ခစွခြှင်း၏ အခွားတဈဖကြ
ရေးသားသူ – နရသူ
အခွိနကြ ည (၁၂) နာရီလောကရြှိပြီ။ ကားလမ်းမတလွှောကမြှာ လူသူအသှားအလာ သိပမြရှိကြတော့။ ကားတဈစီးတဈလလေောကသ်ာ ဖြတသ်ှားဖြတလြာ တွေ့ရပြီး များသောအားဖြင့ြ အသံဗလံတွကေ တိတဆြိတင်ှိမသ်ကလြွှကရြှိကြတော့၏။
မို့မို့တဈယောကတ်ည်း ကားလမ်းမဘေးတဈနရောမှာ မတတ်ပရြပ်၍ အိမအြပြန် ကားတဈစီးတဈလမွေား တွေ့လမလေားလို့ စိတရြှညလြကရြှည် စောင့ဆြိုင်းနသည်ေ။ ရနကြုနရြှှမှေို့တောကြှီးက ယခငကြလို သူမနှင့ြ အကြှမ်းတဝင် သိပမြရှိလှတော့ သူစိမ်းပြငပြှငလြို ဖြစ်နသည်ေ။
မို့မို့ ရနကြုနမြှနှငေ့ြ ဝေးခဲ့ရတာ ကြာပြီ။ ယခု ၁၀ နှစ်ကြောကြွောလြောကကြှာမှ တဈခေါကြ ပြနရြောကခြဲ့ရခွင်း ဖြစ်သည်။ ဒါတောင် တဈစုံတဈရာ အလုပကြိဈစကြောင့သ်ာ လာရောကရြခွင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ့စြိတသ်ဘောအတိုင်းသာဆို လာဖြစ်ဖို့က သိပမြသချောလှခွေ။
သူမ ကံကောင်းသညဟြု ဆိုရမညလြားမသိ။ ပရိုဘောကဈြ ကားလေးတဈစီးက သူမနဘေးသို့ ထိုးရပလြာခဲ့ပြီး …
“လိုကမြလား အဈမ … ”
“အောြ အင်း … ဟုတကြဲ့ ”
မို့မို့ ကားခေါင်းခန်းလေးထဲ ဝငထြိုငလြိုကပြှီး သှားရမည့န်ရောကို ပြောလိုကတ်ော့ ကားဆရာက ခေါင်းအသာညိတပြှသည်။ ကားလေးက လမ်းမကြီးအတိုင်း တဟုနထြိုး ပြေးထွကလြာခဲ့ပြီ။ ကားတဈစီးလုံးမှာမှ ကားဆရာရယ် သူမရယ် နှစ်ယောကတ်ည်း။ ကားဒရိုငဘြာက အသကြ ၃၀ ဝန်းကငွခြန့ြ သူမနှင့ြ သကတ်ူရှယတ်ူလောကရြှိပြီး သပသ်ပရြပရြပ် ဝတစြားထားသော လူရှယတ်ဈယောကပြဲ ဖြစ်သည်။
မို့မို့ခေါင်းထဲမှာ ရီတီတီကလေး ဖြစ်နသည်ေ။ သူငယခြငွြးတဈယောကအြိမ် အလညသ်ှားရင်း သူဧည့ခြံသည့ဝြိုင် တဈခွကပြှီးတဈခွကသ်ောကြ၍ အခွိနတ်ောင် ဘယလြိုကုနလြို့ကုနသ်ှားခဲ့မှန်း မသိခွေ။ လူလည်း တောတ်ောကြလေးထွေ၍ ရခွေိနကြိုကလြာခဲ့သညဟြု ဆိုရမည်။
မို့မို့တဈယောကြ ကားကူရှငကြို ခပလြွှောလွှောကလေးမှီ၍ ထိုငရြင်း မကြလြုံးကလေး မှေးစင်း၍ တဈခကြတ်ဈခကြြ သတိလှတသ်လို ဖြစ်ဖြစ်သှားသည်။ သူမ တဈခုတော့ သတိထားလိုကမြိသည်။ ဒရိုငဘြာလုပသ်ူ၏ လကတ်ဈဖကကြ တဈခုခုရှာသလိုနှင့ြ သူမ၏ပေါငတ်ဈဖကဆြီ မကြာခဏ ရောကရြောကလြာတတခြှင်းပင် …။ သူမကိုလည်း မကြခြှမပြေတ် အရိပအြခွညကြှည့ကြာ အကဲခတန်ပေုံရသည်။ သူ့မကြန်ှာကလည်း အသအချောကြည့်လြွှင် မှာပြသေူ တဏှာကြူးမည့သ်ူ တဈယောကဆြိုတာ မို့မို့အနနှငေ့ြ အသအချော ခန့မြှန်းမိသည်။ မို့မို့ သူ့ဖကလြှည့ြ၍ အသာပြုံးပြလိုကသ်ည်။ သူက စကားစလိုဟနန်ှင့ြ…
“အလည် လာတာလား တဈယောကတ်ည်းလား …”
“အင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ ”
“အောြ ( … … ) မှာ တည်းတယဆြိုလို့ပါ ”
“ဟုတတ်ယ်… မို့… ဒီမရောကတ်ာကြာပြီ လေးငါးနှစ်ရှိပြီထငတ်ယ် ”
သူမက မယုတမြလှန် ပြောလိုကသ်ည်။ လူရှယကြ သူမဖကကြို လှည့ကြှည့ပြှီး
“နာမညကြ မို့တဲ့လား ”
“အင်း ဟင်း… မို့မို့ပါ … မို့မို့လှင် တဲ့ ဒီကရော …”
“ကြှနတ်ောကြ ကြောမြင်းပါ …။ ကြောကြှီးလို့ခေါလြည်း ရပါတယ် ဟင်းဟင်း ”
နှစ်ယောကသ်ား လပေေးဖြောင့သ်ှားကြသည်။
“ကြှနမ် ( … … ) အခန်းအမှတ် ( … … ) မှာနတယ်ေ လာလညပြေါ့ ဟုတလြား ”
“တကယလြား လာလညမြှာနောြ ”
မို့မို့ မကြစြောင်းလှလှကလေးထိုး၍ ဘာမွှပြနမြပြောဘဲ ပြုံးတုံ့တုံ့ကလေးသာ လုပန်လေိုကသ်ည်။ လူရှယ်၏ အကြည့်မြွားက သူမ၏ လညဟြိုကအြင်ျကြီအောကမြှ တဈစွန်းတဈစ ပေါထြှကန်သေော ရငသ်ားမို့မို့တွဆေီကို တရဈဝဲဝဲ ရောကရြှိနကြလွှေကြ မို့မို့ မသိသလို ဟနလြုပန်လေိုကသ်ည်။
“ဆောရီး နောျ ”
ဟုဆိုပြီး သူမ၏နဘေးမှာ တငထြားသော ရသနေ့ဘြူးကို လှမ်းယူ၍ သူ့လကမြွားက သူမ၏တငသ်ားနှင့ြ ညာဖကပြေါငတ်နတ်ဈဖကကြို လာရောကပြှတတ်ိုကမြိသှားရာ …
“အို ရပါတယ် ဟင်း ဟင်း ”
မို့မို့ ဘာမှမဖြစ်သည့ြ ပုံစံနှင့ြ ပြောလိုကသ်ည်။
“တဈခုခု သောကပြါလား ”
“ဟင်း ဟင်း ရေ… အလကားတိုကမြလို့လား ”
“ဟင့အြင်း ဘီယာဖြစ်ဖြစ် … သောကမြလား … လို့ပါ ”
ပြောရင်း သူက ရသနေ့ကြို မော့သောကန်ပြေီး ရဘေူးပြနထြားသလိုနှင့ြ သူမ၏ပေါငတ်ဈဖကပြေါသ်ို့ လကတ်ဈဖကကြို ပိုငစြိုးပိုငန်င်း လာရောကထြိတွေ့လိုကပြှနသ်ည်။ မို့မို့ သတိမထားမိသလိုနှင့ြ သူ့ဖကကြို ကိုယကြလေး အသာရှှေ့ထိုငလြိုကရြာက သူ့မကြန်ှာကို မခွိုမခဉွကြှည့ြ၍ …
“အင်း ဘီယာဆို သောကမြယလြေ ”
“အိုကေ … ဒါဖြင့ြ … ကားခဏရပမြယန်ောြ ”
“အင်း ဟင်းးးး ဟင်းးးး … ”
“ကြှီ … ”
ကားလေးကို လမ်းဘေးထိုးရပလြိုကပြှီး ကားအနောကခြန်းကို လကလြှမ်း၍ ပလပစြတဈခွင်းတဈလုံးနှင့ြ ထည့ယ်ူလာသည့ြ စားသောကစြရာတွထေဲမှ ဘီယာလေးငါးဘူးကို နှိုကယ်ူကာ လကကြိုငကြှင်းကလေးဆှဲ၍ ဖြင့ဖြောကလြိုကရြင်း …
“ကဲ မိတဖြစ်ဆှဖြစ်ေပေါ့ ”
ဆိုပြီး သူကမ်းပေးလာသည့ြ ဘီယာသံဘူးကို လှမ်းယူ၍ နှစ်ယောကသ်ား ဘူးနှုတခြမ်းချင်ြး ထိတိုကကြာ တဈငုံနှစ်ငုံမွှ စုပ်၍ မော့သောကလြိုကသ်ည်။
“ကြေးဇူးပါပဲ ကိုကြောမြင်း။ မို့လည်း ဒီည နည်းနည်းကောင်းနတောနဲ့ အဟင်း … ဟင်း ”
“အို မလိုပါဘူး ဟောဒီက ကိုယ့မြိတဆြှအသေဈကလေး အတွကဆြိုရင် …”
သူ့လကတ်ဈဖကကြ မို့မို့ရဲ့ပေါငသ်ား အိအိကလေးကို လာရောကထြိတွေ့၍ …
“ဟင် … ဒီလကကြှီးကလည်း… ဖယပြါ … အင်း ဟင့ြ ဟင့ြ ”
မို့မို့က သူမ၏ ပေါငပြေါကြ သူ့လကကြို အသာအယာပင် တွန်းဖယလြိုကပြှီး ဘာမှမဖြစ်သလိုပုံစံနှင့ပြင် ဘီယာဘူးကို ဆကလြကြ မော့သောကန်လေိုကသ်ည်။ သူကလည်း ဘီယာတဈဘူး ကုန်၍ နောကထြပန်ှဈဘူး ထပဖြောကလြိုကကြာ မို့မို့အတွကြ နောကတ်ဈဘူး ထပကြမ်းပေးလာပြနသ်ည်။
“ဟင်း လူကို အမူးတိုကမြလို့လားဟင် ”
“ဒီလောကကြလေး မမူးနိုငပြါဘူး မရဲ့…။ မတောလြို့ မူးတယဆြိုရငလြည်း တည်းခိုဆောငအြရောကြ ပြနပျို့ပေးမှာပေါ့ ”
“အင်း ဟင်း စကားတော့ တောတ်ောတ်တတ်ယန်ောြ ဟှန်း ”
မို့မို့ မကြစြောင်းကလေးက သူ့ဆီ ထပမြံရောကရြှိသှားပြနပြါသည်။ သူမက အနအထေား အနည်းငယ် ပြငထြိုငလြိုကသ်ည်။ ကိုယကြို အောကဖြကသ်ို့ ထပမြံလွှောခလွိုကရြင်း သကတ်ောင့သ်ကသ်ာပုံစံနှင့ြ ပေါငန်ှဈဖကကြို ခပကြားကားလုပ်၍ ပေါငခြှဆုံရှိ ဖောင်းမို့မို့ဖြစ်နသေော သူမ၏အင်ျဂါဇပကြို ပိုမိုပေါလြှငထြငရြှားအောင် အနအထေားပြင် ထိုငလြိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ အပြငဘြကကြ မှုံပြပြ လမ်းမီးတိုငအြလင်းနှင့အြတူ သူမ၏ကိုယပြေါကြ တဈရဈလုံးကစွဖြှံ့ထွားသော ရှိုကဖြိုကြီးငယ် အသှယသ်ှယတ်ို့ကို အသကရြှူမှားလောကစြရာ တွေ့မှငန်ရပေသည်ေ။
ကြောမြင်း မချင့်မြရဲ ဖြစ်သှားဟနန်ှင့ြ တံတွေး ဂလုကနဲမွိုခလွိုကတ်ာ သူမ မှငဖြစ်အောင် မှငလြိုကသ်ေးသည်။ မို့မို့စိတထြဲက ကြိတပြှုံးပြီး သူရှိရာဖကကြို ကိုယကြလေးငုံ့ကိုင်း၍ …
“ကိုကြောြ အခွိနတ်ော့ရပါတယန်ောြ ”
“အင်း ရပါတယ် ဘာလို့မေးတာလဲ ”
“မွှောန်တေဲ့သူ ရှိမလားလို့ပါ ဟင်း ဟင်း ”
သူမက ခပထြေ့ထေ့ပြောရင်း တဟင်းဟင်းနှင့ြ ရယန်လေိုကသ်ည်။ ဒီတဈခါတော့ ကြောမြင်း ကောင်းကောင်း ပေါကသ်ှားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“မရှိပါဘူး ”
ဟု ပြောရင်း မို့မို့ဖကကြို သူတိုးကပလြာပြီး သူမပုခုံးသား လုံးအိအိကလေးကို သိမ်းကြုံးဖကလြိုကရြာက ပါးမို့မို့ကလေးကို ရှှတကြနဲနမ်းပြီး
“ကားသမားဆိုတာ အိမမြပြနလြည်း ရပါတယ်။ ဟောဒီလို အချောအလှကလေးနဲ့သာဆိုရင် တဈညလုံး လမ်းပေါမြှာပဲ နပစ်ေလိုကမြယ်။ မဟုတဘြူးလား မို့ရယ် … ဟင်း ဟင်း ”
“အင်းကြာ … သူက ကဲမယဆြိုတာခညွ့ပြဲ … ဘီယာသောကြဦးမယ် … ပြီးမှ …”
“ပြီးမှ … ဘာဖြစ်လဲ … ပြောလေ ”
“သိဘူးဟာ … ရှင့ဖြာသာ လုပခြငွတ်ာလုပ် … ပြီးရင်…တော့ ပြန် ပို့ပေးရမှာနောြ … ဟှန်း ”
“ခစွလြိုကတ်ာ… မို့ရယ် … ”
“ကဲပါ နပေါဦး … လို့ဆို ”
နှစ်ယောကသ်ား အပေးအယူတည့သ်ှားကြပြီ။ ဘီယာ တဈဘူးပြီးတဈဘူး ဖြင့လြိုကကြှသည်။ ဘီယာဘူးခွံတွကေ လမ်းမပေါြ ပြန့ကြှဲသှားရလသည်ေ။ ကားငယလြေးထဲမှာလည်း သူတို့နှစ်ယောကရြဲ့ အနမ်းပန်းကလေးတွေ ပြန့ကြှဲလို့ …
“အိ အင့ဟြင့ဟြင့ြ …အို့ အို အိ အီး အင့ြ …ဟင်းအင့ြ … အင်းးးး …… ”
ကားလေးက တသိမ့သ်ိမ့ြ တုနခြါသှားသည်။ ကားမီးကို ပိတလြိုကပြှီး မှနအြပြည့ခြထွားလိုကတ်ာမို့ သူတို့အဖြစ်ကို အပြငကြ ဘယသ်ူတဈဦးတဈယောကမြှ မှငတ်ှေ့နိုငကြှလိမ့မြည် မဟုတခြွေ။
