ကြိုးစားနတော။ ပြနတ်ောငမြလာပမယေ့ြ လီးပြော့လေးကို လရညထြှကအြောင် စုပပြှီး ဂွင်းထုပေးရှာတယ်။ လရညထြှကပြှီးမှ သူ့လကမြှာ ပကပေသ်ှားတဲ့ လရညတ်ှကေို ထမိနလြေးနဲ့ သုတပြှီး ကုတငပြေါကြနေ ဆင်းသှားတယ်။
ခဏနေ မနကစြာ စားပြီး မိန်းမလည်း ကုမျပဏီသှားဖို့ ပြငဆြငန်တေုန်း ကနွောလြည်း မှို့ထဲက ကနွောတ်ို့ ကနထြရိုကရြုံးခန်းကို ထွကခြဲ့တာပေါ့။ ရုံးခန်း ရောကတ်ော့ အလုပလြာအပတ်ဲ့ မှရှငေတ်ှကေို တိုကခြန်းပုံစံတွပြေ၊ အခန်းပေး အခန်းယူ စနဈတွေ ရှင်းပြနဲ့ ၁၁ နာရီလောကမြှ နားရတယ်။ ဒါတောင် ကနွော့သ်ူငယခြငွြး ရှယယ်ာ အတူလုပတ်ဲ့ ကိုကြောစြှာ ရောကလြာလို့ပါ။
ကိုကြောစြှာနဲ့ ကနွောကြ ခွိနပြါတဈနှစ်ထဲ အတူတူ ဆင်းထားတာ။ ရှေ့နဆေိုပမယေ့ြ ရှေ့နအလေုပ် မလုပပြဲ စိတတ်ူကိုယတ်ူ ဝါသနာပါတဲ့ ကနထြရိုကလြုပင်န်း လုပန်ကြတေယ်။ အလုပကြိဈစပြီးလို့ ခဏ နားတော့လည်း မနကကြ ဇပတ်ငမ့င်မ့ြ ဖြစ်ကနွခြဲ့တဲ့ မိန်းမရဲ့ မကြန်ှာလေးကိုပဲ မှငယ်ောငန်မေိတယ်။
……………………………………………………
အဲ့လို နလောရင်းနဲ့ ၃ လလောကကြှတော့ အိမကြို မိန်းမရဲ့ အထကအြရာရှိ ရောကလြာတယ်။ မိန်းမနဲ့ အတူ ပါလာတာပါ။ ကိုစဈနိုင် တဲ့။ အရပအြမောင်း ကောင်းပြီး ရုပရြညသ်န့သ်န့န်ဲ့ ခငမြငစြရာကောင်းတဲ့ လူလှတတ်ဈယောကပြေါ့။ ကိုစဈနိုင် မိန်းမတို့ရုံးကို ရောကတ်ာ မကြာသေးဘူး။ လုပရြညကြိုငရြည် ရှိတော့ ကုမျပဏီပိုငရြှငကြ နယကြနေ ရုံးခွုပကြို ခေါထြားတာ ပြောတယ်။
တခါတလေ ကနွောြ အပြငကြ ပြနလြာရင် ဧည့ခြန်းထဲ ကြနပြွူတာတဈလုံးနဲ့ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမ နားမလညတ်ာတွကေို သငပြေးနတော။ မိန်းမကလည်း သူ့ဆရာ တဈယောကထြဲသမားမို့ အိမမြှာ ကိုစဈနိုင် ကြိုကတ်တတ်ဲ့ အစားအသောကတ်ှေ တဈပတတ်ဈခါလောကြ အိမမြှာ ခကြပြှုတကြွှေးပေါ့။ ကနွောြ မရှိခွိနလြည်း အိမမြှာ သူတို့ ၂ ယောကြ လှတလြှတလြပလြပပြဲ။
အိမထြောငရြေးသုခ အပြည့အြဝ မပေးနိုငတ်ော့တဲ့ ကနွော့ြ အားနည်းခကြကြ မိန်းမရဲ့ ကာမဆန်ဒတွကေို ဆှဆှပေးသလို ဖြစ်လာရတယ်။ ကြာလာတော့ သဒျဒါလှနလြို့ တဏှာကြှန် ဖြစ်သှားပြီး ကုမျပဏီမှာရော အိမမြှာပါ လကပြှန်းတနီး နထေိုငတ်ဲ့ ကိုစဈနိုင် အပေါြ စိတရြောကသ်ှားရောပဲ။ အိမထြောငကြွ ကတည်းက သူစိမ်းယောကြြားတွနေဲ့ ရောရောထွေးထွေး မနခေဲ့ဖူးတော့ မိန်းမလည်း ကိုစဈနိုငရြဲ့ အထိအတွေ့အောကြ မရုန်းနိုငတ်ော့တာ။
နောကြ ၂ လ လောကကြှ ကိုစဈနိုင် မှေးနေ့တဲ့။ သူ့ တိုကခြန်းမှာ မှေးနပြေဲလုပမြယလြို့ မိန်းမက ပြောပြတယ်။ မှေးနေ့ရောကတ်ော့ ကနွောန်ဲ့ မိန်းမလည်း ရချိုး အဝတအြစားလဲပြီး ကိုစဈနိုငရြဲ့ တိုကခြန်းကို ထွကလြာခဲ့တယ်။ ညနပေိုင်း သူတို့ကုမျပဏီက လုပဖြောကြိုငဖြကတ်ှရေော အထကလြူကြီးတွရေော တိုကခြန်းမှာ စားကြသောကကြှပေါ့။ ဧည့ခြန်းထဲ သီချင်ြးဖြင့ကြှ ဆိုကြကကြနဲ့ ည ၉ နာရီ လောကမြှ လူစုကြဲသှားကြတယ်။ တိုကခြန်းမှာ ကနွောတ်ို့ ၃ ယောကပြဲ ကနွတ်ယ်။ ကနွောလြည်းမူး မိန်းမလည်းမူး ကိုစဈနိုငလြည်း ထွနပြေေီ။ ကိုစဈနိုငကြ သီချင်ြး ပြောင်းဖြင့ပြှီး သူနဲ့အတူကဖို့ မိန်းမကို ပြောနတော။ မိန်းမကလည်း ကနွော့ဆြီ ခွင့တ်ောင်းတဲ့ အကြည့်လြေး ကြည့်ပြှီး ကိုစဈနိုငန်ဲ့အတူ ကနတယ်ေ။ ကနွောလြည်း ဘီယာသောကလြိုကြ အရကြ သောကလြိုကန်ဲ့ မိန်းမကတာ ကြည့်န်မေိတယ်။
အဲ့အခွိန် ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမနားနားလေး ကပပြှီး တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ့ ပြောတော့ မိန်းမက ကနွော့ဆြီ ခိုးကြည့်ပြှီး ခေါင်းညိတပြှရင်း ဧည့ခြန်းထောင့န်ား မသိမသာ ရှေ့သှားကြတယ်။ ကနွောထြိုငတ်ဲ့ နရောနဲ့ ခွလှမြေး ၂၀ လောကြ အကြားအဝေးဆိုတော့ ကိုစဈနိုငကြ အတင့ရြဲလာပြီး မိန်းမရဲ့ ဖငသ်ားစိုငတ်ှကေို ပြတသ်ပရြောပဲ။ ကိုယကြှပအြင်ျကြီအစိမ်းလေးနဲ့ အနကရြောင် စကပထြမိနထြဲ မိန်းမဖငကြှီး နောကကြော့ထွကန်တေော့ ဖငသ်ားစိုငပြေါကြ ကိုစဈနိုင် လကကြို အတိုင်းသား မှငန်ရတေယ်။ ကနွောလြည်း သောကလြိုကြ ကြည့်လြိုကန်ဲ့ တအားမူးလာတယ်။
သီချင်ြးရပတ်ော့ ၂ ယောကသ်ား ကနွော့န်ား ပြနလြာပြီး စားကြသောကကြှနဲ့ မိန်းမက ဝိတလြွှော့ဖို့ ပြောတော့ ကိုစဈနိုငကြ သူလိုကပျို့မယဆြိုပြီး ဧည့ခြန်းရဲ့ အနောကဖြကအြပေါကထြဲ ဝငသ်ှားကြတယ်။ ၅ မိနဈလောကအြထိ ၂ ယောကစြလုံး ပြနထြှကမြလာဘူး။ ကနွောလြည်း ဆီးပုံးတင်းလာတာနဲ့ နောကဖြေးခန်းထဲ ဝငခြဲ့လိုကတ်ယ်။ နောကဖြေး စတိုခန်းနဲ့ ကပလြကြြ အိပသ်ာထဲ ဝငပြေါကပြှီး ပြနထြှကလြာတော့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အခန်းက စကားသံသဲ့သဲ့ ကြားလိုကရြတယ်။
” ခဏနပေါဦး … သှယလြေးရယ် ”
” ဟို ဟို … မိုးခွုပန်ပြေီ … ဆရာရဲ့ … ”
ရုတတ်ရကြ ကနွောြ ကြောငသ်ှားမိတယ်။ မိန်းမနဲ့ ကိုစဈနိုငတ်ို့ အခန်းထဲ ဘာလုပန်လေဲ သိချင်စြိတကြှောင့ြ လကြ ၂ လုံးလောကြ ဟနတေဲ့ ကြှန်းတံခါး ကြားက အသာရပကြှည့လြိုကတ်ယ်။ အခန်းက ရချိုးခန်းပါ။ ဒါပမေဲ့ ဘိုထိုငအြိမသ်ာခွကန်ဲ့ တွဲထားတဲ့ ရချိုးခန်း။ ၂ ယောကသ်ား မတတ်ပရြပလြကြြ အနထေားနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တဈယောကခြါးကို တဈယောကဖြကရြင်း စကားပြောနကြတေယ်။
” ဒီနေ့ … ဆရာ့မှေးနေ့လေ … သှယလြေးရဲ့ …၊ အဲ့ဒီ အခွင့အြရေးလေး … ပေးပါကြာ ”
” ဟိုလေ … သှယလြေးယောကြြားရော … ရှိနတော ”
” ကိုအောင် … သောကန်တေုန်းပါ …..၊ မူးလည်း မူးနပေါပြီ …၊ စိတပြူမနနေဲ့ ”
စကားဆုံးတော့ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမနှုတခြမ်းလေးကို ဆှဲစုပပြဈတယ်။ မိန်းမက ခဏငှိမန်ပြေီးမှ ကိုစဈနိုငန်ှုတခြမ်းတွကေို ပြနစြုပပြေးနတယ်ေ။ မကြာပါဘူး ကိုစဈနိုငရြဲ့နှုတခြမ်းက မိန်းမလညတ်ိုငလြေးပေါြ ရှေ့ပြီး စုပရြင်း နို့တွကေို အင်ျကြီအပြငကြနေ ညှဈပေးနရေော။
” ဟင့ျ …… ကြှတ် ……… အင်းဟင်း … ”
မိန်းမလည်း ရချိုးခန်းနံရံကိုမှီရင်း မကြလြုံးလေး မှိတပြှီး နှုတခြမ်းလေး ဟနတယ်ေ။ အဲ့အခွိန် ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမရဲ့ အင်ျကြီအောကန်ားစကို လညပြင်းနားထိ ပင့တ်ငပြှီး ဘောလြီကို နို့အုံတွပေေါအြောင် ဆှဲခပြဈတယ်။ နို့အုံ ၂ လုံးကို တဈလုံးပြီးတဈလုံး စို့တော့ မိန်းမလကတ်ဈဖကကြ ကိုစဈနိုငခြေါင်းကို နို့နဲ့ ပါးစပကြို ဆှဲကပလြိုကတ်ယ်။ တဟင်းဟင်း ညည်းနတေုန်း ကိုစဈနိုင် လကတ်ဈဖကကြ မိန်းမ ပေါငကြှားလေးကို ထမိနစြကပ် အတွင်းဘကြ အကြဲလေးထဲ လကသ်ှင်းပြီး ပြတပြေးပြနရြော။
” ရှီးးးးး ….. အ ……. ကြှတ် ကြှတ် …… အင်းဟင်း …… ဆရာရယ် ”
မိန်းမကိုယလြုံးလေး တွန့ပြှီး အဖုတန်ိုကန်တေဲ့ ကိုစဈနိုင် လကကြောကဝြတကြို ဖမ်းကိုငလြိုကတ်ယ်။ ဖယတ်ာလည်း မဟုတဘြူး၊ ကိုစဈနိုင် လကလြှုပသ်လို အလိုကသ်င့ြ လိုကလြှုပပြေးနတယ်ေ။ ကိုစဈနိုင် မိန်းမရှေ့ ဒူးထောကထြိုငတ်ော့ မိန်းမက ထမိနစြကပအြတွင်းဘကြ အကြဲလေးကို လကတ်ဖကန်ဲ့ ဖြဲပေးလိုကတ်ယ်။ စကပအြကြဲကြားထဲ ဇာအတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးအောကြ အဖုတရြာလေး ဖောင်းကြှနပြေီ။
” အားဟား …… ရှီးးးး …… ဆရာရယ် …… ”
ကိုစဈနိုငကြ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး အောကဆြှဲခပြှီး ပေါငကြှားထဲ ခေါင်းတိုးယကတ်ာနဲ့ မိန်းမခေါင်းလေး မော့တကပြှီး အဖုတကြို ရှေ့ကော့ပေးနတယ်ေ။
” ဟင့ြ …… အ …… မရ …… အဟင့ြ ဟင့ြ …… မရတော့ဘူး …… ထွကြ … ထွကြ … ဟင့ြ … အ …… ထွကကြုနတ်ော့မယ် ”
၅ မိနဈ ကြောကြွောလြေးပဲ ကိုစဈနိုငမြကြန်ှာကို ခပဖြှဖြတွန်းရင်း မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့လာတယ်။ ကိုစဈနိုငကြ အဖုတန်ဲ့ ပါးစပကြို မခွာပဲ ခေါင်းတလှုပလြှုပန်ဲ့ အဖုတကြို အတင်းဖိယကန်ရေောပဲ။
” အားးး …… ရှီးးးး ……… အ … အ ……. ဆရာ …… ကနတ်ော့နောြ …… ဟင့ြ ……… အ အားးးးး ”
မကြာဘူး မိန်းမ ငိုသံလေးနဲ့ညည်းရင်း ကိုစဈနိုငခြေါင်းကို ပေါငန်ဲ့ညှပပြှီး ငှိမကြသွှားတယ်။ မိန်းမ ငှိမသ်ှားမှ ကိုစဈနိုငကြ ထရပပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြး ပြနစြုပန်တယ်ေ။
” အှန့ြ … ပြှတဈြ … ပလပ် ပလပ် … ဆရာ့နှုတခြမ်းမှာ … သှယလြေးအရညတ်ှေ … ပြကုနပြှီ ”
” ဘာဖြစ်လဲ … အဲ့ဒါ … သှယလြေးကို … ဆရာ ဘယလြောကခြစွကြှောင်း … ပြတဲ့ သကသ်လေေ ”
” ဆရာရယ် ”
ကိုစဈနိုငရြဲ့ စကားလုံးအောကြ မိန်းမလည်း ကြှဆင်ေးသှားတယ်။ ခကြခြငွြးပဲ ကိုစဈနိုငန်ှုတခြမ်း ပတပြတလြည် ပကပေန်တေဲ့ စောကရြညတ်ှကေို သူ့လွှာလေးနဲ့ ပြောငန်အေောင် ယကပြေးနတယ်ေ။
” ရပါပြီ … သှယလြေးရယ် … ဟို ဘိုထိုငခြှကပြေါြ … ထိုငလြိုကန်ောြ ”
ကိုစဈနိုငပြှောတော့ မိန်းမလည်း မငှင်းပါဘူး။ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ပြနဆြှဲတငပြှီး ဘိုထိုင် အိမသ်ာခွကပြေါြ ရှေ့ထိုငလြိုကတ်ယ်။ မိန်းမ ထိုငပြှီးတာနဲ့ ကိုစဈနိုငကြ ဘောင်းဘီရှည် ဇဈဖြင့ပြှီး မကြန်ှာရှေ့ ကပပြေးတယ်။ တံခါးဝက ချောင်းနတေဲ့ ကနွော့ဘြကြ ကြောပေးထားသလိုဖြစ်တော့ မိန်းမ ဂွင်းထုပေးတာ မမှငရြတော့ဘူး။
သိပမြကြာပါဘူး။ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမ ဂွင်းထုပေးတာကို အားမရတဲ့ပုံစံနဲ့ ခေါင်းကိုကိုငပြှီး ပါးစပထြဲ လီးကို မရမက ထည့န်တယ်ေ။ မိန်းမက မစုပခြငွတ်ာ နမှော။ ခေါင်းလေး ဘယရြမ်းလိုကြ ညာရမ်းလိုကန်ဲ့။ သိပမြကြာဘူး တအုအု တအအနဲ့ အသံတွေ ထွကလြာပြီး မိန်းမ လကလြေး ၂ ဖကကြ ကိုစဈနိုငရြဲ့ ခါးကို ဆှဲကုတထြားတယ်။
” အု …. ဝု …. ပြိ ….. အှတ် အှတ် ….. ဝေါ့ …. အော့ …… ပလှပ် …. ဇွိ …. ဝု …. ဝေါ့ ….. အု အု … ”
ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမခေါင်းကို ခွုပပြှီး ပါးစပကြို ဇွတလြိုးနတောပါဗွာ။ ၃ မိနဈလောကမြှ မိန်းမ မခံနိုငတ်ော့လို့ ကိုစဈနိုငခြါးကို လကန်ဲ့ တဘုံးဘုံး ရိုကပြှီး သတိပေးမှ ပြနလြှတပြေးတယ်။
” ဝူး ….. ဖလူး ….. အူး …… အူး …… ဝေါ့ ….. အဟှတ် အဟှတ် ….. ဟူးးးးး …… ဟူးးးးးးး …… ဝေါ့ ….. အဟှတ် …… ”
ကိုစဈနိုင် နောကဆြုတလြိုကတ်ော့ မိန်းမရဲ့ ချောင်းသံနဲ့ တဝေါ့ဝေါ့ ပျို့နတေဲ့ အသံတွကေို ကြားလိုကရြတယ်။ အဲ့အခွိန် ကနွောလြည်း ခွသေံလုံအောင် နင်းပြီး ဧည့ခြန်းဘကြ ပြနလြွှောကလြာလိုကတ်ယ်။ ခဏနမှေ မိန်းမနဲ့ ကိုစဈနိုင် ပြနထြှကလြာတော့ စကားခဏပြောပြီး မိန်းမနဲ့ ကနွောလြည်း အိမပြှနလြာခဲ့တယ်။
အိမပြှနရြောကတ်ာနဲ့ မိန်းမက ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ အိပယ်ာဝငတ်ော့ ကနွောလြည်း လိုကအြိပလြိုကရြတယ်။ နာရီဝကလြောကကြှတော့ မိန်းမ အိပမြောကတွော့ နှုတခြမ်းနား နမ်းကြည့်မြိတာ လီးနံ့ညှီညှီလေး ရလိုကတ်ော့ ဖြတကြနဲ့ ကိုစဈနိုင် ပါးစပလြိုးတဲ့ ပုံရိပတ်ှကေို ပြနမြှငယ်ောငလြာတယ်။ ပေါငကြှားထဲ ဒုတကြနဲ့ မာလာတဲ့ လီးကို ဂွင်းထုပြီး လရညထြှကမြှ ကနွောလြည်း အိပပြွောသ်ှားတယ်။
……………………………………………………..
