အောစာအုပ်

တဇောက်ကန်း ကြမ်းသလား

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…


ပန်းရိုင်း ရေး သည်

 ကောင်မလေးတယောက်  ..ကြီးမားတဲ့ ဧည့်ခန်းကြီးထဲ က  အီတလီ လုပ် သားရေ ဆိုဖါ အနက်ရောင်ကြီးပေါ် ထိုင်နေ သည် ..။ သူမဆံပင်သည် ပုခုံး အထိ ရှည် သည် ..။ နက်မှောင် သန်စွမ်း တဲ့ ဆံပင်တွေ.. သူမ မျက်နှာ ဖွေးဖွေးလေး  ..သူမ မျက်လုံး ဝိုင်းစက်စက်လေးများ ..ဆေးမဆိုးဘဲ ရဲနေသည့်..နှုတ်ခမ်း ဖေါင်းဖေါင်းအိလေး ..နှာတန်ချွန်ချွန်လှလှလေး ..ပိန်သည် ထင်ရတဲ့ သွယ်လျတဲ့ ကိုယ်လုံး က အကွေ့အကောက် ..အနိမ့်အဖေါင်း တွေ နဲ့ လိုအပ်တဲ့ နေရာမှာ လိုအပ်တာတွေ ရှိနေ သည် ..။ ဒါတွေ အားလုံး စုပေါင်းလိုက်တော့ ..သူမ သည်
အလွန်ကြည့်ကောင်းတဲ့ ကြွေရုပ်ကလေး တရုပ်လိုဘဲ ..။

သူမ သည် အိုဗာတင်း ပူပူတခွက်လုံး သောက်လိုက်ပြီး မကြာခင် မျက်လုံးတွေ လေးလာ သည် ..။
အိပ်ချင်လာ သည် ..။ ဧည့်ခန်း က ဆိုဖါမှာ တီဗွီ ထိုင်ကြည့်နေရာ က မိမိ အိပ်ခန်းထဲကို သွားအိပ်တော့မည် လို့ ဆုံးဖြတ်
လိုက်မိဆဲ …
“ ဒီမှာ ..ဆူးခက် ..နင်ဟာ ဆူးခက် နံမည် ခံပြီး ဒို့အဖွဲ့ထဲကို ထိုးဖေါက် ဝင်လာတဲ့ ..ထောက်လှမ်းရေး က မူမူ ဆိုတာ ဒို့ သိပြီးပြီ ..ဒို့မှာ နင်တို့ ထောက်လှမ်းရေးတွေ ထဲကို ထိုးဖေါက် သတင်း ယူနိုင်တဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေတယ်..”
                                 အန်တီပင်စီ က ရုတ်တရက်ကြီး ပြောလိုက်လို့ မူမူ မျက်လုံးတွေ ပြာဝေသွား သည် ..။ သူ့ကျောပိုးအိတ်ဆီကို လက်ရောက်သွား သည် ..။ အန်တီပင်စီ က ရယ်မော နေ သည် ..။
 ..“ ဒီမယ်..မူမူ. ..မင်းကျောပိုးအိတ်ထဲက သေနတ် ကို ဒို့သိမ်းလိုက်ပြီးပြီ  ..မင်း ..နောက်ကျသွားပြီ ..မင်း မျက်လုံးတွေ လေးလာပြီ..မင်း ..မကြာခင် အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မယ် ..မင်းသောက်တဲ့ အထဲ ဒို့ ဆေးခပ်ထားပြီးပြီ ..ဒို့ကို လူလည်ကျလို့ မရဘူးကွ  ..ဟေ့ ..ဝေမှိုင်းချို ဘယ်မှာလဲ ..ခေါ်စမ်း ..”
      မူမူ ..ခေါင်းထဲမှာ အပြေးအလွှား စဉ်းစားနေ သည် .. ။ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…။ ဘယ်လို လွတ်အောင်
ပြေးမလဲ ..။ သူ့ ဌာနအကြီးအကဲ က ဒီ စစ်ဆင်ရေးဟာ သူ တယောက်ထဲ သိတဲ့ကိစ္စ လို့ မူမူ ကို တာဝန်ပေးတုံးက  ပြော သည် ..။ ဘယ်လို သူတို့ သိသွားလဲ ..။
   မူမူ မျက်စိတွေ တကယ်ဘဲ လေးလာ သည် ..။ ဒါကြောင့် အန်တီပင်စီ သဘောကောင်းလှချည်လား လို့
စဉ်းစားနေတာ ..။ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ..အိုဗာတင်းတွေ ဖျော်တိုက်နေလို့ ..။ မူမူ ဆေးမိသွားပြီ ..။ အန်တီပင်စီ
ခေါ်ခိုင်းတဲ့ ဝေမှိုင်းချို ရောက်လာ သည် ..။ ဝေမှိုင်းချို …မူမူ ဆီကို တလှမ်းချင်း တိုးကပ်လာ သည် ..။
   အန်တီပင်စီ က “ ဒို့အဖွဲ့ကို ပေါ့သေးသေးထင်ပြီး ..တေလေမလေး အယောင်ဆောင်ပြီး လာ ထောက်လှမ်းတဲ့
ဆူးခက် အမည်ခံ မူမူ ကို သင်္ခန်းစာ ပေးလိုက်စမ်း..ဝေမှိုင်းချို ..” လို့ ပြောတော့ ဝေမှိုင်းချို က ပုခုံးတွန့်ပြပြီး ..
“ စိတ်ချ..အန်တီပင်စီ ..ကျနော် သင်္ခန်းစာ ပေးပြီးရင် ..နယ်စပ်မှာ ရောင်းစားလိုက်မယ် . .” လို့ ပြန်ပြောပြီး မူမူ ရဲ့
လက်မောင်းကို ဆုတ်ကိုင်ကာ အနောက်ဘက် ကို ဆွဲခေါ်လေ သည် ..။
   မူမူ ခေါင်းမထောင်နိုင်အောင် မူးဝေနေ သည် ..။ ရုန်းကန် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ ..။ ဝေမှိုင်းချို ခေါ်ရာ ကို
မလိုက်ချင်ဘဲ နဲ့ လိုက်ပါနေရ သည် ..။ အခန်းတခုထဲကို ရောက်သွား သည် ..။ ဝေမှိုင်းချို …မူမူ့ လက်နှစ်ဘက်ကို
ပူးပြီး..အနက်ရောင် လည်စည်းတခု နဲ့ ချည်နှောင် သည် ..။ မူမူ ..ဒယိမ်းဒယိုင် နဲ့ သိတချက် မသိတချက် ..မူးဝေ
နေ သည် ..။ ပူးတုတ်ထားတဲ့ သူမ လက်နှစ်ဘက် ကို နံရံ အမြင့်က ဂျိတ်တခုမှာ ချည်နှောင်လိုက်ပြန် သည် ..။
   “မင်းလေး က ကိုယ်လုံး တော်တော် မိုက်တာဘဲကွ ..”
ဝေမှိုင်းချို က နံရံကို မျက်နှာမူပြီး လက်နှစ်ဘက် ပူးမြှောက်ပြီး ချည်တုတ်ထားလို့ ..တင်ပါးတွေ အနောက်စွင့်သလို ဖြစ်နေရ
တဲ့ မူမူ့ ရဲ့ ကိုယ်လုံး ကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ရုံမကဘဲ အနောက်ကို စွင့်ထွက်နေတဲ့ သူမ တင်စိုင်တွေကို ဖျန်းကနဲ ဖျန်းကနဲ လက်ဝါး နဲ့ ရိုက်လေ သည် ..။ ဖြူဖွေးလွန်းတဲ့ တင်သားအိအိများ..လက်ဝါးကြီး နဲ့ ရိုက်
လိုက်တာကြောင့် နီရဲသွားကြ သည် ..။

   “ တောက် ..ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖင် ..မင်း ..အပျို စစ်စစ် လား …”
မူမူ ..မဖြေ ..။ မဖြေချင်လို့ မဟုတ် ..။ ဆေးအရှိန်ကြောင့် အရာရာ လေးပင်နေ သည် ..။ ပါးစပ်လဲ ဖွင့်လို့ ဟလို့ မရ  ..။ “ မေးနေတယ်..ဖြေလေ ..မင်း..အပျိုလား .. မင်း ယောင်္ကျား နဲ့ လုပ်ပြီးပြီလား ….”
ဝေမှိုင်းချို က တဖျန်းဖျန်း နဲ့ ရိုက်ပြန်သည် ..။ ပြေလျော့ကာ ကျွတ်လုလု ထမိန်ကို ဝေမှိုင်းချို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက် သည် . . ။
ပင်တီလေး က  ဟောင်းနွမ်းပြီး ပါးနေတော့ တင်အိအိတွေ က အတိုင်းသားမြင်နေရ သည် ..။
“ဖြေလေ ..မင်း အပျိုုလား..”ု်းချိ
မူမူ ခေါင်းငြိမ့်ပြ သည် ..။ ဝေမှိုင်းချို ..ကျန်ရှိနေသော အတွင်းခံ ပင်တီလေး ကို ဆွဲချွတ် သည် ..။ မူမူ့ အောက်ပိုင်း  တခုလုံး   အဝတ်မဲ့သွား သည် ..။ ဝေမှိုင်းချို သည် လှလွန်းသော မူမူ ရဲ့ တင်ပါးတွေကို သေသေချာချာ
တပ်မက်စွာ နဲ့ကြည့်ပြီး တင်ပါးများ အောက်ကို လက်နှိုက်ပြီး မူမူ ရဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီးကို ကိုင် သည် ..။ အုံဖေါင်းဖေါင်းကို ပွတ်နေသည်  ..။လက်ချောင်းတွေနဲ့ အတွင်းကို နှိုက် သည် ..။ “ အာ့ ….   ”
မူမူ့ ပါးစပ်လေး ဆီက ညည်းသံလေး ပေါ်ထွက်လာ သည် ..။
ဝေမှိုင်းချို ….   သူ့ဘောင်းဘီ ကို ချွတ် သည် ..။
   မူမူ ရဲ့စွင့်ကား ပြည့်တင်းသော တင်တွေ က တင်းလုံးနေ သည် ..။
သူမ တင်ပါးလှလှတွေ ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဝေမှိုင်းချို တံတွေးကို ၈ွတ်ကနဲ မြိုချလိုက် သည် ..။ အင်း..ဖင်တွေ လှလွန်းလို့။
 ဝေမှိုင်းချို အတွင်းခံဘောင်းဘီ ကို ဆက်ချွတ် သည် ..။ အမွှေးမဲမဲ လိန်ကောက်ကောက်တွေကြား က သူ့လိင်တန်ကြီး သည် သံချေးတက်နေတဲ့ သံပိုက်လုံးကြီးတချောင်းလိုဘဲ မဲမဲ တုတ်တုတ်ကြီး ထောင်နေ သည် . .။
   မူမူ စိတ်တွေ အရမ်း တုန်လှုပ်နေ သည် ..။ မိန်းမသား တန်မဲ့ လူဆိုးဂိုဏ်းထဲကကို အသွင်ယူ
ထိုးဖေါက် ဝင်ရောက်ပြီး ထောက်လှမ်းတယ် ဆိုကထဲက ဒါမျိုးတွေ တနေ့ကြုံလာနိုင်တယ် ဆိုတာ မူမူ ထည့်
တွက်ထားပြီးသား ..။ အခုတော့ ကြုံလာရပြီ ..။
ဘုရာ…ဘုရား…။ငါ့ ကိုသူ့ဟာကြီး နဲ့ လုပ်တော့မယ် ….    ။

မူမူ့ ခြေနှစ်ချောင်း ကို သူ့ခြေထောက်တွေနဲ့ တွန်းရွှေ့ ကားစေ တော့ မူမူ့ တင်ပါးတွေ ကြားက ဖေါင်းမို့
တဲ့ အင်္ဂါစပ် ကို သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရသည် ..။ ဝေမှိုင်းချို ရဲ့ လိင်တန်ကြီး ဆတ်ကနဲ လှုပ်သွား သည် ..။
မူမူ ..မူးဝေကာ ခေါင်းငိုက်စိုက် ဖြစ်နေ သည် ..။ ဝေမှိုင်းချို သည် သူ့လက်ခုပ်ထဲကို တံတွေးများ ထွေးထည့် ပြီး
သူ့လိင်တန်ထိပ်ပိုင်း ကို သုတ်လိမ်း သည် ..။
မူမူရဲ့ တင်သားအိအိတွေကို သူ့ဘယ်လက်နဲ့ ဖြဲကာ ညာလက် နဲ့သူ့လိင်တန်ကို အရင်းကနေဆုတ်ကိုင်ပြီး ..အင်္ဂါစပ်ထဲကို ထိုးသွင်း သည် ..။

“ အား….အင်…….အား……..”
မူးဝေပြီး ခြေတွေလက်တွေ ထုံလေးပြီး ..မရုန်းနိုင်..မပြေးနိုင် ဖြစ်နေပေမဲ့ သူ့ကို ဝေမှိုင်းချို ဆိုတဲ့ ကောင် အတင်း လုပ်နေ
တယ် ဆိုတာတော့ မူမူ သိနေ သည် ..။ သူမ အင်္ဂါစပ်ထဲကို  မဆန့်မပြဲ..အတင်းကြီး ထိုးသွင်းနေလို့ နာကျင်
တဲ့ ဝေဒနာကြောင့် ဆတ်ဆတ်ခါနေ သည် ..။
ဝေမှိုင်းချို သည် ရက်ရက်စက်စက်..အတင်းကြီး ထိုးသွင်း နေ သည် ..။ မူမူ ရဲ့ ခါးလေးကို ဆုတ်ကိုင်ပြီး ..ထိုးဆောင့်
နေ သည် . .။ မူမူ က အော်တော့ ကြမ်းပြင်မှာ ကျနေသော သူမရဲ့ ပင်တီဘောင်းဘီလေး ကို ကောက်ပြီး သူမ
ပါးစပ်ထဲ ကို ထိုးထည့် သည် ..။
ဝေမှိုင်းချို အင်းကနဲအင်းကနဲ အားယူ ကာ မူမူ့ကို ဆောင့်ထည့်နေ သည် . .။
လောကငရဲ ဆိုတာ ဒါဘဲ ဖြစ်မည် လို့ မူမူ တွေး သည် ..။ နာကျင်မှု က ဆိုးဝါးလှ သည် ..။ အင်္ဂါစပ် အတွင်းသားများ ပွန်းပဲ့ကုန်ပြီ.ထင်တာဘဲ..။
“ အင်း….အင်း…အင်း …….”
မညှာမတာ သူ ဆောင့်ထိုးထည့်နေ သည် ..။
သူ့လက်တွေ က မူမူ ရဲ့ ရင်စိုင်အိအိတွေ ကို ဖျစ်ညှှစ်ထား သည် ..။
အင်းကနဲ..အင်းကနဲ အားယူယူပြီး..မူမူ့ ကို သူ ထိုးဆောင့်နေ သည် ..။  နာကျင်မှုတွေက ဆိုးဝါးလှ သည်  ..။
ဝေမှိုင်းချို ရဲ့ ပုံမှန်ထက် ကြီးမား သော လိင်ချောင်း တုတ်တုတ်ကြီး သည် အတင်းကြီး ဝင်ထွက်နေ သည် ..။ ကျပ်တည်း
လှသော မူမူရဲ့ အပျိုစစ်စစ် အင်္ဂါစပ်လေး ကြောင့် ဝေမှိုင်းချို..  သည် ခဏအတွင်းမှာ ဘဲ ပြီးသွား သည် ..။ သုတ်ရေတွေ
တပုံကြီး မူမူ့ အင်္ဂါစပ်အတွင်း ပန်းထုတ်လိုက်ပြီး …မူမူ့ ရင်သားစိုင်တွေကို ဆွဲကိုင်ကာ ..တောရိုင်းသတ္တဝါ တကောင်လိုဘဲ
အော်ဟစ်လိုက် သည် ..။
ဝေမှိုင်းချို ရဲ့ အော်သံကြီး ကို သူမ အခန်း က ခပ်သဲ့သဲ့ကြားလိုက်သော အန်တီပင်စီ သည် သူ့ကောင်တော့ အသွင်ယူ
တဲ့ မူမူ ကို ဝါးလို့ ကောင်းနေပြီ လို့ သိလိုက် သည် ..။ အင်း ..တကယ်တော့ ..ဝေမှိုင်းညို သည် တဏှာပေမ ကို တ
စိုက်မတ်မတ် လိုက်စားခဲ့ရုံမက သူ့ လိင်တန်ကို ..ထိုင်းနိုင်ငံ မှာ ခွဲစိတ်ပြီး ပြုပြင်ထားသည် ကို အတွင်းသိ အန်တီပင်စီ က
အားလုံး သိနေခဲ့ သည် . .။ ဒါကြောင့်လဲ သူတို့ အဖွဲ့ ကို လာဖျက်ဖို့ အတွင်း လှိုက်စားဖို့ ကြံတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးမ
မူမူ ကို ပညာပေး ဆုံးမဖို့ ဝေမှိုင်းချို ကို တာဝန်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပေ သည် . .။

မူမူ ကြမ်းပြင်မှာ ခွေခွေလေး လဲနေ သည် . .။ အဝတ်အစား မရှိလို့ သူမ ရဲ့ မိမွေးဖမွေးတိုင်း အလှအပတွေ က အရှိကို အရှိအတိုင်း တွေ့မြင်နေရ သည် .. ။ စွင့်ကားသော တင်သားဖြူဖြူများ သည် စောစော က ဝေမှိုင်းချို အကြိမ်ကြိမ်
ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး..ထုတ်လွှတ်ထားသော သုတ်ရေများ ပေကျံနေ သည် ..။

နေအုပ်စိန် ရောက်လာ သည် . .။ အန်တီပင်စီ က မင်းအလှည့်..ထောက်လှမ်းရေးမ ကို ပညာပေး ဆုံးမလိုက်စမ်း ဆိုလို့
လာကြည့် သည် ..။ ဒီ ကောင်မ သူတို့ အဖွဲ့ထဲကို ဆူးခက် ဆိုတဲ့ နံမည် နဲ့ ဝင်လာစကထဲက နေအုပ်စိန် သူမ ကို
သတိထားမိနေခဲ့ သည် ..။ ရင်မို့မို့ ခါးသိမ်သိမ် နဲ့ ကော့နေတဲ့ တင်စိုင်လှလှတွေ ကို သူ အာသာ ငန်းငန်း ကြည့်ကာ
ပြစ်မှားခဲ့ဘူး သည် . .။ အခု ဒီကောင်မ က သူတို့ ကို လာထောက်လှမ်းတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးမ ဖြစ်နေ သည် ..။ စိတ်
ကြိုက် လုပ်နိုင်ခွင့် ရှိသည် ဆိုတော့ နေအုပ်စိန် အရမ်း သဘောကျတာပေါ့ ။ ပွတာဘဲ ..။

