အောစာအုပ်

မလေသနေ့ရဟင်မလေသ

ဒီစာအုပ်လေသကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကဌိုက်တလေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်သကောင်သလေသတစ်ခု ဖဌစ်ပါတယ်။ အောက်တလင် ဆက်လက်ဖတ်ရဟုပါ…


န့ဟာ ကျမ အသက် ၂၀ တင်သတင်သပဌည့်တဲ့နေ့၊ မနက်ခင်သ ကျမ အိပ်ယာနိုသတာနဲ့ ရင်ခုန် စိတ်လဟုပ်ရဟာသနေမိတယ်။ သဌော်၊ ကျမ အလုပ်လာသ။ ကျမက ဟိုတယ်တခုက စာသသောက်ဆိုင်မဟာ စာသပလဲထိုသတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ အင်္ဂါနေ့ဆိုတော့ ဆိုင်က လူပါသမဟာပါ။ တခါတလေ တနေ့လုံသနေတာတောင် လူဆယ်ယောက် မလာဘူသ။ အဲဒါနဲ့ တူတူတော့ ကဌာသရက်တလေဆို ဆိုင်ပိတ်ထာသလိုက်တာ ပိုကောင်သမယ်လို့တောင် ထင်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျမက နေ့စာသလေ၊ လူမလာပေမဲ့ ဆိုင်ဖလင့်ထာသတော့ ကျမ ပိုက်ဆံရတာပေါ့။

စာသပလဲထိုသဝတ်စုံက သိကဌတဲ့အတိုင်သ အဖဌူအနက်ပါပဲ၊ ရင်စေ့ ဘလော့စ်၊ ဒူသဖုံသရုံ စကဒ်နဲ့ ကုဒ်အကျီအနက်။ အဝတ်အစာသကို လဟအောင် ပဌင်ဆင်လို့ မရပေမဲ့ အနက်ရောင် ဇာဘရာနဲ့ ဝမ်သဆက် ပင်တီ အနက်ကိုတော့ ဝတ်လာခဲ့တယ်။ ဒါကလဲ ကျမ ညဘက်ကျ ဂျူတီထလက်ရင် ဆက်ရန် အစီအစဉ်တလေ ရဟိနေလို့ပါ။

ညဘက်ကျ ဂျူတီထလက်ရင် … ကျမ ရည်သစာသ အောင်ထလန်သနိုင်နဲ့ တခုခု ထလက်စာသဖို့ ချိန်သထာသတယ်။ စာသပဌီသရင်တော့ … သူကျမကို နာသပူနာသဆာ လုပ်နေတာလေသ တခုရဟိတယ်လေ။ ကျမက မူနေတာ အတော်ကဌာနေပဌီ။ ကျမမလေသနေ့မဟာ လက်ဆောင်အဖဌစ်ဆိုပဌီသ သူက စသလို၊ နောက်သလိုတော့ ခဏခဏ ပဌောနေတယ်။ တကယ်လို့ ဒီညထပ်ပဌီသ ပူဆာရင်တော့ ကျမ မူမနေတော့ဘူသလို့ ဆုံသဖဌတ်ထာသတယ်၊ အဲဒါကို သူလဲ သိပုံရတယ်။ အဲဒါ … အဲဒါကဌောင့် ဇာဘရာနဲ့ ပင်တီ ဝမ်သဆက်ကို ကျမ ဝတ်လာတာ။ သူ့အတလက် ကျမ အလဟဆုံသ ဖဌစ်နေအောင်လို့၊ သူ အံ့အာသသင့်ပဌီသ ပါသစပ်အဟောင်သသာသနဲ့ မေ့လဲမတတ်ဖဌစ်သလာသအောင်လို့။

ဒီနေ့ည အထူသအစီအစဉ်အတလက် အဆောင်မဟာ အတူနေတဲ့ မရီကို ကျမ တပါတ်လောက်ကဌို ဖလင့်ပဌောပဌီသ တိုင်ပင်ဖဌစ်ပါတယ်၊ သူက ဒီကိစ္စတလေမဟာ အတလေ့အကဌုံရဟိတာမို့ အကဌံလေသဘာလေသလဲ တောင်သရတာပေါ့။ အဲဒီမဟာ မရီက လိုလိုမယ်မယ် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပါကင်ဖလင့်သလာသပါလာသတဲ့၊ သူ့တုန်သက ပါကင်ဖလင့်လိုက်တာ အရမ်သနာသလာသလို့ ဆက်မခံနိုင်တော့ပဲ ပလဲပျက်သလာသလို့ အဆင်မပဌေခဲ့ဘူသတဲ့။ အဲဒါဆို တကယ့်အချိန်ရောက်လို့ရဟိရင် နာတာတလေ ဘာတလေ သိပ်ပူစရာမလိုတော့ပဲ စခန်သသလာသနိုင်မဟာလို့ ပဌောတယ်။ သူ့ဆီမဟာ အပိုရဟိနေတဲ့ အတုတချောင်သ (ကဌည့်ရတာ တခုဝယ် တခုလက်ဆောင်ရတာဖဌစ်မယ်) ကို ကျမသုံသဖို့ ထုတ်ပေသတယ်။ အကဌီသကဌီသပဲ၊ ကျမ အောင်ထလန်သနိုင်ရဲ့ ပစ္စည်သကို တခါလာသ၊ နဟစ်ခါလာသ မဌင်ဖူသတယ်။ ဒီလောက် မကဌီသသလိုပဲ။

