တဏှာကခွိုခွို လတတ်ာက အသိ
ရေးသားသူ – ဝင်း
အားလုံးပဲ မင်ျဂလာပါလို့ နှုတခြှန်းဆကပြါရစရှင်ေ ။ နာမညကြတော့ မွိုးမမ ပါ၊ မွိုးလို့ပဲ ခေါကြှပေါ့နောြ။ တဆကတ်ည်း မွိုးရဲ့ အကြောင်းအရာလေးတဈခုကို ရငထြဲမှာ သိမ်းထားရတာ ပငပြန်းလှန်းလို့ အကုနလြုံးရှေ့မှာ ဖြငပြှပြောပြချင်တ်ယ်၊ ပြောပြပါရစနေောြ. .. ။
အသကကြတော့ မပြောတော့ပါဘူးရှင် ။ အဲ မပြောလို့တော့ မဖြစ်သေးဘူး ။ ကိုကို မောငမြောငမြွားကတော့ အသကမြသိပဲ မွိုးကို စိတဝြငတ်စားရှိကြမှာ မဟုတဘြူးလေ၊ ဟုတတ်ယမြလား။
အသကကြတော့ ပြောရမှာတော့ ခကရြှကရြှကပြါ ။ အဲ့လိုပြောလို့ အသကြ ၅၀ အဖြားကြီးလို့ မထငလြိုကကြှပါနဲ့နောြ ။ မွိုးအသကကြ ၃၀ ရှိပြီ ၊ အိမထြောငသ်ညပြါ ။
မွိုးနဲ့ ကိုအောငကြှီးတို့ လငမြယားသကတ်မ်း တဈနှစ်ကြောလြောကမြှာ သားလေးတဈယောကြ ထွန်းကားခဲ့ပါတယ်။ သိပခြစွဖြို့ကောင်းတဲ့ သားလေးပါ ။ မွိုးရယ်၊ သားလေးရယ်၊ ကိုအောငကြှီးတို့ မိသားစုသုံးယောကြ ပြောရြှှငအြောင် နခေဲ့ကြတယ် ။ တဈယောကကြိုတဈယောကြ အရမ်းခစွသ်လို၊ မွိုးလငတ်ောမြောင် ကိုအောငကြှီးကလည်း အရမ်းကို အပြုအစု အယုအယကောင်းပြီး အလှနကြှငန်ာတတတ်ဲ့ ယောကြာြးကောင်းတဈယောကပြေါ့။ ရုပရြညကြတော့ မင်းသားပြငှေိမ်းနဲ့တောင် ခပဆြငဆြငရြယ်။ ဟီးဟီး ကြောင်ှာလေး ဝငလြိုကြဦးမယ်။
မွိုးကတော့ အရပ် ငါးပသေုံးလကမ် ။ တင်၊ ခါး၊ ရင် အခွိုးအစားကတော့ ၃၆၊ ၂၈၊ ၃၄ ရှိတယ် ။ အသားအရကေ ဝါဝင်းလို့ နုညံ့ချောမှေ့တဲ့ အသားအရပေိုငရြှင် တဈယောကပြေါ့။ ဖဖကေဗေမာ၊ မမကေေ ကရငစြပတ်ော့ လှတာပေါ့နောြ ။ ကပြားတွကေ သှေးရင်းတွထကြေ ပိုလှတယဆြိုတာ ကြားဖူးကြမှာပါနောြ အဟဈ။ ကြှားလုံးတွထေုတန်လေို့ မွိုးကို အကြှားသနသ်ူတဈယောကလြို့တော့ မထငလြိုကပြါနဲ့ ။ အရှိကိုအရှိတိုင်း ကိုကို မောငမြောငတ်ို့ကို ပြောတာပါနောြ။
မွိုးက အသကအြရှယအြားဖြင့ြ မကြီးသေးပမေဲ့ ထမီနဲ့ ရငဖြုံးကို ဝတရြတာ ပိုပြီးသဘောကတွယ်။ တခါတလတေော့လည်း ဂငွြးနဲ့ တီရှပပြှပြလေးတွေ ဝတတ်တပြါတယ်။ အဟီး ကိုအောငကြှီး မရှိတဲ့ အခါမွိုးတွဆေိုရငပြေါ့။ မွိုးရဲ့ အိမထြောငသ်ညဘြ၀ လိငမြှုရေးရာကိဈစတွမှော အရမ်းကိုသာယာပြီး ပြီးပြည့စြုံတဲ့ ဘဝလေးကို ပိုငဆြိုငထြားသူတဈယောကလြို့ အထငရြောကန်တေဲ့ မွိုးတဈယောကြ တဈညမှာတော့ တကတ်ကစြငအြောင် လှဲချောန်တောကို မွိုး တွေ့လိုကရြပါတော့တယ်။ အဲ့ဒီ ညလေးကစပြီး လိငဆြကဆြံခွင်းကို အလှနအြမင်း ခုံမငတ်တလြာခဲ့တော့တာပါပဲ။
မွိုးတို့ မိသားစုလေး ဗဟန်းဘကကြ တိုကခြန်းလေးတဈလုံးဝယပြှီး နခေဲ့ကြပါတယ်။ အဲ့ဒီတိုကခြန်းလေးက ကိုအောငကြှီးသူငယခြငွြး ကိုသန့တ်ို့မိသားစုနဲ့ အပေါထြပ် အောကထြပပြေါ့။ မွိုးတို့အိမမြှာ အိမအြကူ ကောငမြလေးတဈယောကရြယ် ကားဒရိုငဘြာတဈယောကရြယကြို ခန့ထြားပါတယ်။
ကိုအောငကြှီးက အလုပန်ဲ့ပတသ်ကပြှီး တဈပတကြို တဈရကြ ခရီးပုံမှနထြှကလြေ့ရှိပြီး ဝငင်ှေ အတောအြသင့ကြောင်းတဲ့ ရာထူးရှိသူ တဈယောကပြါ။ ကိုအောင့အြလုပကြ မွိုးတို့မိသားစုအတွကြ ပြည့စြုံတဲ့အပြင် ပိုတာကို တောတ်ောမြွားများ စုဆောင်းထားနိုငခြဲ့ပါတယ်။
အပေါထြပမြှာနတေဲ့ ကိုသန့ရြဲ့အမွိုးသမီး မဝါဆိုနဲ့တော့ မွိုးတို့ အသင်းတုတဖြောတ်ုတဖြကြ အငမြှားလို့ စကားပြောဖောပြှောဖကြ တဈယာကန်ဲ့တဈယောကြ ကူညီရိုင်းပင်းကြပြီး အလှနန်ီးစပတ်ဲ့ အိမန်ီးချင်ြး မိတဆြှတွေေ ဖြစ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ကိုသန့ြ အလုပန်ဲ့ အိမမြှာမရှိရင် မဝါဆိုနဲ့ မွိုးတို့နှစ်ယောကြ ရှော့ပငထြှကလြိုကြ ဟိုဟာသှားစားလိုကြ ဒီဟာသှားစားလိုကန်ဲ့ ( မုန့သ်ှားစားတာကို ပြောသည်) စကားတွဖေောငဖြှဲ့ပြီး ဟိုအကြောင်းဒီအကြောင်း လှှတတ်ောအြကြောင်း မလှှတတ်ောအြကြောင်း ဟိုကောငမြအကြောင်း ဟိုကောင့အြကြောင်း ပြောမဆုံးပေါင် တောသုံးတောငကြို ပြောဖြစ်လုပဖြစ်ကြပါတယ်။
ကိုသန့န်ဲ့ မဝါဆိုတို့က အိမဆြောကပြဈစည်း လုပင်န်းငယလြေးကို လုပကြိုငကြှတယ် ။ သူတို့ကိုကြည့်ရြတာ တောတ်ောြ အလုပဖြစ်ပုံရပါတယ်။ အလုပအြရမ်းများတဲ့အခါဆို ဆိုငကြ အလုပသ်မားလေးတွတင်ေ မနိုငပြဲ မဝါဆိုကိုယတ်ိုင် ဟိုပြေးဒီပြေးနဲ့ သူကိုယတ်ိုင် ဝငလြုပရြတယ် ။
ကမွလည်း ကိုအောငကြှီး ပေးတာစား ကြှေးတာယူတာထကစြာရင် အိမစြီးပြားရေးကို တဖကတ်လှမ်းက ကူညီရှာဖြပေေးချင်စြိတတ်ှေ ပေါလြာတယ်။ သူတို့လငမြယားကို ကြည့်ရြင်း မွိုးလည်း အလုပလြုပခြငွသ်လို ဖြစ်လာမိတယ်။ သူတို့လငမြယားနှစ်ယောကြ တကည်ီလကည်ီ လုပန်ကြတောကို မှငတ်ော့ မွိုးလည်း အားကမွိတာပေါ့ရှင်။ ကိုယကြ စားလိုကသ်ောကလြိုကြ ဟိုဟာလုပလြိုကြ ဒီဟာလုပလြိုကန်ဲ့ အိမမြှာနတောထကစြာရင် အလုပလြေး လုပကြှည့ရြင် ကောင်းမလားလို့ပေါ့။
ဒါနဲ့ ကိုသန့န်ဲ့ ဝါဆိုကို မွိုးပါ သူတို့လုပင်န်းထဲ ရှယယ်ာဝငလြုပလြိုတဲ့အကြောင်း ခွင့တ်ောင်းကြည့်မြိတယ်။ ကိုအောငကြှီးကတော့ အားပေးတယ် မိန်းမရေ လုပပြေါ့။ ကိုသန့န်ဲ့ မဝါဆိုကလည်း လကခြံတယ်။ ဒါနဲ့ မွိုး သူတို့ လုပင်န်းထဲမှာ ရှယယ်ာ အတောအြသင့ြ ဝငပြှီး မွိုး အလုပစြလုပတ်ော့တာပေါ့။
မွိုးတို့သုံးယောကြ လုပင်န်း အတောတ်ှငကြယွလြာတော့ လုပင်န်းစီးရေးတွေ လူမှုရေးအလုပတ်ှမှော တဈယောကတ်လှည့ြ သှားကြရတယ်။ တခါတလေ သုံးယောကစြလုံး သှားရသလို၊ တခါတလလည်ေး နှစ်ယောကြ ဒါမှမဟုတ် တဈယောကထြဲလည်း သှားရတယရြှင့ြ။
အလုပကြ တနေ့တခွား ပိုများလာတယ်။ ကိုအောငကြှီးကတော့ ဘာမှဝငပြှောတာ မရှိဘူး။ မွိုးကိုတောင် အမြဲခွီးကြူးစကား ပြောတာပေါ့။ သူ အဲ့လို ခွီးကြူးလာပြီဆိုရင် မွိုးဖြင့် မနတတေအြောငပြဲ ။ ကိုယကြ ဘာမှ မလုပတ်တကြိုငတ်တရြာကနေ ယောကြာြးယူခဲ့ရတာကိုး။ ဖဖေေ မမတေေို့နဲ့ နတေော့လည်း ဒီလိုပဲ ဘာမှ မယမြယရြရ အလုပမြလုပခြဲ့ဖူးဘူး ။ ဒါကြောင့ြ အခုလို မွိုးရဲ့ အလုပလြေးအောငမြှငလြာတော့ ကိုအောငကြှီးကလည်း ဘဘာမှဝငမြပြောတဲ့အပြင် မွိုးသိသင့တ်ဲ့ စီးပြားရေး အကြောင်းအရာလေးတွကေို အကြံညံပေးတယ်။ သိပခြစွဖြို့ကောင်းတဲ့ လငတ်ောမြောငပြါ။
အလုပစြလုပခြါစက ဘာမှမတတလြတေော့ ကိုယ့်ရှယယ်ာဝစေု အကြိုးအမှတလြေးပဲယူရင်း ကိုသန့တ်ို့လငမြယားကိုပဲ အများဆုံး ချင်ြးကပမြှီခိုပြီး ကြိုးစားသငယ်ူရတာပေါ့။ ကိုသန့ြ၊ မဝါဆိုတို့ကလည်း လကတ်ှဲခေါတ်ယ်။ တဈနေ့ ပဲခူးကိုသှားဖို့ အလုပတ်ဈခု ပေါလြာတယရြှင့ြ ။ အဲ့ဒီနေ့ ကိုသန့ကြ မွိုးကို ပြောတယ်။
” မမွိုးအောကကြ လူတဈယောကလြောကကြို ကနွောန်ဲ့ ထည့ပြေးလိုကပြါလား။ စာခွုပစြာတန်း ကိဈစဖြစ်နလေို့ပါ ။ ခရီးကလည်း ပဲခူးအထိဆိုတော့လေ။ အကယ်၍ ညအိပည်နေ အခွအနေမွေိုးပေါလြာရင် မသင့ဘြူးလားလို့ပါ ”
ဆိုပြီး မွိုးကို ခွင့တ်ောင်းတယ်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ မဝါဆိုက သူ့အမနသေေိပမြကောင်းလို့ အိမခြဏပြနန်တယ်ေ။ ဒါဆိုရငတ်ော့ အနအထေားက မွိုးနဲ့ ကိုသန့ြ နှစ်ယောကထြဲသှားဖို့ သချောသလောကြ ဖြစ်နပြေီ။ ကိုအောငကြှီးကတော့ သိတဲ့အတိုင်း သူ့အလုပန်ဲ့ နယဘြကြ ခရီးလှနန်ပေါတယ်။ ကိုအောငကြှီးရှိလည်း ဒီလောကဝြေးတဲ့ ခရီးကို ကိုသန့န်ဲ့ နှစ်ယောကထြဲသှားဖို့ တားမှာမဟုတပြါဘူး။ ဒါက အလုပသ်ဘောပဲလေ။ သူက မွိုးထကတ်ောင် အလုပသ်ဘောကို ပိုနားလညတ်ဲ့သူ မဟုတလြား ။ ကိုအောငကြှီး ခွင့ပြှုမှာပါလေးလို့။ စာခွုပန်ဲ့ ပတသ်ကတ်ာဆိုတော့ အရေးကြီးတယလြေ။ မွိုးကိုယတ်ိုင် လိုကမြှ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါနဲ့ ကိုသန့ကြို
” ဟာ ကိုသန့ကြလည်း စာခွုပန်ဲ့ ပတသ်ကတ်ာဆိုရငတ်ော့ မွိုးကိုယတ်ိုင် လိုကခြဲ့ပါ့မယ်။ ရတယမြဟုတလြား
လို့ ကိုသန့ကြို မေးတော့
“အင် ကောင်းတာပေါ့။ မမွိုးကိုယတ်ိုငလြိုကတ်ော့ ပိုကောင်းတာပေါ့။ လိုကခြဲ့ပါ မမွိုး”
တဲ့။ မွိုးလည်း ပထမတော့ အိမကြကားနဲ့ သှားဖို့ စီစဉလြိုကတ်ယ်။ သှားဖို့ အဆငသ်င့ဖြစ်နပြေီ။ လိုအပတ်ဲ့ ဖိုငန်ဲ့ လကဆြှဲအိတတ်ှေ၊ ဒေါကူမန့တ်ှအေားလုံး ကားပေါတ်ငလြို့ ကားပေါတ်ကြ ကားစကန်ိုးမှ စကမြနိုးဘူး ဖြစ်ပါလရေောရှင်။ ဒါရိုငဘြာ ကိုမှကတော့ နည်းအမွိုးမွိုးနဲ့ နိုးကြည့်တ်ယ်။ ဟိုနိုကဒြီနိုကန်ဲ့ မိနဈသုံးဆယလြောကကြှာတော့ ကိုသန့န်ဲ့ မွိုးတို့နှစ်ယောကြ စိတမြရှညတ်ော့ဘူး။ ကားကို အပြဈအမွိုးမွိုး ရှာကြည့်တ်ယ်။ ကိုမှတဈယောကြ ခွှေးတွတော တကိုယလြုံးရှှဲလာတယ်၊ ဘာအပြဈမှ မတွေ့ဘူး။ ဒါနဲ့ကိုသန့ကြ