မူမူ ရှိနေတဲ့ အခန်းကို သူ လာဝင်ကြည့်တော့ မူမူ ခွေခွေလေး လဲနေ ပြီး ဝေမှိုင်းချို လက်ချက် နဲ့ ညစ်ပေ
နေ သည် ..။ သူမ လက်နှစ်ဘက် က်ု ပူးကာ တုတ်နှောင်ထားဆဲ ဖြစ် သည် ..။ နေအုပ်စိန် မူမူ ကို ဆွဲထူလိုက် သည်  . .။ မူမူ..မူးမော်နေဆဲ ..။ ခါးလေးကနေ ဆွဲဖက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲ ခေါ်ခဲ့ သည် ..။ မူမူ မတ်တပ် မရပ်နိုင်
..။ ရေတိုင်ကီ နဘေး မှာ ဆောင့်ကြောင့်လေး ထိုင်ပြီး ခေါင်းက ရေတိုင်ကီ ကို မှီထား သည် . .။
နေအုပ်စိန်  မူမူ ပေါ်ကို ရေခွက် နဲ့ ရေတွေ ခပ်ပြီး လောင်းချ သည် ..။ အေးလွန်းသော ရေကြောင့် မူမူ တုန်ခါ
သွား သည် . .။
လက်တွေကို တုတ်ထားလို့ ဒီကောင်မ သူမဖါသာ ပွတ်သပ်ဆေးကြော လို့ မရဘူး ..။ နေအုပ်စိန် သူ့ဘောင်းဘီ အိတ်ထဲက
ခလုပ်ဓါး ကို ထုတ်ပြီး ဖြောင်းကနဲ ဖွင့်ပြီး ချည်နှောင်ထားတာကို ဖြတ်ပေးလိုက် သည် ..။ ရေတိုင်ကီ ဘေး တန်းပေါ်က
ဆပ်ပြာတုံး ကို မူမူ ရှေ့ ပစ်ချပေး သည် ..။
“ဆပ်ပြာ နဲ့ မင်း တကိုယ်လုံး ကို သေသေချာချာ ပွတ်တိုက်ပြီး ဆေးစမ်း ..ဟိုခွေးသူတောင်းစား ..လုပ်သွားတာ ညစ်ပတ်
စုတ်ပြတ်သွားတယ် . .”
မူမူ ဆပ်ပြာတုံး ကို ကောက်ယူ ကာ သူမ ကိုယ်တွေကို ပွတ်တိုက် သည် ..။ နေအုပ်စိန်..သူမကို ကျောခိုင်းပြီး အိတ်
ထဲက ၅သုံးလုံး စီးကရက်ဘူး ကို ထုတ်..စီးကရက် တလိပ် ကို ထုတ်ပြီး မီးညှိကာ သောက် သည် . .။
ဒါ နေအုပ်စိန် ရဲ့ မဟာ အမှား ..။
ဆေးမိလို့ မူးဝေနေတဲ့ မူမူ ကို လျော့တွက်တာ သူ အမှားကြီး မှားသွား သည် ..။ မူမူ သည် ရေအေးတွေ
အလောင်းခံရလို့ အမူးပြေလာ သည် . .။ ဆေး တန်ခိုး ပြယ်စ ပြုနေပြီ ..။ ဝေမှိုင်းချို အတင်း ကျင့်ထားလို့ သူမ ပေါင်
ကြားနေရာ က အလွန်အမင်း နာကျင် နေတာ တခုဘဲ ..။ အင်္ဂါစပ် အတွင်းထဲက မခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်နေ သည် ။
အတွင်းသားနုနုလေးများ ..စုတ်ပြတ် ပေါက်ပြဲ ကုန်ပြီ ထင်ပါရဲ့ . . .။
   ထောက်လှမ်းရေးမှူး တယောက်မို့ မူမူ သည် ကိုယ်ခံပညာရပ်တွေကို စနစ်တကျ နှစ်တွေလတွေ နဲ့ ချီပြီး လေ့ကျင့်ထားခဲ့ သူ မို့ သူမကို ကျောပေးကာ ပေါ့ပေါ့လျော့လျော့ နေနေသော နေအုပ်စိန် ကို ရုတ်တရက်ကြီး ထ တိုက်ခိုက်လေသည် .. ။နေအုပ်စိန် လဲ မိန်းမ ကလဲ ဖြစ် ဆေးကလဲ မိနေ…မုဒိန်း လဲ အကြိမ်ကြိမ် အကျင့်ခဲထားရသည် ဆိုပြီး အထင်အမြင်သေး  ..လျော့တွက်ထားခဲ့ တာ . .။
နေအုပ်စိန် မူမူ ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သံမံတလင်း ကြမ်းပေါ်ကို ဒူးထောက်ရက် ကျသွား သည် ..။ သူ့ခါးကြားမှ
သေနတ် မူမူ လက်ထဲ ရောက်နေပြီ ..။ “ဖြောင်း” ကနဲ နေအုပ်စိန် ရဲ့ ခေါင်းကို သေနတ်ပြောင်း နဲ့ ရိုက်ချလိုက် သည်  ..။ နေအုပ်စိန် လဲကျအသွား…မူမူ ဆင့်ကာဆင့်ကာ ကန် သည် ..။
နေအုပ်စိန် မလှုပ်တော့..။

 မူမူ ကိုယ်တုံးလုံးကြီး ဖြစ်နေဆဲ ..။ သူမ ရေချိုးခန်းထဲ ရှာဖွေ ကြည့် သည် ..။ ရေချိုးခန်းအတွင်း .. လျော်
ဖွတ်ပြီး လှမ်းထားတဲ့ ပြောက်ကြားပုံဖျက် ယူနီဖေါင်း ဘောင်းဘီ နဲ့ တီရှပ် အနက်ရောင် တထည် ကို တွေ့ သည် ..။ သူမ
နဲ့ နဲနဲ ကြီးနေပေမဲ့ ကောက်ဝတ်ခါ နေအုပ်စိန် ခါး က ခါးပတ် ကို ဆွဲဖြုတ်ခါ သူမခါးမှာ ပတ်လိုက် သည် ..။
ရေချိုးခန်း ပြူတင်းပေါက် မှာ သံတိုင် မရှိ . .။ အပြင်ကို ချောင်းကြည့် ပြီး လူလစ်တာ နဲ့ အပြင်ကို ကျော်ဆင်းလိုက် သည် ။ ပြေးပြီ ..။ သူတို့ စခန်း အဖြစ် သုံးနေတဲ့ တိုက်အိုကြီး ရဲ့ အနောက်ဘက် က ဝါးရုံပင်တော စိမ်းစိမ်းတွေ ဆီကို မူမူ..ပြေးပြီ . .။ဝါးတောစပ်ကို ရောက်တော့ တိုက်အိုကြီး ဆီက အော်ဟစ်သံတွေ ကြားရ သည် .. ။
သူ လွတ်ပြေးတာကို သိသွားကြပြီ …။
အတွဲလိုက် ပစ်ခတ်လိုက်တဲ့ မောင်းပြန်သေနတ်သံတွေ ဆူညံသွား သည် ..။ သူမ ဘေးက ဝါးပင်များကို တဖြောင်းဖြောင်း
ကျည်များထိမှန်ကာ ဝါးပင်များ ကျိုးပဲ့ကုန် သည် . .။ ကျည်ဆံများ က ပျားပိတုံးကောင်များလို..တဝီးဝီး သူမ. နဘေး က ဖြတ်သန်းနေ သည် ..။  ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်ပြီး မြွေလိန်မြွေကောက် ကွေ့ပတ်ပြီး ပြေး သည် ..။ အနောက် က
ရန်သူများ ..လိုက်ရင်း ..တထောင်းထောင်း ပစ်ခတ်နေ သည် ..။ ပင်စည် တုတ်တုတ် သစ်ပင်တပင် မှာ ခဏ အကာအကွယ်ယူလိုက် ပြီး နေအုပ်စိန် ဆီက ရလာတဲ့ ပစ္စတိုသေနတ် နဲ့ သူ့နောက်ကို ပြေးလိုက်လာတဲ့ ရန်သူတွေ ကို
သေသေချာချာ ချိန်ရွယ်ကာ ပစ် သည် ..။ ဒုန်းကနဲ..ဒုန်းကနဲ   ပွိုင့် ၄၅ ကျည်ဆံများ.. ခုန်ထွက်သွားကြပြီး ရှေ့ဆုံး က ရန်သူ
နှစ်ယောက် ကို ထိမှန်သွား သည် ..။ ရန်သူများ သည် သူမမှာ လက်နက်ပါသွားတာကို သိပုံမရဘဲ..ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြေးလိုက်လာကြပုံရ သည်….။ ကျန် ရန်သူများ အခုမှ သစ်ပင်များ နောက်ကို အကာအကွယ် ယူလိုက်ကြ သည် ..။
 ဆက်ပြေး သည် . .။ ရန်သူများ ပစ်ခတ်ရင်း ဆက်လိုက်လာကြပြန် သည် . .။

ဒီ စခန်းကို သူမ စရောက်ထဲက စခန်းတည်နေရာ ကို လေ့လာထားခဲ့ သည် ..။ ဒါသူတို့ ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့ဝင်တွေ လုပ်နေကျ အလုပ်တခု ဘဲမို့ ..။ သူမ ဦးတည်ပြေးနေတဲ့ ဘက်မှာ ကားလမ်း ရှိ သည် .. ။ဒီတောင်ကုန်းလေး ကျော်ရင် ရောက်ပြီ  ..။ အနောက် က ရန်သူတွေ စောစောကလောက် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ကြီး မလိုက်ရဲတော့..။ သူမ မှာ လက်နက် ရှိ
ကြောင်း သိသွားသလို သူတို့ လူနှစ်ယောက် ကိုလဲ မှန်အောင် ပစ်ပြခဲ့ သည် မဟုတ်လား ..။
တောင်ကုန်းပေါ်ကို အားတင်းပြီး ပြေးတက် သည် ..။ အနောက် က လှမ်းပစ်ပေမဲ့ ထိရောက်မှု မရှိ ..။ တောင်ကုန်း ရဲ့ ဟိုဘက် ဆင်ခြေလျော ကို ရောက်တော့ သူမ အသားကုန် ခြေကုန်ပြေးပြီ ..။
ခလုပ်တိုက်ပြီး ဒလိမ့်ခေါက်ကွေး ကျ သည် ..။ လူးလဲထ ကာ ဆက်ပြေး သည် ..။
ဟော ..။ရှေ့မှာ ကားလမ်း . .။
ပစ္စတိုသေနတ် ကို ကျောမှာ ထိုးလိုက် သည် ..။ ဘုရားမ လို့ ကားတစီးစီး လာပါစေ ..။
ခုထိတော့ ဘာကားမှ မတွေ့သေး .။ နောက် က ရန်သူ ဆီက ပစ်ခတ်သံ မကြားသေး ..။ ကားလမ်းအတိုင်း သူမ ပြေးနေ သည်  ..။ အခုအချိန် အနောက်က ရန်သူသာ မှီလာပြီး ပစ်ခတ်မယ် ဆိုရင်..အကာအကွယ် မရှိ ထင်းထင်းကြီး မို့ သူမ မလွယ်  …။ ဟင် …ကားသံလိုလို ကြား သည်. ..။

သူမ နောက်ကျောဘက် က ဖြစ် သည် ..။ ဟော …ဟာ..ဟုတ် သည် ..။ ကုန်ကားကြီး တစီး …။
ကုန်းတက်ကြီးမို့ တဗြီးဗြီး အတင်းကြီး ရုန်းပြီး တက်လာ သည် ..။
အီဆူးဇူး ခေါင်းတို ကုန်ကားကြီး ..တဖြေးဖြေး နီးလာ သည် ..။
အနီး ရောက် မလာခင် အဝေးကြီးထဲ က လက်တားလိုက် သည် . .။ ကားကြီး သည် အရှိန်နဲ့ လာနေ သည် …။ “ဟေး….ဟေး……”
သူမ အော်ဟစ်ခါ တား သည် …။ လက် ဝှေ့ရမ်းပြ သည် . .။ ကားကြီး သည် သူမ ကို ကျော်ဖြတ်ခါ မောင်းသွား သည် ..။ သူမ အော်ဟစ်ပြီး လက်ပြကာ အနောက်က ပြေးလိုက် သည် ..။ နောက်လှည့်ကြည့်တော့…တောစပ်မှာ အနောက်က လိုက်နေတဲ့ ရန်သူများ ကို စတွေ့နေရပြီ ..ဟာ..သောက်ဂွ ဘဲ …။

ရှူး….ရှူး…ဆိုပြီး ကုန်ကားကြီး ထိုးရပ်သွား သည် ..။ အို …တော်ပါသေးရဲ့ . .။ မူမူ ကားကြီးဆီကို ပြေးသွား သည် ..။ကား ပြူတင်းပေါက် က ကားသမား က ငုံ့ကြည့် သည် ..။

“ကျမ ကို ကယ်ပါရှင် ..ဒုက္ခ ရောက်လာလို့…”

ကားသမား က သူမ ကို သေသေချာချာ ကြည့်ပြီး ..“ ကဲ…တက်..တက် …” လို့ ခေါ် သည် …။

စိတ်သဘောကောင်းသော ကားဆရာကြောင့် မူမူ မြို့ကို ရောက်လာရ သည် ..။ သူ ဒီတာဝန်ကို စပြီး တာ
ဝန် ပေးခံရတုံးက သူ့ ဌာန အကြီးအကဲ ပြောတာတွေကို ပြန်ကြားယောင် သည် ..။
“  မူမူ ..မင်း ကို အန္တရာယ် ကျရောက်မှာ ဘာမှ မပူ နဲ့..မင်းမှာ လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဘက် ထောက်လှမ်းရေးသမား တယောက်
back up ရှိမယ် ..အနီးဆုံး ..ဒီမြို့လေး မှာ သူ ရှိနေမယ် ..သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့က ….   ” ဆိုပြီး ဆက်သွယ်ဖို့ လိပ်စာ..ဖုန်း
တွေ ပေး ခဲ့ သည် ..။ မူမူ ထို လိပ်စာ..ဖုန်းများ နဲ့ ဘက်ကပ်သမား ကို ဆက်သွယ် သည် ..။ တခုမှ မရ ..။
ဒုတိယ အဆင့် Plan B အရေးကြုံ အရေးပေါ်ထွက်ပေါက် ( ဂယ်ပေါက် ) အဖြစ် သူမ သွားရန် တိုက်ခန်း တခု ရဲ့ လိပ်စာ
ကိုလဲ ပေးသေး သည် ..။ ဒီတိုက်ခန်း ကို သူမ ရောက်သွား သည် ..။
တိုက်ခန်းသော့ ကို ဖွက်ထားတဲ့ နေရာ ကိုလဲ ပြောပြထား သည် ..။ သူမ အခု သွားကြည့်တော့ သော့မရှိ ..။

ဟာ..ရက်စက်တယ်…။

ဘာမှလဲ ဆက်သွယ်လို့မရ ..။ကြိုတင် စီမံထားတာတွေ လဲ မဟုတ်ဘူး ဖြစ်နေ သည် …။
သူမမှာတော့ အသွင်ယူ under cover လုပ်ထားတာလဲ ..ဘွင်းဘွင်းကြီး ပေါ်သွားပြီး ရန်သူရဲ့ ရက်စက်စွာ မုဒိန်းကျင့်တာလဲ
ခံလိုက်ရ သည် …။
ထိုစဉ် က သူတို့ အကြီးအကဲ သည် အပြောက ညွန့်နေ သည် ..။ ထို တိုက်ခန်းမှာ အရေးပေါ်သုံးဖို့ ငွေများ..သိန်းချီပြီး ထားရှိကြောင်း  ..လက်နက်မျိုးစုံ လဲ ရှိကြောင်း ..ဖုန်း..ဆေးဝါး ..အကုန် သုံးလို့ ရ သည် …တဲ့ . .။
သူတို့  ..အရေးပေါ် ဝင်ရောက် နေနိုင်..ပုန်းနိုင် အောင်..လိုတာ ယူနိုင်အောင် တိတ်တဆိတ် ထားရှိတဲ့ စခန်းငယ်လေး…တဲ့ ..။ အခုတော့..သော့လဲ မတွေ့ ..။
  ရက်စက်တယ် ..။
မတရားဘူး ..။
တာဝန်မကျေဘူး …။

ဟော…ကားတစီး …သူမ ရောက်နေတဲ့ တိုက် အောက်ကို ထိုးဆိုက်လာ သည် ..။
အိုး..ရန်သူ ..။
သူ့ကို ရန်သူများ တွေ့သွားပြီ ..။ သူရှိရာ တိုက်ပေါ်ကို ရန်သူတယောက် က လက်ညှိုးထိုး ညွှန်ပြနေ သည် ..။
ပြေး….။ ပြေးပေအုံးတော့..မိမူမူ ….   ။
အာဖရိက လွင်ပြင်ထဲမှာ သမင်ပျိုမလေး ကို ခွေးအ တအုပ် လိုက်ဆွဲနေသလို မူမူ အနောက်မှ ရန်သူတအုပ် ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်နေ သည် ..။ မူမူ ပြေးရင်း ..ဓါတ်ဆီဆိုင်မှာ ဓါတ်ဆီထည့်ပြီးလို့ ပြန်ထွက်ဖို့ ကားပေါ်တက်လိုက်တဲ့မိန်းမတယောက်ရဲ့ကားထဲ ဝင်လိုက် သည် ..။

“ဟိတ်..ဘာလို့ ကားထဲ ဝင်လာတာလဲ …”
မူမူ  ရဲ့ ပုံစံက စုတ်ပြတ်သော အဝတ်အစားတွေ နဲ့ ပေရေညစ်ပတ်နေလို့ မိန်းမ က ကြောက်သွားပုံရ သည် ..။
“မောင်း..မောင်း..ဒီနေရာ က မြန်မြန် မောင်းလိုက်ပါ ….  ”
“ နင် ..ဆင်း..ငါ့ကားပေါ်က ဆင်း ….   အခု ဆင်း ..”
ရန်သူတွေ မြင်သွားပြီး တအားပြေးလိုက်လာနေ သည် ..။