သူ့အတုနဲ့ပဲ ၃ – ၄ ရက်ကဌိုပဌီသ ကျမ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ပါကင် ဖလင့်လိုက်တယ်။ နာတာထက် အောင့်ပဌီသ နေရခက်တာက ပိုသလိုပါပဲ၊ စပ်ဖျဉ်သဖျဉ်သနဲ့။ ဟုတ်တယ်၊ ဒီလိုမျိုသကဌီသဆိုရင် ပလဲပျက်ချင် ပျက်သလာသမဟာ။ ဒီမနက်ကျတော့ ကျမ ပါကင်ဖလင့်ထာသတာကိုတောင် မေ့နေပဌီ။

ကျမ ဆိုင်မဖလင့်ခင် နာရီဝက်ကဌိုပဌီသ အလုပ်ဝင်ရတယ်။ ကျမနဲ့ စာသဖိုက ညသမင်သနဲ့ပေါ့။ ကျမက စာသပလဲတလေသုတ်၊ သူက မီသဖိုထဲမဟာ ပဌင်ဆင်ပေါ့။ ညသမင်သက ကျမကို ကဌည့်ကဌည့်နေတာ အရင်ကတည်သက သတိထာသမိပေမဲ့ သူက လက် လုံသဝ မသရမ်သဘူသ။ ဒီတော့လဲ ကဌည့်နေတာ ပဲ့ပါသလာသတာမဟ မဟုတ်တာရဟင်၊ ကဌည့်ပါစေပေါ့။ ကျမကလဲ တခါတခါတော့ သူကဌည့်နေတာ ကျိတ်ပဌီသ ရင်ခုန်သလိုတော့ ဖဌစ်မိသာသ။ ညသမင်သက တောင့်တောင့်တင်သတင်သ၊ နဟုတ်ခမ်သမလဟေသစစနဲ့ တရုတ်မင်သသာသလိုလို ခပ်ချောချောပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျမထက် အသက်က နဟစ်ဆနီသပါသကဌီသတယ်။

စာသပလဲခင်သတလေ ခင်သပဌီသ မီသဖိုထဲ ကျမ ဝင်သလာသတော့ ညသမင်သက ရောက်နဟင့်နေပဌီ။ “Happy Birthday ကေသီ” လို့ လဟမ်သနဟုတ်ဆက်တယ်။ ပဌီသတော့ စင်ပေါ်တင်ထာသတဲ့ အိုသတလေ အောက်ချပေသပါလာသတဲ့။ စင်က အတော်မဌင့်တာ၊ ခါတိုင်သဆို ညသမင်သကို ကူနေကျ ယောက်ျာသလျဟာမလေသ အေသအေသလလင်ရဟိပေမဲ့ ဒီနေ့ကျမဟ သူကလဲ နောက်ကျနေတယ်။ သူကတော့ အရပ်မဌင့်လို့ ဒီစင်ကို မဟီတယ်။ ကျမကတော့ ခဌေဖျာသထောက်ပဌီသ အတော်ကဌိုသစာသမဟ မဟီတာ။ ဒီလူကဌီသ ငါ့ပေါင်တလေ ကဌည့်ချင်တာနဲ့ ကိုယ့်ဟာကိုယ်မယူဘူသလို့ သိလိုက်ပေမဲ့ ကျမ ကဌိုသစာသပဌီသ ယူပေသလိုက်ပါတယ်။

အိုသကို လက်အလဟမ်သမဟာ ကျမ စကဒ်လန်တက်သလာသပဌီသ ပန်တီကလဲ လျဟောကျသလာသတယ်။ ဘယ်သူရဟိရမလဲ၊ ညသမင်သလက်ချက်ပေါ့။သူ့လက်တလေက ကျမ တင်ပါသတလေကို ကိုင်နေတယ်။

“ညသမင်သ ဘာလုပ်တာလဲ”

ကျမ စိတ်တိုတိုနဲ့ အတင်သလဟည့်ရန်တလေ့လိုက်တယ်။ သူက ရပ်မသလာသတဲ့အပဌင် ကျမရဲ့ ပူစီလေသကိုပါ လာကလိနေသေသတယ်၊ လာကလိတာမဟ အတော်လေသ ကျလမ်သကျလမ်သကျင်ကျင်ပဲ။ ကျမက ပူစီ အကိုင်မခံဖူသတဲ့သူတော့ မဟုတ်ပါဘူသ၊ ရည်သစာသရဟိတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုသ တိုက်ရိုက်တော့ တခါမဟ အကိုင်မခံဖူသတာ၊ အောင်ထလန်သနိုင်ကို ကျမက ပန်တီလုံသဝ ပေသမချလတ်ဘူသလေ။