” မမွိုးရေ ကိုမှကိုတော့ အားကိုးလို့ရတော့မှာ မဟုတဘြူး။ ကနွောတ်ို့ ကားတဈစီးငှားမှ ဖြစ်တော့မယ် ”
လို့ စိတပြကြအြသံနဲ့ ဆိုလာတယ်။ မွိုးတို့ ရုံးသုံး light truck လေးရှိတယ်။ အဲ့ကားက မဝါဆို ယူသှားတော့ ကားပဲငှာရတော့မှာပေါ့။ ပဲခူးဆိုတော့ ခရီးကို ကားငှားသှားလို့က ကုနလြိုကမြဲ့ ပိုကဆြံတွေ၊ ကိုယသ်ှားလုပတ်ဲ့ အလုပကြရတဲ့ အကြိုးအမှတ် တဝကစြာလောကတ်ောင် ပါသှားမလားပဲ။ မွိုးလည်း မဖြစ်သေးပါဘူးလေးလို့။
” ဟာ ကိုသန့ကြလည်း ကားငှားလို့ ဘယဖြစ်မလဲ ဈေးက ကြီးကကြီးနဲ့ ကားငှားတာ မတနပြါဘူး ရှင်။ တဈခုခု ထပကြှံပါဦး ”
ဆိုတော့
” အင် ခဏနောျ မြိုး ”
ဆိုပြီး ကိုသန့ျ စဉျးစားနရောက
“အာ ဟုတပြှီ မမွိုးရေ”
“ဘာများလဲ ကိုသန့ရြဲ့ ပြောပါဦး”
ဆိုပြီး မွိုးလည်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ ပြနမြေးမိလိုကတ်ာ
” ကနွော့မြှာ အရင် ကနွောြ စီးစီးနတေဲ့ ယာမဟာတဈစီးရှိတယ်။ စကကြ လုံး၀ အကောင်းပဲ ရှိသေးတာ။ မှနလြည်းမှနပြှီး သကတ်ောင့သ်ကသ်ာရှိတယ်။ မွိုး ဆိုငကြယစြီးရဲတယဆြိုရင် ကနွောတ်ို့ ဆိုငကြယန်ဲ့ သှားကြတာပေါ့ ..။ ဘယလြိုသဘောရလဲ မမွိုး”
လို့ ပြောလာတော့ မွိုး မကြလြုံးပြူးသှားမိတယ် ..။ ငယင်ယကြတည်းက ဆိုငကြယမြပြောနဲ့ စကဘြီးပေါတ်ောင် တကခြှဖူးတာ မဟုတတ်ဲ့ မွိုးမမတဈယောကြ လန့သ်ှားမိတာပေါ့လို့။ ကိုသန့ကြ မွိုး မကြလြုံးပြူးသှားတာ မှငတ်ော့
” အင် ဟုတပြါရဲ့။ မမွိုးက ဆိုငကြယစြီးရဲမှာတော့ မဟုတတ်ာပဲ။ အငခြကပြှီး စာခွုပကြလည်း ဒီနေ့ အပြီးခွုပမြှ ဖြစ်မယ်။ ဒါဆို မမွိုး မလိုကပြါနဲ့တော့။ မမွိုး တပည့တ်ဈယောကကြိုပဲ ထည့လြိုကပြါတော့နောြ။ အားလုံး အဆငပြှစရေမေယ် မမွိုး”
” အောြ ကိုသန့ရြယ် အဲ့လိုလည်း မဟုတပြါဘူး။ မွိုးက ဆိုငကြယစြီး အတွေ့အကြုံ မရှိတော့ နည်းနည်း လန့သ်ှားမိတာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုအခကအြခဲကြုံလာမှတော့ မထူးတော့ပါဘူး မွိုး လိုကစြီးပါ့မယ်။ ကိုသန့ြ ဆိုငကြယမြောင်းတာကိုတော့ ယုံပါရစနေောြ”
ဆိုပြီး ပြုံစိစိနဲ့ ပြနန်ောကလြိုကမြိတယ်။
” ဒါတော့မပူနဲ့ ဒေါမြွိုးမမရေ။ ကနွောင်ယင်ယကြ ဆိုငကြယ် လမ်းသရဲဗွ။ ပဲခူးလောကကြတော့ မကြလြုံးမှိတ် မောင်းလို့ရတယ်။ မန်းလေးအထိ လကလြှတမြောင်းပြမယဗြွာ”
လို့ မွိုးကို ပြနန်ောကပြါလရေော။
“အမလေးတောြ မကြလြုံးမှိတ် လကလြှတတ်ော့ မမောင်းပါနဲ့ ထိုင်းပဲရှိခိုးပါရစေ ကိုသန့ရြယ်။ ဒီကကြောကပြါတယဆြို”
” ဟားဟား နောကတ်ာပါ မမွိုးရာ။ ကနွောြ ဆိုငကြယကြို ကောင်းကောင်းကို စီးတကပြါတယ်။ ၁၅ နှစ်သားလောကကြတည်းက ဖဖေေ့ဆိုငကြယကြို ခိုးခိုးစီးလို့ အမြဲအဆောခြံထိတာ ။ မကြောကပြါနဲ့ဗွာ။ ကနွောကြ နောကတ်ာပါ။ ဒါပမေဲ့ မမွိုးက ထမီပဲ ဝတတ်ာဆိုတော့ ကနွောြ ဆိုငကြယမြောင်းရတာ နည်းနည်းခကမြယဗြွ ။ ဆိုငကြယကြ ယောကြာြးစီးဆိုတော့လေ”
မြိုးကလည်း မေးလေးငေါ့ပြီး
” အမလေး ကိုသန့ရြယ်။ မွိုးကလည်း ထမီကြီးနဲ့ လိုကမြစီးပါဘူးနောြ။ ခဏစောင့ြ မွိုး ဂငွြးပနသ်ှားလဲလိုကမြယ်”
ဆိုပြီး အိမထြဲဝင် တီရှပအြပြာပြပြနဲ့ အောကကြ ဂငွြးရိုငဒြါ တဈထညကြို လဲဝတလြာခဲ့လိုကတ်ယ်။ အိမရြှေ့ထွကလြာတော့ ကိုသန့ကြ သူ့ဆိုငကြယကြို ဟိုစဈဒီစဈနဲ့ စကန်ိုးပြီး အဆငသ်င့ြ စောင့န်လရေေဲ့။ မွိုးကိုမှငတ်ော့ မကြလြုံးအပြူးသားနဲ့။
” အမလေး ကိုသန့ြ မကြလြုံးကြီး ကြှတထြှကလြာဦးမယ် ဒါမွိုးမတွေ့ဖူးဘူးလား ရှင်”
” မဟုတရြပါဘူး မမွိုးရယ်။ ကနွောကြ ရငဖြုံးနဲ့ ထမီတာ အမြဲဝတတ်တတ်ဲ့ မမွိုးကို ဒီလို အလန်းဇယား စတိုငန်ဲ့ တွေ့လိုကလြို့ အံ့သှသှားတာပါ”
” အမလေး ကိုသန့ရြယ် ဒါမွိုးတွရေိုးနပေါပြီ။ သူ့အကြည့်ကြ ဒုသနသော အကြညဆြိုတာ မွိုးမမတို့က သိပြီးသားပါနောြ ဟင် ” လို့ စိတထြဲက ရရှတေလြိုကမြိတယ်။
” ကဲ ဒါဆို သှားကြရအောင် မမွိုးရေ။ နမဝေငမြှီ ရနကြုနကြို ပြနရြောကအြောငတ်ော့ မောင်းရမယဗြွ”
မွိုး စလင်းဘကကြို လကမြှာသိုင်းပြီး ဆိုငကြယပြေါြ တကမြယအြလုပ် ဆိုငကြယကြို သချောပြနကြှည့မြိတယ်။ ဆိုငကြယကြ အားကစားစတိုင် ပျိုငဘြီးပုံစံလေးဆိုတော့ အနောကကြယရြီရာထိုငခြုံက အရမ်းတိုပြီး အရှေ့ကို လွှောကနွတယ်ေ။ အင် .. ဒီပုံနဲ့သာ တက္ကစီးလိုကရြငတ်ော့ မွိုးတကိုယလြုံး ကိုသန့ကြွောပြငပြေါကြို ပူးကပပြှီးသား ဖြစ်သှားမှာပဲလို့လေ။
ဒီဆိုငကြယအြမွိုးအစားကို မွိုး မှငဖြူးပါတယ် ။ ဒါမွိုးဆိုငကြယကြ ခစွသ်ူရည်းစားတွစေီးတဲ့ ပုံမွိုး။ အနောကကြ မိန်းကလေးက အရှေ့က ယောကြာြးလေးကို အားရပါးရ ဖကထြားပြီး လူရှေ့ စတိုငထြုတ် စီရတာမွိုးလေ။ မွိုး သိပသ်ိတာပေါ့..။ ဒါပမေဲ့ ဒီအခွအနေမှောတော့ မွိုးအတွကြ ရှေးခယွစြရာမှ မရှိတော့တာပဲ မဟုတလြား။ မွိုး ဆိုငကြယကြို ကြည့်ပြှီး စဉြးစားနတောကို ကိုသန့မြှငတ်ော့
” မမွိုး ဆိုငကြယစြီးရမှာ ကြောကမြွားနသလေား။ မကြောကပြါနဲ့ဗွာ။ မမွိုး ဘာဆိုဘာမှ မဖြစ်စရဘေူး။ မှဲ့တဈပေါကြ မစွန်းစရပေါဘူးဗွာ။ မမွိုး တဈခုခုဖြစ်ရင် ကိုအောငကြှီး ကနွော့ကြို လာသတန်မှဖြေင့်။ စိတခြွ ကနွောြ ဂရုတစိုကြ မောင်းပါ့မယ်။ ဆိုငကြယပြေါတ်ကပြါ”
ဆိုပြီး လကော ဆိုငကြယ်ဦးထုပတ်ဈလုံးကို လှမ်းပေးတယ်။ မွိုးလည်း ဆိုငကြယ်ဦးထုပကြိုယူပြီး
” အဲလိုတော့ မဟုတပြါဘူး ကိုသန့ြ။ မွိုး စီးလို့ အဆငပြှမှောပါ ”
ဆိုပြီး ဦးထုပကြောကစြှပပြှီး ဆိုငကြိုယပြေါြ တကခြှလိုကတ်ာနဲ့ ထငထြားတဲ့အတိုင်းပါပဲ မွိုးရဲ့ ရငသ်ားအစုံက ကိုသန့န်ောကကြွောမှာ ဖိကပမြိလကြသ်ားလေးပေါ့ ။ မွိုးဖြင့် ကြကသ်ိမ်းတွေ ဖနွြးခနဲဆို ထလိုကတ်ာရှင် ။ ကိုသန့တ်ဈယောကတ်ော့ဖြင့ြ ဆိုငကြယ်ဦးထုပထြဲကနေ အကြနပေကြှီး ကြနပေန်တေဲ့ မကြန်ှာကြီးကို မွိုး တွေ့လိုကမြိတာ။ ကိုသန့တ်ော့ မွိုး သတိထားမိလိုကမြယလြို့ ထငပြုံမပေါဘြူးရှင့ြ။ ဒါနဲ့ ဆိုငကြယကြို ဝေါကနဲ့ ထိုးမောင်းသှားတော့တာပဲ။
မွိုးရဲ့ ရငသ်ားတွကေို မွိုးလငတ်ောမြောငကြလှဲလို့ တို့ထိခံစားခွင့ရြတဲ့ ပထမဦးဆုံးလူကတော့ ကိုသန့ပြါပဲ။ ဆိုငကြယလြေး အရှိနန်ှေးနှေးနဲ့ ပြေးနတေဲ့ အခွိနခြဏမှာတော့ မွိုးရငသ်ားတွကေို ကိုသန့ကြွောပြငန်ဲ့ ထပမြဖိမိအောင် ဆိုငကြယန်ောကကြ သံလကကြိုငလြေးကို အားနဲ့ ဆုပကြိုငထြားပြီး ခကခြှာခွာလေးဖြစ်အောင် ကြိုးစား စီးလာမိပါသေးတယ်။
ခရီးအမှနရြောကခြငွဇြောနဲ့ ဆိုငကြယလြီဗာကို အရှိနပြှင်းပြင်း ဆောင့ဆြှဲလိုကတ်ော့ မွိုးကိုယလြုံးလေး ဟနခြကြလြုံးဝပကြသ်ှားပြီး ပြုတကြမွလို ဖြစ်သှားပါတယ်။ မွိုးနှုတဖြွားကနလည်ေး ” ကိုသန့ြ !!!” ဆိုတဲ့ အာမဠေိတတ်ဈလုံး လှတကြနဲ ထွကသ်ှားပြီး ကြောငအြားလန့အြားပဲ ကိုသန့ခြါးကို တအားကုန် ဖကထြားမိလိုကတ်ဲ့အခါမှာတော့ မွိုး ဘယလြိုမှ မတကန်ိုငတ်ော့ပါဘူးရှင်။ မွိုးရငတ်ှလည်ေး တဒိတဒြိတတ်ုနလြို့၊ မွိုးရငသ်ား ခေါင်းလေးတွတငေမြကဘူး မွိုးအရှေ့ ခန်ဓာကိုယ် အစိတအြပိုင်း တဈခုလုံး မကြန်ှာ ရငဘြကြ ဗိုကသ်ား မွိုးရဲ့ဆီးခုံ ဆီးစပပြါမကနွြ ကိုသန့ြ နောကကြွောပြှငပြေါကြို ကြိုးနဲ့တင်းကြပန်အေောင် တိုင်းခွီထားသလား အောင့မြေ့ရလောကအြောင် ပူးကပသ်ှားတာပေါ့ရှင်။
ခရီးက အခုမှ အစရယပြဲ ရှိသေးတယ်။ သှားရမယ့် ခရီးက ပဲခူးအထိ ။ ဒါပမေဲ့ မွိုး ဒီလိုမဖကထြားရင် ပြုတကြလွို့ အသကထြှကရြုံပဲရှိတယ်။ အခုမှတော့ မထူးတော့ပါဘူးလေ။ သကပြှင်းရှညတ်ဈခကြခြပြှီး ခစွသ်ူရည်းစားနှစ်ယောကသ်ဖြယ် ဆိုငကြယလြေးကို အတူစီးလာမိတော့တယ်။ ဆိုငကြယလြေးကို နှစ်ယောကအြတူ နှုတဆြိတစြှားစီးလာရင်း ကိုသန့ရြဲ့မေးခွန်းတွနေဲ့ မွိုးနဲ့ ကိုသန့တ်ို့ရဲ့ ၁၅ မိနဈခန့ြ တိတဆြိတသ်ှားမှုကို ဖြိုခွင်းလိုကပြါတယ်။
” မမွိုး ဒီနေ့ အောဒြါတွေ ဘယန်ှဈခုလောကလြာလဲ”
” အင်း သုံးလေးခုလောကတ်ော့ ဒီနေ့ ရှိမယထြငတ်ယ် ကိုသန့ြ”