မူမူ သေနတ် ကို ခါးကြားက ဆွဲထုတ်ပြီး ကားမောင်းသူ မိန်းမ ကို ချိန်လိုက် သည် ..။
“ကဲ..မောင်း ဆိုမောင်း ..သေသွားချင် လား . .”
သေနတ် ကို မြင်တာတောင် အင်တင်တင် နဲ့ လုပ်နေသေး သည် ..။ မူမူ ကားပြူတင်းပေါက်ကနေ ပြေးလာနေသော ရန်သူ တအုပ် ကို ပစ်လိုက် သည် . .။ ဒိန်းကနဲ..ဒိန်းကနဲ ကျယ်လောင်သော သေနတ်သံ များ ကြားတော့ မိန်းမ သည်
ကားကို တရှိန်ထိုး မောင်းထွက် လိုက် သည် . .။
ရန်သူအုပ်ထဲက တယောက် ခွေလဲကျသွားတာ..ကား နောက်ကြည့်မှန် ကနေ မူမူ တွေ့လိုက်ရ သည် . .။
“မောင်း..မောင်း..မြန်မြန် …”

“ဘယ်ကို မောင်းရမှာလဲ..”
“ မောင်းသာမောင်း..ဒီနေရာ နဲ့ ဝေးလေကောင်းလေ …”

ကားမောင်းသူ မိန်းမ သူ့ကို အကဲခတ်နေတာကို မူမူ သတိထားမိ သည် ..။
တော်တော် ဝေးဝေး မောင်းခဲ့ပြီး လမ်းဆုံလမ်းခွတခု ရောက်တော့…
“ဘယ်ဘက် ကွေ့လိုက် ..”လို့ အမိန့်ပေးလိုက် သည် ..။
သူ နောက်ထပ်တနေရာကို သွားမလို့ ..။ သူတို့လောက မှာ အရေးပေါ် ဂယ်ပေါက်တွေ ထားထား သည် ..။ တခုခု ရှေ့မှာပိတ်ဆို့ရင် ထွက်ဖို့ အရေးပေါ် ထွက်ပေါက် …ပေါ့ .. ။

“ ဟိုရှေ့က ကွမ်းယာဆိုင်လေး ရှေ့မှာ ရပ်လိုက် . .”
ကားရပ်သွားတော့ မူမူ ဆင်း သည် ..။
“စိတ်မရှိနဲ့..ရှင့်ကို သေနတ်နဲ့ ချိန်တာ ..အရေးပေါ်ဖြစ်နေလို့ …ကဲ..သွားတော့ ..ကျေးဇူးဘဲ …”

တိုက်အိုကြီးပေါ်ကို တက်ခဲ့ သည် . .။
လှေခါးက ကျဉ်းမြောင်း ပြီး အနံ့အသက် က မကောင်း ..။
အပေါ်ထပ် ရောက်တော့ သော့ခတ်ထားတဲ့ အခန်းနှစ်ခန်း ကို တွေ့ရ သည် ..။ ဘယ်ဘက် အခန်းရှေ့က ခြေသုတ်ဖုံ ဂုံနီအိတ်စ ကို လှန်ဖယ်ကြည့်လိုက် သည် ..။ သော့တချောင်း တွေ့ပြီ ..။
အင်း…တော်ပါသေးရဲ့ ..။ ဒီတခု အဆင်ပြေလို့ ..။
သော့ဖွင့်လို့ရသည် ..။ အခန်းထဲ ဝင်..တံခါးပြန်ပိတ် .မီးဖွင့်တော့..သံမဏိ ဘီဒိုကြီး တလုံး ကို တွေ့ သည် . .။ ဆွဲဖွင့်ကြည့်တော့ သော့ခတ်ထားသည် မို့ သော့ရှာရပြန် သည် …။
ဘီဒိုကြီး အပေါ်ကို ခြေဖျားထောက်ခါ စမ်း သည် ..။ သော့တွေ့ပြီ ..။
ဘီဒိုထဲ မှာ…အရေးပေါ်လိုမဲ့ဟာတွေ ရှိနေ သည် ..။ အားသွင်းပြီးသား ဆဲလ်ဖုန်းတလုံး ..အူဇီစက်သေနတ် နဲ့ ကျည်ကပ်..၉မမ ပစ္စတိုလ်တလက် နဲ့ ကျည်ကပ်အပို ကို ယူ သည်..။နောက်ပြီး ..ငွေစက္ကူတထုတ် ..ယူလိုက် သည် ..။

အင်း…မိန်းမဝတ် အဝတ်အစား တချို့လဲ ရှိနေ သည် ..။ အနောက်ဘက် မှာ ရေချိုးခန်း ရှိနေ သည် ..။ ရေလဲလာ သည် ..။ ရေ တဝ ချိုးလိုက် သည် ..။ မိမိ ရဲ့ အင်္ဂါစပ် နဲ့ စအိုပေါက်တွေ က နာကျင် ကျိမ်းစပ်နေဆဲ ..။
ဒီ နာကျင်မှုတွေ ကြောင့် ရန်သူတွေ အပေါ်ကို လက်စားခြေလိုစိတ်တွေ ပြင်းထန်နေသလို မိမိ ရဲ့ ဌာန အကြီး
အကဲ အပေါ် စိတ်နာမုန်းတီးမှုတွေ ကြီးမားနေသည် …။

ရန်သူတွေအထဲကို ထိုးဖေါက်ဝင်ဖို့ မူမူ သည် ဆူးခက်ဆိုတဲ့ တေလေမလေး အသွင်ကိုယူ ခဲ့ သည် ..။
ရန်သူ ဘက်က အဆက်အသွယ်လို့ သိထားတဲ့ အန်တီပင်စီ အရှေ့မှာ ဆူးခက် အယောင်ဆောင် မူမူ
သည် လူတယောက် ကို ဓါးနဲ့ ထိုးသတ်ခဲ့ သည် ..။ တကယ်တော့ လုပ်ဇာတ်တခုပါဘဲ ..။ အန်တီပင်စီ ယုံ
သွားစေဖို့ အယုံသွင်း ဇာတ်လမ်း ခင်းပြခြင်း ပါဘဲ ..။ ဓါးထိုးခံရတဲ့လူက မူမူတို့ အဖွဲ့ထဲကလူပါဘဲ..။
ရုပ်ရှင်တွေ ရိုက်တဲ့အခါ ပြုလုပ်တဲ့အထူးပြုလုပ်ချက် နဲ့ သရုပ်တူအောင် သွေးသံရဲရဲ နဲ့ လုပ်ပြတာမို့ အန်တီ
ပင်စီ တို့လဲ တေလေမလေး ဆူးခက်ကို နေစရာ မရှိရင် လိုက်ခဲ့ဆိုပြီး သူတို့နဲ့ ခေါ်သွား ခဲ့ သည် . .။
ဆူးခက် သည် သူတို့ နဲ့ မူးယစ်ဆေး ရောင်းတဲ့ သယ်တဲ့ အလုပ်တွေ ကို ဝင်လုပ် သည် ..။ ဆူးခက် နံမည်
ရလာခါစဘဲ ရှိသေး သည် ..။ သူ့ ဘဝမှန် ပေါ်သွား သည် ..။
တောက် …။
သူတို့ထဲမှာ သစ္စာဖေါက် ရှိနေပြီ …။
မူမူ..သူမကို မုဒိန်းကျင့်ခံလိုက်ရတာ ကို တော်တော် ခံပြင်း နာကျည်းနေ သည် ..။

အလုံပိတ် အခန်းတခုထဲ ခင်မောင်သိန်း ( ခေါ် ) အလီ ခွေးခြေတလုံးနဲ့ ထိုင်နေသည် ..။
ဝါကျင်ကျင် မီးလုံးလေး တလုံးဘဲ ထွန်းထားသော ဒီအခန်းလေး ထဲ ပုတ်အဲ့အဲ့ အနံ့ နံနေသည် ..။ ခင်မောင်
သိန်း ( ခေါ် ) အလီ …စိတ်တိုနေသည် ..။ ဒီအခန်းထဲ သူ့ကို ထည့်ထားတာ တော်တော်ကြာနေပြီ ..။
ရေလဲ ငတ် သည် ..။
တောက် ..စိတ်ကို ညှင်းပမ်းထားတာဘဲ ..။
ဒီမိုကရေစီနည်း မကျဘူး ..။
ခေတ်ဟောင်းက အမူအကျင့်တွေ ရှိနေတုံးဘဲ ..။
ခင်မောငိသိန်း စိတ်ထဲမှာ သူ့ကို ဖမ်းလာသူတွေကို မုန်းတီးစိတ်တွေ များနေ သည် ..။ ခင်မောင်သိန်း သည်
အတိုင်အတောထူ သူ ဖြစ် သည် ..။ အစိုးရ ဝန်ထမ်းတွေကို သူအမြဲ တိုင်တမ်းလေ့ရှိ သည် ..။ ခေတ်ပြောင်း
လာတာကို အခွင့်အရေးယူပြီး စွာနေသူတွေထဲမှာ ခင်မောင်သိန်း က ရှေ့ဆုံးက …။
ကျွီကနဲ တံခါးပွင့်လာသည် ..။
အရပ်မြင့်မြင့် လူကောင်ထွားထွား လူတယောက် ဝင်လာ သည် ..။ ဆံပင် က ဖရိုဖရဲ နဲ့ ..။

ဒီလူထွားကြီး သည် စစ်ရောင် ဘောင်းဘီ နွမ်းနွမ်း နဲ့ အဖြူရောင် စပို့ရှပ် လက်တို ဝတ်ထား သည် ..။ မျက်နှာလေးထောင့် နှုတ်ခမ်းထူထူ နဲ့ ရှေးခေတ်ဟောင်း မင်းသားကြီး ရွှေဘ လို ရုပ်မျိုး ..။
အခုခေတ် လူငယ်တွေကတော့ ရွှေဘ ကို သိကြမည် မထင် ..။ ရွှေဘ သည် တယောက် နဲ့ အများ ထိုးကြိတ် တဲ့
တောကြိုက် မင်းသားကြီး ဖြစ်သည်..။
သူ့လက်ထဲမှာက ရုံးသုံး ဖိုင်တခု ကိုင်ထား သည် ..။
ဒီလူ ဖိုင်တွဲအဖုံး ကို ကြည့်လိုက်ပြီး..မင်း နံမည် ခင်မောင်သိန်း ( ခေါ် ) အလီ နော် ..လို့ မေး သည် ..။
ခင်မောင်သိန်း က ဟုတ်တယ် လို့ ဖြေ သည် ..။ ရေငတ်လွန်းလို့ ရေတောင်းသောက်ဖို့ကြံနေတုံး ..ဒီလူ ရုတ်တ
ရက် ခင်မောင်သိန်း ကို ဆောင့်တွန်းလိုက် သည် ..။ အိုး ..။
ဝုန်းကနဲ ခင်မောင်သိန်း နောက်ပြန်လန်ကျသွား သည် ..။
“ခင်..ခင်ဗျား ..ဒါ …ဒါ …..ဘာလုပ်တာလဲ . .”
လူထွားကြီး က ခွေးခြေကို ဆွဲယူကာ ထိုင်လိုက် သည် ..။
ဟာ..ဒါ…ဒါ….သက်သက် .ရင့်တာဘဲ …။
ခင်မောင်သိန်း ထိုင်စရာ မရှိတော့ ..။
“ဒါ..ကျုပ် ထိုင်နေတဲ့ ခွေးခြေ ..”
“ ဒီမှာ ခင်မောင်သိန်း ..ခွေးခြေ တလုံးဘဲ ရှိရင်..ငါထိုင်မယ်…မင်းက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် ..မင်း က တရားခံ..
ငါက အမှုစစ် ..မထူးပါဘူးကွာ.မင်း က ကြိုးစင်တက်ရမဲ့ အကောင်ဘဲ..ထိုင်မနေပါနဲ့တော့ …”
“ ဘာ ..မင်း ဘာစကားပြောတာလဲ …”
“ဟုတ်တယ်လေ ..မင်းက တခြား..စွပ်စွဲခံရသူတွေ လိုမှ မဟုတ်တာ..လုပ်တာတွေ သေချာနေတာဘဲ ..မင်းလိုကောင်
က ခုလို လေကုန်ခံပြီး စစ်နေရဖို့ မဟုတ်ဘူး ..တခါထဲ ခေါင်းထဲ ကျည်ဆံတွေ တပြုံကြီး ထည့်ပြီး ရှင်းပစ်ရမှာ ..”
“ မင်း..မင်း..လွန်နေပြီ ..ငါ..ငါ့ ရှေ့နေ ခေါ်ပေး …တရားရုံး က စီရင်ချက် အမိန့် မချမချင်း..မင်း ..သဘောနဲ့ မင်း..ငါ့ကို  အပြစ် ရှိတယ် လို့ ပြောလို့ မရဘူးကွ…”
“ အာပါပါ..စွာလှချည်လား ..မင်းတို့ တကယ် လုပ်မလုပ် ဒို့က အသိဆုံး ..ဒါကြောင့်လဲ ..တကယ်လုပ်တဲ့.မင်းကို အချုပ်ထဲ ထားတာ ..”
“ စည်းဘောင်ကျော်ရင်တော့ ခံမဘူးနော် ..”
“ထိုင်…ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်စမ်း ..လျာမရှည် နဲ့ …”
ပေကပ်ကပ်  လုပ်နေတဲ့ ခင်မောင်သိန်း  ကို လူထွားကြီး က လက်ထဲက ဖိုင်တွဲ နဲ့ ဖေါင်းကနဲ ဖေါင်းကနဲ ရိုက် သည်။
ဇက်ပိုး ကို ရိုက်တာ ..။
“ထိုင်..မေးတာကို ဖြေ ..မတရား လုပ်နေတယ် မထင်နဲ့ ..မင်းလို တိုင်းပြည်သစ္စာဖေါက်တကောင် ကို ဒီထက်တောင် လုပ်သင့်သေးတယ် ….”  
ကြီးမားတဲ့ လက်သီးဆုတ်ကြီးတွေ ကို ခင်မောင်သိန်း ကြည့်ပြီး လန့်နေ သည် ..။ တိုင်တာက နောက်..အခု သူ နဲ့
ရင်ဆိုင်နေရတာက အရင် . .။
 “ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ် ….မတ်လ ၃ဝရက်နေ့မှာ အိန္ဒိယ နိုင်ငံ နယ်စပ် မိုးရေး ကနေ မြန်မာဘက် တမူးမြို့ကို ကူးလာတယ် …ဧပြီလ ထဲ..တိတိပပ ဆိုရင် ဧပြီလ ၃ရက်နေ့မှာ မုံရွာမြို့ကို ရောက်လာတယ် ..အကျင့်ပျက်  ဝန်ထမ်းတွေငွေယူပြီး လုပ်ပေးတဲ့ နိုင်ငံသားကပ် နဲ့ ရန်ကုန် ကို ရောက်လာတယ် …ရန်ကုန်က တာမွေ ရပ်ကွက်မှာ နေပြီး ..သံတိုသံစ ရောင်းဝယ်တဲ့ အလုပ် ဘန်းပြပြီး ..တိုင်းပြည် ထဲ ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေး ကို ထိပါးစေမဲ့ လုပ်ရပ်တွေ တခုပြီးတခု လုပ်တော့တာဘဲ ..မင်းကို ဒို့ စောင့်ကြည့်နေတာ ကြာပြီ …မင်းနောက်ကွယ်မှာ ဘာကောင်တွေ ရှိနေလဲဆိုတာ သိချင်လို့..ကြိုးရှည်ရှည် နဲ့ လှန်ထားတာ ..အင်း ..လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ရက် က မင်း ထလုပ်လိုက်တဲ့ ဟာ က ရုပ်ဆိုးလွန်းတယ် ..မင်း ..အခု လုပ်ခဲ့တာတွေ အားလုံး ချရေး ..အမှန်အတိုင်း ရေး ..မင်းတိုင်တောမှာ ကြောက်ရင် ဒီအလုပ် တောင် လုပ်မစားတော့ဘူး ..ငါ့နံမည်..တဇောက်ကန်း..ရဲလွန်း ….”

