အောစာအုပ်

ကျွန်တော်နဲ့မထား

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…


ကျနော့်အိမ်က လုံးချင်းတိုက်အိမ်လေးပါ။ တော်တော်လေးလည်းကျယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူက သိပ်မရှိဘူးဗျ။ ကျနော့် အဖေရယ်၊ အမေရယ်၊ ကျနော်ရယ်၊ နောက် ကျနော့်အမေရဲ့ တပည့် မထားရယ်၊ နောက် အိမ်ဖော် အဒေါ်ကြီး ဒေါ်တင်ရယ် (အမည်အားလုံးပြောင်းထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။) စုစုပေါင်းမှ ၅ ယောက်ထဲပါ။ ခြံစောင့်လင်မယားတော့ရှိတယ်။ ကိုထွန်းခင်တို့ လင်မယားလေ၊ ခြံထောင့်မှ သပ်သပ် အိမ်ဆောက်ပီးနေပါတယ်၊ နေ့ဘက်ဆို အဖေကလည်း သူ့ Company ကို သွား၊ အမေနဲ့ မထားနဲ့လည်း ရွှေဆိုင်သွား၊ ကျနော်လဲ ကျောင်းသွားပေါ့။ အိမ်မှာ အရမ်းပျင်းဖို့ကောင်းပါတယ်။ ကျောင်းကပြန်ရင်တော့ အခန်းထဲအောင်းပီး ဂိမ်းဆော့၊ တီဗွီကြည့်၊ စာလုပ်၊ ဒီလိုပါပဲ။ တခါတေလေ အောကားကြည့်ပေါ့။ (တခါတလေ မဟုတ်ဘူး အမြဲ ပဲ…ဟီး….ဟီး……) ကြည့်ပီး ဖီလင်တက်လာရင် သိတယ်မလား ထုံးစံအတိုင်း ဟန်းပလေးပေါ့။ ကဲ့….။ စလိုက်ကြရအောင်ဗျာ။ ပထမဆုံးပြောရမှာက မထားရဲ့ အကြောင်းပေါ့ဗျာ။ မထားဆိုတာ ကျနော့်အမေရဲ့ တပည့် လေ။ ငယ်ငယ်ထဲက မွေးစားထားတယ်ပြောတာပဲ။ ကျနော်မမွေးခင်ထဲကပေါ့။ မထားရဲ့ အသက်က ကျနော့ ထက် ၁၀ နှစ်လောက်ကြီးတယ်။ မထားကို အမေ မွေးစားထားတာဆိုပေမဲ့ ကျနော်နဲ့ မောင်နှမလိုတော့ မနေ ဘူး။ သူငယ်ချင်းလိုပါပဲ။ ကျနော်ငယ်ငယ်တုန်းကဆို မှတ်မိသေးတယ်၊ လူလစ်ရင် ကျနော့်လီးကို လက်နဲ့လိုက်ဆွဲလို့ ထွက်ပြေးရသေးတယ်။ မိရင် ညှစ်တယ်။ နောက်ပိုင်း ကျနော်လဲ ဘယ်ရမလဲ သူ့ နို့ကို လက်နဲ့ ပြန်ဆွဲတာပေါ့။ ခု နည်းနည်း အရွယ်လေးရောက်လာတော့မှ သိပ်မစတော့တာ။ သူကအပျိုကြီးလုပ်မယ်တဲ့ဗျာ။ယောက်ကျားမယူဘူးတဲ့။ ဘာစိတ်ကူးလဲတော့ မသိဘူး။ မထားက အသားဖြူဖြူ၊ နဲနဲဝတယ်။ အရပ်လဲ မြင့်တယ်။ တိုတိုပြောရင် ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းပေါ့။ သူ့ကို အမေကတော်တော်ယုံပါတယ်။

အမေ အရမ်းစိတ်ချရတဲ့ လူပေါ့ဗျာ။ ရုပ်က အချောကြီးမဟုတ်ပေမဲ့ မထားက ကြည့်ပျော်ရူ့ ပျော်လောက်ပါတယ်။ စီးပွားရေးနဲ့ ပက်သက်ရင် မထား တကယ်တော်ပါတယ်။ လုပ်ငန်းနဲ့ ပက်သက်ပီး စီမံခန့် ခွဲ့ တာတွေ ဘာတွေ ဆိုရင် လုံးဝ အကွက်စေ့ ထောင့်စေ့နေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျနော်ကတော့ မထားက ဒါဆို ကျနော် ဟိုဟာပဲ။ အဲ့လို လုပ်လိုက်ရမှ ကျေနပ်တာ။ အမေ က သူ့ကို အရမ်းယုံနေတော့ ကျနော့် မျက်စိ ထဲ မှာ ခပ်နောက် နောက် ဖြစ်နေတာပေါ့။ ကျောင်းပိတ်ရက် အတွင်းမှာပဲ။ဘယ်လ လဲတော့မမှတ် မိတော့ ဘူး။အမေ့ မိတ်ဆွေ တယောက် မင်္ဂလာဆောင် တဲ့ ဗျာ။မန်းလေး မှာတဲ့။အဲ့ ဒါ အမေ က ရန်ကုန် မှာ အလုပ် တွေ ရှိ တယ်ဆိုပီးမထားကို လွတ် တယ်။ မထားက သူတယောက် ထဲ ဆို မသွား ဘူးတဲ့၊ကျနော် ကိုဘာ ခေ ါ င်္သွားမယ်တဲ့။ကျနော်လဲ ထုံးစံတိုင်းငြင်းတာပေါ့။ မလိုက်ချင် ဘူး၊ဘာညာပေါ့။အမေ က ဘာအလုပ် ရှိ လို့ လဲ မေးရော ပေးစရာ အဖြေ ကမရှိဘူး။ကျောင်းကလဲ ပိတ်ရက် ဖြစ်နေတယ်လေ။နောက် ဆုံးအမေ က မိန်းကလေးတယောက်ထဲ ခရီးဝေးလွတ် လို့မကောင်းဘူးသားရယ် လိုက် သွား ဆို ပီးပြောတော့ မှ နောက် ဆုံး လိုက် သွား လိုက်ရတယ်။နောက် နေ့မနက် လေယဉ် နဲ့ ရန်ကုန်က နေ မန်းလေး ရောက်လာတာပေါ့။မန်းလေး ရောက်ရောက်ချင်း အဲ့ဒီ့ အမေ့ မိတ်ဆွေ အိမ် ကိုရောက် တယ်။အဲ့ဒီ့ မှာ ကျနော့်ရင် ထဲကို တိုးဝင်လာတဲ့ နတ်သမီးလေးနဲ့ တွေ့တာပဲဗျာ။နောက် စုံစမ်းကြည့်တော့ ် အမေ့ မိတ်ဆွေ ရဲ့ သမီးတဲ့ဗျာ။ခု မင်္ဂလာဆောင် တာ သူ့ အကိုတဲ့။တော်တော် လှ တယ်ဗျာ။တကယ့်ကို လှတာ။မြင်မြင်ချင်းချစ်မိတာ ဒါမျိူး လားမသိဘူး။ မျက်လုံးထဲက လုံးဝမထွက်တော့ဘူး။အဲ့ဒီ့အိမ်မှာ ပဲ တည်းတာဆိုတော့ သူ့ကို နှစ်ယောက်ထဲ တွေ့ရဖို့ ချောင်းနေတာပေါ့ဗျာ။ကံကောင်းစွာနဲ့ ည၈ နာရီလောက်မှာပဲ ဝရန် တာ မှာ သူထွက်ရပ်နေ တာတွေ့ တော့ ကျနော် လဲ လမ်းလျောက် သလိုလို ဘာလိုလို နဲ့ သူအနားရောက် သွားတယ်။ နောက် သူ့ကို စကားစ ပြောတာပေါ့။ညဘက်ဒီမှာ ပူတယ်နော် လို့။သူ က ကျွန်တော့ဘက် လှည့်ကြည့်ပီး အင်းတဲ့။နောက် ဘာ ညာ ကွိ ကွ တော်ကီ ပွားကြည့်တာ ပေါ့။

သူနာမည်က လွင်မာ တဲ့။ပြင်ဦးလွင် မှာဘော ဒါ တက် နေတာတဲ့။ခုမှ ၁၀ တန်း တဲ့။ဒီနေ့ အကို့ မင်္ဂလာဆောင် ရှိ လို့ မန်းလေးခဏ ပြန်လာတာ တဲ့။မင်္ဂလာဆောင်ပီးရင် ပြင်ဦးလွင် ပြန် သွား ရမှာတဲ့။ကျနော်ကလဲ ကျနော့်စာအကြောင်းတွေ၊ ရန်ကုန်က အကြောင်း ဘာ၊ညာ ပေါ့။သူ စိတ်ဝင် စားမယ် ထင် တဲ့ အကြောင်း တွေ ရွီး လိုက် တာ သူနဲ့ ကျနော်တော်တော်လေးခင်သွားပါတယ်။နောက်ကျနေ ပီတဲ့ သူ သွားအိပ်တော့မယ်တဲ့။ကျနော်ကလဲ ရန်ကုန်ရောက်ရင်အိမ်လာလည် လေ လို ပြော တော့ သူက လာခဲ့မယ်တဲ့။အော်…. အိပ်ရ မဲ့အခန်းအကြောင်းပြောရဦးမယ်။အဲ့ဒီ့ အိမ်ရှင်က အားနာတဲ့ ပုံစံတဲ့ ကျနော် နဲ့မထား တို့ကို သမီး တို့မောင်နှ မ ၁ ခန်းထဲ အိပ် လို့ရမလားတဲ့။ဧည့်သည်တွေ များနေ တော့ အခန်းစီစဉ် ပေးဖို့အဆင်မပြေ ပုံ ပါပဲ။ကျနော်က ဘာမှ မပြောရသေးခင် မထားက ရပါတယ် တဲ့…။အဆင် ပြေသလို စီစဉ် ပါတဲ့။သောက်ပလုတ် တုတ် ။ဒီည သူနဲ့ တူတူအိပ် ရမယ်။ ထမင်းစားသောက်ပီး အိမ်ရှင်တွေ နဲ့ စကားပြောပီး ကျနော် တို့အိပ်ရမဲ့ အခန်းထဲ ကို သွားကြပါတယ်။ဟာ……ကိုတင် ၁လုံး ပဲ ရှိတယ် ဂျ။မထားနဲ့ ကျွန်တော် ၁ခါ မှ ဒီလိုမအိပ် ဘူး ဘူးလေ။နဲနဲတော့ရင်ခုန်တာပေါ့။မထားကို ကျနော် က မထား နေ့တိုင်းပင်ပန်းတယ်မလား ၊ကျနော် တို့ဒီ ကို ရောက် တုန်းရောက် ခိုက် ပြင်ဦးလွင် သွားကြမလား၊ ဆိုတော့ မထားက အမေ ဆူ လိမ့်မယ်တဲ့။သူ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရတာ သွားချင် တဲ့ ပုံ တော့ပေါ င်္တယ်။အမေ ဆူမှာကြောက်လို့ နဲ့ တူ တယ် ။ကျနော် က အမေ ကိုဖုန်းဆက်ပီး ပြောမယ် လေ၊မထားလဲ ပြော ပေါ့။၂ ယောက် လုံးသွားချင် တယ် ဆို ရင် တော့ အမေ ခွင့်ပြုမှာပါ ဆို တော့ သူ ခဏ တွေ ဝေ သွားပီး။ မသွားချင်ပါဘူး ဟာတဲ့၊ရန်ကုန်မှာ အလုပ်တွေ ရှိသေးတယ် တဲ့။ကျနော် လဲ တော် တော် ပြောပါ တယ်။မရ ဘူး။ဇွတ်ငြင်းနေတယ်။ဘာကြောင့်လဲမသိ၊အပျိူ ကြီးတွေများ တခါတခါ တော်တော် ဇီဇာကြောင် တာပဲ။ကျွန်တော်လဲ ဘယ်လိုမှ ပြောမရ တော့ နဲနဲ ဘူ သွားတဲ့ ပုံ နဲ့ကုတင် ပေါ င်္မှာ ဝင် အိပ် လိုက်ပါတယ်။မထား ကုတင် ပေါ င်္မှာထိုင်ပီး ကျနော် ကို သွားမယ် ဆိုရင် အမ စကားနားထောင်ရမယ် တဲ့။အံမယ်။ဒါမျိူးကတိ ဆိုရင် ၁၀ ခါ ပေးတာပေါ့။ပီးရင် ကိုယ်လုပ်ချင် သလို လုပ် တာပဲလေ။

ဟိဟိ…..။နောကျတော့ မထား အိပျတော့တဲ့။မီးပိတျလိုကျ တဲ့ ။ကနြောျလဲ မီးပိတျ ပီး AC ကို Temperature အအေးဆုံးတငျ လိုကျပါတယျ။ကနြောျ ကအအေးကွိုကျတဲ့လူလေ။မထားက ဘာလို့အဲယားကှနျးကိုအဆုံးထိတငျတာလဲ တဲ့။အရမျးခမြျးတယျတဲ့။ကနြောျကလဲ အမ ခမြျးရငျ ကနြောျဖကျထားပေးမှာပေါ့လို့။ အပြိူ ကွီး ဘာမှပွနျမပွောတော့ဘူး၊ငွိမျသှားတယျ။နောကျ မအိပျခငျ ဟိုစကားပွော ဒီစကားပွောနဲ့ ပေါ့။နောကျ ၁၅ မိနဈလောကျလဲ ကွာ တော့ ခမြျးလာပီ ကှာ။အဲယားကှနျး ကို နဲနဲ ပွနျလြှော့ တဲ့။ကနြောျလဲ မထား နားကပျပီး မထားကို ဖကျထားလိုကျပါတယျ။မထားလဲ ဘာမှပွနျမပွောပါဘူး။မထားကိုဖကျလိုကျမိတဲ့အခြိနျက စပီး ကြှနျတော့ရငျ ထဲ မှာ အသိ တခုဝငျ ရောကျ လာပါတယျ။ငါ သူစိမျး မိနျးကလေး တယောကျ နဲ့ အိပျယာတခုထဲ ပေါ ၤ မှာတူတူ အိပျနေ ရတာပဲ ဆိုပီးတော့ပေါ့။အဲ့လို အသိ ဝငျ လာတာနဲ့ ကနြော့ လီးက မတျပီးတောငျ လာတာ သတိထားမိလိုကျတယျ။ကနြောျလဲ ပွသနာ တကျမှာစိုးလို့ မထားကိုဖကျနရောက နေ လကျ ကိုပွနျရုတျ လိုကျတော့ မထားက ဖကျထားလေ တဲ့။ဒီမှာ ခမြျးတယျ တဲ့။အောကျမှာလီးတောငျနတော သူမှ မသိပဲ။အဲ့ဒါနဲ့ ကနြောျ လဲ မထားကို ဆကျ ဖကျ ထား လိုကျတယျ။မထားရဲ့ မကြျနှာလေး က ကြှနျတောျဘကျ ကိုလှညျ့လာတာနဲ့ မထားရဲ့ ပါးလေး ကို ခပျဖှဖှလေး နမျးလိုကျတယျ။မထားက အံသွ သှားတဲ့ ပုံစံ နဲ့ ဘာလို့ နမျးတာလဲ တဲ့။ရနျတှေ့တဲ့ ပုံစံမြိူးပေါ့။ကနြောျ ခစြျ လို့ နမျးတာ လို့။အပြိူကွီး မမ ရငျ ခုနျ ပီး ရှကျသှားလား မသိဘူး။ဟို ဘကျ ကို တခါထဲ ပွနျလှညျ့သှားရော။ကနြောျ နှလုံးက တောျတောျ ကို တုနျနေ တာ ဗြာ။ဖှဲ့နှဲ့ ပီးပွောရငျ ရငျခုနျတာပေါ့။မထားက ဒီဘကျ ပွနျ လှညျ့ပီး အိပျတော့တဲ့။ကနြောျက အိပျလို့မပြောျ ဘူး အမ။အိပျယာပြောငျးအိပျလို့ နဲ့ တူတယျ။ ကနြောျ မထားကို သှေးတိုးစမျးတဲ့အနနေဲ့ မထားကိုဖကျထားတဲ့ လကျ ကို အောကျ နဲ နဲ လြှော့ခြ ပီး မထားရဲ့ဗိုကျ သား လေးကို ဖှဖှလေး ပှတျပေးကွညျ့ပါတယျ။အရမျးအရမျးလဲ မလုပျရဲဘူးလေ။နောကျ ပွသနာတကျမှာစိုးလို့။မထားက ဘာမှ ပွနျမပွောတော့ အခွအေနေ နဲနဲ ကောငျးတယျထငျတယျ ထမိနျ ကွားထဲကို လကျလြှိူဝငျပီး မထားဗိုကျ ကို ပှတျပေးကွညျ့ပါတယျ။အဲ့……။