မွိုးတို့နှစ်ယောကြ ပြောရင်းဆိုရင်း စီးလာလိုကတ်ာ ၁ နာရီလောကြ အကြာမှာတော့ ပဲခူးကို ရောကပြါတယ်။ လုပင်န်းနဲ့ပတသ်ကတ်ဲ့ စာခွုပတ်ှအေားလုံး အဆငပြှပြပေေါပဲ။ သူ့ရဲ့ လကမြှတတ်ှအေောကမြှာ မွိုးရဲ့ လကမြှတတ်ှကေို ထိုးခိုင်းပါတယ် ။ အားလုံးပြီးသှားတော့ မွိုးနဲ့ကိုသန့ြ အရမ်းကို ပြောရြှှငကြှရပါတယ်။ မွိုးတို့ရဲလုပင်န်းမှာ ပဲခူးက လုပင်န်း ကနထြရိုကတ်ှလည်ေး ခုနှစ်ခု ရှဈခုလောကြ ရလာခဲ့လို့ပါ။
လုပင်န်းအောငမြှငတ်ော့ ပြောလြှန်းလို့ ကိုအောငကြှီးကို မွိုးတို့ရဲ့ အောငမြှငမြှုတွကေို လှမ်းဖုန်းဆကပြှီး ကြှားလိုကပြါသေးတယ်။ ကိုအောငကြှီးကလည်း သူ့မယားကို ခွီးကြူးလို့ မဆုံးအောငပြါပဲ။
မွိုး ကိုအောငကြှီးကိုပြောနတေဲ့ အကြောင်းအရာတွကေ အားလုံးမှနပြမေဲ့ အိမကြားပကြလြို့ ကိုသန့ရြဲ့ဆိုငကြယန်ဲ့ နှစ်ယောကထြဲ ပဲခူးကို ထွကလြာမိတဲ့အကြောင်း၊ မဝါဆိုလည်း ပါမလာတဲ့အကြောင်းကိုတော့ ထည့မြပြောလိုကခြဲ့မိဘူး။ အဲဒါတွေ အမှနအြတိုင်း ကိုအောငကြှီးကို ပြောလိုကမြယဆြိုရငလြည်း ကိုအောငကြှီး စိတတ်ိုမှာလားပေါ့ ။ ဒါပမေဲ့ မွိုး ကိုအောငကြှီးကို အားလုံး လိမပြှောနမေိတာကတော့ အမှနပြါပဲ။
ကိုအောငကြှီးနဲ့ မွိုး ဖုန်းပြောနတောကို ကိုသန့တ်ဈယောကြ မကြတ်ောငမြခတပြဲ မွိုးတကိုယလြုံးကို ခွဆေုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်ရြင် မွိုးနဲ့ မွိုးလငတ်ောမြောငတ်ို့နှစ်ယောကြ ပြောနတေဲ့ အကြောင်းအရာတွကေို စူးစိုကန်ားထောငန်လရေေဲ့။ ကိုသန့ခြါးကလေးကိုဖကပြှီး ဆိုငကြယအြတူစီလားတဲ့ အကြောင်းကို မပြောတော့ ကိုသန့တ်ဈယောကြ သမငလြေးတဈကောငကြို မစားခင် ဆော့မှူလို့ အကြနပေကြှီး ကြနပေန်တေဲ့ မှခွေေးတဈကောငရြဲ့ အပြုံးမွိုးနဲ့ မွိုးကို ကြည့်န်တယေရြှင် ။ မွိုးလည်း သူ့မကြလြုံးတွကေို ပြနပြှီးစိုကကြှည့လြို့ တဖကကြ လငတ်ောမြောငကြို ညာလုံးတွေ ပစ်ကြှေးနမေိတယ်။ ကိုအောငကြှီးနဲ့ ဖုန်းပြောလို့ အပြီးမှာတော့ ကိုသန့ကြ
” မမွိုးရေ ကနွောတ်ို့ ဒီညတော့ ရနကြုနကြို ပြနမြရောကန်ိုငတ်ော့ဘူး ထငတ်ယဗြွာ ။ နတေောင် အတောစြောင်းသှားပြီ ။ မမွိုး ဘယလြိုလုပခြငွသ်လဲ ဟင်။ မမွိုး လကခြံမယဆြိုရငတ်ော့ ဒီည ပဲခူးက စားသောကဆြိုငတ်ဈခုမှာ ကနွောတ်ို့ရဲ့လုပင်န်း အောငမြှငတ်ဲ့အနနေဲ့ အထိမ်းအမှတပြှဲလေး တဈခုကို လုပလြို့ ဒီမှာပဲ ဒီည အနားယူလိုကကြှရင် မကောင်းဘူးလား”
အင် မွိုး ဘယလြိုလုပရြပါ့။ မွိုးတော့ ဒီလိုအခွအနေကြေီးကို အဝေးရောကန်တေဲ့ လငတ်ောမြောငတ်ာသိရင် ခကြခြငွြးလာများသတမြလား။ ကိုသန့ပြှောသလို အထိမ်းအမှတပြှဲလေး တဈခုလုပပြှီး ဟိုတယတ်ဈခုမှာ တဈယောကတ်ဈခန်းငှားလို့ ပဲခူးမှာပဲ အနားယူလိုကရြင် ကောင်းမလား။ စဉြးစားရ အတောကြှပသ်ှားတယ်။ မွိုး စဉြးစားရခကန်တောကို ကိုသန့ကြ မှငတ်ော့
“မမွိုး ကနွောတ်ို့ ပြနမြယဆြိုရငလြည်း ည ၈ နာရီ ၉ နာရီလောကမြှ ရနကြုနပြှနရြောကမြှာဗွ ။ ကနွောကြ ညဆို ဆိုငကြယ် သိပမြမောင်းရဲဘူး ။ အဲ့ဒါကြောင့ြ စဉြးစားပါဦး မမွိုးရယ်”
ကိုသန့ရြဲ့ တောင်းဆိုမှုကို လိုကြလွောလိုကရြင် ဒီည ကိုသန့န်ဲ့ မွိုးတို့ကို မဝါဆိုနဲ့ ကိုအောငတ်ို့ကများ အထငလြှဲသှားကြမလား၊ မဖြစ်နိုငပြါဘူးရှင်။ မလိုကလြွောခဲ့ရငလြည်း မွိုး ဘယလြိုလုပရြပါ့ရှင်။ မွိုးဘဝမှာ ဒါမွိုးလုပဖြို့ဆိုတာ လုံး၀ မစဉြးစားမိခဲ့ဘူး။ အခုဘယလြိုလုပရြမလဲ ရှင် ပြောကြပါဦး။
မွိုး ခေါင်းရှုပန်တေုန်း တောင်းပနတ်ိုလွှိုးတဲ့ မကြန်ှာငယ် အမူအယာနဲ့ ထပပြှီး သူ့အစီအစဉကြို ကိုသန့တ်ဈယောကြ ထပခြါတလဲလဲ ခွင့ပြနန်ပြနေပြါတယ်။ ဒါနဲ့ မွိုး ကိုသန့ကြို
” ကိုသန့ြ… မွိုးနဲ့ကိုသန့ြ နှစ်ယောကထြဲ ဖြစ်ပါ့မလားရှင်။ မွိုး ဒါမွိုး မစဉြးစားခဲ့ဖူးဘူး။ မဝါဆိုနဲ့ ကိုအောငကြှီး သိရငတ်ော့ အခကတ်ှေ တွေ့ကုနရြော့မယ် ကိုသန့ရြယ်”
လို့ တောင်းပနပြါတယ် မလုပပြါရစနေဲ့ရှငဆြိုတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကိုသန့ကြို မွိုး ပြနပြှောမိတယ်။ ကိုသန့ကြ
” ဒီအတွကြ ဘာမှမပူပါနဲ့ မွိုးရယ်။ ဝါဆိုလည်း ဘယလြိုမှ မသိနိုငပြါဘူး။ ကိုသန့ြ ရနကြုနအြိမမြှာပဲလို့ ဖုန်းဆကလြိုကမြယ်။ ကိုအောငကြှီးကလည်း အခု ရနကြုနမြှာမှ မရှိတာ။ မွိုး မစိုးရိမပြါနဲ့လား မွိုးရယ်”
မွိုး သူ့အမူအရာ သူ့အပြောအဆိုတွကေို လုံးဝခံနိုငရြည် မရှိတော့တဲ့ နောကဆြုံး
” ကိုသန့ျ သဘောပါပဲရှင်”
လို့ ခေါင်းလေးငုံ့ပြီး ခွင့ပြှုလိုကမြိပါတော့တယ်။ မွိုးတို့ မိုးခါးရကေို အတူသောကကြရွတော့မယဆြိုတဲ့ အတွေးက ရငကြို တဒိတဒြိတ် တဒိတဒြိတန်ဲ့ပါပဲ ။ ကိုသန့ကြတော့ အောငန်ိုငသ်ူ စဈသူကြီးတဈယောကလြို အမူအရာနဲ့ မွိုးလကကြလေးကို လှမ်းဆှဲလို့
” ကဲ မမမွိုးရေ နောကကြှောင်းပြနလြည့ဖြို့တော့ စဉြးစားမနပေါနဲ့တော့။ မွိုးပေးထားတဲ့ကတိ တညပြါဗွာ ”
လို့ ပြောရင်း မွိုး စကားတဈလုံးမှ မဟခငမြှာပဲ ဆိုငကြယရြှိရာကို ဆှဲခေါလြို့ စားသောကဆြိုင် တဆကတ်ည်းပါတဲ့ ပဲခူးဟိုတယကြို ဆိုငကြယန်ဲ့ နှစ်ယောကသ်ား ထွကလြာမိပါတော့တယရြှင်။ ဟိုတယရြောကတ်ော့ အရငဆြုံး အခန်းနှစ်ခန်းယူပြီး ဟိုတယဘြားရှိရာကို ထွကလြာလိုကကြှပါတယ်။
ဘားမှာ နှစ်ယောကသ်ား ဘာမှမပြောမဆိုနဲ့ ထိုငခြလွိုကပြှီး အဖြောဆြရာကို ကိုသန့ကြ လတဈေခကြခြွှနပြှီး လှမ်းခေါလြိုကပြါတယ် ။ သူသောကဖြို့ ဘလကြ နှစ်ပတမြှာလိုကပြှီး မွိုးသောကဖြို့အတွကတ်ော့ ဗော့ကာတဈခွကြ မှာလိုကပြါတယ်။ ကိုသန့ြ မွိုးအတွကြ vodka ကို မှာပေးနလေို့ မွိုး အံ့ဩမသှားပါဘူး ။ မွိုးရယ် ကိုအောငကြှီးရယ် မဝါဆိုနဲ့ ကိုသန့ြ အပါအဝင် ကမွတို့လေးယောကဟြာ တခါတရံဆိုသလို အရကဘြားတို့ ဘီယာဆိုငတ်ို့ အတူတူ သှားထိုငလြေ့ရှိပါတယ်။ မွိုးက အမြဲ ဗော့ကာသောကတ်ာကိုလည်း ကိုသန့ကြ သိပြီးသားပဲလေ။ အတနကြှာလို့ သောကစြရာတွေ ရှေ့ရောကလြာတော့ မွိုးကို ကိုသန့ြ ခွကလြှမ်းကမ်းပြီး
“ကဲ .. မွိုးရေ ဒီနေ့ ကိုသန့တ်ို့လုပင်န်းလေး တိုးတကတ်ဲ့ ရလဒကြောင်းလေး ရရှိတဲ့ အထိမ်းအမှတအြနနေဲ့ နည်းနည်းတော့ သောကြ လိုကကြှရအောငန်ောြ ခွီးယား ”
ဆိုပြီး မွိုးနဲ့ကိုသန့ြ ဖနခြှကခြငွြးတိုကလြို့ တဈယောကြ တဈငုံစီ စုပသ်ောကလြိုကကြှပါတယ်။ သောကအြပြီးတော့ စကားတဈလုံးမှ မပြောမိကြသေးပဲ မွိုးနဲ့ ကိုသန့တ်ို့ကြားမှာ တိတဆြိတမြှုလေးက ခဏတာ ပြနဖြုံးလှမ်းသှားပါတယ်။ မွိုးလည်း ဘာဆိုဘာမှ မပြောပဲ မွိုးရဲ့ ဗော့ကာကို တဈငုံပြီးတဈငုံ စုပသ်ောကလြို့ အတွေးပငလြယ် ဝနမေေိတယ်။ အင်း ဒီညအဖို့ ရောကရြှိလာမဲ့ စကျကန့ြ မိနဈ နာရီတွဟော ဘယလြိုအဓိပျပါယတ်ှေ သကရြောကလြာမလဲ ။ ကိုအောငန်ဲ့ မဝါဆိုများ သိသှားလို့ ဘာတွဖြစ်ေကုနကြှမလဲပေါ့ ။ စိတထြဲမှာ စိုးရိမမြိသလို ဇာတကြားတဈကားရဲ့ အလှန့ကြို ရငဖြိုလိုကမြောဖြယကြောင်းတဲ့ စွန့စြားခန်းတဈခုကို ကြည့်ရြတော့ မလိုလိုလည်း မွိုးရငထြဲ ခံစားနမေိပါတယရြှင်။
မွိုးရဲ့ ဗော့ကာလေးကို သောကလြိုကြ တွေးလိုကလြုပန်ရင်ေး ကိုသန့ကြို ကြည့်ပြှနတ်ော့ မူးလာလို့ပဲလား၊ ဘားလေးရဲ့ မီးရောငတ်ှကြေောင့ပြဲလားတော့ မသိဘူး။ ရောငပြှနလြိုတောကပြနတေဲ့ ကိုသန့ြ မကြလြုံးတွဟော သူ့လကထြဲကိုငထြားတဲ့ အရကခြှကလြေးကို စူးစိုကကြှည့လြို့ မကြန်ှာပေါမြှာလည်း လွှို့ဝှကအြကြံအစီပါတဲ့ ပြုံးရိပတ်ဈခုက အထင်းသားလေး ပေါန်တယေလြေ။
ဒါ ဘာသဘောလေးလည်းဆိုတာ မွိုး သိပါတယန်ောြ။ မွိုး ဒီကိုလိုကလြာမိကတည်းက ဒီအပြုံးတွေ ဒီလိုခံစားမှုမွိုးတွေ ခံစားရမယဆြိုတာ မွိုး သိပြီးသားပဲဟာ ။ ဘားထဲမှာတော့ လူက ခပကြွဲကြဲပါပဲ။ အင်ျဂလိပ် love songs တွကေ တိုးတိုးညငသ်ာစွာပဲ တဈပုဒပြှီး တဈပုဒြ စပီကာထဲက ထွကလြို့နတောပေါ့။
ခွကထြဲက အရကလြည်း အတောကြုနသ်လောကြ ရှိလာတော့ လူက ပူနှေးလာပြီး ခုနက တွဝနေတေေဲ့ အတွေးတွေ မချင့်မြရဲဖြစ်နတေဲ့ အနည်းငယသ်ော ကြောကစြိတတ်ှေ လုံးဝပြောကကြှယလြို့သှားသလားပဲ။ ဒါနဲ့ မွိုးလည်း ဘာမပြောညာမပြောပဲ ကိုသန့ဘြကကြို မကြန်ှာလည့်လိုကပြှီး တဈခုခုကို အစီအစဉတ်ကြ ကြိတကြှံနတေဲ့ပုံပေါကတ်ဲ့ ကိုသန့ကြို လသေံခပတ်ိုးတိုးနဲ့ လှန်းခေါလြိုကမြိတယ်။
“ဟိတ် !!!!”
