ခွေးဖြစ်တဲ့နေ့
ရေးသားသူ – ဘီလူး
သူများစာအုပတ်ှေ တငန်တောများပြီ ကိုယ့အြကြောင်းလေးပဲ ကိုယပြှောမယ်။
လှနခြဲ့တဲ့ ၃ နှစ်လောကကြပေါ့။ ဖြစ်တာ ပြောပါတယ်။ ညီမလေးတဈယောကရြှိတယ်။ တဈဝမ်းကြဲပေါ့။ အသကကြ သိပမြကြာဘူး။ သူက အဲ့တုန်းက ၁၀ တန်း။ ကနွောကြ တကျကသိုလ် တကန်တောပေါ့။ သူ့အဖကေ မလေးရှားမှာ အလုပလြုပန်တော။ အမနေဲ့ ၂ ယောကထြဲနရတောပေါ့။
ကနွောကြ ကနွော့ည်ီမကိုအမြဲ စာပြပေးနကြေ။ သူ ၃ တန်းလောကထြဲကစပြီး ၁၀ တန်းထိ ကနွောပြဲ ကြူရှငဆြရာ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ၁၀ တန်းကတွော့ သူ ကြူရှငတ်ှေ ဘာတွေ တကခြှင့ရြတယ်။ ကတွောကြ ဂိုကပြေါ့။
မှတမြှတရြရ အဲ့နေ့က သီတင်းကြှတ်။ ကြောင်း ဆယရြကြ ပိတတ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကြူရှငကြ စာမေးပြဲ ဖြရမေယဆြိုတော့ သူ့ကို ညလုံးပေါကြ သငရြတာပေါ့။ ကတွောလြည်း အဒေါြ့အိမ် သှားအိပရြတာပေါ့။ သီတင်းကြှတ် ကာလဆိုတာ ၁၀ တန်းကြောင်းသားတိုင်း အတွကြ ရုန်းကနန်ရတေဲ့ အခွိနပြဲလေ။ စာတွကလေည်းများ ဖိအားကလည်းများဆိုတော့ အကုနကြှိုးစားနတေဲ့ အခွိန်။
အဲ့နေ့ညက အမွိုးတဈယောကြ မင်ျဂလာဆောငတ်ော့ သူ့အမကေ သှားကူလုပပြေးတယ်။ အိမမြှာ သူနဲ့ကနွောြ ၂ ယောကတ်ည်း။ အဲ့အခွိနအြထိ စိတရြိုင်းတွမဝေငသ်ေးပါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ သူကမေးတယ်။
‘ကိုကြီး မင်ျဂလာဆောငကြှရင် bio ထဲကလို လုပတ်ာပေါ့နောြ ဟီဟီ’ ဆိုပြီး။
အဲ့စကားလည်း ကြားရော ညီတောမြောငကြ ထောင်းခနဲ မတလြာကော။ ကံဆိုးတာက အတွင်းခံဝတမြလာမိဘူး။ ပုဆိုးကြီးနဲ့ ထိုငရြာက မထပဲနဲ့ ခေါင်းပိတခြေါကလြိုကြ။ ဒီကလေးမ ကလေးလို မနဘေူး ဆိုပြီး ဆူပြီး စာလုပခြိုင်းထားပြီး သေးပေါကဖြို့ နောကဖြေး ထွကလြာခဲ့တယ်။ အဲ့တော့မှ ဒုကျခရောကတ်ာ သေးပေါကပြှီးပမယေ့ြ လီးတောငတ်ာက မကသွေးဘူး။ ဟိုရမ်းဒီရမ်းနဲ့။
အိမသ်ာဘေးက ရကနေဘြေးမှာ လှမ်းထားတဲ့ စကပလြေးတွလည်ေး မှငရြော ခွေးစိတကြ အဲ့တော့မှ ပေါကလြာတော့တာ။ စကပလြေး တဈထညကြို အသာရုတပြှီးတော့ လီးကြီးကို ပြတသ်ပရြင်းနဲ့ ဂွင်းတိုကန်မေိတယ်။ ကိုယဘြာလုပလြို့ လုပမြိမှန်းလည်း မသိဘူး။ အညို့ခံထားရသလိုပဲဗွာ။
အဲ့ဒီအခွိန် ဘာလာတားတား ရမယ် မထငဘြူး။ လူစိတတ်ှလည်ေး ပြောကသ်ှားတယ်။ ဂွင်းတိုကလြို့ သိပမြကြာပါဘူး ၈ ခကြြ ၁၀ ခကြလြောကြ ဆောင့ပြှီး ပြီးသှားတယ်။ ပြီးသှားတော့မှ လူစိတ် ပြနဝြငလြာရော။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးမှာလည်း လရညတ်ှေ ပကေုနရြော။ အဲ့တော့မှ ခေါင်းပူတာ။
အဒေါကြ ယောကြာြး မရှိတော့ပမယေ့ြ လရညန်ံ့တော့ သိမှာလေ။ ညီမရဲ့ အတွင်းခံမှာ ပနတေေဲ့ လရညတ်ှကေို အမှနရြလေောင်းပြီး ဆေးလိုကတ်ယ်။
ပြီးတော့ ခပတ်ညတ်ညပြဲ အိမရြှေ့ စာသငဝြိုင်းကို လာပြီး စာထိုငမြေးတယ်။ ညီမလေးကတော့ ပြုံးစိစိနဲ့ ဘာကို သဘောကနွလည်ေး မသိဘူး။ အဲ့အရှယ် မှီးကောငပြေါကမြလေးတွကေ အမြဲအဲ့တိုင်းပဲဆိုတော့ သိပသ်တိမထားမိဘူး စာဆကြ သငန်လေိုကတ်ယ်။
ည ၁၀ နာရီလောကကြတွော့ အဒေါကြ ပြနရြောကလြာတယ်။ အဒေါြ ပြနရြောကလြာတာနဲ့ ကနွောလြည်း စကဘြီးလေးယူပြီး ပြနလြာတယ်။ နောကန်ေ့ ညနေ စာသှားသငတ်ော့မှ ညီမက