တှေ့ ပီ….။ အပေါကျလေး….။ မထားရဲ့ ခကြျလေးပါ။ မထားရဲ့ ခကြျ လေး ကို စမျးကွညျ့ ရငျ မထားတော့အိပျပြောျသှားပီထငျ ပီး မထားလို့ အသံ ခပျ အုပျအုပျ လေးနဲ့ ခေါျ ငျ်လိုကျ တော့ မထားက ဘာလဲ တဲ့။ပွနျထူးတော့ကနြောျလဲ လနျ့သှား တာပေါ့။ဘာပွနျပွောရမလဲ မသိ ဖွဈသှားတယျ။နောကျမှ မထား ရဲ့ ခကြျ ကလေး ကို လကျ နဲ့စမျး ထားတာသတိရတော့ ကနြောျက အမ ခကြျပေါ ငျ်မှာ ကနြောျ လကျ မှတျ ထိုးပေးလိုကျမယျ၊ပိုကျ ဆံ ထုတျလို့ ရတာပေါ့။ မထားက ကွောငျ ပီး ဘာလဲ တဲ့။ ကနြောျက ခကြျ ပေါ ၤ မှာ လကျ မှတျ ထိုးတော့ ခကြျ လကျမှတျ ပေါ့ လို့ပွောပီး ကနြောျ ပဲ အရငျ ရီ လိုကျ ပါတယျ။မထားလဲ လိုကျရီ ပီး နငျ့ယောကျခမ ဘဏျ မှာပဲထုတျလို့ ရမှာတဲ့။ကနြောျ လဲ သူပွောတာကို အလိုကျ သငျ့လိုကျ ရီပေးလိုကျပါတယျ။ကနြောျစိတျထဲမှာသိလိုကျတာတော့တောျတောျ အခွအေနေ ကောငျးနပေီ လို့ ထငျမိပါတယျ။ကနြောျ့လီးက လဲတောျတောျ့ကိုတောငျနတောလေ။ မထား နဲ့ ဘေးမှာအိပျနတောဆိုတော့ မထားပေါငျ ကို သှားထောကျမိနတောပေါ့။မထားလဲ သိ လားတော့ မသိဘူး။ကနြောျ့လကျက မထားရဲ့ ခကြျ အောကျ ကို နဲနဲ ဆကျဆငျးကွညျ့တော့ မထားက ကနြောျ့လကျ ကို အမွနျမွနျ ဖမျးကိုငျ လိုကျပါတယျ။ပီးတော့ကနြော့ ဘကျ ကို့လှဲ့ လိုကျ ပီးဘာလုပျဖို့လဲ တဲ့။ ကနြောျ လဲ ဒီအခွအေနရေောကျ မှ မထူးတော့ဘူး ထပျ စှနျးစားကွညျ့တာပေါ့ လို့ဆုံးဖွတျ ပီး မထားကို အမ ဟိုဟာကို ကိုငျ ကွညျ့ခငြျလို့ လို့ပွောလိုကျတာပေါ့။ မထားက မကိုငျရဘူး တဲ့ ၊အိပျတော့တဲ့။ကနြောျက လဲ မထားနဲ့ ကနြောျ နဲ့ ၂ယောကျထဲပဲသိတာပဲ။ဘယျသူမှသိတာမှ မဟုတျတာ။ခဏလေးပဲကိုငျကွညျ့ခငြျလို့ ဆိုတော့ မထား က မကိုငျရဘူး တဲ့။ရှကျစရာကွီး တဲ့။ကနြောျက အောျ…. မထား ကရှကျနတောလား၊ဒါဆို မထားအိပျပြောျ သှားတဲ့ အခြိနျ ကွမှ ခဏလေးကိုငျ ကွညျ့မယျနောျ လို့ ပွောတော့ မထားက လူဆိုးလေး တဲ့၊ပွောလို့လဲ မရဘူး တဲ့။ငါ ဒီည မအိပျတော့ဘူးတဲ့။ကနြောျ လဲ ပွနျ ပီးတော့ မထားကိုပွောလိုကျတယျ။ကနြောျ လဲမအိပျဘူး လို့။မထားအိပျမဲ့ အခြိနျထိစောငျ့ မယျလို့။အဲ့လိုပွော ပီးတော့ ၂ယောကျ သားတိတျ ဆိတျ သှားပါတယျ။စကားလညျးဆကျမပွောဖွဈတော့ဘုူ။၁၅ မိနဈလောကျနတေော့မထားကို အကဲခတျမိတာ အိပျခငြျနတေဲ့ပုံပဲ။နောကျ ၁၀ မိနဈလောကျနတော့ မထား လို့ တိုးတိုးလေး ခေါ ငျ်လိုကျတယျ။မထားကပွနျမထူး ဘူး။

အိပျပီးထငျတယျ ဆို ပီး မထား ရဲ့စောကျဖုတျလေးကို ထမိနျ ပေါ ငျ်ကနကေိုငျကွညျ့လိုကျပါတယျ။မထား တခကြျ တှနျ့သှားတယျ။ကနြောျကလနျ့သှားတာပေါ့။မထားနိူးသှားတာလားလို့။နိူးတော့မနိူးသေးဘူး။မထားရဲ့ အဖုတျ လေးကို ထမိနျးအပေါ ငျ်ကနေ ပဲ ပှတျပေးနတေယျ။ကွားဖူးသလောကျ အပြိူတှေ ဆောကျဖုတျ မှာ အမှှေးတှေ ပေါကျ ကွတယျတဲ့။မထားကွတော့ အမှှေးမပေါကျ တဲ့ ပုံပဲ။ထမိနျပေါ ငျ်က ကိုငျကွညျ့တော့အဖုတျကခြေောနတေယျ။သခြောသိအောငျ့ထမိနျ ကို တခါထဲ လှနျ လိုကျ ပီး မထားရဲ့ ဆောကျဖုတျ လေးကို ကိုငျကွညျ့တော့မှ အမှှေးကတော့ မပေါကျဖူးနဲ့ တူတယျ။ပွောငျနတေယျ။ခြောနတော က မထားရဲ့ အဖုတျကွားထဲကနေ ခြှဲကြိကြိ အရညျတှထှေကျနလေို့ ခြောနတော။အောျ…..