ကိုသန့ြ မကြလြုံးလေးပြူးလို့ မွိုးကိုပြနကြှည့ပြှီး
” ဪ မြိုး”
ဆိုပြီး ထဈထဈငေါ့ငေါ့နဲ့
” မြိုး မြိုး ဘာလိုလဲဟင် မြိုး ဪသိပြီ”
မွိုးဖနခြှကကြို ထောငပြှပြီး မကြလြုံးမှိတပြှလိုကပြါတယ်။
” အိုကေ မွိုးကို နောကတ်ဈခွကြ ထပမြှာပေးမယန်ောြ”
ဆိုပြီး ဘာတနဒြါကို လှန်းခေါမြလို့ အလုပြ
” ဘာတွေ အဲ့လောကတ်ှေးလို့ ဝဇီပိတကြငွ့န်တောလဲ ကိုကြီးသန့ရြေ”
လို့ ရှတန်ောကန်ောကြ လသေံနဲ့ ကိုသန့ကြို မေးလိုကတ်ယ်။ ကိုသန့တ်ဈယောကြ သူခိုးလူမိသလို မကြန်ှာဘေးနဲ့
” ဘာရယ် မဟုတပြါဘူး ဒေါမြွိုးမမရယ်။ ပြောစြရာ ကောင်းတဲ့ အစီအစဉလြေးတွေ ဖနတ်ီးရကောင်းမလားလို့ပါ ”
တဲ့။ သူ့အပြောကြောင့ြ မွိုး ကြကသ်ီးတွေ ထပထြရပြနပြါတယ် ။ အနည်းငယ် ရှကသ်ယောင် အမူအရာနဲ့ ခေါင်းကိုငုံ့ထားလို့ သူ့အကြည့်တ်ှဆေီကနေ မွိုး မကြလြုံးတွကေို ကြမ်းပြငအြောကကြို ပို့လိုကမြိတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မွိုးလည်း မိန်းမသားဆိုတော့ ရှကတ်တတ်ာပဲလေ။ ပကြသ်ှားတဲ့ မွိုးအမူအရာကို ထိန်းအပြီး ကိုသန့ဘြကကြို မွိုးပြနလြည့်လို့
” အင်း… ကိုသန့ြ အမှည်းလေးလည်း တဈခုခု လုပပြါလား။ မွိုး ဒီလိုပလိန်းကြီး သောကရြတာ လညခြွောင်းထဲ ရှတတနဲ့။ နောြ တဈခုခုလောကြ”
ကိုသန့ကြလည်း
” ဟုတသ်ားပဲ မွိုးပြောခါမှ သတိရတယ်။ ကိုယလြည်း ဘာတွဖြစ်ေနမှန်ေး မသိပါဘူး။ နေ နေ ကိုသန့ြ အမှည်းသုံးမွိုးလောကြ မှာလိုကမြယ်။ ဆောရီးပဲ မွိုးရေ”
ဆိုပြီး ပြာပြာသလဲ ဘာတနဒြါကို အရကြ နောကတ်ဈခွကန်ဲ့ စားစရာအခွို့ မှာပါတော့တယ်။
ကိုသန့ပြှောတာ ကြားလိုကကြှလား ။ အင်း ကနွောလြည်း ဘာတွတွေေးနမေိလည်း မသိပါဘူးတဲ့။ အမလေး ကိုသန့ရြယ်၊ ကိုသန့ကြိုယတ်ိုင် မသိတဲ့ဟာလေးကို မွိုးတော့ဖြင့် အလှနသ်ိ အရမ်းသိဆိုပြီး ပြောလိုကခြငွသ်ေးတယ်၊ သိလား အဟဈ.. ဟဈ။
ကိုသန့လြည်း သူ့ခွကကြုနတ်ော့ ထပမြှာတယ် ။ ဒါနဲ့ မွိုးနဲ့ ကိုသန့ြ အာသှကလြွှာသှကြ ဖြစ်လာပြီး ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်းပြော၊ စကားတွကေ တောငရြောကလြိုကြ မှောကရြောကလြိုကန်ဲ့ တိတဆြိတသ်ှားလိုကန်ဲ့၊ ဘားထဲမှာတောင် လူ လေးငါးယောကလြောကပြဲ ရှိတော့တယ် ။ အခစွသ်ီချင်ြးလေးတွကလေည်း တဈပုဒပြှီး တဈပုဒြ မှနမြှနလြေး ထွကလြို့နတယ်ေ။ တခွို့စာသားတွကေို မွိုးက နားထောငဖြူးလို့ စာသားလေးတွေ အလှတရြတော့ မွိုးအသံတိုးတိုးနဲ့ ညှည်းလိုကတ်ိုင်း ကိုသန့ကြပါ လိုကဆြိုတယ် ။ ဒါနဲ့ နှစ်ယောကသ်ား မကြလြုံးချင်ြး စုံကြည့်မြိပြီး တခစ်ခစ်နဲ့ ဆယကြွောသ်ကတ်ှလေို လှတလြပပြေါ့ပါးစွာပဲ ရယမြောပစ်လိုကကြှတယ်။
မွိုးတို့ရဲ့ ပြောရြှှငန်တေဲ့ ခဏတာလေးကို အခွိနတ်ှကတေော့ မကြန်ှာသာ မပေးဘူး သိလား ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ညက ပိုနကလြာသလို၊ ဘားထဲမှာလည်း ဘားမန်းနဲ့ အတွဲတဈတွဲရယ် မွိုးတို့နှစ်ယောကရြယ် အားလုံးပေါင်း ငါးယောကပြဲရှိတော့တယ်။ အတွဲကတော့ သူတို့ဟာသူတို့ မှောငရြိပလြေးထဲမှာ အလုပရြှုပလြို့ တခစ်ခစ်နဲ့ ရယမြောနကြသေလို ဘားမန်းကတော့ ခွကတ်ှကေို ဆေးကြောသုတသ်ငရြင်း ခွကလြေးတွေ အစီအရီ ပြနခြွိတန်တော ကြည့်ရြတာ ဘားပိတတ်ော့မယဆြိုတဲ့ သဘောပါ။ ကိုသန့ကြ ဒါကို ရိပမြိပြီး ဘားမန်းဘကလြှည့်လို့
” ညီလေး .. ဘားပိတတ်ော့မလား ”
လို့မေးတော့ ဘားမန်းကလည်း
“ဟုတတ်ယ် အဈကို ပိတတ်ော့မှာပါ။ ပုံမှန် ၁၂ နာရီဆို ပိတပြှီ ..။ အခုက အဈကိုတို့ အတွဲနှစ်တွဲရှိနလေို့ ကနွောြ စောင့ပြေးနတောပါ”
ကိုသန့ကြလည်း အားနာသှားတဲ့ အမူအရာနဲ့ ဘားမန်းကို ပြနပြှီး
” ဪ ဟုတလြား.. ဆောရီးကြာ။ အဈကိုတို့ စကားကောင်းနတောနဲ့။ ညီလေး ပိတမြယဆြိုရင် အဈကိုတို့ ထပေးပါ့မယ် ..။”
လို့ အားနားတဲ့ လသေံလေးနဲ့ ဘားမန်းကို ကိုသန့ြ ပြောလိုကတ်ော့
“ဟာ ရတယ် အဈကို ..။ အဈကိုနဲ့ အဈမက ဒီဟိုတယမြှာပဲ တည်းမယ့ြ လူတွမလေား။ ဒီမှာတဲတဲ့ လူတွဆေိုရငတ်ော့ မိုးလင်းတဲ့အထိ ထိုငသ်ောကလြို့ရတယ်။ ဘယသ်ူ့ကိုမှ အနောကအြယှကြ မဖြစ်ဘူး။ ရတယ် ဆကထြိုငပြါ အဈကို ..။ ကနွောသ်ှားရင် ဘားမန်း နောကတ်ဈယောကန်ဲ့ ဂွူတီလဲပေးမယ်..။ အားမနာနဲ့ ရတယ် အဈကို”
ဆိုတော့ ကိုသန့ကြလည်း သိတဲ့အတိုင်း မွိုးနဲ့ နှစ်ယောကထြဲ အရမ်းကိုကောင်းနတေဲ့ အခွိနတ်ှကေို ဘယအြဆုံးအရှူံးခံပါ့မလဲ။
” ဟာ ဟုတလြား ကြေးဇူးပါပဲ ညီလေးရာ။ အဈကိုတို့က ဒီဆိုငလြေးကို အရမ်းသဘောကလွှန်းလို့ ဘားထဲမှာ စကားပြောနရတောကိုက အရမ်းကို ကြနပေပြွောရြှင် နှစ်သကမြိလှန်းလို့ပါ ညီရာ…။ အဈကိုတို့ ခဏဆကကြဲမယန်ောြ ဟဲဟဲ”
ဆိုပြီး အားရဝမ်းသာ အားမနာလွှာမကြိုး ပြနပြှောတာပေါ့။ မွိုးလည်း ကိုသန့ကြို မကြစြောင်းလေးပစ်ပြီး တောတ်ောလြည်း ပြောတတတ်ဲ့ လူကြီးပဲဆိုတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်ပြဈလိုကတ်ယ် ။ သိလား သူများကိုသာ မွိုးက ပြောနတောပါ ။ ဒီလိုဆို မွိုးမမ ရှငကြကော မပြောဘြူးလားလို့မေးရင် ဟင် ဘယလြိုမေးလိုကပြါဘိ၊ ပြောတ်ာမှာ လှှတကြို ပြောပြါသတဲ့ရှငလြို့ အရှကကြင်းမဲ့စွာ ပြနဖြှမေိမှာသိလား ခစ်.. ခစ် ခစ်။
မွိုးနဲ့ကိုသန့ြ အတောအြတန် သောကပြှီးကြခွိနမြှာတော့ နှစ်ယောကစြလုံး ရီဝစပြေုလာပါတော့တယ်။ ဒါနဲ့ မွိုးတို့ ပြောနတေဲ့စကားတွဟော အလှနရြငန်ှီးတဲ့ မိတဆြှနှစ်ေဦး ပြောလေ့ပြောထရှိတဲ့ သာမနအြကြောင်းအရာလေးတွလေောကပြါပဲ ။ အင်း တခါတခါတော့လည်း နည်းနည်းပိုတာပေါ့.. ခစ်.. ခစ် ။ ဟာသတွကေိုလည်း ကိုသန့ကြ အရမ်းပြောတတတ်ယ် ရှင့ြ။ သူစကားပြောပုံ ပြောဟနတ်ှကလေည်း တမူထူးခွားနတောတော့ အမှနပြဲ။ လူတဈယောကြ ပါးစပအြဟောင်းသားလေးနဲ့ နားထောငရြလောကအြောင် အပြောကောင်းပြီး ညို့ယူသိမ်းသှင်းထားနိုငတ်ဲ့ အစွမ်းလည်းရှိတယ် သိလား။
ဒီအခကြမြှာတော့ လငတ်ောမြောင် ကိုအောငကြှီးနဲ့ ကြာသှားပါပြီ။ ကိုအောငကြ စကားပြောရင် တိုတိုတုတတ်ုတန်ဲ့ပဲ ပြောတတဆြိုတတပြါတယ်။ ပရှညေပြှီး စိတဝြငတ်စားဖြစ်အောင် ကိုသန့လြိုတော့ အကယွတ်ဝင့ြ ပြောတာမွိုး မဟုတဘြူး။ ကိုအောငကြ စကားအရှညကြှီးမပြောပဲ တိုတိုနဲ့လိုရင်းကို ပြောယုံနဲ့ သူပြောချင်တ်ဲ့ ဆိုလိုရင်းကို နားလညသ်ဘောပေါကအြောငတ်ော့ ပြောတတတ်ဲ့ အရညအြချင်ြးတော့ ရှိတယ်။ ဒါပမေဲ့ ကိုအောငကြှီးရဲ့ စကားပြောပုံ ဆိုပေါကကြို မွိုးကတော့ဖြင့ြ ဘဘောမကဘွူး။ သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ မွိုးမှမဟုတဘြူး မိန်းမ အတောမြွားများကတော့ စကားကို စိကာပတကြုံး တဖြဲ့တနှဲ့နဲ့ ပြောတတတ်ဲ့ ယောကြာြးမွိုးကိုသာ သဘောကလွေ့ရှိကြတာပဲလေ။
ဒါနဲ့ ကိုသန့ကြ စကားပြောနရင်ေ သူ့မကြန်ှာ ဟနပြနအြမူအရာက အရမ်းဆှဲဆောငအြားပါတယ် သိလား။ ညို့ယူဖမ်းစားနိုငတ်ဲ့ အပြောအဆို အမူအရာမွိုး ပိုငဆြိုငထြားသူ လူချောတဈယောကဆြိုတာ ကိုသန့ကြိုသိတဲ့ ဘယမြိန်းမမဆို ငှင်းမှာ မဟုတဘြူး။ အခုလို အကဲခကကြှည့လြိုကမြှပဲ မွိုးလည်း ကိုသန့ရြဲ့ စကားရယောဉကြွောမှာ မွှောနသေူတဈယောကဆြိုတာ သတိထားမိတော့တယ်။
သူပြောတဲ့ စကားတွကေို မိန်းမတွေ နှစ်သကသ်ဘောကအွောင် ပြောတတတ်ဲ့ သူ့ရဲ့ လွှို့ဝှကခြကြတ်ဈခုလည်း ရှိသေးတယသ်ိလား။ အဲတာကတော့ တခွားဟုတရြိုးလား မိန်းမသားများရဲ့စိတကြို ထိုးဆှလို့ ရာဂတဏှာစိတမြွိုး ကြီးမားလာအောင် လိငန်ဲ့ပတသ်ကတ်ဲ့ ညဈညမ်းစကာလုံးတခွို့ကို မသိမသာညှပလြို့ ပြောဆို သုံးစွဲတတတ်ဲ့ အရညအြချင်ြးပါ။ အဲလိုစကာလုံးမွိုးကို ပညာညဏြ ရင့ကြကြပြှီး တရားသဘောရှိသောမိန်းမ အရှကတ်ရားကြီးသော မိန်းမများတော့ဖြင့် လကခြံနှစ်သကမြှာ မဟုတပြါဘူး။
အခု သူ မွိုးနဲ့ ဒီလို ပြောရဲလာတယ် ဆိုတာကလည်း ရနကြုနကြစအထွကြ သူစိမ်းယောကြာြးတဈဦးနဲ့ အလှနပြူးကပန်ီးစပစြှာ ဆိုငကြယအြတူ စီးလာရလို့ ထိတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အထိတွကြေောင့ြ တဏှာမီး လုံးလုံးမလောငကြွှမ်းမှီ မီးတငှေ့ငှေ့နဲ့ ထိုးတကလြို့နတေဲ့ မွိုးရဲ့ ရာဂအခိုးအငှေ့ အပူတွကေို ကိုသန့တ်ဈယောကြ ကောင်းကောင်းကြီး မှငန်ရတောကတကြောင်း၊ တဏှာမီးကို အရှိနန်ဲ့ ပိုမိုလောငကြွှမ်းနိုငအြောင် ပြုလုပပြေးရာမှာ အလှနအြစွမ်းထကတ်ဲ့ တဏှာရာဂလောငစြာဆီ ဓာတဆြီရယလြို့ တနည်းအားဖြင့ြ ပြောလို့ရတဲ့ အရကတ်ှပကြေေံလို့ ရီဝထေုံထိုင်းနတေဲ့ မိန်းမတဈယောကြ ဖြစ်နတောက တကြောင်း ၊ အဲဒီအကြောင်းတွေ ကြောင့ြ ကိုသန့ြ မွိုးနဲ့ ညဈညဈစကားလုံးတွကေို ဖောဖောသီသီ သုံးစွဲ ပြောဆိုရဲတာပေါ့။ ဘာပဲပြောပြောပါ မွိုးတော့ ဒီအခွိနမြှာ သူပြောသမွှကို အရမ်းကို နှစ်သကစြှဲလန်းနတောတော့ အမှနပြါပဲ။ မွိုး မငှင်းပါဘူးရှင်။
စကားတွေ ပြောနရောက ကိုသန့ြ ရုတတ်ရကြ စကားပြောရပလြိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ မွိုးကိုလည်း စိုကလြို့ကြည့်န်တေော့တယ်။ ပထမတော့ သူ့အပြုအမူကို အံ့ဩမိတယ် သိလား ။ ကိုသန့ြ စကားပြောရပပြှီး မွိုးကို စိုကကြှည့န်ရောက
” မွိုး မွိုးနဲ့ အခုဆို ကိုသန့န်ဲ့က မောငန်ှမ အရင်းတွလေိုပဲ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း .. ရှိနကြပြေီနောြ”
ဟင် သချင်ေတ်ယ် ၊ ကြည့်ပြါဦး သူပြောချင်ရြာတွပြေောပြီး အခုမှ မောငန်ှမလိုလေး ဘာလေးနဲ့ ကိုသန့တ်ဈယောကြ စိတမြှကောင်းသေးရဲ့လားပေါ့။ မွိုးစိတထြဲ ကိုသန့ကြို ပြောလိုကမြိတယ်။ အင်း အဲ့လိုပြောလိုကလြို့လည်း မကောင်းသေးပါဘူးလေ။ သူက အခုလို မောငန်ှမလေး ဘာလေးနဲ့ ပြောလာတာ ၊ သူပြောချင်တ်ဲ့ အကြောင်းအရင်းတဈခုတော့ ရှိမှာပါဆိုပြီး မွိုး ကိုသန့ကြို ရလေိုကင်ါးလိုကြ ပြနဖြှပေေးခဲ့ပါတယ်။
” အင် ဟုတပြါတယ် ကိုသန့ြ။ ကိုသန့ြ ဘာများပြောချင်လြို့လဲ”
လို့ သူ့ကို အံ့ဩတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြနကြှည့ရြင်း မေးလိုကပြါတယ်။
” ကိုသန့ြ မေး မေး။ အင် မမေးတော့ပါဘူး မွိုးရယ်။ ဘာရယမြဟုတပြါဘူး”
ဆိုပြီး မမေးတော့ပါဘူးတဲ့။ ကိုသန့တ်ော့ မွိုးကို ရူးအောငလြုပန်တောလား မသိဘူး ။ မေးမယဆြိုပြီး မမေးတော့ဘူးဆိုတော့ မွိုး ကိုသန့အြပေါြ စိတတ်ိုတဲ့ အမူအရာလေး လုပပြှလို့ မကြစြောင်းထိုးရင်း
” ဟင် မရဘူးကြာ ကိုသန့ြ မေးစရာရှိမေး။ ခုနက မေးမယဆြိုပြီး အခုမမေးတော့ဘူးတဲ့။ မရဘူး မေးရမယ် ဒါပဲ။ မမေးရင် အခုခကြခြှင်း ရနကြုနပြှနမြယ်”
ဆိုပြီး စိတတ်ိုပြလိုကတ်ော့
“ဟို့ .. ဟို့ ဆရာမ မမွိုးမမရယ်။ အဲဒီလိုတော့ မလုပလြိုကပြါနဲ့ မေးပါ့မယ် .”