နောကြ ၂ လလောကန်တေော့ ကနွောြ အပြငကြနေ အိမပြှနရြောကတ်ော့ နေ့ခင်းဘကကြှီး ဧည့ခြန်းထဲ စားပြဲခုံပေါြ လကတ်ော့ပတ်ဈလုံးတငပြှီး ၂ ယောကထြိုင် ဆိုဖာခုံမှာ မိန်းမနဲ့ ကိုစဈနိုငတ်ို့ ၂ ယောကြ လူချင်ြး ပူးကပထြိုငန်ကြတေယ်။ ကနွော့ြ ကားစကသ်ံတောင် သတိမထားမိကြဘူး။
ကိုစဈနိုငလြကကြ မိန်းမစောကဖြုတကြို ထမိနအြပြငကြ နိုကန်သလေို မိန်းမကလည်း ကိုစဈနိုငရြဲ့လီးကို ပုဆိုးအပြငကြ ကိုငပြှီး ဂွင်းထုပေးနတယ်ေ။ မိန်းမက ကိုစဈနိုငရြဲ့ မှေးနေ့ပြဲပြီးတော့ ကနွော့အြပေါြ ပြင့လြင်းလာတာပါ။ အကုန် ပြနပြှောပြထားပြီးသား။ အခုထိ ကိုစဈနိုငန်ဲ့ မလိုးရသေးဘူးတဲ့။ ကနွတ်ာ အကုနလြုပဖြူးတယ် ပြောထားတာ။
ဒါနဲ့ အသံမပေးပဲ အိမဘြေးကနေ ပတပြှီး ဧည့ခြန်းထဲမှငရြတဲ့ မှနတ်ံခါးပေါကကြ ချောင်းကြည့်လြိုကတ်ယ်။ ခဏနတေော့ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမရှေ့ ဒူးထောကထြိုငပြှီး အဖုတကြို ယကပြေးတော့ မိန်းမကိုယလြေး တဈခကြတ်ှန့သ်ှားပြီး နောကပျိုင်း ဖငကြှီးက ကြှကြှလာတယ်။ အသံမထွကအြောင် ပါးစပကြို သူ့လကတ်ဖကန်ဲ့ ပိတပြှီး ကနွလြကတ်ဖကကြ ကိုစဈနိုငရြဲ့ခေါင်းကို ကိုငပြှီး ပေါငကြှားထဲ ဆှဲကပလြိုကတ်ယ်။
၅ မိနဈလောကကြှာတော့ ဒူးထောကထြိုငပြှီး စောကဖြုတကြို ယကပြေးနတေဲ့ ကိုစဈနိုငရြဲ့ခေါင်းကို မိန်းမက ခုံပေါထြိုငလြကြြ အနထေားနဲ့ပဲ ပေါငန်ှဈဖကန်ဲ့ခွပြီး ညှပထြားလိုကတ်ယ်။ အဲ့အခွိန် ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမအင်ျကြီ အောကန်ားစထဲ လကသ်ှင်းပြီး နို့တွကေို ဆုပည်ှဈပေးပြနရြော။
” ရှီးးးး …… အ ……. ကြှတ် ကြှတ် …… ကောင်းလိုကတ်ာ …… ဆရာရယ် ”
သိပမြကြာဘူး မိန်းမက ဆကကြနဲ့ ထရပပြှီး ကိုစဈနိုငရြဲ့ မကြန်ှာကို အဖုတန်ဲ့ပြတရြင်း စောကရြညတ်ှေ ပန်းခပြဈလိုကတ်ယ်။ ခဏနားပြီး ကိုစဈနိုငကြ ခုံပေါပြှနထြိုငပြှီး မိန်းမကို နားနားလေး ကပပြှောနတယ်ေ။ မိန်းမက ခေါင်းလေးရမ်းလိုကြ၊ ကိုစဈနိုငကြ ပါးလေးနမ်းပြီး ထပပြှောလိုကန်ဲ့၊ နောကဆြုံး မိန်းမ ကြမ်းပြငပြေါြ ဆင်းထိုငပြှီး ကိုစဈနိုငပြေါငကြှား စိုကကြှည့ရြင်း မကြန်ှာအပလြိုကတ်ယ်။ ကိုစဈနိုငကြ စုပပြေးတာကို အားမရတဲ့ပုံစံနဲ့ မိန်းမခေါင်းကို ထိန်းကိုငပြှီး ပါးစပကြို လိုးနတယ်ေ။ မိန်းမလည်း ကိုစဈနိုငရြဲ့ ပေါငတ်ံ ၂ ဖကကြို လကထြောကတ်ှန်းရင်း ပါးစပကြို အလိုးခံနရတေယ်။
” ရှီးးးးး …. အားဟား ….. ကောင်းတယ် …. သှယလြေးရယ် ….. အား အ ….. အရမ်း ကောင်းတယကြှာ …. အင့ြ အင့ြ ”
မိန်းမ လညပြငကြှောတွေ ထောငပြှီး ပါးစပထြဲက သှားရညန်ဲ့ အကြိအခွှဲတွေ ထွကကြလွာအောငထြိ မနားတမ်း လိုးနတယ်ေ။
” ဗှိ ….. ပလှပ် … ဘှပ် …. ရှီးးးး ….. အအ အအ ….. အင့ြ အင့ြ … ကောင်းလိုကတ်ာ …… ပြီးတော့မယ် …… အင့ြ အင့ြ …… ဇွိ ….. ပလောကြ ….. ဗှိ …… ဘှပ် ပြပ် … ”
ပါးစပကြ ပြောလည်းပြော မိန်းမခေါင်းကို လီးနဲ့ဆှဲကပရြင်း ခါး ၂ ခကြလြောကြ ကော့ထိုးပြီး ကိုစဈနိုငလြည်း ပြီးသှားတယ်။ ၂ ယောကလြုံး ပြီးတော့ မိန်းမက ကိုစဈနိုင် ဘေးနား ပြနထြိုငပြှီး အမောဖြရင်ေး ပေါငကြှားကအဖုတကြို ထမိနန်ဲ့ သုတန်တယ်ေ။
” ထပပြှီးတာလား ”
” အင်း … လရညတ်ှေ မွိုခရွင်း … နောကတ်ဈခါ ပြီးသှားတာ ”
” နကဖြန် … ရုံးပိတရြကြ … ဘယအြခွိနလြာရမလဲ ”
” ကိုအောင် … မရှိတဲ့အခွိန် … ဖုန်းဆကပြေးမယလြေ ”
ထပလြုပမြယ့ပြုံစံမွိုး မဟုတတ်ော့လို့ ကနွောလြည်း မှနပြှတင်းပေါကကြ ခွာပြီး အိမရြှေ့ပေါကကြနေ ဝငလြာခဲ့လိုကတ်ယ်။
” ဟင် … ကိုအောင် … ပြနရြောကပြှီလား ”
ဧည့ခြန်းထဲ လွှောကလြာတော့ မိန်းမက ခပတ်ညတ်ညပြဲ ကနွော့ကြို လှမ်းနှုတဆြကတ်ယ်။
” အင်း … အခုပဲ ရောကတ်ာ … ကိုစဈနိုငရြော … ရောကန်တောလား ”
” ဟုတ် … ကိုကြောအြောင် ”
ကနွောလြည်း မိန်းမနဲ့ ကိုစဈနိုငကြို နှုတဆြကပြှီး အိပခြန်းထဲ အိပခြငွယ်ောငဆြောငရြင်း ချောင်းကြည့်ြ နလေိုကတ်ယ်။ ညနအထေိ ၂ ယောကလြုံး လကတ်ော့ဖြင့ပြှီး အလုပန်ဲ့ပတသ်ကတ်ဲ့ အကြောင်းတွေ ပြောနကြတေယ်။ ဘာမှ ထပမြလုပကြှဘူး။ ကိုစဈနိုင် ပြနသ်ှားတော့ မိန်းမက ထမင်းစားဖို့ လာခေါတ်ယ်။
ရချိုး ထမင်းအတူစား ညပိုင်း တီဗှီခဏကြည့်ပြှီး အိပယ်ာဝငတ်ော့ ကြောပေးအိပန်တေဲ့ မိန်းမကို ခွလိုကတ်ယ်။ ခါတိုင်းလို ကိုစဈနိုငန်ဲ့ အကြောင်းတွေ ပြောမလို့ စောင့န်တော။ ခဏကြာမှ ဒီနေ့လည်း ကိုစဈနိုငကြ သူ့ဟာလေး ယကပြေးသေးတယတ်ဲ့။ သူလည်း ပြနစြုပပြေးလိုကတ်ယ် ဆိုပြီး ပြောပြရှာတယ်။
………………………………………………..
” တီတီ … တီတီ …… တီ …… ”
ဧည့ခြန်းတဈခုလုံး တိတဆြိတန်ပြေီး စိတလြှုပရြှားစွာနဲ့ နနတေေုန်း ခွံဝန်းတံခါးပေါကကြ ကားဟှန်း တီးသံကြောင့ြ မိန်းမနဲ့ ကနွောြ ပျိုငတ်ူကြည့်လြိုကမြိတယ်။
” ကိုအောင် … ဆရာလာပြီ … ”
” အင်း … ”
မိန်းမအသံကြောင့ြ ရငခြုနသ်ံ ပိုမှနလြာရတယ်။
” အဆငပြှရေဲ့လား … ကိုအောငရြယ် … ”
” ပြေ … ပြပေါတယ် … ”
အသကကြို ဝအောငရြှူပြီး ဖြရင်ေး လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ မိန်းမမကြန်ှာက တကကြှှနတော။
” နားလညပြေးနောြ … ကိုအောင် …၊ သှယလြေး ကိုအောင့ကြို …… သိပခြစွတ်ာ … မမေ့နဲ့ … ”
” အင်းပါ … သှယလြေးရယ် …၊ ဘယလြို … အခွအနေမွေိုးဖြစ်ဖြစ် … ကိုယလြည်း ဆကခြစွမြှာပါ ”
စကားဆုံးတော့ ကနွော့ပြါးပြငကြို တဈခကြန်မ်းပြီး အိမတ်ံခါးဝ ဦးတညလြိုကတ်ဲ့ မိန်းမကြောပြငကြို ကြည့်ရြင်း နောကကြ ကပလြွှောကလြာမိတယ်။
” အားလုံး … ok ပြီလား … သှယလြေး … ”
” ဟုတ် … ”
မိန်းမက ပြနဖြှရင်ေး ကားပေါတ်ကသ်ှားတော့ ကနွောြ့သှေးသားတွေ ဆူပြကလြာတယ်။ နှင်းဆီပန်းပြင့ြ ပါတဲ့ အနကရြောင် ဇာအင်ျကြီလေးက မိန်းမကိုယပြေါြ ခပြကြပန်တော။ ဇာပန်းအင်ျကြီအောကြ ဖြူဝင်းတဲ့ အသားအရညန်ဲ့ မို့မောကန်တေဲ့ ရငသ်ားတွကေ မလုံ့တလုံလေး။ ပေါကတ်ံသှယသ်ှယန်ဲ့ အနကရြောင် အပြော့သား ဒူးဖုံးစကပလြေးအောကြ ဝင်းဝါနတေဲ့ ခွသလေုံးလေးက လငမြယားချင်ြးတောင် စိတကြှှစတယ်ေ။ မကြခြုံးထူထူ နှာတံစင်းပြီး နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးနဲ့ အသကြ ၃၅ နှစ် အရှယ် ခန်ဓာကိုယမြှာ အဆီပိုမရှိ လိငဆြှဲဆောငမြှု အပြည့ပြဲ။ လှနခြဲ့တဲ့ တဈပတကြ မကြန်ှာငယလြေးနဲ့ ကိုစဈနိုငန်ဲ့ အတူနဖေို့ တရားဝင် ခွင့တ်ောင်းလာတယ်။
” ကိုအောင် … သှယလြေး သှားပြီနောြ …၊ ညကြမှ ပြနလြာမယ် … တာ့တာ ”
ကားပေါကြ လကပြှနတေဲ့ မိန်းမကို ကနွောြ လကပြှနပြှရင်း စိတထြဲ ဖောမြပြနိုငတ်ဲ့ ဝဒနောလေး တရပ် ခံစားမိနတယ်ေ။ အိမထြောငသ်ကြ ၁၄ နှစ်ရှိတဲ့ ဇနီးချောလေးက မကြာခင် နာရီပိုင်းအတွင်း သူစိမ်းယောကကြွား တဈယောကန်ဲ့ ကာမဆကဆြံ ကြတော့မှာလေ။ မိန်းမကို ခဏတာ စွန့လြှတ် လိုကရြတယဆြိုတဲ့ အသိက ရငထြဲ နှစ်ကနဲ။ ဝမ်းနည်းပြီး နှမွောမိတာလား မိန်းမဆန်ဒကို လိုကလြွောပေးနိုငလြို့ ကြနပေန်မေိတာလား ခံစားခကြတ်ှေ ရှုပထြှေးနတော။
ခွံတံခါးစေ့ အိမထြဲပြနဝြငပြှီး အိပခြန်းထဲ ပြနဝြငလြာတော့ ရခေဲသတ်ေတာထဲက ရတဈေဗူး ထုတသ်ောကလြိုကတ်ယ်။ အိပယ်ာပေါြ ပကလြကလြှဲရင်း ဖုန်းကို ရငဘြတပြေါြ တငထြားပြီး ရငတ်လှပလြှပန်ဲ့ ဖုန်းသံမှညလြာမှာကို စောင့န်မေိတယ်။ စိတလြော နတေော့ အခွိနတ်ှကေ ကြာသလိုပါပဲဗွာ။
📞📞📞📞📞📞
~¡<^•° မင်းလေး … အကြောင်းပဲတွေး
……. အဝေးက ဆုတောင်းဆဲလေ ~¡<^•°
လှမ်းနဆေဲမို့ …… လှနပြါစေ …… အလှမ်းညတွေ ~¡<^•° ~¡<^•°
ရုတတ်ရကြ ဖုန်းသံမှညလြာတော့ ကနွော့ရြငထြဲ တဒုတဒြုတန်ဲ့ ဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ယ်။
" ကိုအောင် … ဗှီဒီယိုကောလြြ … ခေါလြိုကမြယ် "
မိန်းမအသံကြောင့ြ စိတတ်အားလှုပရြှားပြီး စကား ပြနမြပြောပဲ ခေါင်းညိတပြှနမေိတယ်။ ရိုးရိုးဖုန်းခေါြ ထားတာ ကနွောြ ခေါင်းညိတပြှတာ ဘယသ်ိမလဲ။ မကြာဘူး ဗှီဒီယိုကောလခြေါတ်ော့ မှငကြှင်း ပေါလြာပြီ။
" ဟဲလို … ကိုကြောအြောငလြား "
မိန်းမ မဟုတသ်ေးဘူး ကိုစဈနိုငဗြွ၊ ကိုယတ်ပိုင်း ပေါလြာတယ်။
" ဟုတ် … ဟုတ် …… "
ဇာတလြမ်းတောင် မစသေးဘူး ကနွော့အြသံတွေ တုနန်တော ကိုယ့ဟြာကိုယ် သတိထားမိနတယ်ေ။
" ခဏလေးနောြ … သှယလြေးနဲ့ … အရင် စကားပြော "
" ဟုတ် …… ကိုစဈနိုင် "
ဖုန်းကို ကုတငပြေါခြွိနပြှီးမှ ထရပတ်ော့ မိန်းမက အိမကြနေ ဝတသ်ှားတဲ့ ဇာအင်ျကြီလေးခွှတပြှီး ဘောလြီအနီရောငလြေးနဲ့ ကုတငပြေါြ လာထိုငရြင်း ခေါင်းငုံ့နတယ်ေ။ မိန်းမကိုကြည့်ပြှီး ဘာပြောရမှန်း မသိဘူး။ ကုတငစြောင်း တငပြလှဲထိုငရြင်း လကြ ၂ ဖကကြို ပေါငပြေါတ်ငပြှီး ပြတသ်ပန်တေဲ့ မိန်းမလည်း လှုပရြှားနတေဲ့စိတကြို ငှိမအြောင် ကြိုးစားနပေုံပါ။
" ဟော … ဟိုနေ့က … ပုံစံနဲ့ … တခွားစီပဲ …၊ ကိုယ့ယ်ောကြြားကို …… စကားပြောလေ … သှယလြေး "
" ရှင် … ဟုတ် …… ဆရာ "
၃ မိနဈလောကြ ငှိမန်ပြေီးမှ မိန်းမက ကနွော့ဆြီ မကြလြုံးခိုးကြည့်ရြင်း အနားဝငထြိုငတ်ဲ့ ကိုစဈနိုငရြဲ့ ပေါငကြှားကို ကြည့်န်တော။ လပထြပပြှီးကတည်းက အိမမြှာရော ပတဝြန်းကငွမြှာ ကိုယဟြာ့ကိုယ် ယုံကြညမြှုအပြည့န်ဲ့ ထကထြကမြှကမြှကြ နလောတဲ့ မိန်းမက ကိုစဈနိုငရြှေ့ ကလေးတဈယောကလြို ဖြစ်နတယ်ေ။
" ဟိုနေ့က … ရုံးခန်းမှာ … ကိုယ့ကြို ဘာပြောတာလဲ ဟင် …၊ ကိုကြောအြောငရြှေ့ … တဈခါလောကြ ပြနပြှောပါဦး "
" အာ … ဆရာကလည်း … "
မိန်းမပုံစံက ကနွော့မြိန်းမ မဟုတတ်ော့သလိုပဲ။ ကိုစဈနိုငရြှေ့ အပြဈရှိတဲ့ သူတဈယောကလြို နနတေော။ ကနွော့ဘြကြ ခိုးကြည့်လြိုကြ တဈစုံတဈခုကို အားတင်းပြီး ပြောမလိုနဲ့ သကပြှင်းခပြှီး မကြန်ှာလေး ပန်းရောငသ်န်းနတယ်ေ။
" ယောကြြားရှေ့မို့ … ရှကန်တောထငတ်ယ် …၊ ရုံးမှာ … ကိုယန်ဲ့နသလေို … နစမြေးပါ "
အဲ့အခွိန် ကိုစဈနိုငကြ ပြတသ်ပန်တေဲ့ မိန်းမလကကြို အုပကြိုငရြင်း ပြောနတော။ မိန်းမက ကိုစဈနိုင် မကြန်ှာကို ငေးကြည့်ရြင်း ငှိမန်တယ်ေ။
" လုပပြါ … သှယလြေးရဲ့ …..၊ ဒီလိုငှိမန်တော … မင်းမဟုတသ်လိုပဲ "
ကိုစဈနိုငကြ မကြန်ှာကို ဘေးတိုကြ စိုကကြှည့ရြင်း ပြောပြီး မိန်းမလကကြို အုပကြိုငထြားတဲ့ သူ့လကကြို လှတလြိုကတ်ယ်။ တဆကထြဲ ဘောင်းဘီဇဈဖြင့ပြှီး မိန်းမလကတ်ဈဖကကြို ပေါငကြှားထဲ ဆှဲထည့ပြဈတယ်။ ကိုစဈနိုင် အပြုအမူက မိန်းမအပေါြ ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုင် ရှိနပေုံပါ။ ခဏနေ ကုတငပြေါြ ဘယလြိုများ တကလြိုးလိုကမြလဲ ဆိုတဲ့ အတွေးကြောင့ြ ဝမ်းနည်းလာသလိုနဲ့ ပေါငကြှားက ကနွော့လြီးက တဒုတဒြုတန်ဲ့ သှေးတိုးပြီး မာလာတယ်။
" အဲဒီနေ့က … "
" ဟင် … ဆရာ … "
စကားမဆုံးသေးဘူး မိန်းမမကြန်ှာလေး ရဲတွတလြာပြီး တားနတော။
" မရှကပြါနဲ့ … သှယလြေးရယ် …၊ မင်းပဲ … ယောကြြားကို ခွင့တ်ောင်းပြီး … အလိုးခံပါ့မယ် … လိုးပေးပါဆို "
" အာ … "
ရှကစြိတ် ငယထြိပတ်ကန်တေဲ့ မိန်းမပုံစံက ရာဂသှေး တဝကန်ဲ့ ကိုစဈနိုငပြေါငကြှားထဲ ရောကန်တေဲ့ လကကြလေး ဆကကြနဲ့ လှုပသ်ှားရောပဲ။ မိန်းမမကြန်ှာ ကြည့်န်ရောက လကဆြီ အကြည့်ရြှေ့တော့ ကိုစဈနိုငရြဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲက အမှှောင်းလိုကြ ထနတေဲ့ လီးကို ဆုပကြိုငထြားတယ်။
" ကိုကြောအြောင် ကို … ပြောပြပြီးပြီလား …၊ ဒီနေ့ တဈနေ့လုံး … ကိုယ့လြီးကြီးနဲ့ … အတူနချင်ေတ်ယ် … ဆိုတာလေ "
" ဟင့အြင် … ကြှတ် "
မိန်းမက ကနွော့ဘြကြ လှညကြှည့ပြှီး မသိအောင် လုပထြားတဲ့ အရာကို လူမိသှားသလို မကြန်ှာလေး ပကြန်ရှောတာ။
