မာယာရှင် မမ
ရေးသားသူ – နရသူ
ခွံဝင်းကယွကြှီးအနောကဖြကကြ ဒရိုငဘြာအတွကြ သီးသန့ပြေးထားသည့ြ အခန်းကလေးထဲမှာ ကားဒရိုငဘြာ မှတထြှန်းတဈယောကတ်ည်း သူ့ဖီလငန်ှင့သ်ူ အရကထြိုငသ်ောကန်သည်ေ။ ဒီနေ့ သူ အလုပအြားသည်။ အိမကြှီးရှငတ်ှေ တဈယောကမြှမရှိကြဘဲ မမှေို့ဖကကြို ခရီးထွကသ်ှားတာကြောင့ြ အိမမြှာမာလီဘိုးစိနရြယ် အိမဖြောမြအုန်းတို့သားအမိရယသ်ာ ရှိကြသဖြင့ြ ပငကြိုယကြပင် အသောကအြစား မကလြှန်းသူပီပီ ဇာတိပြပြီး လမ်းထိပကြဆိုငမြှာ အရကန်ှဈလုံး သှားဝယလြာခဲ့ကာ တဈယောကတ်ည်း ထိုငခြရွင်း ဆကရြကမြင်း စည်းစိမခြံစားနခွင်ေးပင် ဖြစ်သည်။
မှတထြှန်းအသကြ ၄၀ ကြောပြှီ။ ဒီအိမမြှာပဲ အိမကြှီးရှင်၏ ကားဒရိုငအြဖြစ် ကြိုးနှံစွာ အမှုတောထြမ်းလာခဲ့တာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ အိမရြှင် ဦးကောင်းဇံ ရှိစဉကြတည်းက ဖြစ်သည်။ အခုတော့ သူလည်း ကြယလြှနအြနိဈစ ရောကခြဲ့ရပပြေီ။ သူ့ဇနီးနှင့ြ သားသမီးများသာ ကနွရြဈခဲ့သည်။ သားသမီးတွကလေည်း နိုငင်ံခွားသို့ ရောကသ်ူရောကြ တဈရပတ်ဈပါးမှာ အခွခသွေူခနွှင့မြို့ မိသားစုဝင် အနည်းငယသ်ာ ဒီအိမကြှီးမှာ ကနွခြဲ့တော့သည်။ ဘယအြရာမှမမှဲတာ လူ့လောကဓမျမတာပဲ မဟုတလြား။ သူပြနပြှောင်းစဉြးစားရင်း လှမ်းသလို ဆှေးသလို သံဝဂရေချင်သ်လိုလို ဖြစ်လာရတော့သည်။
မှတထြှန်းက လူလှတ် တဈယောကတ်ည်းသမားပင်။ သူအရငကြ အိမထြောငရြကသ်ား တဈကြိမ် ကဖြူးခဲ့ပမယေ့ြ မမှဲခဲ့ပါ။ ခွံခုနခြငွတ်ဲ့ မယားလုပသ်ူကြောင့ြ အိမထြောငရြေး အကြဲအပြဲ ဇာတခြင်းခဲ့ပြီး နောကထြပ် တဈအိုးတဈအိမ် ထူထောငဖြို့ကိုလည်း လုံးဝစိတကြူးထဲ မထည့တ်ော့ခွေ။ ယောကြွားပီပီ ဆာလွှငဝြယစြားမည်။ လောကမှာ မယားကောင်းသာရှားသည် မိန်းမအလှနပြေါလှသညလြို့ပဲ သူခံယူထားခဲ့သည်။
အရကတ်ဈလုံးကုနတ်ော့ မှတထြှန်း ရခွေိနန်ည်းနည်းကိုကလြာသည်။ ကဇောသ်မားထုံးစံ မူးလာတာနှင့ြ တဈစုံတဈရာကို တမ်းတလာသည်။ သူ့ခန်ဓာကိုယထြဲမှ ကာလအတနကြှာ ငုပလြွှိုးပုန်းကြယန်ခေဲ့သော အရာတဈခုက ပြနလြည် အသကဝြင် နိုးထလာရသလိုပင်။ သူ အတောကြလေးကို လိုချင်လြာသည်။
သူ့မကြစြိထဲမှာ စပေါလြာသညကြ ဤအိမမြှ ထမင်းခကြြ မအုန်း၏ ထညဝြါလှသော အိုးကြီးများ၊ ပြီးတော့ သူမ၏သမီးဖြစ်သူ အိမဖြောမြကလေးဖြဖြေေး၏ လုံးကဈတဈရဈသော ခန်ဓာကိုယ် အသားဆိုင် အိအိလုံးလုံးကလေးများ။ ကောငမြလေးက တကယတ်မ်းအားဖြင့ြ အသကြ ၁၈ နှစ်ပြည့ရြုံမွှသာ ရှိဦးမည်။ မဖြစ်နိုင် ဒီလိုတော့လည်း ဘယန်ည်းနှင့မြွှ မဖြစ်နိုငပြါခွေ။ စောင့ထြိန်းအပသ်ည့ြ လူမှုကငွ့ဝြတဆြိုတာက ရှိသေးသည်။ သိကျခာမလှလွှငတ်ောငမြှ လိပပြှာသန့ဖြို့ အရေးကြီးပသေေးသည်။
အို မထူးပါဘူး ဝယစြားလိုကတ်ာကမှ တောြဦးမည်။ သူ့အနီးနား ပတဝြန်းကငွမြှာ ဒါမွိုးတွကအေပုံကြီး။ သူစိတဖြောကလြာတိုင်း အပြငထြှကဝြယစြားဖြစ်နကြေ။ သူ့ အဆကအြသှယတ်ှရှေိသည်။ အားကိုးရသည့ြ ရောင်းရင်းမိတဆြှတွေေ တဈပုံတဈပင် ကနွရြှိနပေါသေးသည်။ သူ ဆုံးဖြတခြကြတ်ဈခုကိုခပြှီး ခွံဝင်း၏ အနောကဖြကကြနေ တိတတ်ဆိတ် ထွကလြာခဲ့သည်။
နှစ်လမ်းကြောလြောကကြ ဘုံဆိုငမြှာ နောကထြပတ်ဈပိုင်း ဝငသ်ောကပြှီး အခွိနန်ည်းနည်း ဖြုန်းနလေိုကသ်ည်။ ပြီးတော့မှ ငိုကစြိုကင်ိုကစြိုကန်ှင့ြ သူ့ခွလှမြေးများက သူသှားနကြေ နရောတဈခုဆီသို့ ဦးတညသ်ှားနကြလွှေကြ …။
မှောငရြီပျိုးပြီး လူလုံးသိပမြကြဲတော့သည့ြ အခွိနကြှမှ မှတထြှန်း သူ့အခန်းထဲကို ပြနရြောကလြာသည်။ သူနှင့အြတူ အသကြ ၂၀ မပြည့တ်ပြည့ြ အသားလတလြတ် နှာတံပေါပြေါြ ပါးကလေးဖောင်းဖောင်းနှင့ြ ကိုယလြုံးအဆကအြပေါကြ ဖြံ့ထွားတောင့တ်င်းသည့ြ ခစွစြဖြယ် မိန်းမပျိုကလေးတဈယောကြ လိုကပြါလာခဲ့သည်။ မှတထြှန်းက သူဝယခြှမ်းလာသည့ြ ခေါကဆြှဲကြောထြုပ် နှစ်ထုပကြို ဖြညလြိုကကြာ တဈထုပကြို ကောငမြလေးထံ ကမ်းပေးလိုကသ်ည်။
“နငဆြာနရေောပေါ့ တဈခုခု စားလိုကြဦး ”
“ဟုတကြဲ့ ”
ဆိုပြီး ကောငမြလေးက သူ့ရှေ့မှာ ကြုံ့ကြုံ့ရုံ့ရုံ့ကလေး ဝငထြိုငကြာ သူ့ကမ်းပေးသည့ြ ခေါကဆြှဲကြောထြုပကြိုယူပြီး ဝါးတူကလေးဖြင့ြ ညှပကြာညှပကြာ စားလိုကသ်ည်။
မှတထြှန်း၏ ရီဝသေော မကြလြုံးများက ကောငမြလေး၏ တဈရဈစွင့ကြားလှသော ရှိုကဖြိုကြီးငယတ်ှကေို စားမတတဝြါးမတတ် လိုကလြံကြည့်ရြှု၍ နလသေည်ေ။ ကောငမြလေးက သူ့အကြည့်ကြှောင့ြ မလုံမလဲ ဖြစ်လာလို့လားတော့ မသိ။ ကိုယကြလေး ပြငထြိုငလြိုကတ်ာ တွေ့ရသည်။
“နာမညဘြယလြိုခေါလြဲ ”
“ အညို ပါ ”
“နင့ကြို အရငကြ တဈခါမှ မမှငဖြူးဘူး ”
ကောငမြလေးက ဘာမွှပြနမြပြောဘဲ နှုတပြိတန်လေိုကသ်ည်။ မှတထြှန်း လကတ်ဈဖကကြ ကောငမြလေးလကကြို အသာကိုငလြိုကသ်ည်။ သူမ မရုန်းဘဲ အသာငှိမန်တောတွေ့တော့ မှတထြှန်း ရဲတင်းလာသည်။ သူ့လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ကောငမြလေးခါးကို လှမ်းဖကလြိုကသ်ည်။
“နင် ငါ့ကို ရှကန်လေို့လား ”
“မရှကပြါဘူး ”
“ဒါဖြင့ျ ဒီနားကိုလာ ငါခွံ့ကြှေးမယ် ”
မှတထြှန်းက ခေါကဆြှဲကြောကြို တူနှင့ည်ှပကြာ သူမပါးစပန်ား ကပပြေးလိုကတ်ော့ ကောငမြလေးက ပါးစပကြလေး အသာဖြင့ဟြ၍ ခေါကဆြှဲဖတကြို လှမ်းဟပလြာသည်။
“ဟင် ဟင်း ဒီလိုမှပေါ့ ”
ကောငမြလေးလည်း နှစ်လိုစွာ ပြုံးလာပါသည်။ မှတထြှန်း မချင့်မြရဲဖြစ်ကာ သူမနှုတခြမ်းကလေးကို ပြှတကြနဲ နမ်းစုပပြဈလိုကတ်ော့သည်။ ခါးလေးကို ဖကထြားသော သူ့လကကြလည်း သူမပေါငကြှားထဲသို့ လွှောဆင်းလာကာ ဆီးခုံကလေးဆီ ရောကရြှိသှားလွှကြ ကနွလြကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ရငသ်ားအုံမို့မို့ နှစ်မှှှာကို ဖစွည်ှဈဆုပန်ယန်လေိုကသ်ည်။
“အို ဦးကလည်း ဒီမှာ စားလို့တောင် မပြီးသေးဘူး ဟင့ဟြင့ြ ”
ကောငမြလေးက ခပည်ုညုကလေး ပြောလိုကသ်ည်။ သူမကိုယလြုံးကလေးကတော့ မှတထြှန်း၏ ရငခြှငထြဲသို့ ရောကရြှိသှားရခွပြေီ။
“နင့ြ အင်ျကြီခွှတလြိုကြ ဒီမှာ ငါ့တဈယောကတ်ည်းရှိတာ ”
“ဦး ဦးက တဈယောကတ်ည်း နတောလား ”
“အေး ဟုတတ်ယ် ငါက ဒီအိမကြ ကားဒရိုငဘြာပဲ။ ငါ့မှာ မိန်းမမရှိဘူး ကလေးမရှိဘူး ”
“ကြှနမြကိုရော ခေါမြထားချင်ဘြူးလားဟင်… ဟင်း ဟင်း ”
“အင်း နငအြပြုအစုကောင်းရင် ခေါမြယလြေ ဟဲ ဟဲဟဲ ”
“ကြှနမ် ဘာလုပပြေးရမလဲ ပြော ”
“လိုးကြတာပေါ့ ငါလိုးသလို နငခြံပေးရမယ်။ လီးစုပခြိုင်းရင် စုပပြေးရမယ် ကြားလား ”
ကောငမြလေးက သူ့ကို မကြလြုံးရှဲကြီးများဖြင့ြ မော့ကြည့်လြိုကရြာက
“ဦးသဘောပဲလေ။ ကြှနမြက ဦးခေါလြို့ လိုကလြာတာ။ ဦးဖြစ်ချင်သ်လို ဖြစ်ရမှာပေါ့ ဟင်းဟင်း ”
ကောငမြလေးက ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပင် သူ့ကို ပြောလိုကလြသည်ေ။ သူမအင်ျကြီကလေးကို ကြယသ်ီးများဖြုတ်၍ ခွှတလြိုကသ်ည်။ ဘရာစီယာအနကရြောငကြလေးကိုပါ ဖြလွှေောခလွိုကရြာ ရငသ်ားထွားအိအိ စနနှစ်ေခိုငကြ တင့တ်ယစြှာ ပေါထြှကလြာပြီး နို့သီးခေါင်း နီတာရဲကလေးနှစ်ခုက လုံးကစွထြောငထြလို့ နတောကိုပါ တွေ့ရသည်။
မှတထြှန်းလကမြွားက သူမ၏ခါးအထကမြှ ထမီကို ဆှဲခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ပန်းနုရောင် အတွင်းခံဘောင်းဘီပါးကလေးကိုပါ တဈလကစြတည်းခွှတ်၍ သူမ၏ မှေးညင်းနုကလေးများ ဝိုင်းရံနသေော ဆီးခုံမို့မို့ စောကဖြုတပြှင် ဖောင်းအိအိကလေးကိုပါ ကြင်းကြင်းရှင်းရှင်းကြီး မှငလြိုကရြတော့၏။ မှတထြှန်း ပုဆိုးအောကမြှ လီးက တင်းကနဲ ဖြစ်သှားသည်။
“ကောငမြလေး နင် ငါ့လီးကို အရငစြုပပြေးပါ ”
ကောငမြလေးက ခေါင်းညိတ် အဖြပေေးလိုကပြှီး သူ့ပုဆိုးခါးပုံစကလေးဆီကို လကလြှမ်းရောကရြှိလာခဲ့သည်။ ပုဆိုးကို ဖြခွှတေပြေးလိုကရြင်း အတွင်းခံ ဝတမြထားသည့ြ မှတထြှန်းလီးကြီးက ပုဆိုးခွုံအောကကြနေ ကနထြှကလြာ၍ သူမလန့ဖြပြလြို့ သှားရကာ …
“အှန်း နည်းတဲ့ဟာကြီး မဟုတဘြူး … ဦးဟာကြီးက … ”
ကောငမြလေး အတောကြလေး စိတဝြငစြားသှားဟနဖြှင့ြ သူ့ပေါငကြှားမှ လီးကြီးကို လကကြလေးတဈဖကန်ှင့ြ လာရောကဆြုပကြိုငလြိုကပြှီး လီးထိပဒြဈလုံးကို လကည်ှိုး လကမြနှင့ြ ပြတပြေးနသည်ေ။ လီးကိုယထြညကြှီးကို လကန်ှင့ြ ဆှကာဆှကာ တိုင်းထွာကြည့်န်ပသေည်ေ။
“လီး မမှငဖြူးဘူးလား ဒီလောကကြှည့န်တော ”
သူမက လွှာကလေးတဈလဈထုတပြှီး …
“ဦးဟာကြီး ကြီးတာကိုး တောမြတောြ တိုင်းကြည့်န်တော ဟီ ဟိ ”
“ဘယ် ဟာ လဲ ”
“လီးကိုပြောတာ ဦးလီးကြီး … ကဲ ”
ဆိုပြီး သူမလကကြ လီးကို ကိုငကြှည့န်ရောမှ
“တုတန်တောပဲနောြ ကြည့်လြို့ အရမ်းကောင်းတယ် ဒဈကြီးက ပြူးပြီးကား နတော … ရှညလြည်းရှညတ်ယ် တဈထွာလောကရြှိမလားပဲ ဟင်း ဟင်း ”
“စုပလြေ အညို ”
သူမက စကားနှင့ြ ပြနမြပြောတော့ဘဲ သူ့ပေါငကြှားထဲသို့ မကြန်ှာအပပြှီး မှောကအြိပခြလွိုကရြာက မှတထြှန်းလီးကို ကုန်းစုပလြိုကလြသည်ေ။မှတထြှန်းလည်း သူမ၏ အဝတကြင်းမဲ့နပြေီဖြစ်သည့ြ ဖငသ်ားအိအိနှစ်ခွမ်းကို လကန်ှင့ြ ဖစွည်ှဈဆုပဆြှဲပြီး ဖငသ်ားနှစ်ဖကအြကြားမှ စောကပြတဖြောင်းမို့မို့ကလေးကို လကလြွှို၍ နှိုကကြာဆှကာ အစေ့ကလေးအား ဖစွခြွကော ပေးလိုကလြသည်ေ။
“အင်း အင့ျ အား ဦးရယ် ဟင်း ဟင်း ”
အညိုဆိုတဲ့ ကောငမြလေးနှုတမြှ ညည်းသံကလေးတဈစ ထွကပြေါလြာရသည်။ သူ့လကခြွောင်းများဖြင့ြ သူမစောကပြတတ်ဈခုလုံးကို ထိုးသှင်းမှှနှေောကကြာ ကစားပေးလိုကတ်ော့ သူမစောကပြတကြလေးက စောကရြညမြွားဖြင့ြ စိုစိုစွတစြှတကြလေး ဖြစ်လာရပပြေီ။ စောကပြတကြို လကန်ှင့ဆြောင့ပြေးလလေေ ကောငမြလေးက သူ့လီးကိုအငမ်းမရနိုငစြှာ တပြှတပြှှတ် စုပပြေးလလပေေဲ ဖြစ်သည်။