။ကနြောျ သိသှားပီ။မထား မအိပျသေးဘူး။အိပျခကြျယောငျဆောငျနတောလေ။ မထား မအိပျမှနျးသိတာနဲ့ မထား ရဲ့ ထမိနျးကို ကှငျးလုံးခြှတျ လိုကျပါတယျ။အောကျက ဆကျစပိုငျနာလေးကို လဲ မရရ အောငျ ဆှဲ ပီးခြှတျ လိုကျပါတယျ။မထားလား။မနိူးတော့ဘူးလေ။အိပျခငြျယောငျဆောငျနတေဲ့သူ မဟုတျလား။ မထားရဲ့ စောကျဖုတျလေးကို ကွညျ့ပီး အောကားတှထေဲက လို ဘာဂြာမုတျပဈလိုကျခငြျတာ။ဒါပမေဲ့ နဲနဲ ရှိနျနသေလိုဖွဈနတေယျ။မထားရဲ့ အပေါျ ၤ ပိုငျး အိမျးကြီ ရော ဘောလီ ပါ မရရအောငျ ခကျခကျ ခဲခဲ ခြှတျ လိုကျပါတယျ။မထား တယောကျတော့ လုံးဝ က မိမှေးအတိုငျးပကတိ အနအေထားဖွဈသှားပီလေ။ မထားရဲ့လုံးဝိုငျးနတေဲ့နို့သီး ခေါငျးလေးတှကေို နိ့ဆာနတေဲ့ကလေးတယောကျ လိုမြိူးကောငျးကောငျးကွီးစုတျလိုကျ။ နို့သီးခေါငျးလေးတှကေိုခြလေိုကျ နဲ့ ။ နို့အုံတခု လုံးကို နယျ လိုကျ လုပျပေးတော့ မထားဆီးကနေ ညညျးသံသဲ့သဲ့ လေးကွားလိုကျရတော့ ကနြောျ စိတျထဲမှာပိုရဲတငျးလာသလိုမြိူးပဲ။အောကျဆငျးပီး မထားရဲ့ အမှှေး မပေါကျ တဲ့ ဆောကျဖုတျ ပွောငျပွောငျ ကွီးမှာ တော့ အရညျတှကွေနတော ရတေံခှနျကနေ ရတှေစေီးကွ နတေဲ့အတိုငျးပဲ။ကနြောျလဲ ဖွဈခငြျရာဖွဈတော့ ကှာ ဆိုပီး မထားရဲ့ အဖုတျ လေးကို ဘာဂြာမှုတျပေးဖို့ဆုံးဖွတျလိုကျပါတယျ။မထားရဲ့စောကျစိလေးကို အရငျစ စုတျဖို့ စောကျစိ လေးကို လိုကျ ရှာတာ ဟိုးအထဲရောကျနတေယျ။မထားက နဲနဲဝတော့ စောကျဖုတျအသားတှကေပွညျ့နတေော့ စောကျစိ လေးက အထဲရောကျနတောပေါ့။ မထားရဲ့ စောကျစိ လေးကို စစုတျလိုကျတဲ့အခြိနျမှာတော့ အိပျခငြျယောငျဆောငျနတေဲ့မထား ဖငျပါကော့တကျသှားပါတယျ။လြှာဖြားလေးနဲ့ စောကျစိလေးကို ပှတျ ကစားတော့ မထား လုံးဝဟနျဆောငျလို့မရတော့ပါဘူး။

မထားရဲ့ညညျးသံတှကေလဲ တစစ ကယြျလာပါတယျ။ကနြောျ မထား ရဲ့ စောကျဖုတျလေးကို ၁၅မိနဈလောကျ အားရပါးရ ဘာဂြာပလေးလိုကျတာ မထားက စကားပွောလာပါတယျ။မေောငျလေးတဲ့ တောျပီတဲ့ ၊ကနြောျ့ကို တားလို့မရမှနျးသိတော့ သူက ဒီနေ့ တောျတော့လကှောတဲ့။သူမြားအိပျယာပေါျ ငျ်မှာအရညျ တှပေကေုနျပီ တဲ့။သူတို့သိသှားကွမယျတဲ့။နောကျနေ့ပွငျဦးလှငျသှားမှ ပဲဆကျလုပျတဲ့။လိမျမာတယျနောျ တဲ့။ကနြောျ ကလဲ သူပွောတာ မှနျ တာကွောငျ့ ပွငျဦးလှငျရောကျရငျ တကယျနောျ လို့ဆိုတော့ ၊မထားက ကတိ တဲ့။မထားတော့ ကနြောျလြှာ နဲ့ အစှမျးပွလိုကျတာ တောျတောျ ကွှသှေားတယျ ထငျတယျ။ အဲ့ဒါ နဲ့ကနြောျ လဲ မထားဘေးမှာပွနျ လှဲအိပျလိုကျတာပေါ့။ပီးတော့ မထား ကို ကနြောျ့ ဟာလေး ကိုငျကွညျ့ပါလား ဆိုတော့ မထားက ဟာ……မကိုငျခငြျဘူးတဲ့။သူ့ လကျကလေး တှေ ကို ယူပီးကနြောျ့လီးပေါ ငျ်တငျပေးလိုကျတော့သူက ကိုငျကွညျ့ပါတယျ။ပွီးတော့သံခြောငျးကွီးကွနတောပဲ တဲ့။မာမာတောငျ့တောငျ့ ကွီးတဲ့။အဲ့ဒါ ကနြောျက မထားရဲ့ စောကျဖုတျ အပေါကျလေးကိုလကျနဲ့ ကိုငျကွညျ့ပီး တော့ ဒီ အခြောငျးကွီးနဲ့ ဒီအပေါကျ လေးထဲကို ဆနျ့ပါ့မလားဆို တော့ မထားက ပေါကျကရတှေ တဲ့။သှား……အိပျတော့တဲ့။ဒီတခါတော့ မထားစကားကိုနာထောငျလိုကျပါမယျ။အိပျပီဗြာ………..