⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
မှားမိလသေောအခါ
ရေးသားသူ – အမညမြသိ
သကထြှေး ရငတ်ှခေုနန်မေိသည်။ သူတကယပြဲ ကြုံရတော့မညလြား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို အငသ်ှားတာလား၊ မကြာခင် အဖြပေေါတ်ော့မှာပဲလေ။
သူဆိုငကြယ် အစုတကြလေးနှင့ြ စဈကိုင်းတံတားကို ဖြတကြာ သူငယခြငွြးတဈယောကြ ညှှနလြိုကသ်ော ဟကပြီးဟောတ်ယလြေးသို့ ရောကလြာခဲ့သည်။ ကောငတ်ာက ကောငကြလေးကို တဈနေ့လုံး တဈခန်းယူမည် ညမအိပဟြု ပြောကာ အခန်းတဈခု ယူကာ ပိုကဆြံပေးလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ အခန်းရှိရာသို့ တကလြာလိုကသ်ည်။
အခန်းလေးထဲမှာ နှစ်ယောကအြိပကြုတငလြေး တဈလုံးနှင့ြ သိပအြကယွကြှီး မဟုတသ်ောလြည်း သပသ်ပယ်ပယ်ပ် ရှိသည်။ အတွင်းထဲက တံခါးလေးတဈခပြတ်ှေ့လို့ တွန်းဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ဝရံတာ သေးသေးလေး တွေ့ရသည်။ မှို့ပြရှုခင်းတွေ တွေ့နရသေည်။ တံခါးပြနပြိတလြိုကသ်ည်။ မှနပြှတင်းပေါကတ်ှကေ အလင်းရောငအြပြည့ြ ဝငန်သည်ေ။ သို့သောလြည်း အပြငဘြကကြမူ အခန်းထဲကို မမှငရြပေ။
သူ့ဖုန်းလေးကို ထုတကြာ မကဆြေ့ဂွာမှနေ၍ အခန်းနံပါတကြို ရိုကပြေးလိုကသ်ည်။ ဟောတ်ယန်ာမညန်ှင့ြ လိပစြာကတော့ ပြောပြီးသား။ ရချိုးခန်းက ရပန်ေးတွေ့တော့ ရချိုးချင်စြိတပြေါကသ်ှားသဖြင့ြ အင်ျကြီဘောင်းဘီတွေ ခွှတကြာ ရပန်ေးအောကြ ဝငလြိုကသ်ည်။ ရနှေေးနှေးဖြင့ြ အားရအောင် ခွိုးလိုကရြသဖြင့ြ လူလည်း တအားလန်းဆန်းသှားသည်။ ခေါင်းချောကအြောငသ်ုတ် ကိုယလြုံးကိုသုတပြှီး ထိုမကြန်ှာသုတပြုဝါကိုပဲ ခါးမှာပတကြာ အခန်းထဲ ပြနဝြငလြာလိုကသ်ည်။ ထိုစဉမြှာပင် တံခါးခေါကသ်ံကို ကြားလိုကရြသည်။
“ဒေါကျ ဒေါကျ”
သကထြှေး တံခါးကို သှားဖြင့ပြေးလိုကတ်ော့ တီတီလေး ပိတောကဝြါရောင် ဝမ်းဆကဖြှင့ြ လှနသည်ေ။ ဆံပငကြိုလည်း တပတလြွှို ထုံးထားပြီး အစကို ပုခုံးမှ ဘယဘြကရြငပြေါြ ခထွားသည်။ ရငဖြုံးအင်ျကြီအကြပမြို့ မို့မောကသ်ော ရှှရငေအြစုံက လုံးကြှ နသည်ေ။
“ဟဲ့ လမ်းဖယပြေးဦးလေ လူကို မမှငဖြူးတာကြနတောပဲ”
သကထြှေး ကမန်းကတန်း လမ်းဖယပြေးလိုကသ်ည်။ တီတီလေး အခန်းထဲ ဝငပြှီးတာနှင့ြ တံခါးကို ပိတကြာ ဂကြထြိုးလိုကသ်ည်။
“တီတီလေးကလည်း အရမ်းလှနတောကိုးဗြ”
သကထြှေးက အခန်းထဲဝငပြှီး ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်ြ ကြည့်န်သေော သူ့တီတီလေးခေါြ ဒေါစြိမ်းနုကို အနောကဖြကမြှ လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ ထမိန် အဝါဗှောငသ်ားအောငမြှ ကားစွံ့နသေော အိုးကြီး မှာ လုံးကြှဖုထဈနသည်ေ။ လမ်းလွှောကလြိုကတ်ော့လည်း တုနခြါနသည်ေ။ တခွို့ ဆောကြှီးတွလေို ဖငမြာကြီး မဟုတခြွေ။
“အခန်းလေးက မဆိုးပါဘူး”
ပြောရင်းက သူ့ဖကလြှည့လြာတဲ့ တီတီလေးကို သကထြှေး သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲသှင်းပြီး နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ တီတီလေးက သူ့ရငဘြတကြို လကဖြှင့ြ တွန်းထားရင်း
“ဟဲ့ဟဲ့ အင်ျကြီတွကြကေေုနမြယ် ခဏလေး”
ဟု ပြောလိုကရြာ သကထြှေးက မချင့်မြရဲဖြင့ြ လှတလြိုကရြလသည်ေ။
“အာ့တာဆိုလည်း ခွှတဗြွာ “
ဟု ပြောရင်း သူ့ခါးမှာ ပတထြားသည့ြ သဘကကြို ဖြညခြလွိုကလြသည်ေ။ တီတီလေးကို လိုးရတော့မညဟြု အတွေးနှင့ြ အခုတော့ ဟောတ်ယခြန်းထဲမှာ နှစ်ယောကထြဲ ဆိုသည့ြ အသိက သူ့လီးကြီးကို မာတောငထြနစသေဖြေင့ြ သဘကအြကြှတတ်ှင် ဖြောင်းကနဲ ခုနထြှကလြာလသည်ေ။
“အို ခစ်ခစ် ဘယ့န်ှယ့ဟြာလည်း အရှကလြည်းမရှိဘူး တကယတ်ည်း”
“ဟာ တီတီလေးကလည်း ကလေးတောင် နှစ်ယောကရြပြီးနပြေီ အဆန်းလုပလြို့ ရှကန်သေေးတယ်”
“ဟဲ့ ငါ့ယောကြွားက အမှောငထြဲမှာပဲ ထမိနလြှနလြုပတ်ာဟဲ့။ နင့လြို အရှကမြရှိ နေ့ခင်းကြောငတ်ောငကြှီး မဟုတဘြူး”
“ကဲပါဗွာ ထားပါတော့ ခွှတပြါတော့ ဒီမှာ ပေါကကြှဲထွကတ်ော့မယ်”
“ဒီမှာစောင့ျ”
ဒေါစြိမ်းနုက ပြောငစြပစြပမြကြန်ှာပေးနှင့ြ သူ့ကို လကည်ိုးလေးဖြင့ြ ပြောပြီး ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ သကထြှေးက ကုတငစြောင်းမှာ ထိုငခြလွိုကရြင်းက သူ့လီးကို လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငကြာ တဈခကြန်ှဈခကြြ ဆောင့လြိုကရြင်း အခု လကရြှိ အဖြစ်သို့ ရောကလြာရသည့ြ အဖြစ်အပကြမြွားကို ပြနတ်ှေးနမေိသည်။
…………………………………………………
သကထြှေးငယစြဉကြ စိမ်းနုမှာ သကထြှေးတို့ အိမမြှာ နလသေည်ေ။ သကထြှေးနှင့ြ တဈခွငထြောငထြဲ အိပသ်ည်။ သကထြှေးအမေ တငရြီမှာ သူတို့ မောငန်ှမထဲတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး အလတ် ယောကြွားလေး တင်ဦးနှင့ြ အငယဆြုံး ညီမလေးမှာ တငသ်ီ ဖြစ်သည်။ သကထြှေးအဖမှောလည်း မောငန်ှမ သုံးယောကြ ရှိသည်။ အဈမအကြီးဆုံးမှာ ဒေါမြဝင်ေး ဖြစ်ပြီး ညီမအငယဆြုံးမှာ စိမ်းနု ဖြစ်လသည်ေ။
သကထြှေးနှင့ြ စိမ်းနုမှာ တူအရီး ဖြစ်ကြသောလြည်း အသကကြ ၇ နှစ်လောကသ်ာ ကြာလသည်ေ။ စိမ်းနု ဆယတ်န်းအောငတ်ော့ သကထြှေးမှာ ကလေးသာသာ ရှိသေးသည်။ ထိုအခွိနထြိ သကထြှေးမှာ စိမ်းနုနှင့ြ အိပရြသေးသည်။
စိမ်းနုက ဆယတ်န်းအောငပြှီး တကျကသိုလတ်ကတ်ော့ အပျိုဖြန်းဖြစ် အပေါင်းအသင်းစုံပြီး sex ကို စိတဝြငစြားလာသည်။ သို့သောလြည်း ရည်းစားမထားရဲ။ သူများတွေ အတွေ့အကြုံတွကေို ကြားရတော့ ရငခြုနသ်ည်။ ကိုယ့ပြိပိလေးကိုသာ ပြတရြင်း အရသာ ခံတတလြာသည်။ တခါတလေ ညဘကြ အိပမြပြောြ လူးလှန့ရြင်းက တခွငထြောငထြဲ အိပန်သညေ့ြ တူလေးသကထြှေးကို ကြည့်မြိသည်။ ဒီကောငလြေးကလည်း အိပတ်ာ ကြမ်းသည်။ ပုဆိုးတောင် အခုမှ စဝတတ်ာမို့ ညလညဆြိုလွှင် ပုဆိုးက လညပြင်းကြင်းလုံးစွတန်သည်ေ။ သူမ လကည်ိုးသာသာလောကြ လီးကလေးကလည်း ငေါကတ်ောကထြောငန်သည်ေ။
စိမ်းနု တဏှာစိတတ်ှေ ထလာတော့ အသာကိုငကြှည့မြိသည်။ သကထြှေးက တဈနေ့လုံး မွောကရြှူံးအောင် ဆော့ထားသူမို့ ညအိပရြင် နိုးဖို့ မလှယပြေ။ ထို့ကြောင့လြည်း စိမ်းနုအဖို့ တဖြည်းဖြည်း ရဲလာခဲ့သည်။ သူများတွပြေောတာ စာအုပတ်ှထေဲ ဖတဖြူးတာတွကေို စမ်းကြည့်ခြငွမြိသည်။ ရည်းစားလည်း မရှိသေးတော့ ညဘကြ ခွငထြောငထြဲ ဒီလီးကလေး က သူမအတွကြ လကတ်ှေ့စမ်းသပကြှည့ဖြို့ အတောဖြစ်လာရသည်။
ပထမ လကဖြှင့သ်ာ ကိုငတ်ှယ် ပြတသ်ပပြေးသည်။ နောကတ်ော့ ပါးစပဖြှင့ြ ငုံစုပပြေးသည်။ သကထြှေးက ဘယတ်ော့မှ မသိလိုကြ၊ ထို့ကြောင့လြည်း တဖြည်းဖြည်း ရဲလာခဲ့သည်။ နေ့တိုင်းလိုလို သကထြှေး လီးကလေးကို ငုံစုပပြေးသည်။ စုပန်ရင်ေးကမှ သူမ ပိပိလေးကို ပြတသ်ည်။ စေ့စေ့လေးကို ပြတခြွပေေးသည်။ စောကစြေ့လေး ကငွတ်ကပြှီး ပြီးသှားရသည်။
ထိုမှ တဆင့တ်ကကြာ သကထြှေး ပကလြကလြှနစြပြေီး သူမစုပထြားသဖြင့ြ ထောငမြတန်သေော လီးကလေးအပေါြ ခွဆောင့ကြှောင့ထြိုငကြာ သူမ စောကဖြုတလြေးထဲ ထည့သ်ှင်းသည်။ သူမ လကခြွောင်းလေးထကြ နည်းနည်းပဲ ကြီးသညမြို့ ပထမတော့ ကြပသ်ေးသည်။ နောကတ်ော့ လီးချောင်းလေး အထဲထိ ဝငသ်ှားသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း စိမ်းနုတဈယောကြ သကထြှေးအပေါခြှကာ လိုးတော့သည်။ သူမသာ ပြီးသှားသည်။ သကထြှေးကတော့ ဘာမှမသိ။
ဤသို့ဖြင့ြ ရကတ်ှလတွေေ ကြာတော့ သကထြှေး လီးလေးက တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာသည်။ စိမ်းနု ဂွင်းတိုကပြေးပေးနသဖြေင့ြ ဒဈလည်း စောစောစီးစီး ပြုတန်ပြေီ။ တခါတလေ သကထြှေး သူ့လီးလေး တင်းလို့ နိုးလာလွှင် သူ့တီတီလေးက သူ့လီးကို ဆုပကြိုငကြာ အိပပြွောန်တောကို တွေ့ရတတ် သည်။ တကယတ်ော့ အိပပြွောခြငွယ်ောငဆြောငန်တော။
တဈနေ့တော့ စိမ်းနုတဈယောကြ သကထြှေး လီး လေးကို စုပပြေးနရင်ေး လီးကလေးက တဆတဆြတတ်ုနကြာ အရညတ်ှေ သူမ ပါးစပထြဲ ပန်းထုတပြဈလိုကတ်ာ ခံလိုကရြသည်။ ပထမတော့ သကထြှေး သေးပေါကလြိုကသ်ညဟြု ထငလြိုကသ်ောလြည်း အေားကားတွေ သူငယခြငွြးများနှင့ြ ကြည့်ဖြူးနပြေီ ဖြစ်သော စိမ်းနုတဈယောကြ ခကြခြှင်း သိလိုကသ်ည်။ သကထြှေး လူပျို ဖြစ်ပြီဟု။ ထိုအခါ သူမ ပိပိလေးထဲ မထည့ရြဲတော့။ တောကြှာ မတောတ်ဆ ဗိုကကြှီးရင် ဒုကျခရောကမြည် မဟုတလြား။ ဂွင်းတိုကြ၊ လီးစုပသ်ာ လုပတ်ော့သည်။