“ကဲ နင် ငါ့အပေါတ်ကလြိုကြ။ ဖငကြို ငါ့ဖကလြှည့ပြှီး ငါ့လီးကို ဆကစြုပပြေး ကြားလား။ ငါနင့စြောကပြတ် ယကပြေးမယ် ”
“ဟုတ် ဟုတကြဲ့ ဦး … ”
ကောငမြလေး ခွှေးတွပြေံ၍ အမောဖောကန်သလေို ထငရြသည်။ ပကလြကအြိပပြေးလိုကသ်ော သူ့ကိုယပြေါကြနေ ဖငပြှနခြေါင်းပြနလြုပပြှီး သူမဖငကြှီးနှစ်ဖကကြို သူ့မကြန်ှာအပေါတ်ည့တ်ည့ကြ ခွထိုင်၍ လီးကို ကုန်းစုပပြေးလိုကရြခွင်း ဖြစ်သည်။ မှတထြှန်း ဘာလုပတ်ော့မညဆြိုတာကိုသိ၍ သူမခငမြွာလည်း ရငတ်ုနပြန်းတုန် ဖြစ်နရှောဟနတ်ူပသည်ေ။
မှတထြှန်း သူမ၏စောကပြတကြို အကြဲကြောင်းတဈလွှောကြ လွှာနှင့စြတင် ယကသ်ပတ်ငပြဈလိုကသ်ည်။ စောကခြေါင်းထဲကို လွှာသှင်း၍ မှှေ့ထိုးပေးသည်။ စောကစြိကို ပြှတပြှှတ် မှညသ်ံထွကအြောင် စုပ်၍စုပ်၍ပေးနသည်ေ။ အစိကို သှားနှင့မြနာကငွအြောင် ကိုကြ၍ လှုပဆြှကစားလိုကရြင်း စောကခြေါင်းထဲ လကထြည့ြ၍လည်း ထိုးထိုးဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့ အညိုလေးခငမြွာ အရညတ်ှဒလေဟော ပန်းထွကကြာ တဈခွီပြီးလုလု ဖြစ်ခဲ့ရလသည်ေ။
သူမလည်း လီးကို တဈချောင်းလုံး ဒဈထိပမြှနေ၍ လီးအရင်းထိ အာခံတွင်းထဲသှင်း၍ စုပလြိုကယ်ကလြိုကြ လုပပြေးနသည်ေ။ လွှာနှင့လြည်း ဝေ့ဝိုကကြာ ယကြ၍ လဒဈအောကခြှတဝေိုကရြှိ ကာမခလုတကြို လှုပခြပန်ှူးဆှပေးလိုကရြာ မှတထြှန်းငပဲကြီး အဆမတန် တောင့တ်င်းလာပြီး အကြောအပျိုင်းပျိုင်းနှင့ြ မာနဖြီထောငထြကာ ဘယလြိုမှ မထိန်းသိမ်းနိုငလြောကအြောင် ကာမဆကဆြံလိုစိတတ်ှေ တဖြားဖြား ဖြစ်ပေါလြာရပသည်ေ။
“ကဲ ဆင်းတော့ အညို ငါ နင့ကြို လိုးချင်လြာပြီ ”
“ဟုတ် ဦး နည်းနည်းတော့ ညှာပါနောြ။ လီးက အရမ်းကြီးနတယ်ေ ”
“နင် ဒီလိုမြိုး မကြုံဖူးဘူးလား ”
“ဟင့အြင်း အဲလောကကြှီးတာ မတွေ့ဖူးဘူး ”
သူမ တကယ် ပြောလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ အညို ပကလြကအြိပကြာ ပေါငန်ှဈဖကကြို ဖြဲကားပေးလိုကသ်ည်။ သူမ၏စောကပြတလြေးမှာ အခုတော့ အဆီတဝင်းဝင်း ဖြစ်လွှကရြှိပြီး နှုတခြမ်းသားလေးများ မဟတဟနှင့ြ သူ့လီးအလိုးကို ငံ့လင့န်ပေုံအား အသည်းယားစဖြယ် တွေ့မှငန်ရပေသည်ေ။
မှတထြှန်းက သူ့လီးဒဈထိပကြို စောကပြတအြဝမှာတေ့ကာ တဖြည်းဖြည်း ထိုးနှစ်သှင်းပေးလိုကသ်ည်။ အညို၏စောကပြတကြလေးမှာ လီးအထည့ခြံလိုကရြသညန်ှင့ြ နှုတခြမ်းသားများ တင်းကနဲဖြစ်ကာ လီးတဝကလြောကသ်ာ ထည့သ်ှင်းပေးနိုငတ်ာမို့ မှတထြှန်း ကိုယ့စြိတကြိုထိန်းပြီး လီးဝငသ်ာရုံ ချော့လိုးကလေး လိုးပေးနရလေသည်ေ။
“အား အ ကြဲ ကြဲပြီနဲ့တူတယ် ဦး ဦး အဟီး ဟီး အိ အိ အ ဖြေးဖြေး ဖြေး ဖြေးပဲလိုး လေ အင့ျ အ အီး ဟီး ”
“အေးပါ ငါ စောကရြမ်းမလုပပြါဘူး ကိုယခြငွြးစာပါတယ် ”
“အညို မခံနိုငသ်ေးလို့ ပြောတာပါ ဦး …။ ကြှနမြကို စိတမြဆိုးပါနဲ့နောြ။ ဖြေးဖြေးချင်ြးလိုးရင် ခံနိုငလြာမယ် ထငပြါတယ်။ ဦး မကြနပေရြင် … ဟို ဟို ”
“ဘာလဲ ပြောစမ်း ကလေးမ …”
“ဟို မကြနပေရြင်… အညို့ကို ပိုကဆြံ … မပေးနဲ့ ပြောမလို့ပါ ”
“ဟင် နင် ပိုကဆြံလိုလို့ … အလိုးခံတာ မဟုတဘြူးလား ”
“ဒါ … ဒါ ကတော့ ”
အညို အဖြရေ ခကန်ဟနေတ်ူသည်။ သူမက စကားတဈခွန်းပြောဖို့အရေးကို အတောကြလေး အားယူလိုကရြဟနဖြှင့ြ မှတထြှန်းမကြန်ှာကို မဝံ့မရဲကလေး မော့ကြည့်လြိုကရြင်းက…
“ဦး ဦးက ဟိုလေ စိတကြောင်းရှိတဲ့သူဆိုတာ …အညို သိပါတယ်။ အညို့ကိုလုပတ်ာလည်း ညှာပြီးလုပတ်ယ်။ တခွားသူသာဆိုရင် အညို့ဟာ ကြဲပြဲသှားအောင် လုပမြှာပါပဲ ”
အညိုက ကရုဏာသကစြဖြယ် ပြောနရှောသည်။ မှတထြှန်းရငထြဲ တဈမွိုးကြီး ဖြစ်သှားရသည်။ သူမစောကပြတထြဲသို့ တဝကမြွှဝငန်သေော လီးကြီးကို တအားမဆောင့သ်ှင်းနိုငသ်ေးဘဲ တဖြည်းဖြည်းသာ စိမ်၍လိုးရင်း သူမနှုတခြမ်းကလေးကို သူ့နှုတခြမ်းထူထူကြီးများနှင့ဖြိကပ်၍ စုပန်မ်းပစ်လိုကမြိလသည်ေ။ သူမနို့နှစ်ဖကကြိုလည်း ငုံ့၍ စို့ပေးသည်။ တဈခကြခြငွြး စိမပြှနပြေလေိုးရင်း လီးက တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ အဝငန်ကသ်ထကြ နကလြာခဲ့ရသည်။
“ဦး ဆောင့ြ ဆောင့တ်ော့ အညို နည်းနည်းခံနိုငလြာပြီ။ ဟိုအအရညလြည်း ထွကခြငွန်ပြေီ ဦးရဲ့ အင့ြ အင့ြ ”
“နင် နာနမှောစိုးလို့ပါ နငခြံနိုငသ်လောကြ ငါလိုးပေးမယလြေ။ ကဲ ကဲ ရ ရလား နာသေးလား ”
“မ နာဘူး ဦး လိုးပါ အညိုစောကပြတကြ အရမ်း ရှနပြေီ မှနမြှနလြိုး ပေးစမ်းပါ ဦး နောြ ”
“စွပ် စွိ ဖြပ် … ပြပ် စွပ် … ဘှပ် ဖြတ် … ဖတ် ဗလှတ် … ဘုတ် ဖတ် ဘတ် ”
ဆိုပြီး စောကရြညသ်ံများနှင့အြတူ မှတထြှန်း လီးကြီက ခုနကထကြ ပိုမို၍ လီးအဝငအြထွကြ သှကလြာခဲ့ပြီးနောကြ ဇွပ် ဖြပ် ဆိုပြီး တဝကသ်ာသာလောကြ စိုကဝြငသ်ှားလိုကြ လီးကို လဒဈပေါအြောင် ပြနဆြှဲနှုတလြိုကဖြှင့ြ အခကြပြေါင်းများစွာလိုးရင်း … အညို့ခါးလေးလည်း ကော့ကော့တကကြာ စောကရြည် ပြကကြလွာခဲ့ရသလို သူကိုယတ်ိုငလြည်း သုတကြှာကြာ ထိန်းမထားနိုငဘြဲဖြစ်ကာ တဗှဈဗှဈနှင့ြ လရညတ်ှကေို သူမသားအိမထြဲသို့ ပန်းလှှတထြုတ် လိုကရြပြီး ပထမအခွီ ပြီးခဲ့ရလသည်ေ။
ကောငမြလေး၏ စောကပြတကြို သူက နောကတ်ဈကြိမထြပမြံ၍ လွှာနှင့ြ တပြတပြှတ် စုပယ်ကကြာ ကစားပေးနပြနေသ်ည်။ အညိုဆိုတဲ့ ကလေးမလေးခငမြွာ ကာမအဆိပတ်ကကြာ တဟင်းဟင်း တအင်းအင်း ညည်းတွားနရင်ေးက ရူးမတတပြင် ဝဒနောခံစားနရလေသည်ေ။
“ဦးရယ် ဟင်း … ဟင်း … ဟင်း လုပတ်တလြိုကတ်ာနောြ… ကြှနမ် ဒီ ဒီလို … တဈခါမှ မခံဖူးဘူး ဦးရယ် ”
“တကယလြား နင် တဈခါမှ အမှုတမြခံဖူးဘူးလား … တကယပြှောတာနောြ ”
“တကယပြါ ဦးကလည်း သမီးညာပြောပါ့မလား။ ဖာ ဆိုရင် ဘယသ်ူမှ စောကပြတ် မယကပြေးချင်ကြှဘူး ဦးရဲ့ တကယပြှောတာ ”
“အေး ငါကတော့ စောကဂြရုကိုမစိုကဘြူး …။ ဖာဟုတဟြုတ် … မဟုတဟြုတ် ငါယကခြငွတ်ဲ့စောကပြတ် ယကမြှာပဲ။ ငါက လိုးပြီဟေ့ … ဆိုရင် အကုနလြုပရြမှ … ကြနပေတ်ာ ”
“အား … ကောင်း ကောင်းလိုကတ်ာ ဦးရယ် … ယကြ ယကပြေး … အ အ … အစိ ကို … နာနာစုပပြေးပါ။ လီးပဲ ထည့လြိုးပေးပါတော့ … ဦးရယ် မထူးတော့ပါဘူး ”
“နငခြံချင်ပြှီလား … ခံချင်ရြင် ငါလိုးပေးမယ် ”
မှတထြှန်း သူ့လီးကို လိုးဖို့ အသင့ပြှငလြိုကပြှနပြှီ။ သူမ၏စောကပြတအြဝမှာ လီးကြီးတေ့ကာ ဆောင့သ်ှင်းပေးလိုကသ်ည်။ ဒီတဈကြိမ် အားနည်းနည်း ပိုထည့ပြှီး ဆောင့ခြလွိုကခြှင်းမို့ ကလေးမလေး မကြလြုံးမကြဆြန် ပြူးသှားရပြီး …
“အိ အ … အ … ”
ဟူ၍ အသံမထွကန်ိုငရြှာဘဲ ဖြစ်သှားခဲ့ရပသည်ေ။
“နင် နာလား ကောင်းလား ”
“သ သမီး မဖြတတေဘြူး ဦးရယ်။ အ … အ နာ လည်းနာတယ် လီးကြီး … ဒီလောကြ ကြပန်တော ခံရတာ တဈမွိုးပဲ ”
“နောကြ ကောင်းလာမယ်… နည်းနည်း အောင့ခြံလိုကြ။ ငါ့လီး … အရင်းထိရောကတ်ော့မှာ အညိုရ … ဟားး ”
ဆိုပြီး ဒီတဈခွီ အမှနပြှီးလည်း ပြီးပါစဆေိုပြီး မှတထြှန်းလည်း စိတလြှှတကြာ လိုးဆောင့ခြလွှကြ … စွပ် ဖြပ် ဘတ် ဘတ် စွိ ဖြပ် …ဆိုပြီး စောကပြတကြလေးထဲသို့ လီးကြီးဝငလြိုကထြှကလြိုကန်ှင့ြ နှစ်ယောကသ်ား ကာမအရသာကို ပြည့ပြှည့ဝြဝကြီး ခံစားနမေိကြလသည်ေ။
အခကြန်ှဈဆယ် အစိတလြောကြ လိုးလိုကြ ခဏမောဖြလေိုကြ နောကထြပ် အခကြသ်ုံးလေးဆယခြန့ြ အဆကမြပြတ် လိုးဆောင့လြိုကန်ှင့ြ မှတထြှန်း၏ ဦးဆောငမြှုအနောကကြို အညိုလေးတဈယောကြ ကောကကြောကပြါအောင် လိုကပြါနမေိပတေော့သည်။ သူမ ဘယအြခွိနကြ တဈခွီပြီးသှားသလဲဆိုတာကိုတောင် မမှတမြိတော့ခွေ။ လီးအရသာဆိုတာကို မှတထြှန်းလိုလူနှင့ြ တွေ့တော့မှသာ သူမ ဝဝလငလြင် ခံစားလိုကရြခွင်း ဟုဆိုနိုငပြါသည်။
နာရီဝကလြောကကြှာတော့ မှတထြှန်းလည်း မောလာပြီး ကဉွြးမှောင်းသော စောကပြတကြလေးထဲကို မှိနရြညယ်ှကရြည် ရကေုနရြခမြေး လိုးလိုကရြသဖြင့ြ သောကထြားသည့ြ အရကရြှိနပြါ ဘယအြနားရောကသ်ှားမှန်း မသိတော့ဘဲ လီးတဈချောင်းလုံး ပူထူအောင် လှိမ့ဆြောင့ခြလွိုကရြင်း လရညတ်ှေ ဗှဈကနဲ ဗှဈကနဲ ပန်းထွကသ်ှားရပြနလြသည်ေ။
မှတထြှန်း ခဏနားပြီး လကကြနွအြရကကြို မော့ခလွိုကရြာ လညခြွောင်းထဲ ပူဆင်းသှားသည်။ အားအငတ်ှေ ပြနလြညပြှည့ဖြှိုး လာရသလိုပင်။ အညိုကို
“နငရြော သောကမြလား”
ဟုမေးရင်း တဈခွကကြမ်းပေးလိုကတ်ော့ သူမက
“ကြှနမြလည်း သောကမြယ် ”
ဆိုပြီး သူကမ်းပေးသော ခွကကြိုယူ၍ အရကကြို အကုနအြစင် မော့သောကခြလွိုကသ်ည်။
“ထပပြေးပါ ဦး … ဦးရဲ့ ”
“နင် မူးသှားမှာပေါ့ ”
“မူးပါစေ… ဒီအခွိနမြှာ မူးမှ …ကောင်းတယ် ”
“ရော့ သောကျ … ငါကလည်း ဒါမြိုးမှ သဘောကတ်ာ ”
ဆိုကာ အရကြ သုံးခွကလြေးခွကြ ကုနသ်ညအြထိ မော့သောကခြလွိုကတ်ော့ သူမ ထူထူပူပူ ဖြစ်သှားပြီး မကြန်ှာကလေးမှာ တမုဟုတခြငွြးပင် ရဲတွတ်၍သှားလသည်ေ။
မှတထြှန်းနှင့သ်ူမ တဈခွီလိုးလိုကြ နားလိုကြ သောကလြိုကန်ှင့ြ မနကမြိုးလင်းခါနီးကြမှ ဒယီးဒယိုငဖြစ်နသေော သူမကို ခွံအနောကပြေါကကြနေ သူကိုယတ်ိုင် အိမတ်ိုငရြာရောကြ လိုကပျို့ ပေးလိုကရြသည်။ မှတထြှန်းလည်း တဈခွိုးတည်း လှဲအိပခြလွိုကရြာက အရကကြလေး ခပထြှထွနှေငေ့မြို့ ခေါင်းအုံးနှင့ခြေါင်း ထိရုံမွှနှင့ပြင် တခူးခူးတခေါခေါ ဟောကသ်ံများ သူ့ထံမှထွကပြေါလြာပြီး အိပပြွောခြှင်းသို့ ရောကရြှိခဲ့ရလပြေီ။
……………………………………….