" မနေ့ကတင် … နေ့ခင်း … ထမင်းစားနားခွိန် … ကိုယ့ရြုံးခန်းထဲလာပြီး … ဒီလီးကြီးကို … အငမ်းမရ စုပပြှီး … တောင်းဆိုခဲ့တာလေ "
ပြောပြောဆိုဆို ကိုစဈနိုငကြ ဘောင်းဘီရှညကြို ထခွှတရြင်း အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုပါ တဆကထြဲ ခွှတပြှီး ကုတငစြောင်း ပြနထြိုငလြိုကတ်ယ်။
" ကြည့်လြေ … မင်းတအားစွဲလမ်းပြီး … အလိုးခံဖို့ … တောင့တ်နတေဲ့ … လီးကြီး "
ကြှကသ်ား အမှှောင်းမှှောင်းထနတေဲ့ ပေါငကြှားထဲ ကိုစဈနိုငရြဲ့လီးကို မှငတ်ော့ ကနွောြ အားငယသ်ှားရတယ်။ ၆ လကမြကြောတ်ဲ့ ကနွော့လြီးက ကိုစဈနိုငရြဲ့လီးနဲ့ ယှဉလြိုကတ်ော့ ဘာမှမဆိုငဘြူး။ မှနမြာလူမွိုးထဲ တွေ့ရခဲတယ်။ လီးကြီးက အရင်းကနေ အဖြားထိ ဖြောင့န်ပြေီး ဒဈကြီးကော့ထွကန်တော။ လီးကြီးကို စိုကကြှည့ရြင်း မိန်းမက ကိုစဈနိုင် မခိုင်းပဲ ပြနကြိုငန်တယ်ေ။ ကုတငစြောင်းထိုငန်တေဲ့ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လီးကြီးက မိန်းမရဲ့ လကတ်ဈဆုပ် မဆံဘူး။
" ဟိုမှာ … ကိုကြောအြောင် … ကြည့်န်တယ်ေ ….၊ သှယလြေး ပြောခဲ့တဲ့ … စကားတွေ … အမှနအြတိုင်း ပြောပြလိုကလြေ "
ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမလကကြောကဝြတကြို ဖမ်းကိုငရြင်း ဇွတ် ဝနခြံခိုင်းနတော။ မိန်းမရဲ့ အရှကန်ဲ့ သိကျခာကို အကုနကြုနအြောင် အဆုံးထိ လုပပြှနတယ်ေ။
" ဟင့အြင် … မပြောချင်ဘြူး "
" မရဘူး … မပြောရင် … လီးကို … မစုပရြဘူး … လိုးလည်း … လိုးမပေးတော့ဘူး … ပြနတ်ော့ … "
" ဟင် … အဲ့လို … မပြောနဲ့ "
မိန်းမ ရှကပြှီး မကြရြညဝြဲလာပမယေ့ြ ကိုစဈနိုငလြီးကို မလှှတသ်ေးဘူး။ မကြလြုံးချင်ြး စူးစိုကကြှည့ပြှီး ကိုစဈနိုငရြငခြှငထြဲ ခေါငတ်ိုးဝငရြင်း ရှိုကန်တော။
" ပြောပြလိုကလြကြော "
" ဟင့ျ …… အဟင့ျ ဟင့ျ … "
နောကဆြုံး ကနွောြ ထငမြထားတဲ့ စကားလုံးတွေ မိန်းမပါးစပကြ ထွကကြလွာတယ်။ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လီးကို လရညထြှကတ်ဲ့အထိ နေ့တိုင်းလိုလို စုပပြေးကြောင်း၊ ကနွောန်ဲ့ လိုးတိုင်းလည်း ကိုစဈနိုငရြဲ့လီးကို မှန်းပြီး ခံခဲ့ကြောင်း အစုံပါပဲ။ စကားလုံးတိုင်းက ကနွော့ရြငကြို တလှပလြှပန်ဲ့ စိတလြှုပရြှားမှု ပြင်းထနလြာရတယ်။
" အင်း …… သှယလြေးက … လိမျမာသားပဲ "
စကားဆုံးတော့ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမရဲ့ လကကြောကဝြတ် ကိုငထြားတဲ့လကကြို လှတပြေးလိုကတ်ယ်။ အဲ့ကြမှ မိန်းမမကြန်ှာလေး ကြညလြာပြီး ကြီးမားတုတခြိုငတ်ဲ့ လီးကြီးကို အငမ်းမရ ဆုပကြိုငပြှတသ်ပန်တော။ ခဏနတေော့ ကိုစဈနိုငကြ ကုတငပြေါြ ဒူးထောကထြိုငပြှီး လီးကို ကော့ပေး ထားတယ်။
မိန်းမက ကနွော့ဘြကြ မကြလြုံးလေး ဆှကြညေ့ရြင်း ကိုစဈနိုငလြီးရှေ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လေးဖကြ ထောကလြိုကတ်ယ်။ မကြလြုံးကသာ ကနွော့ဆြီမှာ နှုတခြမ်းလေးက ဟပြီး ကိုစဈနိုငလြီးဆီကို တိုးကပသ်ှားတော့ ဘေးတိုကအြနအထေားနဲ့ ကြည့်န်တေဲ့ ကနွော့ခြန်ဓာကိုယ် တဈခုလုံး သှေးတွေ ဆူပြကကြုနတ်ယ်။
ပါးစပထြဲ လီးဝငသ်ှားတော့လည်း လီးကို လကန်ဲ့မကိုငပြဲ ပါးစပထြဲက မကြှတအြောင် ကြှမ်းကြှမ်းကငွကြငွြ စုပန်တေဲ့ မိန်းမပုံစံက ဟိုးအရင် စုပပြေးနကြနေမှော။ ကိုစဈနိုငရြဲ့ တုတခြိုငကြှီးမားတဲ့ လီးကို အဖြားကနေ အရင်းထိ လွှာနဲ့ယကပြှီး အရင်းကနေ အဖြားနားကို ပါးလေးနဲ့ ပြတဆြှဲရင်း ဒဈထိပကြို ခပပြှင်းပြင်း ဆှဲစုပလြိုကတ်ယ်။
" ဟူးးးးး "
ကနွောြ အသကရြှူဖို့ကို မေ့နမေိတာ ဘယလြောကတ်ောင် အသကအြောင့ထြားမိလည်း မသိဘူး။ ပါးစပထြဲက ကိုစဈနိုငလြီးကြီး မိန်းမသှားရညတ်ှနေဲ့ ပြနထြှကလြာမှ ဟူးကနဲ့ သကပြှင်းရှညကြှီး မှုတထြုတလြိုကမြိတယ်။ မိန်းမက အမောဖြရင်ေး အသကမြွှင်းရှူနတေုန်း ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမရဲ့ ဆံနှယတ်ှကေို စုကိုငပြှီး ကနွော့ဘြကြ လှည့ကြှည့ြ ပြနရြော။
လီးကိုအရင်းက ကိုငပြှီး မိန်းမနှုတခြမ်းအစုံကို ဒဈနဲ့ ဝိုင်းပေးနတယ်ေ။ အဲ့အခွိန် မိန်းမကလည်း လွှာဖြားလေး ထုတပြှီး လီးထိပအြပေါကကြို ထိုးလိုကြ ဒဈအောကြ မေးသိုင်းကြိုးနရောလေးကို ပင့်ယကလြိုကန်ဲ့ပဲ။ ၅ မိနဈလောကန်မှေ ကိုစဈနိုငကြ ပါးစပထြဲ လီးတဆုံးဝငအြောင် ဆောင့လြိုးပစ်တယ်။ မိန်းမမကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ပြီး ကိုစဈနိုငပြေါငတ်ံကို လကန်ဲ့ တွန်းထားပမယေ့ြ မရပါဘူး။ မကြဖြှူလနပြှီး လညပြင်းကြောတွေ ထောငလြာမှ လီးကို ပြနထြုတပြေးတာ။
လီးကြှတထြှကတ်ာနဲ့ ချောင်းတဟှတဟြှတ် ဆိုးနတေဲ့ မိန်းမကို ကြည့်ရြင်း ကိုစဈနိုငကြ ခပတ်ိုးတိုး ကပပြှောတော့ မိန်းမက ခေါင်းလေးညိတပြှနတယ်ေ။ ခကြခြငွြး ကနွော့ဘြကြ ကြောပေးရင်း လေးဖကြ ထောကပြှီး ဖငကြှီးထောငလြိုကတ်ယ်။ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမမကြန်ှာရှေ့ ရှေ့ပြီး ဒူးထောကလြကြြ အနအထေားနဲ့ပဲ ပါးစပကြို ဆှဲလိုးတော့တာပဲ။ ခါးလေးတွန့ပြှီး နိမ့လြိုကမြှင့လြိုကန်ဲ့ မိန်းမဖငကြှီး ရမ်းခါနတယ်ေ။
ဘယလြောကြ အခံရခကန်လည်ေး မသိဘူး အိပယ်ာခင်းကို လကြ ၂ ဖကန်ဲ့ တဗုံးဗုံး ထုနရှောတာ။ ၅ မိနဈ ကြောကကြွောလြောကကြှ ရှေ့ကနေ ပါးစပကြိုလိုးရင်း ခါးညှတပြှီး ရမ်းခါနတေဲ့ မိန်းမဖငကြို ထိန်းကိုငရြင်း ဖြဲပြနတယ်ေ။ မိန်းမအဖုတလြေး ပြဲလာပြီး အဖုတအြတွင်းသား နီနီလေးတွေ ရှုံ့လိုကပြှလိုကန်ဲ့ အထွဋအြထိပရြောကခြါနီး ဖြစ်နတေဲ့ ပုံမွိုးလေး။
မကြာဘူး အဖုတဝြထဲက စောကရြညတ်ှေ သေးပန်းသလို ပန်းထွကလြာတယ်။ ကာမဘကမြှာ ဆရာကတွဲ့ ကိုစဈနိုငကြို အံ့သှနမေိတာပေါ့။ ပါးစပကြို လိုးရုံနဲ့ မိန်းမ ပြီးသှားရတာ။ စောကရြညကြုနတ်ော့ မိန်းမဖငကြို ဖြန်းကနဲ့ ရိုကပြှီး သူ့ရှေ့ ပကလြကလြှနခြိုင်းပြနရြော။ မိန်းမကလည်း ပါးစပကြို မညှာမတာ အလိုးခံရတာကို ကိုစဈနိုင် ခိုင်းသမွှ လိုကလြုပပြေးနတယ်ေ။ ပကလြကလြှနပြှီး ကုတငစြောင်း ဇကလြေးလှနခြတွော့ ကိုစဈနိုငကြ ဗိုကပြေါတ်ကခြှပြီး နို့ကြားထဲလိုးရင်း မိန်းမနို့တွပေေါြ လရညတ်ှေ ညှဈထုတလြိုကတ်ယ်။ မိန်းမက ဇကလြှနလြကြလြေး ကနွောန်ဲ့ မကြလြုံးချင်ြးဆုံပြီး လရညတ်ှကေို နို့အုံ ၂ ဖကလြုံး ပြတလြိမ်းပြနတယ်ေ။
အဲ့အခွိန် ကနွော့ပြေါငကြှားထဲက လီးက မခံမရပ် နိုငအြောင် တင်းလာလို့ ကနွောလြည်း လီးကိုကိုငရြင်း ၅ ခကြြ ၆ ခကြလြောကပြဲ ထုလိုကရြတယ် လရညတ်ှေ တဖြောဖြော ပန်းထွကကြုနတ်ယ်။ ဖုန်းစခွငကြို ပြနကြှည့တ်ော့ မိန်းမက ကုတငပြေါြ နရောရှေ့ပြီး ပကလြကလြေး လှဲနရှောတယ်။
…………………………………………………………
ကိုစဈနိုငကြ ကုတငပြေါခြွိနထြားတဲ့ ဖုန်းကို လာယူတော့ မှင်းကြင်းက ပြောင်းသှားပြနရြော။ မကြန်ှာခကြတ်ှပေေါလြိုကြ ဘေးနံရံတွေ ပေါလြိုကန်ဲ့။
" သှယလြေး "
" ရှင် "
" ရော့ … ကိုကြောအြောင် …… အနီးကပ် မှငရြအောင် ရိုကပြှလိုကြဦး "
စကားသံပဲကြားနတော မှငကြှင်းက အပေါမြကြန်ှာ ခကြကြှီး။ ပြီးမှ ဖကြကြနဲ့ မှငကြှင်းပြောင်းတော့ ကြုပ် မှငသ်ကန်မေိတာ။ မိန်းမက သူ့ပေါငကြှား ရိုကပြှပမယေ့ြ ပေါငကြှားထဲ ဒူးထောကန်ရောယူထားတဲ့ ကိုစဈနိုငရြဲ့လီးကြီးက ပေါလြာတယ်။ ခကြအြောကကြနေ အမှှေးလေးတွကေ ဆီးခုံးပေါြ ဖြတပြှီး လီးအရင်းထိ ခပစြိတစြိတလြေး ပေါကန်တယ်ေ။ လီးကြီးက ညိုမဲပြီး လီးအရညပြှားပေါြ အကြောတွေ ဖုလိမပြှီး ထနတယ်ေ။ ဒဈကြီးကားနပမေယေ့ြ အရညပြှား နည်းနည်းရှညတ်ော့ ဒဈအခွကေို လီးအရညပြှားက ဖုံးပြီ ဒဈဖူးက သုံးပုံတဈပုံလောကပြဲ ပေါန်တယ်ေ။ လီးအရင်းအောကဖြကြ လဥမဲမဲကြီး ၂ လုံးက ညီပြီး တွဲကနွတယ်ေ။
ကြည့်န်တေုန်း မိန်းမလကလြေးတဈဖကြ ဖုန်းစခွငထြဲ ပေါလြာပြီး လီးတံကြီးကို ဆုပကြိုငပြှီး ပြတသ်ပပြေးရင်း လဥကြီးတွကေို တဈလုံးပြီးတဈလုံး လကဖြဝါးထဲ ထည့ခြွပေေးပြနရြော။ လှတန်တေဲ့ လကတ်ဈဖကကြ သူလုပသ်မွှကို မလှတတ်မ်း ရိုကပြှနတော။ ခဏနတေော့ တဆကဆြကြ ထောငရြမ်း နတေဲ့ လီးကြီးကို ကိုငပြှီး အောကန်ိမ့ရြင်း ဖောင်းကြှနတေဲ့ သူ့အဖုတလြေးထဲ ခွိနထြည့န်တယ်ေ။
" ဗှိ ……… အားးး …… ဘှပ် ……… အ …… ကြှတ် …… ကြှတ် ……… ကြပတ်ယ် ဆရာ "
ဖုန်းကိုငထြားတဲ့ လကကြလေး တုနခြါနတော မှငကြှင်းတောင် မငှိမတ်ော့ဘူး။
" ဗှပ် ……… ဗွိ ……… ဘှတ် ……… အားးး … အ …… အ … ဗစြျ ……… ဇွိ …… ဘှပ် ဖြပ် …… ကြှတ် …… ကြှတ် …… "
" အင့ြ … အင့ြ … သှယလြေး … နာလား ဟင် "
အသံပဲကြားပြီး မှငကြှင်းက တုနန်တေုန်းပဲ။ မိန်းမရဲ့ မခွိမဆန့ြ အောသ်ံလေးနဲ့ ကိုစဈနိုငရြဲ့ အားထည့ြ ဆောင့န်တေဲ့ အသံပဲ ကြားနရတေယ်။ ခဏနမှေ ဖုန်းစခွင် ပြနင်ှိမသ်ှားတယ် ကုတငခြေါင်းရင်းဘကကြနေ ဖုန်းကို ပြနခြွိနပြေးတာ။
ပကလြကလြှနလြှဲနတေဲ့ မိန်းမနို့ပေါြ ကိုစဈနိုငကြ ခွထိုငပြှီး ပါးစပကြို ပြောင်းလိုးနတယ်ေ။ မိန်းမပါးတွကေ ဖောင်းပြီး မကြရြညတ်ှေ စီးကလွာမှ လီးကို ပါးစပထြဲက ပြနထြုတပြေးတယ်။ အသကဝြအောင် ရှူနတေဲ့ခွိန် ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမပေါငကြှား နရောပြနယ်ူပြီး ဒဈနဲ့အဖုတကြို ပြတပြေးပြနရြော။
" ဟင့ျ …… အ ……… ဆရာ …… အင်းဟင်း …… ရှီးးးးး …… အ … "
မိန်းမခါးလေး ကော့ထိုးပေးတော့ ကိုစဈနိုငကြ လီးတဈချောင်းလုံး အရင်းထိထည့ပြှီး ထပလြိုးနတယ်ေ။
" ကြှတ် ကြှတ် …… အ ……… အားးးး "
လကသ်ီးလေးဆုပပြှီး ခေါင်းကို ဘယည်ာရမ်းနတေဲ့ မိန်းမပုံစံလေးကို ကြည့်ပြှီး ကိုစဈနိုငကြ မနားတမ်း လိုးတော့တာပဲ။ ကိုစဈနိုငရြဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှအေောကြ မိန်းမလည်း ကော့ပြံလာတယ်။
" ကောင်းလား …… သှယလြေး …… ဒီလို ခံချင်န်တောမလား … ပြောဦး … "
" အားးး … ဟင့ျ …. ဟုတ် … ဟုတ် …. ဟုတ် ပါတယ် …. လိုးပါ …. လိုးလိုး …. အား … ရှီးးးးး … "
နို့တွေ ရမ်းခါနအေောင် လိုးရင်း ၁၅ မိနဈကြောကြွောကြှ မိန်းမပြီးသှားရှာတယ်။
" ဟင့ြ ……… အ ……… ဆောင့ြ ဆောင့ြ …… မရပန်ဲ့ …… အားဟား ……… ထွကြ …… အ …… ထွကြ ……… အ အ ……… ထွကပြှီ ……… အားးး အားးးး အားးးးး "
" သှယလြေး … လေးဘကကြုန်းလိုကြ "
စောကရြညထြှကပြှီးခါစ ကုန်းခိုင်းတော့ မိန်းမကလည်း မငှင်းရှာဘူး၊ ထထိုငပြှီး ကိုစဈနိုငဘြကြ ကြောပေးကုန်းတယ်။ ကိုစဈနိုငပြေါငကြှားက လီးကြီးကလည်း အခုထိ ထောငမြတန်တေုန်း။ နောကကြနေ မိန်းမဖငကြှီးကို ဆုပန်ယပြှီး နမ်းပေးတော့ ဖုန်းရှေ့ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့လာတယ်။ ကနွော့န်ဲ့ အကြည့်ခြငွြးဆုံတော့ အားရကြနပေန်တေဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြုံးပြသေးတာ။
" သှယလြေး … ဖုန်းပေးပါဦး … နောကကြနေ ရိုကပြှချင်လြို့ "
ကိုစဈနိုင် စကားဆုံးတော့ မိန်းမက သူ့မကြန်ှာရှေ့က ဖုန်းကို ယူပေးလိုကတ်ယ်။ ကိုစဈနိုငရြှေ့ မိန်းမဖငကြှီးက လေးဖကကြုန်းပြီး ထောငထြားတော့ လုံးထဈကားထွကန်တော။ ဖြေးဥနတေဲ့ ဖငသ်ားစိုင် ၂ ခွမ်းကြားထဲ စောကပြတလြေး စူထွကန်တယ်ေ။ အဖုတဝြလေးထဲက အတွင်းသား ရဲရဲလေးတွပေါ မှငန်ရတေယ်။ စူထွကန်တေဲ့ အဖုတန်ှုတခြမ်းကြား လီးထိပန်ဲ့ အထကအြောကြ ဖိပြတပြှီးမှ အဖုတဝြလေးထဲ ဗစွကြနဲ့ ဆောင့ထြည့ပြဈတယ်။ မိန်းမစောကပြတထြဲ လီးကြီး ပြည့ကြှပန်တေုန်း ဒဈဖြားထိ ပြနထြုတလြိုကြ အရင်းထိ ပြနသ်ှင်းလိုကန်ဲ့ မိန်းမညည်းသံလေး ပြနပြေါလြာပြနရြော။
စောကခြေါင်းနှုတခြမ်းသား တဝိုကကြ အရညပြှားနုနုလေးတွေ လကတ်ဈလုံးသာသာလောကြ ငုံပါလာလိုကြ ပြနဝြငသ်ှားလိုကန်ဲ့ မိန်းမခါးလေး ခွကပြှီး ဖငကြှီး ရသလောကြ ထောငပြေးနရှောတယ်။ တဇွိဇွိ တဗှိဗှိနဲ့ မိန်းမအဖုတထြဲ အရညတ်ှေ အနထြှကလြာတော့တာပဲ။