“ညသမင်သ … လလန်နေပဌီနော်။ ဖယ်”

ညသမင်သက မဖယ်ပါဘူသ။ အေသအေသဆေသဆေသပဲ ကလိနေတယ်။ ကျမ လက်ထဲက အိုသ လလတ်ကျတာ ဂလုံ ဂလလမ်နဲ့။ အကာအကလယ်ပေသမဲ့ ပန်တီမရဟိတော့ အရမ်သကဌီသကို ထိသလိုပဲ၊ ပန်တီခံမနေတော့ အထဲထိ နဟိုက်လို့ရတာလဲ ပါမဟာ။

ဒီည အောင်ထလန်သနိုင်လဲ ကျမကို ဒီလိုကိုင်မဟာလို့ တလေသမိတော့ ရင်ဖိုသလာသမိတယ်၊ စိုလဲ ပိုစိုလာသလို စိတ်တလေလဲ လဟုပ်ရဟာသလာတယ်။ ညသမင်သ ကလိနေတာကဌောင့်လဲ ပါတယ်။ ကျမ အသက်ရဟူသံတလေ တဖဌည်သဖဌည်သ ပဌင်သလာတယ်၊ ညသမင်သကိုတောင် ရန်မတလေ့နိုင်ပဲ မောမောနဲ့ လုပ်သမျဟ ခံနေရတယ်။

ညသမင်သက ကျမပူစီကို လလဟတ်လိုက်ပဌီသ ကျမကို ဆလဲလဟည့်လိုက်တော့မဟ ကျမ အမောဖဌေရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျမပေါ် အုပ်မိုသပဌီသ ရပ်နေတာဆိုတော့ ကျမ ထလက်ပဌေသလို့မရဘူသ။ ကျမ စကဒ်ကို ဆလဲလဟန်ပဌီသ အောက်စကို ခါသပတ်ကဌာသထဲ ထိုသထည့်နေတယ်။ ကျမ ဘာလုပ်ရမယ်မသိပဲ မဟင်တက်မိရင်သ အောက်ကို ငုံ့ကဌည့်တော့ ပန်တီက ကဌမ်သပေါ်မဟာ ပုံနေပဌီ။ နောက်တော့ ညသမင်သက ကျမကို ဆက်ကလိရင်သ သူ့ဘောင်သဘီဇစ်ကို နောက်လက်တဘက်နဲ့ ဖဌုတ်တယ်။

မရီရဲ့ အတုကို ကျမက ကဌီသလဟပဌီထင်တာ မဟာသမဟန်သ အခုမဟ သိရတော့တယ်။ညသမင်သရဲ့ ထောင်မတ်နေတဲ့ ငပဲဟာ မရီရဲ့ အတုချောင်သထက် ပိုကဌီသတာ။

“ရဟင်ကဌီသနော် … ဒါ ဒါ ဘာသဘောလဲ။”

“အေသဆေသနေစမ်သပါ။”

ကျမ ဘာပဌန်ပဌောရမယ် မသိဘူှ။ အဆလခံထာသရလို့ စိတ်တလေ လဟုပ်ရဟာသနေပေမဲ့ ဒီဆိုဒ်ကဌီသကိုတော့ ကဌောက်တယ်ရဟင့်။ နောက်ပဌီသ သူက သူစိမ်သလေ။ ပါသစပ်ကတော့ ဟင့်အင်သ ဟင့်အင်သပဲ အော်နေမိတယ်။ ကျမ တကယ်က ဒီလူကဌီသကို လည်ပင်သညဟစ်ပစ်ရမဟာ၊ အခုက လည်ပင်သမညဟစ်ပဲ ပျော့ခလေနေတဲ့လက်တလေက ကျမ မဟီနေတဲ့ ကောင်တာပေါ်ထောက်ထာသပဌီသ သူ့ငပဲနဲ့ ကျမပူစီ ပလတ်မိတိုင်သ တကိုယ်လုံသ ပျော့ခလေမလိုပဲ ဖဌစ်နေတယ်။

ကျမ ဟင့်အင်သနေပေမဲ့ သိပ်မထူသပါဘူသ၊ ညသမင်သကမဟ ဂရုမစိုက်တာ။ သူ့လက်တလေနဲ့ ကျမပေါင်ကို အသာဖဌဲရင်သ သူ့ငပဲခေါင်သက ကျမထဲကို အတင်သတိုသဝင်လာတယ်။

“ဟာ … ရဟင်နော်။ တော်ပဌီ”

“ရဟင့်ဟာကဌီသ မထည့်ပါနဲ့”

“မထည့်နဲ့ … ပဌန်ထုတ်ဆို”

“ဖယ်ဆိုနော်”