မနကြ ၁၀ နာရီထိုးပြီးခွိနလြောကမြှာ ထမင်းခကြြ မအုန်းတဈယောကြ သုံးဆင့ခြွိုင့တ်ဈလုံး လကမြှာဆှဲပြီး မှတထြှန်းအခန်းကို ရောကရြှိလာသည်။ သူတို့တွကေ တဈအိမတ်ည်းသား မိသားစုဝငတ်ှလေို ဖြစ်နတောမို့ မှတထြှန်း နံနကစြာစားဖို့ ရောကမြလာတာနှင့ြ ဘာများဖြစ်လို့လဲ ဆိုပြီး သတင်းမေးရင်း သူ့အတွကြ ထမင်းခွိုင့ပြါ တဈပါတည်း ထည့ယ်ူလာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။
“မှတထြှန်း ဟဲ့ မှတထြှန်း ”
အသံပေးရင်း အခန်းထဲ လှမ်းဝငလြိုကရြာက သူမခွလှမြေးတွေ ရုတတ်ရကြ တုံ့ဆိုင်းဆိုင်းကြီး ဖြစ်လို့ သှားရလသည်ေ။ မှတထြှန်း နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပပြွောန်သည်ေ။ အရကကြို အလှနအြကြှံကြီး ရခွေိနလြှနအြောင် သောကထြားပြီး မိန်းမတဈယောကန်ှင့လြည်း ရကေုနရြခမြေး သုတဓြာတဖြှုန်းတီးကာ ကာမနယကြွှံခဲ့မိသညဖြစ်၍ သတိလကလြှတအြိပရြင်း ပုဆိုးတခွား လူတခွား ပိုးစိုးပကစြကြ ရှုမှငလြို့ မကောင်းနိုငအြောငဘြဲ ဖြစိနသည်ေ။
မှတထြှန်းလီးကြီးက မအုန်းရဲ့ရှေ့မှောကမြှာ နီရဲတောငမြတပြှီး မိုးပေါသ်ို့ တည့တ်ည့ထြောငကြာနသည်ေ။ သူတမငလြုပတ်ာမွိုး မဟုတဘြဲ အိပခြန်းထဲမှာ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပမြောကနွရောမှ ယခုလို သူ့လီးက မတတ်ာငန်ခွင်ေးဖြစ်ကြောင်း အိမထြောငသ်ည် သမီးတဈယောကအြမပေီပီ မအုန်း အခွအနေကေို သဘောပေါကြ နားလညလြိုကသ်ည်။
မအုန်းစိတထြဲ တဈမွိုးတဈမညဖြစ်ကာ မှတထြှန်းအနားကို မသိမသာကပ်၍ သူ့နဘေးမှာ ထိုငခြလွိုကရြင်း မှတထြှန်း၏ ပေါငကြှားထဲမှ လီးကြီးကို အသအချောပင် ထိုငကြှည့န်သည်ေ။ လီးက နည်းတဲ့ဟာကြီးမဟုတဘြဲ လုံးပတ် လကတ်ဈဆုပတ်ဈကိုငစြာမက အရှညကြ ၈ လကမြခန့ရြှိမည် ဖြစ်ကြောင်းကို ခကြခြငွြးမှငတ်ာနှင့ပြင် ခန့မြှန်းမိလိုကသ်ည်။ မှတထြှန်း ကားရဆေေး စကပြှငလြုပရြင်း တဈခါတဈခါ အောကစြလှတတ်ာမွိုးလောကသ်ာ မှငဖြူးခဲ့ပြီး သူ့လီးကြီးမှန်း သတိထားမိပမယေ့ြ ဒီလောကအြထိ ကြီးပြီး ရှညလြိမ့မြညလြို့ ယောငလြို့တောင် မထငမြှတမြိခဲ့တာ အမှနပြဲဖြစ်သည်။
မအုန်း ပျိုရှယခြွိန် ရှာမှာရှိစဉကြတည်းက လီးကြီးကြီးကို အလှနမြကမြောဖူးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ရှာအနောကပျိုင်း ဗှီဒီယိုရုံမှာပြသည့ြ အပြာကား အောကားဆိုသညကြို အဖောတ်ှနှငေ့ြ ခိုးခိုးကြည့်ခြဲ့ပြီး ကပျပလီလီးမည်းမည်းကြီးများကိုတွေ့၍ မနနေိုင် မထိုငန်ိုငအြောင် စောကပြတရြှခဲ့ထခဲ့ဖူးသည်။ လယတ်ဲတဈခုမှာ ကာလသားခေါင်း အောငကြှီးဆိုသူနှင့ြ ခွိန်းတွေ့ရာက စောကပြတကြှဲပြဲသှားအောင် သူမအလိုးခံရကာ အပျိုရညပြကြခြဲ့ရပြီး နောကထြပ် အောငကြှီးခွိန်းတိုင်းလည်း မသှားရ မနနေိုငအြောင် သူ့လီးငပဲ တုတတ်ုတကြှီးကို စွဲလန်း တပမြကခြဲ့ဖူးသည်။
သမီးဖြေးဖြေး၏ ဖခငဖြစ်သူ ကိုမှမောငန်ှင့ြ ဖူးစာဆုံမိကြရာက မှို့ကို လိုကပြါလာခဲ့ရပြီး ဝမ်းရေးအတွကြ အခွိနရြှိသမွှ ရုန်းကနရြင်း အသှေးအသားလိုအငကြို ဖြည့တ်င်းဖို့တောင် အခွိနမြရနိုငတ်ော့ပေ။ မအုန်း ရထမြေး အကြောရြောင်း ခေါင်းရှကဗြပြထြိုး ဈေးသညဘြဝနှင့ြ အလုပကြှမ်း တောတ်ောမြွားများလည်း လုပခြဲ့ဖူးသည်။ နောကဆြုံး ခငပြှန်းဖြစ်သူ အရကန်ှံနဈ၍ ဆုံးသှားတော့ သမီးဖြေးဖြေး ငါးနှစ်သမီးလောကမြှာ သမီးလကဆြှဲ၍ ဤအိမကြို ရောကရြှိလာခဲ့ပြီး ကိုယ့ဘြဝကို ဇာတမြှှုပ် နထေိုငလြာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။
မှတထြှန်းကို သူမ သဒျဓါယိုဖိတခြဲ့ပြီးသားပင်။ ဒီအိမကြို စရောကစြဉကြတည်းကပင် မှတထြှန်းကို သူမ ပရောပရီကလေး အမြဲလုပခြဲ့သည်။ သူနှင့အြရောတဝငန်ပြေီး ရလောမှောင်းပေး လုပပြမယေ့ြ သမီးကလည်း တဈဖကန်ှင့မြို့ အတိုင်းအတာတဈခုအထိသာ မလှနကြွှံအောင် ထိန်းပြီး နလောခဲ့ရသည်။
မှတထြှန်းက သူမထကြ ၅ နှစ်လောကြ ငယသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ အရှယခြငွြး မတိမ်းမယိမ်း တဈတန်းတည်းဖြစ်ကြတာမို့ တဈနေ့ထကတ်ဈနေ့ သူမစိတဝြငစြားမှုက လွော့ကမွသှားသည့အြပြင် အနနေီးသူချင်ြးမို့လည်း သံယောဇဉကြ ပိုမိုဖြစ်ပေါန်မေိပသည်ေ။ ယခုလို မှတထြှန်းလီးကြီးကို သူမမကြစြိရှေ့မှောကမြှာ မကြဝြါးထငထြင် ရငဆြိုငကြှုံတွေ့လိုကရြခွိနမြှာတော့ သူမစိတကြို ဘယလြိုမှပင် မထိန်းနိုငအြောင် ဖြစ်ခဲ့ရပပြေီ။
မအုန်းလကကြလေးတဈဖကကြ မှတထြှန်း၏ ပေါငကြှားထဲသို့ လှဈကနဲ ရောကရြှိသှားပြီး သူ၏ လဒဈပြဲလနန်သေော လီးချောင်းတုတတ်ုတကြှီးကို လကဖြှင့ြ အသာဆုပကြိုငကြာ ဖစွကြှည့ည်ှဈကြည့်လြိုကသ်ည်။ လီးဒဈထိပလြုံးမှ သားရကေို ဖြဲလှနလြိုကရြင်း လကန်ှင့ြ တဈခကြန်ှဈခကြြ ဂွင်းတိုကသ်လိုဆောင့ြ၍ လကတ်ဈဖကကြလည်း သူမ၏ပေါငကြှားထဲကို တိုးဝငသ်ှားကာ ပေါငကြှားရှိ စောကပြတကြို ထမီအပေါကြနပြေီး ပြတသ်ပ် နှိုကဆြှပေးနမေိလသည်ေ။
မှတထြှန်းလီးကြီးက တောငခြငွတ်ိုင်းတောငပြှီး အကြောအပျိုင်းပျိုင်းထကာ သူမလကထြဲမှာ တဆတဆြတ် တုနခြါနသည်ေ။ မအုန်း လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဆုပကြိုငထြားတာတောငမြှ လီးထိပဒြဈခေါင်းကြီးက ပြူးပြဲ၍ ထွကပြေါန်သေေးတာမို့ မအုန်းတဈယောကြ အသည်းတယားယား ရငတ်ဖိုဖို ဖြစ်၍လာရတော့သည်။ သူမစောကပြတလြည်း စောကရြညတ်ှေ အသည်းအသနလြိုကကြာ ထွကကြလွာခဲ့သည်။
မအုန်း တင်းခံမထားနိုငတ်ော့ဘဲ လီးကြီးကို အပေါကြနေ တကဆြောင့ခြငွစြိတ် ပေါကလြာမိပသည်ေ။ အတောကြလေး အရဲစွန့ပြှီး သူမထမီကို ဖငသ်ားအိအိ နှစ်ဖကစြလုံးပေါအြောင် ခါးအထကဆြီကို ပင့လြှနတ်ငလြိုကပြှီး ပကလြကကြားယား ဖြစ်နသေော မှတထြှန်းအပေါကြနေ တကခြှ၍ ထိုငလြိုကရြာက သူ့လီးထိပဖြူးကြီးကို သူမစောကပြတထြဲသို့ ဖိနှစ်ထည့သ်ှင်းပစ်လိုကလြသည်ေ။ လီးထိပကြ သူမစောကခြေါင်း အပေါကကြလေးထဲသို့ ကြပကြှပတ်ည်းတည်းနှင့ပြင် တိုးဝငသ်ှားသည်။
မအုန်း တဈခကြန်ှဈခကြြ ဖိထိုငကြာ ဆောင့ခြလွိုကသ်ည်။ လီးကြီးက ဒဈမှုပရြုံမွှမကတော့ဘဲ လီးတဝကလြောကအြထိ ဇွပ် ဖြပကြနဲ တိုးဝငသ်ှားသဖြင့ြ မအုန်း ဆီးစပမြှာ အောင့တ်ောင့တ်ောင့ကြှီးပင် ဖြစ်သှားကာ နှုတမြှလည်း
“အ … အိ ဟင့ျ …အင့ျ ”
ဟူသော အမဋေိတသ်ံကလေး လှင့စြငထြှကသ်ှားရလွှကြ …
“အင်း အင်း …ဟင့ျ ဟင့ျ ”
“အ အင်း ဟင်း ဟင် မ … မအုန်း”
“အို … မှတ် မှတထြှန်း ဟင့ြ ဟင့ြ ”
မထငမြှတဘြဲ မှတထြှန်း မကြလြုံးများပြင့ြ၍လာပြီး သူ့ကိုယပြေါမြှာ ခွစီးထားသော မအုန်းအဖြစ်ကို မှငလြိုကရြတာကြောင့ြ အတောကြှီးကို အံ့အားသင့သ်ှားခဲ့ရပြီး … တဖန် မအုန်းကိုယတ်ိုငမြှာလည်း သူမစောကပြတထြဲမှာ မှတထြှန်းလီးကြီး တန်းလန်းနှင့မြို့ ရှကလြည်းရှကြ မကြန်ှာလည်းပူမိသှားကာ ရုတတ်ရကြ မှတထြှန်းကိုယပြေါကြို ဖိမှောကအြိပခြလွိုကရြာက ခေါင်းပငမြဖောဝြံ့တော့ဘဲ …
“မှတ် မှတထြှန်း … ငါ … ငါ … ဟို … ”
ဆိုပြီး ဗလုံးဗထွေး အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့ လသေံနှင့ြ …။ မှတထြှန်း သဘောပေါကသ်ှားသည်။ မအုန်းကိုလည်း တောတ်ောကြလေး အသနားပိုသှားမိပါသည်။ သူမခငမြွာ လငလြည်း မရှိရှာတော့တာကြောင့်ြ အလိုးခံဖူးသော မိန်းမသားတဈယောကအြနနှငေ့ြ ယောကြွားလီးကို တဈခါတဈရံ တောင့တ်မိပလေိမ့မြည်။ ရင်းနှီးသူတွလည်ေးဖြစ် တဈယောကအြကြောင်း တဈယောကြ နောကြအေောင် သိသူတွပေီပီ မှတထြှန်း နှစ်သိမ့မြှုပေးသည့ြ အနနှငေ့ြ မအုန်းကိုယကြလေးကို ခပတ်င်းတင်းပင် ပြေ့ဖကထြားလိုကပြှီး သူမမကြန်ှာကလေးကို မော့စလေိုကကြာ ကြငကြှငန်ာနာ အနမ်းပေးနမေိပါလသည်ေ။ နှုတမြှလည်း …
“မအုန်းရယ် ခစွလြိုကရြတာ အဲဒီလောကအြထိ … ကြှနတ်ော့ကြို ခစွရြသလား ဟင် … ပြောစမ်းပါဦး လူကို မသိအောင် တိတတ်ိတကြလေးလာပြီး ခိုးလိုး တာပေါ့ ဟုတလြား …ဟင်း ဟင်း ဟင်း ”
“အို သှား မသိဘူး ဒီကဖြင့ျ … ဟင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ ”
မအုန်း ရှကစြနိုးနှင့ြ သူ့ရငဘြတကြို တဘုန်းဘုန်း ထုရိုကပြဈနသည်ေ။ မှတထြှန်း သူမလကကြလေးနှစ်ဖကကြို ဆှဲဖယလြိုကရြင်း သူမရငသ်ား အိအိကြီးနှစ်ဖကကြို အင်ျကြီပေါကြနပေဲ ဖစွည်ှဈဆုပခြွပေေးလိုကသ်ည်။
“အို ဟင့ြ ဖယ် အင်ျကြီကြကေုနပြါ့မယ် ”
“ဒါဖြင့ြ ခွှတပြေး နို့စို့ချင်လြို့…။ နို့စို့ပြီး လိုးရတာ သိပဇြိမရြှိတယ် မအုန်းရဲ့ ”
“အံမယ် သူက သိရပြနပြှီ ”
“ကဲပါ ခွှတ်။ ပြီးတော့ ဖငကြှီးကိုလည်း ဒီလိုပဲ ဖိထိုငမြထားနဲ့ဦး ဆောင့ပြေး။ အပေါစြီးကနေ အားနဲ့ လှိမ့လြှိမ့ပြှီး လိုးပေး။ ကြားလား မအုန်း ”
“ဟင့ြ အင်း မလိုးဘူး… သူ့ဟာကြီး ဒီလောကကြှီးတာ …ကြပန်တောပဲ ဟင့ြ ဟင့ြ ”
မအုန်း အပြတည်ုနသည်ေ။ ဘယလြိုပဲ မူတယပြှောပြော သူမအင်ျကြီကြယသ်ီးတွကေိုတော့ သူ့အလိုကြ ဖြုတပြေးရှာပါသည်။ မှတထြှန်း နို့အုံအိအိနှစ်လုံးကို ညှဈနယသ်ည်။ နို့ကိုစို့ပေးသည်။ နို့သီးခေါင်းကလေးနှစ်ခုအား ဖစွခြွကော ပြတလြှိမ့ြ ကစားပေးလိုကသ်ည်။
မအုန်း ကောင်းလာဟနတ်ူပြီး သူမဖငကြှီးကို အပေါကြနေ တအိအိနှင့ြ စတငဖြိဆောင့ခြလွာပါသည်။ သူမမှာ မကြန်ှာဝိုင်းဝိုင်း အသားပြည့ပြှည့ြ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ တောင့တ်င်းဖြံ့ထွားသော အမွိုးသမီးတဈယောကြ ဖြစ်ကာ ရငသ်ားပြည့ဖြှိုး၍ တငပြဆုံ ထွားထွားကားကား ရမကကြှှစသေောအလှမွိုးကို ပိုငဆြိုငသ်ူဖြစ်သည်။