လူထွားကြီး ရဲ့ အသံက မာကျော သည် ..။ သူ့စကားကိုနားမထောင်ရင် တကယ်ဆော်မဲ့ပုံ ..။
လူထွားကြီး ပေးတဲ့ စာရွက် နဲ့ ဘောလ်ပင် ကို အလိုလို လှမ်းယူမိရ သည် ..။
“ ရေး..မင်း ဘာလုပ်ခဲ့တယ် ဆိုတာ အကုန်ရေး…ကွင်းတိုက်တာလဲ ရေး…ဖါချတာလဲ ရေး ..အဓိက က မင်း လုပ်ခဲ့တာတွေ ရေးဖို့ဘဲ…တရားရုံး ရောက်လို့..မင်းရှေ့နေက ရဲရှေ့ အစစ်ခံချက်..သက်သေခံ မဝင်ဘူး လို့ မင်း
ဖြောင့်ချက်ကို ဖျက် လဲ ငါက သောက်ဂရုမစိုက်ဘူး ..အဓိက က မင်း လုပ်ခဲ့တာတွေ အားလုံး ရေးချ..ဒါဘဲ..နက်ဖန် မနက် စောစော..ငါ ရီပို့တင်ရမယ် ..မတင်နိုင်ရင် မင်းကြောင့်…ငါ အထောင်း မခံရခင် မင်းကို ငါ အရင်ထောင်းမယ်
ကြားလား ..”
ခင်မောင်သိန်း သူ့ လက်သီးဆုတ်ကြီးတွေ ကို  လန့်နေ သည် ..။ အပြစ်မဲ့ ပြည်သူလူထု ကို ဗုံးနဲ့ခွဲရဲပေမဲ့ သူ့ကို
နှိပ်စက်မှာတော့ ကြောက်နေ သည် ..။

အခန်း နံပါတ်၅ က မိချို ကို လွှတ်ပေးပါ တဲ့ ..။
စားပွဲထိုးကောင်လေး လာပြောလို့ ကောင်တာမှာ တီဗွီအသေးလေး ထိုုင်ကြည့်နေတဲ့ ဆိုင်မန်နေဂျာ က မိချိုှ ကို လှမ်းကြည့်ပြီး မေးငေါ့ပြ သည် ..။
မိချို ဂျာနယ် ဖတ်နေရာက ထရပ် သည် ..။ ချွတ်ထားတဲ့ ခွာအမြင့်ဖိနပ်ကို စီးပြီး မရှိတဲ့ တင်လေးကို လှုပ်ခါပြီး သန့်
စင်ခန်းကို အရင်ဝင် သည် ..။ သန့်စင်ခန်း က ဟိုး ဆိုင် နောက်ဘက်ထဲမှာ ..။

အခန်းနံပါတ် ၅ ထဲမှာ လူနှစ်ယောက် ရှိနေ သည် ..။
“ စိန်ဝင်းထွန်း ..မင်း အပြင်ထွက်ကွာ …”
“ ဗျာ …”
“ မင်း တော်တော် ဒုံးဝေးတဲ့ကောင်..ကောင်မလေး လာမယ် ..ငါ နဲ့သူနဲ့ ဘဲ ခဏနေမယ်..မင်း..အပြင်ထွက်ပေး ”
“ဟုတ် …ဟုတ် …”
အရပ်မြင့်မြင့် နဲ့ တရုတ်ကပြားလို လူ အခန်းထဲက ထွက်သွား ပြီး အရှေ့က ကောင်တာ ဆီ လျောက်သွား သည် ..။
မှောင်နေတဲ့ အခန်းထဲ မှာ ထိုင်နေတဲ့ လူသည် အခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့ ကောင်မလေး ကို တွေ့လိုက်ရတာနဲ့ “ လာ
မိချို ..ညည်းကို တွေ့ချင်လွန်းလို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်ရတာ . .” လို့ လှမ်းပြောလိုက် သည် ..။
ကောင်မလေး သည် ဒီလူရဲ့ အနားမှာ ဝင်ထိုင်လိုက် သည် . .။ “ မိချို . .လက်ပေးစမ်း . .ဒီမှာ စမ်းကြည့်…” အမှောင်ထဲမှာ ကောင်မလေး ရဲ့ လက်ထဲ သူ့တောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တန်ကြီး ကို ထည့်ပေးလိုက် သည် ..။
ကောင်မလေး က လိင်တန်ကြီး ကို ဆုတ်ကိုင်လိုက် သည် . .။
“ပူနွေးနွေးကြီး တော့ . . .” တိုးတိုးလေး လေသံ နဲ့ ပြောလိုက်တဲ့ ကောင်မလေး ရဲ့ အသံ ကို ကြားလိုက် ရ သည် .။
“ဟီး…ဟီး…နင်ကြိုက်လား..မိချို . .”
ကောင်မလေး က ဘာမှ မဖြေဘဲ ဒီလူရဲ့ ခါးပိုင်း နဲ့ ကျောပိုင်းကို လိုက်စမ်း သည် ..။
“ဟားဟား . .ဘာလုပ်တာလဲဟ . .”
“ အကို့ ခါတိုင်း ပါနေကျဟာကြီး မပါဘူးလား . .”
“ အော်..သေနတ်လား ..အပြင်က ကောင်ဆီ မှာပါတယ် . .အဟဲ..ကားထဲမှာလဲ တလက်ရှိတယ်..ဘာဖြစ်လို့လဲ..မိ
ချို ကြည့်ချင်လို့လား . .”
“ အင်း…”
“ ပြမယ် . .ပြီးရင်ပြမယ် . .ပုလွေ အရင်ကိုင်လိုက်အုံး …”
ကောင်မလေး သည် လိင်တန်ကို အရင်းကနေ ဆုတ်ကိုင်ထားရာက ဂွေးစိနှစ်လုံး ကို ပြောင်းပြီး ဆုတ်ကိုင်လိုက် သည်။ “ အို . . .အင်း . . .”
ကောင်မလေး ရဲ့ လက်ချောင်းများ က ဖွဖွလေး ဆုတ်နယ်နေရာက တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကြီး ဖျစ်ညှစ်လာသည် ..။
“ဟဲ့..မိချို ..ဖြေးဖြေး..အို…အား….အား…ဘာ..ဘာလို့ ညှစ် …အား . . ”
“ရှူး..တိုးတိုး ..”
“ဟင် . .ဒါ . .ဒါ ဘာကြီးလဲ . .”
အေးစက်မာကျောနဲ့ သံမဏိပြောင်းတုတ်တုတ်ကြီး သူ့နားထင်ကို လာထိထောက်လာလို့ မေးလိုက်တဲ့ အသံ က
တုန်ခါနေ သည် . .။
အခန်းထဲမှာ က မှောင်နေတာမှ ဘာမှ မတွေ့ရ ..။
“ ဝေမှိုင်းချို ….”
“ဟင်….မင်း…မင်း………….မင်း ဘယ်သူလဲ . . . .မင်း မိချို မဟုတ်ဘူးလား . . .”
“ မဟုတ်ဘူး . . နင် မုဒိန်းကျင့်ခဲ့တဲ့ မူမူ …နင် ရက်ရက်စက်စက် ငါ့ကို ကျင့်ခဲ့တာ လေ ..”
“ ဟာ…မင်း…မင်း . . . ………..”
“ အသံမထွက်နဲ့..ဆိုင်လင်ဆာ တပ်ထားတယ် ..အသံမမြည်ဘဲ ဦးနှောက်တွေ အဖွေးလိုက် ထွက်သွားမယ် ..”
ဇိကနဲ သူ့ပါးစပ် ကို တိတ်ထူထူကြီး နဲ့ ပိတ်ကပ်လိုက်တာ ခံလိုက်ရ သည် ..။
“ နင်..ငါ ဘယ်လို ခံရတယ် ဆိုတာ ပြန် သိစေမယ်..ခွေးမသား ..”

စိန်ဝင်းထွန်း သည် ကောင်တာမှာ ထိုင်ပြီး အရက်တခွက်ပြီးတခွက် သောက်နေ သည် ..။
သူ့ဆရာသမား..ဝေမှိုင်းချို သည် ကောင်မလေး နဲ့ ဘာတွေများ လုပ်နေသည် မသိ ..။ တော်တော်ကြာနေပြီ ..။
သွားကြည့်ရင် လဲ သူ အဆဲခံရဦးမည် ..။
တနာရီ ပြည့်သွားမှ ဆိုင် က မန်နေဂျာ က စားပွဲထိုးလေး ကို တနာရီပြည့်လို့ အခန်း ဆက်ယူအုံးမလား ..သွားမေး
ခိုင်း တာ စိန်ဝင်းထွန်း တွေ့ရ သည် ..။ ချက်ချင်းဘဲ စားပွဲထိုးလေး အခန်းထဲက ပြန်ပြေးထွက်လာ သည် ..။
“ဆရာ..ဆရာ..အမြန်လာကြည့်ပါအုံး …..”
မန်နေဂျာရော..စိန်ဝင်းထွန်းရော အခန်းထဲ ပြေးဝင်ကြ သည် ..။ မန်နေဂျာ က မီးဖွင့်လိုက် သည် ..။ “ ဟယ် …”
“ဟာ …”
မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်း က မလှပဘူး…။
ဝေမှိုင်းချို သည် ကိုယ်တုံးလုံးကြီး လဲကျသေဆုံးနေ သည် ..။ ပါးစပ်မှာ တိတ်ကပ်ပိတ်ထား သလို လက်နှစ်ဘက်ကို
ပူးတုတ်ထား သည် ..။ အဆိုးဝါးဆုံးက ဝေမှိုင်းချို ရဲ့ ဖင်ထဲ ကို ရာဘာအချောင်းကြီးတချောင်း တန်းလန်းကြီး ထိုးထား
တာကို တွေ့ရတာပါဘဲ ..။
စိန်ဝင်းထွန်း သည် သူ့ဆရာ သည် မသေခင်မှာ မချိမဆန့် ခံစားသွားရ သည် လို့ ထင် သည် ..။ ဖင်ပေါက်
ထဲကို ရာဘာချောင်း နဲ့ ထိုးဆောင့်နှိပ်စက်ပြီးမှ နားထင်ကို အသံတိတ်သေနတ် နဲ့ တေ့ဖြုတ် ပစ်ခတ်ပြီး သတ်သွား
တာ …။
သန့်စင်ခန်းထဲက အိမ်သာထဲမှာ သတိလစ် နေတဲ့ စားပွဲထိုးမလေး မိချိုကို တွေ့ကြရ သည် ..။

 စိန်ဝင်းထွန်း ..ဖုန်း ထုတ်ကာ အန်တီ ပင်စီ့ဆီကို ခေါ်လိုက် သည် ..။

အန်တီပင်စီ သည် ဝေမှိုင်းချို သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွား သည် ..။

“နေအုပ်စိန် ….”
အန်တီပင်စီ ..အော်သံ က တုန်နေ သည် ..။
ကြောက်စိတ် ကြောင့် အသံတွေ တုန်ခါနေ သည် ..။

“နေအုပ်စိန် ..”
နေအုပ်စိန် ပြေးဝင်လာ သည် ..။

“အန်တီပင်စီ ..ဘာလိုလဲ…ဘာဖြစ်လဲ …”
“ မင်း..မင်းညံ့လို့ …နေအုပ်စိန်..မင်း ညံ့ဖျင်းမှုတွေ ကြောင့် . .”
“ ဘာဖြစ်လို့လဲ …ကျနော် ဘာလုပ်မိလို့လဲ….”
“ မင်း ကို ဆော်ပြီး လစ်ပြေးသွားတဲ့ ထောက်လှမ်းရေး မူမူ အခု ဝေမှိုင်းချို ကို သတ်သွားပြီ …”
“ဗျာ …”
“ မဗျာနဲ့..အခု လူစုပြီး ဒီ ဆူးခက် ( ခေါ် ) မူမူ ကို ပိုက်စိပ်တိုက် …..ရှာပေတော့ . .တွေ့တဲ့နေရာ မှာ အသေ ပစ်သတ် ပေတော့ . . .”
“ ဟုတ်…ဟုတ်ပြီ..အန်တီ ပင်စီ . . .”

                  ………………………………………………………….   ……………………………………………………

  ရုံးအဆောက်အဦးထဲ မှာ လေအေးစက် နဲ့ သန့်ရှင်း သားနားသော ကက်ဖတေးရီးယား ရှိပါရက် နဲ့ ငယ်ငယ် က
ကျောင်းသားဘဝ ကလို လမ်းဘေးဆိုင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရမှ နေပျော်သော နေပိုင်စိုး နဲ့ ရဲလွန်း သည် သူတို့ ရုံး
အပြင် က လဘက်ရည်ဆိုင်လေး မှာ ထိုင်ကြ သည် . .။
နေပိုင်စိုး က ပဲထပ်တရာ ကို ပလုပ်ပလောင်း စားလိုက် ..လဘက်ရည်ကို သောက်လိုက် လုပ်နေ သည် ..။
“ နေပိုင် ..အိန္ဒြေ ပျက်လှချည်လား ..ဖြေးဖြေး စားလဲ ရပါတယ် ကွာ ..”
“ မင်း မသိပါဘူးကွာ ..ငါ မနေ့က နေ့လည်စာ စားပြီး ကထဲက ခုထိ ဘာမှ မစားရသေးလို့ …”
ဒီအချိန်မှာ သူတို့ ရုံးရှေ့ကို ကားတစီး ထိုးဆိုက်လာ သည် ..။
နေပိုင်စိုး နဲ့ ရဲလွန်း ထိုင်နေသော နေရာကနေ လှမ်းမြင်နေရ သည် ..။ ကားပေါ်က ခြေထောက်လှလှလေး အရင်ဦးဆုံး ထွက်လာ သည် ..။
ပြီးတော့ မိန်းမလှလှလေး တယောက် ထွက်လာ သည် ..။

“ဟေ့..နေပိုင်..ဟိုမှာ စူးမ..စူးမ….”
စူးမ ဆိုလို့ နေပိုင်စိုး …ဖျတ်ကနဲ လှည့်ကြည့် သည် ..။
စူးမ သည် ရုံးထဲကို ဝင်သွား သည် ..။ နေပိုင်စိုး က ..“ ညက ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက် ပြောပြတယ် ..စစ်ဆင်ရေး က ပြန်လာ
တယ်..တဲ့..ဒီနေ့ ရုံးကို သတင်းလာပို့မယ် …တဲ့ . .” လို့ ပြောရင်း ..လဘက်ရည် ကို မော့သောက်ရင်း …“ရဲလွန်း
ငါရုံးထဲ ဝင်လိုက်အုံးမယ် ..အဟီး ..စူးမ နဲ့ မတွေ့တာကြာပြီ ..” လို့ ပြောရင်း ..သူ့တိုက်ပုံ အိတ်ထဲ လက်နှိုက်နေ
လို့ ရဲလွန်းက ..“ သွား..ရတယ်..ငါ ရှင်းလိုက်မယ် . .” လို့ ပြော သည် ..။
နေပိုင်စိုး တဖက်လမ်းကို ကူးပြီး ရုံးထဲ ဝင်သွားတာ သူ ကြည့်နေတုံး ..ဆိုင်ထဲကို လူတယောက် ဝင်လာ သည် ။
“ဟေး…တဇောက်ကန်း ..မတွေ့တာကြာပြီ ..မောင်ရင် ..မဲဆောက် ဖက် ရောက်နေတယ် ကြားတာ …”
“ ဟား..ကိုကျွဲ ..လာ..လာ..ဘာသောက်မလဲ …”
သူတို့က ကိုကျွဲလို့ ခေါ်သော မျိုးသန့်ဦး ..ရဲလွန်းဘေးမှာ ဝင်ထိုင်ပြီး လဘက်ရည် မှာ သည် ..။

“ကိုကျွဲ ..အခု ဘယ် ယူနစ်မှာ လဲ ..”
“ ဒီမှာ ဘဲ စီတီယူ မှာဘဲ…ကြားလိုက်ပါတယ်..မောင်ရင် အလီ ဆိုတဲ့ ကောင် ကို အမှုစစ်တာ ..ကြည့်လဲ လုပ်အုံး ..
ခေတ်တွေ စနစ်တွေ ပြောင်းနေပြီ ..”
စီတီယူ ဆိုတာက ကောင်တာ တဲရိုရစ်စ် ယူနစ် ကို အတိုကောက် ခေါ်တာ ဖြစ် သည် ..။

“ ဒီလိုဘဲ ကိုကျွဲရေ ..တိုင်းပြည်ထဲ အကြမ်းဖက် ဗုံးခွဲချင်တဲ့ လူတွေကိုတော့ လူကြီးလူကောင်း လို ကျုပ်တို့ မဆက်ဆံနိုင်ဘူးဗျာ …”
“ အေးပါ..ဒါကြောင့် မောင်ရင့်နံမည် လဲ တဇောက်ကန်း လို့ ခေါ်နေကြတာပေါ့ …”

“ ဒါနဲ့ ကိုကျွဲတို့ဆီ က ယမုံ ဆိုတဲ့ အလန်းလေး ..ကျုပ် ကြိုက်တယ်ဗျာ …”
“ဟေး ..အဲဒါလေး က မလွယ်ဘူး ..ဒို့ ယူနစ်မှာ သူ့နံမည် အရင်း ယမုံလင်း ပျောက်ပြီး နဂျစ်တူး လို့ ခေါ်ကြတယ် ..”

သူ က ယောင်္ကျားတွေ နဲ့ တတန်းထဲ အကုန် လုပ်တာ ..မင်း ..နဂျစ်တူး နဲ့ ဘယ်မှာ ဆုံလို့တုံး ..”
“ မန်းလေးကွင်း မှာ ဟိုင်းဂျက် လေယာဉ် ဆင်းလာမယ် ဆိုလို့ ကျုပ်တို့ ပြေးကြတော့ သူ က ဆွပ်တီးမ် က စနိုက်ပါ
အနေနဲ့ ပါလာတာ ..ကျုပ် ကြွေသွားတယ် ..ဒီဇိုင်း က မိုက်လို့ ..ဟီး….”

ကိုကျွဲ သည် တခါထဲ မှာလိုက်သော နန်းကြီးသုတ် နှစ်ပွဲကို ဆက်တိုက် တပွဲပြီးတပွဲ စားနေ သည် ..။
ရဲလွန်း နဲ့ ကိုကျွဲ ..မြိတ် နဲ့ ကော့သောင်ဘက်မှာ စစ်ဆင်ရေးကြီး တခုမှာ အတူတူ လုပ်ကိုင်ကြရင်း ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့
ရဲဘော်ရဲဘက်တွေ ဖြစ်လာကြတာ ..။ နက်ပြောင်နေသော အသား ..ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော သူ့ ကိုယ်လုံးကြီးကြောင့်
လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဘက်တွေ က ကျွဲကြီး…ကိုကျွဲ..ကျွဲပေါက် ..စသဖြင့် ခေါ်ကြရင်း ..နံမည်ရင်း မျိုးသန့်ဦး ပျောက်ပြီး လူတိုင်း က ကိုကျွဲလို့ ခေါ်နေကြတော့တာပါ ..။

 “ မောင်ရင့် ဘော်ဒါ နေပိုင်စိုး တယောက်ကော ..ဒီ ရုံးမှာဘဲ လား …”
“ အင်း ..ခုလေးတင် ထ သွားတာ ..သူ့ဆော်လေး စူးမ တွေ့တာ နဲ့ ရုံးထဲ ဝင်လိုက်သွား တယ် . . .”
“ စူးမ ဆိုတာ ..ဟို ..အနုအရွလေး လား …”
“ အင်း ..ဟုတ်တယ်..ကိုကျွဲ ဆုံဘူးလို့ လား …”
“ ဆုံဘူးတာပေါ့ ..ငါ့မှာ စူးမ က ကနွဲ့ကရ နဲ့ နုလှနေလွန်းလို့ ..တခါတလေ ..သူ့အတွက် စိုးရိမ်မိတယ် ..မိန်းမချောလေးတွေ ..ဒို့လုပ်နေတဲ့ ကြမ်းကြမ်း တမ်းတမ်း အလုပ်တွေ ထဲ ..မလွယ်ပါဘူးကွာ ..ဘာကြောင့်များ ..သူတို့ ကို ခိုင်းသလဲ မသိပါဘူး ..”