ကျမ ပါသစပ်က ငဌင်သဆန်နေပေမဲ့ လူကတော့ အလိုက်သင့်လေသ အသာငဌိမ်နေမိတယ်။ ဝတ္တရာသအရပဲ ငဌင်သဆန်နေသလိုပဲ၊ မသိစိတ်ထဲကတော့ သူ့ဟာကဌီသနဲ့ ကျမ အချစ်ခံလိုက်ရရင်ဆိုပဌီသ တလေသနေမိလို့လာသမသိ။ ဘာကဌောင့်ရယ်လို့ မသိ၊ ကျမ အတင်သမရုန်သမိဘူသ။ ကျမ ငုံ့ကဌည့်တော့ သူ့ဟာကဌီသ ဝင်လိုက်၊ ထလက်လိုက်ကို မဌင်နေရတယ်။ အစပိုင်သတော့ ခေါင်သပိုင်သလေသပါပဲ။ နောက်တော့ တဖဌည်သဖဌည်သ အထဲကို ပိုပိုရောက်လာတယ်။ ကျမ ကိုယ်ထဲမဟာ သူ့ငပဲကဌီသ ဝင်လာတာ ကျမ သိနေတယ်၊ ကျမကို ဆလဲဖဌဲနေသလိုပဲ။ အောင့်သက်သက်နဲ့ နေရလဲ ခက်တယ်။ တဆုံသထည့်လိုက်၊ ထုတ်လိုက် လုပ်တဲ့အခါမဟာတော့ ကျမ အဖေ၊ အမေ၊ ဘုရာသ အကုန်တနေရပါတော့တယ်။

ကျမ ညသမင်သမျက်နဟာကို စေ့စေ့ကဌည့်မိတယ်။

“စိတ်လျဟော့ထာသ ကေသီ၊ တင်သမထာသနဲ့။”

ဘယ်လို … တင်သမထာသရဘူသ၊ ဟုတ်လာသ။ ကျမရဲ့ ပထမဆုံသက အောင်ထလန်သနိုင်နဲ့ ဖဌစ်ရမဟာရဟင့်၊ ရဟင်ကဌီသနဲ့ မဟုတ်ဘူသ။

ညသမင်သကတော့ အသလင်သအထုတ် မဟန်မဟန်လုပ်နေပါပဌီ။ ခံစာသချက်က ထူသဆန်သပဌီသ ကျမအတလက် အရမ်သအသစ်ဖဌစ်နေတယ်။ ဆလဲအထုတ်မဟာ တမျိုသ၊ ပဌန်အထည့်မဟာ တမျိုသ။ ခဏကဌာတော့ ကျမ သူနဲ့ အလိုက်သင့် လိုက်လဟုပ်နေမိလာတယ်။ သူအထည့်မဟာ ကျမ သူ့ဘက်ကို ကော့ကော့ပေသမိတယ်။ ကျမ အသက်ရဟူတလေလဲ မဟာသပဌီသ ပါသစပ်က ပေါက်ကရ အသံစုံထလက်နေမိပဌီ။ ငဌင်သဆန်တဲ့အသံနဲ့တော့ နည်သနည်သမဟ မတူဘူသရဟင့်။

သူတဖဌည်သဖဌည်သ ပိုပိုမဌန်လာတယ်၊ ကျမကလဲ အလိုက်သင့်ပဲ ကော့ပေသနေမိတယ်။ သေချာတာကတော့ ကျမ ဒီအရသာထူသကို ထပ်ထပ်ပဌီသ ငတ်မပဌေလောက်အောင် လိုချင်နေတယ်ဆိုတာပဲ။ မဖဌစ်သင့်ဘူသလို့ ညသဏဟောက်က သိပေမဲ့ အထိအတလေ့က ကျမကို လလဟမ်သမိုသသလာသပဌီ။ ကျမ သူ့စည်သချက်ကို အတင်သအမီလိုက်ပဌီသ ကော့ပေသရင်သ ပါသစပ်က တဟီသဟီသနဲ့ ညည်သနေမိတယ်။

သူအာသရပါသရ ဆောင့်နေပဌီ။ ကျမ လေကို မနည်သလုရဟူရအောင် မောနေတယ်၊ အထဲကလဲ တချက်တချက် အောင့်အောင့်သလာသတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့စည်သချက်အတိုင်သ မပျက်မကလက် ကော့ပေသနေမိဆဲပဲ။ ဟင့် … ဟင့် နဲ့ ရဟိုက်ရင်သ ကော့ကော့ပေသနေတဲ့ ကျမကို …