မှတထြှန်း သူမ၏ ဖငသ်ားနှစ်ဖကကြို ကိုငရြင်း ဖစွလြိုကန်ယလြိုကန်ှင့ြ အသာပင့ပြင့ပြေးလိုကကြာ မအုန်းကို ဖိလိုကကြှှလိုကြ လုပစြရင်ေး စအိုပေါကကြလေးထဲကိုလည်း လကကြလေးထိုး၍ နှိုကဆြှပေးနပသေည်ေ။ သူ့လီးကိုလည်း အောကကြနေ ကော့ထိုးပေးရင်း မအုန်း အရသာရှိအောင် တဈဖကတ်ဈလမ်းက ဝိုင်းကူ၍ ညှောင့လြိုးပေးနသည်ေ။ မအုန်းက သူ့လီးတဝကလြောကသ်ှင်းပြီး ခပသ်ှကသ်ှကြ ဖငကြို ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပကြာ ဆောင့ထြိုငခြနွခွင်ေး ဖြစ်သည်။
“မမ ကောင်းလား ကြှနတ်ော့ြ လီးကို ကြိုကလြား ”
“အင်း အင်း ဟင်း ကောင်း ကောင်းတယ် ”
ဆိုပြီး သူမက မှတထြှန်းမကြန်ှာဆီ ခေါင်းကိုငုံ့ကိုင်းလိုကကြာ လသေံတိုးတိုးကလေးဖြင့ြ…
“မင်း မမအုန်းကို အထငမြသေးပါဘူးနောြ မောငမြှတထြှန်း ”
“မသေးပါဘူး … မမအုန်းရယ်။ ခစွတ်ောင် ပိုခစွလြာမိသေးတယ်။ ကြှနတ်ောြ မမကို … အရငကြတည်းက ဘယလြောကြ စိတဝြငစြားတယဆြိုတာ… မမသိပါတယ် ”
“မင်းပြောရငလြည်း ပြောစရာပဲ။ အထငသ်ေးရငလြည်း… မတတန်ိုငပြါဘူး မောငလြေးရယ်။ မမက … အရငမြှားမိတဲ့ သူကိုး ”
“ကဲပါ မမရယ် ဒါဖြင့ြ မမ အောကကြနလေိုကြ … ကြှနတ်ောြ အပေါကြလိုးမယ်။ ဖြစ်တယမြဟုတလြား ”
“အင်း ဖြစ်တယ် မင်းစိတကြှိုကြ မမကို လုပန်ိုငပြါတယ် မောငလြေးရယ် ”
မှတထြှန်း သူမကို ပကလြကလြှနစြလေိုကသ်ည်။ သူမအင်ျကြီကိုရော ထမီကိုပါ ဆှဲခွှတပြဈလိုကပြှီး ပေါကန်ှဈဖကကြို ဘယတ်ဈဖကြ ညာတဈဖကြ ဒူးထောငပြေါငကြား လုပပြေးလိုကရြာက သူမပေါငကြှားရှိ စောကပြတဖြောင်းကားကားကြီးကို သူ့မကြန်ှာအပကြာ ကုန်းနမ်းပစ်လိုကသ်ည်။ စောကပြတကြို လွှာနှင့ြ ပယပြယန်ယန်ယပြင် ယကပြဈလိုကသ်ည်။ သူမစောကပြတမြှာ စောစောကတည်းကပင် အရညတ်ရှှဲရှှဲ ဖြစ်နလရေော မှတထြှန်း ဘာဂွာကိုငပြေးလိုကတ်ော့ အခွအနေေ ပိုဆိုးသှားပြီး မခံမရပန်ိုငစြှာဖြင့ြ မအုန်းတဈယောကြ ဣန်ဒွပကြေသ်ညအြထိ ဖြစ်လာခဲ့ရပသည်ေ။
“အို့ အ အရှီး အလာ့ လား မောငမြှတ် အ အ ဟီးဟီး … ဘယလြိုလုပန်တောလဲ အီး အိ အိ မမ မနနေိုငဘြူး လိုးတော့ကြာ လိုးပါတော့ မောငလြေးရဲ့ အား အား တောြ တောပြှီ ဟင်း ဟင်း ”
ဆိုပြီး ကော့ပြံထွန့လြူးရင်း မှတထြှန်းခေါင်းကို အတင်းပင် ဆှဲဖယဖြို့ ကြိုးစားနသည်ေ။ မှတထြှန်းလည်း သူမကို မနှိပစြကခြငွတ်ော့ပြီ။ သူမ လိုအပန်ပြေီဖြစ်သော လီးအရသာကို အပြည့အြဝ ပေးတော့မည် ဟူသော ဆုံးဖြတခြကြဖြှင့ြ သူမအပေါြ တကခြှလိုကကြာ ပေါငန်ှဈဖကအြကြားမှာ ဝငရြောကန်ရောယူ၍ သူ့လီးဒဈကြီးကို သူမစောကပြတထြဲသို့ တဈခကြတ်ည်း အရင်းထိရောကအြောငပြဲ ဗှိဇွတကြနဲနအေောင် တဈဆုံး ဆောင့လြိုးခလွိုကပြတေော့သည်။
“အားးးး မောငလြေးးးးးး … ရယ် …… …… ”
မအုန်းမကြန်ှာကြီး ရှုံ့မဲ့ပြီး သူ့ခါးကို လကမြလှှတစြတမ်းပင် တင်းတင်းကြီး ဖကတ်ှယထြားလိုကပြါတော့သည်။ မှတထြှန်းလည်း သူ့လီးကို ပြနဆြှဲနှုတ်၍ နောကတ်ဈကြိမ် ပြနဆြောင့ခြပြှနသ်ည်။ မအုန်း စောကပြတမြှာ သူ့လီးအဝငန်ကမြှုကြောင့ြ ပိုမိုပြဲအာထွကသ်ှားရပြီး သူမစောကခြေါင်းထဲမှာလည်း မှတထြှန်းလီးက တဈတဈဆို့ဆို့ သပလြွှိုထားသလိုကြီး ဖြစ်ကာနပတေေော့သည်။
“မင်း မင်း သိပရြကစြကတ်ယ် အီးအီး ဟီး ”
“မရကစြကပြါဘူး။ ကြှနတ်ောြ မမအုန်းကို အခုမှမဟုတဘြူး အရငကြတည်းက လိုးချင်န်တော။ ဟောဒီ စောကပြတကြှီးကို အပြတလြိုးခွဲပစ်မယ်။ ပြီးရင် မမအုန်းကို ယူမယ် တဈသကလြုံးလိုးမယ် ဟဲဟဲ ”
“သှား သူ့ပါးစပပြုပကြှီးနဲ့ ဘယသ်ူယူမယ် ပြောလို့လဲ ”
“လိုးပြီးရင် ယူကြရမှာပေါ့ …။ မမလည်း… ကြှနတ်ော့လြီးကြီးကို စွဲသလို ကြှနတ်ောလြည်း … ဟောဒီ မမအုန်း စောကပြတကြှီးကို စွဲသှားမှာပဲ … ယူကြတာ မကောင်းဘူးလား ”
“ဟင်း မင်း သဘော မင်းသဘောအတိုင်းပဲ… နောြ။ မမအုန်းကတော့ ယူချင်ယ်ူ မယူချင်န်ေ… မင်းလိုးတာခံချင်တ်ာပဲ သိတော့တယ်…။ ကဲ ကဲ ဆောင့ြ ဆောင့ပြါ အခွိနဆြှဲမနနေဲ့ ကိုယတ်ောခြွောရဲ့ ”
“လီးတဈဆုံး ဆောင့မြှာနောြ မမအုန်း ”
“ဆောင့ြ လူကို အသလေိုးချင်လြည်းလိုး။ တဈခါတည်း လိုးသတလြိုကြ အေးရော ဟှန်းးး ”
မအုန်း ခပရြှဲ့ရှဲ့ကလေးပြောလိုကရြင်း မှတထြှန်းကလည်း သူမပေါငန်ှဈဖကကြို ဖိဖြဲကိုင်၍ လီးကို စောကခြေါင်းထဲ ဗှိကနဲ ဗှှတကြနဲ အသံထွကအြောင် ခပပြှင်းပြင်း လိုးဆောင့ခြလွိုကပြှီး နှစ်ယောကသ်ား တကည်ီလကည်ီပင် ကာမပငလြယပြှငကြယွကြို မမောနိုငမြပန်းနိုင် လကပြဈကူးခတ်၍ နကြလေတေော့သည်။
မအုန်းမှာ တောတ်ောကြလေး အလိုးအဆောင့ခြံနိုငသ်ူ ဖြစ်သည်။ မှတထြှန်း ဘယလြောကဆြောင့လြိုးလိုး တဈခကြကြလေးတောင် မညည်းမိအောင် ထိန်းထားနိုငသ်ည်။ မှတထြှန်း ဆောင့ခြကြလြည်း ဘာပြင်းသလဲ မမေးနှင့ြ။ ညတုန်းကသာ အညို့ကို အခုလို ပုံစံမွိုး လိုးမညဆြိုလွှင် စောကပြတကြှဲပြဲပြီး ဆေးရုံကို တဈခါတည်းပို့လိုကရြုံသာ ရှိပရေော့မည်။
မှတထြှန်းမှာ အခကြန်ှဈဆယအြစိတ် ဆောင့ခြလွိုကရြင်း သူမစောကပြတထြိပမြှ အစေ့နီတာရဲကလေးကို လကမြလကည်ှိုးနှင့ြ ညှပ်၍ ဖိကာဖိကာ ခွပေေးလိုကသ်ည်။ သူမနှုတခြမ်းများကိုလည်း သူ့နှုတခြမ်းဖြင့ြ ဖိကပကြာ စုပန်မ်းရင်း ခါးကိုနှိမ့လြိုကကြှှလိုကလြုပ်၍ တဈခကြခြငွြး မှနမြှန် ဆောင့လြိုးပေးနလရေော မအုန်းတဈယောကြ အတောကြလေးကောင်းသှားပြီး စောကရြညမြွား အဆကမြပြတထြှကကြလွာခဲ့ရကာ တဈခွီပြီးသှားသည်။
မှတထြှန်းက ပုံစံပြောင်းပြီး သူမကို လေးဘကကြုန်းစလေိုကကြာ သူမဖငအြနောကမြှနေ၍ ခွေးကုန်းလိုးဆောင့ြ ပေးပြနသ်ည်။
“ဖငတ်ော့ မလိုးနဲ့နောြ မောငလြေး ”
“မလိုးပါဘူး စောကပြတကြိုပဲ လိုးမှာပါ။ မမအုန်းရဲ့ စောကပြတကြို လိုးလို့မဝသေးဘူး ”
ပြောပြီး မှတထြှန်းက သူ့လီးကို သူမစောကပြတအြဝလေးမှာ အသာတေ့ကာ လိုးဖို့ပြငလြိုကသ်ည်။ မအုန်း ဖငန်ှဈဖကအြကြားမှ ပြူးထွကန်သေောသူမ၏စောကပြတမြှာ အရညမြွားဖြင့ြ ရှှန်းလဲ့နပြေီး အနည်းငယ် ပြဲပြဲဟဟကလေးဖြစ်လွှကြ မှတထြှန်းလီးကြီး ထိုးဖောကဝြငသ်ှားခွိနမြှာ စောကခြေါင်းလေးက ပိုမိုပြဲအာသှားပြီး စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားများ အတွင်းသို့ လိုကပြါရှုံ့ဝငသ်ှားကာ လီးကြီးပြနလြည် ဆှဲနှုတလြိုကခြွိနမြှာမူ နှုတခြမ်းသားများ အပြငကြို ပြနအြံထွကလြာရလကြြ မှတထြှန်းလီးကြီးနှင့ြ တဈပါတည်း ကပပြါ၍ ကြှတကလြာကြသညကြို တွေ့နရသေည်။ သူမစောကရြညမြွားလည်း ပို၍ ရှှဲလာသည်။
မှတထြှန်းက တဈခကြခြငွြး ဆောင့ခြပြေးနရောမှ သူမဖငစြအိုဝကလေးကိုလည်း လကသ်ှင်းပြီး ထိုးနှိုကြ ဆောင့ပြေးနလေိုကသ်ေးသည်။
“အ အား ကောင်းတယ် မောငလြေး။ လိုး… ကြမ်းကြမ်းလိုးပါ … မှနမြှနလြိုး … ဆောင့ြ ဆောင့ြ ပေးစမ်းပါ ဟင်း အင့ြ အင်း ”
“ဇွတ် ဖြပ် ဘှတ် …ဘုတဖြတ် ဗှပ် … စွိဇွပ် ဗှှတ် ဗလပ် ပြပ် … ဘှပ် ”
သူ့လီးကြီး တရစပ် ဖိဖိဆောင့ခြရွင်း ဖငထြဲကိုလည်း လကအြနှိုကခြံလိုကရြသဖြင့ြ မအုန်း ကာမဇောအပြတ် ကြှလာရပြီး အမွိုးအမည် မဖောပြှနိုငသ်ော ဝဒနောတဈရပကြို ခံစားလိုကရြသည်။ စောကပြတန်ှင့ြ လီးမှာ အံကိုကဟြု ဆိုနိုငသ်ောလြည်း မအုန်းအနနှင်ေ မခွိအောင် ခံရသညဆြိုသညကြိုမူ ဘယလြိုမှ မငှင်းနိုငပြါခွေ။ မှတထြှန်း တဈခကြဆြောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း သူမစောကပြတန်ှုတခြမ်းသားများမှာ တင်းကနဲ တင်းကနဲ ဖြစ်ဖြစ်သှားပြီး အကုနစြုတပြှတသ်ှားပြီလားလို့တောင် တွေးမိလသည်ေ။
မှတထြှန်း နာရီဝကခြန့ကြှာမှင့သ်ညအြထိ အဆကမြပြတလြိုးရင်း သုတရြညပြန်းထွကြ၍ တဈခွီပြီးခွိနမြှာ မအုန်းလည်း သူလိုးသမွှကို ဖငကြုန်း၍ အလိုးခံနရောက နှစ်ခွီသုံးခွီမက စောကရြညမြွား မပြတထြှကကြကြာ ကာမသုခကို အကြိမကြှိမအြလီလီ ခံစားရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ပသည်ေ။
မအုန်းလည်း အပြနန်ောကကြနွမညေဆြိုပြီး အဝတအြစားများ ပြနလြညဝြတဆြင်၍ အိမဖြကဆြီသို့ လှည့ပြှနသ်ှားသည်။
မှတထြှန်း တဈနေ့တာလုံး အနားယူပြီး ညရောကတ်ော့ အပြငထြှကကြာ အရကန်ှင့ြ စားစရာများ ဝယယ်ူပြီး ပြနလြာခဲ့သည်။ တဈယောကတ်ည်း ရခွေိနကြိုကအြောင် သောကပြှီးမှ အိမကြှီးအနီးရှိ ကားရုံနဘေးမှာ သှားရောကစြောင့ဆြိုင်းကာ အတနကြှာတော့ အိမကြှီး၏ အနောကပြေါကမြှနေ၍ လူရိပတ်ဈခု ထွကပြေါလြာသညကြို မှငလြိုကရြပြီး အနားသို့ လွှောကသ်ှားကာ …
“ရှှတ် မမအုန်း ”
ဆိုပြီး မအုန်းလည်း သူ့ကို တွေ့တော့ ရငခြှငထြဲသို့ အပြေးကလေး လှမ်းဝငလြာခဲ့ပြီး နှစ်ယောကသ်ား အပြနအြလှန် ပြေ့ဖကန်မ်းစုပန်လေိုကကြှရင်းက …
“မောငလြေး ”
“မမ … အခန်းထဲ သှားရအောင် နောျ ”
သူမက ခေါင်းကို အသာညိတလြိုကသ်ည်။ နှစ်ယောကသ်ား မှတထြှန်းအခန်းဖကကြို လွှောကလြာကြပြီး အိပခြန်းထဲရောကသ်ညန်ှင့ြ မှတထြှန်းက တံခါးကို အသာပြနစြေ့ပိတလြိုကကြာ အိပယ်ာထကဆြီ လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။
“မင်း အရကတ်ှေ သောကန်ပြနေပြှီလား မောငလြေး ”
“နည်းနည်းပါးပါးပါ မမ သောကခြငွလြို့ လား ”
“အို မသောကခြငွပြါဘူး ဒီလောကြ ခါးက ခါးနဲ့ ”
မှတထြှန်း သူမကိုဖကြ၍ ကုတငပြေါြ လှဲခလွိုကသ်ည်။ သူတို့ နှစ်ယောကြ လုံးထွေးသှားကြလွှကြ …
“မမ ”
“ဘာလဲ မောငလြေး ”
“နေ့လညကြလို မမ လိုးပေးဦးမလား ”
မအုန်း တဟင်းဟင်းနှင့ြ ရှကစြနိုးကလေး ရယန်လေိုကရြင်း …
“ဟင်း ဟင်း မောငလြေးက အဲဒီလိုလုပပြေးတာ ကြိုကလြား ”
“ကြိုကတ်ာပေါ့ မမဆောင့တ်ာ ခံလို့ကောင်းတယ် ”
“လူပငွြး မမလည်း ကိုယတ်ိုငလြုပတ်ာထကြ မောငလြေးဆောင့ပြေးတာ ပိုကြိုကတ်ယ်။ တကယပြှောတာပါ။ နေ့ခင်းကတောင် သူလုပတ်ာနဲ့ မမဖငကြှဲပြီလို့ ထငန်တော ဟင်းဟင်း ဟင်း ”
မှတထြှန်းက သူမကိုယလြုံးအိအိကြီးကို ပြေ့ပိုကကြာ မချင့်မြရဲကလေး နမ်းစုပပြဈလိုကရြင်း