သကထြှေး တခါတလေ နိုးလာလွှင် ခါးလေး ကော့ကော့ပေးကာ ဆောင့တ်တသ်ည်။ လူကြီးတွကေို ပြနမြပြောရဘူးဟု ပြောထားရာ သကထြှေးလည်း သဘောတူသည်။ သူလည်း ကောင်းနတောကိုး။
နောကတ်ော့ စိမ်းနု ကြောင်းပြီးသှားကာ အလုပလြုပဖြို့ ရနကြုန် ထွကသ်ှားသည်။ ရှေ့နမတေဈယောကြ ဖြစ်လာသည်။ ယောကြွားရသည်။ အဖြစ်အပကြတ်ို့မှာ နောကပြှနကြှည့လြိုကလြွှင် မှနလြှသညဟြု ထငရြလသည်ေ။
ထိုသို့ သူ့တီတီလေး မရှိတော့သည့ြ နောကပျိုင်း သကထြှေးလည်း ဆယတ်န်းအောင် တကျကသိုလတ်ကြ ကြောင်းပြီးလို့ ကိုယပျိုင် စာအုပထြုတဝြလေေး တဈခု လုပန်သည်ေ။ ရည်းစားလည်း ထားလိုကြ ပြတလြိုကြ၊ တခါတလေ ဖာသှားခလွိုကဖြှင့ြ မိန်းမ အတွေ့အကြုံတော့ ရှိနပြေီ။ သို့သောလြည်း တညတ်ညတ်န့တ်န့ြ ယူဖို့ မိန်းမတော့ မရှိသေး။ အငတ်ာနကကြ အောစာတွလည်ေး ဖတတ်တန်ပြေီ။ အဲဒီထဲကမှ အင်းစကကြို စိတဝြငစြားမိလာသည်။
သူ့ တီတီလေးနှင့ြ ငယစြဉတ်ုန်းက ဖြစ်တာလေးတွကေို ပြနတ်ှေးမိပြီး အဲတုန်းက လိငကြိဈစတွေ သူဘာမှ မသိခဲ့သညကြို နောငတ်ရမိသည်။ သူ့တီတီလေးက သူ့ကို အသုံးခသွှားသညဟြု ခံပြင်းမိသည်။ မိန်းမလည်း မရသေးသော လူပျိုမို့ မိဘအိမမြှာပဲ ကပန်သည်ေ။ အဖကေ အငဂြငွန်ီယာ ကနထြရိုကတ်ာမို့ အလုပမြွားသည်။ ဝငင်ှလည်ေး ကောင်းတော့ အမေ အလုပလြုပစြရာ မလို၊ အိမမြှာ ပဲ နသည်ေ။ သားနှင့လြင် စားဖို့ ကောင်းကောင်း ခကြပြှုတပြေးသည်။ အဝတလြည်း ကိုယတ်ိုငလြွှောသ်ည်။ တခါတလမှသော ကောငမြလေးတွကေို ခိုင်းတတသ်ည်။
သကထြှေး အလုပကြလည်း နေ့စဉြ နာရီနဲ့အမွှ လုပန်ရသေော အလုပ် မဟုတ်။ တခါတလေ တဈနေ့လုံး လုပစြရာမရှိ အားနတတေသ်ဖြင့ြ အိပယ်ာပေါြ စာအုပတ်ဈအုပဖြှင့ြ အပငွြးဆန့န်တတေသ်ည်။ ထိုသို့ အားလပန်ခွေိနတ်ှင် အောစာတွကေို ပိုဖတမြိသည်။ အငတ်ာနကမြှလည်း ဗီဒီယိုတွေ ကြည့်မြိသည်။ အင်းစကတ်ှကေို ထူးခွားသဖြင့ြ လည်းကောင်း၊ တီတီလေးကို စိတထြဲမှ မဖြောကြ နိုငတ်ာက တဈကြောင်းကြောင့ြ ပိုကြည့်ဖြစ်သည်။
ပိုကြည့်မြိတော့ ဂပြနကြားတွမှော ကောငလြေးတွေ အမနှငေ့ဖြစ်သော ကားတွေ အများကြီး တွေ့ရလသည်ေ။ အိမမြှာ ထမင်းဟင်းခကြြ၊ အိမရြှင်း သန့ရြှင်းရေးလုပ် ကြမ်းတိုကြ စသဖြင့ြ လုပသ်ော ဂပြနအြိမရြှငမြများ၊ ယောကြွား အလုပသ်ှားလွှင် အိမကြ သားနှင့ြ ဖြစ်ကြသည့ြ ကားတွေ အလှနမြွားသည်။ အဲလိုကားတွေ ကြည့်ဖြစ်ရင်းက အိမကြ အမကေို သတိထားမိလာသည်။ း
သူ့အမကတေော့ ဂပြနမ် တွလေို ပိနပြိနပြါးပါး မဟုတ် အသားက ဖြူသောလြည်း အကိတကြှီး ဖြစ်သည်။ အာရပမြကြီးတွလေို ထောငထြောငမြောင်းမောင်း နှင့ြ ထွားထွားကြီး ဖြစ်သည်။ ဖငလြုံးကြီးများမှာ လုံးဝန်းပြီး အနောကသ်ို့လည်း ကောကခြွိတကြာ လမ်းလွှောကလြွှင် တလုံးတကြ တလုံးဆင်း လှုပရြှားတုနခြါနသည်ေ။ ခါးမှာလည်း သေးကငွသ်ဖြင့ြ ဖငကြှီးက ပိုကားနသညေဟြု ထငရြသည်။ ရငသ်ား အစုံကလည်း ထွားသည်။ အင်ျကြီရငဖြုံး ဝတထြားလွှင် ကြှဲကောသီး နှစ်လုံး အောကမြှာ ထည့ထြားသည့အြလား ဖောင်းမို့ ထွကန်သည်ေ။
တခါတလေ သူ အိပယ်ာပေါမြှာ လှဲပြီး စာဖတန်ခွေိန်၊ သူ့အခန်းထဲ လာပြီး တံပြကစြည်းလှဲ အမှိုကကြောကြ လုပတ်တသ်ည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် စာဖတသ်လို နှင့ြ၊ မသိမသာ ခိုးကြည့်တ်တသ်ည်။ ကြမ်းပေါကြ အမှိုကကြို ကုန်းကောကလြိုကလြွှင် ဖငကြှီး နှစ်လုံးက ကားထွကလြာသည်။ သကထြှေး သူ့လီး ထောငထြလာတာကို မမှငရြအောင် ပေါငန်ှဈလုံး ဖြင့ြ ညှပထြားရသည်။ ကိုယ့အြမကေို မပြဈမှားကောင်းဘူးလဟေု ဆိုတာ စိတကြို တခွားနရောလှဲရသည်။
တခါတလေ နေ့လညန်ေ့ခင်း သကထြှေး အိမမြှာ ရှိခွိနဆြိုလွှင် သူမတို့ အိပခြန်းကို တကပြှီး တရေးတမော အိပတ်တသ်ည်။ ထိုအခါများတွင် သကထြှေး ဘာရယမြဟုတ် သှားချောင်းတတသ်ည်။ သူ့အမေ တို့ အခန်းတံခါးမှာ ဘယတ်ော့မှ ပိတထြားလေ့မရှိ အခန်းစီးကာ ကာထားသည်။ ထို့ကြောင့ြ တခါ သူတို့ အခန်းရှေ့မှ ဖြတသ်ှားရင်း သူ့အမေ ကုတငပြေါမြှာ အခန်းဝကို ကြောပေးပြီး အိပန်သညေမြှာ ကြည့်ကြောင်းလှပြီး ထမိနမြှာ အနည်းငယလြနန်တေော့ မှငန်ရသေည့ြ ခွသလေုံးသား ဖြေးဖြေးများက သကထြှေးကို ရငခြုနမြှနစြသည်ေ။ ချောင်းကြည့်တ်ာလောကကြတော့ ဘာမှ မဖြစ်နိုငဟြု တွေးကာ ချောင်းရင်းမှ အရသာ တွေ့သှားသည်။
တခါတလေ ဒူးထောငပြှီး ပကလြကအြိပန်လွှင်ေ ပေါငအြရင်း အသားများကို တွေ့ရသည်။ သူ့အမေ ပေါငလြုံးက တုတတ်ုတခြိုငခြိုငမြို့ စောကဖြုတကြို တော့ သချောမတွေ့ရခွေ။ သို့ပမေဲ့ မှငလြို မှငင်ှား အခွင့ရြတာ နှင့ြ သှားချောင်းလေ့ရှိသည်။
ဖြစ်ချင်တ်ော့ တဈနေ့။ သကထြှေး ညနစေောင်း အပြငကြ ပြနလြာတော့ နည်းနည်းမှောငန်ပြေီ၊ သူငယခြငွြးတွေ နှင့ြ သောကလြာတော့ နည်းနည်းလည်း ရီဝနသေည်ေ။ အောကထြပမြှာ ဘယသ်ူမှ မရှိ၊ သူတို့ အိမမြှာက အောကထြပမြှာ ဧည့ခြန်း၊ ထမင်းစားခန်း၊ မီးဖို ရှိသည်။ အပေါထြပမြှာ အိပခြန်းသုံးခန်း ရှိသည်။ သူ့အမကေ အိမမြှာ အမြဲ ရှိသူမို့ အပေါထြပမြှာ ရောကန်မှောပဲဟု တွေးလိုကမြိသည်။ အိပမြွားနသလေားဟု တွေးရင်း ချောင်းဖို့ အကြံ နှင့ြ ခွဖြေားထောကြ တကလြာခဲ့သည်။
သူ့အမအခေန်းကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကုတငပြေါမြှာ ဘယသ်ူမှမရှိ။ သကထြှေး ဦးနှောကစြားသှားသည်။ သို့နှင့ြ သူ့အခန်းထဲ ဝငလြိုကတ်ော့ မှ အံအားသင့သ်ှားသည်။ သူ့အခန်းပြတင်းပေါကမြှာ မဟတဟ လေး စေ့ထားပြီး ထိုပြတင်းပေါကကြှားမှ အောကကြို ငုံ့ချောင်းနတောက သူ့အမေ ဒေါတ်ငရြီ။
“ဟာ အမေ ဘာလုပ်”
“ရှူး ရှူး”
အမကေ သူ့ဘကကြို လှည့ကြှည့ရြင်း သူမနှုတခြမ်းပေါမြှာ လကည်ိုးထောငကြာ အသံမထွကဖြို့ ပြောသည်။ အပြငမြှာ မှောငန်ရသေည့အြထဲ ပြတင်းပေါကကြို စေ့ထားတော့ အခန်းထဲမှာ နည်းနည်းမှောငန်သည်ေ။ နောကတ်ော့ သူ့ကို လကယ်ပခြေါပြှီး သူမ ချောင်းနသေော အပေါကမြှ ကြည့်ခြိုင်းသည်။
“ဟာ”
သကထြှေး ခကြခြငွြး မကြလြုံးကယွသ်ှားရသည်။ သူ့အမေ ချောင်းနသညေကြ သူတို့နှင့ကြပရြကြ အိမကြ သူ့ဦးလေး ဦးတင်ဦးတို့ အိမ်။ ထိုအိမကြ သကထြှေး နှင့ြ ကပရြကြ အောကဖြကအြခန်းမှာက ဦးတင်ဦးတို့ လငမြယား အိပခြန်း။ ထိုအခန်းကို ကာထားသော သဈသားနံ့အပေါဘြကတ်ှင် ကြကတ်ူရှေးတန်းလို သဈသား အချောင်းအချောင်းများဖြင့ြ လဝငေကြောင်းအောင် လုပထြားသဖြင့ြ အပေါကမြွား ဖြစ်နသည်ေ။ သာမနဆြို အတွင်းသို့ မမှငရြသောလြည်း အခုအပြငဖြကမြှာ မှောငန်ပြေီး အခန်းတွင်းမှာလည်း မီးချောင်းထွန်းထားသဖြင့ြ သူတို့ လငမြယား အိပယ်ာကို အထင်းသားမှငန်ရသေည်။
သူတို့ လငမြယား ပြဲကြမ်းနကြခွေိန် ဖြစ်လသည်ေ။ လငမြယား နှစ်ယောကစြလုံး ကိုယလြုံးတီးဖြင့ြ ဖြစ်နကြသေည်။ ဦးလေးမိန်းမက လေးဘကထြောကပြေးထားကာ ဦးလေးက ဒေါ့ကီဆှဲနခွေိန် ဖြစ်လသည်ေ။
သကထြှေးတို့ ချောင်းသည့ြ နရောမှာ ပြတင်းပေါကြ တံခါးရှကန်ှဈခု ဆုံရာကို နည်းနည်းဟထားသညကြနေ ချောင်းတာမို့ အကြဲကြောင်းက အထကအြောကြ ဖြစ်နသည်ေ။ နောကပြှီး ဦးလေးတို့ အခန်းက အပေါကမြှာလည်း သိပအြရှညကြှီး မဟုတသ်ဖြင့ြ မှငရြသည့န်ရောက ကဉွြးကဉွြးကလေးသာဖြစ်သည်။ ရှင်းအောင် ရေးရလွှင် ခေါင်းနှစ်လုံးကို ထိဆင့ပြှီး ချောင်းမှ နှစ်ယောကမြှငရြမည် ဖြစ်လသည်ေ။ သကထြှေးကို ဘာလဲဆိုတာ ပြပြီးပြီမို့ ဒေါတ်ငရြီ က သကထြှေးကို တွန်းဖယလြိုကပြှီး သူမက ချောင်းပြနလြသည်ေ။ သကထြှေးက လသေံ တိုးတိုးဖြင့ြ
“သားလည်း ကြည့်ခြငွတ်ယလြေ”
ဟု ပူဆာတော့ သကထြှေးကို မကြမြှောငကြှုပကြှည့ကြာ သူမ ခေါင်းအပေါသ်ို ထိုးပြပြီး သူမ ကိုယကြို အသာကုနပြေးလိုကသ်ည်။ သူမ ခေါင်းပေါကြနခွေောင်းဟု ဆိုခွင်းမို့ သကထြှေးက သူ့အမေ နောကဘြကမြှ နပြေီး ကုန်းချောင်းဖို့ ပြငသ်ည်။ သူ့အမကေိုယကြ ထွားသညမြို့ လူချင်ြးမထိပဲတော့ ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုင်။ သကထြှေး ဂရုမစိုကတ်ော့ သူ့အမေ အနောကမြှ ကပရြပကြာ သူလည်းကုန်းကာ ချောင်းတော့သည်။ ဟိုမှာက ပြဲကောင်းနလပြေေီ။