‘ကိုကြီး… လွှောတ်ာ ပြောငလြည်း မပြောငဘြူး ခိခိ’
ဆိုပြီး စပဖြှီးဖြီးနဲ့ မေးတယ်။ ကနွောလြည်း ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းတွထပြေီး ခေါင်းတွေ ကြီးသှားတယ်။ ဒါပမယေ့ြ လူကြီးဆိုတော့ ခပတ်ညတ်ညပြဲ။
‘အောြ နင့ဘြောင်းဘီလား အေးလေ ငါရအေိမကြ အထွကြ လကဆြေးရင်းနဲ့ အဝတတ်န်း တိုကမြိတာ ပြုတကြသွှားလို့ ပြနဆြေးပေးထားတာ’
(ယုတ်တိ မရှိတာတော့ သိတယ်။ မတတန်ိုငဘြူးလေ ပါးစပထြဲရှိတာ လွှောကပြှောရတာပဲ။)
‘ဒါဆို အနံ့တွကေ ဘာနံ့တွတေုန်း… ဟှန်း ကိုကြီးနောြ…. မမနေေဲ့ တိုငပြှောမယ်’
ဆိုပြီး ထကောကပြါလရေော။ အဲ့တော့ မှပြေးပြီး ကိုယ့ည်ီမကို တောင်းပနရြတာ။
“ညီမလေးရယ် ကိုကြီးမှားပါတယ်။ စိတကြ ထနလေို့ ဂွင်းတိုကမြိတာပါကြာ နောြ မတိုငပြါနဲ့ ညီမလေးက လိမျမာပါတယ်”
ဆိုပြီး ပခုံးလေးကိုငရြင်း ပြောတာပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ သူက အူကြောငကြှောင် ပြနကြှည့န်တယ်ေ။ ပြီးတော့
‘ဂွင်းတိုကတ်ယဆြိုတာ ဘာကြီးလည်း ကိုကြီး’ တဲ့။
အဲ့တော့မှ စကားလှနသ်ှားမှန်း သိတယ်။ သူက အဖြူထညလြေးလေ။ ဘာမှသိတာ မဟုတဘြူး။
‘ဟီး… ဘာမှမဟုတပြါဘူးကြာ။ လာထိုင် စာလုပမြယ်’
လို့ ပြောပမယေ့ြ သကောင့သ်ားမက
‘ ဟင့အြင်း မရဘူး။ ပြောပြရင် ပြောပြ၊ မပြောပြရင် မမနေေဲ့ တိုငပြှောမှာဆိုပြီး ရဈပါလရေော။’
ကြံရာမရတဲ့အဆုံး ရှင်းပြလိုကရြတယ်။ တဈကိုယရြည် အာသာဖြတော ဖြစ်တဲ့အကြောင်း စိတရြိုင်းဝငသ်ှားတာ ဖြစ်ကြောင်း။ အဒေါန်ဲ့ မတိုငဖြို့ကော ပြောရပါလရေော။
အဲ့တော့မှ ပိုဆိုးကော။ ဘယလြိုလည်း လုပပြှတဲ့။ အဲ့တော့မှ ထိန်းထားတဲ့ စိတကြ ထလာရော။
ကိုယ့ည်ီမ ဆိုပမယေ့ြ ၂ ယောကတ်ည်း အိမထြဲမှာ။ ပြောနတောကလည်း စိတထြစရာတွဆေိုတော့။
လာ အခန်းထဲလာ ဆိုပြီး သူ့အိပခြန်းထဲ ခေါသ်ှားပြီး ပုဆိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ခွှတပြှတယ်။ အဲ့မှာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ မခွှတရြသေး။ (ဒီနေ့ကတွော့ ဝတလြာမိတယ် ) လီးက တောငန်တေော့ ဖောင်းဖုဖုကြီး ဖြစ်နတောပေါ့။
အဲ့တော့ ညီမက ဆကပြှောတယ်။ လုပပြှလတေဲ့။ ဟုတပြှီ ဆိုပြီး အတွင်းခံကို ခွှတလြည်း ခွှတလြိုကရြော ရမ်းတမ်းတမ်းကြီး ထွကခြလွာပါလတယ်ေ။
ဟယ်… အကြီးကြီးပဲတဲ့။ ကနွော့လြီးက သိပတ်ော့ မကြီးပါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ သူ့အတွကတ်ော့ ပထမဆုံး မှငရြတဲ့ လီးလေ။ သူရှကသ်ှားတယ်။
တောပြှီ ကိုကြီး ပြနဝြတတ်ော့ဆိုပြီး။ ကုတငပြေါြ အရုပကြှိုးပြတ် ထိုငကြသွှားတယ်။ အဲ့တော့မှ လူက ရှဲ့ချင်လြာတာနဲ့
“ဟဲ့ ကြည့်မြယဆြို လာလေ။ ဒီမှာကြည့်ြ ဂွင်းတိုကတ်ယဆြိုတာ ဒီလို။ လီးကို ဒီလိုလေး ဒီလိုလေး”
ဆိုပြီး သူ့မကြန်ှာနား သှားပြီးလုပပြှတယ်။
သူလည်း ပထမတော့ ရှကန်သေေးတယ်။ နောကကြတွော့ ငိုကကြနွတေဲ့ ခေါင်းက မော့ကြည့်ပြှီးတော့ ဇတခြနဲ့ ကနွော့လြီးကို ပစ်ကိုကပြါလရေော။