“မကြဲပါဘူး မမအုန်းရယ်။ မမလည်း ယောကြွားရပြီး သမီးတဈယောကတ်ောင် ရနပြေီပဲဥဈစာ လီးကို ကြောကန်ရသေေးလား ဟင်း ဟင်း ”
“မကြောကပြါဘူး မောငလြေးလီးက သူများထကြ ပိုကြီးလို့ပြောတာပါ။ အပျိုစောကပြတသ်ာဆို သချောပေါကြ ကြဲမယ် သိလား ”
“ကဲ မမ အခွိနမြရှိဘူး လိုးရအောငန်ောြ ”
မှတထြှန်း သူမခါးမှထမီကို လှနတ်ငလြိုကကြာ စောကပြတကြှီကို ကုန်းနမ်းလိုကသ်ည်။ မအုန်း၏ စောကပြတကြှီးမှာ မှိနပြပြမွီးရောငအြောကမြှာ အရညလြဲ့ကာ အပေါကဝြကလေး မဟတဟဖြစ်လွှကြ လိုးချင့်စြဖြယကြှီး ဖြစ်လို့နတောကို သူတွေ့လိုကရြသည်။
“ဖြေးဖြေးအိပပြှီလား မမ ”
“အင်း သူအိပလြို့ မမ ထွကလြာနိုငတ်ာပေါ့။ နောကည်တွကြရေငလြည်း သမီးအိပမြှဖြစ်မှာနောြ မောငလြေး။ လူတော့ မသိစချင်ေဘြူး ”
“စိတခြပြါ မမအုန်း။ ကဲ စောကပြတကြှီးက ဖောင်းကားပြီး ကြရှနတောပဲ မမရယ် အသားကုနမြှုတပြဈလိုကခြငွပြှီ ”
“အို အို မှုတခြငွမြှုတ် ယကခြငွယ်ကြ သူသဘောရှိ လုပပြါကြယ် အ အာ အင့အြိ အိ ဟင်းဟင်း ဟင်း ”
မှတထြှန်း အပီအပြင် ကိုငပြဈလိုကပြှီ။ မအုန်းပေါငန်ှဈဖကကြို ဖြဲလိုကတ်ာမို့ သူမထမီ တဈကြင်းလုံး ခါးအထကဆြီ လနတ်ကသ်ှားရပြီး မအုန်းလည်း ပကလြကကြားယား ပုံစံအတိုင်းဖြစ်လို့နကော မှတထြှန်းလည်း စောကပြတ် ဖောင်းဖောင်းကားကားကြီးကို မကြန်ှာအပ်၍ လွှာနှင့ြ တပြတပြှတ် ယကရြင်း စောကစြေ့ကို နှူးလိုကြ စောကပြတအြကြဲကြောင်းကို လွှာနှင့ြ ယကသ်ပတ်ငလြိုကြ စောကခြေါင်းထဲကို လွှာတဈခုလုံးသှင်း၍ လှည့ပြတမြှှနှေောကပြဈလိုကလြုပပြှီး စုပကြာဆှကာ လွှာစွမ်းပြနလရေော မအုန်းတဈယောကြ တဈကိုယလြုံး ကော့ပြံ၍ ထွန့လြူးသှားခဲ့ရလတေော့၏။
“ဟင်းတောပြှီ တောတ်ော့ မောငလြေးရယ် မမ စောကပြတ် တောတ်ောြ ရှနပေါပြီ လိုးကြပါစို့ နောြ နောြ ”
“ကောင်းပါပြီ မမ ”
မှတထြှန်း သူမကိုယလြုံးကို နရောကအွောငပြှငလြိုကကြာ သူ့ပုဆိုးခွှတ်၍ အသင့ြ တောငမြတန်ပြေီ ဖြစ်သော သူ့လီးချောင်းကြီးကို မအုန်းစောကပြတအြကြဲကြောင်းအောကဖြကရြှိ စောကခြေါင်းအပေါကကြလေးထဲသို့ ဗှှတ် ဇွတကြနဲ ထိုးဆောင့ထြည့သ်ှင်းပစ်လိုကသ်ည်။
မအုန်းခါးလေး ကော့တကသ်ှားသည်။ သူ့လီးဒဈလုံးကားကားကြီး တိုးဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ တဈပျိုငန်ကတ်ည်း လီးကိုယထြည် တုတထြှားထွားကြီးကလည်း ခေါင်းဝငကြိုယဆြန့သ်ည့အြလား အနောကမြှနေ၍ ထပခြပြမြကြာ လိုကပြါတိုးဝငသ်ှားရလွှကြ ကြပကြှပသ်ိပသ်ိပ် တဈကြပစြီးပိုငစြှာဖြင့ြ ကာမရသကို အပြည့အြဝ ပေးနလသေည်ေ။
“အားဆောင့ပြါ မောငလြေး … မှတထြှန်းဆောင့ြ လီးကြီးက သိပအြားရတာပဲ… မမအုန်း မင်းလီး ဒီလောကကြှီးတာ အခုမှသိရတယ် ကြယ် ”
“စောစောက သိရငကြော မမ ရဲ့ ”
“ဟင်းဟင်း စောစောသိရင် စောစော အလိုးခံမှာပေါ့ ဟင့ြ ဟင့ြ သှား လူကို ဒါပဲ ပြောစချင်ေတ်ယ် မဟုတလြား ”
မအုန်း လကသ်ီးဆုပကြလေးနှစ်ခုက သူ့ရငဘြတဆြီကို တဖုန်းဖုန်း ကရွောကသ်ှားပြနပြါသည်။ မှတထြှန်း သူမကို ပေါငန်ှဈဖကထြမ်း၍ လိုးပေးသည်။ မအုန်းဖငန်ှဈဖကကြ သူ ပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို ပင့မ် လိုကသ်ညန်ှင့ြ အပေါကြိုကြှတကလြာရပြီး လီးကြီးအရင်းထိ ဝငန်ိုငအြောင် တံခါးအသင့ြ ဖြင့ပြေးလိုကသ်လို ဖြစ်သှားသည်။
“စွပ် ဖြပ် စွပ် ဖြပ် ဗှပ်”
အသံနှင့အြတူ မှတထြှန်း လီးအရင်းစိုကကြာ ဇယဆြကသ်လို ဆောင့ထြည့ပြေးလိုကတ်ော့ မအုန်း အသကရြှူသံပြင်းလာပြီး သူ့လကကြောကဝြတန်ှဈဖကကြို လှတသ်ှားမှာ စိုးသည့အြလား တင်းတင်းဆုပကြိုငကြာ ခါးကိုကော့ကော့ပေးလာရခွပြေီ။
“ဆောင့ြ ဆောင့ြ အ အား မ မညှာနဲ့ မောငလြေး မမအုန်း ခံနိုငတ်ယ်။ အ ကြှတ် ကြှတ် ကောင်းလိုကတ်ာကြယ်။ ဆောင့ြ ဆောင့ပြေး ကြမ်းကြမ်း လုပပြါ မောငလြေး အိအိ အင့ြ အင့ြ ”
“ဗှပ် ဘုတ် ဘုတ် ဇွပ် စွတ် ဘှတ် ဗလပ် လပ် ဘုတ် ဖြပ် ဘုတ် ဘတဗြှပ် ”
လီးဝငသ်ံက တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ မှိုငဆြိုငလြာသည်။ မအုန်းက အသားဖြူသူပီပီ စောကရြညမြွားက ရှှန်းလှပြီး သူမပေါငခြှံအထိတိုင် ယိုစီးကလွာပြီဖြစ်ရာ လီးချောင်း အဝငအြထွကြ ပိုသှကပြှီး လိုးရတာလည်း သကတ်ောင့သ်ကသ်ာဖြစ်လွှကြ လီးအဝငပျိုနကြ၍လာသည်။ မှတထြှန် အားပါပါ ဖိဆောင့ခြလွေ လီးကတဆုံးအထိ ဝငဝြငသ်ှားပြီး မအုန်းရငခြေါင်းထဲမှာ နင့ကြနဲ နင့ကြနဲဖြစ်ကာ နလသေည်ေ။ အခကြလြေးငါးဆယ် ဆောင့လြိုးအပြီးမှာ နှစ်ယောကစြလုံး ထနလြာကြသည်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ မမရယ်။ မမစောကပြတကြှီးက ကြှနတ်ောလြိုးဖူးသမွှထဲမှာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ နူးအိပြီး စီးစီးပိုးပိုး သိပရြှိတာပဲ ”
“မမလည်း ဒီလိုပဲ မောငလြေး …။ လီးကြီးတိုင်း မကောင်းပမယေ့ြ အခု မောငလြေးဟာကြီးက မမခံလို့တောင် မဝနိုငဘြူး တကယပြှောတာ ဟင့ြ ဟင့ြ ဟင့ြ ”
“မမ ပြီးချင်ပြှီလား ”
“အင်း အင်း လုပ် လုပ် မှနမြှန် ”
“မမ အပေါကြ တကလြိုးပေး။ မမလိုးတာနဲ့ ဒီတဈခွီ ပြီးလိုကခြငွလြို့ပါ ”
“ရတယ် မောငလြေး ”
ဆိုပြီး သူ့ကိုယပြေါကြနေ မအုန်း တကခြှထိုငလြိုကရြာက ဖငကြှီးကို တဗှုန်းဗှုန်းနှင့ြ လှိမ့ပြိတဆြောင့ြ၍ အခကြလြေးဆယ် ငါးဆယလြောကြ ဆောင့လြိုးအပြီးမှာ သူ့လီးက သုတရြညတ်ှရေော မအုန်းစောကပြတမြှ စောကရြညတ်ှပေါ တဈခွိနတ်ည်း တဈပျိုငတ်ည်း ပန်းထွကလြာကြပြီး နှစ်ယောကသ်ား ဆန့င်ငထြှန့လြူး၍ ဖစွကြာညှဈကာ အပျိုငအြဆိုင် လိုးကြဆောင့ကြှရင်း ပထမတဈခွီ ပြီးဆုံးခွင်းသို့ ရောကခြဲ့ရတော့သည်။
မအုန်းက အခွိနသ်ိပမြရှိဘူး မောငလြေးဆိုပြီး အနည်းငယ် ပြော့ကသွှားသည့ြ မှတထြှန်းလီးကို ပြနတ်ောငလြာအောင် သူမပါးစပန်ှင့ြ လိုကလြံပြတဆြှ၍ နမ်းစုပပြေးနပြနေသ်ည်။ မှတထြှန်းလီးလည်း သူမ အစုပအြမှုတကြောင်းတာနှင့ြ တဖြည်းဖြည်း ပြနတ်ောငလြို့လာသည်။ လဒဈထိပခြေါင်းကြီးက သူမတံတွေးများဖြင့ြ စိုလကတ်င်းပြောငန်ပြေီး သူမလကထြဲမှာ တဆတဆြတန်ှင့ြ တုနခြါနတောကို တွေ့ရသည်။ မအုန်း သူ့လီးကိုကြည့်ြ၍ တံတွေးကို အကြိမကြှိမမြွိုခနွမေိသည်။ စောကပြတထြဲမှာလည်း အလိုးခံလိုစိတကြှောင့ြ ရိုးတိုးရှတဖြစ်လာရသလိုပင်။
မအုန်း ဒီတဈခွီကြတော့ သူမကိုယတ်ိုင် အပေါကြနေ မှင်းထိုငထြိုင်၍ သူ့လီးဒဈလုံကြီးကို သူမ၏စောကခြေါင်းထဲ ထည့သ်ှင်းပြီး စိတလြိုလကရြပင် ဖငကြှီးကို နှိမ့ကြာကြှကာ လိုးဆောင့ပြေး နရှောပသည်ေ။
မှတထြှန်း အောကကြနပမေယေ့ြ မသကသ်ာလှပါ။ မအုန်းကိုယလြုံးကြီးက တအိအိတလှိမ့လြှိမ့ြ ဖိလိုကြ ကြှလိုကြ လိုးဆောင့ပြေးနမှေုက သူ၏ကာမဇောကို ပို၍တကကြှှအောင် လှုံ့ဆောပြေးနသလေိုကြီး ဖြစ်နတောမို့ အောကကြနေ မနနေိုငမြထိုငန်ိုင် သူ့လီးကို ကော့ကော့တငကြာ ပင့မြှှောကည်ှောင့လြိုးပေးလိုကရြင်း မအုန်းနှင့သ်ူ တဈလှည့စြီ ဘတဈပြန် ကြားတဈပြန် အလိုးပျိုငန်သလေို ဖြစ်ကာနလတေေော့၏။
မအုန်းအဖို့ သူ့လီးကို ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့ထြိုငခြရွင်း စောကခြေါင်းတဈလွှောကြ ပြည့ကြှပလြှသော မှတထြှန်းလီးကြီး၏ ထိတွေ့ပြတတ်ိုကမြှုက သူမ၏ရငထြဲမှာ ကာလအတနကြှာ လိုလားတောင့တ်ခဲ့သမွှ ရမကဆြန်ဒတွကေို အတိုးရောအရင်းပါ ဖြည့ဆြီးပေးနသလေို ဖြစ်နရကော ကြနပေပြီတိဖြစ်မှုမှာ အတိုင်းထကြ အလှနပြငဟြု ဆိုရပတေော့မည်။
မအုန်း၏ စောကရြညတ်ှကေ မပြတစြီးကလွာသည်။ သူမအနနှငေ့ြ လုံးဝရပန်ားခွင်းမရှိဘဲ မှတထြှန်း မပြီးမချင်ြး သူမက ဖငကြှီးနှစ်ဖကကြို မှောကကြာကြှကာ အဆကမြပြတ် ဖိဆောင့ခြွ၍ နောကဆြုံး မှတထြှန်း ဇိုးဇိုးဇပဇြပန်ှင့ြ သူ့လီးကို အဆုံးထိတိုင် ကော့ကော့ထိုးရင်း တဗှဈဗှဈနှင့ြ လရညပြစွပြစွတ်ှေ ပန်းထုတလြာခွိနမြှာ သူမလည်း ကသောကမွော တဈခွီထပမြံ၍ ပြီးလိုကရြင်း စောကခြေါင်းထဲမှ စောကရြညမြွား အသည်းအသန် ထွကလြွှံကလွာရပြနပြါသည်။
မှတထြှန်း ခဏနားပြီး အရကခြှကဆြီ လကလြှမ်းလိုကသ်ည်။ တဈခွကပြှီး နောကတ်ဈခွကြ။ မီးတောကအြရကပြှင်းပြင်းက ခကြခြငွြးကြီး အာနိသငပြှလာသည်။ စောစောပိုင်းက ကုနခြမ်းသှားသည့ြ အားအငတ်ှကေ ပြနလြညပြှည့ဝြလာရသလိုပင်။ အမှည်းအဖြစ် ဝယလြာသည့ြ ကြကအြသည်းအမှဈ တဈဖတကြို ကောကဝြါးရင်း နောကြ အသည်းတဈဖတကြို မအုန်းပါးစပထြဲ ခွံ့ကာကြှေးလိုကသ်ည်။ မအုန်း ကြကြနေပေန်ပကြလေး ပြုံးကာ အသည်းဖတလြေးကို ကိုကဝြါး၍နသည်ေ။ သူ့ရငခြှငထြဲတိုးဝငကြာ ခေါင်းကလေးမှီလိုကရြင်း
“သိပမြသောကန်ဲ့ မောငလြေးရယ် တနဆြေး လှနဘြေး တဲ့ ”
“ဒီလိုညမြိုးအတွကျ သူက ဆေးဖြစ်တာပေါ့ မမအုန်းရဲ့”
“အဲဒါက အားရှိလို့လား ”
မအုန်းကသူ့ကို မကြစြကလေးခွီ၍ မေးလိုကတ်ော့
“ဟင်း ဒါတော့မသိပါဘူး။ သောကပြှီးလိုးရင် မိန်းမခိုကတ်ယဆြိုလို့ပါ ဟဲဟဲ ”
“အို မမအဖို့တော့ အရကမြလိုပါဘူး။ ပြီးတော့ မောငလြေးက ဒီအတိုင်းလိုးရငတ်ောင် တဈခွီတဈခွီ တဈနာရီနီးနီးလောကြ ကြာတဲ့ဥဈစာ။ အခုလိုသာ သောကပြှီးလိုးရင် မမတော့ အသကဘြယန်ားထွကရြမယ် ဆိုတာတောင် သိမှာမဟုတတ်ော့ဘူး ဟင်းဟင်း ”
သူမအပြောနှင့ြ ဟနအြမူအယာကလေးကြောင့ြ မှတထြှန်းရငထြဲ လှိုင်းထလို့သှားပြီး မအုန်းခါးလေးကို စွေ့ကနဲ ပြေ့ဖကကြာ တရကြမ်းပင် နမ်းစုပပြဈလိုကမြိပါသည်။ သူမကို အိပယ်ာပေါြ ဆှဲလှဲခလွိုကပြှီး နို့စို့လိုကြ ကိုငလြိုကြ စောကပြတန်ှိုကဆြှလိုကန်ှင့ြ အတနကြှာတော့ နှစ်ယောကသ်ား ရငခြုနသ်ံမမှနဘြဲ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီး မှတထြှန်းလည်း သူမကို အိပယ်ာပေါမြှာ ပကလြကအြနအထေားအတိုင်း သူ့လီးကို မအုန်း၏ စောကပြတထြဲထည့သ်ှင်း၍ အပေါစြီးကနေ ဆောင့ကြာ ဆောင့ကြာဖြင့ြ နောကတ်ဈခွီ အပီအပြင် ထပဆြှဲလိုကသ်ည်။