သကထြှေးမှာ သူ့အမကေ သူ့မောငလြငမြယား လိုးနသညေကြို ဘာလို့ ချောင်းတာလဲ နားမလညန်ိုင်။ သို့သောလြည်း မှငန်ရသေော မှငကြှင်းနှင့ြ သူ့ပေါငခြှံနှင့ြ ဖိမိနသေော သူ့အမဖငေသ်ား အိအိကြီးတွကေ သူ့လီးကို မာတောငလြာစခေဲ့သည်။ ဘယလြိုမှ သတိမထားမိခွိနမြှာပင် သူ့ပုဆိုးအောကမြှ လီးကြီးက သူ့အမေ ဖငလြုံးကြီး နှစ်ခုကြားကို တိုးဝငသ်ှားလပြေီ။ ထမိန် နှင့ြ ပုဆိုး ပါးပါးလေး နှစ်ခု ခံနသေောလြည်း သူ့လီးကြီး အနှေးဓာတ် နှင့ြ သူ့အမေ ဖငအြအေးဓာတတ်ို့က တဈယောကြ နှင့ြ တဈယောကြ သိနကြလေပြေီ။
သူ့လီးကြီးမှာ သူတခွိနလြုံးမှန်းထု နခေဲ့ရသည့ြ သူ့အမေ ဖငကြှားသို့ တိုးဝငပြှတတ်ိုကန်ပြေီ ဆိုတော့ သူ့ဦးလေး လငမြယား လိုးပြဲကို သကထြှေး စိတမြဝငစြားတော့။ သူ့ကိုယကြို အသာလေး အောကန်ှိမ့ခြလွိုကတ်ော့ သူ့လီးကြီးက အောကကြ ထောငထြိုးသလိုဖြစ်ပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီ မပါသော သူ့အမေ စောကဖြုတကြှီးကို ထမိနပြါးပါး တလွှာခွား၍ ပြတမြိသှားသည်။
ဒေါတ်ငရြီ ဒူးတွေ ညှတခြှသလေို ဖြစ်သှားသဖြင့ြ ပြတင်းပေါကဘြောငကြို လှမ်းထိန်း ကိုငလြိုကရြသည်။ သူမ ဖငကြှီးလည်း အနောကကြို ကော့ပေးသလို ဖြစ်သှားသဖြင့ြ သကထြှေး လီးထိပကြှီးက သူမ စောကစြေ့နရောကို ထိထိမိမိ ထိုးမိသလို ဖြစ်သှားရသည်။ သကထြှေး လကတ်ှကေ သူ့အမေ ပေါငတ်န် အရင်းတွကေို လကဖြှင့ြ တဖကတ်ခကြဆြုပကြိုငထြားမိနပြေီး သူ့ဖငကြို ကော့ကာ ကော့ကာ လီးထိပကြှီးဖြင့ြ အကြဲကြောင်းနရောလေးကို ထိုးမိနပြေီ။ ဒေါတ်ငရြီလည်း မကြစြေ့ကို မှိတကြာ ပြတင်းပေါကြ ဘောငကြို တင်းတင်းဆုပကြိုင် ရင်းက သူမ ဖငကြှီးကို ကော့ကော့ပေးနမေိလသည်ေ။
ထိုအခွိနမြှာပင် သူတို့ အိမရြှေ့ ကြောကလြမ်းပေါြ ကားတဈစီးဝငလြာပြီး ထိုးရပလြိုကသ်ံကို ကြားလိုကရြသည်။ သူ့အဖေ အိမပြှနလြာပြီ။ ဒေါတ်ငရြီလည်း ဗှုန်းကနဲ့ ထရပလြိုကသ်လို သကထြှေးလည်း ကမန်းကတန်း နောကဆြုတရြပလြိုကမြိသည်။ ဒေါတ်ငရြီတဈယောကြ တဝုန်းဝုန်း နှင့ြ အိမအြောကထြပသ်ို့ ပြေးဆင်းသှားလသည်ေ။ သကထြှေးလည်း ပြတင်းပေါကကြိုသှားပြီး သူ့ဦးလေး အခန်းကို ငုံကြည့်လြိုကတ်ော့
“ဟောဗြာ”
သူ့ဦးလေး လငမြယားနှစ်ယောကကြ ဘယအြခွိနထြဲက ပြီးလို့ ထွကသ်ှားကြသညမြှန်း မသိတော့။ ထိုနရောမှာပင် မရှိတော့ခွေ။ သကထြှေး ဘောမှ အောင့သ်လိုပင် ခံစားလိုကလြိုကရြသည်။ မရတော့ဘူး ထုပစ်မှ ရတော့မယဟြု တွေးကာ သူ့အခန်းတံခါးကို သှားပိတလြိုကသ်ည်။ နောကတ်ာ့ သူ့ စာအုပတ်ဈခုထဲတွင် ညှပထြားသည့ြ သူ့အမေ အလှူပြဲတဈခု သှားတုန်းက ရိုကထြားသည့ြ ဓါတပြုံ ကို ထုတယ်ူကာ လကတ်ဈဖကကြ ကိုငကြှည့ရြင်း နောကတ်ဈဖကဖြှင့ြ သူ့လီးကြီးကို ဆုပကြိုငကြာ ဂွင်းထုလတေော့သည်။
သကထြှေး နှင့ြ သူ့အမေ ဇာတလြမ်းက အဲမှာ ရပသ်ှားသညလြို့ ဆိုရမလား တဈယောကြ နှင့ြ တဈယောကြ ခပတ်န်းတန်း ဖြစ်သှားကြရသည်။ နောကတ်ဈခါ ပြနမြကြုံတော့။ သကထြှေးလည်း ထိုစဉကြ သှေးပူပြီး လုပခြဲ့တာ မကြန်ှာပူပြီး ရကအြတောကြှာကြာ ရှောငန်ခေဲ့မိသည်။ နောကတ်ော့လည်း ပုံမှနအြတိုင်း ပြနဖြစ်သှားသည်။ တခါတလေ သူ့အမေ အိပန်တောကို ချောင်းတုန်း၊ မှန်းပြီးထုတုန်း ဖြစ်လသည်ေ။
ထူးခွားတာက သူ့တီတီလေး ဒေါစြိမ်းနု မန်းလေး ပြနရြောကလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဝန်းထဲမှာပဲ သူတို့ နှင့ြ ကပရြကြ အိမမြှာ နသည်ေ။ ကလေးနှစ်ယောကြ ရနသေောလြည်း သကထြှေး စိတထြဲတော့ ပိုတောင့လြာသညဟြု ထငမြိသည်။ သူ့အမေ လောကြ ဆိုကမြကြီးတောလြည်း အကိတစြာရင်း ဝငလြသည်ေ။
သကထြှေး အလုပမြှာ ပုံမှန် ရုံးတကြ ရုံးဆင်း ရသည့အြလုပမြွိုး မဟုတသ်ဖြင့ြ တီတီလေး ကလေးတွကေို ကြောင်းပို့ ကြောင်းကြို လုပပြေးရတတသ်ည်။ တီတီလေးယောကြွား ကြည့်ရြသညမြှာလည်း လကကြှောတင်းပုံ မရခွေ။ ယခငကြ ဘာလုပလြာမှန်း မသိသောလြည်း ယခုတော့ ကားပြဲစားလိုလို ဘာပြဲစားလိုလိုဟု ဆိုသည်။ တီတီလေးကသာ အဝတအြစား သတသ်တယ်ပယ်ပဖြှင့ြ သူမ ကားကလေး သူမ မောင်းကာ အလုပသ်ှားသည်။ ရှေ့နေ မို့ အခွိနကြ မှနသ်ညမြရှိ၊ တခါတလေ မိုးခွူပတ်တသ်ည်။ တခါတလလည်ေး အိမမြှာ တဈနေ့လုံး ရှိတတသ်ည်။ တီတီလေးယောကြွားကတော့ သူ့မှာ အလုပရြှိလား မရှိလားမသိ နေ့တိုင်းလိုလို တဈနကေုန် ထွကန်လေေ့ရှိသည်။
သကထြှေးက အားသည့ြ အခွိနမြွားတွင် တီတီလေး အိမတ်ှင် အခွိနဖြှုံးနတတေပြှီး အိမအြလုပတ်ှလည်ေး ဝိုင်းဝန်းကူလုပပြေးတတသ်ည်။ တီတီလေး တဈယောကြ သူတို့ အလုပမြှ ဘဲကြီး တဈပြနှငေ့ြ ဘာဂလိုတိုတို ဆိုတာကိုလည်း အနည်းငယ် ရိပမြိနသည်ေ။ တခါတလေ တီတီလေး အိမပြှနန်ောကကြလွှင် သူက ကလေးတွေ နှင့ြ စောင့န်တတေသ်ဖြင့ြ တီတီလေး ပြနလြာခွိန် အမူအယာပကြတ်ာကို သတိထားမိသည်။ ကြမှနေသေော ထမိန် နှင့ြ အစွန်းအကြကလြေးများကို မကြစြိလွှငသ်ော သကထြှေးက သတိထားမိသည်။
တဈနေ့တော့ မကြစြိမကြန်ှာမကောင်း ပြနလြာသော တီတီလေးကို သကထြှေး သတိထားမိသည်။ နောကပျိုင်း အိမပြှနခြွိန် နည်းနည်း ပြနမြှနလြာသည်။ အိမမြှာ ကလေးထိန်းရင်း အမြဲလိုလို ရှိနသညေ့ြ သကထြှေး နှင့ြ ကထိကပါး ပြနဖြစ်လာသည်။ သကထြှေးကလည်း နဂိုထဲက ညှိချင်န်တောမို့ အိမမြှာ ဟိုအလုပဒြီအလုပ် ကူလုပရြင်းနှင့ြ လုံးသည်။ နောကတ်ော့ သကထြှေးက တီတီလေး၏ ရငဖြှင့ရြာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အဲတော့မှ သူမနှင့ြ သူမအလုပမြှ လူတဈယောကြ ညှိစွန်းခဲ့ပြီး ပြတသ်ှားခဲ့တာကို ပြောပြသည်။ သူ့ယောကြွားက ကလေးနှစ်ယောကြ ရပြီး နောကပျိုင်း ဂရုမစိုကတ်ော့တာတွလည်ေးပါသည်။ နောကတ်ော့ နောကရြင်း ပြောငရြင်းက ငယစြဉတ်ုန်းက သကထြှေး နှင့ြ အတူတူ အိပခြဲ့စဉကြ အကြောင်းတွေ ပြောဖြစ်ကြသည်။ သကထြှေး က အခု အဲလို ပြနအြိပခြငွတ်ယဟြု နောကသ်လို ပြောငသ်လို ပြောသည်။ တီလေးက ရယမြောပစ်လိုကသ်ည်။
သို့သောြ သကထြှေးက ဇွဲ မလွှော့။ တီလေးကို အိမ် မှာ ကလေးတွေ မကြကြှယရြာတွင် ဖကသ်ည်၊ အသားချင်ြး ထိပြတသ်ည်။ တခါတရံ သူ့လီးမာမာ ကြီးဖြင့ြ ထောကသ်ည်။ တီလေးက စိတမြဆိုး သူ့ကို ရယမြောကာ ငှင်းသည်။ အတနကြှာတော့ နဂိုထဲက ထနသ်ော တီတီလေး နည်းနည်း စိတပြှောင်းလာသည်။ သူမ ယောကြွားကလည်း သူမနှင့ြ မအိပဖြစ်တာ ကြာလှပြီ၊ သူမ ရုံးက ဖြစ်နသညေ့ြ ကောငန်ှင့လြည်း ပြတသ်ှားပြီဆိုတော့ လီးငတန်ပြေီ။ ထို့ကြောင့ြ သကထြှေး အထိအတွေ့မှာ သာယာစ ပြုလာသည်။ အရငတ်ုန်းကလို အတင်းရုန်းတာ တွေ တွန်းဖယတ်ာတွေ သိပမြလုပတ်ော့။
သကထြှေးက အရငတ်ုန်းက ပြတရြုံ ထောကရြုံသာ လုပသ်ည်။ အခုတော့ ကလေးတွေ လဈရင် ချောငပြိတပြှီး အတင်းဖကြ အတင်းနမ်းသည်။ နှုတခြမ်းချင်ြး ရအောင် စုပသ်ည်။ တီလေး ဖငကြှီးတွကေို လဈတာနှင့ြ ဆုပန်ှယသ်ည်။ တခါတလေ နို့တွကေို ပါ ဆုပကြိုငသ်ည်။ လိုးချင်န်သညေမြှာ အသဖြစ်ေနသည်ေ။ မုဒိန်းတောင် တကကြငွ့ခြငွန်ပြေီ။ သို့သောလြည်း အိမမြှာက နှစ်ယောကတ်ည်း လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့ဖို့ကမလှယ်။ နောကပျိုင်း တီလေးကလည်း အနမ်းတွကေို တုန့်ပြနလြာသည်။ သကထြှေး အထောကအြပြတကြိုလည်း ငှိမခြံပြီး ဖီးယူလာသည်။ ထို့ကြောင့ြ နောကဆြုံးမှာ နှစ်ယောကထြဲ အပြငမြှာ တွေ့ကြဖို့ကို သဘောတူဖြစ်သှားသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း စဈကိုင်းက ဟောတ်ယတ်ဈခုမှာ ဆုံဖို့ ခွိန်းလိုကကြှခွင်းဖြစ်သည်။
ရချိုးခန်းတံခါးဖြင့ပြှီး ထွကလြာသော တီလေးကို ကြည့်ကြာ သကထြှေး၏ အတွေးမှှငတ်န်းတွေ ပြတသ်ှားသည်။ တီတီလေးက အဝတအြစားတွေ အကုနခြွှတလြာပြီး သူ့လိုပင် သဘကကြို ပတလြာသည်။ သူက ခါးမှာ ပတထြားသောလြည်း တီလေးက ရငလြွှားလုပထြားသည်။ သို့သောလြည်း သဘကကြ သိပအြနံကြီးသည် မဟုတတ်ော့ တီတီလေး ရငသ်ားအပေါပျိုင်းက လုံးထနတောကို မှငန်ရသေလို အောကမြှာလည်း သဘကကြ ပေါငလြယအြထကန်ားထိသာ လုံတော့ ပေါငတ်နတ်ုတတ်ုတကြှီးတွကေို မှငန်ရသေည်။
သကထြှေး တီလေးကို ဆှဲဖကပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြး ဖိကပကြာ စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ တီလေးက သူမ လွှာလေးကို သကထြှေး ပါးစပထြဲ ထိုးထည့သ်ဖြင့ြ ထိုလွှာကိုပါ စုပပြဈလိုကသ်ည်။ သကထြှေးလကတ်ှကေ တီလေး ရငလြွှားထားသည့ြ သဘကကြို ဖြညခြလွိုကသ်ည်။ သူ့ကိုယပြေါမြှာလည်း သဘကြ မရှိတော့တာမို့ သူတို့ အသားချင်ြး ပြတသ်တမြိကြလပြေီ။ တီလေး နို့ကြီးများမှာ ကလေး နှစ်ယောကြ ရထားပြီမို့ အရမ်းတင်းမာ မနတေော့သောလြည်း အရမ်းကြီးလည်း ရုပဆြိုးတောင် တွဲကမွနခွေေ။ ပြော့ပြော့လေးဖြင့ြ အလုံးအထညကြှီးမားတာမို့ ပိုတောင် ဆကဆြီ ဖြစ်သညဟြု ထငမြိသည်။