။ နောကျနေ့ မနကျ ကနြောျအိပျယာက ထ တာ နဲနဲ နောကျကသြှားတယျ။၈ နာရီခှ ဲလောကျမှ နိူးတယျ။မထားကနြောျ့ကို လာနိုး တယျ။အိပျပုတျ ၊ထတော့ တဲ့။ကနြောျ ကလဲ နိူးနိူးခငြျးမထားရဲ့လကျ ကလေးကို ဖမျးဆှဲပီး ကနြောျ့ရငျ ခှငျ ထဲ ကို မထားရဲ့ ကိုယျလုံးလေး ဆှဲ ပှေ့ ပွီး ခစြျလား လို့ မေးလိုကျ တော့ မထား ကဘာမှ ပွနျ မပွောဘူး။ကနြောျ လဲ မထား နှတျခမျးလေး ကိုအားရပါးရကဈဆငျ ဆှဲ လိုကျ တယျ။မထားက သှားလဲမတိုကျရသေးဘူး။အာပုတျကွီးနဲ့။ညဈပတျတယျတဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ကနြောျ က ရှံလို့လား ဆိုတော့၊မထားက မရှံပါဘူး တဲ့။ဘာဖွဈ လို့လဲ လို့ ကနြောျကမေးတော့ နားနားမှာ ကပျ ပီးတိုးတိုးလေးပွောတယျ၊ခစြျလို့တဲ့။ မနကျ ရမေိုးခြိူး breakfast စားပီး အမေ့ဆီကိုဖုံးဆကျတယျ

။၂ယောကြ လုံးပှငြဦးလှငြ သှာခငွတြယြ ဆို တာနဲ့ သဘောကောငြးတဲ့ ခစွမြမေေေ က ခှငြ့ပှု ုတယလြေ၊အကှာကှီးတော့မနနေဲ့တဲ့။၄ ရကြ ၅ ရကြ လောကပြဲ နတေဲ့။ဒီနေ့ နေ့လညြ ဧညြ့ခံပှဲပီးတာနဲ အဆငသြငြ့ထှကဖြို့ပှငဆြငထြားကှတယြ။ကနွောြ ရော မထားရော ညားခါစ လငမြယားတှလေိုပါပဲ တယောကနြဲ့ တယောကြ အကှငနြာ တှေ ပှိ ုငြ လို့ ပေါ့။လောက ကှီးက လဲနောြ တောတြောြ လှဲ့စားတတတြာပဲ။မနေ့ကပဲသူငယခြငွြးလို၊မောငနြှမ လိုနကှတော။ဒီနေ့တော့ ခစွသြူတှေ ဖှဈလို့။မငြျဂလာပှဲ သှားပီ လကဖြှဲ့ပေးတယြ။စားစရာသောကစြရာတှေ မှနမြှနစြားသောကြ ပီး မနြးလေးကနေ ပှငြဦးလှငကြို ထှကလြာခဲ့ကှပါတယြ။ van ကားလေးနဲ့။ကားမောငြးတဲ့ဦးလေးကှီးက လဲ လယဉေမြှနြ မောငြးတဲ့ သငတြနြးတေ ဘာတှေ တတထြားလားမသိဘူး။တောတြောြ မောငြးတာ ခဏလေး နဲ့ ပှငြဦးလှငြ ရောကြ လာခဲ့ တယြ။ဟိုတယကြောငြးကောငြးတခုမှာ ၂ယောကခြနြးတခနြးယူလိုကပြီး အခနြးထဲဝငခြါနီးမှ မထားက ကနွော့ကို တိုးတိုးလေးပှောတယြ။ကှေောကတြယတြဲ့။ဘယသြူ့ကိုကှောကတြာလဲ၊မေးတော့ကနွောြ့ကို တဲ့။ကနွောကြ လဲ မမထားကလေ ကိုယလြုံး ကိုမှ အားမနာ ဘူး၊ကနွောြ့ထကြ ၂ ဆ လောကြ ဝတာ ကို ကနွောြ့ကို ဘာကှောကနြတေောလဲ ဆိုပီး ဖှသေိမြ့ပေးလိုကတြယြ။နောကြ နှဈယောကလြုံးရမေိုးခွိူး ပီး အနှေးထညတြှေ၊ဆှယတြာတှေ သှားဝယကြှတယြ။မထားနဲနဲစိတပြွောြ သှားပုံရတယြ။ဟိုတယြ ပှနရြောကတြော့ညရ နာရီ ထိုးခါနီးပီ။ကနွောြ တို့လဲ စောစော စီးစီးထမငြးသှားစားလိုကကြှတယြ။မထားပွေောြ အောငြ သူစားခငွတြဲ့ ဟာတှေ ဘဲမှာကွှေးတယလြေ။တရောကနြဲ့ရောကခြှ ံကွှေးှကှတာ အရမြးပွောခြဲ့ကှပါတယြ။စားသောကပြီး ဟိုတယြ ပှနရြောကြ တော့ ည၈နာရီ ထိုးပီ။မထားက အဝတအြစားတှလေဲနတယြေ။ကနွောတြော့ ဘာမှ လဲမနတေော့ဘူး။အရမြးလဲအေးနတောကို စောငခြွူံနလေိုကတြယြ။မထားက အဝတအြစားလဲပီးတော့ ကနွောြ့ ကို တယောကြ ထဲ ကှေးနတယေပြေါ့။ဟိုဘကတြိုး အမ လဲ အရမြးခမွြးတယတြဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ဂှမြးစောငြ အထူကှီးထဲမှာ ၂ယောကြ လုံးကှေးပီး 5 Series က လာတဲ့ ကိုးရီးယားကားကိုကှညြ့နတယြေ။မထားက တော့ ကြိုးရီးယားကားကှညြ့နတောပေါ့။ကနွောကြတော့ မထားကို ဘယလြိုစရ မလဲခွောငြးနတော။မထားက ကနွောြ ခွောငြးနတော သိလို့ပဲလား အေးလို တမငြ အုပထြားတာလား တော့မသိဘူး။