အရကပြှင်းကြောင့လြားတော့ မသိ။ ဒီတဈကြိမမြှာ တကယပြဲ တဈနာရီလောကကြှာအောင် သုတမြထွကန်ိုငဘြဲ ရှိကာ မှတထြှန်းလည်း ပုံစံအမွိုးမွိုးပြောင်း၍ တရကြမ်းပင် ရှိသမွှ အားကုနထြုတကြာ လိုးဆောင့ပြဈလိုကပြှီး မအုန်းခငမြွာမှာလည်း တဈခွီပြီး တဈခွီဆကတ်ိုကြ ပြီးနရသေဖြင့ြ စောကပြတတ်ှေ ပူထူကြိန်းစပ်၍ သှားရလသည်ေ။
မအုန်းကို ပြနခြှင့မြပေးသေးဘဲ ဒီအတိုင်း သူ့လီးကို သူမစောကပြတထြဲမှာ ထည့စြိမပြေးထားရင်း နှစ်ယောကသ်ား ကာမစိတပြှနန်ိုးထကာ သူ့လိငတ်နတ်ောင့တ်င်းလာပြီး သူမစောကပြတလြည်း တရှရှပြနဖြစ်၍လာခွိနမြှာ နောကထြပတ်ဈခွီ ခွေးကုန်းလိုးဆောင့လြိုကကြှပြနသ်ည်။
မအုန်း စောကပြတတ်ဈခုလုံး သူအလိုးကောင်းမှုကြောင့ြ ပြဲပြဲလန်၍ပင် နခွပြေေီ။ မအုန်းလည်း ဒီတဈနေ့ ဒီတဈညတည်းနှင့ပြင် သူမဘဝမှာ ကြကလြပကြှီးဖြစ်ကာ အရူးအမူး လိုအပလြွှကရြှိသည့ြ လီးအရသာကို တင်းပြည့ကြပြပြှည့ြ ဖူဖူလုံလုံကြီးပင် ရရှိလို့သှားရတော့သည်။
ရကသ်တ်တ တဈပတခြန့ြ ကြာမှင့သ်ှားသည်။ မှတထြှန်းနှင့ြ မအုန်း နေ့စဉရြကဆြကဆြိုသလိုပင် အငတင်တအြပြတပြှတန်ှင့ြ အတိုးခွ အခစွစြခန်းဖြင့ပြှီး သူ့အိပခြန်းထဲမှာ နှစ်ယောကကြမျဘာတညဆြောကလြွှကရြှိကြရာက အိမကြှီးရှငမြိသားစုတွေ ပြင်ဦးလှငကြနေ ပြနလြညရြောကရြှိလာတော့မှ သူတို့နှစ်ယောကြ ကိုယရြှိနသ်တမြိကြတော့သည်။
အိမရြှင်ဦးကောင်းဇံ၏ဇနီးဖြစ်သူ ဒေါကြှော့ကြော့မရယ်ေ၊ သူမ၏ သားသမီးသုံးယောကအြနကြ အငယဆြုံးသမီး မို့မို့ရယ်၊ အကြီးဆုံးသမီးမှ မှေးသည့ြ သူမ၏မှေးမကလေး နှစ်ယောကရြယ်၊ အားလုံးပေါင်း လေးယောကဖြစ်ပြီး သမီးကြီးတငမြရေီနှင့ြ အလတမြစန်ဒီခွိုကတော့ သူတို့အိမထြောငန်ှင့သ်ူတို့ ဥရောပတိုင်းပြညတ်ဈခုမှာ အခွခနွေထေိုငန်ကြပြေီ ဖြစ်သည်။
သမီးကြီးတငမြရေီမှာ အသကြ ၂၅ နှစ်တင်းတင်း ပြည့ခြဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူမမှာ ငါးနှစ်အရှယ် သားတဈယောကန်ှင့ြ လေးနှစ်သမီးလေး တဈယောကရြှိကာ နှစ်ယောကစြလုံးကို မိခငဒြေါကြှော့ကြော့မလကေထြဲ အပန်ှံထားပြီး အရှယရြောကမြှသာ ခေါယ်ူမညဟြု တိုငပြငထြားကြသည်။ အလတမြကတော့ အသကြ ၂၃ နှစ်ဝန်းကငွခြန့ြ အိမထြောငကြတွာ တဈနှစ်ခွဲလောကသ်ာ ရှိသေးတာမို့ သားသမီး မယူဖြစ်ကြသေးခွေ။
ကြယလြှနသ်ူဦးကောင်းဇံနှင့ြ ဒေါကြှော့ကြော့မမှော သှေးသားရင်းခွာ သမီးမိန်းကလေး သုံးယောကအြပြင် ဦးကောင်းဇံ၏ ညီဖြစ်သူမှမှေးသော တူတောစြပသ်ည့ြ အောငသ်ိန်းဇံဆိုသူကိုလည်း သားအဖြစ် မှေးစားထားခဲ့သေးသည်။ သူက ကယားပြညန်ယရြှိ သတ်တုမိုင်းတဈခုမှာ လုပင်န်းရှငတ်ဈယောကအြဖြစ် ဦးစီးလုပကြိုငန်ပြေီး ဒေါကြှော့ကြော့မတေို့ မိသားစုဝငင်ှကေို အများဆုံး ကူညီထောကပြံ့ပေးနသေူ တဈယောကလြည်း ဖြစ်ပသည်ေ။
သူမ၏အငယဆြုံးသမီး မို့မို့မှာ တကျကသိုယတ်ှင် ပညာသငကြှားဆဲ အသကအြားဖြင့ြ ၁၈ နှစ်အရှယခြန့သ်ာ ရှိဦးမည်။ အိမဖြောမြလေး ဖြေးဖြေးနှင့ြ အသကအြရှယခြငွြး အတူတူလောကပြဲ ဖြစ်သည်။
သူတို့ လူစုံပြနရြောကလြာကြ၍ မှတထြှန်းလည်း ကလေးတွေ ကြောင်းပို့ ကြောင်းကြိုနှင့ြ အငယမ် မို့မို့ကိုရော ဒီနှစ်မှ သူငယတ်န်းစတကသ်ည့ြ မှေးအကြီးကောင် ကဈကဈကိုရော အကြိုအပို့လုပရြင်း အလုပကြတောရြုံနှင့ြ မအားလပန်ိုငတ်ော့ပေ။ ညဖကြ လူခွတေိတခြွိနကြမွှသာ နှစ်ယောကသ်ား တွေ့ဆုံနိုငကြှသည်။ ဒါတောငမြှ အရငကြလို ညတိုင်း မဟုတတ်ော့ဘဲ လူသူအလဈကိုစောင့ြ၍ နှစ်ရကခြှား သုံးရကခြှားမှတဈခါ ဆိုသလို သူ့အခန်းမှာ လာရောကတ်ှေ့ဆုံကာ အခစွပြှဲနှှဲဖြစ်ကြသည်။
ဒီကြားထဲမှာ မှတထြှန်းက အပြောင်းအလဲလေးအဖြစ် သူတဈခါက ပြောပြါးဖို့ဆိုပြီး ခေါယ်ူခဲ့ဖူးသည့ြ ကောငမြလေး (အညို) ကို တဈကြိမန်ှဈကြိမ် သှားရောကြ ခေါဆြောငလြာခဲ့ကာ အတူပြောပြါးလိုကကြှသေးသည်။ အညိုမှာ သူ့ကို အတောကြလေး အရေးပေးပြီး သံယောဇဉလြည်း တောတ်ောရြှိပုံရပသည်ေ။
တဈနေ့တော့ ဒေါကြှော့ကြော့မကေ မှတထြှန်းကို ပဲခူးသို့ ကိဈစတဈခုနှင့ြ သှားရောကမြညဖြစ်ကြောင်း ပြောဆို၍ ကားထုတခြိုင်းလိုကပြှီး မနကြ၁၀ နာရီလောကမြှာ အိမကြနေ နှစ်ယောကသ်ား ထွကခြဲ့ကြသည်။
ဒေါကြှော့ကြော့မမှော အသကအြားဖြင့ြ ၅၀ ဝန်းကငွခြန့ြ ရှိမညဖြစ်ပြီး အသားအရဖြေူဝင်းကာ အရပမြှင့မြှင့ြ ကိုယလြုံးကိုယထြည် တောင့တ်င်းဖြံ့ထွား၍ အခွိုးအစားကနွပြပြဈေ လှပသူဖြစ်ကာ အသကအြရှယန်ှင့ြ မလိုကအြောင် အရှယတ်ငန်ုပျိုသည့ြ မိန်းမချောကြီး တဈဦးလည်း ဖြစ်သည်။ စိတတ်ော့ နည်းနည်းထကပြုံရသည်။ တဈအိမသ်ားလုံး သူပြောသမွှကို နာခံကြရသည်။ မှတထြှန်းအပေါမြှာတော့ သူကောင်းမှနစြှာ ပြောဆိုဆကဆြံသည်။ အခွား သူစိမ်းယောကြွားသားများနှင့ြ ရောနှောပတသ်ကမြှု မရှိသောလြည်း မှတထြှန်းကိုမူ အိမသ်ားချင်ြး ဖြစ်၍လားတော့မသိ။ တခွားသူနှင့ြ မတူအောင် မကြန်ှာသာပေးသူ ဖြစ်သည်။
ကားပေါမြှာ နှစ်ယောကသ်ား ထွရောလေးပါးစကားပြော၍ မောင်းနှငလြာကြရင်း ရနကြုနကြအထွကမြှာ သူမ ညကတဈညလုံး ဗှီဒီယိုကြည့်ပြှီး အိပရြေးပကြထြား၍ အိပခြငွသ်ညဆြိုကာ ကားရှေ့ခန်းထိုငခြုံမှာ မှတထြှန်းဖကကြို ကိုယကြို ခပလြွှောလွှောကလေးထား၍ မကြလြုံးအသာမှိတကြာ အိပလြကြသ်ား လိုကပြါစီးနင်းလာခဲ့ပါသည်။ မှတထြှန်းလည်း ကားမောင်းရင်း သူမဖကကြို မသိမသာ စောင်းငဲ့ကြည့်ကြာဖြင့ြ …။
ဒေါကြှော့ကြော့မေ၏ လညဟြိုကအြင်ျကြီအောကမြှ ရငသ်ားဆိုင် အသားထဈကြီးနှစ်မှှှာက မို့မောကတ်င်းကြှနကြပြေီး မှတထြှန်းစိတကြို အထူးပင် ဆှဲဆောငည်ှို့ငငလြွှကြ ရှိလသည်ေ။ ဂီယာတံကို ကိုငထြားသော မှတထြှန်းလကတ်ဈဖကကြလည်း သူမ၏ ထမီပြော့အောကမြှ နှေးထွေးနူးညံ့လှသော ပေါငသ်ားအိအိတဈဖကကြို အမှတမြထင် လာရောကထြိတွေ့မိလွှကြ … ။
မှတထြှန်းစိတတ်ှေ လှုပရြှားလာသည်။ ဖောကပြှနလြိုစိတမြွား တဖြားဖြား ဖြစ်ပေါလြာခဲ့ရသည်။ ဒီအခွိနမြှာ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပမြောကနွဟနေဖြှင့ြ ဒေါကြှော့ကြော့မေ ကူရှငကြို မှီထိုငန်ရောက ဇကကြလေးလိမကြာ သူ့ဖကကြို စောင်းငိုကကြလွာတာမို့ မှတထြှန်းက ကပြာကယာပင် သူမပုခုံးကလေးကို ဘယဖြကလြကဖြှင့ြ အသာထိန်းကိုငကြာ ပြေ့ဖကြ၍ နသေားကအွောင် သူမကိုယကြို ပြငပြေးလိုကရြသည်။ အိပခြငွမြူးတူးဖြစ်နသညေ့ြ သူမမကြလြုံးကို မဖြင့ခြငွဖြှင့ခြငွန်ှင့ြ ဖြင့ကြှည့ကြာ
“မမ အိပပြွောသ်ှားတယ် ကိုထွန်း ”
“မမကြော့ အိပခြငွြ ဆကအြိပလြေ …။ ပဲခူးရောကရြင် ကြှနတ်ောန်ှိုးမှာပေါ့ ”
“အင်း အိပမြယန်ောြ … ကိုထွန်း ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ ထိုငန်ရောက ကူရှငမြှာ ကြေးကြေးလေး လှဲအိပခြလွိုကရြင်း သူမ၏ ညာဖကလြကကြ မှတထြှန်းပေါငတ်ဈဖကကြို လာရောကြ ထိကိုငထြားလိုကသ်ည်။ မှတထြှန်းစိတထြဲ တဈမွိုးဖြစ်သှားသည်။
“ဒီပေါမြှာ ခေါင်းအုံးပြီး အိပပြါလား မမ ”
ဘယလြိုကဘယလြို ပြောမိသှားသညမြသိ။ မှတထြှန်း သူ့ပေါငတ်ဈဖကပြုတပြှီး ဒေါကြှော့ကြော့မကေို ပြောလိုကတ်ော့ သူမမကြလြုံးကလေး ဝေ့၍ ကြည့်လြိုကပြှီး …
“ကိုထွန်း မောင်းရခကန်မှောပေါ့ ”
“ရပါတယ် ဖြေးဖြေးမောင်းမှာပါ မမရဲ့ လာ ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ သူ့ပေါငပြေါကြို မမှီမကမ်းလေး ခေါင်းအုံးအိပလြိုကရြာ သူမမကြန်ှာကလေးက ပေါငခြှကြားမှ မှတထြှန်းအင်ျဂါကြီးနှင့ြ မထိတထိကလေး ဖြစ်သှားသည်။ မှတထြှန်း လကတ်ဈဖကကြလည်း သူမကိုယပြေါကြို ရောကရြှိသှားပြီး ခါးကလေးကို ထိန်းကိုငပြေးထားသလို ပြေ့ဖကထြားသလို ပုံစံဖြင့ြ … သူ့လကကြ ရငသ်ားအိအိတဈဖကကြို ကောင်းစွာ ထိတွေ့မိသှားသည်။ ဒေါကြှော့ကြော့မလည်ေး စောစောကလောကြ ငိုကမြှည်းမနတေော့ဘဲ မှိန်းရုံသာမှိန်း၍နပေါသည်။
ရုတတ်ရကြ … မှတထြှန်း အံ့သှဖို့ အခွိနတ်ောင် မရလိုကပြါခွေ။ သူမအပြုအမူကြောင့ြ မှတထြှန်း မငသ်ကမြိသှားရသည်။
“အို မမ ”
“…… …… ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ သူ့လီးကို ကိုငလြိုကခြှင်းကြောင့ြ ဖြစ်သည်။ ကိုငရြုံသာမဟုတ် ဆုပကြာဆှဲကာ ဆှကစားနပသေည်ေ။ သူ့ကို မော့၍ကြည့်ကြာဖြင့ြ သူမနှုတမြှလည်း …
“မောငလြေး မင်း မိန်းမ မယူတော့ဘူးလား ”
“အောြ အင်း ဟင်း မမ ကြှန် ကြှနတ်ောြ …”
“ဘာလဲ ရှကန်သလေား ကိုထွန်း ”
ဆိုပြီး သူမလကကြ မှတထြှန်းလီးကို အလှတမြပေးဘဲ ဆုပမြှဲဆုပကြိုငထြားပြီး ဂွင်းတိုကသ်လို ဆောင့ကြာ ဆောင့ကြာ ပေးလိုကရြာ လီကြီးမှာ ရုတခြညွြးတောငမြတလြို့လာခဲ့သည်။
ကားလေးက လမ်းဘေးမှာ ထိုးဆိုကရြပတ်န့သ်ှားသည်။ ဒေါကြှော့ကြော့မေ မှတထြှန်း၏ပုဆိုးကို ဖြလွှေော့ခွှတခြလွိုကရြာက မှတထြှန်းပေါငကြှားထဲကို သူမမကြန်ှာအပကြာ မှောကအြိပခြလွိုကပြါသည်။
“မမကြော့ အ အား မယုံနိုငစြရာပဲ မမရယ် ”
ဟုတသ်ည်။ မှတထြှန်း ပြောမညဆြိုလည်း ပြောစရာ…။ မယုံကြညန်ိုငစြရာ ကောင်းလှန်းနသည်ေ။ ဒေါကြှော့ကြော့မေ၏ စိတကြို သူမမှလှဲ၍ ဘယသ်ူတဈဦးတဈယောကမြှလည်း ခန့မြှန်းနိုငလြိမ့မြည် မဟုတပြါခွေ။ လငဖြစ်သူ ကြယလြှနပြှီးကတည်းက သူမ တဈပါးသောယောကြွားများနှင့ြ တဈကြိမတ်ဈခါမှပင် မဖောကပြှားမိအောင် တတန်ိုငသ်လောကြ ထိန်းခွုပထြားနိုငခြဲ့သည်။
တဈခုပဲ ပြောစရာရှိသည်။ သူမက မဟာဆီ မဟာသှေးပဲ ပါလို့လားတော့ မသိပါခွေ။ တဈခုခုလုပဖြို့ ဆုံးဖြတပြှီးပြီဆိုလွှငလြည်း သူမကို ဘယသ်ူတဈဦးတဈယောကြ ဘယအြရာပငဖြစ်ပါစေ တားဆီးလို့ မရနိုငတ်ာ အမှနပြဲဖြစ်သည်။ အနောကတ်ိုင်း အလိုအရ (Will Power) အားကြီးသူဟု ဆိုရမညလြားတော့ မသိခွေ။