သကထြှေး ရငဘြတမြှာ ထိုနို့ကြီးတွေ ဖိကပမြိအောင် တင်းတင်းဖကထြားပြီး သကထြှေးက သူအမြဲ သရညယ်ိုနခေဲ့ရသည့ြ တီတီလေး ဖငကြှီးတွကေို ဆုပကြိုငကြာ အားရပါးရ ဖစွည်ှဈမိလသည်ေ။ သူ့လီးကြီးကတော့ တီတီလေးဗိုကပြေါမြှာ သှားထောကမြိနသည်ေ။
“တီလေးရယ် သား တအားလိုးချင်န်ပြေီ”
“အင်း လိုးလကြော တို့က လိုးဖို့ ဒီလာတာပဲ မဟုတလြား”
တီလေးက သူ့ထကပြင် ပိုပြင့လြင်းနသည်ေ။ သူတို့ နှစ်ယောကြ ကုတငပြေါြ ရောကလြာကြသည်။ တီလေးက သူ့ကို ပကလြကလြှနခြိုင်းကာ သူ့ခါးနားမှာ ထိုင်၍ သူ့လီးကြီးကို သူမ လကကြလေးဖြင့ြ ဆုပကြိုငရြင်း တဈခကြန်ှဈခကြလြောကြ ထုလိုကသ်ည်။
“ဟင်း ငယင်ယတ်ုန်းက ငါနဲ့ တူတူအိပတ်ုန်းက အဲလောကသ်ာ ကြီးရင် ငါယောကြွားတောင် ယူဖြစ်ပါ့မလားမသိဘူး ခစ်ခစ်”
ဟု ပြောလိုကသ်ည်။ သကထြှေးက မခံချင်စြိတဖြှင့ြ၊
“အဲ့တုန်းက ကလေးကိုဗွ၊ ကလေးလီးဆိုကပြဲ ရှိမှာပေါ့၊ တီလေး သားကို ညာလုပထြားတာတွေ အခု လကစြား ပြနခြွမလေို့ဗွ”
ဟု ပြောရင်း တီလေးနို့ကြီးတွကေို မှီရာလကဖြှင့ြ လှမ်းဆုပကြိုငလြသည်ေ။ တီလေးက သကထြှေး လီးတနကြို ခပဖြှဖြလေး ကိုကလြိုကသ်ည်။
“အ.. နာတယ် တီလေးရဲ့”
တီတီလေးက သူမပါးစပမြှ သူ့လီးတနကြှီးကို ခဏဆှဲထုတလြိုကပြှီ သကထြှေးကို မကြမြှောငကြှုပပြှကာ၊
“တဈခါထဲ ပြတအြောင် ကိုကထြည့လြိုကမြှာ ဘာမှတလြဲ ဟင်း”
ဟု ပြောရင်း လီးကြီးကို ပါးစပထြဲ ပြနင်ုံထည့ကြာ စုပလြသည်ေ။ တီလေး လီးစုပတ်ာ ကြှမ်းလှသဖြင့ြ သကထြှေးမှာ ပြီးတောင် ပြီးချင်လြာသည်။ ယခုတော့ ပါးစပထြဲ မပြီးချင်သ်ေး။ တောကြှာ အခွိနမြရှိဘူးဆိုပြီး စောကဖြုတမြလုပလြိုကရြပဲ နမညေဟြု တွေးကာ တီးလေး ခေါင်းကိုကိုငပြှီး ရပခြိုင်းလိုကသ်ည်။ လီးကို တီလေး၏ နှုတခြမ်းထူထူကြားမှ ဆှဲထုတလြိုကပြှီးတော့
“လိုးရအောင် တီလေးရယ် တောကြှာ ပါးစပထြဲ ထွကကြုန်ဦးမယ်”
သကထြှေး၏ တီလေး (သို့မဟုတ်) တီတီလေး (သို့မဟုတ်) ဒေါစြိမ်းနု ဘာမှမပြောတော့ပဲ ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကလြှနလြှဲလိုကသ်ည်။ သူမ၏ နို့ကြီးများမှာ ဘေးတဈဖကတ်ဈခကြသ်ို့ အနည်းငယ် တွဲကနွသည်ေ။ ဗိုကသ်ားမှာ ကလေးနှစ်ယောကအြမမေို့ နည်းနည်းတော့ လွှော့ရဲရဲပမေဲ့ တုတခြိုင် ဖြောင့စြင်းသော ပေါငတ်နကြှီးများကြောင့ြ ကြည့်ြ၍ ဆကဆြီ ဖြစ်နလသေည်ေ။ ထိုပေါငလြုံးနှစ်လုံးကို စေ့ပြီး ဒူးထောငထြားသဖြင့ြ သကထြှေးက သူ့လကြ နှစ်ဖကဖြှင့ြ ဒူးနှစ်လုံးကို တဖကတ်ခကြကြိုငကြာ ဖြဲလိုကသ်ည်။ ပေါငခြှဆုံမှာတော့ အမှှေးအမှှင် ရိပထြားသလားမသိ ပြောငတ်င်းနသေော စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးက ဟပြဲနသည်ေ။ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသား ညိုညိုတွကေ တွန့တ်ှန့လြေးတွေ၊ အတွင်းသား နီနီတွကေ အရညတ်ှေ စိုရှဲပြီး ဟတတ ရှိနသည်ေ။
သကထြှေး သူ့ပါးစပဖြှင့ြ ကပပြှီး နှုတခြမ်းထူထူ တွကေို လွှာဖြင့ြ ယကလြိုကသ်ည်။
“အား ရှီးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ သားရယ်”
သကထြှေးက နူတခြမ်းတွန့တ်ှန့လြေး တဖကကြို သူ့နှုတခြမ်းဖြင့ြ အသာညှပဆြှဲလိုကသ်ည်။ နောကြ လကတ်ဈဖကကြလည်း စောကစြေ့နရောလေးကို ဖိပြတပြေးသည်။ လွှာကို မာတောင့တ်ောင့လြေးလုပကြာ အတွင်းထဲ ဝငန်ိုငသ်မွှ ထိုးထည့ကြှည့သ်ည်။ တီလေးလကတ်ှကေ သူ့ခေါင်းကို အတင်းဖိထားပြီး သူမ ခါးကော့တကလြာသည်။ သကထြှေးက သူ့လကဖြဝါးနှစ်ဖကကြို တီလေး ဖငလြုံးကြီး နှစ်ခုအောကြ ထိုးထည့ကြာ ဆုပည်ဈဆှဲမရင်း စောကဖြုတကြှီး တဈခုလုံးကို အားရ ပါးရ တပြတပြှတ် နှင့ြ ယကလြသည်ေ။ တီလေးကလည်း သကထြှေးခေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို ဆှဲဆုပကြိုငကြာ သူမ စောကပြတ် နှင့ြ အတင်းဆှဲကပသ်ည်။
သကထြှေး ဇကည်ှောင်းလာတော့ စောကဖြုတမြှ မကြန်ှာခွာပြီး တီလေးကိုယပြေါြ တွားတွားမှောကရြကြ တကလြာခဲ့သည်။ တီလေး နို့ကြီးတွကေို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တဈဖကတ်ဈလုံးစီ ဆုပကြိုငရြင်း မာတောငန်သေော နို့သီးခေါင်း ညိုတုတတ်ုတတ်ို့ကို တလှည့စြီ စို့ပေးလသည်ေ။ တီလေးက သကထြှေး ကိုယကြို ဆှဲမပြီး သူမနှင့ြ နှုတခြမ်းချင်ြး ဖိကပပြှီး စုပန်မ်းစလသေည်ေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် သကထြှေး၏ မာတောငန်သေော လီးကြီးမှာ သူမ ပေါငအြတွင်းသား များကို ပြတတ်ိုကမြိနလသေည်ေ။
တီလေးက သူမလကဖြှင့ြ စမ်းကာ လီးကြီးကို ဖမ်းဆုပလြိုကပြှီး စောကဖြုတဝြတွင် တေ့ပေးလိုကသ်ည်။ သကထြှေးလည်း ကိုယကြို အသာနှိမ့ခြရွင်း လီးကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး စောကဖြုတထြဲ ထိုးသှင်းလသည်ေ။ တီလေးစောကဖြုတမြှာ အံသှစရာကောင်းလောကအြောင် စေးစေးလေး ဝငသ်ှားသည်။ သကထြှေး ထငထြားသညကြ ကလေးနှစ်ယောကရြပြီးနသေူမို့ ချောငကြယွန်လေောကပြှီဟု ထငထြားခဲ့သည်။ တကယတ်ော့ ဒေါစြိမ်းနုမှာ မှေးပြီးတိုင်း ဆရာဝနလြကရြာကောင်းကောင်း နှင့ြ ခွူပထြားသညမြို့ နဂိုအတိုင်း ပြနဖြစ်သှားရသည့အြပြင် ခုနောကပျိုင်း လငကြလည်း ကောင်းကောင်းမလိုး၊ အလုပကြ ကောငန်ှင့ကြလည်း မပြတခြငအြထိက တဈပတမြှ တဈခါလောကသ်ာ အလုပဖြစ်လရော လီးငတန်သေော စောကဖြုတဖြစ်သဖြင့ြ စေးကြပန်ရခွေင်း ဖြစ်လသည်ေ။
သကထြှေးလီးကြီး ဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ ဒေါစြိမ်းနုက သူမဒူးတွကေို ထောငထြားလိုကသ်ည်။ သကထြှေး လည်း အဆောင့ြ သူမ ခွဖဝေါးတွကေို အားပြုပြီး ဖငကြှီးကို ကော့ကာ ကော့ကာ ပြနပြေးသည်။ သကထြှေးကလည်း အားပါအောင် သူမ ဂွိုင်းအောကြ တဈဖကတ်ဈခကြမြှ လကလြွှိုပြီး ပုခုံးကိုဆှဲကာ ဆောင့သ်ည်။ ဆောင့သ်ံတွကေ တဖုံးဖုံး မှညသ်လို၊ ငှီးသံတွကလေည်း တအီးအီး နှင့ြ နလသေည်ေ။
သကထြှေးမှာ လိုးချင်သ်ညမြှာ အနှစ်နှစ်အလလ ရှိပြီမို့ လီးက အရမ်းတောင်၊ စိတကြ အရမ်းကြှနပြေီ။ ခုနကလည်း ပုလှေ ကောင်းကောင်း အမှုတခြံရသေးသည်။ ထို့ကြောင့ြ ခဏလေးနှင့ြ ပြီးချင်န်ပြေီ။ သို့သောလြည်း မထိန်းထားတော့ အခွိနရြှိသေးသည် နောကတ်ဈခွီမှာ ကောင်းကောင်းလိုးတော့မညဟြု တွေးကာ စိတလြှတလြိုကသ်ည်။
ဒေါစြိမ်းနုကလည်း ကိုယ့အြဈကိုရဲ့သား တူတောမြောင် အရင်းကြီး အလိုးကို ခံနရတေော့ စိတကြ တအားထနသည်ေ။ ကောငလြေးက ငယတ်ော့ အားကလည်းသနသ်ည်။ သူမကိုယတ်ိုငလြည်း ပြီးချင်န်ပြေီ။ ကောငလြေး လီးထဲက လရညတ်ှေ သူမ စောကဖြုတထြဲ ပန်းထွကလြာတော့ သူမကိုယလြုံး အကြောတွေ ဆှဲသလိုဖြစ်ကာ တဗငွြးဗငွြးနှင့ြ တုနခြါပြီး ကောင်းကောင်းပြီးသှားလသည်ေ။
သကထြှေး ခဏနားပြီး ထကာ ရချိုးခန်းထဲ ဝငကြာ သေးပေါကလြိုကသ်ည်။ လီးကို ရလေောင်းဆေးပြီး ဆပပြှာလေး ဘာလေး တိုကခြွှတဆြေးလိုကသ်ည်။ တီတီလေးကို တကယလြိုးလိုကရြသညကြို ကိုယ့ကြိုယကြိုတောင် အိပမြကလြားထငန်ရသေည်။ အခန်းထဲ ပြနဝြငလြိုကတ်ော့ သူ့ကို ကြောပေးအိပန်သေော တီတီလေးကို တွေ့လိုကရြသည်။ အဝတအြစား ပြနမြဝတသ်ေးတာကြောင့ြ ဖငလြုံးကြီ နှစ်လုံးက ပြောငတ်င်းနသည်ေ။
သကထြှေးလီး ခကြခြငွြး ပြနမြာလာသည်။ နဂိုထဲ က တီလေးဖငကြို ရအောငလြိုးမညဟြု ဆုံးဖြတထြားသဖြင့ြ အဖောန်ှင့ြ ဂယွပြါ ယူလာခဲ့သည်။ သကထြှေး ကုတငပြေါတ်ကကြာ တီတီလေး နောကမြှ ကပလြှဲကာ တီတီလေး ခါးလေးကို သိုင်းဖကလြိုကသ်ည်။ တီတီလေး ဂွိုင်းအောကမြှ လကလြွှိုကာ ရှေ့မှ နို့ကြီးတွကေို အုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ တီတီလေး ဆီမှ ငှီးတွားသံသဲ့သဲ့လေး ထွကပြေါလြာသည်။
သကထြှေးက မပြော့မမာ ဖြစ်နသေော သူ့လီးကြီး ကို တီတီလေး ဖငကြှီးနှစ်လုံးကြား အမှှောင်းလိုကြ ကပလြိုကလြသည်ေ။
“ဟေး နင့ဟြာကြီးက မာလာပြနပြှီလား တယမြှနပြါလား၊ ငါတောင် သချော မနားရသေးဘူး”
“တီလေး နားလေ။ သား အကြောလွှော့ပေးမယလြေ “
“အင်း….”