" ဖြန်း … အ ……… ဘှတ် …… ဖြန်း ဖြန်း …… ဗစြျ …… အားးး …… အင့ျ …… ဘှပ် ဖြပ် … "
ဆောင့လြိုးတိုင်း တုနခြါနတေဲ့ မိန်းမဖငကြှီးကို ကိုစဈနိုငကြ မချင့်မြရဲဖြစ်ပြီး ရိုကလြိုးနတေော့ လိုးခကြြ တွအေောကြ အသားချင်ြး ထိရိုကသ်ံတွေ ဆူညံလာတယ်။ နောကကြနေ ရိုကပြှနလေို့ မိန်းမမကြန်ှာ မမှငရြပမယေ့ြ အောဟြဈညည်းနတေဲ့ အသံတွေ ကြားနရတေယ်။
ဖငရြိုကန်တေဲ့ လကကြ ခါးလယလြောကရြှိတဲ့ မိန်းမဆံပငကြို စုကိုငပြှီး ဆှဲလိုးတော့ မိန်းမ ထပပြှီးသှားပြနရြော။ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လိုးအားက တကယကြို ကြောကစြရာကောင်းတယ်။ မိန်းမ ၂ ခွီ ပြီးတာကို သုတမြထွကအြောင် ထိန်းပြီး လိုးနိုငတ်ုန်းပဲ။ လိုးခကြတ်ှအေောကြ ရှေ့ဆိုကဆြိုကကြနွတေဲ့ မိန်းမကို မှောကခြိုင်းပြီး ဖုန်းကို ကုတငခြေါင်းရင်း ဘကကြနေ ပြနခြွိနလြိုကတ်ယ်။
အဲ့ဒီနောကြ မနားတမ်း ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့ အံကြိတသ်ံလေး ပေါလြာပြီး ကိုစဈနိုင် ပြီးသှားတယ်။ ဒူးထောကခြှရပပြှီး မိန်းမဖငပြေါြ လရညတ်ှေ ပန်းထုတတ်ာ ကြောပြငထြိရောကတ်ယ်။
" ရှီးးးး …. အား ….. ပြီးပြီ …. အင့ျ … အား … အား … "
လရညကြုနမြှ ကြောပြငပြေါြ မှောကခြပြှီး မိန်းမခေါင်းက ဆံနှယလြေးတွေ ထိုးဖြရင်း မှိန်းနကြတော။ ကိုစဈနိုင် မပြီးခငလြေး ရှုံ့မဲ့အောဟြဈနတေဲ့ မိန်းမမကြန်ှာနဲ့ အသံလေးကြောင့ြ ကနွောလြည်း ဂွင်းထုရင်း ၂ ခါဆကတ်ိုကြ ပြီးသှားရောပဲ။ ဖုန်းပိတသ်ှားမှ ကနွောလြည်း ဟူးကနဲ့ သကပြှင်းရှည် ခမွိတော့တယ်။ နောကထြပ် ဖုန်းမခေါပြမယေ့ြ တဈနကေုန် လိုးနကြမှော ကနွောြ ခန့မြှန်းမိပါတယ်။
ညပိုင်း မိန်းမ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ကြတကြတလေး ဖြစ်နရှောတယ်။ ကိုစဈနိုငန်ဲ့ ဖြစ်ပကြခြဲ့သမွှကို ဝမ်းနည်းနသလေိုနဲ့ ကနွော့ဆြီက မရဖူးတဲ့ ကာမအရသာကို ရလိုကလြို့ ကြနပေတ်ယတ်ဲ့။ တဈနေ့လုံး ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးခံရလို့ နှမ်းနယန်တေဲ့ မိန်းမကို ကနွောကြိုယတ်ိုငပြဲ ရချိုး ဆပပြှာတိုကပြေး လိုကတ်ယ်။ ပြတသ်ပ် ဆေးကြောပေးရင်း ပေါငကြှားရောကတ်ော့ အထိမခံနိုငရြှာဘူး။
" ဟင့ျ ……. မထိနဲ့ ….. ရတယ် ကိုအောင် "
ရချိုးပြီးတဲ့အထိ ပါးစပကြ တကြှတကြွှတန်ဲ့ စုပသ်ပန်တယ်ေ။ ညဝတ် အဝတအြစားလဲပြီး ကြေးကြေးလေး ကြောပေးမှေးနတေဲ့ မိန်းမစကပလြေး လှနကြှည့တ်ော့ အဖုတလြေး ရောငကြားပြီး ဖငဝြလေး စူရဲနတယ်ေ။ ရနှေေးထတညပြှီး အဝတလြေး စိမရြင်း ခဏ အအေးခံလိုကတ်ယ်။
ကြကသ်ီးနှေး အဝတလြေး ရညှဈေပြီး အဖုတန်ဲ့ ဖငဝြလေး ခပဖြှဖြဖိပေးရင်း လနေဲ့မှုတပြေးတော့ ကုတငပြေါြ တဟင့ဟြင့ြ ညည်းနသေေးတယ်။ နာရီဝကလြောကမြှ သကသ်ာသှားတော့ ကနွောြ့ဘကလြှည့ပြှီး ရငခြှငထြဲ ခေါင်းတိုးနတော။
" သှယလြေး "
" ရှင် "
" ဟိုလေ… ဟို ဟို… ကိုစဈနိုငကြ… ဖင် … ဖင် … "
ကနွောလြည်း သိချင်စြိတကြ မအောင့န်ိုငတ်ော့လို့ မေးလိုကမြိတယ်။
" ဟုတတ်ယ် … ပြနပျို့ခါနီး … ဖငကြိုပါ လုပတ်ာ "
မေးတာ မဆုံးသေးဘူး ရငခြှငထြဲက ခေါင်းလေး ထုတပြှီး ကနွော့စြကားကို ဖြတပြှောရင်း မော့ကြည့်န်တယ်ေ။ မကြလြုံးချင်ြးဆုံတော့ ဝမ်းနည်းနတောလား မသိဘူး မကြရြညလြညန်ရှောတယ်။ ဆကမြေးရင် မိန်းမ ပိုဆိုးမှာစိုးလို့ မမေးတော့ပါဘူး။ ၂ ယောကသ်ား ဖကပြှီး လကမြောင်းလေး ပြတသ်ပပြေးရင်း ဘာစကားမှ ထပမြပြောဖြစ်ပဲ အိပပြွောသ်ှားကြတယ်။
……………………………………………….
နောကရြကမြနကြ မိုးလင်းတော့ မိန်းမ မထနိုငရြှာဘူး။ တကိုယလြုံး ကိုငရြိုကထြားသလို နာနတောတဲ့။ ရချိုးခန်းတွဲပို့တော့ ကြတတလေး ဖြစ်ရော။ အလုပကြို ၃ ရကလြောကြ ခွင့ယ်ူရသေးတယ်။ ၄ ရကမြှှောကန်ေ့မှ သူ့ကုမျပဏီကို သှားတာ။ မနကပျိုင်းသှားခါနီး ကိုစဈနိုင် ဖုန်းဆကတ်ော့ မိန်းမမကြန်ှာလေး မှူးနရှောတယ်။
ညနေ ကနွောပြှနလြာတော့ မိန်းမက အိမပြှနရြောကန်ပြေီ။ စကပန်ဲ့တွဲလကြြ လကတ်ကိုင်း အင်ျကြီလေးဝတပြှီး ဧည့ခြန်းထဲမှာ ကိုစဈနိုငရြငခြှငထြဲ ခေါင်းတိုးနတော။
" ဟော … ဟိုမှာ … ကိုကြောအြောင် ပြနလြာပြီ "
ကနွော့ကြို မှငတ်ော့ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမကို ရငခြှငထြဲက ထုတပြှီး ပြုံးပြရင်း ပြောနတော။ အမှနအြတိုင်း ပြောရရင် ကနွောြ မကြန်ှာနည်းနည်းပူနတယ်ေ။ အရင် ၃ ရကလြောကကြ မိန်းမကို မညှာမတာ လိုးထားတဲ့လူက ပြုံးပြနတောလေ။ ၃ ယောကသ်ား စကားထိုငပြှောတော့ အရငကြထကြ ပိုပြီး ရင်းနှီးပြင့လြင်းလာတယ်။ မိန်းမမကြန်ှာလေး ကြညလြငန်တော မှငရြတော့ ကနွောလြည်း အလိုလို ပြောရြှှငလြာတာပါ။ စိတထြဲလည်း မိန်းမကို အားရကြနပေအြောင် လိုးပေးနိုငတ်ဲ့ ကိုစဈနိုငကြို ကြိတပြှီး ကြေးဇူးတငန်မေိတယ်။
နောကပျိုင်း ကိုစဈနိုငကြ နေ့တိုင်းလိုလို မိန်းမ အိမပြှနရြင် အတူပါလာတတတ်ယ်။ အိမမြှာပဲ ညစာစားပြီးမှ သူ့တိုကခြန်းကို ပြနတ်ာ။
" အာ … ဆရာကလည်း … ကိုအောင် … အိပခြန်းထဲမှာ ရှိတယ် "
ဒီနေ့လည်း ညစာ အတူစားပြီး ကနွောလြည်း အလုပထြဲ ပငပြန်းလာလို့ အိပခြန်းထဲ ဝငလြှဲနတော။ အခန်းပေး အခန်းယူ စနဈနဲ့ ပေ ၁၀၀ ပေ ၁၅၀ မှကြကေကြို စာခွုပခြွုပတ်ော့ မှဂရေမကြ သကတ်မ်းလှနန်ပြနေရြော။ မှရှငေန်ဲ့ ဂရမကြို သကတ်မ်းတို့းဖို့ ပြနည်ှိတော့ နောကပျိုင်း ကုနကြစွရိတကြို တဝကစြီ ခံပေးလိုကရြတယ်။
" ဟာကြာ …… လှတပြါဆို …… ဟင့ြ …… အဲဒါကြီးကို …… မကိုငန်ဲ့လေ …… "
အသံကြားတာနဲ့ ကိုစဈနိုင် ပြနခြါနီး ကြမ်းနတော သိလိုကပြါတယ်။ ခဏပဲ အသံတွေ ငှိမသ်ှားကြတယ်။ ထချောင်းကြည့်တော့ နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့ပြီး တဈယောကလြွှာ တဈယောကစြုပရြင်း မိန်းမက ဂွင်းထုပေးနတယ်ေ။
" သှယလြေး … ခဏစုပပြေး "
၅ မိနဈလောကကြှ ဂွင်းထုနတေဲ့လကကြို ဖယပြှီး မိန်းမရှေ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ရပလြိုကတ်ယ်။ မိန်းမ မကြန်ှာလေး ကနွောတ်ို့ အိပခြန်းဘကြ လှမ်းကြည့်ြ နတေော့ ကနွောန်ိုးလာမှာလည်း စိုးရိမန်တေဲ့ ပုံစံလေး။ ကိုစဈနိုငကြ ဇွတပြဲ မိန်းမရှေ့ ထရပပြှီး ပုဆိုး ကြင်းလုံး ပုံခလွိုကတ်ယ်။ မိန်းမမကြန်ှာရှေ့ လီးကြီးက ထောငပြှီး တဆကဆြကြ တုနခြါနတော။ အကြောတွထနေတေဲ့ လီးတံထိပကြ ဒဈကြီးကလည်း ကားထွကန်တယ်ေ။
ကိုစဈနိုငလြီးကြီး မကြန်ှာနား ကပလြာတာနဲ့ မိန်းမ မကြလြုံးတွေ အရောငလြဲ့လာပြီး ခုနက စိုးရိမန်တေဲ့ အရိပအြငှေ့တွေ ပြောကကြှယကြုနရြောပဲ။ ပါးစပလြေး အလိုလိုဟလာပြီး ဒဈကြီးကို စငုံလိုကတ်ယ်။ ဒဈအခွကေို လွှာထိပလြေးနဲ့ ထိုးဝိုကပြှီး ဆှဲစုပလြိုကြ ပြနထြုတပြှီး နမ်းလိုကန်ဲ့ လကတ်ဈဖကကြ လီးတံတဝကလြောကကြ ကိုငပြှီး စုလိုကဖြှဲလိုကြ လုပပြေးတယ်။ ကိုစဈနိုငကြ ထုံးစံအတိုင်း မတတ်ပရြပလြကြြ အနထေားနဲ့ပဲ ခုံပေါထြိုငန်တေဲ့ မိန်းမပါးစပကြို ဆှဲလိုးပစ်တယ်။
တွဲကနွတေဲ့ လဥတွကေ မေးစိအောကဖြကြ တဖတဖြတ် ရိုကမြိတော့ မိန်းမက လှတန်တေဲ့ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ လဥတွကေိုငပြှီး ခွပေေးပြနရြော။ လီးအရင်းထိ ကပသ်ှားတိုင်း မိန်းမလညပြငလြေး ဖောင်းလာပြီး မကြန်ှာလေး ရှုဲ့မဲ့နတယ်ေ။ ကိုစဈနိုငကြ ပါးစပကြို လိုးနကြဆေိုတော့ မညှာပါဘူး။ မိန်းမ အသကရြှူကြပပြှီး မကြဖြှူလှနန်အေောင် လိုးတော့ သှားရညတ်ှေ ပါးစပကြ အနထြှကကြုနတ်ယ်။
" ရှီးးးး …… အ ……… ထွကတ်ော့မယ် ……. အားးး ……… ရှီးးးး ……… မွို … မွို …… မွိုခလွိုကြ …… ရှီးးးးး …….. အအ ……. အ "
ပြီးခါနီး မိန်းမခေါင်းကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ သချော ထိန်းကိုငပြှီး ၅ ခကြြ ၆ ခကြလြောကြ သှကသ်ှကြ လိုးရင်း လရညတ်ှေ ပန်းထည့န်တယ်ေ။ မိန်းမဆီက အုကနဲ့ အသံလေး ထွကလြာပြီး ခကြခြငွြးပဲ သူ့ပါးစပထြဲ ဝငလြာတဲ့ လရညတ်ှကေို တဂွတဂြှတန်ဲ့ မွိုခနွတယ်ေ။
" အားးး အားးးး …… ကောင်းလိုကတ်ာ …… သှယလြေးရယ် …… ရှီးးးး ဟူးးးးးးး "
လီးကြီး ပါးစပထြဲက ဆှဲထုတတ်ော့ အကြိအခွှဲတွနေဲ့ ပြောငလြဲ့ပြီး ရမ်းခါနတေုန်းပဲ။ မိန်းမက သူ့ပါးစပကြို ဒီလောကြ မညှာမတာ လိုးထားတဲ့ လီးကို အငမ်းမရ ထပစြုပပြှီး လီးတံနဲ့ သူ့မကြန်ှာကို ဆှဲပြတန်တယ်ေ။ ကိုစဈနိုင် ပြနသ်ှားမှ မိန်းမလည်း ခွံတံခါးလိုကပြိတပြှီး အိမထြဲ ပြနဝြငလြာတယ်။
အိပယ်ာထဲရောကလြို့ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပတ်ော့ မိန်းမပါးစပကြ ကိုစဈနိုငရြဲ့လီးနံ့ ရနတယ်ေ။ အစပိုင်း စိတထြဲ တမွိုးကြီးခံစားရပမယေ့ြ အခုနောကပျိုင်း ကနွောြ ရိုးနပေါပြီ။ မိန်းမပါးစပထြဲ ဝငထြှကန်တေဲ့ ကိုစဈနိုငလြီးကြီးကို မှငယ်ောငတ်ိုင်း နှုတခြမ်းချင်ြး စုပရြင်းနဲ့ကို ကနွော့လြီးက တင်းမာလာတယ်။ ခါတိုင်းလို ခဏနဲ့ ပြော့မသှားပဲ ကြာကြာလေး လိုးနိုငလြာတယ်။
…………………………………………………….
" ဟိတ် … ဘာတွေ … ကြည့်န်တောလဲ "
" အမလေး "
မိန်းမကိုယလြေး ဆကကြနဲတုနပြှီး ပေါငကြှားထဲက လကထြုတရြင်း ထမိနလြေး ပြနဖြုံးနတော။ ဖုန်းကြည့်ရြင်း စိတကြှှပြီး အဖုတလြေး ဖိပြတန်တေုန်း ကုတငန်ား ကနွောြ ရောကလြာတာကို သတိမထားမိဘူး။
" ပြစမ်းပါဦး … ဘာတွေ …… ကြည့်ပြှီး … ပေါငကြှား နိုကန်တောတုန်း "
ပြောပြောဆိုဆို ကုတငစြောင်း ဝငထြိုငပြှီး ဖုန်းယူ ကြည့်တ်ော့ မိန်းမကို ကိုစဈနိုငကြ ရုံးခန်းလေးထဲ စားပြဲခုံပေါြ မှောကခြိုင်းပြီး နောကကြနေ မတတ်ပရြပပြှီး ဆှဲလိုးနတောကို ဖုန်းနဲ့ရိုကထြားတဲ့ ဗှီဒီယိုလေး။
" ဟင် … ကိုစဈနိုငန်ဲ့ လိုးတာကို … ပြနကြှည့ရြင်း … လကန်ဲ့ … အာသာဖြနတေောပေါ့ "
" အာ … ကိုအောငကြလည်း … "
" ပြောပါဦး … ဒီရကပျိုင်း … ကိုစဈနိုငကြ … လိုးမပေးဘူးလား "
ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း မေးလိုကတ်ော့ မိန်းမမကြန်ှာလေး ရဲတကလြာတယ်။ သူစိမ်းယောကြြားနဲ့ လိုးဖြစ် မလိုးဖြစ်ကို ကနွော့ကြို ပြနပြှောဖို့ ရှကန်ရှောတယ်။
" ဟို … ဟိုလေ … ကုမျပဏီကိဈစနဲ့ … ဆရာ ခရီး ထွကန်တော … ၅ ရကရြှိပြီ … "
ကနွောလြည်း စညပြငရြုံး ပြေးလိုကြ ဆောကလြကစြ တိုကခြန်းတွေ ပတကြှည့လြိုကန်ဲ့ ဒီရကပျိုင်း အလုပ် များနတော ညည ကိုစဈနိုင် ပါမလာတာ သတိမထားမိဘူး။
" ဪ … ကိုစဈနိုငန်ဲ့ … မလိုးဖြစ်တာ … ၅ ရကပြေါ့ … "
" ဟာ … ကိုယ့မြိန်းမကို … အဲ့လိုပြောစရာလား … ဟှန့ြ … တကယပြဲ … ရှကလြာပြီ "
မိန်းမက ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ကနွောြ့ပေါြ တကခြှပြီး လီးကို အငမ်းမရ ဆှဲစုပပြေးတယ်။ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အရသာဗွာ။ မခိုင်းပဲ အလိုလို လီးစုပပြေးတဲ့ အရသာက ကိုယကြ ခိုင်းတာနဲ့ မတူဘူး။ လီးတောငတ်ာနဲ့ ကနွောလြည်း မီးကုနရြမ်းကုန် လိုးပစ်တာ။ တခွီပြီးတော့လည်း စိတကြ မကသွေးဘူး။ မိန်းမကို ကုန်းခိုင်းပြီး နောကကြနေ ကိုစဈနိုင် ယကပြေးသလို ဖငရြော အဖုတရြော ယကပြေးနမေိတယ်။ ဒုတိယ အခွီလိုးတော့ မိန်းမက ထူးထူးခွားခွားပဲ။ ဖငရြော လိုးချင်ရြင် လိုးတဲ့။ ဘာပြောကောင်းမလဲ ဖငရြော အဖုတရြော တဈလှည့စြီ လိုးပစ်တာ။
ဒုတိယအခွီပြီးတော့လည်း စိတကြ မကသွေးဘူး။ ဒါပမယေ့ြ လီးက မမာတော့လို့ စိတလြွှော့ထားလိုကရြတယ်။ အရငကြထကစြာရင် လိုးအားကောင်းလာတော့ မိန်းမလည်း အားရကြနပေန်တောပါ။
………………………………………………………….