အဲ့တဈခု ကနွောြ မပြောရသေးဘူး သူက ငယင်ယလြေးထဲက အသကေိုကတ်ာ။ ရနဖြစ်ရငလြည်း ကိုကတ်ယ်။ စချင်ရြငလြည်း ကိုကတ်ယ်။ အခုက သူ စချင်လြို့ပါ။ လီးကို ဖြတကြိုကတ်ာ “အား” ခနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ နောကတ်ော့မှ ကိုကခြငွြဦးဆိုပြီး ခေါင်းနောကကြ ကိုငပြှီး ဆောင့ထြည့လြိုကတ်ာ အာခေါငကြို ထောကသ်ှားပြီး ဝူးဝူးဝါးဝါး ဖြစ်သှားတယ်။
အဲ့တော့မှ လူကို ရိုကရြော ဝူးဝူးနဲ့။ ဘယရြမလည်း ငါ့ကို ကိုကတ်ဲ့ ဟာမလေးဆိုပြီး ပါးစပကြို လိုးလိုကတ်ယ်။ သူ့ရဲ့ လွှာလေးတွနေဲ့ လီးနဲ့ ပြတသ်တသ်ှားတိုင်း လူက ပြီးချင်သ်လိုလို ဖြစ်ဖြစ်သှားတယ်။ သူ့ရဲ့ ခေါင်းကို ကိုငပြှီး ရှေ့တိုး နောကဆြုတန်ဲ့ ဆောင့ပြေးနလေိုကတ်ာ ၅ ခကြြ ၆ ခကြလြောကန်ဲ့ လရညတ်ှကေ သူ့ပါးစပ် အပြည့ြ ထွကသ်ှားပါလတေော့တယ်။
ညီမလေး ပါးစပထြဲမှာ သုတရြညတ်ှေ ဝငသ်ှားကော ပျို့ခနဲ့ ဖြစ်ပြီး ညီမလေး ဝူးဝူးဖြစ်ကော။ အဲ့တာနဲ့ သူ့ပါးစပထြဲက လီးကို ဆှဲထုတပြှီး ဘေးနားက ရဘေူးကို လှမ်းပစ်ပေးလိုကတ်ယ်။ မွိုခဆွိုပြီး။ မွိုခခွိုင်းတယ်။ ညီမလေးလည်း မထူးဇာတခြင်းတယ် ထငပြါရဲ့ မွိုခလွိုကတ်ယ်။ နှုတခြမ်းဘေးကနေ ကလွာတဲ့ သုတတ်ှကေိုတော့ ကနွော့ြ လကဖြဝါးနဲ့ သုတပြေးလိုကတ်ယ်။
ကနွောကြလည်း ကနွော့ြ ညီမလေးရဲ့ နို့အုံလေး နှစ်ခုကို အပေါကြ မိုးကြည့်န်သလေို ကနွော့ရြဲ့ လီးရှညရြှညကြှီးကို ညီမလေးကလည်း မခို့တရို့ ပြနကြှည့န်တယ်ေ။ တဈခွီ ပြီးသှားပြီ ဆိုပမယေ့ြ ကိုယ့ည်ီမရဲ့ ပါးစပကြို ဆောင့လြိုးထားတာဆိုတဲ့ အသိက ကနွော့ကြို တန်းခနဲ တန်းခနဲ ပြနထြောငမြတလြာစတယ်ေ။
နှစ်ယောကသ်ား ဘာလုပရြမှန်း မသိသေးခငမြှာ သူ့ရဲ့ ကုတငခြေါင်းရင်းက နာရီက ၅ နာရီ ထိုးပြီ ဖြစ်တဲ့ အကြောင်း အသံ ၅ ခကြြ မှညပြှီး အခကြပြေးတယ်။ အဲ့တော့မှ သူက
‘ဟာ.. ကိုကြီး သမီး ၅ နာရီကရွင် မှနမြာစာ ကိုကြီးဆီမှာ ဖြရမေယလြေ’
ဆိုပြီး ထပြေးဖို့ ပြငတ်ယ်။ ကုတငပြေါကြ သူထထချင်ြး ကနွောလြည်း သူ့ခွိုုင်းကနမပြေီး ကုတငပြေါကြို ပြေ့တငလြိုကတ်ယ်။
‘ဒီလိုရမလား ညီမလေးရာ‘
ဆိုပြီး သူ့ရဲ့ ထမိနကြို ဖြညပြှီး မခွှတပြဲနဲ့ ခေါင်းဝငလြွိုလိုကတ်ယ်။ အဲ့တော့မှ တွေ့တာ မနေ့က အတွင်းခံလေး သူဝတထြားတာပဲ။ အတွင်းခံကလည်း စောကဖြုတကြ ထွကလြာတဲ့ အရညကြှညတ်ှနေဲ့ စိုရှဲနတောပဲ။
ကနွောလြည်း အခွိနမြဆိုင်းပဲ ဆီးခုံလေးကို ဘယဖြကလြကန်ဲ့ ဖြဖြလေး ပြတပြေးနတယ်ေ။ အတွင်းခံကို မခွှတသ်ေးပဲ ညာဖကြ လကကြလည်း စောကဖြုတ် အကကြှဲကြောင်းလေးကို လကလြေးချောင်းနဲ့ အထကအြောကြ စုနဆြန် ဆှဲပေးနလေိုကတ်ယ်။ သူမရဲ့ ပေါငတ်ှင်းသားလေးတွကေိုလည်း ပါးစပန်ဲ့စုတရြင်း လွှာနဲ့ ယကရြင်းပေါ့။ ၂ မိနဈလောကြ လုပပြေးနရင်ေး အားမရတာနဲ့ ထမိနကြို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ယ်။
ညီမလေးရဲ့ မကြန်ာဟာ နီမှန်းနတောပါပဲ။ ညီမလေးရဲ့ အတွင်းခံကို အသာခွှတလြိုကပြှီး လွှာနဲ့ အဖုတထြိပကြ အစိလေးကို မထိတထိလေးတို့ပေးလိုကရြော
‘ကိုကြီး ဘာတွေ လုပန်တောလည်းး.. အား… ဘုန်းတွေ နိမ့ကြုနတ်ော့မှာကြာ….. အင်း’
ဆိုပြီး အသံမွိုးစုံ ထွကလြာပါရော။ အစိလေးကို စုပလြိုကြ အကြဲကြောင်းလေးကို လွှာလေးနဲ့ လကြလြိုကလြုပရြင်း လကကြလည်း တငပြါးနှစ်လုံးကို ပယပြယန်ယန်ယ် ဖြစ်ညှဈပေးနတောပေါ့။ ကောငမြလေး ထွန့ထြှန့လြူးရင်းနဲ့ ၃ မိနဈလောကန်ဲ့ အရညတ်ှေ ဒလဟော ထွကကြလွာတော့တယ်။