“တီလေး မှောကလြိုကြ သားမှာ ဆီပါတယ်။ အာ့လေးနဲ့ နှိပပြေးမယ်”
“အင်း ကောင်းသားပဲ လုပပြေး။ ငါ ဇိမခြံလိုကြဦးမယ် ခစ်ခစ်”
“အာ့ဆို မှောကလြိုကြ “
တီလေး မှောကလြိုကတ်ော့ သူမ ဖငကြှီးများမှာ တောငကြုန်းကြီးလို မို့မောကတ်ကလြာသည်။ ခါးလေးနရောမှာ နိမ့ဆြင်းသှားသည်။ ပြောငဝြင်းနသေော ဖငလြုံးကြီး နှစ်လုံးကြားကို ဆီလေး နည်းနည်း လောင်းထည့လြိုကသ်ည်။ ဆီတွကေ ဖငကြှားထဲ စီးဝငသ်ှားတော့ သကထြှေးက ဖငလြုံးကြီးများကို သူ့လကဖြဝါးဖြင့ြ တဖကတ်ခကြကြို စကဝြိုင်းပုံစံ ပြတကြာ လိမ့ပြေးသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း တခကြတ်ခကြြ ဆီတွေ သူမ ခရပြငေ့လြေးထဲ စီးဝငသ်ှားတာ တွေ့နရသေည်။
သကထြှေးက ဖငလြုံးကြီးနှစ်ခုကို အသာဆှဲဖြဲပေးတော့ ဆီတွကေ ခရပြငေ့လြေးထဲ စီးဝငသ်ှားသည်။ သကထြှေးက ဖငတ်လုံးကို လကတ်ဖကဖြှင့ြ ဘေးသို့ တွန်းထားကာ ဆီကို ခရပြငေ့လြေး အပေါတ်ည့တ်ည့ြ လောင်းပြီး နောကတ်ဖကကြ လကခြလညလြေးဖြင့ြ အတွင်းထဲသို့ တွန်းထိုးထည့ပြေးလသည်ေ။
တီလေးမှာ ခရပြငေ့လြေးကို သကထြှေး ကစားနတော ခံရသဖြင့ြ ဖငကြှီး တကြှကြှ ဖြစ်နရသေည်။ သူမ ယောကြွားကလည်း သူ့ကို ဖငလြိုးချင်သ်ည်။ သို့သောြ မူးနသညေ့အြခွိန် အနူးမနပပြဲ အတင်းလာလုပဖြို့ ကြံသဖြင့ြ နာသောကြောင့ြ ခါးခါးသည်းသည်း ငှင်းဆနထြားသဖြင့ြ နောကပျိုင်း မထိတော့ခွေ။ အလုပမြှ ရည်းစားဟောင်းကလည်း စသေးသည်။ သူ့ဒဈဖြားသာ ဝငသ်ည်။ နာသဖြင့ြ ပေးမလုပ် လိုကခြွေ။
ထိုသို့ ယောကြွားနှစ်ယောကကြ သူမကို ဖငလြိုးဖို့ ကြိုးစားသဖြင့ြ သူမစိတထြဲ ဘာလဲ ဟု သိချင်လြာသဖြင့ြ စာတွဖတ်ေ၊ ဗီဒီယိုတွေ ကြည့်ြ မိတော့ တောတ်ောမြွားများက လုပန်ကြသေညကြို တွေ့ရသည်။ တခွားမိန်းမတွေ အားရပါးရ ခံနသညေကြို ဗီဒီယိုတွထေဲ တွေ့နရတေော့ တဈခုခုတော့ ကောင်းလို့နမှောပဲဟုတော့ တွေးမိသည်။ သူမကို အခုလို သကထြှေး စနတေော့ ဒီတခါတော့ စမ်းကြည့်လြိုကြဦးမညဟြု တွေးကာ ငှိမန်လေိုကမြိသည်။
သကထြှေးကလည်း တီတီလေးတဈယောကြ ငှိမခြံနတောတွေ့တော့ စိတပျိုထလာသည်။ တီတီလေး ပေါငလြုံးတုတတ်ုတကြှီး နှစ်လုံးကို ခွဲကားလိုကကြာ ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ဒူးထောကဝြငထြိုငလြိုကသ်ည်။ ခရပြငေ့လြေးထဲ ဆီထပထြည့ကြာ လကခြလယဖြှင့ြ ထိုးသှင်းပေးနရော လကန်ှဈဆဈလောကြ ဝငန်ပြေီ။ ဆီထပထြိုးပြီး လကည်ိုးလကခြလယ် နှစ်ချောင်းဖြင့ြ အသာထိုးသှင်းပေးတော့ တီလေးဆီက ငှီသံလေး ထွကလြာသည်။ နောကလြကတ်ဖကဖြှင့ြ စောကဖြုတကြှီးကို ပင့ကြိုငကြှည့တ်ော့ အရညတ်ှေ တတောကတ်ောကြ ကနွသညေကြို တွေ့ရသည်။ တီတီလေးတော့ ဖီးတကန်ပြေီ ဆိုတာကို သိလိုကပြှီ။
သကထြှေး သူ့လီးကြီးကလည်း မာတောငန်ပြေီမို့ အဖောတ်ဈထုပကြို ဖောကကြာ သူ့လီးကြီးမှာ လှိမ့ြ စွပလြိုကသ်ည်။ ကြနဒြနပြေါမြှလည်း ဆီလောင်းကာ သချောပြတလြူးလိုကသ်ည်။ သူ့လကန်ှဈချောင်းနှင့ြ ဆှထားသဖြင့ြ ပြစေ့စေ့လေး ဖြစ်နသေော ခရပြငေ့လြေး အဝတွင် လီးထိပကြိုတေ့ကာ အသာလေး ဖိလိုကရြင်းက၊
“တီလေး သား တီလေး ဖငကြို လိုးတော့မယန်ောြ”
“ဟာကြာ သားကလည်း ဘာတွေ လွှောကလြုပန်မှန်ေး မသိဘူး၊ တီလေး တဈခါမှ အဲဒါ အလုပမြခံဖူးဘူး၊ ဖြစ်ပါ့မလားကြာ”
သူ့တီတီလေး ရှကရြှကဖြှင့ြ လွှောကပြှောနမှန်ေးသိသည်။ သူ ဒီလောကြ သူမ ဖငပြေါကကြို ဆှနတေုန်းက ဘာမှမပြောပဲ လိုးတော့မညပြှောမှ ပြနပြှောနတောမို့ သူ ဂရုမစိုကတ်ော့၊ သူ့ကြမ်းသီးလုံး ဝငအြောင် အသာဖိသှင်းလိုကသ်ည်။
“ဖစြျ..”
“အ..”
တီတီလေး နည်းနည်းနာပုံရသည်။ သို့သောလြည်း သူမက ဒီတခါတော့ ရအောငစြမ်းကြည့်မြညဟြု ဆုံးဖြတထြားသဖြင့ြ အံကြိတခြံလိုကသ်ည်။ သကထြှေးကလည်း သူ့လီးကို ဒဈဝငရြုံလေး သှင်းထားပြီး တီလေး ပေါငကြှားကို အောကမြှနိုကကြာ စောကစြေ့ကို လကခြလယထြိပကြလေးဖြင့ြ ဖိခွပေေးလိုကသ်ည်။
“အားးးးးးးးးးးး”
“ဖစြျ..ဖလှတ်..”
စောကစြေ့ကို ဖိခွတော ခံလိုကရြတော့ ရုတတ်ရကြ ဖီးတကပြှီး ဖငကြှီးကို ကော့လိုကတ်ော့ သကထြှေးလီးကြီးက သူမ ဖငပြေါကထြဲ တဝကလြောကတ်ိုးဝငသ်ှားသည်။ ရုတတ်ရကြ ပါးစပမြှ အားကနဲ အောလြိုကမြိသည်။ သကထြှေးက ဆကမြသှင်းသေးပဲ ရပထြားပြီး စောကစြေ့ကို ဆကဆြှလသည်ေ။ တီလေး ဖငပြေါကဝြမှာ တင်းတင်းကြပကြှပကြှီးဖြင့် ဖြစ်နပြေီး စောကစြေ့ကိုလည်း ကလိခံရတော့ အာရုံ ပြောင်းသှားသည်။ ဖငပြေါကကြ တင်းကြပကြှပကြ နည်းနည်းလေး အသားကသွလို ဖြစ်လာတော့ သကထြှေး ထပထြိုးထည့တ်ာကို ခံလိုကရြသည်။
“ဗစြျ..ဖြတ်..”
“အု..”
သကထြှေးလီးကြီး အဆုံးနီးပါး ဝငသ်ှားပြီ။ သကထြှေးပေါငခြှံက တီတီလေး ဖငလြုံးကြီးများ နှင့ြ ဖိကပန်လပြေေီ။
“အ.. သား.. နာတယ်.. တီလေး ဖငမြွား ကြဲသှားပြီလား မသိဘူး အီးးးးးး”
“မကြဲပါဘူး တီလေးရဲ့ အခု အဆုံးထိ ဝငသ်ှားပါပြီ၊ ဒီထကမြပိုတော့ပါဘူး”
သကထြှေးက လီးကြီးကို တီတီလေး ဖငပြေါကထြဲ စိမထြားရင်းက သူမ ဂွိုင်းအောကြ တဖကတ်ခကြမြှာ လကထြောကရြင်း တီလေး လညဂြုတကြို ငုံ့နမ်းလိုကရြင်း
“တီလေး အဆငပြှသှေားရငပြှောနောြ။ သား လိုးတော့မယ်”
“အင်း… ရပြီထငတ်ာပဲ သိပမြနာတော့ဘူး”
တီလေးဆီက အသံတိုးတိုးလေးဖြင့ြ ပြောသံကြားရတော့ သကထြှေး ကိုယကြိုပြနမြတကြာ ဒူထောကြ အနအထေားဖြင့ြ တီလေး ပေါငလြုံးကြီး နှစ်ခုကို သူ့လကဖြှင့ြ အသာဆှဲမကာ ဘေးက ခေါင်းအုံးတဈလုံးဆှဲ အောကကြ ခုလိုကသ်ည်။ အခုတော့ နဂိုထဲက ဖောင်းမို့နသညေ့ြ အိုးကြီးက ခုံးထလာကာ သူ့အတွကြ ဆောင့လြိုးဖို့ အကောင်းဆုံး အနအထေားဖြစ်လာသညမြို့ လီးကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။
တီလေးဆီမှ အီးကနဲ ငှီးသံ ကြားလိုကရြသည်။ ခရပြငေ့ကြလေးက လီးကြီး၏ အကြောဖုတွေ ပြတဆြှဲတာကို ခံရ၍ဖြစ်သည်။ ဒဈနားအထိသာ ဆှဲထုတပြှီး ဆီကို အဝမှာ ထပလြောင်းလိုကပြှီး လီးကြီးကို ပြနတ်ှန်းထည့လြိုကသ်ည်။ နောကတ်ခါ ထပပြှီးဆှဲထုတရြင်း ဆီထပထြည့လြိုကသ်ည်။ နောကတ်ခါ အပြီးမှာတော့ လီးကြီးက စေးစေး လေးပငမြဲ့ အသားကို မပြန်းတော့ပဲ ချောချော မှတမြှတ် ဝငန်လပြေေီ။ ထိုအခါကြတော့မှ သကထြှေး က တီတီလေး ပေါငအြရင်းနှစ်ဖကကြို ဆှဲကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆောင့လြိုးတော့သည်။ နောကြ တော့ အရှိနရြလာပြီး သှကသ်ှကလြေး ဆောင့လြိုးတော့သည်။
“ဖလှတ်..ပြှတ်..ဖတ်..”
“အု..အု…အိ..အိ..”
“ဖလှတ်..ပြှတ်..ဖတ်..”
သူ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း သူ့ပေါငခြှံ နှင့ြ တီတီလေး ဖငလြုံးကြီးတွေ ရိုကမြိပြီး ဖငလြုံးကြီးတုနကြနဲ ဖြစ် ဖြစ်သှားသညကြ အမှငအြာရုံရော အတွေ့အာရုံပါ အလှနအြရသာ ရှိလှပသည်ေ။ အရှိနရြလာတော့ တီလေးလည်း ဖငကြှီးကို ကော့ကော့ပေးကာ သူမ တံတောငတ်ှေ ထောကလြွှကြ ကုန်းထလာသည်။ ဖငဘြူးတောင်းထောင် အနအထေားကနေ ဒေါ့ကီပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။
“ဖလှတ်..ပြှတ်..ဖတ်..”
“အု..အု…အိ..အိ..”
“ဖလှတ်..ပြှတ်..ဖတ်..”