နောကြ ၁ လလောကကြှ နေ့ခင်းဘကြ ဆောကလြကစြဆိုဒတ်ှေ ပတကြှည့ရြင်း အလုပသ်မားခေါင်းတွကေို လိုအပတ်ဲ့ ပစ်စည်းတွအတွေကြ မနန်ဂွောဆီ ဖုန်းဆကမြှာပေးပြီး အိမခြဏပြနလြာခဲ့တယ်။ အိမရြောကတ်ော့ ဧည့ခြန်းထဲ ခဏထိုငန်တေုန်း ညည်းသံသဲ့သဲ့ ကြားလိုကမြိတယ်။ အသံက ကနွောတ်ို့လငမြယား အိပခြန်းကပါ။ ဒိုင်းကနဲ့ ရငခြုနလြာပြီး ထိုငခြုံက ထရင်း အိပခြန်းဘကြ လွှောကလြာခဲ့တယ်။
" ဟင့ျ ……… အ … "
ရုံးဖြင့ရြကကြှီးဗွ ကိုစဈနိုင် ခရီးထွကရြာကနေ ပြနရြောကလြာတာနမှော။ ကြည့်လြိုကတ်ော့ ထငတ်ဲ့အတိုင်းပဲ ကိုစဈနိုငလြည်း ထနန်ပြေီး မိန်းမလည်း တအား ဆာနရှောတာ။ ထမိနတ်ောင် မခွှတန်ိုငဘြူး ခါးတဝကအြထိ လှနပြှီး လေးဖကကြုန်းပေးထားတယ်။
" အားးး …… ဆရာ …… ဖြည်းဖြည်း … "
မိန်းမမကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ရင်း အားကနဲ ခါးကော့ ခေါင်းမော့ပြီး လကန်ှဈဖကကြ အိပရြာခင်းစကို ကစွန်အေောင် ဆုပကြိုငထြားတာ။ ဖင်းကြားထဲ ဖောင်းကြှနတေဲ့ အဖုတလြေးထဲ ကိုစဈနိုငလြီးကြီးက မဆန့မြပြဲ ဝငထြှကန်တယ်ေ။ ၅ မိနဈလောကကြှ လိုးနရင်ေး ဒူး ၂ ဖကကြို ခပကြားကား ထောကထြားပြီး ခါးခွကပြေးထားတဲ့ မိန်းမဖငဝြလေးကို လကမြထည့ပြှီး အထုတအြသှင်း လုပပြေးနတော။
" အင်း …. အ … ဇွိ ….. ဗှပ် ….. အ … ဟ …. အာ …. ကြှတကြွှတ် …… ဗှိ …… ဗှပ် …. ဘှတ် "
ဖငရြော အဖုတရြော တပျိုငထြဲ လိုးပေးသလိုဖြစ်တော့ မိန်းမလည်း အရသာ ထူးကဲနတယ်ေ။
" အားဟား …… ဖင် …… ဖင် …… သှယလြေး ဖငထြဲ … တမွိုးလေးပဲကြာ "
ငှုတုတု အသံလေးနဲ့ပြောတော့ ကိုစဈနိုငလြည်း စိတပျိုကြှပြီး လီးကို အဆုံးထိ ပစ်လိုးနတယ်ေ။ ကနွောတ်ို့လငမြယား ညတိုင်းလိုးတဲ့ ကုတငကြှီးက တကြှီကြှီ တအီအီနဲ့ ရမ်းခါနတေော့တာပဲ။
မိန်းမနားထငပြေါကြ ခွှေးလေးတွေ စီးလာတော့ ကိုစဈနိုငကြ လီးကို ဆှဲထုတပြှီး ဖင် ၂ ခွမ်းကို ဖြဲယကြ ပေးတယ်။ လိုးလကစြလီးကို ဆှဲထုတပြှီး ဖငပြေါကလြေး ယကတ်ော့ မိန်းမ လကြ၂ ဖကကြ အိပယ်ာခင်းကို ဆှဲဆုပလြိုကြ လကသ်ီးဆုပလြေးနဲ့ တဘုံးဘုံး ထုလိုကပြဲ။
" ပြှတ် …… စွိ …… ပြှတ် …… ပလပ် … ပလပ် "
ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမ မခံမရပ် ဖြစ်နတောလေး ကြည့်ပြှီး လုပန်ကြေ အလုပတ်ဈခု လုပန်သလေိုပဲ ဖငဝြလေးကို လွှာထိုးစုပလြိုကြ ဝိုင်းပေးလိုကန်ဲ့။ အားရမှ ရမ်းခါနတေဲ့ ဖငကြှီးကို သချောထိန်းပြီး နူးဆှထားတဲ့ ဖငပြေါကလြေးထဲ ဒဈကြီး ဖိသှင်းပစ်တာ။
" ဇွိ … ပလှပ် ……… အား …… "
" အင့ြ ……… ဗှိ ……… အစပါ … သှယလြေးရဲ့ … ဘှတ် …… ဗှပ် ………… အရငလြည်း ဖငခြံဖူး သားနဲ့ …… ခဏနေ ကောင်းသှားမှာပါ … အင့ြ ……… ဖြပ် …… ဗှပ် …… ဘှတ် ဘှတ် "
မလိုးတာကြာတဲ့ ဖငထြဲ ပြည့ကြှပဝြငလြာတဲ့ လီးကြီးကြောင့ြ မိန်းမ တအားအား အောန်သေေးတာ။ ခဏနမှေ လီးဒဏခြံနိုငပြှီး အောန်ရောကနေ အားရကြနပေတ်ဲ့ အသံလေး ပြောင်းညည်းနတယ်ေ။
" ဗစြျ ……… ဘှတ် ……… အား အ ……… ဗှိ …… ဘှတ် ဖြပ် ……… အင်းဟင်း … အားဟ ……… ကောင်းတယ် …… လိုးလိုး …… "
နောကတ်ော့ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမရဲ့ အဖုတရြော ဖငရြော တဈလှည့စြီ စိတရြှိလကရြှိ ဆောင်းလိုးနေ တော့တာပဲ။
" မရပန်ဲ့တော့ …… ဆရာ …… သှယလြေး ……… အအ …… ပြီးတော့မယ် …… အားဟား …… ထွကြ ……… အားးး ……… ထွကပြှီ …… "
မိနဈ ၂၀ လောကကြှ အိပယ်ာခင်းစကို လကြ ၂ ဖကန်ဲ့ စုပုံကိုငရြင်း မိန်းမပြီးသှားရတယ်။ မိန်းမပြီးတော့ ကိုစဈနိုငလြည်း အခကြြ ၃၀ လောကြ ဆကတ်ိုကလြိုးပြီး လီးကိုဆှဲထုတရြင်း မိန်းမမကြန်ှာရှေ့ ဒူးထောကရြပန်တယ်ေ။
" ရှီးးးးး …… အ ……… သှယလြေး ရယ် …… ကြှတ် ကြှတ် …… "
ကိုစဈနိုင် စုပသ်ပည်ည်းရင်း ခေါင်းကိုငပြှီး လီးကို ပါးစပထြဲ ဆကကြနဲ ဆောင့လြိုးပစ်တယ်။
" ပြိ …… ပလှပ် …… အှန့ျ ……… အု ဝု "
မိန်းမပါးစပထြဲ လီးတံကြီး အရင်းထိ ကပသ်ှားတော့ လညခြွောင်းထဲက လအေံသံတွေ ထွကလြာတယ်။ လေးဖကကြုန်း အနအထေားနဲ့ပဲ မကြလြုံးလေး မှေးစင်းပြီး မိန်းမနှုတခြမ်းလေးက ကိုစဈနိုငလြီးကို စုပပြေးနတော။
" အားဟား …… တတလြိုကတ်ာ …… သှယလြေး ရာ …… ဒဈကို … ပါးစပထြဲတင် … လွှာနဲ့ … ဝိုကန်တောလား … တအားကောင်းတာပဲ … အ …… အ …… မရတော့ဘူး …… ထုတလြိုကတ်ော့ "
ပြောပြောဆိုဆို လီးဆှဲထုတတ်ော့ လမှှေးအုံကြီး မိန်းမနှာခေါင်းနား ဖိကပန်ရောက ကြာပြီး လီးတံကြီး ကြှတထြှကလြာတယ်။ အဲ့အခွိန် မိန်းမ မကြလြုံးလေး ပြင့လြာပြီး ပါးစပလြေးဟ လွှာအပြားလိုကြ ထုတပြေးလိုကတ်ယ်။ မိန်းမ တံတွေးတွနေဲ့ ပြောငလြကရြမ်းခါနတေဲ့ လီးထိပကြ ဒဈကြီး ရဲတွတန်တယ်ေ။
မကြာပါဘူး ကိုစဈနိုငကြ လကန်ဲ့ ဒဈနောကန်ားလေး ဆုပကြိုငပြှီး ၁၀ ခကြလြောကပြဲ ထုလိုကတ်ာ မိန်းမပါးစပထြဲ ပစွခြဲနတေဲ့ လရညတ်ှေ ဝငကြုနတ်ယ်။ မိန်းမက ဝငလြာသမွှ လရညတ်ှေ တဂွတဂြှတ် မွိုခပြှီးမှ လီးထိပအြပေါကလြေးထဲ ကပန်တေဲ့ လရညစြကလြေးကို ထပစြုပလြိုကတ်ာ။ ပြီးမှ ဒဈကို တရှုံ့ရှုံ့နမ်းပြီး ကိုယလြုံးလေး ဘေးလိမ့ြ လှဲခပြဈတယ်။ ကနွော့အြပေါြ ဒီလောကြ မပြုစု မယုယဖူးပမယေ့ြ ကိုစဈနိုငအြပေါကြှ ကမ်းကုနအြောင် ပြုစုပေးနတော။
…………………………………………………..
" ဒါဆို … ဆရာက … နောကြ ၁ လပြီးရင် … နယကြ ရုံးခွဲကို … ပြနသ်ှားရမှာပေါ့ "
" အင်း … လခစားဆိုတော့ … လူကြီးတွေ ပို့တဲ့နရော …… ပြနသ်ှားရမှာပေါ့ "
ကိုစဈနိုငဘြေးနား ပကလြကလြှဲခလွိုကတ်ော့ မိန်းမက ကိုယတ်စောင်းလှည့ပြှီး ခွရင်း မေးနတောပါ။ ကိုစဈနိုင် ထွကလြာခဲ့တဲ့ ရုံးခွဲက ကိုစဈနိုင် မရှိရင် မဖြစ်ဘူးဆိုပြီး ရုံးခွုပကြ ပြနပျို့မယ့အြကြောင်း ပြောနကြတေယ်။
" ကြှီ … "
အဲ့အခွိန် ကနွောလြည်း တံခါးတွန်းဖြင့ရြင်း အိပခြန်းထဲ မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး ဝငလြာခဲ့လိုကတ်ယ်။ အမှနအြတိုင်း ဝနခြံရရင် အဝေးကကြည့်ရြတာ အားမရဘူး။ အနီးကပ် မှငခြငွမြိတာပါ။
" ဟာ … ကိုအောင် "
" ဟင် … ကိုကြောအြောင် "
ရုတတ်ရကြ ကနွော့ကြိုမှငတ်ော့ ၂ ယောကသ်ား အံ့ဩမှငသ်ကန်ကြတေယ်။ မိန်းမက အရငသ်တိ ဝငလြာပြီး ကိုစဈနိုငလြီးကို သူ့ထမိနန်ဲ့ ဆှဲဖုံးပေးနတယ်ေ။
" အောြ … ကိုစဈနိုင် ရောကန်တောလား … ဆောရီး … သှယလြေး … ကိုအောင် မသိလိုကဘြူး "
ကိုစဈနိုငရြော မိန်းမကိုပါ တဈခါတည်း ပြောရင်း ကနွောလြည်း အရူးကြကန်င်းပြီး ပြနထြှကမြယ့ြ ဟနပြှငလြိုကတ်ယ်။
" ဟို ဟို … ရပါတယ် … ကိုအောငရြဲ့ …… လာ …… လာလေ …… "
ကြောပေးလှည့ပြှီး တံခါးဝ မကြန်ှာမူတော့ မိန်းမ အသံ ထဈထဈငေါ့ငေါ့လေး ကြားလိုကရြတယ်။ စိတထြဲ ကြိတပြွောသ်ှားမိတယဗြွာ။
" လာပါ … ကိုကြောအြောငရြာ …၊ အခုမှတော့ မထူးပါဘူး …၊ ပြီးတော့ ကနွောလြည်း … နောကတ်ဈလဆို …… နယပြှနပြှောင်းရတော့မှာ "
မကြန်ှာကို ရှကသ်လို လုပထြားပမယေ့ြ ကနွော့ခြှလှမြေးတွကေ ကုတငန်ား တိုးကပန်တယ်ေ။
" ဟမ် … တကယလြား "
မိန်းမရော ကိုစဈနိုငရြော အနမခေကအြောင် ကနွောလြည်း စကားရောဖောရော လုပပြေးလိုကတ်ယ်။
" ဟုတတ်ယ် … ကိုအောငရြဲ့ …၊ ဆရာက နောကလြဆို …… နယသ်ှားရတော့မှာ …၊ ဘယလြောကကြှာမလဲ … မသိဘူး … "
ကနွောြ စကားဆုံးတော့ မိန်းမလည်း အရှကသ်ကသ်ာသှားပြီး စကားပြနပြှောနတော။
" ဟုတလြား …… အဲဒါဆိုလည်း … အတူရှိတုန်း … ပြောပြွောပြါးပါး နကြတောပေါ့ "
ကနွောပြဲ စကားကို ဦးဆောငပြှောလိုကတ်ာပါ။ ကနွောြ ပြောပြီးတော့ မိန်းမက မီးပိတခြိုင်းနတယ်ေ။
" ကိုအောင် … မီးပိတလြိုကြ "
ပြောပြောဆိုဆို မိန်းမက ကိုစဈနိုငလြီးကို အုပထြားတဲ့ သူ့ထမိနကြို ဆှဲဖယလြိုကတ်ယ်။ ကိုစဈနိုငလြီးကြီးက မပြော့မမာ အနအထေားနဲ့ ဗိုကပြေါကြပန်တော။ ဒဈကြီးရဲကားနတေဲ့ လီးက သိပမြတောငသ်ေး တာတောင် ကနွော့လြီး ၂ ဆလောကြ ရှိနတယ်ေ။
မိန်းမက ထထိုငပြှီး ကိုစဈနိုငလြီးကြီးကို ငေးကြည့်န်တေုန်း ကနွောလြည်း မီးထပိတပြေးလိုကတ်ယ်။ ဖနခြွောင်းမီး ပိတလြိုကပြမယေ့ြ ပြတင်းပေါကကြ ဝငလြာတဲ့ နရေောငကြှောင့ြ အိပခြန်းထဲ လင်းလင်းချင်ြးချင်ြး မှငန်ရသေေးတယ်။
" သှယလြေး … စုပပြေးဦး နောြ "
ကိုစဈနိုငပြှောတော့ မိန်းမက မကြလြုံးလေး ဝှေ့ကြည့်န်တယ်ေ။ ခွင့တ်ောင်းတာတော့ မဟုတဘြူး။ အသိပေးတဲ့ ပုံစံပါ။ ခကြခြငွြးပဲ ကိုစဈနိုငပြေါငကြှား လေးဖကထြောကပြှီး လီးစုပပြေးရင်း လကတ်ဖကကြ သူ့ပေါငကြှား နောကပြှနသ်ှင်းပြီး ထမိနအြပြငကြနေ စောကပြတကြို ပြတန်ရှောတာ။ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမခေါင်းလေးကို ခပဖြှဖြဖိကိုငပြှီး လီးကို ပါးစပထြဲ ကော့ထိုးနတယ်ေ။ ၁၀ မိနဈလောကကြှ ကိုစဈနိုငလြီးကြီး မိန်းမတံတွေးတွနေဲ့ ပြောငလြဲ့ပြီး အကြောတွေ ထောငထြနတော။
" ရှီးးးးး …… အားးးး …… တောတ်ော့ သှယလြေး …… ပါးစပထြဲ … ပြီးသှားလိမ့မြယ် "
" ခဏလေးပါ … ဆရာရဲ့ … စုပရြတာ … မဝသေးဘူး ……… ပြှတဈြ …… ပလပ် …… ပြှတပြှှတ် "
ကိုစဈနိုင် မခံနိုငလြို့ ပြောတာကို မိန်းမကို တပြှတပြှှတန်ဲ့ ထပစြုပပြှီးမှ လီးကို ပါးစပထြဲက ထုတပြေးလိုကတ်ယ်။
" အင်း … ရှီးးးးး … အပေါကြ ခွလိုးလိုကြ … ပြီးမှ … ထပစြုပ် …၊ မထူးပါဘူး … အဝတတ်ှခွှတေလြိုကြ … သှယလြေး "
ထပပြှောတော့ ထမိနထြခွှတပြှီး ဖငအြဖြေးသားနဲ့ ကိုစဈနိုငရြဲ့ခါးပေါြ ခွထိုငပြဈတာ။ ခွထိုငလြကြြ လေးပဲ ကိုစဈနိုငလြီးကို စောကဖြုတ် ၂ ခွမ်းကြား ညှပထြားရင်း အင်ျကြီရော ဘောလြီရော ခွှတပြဈတယ်။ ဖြေးဥသော နို့အုံထိပကြ ပန်းရောင် နို့သီးခေါင်းလေး ၂ ခုက မာထောငန်တယ်ေ။ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမနို့တွေ ဆုပကြိုငရြင်း နို့သီးခေါင်း ၂ ဖကကြို လကမ် လကည်ိုးကြား ညှပခြွပေေးတယ်။
" ဟင့ျ …… အင်း …… နာနာလေး … ညှဈပေး "
မိန်းမကာ နို့တွကေိုငည်ှဈနတေဲ့ ကိုစဈနိုင် လကြ ၂ ဖကကြို သူ့လကြ ၂ ဖကန်ဲ့ အုပကြိုငပြှီး ဖငကြှီးရှေ့တိုး နောကဆြုတ် လွှောတိုကန်တယ်ေ။ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသား ၂ ဖကကြှား ညှပန်တေဲ့ ကိုစဈနိုင် လီးကြီး ပြနမြာလာပြီး ဒဈထိပ် အရညကြှညလြေး အိုငထြှကန်တယ်ေ။
" ရှီးးးး …… အားးးး …… လိုးကြစို့"
ကိုစဈနိုငမြကြန်ှာကို ကြည့်ပြှောရင်း ဖငကြှီးကြှပေးတော့ ကနွောလြည်း ကိုစဈနိုငလြီးကြီးကို ကိုငပြှီး မိန်းမအဖုတဝြလေး တေ့ပေးလိုကတ်ယ်။ မိန်းမက ကနွော့ြ မကြန်ှာကြည့်ရြင်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုငခြပြဈတာ။
" ဗစွြ …. ဘှတ် …. အင့ြ … ပြည့ကြှပသ်ှားတာပဲ "
" နာလို့လား "
" ဟင့အြင်း … နာပါဘူး "
စကားပြောရင်း ကနွော့ဆြီ မကြလြုံးခိုးကြည့်ပြှီး ဖငကြှီးကို ကြိတဝြိုကန်ှဲ့ပေးနတယ်ေ။
" ကောင်းလိုကတ်ာ… ရှီးးးးး ……… အား …… အထဲမှာ တင်းကြပန်တော "
ပြီးမှ ပကလြကလြှနလြှဲနတေဲ့ ကိုစဈနိုငလြီးပေါြ ခွထိုငရြင်း ဖငကြှီး ကြှကြှပြီး ဆောင့လြိုးပေးနတော။
" ဗှိ ……… အ ………… ဘှတ် ………… ရှီးးးးး ……… ကောင်းလိုကတ်ာ ……… ကောင်းလိုကတ်ာ ……… ဆရာ ရယ် ……… ဗစွြ ………… ဘှတ် ……… အင့ြ ……… အဟင့ြ ဟင့ြ "
ကိုစဈနိုငလြည်း မိန်းမမကြန်ှာလေး ကြည့်ပြှီး အောကကြနေ ပြနကြော့လိုးတော့ အိပခြန်းလေးထဲ ညည်းသံတွေ ဆူညံလာရောပဲ။ ခဏနတေော့ မိန်းမကို ကနွော့ရြှေ့ လေးဖကကြုန်းခိုင်းလိုကတ်ယ်။
" ဖြည်းဖြည်းနောျ … ဆရာ "
မိန်းမက ကနွော့ရြှေ့ တအားဆှဲလိုးခံရမှာ ရှကလြို့ သတိပေးလိုကပြမယေ့ြ ကိုစဈနိုငကြ မညှာပါဘူး။ ဒုတကြနဲ့ လီးအရင်းထိမှုပအြောင် ဆောင့သ်ှင်းပစ်တယ်။