”အား.. ပြီးပီ ကိုကြီး အ အ”
ဆိုပြီးတော့ အောရြင်း ကနွော့ြ ကြောကုန်းကို ကုတခြှဈလိုကပြါတော့တယ်။
“အင်း… အား… ကောင်းတယ်..။ ကိုကြီး ဖြည်းဖြည်း ဖြည်းဖြည်း အိုး”
—————————
ဒေါပြုံ့ပုံ့ အိမရြှေ့တံခါးက အဝင် ကြားလိုကရြသောအသံဖြစ်သည်။ အသံကြားကြားချင်ြး ခေါင်းတွေ ခဲသှားသည်။ သမီးရဲ့ အခန်းထဲက လာသည့ြ အသံကြောင့ြ ကမျဘာကြီး လညန်တော ပိုမှနသ်ှားသလိုခံစားလိုကရြသည်။
ဒေါပြုံ့ပုံ့ အကြောင်းပြောပါဦးမည်။ ဒေါပြုံ့ပုံ့သည် ငယင်ယရြှယရြှယ် ၁၇ နှစ်ထဲက ခစွသ်ူနှင့ြ လိုကပြှေးပြီး အိမထြောင် ကလွာခွင်း ဖြစ်သည်။
အသကြ ၁၈ မှာ တဈဦးတည်းသော သမီးလေး နှယခြညွြ ကို မှေးသည်။ ပုံ့ပုံ့တို့ လငမြယားမှာ ငယင်ယရြှယရြှယန်ှင့ြ အိမထြောငကြသွောကြောင့ြ
အဆငမြပြကြပေေ။ တဈပတ် ၄ ရကလြောကကြ ရနသ်တန်ကပြေင်။ ယောကြာြးကော မိန်းမကော နှစ်ဖကမြိဘ သဘောမတူသောကြောင့ြ ဒုကျခဆင်းရဲကို ဒူပဒနေပြေ ခံနခွင်ေးသာ ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် သူတို့လငမြယားသည် အိမထြောငသ်ကြ ၁ နှစ်မှာပင် ကလေး တဈယောကရြသည်။ ဒီကလေးမလေး သူတို့လငမြယား ဖြစ်သမွှ ပြသနာတိုင်းအား ပြလညေစြသည်ေ။ ကြဲဖို့ ကြာဖို့ အထိဖြစ်လာတိုင်း သမီးမကြန်ှာ ပြနကြှည့န်ရသေောကြောင့ြ နှယခြညွဟြု ပုံ့ပုံ့က ပေးထားခွင်းဖြစ်သည်။
တဈဦးတည်းသော သမီးလေးမို့ တုနန်အေောငခြစွသ်ည်။ သူဌေးသား ဘဝကနေ ကနခြခွံလိုကရြသော ယောကြြားဖြစ်သူတောငမြှ သမီးရှေ့ရေးအတွကြ နှယခြညွြ ၈ တန်းကတည်းက နိုငင်ံခွားသှား အလုပကြှမ်း လုပန်သည်ေ။ အခု ဖြစ်ရပကြှောင့ြ ဒေါသတွေ မိုးပျိုသလို ဒေါပြုံ့တဈယောကြ ပေါကကြှဲရသည်။
ငါ့သမီးလေး လိမျမာလှ လိမျမာလှနဲ့ အခန်းထဲမှာ ဘယကြ အကောငန်ဲ့ ခွေးဇာတခြင်းနသညေမြသိ။ ဒေါပြုံ့ ထမိနတ်ိုတိုဝတကြာ အိမထြဲသို့ ဝငခြလွာသည်။ အခနန်ား အရောကတ်ှင်
“အား ပြီးပြီ ကိုကြီး ပြီးပြီ “
ဟူသော သမီး၏ ဏှာသံပါပါ စကားကို ကြားလိုကရြသည်။ ဒေါပြုံ့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ သောင်းကနွြးပစ်ချင်သ်ည်။ သို့ရာတွင် အရငဆြုံး သူတို့ မရိပမြိအောင် သမီးအခန်းနှင့ြ ဘေးချင်ြးကပလြကြြ သူမတို့ လငမြယား အခန်းထဲမှနကော ထရံပေါကခြွိုးပြီး ချောင်းကြည့်လြသည်ေ။
“ဟာ.. ဒီကောင် လေး… “
ဒေါပြုံ့ စွံ့အသှားသည်။ ခုနက ဖြစ်နသေော ဒေါသတွလည်ေး ကြကပြွောကြ ငှကပြွောကြ ပြောကသ်ှားသည်။ သား တဈယောကကြဲ့သို့ ယုံကြည် ခစွခြငရြသော တူတောမြောငကြ မိမိ၏ ခစွလြှစွာသော သမီးလေးအား စောကဖြုတဖြှဲကာ လကြန်ခွင်ေးဖြစ်သည်။
မှငကြှင်းကို မမှငခြငကြ ဖြစ်ခဲ့သော ဒေါသတွပြေောကပြှီး အားငယခြှင်း၊ လောကကြီးအပေါြ အယုံကြည် နည်းခွင်း၊ မိမိ ခစွခြင် ယုံကြညသ်ူတို့က သဈစာဖောကခြံရသော ခံစားခကြမြွားဖြင့ြ ဝမ်းနည်းပကလြကြ ဖြစ်မိနသည်ေ။ ထိုစဉြ တူတောမြောင် ကြောန်ိုငထြံမှ
” ညီမလေး ပေါငကြားလိုကြ ညီမလေးကို ကိုကြီး လိုးတော့မယ်”