သကထြှေး ဆောင့ခြကြတ်ှကြေောင့ြ တီတီလေး ခေါင်းက ဆံပငတ်ှတေောင် ဖာလနကြှဲနသည်ေ။ လီးကိုလည်း တင်းတင်းကြပကြှပ် စေးနသလေိုမွိုး မို့ ဖငလြိုးရတာကို အရမ်း အရသာတွေ့နမေိသည်။ ဆောင့ရြင်း ဆောင့ရြင်း ညှောင်းလာတော့ ခနနားရင်း နို့ကြီးတွကေို ဆုပကြိုငကြာ တခကြခြှင်း တခကြခြှင်း အားပါပါ ဆောင့သ်ည်။ တီလေး ဖငကြှီးက ခါရမ်းနသည်ေ။ နောကတ်ော့ ခါးမှ သိုင်းဖကကြာ စောကစြေ့ကို သှားခွသည်ေ။ တီလေး မခံနိုငတ်ော့
“အား…သား .. တီလေး ပြီးတော့မယ် ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့ကြှာ”
သကထြှေး အရှိနပြှနမြှင့လြိုကသ်ည်။ သူ့လီးကြီးလည်း အလှနယ်ားလာလပြေီ တီလေး ဖငကြှီးထောငပြှီး ခေါင်းအုံးပေါြ မကြန်ှာအပသ်ှားတော့ သူမ ပြီးသှားပြီ ဆိုတာ သိလိုကရြသည်။ သကထြှေးလည်း လီးကြီးကို ဆှဲထုတကြာ ကြနဒြုံးကို အမှနဆြှဲခွှတရြင်း လီးကို ဆုပကြိုငကြာ ဂွင်းတိုကလြိုကသ်ည်။ သူ့လရညတ်ှေ တီတီလေး ဖငကြှီးနှင့ြ ခါး ကြောပြငတ်ို့ အပေါကြို တဖတဖြတ် ကကြုနတ်ော့သည်။
“အားးးးးးးးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ တီတီလေးရယ်”
——————————————-
သကထြှေး ဒီနေ့တော့ စိတတ်ှကေ ပြနကြှှနသည်ေ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အပတကြ တီတီလေးနှင့ြ စဈကိုင်းက ဟောတ်ယမြှာ သှားပြီး လိုးလိုကရြတာ တောတ်ောလြေး အာသာပြသှေားခဲ့ရသည်။ သို့သောလြည်း တဈပတမြပြည့ခြငမြှာပင် လူက ပြနဆြာလာသည်။ အိမမြှာလည်း အခု အဖကေ အလုပကြိဈစ နှင့ြ ခရီးထွကန်တေော့ သူနှင့ြ အမသော ကနွခြဲ့သည်။ ဟိုတဈခါ သူ့အခန်းထဲကကိဈစ ဖြစ်ပြီးကာစက ခပတ်န်းတန်း ဖြစ်ခဲ့ရပြီး၊ နောကတ်ော့ မေ့မေ့ပြောကပြွောကြ ဖြစ်သှားခဲ့ကြပြီး ပုံမှနပြှနဖြစ်နပြေီ ဖြစ်လသည်ေ။
သကထြှေးမှာ တီတီလေးကိုလည်း ပြနခြွိန်းချင်သ်ောလြည်း တီတီလေးက အလုပကြိဈစ နှင့ြ ရနကြုန် ဆင်းသှာသညဆြိုတော့ ဘာလုပရြမှန်းမသိတော့ခွေ။ တဈခါက သူနှင့ြ အမတေို့ ချောင်းခဲ့သည့ြ ဦးလေးတို့လငမြယား အခန်းကို သတိရပြီးတော့ ထချောင်းကြည့်မြိသည်။ ဟိုကြ၊ ကောင်းခန်းရောကတ်ော့မှာ ပါလား၊ အနမ်းတွေ နှင့ြ စနကြပြေီ။ ညကလည်း မှောငန်ပြေီမို့ သူတို့ အခန်းက မီးချောင်း အရောငကြ တအားလင်းသလို ဖြစ်နရသေည်။
သကထြှေး အကြံရသှားသည်။ သူ့အခန်းပြငထြှကပြှီး အပြငကြှည့လြိုကတ်ော့ အိမမြှာ မှောငန်ပြေီး တံခါးတွလည်ေး ပိတပြှီးနပြေီ။ သူ့အမေ အခန်းကို သှားကြည့်လြိုကတ်ော့ အိပယ်ာပေါလြှဲပြီး စာဖတန်တောကို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ
“အမေ.. အမေ”
“ဟင် ဘာလဲ သား”
“ခဏလေး လာပါဦး သားပြစရာရှိလို့”
ဒေါတ်ငရြီတဈယောကြ သကထြှေးများ ဘာပြစရာရှိသလဲဟု တွေးကာ သကထြှေးနောကကြ လိုကလြာခဲ့သည်။ သကထြှေးအခန်းထဲမှာ မီးမဖြင့ထြားပဲ မှောငန်သဖြေင့ြ
“ဟဲ့ သားအခန်းက မီးလုံး ဘာဖြစ်လို့လဲ ကြှမ်းနလေို့လား”
“မဟုတဘြူးမမေေ တမငပြိတထြားတာ အမှနလြာဒီကို”
ဒေါတ်ငရြီက သကထြှေး ပြတင်းပေါကမြှ အောကင်ုံ့ကြည့်လြိုကတ်ော့
“ဟဲ့၊ ခစ် သူတို့ လုပင်န်းစကြတော့မယဟြဲ့”
ဟု သကထြှေးကို လှမ်းပြောမိလိုကပြှီးမှ သတိရသှားကာ ရပလြိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း သကထြှေး ဦးလေးတို့ အတွဲမှာ နှစ်ယောကစြလုံး ကိုယလြုံးတီးတွေ ဖြစ်နကြပြေီမို့ အသံတိတသ်ှားပြီး စိတဝြငတ်စား ကြည့်မြိနတေော့သည်။ သူတို့နှစ်ယောကကြ ဆဈစတီနိုင်း ပုံစံဖြင့ြ တဈယောကကြို တဈယောကြ စုပယ်ကန်ကြသေညမြှာ တောတ်ောကြို မှိနရြေ ယှကရြညရြှိလှပရော ဒေါတ်ငရြီတဈယောကြ စောကဖြုတမြှာ အရညပြငစြိုလာခဲ့လသည်ေ။ သူ့ကို ပြတင်းပေါကမြှာ ကြည့်ခြိုင်းထားပြီး သူ့အိပယ်ာပေါြ သူသှားအိပန်သေော သကထြှေးကို လှမ်းကြည့်လြိုကရြင်း၊ အင်းလေ သူလည်းအရှယရြောကန်ပြေီပဲ ကြည့်ခြငွြ ကြည့်ပြါစလဟေေု စိတထြဲတွေးမိကာ
“ဟဲ့ သား လာလေ မကြည့်တ်ော့ဘူးလား၊ ခစ် နင့ြ ဟိုအောကားတွေ ငှားကြည့်တ်ာထကတ်ောင် ပိုကောင်းပါတယဟြ”
သကထြှေးမှာ နှစ်ခါ မခေါရြ၊ ခကြခြငွြးထလာပြီး ဒေါတ်ငရြီဘေးမှ ကပပြှီးလာကြည့်လြသည်ေ။ တဈအိမလြုံးမှာလည်း နှစ်ယောကထြဲ အမှောငထြဲမှာ သူများ လငမြယား လိုးနတောကို အတူတူ ချောင်းနကြသေော သားအမိနှစ်ယောကမြှာ တဈယောကြ ကိုယင်ှေ့ တဈယောကြ ခံစားမိနပြေီး ကာမဆန်ဒတွကလေည်း မသိမသာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး နိုးကြှလာနရလေသည်ေ။ ဆန့ကြငွဘြကလြိငဆြိုသညမြှာ သဘာဝက ပေးထားသည့ြ ဆှဲငငဓြာတ် ရှိနသညေမြို့ ဆိတကြှယရြာ အရပတ်ှင် ရှိနပေါက ရုန်းထွကရြန် သိပတ်ော့ မလှယကြူခွေ။
ယခုလည်း အိမတ်ဈလုံးလုံးထဲ သူတို့ နှစ်ယောကထြဲ ဆိုသော အသိ၊ အလင်းရောင် မရှိသဖြင့ြ တဈယောကြ နှင့ြ တဈယောကြ သချော မမှငရြသဖြင့ြ ဆန်ဒရမကကြို ထိန်းသိမ်းဖို့ အတင်း မကြိုးစားချင်ကြှတော့။ သူ့ဦးလေးတို့ လငမြယားအတွဲထကြ သူ့အမကေိုသာ စိတဝြငစြားသော သကထြှေးက သူ့အမေ နောကမြှ ကပကြာ နရောယူလိုကသ်ည်။
ဒေါတ်ငရြီ ကလည်း သကထြှေး၏ ရညရြှယခြကြကြို သဘောပေါကသ်ည်။ သူမကိုယတ်ိုငလြည်း သှေး တွကေ ဆူဝနပြေေီ မဟုတပြါလား။ သကထြှေး၏ လီးကြီး သူမ ထမိနပြါးပါး တလှှာခွားပြီး ဖငသ်ားတွကေို လာထိတော့ သူမရဲ့ ဖငကြှီးကို အနောကဖြကြ အသာကော့ပေးလိုကမြိသည်။ မာတောင် ပူနှေးတဲ့ အချောင်းကြီးက သူမ ဖငန်ှဈလုံးကြားက တိုးဝငလြာပြီး သူမ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းကို ပြတတ်ိုကမြိသှားတော့ သူမ အသကရြှူဖို့ မေ့သှားသည်။ ညအိပယ်ာဝငခြါနီးမို့ သူမမှာ ဘာအတွင်းခံမှ မပါလာခွေ။ ပငတ်ီမပါ၊ ဘရာမပါပဲ သူ့သားအခန်းထဲ ဝငလြာမိသညမြှာ သူမ အမှားပင်။
သကထြှေး လကတ်ှကေ သူမ ခွိုင်းအောကမြှ ဝငလြာကာ သူမ နို့ကြီးတွကေို အုပကြိုငလြာတော့ ပါးစပမြှ ငှီးသံလေး ထွကသ်ှားမိသည်။ သို့သောလြည်း နည်းနည်းတော့ ရှကန်သေေးသဖြင့ြ
“အု.. အို.. သား ဘာတွလေုပန်တောလဲ… လကဖြယစြမ်း… ငါ မင်းအမနေောြ”
သကထြှေးက ဒီအခွိနမြှာတော့ ဘာပြောပြော နားထဲဝငမြည့ပြုံ မပေါတ်ော့ပါ။ သူ့လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဒေါတ်ငရြီကို သိုင်းဖကကြာ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို အုပကြိုင် ဆုပန်ှယန်ပြေီး သူမ ဖငကြှားထဲသို့ သူ့လီးကြီးဖြင့ြ လှှတိုကန်လပြေေီ။ ပါးစပကြ ပြောနသေောလြည်း အတင်းရုန်းထွကမြသှားသော ဒေါတ်ငရြီကို သူ သိမ်းသှင်းလို့ရနပြေီ ဆိုတာကို သကထြှေးက သိလိုကသ်ည်။ ထို့ကြောင့လြည်း သူမ ကိုယလြုံးကို အသာဖကကြာ သူ့ကုတငရြှိရာသို့ တွဲခေါလြာခဲ့ပြီး ကုတငပြေါမြှာ လှဲလိုကစြသည်ေ။ ဒေါတ်ငရြီ မှာလည်း မကြလြုံးစုံမှိတကြာ ပကလြကကြလေး လှဲလွှောင်းနရှောလသည်ေ။
သကထြှေးက ဒေါတ်ငရြီ့ အင်ျကြီရငဖြုံးကို ကြယသ်ီးများ အမှနဖြှုတလြိုကလြသည်ေ။ အပြငဘြကကြ တိုးဝငလြာသော မီးရောငမြှိနမြှိန် အောကတ်ှင်၊ ဖြံ့ဖြိုး လုံးထွားလှသော သူ့အမေ နို့ကြီးများကို မှငန်ရလေသည်ေ။ အသကကြလေး ရလာပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ အနည်းငယ် လွှော့လွဲလွဲလေး ဖြစ်သောလြည်း ကလေးတဈယောကသ်ာ ရဖူးခဲ့သဖြင့ြ တခွို့ အမွိုးသမီးကြီးများကဲ့သို့ ခကြအြောကကြနွသေော နို့တွဲလှဲများ မဟုတခြွေ။ ပကလြကလြှနအြိပန်သဖြေင့ြ ဘေးတဖကတ်ခကြသ်ို့ အနည်းငယလြေး အိကနွခွင်ေးသာ ဖြစ်ပြီး လကမြလုံးအရှယ် တုတကြာ လကမြဝကြ မရှိသရှိ နို့သိးခေါင်း မဲမဲတွကေ စိတထြနေ၍ ထငသ်ည် မာတောငန်သည်ေ။ သကထြှေးက နို့ကြီးတွကေို မထိသေးပဲ ထမိနကြို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။
“အို”
မီးမှောငထြဲမှာ ဖြစ်သောလြည်း ဒေါတ်ငရြီက ရှကသ်ဖြင့ြ သူမ စောကဖြုတန်ရောကို လကဖြဝါးဖြင့ြ လှမ်းအုပလြိုကမြိသည်။ နောကတ်ဖကကြ လကဖြွံတွဖြငေ့ြ သူမ မကြလြုံးတွေ ပေါတ်ငထြားလိုကသ်ည်။ သူမ ဘာမှ မတွေ့ဘူးဆိုသည့ြ သဘော။ သူမ လကဖြဝါးလေးက အမှှေးမှှငအြားလုံးကိုပင် မကာနိုင်။ တုတခြိုငဖြှောင့စြင်းသော ပေါငလြုံးကြီးများက သကထြှေးကို တံတွေး မှိုခလွိုကရြသည်။ ဒီပေါငလြုံးကြီးတွကေို တစွန်းတစ မှငရြဖို့ သူ့မှာ အသည်းအသန် ချောင်းခဲ့ရသည် မဟုတလြား။
သကထြှေး သူမပေါငလြုံးကြီးတွကေို ဘေးတဖကတ်ခကြကြို အသာတွန်း၍ ကားလိုကပြှီး ပေါင် အတွင်းသားများကို လွှာဖြင့ြ ယကလြိုကသ်ည်။
“အို့.. ယားတယကြှာ”
ဒေါတ်ငရြီ တွန့သ်ှားသည်။ သူမ ဒူးတွကေို ထောငလြိုကမြိသည်။ သကထြှေးက သူမ ပေါငတ်ှကြေား ဒူးထောကဝြငကြာ ပေါငတ်ှင်းသားလေးတွကေို လိုကယ်ကမြိသည်။ ပေါငခြှဆုံနားရောကတ်ော့ သူမ လကတ်ှကေို ဆှဲဖယလြိုကသ်ည်။ အမှှေးပါးပါးလေး ဖုံးနပမေေဲ့ စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းသား ညိုညိုကြီး နှင့ြ အတွင်းသား နီတာရဲလေးကို အရညတ်ှေ ရှှမ်းလဲ့ စွာ မှငန်ရသေည်။
သကထြှေးက သူ့ပါးစပဖြှင့ြ ဖိကပပြှီး ကဈဆငဆြှဲသလို စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ ဒေါတ်ငရြီတဈယောကြ အဖြားတကသ်လို တုနရြီသှားပြီး သကထြှေးခေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို ဆုပကြိုင် ဆှဲလိုကမြိသည်။
“အမေ့”
သကထြှေး လွှာကြီးက သူမ စောကဖြုတကြှီးကို အပြနပြှနအြလှနလြှန် ယကပြေးနကော အတွင်းထဲကိုလည်း ဝငသ်လောကြ ထိုးပြီး ယကန်ခွေိနမြှာတော့ ဒေါတ်ငရြီတဈယောကြ ဖငကြှီး တကြှကြှဖြင့ြ လူးလှန့န်လပြေေီ။ စောကဖြုတကြှီးမှ ညီစို့စို့ အနံ့ကလေးက သကထြှေးကို ပို၍ စိတထြစလရေော သကထြှး လီးကြီးမှာ တောငရြလှန်းသဖြင့ြ ညှောင်းသလိုတောင် ဖြစ်လာသဖြင့ြ သကထြှေးမှာ ထထိုငလြိုကလြသည်ေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့လီးကြီးတင်းနတောကို အမှနလြွှော့မှ ရတော့မည်။ နို့မို့ဆိုရင် ပေါကကြှဲပဲ ထွကသ်ှားမလား ထငန်ရသေည်။ သကထြှေး သူအမေ ပေါငကြှီး နှစ်လုံးကို ဖြဲကာ ဟလာသော စောကဖြုတကြှီးအဝတွင် လီးကို တေ့ကာ ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။
“အို…အိ..”