" အားးး …… အမေ့ …… "
အားကနဲ့ အောပြှီး မိန်းမကိုယလြေး တခကြြ တွန့သ်ှားတယ်။ ကနွောလြိုးနကြေ မိန်းမအဖုတလြေးထဲ ကိုစဈနိုငရြဲ့ တုတခြိုငထြှားကြိုင်းတဲ့ လီးကြီး တဆုံး ဝငသ်ှားတော့ မခွိမဆန့လြေး ဖြစ်နရှောတာ။
" ဟင့ျ ……… အ ……… အမေ့ ……… အားးး ……… ဖြည်းဖြည်း ……… အမလေးးး …… အားးး အားးးးး "
ကြည့်န်တေုန်း တဘှတဘြှတန်ဲ့ ဆကတ်ိုကြ အဆောင့ခြံရတော့ မိန်းမလည်း တအားအား ညည်းရင်း ကော့ပြံနရှောတယ်။
" ရှီးးးး ……… အင့ြ … အင့ြ …… ကောင်းလိုကတ်ာကြာ … အဖုတလြေးက … စီးပိုငန်တော "
မိန်းမ ဘာစကားမှ ပြနမြပြောနိုငရြှာဘူး။ ခန်ဓာကိုယလြေး တဆတဆြတတ်ုနပြှီး ကိုစဈနိုငရြဲ့ လီးဒဏကြို အံကြိတခြံနရတေယ်။ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမရဲ့ စောကဖြုတလြေးကို မနားတမ်း ဆကတ်ိုကြ လိုးနတယ်ေ။ ၁၅ မိနဈလောကြ ဆောင့လြိုးပြီးတော့ ဆီးခုံးချင်ြး ကပအြောင် ဖိထားရင်း ခါးအားလေးနဲ့ ကြိတမြှှေ ပေးပြနရြော။
" ဟင့ြ ……… အ ……… ဘယလြို လုပန်တောလဲ …… ဆရာရယ် ……… ရှီးးး …… ကြှတ် …… တအားပဲ "
စောကပြတထြဲ ပြည့ကြှပသ်ိပန်တေဲ့ ကိုစဈနိုငလြီးရဲ့ အထိအတွေ့ကို မိန်းမက အားရကြနပေတ်ဲ့ ပုံစံနဲ့ ခပတ်ိုးတိုး ညည်းရင်း အရသာခံနတယ်ေ။
" ဗှိ …… ပြိ …… စွိ ဇွိ ……… ပလဈ …… ဇွိ …… အင်းဟင်း ………… ရှီးးးးး ……… "
အနီးကပ် ကြည့်တ်ော့မှ ကိုစဈနိုငရြဲ့ ကာမပညာတွကေ မိန်းမအပေါြ စိုးမိုးခွုပကြိုငထြားတာ သိလိုကရြတယ်။ တခကြတ်ခကြြ လအဝှေေ့ မိန်းမ အဖုတလြေးထဲ အနထြှကလြာတဲ့ စောကရြညန်ံ့ စူးစူးလေးလည်း ရနတယ်ေ။
" ဟင့ြ ……… အ ………… အီး ……… ယား …… ယားလိုကတ်ာကြာ …… ကြှတ် …… ဟင့ြ … ယားတယ် "
အဖုတလြေးထဲ လီးတဆုံးသှင်းပြီး ကြိတမြှှနတေေော့ ၅ မိနဈလောကပြဲ မိန်းမ ဂဏာမငှိမဘြူး။ ကိုစဈနိုငကြို လညပြှနလြှည့ကြှရင်း ဖငကြှီးရမ်းလိုကြ နောကတ်ိုးကပလြိုကြ လုပန်တယ်ေ။ အဲ့အခွိန် ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမရဲ့ဆံနှယတ်ှကေို လကတ်ဖကန်ဲ့ စုကိုငပြှီး ဆောင့ဆြှဲပစ်တယ်။ လှတန်တေဲ့ ကနွလြကတ်ဖကကြ ဖငသ်ားစိုင် ၂ ဖကကြို တဖြန်းဖြန်း ရိုကလြိုးပြနရြော။ မိန်းမရှေ့မှောကခြတွိုင်း ဆံပငတ်ှေ ဆောင့ဆြှဲလိုကြ ပစ်လိုးလိုကန်ဲ့ မိန်းမပုံစံကလည်း နာကငွပြုံမရပဲ တအားကောင်းနတေဲ့ ပုံစံမွိုးလေး။ တားချင်ပြမယေ့ြ မိန်းမကိုယတ်ိုငကြလည်း စိတပြါလကပြါ ခံနတေော့ စိတမြသကသ်ာပဲ ဒီအတိုင်းပဲ ကြည့်န်မေိတယ်။
" ဟင့ြ …… အား …… ကောင်းလိုကတ်ာ … အရမ်းပဲ …… ရိုကစြမ်း … နာနာလေး လိုး "
" လိုးမှာ …… အင့ြ ……… ဖြန်း ……… ဇွိ ……… ဘှတ် …… အင့ြ …… ဗစွြ …… နငလြငလြိုးတာနဲ့ …… ငါလိုးတာ …… ဘယဟြာကောင်းလဲ …… အင့ြ အင့ြ … "
အောကမြှာ တကိုယလြုံး တွန့လြိမန်တေဲ့ မိန်းမကို ကိုစဈနိုငကြ နှိမပြှီး မေးမေးလိုးတော့ ကနွော့စြိတတ်ှေ သိမင်ယလြာမိတယ်။ ထူးခွားတာက သိမင်ယစြိတန်ဲ့အတူ ပေါငကြှားထဲလီးက ထောငထြလာပြီး လဥတွပေါ မခံမရပန်ိုငအြောင် အောင့လြာတယ်။
" ဟင့ြ ……. အ …… ဆရာ လိုးတာ ….. ကောင်းတယ် ……… ကောင်း …… အ …… အား …….. သှယလြေး စောကပြတကြို …… ပြဲအောငလြိုးပစ် …… အင့ြ …… လိုး … ဆောင့ြ ဆောင့ြ …… ဟင့ြ …… အအ အ "
မိန်းမလည်း အိန်ဒွတဈေစကမြှ မရှိတော့ဘူး။ ပါးစပကြ ခပရြိုင်းရိုင်း စကားလုံးတွေ သုံးပြီး အလိုးခံနတေော့တယ်။
" အင့ျ ….. ဗစြျ …. အားးးးး …. ကြှတ် ………… ဟင့ျ ……… ဇွိ … ဗှပ် ……………… အားးးးး … အ "
တအားအား တအီးအီး အောဟြဈပြီး ကနွော့ြ မကြန်ှာကို ကြည့်ရြင်း ကိုစဈနိုငရြဲ့ ပြင်းထနတ်ဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေို အလူးအလဲ ကြိတခြံနရှောတယ်။
" ဟင့ျ …… အားးးး …… ကြှတ် … ကြှတ် …… အမလေး …… ရှီးးးး ……… ကြှတ်… အ "
လီးပြနထြုတတ်ိုင်း မိန်းမစောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားတွေ လီးကိုငုံခဲပါလာပြီး ပြနဆြောင့လြိုးတိုင်း အသားစိုငအြနုလေးတွေ လိပဝြငန်တယ်ေ။ နောကပျိုင်း ဆောင့ခြကြတ်ှေ များလာတော့ လီးအရသာတွေ့ပြီး လေးဖကကြုန်း အနအထေားနဲ့ ရှေ့ကိုယလြုံး မှေ့ယာပေါြ ကပပြှီး ဖငကြှီး မှှောကကြော့ထောငပြေးနရေောပဲ။
" ဘှတ် ……… ဟင့ြ ……… အင့ြ ……ရှီးးးးး ……… ကြှတ် ……… အား အားးးးးး …… ဆရာ ………… ဆောင့ြ … အင့ြ ……… ဆောင့ြ …… သှယလြေး …… ပြီး … ပြီး ………… အ …… ပြီးတော့မယ် ……… အား ……… ထွကြ ……… ထွကပြှီ … "
ကြာကြာ အလိုးမခံနိုငရြှာဘူး ဘေးနားထိုငန်တေဲ့ ကနွော့ပြေါငတ်ှင်းကြောတွေ ဆှဲကုတပြှီး အံကြိတရြင်း ငှိမကြသွှားတယ်။
" ကောင်းတယ် …… အင်းဟင်း …… ကောင်း …… "
ခဏနမှေ ပါးစပကြ ခပတ်ိုးတိုးညည်းရင်း မကြလြုံးလေးဖြင့ပြှီး ကနွော့ကြို ကြည့်န်ရှောတယ်။ ကိုစဈနိုငကြ တောတ်ောြ လိုးနိုငတ်ယ်။ ငှိမကြသွှားတဲ့ မိန်းမကို အင့ကြနဲ့ အင့်ကနဲ့ ရှိုကသ်ံတွေ ထွကန်အေောင် လိုးတုန်းပဲ။ ပါးစပကြလည်း ပကပြကစြကစြကြ ပြောပြောလိုးတာ။
နောကထြပ် ၁၅ မိနဈလောကန်တေော့ ဆံပငကြိုငထြားတဲ့ လကကြို လှတပြှီး ခါးကို စုံပြနကြိုငရြင်း ဆောင့ခြကြတ်ှေ မှနလြာတယ်။ ကြည့်န်တေုန်း နောကဆြုံးတဈခကြြ ခပပြှင်းပြင်းဆောင့ပြှီး လီးအရင်းထိ မိန်းမအဖုတထြဲ ဖိကပလြိုကတ်ယ်။ ခဏနေ အဖုတထြဲက လီးကို ဆှဲထုတတ်ော့ လရညတ်ှေ ထွကကြလွာတာ အများကြီးပဲ။ လီးဆှဲထုတတ်ာနဲ့ မိန်းမလည်း လေးဖကကြုန်းနရောက ဘေးလှဲခလွိုကတ်ာ ဘာသံမှကို မကြားရတော့ဘူး။
ဒါကို ကိုစဈနိုငကြ အားမရသေးပဲ ပကလြကလြှနလြဲနတေဲ့ မိန်းမဆံပငကြိုဆှဲပြီး လီးစုပခြိုင်းနပြနေရြော။ အာခေါငထြဲထိ လီးကိုထည့ပြှီး မိန်းမပါစပန်ဲ့ ဆီးခုံးကို ဆှဲကပလြိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ အနည်းငယပြွော့လာတဲ့ လီးနဲ့ မိန်းမမကြန်ှာအနှံ့ ပြတပြှီး နှစ်ယောကသ်ား ဘေးချင်ြးကပ် မှိန်းနကြတော။
ကနွောလြည်း ကိုစဈနိုင် လီးကြီးကြည့်လြိုကြ မိန်းမ အဖုတလြေး ကြည့်လြိုကန်ဲ့ ဂွင်းထိုငထြုနတော ၂ ခွီ ဆကတ်ိုကပြဲ။ ညပိုင်း ကိုစဈနိုင် ပြနခြါနီး မိန်းမက လီးကို အငမ်းမရ စုပပြေးလိုကသ်ေးတယ်။ ကိုစဈနိုင် ပြနသ်ှားတော့ ၂ ယောကသ်ား ရအတေူခွိုးရင်း မိန်းမကို ဆပပြှာတိုကပြေးတုန်း ကိုစဈနိုင် ရိုကပြှီးလိုးနတေဲ့ ပုံရိပတ်ှေ ပြနမြှငယ်ောငလြာတယ်။
လငမြယား ၂ ယောကြ အပြငမြှာပဲ ညစာထွကစြားပြီး အိမပြှနရြောကတ်ော့ အိပယ်ာဝငခြဲ့ကြတယ်။ ပငပြန်းနတေဲ့ မိန်းမကို သနားပမယေ့ြ တဈနေ့လုံး ဘေးကနေ ထိုငကြှည့ပြှီး မလိုးရတော့ လိုးချင်စြိတကြ တဖြားဖြားနဲ့ အိပယ်ာပေါြ အစပျိုးနမေိတယ်။ နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းတော့ မကြလြုံးထဲ ကိုစဈနိုငလြီးကို စုပပြေးနတေဲ့ ပုံရိပတ်ှေ ပြနမြှငလြာပြီး ကာမသှေးတွေ ဆူပြကကြုနတ်ယ်။ စကပလြေးလှနပြှီး အဖုတ် ယကတ်ော့လည်း ကိုစဈနိုငလြီးကြီး မိန်းမအဖုတထြဲ မဆန့မြပြဲ ဝငထြှကန်ပေုံတွေ မကြလြုံးထဲ ပေါလြာပြနရြော။ ကနွောကြသာ စိတပြါလကပြါ ယကပြေးနတော မိန်းမက အားရပါးရ အလိုးခံထားရတော့ စိတသ်ိပမြပါဘူး။ ကနွောလြည်း ၁၀ မိနဈလောကြ လုပပြှီး ပြီးသှားခဲ့တယ်။
……………………………………………………………
အဲ့လိုနလောရင်း ကိုစဈနိုငလြည်း ပြောင်းဖို့ရှေ့ဖို့ အလုပရြှုပန်တေော့ အိမမြလာဖြစ်ဘူး။ နောကတ်ဈလကြ ကိုစဈနိုင် ပြနမြယ့ရြကကြှီး မိန်းမက မနကပျိုင်း အိမခြေါထြားတယ်။ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုငဗြွာ ကနွောန်ဲ့ အလုပအြတူလုပတ်ဲ့ ကိုကြောစြှာရဲ့မိနမ် ဆေးရုံတငလြိုကရြတယ်။
မသှားမဖြစ်လို့သာ ထွကခြဲ့လိုကတ်ာ ဆေးရုံရောကတ်ော့ စိတကြ အိမကြိုပဲ ရောကန်တယ်ေ။ မိန်းမနဲ့ ကိုစဈနိုင် နှုတဆြကလြိုးပြဲလေးက ဘယလြိုများလဲ သိချင်စြိတ် ပြင်းပြနတော။ အရေးထဲ ကိုကြောစြှာရဲ့ မိန်းမဘကကြ မိဘတွေ မလာသေးလို့ ခဏစောင့ပြေးပါဦး ပြောလို့ စောင့ပြေးရသေးတယ်။
မနကြ ၉ နာရီခွဲတော့ သိချင်စြိတကြ ပြင်းပြလာပြီ မနနေိုငတ်ာနဲ့ ဖုန်းဆကကြှည့တ်ော့ ရောကန်ပြေီတဲ့ ကနွော့ကြို စောင့န်ကြတော ပြောတယ်။ စိတထြဲ တအုံတနှေးကြီးဗွာ။ ကိုကြောစြှာလည်း သူ့မိန်းမ သှေးစဈ အခန်းရှာနဲ့ ပြာယာခတန်သလေို ကနွောလြည်း ဂဏာမငှိမဘြူး။ ၁၀ နာရီလောကမြှ ကိုကြောစြှာ့မိန်းမရဲ့ မိဘတွေ ရောကလြာလို့ ကနွောလြည်း နှုတဆြကပြှီး အိမပြှနလြာခဲ့တယ်။ အိမရြောကတ်ော့ ဂိုဒေါငန်ား ကားရပပြှီး အိမထြဲဝငလြာမိတာ ကားသော့တောင် မဖြုတမြိဘူး။ အိမထြဲရောကတ်ာနဲ့ ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ တံခါးဖြင့ဝြငလြာခဲ့တာ။
မင်ျဂလာဦးလကဖြှဲ့ ကုတငကြှီးပေါြ မိန်းမရဲ့ ခန်ဓာကိုယ် ခရမ်းရောင် အတွင်းခံ ဝမ်းဆကလြေးပဲ ကနွတ်ော့တယ်။ ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမနှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကို ဆှဲစုပရြင်း ဘောလြီခွိတကြို ဖြုတပြေးနတယ်ေ။ ဘောလီကိုင်းကြိုးတွေ တဈဖကပြှီး တဈဖကြ ပုခုံးသား ဝင်းဝင်းလေးပေါကြ လွှောခတွော့ အနည်းငယ် အိတွဲနတေဲ့ မိန်းမနို့အုံ ၂ ဖကြ ပေါလြာရောပဲ။
မိန်းမမကြလြုံးတွကေ ကနွော့ဆြီတလှည့ြ ကိုစဈနိုငရြဲ့ မကြန်ှာကိုတလှည့ြ ကြည့်ရြင်း ဒူးတုတထြိုငလြကြလြေး ရငဘြတကြို ကော့ပေးနတယ်ေ။ အဲ့အခွိန် ကိုစဈနိုငကြ နို့သီးခေါင်းပန်းရောငလြေးကို ဆှဲစို့ရင်း လကတ်ဖကကြ ကနွန်ို့အုံတဖကကြို ဆုပန်ယပြေးနတော။
" ဟင့ျ … ကြှတ် … "
မိန်းမခေါင်းလေး မော့တကသ်ှားပြီး လညပြင်းကို သိုင်းဖကတ်ော့ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လှတန်တေဲ့ လကတ်ဈဖကကြ ဗိုကခြေါကြးဖြေးဖြေးလေးကို ပြတသ်ပရြင်း အောကရြှေ့နတယ်ေ။ မကြခြုံးကြောလေး တွန့န်တေဲ့ မိန်းမမကြန်ှာက တဈစုံတဈခုကို မွှောန်တေဲ့ ပုံစံမွိုးနဲ့ တုတထြိုငထြားတဲ့ ပေါငတ်ံ ၂ ဖကကြို မသိမသာ ဖြဲပေးလိုကတ်ာ။ ကိုစဈနိုငလြကကြ အတွင်းခံဘောင်းဘီ မွော့ကြိုးလေးနား ရောကတ်ော့ ရပသ်ှားပြီး ဘောင်းဘီအတွင်းထဲ လကခြွောင်းလေးတွေ သှင်းနှိုကလြိုကတ်ယ်။ ဆတကြနဲ့ မိန်းမကိုယလြေး တုနသ်ှားပြီး မကြလြုံးလေး စင်းကလွာတာ။
အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲ လကခြွောင်းလေးတွေ ခုံးလာလိုကြ ဆန့လြိုကန်ဲ့ မိန်းမလည်း တအင်းအင်း ညည်းရင်း ဖငကြှီးကြှပြီး ဒူးထောကရြပရြင်း ဘောင်းဘီကို ဒူးဆဈအထကန်ား ဆှဲခလွိုကတ်ယ်။ အကာကြယမြဲ့သှားတဲ့ မိန်းမအဖုတလြေးထဲ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လကခြလယလြေး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အထုတအြသှင်း လုပပြေးနတော။
" အ ….. အ အ ….. ရှီးးးးး ….. ကြှတ် ကြှတ် "
မိန်းမပါးစပကြ တအအနဲ့ ညည်းသံလေး ထွကလြာပြီး ၅ မိနဈကြောကြွောလြောကကြှ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လကကြောကဝြတကြို ဖမ်းကိုငပြှီး ခပသ်ှကသ်ှကြ လုပပြေးဖို့ ပြောလိုကတ်ယ်။ မိန်းမစကား မဆုံးသေးဘူး ကိုစဈနိုငလြကခြွောင်းလေးက အထုတအြသှင်း မှနလြာပြီး တဇွိဇွိတဗှိဗှိနဲ့ မိန်းမအဖုတလြေး အသံတွေ မှညလြာရောပဲ။
" ဟင့ြ ……… အား ……… မှနမြှနလြေး …… အအ ……… ဟုတတ်ယ် … "