ယခုလည်း မှတထြှန်းကို အေးအေးလူလူ နှစ်ယောကတ်ည်း တွေ့နိုငဖြို့ တမငတ်ကာ သူမဖနတ်ီးခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ ဒီကောငလြေးကို သူမ လိုချင်သ်ည်။ လိုချင်သ်ညဆြိုတာကလည်း ကြငယ်ာအပန်ှင်းဖို့ အရေးကို ဆိုလိုခွင်းမဟုတဘြဲ လိငမြှုဆိုငရြာသကသ်ကြ ကာမလိုအငဖြှည့ဆြီးဖို့ရန် အသုံးပြုလိုခွင်းသာဖြစ်သည်။
ပဲခူးသှားမည့ကြိဈစက သိပအြရေးကြီးခွငကြယွတ်ော့ မဟုတပြေ။ သူမ၏မိတဆြှတဈေဦးမှ အကြံပေးခကြအြရ ယောကြွားရှိစဉကြ ဝယယ်ူထားခဲ့သော မှယောများအတွကြ စာရင်းအင်းဆိုငရြာ ( လန ၂၉ ပုံစံ စသညဖြှင့ြ ) အပြောင်းအလဲတခွို့ ပြုလုပရြန် ဋျဌာနဆိုငရြာ တာဝနရြှိသူတဈဦးထံ လာရောကတ်ှေ့ဆုံရခွင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူမအနနှငေ့ြ ဤကိဈစကို ကိုယတ်ိုငမြလာနိုငလြည်း ကိုယစြားလှယ် လှှဲအပ်၍ စီစဉန်ိုငသ်ညဖြစ်ရာ အရေးတကြီး အခွအနေမွေိုး မဟုတမြှန်း သိသာလှပသည်ေ။
ကားလေးက မှို့ပြငထြှကသ်ည့ြ လမ်းဘေးတဈနရောမှာ ငှိမသ်ကစြှာ ရပတ်န့လြွှကရြှိသည်။ ကားလေးအတွင်းမှာတော့ ဒေါကြှော့ကြော့မတဈေယောကြ မှတထြှန်းပေါငကြှားထဲ သူမမကြန်ှာ အပထြားရာကနေ ခေါင်းမဖောန်ိုငသ်ေးပေ။ အတနကြှာမှ သူမလှဲအိပန်ရောက ထလာပြီး …
“ကိုထွန်း မမကို တဈမွိုးထငန်ပြေီလား ”
“မထငပြါဘူး မမကြော့ ရယ် ”
“မမ အခုလိုဖြစ်တာ တမငလြုပတ်ာ မဟုတပြါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ မမ မင်းကို စိတဝြငစြားမိတာတော့ အမှနပြါပဲ ”
“ပြောပါ …မမ ”
“မမအကြောင်းလည်း မင်းအသိပဲလေ။ မမဟာ လငသ်ေ မုဆိုးမတဈယောကြ။ ပြီးတော့ သမီးသုံးယောကအြမလည်ေး ဖြစ်တယ်။ မမကိုယ့ကြိုယကြို ဘယလြောကြ ထိနထြိန်းသိမ်းသိမ်း နလောခဲ့တယဆြိုတာ မင်း မကြမြှငပြဲလေ။ ဒါပမယေ့ြ လူဟာလူ မိန်းမဟာ မိန်းမပါပဲ။ မမလည်း သူများတကာလို ကာမဂုဏခြံစားချင်တ်ဲ့ သှေးနဲ့ကိုယ် သားနဲ့ကိုယ် အရှယရြှိသေးတဲ့ မိန်းမသားတဈယောကပြါ။ ဒီလောကပြှောရင် မင်းနားလညန်ိုငမြှာပါ မောငလြေး ”
“မမကို ကြှနတ်ောြ နားလညပြါတယ်။ မမ ဘာလိုချင်သ်လဲ ကြှနတ်ောြ ဖြည့ဆြီးပေးမယ်။ ဒီအတွကြ ဘာအခွင့အြရေး တဈခုမှ ကြှနတ်ောမြယူဘူးဆိုတာ မမကြော့ကို ရဲရဲကြီး ကတိပေးပါတယ်။ မမ ယုံပါ ”
“ဟင်းဟင်း မင်း … တကယပြှောတာနောြ မောငမြှတထြှန်း ”
“တကယ် ဘုရားစူးရစေ့ မမကြော့ ရယ် ”
“ဒါဖြင့ြ မမ မင်းကို ယုံလိုကတ်ော့မယ် မောငလြေး ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ ပြောရင်းက သူမကိုယပြေါကြ အင်ျကြီကို စတငခြွှတပြေးလိုကလြသည်ေ။ ဒေါကြှော့ကြော့မေ၏ ဘရာအောကမြှ နို့ကြီးနှစ်လုံးမှာ အယအြယထြှားထွားကြီး ဖြစ်သည်။ သူမက ဘရာစီယာကြိုးကလေးကို လွှော့ခပြေးလိုကတ်ော့ နို့ကြီးနှစ်လုံးက ဘရာအောကကြနေ ခုနထြှကလြာသည်။
မှတထြှန်း သူမနို့နှစ်လုံးကို လကဖြှင့ြ စုံကိုင်၍ ဖစွန်ယလြိုကသ်ည်။ သူ့ကိုယကြို နရောရှှေ့လာပြီး နို့နှစ်လုံးကို တဈလှည့စြီ ကုန်းစို့ပေးသည်။ နို့အောကခြှကနေေ စုံကိုင်၍ နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ခုကို နာနာလေး စို့ပေးလိုကတ်ော့ ဒေါကြှော့ကြော့မေ ကော့ပြံ၍သှားကာ မှတထြှန်းကိုယလြုံးကြီးကို သူမ၏ လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ သိမ်းကြုံးဖကထြားလိုကရြင်း … ကားလေးထဲမှာ သူမ၏ တဟင်းဟင်း ရယမြောသံကလေးများ ပြံ့လှင့ြ၍သှားရခွပြေီ။
“မမ တွေ့ချင်ပြှီ ”
“ဟင့အြင်း ဟိုရောကမြှတွေ့ အခု လမ်းပေါမြှာကြီးဖြစ်နတော ”
“အင်း ”
“ဟိုရောကရြင် တည်းခိုခန်းတဈခုခုဆီသာ တန်းမောင်းသှားလိုကြ မောငလြေး ကြားလား ”
“ကောင်းပါပြီ မမကြော့ ”
မှတထြှန်းလကမြွားက သူမကို စရံသတသ်ည့ြ အနနှငေ့ြ ပေါငကြှားထဲကို လကထြည့ကြာ သူမ၏အဖုတကြို နှိုကစြမ်းနသည်ေ။ အဖုတကြလေးမှာ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းဖြစ်လွှကြ စိုစိစိကလေး အရညမြွား စိမ့ယ်ိုကနွတောကို တွေ့ရသည်။
“ကဲပါ ကားကိုသာ မှနမြှနမြောင်း။ မမ မင်းတွေ့ချင်တ်ာ ပြပေးမယ် ”
“တကယန်ောြ ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ သူ့ကို မခွိုမခဉွကြလေးကြည့်ြ၍ မကြလြုံးတဈဖကကြို အသာမှိတကြာ လွှာကလေးတဈလဈ ထုတပြှလိုကလြသည်ေ။ ကားလေးက လမ်းမကြီးပေါကြို တကလြာပြီး တရှိနထြိုးကြီး မောင်းထွကြ၍ လာခဲ့လသည်ေ။
“မောငလြေး ဒီမှာ ”
ဆိုပြီး ဒေါကြှော့ကြော့မေ သူမ၏ထမီကို အောကန်ားကနေ အသာပင့လြှနတ်ငလြိုကရြာက ထမီအောကကြို လကလြွှိုပြီး အောကခြံပငတ်ီကလေးကို ဖငကြိုကြှ၍ ခွှတပြဈလိုကကြာ ထမီကို သူမခါးအထကဆြီ လှနတ်ငပြှလိုကလြသည်ေ။ ပငတ်ီမရှိတော့တာမို့ အမှှေးအမှင် ကြေးကြေးနကန်ကြ အဖုတကြလေးအကြားမှ ဖောင်းကြှနသေော သူမ၏စောကပြတမြှာ အကာအကြယမြဲ့စွာဖြင့ြ ဘှားကနဲ ထွကပြှူလာခဲ့ရလွှကြ။
ဒေါကြှော့ကြော့မေ သူမ၏စောကပြတကြို လကဝြါးဖြင့ြ အသာအုပ်၍ ပြတသ်ီးပြတသ်ပ် လုပပြှလာလသည်ေ။ အကြဲကြောင်းကလေးကို ဖြဖြရှရှကလေးပြတ်၍ မှတထြှန်းဖကကြို မှငသ်ာအောင် အဖုတတ်ဈခုလုံးကို ကိုငပြှ ဖြဲပြလုပန်သည်ေ။ မှတထြှန်းလည်း သူ့လီးကြီးကို ပုဆိုးအောကကြနေ လှနတ်ငလြိုကကြာ ဒေါကြှော့ကြော့မေ အရှေ့မှာ ခပတ်ညတ်ညပြင် လီးဂွင်းတိုကပြှနမေိလပြေီ။
မှတထြှန်း ကားကို မနည်းကြိုးစားပြီး ဖြောင့အြောင် မောင်းခဲ့ရသည်။ စတီယာရငကြို လကတ်ဈဖကကြ ကိုငကြာ လီးကို တဈဖကကြ ဆောင့ဆြောင့ပြှကာဖြင့ြ ဒေါကြှော့ကြော့မကလေည်း သူမစောကပြတကြို လှနဖြှဲပြနရောမှ လကတ်ဈဖကကြ မှတထြှန်းလီးကို လာရောကဆြုပကြိုငကြာ ဂွင်းရိုကပြေးနရင်ေး မှတထြှန်းလည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ အခွင့အြရေးရလွှင် ရသလို သူမစောကပြတကြို နှိုကပြှတပြေးနလေိုကကြာ ပဲခူးမှို့သို့ ရောကမြှန်းမသိ ရောကရြှိလာခဲ့ကြသည်။
လိပပြှာကနဖြကကြ အသိအိမတ်ဈအိမဝြင်၍ စကားအနည်းငယ် ဝငရြောကပြှောဆိုပြီး ပြနလြှည့လြာမညဟြု ဆိုကာ တည်းခိုခန်းတဈခုဆီကို ဦးတည်၍ မောင်းလာခဲ့လိုကလြသည်ေ။ အခန်းတဈခုထဲကို နှစ်ယောကသ်ား လှမ်းဝငလြိုကသ်ည်။
“လိုးချင်ပြှီ … မမ ရယ် ”
“အို ဟင်း ဟင်း … ဟင်း မင်း မင်းနောျ ”
“မမစောကဖြုတကြို ခုနကလို လှနပြှ … နေ… နေ ထမီ မခွှတန်ဲ့ဦး …ထမီအောကကြနပေဲ လှနပြှ ကြည့်ခြငွလြို့ ဟင်းဟင်း ”
“ရတယ် မင်းကြည့်ဖြို့ပဲလေ။ ကဲ ဒီမှာ ဝအောငသ်ာကြည့်ြ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ ကုတငပြေါမြှာ ခွဆင်ေးထိုငလြိုကရြာက စောစောတုန်းက ကားပေါမြှာ လုပသ်လိုပင် သူမထမီကို ခါးအထကဆြီ ပင့လြှနတ်ငပြှလိုကပြါသည်။ စောကဖြုတတ်ဈကြင်းလုံး အတိုင်းသားပေါပြှီး ထူထပသ်ော အမှှေးအမှင် အဖုတကြလေးကို မှတထြှန်းက သူ့လကဖြှင့ြ သပ်၍တငလြိုကရြာက သူမခွရင်ေးမှာ ထိုငခြလွိုကရြင်း စောကဖြုတကြို မကြန်ှာအပပြှီး ပါးစပဖြှင့ြ လှမ်း၍ စုပန်မ်းနလေိုကပြါတော့သည်။
“အို မောင် မွတ် ထွန်းးး …… …… ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ ဖီးလအြရမ်းတကသ်ှားရသည်။ မှတထြှန်းခေါင်းကို သူမ၏ လကန်ှဈဖကန်ှင့် ဖိကာဖိကာဖြင့ြ စောကပြတကြို ကော့ကော့ပေးလိုကရြင်း ကုတငကြှီးပေါကြို နောကပြှနလြဲ ပျိုကသွှားရလသည်ေ။
မှတထြှန်း သူမကို လုံးဝကို အနားမပေးတော့ပြီ။ သူ့အလုပရြှငလြည်းဖြစ် အသကအြရှယန်ှင့ြ မလိုကအြောင် အရှယတ်ငန်ုပျိုသည့ြ အလှပဂေးမမ တဈယောကလြည်း ဖြစ်သည့ြ မမကြော့စောကပြတကြို မရှံမရှာပင် လွှာဖြင့ြ တပြတပြှတယ်ကြ၍ စောကစြေ့ကလေးကို စုပကြာစုပကြာ ဆှနှူးပေးနသည်ေ။
ဒေါကြှော့ကြော့မေ လုံးဝသည်းမခံနိုငလြောကအြောင် တဟီးဟီး ညည်း၍ အပြတပြင် ထွန့လြူးလာရတော့သည်။ မှတထြှန်းက သူ့လကခြွောင်းများနှင့သ်ူမစောကခြေါင်းကလေးထဲကို နှိုကကြာနှိုကကြာ ဆောင့ထြိုးပေးလိုကရြင်း အစိကလေးကိုလည်း မလှတစြတမ်းခဲ၍ စုပင်ုံပေးနသည်ေ။ ဒေါကြှော့ကြော့မေ အခေါင်းကလေးထဲမှ စောကရြညမြွား မပြတပြင် စီးကလွာသည်။ စောကပြတတ်ဝိုကကြို လွှာနှင့ရြဈဝိုကကြာ အစိကိုလှုပဆြှလိုကြ စောကခြေါင်းထဲ လွှာတဈခုလုံး ထည့သ်ှင်း မှှနှေောကလြိုကလြုပရြင်း မှတထြှန်းလည်း သူမအရညတ်ှေ မဟားဒယားထွကကြာ ပြီးဆုံးခွင်းသို့ ရောကတ်ော့မည့အြဖြစ်ကို ခန့မြှန်းလိုကမြိ၍ သူ့လီးကြီးကိုပြငကြာ သူမစောကပြတအြဝမှာ လာရောကတ်ေ့ခွိနလြိုကလြသည်ေ။
“မင်း လီးကြီးနဲ့ တအားဆောင့မြလိုးနဲ့နောြ ကိုထွန်း ”
“စိတခြွ မမကောင်းအောင် လုပပြေးမှာပါ ”
မှတထြှန်းပြောလိုကပြှီး သူမစောကပြတန်ှုတခြမ်းသားတွကေို လီးထိပန်ှင့ြ ထိုးထိုး၍ ကောတ်ငလြိုကြ ထိုးနှစ်ဆှလိုကြ လုပန်သည်ေ။ စောကရြညတ်ှေ ပိုပိုထွကလြာသည်။
“မမက အရညတ်ှေ အရမ်းသနတ်ာပဲနောြ ”
“အို မင်း လီးကြီး … ဒီလောကဆြှနတေဲ့ဥဈစာ ဟင်း … ဟင်း ”
“ကြှနတ်ောလြိုးမယန်ောြ မမ။ ကြှနတ်ော့လြီးလည်း ကားပေါမြှာ မမစုပထြားတာနဲ့ တောငခြငွတ်ိုင်း တောငန်ပြေီ လိုးချင်လြှပြီ ”
မှတထြှန်း တမငတ်ကာပင် ပြောလိုကရြာ ဒေါကြှော့ကြော့မကေ …
“လိုးပါ အားရပါးရလိုး အိမကြရွငသ်ာ ဣန်ဒွမပေကြစြနေဲ့ မောငလြေး။ ကြားလား မမ ပြောတာ ”
“ဟုတကြဲ့မမ စိတခြပြါဗွာ ”
မှတထြှန်းပြောလိုကရြင်း သူမပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို ပြဲပြဲကားကား လုပစြလေိုကရြာက စောကပြတအြဝမှာ တေ့၍ထားသည့ြ သူ့လီးဒဈထိပကြှီးကို ဒေါကြှော့ကြော့မေ၏ စောကပြတအြခေါင်းပေါကကြလေးထဲသို့ စွတ် ဗှှတ် … ဆိုပြီး အားနှင့ြ ဖိဆောင့လြိုးခလွိုကလြသည်ေ။ လီးက သူမစောကခြေါင်းကလေးထဲကို တဝကန်ီးနီးလောကြ တဈကြပစြှာ တိုးဝငသ်ှားသည်။