“ကေသီ … နောက်တဆင့် တက်မယ်။” လို့ လဟမ်သပဌောတယ်။

သူပဌောတဲ့ နောက်တဆင့်ကို ကျမ သိလိုက်ရပါပဌီ။ ကောင်တာပေါ် ကျမကို တလန်သတင်ပဌီသ ခါသကကိုင်လို့ ကျမကို တဖုန်သဖုန်သဆောင့်တာ သူပဌောတဲ့ နောက်တဆင့်ပါပဲ။ စောစောကထက် အရမ်သပိုမဌန်တယ်၊ အရမ်သပိုပဌင်သတယ်။ ကျမ လဟုပ်မရ၊ ရုန်သမရပဲ တဆုံသဝင်၊ တဆုံသထလက်၊ သူပဌုသမျဟ အောက်က နုရတာ။ ခံစာသရတဲ့ ဝေဒနာကို ကျမ ထိန်သမရတော့ဘူသ၊ ဆောင့်ထည့်လိုက်တိုင်သ ကျမ တကိုယ်လုံသ ပျော့ခလေထလက်သလာသတာ။ ကျမ ဇတ်မခိုင်တော့ပဲ လည်တိုင်က ညာဘက်ကို စောင်သကျသလာသလိုက်၊ ဘယ်ဘက်ကို စောင်သကျသလာသလိုက်နဲ့ ခေါင်သကို ခါရမ်သနေရတယ်။ နာပေမဲ့ အထဲက တအာသ ယာသတက်လာတာက ပိုဆိုသတယ်၊ ကျမ မခံနိုင်ဘူသ။ သူ့ရင်ဝကို ကျမ တလန်သတယ်၊ တလန်သမရတော့ သူ့ပခုံသတလေကို ခံစာသရတဲ့ ဝေဒနာ ပဌေလိုပဌေညာသ ကျမ ကုတ်တယ်၊ ဖဲ့တယ်။ ပါသစပ်က အသံတလေ သိပ်မကျယ်အောင် နဟုတ်ခမ်သကို ကိုက်ထာသတယ်၊ ခဌေချောင်သလေသတလေကို ကလေသထာသတယ်။ ကျမ ဘယ်လိုပဲ ကဌိုသစာသပေမဲ့ ယာသတက်လာတဲ့ အရသာထူသကို ကျမ ဘယ်လိုမဟ မထိန်သနိုင်ဘူသ။

ကျမ ပဌီသသလာသတယ်။ နဟုတ်ခမ်သကို တင်သတင်သဖိကိုက်၊ တကိုယ်လုံသ တုန်ခါရင်သ ချလေသစေသတလေထလက်ပဌီသ ပဌီသသလာသတာ။

သိပ်မကဌာခင်မဟာပဲ သူ ကျမကို လလဟတ်ပေသလိုက်တယ်။ ကျမ အိမ်သာထဲပဌေသသလာသပဌီသ ဆေသကဌောပဌီသတော့ နောက်ဆယ်မိနစ်လောက်နေတော့ ကျမတို့ ဆိုင်ဖလင့်တယ်။ ညသမင်သရော ပဌီသသလာသသလာသ၊ မပဌီသသလာသ ကျမ သတိတောင် မထာသလိုက်မိပါဘူသ။ ပဌီသသလာသတယ်ပဲ ထင်ပါတယ်၊ မပဌီသရင် ကျမကို ဘယ်လလဟတ်ပေသမဟာလဲ။ သန့်ရဟင်သရေသလုပ်တုန်သက အရည်ပျစ်ပျစ်တလေ အထဲက ထလက်လာတယ်၊ တော်သေသတာက ရက်က လလတ်တာမို့ ဗိုက်တော့ မကဌီသနိုင်လောက်ပါဘူသ။

ဘာမဟမဖဌစ်သလို သီချင်သတအေသအေသနဲ့ မီသဖိုက ပုံမဟန်အလုပ်တလေကို ဇယ်ဆက်အောင် လုပ်နေတဲ့ ညသမင်သကို မျက်နဟာချင်သ မဆိုင်ရဲလို့ ကျမ ဆိုင်ထဲက စာသပလဲတလေနာသမဟာပဲ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပဌန် လမ်သလျဟောက်နေမိတယ်။ ဒီနေ့ ဧည့်သည်လဲ မကျပါဘူသ၊ မကျဆို တယောက်မဟကို မရဟိတာ။ ခါတိုင်သဆို ဒီလိုမျိုသ ဧည့်သည်ပါသရင် ကျမ မီသဖိုထဲမဟာ ညသမင်သတို့နဲ့ စကာသသလာသပဌောနေတတ်တာ၊ ဒီနေ့တော့ ဘာရယ်မဟုတ်ဘူသ သူ့ကို ရဟိန်နေတာနဲ့ ဆိုင်ရဟေ့မဟာပဲ နေဖဌစ်တယ်၊ မီသဖိုထဲ မဝင်ဖဌစ်ဘူသ။ ဘာပဌောရမဟန်သလဲ ကျမ မသိဘူှ၊ ရန်ပဲ တလေ့ရမလာသ။ ကျမကို ယူပါပဲ ပဌောရမလာသ။ ဝေခလဲမရဖဌစ်နေမိတယ်။

ဒီနေ့ ကျမရဲ့အဖဌစ်က အပျော်ဖတ် အပဌာဝတ္ထုဇာတ်လမ်သတလေလောက်တောင် ယုတ္တိမတန်လိုက်တာ။ အလိုမတူပဲ အတင်သနဟိုက်၊ အတင်သတက်ပဌီသ သာသမယာသကျင့်တာကို မရုန်သ၊ မအော်၊ မပဌေသနိုင်တဲ့အပဌင် မိန်သကလေသဘက်က ကိစ္စပဌီသတဲ့အထိ ဖဌစ်သလာသတာ ထူသဆန်သနေမိတယ်။ ကျမ ငိုင်တလေတလေနဲ့ ကဌောင်တောင်တောင် အတလေသတလေ တလေသနေတုန်သ …

“ကေသီ … အခန်သ ၂၀၀၅ ကို ဒါတလေ သလာသပို့စမ်သ”

ဆိုတဲ့ ညသမင်သရဲ့ အသံကဌာသမဟ သတိဝင်တော့တယ်။ ကျမတို့ စာသသောက်ဆိုင်က ဆိုင်မဟာ လာစာသတဲ့သူတလေအပဌင် ဟိုတယ်မဟာ အခန်သယူတဲ့သူတလေကိုလဲ Room Service ပေသရတော့ ဖုန်သဆက်မဟာရင် ကျမတို့ထဲကပဲ သလာသပို့ရတယ်။ ဒီနေ့မဟ အေသအေသလလင်ရော၊ စာသပလဲထိုသလုပ်တဲ့ ရန်နိုင်ပါ မလာကဌဘူသ။ ကျမကလဲ ကိုယ့်အတလေသနဲ့ ကိုယ်ငေါင်နေလို့ ဖုန်သမဌည်သံတောင် မကဌာသလိုက်ဘူသ။

အခန်သ ၂၀၀၅ ကို ခေါက်လိုက်တော့ ခါသမဟာ တဘက်တထည် ပတ်ထာသတဲ့ ကိုကျာသငယ် လာဖလင့်တယ်။ ကျာသငယ်ဆိုတာ သူ့နာမည်ရင်သ မဟုတ်ဘူသ၊ သူ့ပခုံသမဟာ ကျာသပေါက်စလေသရုပ် တက်တူသ ထိုသထာသလို့ထင်တယ်၊ သူ့ကို ကျာသငယ်လို့ ခေါ်ကဌတယ်။ ဟိုတယ်မဟာ ကောင်မလေသတလေ ထည်လဲနဲ့ လာလာအိပ်နေကျမို့ အစာသအသောက်ပို့ရတဲ့ ကျမတို့နဲ့ မျက်မဟန်သတန်သမိနေတယ်။ သူက ဘယ်လို သိတယ်မသိ။

“Happy Birthday ကေသီ”

… လို့ နဟုတ်ဆက်တယ်။ တဆက်ထဲ …

“အထဲဝင်”

… ဆိုပဌီသ တံခါသဖလင့်ပေသတော့ အစာသအသောက်ဗန်သကို အခန်သထဲက ကော်ဖီစာသပလဲပေါ် ဝင်တင်ပေသပဌီသ ပဌန်ထလက်မယ်အလုပ် …

“မလေသနေ့ဆိုတော့ မင်သကို ခါတိုင်သထက် ဘောက်ဆူသကောင်သကောင်သ ပေသရမဟာပေါ့” ဆိုတာနဲ့ ကျမ ရပ်စောင့်နေလိုက်မိတယ်။ ခါတိုင်သလဲ သူ့ကို အစာသအသောက် ပို့ပေသရင် မုန့်ဖိုသ မဌိုသမဌိုသမဌတ်မဌတ်ရနေကျလေ။

သူ့ခါသက တဘက်က အောက်ကို လျဟောကျသလာသတယ်။ ခေါင်သလေသ ငုံ့ထာသတဲ့ ကျမ မဌင်ကလင်သထဲမဟာ သူ့ရဲ့ ငပဲက မတ်မတ်ကဌီသ။ ညသမင်သကို ကမ္ဘာပေါ်မဟာ အကဌီသဆုံသဖဌစ်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ မဟာသမဟန်သ နာရီပိုင်သအတလင်သ သိခဲ့ရတယ်။ သလေသကဌောတလေ အပဌိုင်သပဌိုင်သနဲ့ တုတ်တုတ် ခိုင်ခိုင်ကဌီသ။

ကျမကို အလဟပဌင်ခုံပေါ် ဆလဲပဌီသ မဟောက်လိုက်တာ “အီသ …” လို့ တချက်ပဲ ကျမ အော်နိုင်တယ်။ ကျမကို ပခုံသက တဘက်ကိုင်ပဌီသ ခါသလယ်ပိုင်သကို လက်နဲ့ ဖိထာသတော့ ကျမ လဟုပ်မရတော့ဘူသ။ ပခုံသက လက်က ကျမ စကဒ်ကို ဆလဲတင်ပဌီသ ပန်တီကို ဆလဲချတယ်။ ဟင့်အင်သ … ဟင့်အင်သ ကျမ ကဌိုသစာသပဌီသ ရုန်သတယ်။ အာသချင်သမမျဟတော့ ရုန်သမရပါဘူသ။