“အင် မေး ဘာလဲ ကိုသန့ြ မွိုးဆီက ဘာသိချင်လြို့လဲ”
” မွိုးနဲ့ ကိုအောငကြှီးတို့ရဲ့ အိမထြောငရြေးက သာယာရဲ့လား။ အဲ့ဒါလေး အဲ့ဒါ ပြောပြလို့ရမလား”
” ဪ .. ဒါများ ကိုသန့ရြယ်။ သာယာတာမှ စိမ်းလန်းစိုပြလေို့တောင် နသေေးတယ်။ ကဲ ဘာသိချင်သ်ေးလဲ ”
ကိုသန့ကြ ခေါင်းလေးကုပလြို့
” အား အဲ့တာပြောတာ မဟုတဘြူး မွိုးရဲ့။ အိမထြောငရြေး သာယာရဲ့လားဆိုတာ ကိုသန့ြ အဲ့လိုဆိုလိုပြီး မေးတာမဟုတဘြူး”
မွိုးကလည်း သကပြှင်းတဈခကြခြပြှီး လပေူတဈခကြြ မုတထြုတလြို့
“အင်းးးးးး ဝူးးးးး..။ ဒါဆို ကိုသန့ကြ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပြောပါ ကိုသန့ရြယ်။ မွိုး ဖြမှောပေါ့”
ဆိုပြီး လသေံတိုးလေးနဲ့ တိုးတိုးလေး ကိုသန့န်ားကပပြှီး ပြောလိုကတ်ယ်။
“ဒီလို မွိုးရဲ့ အိမထြောငရြေး သာယာရဲ့လားဆိုတာ .. မွိုးနဲ့ ကိုအောငကြှီးတို့ရဲ့ ကုတငပြေါကြ ကိဈစလေ။ တနည်းပြောရရင် မွိုးနဲ့ ကိုအောငတ်ို့ လိငမြှုဘ၀ လိငဆြကဆြံရာမှာ သာယာပြောရြှှငလြို့ ပြည့စြုံမှုရှိရဲ့လားလို့ မေးတာ မွိုး”
မွိုးလည်း ရှကသ်လို အမူအရာလေးလုပလြို့ ခေါင်းလေးငုံ့ပြီး
” အို.. ကိုသန့ကြလည်း အဲ့တာ သူများကို ပြောပြစရာလား ဟင့ြ..။ လူကြီးနောြ .. မွိုးကို ဘာတွလောမေးနလေဲ မသိဘူး”
ဆိုပြီး ရယကြွဲကြဲနဲ့ ရှကသ်ှေးဖြာသယောငလြေး မွိုး လုပပြှလို့ ကိုသန့ကြို ပြနပြှောလိုကတ်ယ် ။ ကိုသန့ြ စမေးကတည်းက ဒီမေးခွန်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ မွိုး သိပြီးသားပါ ။ ဒါပမေဲ့ မွိုးက အိမထြောငသ်ည်၊ ကိုသန့ဆြိုသလို မောငန်ှမလိုမွိုးတို့ ပြင့လြင်းမှုရှိတယဆြိုပမေဲ့ မွိုးလည်း မိန်းမသားပဲလေ။ ဒီလောကတ်ော့ ရှကပြှရမှာပေါ့ ။ ကိုသန့ရြဲ့ စကားလမ်းကြောင်းက မွိုးကို ဘယခြေါန်လေဲဆိုတာလည်း မွိုး ကောင်းကောင်းသိသားပဲ ။ ဟိုတယအြပေါထြပကြ ကင်းဆိုဒြ ကုတငကြှီးပေါကြိုလေ။
“ဟုတတ်ယ် မွိုး။ ကိုသန့ြ မွိုးတို့ရဲ့ အိမထြောငရြေးကို အရမ်းသိချင်မြိတယ်။ ဘာလို့ဆို ကိုသန့ရြဲ့ အိမထြောငရြေးက သိပပြှီး ပြည့စြုံသာယာမှု မရှိတော့တာ နှစ်နှစ်လောကြ ရှိနပြေီလေ။ သာယာအောင် ဘယလြိုပြနလြုပရြမယဆြိုတာ မွိုးဆီက အကြံအညံတောင်းလို့ ရမလားလို့။ ကိုသန့လြည်း မရှကတ်ော့ပဲ မေးမိတာပါ”
ဆိုပြီး မကြန်ှာလေးညိုးလို့ ခေါင်းလေးငုံ့သှားပါရော။ မွိုးလည်း ကိုသန့ြ အမူအရာလေးကိုကြည့်ပြှီး ရငထြဲ တမွိုးဖြစ်သှားတယ် ။ ဒါကြောင့ြ ဒီမေးခွန်းကို မွိုး ပြနဖြှမယေဆြိုပြီး ဆုံးဖြတလြို့
” ကိုသန့ကြ တခွားလူမှ မဟုတတ်ာ၊ မွိုးရဲ့ အဈကိုပဲလေ မဟုတဘြူးလာ.. ခစ်.. ခစ်။ မွိုး ပြောပြရမှာပေါ့”
လို့ စပဖြီးဖီးလေး ပြုံးပြရင်း
” အင်းးး.. ဘယလြိုပြောရမလဲ..။ အမှနအြတိုင်း ပြောရမယဆြိုရငတ်ော့ မကောင်းဘူး မသာယာဘူး အဈကိုရဲ့ ”
တဏှာအခိုးအငှေ့တွေ လား၊ စီးကရကြ အငှေ့တွပေဲလားတော့ မွိုးလည်း မသိဘူး ။ ကိုသန့ြ မွိုးပြောတာ နားစွန့န်တော၊ မကြတ်ောငမြခတပြဲ မွိုးကို စိုကကြှည့လြို့နတော၊ မွိုး .. မနတတေအြောငပြဲ ဖြစ်မိတယ် သိလာ ။ ဒါကြောင့ြ ဘားပေါတ်ငထြားတဲ့ ဗော့ကာခွကလြေးလှမ်းယူပြီး တဈငုံစာ ယူသောကလြိုကမြိတယ်။
” ဟင်း ဘာလို့လဲ မွိုးရဲ့။ ဘာလို့များလဲဟင်။ မွိုးတို့နှစ်ယောကြ ကြည့်ရြတာလည်း ပြောပြွောရြှှငရြှှငန်ဲ့ အရမ်းသာယာနကြသေလိုပါပဲ။ မွိုးပြောလိုကတ်ော့ဖြင့ြ မသာယာ မပြည့စြုံဘူးတဲ့။ ဘာလို့လဲ မွိုး”
ကိုသန့တ်ဈယောကြ စိတပြူသှားတဲ့ အမူအရာနဲ့ မကြန်ှာပကြသ်ှားပြီး ဖနခြှကကြိုငထြားတဲ့ မွိုးရဲ့လကကြလေးကို မပြောမဆိုနဲ့ လာကိုငပြါရော ရှင်။ ဒီလိုပဲ လာမယဆြိုတာ မွိုး သိတာပေါ့လို့ ။ ဒါနဲ့ ကိုသန့ကြ
” ဪ .. မွိုး ကိုသန့ကြို ပြောပြနိုငမြလား။ ကနွောကြလည်း မပြည့စြုံနိုငဖြစ်နတေဲ့ လူတဈယောကဆြိုတော့ ဒါကို ဘယလြိုဖြရှင်ေးရကောင်းမလဲ ဆိုတာကို မွိုးဆီက အကြံအညံ ရလိုရညှား သိချင်တ်ာပါ မွိုးရယ်”
လို့ ပါးစပကြလည်းပြော လကကြလည်း မွိုးလကဖြဝါးတွကေို သူ့လကထြိပလြေးတွနေဲ့ ပြတသ်ပတ်ို့ထိလို့ နားလညပြေးပါ မွိုးရယ် ဆိုတဲ့အကြည့်ြ အသနားခံနတေဲ့ မကြဝြန်းမွိုးတွနေဲ့ မွိုးကို စိုကကြှည့န်လရေေဲ့။ မွိုးလည်း ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖြစ်သှားတယ် ။ ခေါင်းထဲမှာလည်း ရီဝဝဖြေဈေလို့ ဗော့ကာအစွမ်းက ရိပရြိပ် ရိပရြိပန်ဲ့ ပြနပြေီ ။
တကယတ်မ်းကြတော့ ဒီလိုအတွေ့အကြုံမွိုးဆိုတာ အိမထြောငသ်ညတ်ဈယောကအြတွကြ လှယကြူတဲ့ အရာတဈခုတော့ မဟုတဘြူးရှင့ြ ။ တောတ်ော့ကြို ခကခြဲပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကိုအောငကြှီးမကြန်ှာကို အတွေးထဲ ပြေးပြေးမှငလြိုကြ ဗော့ကာအစွမ်းနဲ့ ပြနပြွောကကြှယသ်ှားလိုကန်ဲ့ မွိုး စိတတ်ှေ အရမ်းရှုပလြာသလို ဖြစ်လာတယ် ။ ဒါနဲ့ မွိုးလည်း မဖြစ်နိုငပြါဘူးလဆေိုတဲ့ အတွေးလေးပေါလြာပြီး ကိုသန့ြ ပြတသ်ပန်တောခံနရတေဲ့ မွိုးလကတ်ှကေို ပြနန်ောကဆြုတထြားလိုကမြိတယ်။ တဆကတ်ည်း
” ကိုသန့ြ မွိုး အိပခြငွပြှီ အခန်းထဲသှားတော့မယ်။ ဂွတန်ိုကပြါနောြ ကိုသန့ြ”
ဆိုပြီး ယောကြာြးတဈယောကရြဲ့ သှေးဆောငမြှု ကြော့ကြင်းထဲက မွိုး ရုန်းထွကလြာလိုကမြိတယ်။ ကိုသန့ကြတော့ အံ့ဩတဲ့အမူအရာနဲ့ မွိုး အပေါအြခန်းတကသ်ှားတာကို မကြလြုံးအပြူးသားနဲ့ လိုကကြှည့လြို့ ကနွခြဲ့တာပေါ့။ မွိး အခန်းထဲရောကတ်ာနဲ့ အိပရြာပေါကြို မွိုး အသာလဲခလွို့ အသကကြို တဈခကြြ ခပပြှင်းပြင်းရှူပြီး လပေူတွကေို ပြနမြှုတထြုတလြိုကမြိတယ်။
အင်း… မဖြစ်ဘူး မဖြစ်ဘူး ဒီလိုသဈစာမဲ့မှုမွိုး မွိုး လုံးဝမလုပဘြူး မလုပဘြူးဆိုပြီး စိတထြဲက ပြောနရင်ေးက ဗော့ကာအရှိနကြှောင့ြ မကြစြိတမိုတအြတွင်း မွိုး အိပပြွောသ်ှားတော့တယ်။ ဒါနဲ့ တရေးနိုး ည ၁း၃၀ နာရီလောကကြှတော့ မွိုး တရေးနိုးလာပါတယ်။ ရဆောတာနဲ့ ရခေဲသတ်ေတာထဲက ရတဈေဗူးထုတပြှီး တောတ်ောမြွားများ မော့သောကလြိုကမြိတယ် ။ ပြီးတာနဲ့ အိပရြာပေါတ်ကပြှီး ပြနအြိပတ်ော့ အိပမြရတော့ဘူး ခေါင်းထဲကို အတွေးတဈခုက ဝငလြာပါလရေော။
တခွားမဟုတဘြူး ပဲခူးအထိ အရှယရြောကပြှီးသား အိမထြောငရြှငန်ှဈယောကကြ ခစွသ်ူရည်းစားတွလေို ဆိုငကြယကြိုစီးပြီး နီးနီးကပကြပ် ပူးပူးကတွကြတွန်ဲ့ အင်ျကြီပါးလေးတွသောမခံရင် ကိုသန့ကြွောပြငန်ဲ့ မွိုးနို့သီးခေါင်းလေးတွကေ ဖိကပပြူးညှပန်မှော သချောဆုံးပဲ။ ဒီလို အရှယရြောကပြှီးသား အိမထြောငသ်ည် ဖိုမနှစ်ယောကဟြာ ဝေးလံတဲ့ ပဲခူးကို နီးနီးကပကြပန်ဲ့ လာခဲ့ကြတာ ဒီလိုအခွအနေမှော ဘယလြိုမိန်းမမဆို ညဈညမ်းတဲ့ အတွေးစလေး အများကြီးမဟုတရြငတ်ောင် နည်းနည်းတော့ တွေးမိကြမှာကြီးပဲ။ မွိုးမှ မဟုတဘြူးလေ ။ ထိန်းခွုပန်ိုငစြှမ်းနဲ့ မထိန်းခွုပန်ိုငတ်ာပဲကြာမယ်။ ကနွတ်ာကတော့ အားလုံး အတူတူဖြစ်နိုငတ်ယလြို့ မွိုး တော့ ယူဆထားတယ်။
အဲလိုတွေးလို့ မွိုးကို အကငွ့ပြကြတ်ဲ့ မိန်းမတဈယောကရြယလြို့တော့ ရိုးမယဖြှဲ့ရမယရြှာ မစောကြပါနဲ့ ။ ဖိုနဲ့မဆိုတာ ဘယလြိုစိတကြှယရြာမွိုးမှာမဆို သူ့အလိုလို ထပေါကကြှဲတတတ်ယ်။ ကိုယကြ ထိန်းခွုပန်ိုငမြှ သတိထားနိုငမြှ လှှတလြိမ့မြယ်။ လူအမွိုးမွိုး စိတအြထွထွဆေေိုတော့ကာ အားလုံးဒီလိုကြီးပဲ စဉြးစားမိကြမယလြို့တော့ မွိုး မဆိုလိုပါဘူး။ အနည်းနဲ့ အများကို ပြောချင်တ်ာပါ။ မွိုးက သာမနမြိန်းမတဈယောကပြါ။ စိတအြသှားအလာကလည်း သာမနပြါပဲ။ ဒါပမေဲ့ ဒီလိုတွေ တွေးနမေိတာကတော့ ဘာကြောင့လြဲဆိုတာ မသိနိုငတ်ော့ဘူး ရှင်။
ဒါနဲ့ ကိုသန့တ်ဈယောကြ အခန်းကော ပြနရြောကပြှီလား၊ မူးပြီးပဲ မောကန်ပြေီလားဆိုတာတွေ စိတပြူမိလာပြီး ကိုသန့ဟြန်းဖုန်းကို ခေါကြှည့လြိုကမြိတယ်။
” ဟဲလို ကိုသန့ြ အခန်းထဲရောကန်ပြေီလား ”
” ရောကန်ပြေီ မွိုးရေ။ အိပတ်ောင် ပြောသ်ှားတယ်။ ဘာများပြောစရာရှိလို့လဲ မွိုး ”
” ဪ အထွအထေူးတော့ မရှိပါဘူး။ ကိုသန့ြ သောကတ်ာများ များနပြေီလား၊ အခန်းထဲကို အဆငပြှပြနေေဲ့ ပြနရြောကန်ပြေီလားဆိုတာ သိချင်လြို့ ဆကလြိုကတ်ာပါ ကိုသန့ြ ”
” ဒါလား ကနွောမြများပါဘူး နည်းနည်းပါပဲ။ မမွိုးနဲ့ ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ပြဲ ကနွောြ တကလြာတာ ”
သူ အဲလိုပြောနတောကို နားထောငန်ရင်ေး မွိုး အာရုံတွကေ ဖုန်းထဲမရှိပဲ မှငတ်ကမြိနတယ်ေ ။ မွိုး အကြောင်းအရာတဈခုကို သှားပြီးစဉြးစားလိုကမြိလို့ပါ ။ မွိုးဖကကြ စကျကန့တ်ောတ်ောကြှာ တိတန်တေော့ ကိုသန့ကြ
” မွိုး ဟဲလို ဘာဖြစ်သှားပါလိမ့ြ အိပပြွောသ်ှားပြီလား”
လို့ ဖုန်းထဲကနေ လှမ်းမေးတယ်။ မွိုးလည်း ရုတတ်ရကြ အတွေးနယကြွှံသှားရာက သတိပြနဝြငလြာပြီး
” ဪ ကိုသန့ြ ဆောရီး ဆောရီး မွိုး အကြောင်းအရာတဈခု ခဏစဉြးစားမိလိုကလြို့ပါ . ”
” ရပါတယ် မွိုး တဈခုခု အကူအညီလိုအပရြင် ဖုန်းဆကလြိုကန်ောြ။ ပြောစရာရှိလား မွိုး။ ပြောစရာရှိရင် ပြောပါ အားမနာပါနဲ့ ”
တခွိနထြဲမှာပဲ မွိုး ပြနပြှီးတိတဆြိတသ်ှားတော့ ကိုသန့ကြ
” ဟဲလိုမြိုး .. မြိုး ”
လို့ ပြနမြေးနတယ်ေ။ အတနင်ယကြှာမှ မွိုး ကိုသန့ကြို စကားတဈခွန်း ပြောလိုကမြိတယ် ။ ကိုယ့်ကိုယကြိုတောင် မယုံနိုငအြောင် ဖြစ်မိတဲ့ စကားလေးပါ။ ဒါက
“မြိုးလေ”
လို့ ပါစပကြထွကပြှီး ကြကသ်သနေမေေိတယ်။ ကိုသန့ကြလည်း
” ပြော မွိုး မွိုးပြောချင်တ်ာ ပြောပါ နားထောငန်တယ်ေ”
“မွိုးလေ မွိုးတဈယောကထြဲ ကြောကသ်လို အထီးကနွသ်လို ခံစားနရတေယ် ။ အဲတာ ကိုသန့ြ မွိုးအခန်းထဲမှာ ခဏလောကမြွား နပေေးပြီး စကားပြောပေးလို့ရမလား ဟင်။ မွိုး အိပပြွောသ်ှားရင် ကိုသန့လြည်း ကိုယ့်အခန်းကို ပြနအြိပပြေါ့။ ရလား ကိုသန့ြ ”
လို့ မွိုး ပြောလိုကမြိတယ်။ ကိုသန့ဆြိုတဲ့လူဟာ အရူးတဈယောကတ်ော့ မဟုတဘြူး ။ မွိုး ဘာကိုပြောချင်သ်လဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီးသိတဲ့ ကြားဆိုမှကြား တကယ့ယ်ောကြာြးတဈယောကပြမေို့လေ ။ ကိုသန့ကြ
“မြိုး ရပါတယ် .. ကန်ောျ အခုလာခဲ့မယ်”
စကားကို ပလျလငခြံမနတေော့ပဲ ပြောလိုကတ်ာများ ဘယလြောကတ်ောင် ဒီအခွင့အြရေးကို စောင့န်တေဲ့ လူလည်းဆိုတာ ။ ကြားတွမွေား ဒါမွိုးဆိုရင် အားလုံး အတူတူကြီးပဲနမယေထြငတ်ယ်။ နှစ်ခါမခေါရြဘူး ဟီးး ဟီးး ။ မွိုးဖကကြနေ ဟုတ် ဆိုတဲ့ စကားတဈလုံးပြောပြီးတာနဲ့ ဖုန်းခလွိုကပြါတယ်။ ဒါနဲ့ သိပမြကြာဘူး ၊ မွိုး အခန်းတံခါးကို ဒေါကြ ဒေါကြ ဒေါကြ ဆိုပြီး တံခါးလာခေါကတ်ဲ့ အသံထွကလြာတော့တာပေါ့။ မလှဲပါဘူး ကိုသန့ပြဲဖြစ်ရမယဆြိုပြီး ကုတငပြေါကြနဆင်ေးပြီး တံခါးပေါကရြှိရာကို အမှနဆြုံးသှားပြီး ဖြင့ပြေးလိုကမြိပါတယ်။
ကိုသန့တ်ဈယောကြ ညဝတအြင်ျကြီ ဖားဖားလာနဲ့ တံခါးဝမှာ ရပန်လရေေဲ့။ ဒါနဲ့ မွိုးက
” လာ..ကိုသန့ျ ”
ဆိုပြီး မွိုးအခန်းထဲကို ဖိတခြေါလြိုကပြါတယ် ။ ကိုသန့မြကြန်ှာမှာ ကြနပေမြှူးတူးနတေဲ့ အပြုံးရိပတ်ှတန်ေးလို့ပေါ့။ ကိုသန့န်ဲ့ မွိုးတို့နှစ်ယောကြ ဘာမှမပြောပဲ မွိုးအခန်းထဲ ဝငလြာတယဆြိုရငပြဲ မွိုးရဲ့ ဟန်းဖုန်းကနေ ဖုန်းဝငလြာပါတော့တယ် ။ ကဲ.. ဘယလြိုလုပရြပါ့၊ ဒါ လငတ်ောမြောငဖြုန်းပဲ၊ ဘယလြိုဖြရမေလဲ မသိဘူး ။ အခု ကိုသန့န်ဲ့ အခန်းတဈခန်းထဲမှာ ရောကန်ပေါပြီလို့များ သူသိသှားရင် မိုးမီးလောငပြှီ။ ဒါနဲ့ ကိုသန့ဖြကလြည့်ပြီး ပါစပကြိုစိ လကည်ှိုးထောငလြေးကို နှုတခြမ်းနဲ့ကပလြို့ ရှူး .. တိတတ်ိတဆြိုတဲ့ အမူအရာလေးနဲ့ အခကြပြှလိုကတ်ယ်။ ပြီးတာနဲ့ လငတ်ောမြောငဖြုန်းကို ကိုငပြှီး
“ဟဲလို ကို ဟဲလို”
“ဟဲလိုး.. မွိုး .. မွိုး ဘာလို့ ဖုန်းကိုငတ်ာ နောကကြနွတောလဲ။ ဘာတွေ အလုပရြှုပန်ရတောလဲ ငါ့မိန်းမရဲ့။ ပြီးတော့ အလုပကြနေ ရနကြုနပြှနရြောကတ်ာလဲ ကိုယ့်ဆီကို ဖုန်းမခေါပြါလား။ တောတ်ောြ အလုပရြှုပန်လေား မွိုးရဲ့”
လငတ်ောမြောငကြို အဖြစ်မှနတ်ိုင်း မကြယမြဝှကြ ပြောပြချင်ပြါတယ် ။ ဒါပမေဲ့ ဘယသ်ောအခါမှ ပြောလို့လည်း မရနိုငတ်ာကိုး။ မွိုးလည်း အတနကြှာ စဉြးစားပြီး..