“အ အမေ့ … အင့ျ … အိ ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ မကြန်ှာကလေး ရှုံ့မဲ့လို့သှားပြီး သူ့လကမြောင်းနှစ်ဖကကြို သူမလကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တင်းတင်းကြီး လာရောကဆြုပကြိုငလြာသည်။
“နာသှားလား မမ ကြှနတ်ောြ ဖြေးဖြေးလိုးပေးမယ် ”
“ရတယ် မောငထြှန်း မင်းအဆငပြှသလေို လိုးပါ မမကြိုကတ်ယ် မမစောကပြတကြ လီးမဝငတ်ာကြာပြီဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ ကြပန်မှောပေါ့ မောငလြေး ”
ပြောပြီး သူ့မကြန်ှာကို စေ့စေ့မော့လို့ ကြည့်လြိုကရြာက
“ပြီး …တော့ မင်း က … လီး တအားကြီးတယ် မင်းလီးကို မမခံကြည့်ခြငွတ်ယ် ”
ဟုပြောလိုကရြင်း မှတထြှန်းခါးကို တအားပင် ဖကတ်ှယထြားလိုကသ်ည်။ မှတထြှန်းလည်း ကာမအဆိပကြ ငယထြိပရြောကန်ပြေီဖြစ်၍ ဒေါကြှော့ကြော့မေ၏ ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြို တင်းတင်းပင် ဆုပကြိုငဆြှဲယူကာဖြင့ြ တဇွပဇြှပ် တဗှပဗြှပ် အသံမှညအြောငပြဲ လေးငါးဆယခြကြမြက ဖိဖိဆောင့ခြလွိုကတ်ော့၏။
“အားးးး ကောင်း ကောင်းလိုကတ်ာ အထွန်းရယ်။ မောင် မောငလြေး လိုး လိုးစမ်း ကြမ်းကြမ်းလိုးစမ်းပါ။ မမကြော့စောကပြတကြှဲရင် ကြဲပါစေ မညှာနဲ့ သိလား အိ အိ အင့ြ အင့ြ ဟင့ြ ”
“စွတဖြှတဗြှပ် ဘုတဖြတ် ဘုတဘြုတ် စွပ် ဖြပ် ဘုတ် စွိဇွပ် ဖြပ် ဗှပ် ”
“အ အ ကောင်းလိုကတ်ာ မောငလြေး မင်းလီးကြီး ပြည့ကြှပန်တောပဲ နောြ။ လိုးစမ်း လီးအရင်းထိ တဆုံးထည့ပြှီး လိုးပစ်လိုကစြမ်း ဟင်းဟင်း ”
မမကြော့ အပြတထြနန်ပြေီ။ ဏှာအပြတထြနပြေီ လို့ ဗဒငေပြင် မေးစရာမလိုဘဲ ပြောနိုငသ်ည်။ မှတထြှန်းက …
“မမကြော့ ပေါငန်ှဈဖကကြို ထမ်းပြီး လိုးပေးမယ် ဒါမှ လီးအဝငန်ကပြှီး ဖီလငအြပြည့ရြမှာ မမရဲ့”
“လုပ် လုပလြေ မင်းအကြိုကြ လိုးချင်သ်လောကလြိုး လို့ ပြောထားသားနဲ့။ မောငလြေး ဆောင့ဆြောင့ြ မနားလိုကန်ဲ့တော့ မမ ပြီးချင်လြာပြီ ”
မမကြော့ လောဆောမြှုကြောင့ြ မှတထြှန်းလည်း အခကြလြေးဆယင်ါးဆယလြောကအြထိ လီးတဆုံး ဖိဖိဆောင့ခြလွိုကရြပြီး သူ့ဆောင့ခြကြအြတိုင်း ဒေါကြှော့ကြော့မလည်ေး ခါးလေးကို ကော့ကော့ထိုးကာ စောကပြတကြို မှောကကြှှခံဆောငရြင်း သူမစောကခြေါင်းထဲမှ စောကရြညမြွား အဆကမြပြတ် ပန်းညှဈထုတလြိုကလြွှကြ တဈခွီပြီးမှောကကြာ ပန်းတိုငရြောကရြှိသှားသညကြို တွေ့လိုကရြလသည်ေ။
မှတထြှန်းလည်း ပြီးလုပြီးခင် ဖြစ်လာ၍ နောကထြပ် အခကြန်ှဈဆယလြောကြ အားသှနလြိုးဆောင့ရြင်း လရညတ်ှကေို သူမစောကခြေါင်းထဲ ပန်းလှှတထြည့လြိုကရြသည်။
“မမ အဆငပြှလေား ဟင် ”
“အတိုင်းထကြ အလှနပြဲ အထွန်းရယ်။ မမကို မင်းလကန်ဲ့ တင်းတင်းဖကထြားစမ်းပါကြယ်။ မမ ဒီလို မခံစားရတာကြာပြီ မောငလြေး ”
“အောြ မမရယ် ခစွလြိုကတ်ာ မမရယ် ”
“ဘာရယ် အထွန်း ”
“ခစွြ ခစွလြိုကတ်ာ လို့ …”
“အဟှန်း …ဟှန်း ဟင်း … ဟင်း… ဟင်း ”
မမကြော့ကိုယလြေး တသိမ့သ်ိမ့တ်ုနအြောငပြင် အသံလှငလြှငကြလေး ရယမြောလိုကရြင်း မှတထြှန်းခါးကို တအားဖကြ၍ သူ့နှုတခြမ်း ထူအမ်းအမ်းကြီးနှစ်ခပြကြို သူမနှုတခြမ်း ဖူးဖူးတွဲတွဲကလေးနှစ်လှှာဖြင့ြ ဖိကပန်မ်းစုပပြဈလိုကရြာက …
“ခစွြ ခစွြ ပါသတဲ့ ရှင်။ ဒီက ဟောဒီ ကိုယန်ဲ့ ရင်းပြီးတော့ကို ခစွရြပါသတဲ့ …။ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဒါပဲနောြ ကိုထွန်း ”
“ဘာ ဘာလဲ ဟင် …မ မ”
“ကိုထွန်း နောကကြို အိမမြှာ ဖာမခေါခြရွဘူး။ ဒေါအြုန်းနဲ့လည်း ခွိန်းပြီး မလိုးရတော့ဘူး။ မမကြော့ တဈယောကတ်ည်းကိုပဲ ခစွရြမယ် ဟုတပြှီလား ”
မှတထြှန်း အကြီးအကယွြ ထိတလြန့သ်ှားသည်။
“ဟင် ဒါ .. ဒါက မမ ဘယ် … ဘယလြိုသိ … ”
ဒေါကြှော့ကြော့မေ တဟင်းဟင်း ရယလြိုကသ်ည်။
“မမက ဒီအိမမြှာ အကြီးဆုံး တာဝနအြရှိဆုံးလူပဲ။ ဒီအိမမြှာ ဖြစ်ပကြတ်ာ အကုနသ်ိရမှာပေါ့ မဟုတဘြူးလား ဟင်း ဟင်းဟင်း ”
“ဘယသ်ူပြောလို့များလဲ မမရဲ့”
“မင်းက မအုန်းပြောတယ် ထငလြို့လား။ ဒီလိုပဲပေါ့ မမဖာသာသိတယလြို့သာ သဘောထားလိုကြ။ မင်း မအုန်းကို တောတ်ောဆြောလြိုကသ်ေးတယဆြို ”
“အာ ဒီလိုတော့ မဟုတပြါဘူး မမကလဲ ”
“သချောလို့လား … ပေါငတ်ှတေောငကြှတယလြို့ ကြားတယ် အဟင်းဟင်း ”
မမကြော့က သူမစကားကို သူမဖာသာ သဘောကသွလို ရယန်လေိုကပြှီး …
“ကဲ ထားလိုကပြါကြာ ကိုယ့အြကြောင်းကိုယပြှောတာ ပိုကောင်းမယထြငတ်ယ်။ မင်းလီးပြစမ်းပါဦး အထွန်းရဲ့ မတောငသ်ေးဘူးလားလို့ ဟင်း ဟင်း”
ဒေါကြှော့ကြော့မကေ မှတထြှန်းလီးကို အသာကိုငစြမ်းရင်း ဟိုဆုပဒြီနယပြှု၍ မှတထြှန်းလည်း သူမနို့ကို ကုန်း၍ စို့ကာဖြင့ြ ပေါငကြှားထဲသို့ လကန်ှိုကကြာ ဆှ၍ဆှ၍ ပေးနလေိုကလြသည်ေ။ မှတထြှန်းလီးကြီး မာနဖြီထောငထြ၍လာသည်။
ဒေါကြှော့ကြော့မကေ သူ့လီးဒဈလုံးကို စုပကြာငုံကာ လွှာနှင့ယ်ကဆြှနရင်ေး လီးတဈချောင်းလုံးကို ပါးစပထြဲသှင်း၍ ထည့ဆြောင့ပြေးနသည်ေ။ လီးကို ကုန်းစုပပြေးနသေော သူမ၏ ဖငသ်ားအိအိကြီးနှစ်ဖကြ အကြားရှိ စောကပြတကြို မှတထြှန်းက လကန်ှင့ြ ထိုးမှှကော နှိုကဆြောင့ပြေးသည်။ စောကပြတတ်ဝိုကကြိုလည်း ပါးစပန်ှင့ြ နမ်းစုပ်၍ လွှာနှင့ြ တပြတပြှတယ်ကကြာ ပေးလိုကရြာ မမကြော့ ဖငကြှီးပိုကြှ၍ ကုန်းတကလြာခဲ့သည်။
စောကပြတကြိုရော ဖငစြအိုဝကလေးကိုပါ တဈလှည့စြီ လကန်ှင့ထြိုးဆှ လွှာနှင့ယ်ကသ်ပ်၍ တပြှတပြှှတန်ှင့န်အေောင် နမ်းလိုကြ စုပလြိုကြ ယကလြိုကြ လုပပြေးလိုကတ်ာမို့ မမကြော့ ကာမအကြောတွေ တဖငွြးဖငွြး နိုးကြားထကြှလာရပြီး ကုန်းရမလို ကြရမလိုဖြစ်ကာ မခံခွိမခံသာ ထွန့လြူးကော့ပြံ လာခဲ့ရခွပြေီ။
မမကြော့နှင့သ်ူ နောကတ်ဈခွီ ထပမြံ စခန်းသှားကြသည်။ ဒီတဈခွီမှာ မှတထြှန်းက အပြတကြို နှိုးဆှပေးထားပြီးဖြစ်၍ မမကြော့စောကပြတမြှာ စောကရြညမြွားဖြင့ြ နူးအိကာနပြေီး စောစောတုန်းကထကြ လီးအဝငပျိုကောင်းလာသည်။ ပကလြကလြှကြေီးထိုး ပုံစံအတိုင်း သူမပေါငန်ှဈဖကကြို ထမ်း၍ လိုးသည်။ သူမစောကခြေါင်းကလေးထဲမှာ သူ့လီးတုတတ်ုတကြ ကြပစြီးကာနပြေီး တဈခကြတ်ဈခကြြ အားပါပါဆောင့ခြလွိုကတ်ိုင်း စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားတွေ ဟဟပြဲပြဲဖြစ်လွှကြ လီးကြီးကြှံဝငသ်ှားတာကြည့်ပြှီး မမကြော့ရော မှတထြှန်းပါ ရာဂမီးတွေ ပိုလို့တောကလြောင် ဆူပြကလြာခဲ့ရသည်။
မှတထြှန်းလည်း ဇယဆြကသ်ည့န်ှယ် မညှာစတမ်း ဆောင့လြိုးခရွင်း လီးဝငလြီးထွကသ်ံတွကေ တဇွပဇြှပ် တဗှပဗြှပန်ှင့ြ လီးကတဖြည်းဖြည်း အဆုံးအထိဆောင့ဝြငသ်ှားပြီး မမကြော့နှုတမြှ ညည်းညူသံများကလည်း တဈစထကတ်ဈစ ပိုမိုကယွလြောင်၍လာပသည်ေ။
လီးက ထိခကြပြှင်းလှသညဟြု ဆိုရမည်။ လုံးပတတ်ုတသ်လောကြ အလွားရှညသ်ော လီးဖြစ်၍ သူမရငခြေါင်းထဲအထိ နင့ကြနဲ နင့ကြနဲ သိပသ်ည်းစွာ တိုးဝငသ်ှားပြီး တဒုတဒြုတန်ှင့ြ သားအိမခြိုကအြောငပြင် ထိထိမိမိ ရှိနပသေည်ေ။ ဒေါကြှော့ကြော့မေ တဈယောကြ မှတထြှန်း လိုးဆောင့ခြကြအြတိုင်း လိုကပြါ၍ ဖငကြှီးကို ကော့ကော့ထိုးပေးနရင်ေးက စိတမြထိန်းနိုငအြောင် ဖြစ်လာပြီး ဆန့င်ငဆြန့င်ငန်ှင့ြ အကြောဆှဲသလိုဖြစ်ကာ စောကရြညမြွား ပန်းထွကြ၍ တဈခွှီ ထပမြံပြီးသှားသည်။
မှတထြှန်းက သူ့လိုးဆောင့မြှုကိုမရပဘြဲ အခကြလြေးငါးဆယ် ဆကလြကြ လိုးဆောင့ပြေးနပြေီး ဒေါကြှော့ကြော့မလည်ေး စောကပြတတ်ဈခုလုံး ပူထူပြီး ကြိန်းလာခဲ့ရတာကြောင့ြ …
“မောငလြေး ခဏနေဦး ”
ဆိုပြီး …
“မမ နည်းနည်းညောင်းလာလို့ အနောကကြနပေဲ လိုးပေးကြယ် ”
ဟု ပြောလိုကရြင်း သူမကိုယလြေးကို အနောကဖြကလြှည့ြ၍ ဖငကြိုကကြနွနပင် ကုန်းပေးလိုကသ်ည်။ မှတထြှန်းလည်း သူမအလိုကြ ဖငကြုန်းလိုးပေးသည်။ ခွေးကုန်းလိုးဆောင့မြှုကို သူမအနနှငေ့ြ လိုလိုလားလားရှိတာ တွေ့ရ၍ မှတထြှန်း ဒေါကြှော့ကြော့မကေို ကြိတပြှီး သဘောကမွိသှားသည်။ သူ့စိတကြှိုကပြုံစံလည်း ဖြစ်ပရော မှတထြှန်း သူမဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြို ဖစွဆြှဲ၍ စောကခြေါင်းထဲသို့ သူ့လီးကြီး တဗှှတဗြှှတ် ထည့သ်ှင်းပြီး အားကြိုးမာနတ်ကြ လိုးဆောင့ရြင်း အခကြသ်ုံးလေးဆယခြန့ြ လိုးပြီးခွိနမြှာ သူလည်း မဟနန်ိုငတ်ော့ဘဲ လရညတ်ှကေို သူမ၏ စောကပြတ် လိုဏခြေါင်းလေးအတွင်းသို့ တဗှဈဗှဈနှင့ြ သှန်၍ ပန်းထည့လြိုကရြလသည်ေ။
“မမ ကြိုကလြား ကောင်းရဲ့လားဟင် ”
“ဘယ့န်ဲ့ပြောလိုကတ်ာလဲ မောငလြေးရယ်။ ကောင်းလှန်းလို့ မမအိပယ်ာကနေ မထချင်အြောငကြို ဖြစ်နပြေီ ”
ဆိုပြီး …
“မင်းလီးကြီးကလည်း တကယကြှီးသလောကြ တအားလိုးနိုငတ်ဲ့ လီးကြီးပဲ။ မမ အသကရြှူတောင် မဖြောင့ဘြူး သိရဲ့လား …ဟင်း ”
“မမစိတတ်ိုင်းကြ လိုးပေးတာပါ … မမရဲ့ ဟင်း ဟင်း ”
“တဈနေ့လုံး လိုးရအောငကြှာ ညနမှေ အလုပကြိဈစ သှားပြောကြတာပေါ့ ”
မမကြော့ အလိုကြ တည်းခိုခန်းမှာ နောကထြပန်ှဈခွီ ထပဆြှဲလိုကကြှသည်။ ညနစေောင်းလောကမြှာ သူမအသိအိမသ်ှားရောကပြှီး မှယောနှင့ပြတသ်ကြ၍ လိုအပသ်ညမြွားကို ပြောဆိုတိုငပြငကြှပြီး မနကဖြှန် ရုံးခွိနအြတွင်း ကိဈစအပြီးဆောငရြှကရြန် သဘောတူညီမှုယူကာ တည်းခိုဆောငသ်ို့ ပြနလြာခဲ့ကြသည်။
“ဒီတဈညတော့ အခွိနရြသေးတယ် မောငလြေး … မနကဖြှနည်နကြမှေ တို့ဒီကနေ ပြနကြှတာပေါ့ ”
သူ့ကိုပြောပြီး ခပစြူးစူးကလေး စိုကကြှည့လြိုကသ်ည့ြ ဒေါကြှော့ကြော့မေ၏ အကြည့်တ်ှထေဲမှာ တဈစုံတဈရာသော အဓိပျပါယတ်ှေ ပါဝငန်ကြေောင်းကို မှတထြှန်းတဈယောကမြှလှဲ၍ မညသ်ူတဈဦးတဈယောကမြွှ သိနိုငလြိမ့မြည် မထငပြါခွေ။
ပြီးပါပြီ။