မို့မို့ကိုယပြေါကြ အင်ျကြီတွေ တဖြည်းဖြည်း လွှောကြှတကြသွှားခဲ့ရသလို သူမ၏ ခါးဝတထြမီမှာလည်း ကားကြမ်းပြင် တဈနရောမှာ တဈကြင်းလုံး ပုံနလွှကေသ်ား ရှိလပြေီ။ ကြောမြင်းခေါြ ကြောကြှီးရဲ့ အကိုငအြတွယ် ကြမ်းကြမ်းနှင့ြ လကသ်ရမ်းမှုအောကမြှာ မို့မို့တဈယောကြ ကာမဒီရတွေေ တရိပရြိပတ်ကလြာခဲ့ရသည်။ သူမနှုတဖြွားဆီမှ တအိအိ တအင့အြင့ြ ညည်းတွားရှိုကင်ငသ်ံကလေးများ အဆကမြပြတ် ထွကပြေါလြာပပြေီ။
မို့မို့ကားရှေ့ခန်းရှိ ထိုငခြုံပေါမြှာ အလွားလိုကြ ပကလြကကြားယားကြီး ဖြစ်၍နကော ကြောကြှီး သူမ၏ပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို တဈဖကတ်ဈခကြြ လကန်ှင့ဖြှဲကားပြီး သူမပေါငခြှဆုံအရပမြှာ မကြန်ှာအပ်၍ အင်ျဂါဇပခြေါြ ရတနာရှှကြေုပကြလေးကို ခပကြှမ်းကြမ်း အနမ်းပေးနပသေည်ေ။ သူ့လကမြွားက သူမ၏ အင်ျဂါဇပ် နှုတခြမ်းသားများကို ဆှဲဖြဲ၍ စောကခြေါင်းပေါကကြလေးထဲကိုလွှာသှင်းပြီး ဝေ့ကာဝိုကကြာ လိုကလြံ ယကသ်ပ်၍ လှုပန်ှူးဆှပေးနပေါသည်။
“အို အိုးးး ဟင့ြ ဟင့ြ ဟင့ြ ကြှတ် ကြှတ် ကြောြ ဖြေးဖြေးကြာ သိပကြှမ်းတာပဲ အ အ ရှီး … အာ့”
“ကောင်းလား ဟင် မို့မို့ ”
“အင်း လုပ် လုပပြါ ယကပြေး လွှာနဲ့အစိ ကလေးထိုးပေး အိ အိ အ ဟုတပြှီ အား ကောင်းလိုကတ်ာ ကြောရြယ်”
“ကိုယ့လြီးကိုလည်း စုပပြေးရမယန်ောြ ”
“စုပပြေးမှာပေါ့ ကဲ ထ ထတော့ ဒီဖကလြှည့ြ ”
မို့မို့ကပြောပြီး ကြောမြင်း၏ ပုဆိုးကိုဆှဲလှန်၍ သူ့ပေါငကြှားမှ ပေါထြှကလြာသော လီးကြီးကို သူမနှုတခြမ်းများဖြင့ြ ငုံ့ကာ စုပန်မ်းပေးလိုကလြသည်ေ။ ကြောမြင်းလီးမှာ အမှောငထြဲမှာမို့ မသဲကြဲသောလြည်း လကတ်ဈကိုငစြာမွှတုတပြှီး အရှည် ၈ လကမြနီးနီးလောကြ ရှိမညဟြု မို့မို့ခန့မြှန်းမိကာ သူမစောကပြတထြဲမှာ ရှစိရှစိနှင့ြ ထူးခွားသော ဝဒနောတဈရပကြို ဖြစ်ပေါခြံစားလိုကရြသည်။
သူ့လီးကို အတနကြှာအောင် လွှာနှင့အြသှားအပြနယ်ကသ်ပ် စုပန်မ်း၍ လီးအောကမြှ တွဲလောင်းကနွသေော ဂွေးဥပဉွြးတွဲကြီး နှစ်လုံးကိုပါ ပါးစပဖြှင့ပြှှတကြနဲ ပြှတကြနဲ ငုံ၍ စုပဆြှဲကစားပေးလိုကသ်ည်။ ကြောမြင်းလီးက တမုဟုတခြငွြး မာနဖြီထကြှကာ တောငမြတလြိုကပြုံမှာ သံချောင်းကြီးအလားပင်။
“ဟင် …… လိုး …တော့ ကြောျ ”
“ဘာရယ် ”
“ဒီက ထနပြေီ သူ့လီးလည်း တောငန်ပြေီပဲ လိုးကြစို့ ကြောရြယ် …အခွိနမြရှိဘူး ”
သူမက ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပင် ပြောခလွိုကသ်ည်။ လိငကြိဈစဆိုတာ သူမအဖို့ အထူးတလည် ဆန်းကြယလြှသော ကိဈစတဈခုတော့ မဟုတပြါခွေ။
“ကောင်းပြီ မရယ် ”
” မို့… ” လို့ခေါလြိုကြ ” မ …” ဟုဆိုပြီး ပြီသလိုလုပလြိုကန်ှင့ြ ကြောမြင်း အခုတော့ ” ရငတေတ်ုန်း ရတွင်ေးထဲသို့” ကခွဲ့ရခွပြေီ။
မို့မို့ပေါငန်ှဈဖကကြို ပြဲပြဲကားကားလုပ်၍ သူမ၏ စောကပြတဖြောင်းအိအိကလေးကို သူ့လီးနှင့ြ အတနကြှာအောင် အလွားလိုကြ လွှောထိုးပြတဆြှပေးနကော စောကရြညတ်ှေ ရှှဲစိုလာပြီဆိုတာ သိရတော့မှ သူ့လီးဒဈကို သူမ၏စောကခြေါင်းပေါကကြလေးထဲ ဆတကြနဲ ဖိသှင်းထည့လြိုးလိုကသ်ည်။
“အ အိ ဟင်း ”
“စွတ် ဗှိ ပြှတ် ဖြပ် ဘှတ် … ဘုတစြှိ ဇွိ ဘှတ် … ဖြပ် ဗှပ် ပြှတ် ဇွပ် …”
စောကရြညတ်ှကြေောင့ြ လီးက အဝငန်ကပြှီး သူမကိုယထြဲကို မှှတဈေကောငတ်ှင်းဝငသ်လို လွှောကနဲ နဈစိုကတ်ိုးဝငသ်ှားသည်။ ကြောမြင်း ခါးအားသနသ်နန်ှင့ြ တရစပ် ဖိဖိ၍ လိုးသည်။
“အား ကောင်း ကောင်းတယ် ကြောရြယ် လိုး တအားလိုးစမ်းပါ … မို့စောကပြတကြို …အယားပြအေောင် လိုးပေးပါနောြ … ”
“စိတခြွ လိုးပေးမယ် မို့က ကိုယ့လြီးကို ကြိုကရြဲ့လား ”
“ကြိုကတ်ယ် လုံးပတလြည်းထွားတယ် … ရှညလြည်းရှညတ်ယ် တခွို့ယောကြွားတွေ … အဲ့ဒီလို မဟုတဘြူး ”
“ယောကြွား ဘယန်ှဈယောကြ … အလိုးခံဖူးလဲ မရဲ့”
“ဘာလို့မေးတာလဲ … လူကို… ဘယလြိုအစားထင် လို့လဲ ကြောရြယ် … မို့က အခုမှသာ မထငမြှတဘြဲ ကြောန်ဲ့ လမ်းမှာဆုံပြီး ဖြစ်ရတာပါ။ အရငကြ ဒီလိုမကြုံဖူးပါဘူး … တကယပြှောတာ ကြောြ … မယုံချင်န်ေ ”
“ယုံပါသတဲ့ဗွာ မို့က တခွား ကြေးစားတွနေဲ့ မတူတာအမှနပြါ ဒါပမယေ့ြ ”
“ဘာလဲ … ဒီ ဒါပမယေ့ကြ … ဟှန်းးး ”
“မို့က လီးတော့ကြိုကမြယ့ပြုံပဲလို့ ပြောမလို့ပါ ဟဲ ဟဲ ”
“အိုးးးး ဟင်း… ဟင်း … ဒါ ဒါတော့ အဟင်း ဟင်း ခစ်ခစ် … ခစ် ”
မို့မို့ တခိခိတခစ်ခစ် အသံကလေးထွကအြောင် ရယလြိုကမြိသည်။
“ကဲပါ မှနမြှနလြိုးစမ်းပါ ဆရာကြီးရယ် ဟင်း ဟင်း စကားခညွြးပဲ ပြောနေ။ စကားအရမ်းများတယ် မုန်းဖို့သိပကြောင်းတာပဲ ဟှန်းးး ”
ကြောမြင်း လီးကိုမှှပြေီး ဖိကာဖိကာ အားပြင်းပြင်းနှင့ြ ဆောင့ခြပြဈလိုကသ်ည်။ လီးတဆုံးထည့သ်ှင်းပြီး လိုးဆောင့ခြလွိုကခြှင်းမို့ မို့မို့ခငမြွာလည်း စကားသံများ ရပတ်န့သ်ှားရပြီး … အင့ကြနဲ အင့ကြနဲ နှုတမြှ မှညတ်မ်းလွှကြ သူ့ပုခုံးနှစ်ဖကကြို အားယူဆှဲဖကထြားလိုကရြကာ အောကမြှနေ၍ ခါးလေးကို မှှောကကြာမှှောကကြာ ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြို ပင့လြိုကကြှှလိုကလြုပ်၍ ဝေ့ဝိုကြ ကော့ထိုး ညှောင့ဆြောင့ပြေးနပတေေော့၏။
အခွိနန်ည်းနည်းကြာလာသညန်ှင့အြမွှ နှစ်ယောကစြလုံးကောင်းလာကာ ပြီးချင်လြာသည်။ နောကထြပ် အခကြလြေးငါးဆယ် ကြောကြှီး အားပါးတရ ဆောင့လြိုးပေးလိုကတ်ော့ သူမစောကပြတကြ စောကရြညလြိုကသ်ထကြ လိုကလြာပြီး ကြောမြင်းလည်း လရညတ်ဗှဈဗှဈ ပန်းညှဈထုတ်၍ မို့မို့လည်း အောကကြနေ တအို့အို့တအင့အြင့ြ ဆန့င်ငကြော့ထိုး လူးလှန့ရြင်း စောကပြတထြဲမှ စောကရြည် တဖစွဖြစွြ ပန်းထွကကြာ ငှိမကြသွှားရှာသည်။
နှစ်ယောကသ်ား နှုတခြမ်းချင်ြးဖိကပ် နမ်းစုပ်၍ ရမျမကရြယောဉကြှောထဲ ဆကလြကမြွောပါနမေိကြပသည်ေ။
“မို့ သိပလြှတယ် ခစွလြို့မဝနိုငဘြူးကြာ … ပြောကြော ပြောရြဲ့လား ဟင်းဟင်း ”
“ပြောတ်ယ် ကြောန်ဲ့ … အခုလိုနရတော… လှတလြည်း လှတလြပတ်ယ် စိတလြည်းခမွြးသာတယ် … ဒီတဈခါ ထပခြစွကြှမယ် ပြီးမှ … ပြနကြှတာပေါ့ ကြောရြယ် နောြ နောြ ”
“ကောင်းပြီ ဘယလြို ခစွမြှာလဲ ”
“မို့မို့ မှင်းစီးပေးမယလြေ ကြော့လြီးကြီးကို အပေါကြနေ စိတရြှိလကရြှိ ဆောင့လြိုး ကြည့်ခြငွတ်ယ် ”
“မို့ သဘောပဲလေ ကဲ လာ … ”
ဆိုပြီး ကြောကြှီးက သူမကိုယလြုံးကို ဆှဲယူမည့ဟြနပြှုတော့ မို့မို့လကကြလေး ကာပြီး …
“နပေါ ဒီ … လီးကြီး မှုတပြေးချင်သ်ေးတယ် ကို ကို … ရယ်… ဟင်း ဟင်း ဟင်း”
ပြောရင်း သူမကကြောမြင်း ပေါငကြှားထဲ တိုးဝင်၍ သူ့လီးဒဈကြီးကို ပါးစပကြလေးဖြင့ြ ထည့င်ုံကာ တပြှတပြှှတ် စုပန်မ်း၍ နတေော့သည်။ လီးဒဈကို လွှာနဲ့ ထိုးကစားပေးသည်။ ဒဈပတလြညကြို လွှာကလေး ဝလုံးဝိုင်းပတ်၍ ပြီးတော့ လီးတနတ်လွှောကြ လွှာဖြင့ယ်ကကြာသပကြာ လီးတဈချောင်းလုံးကို သူမ၏အာခေါငတ်ှင်းသို့ အပြည့အြသိပထြည့သ်ှင်းကာဖြင့ြ စိတလြိုလကရြ နမ်းလိုကြ စုပလြိုကြ ယကလြိုကြ နှင့ြ ပုလှကေိုငပြေးသည်။
ကြောမြင်းလည်း သူ့လကကြို သူမပေါငန်ှဈဖကကြှားထဲ လွှိုသှင်းပြီး စောကဖြုတတ်ဈခုလုံးကို ခပကြှမ်းကြမ်းပြတ်၍ စောကခြေါင်းထဲ လကခြွောင်းများ သှင်းကာ ထိုးနှိုကြ ဆောင့ပြေးသည်။ သူ့လီးတောငလြာသလို သူမစောကပြတမြှာလည်း စောကရြညတ်ရှှဲရှှဲ ဖြစ်၍ လာပြနပြါသည်။
“ကဲ အပေါတ်ကတ်ော့ မို့ရယ် ”
ဆိုပြီး ပြောလိုကတ်ော့… မို့မို့လည်း ပကလြကလြှဲအိပခြလွိုကသ်ော သူ့ကိုယပြေါတ်ကခြှပြီး သူ့လီးကြီးကို သူမစောကပြတန်ှင့ြ တည့တ်ည့ြ တေ့ခွိန်၍ သူမစောကစြိကလေးနှင့ြ လဒဈထိပဖြူးကို သုံးလေးခကြခြန့ြ ဖိပြတလြိုကရြင်း အပေါစြီးကနေ မှင်းစီးသလို လီးတဈဆုံး ထိုးသိပထြည့ကြာ အားပါပါကြီး ဖိလိုကြ ကြှလိုကလြုပ်၍ ဦးဆောင် လိုးဆောင့ပြေး နလတေေော့သည်။
“စွပ် ဇွပ် … ဗှပ် ဘုတစြှပ် … ဖတ် ဘတ် … ဘုတဗြှပ် ဗှဈ ပြှတ် … ဗှှတ် ဗှပ် … ဗလပ် လပ် ”
“အင့ြ အင့ြ အ ကိုကြောြ ဟင်းးး နို့စို့ပေး ကိုကြောရြယ် အားးးး အားးးး ကောင်းလိုကတ်ာ လီးကြီးက နင့ကြနဲ နင့ကြနဲ ဖြစ်နတောပဲ ကြောရြဲ့ … အိ အိ အ … ကော့ပေး အောကကြနေ ကော့ကော့ပြီး ထိုးပေး ကောင်းတယ် အင်းအင်း ထိ လိုကတ်ာ အရမ်းပဲကြယ် … ဟင်း ဟင်း ”
မို့မို့ဆောင့ခြကြကြ တောတ်ောလြေး မှိုငဆြိုငပြှီး သူမအနနှငေ့ြ ဒီလောကအြထိ ပကပြကစြကစြကြ အဆောင့ကြှမ်းလိမ့မြညလြို့ ကြောမြင်း ယောငလြို့တောင် တွေးမထားမိခဲ့ပါခွေ။ သူမ၏ ဖူးဖူးရှရှ နုနယသ်ော အဆင်းရူပကာနှင့ြ ဘယလြိုမှ မလိုကဖြကလြောကအြောငပြင် တဏှာထကသ်နလြသလေောကြ အလိုးအဆောင့ကြှမ်းနသည်ေ။ ဝိုငမြူးမူး ဘီယာမူးမူးနှင့ြ ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ် လိုးခွင်းမွိုးတော့ မဟုတတ်နရြာပေ။ သူမအနနှငေ့ြ ရူးချင်ြးရူးလွှင် ရာဂရူး တဏှာရူး ရူးခွင်းသာ ဖြစ်ပလေိမ့မြညဟြု ကြောမြင်း တွေးနမေိသည်။