သူ့စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ကလေးတွေ နဲ့ အုတ်ထားတယ်။ခဏနေတော့ သူ့ လက်ဖယ်တာ နဲ့ အသာလေး သူ့စောက်ဖုတ် လေးကို ကျွန်တော် အုတ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ကျနော့်ဆီ ဘေးစောင်းတချက် လှည့်ကြည့်တော့ ကျနော် လဲ အရှက်ပြေရီ ပြပီး ချမ်းတယ် လို့ ပြောလိုက်တယ်။သူက TV ဆက်ကြည့်နေပါတယ်။ကျနော် ကတော့ သူ့ဆောက်ဖုတ်လေး ကို လက် ကလေးတွေနဲ့ ပွတ်သပ်ရင်း မထား ကို နားထဲ မှာတိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။ချစ်ချင်တယ်လို့။မထားက ကျနော့်ကို ချစ်ပေါ့ တဲ့။ဘယ်သူက တားနေလို့ လဲတဲ့။စောင်ကို ခွာပီး။မထားရဲ့ ထမိန်းကို လှန် လိုက် တယ် ။မထားတော့ဒီည အလိုးခံရ မှာ သိလို့လားမသိ ဘူး။အောက်ကပင်တီ တောင် မဝတ်ထားဘူး။ခုဏ လက်ကလေးနဲ့ကလိထားလို့ မထားစောက်ဖုတ်လေးမှာ အရည်လေးတွေ စို့ နေပီလေ။မနေ့ကမှောင်မှောင် မဲမဲ ထဲမှာ မထားရဲ့ ဆောက်ဖုတ်လေးကို မမြင်ရဘူး။ဒီနေ့ မီးချောင်းအလင်းရောင်ေအောက် မှာ ဆိုတော့မထားစောက်ဖုတ် လေးက ဖူးပီး ဝင်းမှဲ့နေတဲ့အသီးတလုံးအတိုင်းပါပဲ။အလင်ရောင် ထဲ မှာ ဆိုတော့ မထား ရှက်နေတယ် ။ကျနော် တော့ မ ထားစောက်ဖုတ်ကို မနေ့က လို မျိူး ဘာဂျာကောင်းကောင်းဆွဲ ပေးလိုက်တာ ၁၀ မပီး။တော်တော့ကွာ ၊တော်တော့။ကျနော် လဲ ပိုကောင်းအောင် လျှာဖျားလေးနဲ့ စောက်ဖုတ်နှတ်ခမ်းတွင်းသားထိ ဆွဲလျှက်ပေးလိုက်တာ ဆောက်ဖုတ် ထဲက နေ မီးတောင်ထိတ်ကချော်ရည် ပူတွေ ပန်ထွက် သလိုမျိူး မြင်မကောင်းအောင် ပန်းထွက် လာလိုက်တာ ကျနော့်မျက်နှာတွေ ဘာပေကုန် တယ်။မျက်နှာတွေပါပေကုန်တော့ မထားကျွန်တော့ကို တော်တော် အားနာသွားတယ် နဲ့ တူတယ်။ကျနော်က တော့ အမြန် မြန် ရေချိူးခန်းပြေးပီး မျက် နှာ ကို သေချာဆေးလိုက်ရတယ်။ပီးတော့ မထားဆီ ပြန် လာတော့ ဆော်ရီ မောင်လေးရာ တဲ့၊ဘယ်လိုမှ ထိန်းလို့မရတော့ဘူး တဲ့။တောင်းပန်ပါတယ်နော်တဲ့။ကျနော်က လဲ တကယ်တောင်းပန် ချင် ရင်ကျနော့်ကိုလဲခုဏက လို ပါစပ် နဲ့လုပ်ပေး ဆို တော့ သူက မလုပ် တတ်ဘူးတဲ့။အဲ့ဒါဆို မမ ပါစပ်ဟ ဆိုတာ နဲ့ သူ့ပါစပ်ကို ဟ ထားပါတယ်။ကျနော်က ဘောင်းဘီချွတ်ပီး သူ့ပါစပ်ထဲ ကို လီးထိုးထဲ့ တယ်။လုံးဝမငြင်းရှာပါဘူး။မမ ရေခဲချောင်းစုတ် သလိုစုတ်ပေးထားလေ။။ ကျနော် လဲ ကောင်းကောင်း မထားရဲ့ပါစပ် ကိုကောင်းကောင်းလိုးပေးလိုက်တာအရမ်းဖီးဖြစ်ပီး ရှေ့ပြေးအရည်ကြည် လေးတွေထွက်လာတဲ့ ထိပါပဲ။မထားက ဘာတွေ လဲတဲ့ ငံကျိကျိ နဲ့တဲ့။