လီးနှင့ြ မတွေ့ရသညမြှာ အတောကြှာနပြေီမို့ စောကဖြုတကြှီးမှာ အရညမြွား ရှဲနသေောလြည်း စေးကြပန်သည်ေ။ ဒေါတ်ငရြီလည်း မခံစားရတာ ကြာသော ခံစားမှုမို့ အရသာ အတုံးလိုကြ အတဈလိုကြ ခံစားရသလို ဖြစ်နလသေည်ေ။ ထိုထကပျိုဆိုးသညမြှာ မိမိစောကဖြုတထြဲ ဝငန်သညေ့ြ လီးကြီးမှာ မိမိသားအရင်း၏ လီးကြီးဖြစ်နသေောကြောင့လြည်း ဘာနဲ့မှ မတူသော ခံစားခကြမြွား ဖြစ်ပေါန်ရလေသည်ေ။
သကထြှေးမှာ သူ့လီးတဈချောင်းလုံး ပြားရညထြဲ စိမလြိုကရြသလို နှေးထွေးနူးညံ့လှသည့ြ စောကဖြုတကြှီးထဲ ထိုးသှင်းလိုကရြသဖြင့ြ အကြောပေါင်းတဈထောငကြွောြ စိမ့န်အေောင် ခံစားလိုကရြလသည်ေ။ လီးကြီးမှ လရညတ်ှေ ပန်းမထွကသ်ှားအောင် အတောပြင် စိတကြို ထိန်းနရလေသည်ေ။ လီးကြီး ဒေါတ်ငရြီ့ စောကဖြုတထြဲ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားတော့ ဆီးခုံချင်ြး ဖိကပထြားပြီး ဒေါတ်ငရြီကို သိုင်းဖကထြားမိသည်။ သူ့လီးကို မလှုပရြဲ လှုပလြိုကသ်ညန်ှင့ြ လရညတ်ှေ ထွကကြုနမြှာ စိုးနမေိသည်။ အခုမှ လိုးရတာ ဆိုတော့ ခကြခြငွြးမပြီးချင်သ်ေး၊ အသကကြို ခဏအောင့ထြားပြီး သူ့စိတတ်ှကေို တခွား အကြောင်းအရာတွေ တွေးဖို့ ကြိုးစားနသည်ေ။
သူ့ရငဘြတအြောကမြှာ မိုးပြံဘောလြုံးကို ဖိထားရသလို သူအမေ နို့ကြီးတွကေ အိတုံတုံဖြင့ြ၊ သူမ မကြန်ှာကို အုပထြားသည့ြ သူမလကကြို ဆှဲဖယလြိုကပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းစုပဖြို့ ကြိုးစားလိုကသ်ည်။ ဒေါတ်ငရြီက နှုတခြမ်းတွကေို စေ့ထားသောလြည်း သူ့လွှာကြီး သူမ နှုတခြမ်းကြား တိုးဝငလြာတော့လည်း ဟပေးလိုကမြိသည်။ သူ့လွှာကြီးက သူမ လွှာကလေးကို လာပြတန်သည်ေ။ သူမ လွှာကလေးကို နောကသ်လို ထုတပြေးလိုကတ်ော့ သူပါးစပဖြှင့ြ တပြှတပြှှတ် စုပသ်ည်။ သူမ လကတ်ှကေ သကထြှေး ကြောပြငကြှိးကို အလိုလို သိုင်းဖကမြိသှားလသည်ေ။ သူမ စောကခြေါင်းထဲက အတွင်းသားတွကေ သူတို့ကို အထဲမှာ မာတင်းတင်းဝငန်သညေ့ြ လီးတနကြှီးကို ဖြဖြလေး ဆုပန်ှယပြေးနသည်ေ။ သူမ စောကဖြုတအြတွင်းထဲ အလှနယ်ားနလပြေေီး သူမ ဖငကြှီးကို ကော့တွန်းပစ်လိုကမြိသည်။
သကထြှေး သဘောပေါကသ်ှားပြီ။ သူ့အမေ အရမ်းလိုနပြေီ ဆိုတာ။ သူ အငထြုနလေို့ မရတော့။ ပြီးချင်မြှသာ ပြီးရော သူလိုးမှ ရတော့မည်။ သူ့အမေ ဂွိုင်းအောကမြှ လကလြွှိုကာ ပုခုံးကို ဆှဲလို့ ဆောင့သ်ည်။ အင့ကြနဲ အင့ကြနဲ အသံထွကအြောငကြို ဆောင့လြိုးနမေိသည်။ ကုတငသ်ံ ကြှိ့ကြှိ့နှင့ြ တဖတဖြတ်၊ တဖုတဖြုတအြသံ၊ အင့အြင့ြ၊ အီးအီး အသံတို့ကို ဂရုစိုကစြရာမလို၊ တဈအိမလြုံးမှာ သူတိုက နှစ်ယောကထြဲ မဟုတလြား။ လှတလြှတလြပလြပ် ဆောင့သ်ည်၊ လိုးသည်။
စောစောကတည်းက ပေါကကြှဲလုမတတ် တင်းမာနသေော သကထြှေးလီးကြီးက ထငသ်ည့အြတိုင်းပင် ရရှညေမြခံ ခဏအတွင်းမှာပင် လရညတ်ှေ တပြှတပြှှတ် ဒေါတ်ငရြီ့ စောကဖြုတထြဲမှာ ပန်းထွကကြုနသ်ည်။ ဒေါတ်ငရြီကိုယတ်ိုငလြည်း နောကမြကပြါ။ ကိုယ့သ်ားအရင်း လရညတ်ှေ ကိုယ့စြောကခြေါင်းထဲ နှေးကနဲ ဝငလြာတော့ သူမ ကိုယတ်ိုငလြည်း တကိုယလြုံး ကငွတ်ကသ်လိုဖြစ်ကာ ပြီးသှားရသည်။
သူတို့ နှစ်ယောကစြလုံး တဈယောကကြို တဈယောကြ တင်းကြပစြှာ ဖကထြားမိကြသည်။ သကထြှေး လီးကြီးက ဒေါတ်ငရြီ စောကဖြုတထြဲ တဆတဆြတတ်ုနတ်ာ ရပသ်ှားပြီး အနညင်ယ် ပြော့သှားတော့မှ တဈယောကကြို တဈယောကြ တင်းကြပစြှာ ဖကထြားကြသညကြို ဖြလွှေော့လိုကပြှီး သကထြှေးက ဒေါတ်ငရြီ့ ဘေးတွင် ဝငလြှဲ အိပကြာ နားလိုကသ်ည်။ ခဏအကြာမှ ဒေါတ်ငရြီက
“သား .. အမတေို့တော့ မှားကုနကြှပြီ..”
“မမှားပါဘူး အမရယ်ေ၊ မှားတယ် ဆိုရငလြည်း သားရဲ့ အပြဈပါ”
“ဟင့အြင်း သား။ အမကေ အလိုလိုကမြိလိုကတ်ာ၊ အမေ့ အမှား ။ အမကေ လူကြီးလေ”
“သားလည်း အရှယရြောကန်ပေါပြီ အမရေဲ့။ စဉြးစား ဆုံးဖြတတ်တန်ပေါပြီ။ အမလည်ေး မမှားဘူး၊ သားလည်း မမှားဘူး၊ အရှယရြောကန်တေဲ့ ဖိုနဲ့ မ နှစ်ဦးရဲ့ သဘောတူ ဆုံးဖြတခြကြပြဲလေ၊ လာပါဦး သားကို ဖကပြါဦး”
ဒေါတ်ငရြီက သူ့ဘကကြို တစောင်းလှည့ကြာ ပြောလိုကသ်ည့ြ သကထြှေးနားကို တိုးကပကြာ သကထြှေး ရငခြှငထြဲ ခေါင်းထိုးဝငကြာ တွယဖြကလြိုကသ်ည်။ သကထြှေးက ဒေါတ်ငရြီ့ နောကကြွောပြငကြို ပြတသ်တပြေးရင်းက
“ဒီကမျဘာမှာ သားလောကြ ကံကောင်းတဲ့သူ ရှိမှာ မဟုတဘြူးနောြ”
“ဘာလို့လဲ သားရဲ့”
“အမရေဲ့ သဘောတူညီခကြန်ဲ့ အမေ့ကို လိုးခွင့ရြတဲ့သားလေ အမေ”
“သှားကြာ နားရှကစြရာတွေ”
“သားလိုးပေးတာ ကောင်းရဲ့လား အမေ”
“တောကြှာ ရှကစြရာတွေ ပြောမနပေါနဲ့”
“အမကလေည်း ဒီအဆင့န်ဲ့ ဒီအဆင့ြ ဘာရှကစြရာရှိသေးလို့လဲ၊ သား လရညတ်ှတေောင် အမေ့ စောကဖြုတထြဲမှာ အခုထိ ရှိနတေုန်းဟာကို”
ဒေါတ်ငရြီက သကထြှေး လကမြောင်းကို ဖြတကြနဲ ရိုကလြိုကရြင်း
“ကြည့်ြ ယုတမြာတယ်။ ပြောလေ ကဲလေ၊ တောပြှီ နောကဆြို မရတော့ဘူး၊ မပေးတော့ဘူး”
“အာ အဲ့လို မလုပပြါနဲ့ အမကလေည်း။ မမေးနဲ့ဆို မမေးတော့ပါဘူး”
“အင်း၊ ဒါနဲ့ သားက အမေ့ကို အဲ့လိုစိတတ်ှေ ဘယတ်ုန်းကတည်းက ပေါန်ရတောလဲ၊ ဒီလောကြ ဝတုတန်တောကြီးကို”
“ဘယကြ ဝတုတရြမှာလဲ အမကလေည်း၊ အမကေ ဝတာမဟုတဘြူး ကိတတ်ာ ကိတတ်ာ”
“ဟှန့ြ ထားပါတော့ ။ ကဲ ပြောစမ်းပါဦး ဘယကြနေ ဘယလြို စပြီး အဲလိုစိတတ်ှေ ဖြစ်လာရတာလဲ”
“သား ပြောပြမယ်၊ အမလည်ေး သားကို ပြနပြှောပြ။ သားက ပထမဆုံး ဖီးဖြစ်သှာတာက အမနေဲ့ အဖေ လိုးနတောကို အမှတမြထင် တွေ့တာက စတာ”
“ဟယတ်ော့ ဘယလြိုကြီး တွေ့သှားတာလဲ ရှကစြရာကြီး “
“အဖနေဲ့ အမကေ လိုးရင် အခန်းတံခါးမှ သချောမပိတတ်ာ”
“ဟယ် မီးတော့ ပိတထြားပါတယ်၊ ဘယတ်ော့မှ မီးဖြင့ပြှီး မလုပပြါဘူး”
“အင်းလေ ဒါပမေဲ့ အိုကလြို့ဆိုပြီး ပြတင်းပေါကြ ဖြင့ထြားတယလြေ၊ လမ်းမီးတိုငကြ အလင်းရောငန်ဲ့ ဇာခွငထြောငအြပါးနဲ့ဟာကို အကုနမြှငန်ရတောပေါ့”
“ဟင့ြ နှာဘူးလေး သူ့ဘာသာ ချောင်းကြည့်တ်ာကို သူများကို အပြဈပြောရသေးတယ်”
“အပြဈပြောတာ မဟုတပြါဘူး၊ သားက အဲ့လိုမှငပြှီးတော့ အမေ့ကို တအားလိုးချင်သ်ှားတာ”
“ဟှန်း အဲဒါကြောင့ြ ဖြစ်မှာပေါ့ ။ ကိုယ့အြမကေို ကြည့်တ်ာက တဈခါထဲ မကြလြုံးက အိန်ဒွမရေဘူး ခေါတ်ော တထောငအြားနဲ့”
“ဟင် အမကလေည်း သတိထားမိတာလား ခွိခွိ။ သားက သား ခိုးကြည့်တ်ာ မသိလောကဘြူး ထငန်တော”
“အမလေး ဒီထကတ်ောငပျိုသိသေး၊ အမေ အခန်းလာရှင်းမယဆြိုတာ သိလို့ နှာဘူးစာအုပတ်ှေ အောခွတွကေေို အမေ မှငန်ိုငလြောကတ်ဲ့ နရောမှာ ထားထားတာ မဟုတဘြူးလား၊ ဟှန့ြ ဒီကလည်း မနနေိုငဘြူး အဲစာအုပတ်ှေ ဖတကြှည့ြ၊ အောခွတွေေ ထည့ကြှည့ြ နဲ့၊ သူ့ဟာတွကေ အနတ်ီကြီးတွနေဲ့ ကောငလြေးတွေ လုပတ်ာကြီးပဲ။ နောကပြှီးတော့ အင်းစကတ်ှလည်ေး အများကြီး။ အဲဒီမှာ စိတထြဲက တမွိုးဖြစ်လာတာ၊ တခွားလူတွမွေား အဲလို လုပတ်ာ ရှိမလား၊ တကယလြို့ ငါ့သားက ငါ့ကို တကယလြုပခြငွန်တော ဆိုရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ ဆိုတာမွိုးတွေ ပေါကကြရ အတွေးဝငလြာတာ”
“ဟုတလြား သားက အမေ အဲ့တာတွကေို ထိတောင် ထိရဲ့လား မသိဘူးလို့ တွေးနတော အဟီး”
“ဟဟ တခွို့ ဟာတွဆေို အကြိမကြှိမတ်ောင် ကြော့ဖြစ်တယ် ခစ်ခစ်။ အိမမြှာ နေ့လညတ်ဈယောကတ်ည်းရှိတဲ့ အခွိနတ်ှကေ အများကြီးကို”
“ဘယလြို ဟာတွေ ကြော့တာလဲ အမကေ”
“ဟို ဂပြနကြားတွေ များတယ်၊ ကိုယ့အြမကေို ပြနလြုပတ်ဲ့ ကားတွပေေါ့။ အဟီး ။ နငကြလည်း အဲလို ကားတွခညွြေးပဲ ဝယထြားတာ မဟုတဘြူးလား”
“အင်းပေါ့ သားက အမေ့ကို လိုးချင်န်တောကိုး”
“အသိသာကြီးလေ၊ နင် ဝယထြားတဲ့ ခွတွကေေ အဲလို ဟာတွနေဲ့ ပြေးလို့မှ မလှတတ်ာ။ ကြည့်ရြင်း ကြည့်ရြင်း အမပေါ စိတပြါလာတာပေါ့”
“အခု အမနေဲ့ တဈကားလောကြ အတူတူ ကြည့်ရြအောင် ဘယလြိုလဲ”
“ဟယ် ညကြီးသန်းခေါင် သူများတွေ ကြားသှားမှာပေါ့”
“အသံပိတထြားမှာပေါ့ အမရေဲ့ အသံမှ မလိုပဲဟာ”
“အင်း လုပလြေ အာ့ဆိုလည်း “