ရဲလွန်း ကိုကျွဲ ပြောတာကို သဘောပေါက် သည် ..။ စူးမ လို နုနုရွရွလေး သည် ဒုစရိုက်လောက က မိုက်ပေ့ဆိုတဲ့
လူမိုက်လူဆိုး တွေ နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ က လွယ်လှမည် မဟုတ် ..။

“ နယ်စပ်မှာ…တကယ့်ကို ရွတ်ထေတဲ့ အကောင်တွေ ကို ဒို့ ဝင်ဖမ်းတာ ..သေမထူး နေမထူးတွေ ဆိုတော့ ဒို့
ကို ခံချကြတာပေါ့ကွာ ..ကွန်ဖူးသမားတွေ ကွ..ငါ့ကိုငါ ကြမ်းလှပြီ ထင်ခဲ့တာ ..ငါတောင် အလူးအလဲ ခံရတယ် ..
စူးမ လဲ ပွဲဦးထွက် တော်တော် တုန်လှုပ်သွားတယ်ကွ …”

ကိုကျွဲ သည် မလိုင်ဖတ်တွေ ဝေ့နေတဲ့ လဘက်ရည်ပျစ်ပျစ် တခွက်ကို ရှူးကနဲ မော့သောက်လိုက် သည် ..။
ရဲလွန်း ထိုင်ရာ က ထ သည် ..။
“ကိုကျွဲ ..ကျနော် ဒိုးတော့မယ် ..မနက် က ဒုချုပ် ခေါ်ပြီး အလုပ်တခု ပေးတယ် …လှုပ်ရှားလိုက်အုံးမယ် …”
ကောင်တာ မှာ ပိုက်ဆံပေးရင်း ..ရဲလွန်း ..ငါးသုံးလုံး စီးကရက်တဘူး ဝယ်လိုက် သည် ..။
ကိုကျွဲ စားပွဲနားက ဖြတ်ခါ ဆိုင်ပြင်ကို လျောက်ထွက် ရင်း ..“ ကိုကျွဲ..အားလုံး  ရှင်းပြီးပြီ ..နောက်တော့ တွေ့ကြ
မယ် …” လို့ နုတ်ဆက်လိုက် သည် ..။
“ကောင်းပြီ ..တဇောက်ကန်း ရေ ..ဆီးယူး…”

အန်တီပင်စီ နေအုပ်စိန်လဲ ထွက်သွားရော ..ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက် သည် ..။ သူမ အထက် ကို သတင်းပို့ရမည် ။
“ ဘော့စ် .. ပင်စီ ပါ…..”
“ ဝေမှိုင်းချို အသတ်ခံရတာ ကို ပြောမလို့ မဟုတ်လား …”
“ ဟင်…ဘော့စ် သိပြီးနေပြီ လား ..”
“ အင်း ..ပင်စီ ..ပင်စီ …”
“ရှင် …..ဘော့စ် …”
“ ဒါတွေ အားလုံး..ပင်စီ့ မှာ တာဝန်ရှိတယ် ..ပင်စီ ..”
“ ဟို..ဟို ….”
“ ဆင်ခြေဆင်လက်တွေ ..လုပ်မနေနဲ့..ပင်စီ ..ဒီ မူမူ ဆိုတဲ့ အစိုးရစပိုင်မ ကို သိသိချင်း ရှင်းပစ်ဖို့က ပင်စီ့တာဝန်..
ကိုယ့်အလုပ်ကို လုပ်မှပေါ့..သေနတ်နဲ့ ဒိုင်းကနဲ ပစ်သတ်လိုက်ရင် ပြီးတဲ့ဟာ ကို ဘယ့်နှယ် မုဒိန်းကျင့်ခိုင်းရတယ်လို့ကွာ..ပင်စီ..ပင်စီ ..တော်တော် လဲ ခက်တယ် …ကဲ..အခု လာခဲ့ ..”

“ ဘယ်…ဘယ်ကို လာရမလဲ ..ဘော့စ် …”
“ စခန်း ၂ ကို …ခု ချက်ချင်းလာ ..”

ဘော့စ် အသံက ခက်ထန် လွန်းတာမို့ ပင်စီ တုန်သွား သည် ..။ အလွန်ရက်စက် သော ဘော့စ်အကြောင်း ပင်စီ
သိလို့ ..။ ပင်စီကလဲ ပင်စီ ဘဲ …။ သူမ မသိစိတ် က ဒီ ဆူးခက် ဆိုပြီး သူတို့ထဲ ဝင်လာတဲ့ ဒီ မူမူ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး က ချောလွန်းလို့ ကြိတ်ပြီး မနာလို ဖြစ်နေမိသလား မသိဘူး ..။ သူမ ကို အတင်း ကျင့်ခိုင်းခဲ့ သည် ။

ပင်စီ သည် သူတို့ အဖွဲ့ကြီး မှာ အဖွဲ့ငယ်လေးတွေ အများကြီး ရှိတဲ့ အနက် က တခုသော အဖွဲ့ငယ် ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တယောက် ဖြစ် သည် ..။ အရပ်မြင့်မြင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တုတ်တုတ်ထွားထွား နဲ့ အန်တီ
ကြီးပုံပေါက်နေလို့ အန်တီပင်စီ လို့ ခေါ်ကြ သည် ..။ တကယ်တမ်း အသက်တော့ သိပ် မကြီးသေး ..။

သူတို့ အဖွဲ့ကြီး ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ သည် အဆက်ကောင်း..ပေါက်ရောက်သည် လို့ ပင်စီ သိထား သည် ..။
အစိုးရဘက် မှာလဲ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေသည် လို့ သိရ သည် ..။ အကျင့်ပျက်ဝန်ထမ်းတွေ ဆိုတာ ဘယ်ခေတ်မဆို ရှိကြစမြဲဘဲ လေ ..။ ငွေ နဲ့ ပေါက် စည်းရုံးတဲ့ အခါ ဖေါက်ပြန်ပြီး စားဝတ်နေရေး မပြေလည်တာ အ
ကြောင်းပြပြီး ..ဒုစရိုက်သမားတွေ ရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲ ရောက်ကုန် သည် ..။  ထို့ကြောင့် ပင်စီလို မကောင်းမှု ဒုစရိုက်
ဂိုဏ်း က ခေါင်းဆောင်ငယ်တယောက် က ..” ပုလိပ် ဆိုတာ ပိုက်ဆံပေးရင် ပါးရိုက်ပြီးတောင် ခိုင်းလို့ရတယ် ..” လို့
ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို စော်ကား ပြောဆိုလေ့ရှိ သည် ..။

ဘော့စ် ဆီကို ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်စွာ နဲ့ ပင်စီ ရောက်သွား သည် ..။
စခန်း ၂ ဆိုတာက ရန်ကုန် စက်မှုဇုံက အဆောက်အဦးကြီး တခု ဖြစ် သည် ..။ အပြင်ဘန်းမှာ က စက်ရုံတခု ရဲ့ ဂို
ဒေါင်ကြီး တခု အနေနဲ့ ဘန်းပြထား သော သူတို့ ရဲ့ စခန်း တခု ပါဘဲ ..။
ဂိတ်ပေါက်ဝ မှာ မျက်နှာမာမာ နဲ့ အပြာရင့်ရောင် ယူနီဖေါင်းဝတ် လူတယောက် ရှိနေ သည် ..။

“ ဘော့စ် ခေါ်ထားလို့ ..”
ဘာမှ စကားပြန်မဖြေပေမဲ့ ခြံတံခါး ကို ဖွင့်ပေး သည် ..။

ပင်စီ သူမရဲ့ ဗောက်စ်ဝက်ဂွန်း ဂျက်တာ ကားလေး ကို ခြံကြီးထဲကို မောင်းဝင်သွားပြီး..ဂိုဒေါင်ကြီး အနောက်
အထိ ကွေ့ပတ်မောင်း ဝင်သွားလိုက် သည် ..။ အဆင်သင့် ဖွင့်ထားသော တံခါးကြီး ထဲ မောင်းဝင်လိုက် သည် ။
သူမ ကားလေး ဝင်လိုက်ပြီးတာနဲ့ ဂိုဒေါင်တံခါးကြီး ပြန်ပိတ်သွား သည် ..။
ကားပေါ်က အဆင်း ..လူတယောက် ရှိနေ သည် ..။
“ ဘော့စ် အပေါ်ထပ် မှာ ရှိတယ် ..လှေခါး က တက်သွားပါ …”
သူလဲ မျက်နှာ က မာကျော ခက်ထန်လှ သည် ..။

သံလှေခါးလေး အတိုင်း အပေါ်ထပ် တက်ခဲ့ သည် ..။ တံခါး ဆွဲဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အဲကွန်း လေအေးစက် ကို ခံစား
လိုက်ရ သည် ..။ အပေါ်ထပ် က အောက်ထပ် နဲ့ တခြားစီ ဖြစ်သွား သည် ..။ လင်းထိန်နေသော မီးတွေ ထွန်းထား
ပြီး တောက်ပြောင်လက်နေတဲ့ သစ်သားကြမ်း နဲ့ .ဆေး အဖြူ အသစ် သုတ်ထားသော နံရံများ နဲ့ ..။

ဘော့စ် ရဲ့ အခန်းဝ ကို ရောက်တော့ ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း မိန်းမတယောက် တံခါးဝမှာ ရှိနေ သည် ..။
ဒီမိန်းမ က ဘာမပြောညာမပြော ပင်စီ့ တကိုယ်လုံး ကို လက် နဲ့ ပွတ်သပ်ပြီး လက်နက် ရှာ သည် ..။
မိန်းမချင်း ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့လက်ဖဝါးကြီးတွေ နဲ့ အကိုင်အပွတ်ခံရတာ ပင်စီ ကျောချမ်းသွား သည် ..။ ပေါင်ကြား
ဂွဆုံနေရာ နဲ့ တင်သားတွေအကြား ပွတ်သပ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး..ပင်စီ ထင်မိတာဘဲ ..။

“ ရပြီ ..ဝင်တော့ ..”
ပင်စီ တံခါး ဖွင့် ဝင်လိုက်တော့ ဘော့စ် ထိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အလုပ်ခန်းကျယ်ကြီး ထဲကို ရောက်သွား သည် ..။
စားပွဲ အကြီးစားကြီး နောက်မှာ ဘော့စ် ရှိနေ သည် ..။

ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်လေးထောင့်လေး ရဲ့ အနောက် က စူးရှတဲ့ မျက်လုံးတွေ နဲ့ သူမ ဝင်လာတာကို ကြည့်နေ
 .သော ဘော့စ် ကို တွေ့လိုက်တာနဲ့ ပင်စီ တကိုယ်လုံး တုန်သွား သည် ..။ သူ့လက်အောက်မှာ အကြာကြီး လုပ်ခဲ့
တာကြောင့် ဘော့စ် သည် ဘယ်လောက် ရက်စက် သည် ဆိုတာကို ပင်စီ ကောင်းကောင်း သိ သည် ..။

“ လာ..ပင်စီ ..ဒီကို ..”
သူရှိနေတဲ့ စားပွဲကြီး ရှေ့ကို ပင်စီ ရောက်သွား သည် ..။ ပင်စီ့ဒူးတွေ မခိုင် ဖြစ်နေ သည် ..။ ဘော့စ် နဲ့ မျက်နှာချင်း
မဆိုင်ရဲ ..။မျက်စိအောက်စိုက်ထားမိ သည် ..။
“ ကိုယ့်အပြစ် ကိုယ်သိတယ် မဟုတ်လား ..ပင်စီ ..”
“ဟုတ်…”
“ ခေါင်းဆောင်
 တယောက် လုပ်ပြီး အရမ်းပေါ့ဆတယ် ..ထောက်လှမ်းရေးမ လွတ်သွားတာ နဲ့ ဒို့စခန်းတချို့ ကို ဆုံးရှုံး သွားတယ် ..
ဒီကောင်မ သိထားတာတွေ အားလုံး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ရတယ် ..သူသတ်လို့ ဝေမှိူင်းချို အပါအဝင် ဒို့အဖွဲ့ဝင်တွေ
လဲ သေ ..ငွေတွေ လဲ ဆုံးရှုံး ..ပင်စီ..မင်း ပေါ့ဆတာ အတွက် ..ငါ့ ဘတ်ဂျက် တော်တော် ထိတယ် ..
ငါ မင်းနေရာမှာ တခြားတပည့်ဆိုရင် တခါထဲ ချက်ချင်း ပစ်သတ်လိုက်မိမှာဘဲ …အင်း …မင်း ကိုကျတော့ ..ငါ ..
ငါ ပစ်သတ်ဖို့ ဝန်လေးနေတယ် …ပင်စီ ..ဘာကြောင့်လဲ သိလား …”
“ မသိ…”
“ ငါ့နားကို လာစမ်း ..”
“ဟုတ် ..”

ကျွန်းသား စားပွဲကြီး ကို ကွေ့ဝိုက်ပြီး ဘော့စ် ထိုင်နေတဲ့ နားကို ပင်စီ လျောက်သွားလိုက် သည် ..။ ရုံးခန်းကျယ်
ကြီး သည် လေအေးစက်သံသဲ့သဲ့ မှအပ တိတ်ဆိတ်နေ သည် ..။
“ ပင်စီ ..”
“ ရှင် ..”
“ မင်းကို ဘယ်လိုမျိုး အပြစ်ဒါဏ် ပေးရမလဲ ..”
“ ဘော့စ် ပေးချင်တာပေးပါ ..ပင်စီ ခံပါ့မယ်..”
ဘော့စ် သည် ထိုင်နေရက် က ပင်စီ့ ခါးလေးကနေ သူ့အနားကို ဆွဲခေါ်လိုက် သည် ..။
ပြီးတော့ လေသံတိုးတိုး နဲ့ ..“ ဟိုတခါ မင်းနဲ့ ငါ ဖြစ်ပျက်ကြပြီးတဲ့နောက် မင်း ဘယ်ကောင် နဲ့ ဖြစ်သေးလဲ..” လို့
မေးသည် ..။ ပင်စီ့ ရင်ထဲ နွေးကနဲ ခံစားလိုက်ရ သည် ..။
“ ဘယ်သူနဲ့မှ ထပ်မဖြစ်ပါဘူး ..ဘော့စ်..”
“ ဟင် ..ဟုတ်ရဲ့လား..ကြာနေပြီဘဲ..မင်း ..သွေးသားတောင့်တတာ မဖြစ်မိဘူးလား ..မညာနဲ့နော် ..ပင်စီ..”
“ မညာပါဘူး ..သွေးသားဆန္ဒတော့ ဖြစ်မိပါတယ် ..ဘယ်..ဘယ်သူနဲ့မှ…မ….မ…မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး..ဘော့စ် ..”
“ မင်း..ဆာမနေဘူးလား ..ပင်စီ ..”
ပင်စီ ဘာမှ ပြန်မဖြေ ..။
“ လာ..ဒူးထောက်ထိုင်လိုက် …”
ပင်စီ ကြောက်ရွံ့စွာ နဲ့ ဘော့စ် ထိုင်နေတဲ့ ရှေ့ ဒူးထောက် ထိုင်လိုက် သည် ..။ ကားထားတဲ့ ဘော့စ် ရဲ့ ပေါင်တန်
တွေ ကြားထဲ သူမ ရောက်သွား သည် ..။ သူမ ကို ဘာလုပ်ခိုင်းတော့မည် ကို ပင်စီ သိလိုက်ပြီ ..။
 အင်း..ဒီလို အပြစ်ဒါဏ် ဆိုရင် တော်ပါသေးရဲ့..။ ဘော့စ် ရဲ့ ညာလက် က သူ့ဘောင်းဘီ က ဇစ် ကို ဖြေးဖြေးချင်း
ဆွဲချနေ သည် ..။ ပင်စီ ရင် တထိတ်ထိတ် နဲ့ ဘော့စ် ဘောင်းဘီ အရှေ့ ပေါက် က ထွက်လာမဲ့ဟာကို ကြည့်နေ
သည် ..။
 အို ..။
                        လုံးပတ်တုတ်တုတ် လိင်တန်ကြီး ကို သူ ဆွဲထုတ် လိုက် သည် ..။ ပင်စီ့ရင်တွေ တဒိုင်းဒိုင်း အခုန်
မြန်သွားရ သည် ..။ ဒီလိင်တန်ကြီး နဲ့ ပင်စီ  တရင်တခါ ကြုံဘူးခဲ့ သည် ..။ တကယ့်စံချိန်မှီ ကြီး ..။
သူ့ထိပ်က ဒစ် ဆိုတဲ့ ထိပ်ဖူးကြီး က ကားကားကောက်ကောက်ကြီး နဲ့ ပင်စီ့ အဖုတ်ကို မကြာခင် ထိုးသွင်းတော့မဲ့ဟာကြီးလို့ တွေးမိလိုက်တာနဲ့ ကြက်သီးတွေ ဖြန်းကနဲ ထသွားရ သည် ..။
ဘော့စ် က ဘာလုပ်လို့ မပြောပေမဲ့ သူ့ရှေ့ မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းတယ် ဆိုကထဲက ဘာလုပ်ရမယ် ..ဘာလုပ်စေချင်
တယ် ဆိုတာ ပင်စီ သဘောပေါက် သည် ..။
       ဘော့စ် သည် လွန်ခဲ့သော တနှစ်ခန့်က ပင်စီ့ကို တည မူးမူး နဲ့ ဖြုတ်ခဲ့ သည် ..။ ဘော့စ် သည် သူတို့အဖွဲ့
ကြီးရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေမဲ့ အသက်က သူ့ထက်တောင် ငယ်သေးသည် ..။ ပိန်ပါးကျစ်လစ်ပြီး အားကစား လိုက်
စားသူမို့ တကယ် ဖြုတ်နိုင်တဲ့ လူ ..။ အဲဒီတုံး က ပင်စီ့ကို မူးနေတာတောင် အပီဆွဲတာ ..။ တိတိပပ ဆိုရင် မိုးအလင်း တညလုံး ငါးချီ ဖြုတ်ခဲ့တာ ..။ ပင်စီ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြီးခဲ့ရ သည် ..။ နောက်ပိုင်း ပင်စီ့ကိုလှည့်မကြည့်တော့ပြန်ဘူး ..။ ဘော့စ်မှာ က ဆော်ငယ်လေးတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေ သည် .။

ဘော့စ် ရဲ့ ဒစ်ပြဲပြဲ နဲ့ လိင်တန်ကြီးကို ပင်စီ ဖမ်းငုံလိုက် သည် ..။ ဘော့စ် နှုတ်ဖျား က အင်း…..လို့ ညည်းလိုက်တဲ့
အသံကို ပင်စီ ကြားမိလိုက် သည် ..။ ပင်စီ ဆူးခက် ( ခေါ် ) မူမူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အ
ပြစ်ရှိတာကြောင့် ဘော့စ်ကို အကောင်းဆုံး ပြုစုပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးမို့ ဘော့စ် လိင်တန် ရဲ့ ဒစ်ကြားကို လျာ နဲ့ ထိုးကလိပေးလိုက် သည် ..။