ကျနော်က အချစ်ရည်တွေလို့။တော်ပီမထားမစုတ် နဲ့ တော့ လို့ ဆို ပီး မထားရဲ့ ပေါင် ၂ လုံးကြားမှာဝင်ထိုင် ပီး မထားရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ကျနော့်လီး နဲ့ လျှောတိုက်ပီးပွတ်ပေးနေတော့ မထားမျက်လုံးလေးကမှေးစင်းသွားတယ်။မထားရဲ့ ပေါင် တုတ်တုတ် လေ တွေ ကို အားကုန်ဖြဲ ပီး မထားရဲ့ အဖုတ် လေးထဲကို လီးဒစ် မြုပ်ယုံလောက် သွင်းကြည့်တယ်။မမ နာလား ဆိုတော့ သူက့ နဲနဲ နာတယ် တဲ့။ နောက်လက်တဆစ်လောက် သွင်းတော့ ထပ်သွင်းလို့မရတော့ဘူး။ တခုခုထောက်နေသလိုမျိူးပဲ၊ ကျနော် လဲ ဘာလုပ်ရမှန်းလဲမသိတာနဲ့မထားကိုပဲမေးလိုက် တယ်။ မမထား ထပ်သွင်းလို့ မရတော့ဘူးလားလို့။ မထားကအားနဲနဲထဲ့ ပီး ဆောင့်လိုက် တဲ့ မျက်လုံးမှိတ် ပီးမှိန်းနေရကနေပြန်ဖြေ တယ်။ ကျနော် လဲ ဆောက်ဖုတ်ဝကိုသေချာချိန်ပီးအားကုန်းတချက် ဆောင့်လိုက် တာ မထားခင်မျာ အံကို တင်းတင်းကြိတ် ပီး၊မျက်နှာကလေး တခါထဲ ရဲသွားတာပဲ။သူများတွေကြားမှာ စိုးလို့ထင်တယ် အသံတချက်မှ မထွက်ဘူး။ကျနော်လီးတန် အဆုံးထိ ဝင် သွားတော့မှ နာလိုက်တာမောင်လေရယ်တဲ့. ကျနော် လဲဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် လေး ဆောင့်ပေးနေတယ်။၅မိနစ်လောက်ထိ။မ ဘယ်လိုနေသေးလဲ လို့မေးတော့ ဘာမှ ပြန်မဖြေ တော့ ဘူး။လုံးဝ ဇိမ်တွေ့သွားပီနဲ့တူ တယ်။တဖြည်းဖြည်းဆောင့်လိုးနေရင် က နေ မြန် မြန် ဆောင့် တော့ မမထားကောင်းနေတဲ့ ပုံပါပဲ။သူ့စောက်ဖုတ်လေး ကို တချက် ငုတ်ကြည့်လိုက်တော့ ကျနော် လန့်သွားတယ်။သွေးတွေ အများကြီးပဲ။မမထား သွေးတွေ ထွက်နေတယ် သိလား ဆိုတော့၊သိတယ် တဲ့။အမ ရဲ့ အပျိူရည် ကို မိနစ်လောက်ကြာတော့ ကျနော့ ခေါင်းကို ွ အိပ်ချင်ယောင်မဆောင်တော့ပဲ မောင်လေးကိုပေးလိုက် ရ လို့ ကျေနပ်တယ်တဲ့။ ခပ်မှန်မှန်လေးဆောင့်ပေးနေရာကနေ မြန်မြန်လေးဆောင့်ပေးလိုက်တာ မိနစ် ၂၀ လောက် ကြာတော့ သူ ရော ကျနော် ရော ပြိုင် တူပီးကြပါတယ်။၂ ယောက် လုံးပီးတော့ ကျနော် ကမေးလိုက်တယ် မမထား။ကျနော် ကို ချစ်လား ဆိုတော့ အရမ်းချစ်တယ်တဲ့။ဒါဆိုခဏလေးနော် ဆိုပီး ကျနော် တစ်ရူး ယူပီး မထား အဖုတ်မှာ ပေနေတဲ့ သွေးတွေ ရော သူ့စောက်ဖုတ်ထဲက ထွက် တဲ့ အရည် ရော။ ကျနော့် လီးက ထွက်တဲ့ အရည်တွေရော ကြင်နာယုယ စွာ သုတ်ပေးလိုက် ပါတယ်။ မထား အဖုတ် က နီးရဲ ပီးရောင် ကိုင်နေသလိုလို ပါပဲ..။အဲ့ဒီ့ ညက ည၂ နာရီခွဲ ထိ လိုးကြပါတယ်။၆ချီ လောက် ရှိမယ်။နောက်နေ့ တွေ ကြတော့ ထမင်းစားချိန်ကလွဲ ပီးတချိန်းလုံး ဆွဲ တာ။ပြင်ဦးလွင်ရောက် ပီးဘယ်မှ မသွားဖြစ်ပါ။တည်းခို ခန်းမှာ တနေကုန်တညလုံး မမထားနှင့် ၂ယောက် ထဲ ကြားဖူးသမျှလိုးနည်းပေါင်းစုံကို စမ်းလိုက် အသစ် ထွင်လိုက် နဲ့။မမထားတော့ ကျနော် လုပ် သမျှအကုန် လုံးခံရှာပါတယ်။ပြင်ဦးလွင် မှာ ၅ရက် နေခဲ့ တယ်။အဲ့ဒီ့ ၅ရက် မှာ မမထားနဲ့ အကြိမ်၅၀ ကျော်လောက်လိုးခဲ့ပါတယ်။ရန်ကုန်ပြန်ရောက်တော့ မထားကထုံးစံ အတိုင်း မိုးလင်းတာ နဲ့ ဆိုင်သွား မိုးချူပ်မှ ပြန်ရောက် တော့တွေ့ချိန် နည်းသွား တယ်။ဒါပေမဲ့ ကျနော့်လျှာစွမ်းကိုကြွေ နေတဲ့ မထားတော့ညဘက် လူတွေ အားလုံးအိပ် ပီ ဆိုရင်တော့ ကျနော့်အခန်းထဲ ရောက်ရောက် လာပီး အလိုးခံ တယ်လေ။နေ့တိုင်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။၁ပတ်မှာ ၃ ရက်လောက်ကတော့ ကျနော့် ဆီ ရောက်လာတတ်ပါတယ်။


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။