မိန်းမ အသကရြှူသံတွေ မှနလြာပြီး ဒူးထောကြ ရပန်ရောက ခေါင်းကို နောကလြှနခြပြှီး ခါးကော့ လကထြောကရြင်း ခွေ ၂ ဖကြ ကြှပေးလိုကတ်ယ်။ ကိုစဈနိုငကြ အဖုတကြို လကန်ဲ့လိုးပေးရင်း ကနွလြကတ်ဈဖကန်ဲ့ မိန်းမဒူးဆဈအထကန်ား လိပတ်ငန်တေဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတပြဈတယ်။ တဆကထြဲ မိန်းမပေါငကြှား နရောယူပြီး လကန်ဲ့ လိုးနတေဲ့ အဖုတဆြီ မကြန်ှာအပခြလွိုကတ်ယ်။ အရညရြှှဲနတေဲ့ အဖုတကြို လကန်ဲ့ အလိုးမပကြပြဲ ဖိယကြ ပေးနတော။ မကြာပါဘူး မိန်းမပါးစပကြ တအအ အောရြင်း ဖငကြှီးကော့ထိုးပြီး ပြီးသှားရတယ်။
စောကရြညကြုနတ်ော့ ထိုငလြကြအြနအထေားနဲ့ ခါးကော့ လကန်ောကပြဈ ထောကထြားတဲ့ မိန်းမကို မှောကအြိပ် ခိုင်းလိုကတ်ယ်။ မိန်းမ မှောကအြိပတ်ော့ ကော့ထွကန်တေဲ့ ဖငသ်ားစိုင် ၂ ခွမ်းကို ဖြဲပြီး ဖငဝြလေး ယကပြေးပြနရြော။ ပြီးမှ အပေါကြခွပြီး ဖငပြေါကထြဲ တံတွေးထွေးခရွင်း လီးကို တေ့ပြီး ဖငလြိုးပစ်တယ်။
အဖုတမြလိုးပဲ ဖငတ်န်းလိုးတော့ ကနွောတ်ောင် ကြောငသ်ှားရတယ်။ မိန်းမက တအားအား အောဟြဈနတောတောင် ကိုစဈနိုငကြ မညှာဘူး။ နို့တွအေောကြ လကသ်ှင်းပြီး တဘှတဘြှတန်ဲ့ မှောကလြိုးပစ်တာ။ ပါးစပကြလည်း မိန်းမဖငလြေးက စီးကြပန်ကြေောင်း ဘယလြိုလိုးကောင်းကြောင်း ပုခုံးလေးကိုကလြိုကြ စကားပြောလိုကန်ဲ့ မနားတမ်း ဆောင့လြိုးတာများ ကုတငတ်ိုငတ်ှေ တကြှိကြှိ တအိအိနဲ့ပဲ။ ၁၅ မိနဈလောကြ တရစပ် လိုးပြီးမှ မိန်းမကို ထထိုငခြိုင်းပြီး လီးကို ပြနစြုပခြိုင်းတယ်။
မိန်းမကလည်း ပူပူနှေးနှေး သူ့ဖငလြိုးထားတဲ့ လီးကို မကမြကမြောမော စုပပြေးနတော။ ခဏနမှေ မိန်းမကို ထရပခြိုင်းရင်း ကိုယတ်ပတ် လှည့ခြိုင်းပြီး နောကကြနေ ဖငပြှနလြိုးပြနရြော။ ဒီတခါတော့ မိန်းမ သိပမြအောတ်ော့ပါဘူး။ ၁၀ မိနဈ လောကကြှ မတတ်ပရြပလြကြြ ဖငလြိုးနတေော့ မိန်းမက အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာတာနမှော။ ကုတငခြေါင်းရင်းဘကြ တိုးကပပြှီး ကုတငဘြောငကြို လကထြောကကြိုငရြင်း ခါးညှတပြေးလိုကတ်ယ်။
မတတ်ပရြပလြကြြ အနအထေားနဲ့ ကုန်းပေးတော့ ကိုစဈနိုငလြည်း စိတရြှိလကရြှိ ဆောင့လြိုးနတော မိန်းမနို့နှစ်လုံး ရမ်းခါနရေောပဲ။ လိုးနတော နာရီဝကကြွောလြာပြီ မိန်းမပေါငကြှားထဲ စောကရြညတ်ှေ စီးကနွပမေယေ့ြ ကိုစဈနိုငကြ မပြီးသေးဘူး။ အံ့သှစရာ ကောင်းလောကအြောငကြို လိုးနိုငတ်ယဗြွာ။ ကိုစဈနိုင် ပြီးသှားတော့ မိန်းမလည်း မလှုပန်ိုငတ်ော့ဘူး။ အိပယ်ာပေါြ အရုပကြှိုးပြတ် ခွခေေါကန်တော။
………………………………………………………
ခဏကြာတော့ ကနွောလြည်း ကိုစဈနိုငရြဲ့ ဘေးနား မှောကအြိပန်တေဲ့ မိန်းမခွရင်ေးဘကြ ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကတ်ယ်။ ဖငဝြက အရညပြှား အတွန့လြေးတွေ ယောငပြှီး ရဲမဲ့နပြေီး ဖငပြေါကကြနေ စီးကနွတေဲ့ လရညတ်ှကေ မိန်းမအဖုတပြေါြ ပကပေန်တယ်ေ။ လရညတ်ှေ ပပြနေတေဲ့ မိန်းမဖငဝြလေးကို မနာအောငဖြှဲပြီး အာငှေ့ပေးရင်း လွှာလေးနဲ့ ယကပြေးတော့ မှေးနတေဲ့မိန်းမ နိုးလာတယ်။ ပကလြကလြှနပြှီး မကြလြုံးချင်ြး စိုကကြှည့တ်ော့ မိန်းမ မကြဝြန်းလေးက ကိုစဈနိုငလြိုးထားတဲ့ ဖငပြေါကလြေးကို ကနွောြ ယကပြေးတာ အားနာနပေုံပါ။
သူ့အဖုတလြေးကို လကန်ဲ့အုပရြင်း နာကငွရြိပ် ငှေ့ငှေ့လေးနဲ့ ရှကန်တေဲ့ မိန်းမပုံစံလေးက ခါတိုင်းနဲ့ မတူဘူး တအားကို လှနတောဗွာ။ ကနွောြ စိတမြထိန်းနိုငဘြူး ပေါငကြှားထဲ ဒူးထောကြ နရောယူရင်း သူ့လကကြိုဖယပြှီး အဖုတလြေးကို ကုန်းယကြ လိုကတ်ယ်။
" ဟင် ……… မယကန်ဲ့ "
အဖုတပြေါမြှာ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လရညတ်ှနေဲ့မို့ မိန်းမက တားပမယေ့ြ ကနွော့လြွှာက အဖုတပြေါရြောကသ်ှားပြီး ဖိယကပြေးနမေိတယ်။
" ဟင့ျ …… အ …… ရှီးးးးး … အီး "
၃ မိနဈ လောကကြှ စိတလြွော့လိုကပြုံနဲ့ ခါးလေး မသိမသာ ကော့ပေးရင်း ကနွော့မြကြန်ှာကို အဖုတန်ဲ့ လိုကကြပပြေးနရှောတာ။
" ရှီးးးးး ……… ကြှတ် …… အ ……… "
မိန်းမ အဖုတပြေါကြ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လရညတ်ှေ ပြောငအြောငယ်ကပြေးပြီး အဖုတထြဲ လွှာဖြားလေး စုခွှနသ်ှင်းပြီး မှှပေေးလိုကတ်ယ်။ ဆံပငကြို ဆှဲဆုပပြှီး သူ့စောကဖြုတန်ဲ့ ကနွော့မြကြန်ှာကို ဖိကပပြှတရြင်း အရညကြှညလြေးတွေ ပြနစြိမ့လြာတယ်။ အဲ့အခွိန် ဘေးနားလှဲနတေဲ့ ကိုစဈနိုငကြ ထထိုငပြှီး မိန်းမခေါငရြင်းနား ဒူးထောကထြိုငရြင်း ပြော့သှားတဲ့ သူ့လီးကြီးကို မိန်းမမကြန်ှာဆီ ကပပြေးလိုကတ်ယ်။ မိန်းမက ပါးစပန်ားကပလြာတဲ့ ကိုစဈနိုငရြဲ့လီးကို စုပပြေးရင်း ကနွော့ဆြံပငတ်ှေ ဆုပကြိုငထြားတဲ့ လကတ်ဖကကြို လှတပြှီး တွဲလောင်းကနွတေဲ့ လဥ ၂ လုံးကို ညှဈပေးနတယ်ေ။
ကနွောလြည်း အဖုတယ်ကပြေးနရောက မကြန်ှာခွာပြီး မိန်းမပါးစပထြဲ ဝငထြှကန်တေဲ့ လီးကို ကြည့်န်မေိတယ်။ အဲ့အခွိန် ကနွော့ဆြံပငကြို ကိုငထြားတဲ့ မိန်းမရဲ့ လကတ်ဖကြ မသိမသာလှုပပြှီး အဖုတကြို ကော့ပေးပြနရြော။ လငယ်ကပြေးတာခံရင်း သူစိမ်း ယောကြြားလီးကို စုပန်ရတော မိန်းမအတွကလြည်း ကာမအရသာ ထူးခွားနမှောပါ။
" ရပြီ … ဖယတ်ော့နောြ "
ကနွော့ခြေါင်းကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ဖိ မကြန်ှာကို စောကဖြုတန်ဲ့ ကော့ပြတရြင်း အခွိနဘြယလြောကြ ကြာသှားမှန်း မသိဘူး။ ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကိုစဈနိုင် လီးက မိန်းမပါးစပထြဲက ထွကလြာပြီး ထောငမြတန်ပြေီ။ နောကတ်ခွီလိုးဖို့ အဆငသ်င့ြ ဖြစ်နတေော့ ကနွောလြည်း မိန်းမပေါငကြှားက ထွကပြှီး ဘေးနား ထိုငန်လေိုကတ်ယ်။
ခကြခြငွြးပဲ ကိုစဈနိုငကြ ကနွော့န်ရော ဝငယ်ူပြီး မိန်းမပေါငတ်ံ ၂ ဖကကြို ဆှဲကားပစ်တယ်။ ကနွောြ ယကပြေးထားလို့ ဖောင်းကြှနတေဲ့ အဖုတကြို လီးနဲ့ ၂ ခကြြ ၃ ခကြြ ရိုကရြင်း စောကခြေါင်းဝလေးထဲ ဒဈကြီးဖိထည့ပြှီး ဆောင့လြိုးတော့တာပဲ။ မကြာဘူး လီးဝငလြီးထွကသ်ံတွနေဲ့ မိန်းမညည်းသံတွေ အခန်းလေးထဲ ပြနပြှီး ဆူညံလာတယ်။ မိနဈ ၂၀ လောကကြှ ကိုစဈနိင် ခဏနားတော့ မိန်းမက ကနွော့ဆြီ လှမ်းကြည့်န်တော။
" ကိုအောင် "
" ဟင် "
" ဆရာ နားတုန်းလေး … ဟိုလေ … "
ပြောလကစြ စကားကိုရပပြှီး သူ့ပေါငကြှား မကြစြပစ်ပြလို့ ကနွောလြည်း အလိုကတ်သိပဲ မိန်းမ ဘယဘြကခြါးနား ထိုငပြှီး အဖုတအြကကြှဲကြောင်းထိပ် မာခဲနတေဲ့ အစိလေးကို ကုန်းစုပလြိုကတ်ယ်။ ပထမတခါ သူ့အဖုတပြေါကြ ကိုစဈနိုငလြရညတ်ှကေို ယကပြေးထားတော့ ဒီတခါ မိန်းမက ကနွော့အြပေါြ အားနာစိတမြွိုး မရှိတော့ပါဘူး။
မိန်းမဆီးခုံးပေါြ ပါးအပပြှီး အဖုတထြဲ ကိုစဈနိုငလြီးကြီး မှုပန်တော အနီးကပကြှည့ရြင်း အစိလေးကို စုပန်ရတေော့ အရသာက ဘာနဲ့မှ မလဲနိုငဘြူးဗွာ။ ကနွော့မြကြန်ှာနဲ့ ကိုစဈနိုင် လမှှေးအုံကြီး ထိမိနတေော့ ကိုစဈနိုငကြ အားနာတာလား မသိဘူး လီးကို ဒဈပေါရြုံ ထုတပြှီး ဆီးခုံးကို နောကဆြုတပြေးနတော။ ရဲကားနတေဲ့ ဒဈအခွမှော အကြိအခွှဲတွေ တငန်ပြေီး ခပစြူးစူးအနံ့လေးက ကနွော့န်ှာခေါင်းထဲ တိုးဝငလြာတယ်။ မနနေိုငတ်ာနဲ့ ဒဈအခွကေ မိန်းမရဲ့ အကြိအခွှဲလေးတွေ လွှာနဲ့လိပယ်ူပြီး မှိုခမွိတယ်။
ခကြခြငွြးပဲ ပလှတကြနဲ ကိုစဈနိုငဒြဈကြီး ကြှတထြှကလြာတယ်။ ဒဈထိပကြ ကနွောြ့အထကန်ှုတခြမ်းကို ပြတပြှီး လီးတံက အပေါကြော့တကြ သှားရောပဲ။ တပျိုငထြဲလိုလို မိန်းမအဖုတဝြလေးထဲ အတွင်းသားရဲရဲလေး စူတကလြာပြီး စောကရြညတ်ှပန်ေးတော့ ကိုစဈနိုငလြဥတွေ ရှှဲနှစ်ကုနတ်ယ်။
ဟင့ကြနဲ့ မိန်းမဆီက ရှိုကသ်ံသဲ့သဲ့လေး ထွကလြာပြီး အဖုတလြေး ကော့ထိုးနတော။ ကနွောလြည်း ကိုစဈနိုငလြီးကြီး ငေးကြည့်န်တေုန်း မိန်းမအဖုတလြေး ကော့တကလြာမှ သတိပြနကြပပြှီး အစိလေးကို ဖိစုပပြေးလိုကတ်ယ်။ အဲ့အခွိန် ကိုစဈနိုငကြ သူ့လီးကို အရင်းကကိုငပြှီး အောကန်ှိမ့ရြင်း အဖုတန်ှုတခြမ်းကြားထဲ ထိုးပြတပြေးပြနရြော။ တခကြတ်ခကြြ အရှိနလြှနပြှီး မိန်းမအစိလေး စုပပြေးနတေဲ့ ကနွော့န်ှုတခြမ်းကို ဒဈနဲ့ ထိုးမိနတော။ သချော လုပတ်ာလား မတောတ်ဆလားတော့ မသိဘူး။ ကနွောလြည်း ပါးစပကြို မသိမသာ ဟပေးနမေိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဗွာ ကနွော့မြိန်းမကို အထွဋအြထိပ် အကြိမကြှိမ် ရောကအြောင် ပို့နိုငတ်ဲ့ လီးကြီးလေ။
ဒဈကြီးနှုတခြမ်းကို လာထိတိုင်း မိန်းမအစိလေး လှတပြှီး လီးထိပကြို လွှာနဲ့ ယကပြေးလိုကတ်ာ။ လေးငါးခကြလြောကပြဲ ဒဈကြီး ကနွောြ့ပါးစပထြဲ သိသိသာသာ တိုးဝငလြာတယ်။ စိတတ်ှေ တအားကို လှတထြှကကြုနတ်ာ။ မိန်းမအစိလေး စုပလြိုကြ ကိုစဈနိုငဒြဈကြီး ငုံပေးလိုကန်ဲ့ တခါမှ မရဘူးတဲ့ ကာမအရသာတွေ ရနမေိတယ်။ လကတ်ဖကကြ အလိုလို ကနွော့ပြေါငကြှား စမ်းပြီး ဂွင်းထုနမေိတာ။ ခဏပဲ လရညတ်ှေ ထွကကြလွာတယ်။ လရညထြှကန်တေုန်း မိန်းမလည်း လီးခဏ လှတသ်ှားတဲ့ အခိုကတ်န့ကြို ဟနမြဆောငန်ိုငရြှာဘူး။ ကိုစဈနိုငကြို ထပလြိုးပေးဖို့ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောလိုကရြောပဲ။
ကနွောလြည်း ကိုစဈနိုငလြီးထိပကြို ခပပြှင်းပြင်း တခကြြ ဆှဲစုပပြှီး မိန်းမအဖုတဝြထဲ ပြနတ်ေ့ပေးလိုကတ်ယ်။ ကိုစဈနိုငကြ ဒူးထောကလြကြြ အနအထေားနဲ့ပဲ မိန်းမပေါငတ်ံတွေ ကြေးမှှောကရြင်း ဆောင့လြိုး ပစ်တာ။ ၁၀ မိနဈလောကြ မနားတမ်းလိုးရင်း အဖုတထြဲက လီးကိုထုတပြှီး ဖငပြေါကလြေးထဲ ပြောင်းလိုးပြနရြော။
" အားးးး …… အမလေးးးး ……… လိုးစမ်း ……… အအ ……… ဖငရြော … ဟောဒီ စောကပြတရြော …… ကြိုကသ်လိုလိုး "
ဖငပြှောင်းလိုးတော့ နည်းနည်းနာကငွတ်ဲ့ ပုံစံနဲ့ မိန်းမက သူ့အဖုတကြို ခပစြပစြပလြေး ပုတပြှပြီး ပြောနတော။ အသိစိတလြှတပြှီး ရာဂစိတပြှင်းထနန်တေဲ့ မိန်းမပုံစံက ဘေးကကြည့်န်တေဲ့ ကနွောပြါ ဝငလြိုးချင်မြိတယ်။ အဲ့အခွိန် ကိုစဈနိုငကြလည်း ဖငထြဲက လီးကို ဆှဲထုတပြှီး အဖုတထြဲ ပြနထြည့ရြင်း တဈခကြထြဲ အားကုန် ဆောင့လြိုးလိုကတ်ယ်။ ဆောင့ခြကြကြ အားပါတော့ မိန်းမရငဘြတလြေး မော့တကလြာပြီး မကြရြညဝြဲလာရှာတာ။
" ဟင့ြ ……… အားးးး ……… လိုးစမ်း …… နာနာလေး လိုး …… အအ …… အမလေး … သားအိမ် ဆောင့မြိပြီ …… အားးး အ …… သပြေီ ……… ဆောင့စြမ်းဟာ …… ဆောင့ြ …… အ ……… ဆောင့ြ ဆောင့ြ "
ကိုစဈနိုငကြ မိန်းမအောလြေ ဆောင့လြိုးလပေဲ။ တခကြပြှီး တခကြြ ကော့ပြံအောင် လိုးနလေို့ မိန်းမ နာကငွန်ပမေယေ့ြ လီးကြီးတိုးဝငလြာတိုင်း အောကကြနေ စောကဖြုတကြို ပြနကြော့ပေးနတော။ ပါးစပကြ တအားအား အောန်ပမေေဲ့ မိန်းမပုံစံက ရပခြငွစြိတ် မရှိဘူး။ လီးဝငသ်ှားတိုင်း အဖုတန်ှုတခြမ်းသားတွေ လိပဝြငသ်ှားပြီး လီးပြနထြုတတ်ိုင်း အဖုတန်ှုတခြမ်းသားတွေ အပြငင်ုံပြီး ပြနပြါလာတယ်။ လီးဝငလြီးထွကတ်ိုင်း တဇွိဇွိနဲ့ အရညတ်ှေ အနထြှကလြာပြီး အံကြိတည်ည်းနရှောတာ။ ခေါင်းက နောကလြှနန်ပြေီး အသကကြို လုရှူနရတေယ်။
ကိုစဈနိုငလြည်း တဖြည်းဖြည်း ဆောင့ခြကြတ်ှေ မှနလြာရင်း အားကနဲအောပြှီး နောကဆြုံးတဈခကြြ ပစ်လိုးရင်း မိန်းမအဖုတထြဲ လရညတ်ှေ ပြည့လြွှံ နအေောင် ပန်းထုတလြိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြနဆြှဲထုတပြှီး မိန်းမညာဘကဘြေး ပကလြကလြှနလြှဲခပြဈတယ်။ ထူးခွားတာက မိန်းမရဲ့ ကာမစိတပြဲ။ မီးပြင့မြတတ် အလိုးခံရတာကို ထထိုငပြှီး ပကလြကလြှဲနတေဲ့ ကိုစဈနိုငရြဲ့လီးကို အငမ်းမရ ထစုပန်တော။ ပါးစပထြဲလီးကြီး ပြော့ခွေ သှားမှ ကနွော့ဘြကြ လှည့ကြှည့ရြင်း ထရပလြိုကတ်ယ်။
" ကိုအောင် … ပကလြကလြှနလြိုကန်ောြ "