” ဪ ကိုကလည်း မွိုး အိမရြောကတ်ော့ အရမ်းပငပြန်းနတောနဲ့ အိပပြွောသ်ှားလို့ပါ”
လို့ တဈဖကဖြုန်းထဲက လငတ်ောမြောငကြို ပြနဖြှနတေေုန်း ကိုသန့တ်ဈယောကြ အရဲတင့စြှာနဲ့ပဲ မွိုးရဲ့ ကြောနောကကြနေ ဂွိုင်းထဲ လကလြွှိုလို့ မွိုးဗိုကပြေါကြို သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ အနောကကြနေ တအားဆှဲဖကြ ပူးကပလြိုကတ်ယရြှင် ။
မွိုးမှာ ဖုန်းပြောနရင်ေးက ရပတ်န့သ်ှားပြီး မကြလြုံးတွေ ပြူးကယွသ်ှားမိတယ်။ မွိုးလည်း ရုတတ်ရကြ စကားထဈသှားပမေဲ့ ဆကပြှီး လငတ်ောမြောငကြို မုသာဝါဒတွေ ဝဝဆေောဆာ ဖြာကြဲနမေိတာပေါ့။ တီရှပတ်ဈထညသ်ာ ခွားထားတဲ့ မွိုးဗိုကသ်ားတွကေို ပြတသ်ပလြိုကြ အပေါကြို လကန်ည်းနည်းတိုးပြီး မွိုးရဲ့နို့အုံကို ဖြဖြလေး အုပကြိုငလြိုကန်ဲ့ ကိုသန့တ်ဈယောကြ အရသာကောင်းကောင်း ယူနတောများ မုန်းဖို့ကောင်းလိုကတ်ဲ့ လူပဲလို့ မွိုး စိတထြဲကနေ ပြုံးဖီးဖီးနဲ့ ပြောနမေိတယ်။
မွိုး ဖုန်းကို မခသွေးပါဘူး။ လငတ်ောမြောငကြို အိမစြောစောရောကတ်ဲ့အကြောင်း ၊ ဟိုရှင်းပြ ဒီရှင်းပြ လုပန်တေုန်း ကိုသန့လြကတ်ှကေ မချင့်မြရဲ တွန့ဆြုတတ်ှန့ဆြုတ် ကိုငတ်ှယပြှတသ်ပန်ရောက မွိုးရဲ့ တီရှပအြောကကြနေ လကလြွှိုပြီး ဘောလြီအပေါကြနေ လကတ်ှအေုပဖြိလို့ မွိုးရဲ့နို့တွကေို ညဈဆော့နတယ်ေ။ မွိုး တောတ်ော့ကို နရခေကန်မေိတယ်။ ဒါပမေဲ့ အန်တရာယအြလှနမြွားပြီး ကြောကစြရာကောင်းတဲ့ မှအေောင်းပြားလပို့ကို အမှောငထြဲမှာ ခိုးစားလို့ အလှနခြွိုမှိနတ်ဲ့ ခွိုမှိနခြှင်းမွိုး ခံစားမှုမွိုးကိုတော့ ခံစားနရသေလိုပဲ သိလား.. ခစ်.. ခစ်။
လငတ်ောမြောင် ပြောပြတာတွကေို တအင်းအင်းနဲ့သာ ပြနဖြှနတေော စိတတ်ှကတေော့ ကိုသန့ြ စုပည်ဈလိုကြ ပြတသ်ပလြိုကလြုပန်တေဲ့ မွိုးခန်ဓာကိုယကြ နို့အုံတွေ ဗိုကသ်ားတွပေေါမြှာပဲ အာရုံရောကန်မေိတယ်။ ကိုသန့ရြဲ့ လကလြေးတွကေ သူ့နရောနဲ့သူ လုပရြှားနသလေို ကိုသန့ရြဲ့နှုတခြမ်းနဲ့ လွှာထိပလြေးကတော့ မွိုးရဲ့ လညတ်ိုငန်ဲ့ နာရှကစြှန်းလေးတွပေေါမြှာ ပြတသ်ပန်မ်းရှုံ့လို့နလရေေဲ့။ တကယကြို အရသာရှိတဲ့ ခံစားမှုတဈခုပါပဲရှင်။ ဟိုဖကကြ လငတ်ောမြောငကြ ဖုန်းနဲ့ပြော၊ ဒီက လငင်ယကြ နူးလို့နပလြို့နဲ့ အာရုံများလာတော့ လငတ်ောမြောင် ဖုန်းကို ခခွငွလြာမိတယ်။ ဒါနဲ့
” ဟုတပြါပြီ ကိုရယ်။ မွိုး မနကစြောစော ဖုန်းခေါလြိုကပြါ့မယ်။ အခုတော့ အရမ်းအိပခြငွန်ပြေီနောြ ကိုကို ”
ဆိုပြီး ချော့မော့လို့ ဖုန်းခပြဈလိုကမြိတယ်။ ဖုန်းခပြှီးတာနဲ့ ကိုသန့ကြို
“ကိုသန့ြ ရှငဘြယလြိုလုပလြိုကတ်ာလဲ ”
လို့ ပြောလိုကတ်ယ်။ သူကတော့ ဘာမှမဖြစ်တဲ့ အမူအရာနဲ့
“ကိုက မွိုး လငတ်ောမြောငန်ဲ့ ဖုန်းပြောနတောကို နားထောငခြငွလြို့ မွိုးနား ကပလြာမိတာပါ။ ဘာလဲ မွိုးက မကြိုကလြို့လား ”
ဆိုပြီး မပြောမဆိုနဲ့ မွိုးရဲ့ ခါးလေးကို သူနဲ့ဆှဲကပလြိုကပြှီး မွိုးနှုတခြမ်းတွပေေါကြို ကိုသန့ရြဲ့ နှုတခြမ်းတွကေ ပူကပပြဈညဈလို့ အနမ်းမိုးတွေ ရှာသှန်းဖြိုးတော့တာပေါ့။ ကိုသန့ရြဲ့ လွှာလိပလြေးက မွိုး နှုတခြမ်းဝကနေ စိနတေဲ့သှားတွကေို ခွဲထုတပြှီး မွိုး လွှာလိပလြေးကို လာပြီး တို့ထိထိုးမှလေို့ အားရှိပါးရှိ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ကဈဆငရြိုကန်တေော့တယရြှင်။ အဲဒီဖီလငကြို မွိုးတော့ အရမ်းနှစ်သကတ်ယ်။ လငတ်ောမြောငကြတော့ ဒီလိုအနမ်းမွိုး ဘယသ်ောအခါကမှ မွိုးကို မပေးဖူးဘူးလေ။ လငတ်ောမြောငန်ဲ့များ ကြာပ။
မွိုး ရငတ်ှလည်ေး အရမ်းခုနလြာမိတယ် သိလား။ကြောကလြည်း နည်းနည်းတော့ ကြောကမြိတယရြှင်။ အနမ်းမိုးတွေ ရှာနရင်ေးက မွိုး ရပလြိုကပြါတယ်။ ကိုသန့ကြ မွိုးခါးလေးကို တင်းတင်းဖတရြင်း
” မြိုး ဘာလို့လဲ ဟင်”
” မသင့တ်ောဘြူးထငတ်ယ် ကိုသန့ြ..”
လို့ ပြောတော့ ကိုသန့ြ ဘာလုပတ်ယထြငလြဲ။ မွိုးကို အခုပဲ မင်ျဂလာဆောငပြှီး လကထြပယ်ူလာတဲ့ သတို့သမီးတဈယောကလြို အိပရြာပေါကြို မခွီသှားတော့တယ်။ မွိုးလည်း
“ဟေ့ ကိုသန့ျ!!!”