“အိုး…ကျွတ်..ကျွတ် ……အား …ဟား…….”
ဘော့စ် သည် ဘယ်လောက် ထိမိသွားသလဲ မသိဘူး ..။ ယောင်ယမ်းပြီး ပင်စီ့ခေါင်း ကို ဖမ်းကိုင်လိုက် သည် ..။
ပင်စီ လဲ အားကြိုးမာန်တက် ဘော့စ် လိင်တန်ချောင်း ကို စုတ်ပေး  သည် ..။ ပင်စီ ရဲ့ လျာက ဘော့စ်ရဲ့ လိင်တန်
ထိပ်ဖျားကို လှိမ့်ကာလှိမ့်ကာ ယက်လိုက် ထိုးလိုက် လုပ်ပေးနေသလို ဘော့စ် ရဲ့ ဥနှစ်လုံး ကို ပင်စီ ဖွဖွလေး ပွတ်
သပ် ပေးနေ သည် ..။ “  အား …..ဟား…….အားဟား….ကောင်းတယ်..ကောင်းတယ် …….ပင်စီ ..အဝတ်တွေ ချွတ်စမ်း
မင်းကို ငါ ကြည့်ချင်တယ် ….”
ပင်စီ လဲ စုတ်တာကို မရပ်ဘဲ ပါးစပ်က စုတ်နေစဉ် လက်တွေက သူမ အဝတ်တွေ ကို တခုပြီးတခု ချွတ်ပစ် ရ သည် ..။
ပထမဆုံး ပင်စီ ရဲ့ ဖြူဖွေး ဖွံ့ထွားပြီး တင်းမာနေတဲ့ စနေနှစ်ခိုင် သည် နို့သီးထိပ်ခေါင်း နီနီလေးများ နဲ့ လှချင်တိုင်း
လှနေတာကို ဘော့စ် မြင်လိုက်ရပေ သည် ..။
“အိုး ..ပင်စီ..ရပ်တော့ ..ငါ..ငါ..ပြီးသွားလိမ့်မယ် …”
ပင်စီ က စုတ်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး ထမိန်ကို ချွတ်ပစ်လိုက် သည် ..။ ပင်တီပါးပါးလေး မှအပ ပင်စီ့ တကိုယ်လုံး ဗလာကျင်းနေပြီ..။ ပင်စီ့ စိတ်တွေ ကြွထလာနေ သည် ..။ ဘော့စ်ရဲ့ လိင်တန်ကြီးကို စုတ်နေရကထဲက သူမ အင်္ဂါစပ်မှာ အရေတွေ တအားစိုရွှဲနေရ သည် ..။ ပင်တီ ကို ပင်စီ လိပ်ပြီး ချွတ်ချ သည် ..။ ပေါင်ကြား က အမွှေးစုစု နဲ့ ဖေါင်းဖေါင်းမို့မို့ကြီးကို တွေ့လိုက်သော ပင်စီ့ဘော့စ် မှာ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး တုတ်တုတ်ခဲခဲကြီး ကို ရမက်ပြင်းတဲ့ မျက်လုံးတွေ နဲ့ စိုက်ကြည့်ပြီး…“ဖင်ကုန်းစမ်း ..”လို့ ပြောလိုက် သည် ..။
ပင်စီ လဲ ဘော့စ် ခိုင်းတာကို ချက်ချင်းဘဲ လုပ်လေ သည် ..။ ဘော့စ်ရဲ့ အလုပ်စားပွဲကြီး မှာ လက်ထောက်ပြီး ကုန်း
ပေးလိုက် သည် ..။ ဖြူဖွေးတဲ့ တင်ပါးကြီးတွေ က ကုန်းလိုက်လို့ ပိုပြီး ကားကော့နေကြ သည် ..။ ဘော့စ် သည် ပယ်ပယ်နယ်နယ်ဘဲ ဆုတ်ညှစ်ကိုင်တွယ်လေ သည် ..။ ဘော့စ်ရဲ့ လိင်တန်ထိပ်ပေါက် က အရေကြည်တွေ ဟာ လိင်တန်တလျောက် စီးကျလို့နေ သည် ..။ ဘော့စ် သည် အချိန်ဆိုင်းမနေဘဲ ပင်စီ ရဲ့ တင်ပါးတွေကြားက ပြူးထွက်
နေတဲ့ အဖုတ်ကြီးထဲကို သူ့လိင်တန်ကိုထိုးသွင်းလေသည် ..။လုံးပတ်တုတ်တုတ် အတန်ကြီး ဗျိကနဲ ဝင်လာတာကိုပင်စီ တင်ပါးကြီးတွေ ကို ကော့ပေးပြီး ခံလေရာ ပင်စီ့အဖုတ် အတွင်သားနုနုတွေ ကို မညှာမတာ ပွတ်တိုက်သွားလို့တကိုယ်လုံး ကျင်တုန်သွားရ သည် ..။ ပင်စီ့နုတ်ဖျား က အင်း….ဟင်း…..လို့ အသံပြု သည် ..။ဘော့စ် က လိင်တန်တဆုံး ထိုးသွင်းလိုက်တာမို့ ဘော့စ် ရဲ့ အမွှေးကြမ်းကြမ်းတွေဟာ ပင်စီ့တင်ပါးကြီးတွေ နဲ့ ထိကပ်နေရ
သည် ..။ သူ့လိင်တန် တချောင်းလုံး ပင်စီ့အထဲမှာ အပြည့်အသိပ်ကြီး ရောက်နေ သည် ..။ ဘော့စ် က ဆက်မလုပ်ဘဲ တဆုံးထိုးထည့်ထားပြီး ပင်စီ့ စအိုပေါက် ညိုညိုလေး ကို စပြီး ရန်ရှာလေပြီ ..။ ဘော့စ်ရဲ့ လက်မ က စအိုပေါက်လေး ကို ကလိနေသည် ..။
အို….
ပင်စီ ရင်ထဲ ထိတ်သွား သည် ..။ ဘော့စ် ပင်စီ့ ဖင်ကို ချမလို့လားမသိဘူး ..။
ဒီလောက် တုတ်လဲ တုတ် ရှည်လဲ ရှည်တဲ့ လိင်တန်ကြီး နဲ့ ဖင် အချခံလိုက်ရရင် ပင်စီ့ ဖင်ပေါက်လေးတော့ ကွဲပါပြီ.။
ဆူးခက် ခေါ် မူမူ ကို ဝေမှိုင်းချိုတို့ နဲ့ မုဒိန်းကျင့်ခိုင်းတာ အခုသူမ ကို ဘော့စ် က ဖင်ဖွင့်မယ် လုပ်တော့မှ ပင်စီ
ကိုယ်ချင်းစာမိပြီ ..။ ချက်ချင်း ကို ပြန်ခံရတာဘဲ ..။
ဘော့စ် ပြုသမျှ ပင်စီ နုရမှာ ..။ ဘော့စ် က တချက်ချင်း မှန်မှန်လေး စပြီး အဖုတ်ကို လုပ်ရင်း ဖင်ပေါက် ကို ထိုးဆွ ကလိနေ သည် ..။ အဖုတ်ပြီးရင် ဖင်ကို ဆော်တော့မယ် ထင်တာဘဲ ..။
“ပင်စီ ..မင်း ဖင်ခံဘူးလား ..”
“ မ…မ…မ..ခံဘူးဘူး ….”
“ငါမင်းကို ဖင်ချမယ် ….”
“ ဟုတ်….”
ဘော့စ် ရဲ့ လက်မ နဲ့ ထိုးဆွပေးနေတာ နာကျင်ပေမဲ့ ကျိတ်မှိတ် ခံနေရ သည် ..။ ဘော့စ် ထိုးဆောင့်တာတွေ မြန်
လာ သည် ..။ အရသာ ထူးကဲလှတာကြောင့် ပင်စီ သဘောကျမိ သည် ..။  အရေတွေ တအားရွှဲနေတာကြောင့် တဖတ်ဖတ် အသံတွေ ညံနေသည် ..။
“ကောင်းလား..ပင်စီ …”
“ ဟုတ်..ကောင်းတယ် ဘော့စ် ..”
“ မြန်မြန် ဆောင့်မယ် ..”
“ ဟုတ်…ဟုတ် ..”
တဖန်းဖန်း တဖတ်ဖတ် နဲ့ ဘော့စ် ဆောင့်ဆောင့်ထည့်တိုင်း ..ပင်စီ့ တင်ပါးကြီးတွေ တုန်ခါသွားနေ သည် ..။
“အာ့…အား…..အား ….ဆောင့်…ဆောင့်..တအား…တအား …..” ပင်စီ ပြီး သည် အထိ ဘော့စ် က မနားတမ်း
ဆောင့်ပေးအပြီး…လိင်တန် ကို ပင်စီ့ အဖုတ်ထဲက ဆွဲထုတ်လိုက် သည် ..။
“ ကဲ ဖင်လိုးရအောင် ..” တဲ့…။
ဘော့စ် ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် ပင်စီ တုန်သွား သည် ..။ ဘော့စ် ရဲ့ လက်မ က ပင်စီ့ အဖုတ်ထဲ မှာ
ရှိနေ သည် ..။ ဘော့စ် ရဲ့ လိင်တန် ထိပ်ဖူးကြီး ပင်စီ့ စအိုပေါက်ဝ ကို လာတေ့လိုက်သောအခါ ပင်စီ ကြက်သီးတွေ
ဖြန်းကနဲ ထသွားရလေ သည် ..။

ဦးသောင်းထိုက်စိုး သည် ကားမောင်းနေရင်း အိမ်ကို ဖုန်းခေါ်လိုက် သည် ..။
ဇနီးဖြစ်သူ ထမင်းပွဲပြင်ထားနိုင်ရန် အိမ်နား မရောက်ခင် ကြိုတင် ဖုန်းခေါ်ထားတာက သူ့အကျင့်..။ ဇနီး ဖြစ်သူ က
ထမင်းပွဲ အဆင်သင့် ပြင်ထားသောအခါ မစားသေးဘဲ စောင့်နေသော ဇနီး နဲ့ အတူ ညစာ ကို အိမ်ရောက်ရောက်
ခြင်း စားနေကျမို့ ယခုလဲ ဖုန်းခေါ်နေတာ ဖြစ် သည် ..။ ဇနီးဖြစ်သူ ဘယ်ရောက်နေလဲ ..။ ဖုန်းမထူး ..။
သုံးကြိမ်ခေါ်ပေမဲ့ မထူး ..။ သူ့အိမ်ရှေ့ကို ရောက်လာသည် ..။ အိမ်ထဲမှ မီးရောင် ကို တွေ့နေရ သည် ..။ ကားဂိုဒေါင် တံခါးကို ဖွင့်တဲ့ အဝေးထိန်းခလုပ် ကို နှိပ် သည် ..။တဒိဒိ နဲ့ ဂိုဒေါင်တံခါး ပွင့်တက်သွားတော့ သူ ကားကိုဂိုဒေါင်ထဲ မောင်းသွင်းလိုက် သည် ..။ ဂိုဒေါင်တံခါး ကို ပြန်ပိတ် သည် ..။ ကားစက်ကို သတ်ပိတ်ပြီး ကားပေါ်က ဆင်းသည့်တိုင်  အိမ်ကြီး က တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေမြဲ ..။ ဖုန်းခေါ်မရတောင် ဂိုဒေါင်တံခါးပွင့်သံကြားပါက ဇနီးဖြစ်သူ ရောက်လာဖို့ကောင်း သည် ..။ ကားပေါ်က ဆင်းသက်ပြီး သူ့ ဆမ်ဆိုနိုက် သေတ္တာပြားလေးကို ကားနောက်ခန်းထဲက ထုတ်ယူလိုက် သည် ။ စိတ်ထဲမှာ မသိုးမသန့် ဖြစ်လာ သည်..။ မင်္သကာ ဖြစ်လာ သည် ..။ အိမ်ထဲ
ကို တယောက်ယောက် ရောက်နေသလား ..။ ဇနီး ဖြစ်သူ ဘယ်မှာလဲ …။
ဖျတ်ကနဲ သူ့တိုက်ပုံအောက် မှာ ပုခုံးစလွယ်အိတ် နဲ့ ထည့်ထားသော သူ့ သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက် သည် ..။
ဂိုဒေါင်ကနေ အိမ်ထဲကို ဝင်တဲ့ တံခါး ကို သော့နဲ့ ဖွင့်ဝင် သည် ..။ မီးလင်းနေသော မီးဖိုခန်းထဲကို သူရောက်ရှိသွား
သည် ..။ ဘယ်သူမရှိ ..။ “ တင်တင် ..တင်တင် ..ဘယ်ရောက်နေလဲ …” ဇနီး တင်တင်နွယ့်ကို ခေါ်ကြည့် သည် ။
မထူး ..။ သေနတ်မောင်း ကို အနောက်ကို ကလစ်ကနဲ ဆွဲတင်လိုက် သည် ..။ ဒီ အချိန်မှာ မှောင်နေတဲ့ ဧည့်ခန်းကြီး
ထဲက အနီရောင်မီးအတန်းလေးတခု ဖတ်ကနဲ ပေါ်လာလို့ သူကသေနတ်ကို အဲဒီ နေရာဘက်ကို ထိုးချိန်လိုက် သည် ။ လေဆာအလင်းတန်း အနီလေး သူ့နဖူးတဲ့တဲ့ ကို တန်းထောက်ထားနေ သည် ..။

“လက်ထဲက သေနတ် ချလိုက် ..ခင်ဗျား ပစ်ရင် တင်တင်နွယ်အရင်သေမယ် ..”

အမှောင်ထဲက မိန်းမတယောက် ရဲ့ အသံ ..။ ရန်သူ က ဘယ်နှစ်ယောက် မှန်း သူ မခန့်မှန်းနိုင် ..။ ခဏတာ တွေဝေ
နေပြီးမှ ဦးသောင်းထိုက်စိုး သူ့ဒသမ၃၈ ကို့လ်အမျိုးအစား ပြောင်းတို ခြောက်လုံးပြူးသေနတ် ကို သူရပ်နေရာဘေး ..
ကောင်တာပေါ်ကို တင်လိုက် သည် ..။

“ ခေါင်းပေါ်လက်တင်ထား ..ဉာဏ်မများနဲ့..ဦးနှောက်တွေ ပြန့်ကျဲသွားမယ် …”

တိုးပေမဲ့ ခက်ထန်မာကျောတဲ့ မိန်းမအသံ ..။ ဘယ်သူလဲ…။ ရန်သူ ဘယ်သူလဲ …။ ဦးသောင်းထိုက်စိုး စဉ်းစား သည်။
အမှောင်ထဲက ထွက်လာတာက သူ့မိန်းမ တင်တင်နွယ် ..။ လက်ပြန်ကြိုး တုပ်ခံထားရ သည် ..။ ပါးစက်မှာ လဲ တိတ်
နဲ့ ကပ်ထားခံနေရ သည် ..။ တင်တင်နွယ် ရဲ့ နောက် က မိန်းမတယောက် ထွက်လာ သည် ..။
ဆူးခက် အမည်ခံ အသွင်ယူခဲ့တဲ့ မူမူ …။
“ဘယ်လိုလဲ..သောင်းထိုက်စိုး ..ခင်ဗျား ပြောခဲ့တုံး က ထိပ်တန်းလှို့ဝှက် ဆို ..ခုတော့ ခင်ဗျား ပါးစပ် က မလုံလို့
ကာဗာလဲပေါ်..ကျမလဲ မုဒိန်းအကျင့်ခံရတယ်..လွတ်အောင် ပြေးနိုင်လို့သာ မသေတာ .. ဘက်ကပ် လဲ မရှိ ..စခန်းငယ် ( ဆေ့ဖ်ဟောက်စ် )လဲ ဝင်လို့မရ ..ခင်ဗျား ဘယ်လို ဌာနခွဲမှူး လုပ်နေတာလဲ …ခင်ဗျားကို သစ္စာဖေါက်တို့ သွားရာလမ်း ကို ပို့ရမယ် …”

အနီးကို ရောက်လာသော မူမူ သည် ဦးသောင်းထိုက်စိုး ကို ရုတ်တရက် သူမ ချိန်ရွယ်ထားတဲ့အူဇီ သေနတ် ဒင် နဲ့
ထုချလိုက် သည် ..။ ဦးသောင်းထိုက်စိုး ..ဝုန်းကနဲ ကြမ်းပြင်ပေါ် မှောက်ရက်ကျသွား သည် ..။
“ပြန်ထ ..ခင်ဗျား ယောင်္ကျား မဟုတ်ဘူးလား ..သစ္စာဖေါက် ..လူယုတ်မာ …”
“ ငါ..ငါ သစ္စာမဖေါက်ဘူး ..ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဘူး ..ငါ ..ငါ ..စခန်းငယ်ရော ဘက်ကပ်ရော စီစဉ်ထားတယ် ..”
“ ဘာ …သွေးရူးသွေးတန်းတွေ လျောက်ပြောမနေနဲ့ ..ခင်ဗျား ထ…ဟိုစားပွဲပေါ်မှာ ..လက်ပ်တော့ကွန်ပြူတာ ဖွင့်ထားတယ် ..ခင်ဗျား အမှားကို ညွှန်ချုပ်ဆီ အီးမေးလ် နဲ့ ရေးပို့စမ်း ..ဒါမှ သူ့လက်အောက် က ဌာနခွဲမှူး တယောက် ဘယ်လောက် သောက်သုံးမကျလဲ ဒင်းသိမယ် ..မကျေနပ်ဘူး ….ဒင်းတို့ အားလုံး ကို လက်စားးခြေမယ် ..” မူမူ သည် ဒေါသတကြီး နဲ့ ကုန်းထနေသော ဦးသောင်းထိုက်စိုး ကို ကန် သည် ..။ အနက်ရောင်တောစီးဖိနပ်ရှည်
ကိုစီးထားသော မူမူ ရဲ့ ကန်ချက် က ပြင်းထန်လှ သည် ..။
“အား …မလုပ်..မလုပ်ပါနဲ့ …..”
“ ထစမ်း ..ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်…”
“အီးမေး မှာ ဘာ…ဘာပို့ရမှာလဲ …”
“ ခင်ဗျား သောက်သုံးမကျလို့ ကျမ အကျင့်ခံရတာ ရေး ..စောက်ပတ်တင်မက ဖင်ပေါက်ကိုပါ အကျင့်ခံရတာ ရေး..
ဆေ့ဖ်ဟောက်စ် သော့ မထားထားတာ ရေး ..ဘက်ကပ် ထားဖို့ လုပ်ထားရက် နဲ့ အရေးအကြောင်းပေးလာတော့
ဘက်ကပ် မရှိနေတာ ရေး …မြန်မြန် ရိုက် ..ဘာနှေးနေတာလဲ…”
“ဖြောင်း ”
ဇက်ပိုးကို ရိုက်ထည့်ပြန် သည် ..။ တရားခံများ ကို နှိပ်စက်နေကျ ဦးသောင်းထိုက်စိုး ..သူလုပ်ခဲ့တာမျိုး အရိုက်အနှက်
တွေ ပြန်ခံနေရ သည် ..။ အားလုံး ရေးအပြီး …မူမူ က..“ ဆက် ရိုက် ..ဒီအချိန်က စပြီး မူမူ ဆိုတဲ့ ကောင်မ က နင်တို့
ဌာန ကို ကောင်းကောင်း ဒုက္ခပေးတော့မယ် လို့ …မိုက်ပြီဟေ့ဆိုရင် ..တဇောက်ကန်းဘဲ …လာမစမ်းနဲ့ ကြမ်းပစ်လိုက်မယ် ….”
ဦးသောင်းထိုက်စိုး အားလုံးရိုက်အပြီး ..“ ကဲ..ပို့လိုက် ..” လို့ သေနတ်ပြောင်း နဲ့ နောက်စိ ကို ထိုးကာ ပြော သည် ..။

“ဒီဘက်လှည့် …”
“မ..မ…မသတ်ပါနဲ့ ..ငါ တောင်းပန်ပါတယ်..မူမူ ရယ် ….”
“ ဒါဆို ကျမမေးတာ ဖြေ ..ကျမ  အန်ဒါ ကာဘာ လုပ်နေတာ ဘယ်သူ့ကိုပြောလဲ …”
“ ရန်ကုန်ဌာနချုပ် က လွှတ်လိုက်တဲ့..စူးမ ကို မင်းကို ဘက်ကပ်လုပ်ဖို့ တာဝန်ပေးရင်း ..ငါ..ငါ ပြောပြမိတယ် ..သူ
ကလဲ မင်းလိုဘဲ ထိပ်တန်း အဆင့် ဝန်ထမ်းတယောက်မို့ ပြောပြလိုက်တာဘဲ..ငါ..သစ္စာမဖေါက်ဘူး …”

“ စူးမ …..”
“တောက် …..သိကြရောပေါ့”
မူမူ  ရဲ့ သေနတ်ပြောင်း က ဦးသောင်းထိုက်စိုး ရဲ့ နားထင်ကို တေ့ထောက်လိုက် သည် ..။
“ မ….မ…..မလုပ်ပါနဲ့ ….”