သကထြှေးက အခန်းမီးကို ဖြင့လြိုကတ်ော့ ဒေါတ်ငရြီ ကမန်းကတန်း သူမကိုယကြို စောငတ်ဈထညဆြှဲယူကာ ပတလြိုကသ်ည်။ လင်းလင်းချင်ြးချင်ြးမှာတော့ နည်းနည်းရှကသ်လို ဖြစ်မိသည်။ သကထြှေးက ခွတဈေခုကို ကောကယ်ူကာ သူ့အမေ လကကြို ဆှဲကာ အောကထြပသ်ို့ ဆင်းလာကြလသည်ေ။ သူတို့ အိမမြှာ ဒီဗီဒီ ပလရောနှင့ြ တီဗီက အိမရြှေ့ခန်းမှာသာ ရှိသဖြင့ြ စကထြဲခွထညေ့ကြာ တီဗီနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နှစ်ယောကထြိုင် ဆိုဖာမှာ ထိုငလြိုကကြှသည်။
ဒေါတ်ငရြီမှာ စောငကြှီးကို ခွုံထားပြီး သကထြှေးက တော့ ကိုယလြုံးတီး လီးတန်းလန်းနဲ့မို့ ဒေါတ်ငရြီ က သူ့စောငတ်ှင်းဝငဖြို့ စောငအြစကို လှမ်းပေးလိုကသ်ည်။ ထို့နောကတ်ော့ သူတို့ သားအမိ နှစ်ယောကြ တီဗီစခရငပြေါမြှ ဂပြနကြားကို ထိုငကြှည့ကြှလသည်ေ။ ထိုကားတွင် ဂပြန် ကြောင်းသားလေးက သူ့အမေ အိမတ်ှင် ကြမ်းတိုကြ ဖုံသုတလြုပန်ရင်ေး ဂါဝနအြောကစြ လှတန်သညေကြို ချောင်းချောင်းကြည့်န်ပြေီးနောကြ သူ့အခန်းထဲတွင် စာကြည့်သ်လိုဖြင့ြ ဂွင်းတိုကန်လသေည်ေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် သူ့အမကေ အခန်းထဲ ရုတတ်ရကဝြငလြာပြီး မိသှားကာ နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကကြို တဈယောကရြှိန်းကုနလြသည်ေ။ ဒေါတ်ငရြီက တခစ်ခစ် ရယရြင်း
“နင့ကြိုလည်း ငါတဈခါမိတာ မှတမြိသေးလား”
“ဘယမြေ့မှာလည်း သားက အမတေော့ ဆူတော့မှာပဲ ထငန်တော။ အမကေ မဆူပဲနဲ့ သားလီးကို သချောကြည့်ပြှီး ဘာမှ ပြနမြပြောပဲ ထွကသ်ှားတာလေ၊ အဲဒီနေ့က အမေ သားကို ဂွင်းထုပေးတယဆြိုပြီး ထုလိုကတ်ာ ဘယန်ှဈခွီမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး၊ ခိခိ”
“အင်း အမလည်ေး အဲနေ့က သားလီးကို မှငယ်ောငပြှီး သားအဖေ လိုးတော့တောင် သားလိုးနတယေလြို့ တွေးမိတာ ကိုယ့ကြိုယကြိုတောင် စိတဆြိုးတယ် အဟဈ”
နောကတ်ော့ ဂပြနကြား ထုံးစံအတိုင်း ကောငလြေးက သူ့အမေ နှင့ြ သူ့အဖေ အိပန်ရောသို့ ညဘကသ်ှားကာ သူ့အမဘကေမြှာ အသာစောငလြှနပြှီး စောကဖြုတကြို ကိုငယ်ကကြာ တကလြိုးတော့သည်။ အဓိပျပါယရြှိတာ မရှိတာ အပထား သကထြှေးမှာ လီးတောငန်လပြေေီ။ ဂပြနမြမှာလည်း လီးကြီး အဆုံးထိဝငမြှ နိုးလာပြီး သူ့ယောကြွား နိုးမည် စိုးသဖြင့ြ ပါးစပကြို လကဖြှင့ြ ပိတကြာ အလိုးအဆောင့ခြံလသည်ေ။
“ခစ်ခစ် အဓိပျပါယ် မရှိလိုကတ်ာ “
“အင်း သားက အဲလို လိုးချင်တ်ာ၊ အဖေ အိပန်တေုန်း အမေ့ကို လာလိုးချင်တ်ာ”
“အမလေးတောြ မလုပပြါနဲ့ ငါးပါး မှောကကြုနပြါ့မယ်၊ နိုးသှားရင် အသတခြံရမှာ”
“ဒီမှာ ကိုငကြှည့ပြါဦး တွေးလိုကတ်ာနဲ့ကို သားလီးက အရမ်းတောငန်ပြေီ”
“ဟှန့ြ သူ့လီးက တဈခွိနလြုံးတောငန်တော ငါနဲ့ဘာဆိုငလြို့လဲ “
သကထြှေးက သူ့လကကြို သူ့အမေ ပေါငကြှားထဲ လှမ်းနိုကလြိုကရြင်း
“အမေ့ စောကဖြုတကြှီးလည်း စိုနပေါပြီဗွာ..”
ဟု ပြောလိုကရြာ ဒေါတ်ငရြီက သကထြှေး လကကြို လှမ်းရိုကလြသည်ေ။ သကထြှေးက စောငကြို ခွာခလွိုကကြာ ဒေါတ်ငရြီကို ဖကကြာ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းလိုကလြသည်ေ။ ဒေါတ်ငရြီ့ နို့ကြီးများမှာ သကထြှေးရငဘြတကြို လာအိလရော သကထြှေးက သူ့လကတ်ှကေို ဒေါတ်ငရြီ နို့ကြီးတွေ ဆုပန်ှယစြပြေီး ပါးစပကြလည်း ဒေါတ်ငရြီ့ လွှာလေးကို စုပလြသည်ေ။ ဒေါတ်ငရြီမှာလည်း မကြလြုံးလေး စင်းလာပြီး သကထြှေးကို ပြနဖြကလြာလသည်ေ။ ထိုသို့ ခဏနမ်းလိုကပြှီး အမှနမြထင် တီဗီစခရငကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကောငလြေးက သူ့အမကေို လေးဘကထြောကခြိုင်းကာ ဒေါ့ကီ ဆှဲနလပြေေီ။
“အမေ သား အဲလို လိုးချင်တ်ယ်”
ဒေါတ်ငရြီမှာ မကြန်ှာလေး နီသှားပြီး
“အိုကြာ အိမရြှေ့ခန်းကြီးမှာ”
“လာပါ အမရေဲ့ ဒီမှာပဲ တီဗီကြည့်ပြှီး လိုးကြရအောငပြါ”
နောကဆြုံးတော့ သကထြှေး အလိုကြ ဒေါတ်ငရြီတဈယောကြ အိမရြှေ့ ကြမ်းပြငပြေါမြှာ တီဗီကို မကြန်ှာပြုလွှကြ လေးဘကထြောကပြေးရှာလသည်ေ။ သကထြှေးမှာ ကားစွင့န်သညေ့ြ ဒေါတ်ငရြီ့ ဖငကြှီး ပေါငလြုံးကြီးများကို အနောကမြှ ကြည့်ရြင်း လီးကြီး တအားတောင့တ်င်းလာတော့သည်။
“အမေ့ကို နောကကြကြည့်လြိုကမြိတိုင်း အဲဒီ ဖငကြှီးကို နောကကြနေ ပြေးပြေးဆောင့ခြငွန်တော အဟီး”
ဒေါတ်ငရြီက လေးဘကထြောကကြုန်းထားရာမှ သကထြှေးကို နောကပြှန် လကဖြှင့ြ လှမ်းရိုကလြိုကလြသည်ေ။ သကထြှေးက စပဖြှဲဖြဲဖြင့ြ ဒေါတ်ငရြီ့ ဖငန်ှဈလုံးကို လကဖြဝါးနှစ်ဖကဖြှင့ြ အုပကြိုငကြာ ဆုပန်ှယရြင်း ရှုံ့ပြဖြစ်နသညေ့ြ ခရပြငေ့လြေးကို ငုံ့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ တဈနေ့တော့ ဒီခရကေို ခွှေဦးမညဟြု လည်း တေးထားလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ ပြူထွကန်သညေ့ြ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီး အကြဲကြောင်းကို သူ့လီးကြီးတေ့ကာ ထိုးသှင်းလိုကလြသည်ေ။
“အား…ရှီး…ကြှတဈြ…ကြှတဈြ..”
“ဖြတ်..ဖြှတ်…ဖတ်..”
သကထြှေးမှာ ဒေါတ်ငရြီ့ ပေါငကြှီးနှစ်လုံးကို ကိုငကြာ အနောကမြှ အားရပါးရ ဆောင့လြိုးလသည်ေ။ ဒေါတ်ငရြီမှာလည်း မာကြောလှသော လီးကြီး မညှာမတာ တိုးဝငန်မှေုက အရသာ အစုံပေးနသဖြေင့ြ အသံထွကြ ငှီးတွားမိလသည်ေ။ ပထမပိုင်းတွင် သူတို့ နှစ်ယောကမြှာ ရုပရြှငထြဲမှာ ဂပြနသ်ားအမိ ဒေါ့ကီ လိုးနသညေကြို ကြည့်ရြင်း တဈခကြခြငွြး ဇိမဆြှဲဆောင့လြိုးရင်းက အရှိနရြလာတော့ တဖြည်းဖြည်း မှနလြာတာကာ တအားဆောင့လြိုးမိလတေော့သည်။
ထိုညမှစကာ သူတို့ သားအမိနှစ်ယောကြ သောကလြို့ မပြတေဲ့ ဆားငံရညကြို သောကသ်ုံးမိသလို ဖြစ်သှားကြပြီး အိမမြှာ လူလဈတာ နှင့ြ လိုးကြလတေော့သည်။ တခါကတော့ သူတို့ အဖမှော ကနထြရိုကအြလုပတ်ဈခု ပြီးသှားသဖြင့ြ နောကအြလုပမြစခင် အိမမြှာ နားနတေော့ရာ လိုးဖို့ အခွင့အြရေးမရ ဖြစ်နရလေသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ ဒေါတ်ငရြီက သူ့ အမွိုးတွရှေိရာ အထကဘြကသ်ို့ ညအိပသ်ှားလညမြညဟြု ပြောကာ သားအမိနှစ်ယောကြ ထွကလြာခဲ့ကြလသည်ေ။
ဒေါတ်ငရြီ့ အဒေါတ်ို့ ရှာတွင် သူ့အဒေါကြ သားအမိ ပဲဟုဆိုကာ ခွငထြောငတ်ဈလုံးထဲတွင် သိပရြာ သူတို့ နှစ်ယောကအြတွကြ အတောဖြစ်နတေော့သည်။ ခိုးရာလိုကလြာသော ခစွသ်ူနှစ်ဦးပမာ နစေောင်းသညန်ှင့ြ အိပခြငွသ်ညဆြိုပြီး ခွငထြောငထြဲ ရောကကြုနကြှတော့သည်။ ထိုညကပင် သကထြှေး လိုးချင်န်သေော သူ့အမေ ဖငကြို လိုးခွင့ြ ရလိုကလြသည်ေ။ သို့သောလြည်း အကြာကြီးနလေို့ မဖြစ်သဖြင့ြ သူတို့ အိမသ်ို့ ပြနလြာရလသည်ေ။
အိမပြှနရြောကတ်ော့ သုံးလေးရကလြောကြ မလိုးရတော့ နှစ်ယောကစြလုံး ထနန်ကြရော ဒေါတ်ငရြီ က သူ့ယောကြွားကို အရကမြူးအောင် တိုကပြှီး သကထြှေး အခန်းလာ အလိုးခံဖို့ ပြငလြသည်ေ။ သကထြှေးက သူ့လငကြှီးနားမှာ လိုးချင်သ်ညဟြု ဆိုပြီး ဒေါတ်ငရြီကို သူတို့ လငမြယားအိပသ်ည့ြ ကုတငပြေါမြှာပင် သူမယောကြွား တဈဖကမြှာ မူးပြီး အိပပြွောန်တေုန်း နောကတ်ဈဖကမြှ တကကြာ လိုးခဲ့လသည်ေ။ နောကကြှတော့ သူ့အဖေ အလုပပြှနစြတော့ အိမမြှာ အရငအြတိုင်း ပြနလြှတလြပသ်ှားကြတာ လိုးပြဲကြီး နေ့တိုင်း ဖြစ်နတေော့သည်။
“ဟဲ့ သား နငလြည်း အရှယရြောကပြှီ အမေ့ကိုပဲ လိုးနလေို့ မရဘူးလေ မိန်းမလေး ဘာလေး ယူဖို့ လုပတ်ော့”
“ဟာဗွာ ဘယမြိန်းမမှ မယူချင်ဘြူး၊ အမေ့ကိုပဲ လိုးနချင်ေတ်ယ်၊ ယူလို့ရရင် အမေ့ကိုပဲ ယူထားလိုကခြငွတ်ယ်”
“အောငမြယ် ငါမသိတာကလွို့။ နင် နင့တ်ီတီလေးကိုရော လိုးနတယ်ေ မဟုတလြား ဟှန့ြ။ ငါ့ကို ငတုံးများ မှတလြို့လား”
“အာ ဒါကတော့ အမရယ်ေ”
“ဟင့ြ ဘာဒါကတော့လည်း။ နင် နင့ဂြွီးဂွီးကို မကြစြောင်းထိုးနတောလည်း ငါသိတယ်၊ နှာဘူးလေး၊ ငါက မှားသှားမိတဲ့ အမှားကို ပြငလြို့ မရတော့လို့ ဟှန်း”
“တီတီလေးနဲ့က သူက စတာပါ အမရော၊ သားက သူ့ကြောင့ျ မှားမိတာပါ”
“ဘာကြောင့ြ မှားမှား မှားတယဆြိုတာက မကောင်းဘူး ဒါပဲ”
“သိပါတယ် အမရယ်ေ၊ မှားလကစြနဲ့ ဆကမြှားလိုကကြှရအောငလြား ခိခိ”
“သနောလေး”
ပြီးပါပြီ။