ဆိုတဲ့ အာမဠေိတသ်ံလေး ထွကသ်ှားပြီး အိပရြာပေါမြှာ ပကလြပအြနအထေားလေးနဲ့ အသင့ပြုံစံမွိုး ဖြစ်လို့နတောပေါ့။ သူလည်း ဝတထြားတဲ့ ညဝတကြှီးကို ခွှတပြှီး ကုတငပြေါကြိုတကြ၊ မွိုးကို တင်းတင်းကြပကြှပကြို ဖကတ်ော့တာပေါ့။ ဖကရြင်းနဲ့ မွိုးနဲ့ ကိုသန့ြ ကုတငပြေါမြှာ ဟိုလူးဒီလိမ့န်ဲ့ မဆုံးနိုငလြောကတ်ဲ့ ယဈမူးသာယာဖြယ် အနမ်းပြဲကြီး ဆငန်ှဲနမေိတယ်။ ဒါနဲ့ မွိုးလည်း
“ကိုသန့ြ မွိုးတို့ ဒါကြီးကို မှနမြှန် အဆုံးသတလြိုကကြှရအောင် ”
“မွိုးရယ် အရမ်းအလငွလြိုတာပဲ။ မွိုးနဲ့ ကိုသန့ကြှားမှာ ဒီထကပျိုတဲ့ ရင်းနှီးမှုမွိုး ရှိဖို့ လိုတယလြေ။ ဒါကြောင့ြ ဒီလိုပဲ ခဏနကြရေအောငန်ောြ”
ဆိုပြီး အနမ်းမိုးတွေ ဆကလြို့ရှာနတေော့တယ် ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မွိုး တီရှပလြေးလည်း ခွှတလြိုကလြို့ ဘောလြီနဲ့ အောကကြ ဂငွြးပနပြဲ ကနွတ်ော့တယ်။ ဒါကို ကိုသန့ကြ သူ့ညာလကန်ဲ့ မွိုး ဂငွြးပနကြ ရပစ်လေးကို စမ်းဖြုတလြိုကပြှီး ဇဈကိုဆှဲခလွိုကတ်ယ် ။ လကတ်ဈဖကတ်ည်းနဲ့ လုပန်တေဲ့ ကိုသန့ကြိုကြည့်ပြှီး အားမရတော့တာနဲ့ မွိုးရဲ့ဂငွြးပနလြေးကို မွိုးကိုယတ်ိုငပြဲ အောကထြိ ဆှဲခွှတပြဈလိုကမြိတယ် ။ ကဲ အခုဆိုရင် မွိုးကိုယပြေါမြှာ ဘောလြီနဲ့ ပိုး ပငတ်ီပန်းရောငန်ုနုလေး တဈထညသ်ာ ကနွတ်ော့တယ်။
ကိုသန့ကြတော့ အိပရြာပေါြ တကလြာကတည်းက တုံးလုံးကြီးကို တကလြာတာဆိုတော့ ဘာမှခွှတစြရာကို မရှိဘူး။ မိမှှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း ကိုယလြုံးတီးနဲ့ပေါ့ ။ ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ် သူ့ငယပြါကြီးက နည်းနည်းတော့ ကြီးသလားလို့လေ။ သူ ညဝတကြို ခွှတလြိုကတ်ော့ သူ့အောကကြ ငယပြါကြီးက ဟိုရမ်းဒီလူးနဲ့ အရှညကြ ၇ လကမြလောကရြှိပြီး လုံးပတကြ ၂ လကမြကြောမြယထြငတ်ယ်။ အတိအကကြှီးတော့ ခဏနလေောကမြှ သိရမှာဆိုတော့ အခုတော့ စိတမြှန်းနဲ့ အဲလောကတ်ော့ရှိမယလြို့ ယူဆရတာပဲ။ ဒါတောင် တောငမြာနတော မဟုတဘြူးနောြ။ မတောင့တ်တောင် အရှိနတ်ကခြါစ သှေးစဆူခါစ မို့လို့ထငတ်ယ် အရမ်းကြီး မာကြောတောင့တ်င်းနတောကို မွိုး မှငလြိုကတ်ာ မဟုတဘြူးနောြ ။ မွိုးလည်း လွှကတ်ပြကဆြို မှငလြိုကတ်ာ ။
ခွှတပြှီးတာနဲ့ ကုတငပြေါကြို ကိုသန့ကြ အလငွစြလိုပဲ ခုနတ်ကလြာတော့တာ။ မွိုး သချောမတွေ့လိုကမြိတာပါ။ ကဲ အခုတော့ အနီးကပ် ပူးရှကပြှီး သူ့ဟာက မွိုးဆီးခုံကို လာထောကလြို့နတယေရြှင်။ လကတ်ှကလေည်း မွိုး ဘောလြီအောကကြ နို့အုံတွကေို နိုကလြို့ ပါးစပပြေါကန်ှဈပေါကကြတော့ ဂဟဆကေထြားသလို ပြနကြိုမပြုတန်ိုငတ်ော့ပဲ တရစပကြို အားရှိပါးရှိ မွိုးကို နမ်းစုပလြို့နတေော့တယ်။ မွိုးတို့နှစ်ယောကြ အလုပရြှုပန်ရောက မွိုး ရုတတ်ရကြ ရပတ်န့လြိုကပြှီး ကိုသန့မြကြန်ှာကို စေ့စေ့ကြည့်လြို့
” ကိုသန့ြ ဒီလိုဖြစ်ပုံမွိုး ရနကြုနမြှာတော့ နည်းနည်းမှ ထပလြုပဖြို့ မကြိုးစားမိပါစနေဲ့နောြ။ ဒါကို မွိုးကို ကတိပေးနိုငမြလား ။ အဲဒီကတိပေးနိုငမြှ ကိုသန့ြ ဆကလြုပပြါ။ မဟုတရြင် ကိုသန့အြခန်းကို ပြနလြို့ရတယ်”
လို့ မွိုး ကိုသန့ဆြီက ကတိတောင်းလိုကတ်ယ် ။ ကိုသန့ကြလည်း
“ဪ မွိုးရယ် ကိုသန့ြ အဲ့လောကြ မမိုကပြါဘူး။ အဲဒီလောကလြည်း စည်းကမ်းမပကြပြါဘူး။ ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ လူကြီးလူကောင်းတဈယောကလြို နပေေးပါ့မယ်။ စိတထြဲက ဘယလြောကပြဲ မွိုးအပေါြ ကြူးလှနမြိနပေါစေ ကိုသန့ြ ထိန်းပါ့မယန်ောြ ”
လို့ကတိပေးတယ်။
” ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ ”
လို့ မကြစြောင်းလေးတဈခကြထြိုးပြီး ကိုသန့ရြဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို မွိုး နှုတခြမ်းပါးလေးတွနေဲ့ စုပယ်ူလိုကမြိတယ်။
” အရမ်းလှတာပဲ မြိုးရယ်”
“အပိုတွပေါ မမဝါဆိုက မြိုးထကျ မလှဘူးလာ”
” လှတယလြို့တော့ မဟုတပြါဘူး။ ဒါပမေဲ့ မွိုးလောကြ လိငဆြှဲဆောငမြှု မရှိဘူး ”
ဆိုပြီး ကိုသန့လြကထြိပလြေးတွကေ မွိုးနို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ညငည်ငသ်ာသာ ခွဆေော့ရင်း ပြောနတယ်ေ။
“အောြ ဒါဆို မွိုးက လိငဆြှဲဆောငမြှုရှိလို့ ပဲခူးအထိ ခေါလြာပြီး ကြံတာပေါ့ ဟုတလြား”
“ဒီလိုတော့ မဟုတရြပါဘူး မွိုးရယ်။ အလုပကြ အလုပသ်ပသ်ပပြါ ”
ပြောရင်းဆိုရင်း ကိုသန့ြ ညာလကကြ မွိုးဆီးခုံပေါကြို ပြတပြေးနရင်ေး ဆီးခုံအောကြ ဂွကြားထဲကို သူ့လကြ ရောကသ်ှားတော့တယ်။ မွိုး အတွင်းခံပငတ်ီလေးပေါကြနေ ဝလုံးပုံ လည့ပြှတပြေးနလေိုကတ်ာ မွိုးဘောင်းဘီအောကကြ အစိငုတလြေးကို မထိတထိနဲ့ သှားသှားပြတမြိရင် မွိုး ကြကသ်ီးတွေ ဖြန်းခနဲ ထထလာမိတယ်။ မွိုး အင်ျဂါစပကြနလည်ေး အရညတ်ှေ တဖြည်းဖြည်း ရှှဲလို့လာနတေော့တယ် ရှင်။ သူကလည်း ပြတ်၊ မွိုးကလည်း မကြလြုံးလေးတွေ မှိတရြင် ” တ အင်း.. အင်း” နဲ့ ဖြည်းဖြည်း ညငသ်ာ အသံပေးလို့ ကိုသန့ရြဲ့ ဦးဆောငမြှုအောကမြှာ တသဝမသေိမ်း နာခံလိုကပြါ စီးမွှောနမေိတော့တယရြှင်။
ကိုသန့ကြိုလည်း တင်းကြပန်အေောင် ဖကထြားလိုကမြိတယ် သိလား။ သူလကတ်ှကလေည်း မွိုးပေါငကြှားထဲကို တိုးဝငသ်ှားလိုကြ ပြနဆြှဲထုတလြိုကန်ဲ့ အားရအောငကြို ပြတသ်ပန်တေော့တာပဲ။
“ကိုသန့ြ လုပစြရာရှိ အမှနလြုပကြှာ။ မွိုး မနတတေတ်ော့ဘူး ”
“အင်းပါ မွိုးလေးရယ်။ ကိုသန့ြ လုပပြေးမှာပေါ့။ အခုလို ပြတသ်ပပြေးနရတောကလည်း မွိုးနဲ့ ကိုသန့ြ အကြာကြီး ခစွလြိုရအောင် ခံနိုငရြညရြှိအောင် လုပပြေးနတောပါ”
အမလေးတောြ အကြာကြီး ခစွလြို့ရအောငတ်ဲ့။ သူ့စကားကြားရတာ မွိုး အင်ျဂါစပ် နှုတခြမ်းသားတွတေောင် ကြုံ့သှားသလိုပဲ ။ မိုးလင်းတဲ့ထိအောငမြွား မွိုးကို လုပမြလား မသိဘူး။ တွေးရင်းနဲ့ မွိုး ပိပိလေးတောင် ရှုံ့ဝငသ်ှားသလို ခံစားလိုကရြတယ်။ ပြတန်ရင်ေးက တဈခကြမြှာတော့ မွိုး ပငတ်ီလေးကို ကိုသန့အြောကထြိ ဆှဲခွှတလြိုကပြါတော့တယ်။ အခုတော့ မွိုးကိုယပြေါမြှာ ဘောလြီကလှဲလို့ အားလုံး ကိုယလြုံးတီး အောရြဂငွန်ယ် အတိုင်းပါပဲ ။
အတွင်းခံကြှတသ်ှားတာနဲ့ မို့မို့ဖောင်းဖောင်းလေး ဖြစ်နတေဲ့ မွိုး ပိပိအကြဲကြောင်းလေးထဲကို သူ့လကသ်ုံးချောင်းက ပြတရြင်းလူးရင်းနဲ့ မွိုးရဲ့ ပိပိအခေါင်းလေးထဲကို ပြှတကြနဲ ဖိသှင်းလိုကတ်ယ် ရှင်။ မွိုးလည်း
”အား… ကို ”
ဆိုတဲ့ အသံလေးနဲ့အတူ ကိုသန့ရြဲ့ လကခြွောငတ်ှနေဲ့ ထိုဆှနှိုကဆြော့နတောကို မှေးလို့ ခံနရတေော့တာပေါ့။
“ကိုရယ် ဘယလြိုတွေ လုပန်တောလဲ မွိုးဖြင့ြ မနတတေတ်ော့ဘူးကြာ”
“ခဏပါကြာ ခစွလြို့လုပပြေးနတော အသာလေး ငှိမန်ပေါနောြ မွိုး”
“အင်းကြာ လာမခစွန်ဲ့။ မမဝါဆိုရှိတာကို မမဝါဆိုကို သှားခစွပြေါ့”
“မမဝါဆိုက ခစွလြို့မကောင်းတော့ဘူး မွိုးရဲ့။ မွိုးက သူ့ထကြ ပိုခစွဖြို့ကောင်းလို့ပါ”
“ဪ ကိုသန့ကြ မွိုးကို ခစွလြို့ဝရငလြည်း မမလိုပဲ ပစ်ထားမှာပေါ့ .. ဟုတလြား။ အင်း အင်း ကိုသန့ြ”
ပြောနရင်ေး မွိုး အခေါင်းထဲကို အရမ်းကြီး ဖိထိုးလာတော့ မွိုးဖြင့ြ အောင့သ်ှားတာပဲ။
“ဖြည်းဖြည်းကြာ ကိုသန့ျ မြိုးမေးတာဖြလေေး”
“ဪ ဒီကောငမြလေးကလဲ။ မွိုးသာ ဆန်ဒရှိရင် ကိုသန့ကြ တသကလြုံး လုပပြေးမှာပါဗွာ”
“သှား အပိုတွေ”
မွိုးနဲ့ ကိုသန့တ်ို့ နှစ်ယောကစြလုံး ကုတငပြေါြ နရောလပ် မကနွအြောင် လူလိမ့တ်ှန့ခြှရင်ေး ကာမရယောဉကြှောမှာ မွှောနကြရောက အပြငမြှာလည်း မိုးတွကေ တဝေါဝြေါန်ဲ့ ရှာသှန်းဖြိုးလို့ နတေော့တယ်။ ကိုသန့တ်ဈယောကြ မွိုးပိပိကို ကြိုကသ်လို နှိုကဆြော့အပြီးမှာတော့ မွိုးပိပိထဲက သူ့လကသ်ုံးချောင်းကို ပြနထြုတလြိုကပြှီး သူ့ပါစပထြဲကို ထိုးသှင်းလို့ လကသ်ုံးချောင်းမှာပနတေေဲ့ မွိုးရဲ့ ပိပိ အရညကြှညတ်ှကေို စုပသ်ောကပြဈလိုကတ်ာ အသဲယားစရာ ပြကြကတ်ဈခုလိုပါပဲ ။ လငတ်ောမြောင် ကိုအောငကြှီးများ ဒီလို ပါးစပထြဲ ထည့ဖြို့နနသေောသာ လုပပြှီးတာနဲ့ သူ့ဟာကြီးကို ရချိုးခန်းထဲ သှားဆေးတော့တာပဲ။ အခု ကိုသန့ကြတော့ မွိုးပိပိထဲက ညဈညမ်းတဲ့ အရညကြှညတ်ှကေို လွှာနဲ့ စုပသ်ောကလြိုကတ်ာများ မွိုးရငထြဲမှာလေး ကိုသန့ကြို ဘယလြိုပြောရမှန်း မသိအောင် အားနာသှားမိတယ်။
“ကိုသန့ရြယ် မရှံမရှာနဲ့ အားနာလိုကတ်ာ ရှင်”
“အားနာမနနေဲ့ မမမြိုးရေ။ ဒါအကင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ ကဲ လာထား”
ဆိုပြီး မွိုးခွထေောကန်ှဈဖကကြို သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆှဲဖြဲလို့ မွိုးပေါငကြှီး လပေေါကြားတကန်တေဲ့အခွိန် ကိုသန့န်ှုတခြမ်းတွကေ မွိုးပိပိပေါကြို တခွိနထြဲ ကလွို့လာတော့တယ် ရှင်။
“ကိုကို… သန့ျ ”
လို့သာ မွိုးအသံ တိုးတိုးထွကန်ိုငပြှီး မွိုး ပိပိလေးကို သူ့လွှာနဲ့ တယုတယ မရှံမရှာ ယကပြေးနပေုံများ ကောင်းလှန်းလို့ မွိုးမကြလြုံးတွေ မှေးစင်းလို့ ယူနမေိတော့တယရြှင်။
” အိုးးး.. ကိုသန့ရြယ် မရှံမရှာကြယ်။ အင် အားးးး ကိုကို.. သန့ြ တောတ်ော့ ”
မွိုး ကိုသန့ကြို အားနာမိတယ် ။ အားလည်းနာ ကောင်းလည်းအရမ်းကောင်းနတေော့ ဘယလြို မလုပန်ဲ့လို့ ပြောပြော ၊ ကိုသန့ပြှုသမွှ နုနရတေော့တယ် ။ သူ့ခငမြွာ အရမ်းခစွရြတဲ့ မယားကို မရှံမရှာ မငှိုမငှငန်ဲ့ ပြုစုပေးနသယေောင် အမှုတအြယကကြလည်း အခုမှ မွိုးက ခံဖူးတာရယ်။ ဒီလောကြ ကောင်းလိမ့မြယလြို့ မထငခြဲ့မိဘူး၊ ကောင်းလိုကတ်ာ ရှင်၊ ရငတ်ှလည်ေး တဒိတဒြိတန်ဲ့ ခုနလြို့ပေါ့ ။
ကိုသန့ကြတော့ မွိုးရဲ့ ပိပိနှုတခြမ်းသားတွကေို ပါစပလြေးနဲ့ ညှပဆြှဲလိုကြ၊ အကြဲကြောင်းတလွှောကကြို လွှာနဲ့ တဆုံးကောထြိုးလိုကြ၊ အခေါင်းထဲကို လွှာအဆုံးထိ ထိုးသှင်းလိုကြ၊ အစိလေးကို လွှာထိပန်ဲ့ ကလိလိုကန်ဲ့ မွိုးကို မပြောပြတတလြောကအြောင် ကောင်းတဲ့ အကြငန်ာတွေ ပေးနပေုံများ ခစွလြိုကတ်ာရှင်။
တပကြြ.. ပကြြ .. ပြှတ်.. ပြှတ် .. ပလပ် .. ပလပ် နဲ့ မွိုးတို့ ဟောတ်ယခြန်းထဲက မွောကဇြာတကြနတေဲ့ အသံဗလံတွကေ တိုးတိုးညငသ်ာစွာနဲ့ပဲ ညနကထြဲမှာ လှငလြှငလြေး ထွကလြို့နတောပေါ့။ ကိုသန့တ်ဈယောကြ မွိုး တခွီတမောင်းပြီးတဲ့ အထိအောငကြို မှုတပြေးနတောပါ ။ ကိုသန့ရြဲ့လွှာနဲ့ နှုတခြမ်းတွရေဲ့ တို့ထိပြတသ်ပ် တိုကခြိုကမြှုတွကြေောင့ြ မွိုးရဲ့ ခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံး အပေါကြို ကြှတကလြာပြီး လူလည်း တဖပြဖြပြန်ဲ့ တဈခကြန်ှဈခကြြ တွန့တ်ှန့ပြှီး ငှိမကြသွှားပါတော့တယ်။ မွိုး ပိပိလေးထဲကနေ အဖြူရောငသ်ုတတ်ှေ ဖြူပစွပြစွန်ဲ့ စီးကလွာတော့တာပေါ့ ။ ကိုသန့ရြဲ့ ပါစပတ်ဝိုကမြှာလည်း မွိုးရဲ့ အရညကြှညတ်ှနေဲ့ စိုလို့ရှင်။
“ကိုသန့ျ မကောင်းဘူးကြာ”
“ဟင်.. မကောင်းလို့ပဲ မြိုး ပြီးသှားပြီလေ.”