ဟူသော တဈတဈခွခွ စကားသံကြီးအား ကြားလိုကရြစဉြ ဒေါပြုံ့တဈယောကြ စောကဖြုတကြှီး ဖောင်းကြှလာလတေော့သည်။ ဒေါပြုံ့သည် သှေးဆုံးနသေော အဖြားကြီး တဈယောကြ မဟုတ်။ ၁၈ နှစ်မှာ ကလေးရပြီ ၃ နှစ်လောကြ လိငမြဆကဆြံရသေးသော ငယသ်ှေး မကုနသ်ေးသော မိန်းမတဈယောကသ်ာ ဖြစ်သည်။ သူမ အသကမြှာ ၃၂ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ ဒီစိတတ်ှေ ကုနသ်ေးသည် မဟုတ်။
အခုလည်း မိမိ သမီးကို မိမိတူက ပေါငဖြှဲကာ လိုးမည့ြ အကြောင်းကို နားနဲ့ ဆကဆြကြ ကြားပြီးပြီးချင်ြး အဖုတမြှာ ကြှလာသည်။ မိမိကိုယကြိုလည်း ရှကမြိသည်။ မကြတ်ောင် မခတ် ကြည့်န်ရင်ေး သမီးလေး၏ အဖုတလြေးထဲသို့ တူတောမြောငကြ လီးထိပလြေးကို တငရြင်း စွပခြနဲ ထည့လြိုကသ်ည်။
သမီး၏ ဖငလြေး ကော့တကလြာကာ “အ” ဟူသောအသံလေး ထွကလြာသည်။
တူတောမြောငကြ “ညီမလေး နာလား နာရင် မလုပတ်ော့ဘူးနောြ” ဆိုတော့
သမီးက “ရပါတယ် ကိုကြီးရယ် လိုးသာလိုးပါ” တဲ့။
ဒီသမီး တောတ်ောယ်ှသည်။ တွေ့ဦးမယ် ပြီးမှ တတောငလြောကရြှိတဲ့ သခွားသီး ထိုးထည့ြဦးမယ်။
အခုတော့ ဆကကြှည့န်မေိသည်။ လီးထိပဖြွား စိုကဝြငန်သေော သမီးအဖုတအြား ကြည့်န်ရင်ေး ဒေါပြုံ့ အဖုတကြှီးမှာ အတွင်းခံနှင့ြ မဆန့တ်ော့အောင် ဖောင်းကြှလာသည်။
ဒေါပြုံ့ မှငကြှင်းကို မကြတ်ောငမြခတ် ကြည့်ရြင်း ထမိနကြို ခွှတလြိုကသ်ည်။ ဒေါပြုံ့ ထမိန် ခွှတပြုံမှာရယစြရာတော့ ကောင်းသည်။ ကြည့်ပြါလေ.. ကုတငပြေါမြှ နကော ထရံပေါကမြှနပြေီး လေးဖကထြောင် ချောင်းကြည့်န်ခွင်ေး ဖြစ်သည်။ စောကဖြုတကြှီး ဖောင်းလာသဖြင့ြ ထမိနခြွှတတ်ော့လည်း လကန်ောကပြဈပြီး ထမိနကြို ဆှဲခလွိုကခြှင်းဖြစ်သည်။
ဒေါပြုံ့မှာ တခွား မိန်းမတွလေို ပိနည်ောငရြိုး မဟုတပြေ။ စညပျိုင်းကြီးလည်း မဟုတပြေ။ ဆိုဒကြ ၃၁.၂၄.၃၆ ဆိုဒဖြစ်သည်။ ထမိန် ခွှတလြိုကသ်ောြ ဖငလြုံးကြီးက ပြူးခနဲ ပေါလြာသည်။ အတွင်းခံကိုခွှတတ်ော့ အတောြ လကဝြငန်သည်ေ။ လကဝြငတ်ာပေါ့ ဖငကြှီးတဲ့ မိန်းမပဲ ပုံမှန် ခွှတတ်ာတောင် မနည်း ခွှတရြတာ။ လေးဘကကြုန်း အနထေားကို မပြငပြဲနဲ့ မရရအောင် ခွှတန်တေော့ ခွှတမြရ ဖြစ်နသည်ေ။ ဖငကြ ကုန်းလိုကြ ကြလိုကန်ဲ့ ဒေါပြုံ့တဈယောကြ ဒုကျခ တွေ့နတေော့သည်။
ကံဆိုးသညမြှာ ဒေါပြုံ့ ဒေါသတကြီး အခန်းထဲ ဝငလြာစဉြ မေ့သှားသညကြ ပြူတင်းပေါကြ တံခါးပိတဖြို့ ဖြစ်သည်။ ဒေါပြုံ့တို့ အိမဘြေးမှာ တဈကိုယတ်ည်းသမား လူပျိုကြီး အေးမောင် နသည်ေ။ အမှနကြအေးမောငသ်ည် လူပျိုကြီး မဟုတ် လူပျိုကြီးဖြစ်သည်။ ဏှာအလှနထြနသ်ည်။ ညည ဖာများခေါခြေါြ ခနွကြေ ဖြစ်သည်။
ဏှာကိဈစနဲ့ ပတသ်တရြင် အလှနအြကြံ ကြီးသည်။
ဒေါပြုံ့တို့ မိသားစု ဘေးအိမကြို ပြောင်းလာသည် သိသိချင်ြး သူ၏ ၂ ထပအြိမကြို အပေါထြပ် ပြူတင်းပေါကမြွားအား တနဖြိုးကြီး တဈဖကမြှင် မှနမြွား ပြောင်းတပထြားသည်။ နှယခြညွြ ရခွေိုုးတိုင်း ချောင်းနကြေ ဖြစ်သည်။
ဒေါပြုံ့ အခန်းကိုလည်း သူ့အိမပြေါထြပ် တကကြှည့ရြင် မှငရြသည်။ ထို့ကြောင့ြ ဒေါပြုံ့မှာ ပြူတင်းတံခါးအား ဂရုတစိုကြ ပိတလြေ့ရှိသည်။ ကုတငဘြေးတွင် ပြူတင်းပေါကြ ရှိသည်။ ပြူတင်းပေါကတ်ှင် အေးမောင် မကြလြုံးရှိသည် ဟူသော အသိကြောင့ြ အလှနပြူသော ညများမှာပင် တံခါးဖြင့ြ မအိပရြဲ။ ရမေိုးခွိုးပြီးရငလြည်း အဝတအြစားလဲဖို့ တံခါးအရင် ပိတရြသည်။