“ဆောင့ြ မှနမြှန် အားရှိပါးရှိ ဆောင့ပြေး မရဲ့။ ကိုယ့လြီးက အခွိနကြှာကြာထိန်းနိုငတ်ယ် မ ဖီလငရြှိ အောငသ်ာလုပ် ”
“အင်း အင်းပါ အခုတောင် … အရညဒြလဟောကနွပေါပြီ သူ ဆေးတွဘောတွေ သုံးထားလို့ … ကြာနတောလား … ဟင် ”
ကြောမြင်းက ‘အင်း” ဟုဆိုပြီး ဝနခြံလိုကသ်ည်။ သူ့အနနှငေ့ြ အမြဲတစေ မိန်းမတွနှငေ့ြ ပတသ်ကဆြကဆြံမှုရှိသူမို့ ယခုလို သုတထြိန်းဆေးခေါြ ကြာဆေး တဈမွိုးမဟုတတ်ဈမွိုး အစဉအြမှဲ သုံးစွဲနရသေည်။ ဒါမှသာ ကာမစည်းစိမ် အပြည့အြဝ ရရှိခံစား နိုငမြညဖြစ်သည်။
“ရှငဟြာလေ တောတ်ော့ကြို မလှယတ်ဲ့ လူကြီး ဟှန်းးး ”
အခွိနတ်ဈနာရီနီးပါး မှင်းစီးလိုးဆောင့ြ၍ တဈခွီကနေ နှစ်ခွီအထိ စောကရြညမြွား မကြာခဏ ထွကထြှကကြနွရကော ဆောင့ရြတာ ညောင်းလာသညန်ှင့အြမွှ စောကပြတလြည်း ထူပူ၍ ကြိန်းလာပြီမို့ မို့မို့တဈယောကြ ခပည်ည်းညည်းကလေး ပြောရင်း သူ့ရငဘြတကြို မနာမကငွအြောင် ဆှဲဆောင့ထြုရိုကပြဈလိုကမြိသည်။ ပြီးနောကြ မောမောနှင့ြ သူ့ရငဘြတပြေါြ မှာကအြိပခြလွိုကလြွှကြ …
“ဘာဖြစ်လို့လဲ မို့ ရဲ့ ”
“အိုးးးး လူကို ဘယန်ှဈခွီ ပြီးပြီလဲ မမေးဘူး။ အရညထြှကရြလှန်းလို့ သူများစောကပြတတ်ောင် နူးအိနပြေီ သူ့လီးကဖြင့ြ သံချောင်းကြီးလို မာနတေုန်းပဲ။ ဒီက စောကပြတ် ကြိန်းလှဘီ ရှင်… ရဲ့…”
မို့မို့ ပြောပစ်လိုကတ်ော့ သူက …
“စောကပြတကြွိန်းရင် ခဏနားပေါ့ ကိုယ့ကြိုဖကထြား။ ကဲ ပြောစမ်း ဘယန်ှဈခွီပြီးသလဲ လို့ ”
“အင်း ဟင်း နှစ်ခါ သုံးခါ … လေးငါး ခါ… ဟင်း ဟင်း တကယပြဲ အော့ကြောလနလြီးကြီး … မရဘူး မို့… စောကပြတ် ပြနမြှုတပြေးဦး … ဒီအတိုင်းဆို ကြဲသှားလိမ့မြယ် ”
“လာခဲ့ ဒီအပေါြ တကထြိုင် ”
“ဘာလဲ ကြှနမြအဖုတန်ဲ့… သူ့မကြန်ှာ ပြတခြိုင်းမလို့လား … မလုပပြါနဲ့ကြာ ဒီလိုတော့… ”
“ရတယ် လာစမ်းပါ ဆို ”
မို့မို့ ကိုယကြို အရှေ့တိုးပြီး သူ့မကြန်ှာပေါြ ခွထိုငလြိုကတ်ော့ သူကအောကကြနပြေီး စောကပြတကြို အရညကြုနအြောင် တပြှတပြှှတစြုပ်၍ လွှာနှင့ယ်ကကြာ ယကကြာ စောကခြေါင်းလေးထဲ မရိုးမရှဖြစ်လာအောင် လွှာထိုး၍ ကစားပေးသည်။ လကန်ှင့လြည်း သူမစောကစြေ့ကိုဖစွပြှတလြိုကြ သှားနှင့ဖြိကိုကြ ကြိတခြွလေိုကလြုပပြှီး စောကပြတ် အကြဲကြောင်းတလွှောကြ လွှာအလွားလိုကကြှီး ယကသ်ပတ်ငလြိုကကြာ စောကခြေါင်းလေးထဲ လကန်ှဈချောင်းပူး ထိုးမှှေ၍ ဆောင့ဆြောင့ပြေးလိုကသ်ည်။ မိနဈအနည်းငယကြှာတော့ မို့မို့စောကပြတကြလေး အရညတ်ရှှဲရှှဲ ဖြစ်လာပြီး
“ကဲ တောပြှီ တောပြါတော့လို ဆိုနမှေ ဟင်း လိုးချင်လြာပြီ အောကမြှာ ငှိမင်ှိမကြလေးနနေောြ စောကပြတကြ ရှလိုကတ်ာမှ လီးနှစ်ချောင်းပူးပြီးတော့တောင် လိုးချင်လြာပြီ အဟင်းဟင်းး ဟင်းးးး ”
“ဘာဂြာ ကောင်းလို့နမှောပေါ့ မို့ရဲ့ ဟင်းဟင်း ”
“သိဘူး … သှား ”
ဆိုပြီး … မို့မို့ ကိုယ့အြလုပကြို ဆကလြုပလြိုကသ်ည်။ သူမ ကိုယကြလေးက ကြောမြင်းရဲ့အထကမြှာ ခွစီး၍ ထလိုကြ ထိုငလြိုကြ ကြှလိုကြ မှောကလြိုကြ ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြို ဘယလြူးညာလှိမ့ြ စကောဝိုင်းမှှေ့ဆောင့လြိုကန်ှင့ြ မိနဈပေါင်းများစွာ ကြာမှင့သ်ညအြထိ တဈဆကတ်ည်း မနားစတမ်းပင် စခန်းသှားပစ်လိုကသ်ည်။
“ဆောင့ဆြောင့ြ ကောင်းလာပြီ မို့ရယ် … မို့က မှင်းစီးတာ သိပကြွှမ်းကငွတ်ာပဲ ဟင်းဟင်း ”
“ပါးစပပြိတထြားစမ်းပါ တကတည်း ဒီမှာ မောလှပြီ မို့ပြီး … ပြီး … ချင်ြ…လာ ပြီ ကြောရြယ် အင်းဟာ… အင်း အင်း ကဲ ကဲ …”
“စွပ် ဖြပ် ဗှပ် စွိ ဇွပ် ဖြပ် … ဘုတ် ဖတ် ဗှပ် …ဘုတ် ဘှပ် ဗွိ ပြှတ် ဗွှတ် ”
“အား အခစွရြယ် ခစွစြောကဖြုတကြလေး စီးကြပကြှပန်ဲ့… လိုး … လိုးစမ်း… ကိုယလြီးကို ပင့လြိုးပေးမယ် အင်း ကဲ ကောင်းလား ကောင်းလား မို့ …ဟင် အင်းးး ”
“အ အ ကောင်းတယ် ကိုရယ် ပြီး ပြီး ပြီ …မို့ ဟာထဲကို ကို့လီးကြီး ဝငဝြငဆြောင့တ်ာ အောင့အြောင့သ်ှားတာပဲ … ထိ ထိတယ် အိ အာ့ အားးး လိုးပေး… ကော့ကော့ပြီး လိုးပေး ဟင့ြ သူ့လဒဈကြီးက မို့ … သားအိမတ်ောင် ပေါကပြှီလား မသိဘူး အူးးး ဟူးးးး အု အူးးးး ”
ကြောမြင်းရော သူမပါ စောကရြညန်ှင့ြ သုတရြညတ်ှေ တဖစွဖြစွြ ပန်းညှဈထုတလြိုကကြှရင်းက ကာမလမ်းဆုံးသို့ မရောကခြငွြ ရောကခြငွန်ှင့ပြင် ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကြ ရောကရြှိသှားကြလတေော့သည်။
အတနကြှာနားပြီး ပြနမြယလြုပတ်ော့ … ကြောမြင်းက သူမကို ဟိုဒီလှည့ပြတပြှောဆို၍ ကားဒကရြြှဘုတပြေါမြှာ လကထြောကြ ဖငကြုန်းခိုင်းပြီး နောကဆြုံးတဈခွီအဖြစ် သူ့လီးကို မို့မို့ဖငသ်ားနှစ်ဖကအြကြားကနေ စောကခြေါင်းလေးထဲ တဆုံးမှုပအြောင် ထိုးနှစ်ထည့သ်ှင်းပြီး တဖုန်းဖုန်း တဒိုင်းဒိုင်း စကသ်နတေပြဈသည့န်ှယ် ကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်း လိုးဆောင့ပြဈ လိုကပြှနလြသည်ေ။
ဒီတဈခွီလည်း မို့မို့ ကြကြနေပေန်ပပြင် အလိုးခံလိုကကြာ သူမ လိုလားတောင့တ်သမွှ ကာမစည်းစိမကြို တင်းပြည့ကြပြပြှည့ပြင် ရရှိသှားခဲ့ပသည်ေ။ သူတို့နှစ်ယောကြ နောကတ်ဈကြိမ် ပြနဆြုံတွေ့ကြဖို့ဆိုတာ သိပတ်ော့လှယကြူမှာ မဟုတမြှန်း နှစ်ယောကစြလုံး ရငထြဲက သိနှင့ပြှီးသားပငဖြစ်သည် မဟုတပြါလား။
ကားလေးက လမ်းမပေါပြှနတ်ကကြာ ခရီးဆကလြကြ ထွကခြှာလာခဲ့သည်။ နောကြ နာရီဝကခြန့ကြှာတော့ မို့မို့စတည်းခရွာနရောသို့ ရောကရြှိလာပြီး မို့မို့ကားပေါကြဆင်း၍ နှစ်ယောကသ်ား လူချင်ြးခွဲလိုကကြှသည်။
မို့မို့က သူမအိပခြန်းကလေးဆီ လွှောကလြာလိုကသ်ည်။ ကြောမြင်းက သူမကို သူ့ဆီ ဆကသ်ှယဖြို့ဆိုပြီး ဖုန်းနံပါတလြေး ပေးသှားသေးသည်။ ပြနဆြုံတွေ့မတွေ့ ဆိုတာကိုတော့ မို့မို့လည်း အသအချော မသိပါ။ မနကဖြှန် သမလေား ရှငမြလား ဆိုတာကိုတောင် ဘယသ်ူတဈဦးတဈယောကမြှ ကြိုတင် မသိနိုငသ်ည့ဘြဝပဲ မဟုတလြား။
မို့မို့တဈကိုယလြုံး ကိုငအြရိုကခြံထားရသလို ကိုကခြဲနာကငွလြို့နသည်ေ။ အခွိနအြခါ မဟုတပြမယေ့ြ အိပခြန်းနှင့ြ တွဲလကြပြေးထားသော ရချိုးခန်းထဲဝငပြှီး ရကေိုတဝကြီး စိမခြွိုးပစ်လိုကတ်ော့မှ လူက အနည်းငယ် ပြနလြည် လန်းဆန်းလို့သှားသည်။ ညအိပဝြတသ်ည့ြ ဂါဝနရြှညတ်ဈထညကြို လဲလှယဝြတဆြငလြိုကပြှီး အိပလြို့လည်းပြောမြှာ မဟုတသ်ည့ြ အတူတူ ရီဆကပြရြှငအြခန်းထဲသှားပြီး ဂွိုဟတ်ုစလောင်းမှလာသည့ြ တီဗှီဇာတလြမ်းတွဲတွကေို စိတမြပါလကမြပါ ထိုငကြှည့န်လေိုကသ်ည်။
သူမနှင့ြ ခွိန်းဆိုထားသူက ဒီနေ့ ရောကလြာဦးမည် မဟုတပြါ။ ရနကြုနကြို ကြောကအြရောင်းအဝယကြိဈစနှင့ြ လာခွင်းဖြစ်၍ သူမ၏ လောပနတ်ဈဦး ဖြစ်သည့ြ ဦးတိတစြှမန်ှင့အြတူ လယောဉတ်ဈစီးတည်း အတူတကြ စီးနင်းလိုကပြါလာခဲ့ပြီး လှနခြဲ့သော သုံးလေးရကခြန့ကြ ရနကြုနကြို စတငရြောကရြှိလာခဲ့ခွင်းပင်။
ဦးတိတစြှမမြှာ သူမနှင့ြ မကင်းရာမကင်းကြောင်း ဖြစ်သော လူခမွြးသာတွထေဲက တဈဦးဖြစ်ပြီး မို့မို့နှင့သ်ူ မိုးကုတကြ ကြောကဝြိုင်းတဈခုမှာ စတငဆြုံဆည်းခဲ့ကြသည်။ သူနှင့လြပေါင်း အတောကြှာကြာ လကတ်ှဲ လုပကြိုငဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမှတဆင့ြ နောကထြပ် ကြောကလြောကမှ ကုနသ်ညတ်ခွို့နှင့သ်ူမ ပလဲနံပသင့စြှာ ဆကဆြံခွင့ရြခဲ့ပြနပြါသည်။
ယခုဆိုလွှင် မို့မို့အနနှငေ့ြ အလှနအြမင်း ခမွြးသာလှသည် ဟုမဆိုနိုငသ်ည့တ်ိုငအြောင် ကြောကမြကြန်ှင့ြ ပတသ်ကသ်ည့ြ အစုရှယယ်ာများမှတဆင့ြ တဈသကစြာ သုံးမကုနန်ိုငလြောကသ်ည့ြ ငှကြေေးဥဈစာများ စုဆောင်းရရှိပြီး မကြောင့မြကြ နထေိုငန်ိုငပြှီဖြစ်ပသည်ေ။ ယခုအကြိမမြှာ လမ်းကြောင်းအသဈရှာခွင်းလည်းဖြစ် ယခငကြ လကတ်ှဲဖောဟြောင်းဖြစ်သူ ဦးတိတစြှမ်၏ ဖိတမြန်တကပြုခကြအြရ ရနကြုနမြှကေို မထငမြှတဘြဲ ပြနလြညခြှခွေ မိခဲ့ခွင်းပဲ ဖြစ်သည်။
ဦးတိတစြှမကြ ပိုကဆြံခမွြးသာသူပီပီ ရနကြုနမြှာ သူ့အငယအြနှောင်း မယား သုံးလေးယောကမြက ရှိသူ ဖြစ်လရော ယခုလည်း အပြောမြယားများထံသို့ အလှည့ကြွ ခွစကြောဖြန့ြ၍ စည်းစိမခြံစားနဟနေတ်ူသည်။ မို့မို့အနနှငေ့လြည်း ယခုရနကြုနကြို ရောကရြှိသည့န်ေ့ကစ၍ နှစ်ရကန်ှင့ြ နှစ်ညတိုငအြောငပြင် ဦးတိတစြှမန်ှင့အြတူ ကာမရယောဉကြှောထဲမှာ မွောချင်တ်ိုင်း မွောပါခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောကကြ ဘာအပေးအယူမှမရှိသလို ဘယလြိုအနှောငအြဖြဲ့မွိုးမှလည်း ရှိသူတွေ မဟုတကြှခွေ။ လုပင်န်းတူ လုပဖြောကြိုငဖြကြ သဘောမွိုးသာဖြစ်၍ နှစ်ဦးသား ကာမဆကဆြံရာမှာတော့ တဈဦးနှင့တ်ဈဦး အကြိုကခြငွြး တူညီကြ၍ စိတသ်ဘောထားချင်ြးလည်း အတောမြွားများ တိုကဆြိုငမြှုရှိကြသူတွဟေုပင် ဆိုရခွမည်ေ။