ရဲလွန်း သည် ဒုချုပ် က သူ့ကို ခေါ်ယူတွေ့ဆုံပြီး ..အသွင်ယူ တဲ့ မူမူ (ခေါ် ) ဆူးခက် အကြောင်းကို ပြောပြပြီး ..မူမူကို ရှာဖွေဖို့ တာဝန်ပေးတာကြောင့် နောက်ဆုံး မူမူ ပျောက်သွားသော တောင်စခန်းမြို့လေး ဆီကို ခရီးထွက်ခဲ့ ရသည် ..။ မူမူ ဘာကြောင့် ပျောက်သွားသလဲ ..ဌာနချုပ် က မသိ ..။ တပတ်တခါ သတင်းပို့နေကျ မပို့တော့ ..။ သူမရှိနေတဲ့ မြို့က အရေးပေါ် ဆေ့ဖ်ဟောက်စ် တခု က ငွေတွေ နဲ့ သေနတ်တွေ ယူသွားလို့ မူမူ သည် တခုခုတော့ ဖြစ်နေပြီလို့ ဒုချုပ်တို့ ယူဆ ပြီး ရဲလွန်းကို ချက်ချင်းလိုက်သွားဖို့ တာဝန်ပေးတာ ဖြစ် သည် ..။             ရဲလွန်း သည် လက်ရှိ ရန်ကုန်မြို့ထဲ အကြမ်းဖက် ဗုံးဖေါက်ခွဲခဲ့သော အကြမ်းဖက်သမားတွေကို လိုက်လံ ဖေါ်ထုတ်နေတဲ့ အလုပ် ကို လုပ်နေသူ ဖြစ် သည် ..။ ဒုချုပ် က လက်ရှိတာဝန်များ ကို သူနဲ့ တွဲလုပ်နေသော ယူနစ် နဲ့လွှဲထားခဲ့ပြီး မူမူ ကို လိုက်လံ စုံစမ်းဖို့ တာဝန်ပေး သည် ..။ ရဲလွန်း   တောင်စခန်းမြို့လေးကို ရောက်သွားသော အခါဒီနယ်မြေတာဝန်ခံ ဌာနခွဲမှူး နဲ့ သူ့ဇနီး ကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်သွားကြောင်း ..ဒေသခံဝန်ထမ်းများက ပြောပြတာနဲ့ အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ ဦးသောင်းထိုက်စိုး ရဲ့ နေအိမ်ကို ရဲလွန်း ရောက်ရှိသွား ခဲ့ သည် ..။လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံး ကို ပစ်သတ်သွား သည် ..။ ထူးခြားတာ က ဦးသောင်းထိုက်စိုး ရဲ့ စအိုပေါက်မှာ ရာဘာလိင်တန်ချောင်းကြီး တန်းလန်း ထိုးထည့်ထားတာ ဖြစ် သည် ..။သူတို့ဌာနခွဲ ..သဲလွန်စရှာဖွေရေး ယူနစ် က လူတွေ လက်ဗွေ..နဲ့ သဲလွန်စ ဘာကျန်ခဲ့သလဲ အသေးစိတ် ရှာဖွေနေကြတာ ရဲလွန်း တွေ့ရ သည် ..။ ထမင်းစားခန်း က စားပွဲပေါ်မှာ လက်ပ်တော့ ကွန်ပြူတာတလုံး ရှိနေ သည် ။ သဲလွန်စ ရှာဖွေရေး ယူနစ်က တာဝန်ခံက ဒီလက်တော့ပ် ကနေ သူတို့ဌာန ညွှန်ချုပ် ဆီ အီးမေး တစောင်ပို့ထားကြောင်း ..ပြသ သည် ..။ ရဲလွန်း သည် အမှုသဘာဝ ကို သဘောပေါက်သွားချိန် ရန်ကုန်ဌာနချုပ် ကသူ့ကို ဖုန်းခေါ်လာ သည် ..။ကာရာအိုကေဘားတခု မှာ ဝေမှိုင်းချို ဆိုတဲ့ လူတယောက် အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ အကြောင်း အသိပေး သည် ။ ဒီဝေမှိုင်းချို သည် မူမူ အသွင်ယူပြီး လိုက် ထောက်လှမ်းနေတဲ့ ဒုစရိုက်အဖွဲ့ကြီး က ဂိုဏ်းသားတယောက် ဆိုတာရယ်..ဝေမှိုင်းချိုရဲ့ ဖင်ပေါက်ထဲကို  လိင်တန်အတုကြီး ထိုးသွင်းထားတာရယ် ကို ရဲလွန်း သိရ သည် ..။ မူမူ သည် သူမ ကိုမုဒိန်းကျင့်ခဲ့သော ဝေမှိုင်းချို ကို ရက်ရက်စက်စက် လက်တုံ့ပြန် လိုက်တာဘဲလို့ သဘောပေါက်ရ သည် ။မူမူ သည် ဥပဒေဘက်တော်သား ဘဝ မှ လူသတ်သမ ဝရမ်းပြေး ဘဝ ကို ရောက်ရှိသွား ပါပကောလား …။ရန်ကုန် ဌာနချုပ် က မူမူ ကို အပူတပြင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ ရဲလွန်း ကို ညွှန်ကြား သည် ..။ သူ့ကို ကူညီဖို့ အဖွဲ့ငယ် တခု စေလွှတ်ပေးမည် လို့ လဲ ပြော သည်..။
                          ……
နေအုပ်စိန် သည် သူ့ရှေ့မှာ ရောက်နေတဲ့ သူ့တပည့် ပေတိုး ကို “ ဟေ့ကောင်..သေချာရဲ့လား ..” လို့ မေးလိုက်သည် ..။ ပေတိုး က သူတို့ ဆူးခက် ( ခေါ် ) မူမူ့ကို ခြေရာခံမိပြီ လို့ ပြောလို့ ..။ သူတို့ဘော့စ် သည် အန်တီပင်စီညံ့ဖျင်းလို့ မူမူ ထွက်ပြေးပြီး သူတို့ စခန်းတချို့ ကို စွန့်ပစ် ခြေရာဖျောက်ခဲ့ရလို့ ဆုံးရှုံးတာများ နဲ့ ဝေမှိုင်းချို လိုစိတ်ချရတဲ့ တပည့်ကောင်းတယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာကြောင့် အလွန် စိတ်ဆိုးနေတာကြောင့် ဘာဘဲ လုပ်လုပ်အမှားအယွင်း ကင်းလို သည် ..။ ပေတိုး က ..“သေချာတယ် ဆရာ ..ကျနော် ဒီဆော် နဲ့ အကြာကြီး အလုပ်တွဲလုပ်ခဲ့ဘူးတာဘဲဟာ..သူ့ရုပ်ကို ခွေးချီသွားတောင် မှတ်မိပါတယ် ..သူမှ သူ ပါဘဲ ..”“ ဒီကောင်မ ကို မင်းတို့ တွေ့တယ် ဆိုတဲ့ အိမ်က ဘယ်သူ့အိမ်လဲ ..”“ သူ့ဘဲ လို့ ထင်တာဘဲ ..ရဲပြုတ် လို့ပြောကြတယ် ..နံမည် က ဟန်ထူးမောင် ..တဲ့ ..ခုတော့ ပွဲစားယောင်ယောင်ဘာယောင်ယောင် ဘဲ ..ဒီကောင်မ ဒီကောင့်အိမ်မှာ ရှိနေတာ သေချာတယ် ..ဆရာ ..”“ သေချာရင် ..အပိုင်စောင့်ပြီး ဝိုင်းသမ လိုက်ကြမယ် ..အချိန်ကောင်း ကြည့်ပြီး ဝုန်းလိုက်ကြတာပေါ့ ..”“ ကောင်းပြီ ဆရာ..ကျနော် ..ဖော်လွန်း ကို မျက်ခြေမပြတ် တနေရာ က စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတယ် …”“အိုကေ ..”နေအုပ်စိန် ..အန်တီပင်စီ့ဆီ ကို ဖုန်းကောက်ဆက်လိုက် ပါ သည် …။
                                                   …………………………………………………………………………………
ဟန်ထူးမောင် ထင်းရှူးသေတ္တာ အရှည်ကြီး ကို ထမ်းပြီး သူ့တိုက်ခန်း ကို ပြန်ရောက်လာတော့ မူမူ ရေချိုးနေ သည် ။မူမူ ရေချိုးခန်းထဲက ပြန်ထွက်လာတော့ အပေါ်ပိုင်းဗလာ နဲ့ ဟန်ထူးမောင် ကို တွေ့ သည် ..။“ကိုမောင်..အဆင်ပြေခဲ့လား ..”“ပြေတယ် ..ဟိုဘက် က အလာ ရဲတွေစုံထောက်တွေ တပြုံကြီး ခြေရှုပ်နေလို့ မနဲ ဘတ်လာရတယ် မူမူ ..”“ အင်း..ဒါကြောင့်လဲ မူမူ က ကိုမောင့်ကို အားကိုးတာ..သိလား ..ကျေးဇူးဘဲ ကိုမောင် ..ဒီတခါပြီး ရင် မူမူ အလုပ်ပြန်လုပ်တော့မှာပါ …” ကိုယ်မှာ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ ပတ်စည်းထားသော မူမူ့ကို ဟန်ထူးမောင် က ပွေ့ဖက်ခါ မူမူ ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူဖေါင်းဖေါင်းလေးကို ငုံကာ စုတ်လိုက် သည် …။ မူမူကလဲ ဟန်ထူးမောင် လည်ဂုတ်ကို ပြန်လည်သိုင်းဖက် လိုက်ပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းဘဲ ပြန်လည် နမ်းစုတ်လေ သည် ..။           ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ လက်တဖက် က မူမူ့တင်သားထယ်ထယ်ကြီးတွေကို ဆုတ်နယ်ဖျစ်နေသည် ..။ မူမူ ကလဲအားကျမခံ ဟန်ထူးမောင်ရဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီ သံကြယ်သီး ကို ဖွင့်ဖြုတ်သည် ..။ နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှုတာတွေပြင်းထန် မြန်ဆန်လာကြ သည် ..။ သွေးသားတွေ ဆူဝေ ထကြွကုန်တာကြောင့် မူမူ ဇစ်ဖြုတ်လိုက်သော ဂျင်းဘောင်းဘီ ကို ဟန်ထူးမောင် က အောက်ခြေကို ခြေနဲ့နင်းပြီး ချွတ်ပစ်လိုက် သလို မူမူ ပတ်စည်းထားတဲ့ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကိုလဲ ဟန်ထူးမောင် က ဆွဲဖြုတ် ပစ်လိုက် သည် ..။ မူမူ့ကိုယ်မှာ အဝတ်ဆိုလို့ ချည်တမျှင်တောင် ရှိမနေတော့ ..။ မိမွေးတိုင်း ကိုယ်လုံးတီး အလှအပတွေ ကို ဟန်ထူးမောင် တွေ့တော့ ကာမရာဂစိတ်တွေက အမြင့်ဆုံး ထကြွသွားပြီးမူမူ့ကို ကုတင်စောင်းမှာ ပက်လက်လှန်ချလိုက်ပြီး မူမူ့ပေါင်တန်ဖြူဖြူသွယ်သွယ်တွေ ကြားထဲ ခေါင်းထိုးဆိုက်ခါ မူမူရဲ့ အင်္ဂါစပ် ကို နမ်းရှုံ့လေ သည် ..။မူမူမှာ ဟန်ထူးမောင်ရဲ့ နှာခေါင်းချွန်ချွန် က သူမ အင်္ဂါစပ် ရဲ့အရသာဖူးအစိ ကို ပွတ်သပ်ခလုပ်တိုက်မိသွားတာမို့နှုတ်ခမ်းထူအမ်းအမ်းလေး ပွင့်ဟကာ..တအိုအို နဲ့ ညည်းနေရသလို သူမ ပေါင်တန်တွေကို ကားဖြဲကာ ဟန်ထူးမောင်ရဲ့ ဆံပင်တွေကိုလက်နဲ့ဆုတ်ကိုင်ဆွဲထား သည် ..။ ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ လျာ က သူမ အင်္ဂါစပ် နှုတ်ခမ်းသား တွေကို စတင်ယက်ပေးတော့ မူမူမှာ ဖင်တကြွကြွ နဲ့ အရသာ ရှိလွန်း နေတော့ ..အို့ဟိုဟို ..အား..အား…အား…အား..နဲ့အော်ညည်း နေ သည် ..။ ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ လျာက အပြားလိုက်ကြီး ဖိဖိယက်နေသည် ..။  ဟန်ထူးမောင် သည် လပ်မစားရပါဘဲ နဲ့ သူ့အထက်လူကြီးတွေက ဟန်ထူးမောင်ကို ရာထူးမှချပြီး စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ကြတာကြောင့် ဟန်ထူးမောင် အလုပ် က ထွက်ပစ်ခဲ့တာ ဖြစ် သည် ..။မူမူ က သူ့ချစ်သူ ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ အမှုကို စုံစမ်းကြည့်သောအခါ အထက်လူကြီးများ သည် ဟန်ထူးမောင် က သူတို့ ကို တန်စိုးလက်ဆောင် မဆက်သလို့ အမျက်သိုကြပြီး အပြစ်ရှာကြတာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရ ပေ သည် ..။ 
သို့ပေမဲ့ ဟန်ထူးမောင် က အလုပ်ထွက်ပြီးနေပြီ ..။ ဟန်ထူးမောင် သည် ရဲတပ်ဖွဲ့အပေါ် စိတ်နာနေသူ ဖြစ် သည် ..။မူမူ လဲ ဒီလို သူမဌာန အပေါ် လက်စားခြေတာတွေ လုပ်လာသော အချိန်မှာ ချစ်သူ နှစ်ဦး ပူးပေါင်းမိသွားကြ တော့သည် ..။ စိတ်နာကျည်းသူနှစ်ယောက် ပူးပေါင်းမိပြီး အန်တီပင်စီတို့ ဂိုဏ်းကို ရော ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့ကိုပါ ထိုးဖေါက် တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်လာလေ သည် …။                     ဟန်ထူးမောင် သည် မူမူ့ခါးသိမ်လေးကို သူ့သန်မာတဲ့ လက်တွေနဲ့ ဆုတ်ကိုင်ကာ ဖေါင်းကြွနေသောမူမူ့ အင်္ဂါစပ်ခုံးခုံးမို့မို့ကြီး ကို အားရပါးရ ယက်ပေးလေ သည် ..။ မူမူ မှာ ဟန်ထူးမောင် နဲ့ ကွဲကွာနေတာ ကြာပြီး ဘယ်ယောင်္ကျားနဲ့မှ အခုလို ကာမဆက်ဆံတာ မရှိခဲ့လို့ သွေးသားတွေ တအား ဆူကြွ နေတာမို့ သူမတင်ပါးကြီးတွေ ကို ကော့ကော့ပေးနေ သည် ..။ တပြတ်ပြတ် ယက်သံတွေ နဲ့ တအီးအီး တအင်းအင်း ညည်းသံတွေ က တိတ်ဆိတ်နေတဲ့တိုက်ခန်းလေးထဲ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ကြီး ကြားနေရ သည် ..။         “ တော်ပြီ..ကိုမောင် …မူ့ကို လုပ်ချင်လုပ်တော့ …..”
ဟန်ထူးမောင် က လျက်နေဆဲ ..။ သူ့လျာထိပ် က မူမူ့ အဖုတ်တွင်းထဲကို စွပ်ကနဲ စွပ်ကနဲ ဝင်ရောက်နေ သည် ..။မူမူ က ယားလွန်းနေပြီး ယက်ပေးတာနဲ့ မလုံလောက်တော့ဘဲ လိင်တန် နဲ့ ထိုးဆောင့်ပေးစေချင်နေပြီ ..။         “ ကိုမောင် ….လုပ်ပါတော့ ..မူ မနေနိုင်တော့ဘူး ….”    ဟန်ထူးမောင် လဲ မူမူက ထပ်ပြီး တောင်းဆိုနေလို့ အဖုတ် ယက်ပေးနေတာကို ရပ်ပစ်လိုက် သည် ..။ ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ ပါးစပ်တဝိုက် အရေများ စိုပေနေ သည် ..။ မူမူ က ဖင်ပူးတောင်းထောင် ပေးလိုက် သည် ..။ ဟန်ထူးမောင် ဒီလို ဖင်ထောင်ပေးတာ ကြိုက်မှန်း မူမူ သိလို့ …။ ဟန်ထူးမောင် လဲ အလိုက်သိတဲ့ မူမူ့ ကို သဘောကျသွားပြီး..မူမူ့ဖင်တုန်းတောင့်တောင့်ကားကားတွေ အနောက်မှာ ဝင်ရပ်ခါ ဖင်နှစ်လုံးကြား က ဖေါင်းပြူးထွက်နေတဲ့ အဖုတ်ကြီး ကို သူ့လိင်ချောင်း ရဲ့ ထိပ်ဖူးကြီး နဲ့ စုံချီ ဆန်ချီ ပွတ်လှိမ့်လိုက် သည် ..။ မူမူ့အဖုတ်ကြီး မှာ ပေစိုနေတဲ့ အရေများ..လိင်တန်ထိပ်ဖူးကြီး မှာ ပေလူးသွား သည် ..။မူမူ့ ဖင်ပေါက်ညိုညိုလေး ကိုလဲ အသဲယားစရာ မြင်နေရတာကြောင့် ဒီလို ဖင်ပူးတောင်းထောင်ပေးတဲ့ ပုံစံ ကိုဟန်ထူးမောင် သဘောကျတာ ဖြစ် သည် ..။ အဖုတ်ကို စိတ်တိုင်းကျ စပ်ရှက်နေတုံးမှာ ဖင်ပေါက်လေး ကိုလဲ ကလိချင်တိုင်း ကလိနိုင်လို့ ဒီလို ပုံစံ နဲ့ လုပ်တိုင်း မူမူ့ဖင်ပေါက် ကို လက်မ နဲ့ ထိုးဆွကာ ကလိပေးနေတာကြာပြီ..။မူမူ့ဖင်ပေါက်ကို တနေ့တော့ ဖွင့်မည် လို့ စိတ်ကူးထားသော ဟန်ထူးမောင် သည် ဒီနေ့လဲ မူမူ့ဖင်ပေါက် ညိုညိုလေး ကို ကလိရန် သူ့လက်မ ကို တံတွေးများနဲ့ စွတ်လိုက် သည် ..။  မူမူ့ အဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းကြီး ထဲ လိင်တန် ကို ထိုးသွင်းရန်တေ့လိုက်စဉ် သူတို့တိုက်ခန်း ဝင်ပေါက် က အသံများသဲ့သဲ့ ကြားလိုက်လို့ မထိုးသွင်းလိုက်သေးဘဲ နားစွင့်နေ သည် ..။ ဖင်ထောင်ကုန်းပေးထားသော မူမူ သည်လဲနားပါးသော ..အလေ့အကျင့်များနေပြီဖြစ်တဲ့ ထောက်လှး စာမ်းရေး ဝန်ထမ်း တယောက် ဖြစ်တာကြောင့် “ ကိုမောင် ..လူ ….လူ….”လို့ လေသံလေး နဲ့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ဟန်ထူးမောင် လဲ ကုတင်ဘေး ကို လှိမ့်ဆင်းလိုက်ပြီးဘေးက စားပွဲပေါ်က သူ့သေနတ် ကို ဆွဲကိုင်လိုှ က်သည် ..။ မူမူ လဲ ခေါင်းအုံးအောက်မှ သူမ ရဲ့ သေနတ် ကို လှမ်းယူလိုက် သည် ..။ ဝုန်းကနဲ အခန်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး လူတွေ ခုန်ဝင်လာ သည် ..။ သူတို့ လက်ထဲမှ သေနတ်များ နဲ့တဘုန်းဘုန်း တဒိန်းဒိန်း ..ဒလစပ် ပစ်ခတ်လေရာ စောစော က မူမူ နဲ့ ဟန်ထူးမောင်တို့ ချစ်ရည်လူး ချစ်စခန်းဖွင့်နေကြတဲ့ ကုတင်ကြီး ကို ကျည်ဆံများ တဖြောင်းဖြောင်း ထိမှန်ကုန် သည် ..။ ယမ်းငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းကုန်သည် ..။ကုတင်အောက် ကြမ်းပြင် မှာ မှောက်ရက် ရှိနေကြသော ဟန်ထူးမောင် နဲ့ မူမူ တို့ ဝင်လာသူတွေကို ပြန်လည် ပစ်ခတ်ကြပြီ …။ ဒိန်းဖေါင်း..ဒိန်းဖေါင်း နဲ့ ပစ်ခတ်သံများ နဲ့အတူ ဝင်လာသူတွေ တချို့ကို ထိမှန်ကုန် သည် ..။ ဘုန်းကနဲ ပြုတ်ကျလဲပြို ကုန် သည် ..။ မူမူ နဲ့ ဟန်ထူးမောင် လဲ ကျည်ကပ်ထဲက ကျည်ဆံတွေ ကုန်သည်အထိ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်အပြီး မူမူ က အခန်းထောင့်မှာ ထောင်ထားတဲ့ အူဇီ စက်သေနတ်တိုလေး ကို ပြေးယူ သည် ။ဝင်လာသူတချို့ အခန်းပြင်ကို ဆုတ်ပြေးတော့ မူမူ လဲ တဟုန်ထိုးပြေးလိုက်ခါ အူဇီ ကို အော်တိုဆွဲ ပစ်ခတ် တော့ အခန်းအဝ မှာ ရန်သူနှစ်ယောက် ကော့လန်ကာ လဲကျသွားရ သည် ..။ ကျယ်လောင်သော သေနတ် ပေါက်ကွဲသံတွေကြောင့် ဟန်ထူးမောင် သူမ ကို တစုံတခု လှမ်းပြောတာကို နားတွေ တအားအူနေလို့ မကြား ..။ အခန်းပြင်ထိ ထွက်ခါ ပစ်ခတ် သည် ..။ ရန်သူတချို့က တဆစ်ချိုး အကွေ့နံရံ မှာ အကာအကွယ်ယူပြီး ပစ်ခတ်ကြလို့ မူမူ အခန်းထဲ ပြန်ခုန်ဝင်လာ သည် ..။ ဟန်ထူးမောင် လဲ ကျည်ကပ် အသစ်လဲ လိုက်သလို နောက်ထပ် ပစ်စတို တလက်ကို သူ့ကျောပုးအိတ်ထဲက ထုတ်ယူ ကာ သေနတ်နှစ်လက် လက်တဖက်စီ ကိုင်ကာ ..“ မူ ..လစ်စို့ ..လောင်ခြာ ကို ယူ..ပြူတင်းပေါက် က ဆင်း..ကိုယ် ခံပစ်ထားမယ် ….” လို့ အော်ပြောလေ သည် …။မူမူ လဲ စောစော က ဟန်ထူးမောင် သယ်ယူလာသော ထင်းရှူးသေတ္တာရှည်ကြီး ကို ဖွင့်ပြီး အတွင်း က အေတီ..ဖိုး ရော့ကက်လောင်ခြာကြီး ကို သိုင်းကြိုးနဲ့ ပုခုံးမှာ လွယ်လိုက် သည် ..။ အန်တီပင်စီ တို့ အဖွဲ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခြေမှုန်းပစ်ဖို့ ဟန်ထူးမောင် ကို တောတွင်း အဆက်အသွယ်တွေဆီက ဒီ လောင်ခြာကို သွားရောက် ဝယ်ယူစေတာ ဖြစ် သည် ..။ရန်သူတွေ တော်တော်များများထိကုန်တာကြောင့် စောစောကလို အတင့်မရဲကြတော့ ..။ သေနတ်သံတွေကြောင့်ရဲတွေလဲ မကြာခင် ရောက်လာကြမှာမို့ မူမူ နဲ့ ဟန်ထူးမောင် ရော..ရန်သူ အဖွဲ့များပါ ဒီနေရာက ခွာကြဖို့ ကြိုးစားကြလေ သည် ..။                           တိုက် အနောက်ဘက်မှာ ရပ်ထားတဲ့ သူတို့ရဲ့ ဝီလီဂျစ်အဖြူလေး ပေါ်ကို ခုန်တက်မောင်းထွက်လိုက်ကြ သည် ..။ ရန်သူကို သူတို့ မခြေမှုန်းခင် ရန်သူက သူတို့ကို ဝင်တိုက်ခိုက် သည် ..။ ပေါ့လို့ မဖြစ်တော့ ..။
                                   ……