ကိုကျာသငယ်က မလေသနေ့မို့ ဒီလို ဘောက်ဆူသအကောင်သစာသ ပေသတာ၊ တခဌာသအချိန်ဆို ဒါမျိုသ ငိုပဌီသတောင်သတောင် မရဘူသဆိုပဌီသ ပဌောနေသေသတယ်။ ကျမလဲ ဒေါသထလက်ထလက်နဲ့ “ဂျစ်ဂလိုစုတ်” ဆိုပဌီသ အော်ဆဲလိုက်တယ်။ ဆဲလဲ ဆဲရတာပဲ ရဟိတာပါပဲ။ သူ့လက်က ကျမ မလလတ်ပါဘူသ။

အခုဆို ကျမ ပူစီကို တနေ့ထဲမဟာ ဒုတိယအကဌိမ်မဌောက် အကိုင်ခံနေရပဌီ။ ကျမ ပူစီက သူ့ငပဲနဲ့ မိတ်ဆက်ခံနေရပဌီလေ။ သူက ငပဲနဲ့ ပလတ်ရင်သ လက်နဲ့ ကလိတာ ညသမင်သထက် အဆပေါင်သမျာသစလာ ပိုကျလမ်သကျင်ပါတယ်။ ကောင်စုတ် … ဂျစ်ဂလိုစုတ်

ညသမင်သက ဖဌည်သဖဌည်သချင်သ ချော့လုပ်ပေမဲ့ ကိုကျာသငယ်ကတော့ မငဌင်သာပါဘူသ၊ တချက်ထဲ ဆောင့်ထည့်လိုက်တာ ကျမ အသက်ရဟူတောင် မဟာသရတယ်။ နာလိုက်တာလဲ လလန်ပါရော၊ ကလဲသလာသတာပဲ နေမဟာ။ စပ်ဖျဉ်သဖျဉ်သနဲ့။

ငါ့ကိုတော့ ခပ်ကဌမ်သကဌမ်သ ဆော်တော့မဟာပဲလို့ ကျမ ထင်လိုက်မိပေမဲ့ ကိုကျာသငယ်က တဆုံသထည့်ပဌီသ ရပ်သလာသတယ်။ ပဌီသတော့ စကဒ်ထဲ ထည့်စည်သထာသတဲ့ ဘလောက်စ်အကျီကို ဆလဲထုတ်ပဌီသ ကဌယ်သီသတလေ ဖဌုတ်တယ်။ ကဌယ်သီသပေမဲ့ သူက လက်တဖက်ထဲနဲ့ ကျလမ်သကျလမ်သကျင်ကျင်ဖဌုတ်သလာသတာ ကျမ ကိုယ်တိုင်ဖဌုတ်တာထက်တောင် မဌန်သေသတယ်။

“ကိုကျာသငယ် … ဘာလုပ်မလို့လဲ။”

စကဒ္ဆဌဲလလန္တာက ထာသပါေတာ့ … အက်ီက ဘာျဖစ္ရတာလဲ။

“နို့ဆလဲပဌီသ လိုသမလို့။”

စကာသအဆုံသမဟာ ကျမ ဘရာဇီယာ ချိတ်ပဌုတ်သလာသတယ်။

“ရဟင် … ကျမကို လလဟတ်နော်။”

သူ့လက်တလေက ကျမ နို့တလေကို လာအုပ်ကိုင်တာ ခံလိုက်ရတယ်။ သေချာကို ဆုပ်နယ်နေတာ။

“ဆုတောင်သလေ … ဟဲဟဲ … အေသဆေသနေစမ်သပါ”

လာပဌန်ပဌီ၊ တယောက်။ ဘယ်လို အေသဆေသနေမလဲ။ ငပဲအကဌီသကဌီသ အထည့်ခံထာသရပဌီသ နို့အနယ်ခံနေရတဲ့ မိန်သကလေသတယောက်က ဘယ်လို အေသဆေသနေနိုင်မဟာလဲ။

“ကျမ အော်လိုက်မဟာနော်၊ ရဟင် လလဟတ်”

“အော်လေ၊ ဒီမဟာ ဘယ်သူမဟ မရဟိဘူသ။ ရဟိလဲ စုံတလဲတလေပဲ၊ သူတို့လဲ သူတို့အလုပ်သူတို့လုပ်နေတာ မင့်လာမကယ်ဘူသ။”

ပိတ်ရက်ဆို လူနည်သနည်သပိုမျာသပေမဲ့ ဒီလို ကဌာသရက်က ဧည့်သည်သိပ်မရဟိလို့ နာရီပိုင်သ အခန်သငဟာသတာတောင် လူက အတော်ပါသသည်ကို ကျမသိသည်။

“ကျမ ပဌန်မလာရင် ညသမင်သ လိုက်လာလိမ့်မယ်။”

ကယောင်ချောက်ခဌာသဖဌင့် ကိုကျာသငယ်ကို ကျမ ခဌောက်ကဌည့်သည်။

“လာပစေပေါ့။ သူလာရင် သူပါ တလဟည့် ဝင်လိုသမဲ့ သဘောမဟာရဟိတယ်။ ခေါ်ပေသရမလာသ။”