အိမကြ ငှကြေေး ခကခြဲသောကြောင့ြ ခွံထဲမှ ရစညေကြို သှပလြေးသာ ကာထားနိုငသ်ည်။ ယခုတော့ ပြူတင်း တံခါးပိတဖြို့ မေ့သည့အြပြင် ပြူတင်းပေါကဖြကသ်ို့ ဖငကြှီးထောငကြာ ကော့လိုကြ ကုန်းလိုကန်ဲ့
အေးမောင် အကြိုကျ ဖြစ်နတေော့သည်။
အေးမောငဆြိုတဲ့ ကောငကြလည်း ဘိုငန်ိုကူလာ ခေါြ အဝေးကြည့်ြ မှနဘြီလူးကို သင်ျဘောတကထြဲက ဝယထြားခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ မှနဘြီလူး တဈလကန်ဲ့ အေးမောင် အခုတော့ ဒေါပြုံ့ရဲ့ အောကပျိုင်းနဲ့ အနောကပျိုင်း အလှကို ခံစားရင်း ဂွင်းတိုကန်လတေေော့သည်။
ဒေါပြုံ့တဈယောကြ ဖငတ်ုံးကြီး ကော့ကာ လနကြာနှင့ြ အတွင်းခံ ခွှတန်တေုန်း။ အနောကမြှ ပူပူနှေးနှေး အတံကြီးကို သှားစမ်းမိလသည်ေ။ လကန်ောကပြဈရင်း ထိုအတံကြီးအား ဖစွကြှည့လြိုကရြာ တဒုတဒြုတန်ှင့ြ လှုပန်သည်ေ။ ဒေါပြုံ့ တဈယောကလြည်း ယောကြာြး တဈယောကြ၏ လီးတံကြီးမှန်း သိလိုကကြာ နောကလြှည့ကြှည့ရြန် အပြင်
လကအြား ခွိုးထားသည်။
(လကခြွိုးသည် ဆိုမှာ လကအြနောကပြဈကာ လှုပမြရအောင် ပင့တ်ငထြားခွင်း ဖြစ်သည်။ ယောကြာြးလေးများ ငယစြဉကြ အချင်ြးချင်ြး စရင်း နောကရြင်းလုပဖြူးကြသည်- စကားခပြြ)
ဒေါပြုံ့ ရုန်းလိုကတ်ိုင်း ရုန်းလိုကတ်ိုင်း လကကြ အောင့ခြနဲ နာသည်။ သို့သောလြည်း မအောရြဲ။
လကတ်ဈဖကထြဲနဲ့ လေးဘကကြုန်းတာ အတောကြှာသှားသဖြင့ြ ခွကသွှေားကာ ဖငဘြူးတောင်း ထောငသ်လို ဖြစ်သှားသည်။ ဘေးခန်းမှ သမီး၏
”အား..အား…အ… ကောင်းတယ် အကို လိုးလိုး“
ဟူသော အသံသညလြည်း နားထဲသို့ တောကလြွှောကြ ဝငလြာနသည်ေ။ ထိုစဉြ မိမိ၏ တငပြါးပေါသ်ို့ လီးတနကြှီးအား တငထြားသညကြို သိလိုကရြသည်။ အနောကမြှ လူသည် ဒေါပြုံ့ နားနားကပပြှီး
“အောခြငွြ အောလြိုကလြေ. . . မအောခြငွရြင် လိုကခြဲ့”
ဟု တိုးတိုးလေး ကပပြှောသည်။ ပုံပုံ့ ဘာပြနဖြှရမှေန်းမသိ။ ထိုလူမှ
”လိုကခြဲ့မယဆြို ခေါင်းညိတစြမ်း”
ဟု ပြောရင်း ပုံပုံ့၏ လကအြား ဖိတွန်းလိုကသ်ည်။ နာကငွလြှသဖြင့ြ ခေါင်းကို တရစပ် ညိတလြိုကမြိသည်။ ထို့နောကတ်ှငမြူ ထိုသူသည် ပုံ့ပုံ့၏ အတွင်းခံကို အသာအယာ ခွှတလြိုကသ်ည်။ ပုံ့ပုံ့မှာ အပေါပျိုင်း ရငဖြုံးအင်ျကြီနှင့ြ အောကပျိုင်းဗလာ ဖငပြှောင် စောကမြှှေး တဈထောငထြောငန်ှင့ြ ဖြစ်နသည်ေ။
ပုံ့ပုံ့အား ကုတငပြေါမြှ ထခိုင်းကာ ဖငပြှောငန်ှင့ြ ရချိုးရာနရော ရစညေန်ားသို့ ခေါသ်ှားသည်။
ပုံ့ပုံ့တို့ ခွံထဲတွငပြင် ဖြစ်သည်။ သှပမြွားဖြင့ြ ကာထားသောလြည်း အောကခြှကေ လှတန်သဖြေင့ခြှထေောကကြိုတော့ မှငရြသည်။ ရစည်ေးနား ရောကမြှ ကြည့်လြိုကရြာ ဘေးအိမမြှ တဏှာရူးကောင် အေးမောငမြှန်း သိလိုကရြသည်။ ပုံ့ပုံ့ ရှကစြိတကြှောင့ြ မကြန်ှာများ နီမှန်းနသည်ေ။
“မရှကပြါနဲ့ ပုံ့ရယ်… ကိုက ပုံ့ကို ဟိုးအရငထြဲက စိတထြဲမှာ ကြိတလြိုးနတောပါကြယ် ဟဲဟဲ”
ဆိုပြီး.. ပုဆိုးကြီးအား ပုံကခနဲ ခွှတခြလွိုကသ်ည်။
အလို…. ၈ လကမြနီးပါးရှညသ်ည့ြ လီးကြီးမှာ ဖုပိတတ်ှနှငေ့ြ အစိအစိတွကေော ပါသေးသည်။ လုံးပတမြှာ ကလေး လကသ်ီးစုတလြောကြ ရှိသည်။ လီးကြီးကို ကြည့်န်ရင်ေး ခုနက အထွတအြထိတ် ရောကန်သေော ကာမစိတသ်ည် ဗှန်းခနဲ ကြဲကာ စောကဖြုတထြဲမှ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာသည်။