မို့မို့တီဗှီ ဖနသ်ားပြငပြေါကြ ကိုးရီးယားအခစွဇြာတလြမ်းတွဲကို ကြည့်ြ၍ အခွိနဖြှုန်းနရောက နာရီဝကလြောကကြှာတော့ လူက ငိုကမြှည်းသလိုဖြစ်ပြီး မကြလြုံးကလေး စင်းကလွာခဲ့သည်။ အိပခြွိနလြည်း လှနပြှီ။ လူလည်း အတောကြလေး ပငပြန်းနှမ်းနယ်၍ နပြေီ။ သူမ အိပမြှဖြစ်တော့မညဟြုတွေးရင်း ထိုငရြာမှ အသာထ၍ အတွင်းဖကရြှိ အိပခြန်းဆောငဆြီသို့ ပြနလြည် လွှောကလြှမ်း ဝငလြာခဲ့လိုကသ်ည်။
“ဟိတ် …မအိပသ်ေးဘူးလား ”
“…… ”
သူမ နဘေးနားကပလြကြြ ပြောလိုကသ်ော အသံကြောင့ြ မို့မို့လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ … အသံရှငကြ အသကြ ၄၀ အရှယခြန့ြ အမွိုးသားကြီးတဈယောကြ ဖြစ်ပြီး … လှနခြဲ့သည့ြ တဈရကြ နှစ်ရကလြောကကြတည်းက ဒီတည်းခိုဆောငမြှာ သူမနှင့မြကြမြှန်းတန်းမိနသေူ ဖြစ်နသည်ေ။
“အောြ အင်းဟင်း မအိပသ်ေးပါဘူး ကြှနမ် အိပမြပြောတ်ာနဲ့ … ”
“လာလေ တီဗှီကြည့်ရြင်း စကားပြောကြတာပေါ့ ”
မို့မို့ သူ့မကြန်ှာကို တဈခကြအြကဲခတသ်လို ကြည့်လြိုကမြိရင်းက …
“ကြှနမ် အခုပဲ ပြနလြာတာ … တီဗှီကြည့်ရြမှာလည်း ပငွြးစရာကြီး ”
“ဒါဖြင့ြ …ကိုယ့အြခန်း လာလညပြါလား တဈခုခု ဧည့ခြံမှာပေါ့ ”
မို့မို့ တဈစုံတဈရာ နားလညမြိသလို ရှိသှားရပြီး မကြန်ှာလေးကို ပြုံးတုံ့တုံ့ကလေးလုပ်၍ သူ့ဖကကြို စောင်းငဲ့ကြည့်လြိုကကြာ …
“ရှင် ဘာကြှေးမလို့လဲ တဈခုခု ကြှေးမှရမယန်ောြ …ကြှနမ် ဗိုကဆြာနလေို့ …အဟင်းဟင်း ”
“ရတယ် ဘာစားချင်သ်လဲ ဘာသောကခြငွသ်လဲပြော အားလုံး အဆငသ်င့ပြဲ ဟင်း ဟင်း ။ ကိုယ့အြခန်းက ဒီဖကမြှာ … ”
ဆိုပြီး သူမတို့အိပခြန်းနှင့ြ ဓားလှယခြုတကြကြ နရောလောကမြှာရှိသည့ြ တဈယောကအြိပခြန်းကိုညှှနပြှ၍ သူမလည်း သူ့အနောကကြနေ တိတဆြိတစြှာဖြင့ြ လိုကပြါလာခဲ့သည်။ သူက အခန်းသော့ဖြင့ပြှီး ဝငလြိုကရြာက
“ညီမ လာလေ ”
“ဟုတ် …ကဲ့ ”
ဆိုပြီး … မို့မို့ ခပရြှံ့ရှံ့ပုံစံနှင့ပြင် သူညှှနပြှသည့ြ ထိုငခြုံတဈလုံးမှာ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။
“တဈမွိုးတော့မထငန်ဲ့နောြ ညီမနဲ့အတူလာတဲ့ လူကြီးရော ဒီညမတွေ့ပါလား ”
“အောျ … ”
ဟု ဆိုပြီး မို့မို့ ဘာပြနဖြှရမေလဲ စဉြးစားရင်း …
“သူ သူက ဒီလိုပဲ လွှောကသ်ှားနကြပေါ။ နောကြ သုံးလေးရကလြောကန်မှေ ပြနရြောကမြယန်ဲ့တူပါတယ်”
“သူနဲ့ ညီမက … အင်း … စပစြုသလိုများ ဖြစ်နမလေားဘဲ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ။ ကဲပါလေ အခု ညီမ ဘာစားမလဲ ဘာသောကမြလဲ … အအေးလား ဘီယာလား စားစရာတဈခုခု မှာချင်လြား ပြောလေ ”
“မစားချင်ပြါဘူး … အလကား နောကတ်ာ ”
ဟုဆိုရင်း
“ကြှနမ် ဘီယာ ပဲ ”
“အိုကေ ညီမ … ဒီလိုမှပေါ့ ”
ဆိုပြီး သူက ရခေဲသတ်ေတာမှာ အသင့သ်ိမ်းထားသည့ဘြီယာပုလင်းတွေ ထုတယ်ူလိုကပြှီး သူမအရှေ့မှာ လာခပြေးလိုကရြင်း
“ကိုယ့န်ာမညလြည်း မှတထြားပါ စိုးကြီး … နာမညရြင်း မှတစြိုး တဲ့”
“ဟုတကြဲ့ ကိုစိုး … ကြှနမ် … မို့မို့ပါ ”
နှစ်ယောကသ်ား ဘီယာတဈငုံစုပလြိုကြ စကားစမှညပြှောဆိုလိုကြ အာလူးကြောကြလေးတဈဖတဝြါးလိုကြ လုပ်၍ ဘီယာ ပုလင်းဝကခြန့ြ ကြိုးသှားခဲ့ကြသည်။ ယိုးဒယားဖကမြှလာသော ဘီယာခနွြးခေါြ ဆငတ်ံဆိပဘြီယာက ခကြခြငွြးအစွမ်းပြလာပြီး မို့မို့ နည်းနည်းထွချင်ေလြာသည်။ အပြငကြနေ သောကလြာသည့ြ အရှိနကြှောင့လြည်း အမူးဒီဂရီလေး တရိပရြိပတ်ကြ လာခဲ့ရခွင်းပဲ ဖြစ်လသည်ေ။
ကိုစိုး၏မကြလြုံးအကြည့်မြွားက သူမ၏ ညဝတအြင်ျကြီအောကမြှ အသားဆိုငအြိအိကြီးတွဆေီကို မကြာခဏ ရောကရြောကလြာပြီး ပါးလှှာသောဂါဝနအြကြီၤအောကမြှ သူမ၏ ရငသ်ားမို့မို့နှစ်မှှှာမှာလည်း မီးရောငအြောကမြှာ အထင်းသား ပေါလြှငလြို့နကော ဒူးခေါင်းမရောကတ်ရောကမြွှရှိသည့ြ ဂါဝနအြောကမြှ ဖြူနုသော ခွသလေုံးသားဝင်းဝင်းကလေးတွကေိုပါ သူက အရသာခံ၍ စိုကကြှည့န်တောတွေ့ရသည်။
မို့မို့လည်း သူ့အကြည့်ကြို မသိကြိုးကြှံပြု၍ ခုံပေါမြှာ တငပြုလှှဲကလေး ခွတဈေဖကကြိုခွိတ် ထိုငန်လေိုကရြာ သူမ၏ ဒူးခေါင်းအထကမြှ ဂါဝနအြနားစကလေးက ပေါငအြလယလြောကအြထိ လွှောကသွှားသဖြင့ြ သူမအနနှငေ့ြ သူ့ကို တမငတ်ကာ အောကစြလှှတပြှလိုကသ်လို ဖြစ်သှားရပြီး သူမ၏ပေါငခြှဆုံနရောရှိ နုထွတဝြင်းဝါလို့နသညေ့ြ အသားဆိုငကြလေးများနှင့တ်ကြ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းဖြစ်နသေော ပန်းနုရောငပြငတ်ီပါးကလေးအောကမြှ အမှေးအမှှငကြလေးများ တစွန်းတဈစ ပေါထြှကန်သညေကြိုပါ ကိုစိုး အတိုင်းသား တွေ့မှင် လိုကရြလသည်ေ။
မို့မို့ သူ့ဖကကြို မကြလြုံးကလေးတဈခကြဝြေ့ကာ ပြနလြည် အကဲခတ် ကြည့်လြိုကရြာက သူစိုကကြှည့န်မှန်ေးသိ၍ ကိုယကြို ခုံပေါကြနေ မသိမသာကလေး အောကဖြကလြွှောခလွိုကပြှီး သူမ၏ အဖုတန်ရောကို ပို၍မှငသ်ာအောင် ပြုလုပပြေးလိုကတ်ော့ ကိုစိုး အနည်းငယ် လှုပလြှုပရြှားရှား ဖြစ်သှားရသည်။ သူက မို့မို့အနားကို အသာကပလြာပြီး
“ခုနက စကားပြနဆြကရြအောင် … မို့ ရေ ”
“ဘာပြောမလို့လဲ ကိုစိုး ”
“အောျ မို့မို့နဲ့ အတူလာတဲ့ ဟိုလူကြီးအကြောင်း လေ ဟင်း ဟင်း … ”
သူက စိတဝြငတ်စားပုံစံနှင့ြ မေးတော့ မို့မို့လည်း …
“ဒီလိုပါပဲ မိတဆြှတွပေေါပဲ … အခု မို့မို့နဲ့ ကိုစိုးလိုပေါ့ … မဟုတဘြူးလား ကိုစိုး ရဲ့ … အဟင်း ဟင်းဟင်းး ”
“တကယလြား … ဒါဆိုရင် ကိုယလြည်း ဒီက… ညီမမို့နဲ့ မိတဆြှေ ဖြစ်နိုငပြှီပေါ့ နောြ … ဟင်း ဟင်းဟင်း ”
သူက အဓိပျပါယပြါပါ ပြောလိုကရြာ မို့မို့ ဘာမှပြနမြပြောဘဲ ပြုံးစိစိလုပကြာ အသာ ငှိမန်လေိုကသ်ည်။ ကိုစိုး သူမအနားကပလြာသည်။ ပြီးတော့ သူ့လကတ်ဈဖကကြ မို့မို့လကကြို အသာဆှဲယူ၍ …
“ကဲ လာ မို့မို့ ကုတငပြေါမြှာ အတူထိုင် စကားပြောရအောင် နောြ ”
မို့မို့သူ့ကို မော့ကြည့်ပြှီး ခေါင်းကို အသာညိတပြှလိုကသ်ည်။ ကုတငပြေါမြှာ ဘေးချင်ြးယှဉလြကြသ်ား ပူးကပကြာ ထိုငလြိုကကြှပြီး သူက …
“ဘီယာယူဦးမလား မို့”
“အင်း … ဒီတဈလုံးဆို တောပြှီ။ မို့မို့ အပြငကြလည်း သောကလြာခဲ့သေးတယ်။ ဒီည အသောကမြွားလို့လား မသိဘူး မကြလြုံးတွတေောင် ကြောငတ်ောငတ်ောင် ဖြစ်နပြေီ ”
“ခဏမှေးချင်မြှေးလေ ကိုယတ်ဈယောကလြုံး ရှိသားပဲ”
မို့မို့ တဟင်းဟင်းနဲ့ ရှကစြနိုးကလေး ရယန်လေိုကရြင်း သူ့ရငခြှငထြဲကို သူမကိုယလြုံးကလေး အသာတိုးဝငမြှီနှဲ့၍ ထိုငလြိုကရြာက …
“ကိုစိုး ”
“ဟင် ဘာလဲ ညီမလေး ”
“မို့ကို အထငမြသေးပါဘူး နောြ ”
“အို မသေးပါဘူး မို့ရယ် မို့က အရမ်းလည်းလှတယ် ခစွစြရာလေးလည်း ကောင်းတယ် ”
ဆိုပြီး သူမ လကမြောင်းသား လုံးကဈကဈကလေးကို သူ့လကဖြှင့ြ အသှားအပြန် ပြတသ်ပ်၍ သူမနဖူးကလေးကို အသာငုံ့နမ်းလိုကသ်ည်။ မို့မို့ ရုတတ်ရကပြင် သူ့လညတ်ိုငကြို သူမ လကကြလေးနှစ်ဖကဖြှင့ြ ယှကလြိမပြှီး သူ့ဦးခေါင်းကို သူမမကြန်ှာအနီးသို့ ဖိနှိမကြာဆှဲခလွိုကရြာက သူ့နှုတခြမ်းထူထူကြီးနှစ်ခပြကြို သူမနှုတခြမ်းဖူးဖူး ကလေးများဖြင့ြ စိတလြိုလကရြ နမ်း၍ စုပ်၍ လွှာကလေးထိုးမှှေ၍ ပေးလိုကမြိပါလေ၏။ အတနကြှာမွှ အပြနအြလှန် နမ်းစုပန်ကြပြေီး မို့မို့ကိုယကြလေးက ကုတငထြကကြို တအိအိ လဲပျိုကသွှားရာက သူ့ရငခြှငထြဲသို့ လုံးလုံးလွားလွားပင် ရောကရြှိလို့သှားရလသည်ေ။
ကိုစိုးလကတ်ှကေ သူမကိုယပြေါရြှိ အသားဆိုငအြိအိ ကုန်းကမူ ခွိုင့ဝြှမ်းကလေးတွအပေေါမြှာ နရောလပမြကနွအြောင် လိုကလြံပြေးလှှား ဆော့ကစားလွှကြ ရှိခွပြေီ။ မို့မို့ တဟင်းဟင်း ညည်းတွားရင်း အသကရြှူရကြပသ်လို ဖြစ်လာသည်။
“ကို … ”
“ဘာလဲ မို့ ပြောလေ ”
“မို့ ဂါဝနလြေး ခွှတလြိုကတ်ော့မယကြှာ ”
“ကောင်းသားပဲ မို့ … ရယ် .ခွှတလြိုကလြေ ဟင်းဟင်း ဟင်း ”
မို့မို့ ဂါဝနရြှညလြေးက ကုတငအြောကမြှာ ပုံကသွှားရလသည်ေ။ သူမတဈကိုယလြုံး မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း ဖြစ်သှားသည်။ သူမ ခန်ဓာကိုယအြပေါပျိုင်းရှိ မို့မောကကြှှရှစွာဖြင့ြ အရှေ့ကိုစူ၍ ထွကန်သေော ရငသ်ားအိအိကြီးနှစ်မှှှာက နမ်းချင်စြို့ချင်စြရာ ကောင်းလှသလို ဖြူဝင်းနုဖတန်သေော အသားအရေ ခါးသိမသ်ိမကြလေးအောကမြှ ကြီးမားကားစွင့လြှသည့ြ တငသ်ားကြီးနှစ်ဖကတ်ို့က သူမ၏ ရှုမငှီးဖြယအြလှကို အတိုင်းးသား ထုတလြှဈဖောကြွူးလွှကြ ရှိနကြပေသည်ေ။
စိုးကြီး အသကရြှူဖို့တောင် မေ့နသလေိုကြီး ဖြစ်ကာ သူမအလှမှာ အတနကြှာအောင် မငသ်ကစြှာဖြင့ြ မိန်းမူးမွောနမေိသည်။