“ဟာ. ကိုသန့ကြလည်း အဲတာပြောတာ မဟုတဘြူး။ ဘာလို့ မွိုးဟာကို အဲလောကြ တမကတ်မောနဲ့ နမ်းပေးရတာလဲ ကိုသန့ရြယ်”
ဆိုပြီး ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲက ကိုသန့မြကြန်ှာလေးကို မွိုးလကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆှဲမလိုကပြှီး မွိုးအပေါမြှာ ကိုသန့ရြဲ့ ရငခြှငကြယွကြှီးကလည်း အုပမြိုးလို့သှားတာပေါ့။ မွိုး ဘောလြီကို ခွှတခြလွိုကပြှီး ကုတငအြောကကြို ပစ်ခလွိုကပြါတယ်။ ကိုသန့ကြတော့ မွိုး ကားပေးထားတဲ့ ပေါငကြှားထဲမှာ သူ့ငယပြါကြီးကို တယုတယ ပြတသ်ပန်ရင်ေး အသင့န်ရောယူလို့ထားတာပေါ့။ မွိုး အပေါမြှာအုပမြိုးထားတဲ့ ကိုသန့ြ မကြန်ှာကို အောကကြနဆှေဲပြီး ကိုသန့န်ှုတခြမ်းတွကေို နမ်းရှုံ့ပစ်လိုကတ်ယ်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုသန့ရြယ်”
လို့လည်း ပါးစပကြပြော မွိုးရဲ့ရငအြုပအြစုံကို အခုဆိုရင် ကိုသန့ရြဲ့ ရငခြှငကြယွကြှီးနဲ့ ဖိထားတော့ မွိုးရဲ့နို့သီးခေါင်းလေးတွကေ ပိပြီး နိုအုံထဲကို နဈဝငလြို့နတောပေါ့။ မွိုးရဲ့ပေါငန်ှဈလုံးကိုတော့ အစွမ်းကုနကြားထားပေးပြီး ဒူးကြေးထာပေးမိတယ် ။ လုပပြါတော့ ကိုသန့ရြယလြို့ ပါစပကြ မပြောရုံတမယပြဲ။
ကိုသန့ရြဲ့ငယပြါကြီးက မွိုးရဲ့ အကြဲကြောင်းလေးကို ထောကမြိနတယ်ေ။ ချောဆီတွလည်ေး ထွကလြို့ပေါ့။ မွိုး ပိပိလေးကလည်း သူမှုတထြားလို့ ဆိုရှှဲနတောဆိုတော့ ကိုသန့ြ အခုထည့လြိုကမြယဆြိုရငတ်ောင် မွိုး အရမ်းနာကြငမြှာ မဟုတဘြူး။ ဘာလို့ဆို သူ့ငယပြါက အကြီးကြီးရယ်။ မွိုးပိပိနဲ့ကော ဆံ့ပါ့မလား မွိုး စိတပြူမိတယ်။ လငတ်ောမြောငရြဲ့ ငယပြါထကြ နှစ်ဆသုံးဆ ကြီးမယထြငတ်ာပဲ။
မွိုးက ကလေးတဈယောကြ ရထားတာ ကလေးက ခွဲမှေးထားတော့ မွိုးအင်ျဂါဇတကြ မပကြစြီးသေးဘူးလေ။ မွိုး အောကကြနေ ပေါငလြေးကားထားပေးရာက ကိုသန့မြကြလြုံးတွကေို စူးစိုကလြို့ ကြည့်ပြဈလိုကမြိတယ်။ သဘောကတော့ လုပပြါတော့ ရှငရြယ် ထိုးသှင်းလိုကပြါတော့လို့ မကြလြုံးနဲ့ နားလညမြှုပေးလိုကတ်ဲ့ သဘောပါ။ ကိုသန့လြည်း သဘောပေါကပြှီး အပြုံးလေး တဈခကြပြှုံးလို့ သူ့ငယပြါကြီးကို မွိုးပိပိထဲ ဇွတကြနဲ ထိုးထည့လြိုကပြါတယ်။
“အ..မေ့”
မွိုးဖြင့် ကြယတ်ှလတွေတေောင် မှငသ်ှားလား မသိဘူး ကြီးလိုကတ်ာရှင်။ သူ့ဟာကြီးကို မွိုးအပေါကထြဲ တဈခကြလြေး ဆောင့ထြည့်ရုံရှိသေးတယ် နှစ်လကမ် သုံးလကမြလောကပြဲ ဝငသ်ေးတယ် နာလိုကတ်ာ မပြောပါနဲ့ ။ ကိုသန့အြတွကတ်ော့ မွိုးက ပါကငန်ီးနီးကို ဖြစ်နပြေီးလား မသိဘူး။ အရမ်းကြပတ်ာပဲ သိလား။
“အား အား.. ကိုသန့ရြယ် ကြီးလိုကတ်ာရှင်”
လို့ မွိုးပါစပကြနေ တိုးတိုး ငှီးညူမိလိုကတ်ော့
” မကြောကပြါနဲ့ မွိုးရယ်။ ကိုသန့ြ ဖြည်းဖြည်းလုပမြှာပါနောြ”
“ဟုတ် ဖြည်းဖြည်းလုပပြါနောြ.. ကို”
မွိုးက နာတယလြို့တာပြောတာ ကိုသန့ကြတော့ သူ့ဟာကြီးကို ပြနဆြှဲမထုတဘြူးရှင် ။ ထိုးထည့ထြားတဲ့ ပမာဏအတိုင်း ဒီအတိုင်းထိုးထားပြီး ချော့သှင်းဖို့ ကြိုးစားနတောပေါ့။ ပြနဆြှဲထုတသ်ှားမှာကိုတော့ မွိုးလည်း မလိုလားဘူးရှင်။ ဒါနဲ့ ကိုသန့ြ သူ့ဟာကို နည်းနည်းချင်ြးစီ ထိုးသှင်းလိုကြ နည်းနည်းပြနထြုတလြိုကြ အဆုံးပြနထြည့လြိုကန်ဲ့ နောကဆြုံးတော့ မွိုးရဲ့ အင်ျဂါဇာတ် အတွင်းနံရံအဆုံးထိကို ရောကလြို့နတေော့တာပေါ့။ တဈခါမှ ဒီလို တင်းပြည့ကြပြပြှည့တ်ဲ့ အရသာမွိုး မခံစားခဲ့ဖူးတာ အမှနပြါရှင်။ အရမ်းကို ကောင်းပြီး မွိုး ပိပိလေးတဈခုလုံးဟာလည်း နရောလှတ် လဟောပြငမြရှိအောင် ကိုသန့ြ လိငတ်ံကြီးက ပြည့ကြှပန်အေောင် နရောယူလို့ထားတာပါပဲရှင်။
မွိုးနဲ့ ကိုသန့တ်ို့ရဲ့ လိငအြင်ျဂါတွကေ ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကန်ဲ့ လုပန်တေော့ မွိုး အင်ျဂါစပကြထွကတ်ဲ့ ချောဆီတွနေဲ့ ကိုသန့ြ လိငတ်ံကြီးကထွကတ်ဲ့ ချောဆီတွေ ရောလကြြ ပြတသ်ပလြို့ထွကလြာတဲ့ တဗှှတဗြှှတ်.. တပပြပြပြဆြိုတဲ့ အသံတွလည်ေး အတနကြှာတော့ တဈခန်းလုံး လှိုငလြှိုငတ်ိုးတိုးနဲ့ ပုံမှနထြှကလြို့ လာနတေော့တာပေါ့။
မွိုးကို ကိုသန့တ်ဈယောကြ သားမယားအဖြစ် ပေါင်းသင်းနပေါပြီ။ လငရြှိမယားတဈယောကကြို ဟိုတယတ်ဈခုရဲ့ အခန်းတဈခန်းထဲမှာ ကောင်းကောင်းကြီး လိငဆြကဆြံလို့နပေါပြီရှင်။ ဒီအတွေးတွကြေောင့ပြဲလား မသိဘူး။ အခု ကိုသန့န်ဲ့ ဆကယ်ှကန်ရတော ဘာနဲ့မှမတူအောငကြို အာသာရမကတ်ှေ ပြည့စြုံလို့ အထွတအြထိပကြို ရောကန်သလေိုပါပဲ ။ တကယ့ြ နတစြည်းစိမပြါပဲ ရှင်။
ကိုသန့လြည်း သူ့ငယပြါကို ဖြည်းဖြည်းမှနမြှန် ထိုးသှင်းနရောက အရှိနကြို ဖြည်းဖြည်းမှင့လြို့ အထုတအြသှင်းတွေ ပိုလို့သှကလြာတာပေါ့။ အခန်းထဲမှာလည်း ဗွှတဗြွှတ် ဗကြဗြကြဆြိုတဲ့ အသံတွကေ ပိုကယွကြယွလြာပြီး အသံထွကတ်ှလည်ေး စိတလြို့လာတော့တယ်။ အောကကြလည်းလုပ် အပေါကြလည်း နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့ပြီး တကယ့ည်ားခါစ လငမြယားတွလေို အငမ်းမရကို နမ်းမိနကြတေယ်။ ကိုသန့်လကတ်ှကတေော့ ကုတငတ်ဈဖကတ်ဈခကြစြီကို ထောကလြို့ တဖြည်းဖြည်း ညှာတာနုညံ့တဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကနေေ ညာတာထောကထြားမှုမရှိတဲ့ ခပပြှင်းပြင်း ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့ မွိုးပေါငကြှားက အမှေးပြောကပြွောကြ ထနတေဲ့ ဖုဖောင်းဖောင်း မွိုးပိပိလေးကို အားကြိုးမှနတ်ကြ ထိုးလုပလြို့နတောပေါ့။
မွိုးပါးစပကြနေ “အင်း အင်း အ… အမေ့.. ကိုသန့ြ … အင်း အင်း…” ဆိုတဲ့ အသံတွကလှေဲရင် ဘာကိုမှ မပြောနိုငအြောငကြို တရစပ် ဆောင့လြိုးနတေော့တာပေါ့။ မွိုးတို့နှစ်ယောကြ အားကြိုးမှနတ်ကြ လုပန်လေိုကကြှတာ တလောကလုံးကိုတောင် မေ့နမေိတယ်။ ကိုသန့ကြလည်း တဗွှတဗြွှတန်ဲ့ မွိုးပိပိလေးကို မညာမတာကို ဆောင့လြုပန်တေော့တာပဲ။ ဒါပမေဲ့ မွိုး မငှိုငှငပြါဘူး။ အဲ့လို အရမ်းကြီးဆောင့န်တောကိုပဲ မွိုး အရမ်းကြိုကလြို့ အသဲထဲထိအောင် ခိုကန်မေိတာပေါ့လို့။
မွိုးလည်း အားကမွခံ အောကကြနေ ပြနပြှနကြော့ ပေးနမေိတယ်။ ကိုသန့ြ တနဆြာကြီး ဆှဲထုတသ်ှားတိုင်း မွိုးပိပိလေးရဲ့ ကြှကသ်ားတွနေဲ့ ညဈညဈလို့ ကြငန်ာပေးနမေိတယ်။ အောကကြနေ ဒူးကြေးပေါငကြား အနအထေားနဲ့ အပေါကြနေ စိတရြှိတိုင်း ဆောင့လြုပန်တေဲ့ ကိုသန့ကြို အလိုကသ်င့လြေး ကော့ကော့ပေးမိတယ်။ အိပရြာပေါြ ခွထောကထြားတဲ့ ကိုသန့လြကတ်ှကေ မွိုးရဲ့ နို့အုံပေါြ ကလွာပြီး နို့နှစ်လုံးကို လကဖြဝါးနှစ်ဖကန်ဲ့ အားရပါးရညှဈပြီး ဆောင့ဆြောင့လြိုကတ်ာများ မွိုးလေ ရငထြဲမှာကို ဟာကနဲနအေောငကြို အရသာရှိတာများ ကောင်းလိုကတ်ာရှင်။ အဲ့လိုဆှဲညဈပြီး ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း မွိုးရဲ့အင်ျဂါ အတွင်း သားအိမန်ာရံထိ သှားသှားထောကတ်ိုင်း မွိုးပါးစပကြနေ “အား အား” ဆိုတဲ့ အသံတွေ တဈခန်းလုံး ညံစီသှားတာပဲ။
တကယ့ကြို မွိုးရဲ့ အင်ျဂါစပ် အနကရြှိုင်းဆုံးနရောထိကို ကိုသန့လြိငတ်ံကြီးက ထိုးခွဲလို့ ဝင်းသှားလိုကတ်ာများ မွိုး မကြရြညကြမွတတကြို ခံစားမှုတွကေ အမှင့ဆြုံးအရှိနထြိကို တကတ်ကသ်ှားသလိုပဲ။ ကိုသန့လြည်း အားနဲ့မာနန်ဲ့ အပေါကြနဆေောင့ြ မွိုးလည်း အောကကြနေ ကိုသန့လြညပြင်းကို လှမ်းဖကထြားပြီး ပေါငတ်ှကေိုလည်း အစွမ်းကုန် ဖြဲကားပေးထားလိုကမြိတယ်။
လုပန်ရောက နောကဆြုံး ပြီးခါနီးအခွိနကြို မွိုး ရောကတ်ော့မယ်။ ကိုသန့တ်ော့ ပြီးမပြီး မသိဘူး။ မွိုးတော့ အရမ်းကို ပြီးချင်န်ပြေီ။ ဒါကြောင့ြ မွိုးပါစပကြနေ
“လုပ်.. ကိုသန့ြ နာနာဆောင့ပြါ… အား.. အမေ့ လုပ်.. အရမ်းဆောင့ပြေး… အ အ ဟုတတ်ယ်… ကြဲသှားတဲ့အထိသာ ဆောင့ပြါတော့.. ကိုရယ်”
ဆိုတဲ့ အသံပေါင်းစုံကို မရှကန်ိုင် မကြောကန်ိုင် ထွကလြာတော့တာပဲ။ ကိုသန့ရြဲ့ ခါးအောကပျိုင်းကတော့ ထုတလြိုကထြည့လြိုကြ ထုတလြိုကထြည့်လိုကန်ဲ့ ကားပစ်စတငလြို ဆကတ်ိုကဆြိုသလို ထိုးညောင့န်တောများ မွိုးလေ
“အ.. အ အ အမေ့”
ဆိုတဲ့ အသံသဲသဲတာ ထွကန်ိုငတ်ယ်။ တကယလြုပန်ိုငတ်ဲ့ လူပဲလို့ မွိုး ခွီးကြူးမိတယ် သိလား။ အတနကြှာတော့ ကိုသန့တ်ဈယောကြ အံတွကြေိတ် မေးကြောတွတင်ေးပြီး ဆကတ်ိုကဆြောင့န်ရောက
“အားးးးးး”
ဆိုပြီး ဟဈအောကြှုံးဝါးလို့ မွိုးရဲ့ ပိပိအခေါင်းထဲကို သုတရြညတ်ှေ ဒလဟော လှှတခြလွိုကတ်ော့တယရြှင်။ မွိုးရဲ့ အဖုတလြေးတဈခုလုံးလည်း ထုံကငွပြှီး အတွင်းခေါင်းလေးထဲမှာတော့ ကိုသန့ရြဲ့ သုတရြညဖြှူတွေ လှှတလြိုကတ်ိုင်း နှေးကနဲ နှေးကနဲ ဖြစ်သှားလိုကတ်ာများ ၊ မွိုးလေ အရမ်းကို ကြညန်ူးဝမ်းသာမိတယ် သိလား။ သူပြီးတာနဲ့ ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ပြဲ မွိုးလည်း ကြကသ်ီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထ ကိုသန့ြ တနဆြာကို မွိုးအဖုတန်ဲ့ တအားကို ညဈညဈပြီး မွိုးရဲ့ ပိပိလေးကနေ သုတရြညပြူတွေ လှှတထြုတလြိုကမြိတော့တယ် ရှင်။
မွိုးနဲ့ ကိုသန့တ်ို့နှစ်ယောကြ ပြီးသှားတဲ့အထိ အတနကြှာအောင် လူချင်ြးလည်းမခွာ ထိုးစိုကထြားတဲ့ သူ့လိငတ်နဆြာကြီးလည်း မွိုးဟာထဲက ဆှဲမထုတသ်ေးပဲ ထပရြကြ မိန်းနလေိုကကြှတယ်။ အားလုံး အားလုံးကို မေ့လို့ ကိုအောငကြှီးနဲ့ မဝါဆိုကိုလည်း ရှိတယလြို့တောင် သဘောမထားမိပဲ အရာအားလုံးမေ့လို့ မွိုးနဲ့ကိုသန့ရြဲ့ ခစွပြှဲကြမ်းကြီးကို စိတရြှိတိုင်း ကဲပစ်လိုကကြှတာပေါ့။
ဒီလိုနဲ့ တဈညလုံး မအိပပြဲ မွိုးတို့နှစ်ယောကြ အမွိုးမွိုးအဖုံဖုံသော အကြကဆြန်းများနဲ့ လုပလြိုကတ်ာ မနကမြိုးလင်းလို့ ရနကြုနပြှနရြမယ့ြ အခွိနအြထိပါပဲရှင်။ တဈယောကကြိုတဈယောကလြည်း အရမ်းကို ခစွမြိသှားပြီး ရနကြုနရြောကရြင် လုံးဝ အစမဖောဖြို့ တားမှဈထားတဲ့ မွိုးကိုယတ်ိုငကြပဲ ကိုသန့ကြို
“ကိုသန့ြ မွိုး ကိုသန့န်ဲ့ အဝေးကြီးမှာ မနချင်ေတ်ော့ဘူး သိလား။ ကိုသန့န်ားမှာ အမြဲနချင်ေတ်ယ်။ ဒါပမေဲ့ မမဝါဆိုရှိနတေော့ မွိုး အားငယမြိတယ် ကိုရယ်”
” အောြ မွိုးလေးကလည်းကြယ်။ ဘာမှ အားမငယန်ဲ့။ ကိုသန့န်ဲ့မွိုး တဈနေ့ကြရင် အားလုံးစွန့ပြှီး ထွကပြှေးကြမယလြေး၊ မကောင်းဘူးလား.”
” အင်း ကောင်းတယ်။ မွိုး ကိုနဲ့ မခွဲနိုငတ်ော့ဘူး သိလား။ အရမ်းခစွန်မေိပြီ။ သားလေးနဲ့ ကိုအောငကြှီးကိုတော့ မွိုး သနာမိတယ် ကိုသန့ရြယ်။ ဘယလြိုလုပရြပါ့မလဲ ”
” ဒါလည်းမပူပါနဲ့ မွိုးရယ်။ သားလေးကိုလည်း ခေါသ်ှားကြတာပေါ့”
လို့ နှစ်ယောကသ်ား စောငခြှုံအောကမြှာ ပူးကပဖြကတ်ှယရြင်း စကားတွေ ပြောနမေိကြရာက ရနကြုနပြှနဖြို့ အခွိနတ်ောင် အတော့ကြို ကြောလြှနလြို့သှားခဲ့ပါပေါ့လားရှင်။
ပြီးပါပြီ။