အေးမောငသ်ည် လိုးနကကြေောင် ဖြစ်သည့အြတွကြ ပုံ့ပုံ့ အဆငသ်င့ြ ဖြစ်နပြေီကို သိသည်။ သို့ရာတွင် တကမြလိုးသေးပေ။ ပုံ့ပုံ့အားရစညေပြေါသ်ို့ မတငလြိုကသ်ည်။ ရစညေမြှာ ခါးတဈရပပြဲ ရှိသည့အြပြင် သဈသားအဖုံး ဖုံးထားသည်။ ရစညေပြေါတ်ှင် ကားကားလေး တဈတီတူးလို ဖြစ်နသေော ပုံ့ပုံ့အား ကြည့်န်ရင်ေး လီးကြီးကို စောကဖြုတ် ထိပဝြတွင် တေ့လိုကသ်ည်။
လီးထိပဖြွားကို စိုစွတစြှတ် ဖြစ်သှားသော စောကဖြုတ် အထိအတွကြေောင့ြ လီးကြီးမှာ ပိုလို့ ကြီးလာသည်။ ပုံ့ပုံ့ စောကဖြုတကြှီးအား လကည်ိုးနှင့ြ လကခြလယ် ၂ ခုပေါင်းကာ ဖြဲပြီး စောကစြိတည့တ်ည့တ်ှင် လီးကို တေ့ပေးလိုကသ်ည်။ ထို့နောကတ်ှင် ပုံ့ပုံ့၏ စအိုအဝတွင် လကမြဖြင့ြ ပြတပြေးနလေိုကသ်ည်။
ပုံ့ပုံ့ ခုနကမှ အထွဋအြထိပ် ရောကထြားသော ကာမစိတတ်ို့သည် အစိကို လာထိသော လီးကြီးနှင့ြ ဖငဝြသို့ ပြတသ်ပမြှုကြောင့ြ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်နမေိသည်။ ပုံ့ပုံ့ကိုယတ်ိုင် မသိပမယေ့ြ ဖငကြှီးကော့ကာ ကော့ကာဖြင့ြ လီးကြီးကို တောင့တ်နသည်ေ။
မညသ်ို့ပင် ပုံ့ပုံ့ လီးကို တောင့တ်တောင့တ် အေးမောငကြတော့ ကြောငကြ ကြှကကြို ကစားသလို ကစားနသည်ေ။ လီးကြီးကို အစိထိပမြှ ဖယပြှီး စောကဖြုတထြဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထည့လြိုကသ်ည်။
“ဗှဈ… ဗှဈ… စွပ်” ခနဲ မှညသ်ှားသည်။
ဒဈဖြားအထိ ဝငအြောင် သှင်းပြီးမှ စွပခြနဲ ပြနထြုတလြိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ပုံ့ပုံ့ လူစိတ် ပြောကသ်ှားသည်။ ပကလြကလြှနန်ရောမှ ထပြီး ရစညေပြေါြ မှောကခြလွိုကသ်ည်။ ခွေ ၂ ချောင်းကို ကားပေးထားသည်။ ပါးစပမြှလည်း
“လိုးပါ ကိုအေးမောင် လိုးပါ… အဈကို့ လီးကြီးနဲ့ ကမွ စောကဖြုတထြဲ ပြဲအောငလြိုးပါ အဈကို”
ဟုပြောရင်း လီးကြီးကို အတင်း ဆုပကြိုငကြာ စောကဖြုတထြဲ ထိုးထည့န်သည်ေ။ ထိုစဉြ အေးမောငမြှ ပုံ့ပုံ့ တငပြါးအား ဖြန်းခနဲ ရိုကခြလွိုကသ်ည်။
“စောကကြောငမ် တောတ်ောြ ယှနတောလား… အဲ့လောကြ လီးဆာနတောလား ဟေ။ နငကြ အပကြမြလား စောကကြောငမ်”
ဟု ညဈညဈညမ်းညမ်း မိုကရြိုင်းစွာ ပြောသည်။ သာမနအြခွိနတ်ှင် အိန်ဒွသေိကျခာ အပြည့ဖြှင့ြ နခေဲ့သော ပုံ့ပုံ့မှာ လီးသာသခင် လီးသာဘုရား ဖြစ်နသဖြေင့ြ
“ဟုတပြါတယ်… အဈကို လိုးပေးပါ ကမွ တောင်းပနပြါတယ် အဈကို.. ဟီး..ဟီး..”
ဆိုပြီး ငိုလတေော့သည်။ ရှကစြိတကြော လိငစြိတပြါ ငယထြိပ် တကစြောင့န်သဖြေင့ြ လီးတရူးမ ဖြစ်နလတေေော့သည်။
”အေး ဟုတပြှီ နင့ကြိုငါ ဖငအြရငခြမွယ်။ ပြီးရငစြောကဖြုတလြိုးမယ်။ ဖငအြရင် မခရွရင် မလိုးတော့ဘူး။ ကြနပေလြား။ မကြနပေလြည်း ငါပြနမြယ်”
ဟု အေးမောငသ်ည် အပိုငပြှောသည်။ ပုံ့ပုံ့ လန့သ်ှာသည်။ လကသ်န်းတောင် မဝငသ်ော သူမ စအိုပေါကထြဲသို့ ၈ လကမြခန့်ရြှိသော အအေးပုလင်းဖငခြန့ြ ကြီးသော လီးကြီးဝငမြည့အြကြောင်း တွေးရငကြွောခမွြးသှားသည်။ သို့ရာတွင် စောကဖြုတကြလည်း အရညတ်ှေ တရစပ် ကနွသည်ေ။ အလိုး အရမ်းခံချင်န်သည်ေ။ မရတော့ပေ….။
”ဟုတကြဲ့ပါ အဈကို လိုးပါ ဖငကြှဲပါစေ လိုးစမ်းပါ..။အဈကို လိုးလိုး”
ဟု ဆိုကာ လီးကိုငပြှီး ဖငဝြ တေ့ပေးသည်။ အေးမောငလြည်း….