မတတ်ပရြပလြိုကတ်ော့ အဖုတလြေးက ပေါငကြှား ညှပန်ပြေီး ကိုစဈနိုငရြဲ့ လရညတ်ှေ ကပန်တေဲ့ မှငကြှင်းက ကနွော့အြတွကြ လရညထြှကမြတတပြဲ။ စိတထြဲ ကြိတပြွောသ်ှားမိတယ်။ မိန်းမ ဘာလုပခြငွလြဲဆိုတာ အလိုလို ကြိုသိနလေို့ပါ။ ဒူးထောကရြပရြင်း မိန်းမစောကဖြုတကြို ရှှတကြနဲ့ နမ်းပြီးမှ ကိုစဈနိုငဘြေးနား ပကလြကလြှန် လှဲပေးလိုကတ်ယ်။ မိန်းမမကြန်ှာလေး ပြုံးပြီး ကနွော့မြကြန်ှာပေါြ တကခြှရင်း အဖုတကြို ကနွော့ပြါးစပန်ဲ့ ခွိနဖြိခလွိုကတ်ော့ ပထမဆုံး ကိုစဈနိုင် ပန်းထည့ထြားတဲ့ လရညတ်ှေ ပါးစပထြဲ တန်းဝငလြာတယ်။
ကနွောလြည်း မိန်းမကို အထွဋအြထိပ် ရောကအြောင် ပို့ပေးနိုငတ်ဲ့ ကြေးဇူးရှငရြဲ့ လရညတ်ှကေို မွိုခပြေးလိုကတ်ယ်။ လရညတ်ှကေုနမြှ အဖုတအြုံ တပြငလြုံး ဖြဲယကပြေးပြီး နှုတခြမ်းသား ၂ ဖကကြို တလှည့စြီ ဆှဲစုပပြေးလိုကတ်ယ်။
" လွှာလေး … ထုတပြေးဦးကြာ "
ပါးစပတ်ှေ ထူပူပြီး လွှာတွေ ညောင်းလာတဲ့အထိ ယကပြေးနမေိတာ မဝဘူးဗွာ။ မိန်းမပြောလို့ လွှာကို အပြငရြသလောကြ ထုတပြှီး ထောငပြေးလိုကတ်ယ်။
" ရှီးးးး ……… အားးးး ……… ကိုအောငရြယ် "
လွှာထိပလြေးကို အဖုတဝြနဲ့တေ့ပြီး ဖိခရွင်း တိုးတိုးလေး ညည်းနရှောတယ်။ မိန်းမ ကြနပေအြောင် လွှာကို အလိုးခံရင်း ခဏကြာမှ လွှာကို ပြနသ်ိမ်းပြီး စောကစြိလေးကို ပါးစပထြဲ မှုပပြါလာအောင် စုပပြေးလိုကတ်ယ်။
" ရှီးးးးးး …… အားလားလား …… ထပပြှီးချင်လြာပြီကြာ "
ပြောပြောဆိုဆို ဖငကြှီးကြှပြီး ကနွော့ပြါးစပထြဲက ကြှတသ်ှားတဲ့ အစိလေးကို လကန်ဲ့ ဖိပြတန်တော။ ကနွောလြည်း သူ့လကကြှားထဲ တခကြတ်ခကြြ လှတထြှကလြာတဲ့ အစိလေးကို မရမက စုပပြေး လိုကတ်ယ်။
" ဟင့ြ …… အ … ကောင်းလိုကတ်ာ ……… အားဟား …… အဟင့ြ … ဟင့ြ ……… အ … "
ဖငကြှီးကြှလိုကြ ပြနဖြိခလွိုကန်ဲ့ ဆကတ်ိုကြ ညည်းနရေောပဲ။ မကြာဘူး စောကဖြုတဝြက အရညတ်ှေ ထွကကြလွာတာ ကုနအြောင် မပန်းနိုငဘြူး ဘေးနား ဖငကြှီးရမ်းပြီး ပစ်ကသွှားတာ မလှုပတ်ော့ဘူး။ သုံးယောကသ်ား မှေးရင်းအိပပြှီး နလညေကြှ ရအတေူခွိုးကြတာ။ ရချိုးတော့လည်း မိန်းမက ကိုစဈနိုင် တကိုယလြုံး ဆပပြှာတိုကပြေးနတယ်ေ။ ကိုစဈနိုင် နောကကြနရပေပြှီး နို့အုံ ၂ ဖကန်ဲ့ ကြောပြငကြနေ ဒူးကောကကြှေးနားထိ ပြတသ်ပပြေးတာ။ ရှေ့ရောကတ်ော့လည်း ကိုစဈနိုငရြှေ့ ဒူးထောကထြိုငပြှီး လီးတံကို နို့ကြားညှပရြင်း ဆပပြှာမှုပတ်ှနေဲ့ တိုကပြေးတာ ဘေးကကြည့်ရြင်း ကနွောတ်ောင် မနာလို ဖြစ်မိနတယ်ေ။
ရချိုးပြီး မိန်းမက ကိုစဈနိုငကြို အဝတမြဝတခြိုင်းဘူး။ ၂ ယောကသ်ား ဧည့ခြန်းထဲ တုံးလုံးနကြတော။ ကနွောကြတော့ ၃ ယောကလြုံး စားဖို့သောကဖြို့ ပြငဆြငန်တယ်ေ။ ကိုစဈနိုငရြော မိန်းမရော ဖငတ်ုံးလုံးနဲ့ ထမင်းအတူစားပြီးမှ ကောဖြီသောကရြင်း တီဗှီဖြင့ကြှည့ကြှတယ်။ စကားပြောရင်း မိန်းမက ကိုစဈနိုငဘြေးနားပဲ ကပထြိုငပြှီး လီးကြီးကို တခွိနလြုံး ကိုငဆြှနတယ်ေ။ မကြာပါဘူး ကိုစဈနိုငလြီးကြီး ထောငမြတလြာတော့ ဆိုဖာခုံပေါတ်င် အပေါကြ ခွလိုးပစ်တာ။ အတောလြေးကြာတော့ မိန်းမ ပြီးသှားရောပဲ။
ပြီးတာနဲ့ ကိုစဈနိုငကြ ထရပပြှီး မိန်းမကို သူ့နရော ထိုငခြိုင်းပြီး ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကလြိုးရင်း အဖုတပြေါြ လရညတ်ှေ အဆကမြပြတ် ပန်းထုတပြဈတယ်။ ခဏနမှေ သူတို့ ၂ ယောကြ နောကဖြေး ရချိုးခန်းဝငပြှီး အိပခြန်းထဲ ပြနန်ား နကြတေယ်။
ကိုစဈနိုင် ပြနတ်ော့မှာမို့ မိန်းမစိတတ်ိုင်းကြ နချင်ေသ်လို နနတေောကို နားလညပြါတယ်။ ညနေ ၅ နာရီကားနဲ့ ကိုစဈနိုင် ပြနမြှာမို့ ၄ နာရီကြောကြှ ကနွောြ သှားနိုးလိုကတ်ယ်။ အိပခြန်းထဲရောကတ်ော့ ၂ ယောကသ်ား ကိုတုံးလုံး အနထေားနဲ့ မိန်းမက ကိုစဈနိုင် ဒဈကြီးငုံပြီး အိပပြွောန်ရှောတယ်။
နိုးပြီး ဧည့ခြန်းထဲ ပြနထြိုငတ်ော့ ၁၀ မိနဈလောကကြှ မိန်းမနဲ့ ကိုစဈနိုင် အဝတအြစားဝတပြှီး ထွကလြာကြတယ်။ ထွကလြာတော့လည်း မိန်းမက ကိုစဈနိုငန်ဲ့ အတူထိုငရြင်း ဘေးနားကနေ ပြတသ်ပ် စကားပြောနပြနေရြော။
" နောကကြှ … ဝေးသှားရငရြော "
" ဝေးသှားလည်း တဈလတဈခါလောကျ …… လာခဲ့မှာပေါ့ "
ပြနခြါနီးလေး အတွန့တ်ကပြှီး မေးနတေော့ ကိုစဈနိုငလြည်း မိန်းမကို ဖကပြှီး ရငခြှငထြဲ ထည့ပြှေ့ထားတယ်။
" တကယန်ောြ … မညာရဘူး … "
မိန်းမနှုတခြမ်းလေးစူပြီး ကိုစဈနိုင် ရငခြှငထြဲကနေ မကြန်ှာလေး မော့ပြောနတော။ ကလေးတဈယောကလြို ဆိုးနှဲ့နတေဲ့ မိန်းမပုံစံလေးက တကယကြို ခစွစြရာလေးဗွာ။
" မညာပါဘူး … ကတိပေးပါတယ် "
" အင်းပါ … သှယလြေးလည်း … ဆရာ့ကို မွှောန်မှောပါ "
စကားပြောရင်း မိန်းမက ကိုစဈနိုငလြညပြင်းကို ခွိတဖြကရြင်း လညပြင်းကို ဆှဲစုပန်တော။ ကိုစဈနိုငလြည်း မိန်းမဖငကြို ပြတသ်ပရြင်း လကတ်ဖကကြ စကပအြောကန်ားစထဲ သှင်းနတယ်ေ။ မကြန်ှာ အောကစြိုကပြှီး မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စိုကကြှည့တ်ော့ မိန်းမကလည်း မကြလြုံးလေးစင်းပြီး ကိုစဈနိုငရြဲ့ အနမ်းတွခေံယူဖို့ နှုတခြမ်းလေး ဟထားရင်း မော့ပေးထားတာ။ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပတ်ာနဲ့ မိန်းမလကကြ ကိုစဈနိုငပြေါငကြှားထဲ စမ်းပြီး လီးကို ပုဆိုးအပြငကြနေ ပြတသ်ပန်ပြေီ။ ကိုစဈနိုငကြလည်း မိန်းမစကပ် အောကန်ားစလေး ပေါငရြင်းပင့ပြှီး ပေါငကြှား ပြတသ်ပပြေးတော့ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပရြင်း အင့ကြနဲ ခါးလေးကော့ထိုးနတော။ တဆကထြဲ ပေါငတ်ံ ၂ ဖကြ ဖြဲပေးရင်း ကိုစဈနိုင် ပုဆိုးခါးပုံစဖြညပြှီး လီးကို ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။
" ပြှတဈြ …… ပလှပ် …… ဆရာ … သှယလြေး စုပပြေးမယန်ောြ "
နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်ရောကခွာပြီး ပြောရင်း ကိုစဈနိုင် လီးဆီ မကြန်ှာအပပြဈ လိုကရြောပဲ။
" ရှီးးးး …… အား …… ကောင်းလိုကတ်ာကြာ …… သှယလြေး ပါးစပထြဲ … လီးကြီး … အမြဲ ထည့ထြား ချင်တ်ာ "
မိန်းမနှုတခြမ်း ဖူးဖူးလေးထဲ ဒဈကြီးမှုပတ်ာနဲ့ မကြန်ှာနဲ့ လမှှေးအုံကြီး ထိအောင် ဆှဲကပပြဈတာ။ ကိုစဈနိုငလြည်း ပြနခြါနီးလေး မိန်းမကြောင့ြ စိတပြှနကြှှနရတော။
" တီတီ … တီတီ …… "
အဲ့အခွိန် ခွံဝတံခါးနား ကားကြင်းသှားဖို့ ကိုစဈနိုင် ခေါထြားတဲ့ အငှားကားလေး ရောကလြာရော။
" ဟင် … တကျကစီ … လာပြီ သှယလြေး … တောတ်ော့နောြ "
ကားဟှန်းသံကြောင့ြ ကိုစဈနိုငလြည်း စကားပြောပြီး မိန်းမမကြန်ှာကို ဖယန်တော။
" ဟင့အြင် …… ပြီးအောင် စုပြဦးမှာ ……၊ ကိုအောင် …… ဆရာ့ … အဝတအြစားထုပတ်ှေ သယပြှီး … ကားဒါရိုငဘြာကို …… ခဏစောင့ခြိုင်းပေး "
မိန်းမက နှုတဆြကတ်ဲ့အနနေဲ့ ကိုစဈနိုငကြို ပြီးအောင် ပြုစုပေးချင်န်ရှောတာ။ ဒါနဲ့ ကနွောလြည်း ကိုစဈနိုင် အဝတအြစားအိတတ်ှေ ယူပြီး ခွံရှေ့ ထွကလြာခဲ့တယ်။ တကျကဆီ ကားဆရာကို စကားပြောရင်း ၁၀ မိနဈလောကြ အခွိနဆြှဲပေးလိုကတ်ယ်။
နောကြ ၅ မိနဈလောကမြှ ကိုစဈနိုင် တဈယောကထြဲ ထွကလြာတယ်။ ကားပေါတ်ကပြှီး လကပြှနှုတဆြကတ်ော့ ကနွောလြည်း ခွံဝန်းတံခါးပိတပြှီး အိမထြဲ ပြနဝြငလြာတာ။ မိန်းမက ဧည့ခြန်းထဲ ငူငူလေး ထိုငန်ရှောတယ်။ အနားရောကလြို့ ကြည့်လြိုကတ်ော့ မကြရြညဝြဲနတေဲ့ မိန်းမမကြန်ှာပေါမြှာ လရညတ်ှေ ပပြနေတယ်ေ။ ဘေးနားဝငထြိုငရြင်း မိန်းမမကြန်ှာပေါကြ ကိုစဈနိုငရြဲ့ လရညတ်ှေ လွှာနဲ့ လိပယ်ူပြီး ပါးစပထြဲ ထည့ပြေးလိုကတ်ယ်။ လရညတ်ှေ မွိုခရွင်း မကြရြညတ်ှေ စီးကနွတေဲ့ မိန်းမမကြန်ှာလေးကြည့်ရြင်း သနားနမေိတယဗြွာ။
……………………………………………………..
၂ ပတလြောကြ ကိုစဈနိုငန်ဲ့ လိုးခဲ့ပုံတွေ ပြနပြှောရင်း မိနိးမနဲ့ ညတိုင်း လိုးဖြစ်ကြတယ်။ ၂ ပတကြွောတ်ော့ မိန်းမမကြန်ှာလေး မှိုငတ်ှနတေော။ နောကြ ၅ ရကလြောကကြှ ကိုစဈနိုငရြှိတဲ့ နယမြှို့လေး သှားလညဖြို့ ပူဆာပါလရေော။ ကနွောလြည်း မိန်းမကို လိုကပျို့ဖို့ စီစဉရြတော့တာပေါ့။
သှားမယ့ရြကြ မရောကခြင် ညနပေိုင်း အိမပြှန် ရောကတ်ော့ ဧည့ခြန်းထဲရောကတ်ာနဲ့ မိန်းမက မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဖကန်မ်းနတယ်ေ။ ကနွောလြည်း ကိုစဈနိုငလြုပသ်လို မိန်းမလညတ်ိုငလြေး ပြနန်မ်းရင်း စွင့ကြားနတေဲ့ မိန်းမဖငသ်ားစိုင် ၂ ဖကကြို အလိုကသ်င့ြ ပြတသ်ပ် ဆုပန်ယပြေးလိုကတ်ယ်။
" ကိုအောင် "
" ဟင် "
" နကဖြနမြနကြ … စောစောထွကမြယန်ောြ "
" အင်းပါ … သှယလြေးရဲ့ "
စကားဆုံးတော့ ကနွော့ခြါးကိုကိုငပြှီး ဆီးခုံးချင်ြး ဆှဲပြတန်တော။ တဆကထြဲ စောကဖြုတန်ဲ့ လီးကို အောကကြနေ ပင့ပြင့ြ ပြတဆြှဲပေးတယ်။ ကနွောလြည်း ဖငသ်ားစိုင် ၂ ဖကကြို ဖြဲလိုကြ ပြနစြုပေးလိုကန်ဲ့ စိတလြှုပရြှားလာမိတယ်။ ထမိနအြပြငကြနေ ပေါငကြှားစမ်းကြည့်တ်ော့ စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနှစ်နတော။ ကိုစဈနိုငအြကြောင်း ပြောရုံနဲ့ မိန်းမလည်း ဘယလြောကတ်ောင် ခံချင်န်လေဲ မသိဘူး။
" ဟင့ျ …… အ …… ကိုအောင် ရယ် "
အဖုတလြေး ထိမိရုံနဲ့ ကနွော့ခြါးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ခပတ်င်းတင်းဖကပြှီး လကကြို အဖုတန်ဲ့ ဖိထိုးနတော။
" ရှီးးး … ကြှတ် … အာ ……… ဟာ …… "
မောဟိုကန်တေဲ့ လသေံနဲ့ လူချင်ြးခွာပြီး သူ့အဝတအြစားတွေ ခွှတခြပြဈတယ်။
" အင့ြ …… နောကကြနေ … ဆရာ ယကသ်လို ယကြ "
ကြမ်းပြငပြေါြ လေးဖကထြောကရြင်း ဖငကြှီးကော့ပြီး ပြောနတေဲ့ပုံစံက ဆောင့လြိုးချင်စြရာလေး။ ကနွောလြည်း အဝတအြစားတွေ ခွှတပြှီး လီးတန်းလန်းနဲ့ မိန်းမဖငကြှီးနောကြ ဒူးထောကထြိုငတ်ော့ လီးက ထောငမြတန်ပြေီ။ စောကရြညရြှှဲပြီး ဖောင်းကြှနတေဲ့ မိန်းမအဖုတအြုံလေး ပါးစပထြဲ ငုံထားလိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ ဖငပြေါကလြေး ယကလြိုကြ၊ စောကပြတ် ဘေးနှုတခြမ်းသားတွေ ယကလြိုကြ၊ အစိလေး ဆှဲစုပလြိုကန်ဲ့ ကိုစဈနိုငလြုပသ်လို လုပပြေးနတော။
" ရှီးးးး ……… အင်းဟင်း ……… ဟုတတ်ယ် ……… အဲ့လိုလေး ……… အအ …… ဖငပြေါကလြေးထဲ …… လွှာထိုးထည့ပြေး …… အားဟား …… ကောင်း … ကောင်းလိုကတ်ာကြာ "
ဖငပြေါကထြဲ လွှာသှင်းမှှပြေီး လကတ်ဖကန်ဲ့ အစိလေး ခွပေေးတော့ ဖငကြှီး ဆတကြနဲတုနပြှီး ကော့ပေးလာတယ်။
" အား … ကြှတကြွှတ် …… အိုး … ရှီး ………… ဟင့ြ …… အားလားလား …… အင်းဟင်း …… အင်း "
စောကရြညတ်ှေ ပြကကြနဲ့ ထွကလြာပြီး ကော့ထောငန်တေဲ့ ဖငကြှီး ရမ်းနရှောတာ။ ကနွောလြည်း မထိန်းနိုငတ်ော့တာနဲ့ မိန်းမအဖုတဝြလေးထဲ လီးထိပတ်ေ့ပြီး ဆောင့လြိုးပစ်တယ်။ လီးဝငတ်ာနဲ့ အဖုတကြ ဖမ်းညှဈတော့ လိုးရတာ တအားအရသာ တွေ့နတော။
ကနွောလြိုးတိုင်း မိန်းမက ကိုစဈနိုငကြိုခေါန်ကြေ ဆရာ ဆရာ ဆိုပြီး တမ်းတရင်းခံတော့ လိုးခကြတ်ှေ အားပါပြင်းထနန်တယ်ေ။ ၁၅ မိနဈ ကြောကြွောလြောကြ မနားတမ်းလိုးရင်း ၂ ယောကသ်ား အထွဋအြထိပ် ရောကသ်ှားကြတယ်။
နောကရြကမြနကကြှ မိန်းမ အစောကြီးနိုးပြီး မကြန်ှာလေး ပြုံးရှှငန်တယ်ေ။ မနကပျိုင်း စားသောကပြှီး ကိုစဈနိုငရြှိတဲ့ နယမြှို့လေး ထွကလြာခဲ့ ကြတယ်။ အဲဒီမှာ ၃ ရကန်ပြေီးမှ အိမပြှနလြာခဲ့တယ်။ ပြနခြါနီး မိန်းမက ကိုစဈနိုငကြို တဈလတဈကြိမလြောကြ ကနွောတ်ို့ မှို့လေးကိုလာဖို့ အထပထြပ် မှာနရှောတယ်။
ကနွောလြည်း ရငန်ဲ့ရင်းပြီးရခဲ့တဲ့ ကာမစည်းစိမတ်ှကေို ထပခြါထပခြါ ရယူချင်မြိနတောပါ။ ရာသီစကဝြန်းတွကြေား အခွိနတ်ှရှေေ့နရင်ေး အဆုံးမရှိတဲ့ ကာမပငလြယထြဲ တင်းတိမခြှင်းမရှိတဲ့ ရမျမကစြိတတ်ှနေဲ့ လှငယေလြေးကို လှောန်ေဦးမယ်။ လကရြှိ ဘဝလေးကို ကနွောြ နသေားကနွပြေီမို့ အခုထိ ကြယကြှှတေိုင်း ဆုတောင်းနမေိတယဗြွား။
ပြီးပါပြီ။