“လှလိုကတ်ာ မို့ရယ် ထိရကစြရာတောင် မရှိဘူး ”
“ကိုကလည်း မို့က အပျိုနုနုထွတထြှတကြလေး မဟုတပြါဘူးနောြ။ သူများတကာ အကြိမကြှိမ် ခူးခွှေ နမ်းရှိုကပြှီး ရစရာမရှိအောင် နင်းခွခေံထားရပြီးသား ပန်းပါ။ ပနတ်ောကြပြန်းဆိုတာ မို့တို့လို ဘဝမွိုးကို ပြောတာပါပဲ အဈကိုရယ် ”
“ပနတ်ောကြဖြှဈဖြစ် အခူးခံအနမ်းခံ အနင်းခံတာပဲဖြစ်ဖြစ် အလိုးခံပြီးသားလို့ပဲ ပြောပြော တို့အနနေဲ့ကတော့ တဈခါမှ မနီးစပဖြူးသေးတော့အသဈကပြခြွှတ် ပါကငကြလေးလို့ပဲ သဘောထားပါတယ် မို့ရယ်။ အခုလို အလှပဂေးလေးနဲ့ ဆုံခွင့ရြတာ ဝမ်းသာလို့မဆုံးဘူး ”
ဆိုပြီး ပြောလိုကတ်ော့ မို့မို့ရငထြဲမှာ အတိုင်းမသိ ပီတီဓာတကြလေး ရရှိသှားပြီး နှလုံးသားထဲမှာ နှေးကနဲသိမ့ကြနဲ တဈခါမှ မဖြစ်ပေါဖြူးတဲ့ ဝဒနောတဈရပကြို ဖြစ်ပေါခြံစားလိုကရြလသည်ေ။
“ပြောတတ် လိုကတ်ာ ကိုစိုးရယ်။ ဒီအပြောနဲ့တင်… မို့တော့ အရညပြွောသ်ှားရပါပြီ ကိုရယ် … တကယပြါ … မို့ တကယပြှောတာနောြ … ”
မို့မို့ သူ့ကိုဖကတ်ှယ်၍ တရှိုကမြကမြကြ နမ်းလိုကသ်ည်။ သူ့ရငင်ှေ့ကို လှုံရသညမြှာ အခွားဘယယ်ောကြွားသနာတဈယောကန်ှင့မြှ မတူသလို စိတထြဲမှာ ခံစားနရသေည်။ သူကလည်း မို့မို့ကို တကမြကခြှင်းကြီးစွာဖြင့ြ တဈကိုယလြုံးအနှံ့ လိုကလြံပြတသ်ပ် ကိုငတ်ှယကြာ အဆကမြပြတ် နမ်းစုပ်၍ နှစ်ယောကသ်ား ဖိုနှင့မ် အထိအတွေ့အောကမြှာ မိန်းမူးမှေ့ပြောစြှာ အခွိနအြတောကြှီးကြာအောငပြဲ တသိမ့သ်ိမ့ြ တငှိမ့င်ှိမ့ြ ဖီလငယ်ူခံစား မွောပါနမေိကြပသည်ေ။
“အို … အင့ျ …ဟင်းးးး အင်းးးးး ”
မို့မို့ တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည်။ စိုးကြီးလကတ်ဈဖကကြ သူမပေါငခြှဆုံကြားထဲကို တိုးဝငလြာပြီး သူမ၏ရတနာရှှကြေုပခြေါြ စောကပြတခြုံးမို့မို့ကလေးကို သူ့လကဖြဝါးကြမ်းကြီးဖြင့ြ စောကပြတတ်ဈအုံလုံး အုပကြိုင်၍ ဆုပည်ှဈပစ်လိုကရြာက စောကခြါင်းပေါကကြလေး ထိပန်ားက အစိကလေးကို ဖစွခြွလှေုပဆြှကစားလိုကြ အကြဲကြောင်းတဈလွှောကြ ဖြဖြရှရှကလေး ပြတဆြှဲလိုကြ လုပရြင်း စောကခြေါင်းပေါကထြဲကို သူ့လကန်ှဈချောင်းပူး၍ ထည့လြိုကကြာ အသှင်းအထုတလြုပ်၍ ထိုးနှိုကဆြောင့လြိုးပေးနပသေည်ေ။ သူမ၏ စောကပြတကြ ခကြခြငွြးပင် အရညလြိုကကြာ ရှှဲရှှဲစို၍လာသည်။
သူကလကန်ှဈချောင်းကနေ သုံးချောင်းပူးထည့ြ၍ ထပမြံနှိုကဆြောင့န်ပြနေသ်ည်။ မို့မို့အနနှငေ့ြ နည်းနည်းတော့ အခံခကပြမယေ့ြ လီးနှင့လြိုးတာမွိုးမဟုတ်၍ အရသာတဈမွိုး ထူးသလိုဖြစ်နကော စောကခြေါင်းလေးထဲမှ ယားယံမှုဝဒနောက ပိုကဲဖြစ်ပေါလြာခဲ့ရပြီး သူမခါးကလေးကို လူးလှန့ကြော့ထိုး၍ သူ့လကန်ှင့ြ လိုးပေးသမွှကို အံကလေးကြိတကြာ ခံနလေိုကမြိသည်။
ကိုစိုးက စောကပြတခြညွ့မြဲပြီး နှိုကန်တောတော့မဟုတခြွေ။ သူ့လကတ်ဈဖကကြ သူမနို့အုံကို ဖစွည်ှဈဆုပန်ယလြိုကြ နို့သီးတွကေို လူးလှိမ့ပြှတခြွကစေားလိုကလြုပန်ပြေီး တဈခါတဈရံ သူမဖငသ်ားအိအိ နှစ်ဖကကြို ညှဈလိုကန်ယလြိုကြ ဆှဲဖြဲလိုကလြုပ်၍ အမွိုးမွိုး နှိုးဆှကိုငတ်ှယန်ခွင်ေးဖြစ်ရာ မို့မို့တဈယောကြ ဏှာအထကြီး ထလာရသည်။
မို့မို့လည်းသူ့ပေါငကြှားထဲသို့ လကထြည့ြ၍ သူ့လီးကို စမ်းလိုကသ်ည်။ ပုဆိုးအောကမြှ လီးကြီးမှာ တုတခြိုငလြှစွာဖြင့ြ မာတောငတ်ောင့တ်င်းနပြေီး အတွင်းခံဘောင်းဘီ ဝတထြားတာမို့ သူ့လီးက ဘောင်းဘီအောကကြနေ ပေါကထြှကတ်ော့မတတရြှိနတောကို တွေ့ရပသည်ေ။ မို့မို့ လသေံတိုးတိုးကလေးဖြင့ြ…
“အဈကို လီးမတောငသ်ေးဘူးလား မို့ စုပပြေးမယလြေ ”
“ကောင်းပြီ ဒါဖြင့ြ မို့ ဒီဖကကြို လှည့အြိပလြိုကြ ။ ကိုယ့လြီးကို မို့စုပရြင်း ကိုယလြည်း မို့စောကပြတကြို ယကပြေးမှာပေါ့ မကောင်းဘူးလား ”
“အင်း ကို့ သဘောပါပဲရှင် ဟင်းဟင်း ဟင်း ”
သူရော မို့မို့ပါ အနအထေားပြောင်းလိုကကြှပြီး စဈစတီနိုင်း ( 69 ) ပုံစံနလေိုကကြှကာ တဈယောကကြို တဈယောကြ အပြနပြှနအြလှနလြှနပြင် နမ်းလိုကစြုပလြိုကြ ယကလြိုကန်ှင့ြ…။
မို့မို့စောကပြတတ်ဈခုလုံးကို မရှံမရှာပင် သူ့လွှာကြီးနှင့ြ အမွိုးမွိုးအဖုံဖုံ ထိုးယကဆြှနကော စောကခြေါင်းကလေးထဲကို သူ့လွှာဖြားကြီး တွန့လြိပစြှာ မှှနှေောကတ်ိုးဝင်၍ စောကခြေါင်းအတွင်းဖကကြ အသားနုနု နံရံကလေးတွကေို လှည့ပြတမြှှေ့ထိုးလိုကြ စောကပြတကြို လွှာအပြားလိုကြ ယကယ်ကပြေးလိုကြ အစိကို နာနာလေးစုပကြာ ငုံခဲ၍ ကိုကလြိုကြ ဆှလိုကလြုပပြေးနေ၍ မို့မို့တဏှာဇောတွေ အပြတထြကြှလာရသည်။
မို့မို့ကလည်း သူ၏တုတခြိုငရြှညလြှန်းလှသော လီးချောင်းကြီးကို နို့အေးချောင်းစုပသ်လို အားပါးတရပင် လွှာနှင့ယ်ကကြာယကကြာ ဆှလိုကြ ပါးစပဖြှင့ြ တပြှတပြှှတ် အသံထွကအြောင် နမ်းလိုကစြုပလြိုကလြုပ်၍ လချောင်းကိုရော ဂွေးဥနှစ်လုံးကိုပါ လွှာနှင့ယ်ကသ်ပကြာ လီးအရင်းထိ အာခံတွင်းထဲကို ထည့သ်ှင်း ဆောင့ပြေးလိုကပြှီး သူမစောကရြညမြွား အပြငဖြကကြို ဒလဟော စီးကလွာသလို စိုးကြီးမှာလည်း သူမ၏ လီးအစုပကြောင်းမှုကြောင့ြ လီးဒဈကြီးမှာ အစွမ်းကုန် ပြင့အြာတော့မည့ြ မှိုပြင့ကြှီးအလား ပေါကကြှဲထွကြ လုမတတ် နီရဲပြောငလြကစြှာ တဆတဆြတ် တုနခြါ မတတ်ောငလြာရလွှကြ …
“လိုးကြစို့ မို့ရယ် ကို လရညတ်ှတေောင် ထွကခြငွလြာပြီ ”
“ဟင်း မို့ကမှ တဈခွီအထိ ပြီးတာ… ကိုရယ်…။ သူ့လွှာကြီးက… စောကဖြုတထြဲမှာ မှှချင်ေတ်ိုင်း မှှနလေေိုကတ်ာ တကတည်း … ”
“မို့ ဖငကြုန်းပေး …”
“အနောကကြ လိုးမလို့လား ”
“ဟုတတ်ယ် မို့ဖငသ်ားကြီး ကိုငဖြှဲပြီး လိုးချင်တ်ာ ”
“ဒါဖြင့ြ ဖငကြုန်းလိုးပြီးရင် … မို့ကိုလည်း မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တဈခွီလိုးပေး … မို့မို့ သူ့မကြန်ှာကို အားရအောင် ကြည့်ပြှီး အလိုးခံချင်တ်ယ် ”
“ကောင်းပြီလေ စလိုကရြအောင် ”
မို့မို့ ကုတငအြောကဆြင်းပြီး သူ့အခန်းထဲက စားပြဲခုံမှာပဲ လကထြောကကြာ ဖငကြိုနောကပြဈ၍ ကုန်းပေးလိုကသ်ည်။ သူက မို့မို့ဖငသ်ားအနောကကြနေ မတတ်ပရြပလြကြြ ဖငသ်ားနှစ်ဖကကြို ဆှဲဖြဲပြီး ဖငကြှားက ပြူထွကန်သညေ့ြ စောကပြတကြို သူ့လချောင်းကြီးဖိကပကြာ ဆောင့သ်ှင်း၍ လီးကြီးက စောကဖြုတအြတွင်းနံရံတွကေို အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့ ထိတွေ့ပြတတ်ိုကပြှီး မဝငခြငွ့ဝြငခြငွပြုံစံနှင့ြ ဆောင့ထြိုးဝငရြောကလြို့သှားသည်။
“အား ကောင်းလိုကတ်ာကြာ စောကဖြုတကြှဲအောင် လိုးမယ့ြ လီးကြီးပဲ ”
” မို့မို့ ကြိုကလြား ”
“အိုးး ကြိုကတ်ာမှ ပြောမနနေဲ့တော့ ဟင်းဟင်း … လိုးမှနမြှနလြိုးပေး … ကိုစိုး အနောကကြနေ တအားသာ ဆောင့ပြှီးလိုး … မို့ကိုမညှာနဲ့”
“အင်း ကဲ ကဲ လိုးပြီကြာ တောကြ… စောကဖြုတကြ အရညရြှှဲပြီး နူးအိးနတောပဲ… လိုးလို့သိပဇြိမရြှိတယ် မို့ရယ် ”
“ကိုရော …မို့ စောကဖြုတကြို ကြိုကလြားဟင် ”
“ကြိုကလြို့ ငုံတောငင်ုံထားချင်တ်ယ် … တကယ် ”
“သှား အပိုတွေ … မို့စောကဖြုတကြ ချောငန်ပြေီ ဟင်း … လိုးလို့ကောင်းချင်မြှ ကောင်းတော့မှာ ”
“ချောငတ်ယလြို့ ဘယသ်ူပြောလဲ… ကိုယ့လြီးဝငအြောငတ်ောင် မနည်းသှင်းနရတေဲ့ဥဈစာ ”
“အောြ သူ့လဒဈကြီးကိုမှ အားမနာ… ပြောရကလြိုကတ်ာ ကိုရယ်… သူများလိုးရင်… ချောငန်မှောလို့ ဒီက ပြောတာ… ကဲ ရှင်းပလား … ဟင်း ဟင်းးး ဟင်းးး ”
“စွတ် ဖြတ် ဘှပ် ဇွိ စွတ်… ဗှှတ် ဘှတ် ဖြပ် ဗှပ် … ဇွိ ဇွပ် ဗှပ် ဘှပ်… ဗ လပ် ဘုတ် … ဖတဘြတ် ဘှပ် ”
“အိအိ အ အိ အ … အ အမေ့… အမယ် လေးးး အိ အိ အီးးးး … အင်းးး အိ အင့ျ… ဟင်းး ဟင်းးးးး ”
မို့မို့ အသည်းအသန် ကုန်းခံနရပေသည်ေ။ ကိုစိုးလီးက ကြီးသည်။ တုတသ်ည်။ လကတ်ဈဆုပသ်ာသာ လီးလုံးပတကြ ဆီလီကြန် (ခေါြ ) ကြီးဆေးထိုးထားသော လီးတွလေိုပဲ တုတခြိုငလြှသညဖြစ်၍ စောကခြေါင်းကလေးထဲမှာ မဆန့မြပြဲကြီး ဖြစ်ကာနသည်ေ။ လီးအရှညကြ အနည်းဆုံး ၈ လကမ် လောကတ်ော့ရှိမည်။
မိန်းမလိုကစြားလှန်းသည့ြ ဦးတိတစြှမ်၏ လီးတောငမြှ သူ့လို ပငကြိုယကြှီးတဲ့လီးမွိုး မဟုတခြွေ။ ဆေးထိုးလို့သာ ကြီးချင်တ်ိုင်း ကြီးရသည့ြ လီးမွိုးဖြစ်နေ၍ လုံးပတ် ကစွလြစွသ်ိပသ်ည်းပုံချင်ြးလည်း ကြာသည်။ ဆီလီကြနထြိုးသည့လြီးမှာ အသားတုံး အထဈအထဈတွေ ဖြစ်ပြီး လဒဈလုံးထကြ လီးကိုယထြညကြ ပိုမို ကြီးမား၍ ပြယောင်းယောင်းကြီးဖြစ်နကော တခွို့လီးတွကေ အဖြားသိမ် အလယတ်ုတသ်လောကြ တခွို့ လီးများကတွော့ လီးထိပကြား၍ အရင်းသိမသ်လို ဖြစ်သော လီးမွိုးလည်းရှိသည် ဟူ၍ မို့မို့တဆင့စြကား ကြားဖူးသည်။ တခွို့လည်း ကိုယတ်ိုင် တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည်။