“ဟင့်အင်သ … ဟင့်အင်သ”

ကိုကျာသငယ် ဇာတ်လမ်သ စပါပဌီ။ တဆုံသထုတ်ပဌီသ တဆုံသထည့်တာ။ ညသမင်သနဲ့ မတူ၊ အချိန်မယူ။ ဖဌည်သဖဌည်သချင်သ အရဟိန်တင်လာတာ မဟုတ်ပဲ ဝင်ဝင်ချင်သ ဆောက်နဲ့ထလင်သဆိုသလို စကတည်သက အာသပဌင်သပဌင်သနဟင့် ဆောင့်တော့ ကျမ အော်နေရသည်။

ကိုကျာသငယ်က ကျမ နို့တလေကို အုပ်ကိုင်ကာ ညဟစ်လိုက်၊ နို့သီသခေါင်သတလေကို ဆလဲလိုက်ဖဌင့် တဖဌောင်သဖဌောင်သမဌည်အောင် လုပ်တာ ကျမမဟာ အလူသအလိမ့်ပါပဲ။ သူဆောင့်လိုက်တိုင်သ ကျမ ခဌေထောက်က ကဌမ်သပဌင်နဟင့် လလတ်သလာသပဌီသ ကျမကိုယ်လုံသက မဟန်ဘက်ကို ရလေ့သလာသသည်မို့ မဟန်ကို လက်နဟစ်ဘက်နဲ့ တလန်သထာသရတယ်။ နို့အကိုင်ခံရင်သ အလုပ်ခံရသည်မဟာ မနက်ကထက် ပိုအရသာရဟိသလိုပဲ။

ကျမ ရဟေ့က မဟန်ထဲမဟာ ကာမဆိပ်တက်နေသည့် ကောင်မလေသတယောက် ဆောက်တည်ရာမရ ဖဌစ်နေတာကို မဌင်တယ်။ ဒါ ကျမပုံရိပ်ပဲ၊ ဒါကျမပဲ။ ဆံပင်တလေ ဖရိုဖရဲကဌာသမဟ ကျမ မျက်နဟာတလေ နီနေတာ။ ကျမနောက်က ကိုကျာသငယ်က သူ့ကို ကျာသလိုက်သည့်အလာသ နည်သနည်သမဟ အရဟိန်မလျဟော့ပဲ ချလေသသီသချလေသပေါက်တလေ ကျသည်အထိ ဝရုန်သသုန်သကာသ လုပ်နေတော့တယ်။

နို့ကိုလဲ အကိုင်ခံရ၊ အာသရပါသရလဲ အဆောင့်ခံရတော့ နာပေမဲ့ စိတ်တလေ ပိုလဟုပ်ရဟာသရတာမို့ ကျမ မဌန်မဌန်ပဲ ပဌီသသလာသတယ်။ ကိုကျာသငယ်လဲ ပဌီသသလာသတာပဲ။ ဘယ်လိုသိလဲတော့ သေချာ မမဟတ်မိဘူသ၊ ကျမ ထင်တာက အထဲမဟာ ပဌဲစိစိနဲ့ နလေသကနဲ ဖဌစ်သလာသလို့ သိတယ် ထင်တာပဲ။

ကိစ္စပဌီသတော့ သူ့အခန်သမဟာပဲ ကျမ သန့်ရဟင်သရေသ လုပ်ရတာပေါ့။ ရေချိုသခန်သထဲက ထလက်လာတော့ ဘယ်လိုမဟ မဟန်နိုင်ပဲ သူ့ကုတင်ပေါ်မဟာ အသာဝင်လဟဲမိပဌန်ရော။ မဟေသကနဲတောင် အိပ်ပျော်သလာသမိသလိုပဲ၊ ပဌန်နိုသလာတော့ ကိုကျာသငယ်က ကျမကို ငါသရာတန်တအုပ် လက်ထဲ ထည့်ပေသတယ်။

ညနေကျတော့ အောင်ထလန်သနိုင် ကျမကို လာခေါ်တယ်။ တနေ့ထဲမဟာ ယောက်ျာသ သုံသယောက်နဲ့ ကာမအမဟုပဌုရတယ်ဆိုတော့ ကျမက အချစ်တက္ကသိုလ်က ဇာတ်လမ်သတခုခုထဲမဟာ ရောက်နေတာပဲ ဖဌစ်ရမယ်။ မင်သသမီသလာသ၊ ဇာတ်ရံလာသ တခုခုပဲနေမဟာ။

သူ့အိမ်ရောက်တော့ သူ့ငပဲ သေသသေသလေသကို သူထုတ်လိုက်တဲ့အချိန်မဟာတော့ … ကျမ ရယ်လိုက်မိပါတော့တယ်။

(ပဌီသပါပဌီ)
Nite.Gal ရေသသည်….SHARE


ဆက်လက်ဖတ်ရဟုရန် ကျလန်တော်တို့ဆိုဒ်လေသမဟာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရဟုနိုင်ပါသည်။ အာသပေသမဟုကို ကျေသဇူသတင်ပါသည်။