နေပိုင်စိုး သည် တညလုံး တရားခံ စစ်နေ သည် ..။ဒီမင်္ဂလာဒုံ က သူတို့ စစ်ကြောရေးစခန်းကြီး ထဲ သူတို့ ဖမ်းမိလာသော ဒုစရိုက် ဂိုဏ်းသားများ ကို နေပိုင်စိုးတို့လူလဲ နဲ့စစ်နေကြ သည် ..။ သူတို့ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟာ ဘယ်သူလဲ..သူတို့ရဲ့ မြေပေါ် အဆက်အသွယ်တွေ ဟာ ဘယ်သူလဲ ..သူတို့စခန်းများ ဘယ်.မှာလဲ ..စသဖြင့် သဲသဲမဲမဲ စစ်ဆေးနေကြ သည် ..။ တညလုံး စစ်မေး ပေမဲ့ ခေါင်းမာသော တရားခံများကြောင့် ထင်တိုင်း မပေါက်ခဲ့ ဘူး…။ရဲဘော်တယောက် လာပေးသော ကော်ဖီမတ်ခွက် ကို ယူသောက်လိုက် သည် ..။ သူတို့ တီးမ်လီဒါ ကိုသိုက်စိုး ရောက်လာ သည် ..။ “ဟေး..နေပိုင်..နားလိုက်တော့..မောင်ရင်တို့ တညလုံး ပင်ပမ်းလှပြီ ..ကိုယ်တို့ လူလဲပေးမယ်..ဖုန်းဖွင့်ထား ..ကိုယ် လိုအပ်ရင် ခေါ်လိုက်မယ် ..နားတော့ …”
ပုခုံးပေါ်တင်ထားသော စစ် မျက်နှာသုတ်ပုဝါ အသေးစားလေး နဲ့ သူ့အဆီပြန်နေတဲ့ မျက်နှာ ကို သုတ် သည် ..။နေပိုင်စိုး သည် တဇောက်ကန်း လို့ သူတို့က ခေါ်ကြတဲ့ ရဲလွန်းတို့လို တရားခံကို ထိုးတာ ရိုက်တာ မလုပ် ..။ မနှိပ်စက် ..။ ဒါကြောင့် သိလိုတာလဲ ခုထိ မသိရသေး ..။
   သို့ပေမဲ့..ဝါရင့်နေပြီ ဖြစ်တဲ့ စစ်ဆေးရေး အရာရှိတယောက်မို့ နေပိုင်စိုး သည် ဒုစရိုက်ကောင်တွေ ရဲ့ စခန်း ကို ခန့်မှန်းလို့ ရသင့်သလောက် ရပြီ ..။ အင်း ..သေချာအောင် ထပ်လုပ်ပြီး မှ အထက်ကို တင်ပြပြီး ..အထူး စစ်ဆင်ရေးတပ်ဖွဲ့ ( ဆွပ် )တွေ နဲ့ ဝိုင်းရမယ် ..။သူနဲ့ အစားးထိုး နေရာချင်းလဲသော အရာရှိ ကို သူ စစ်မေးနေတာတွေ အကြောင်း ပြောပြအပြီး ..စစ်ကြောရေးစခန်းကြီးထဲက ထွက် သည် ..။ အင်း..စူးမ တော့ ညက တမျှော်မျှော် နဲ့ ဖြစ်နေမှာ ဘဲ ..။ ကားမောင်းရင်း..စူးမ ကို ဖုန်းခေါ်လိုက် သည် ..။
“ဟိတ်..ပြန်လာပြီ လား …”“ အင်း..စူး ..ဆောရီးဘဲ ..ဘိန်းဂိုဏ်းကြီး တခု ကို ကိုယ်တို့ တညလုံး စစ်နေရလို့ …စူး ဘရိတ်ဖတ်စ် ဘာစားချင်လဲ..ကိုယ် ဝင်ဝယ်ပြီး အတူတူစားကြမယ် လေ ..”“ စားချင်တာကတော့ ..ပဲပြုတ်ထမင်း ကြော် နဲ့ အမဲကြော် မွမွလေး …ဟိဟိ ..”“ ရတယ် စူး ..ကိုယ်ဝယ်ခဲ့မယ် ..”“ စူးက ကုလား လဘက်ရည် အကောင်းစား ဖျော်ထားမယ် ..ဆီးယူး ကိုနေ ..”
နေပိုင်စိုး နဲ့ စူးမ အိန္ဒိယ ကလာတဲ့ ဘရွတ်ဘောင်း လဘက်ခြောက်ကို ကျကျနန ကျိုပြီး နို့ဆီ နဲ့ ဖျော်သောက်လေ့ရှိပြီး ကုလားလဘက်ရည် လို့ ခေါ်ကြ သည် ..။နေပိုင်စိုး  ပဲပြုတ်ထမင်းကြော် နဲ့ အမဲသားမွမွကြော် ဝင်ဝယ် ပြီး..စူးမ ဆီကို ရောက်လာသည် ..။
စူးမ သည် တီရှပ်ပွပွကြီးဝတ်ထား သည် ..။ ရင်ဘတ်မှာ..အဝါရောင် ကြက်ပေါက်စလေး က သေနတ် နှစ်လက် ကိုင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုံ့နေသည့်ကာတွန်းပုံ နဲ့ . . ။ ချစ်က် ဝစ်သ် ဂန်းစ် ဆိုတဲ့ စာတန်း နဲ့ ..။
ကုလား လဘက်ရည်မွှေးမွှေး ဖျော်ကာ စောင့်နေသော စူးမ နဲ့ နေပိုင်စိုး ဘရိတ်ဖတ်စ် စားကြ သည် ..။ ပြီးတော့နေပိုင်စိုး ရေချိုး သည် ..။ သူ ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လိုက်တာနဲ့ အပြင်မှာ အဆင်သင့်စောင့်ဆိုင်းနေသော စူးမက သူ့ကို အငမ်းမရ နမ်းစုတ် လေ သည် ..။ ခါးမှာ ပတ်ထားတဲ့ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ က ဟုတ်ကနဲ ပြုတ်အသွား ..နေပိုင်စိုး ရဲ့ လိင်တန်ထွားထွားကြီး က စူးမကြောင့် တင်းမာတောင့်တင်းပြီး အပေါ်ထောင်နေတာ စူးမ တွေ့လိုက်ရလေ သည် ။ စူးမ ရဲ့ တီရှပ်ပွပွကြီး ကိုလဲ နေပိုင်စိုး က ဆွဲလှန်တင်ကာ ချွတ်ပစ်လိုက် သည် ..။ အောက် မှာ ဘာမှ ခံမဝတ်ထားတာကြောင့် တီရှပ်ကြီး လဲ ချွတ်ခွာလိုက်ရော စူးမ ဗလာကျင်းသွားပြီ ..။ ဖွံ့ထွားတဲ့ စနေနှစ်ခိုင်ရင်သားတွေက ထိုးထိုးထောင်ထောင် နဲ့ ..။ဖင်တွေကကော့ကောက်နေ သည် ..။ ဆီးခုံထိပ်နားမှာ အမွှေးမဲမဲစုစုလေး ရှိနေပေမဲ့ ဖေါင်းမို့တဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီး မှာတော့ အမွှေးမရှိ ..။ဘာစကားမှ မဆိုမိကြဘဲ..နှစ်ယောက်သား တိုင်ပင်ထားသလို ..ဦးတည်ချက် ပန်းတိုင်ကို အရောက်လှမ်းဘို့ဘဲကြိုးစားကြလေ သည် ..။ စူးမကို အပေါ်က တက်ခွ ပေါင်တွေ ဆွဲဖြဲကားကာ လှေကြီးထိုး ရိုးရိုးဘဲ   တက်လုပ်လေ သည် .. ။စူးမ လဲ တညလုံး အိပ်လို့မရ..ချစ်သူကို စောင့်နေခဲ့ရတာမို့ 
..နေပိုင်စိုး မလုပ်ခင်ကထဲက သူမ အဖုတ် သည် အရေတွေ စိုစိုရွှဲကာ နေခဲ့ တာ ..။ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတဲ့ ကာမ ကို ဖြည့်ဆည်းပေး ဖို့ ကြိုးစားနေသော နေပိုင်စိုး နဲ့ တက်ညီ လက်ညီ ပန်းတိုင်ကို ရောက်ရေး..တက်ကြွစွာ ကြိုးပမ်းလေတော့ သည် ..။
နေပိုင်စိုး ရဲ့ တုတ်ခိုင်လှတဲ့ လိင်တန်ကြီး သည် စူးမ ရဲ့ အဖုတ်ထဲ တင်းကျပ်လှ သည် ..။ စူးမ နေပိုင်စိုး ရဲ့လည်ဂုတ်ကို ဆွဲဖက်ခါ နေပိုင်စိုး ဆောင့်ထည့်သမျှ ကို အောက်မှ တန်ှပြန်ကော့ပင့်ပေး သည် ..။ သူမ တင်ပါးကြီးတွေကို လဲစကောဝိုင်းသလို မွှေ့ရမ်းပေး သည် ..။ တဖတ်ဖတ် တဖွတ်ဖွတ် နဲ့လိင်အင်္ဂါ နှစ်ခု ပွတ်တိုက် ပေါင်းဆုံရာက ဖြစ်ပေါ်တဲ့ အသံဘလံတွေ ဆူညံနေ သည် ..။
နေပိုင်စိုးရဲ့ ဟင်းကနဲဟင်းကနဲ အားယူတဲ့ အသံ ..စူးမ ရဲ့ ထိမိလွန်းလို့ ..တအားအား..အော်ညည်းတဲ့ အသံတွေလဲ ထွက်ပေါ်နေ သည် ..။တူယှဉ်ကာ အပြိုင်အဆိုင် ..ကြုံးကြ ဆောင့်ကြတော့ မကြာခင်ဘဲ ဦးတည် ထားတဲ့ ပန်းတိုင် ကို ပြိုင်တူလို တက်လှမ်း ရောက်ရှိသွားကြတော့ သည် ..။
ပြီးပါပြီ…


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။