ယခု ကိုစိုးလီးကြတော့ သူမကပဲ သဒျဓါရညတ်ူ ကြညဖြှူမိလို့လားတော့မသိ။ အပြဈရယလြို့ ဆိုဖြယရြာ မရှိအောငပြင် သူမစောကဖြုတတ်ဈခုလုံး ပြည့သ်ိပကြှပည်ှပပြှီး လီးဝငလြီးထွကြ သိပသ်ိပသ်ည်းသည်း ရှိလှသလို အလွားရှညတ်ာကြောင့လြည်း သားအိမကြို ဒုတဒြုတထြိ ရိုကဆြောင့မြိပြီး အတွေ့ထူးလှန်းလှသည် ဟူ၍ မို့မို့ သူ့ဖကကြို ပိုပိုသာသာလေး တွေးလိုကမြိသေးတော့သည်။
လိုးဆောင့မြှု အရှိနရြလာပြီမို့ ကိုစိုးက မို့မို့ကို ကြမ်းပြငမြှာ ခွတဈေဖကထြောကရြပစြေ၍ သူမ၏ ကနွခြှတဈေဖကကြို ဆှဲယူကာ သူမအရှေ့မှ စားပြဲပေါသ်ို့ မတငလြိုကပြှီး ဖြဲဟထားသော သူမ၏ပေါငခြှဆုံ အရပရြှိ စောကပြတအြာတာပြဲကလေးထဲသို့ သူ့လီးကို ထိုးနှစ်စိုကသ်ှင်းလိုကကြာ အနောကမြှနပြေီး အားပါးတရပင် ပင့ဆြောင့လြိုးပစ်လိုကတ်ော့၏။
“အခုလို လိုးတာ အားရလား မို့မို့ ရဲ့ ”
“ကောင်းတယ် ကိုစိုး စောကပြတဖြှဲပေးထားသလိုကြီး ဖြစ်နတော … ကို့လီး တဆုံးအထိသာ ထည့လြိုး… ပတေော့ အိ အင့အြင့ဟြင်း ”
“စွတဖြှပ် ပြှတ် စွတ် …ဖြပ် … ဗှဈ ပြှတ် ဗှှတ် … ပြပ် ဘုတ် ဗှပ် စွိ ဇွပ် ”
လီးဝငလြီးထွကအြသံများက အဆကမြပြတ် ထွကပြေါလြို့သှားသည်။ မို့မို့က သူမခါးလေးကိုကြေးညှတ်၍ စားပြဲခုံပေါြ ကိုယခြန်ဓာအရှေ့ပိုင်းတဈခုလုံးတငပြှီး ခွတဈေဖကကြိုပါ ပေါငတ်နဟြဟပြဲပြဲဖြစ်အောင် ဘယလြကတ်ဈဖကန်ှင့ြ ထိန်းကိုငကြာ စားပြဲပေါြ တငမြှှောကထြားလိုကရြင်း အနောကမြှနေ၍ ကိုစိုး လိုးဆောင့ပြေးသမွှကို ဖငသ်ားနှစ်ဖကဖြှဲကားပြီး တအိုးအိုး တအင့အြင့ြ ညည်းသံပြုလွှကြ ကြိတမြှိတ် အလိုးခံနပသေည်ေ။
စောကရြညတ်ှလည်ေး အဆကမြပြတ် ယိုစီးကလွာပြီမို့ လီးအဝငအြထွကြ သှကကြာ အတောကြလေး ခရီးရောကလြာခဲ့ကြသည်။ မို့မို့ ကိုစိုးဆောင့ခြကြအြတိုင်းလိုကပြှီး ဖငကြိုနောကပြှန် တွန်းဆောင့ြ၍ မိနဈအနည်းငယအြကြာမှာပင် ဖငသ်ားနှစ်ဖကြ တွန့ကြနဲ တွန့ကြနဲဖြစ်ကာ စောကရြညပြန်းထွကြ၍ တဈခွီပြီးသှားခဲ့ရသည်။
ကိုစိုးလည်း သူမနှင့ြ မရှေးမနှောင်းမှာပင် လီးကြီးကို ခွေးလိုးသလို အခကြသ်ုံးလေးဆယလြောကြ တဇပဇြပန်ှင့ြ ကော့မှောကဆြောင့လြိုးလိုကပြှီး လရညမြွားကို မို့မို့၏ စောကခြေါင်းအတွင်းရှိ သားအိမထြဲသို့ တဗှဈဗှဈ ပန်းလှှတထြုတလြိုကလြတေော့၏။
“အရမ်းလိုးတာပဲ ဟှန်း ”
မို့မို့၏ ခစွမြကြစြောင်းကလေးက စိုးကြီး မောသမွှ ပန်းသမွှ အမောတွကေို ရုတခြှည်း ပြပြေောကသ်ှားစသလေိုပင်။ သူမက သူ့ရငခြှငထြဲကို တိုးဝငပြှီး သူ့ရငအြုပကြယွကြှီးနှင့ြ သူမ၏ နို့အုံအိအိကြီးနှစ်မှှှာကို ဖိကပ်၍ ပြတသ်ီးပြတသ်ပ် လုပန်ပသေည်ေ။
“မို့မို့လူကြီးနဲ့ ကိုယကြ ဘယသ်ူပိုလိုးနိုငသ်လဲ ဟင် မို့ ”
သူကမေးလိုကတ်ော့
“ဟိုက ဆေးသုံးပြီးလိုးတာပါ။ တဈခါတဈလေ နှစ်နာရီလောကြ ကြာတယ်။ လူကို မွော့သှားအောငကြို လိုးတာ။ ကိုစိုးကြတော့ လိုးနတေဲ့အခွိနမြှာ သူ့ထကြ ပိုအားသနပြှီး ပိုကြမ်းတယ်။ လီးဝငတ်ာလည်း စောကဖြုတထြဲကို တဗှှတဗြှှတန်ဲ့ စကသ်နတ်ေ ပစ်နသလေိုပဲ။ ဟင်း ဟင်း ။ ယောကြွားတွဟော တဈယောကတ်ဈမွိုးစီ လိုးကြတာပါပဲ။ မို့ အကြိုကပြှောရရင် သူ လိုးတာလည်း တဈခါတဈလေ ဇိမတ်ှေ့သလို… ကိုစိုးလို လိုးအားသနတ်ဲ့ ယောကြွားမွိုးနဲ့လည်း ညတိုင်း လိုးချင်တ်ယ် … ကဲ ကြနပေပြလား ဟင်း ဟင်း ”
“ဒါဖြင့ြ မို့က ကိုယတ်ို့နှစ်ယောကစြလုံးနဲ့ လိုးပေါ့ ။ အဲဒါဆိုရင် ပိုပြီး ခိုကသ်ှားမှာ အမှနပြဲ ”
“ကိုစိုး တကယ် ဆန်ဒရှိလား ”
“ဘာကိုပြောတာလဲ မို့ ရဲ့ ”
“အဲလို နှစ်ယောကျ … လိုးတာလေ ”
“အင်း ”
“မို့ ဒီလူကြီးကို ပိုငပြါတယ်… ကိုစိုး ဆန်ဒရှိရင် တဈနေ့ဆုံဖို့ ပြောလိုကမြယ် ဘယ့န်ှယလြဲ ”
“ကောင်းတာပေါ့ ခံစားမှုအသဈကလေးရတာပေါ့ မို့ရယ် အဟင်းဟင်း”
ခတ်ေတအနားယူပြီး ဘီယာ တဈယောကတ်ဈပုလင်းစီ စုပ်၍ မို့မို့ ကိုစိုးဆိုတဲ့ လူကြီးရဲ့ ရငခြှငထြဲမှာ သူမတဈကိုယလြုံး နဈဝငသ်ှားအောင် ဖကတ်ှယထြားလိုကရြင်း သူ့ကိုယင်ှေ့နှေးနှေးကို စည်းစိမယ်ူ ခံစားလို့နပေါသည်။
နောကတ်ဈခွီပြနစြတော့ မို့မို့က ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကြ ဒူးထောငပြေါငကြားလုပပြှီး အလိုးခံသည်။ ကိုစိုး၏ခါးကို တင်းတင်းပြေ့ဖကပြှီး အောကကြနေ တငသ်ားအိအိနှစ်ဖကကြို မှောကကြှှနအေောင် ကော့မှှောကဆြောင့ြ၍ သူမ၏စောကဖြုတထြဲသို့ သူ့လီးကြီးဝငလြိုကြ ထွကလြိုကြ လုပန်ပေုံကို ကြည့်ရြင်း အလိုးအဆောင့ခြံရသညမြှာ ထူးခွားလှသည့ြ အရသာတဈမွိုး ဟူ၍ မို့မို့စိတမြှာ ထငမြှတမြိသည်။
ကိုစိုးက တဈခွီပြီးထား၍ ဒီတဈခွီ အခွိနအြကြာကြီးဆှဲပြီး လိုးပေးနသည်ေ။ မို့မို့စောကပြတမြှာ စောကရြညတ်ှေ အရှှဲသားဖြစ်နေ၍ သူ့လီးအဝငကြောင်းပြီး စိတရြှိလကရြှိ လိုးအားသနစြှာဖြင့ြ သူမလိုအငဆြန်ဒ ပြည့မြှောကအြောင် ထိထိမိမိကြီး လိုးပေးနိုငလြာသည်။ လီးတဈခကြတ်ဈခကြြ အဆောင့မြှာ မို့မို့ကလည်း အောကကြနေ ဖငကြှီးနှစ်ဖကြ ကော့ကော့ပေးလိုကသ်ဖြင့ြ သူမစောကခြေါင်းလေးထဲသို့ လီးတဆုံးရောကအြောင် နဈမှုပတ်ိုးဝငသ်ှားရပြီး သူမခငမြွာ အသည်းခိုကမြတတ် ခံစားနရလွှေကြ အလီလီအခွီခွီ ကာမလမ်းဆုံးသို့ ရောကရြှိသှားခဲ့ရသည်။
သူမ နှစ်ခွီသုံးခွီပြီးသည့တ်ိုင် သူက ပုံစံမပြောင်းဘဲ သူမအကြိုကလြိုကပြှီး လှကြေီးထိုး ပကလြကမြှောကခြုံ အနအထေားအတိုင်း သူ့လီးကြီးကို သူမစောကပြတထြဲ ထည့သ်ှင်းမှှနှေောကြ၍ တဈခကြခြငွြး တဈခကြခြငွြး ဖိဆောင့လြိုးပေးနတေုန်းပင်။ သူ့လိုးဆောင့ခြကြမြွားက မှနလြာလိုကြ နှေးသှားလိုကြ ပြင်းတဈလှည့ြ ပြော့တဈလှည့ြ နုတဈလှည့ြ ကြမ်းတဈလှည့ဖြှင့ြ သူမအလိုကဖြှဈအောင် အခွိနဆြှဲလိုးဆောင့ြ၍ ပေးနသည်ေ။
ကိုစိုးအနနှငေ့ြ နာရီဝကလြောကကြှာမှ သူ့လရညတ်ှထွကေပြှီး လရညတ်ှကေို သူမ၏သားအိမထြဲသို့ တဗှဈဗှဈနှင့ြ အရှိနပြှင်းပြင်း ပန်းထုတပြဈလိုကကြာ ကာမဆကဆြံမှု၏ နောကဆြုံးအဆင့ဖြစ်သော အထွတအြထိပ် ပန်းတိုငဆြီသို့ ခွှေးသံတရှှဲရှှဲနှင့ြ ဆိုကရြောကသ်ှားနိုငခြဲ့သည်။ ဒီအခွိနမြှာ မို့မို့တဈယောကြ လရညဝြနသေော သူမစောကပြတကြှီးအပြဲသားနှင့ြ သုံးလေးခွီမက ကိဈစပြီးသှားခဲ့ရတာမို့ ကုတငပြေါမြှာ ခွလကြေ မသယန်ိုငအြောငဖြစ်ကာ နုံးခွိပြော့ခွနခေေဲ့ရခွပြေီ။
“ကို့လီးကို ပြနမြခွှတန်ဲ့ဦးနောြ စိမပြှီးလိုးပေး … ပါဦး … ကို ရယ် ”
မို့မို့ ဗလုံးဗထွေးလသေံဖြင့ြ မှေးမှိတထြားသောမကြစြိကို ပြနမြဖြင့ဘြဲ ပြောလိုကသ်ည်။ နှစ်ယောကသ်ား မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ပြေ့ဖကန်မ်းစုပရြင်း သူမစောကပြတထြဲမှာ သူ့လီးကို ဒီအတိုင်းပင် စိမ်၍ ထည့သ်ှင်းထားပြီး မိုးမလင်းမချင်ြး လိုးလိုကြ နားလိုကြ လုပန်ကြသေညမြှာ … မို့မို့စောကပြတ် တဈခုလုံး သူ့လီးကြီး အဝငအြထွကမြွားပြီး အဆံချောင်၍ ကြိန်းစပစြပကြှီး ဖြစ်ကုနသ်ညအြထိပါပေ။
ဦးတိတစြှမ် ပြနမြရောကမြချင်ြး ကိုစိုးအခန်းထဲမှာသာ သူမ အခွိနကြုနန်ခေဲ့ရသည်။ တဈခါတဈရံ သူမအိပခြန်းထဲအထိ ကိုစိုးလိုကလြာတတပြှီး တဈညတာလုံး အခွိနဖြှုန်း၍ များသောအားဖြင့တ်ော့သူမကိုယတ်ိုငပြဲ ကိုစိုးအိပခြန်းဖကကြို အကြောင်းတဈခုခုရမယရြှာပြီး သှားရောကတ်ှေ့ဆုံခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။
ကိုစိုးကိုယတ်ိုငလြည်း သူမကို အရေးတယူရှိခဲ့သည်။ နှစ်ယောကသ်ား တွေ့ဆုံခွိနတ်ိုင်း ဝိုငဖြစ်ဖြစ် ဘီယာပဲဖြစ်ဖြစ် သောကစြရာ အဖြောယ်မကာ တဈမွိုးမဟုတ် တဈမွိုးထုတ်၍ သူကဧည့ဝြတပြှုပြီး နောကဆြုံးကြတော့ ကာမသံဝါသဟု ဆိုအပသ်ော ဖိုနှင့မ် ရာဂနှီးနှော ဖလှယမြှုနှင့သ်ာ အဆုံးသတလြေ့ရှိကြစမှဲပင် ဖြစ်လသည်ေ။ သူနှင့ဆြကဆြံတိုင်းလည်း မို့မို့အနနှငေ့ြ ကာမအရသာကို တင်းပြည့ကြပြပြှည့ြ ခံစားရရှိခဲ့သညခြညွြးပင်။ ပြောရလွှင် ကိုစိုးက မို့မို့ရဲ့အထာကို ကောင်းကောင်းနပန်ပြေီ… နောကြနပြေေီလို့တောင် ပြောရမည်။
တဈနေ့ … ကိုစိုးအိပခြန်းဖကြ ရောကတ်ော့ အခန်းထဲမှာ သူနှင့အြတူ အမွိုးသမီးတဈယောကရြှိနတောကို တွေ့လိုကရြပြီး ကိုစိုးက သူမကို အဆိုပါအမွိုးသမီးနှင့ြ မိတဆြကပြေးသည်။ သူမ နာမညကြ … မဖြူ လို့ခေါပြှီး ကိုစိုး ကိဈစတဈခုနှင့ြ မှို့ထဲဖကကြို သှားရာကနေ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး သူတည်းခိုရာအခန်းကို အပါခေါလြာနိုငခြဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။
……………………………………………………….