“အေး အဲ့တာဆို ထစမ်း ကောငမ်”
ဟုပြောပြီး ရစညေထြဲမှ ရတဈေခွကခြပကြာ လီးနှင့ြ ပုံ့ပုံ့ဖငအြား ရနေဲ့ပကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ရစညေပြေါသ်ို့ နဂိုအနထေားတိုင်း ပြနထြားသည်။ ဘေးမှ ဆပပြှာတုံးယူကာ လီးကို ပြတသ်ပရြင်း ပုံ့ပုံ့ စအိုဝကိုပါ ဆပပြှာတိုကပြေးသည်။ ထို့နောကတ်ှင်…ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထည့သ်ည် မဝင်..။
ဆပပြှာတွေ အမှုပထြနတောတောင် မနည်းထည့်ရသည်။ ခါးကိုနှဲ့ကာ ထည့သ်ည်။ ဒဈဖြားလေး ဝငသ်ှားသည် ပြနထြှကလြာသည်။ နောကဆြုံး အားထည့ကြာ ဖိထည့လြိုကသ်ည်။
“အားးးးးးးးးးးးးးးးး”
ဟူသော အောသ်ံကြီး ထွကလြာသည်။ အေးမောင် အမှန် ပါးစပကြို ပိတလြိုကသ်ဖြင့ြ ဝူးခနဲ ဖြစ်သှားသည်။ သို့ရာတွင် အိမထြဲမှ ၂ ယောကကြ ကြားသှားသည်။
”ဘာဖြစ်တာလည်း ညီမလေး..”
“စိတမြပူနဲ့ ကိုကြီး.. ဟိုဘကအြိမကြ အောကား ဖြင့တ်ာနမယ်ေ.. အမြဲ အသံနဲ့ ဖြင့န်ကြေ လိုးစရာ ရှိတာလိုး”
“အင်းအင်း ညီမလေး..”
ဆိုပြီး ၂ ယောကသ်ား ဆကလြိုးနကြသေည်။ ရကပြေငမြှာလည်း… ပုံ့ပုံ့ဖငထြဲ လီးက ၂ လကမြလောကြ ဝငန်ပြေီ.. ပုံ့ပုံ့ဖငကြှီးထဲ စို့ရိုကထြားသလိုခံစားရသည်။
အေးမောငမြှာလည်း တင်းကြပသ်ော ကြှကသ်ားတွကြေောင့ြ ဆကထြိုးထည့မြရ ဆှဲထုတမြရ ဖြစ်နသည်ေ။ ကြံရာမရသည့အြဆုံး ရစညေအြား ကိုငကြာ အားနဲ့ ဆောင့ထြည့လြိုကသ်ည်။
“အူး…’ ခနဲအောကြာ ပုံ့ပုံ့တဈယောကြ ဖငကြှဲသှားသည်။ သှေးတွေ ကလွာသည်။ ဖငကြှဲသှားသလို စောကဖြုတမြှ အရညမြွားလည်း ကလွာသည်။ ပုံ့ပုံ့ နောကြ ၂ ခွီလောကြ ထပပြှီးသှားသည်။ အေးမောငလြည်း ဖငထြဲမှ လီးကို ဆှဲထုတကြာ စောကဖြုတထြဲသို့ ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။ အရညမြွား ရှဲစိုနသေောကြောင့ြ ချောချောခွူခွူ ဝငသ်ှားသောလြည်း ကြီးထွား တုတခြိုငသ်ော လီးကြီးကြောင့ြ စောကဖြုတ် နံရံသားများ ပြန်းကုနသ်ည်။ လီးကြီးမှာ သားအိမကြိုလည်း သှားသှားထောကန်သည်ေ။
ကာမ အရသာ အပြည့အြဝ ခံစားရင်း ပုံ့ပုံ့တဈယောကြ တဈခွီ ထပပြှီးသှားပြနသ်ည်။ စောကဖြုတလြည်း ထပကြှဲကာ သှေးများ ကလွာသည်။ သှေးများနှင့ြ စောကရြညတ်ို့ ပေါင်းကာ ညှီစို့စို့ အနံ့သည် ရကပြေငဝြယ် ထောင်းခနဲ ထနသည်ေ။
ထိုသို့ဖြင့ြ အခကြြ ၃၀ လောကြ ဆောင့ပြှီးခွိနဝြယ် ပုံ့ပုံ့လည်း ၇ ခွီလောကြ ပြီးကာ မွော့မွော့ပဲ ကနွတ်ော့သည်။ အေးမောငလြည်း ပြီးချင်လြာသောကြောင့ြ ပြော့ခွနသေေော ပုံ့ပုံ့အား ရကပြေငပြေါသ်ို့ လှဲခပြှီး သုတရြညမြွားအား မကြန်ှာပေါသ်ို့ ပန်းခလွိုကသ်ည်။ ပုံ့ပုံ့မှာ လုံး၀ မလှုပန်ိုငတ်ော့ပေ။
“ပုံ့လေး… ကို နောကန်ေ့တိုင်း လာလိုးပေးမယန်ောြ… ခုတော့ သှားဦးမယ်”
ဟုဆိုကာ လိုးကပစ် (လိုးပြီးပစ်ထား) လုပခြဲ့သည်။
ပုံ့ပုံ့မှာ သုတရြညပြူများ မကြန်ှာနှင့ြ ရငဘြတပြေါတ်ှင် အပြည့ြ… ပေါငတ်ဈလွောကန်ှင့ြ ရကပြေငတ်ှငလြည်း သှေးနှင့ြ သုတရြညတ်ို့ ရောအိုငထြှန်းကာ အိပပြွောသ်ှားပါတော့သည်…….။
ပြီးပါပြီ။