အမွိုးသမီး (မဖြူ … ) မှာ မို့မို့နှင့အြသကမြတိမ်းမယိမ်းလောကရြှိပြီး အသားဖြူဖြူ အရပမြနိမ့မြမှင့ြ နှာတံပေါြ၍ ကြည့်ပြွောရြှုပြောြ ရုပရြညမြွိုးပိုငဆြိုငသ်ူဖြစ်ကာ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကမြှာလည်း အခွိုးအဆဈကနွ လှပ၍ ပြည့ပြှည့ဖြှိုးဖြိုး တငသ်ားရငသ်ား ဖြံ့ထွားတောင့တ်င်းသူပင် ဖြစ်သည်။ သူမကို ကြေးစားဟူ၍တော့ ဘယလြိုမှ တပအြပမြပြောနိုငပြါခွေ။
တခွို့ မိန်းမတွအဖေို့ ငှကြေေးပြည့စြုံပမယေ့ြ သူမတို့၏ အတိုင်းအဆမဲ့သော ကာမလိုအငပြှည့ဝြမှုအတွကြ ယခုလို သူစိမ်းယောကြွားရဲ့ ရငခြှငမြှာ ခဏတာ ဝငရြောကန်ားခို မှေ့ပြောသ်ူတွလည်ေး ရှိသည်။ ဒီအထဲမှာမှ အိမထြောငသ်ည် မိန်းမတွကေ အဆိုးဆုံးပင် … ။ နာမညအြပကြဆြုံးကတော့ ဗိုလကြတောြ ဗိုလမြှူးကတောြ အစရှိသည့ြ အရာရှိကတောတ်ှေ … သင်ျဘောသားမယားတွေ… သူတို့တွကေ အခွားမိန်းမတွထကေကြို အကဲပိုနိုငလြှန်းသူတွလေို့သာ ဆိုရလိမ့်မည်။
သုံးယောကသ်ား ကုတငပြေါမြှာ ထိုင်၍ စကားတပြောပြောနှင့ြ ကိုစိုးလကတ်ဈဖကကြ မို့မို့ခါးသိမကြလေးကို လာရောကပြှေ့ဖကလြိုကရြင်း
“မို့မို့ … ကို ပြောစရာရှိတယ် ”
“ဘာပြောမှာလဲ ဟင် ကိုစိုး ”
“မို့မို့ ဒီည ကိုယတ်ို့နဲ့အတူ ဒီအခန်းမှာပဲ အိပလြိုကပြါ ။ တို့အတူတူ ပြောရြအောငလြေ ”
“ဟင် … ဖြစ်ပါ့မလား ကိုစိုးရယ် မဖြူ အားနာစရာ … ”
“အားမနာနဲ့ ကိုယပြှောထားပြီးသားပဲ ဟင်း ဟင်း ”
သူက မဖြူဖကကြို လှည့ကြာ အကြိုးအကြောင်း ရှင်းပြလွှကြ မဖြူဆိုတဲ့ အမွိုးသမီးကလည်း နှစ်လိုဖြယရြာ အပြုံးကလေးနှင့ပြင် မို့မို့ကို ပြနလြှည့ကြှည့လြိုကကြာ …
“အို ဖြူက ရပါတယ် အဈကို့သဘောပါ …။ အဈကိုနဲ့ ဒီက အဈမနဲ့က … ရင်းနှီးပြီးသားတွဆေိုတော့ ပြူနာ အထွအထေူး မရှိပါဘူး ရှင်။ အဟင်းဟင်း … ဟင်း ”
“အဈမလို့မခေါပြါနဲ့ မဖြူရယ်… ကြှနမြနဲ့ မဖြူက … အသကခြငွြးအတူတူ လောကရြှိတာပါ အ ဟင်း ဟင်း ”
သုံးယောကသ်ား လပေေးဖြောင့ပြှီး စကားစမှညပြှောဆိုနကြေ၍ ကိုစိုးက အမွိုးသမီးနှစ်ယောကအြတွကဆြိုပြီး သူအသင့ဆြောငထြားသော ဝိုငတ်ဈပုလင်းစီကို ရခေဲသတ်ေတာထဲကနေ ထုတပြေးလိုကပြှီး သူကတော့ အမြဲသောကန်ကြေ ဖြစ်သည့ြ ဝီစကီပုလင်းထဲကနေ လကကြနွြ ဝီစကီတဈခွကင်ှဲ့ကာဖြင့ြ သုံးယောကသ်ား ဆကရြကမြင်း စည်းစိမခြံစားလွှကြ ဇိမတ်ှေ့နကြပေသည်ေ။
ကိုစိုး အမွိုးသမီးနှစ်ယောကစြလုံးကို အင်ျကြီ ဘောလြီနှင့တ်ကြ အဝတအြစားများ အကုနခြွှတခြိုင်းလိုကသ်ည်။ သူကိုယတ်ိုငလြည်း ခန်ဓာကိုယအြပေါပျိုင်း ဗလာကငွြးနပြေီး ခါးမှပုဆိုးကိုပါ ခွှတခြလွိုကတ်ာမို့ လီးချောင်းကြီး တန်းလန်းနှင့ြ မိန်းမနှစ်ယောကအြရှေ့မှာ ကိုယဟြနပြှနသလေို ဖြစ်သှားသည်။
မို့မို့နှင့မြဖြူ တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကကြှည့ပြှီး နှစ်ယောကစြလုံး မလုံမလဲနှင့ရြှကကြိုးရှကကြန်း ဖြစ်နသည်ေ။ ဆန့ကြငွဘြကလြိငအြရှေ့မှာ ဘယလြိုပဲ အဝတတ်ှေ ခွှတခြဲ့ခွှတခြဲ့ ယခုလို မိန်းမသားချင်ြးကြတော့ တဈခါမွှ မကြုံဖူးခဲ့တာမို့ တဈယောကရြငသ်ားတဈယောကြ ငေးကြည့်ရြင်း တဈယောကဖြငသ်ားနှင့ြ စောကပြတတ်ှကေို တဈယောကကြ အကြင်းသား အရှင်းသားကြီး မှငတ်ှေ့နရသေည့အြဖြစ်မှာ တဈမွိုးတော့လည်း ရငခြုနစြရာကောင်းသလို ဖြစ်နပသေည်ေ။ ကိုစိုးကပင် ဦးဆောင်၍
“မို့ အောကခြဏ ဆင်းလိုကန်ောြ ကို့လီးကို စုပပြေး ဦး ”
“ရတယ် ကိုစိုး ”
ဆိုပြီး သူမကို ကုတငအြောကကြနေ ထိုငစြလေိုကပြှီး ကိုစိုးက သူ့ပေါငကြှားကလီးကို မို့မို့အား စုပန်မ်းစလေိုကသ်ည်။ သူကတော့ မဖြူဆိုတဲ့အမွိုးသမီး၏ ခါးလေးကို ပြေ့ဖကပြှီး သူမ၏ ပေါငခြှကြားထဲကို လကထြည့ြ၍ စောကပြတတ်ဈခုလုံးကို အပီအပြင် နှိုကဆြှပေးနသည်ေ။
ကိုစိုးလီးက မို့မို့ပါးစပထြဲမှာ မှှဟေောကပြါးပဉွြးထောငသ်လို ရုတခြှည်းပင် မတတ်ောငလြာပြီး ကြောခမွြးစရာကောင်းအောင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာတာကို တွေ့ရသည်။ မို့မို့က သူ့လီးကို ပါးစပထြဲ အပြည့အြသိပ် ထည့သ်ှင်းပြီး ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပကြာ လဒဈထိပဖြူးကြီး တဈခုလုံး အာခေါငထြောကအြောငပြင် လီးအရင်းထိ ကုန်းစုပပြေးသည်။ လဒဈကို လွှာနှင့ရြဈပတ်၍ လဒဈအောကခြှကေို မထိတထိကလေး ယကဆြှပေးသည်။ လီးတနကြှီး တဈလွှောကန်ှင့ြ ဂွေးဥတွကေို စုပလြိုကယ်ကလြိုကြ လွှာစောင်းထိုး၍ သပလြိုကြ လွှာအပြားလိုကြ ယကလြိုကန်ှင့ြ စိတလြိုလကရြ လုပပြေးသည်။
မို့မို့လီးစုပန်ပေုံကို မဖြူက ကုတငထြကမြှနေ၍ အသာကြည့်င်ေးလွှကရြှိပြီး ကိုစိုးလကမြွားကလည်း တဈစတဈစနှင့ြ သူမတဈကိုယလြုံးကို နရောလပမြကနွအြောငပြင် ရငသ်ားရော ဖငသ်ားနှင့ြ စောကပြတတ်ဝိုကကြိုပါမကနွြ လိုကလြံ ဖစွန်ယပြှတသ်ပပြေးနတောကြောင့ြ သူမ၏နှုတဖြွားဆီမှ တဟင်းဟင်း တအင်းအင်းနှင့ြ ငှကဖြွားတကသ်လို ညည်းတွားသံကလေးများ ထွကပြေါလြာရပြီး ကာမအဆိပတ်ကသ်ထကြ တကလြာတာ တွေ့ရသည်။
“ဖြူ့ဖြူ့စောကပြတကြို မှုတပြေးမယ် … ဖြူဖြူ ဒီအပေါကြိုခွထိုငလြိုကြ မို့မို့လည်း လာ ကိုယ့ကြိုနမ်းပါဦး ”
ကိုစိုးပြောပြီး မဖြူကို သူ့မကြန်ှာပေါြ ခွထိုငစြလေိုကရြာက အောကမြှနေ၍ သူမစောကပြတကြို တပြတပြှတန်ှင့န်အေောင် လွှာနှင့ြ ယကကြာယကကြာ ပါးစပန်ှင့ြ ပြှတကြနဲ ပြှတကြနဲနအေောင် စောကရြညတ်ှမပြေတ် စီးကလွာသညအြထိ အပီအပြင် ဘာဂွာအစွမ်းပြပြီး နမ်းစုပပြေးနပသေည်ေ။
“အ အိ အိ ဟင့ြ အင့ြ ကြှတကြွှတ် အ အရှီး အိ အ အလာ့ အို အို ”
မဖြူ အသည်းအသန် ကော့ပြံလို့နကော အဆကမြပြတ် ညည်းတွားလွှကရြှိပြီ။ သူမစောကပြတဖြှင့ြ ကိုစိုးမကြန်ှာကြီးကို ဆန့င်ငဆြန့င်င် ပြတတ်ိုကကြော့ထိုး၍ စောကရြညတ်ဖြောဖြော ထွကကြလွာရသည်။ ကိုစိုးက သူမစောကရြညတ်ှကေို အကုနအြစင် စုပယ်ူနလေိုကသ်ည်။
မို့မို့လည်း ကုတငပြေါတ်ကကြာ သူတို့နှစ်ယောကအြကြားတိုးဝင်၍ ကိုစိုး ရငအြုပကြယွကြှီးကို မကြန်ှာကလေး အပ်၍ နမ်းသည်။ ရငဘြတမြှှေး တဈပြုံတဈမကြီးကို ဆှဲ၍ဆှဲ၍လကစားသည်။ ကိုစိုးကလည်း မဖြူစောကပြတယ်ကရြင်းကနေ မို့မို့ဖငကြို ကိုငသ်ည်။ စောကဖြုတထြဲ လကထြည့ြ၍ ထိုးမှှကစေားပေးသည်။ မို့မို့လည်း မဖြူနည်းတူပင် ကာမ ဒီဂရီတွေ မှင့သ်ထကြ မှင့လြာရပသည်ေ။
“မို့မို့ ဖြူဖြူ့ စောကပြတကြို ယကပြေးလိုကပြါ ”
“ဟုတကြဲ့ ကိုစိုး ”
မို့မို့က
“မဖြူ ဒီနားကို လာ ”
ဆိုပြီး ပြောရင်း မဖြူလကကြို ဆှဲယူ၍ နှစ်ယောကသ်ား နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းလိုကကြှပြီး တဈယောကရြငသ်ားကို တဈယောကကြိုင်၍ နလေိုကကြှကာ …
“မို့မို့ မဖြူစောကပြတ် ယကပြေးမယ် မဖြူ ဒီမှာပဲ ပကလြကအြိပလြိုကန်ောြ ”
“အင်း ပါ… မ မို့ ရယ် ”
မဖြူ အလိုကတ်သိပင် ပကလြကလြှနကြာ ပေါငန်ှဈဖကကြို ဖြဲကားပေးလိုကတ်ော့ မို့မို့ သူမစောကပြတကြို မှောကကြုန်း၍ အနမ်းပေးလိုကသ်ည်။ စောကမြှှေးခပပြါးပါးကလေးမွှ ဝိုင်းရံနသေော မဖြူစောကပြတမြှာ ရှညမြွောမွောကလေးဖြစ်ကာ နှုတခြမ်းသားလေးမဟတဟ အရညမြွား ရှှဲစိုလကြရြှိပြီး အသားအရဖြေူဝင်းသူပီပီ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားထူအိအိကလေးတွမှော သှေးနီရောငလြှှမ်းကာ တဈမွိုးတဈဖုံ နမ်းစုပပြဈချင်စြရာ ကောင်းနပသေည်ေ။
မို့မို့က သူမစောကပြတကြို တပြတပြှတယ်ကရြင်း စောကစြိကလေးကို ဆှ၍ဆှ၍ စောကခြေါင်းထဲ လကထြိုးမှှပေေးသည်။ လွှာနှင့လြည်း အပီအပြင် ယကသ်ည်။ မဖြူခငမြွာ ထွန့လြူးကော့ပြံ၍သာ နရလေသည်ေ။
ကိုစိုးလည်း မဖြူစောကပြတကြို ကုန်းယကလြကြရြှိသည့ြ မို့မို့ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြို ကိုငဖြှဲကာ ဖငသ်ားနှစ်ဖကအြကြားကနေ အပြူးသား အပြဲသား ထွကပြေါန်သညေ့ြ သူမစောကဖြုတပြှငကြှီးကို အငမ်းမရပင် သူ့လွှာကြီးသှင်း၍ ယကကြာ ဆှကာဖြင့ြ … တဖတွဖြတွြ တပြတပြှတ် အိုး အို့ အင့အြင့ြ အသံများနှင့အြတူ သုံးယောကသ်ား ကုတငထြကမြှာ ဖြစ်ချင်တ်ိုင်းဖြစ်၍ နကြပေတေော့သည်။ မို့မို့ရော မဖြူပါ စောကပြတမြှာ စောကရြညအြရှှဲသားနှင့ြ တဈယောကြ နှစ်ခွီစီလောကြ ပြီးသှားခဲ့ကြသည်။
“မို့မို့ မှင်းစီးချင်ပြှီ ကြယ် … ”
စောကဖြုတကြလည်း အလှနအြမင်းရှနပြေီး အလိုးခံလိုစိတကြ ပြင်းပြစွာ ဖြစ်ပေါန်ပြေီမို့ ကိုစိုးကိုတောင် ခွင့တ်ောင်းမနတေော့ဘဲ မို့မို့ သူ့လီးပေါတ်ကထြိုငပြှီး စတငဆြောင့လြိုးပစ်လိုကသ်ည်။ ကိုစိုး ကြကြနေပေန်ပကြှီး ပြုံး၍ အောကမြှနေ၍ သူမဖငအြိအိတွကေို လကန်ှင့ထြိန်းကိုငကြာ လီးကို ကော့ထိုးဆောင့ပြေးသည်။
“အ အား ကိုစိုးရယ် လီးက မတရားကြီးလှန်းလိုကတ်ာကြယ် ”
မို့မို့ သူမ၏ဖငကြှီးနှစ်ဖကကြို လှိမ့ကြာကြိတကြာဖြင့အြခကြန်ှဈဆယ် အစိတခြန့ြ လီးကြီးအပေါကြနေ ဖိထိုငကြာ လိုးဆောင့ခြလွိုကတ်ော့ စောကရြညသ်ံ တဇွပဇြှပ် တဗှပဗြှပ် ဆူညံစွာဖြင့ြ ထွကပြေါလြို့လာသည်။ မဖြူကလည်း သူအနီးသို့ ခဉွြးကပလြာကာ သူမရငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြို ကိုငတ်ှယဆြုပန်ယ်၍ ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြိုလည်း ဖစွကြစားပေးလာသည်။ သူမကိုယတ်ိုငလြည်း အလိုးခံလိုစိတကြှောင့ြ မကြန်ှာကလေး နီမှန်းပြီး တဏှာသှေးကြှလွှကရြှိပြီဆိုတာ မို့မို့အနနှငေ့ြ သူမ မပြောဘဲ သိနှင့န်ပပြေေီ။
“မဖြူ မဖြူကော မလိုးချင်ဘြူးလား ဟင် ”
“အင်း အဟင်း လိုး ချင်တ်ယ် သူ့လီးကြီးတော့ လန့ပြါတယ် မို့မို့ရယ် ”
“မို့ကို နမ်းပါ ဖကထြားပါ… မဖြူရဲ့ မို့ပြီး ပြီးတော့မှာ …အ … အိ အိ မဖြူ တဈလှည့ြ… လိုးပေါ့ နောြ နောြ မ ဖြူ ”
“…… …… ”
မဖြူ ဘာစကားမှ မပြောနိုငပြါ။ မို့မို့၏ ကိုစိုးလီးပေါထြိုငဆြောင့ြ လိုးနပေုံကိုကြည့်ပြှီး သူမကြောထဲ စိမ့န်အေောငပြင် စိုးရှံ့စိတကြလေးများ ဖြစ်ပေါန်မေိသည်။ သူမအနနှငေ့သ်ာ ကိုစိုးလီးကြီးကို ဒီလို ပုံစံမွိုး အပေါကြ တကဆြောင့လြိုးရလွှင် စောကပြတကြှဲပြဲ သှားရလိမ့မြညဟြု တွေးပြီး ထိတလြန့န်မေိသည်။
မို့မို့ ဆကတ်ိုကဖြိဆောင့ခြရွင်း အရညတ်ှေ ဒလဟော စီးကလွာသည်။ လေးငါးဆယခြကြြ စကောဝိုင်းမှှေ့၍ တငပြါးကြီးနှစ်ဖကကြို ဇိုးဇိုးဇပဇြပန်ှင့ြ လှိမ့ပြိမ့ည်ှောင့လြိုးပြီး မို့မို့ ကိုစိုးလီးကို သူမစောကပြတထြဲကနေ ဗှှတကြနဲ ပြနခြွှတထြုတလြိုကသ်ည်။ ကိုစိုးလီးကတော့ သူမစောကရြညမြွားဖြင့ြ စိုလကန်ကော မိုးသို့မွှောန်ဘေိသည့အြလား တောငမြတန်ဆေဲပင် ဖြစ်သည်။
“ဖြူဖြူ လာလေ ”
“ဟင့ျ အင်း ကိုစိုး ဖာသာ လုပ် လုပ် ပါ ”
“ဒါဖြင့ြ ဖငကြုန်းပေးမလား ”
“အင်း ကုန်းပေး မယ် ကိုစိုး အနောကကြနေ ဖြေးဖြေးချင်ြး ဆောင့ြ နောြ ”
ကိုစိုးက ကောင်းပြီလို့ပြောရင်း မဖြူကုန်းပေးလိုကသ်ော ဖငသ်ားနှစ်ဖကအြနောကကြနေ စောကပြတထြဲ သူ့လီးဒဈကို ဖိထိုးထည့သ်ှင်းရင်းဖြင့ြ သူမ၏ဖငကြို လကဖြှင့ြ စုံကိုငဆြှဲယူ၍ တရစပပြင် လိုးဆောင့ပြဈလိုကပြတေော့၏။
“ဇွပ် ဘှပ် … ဘုတဘြတ် ဇွပ်… ဘှပ် ဖြပ်… ဗှပ် ဗှိ ပလှတ် ဗှှတ်… ဖြစ် ပြှတ် ဗှှတ် …ဘှတ် စွိ ဇွပ် ”
“အ အား သေ …သပေါပြီ ကို ကိုစို ဖြေး ဖြေး ဖြေး အိ …အိ အိုးးး… အ အင့ဟြင့ြ နာ …နာတယ် အီအီးး အီးးး အ အမယလြေး ကြှတ် ဟင့ြ အင့အြင့ြ ”
မဖြူ မကြဖြှူလနပြှီ။ သူမ စောကဖြုတကြ မထငမြှတဘြဲ တဈကြပန်ကော လီးကြီးကြီးနှင့ြ အလိုးခံဖူးသေးပုံမရဘဲ စောကဖြုတ် အသဈကပြခြွှတကြလေးလို ဖြစ်နတောမို့ ကိုစိုး စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ဘဲ အသည်းအသန် ဖိလိုးပစ်လိုကမြိခွင်း ဖြစ်သည်။
မဖြူ တားဆီးခွိနတ်ောင် မရလိုကပြေ။ အနောကကြနေ ခွေးလိုးလိုးရင်း မဖြူအောည်ည်းလလေေ သူကပိုမို ဖိဆောင့ခြလွလဖြေဈေကာ သူမခငမြွာ သူအဆကမြပြတ် လိုးဆောင့မြှုကြောင့ြ နာလည်းနာ စောကဖြုတထြဲကလည်း မခံမရပန်ိုငအြောင် ပိုးထိုးသလို တရှရှနှင့ြ အလှနအြမင်း အခံရခကကြှီး ဖြစ်လွှကြ
“အ အား အ ဟင့ဟြင့ြ ကိုစိုး ရကစြကလြိုကတ်ာ ကိုစိုးရဲ့ အိအင့အြင့ြ လီး လီးကြီးက ဖြူ့စောကပြတထြဲမှာ တဈဆို့နတောပဲ အ အား ဆောင့ြ အိ အင့ြ အသဆေောင့လြိုးနတောလား ဟင့ဟြင့ြ ဖြူ့စောကပြတကြှဲ ကြဲပြီ အား ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ် ”
“ခဏလေးပါ ဖြူရဲ့ ဟင်း ဟင်း ”
“မ မ မခံနိုငဘြူးကြာ လီးကြီးက ကြီးလှန်းတယ် အား အ ဒီလောကဖြစ်တာ လိုး လိုးးစမ်းးး ပါ အသလေိုးး ဆောင့ြ ဆောင့ြ အင့ဟြင်းး အိ အ အီးး ဟီးးးး အားအား မှနမြှန် မှနမြှန် လိုးပေး အာ့ ဖြူ့စောကပြတကြို ဖြဲပြီးလိုး အား ကိုစိုး လိုး ပါ လိုးး စမ်းပါ … ”
နာရီဝကလြောကပြင် မကြာလိုကြ။ ကိုစိုး မဟားဒယား အားသှနလြိုးရင်း လီးထိပမြှ သုကရြညတ်ှေ သူမသားအိမထြဲသို့ တဗှဈဗှဈနှင့ြ ပန်းလှှတဝြငသ်ှားရသလို သူမမှာလည်း စောကခြေါင်းလေးထဲမှ စောကရြညတ်ှကေ မထိန်းနိုငမြသိမ်းနိုငအြောငပြဲ ဖြိုးဖြိုးဖစွဖြစွြ အံထွကကြလွာခဲ့ရပြီး နှစ်ယောကစြလုံး အကောင်းကြီးကောင်းလွှကြ ကုတငပြေါသ်ို့လဲပျိုကသွှားရတော့သည်။
“အလိုးကြမ်းလိုကတ်ာ … ကိုရယ် ဖြူ့ စောကပြတကြှဲပြီထငတ်ယ် အကို … ”
မဖြူ မကြရြညကြလေး ရဈဝိုင်းလွှကြ…။ မို့မို့ မိန်းမသားချင်ြးမို့ သူမဝဒနောကို စာနာနားလညစြှာဖြင့ြ မဖြူကိုယလြုံးကလေးကို လှမ်းဖကလြိုကပြှီး သူမရငခြှငထြဲသို့ ဆှဲသှင်းကာ နှုတခြမ်းချင်ြးဖိကပ်၍ အခွိနအြကြာကြီး အကြငန်ာအနမ်းကလေး ပေးနမေိလတေော့သည်။
ထိုတဈညလုံး ကိုစိုးက မို့မို့တဈလှည့ြ မဖြူကိုတဈလှည့လြိုး၍ မို့မို့ရော မဖြူပါ ကိုစိုးလိုးသမွှကို အီဆိမ့န်အေောငခြံပြီး သူမတို့အချင်ြးချင်ြးလည်း ကိုငလြိုကတ်ှယလြိုကြ တဈယောကကြိုတဈယောကြ နှူးလိုကဆြှလိုကလြုပ်၍ စောကပြတအြချင်ြးချင်ြး ဖိကာပြတကြာ လငကြှင်းရိုကလြိုကန်ှင့ြ တဈရေးမှတောင် မအိပဖြစ်ကြဘဲ မိုးစငစြငလြင်းခဲ့ရတော့သည်။
……………………………………………………………
မို့မို့ရချိုးခန်းထဲကနေ ပြနထြှကလြာတော့ မဖြူက မို့မို့အိပခြန်းထဲရှိ ကုတငပြေါမြှာ လဲလွောင်းလွှကရြှိသည်။ ဒီနေ့တဈနေ့လုံး သူတို့နှစ်ယောကြ ဘယကြိုမှမသှားဖြစ်ကြ။ ဦးတိတစြှမကြ ဒီညနေ ပြနရြောကမြညဆြို၍ မို့မို့သူ့အလာကို စောင့န်ခွင်ေးလည်းဖြစ်သည်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ တဈဖကခြန်းမှ ကိုစိုးကလည်း သူ့အလုပကြိဈစနှင့ြ မှို့ထဲသှားစရာရှိသညဆြိုပြီး ထွကသ်ှား၍ သူမတို့နှစ်ယောကတ်ည်းသာ တည်းခိုခန်းမှာ ကနွန်ရဈေခဲ့သည်။
မဖြူက မို့မို့ရှိနတောကြောင့ြ သူမအိမကြို မပြနဖြစ်သေးပေ။ မို့မို့ကို သူတောတ်ောကြလေး ခငမြငမြိသည်။ နှစ်ယောကသ်ား စိတတ်ူကိုယတ်ူပင် အိပခြန်းထဲမှာ ခစွပြှဲအလီလီဆငန်ှှဲ၍ နေ့နေ့ညည ပြောမြဆုံးနိုငဘြဲရှိကြသည်။ ဖြူဖြူမှာ ကိုစိုးအခန်းမှာ ညအိပပြှီးကတည်းက သူမစိတတ်ှပြေောင်းလဲသှားဟန် တူသည်။ အထူးသဖြင့ြ မို့မို့ကဲ့သို့ သူမနှင့သ်ကတ်ူရှယတ်ူ မိန်းကလေးတဈယောကန်ှင့ြ လကတ်ှဲပြီး ကာမစည်းစိမကြို ဆုံးခန်းတိုငအြောင် ခံစားရသည့အြဖြစ်မှာ ဘာနဲ့မှမလဲနိုငသ်လို သူမအနနှငေ့လြည်း ကြုံတောင့ကြှုံခဲ အဖြစ်မွိုး ရယလြို့သာ စိတထြဲက ထငမြှငယ်ူဆမိပါသည်။
မို့မို့က အိပခြန်းတံခါးကို အသအချောပိတ်၍ မဖြူရှိရာဆီ လွှောကလြာခဲ့ရာက သူမကိုယပြေါမြှာ လှှမ်းခွုံထားသည့ြ သဘကကြလေးကို အသာအယာပင် ခွာခွှတခြလွိုကသ်ည်။
“လှလိုကတ်ာ … မို့ရယ် …”
ဆိုပြီး ဝတလြဈစားလဈဖြစ်သှားသော မို့မို့၏ကိုယပြေါမြှ ရှိုကဖြိုကြီးငယ် အသှယသ်ှယ် အမို့အမောကြ အခွိုင့အြဝှမ်းတွကေို မဖြူက သူ့လကကြလေးဖြင့န်ရောအနှံ့ လိုကလြံကိုငတ်ှယ် စမ်းသပရြင်း မို့မို့ကိုယလြုံးကလေးကို အသာဖကြ၍ နမ်းလိုကသ်ည်။
“မဖြူရော …ရေချိုးဦးမလား ”
“ဟင့အြင်း မခွိုးချင်သ်ေးဘူး … မို့အနားမှာ နချင်ေသ်ေးတယ် ”
“ဟင်း ဟင်း ကိုစိုးကို လှမ်းခေါလြိုကမြလား မဖြူ ”
“အမလေး တောျ … သူ့လိုလူတော့ ဆလံပါပဲ … ဟင်း… ဟင်း ”
နှစ်ယောကသ်ား ကိုယ့အြတွေးနှင့ကြိုယ် တခိခိ တခစ်ခစ်နှင့ြ သဘောကစွှာ ရယမြောလိုကကြှသည်။
“ကဲ ခြှတ် မမ ရဲ့ ”
“ဟင် မို့ကလဲ ကြာ …သိပဆြိုးတာပဲ ”
မို့မို့က ကုတငထြကမြှာ ခွဆင်ေးထိုငန်သညေ့ြ မဖြူ ခါးမှာ ဝတဆြငထြားသာထမီကို အောကကြနေ ရုတတ်ရကြ ပင့လြှနတ်ငလြိုကတ်ာမို့ မဖြူလကကြလေးနှင့ြ ကပြာကယာ ဖုံးကာ ဖိကာဖြင့ြ သူမပေါငတ်ှင်းသား ဖြေးဖြေးနုနုကလေးတွေ ပေါကြုနကြှသည်။ မဖြူ စောကပြတဖြောင်းမို့မို့ကလေးမှာလည်း လှနတ်ငလြိုကသ်ော ထမီအောကကြနေ မဖုံးဖိနိုငဘြဲ ဘှားကနဲ ထွကပြှူလာရလွှကြ…။ မို့မို့ သူမ နှုတခြမ်းတွကေို သူ့နှုတခြမ်းများဖြင့ြ အတင်းဖိကပန်မ်းစုပလြိုကပြှီး သူမစောကပြတအြုံလေးကို လကဖြဝါးကလေးဖြင့ြ အသာဖိအုပ်၍ ဖစွကြိုငကြာ စောကမြှေးမှှငကြလေးများကိုပါ ဆုပဆြှဲပြီး ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ော့ မဖြူ တဟင်းဟင်းနှင့ြ ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကြ ကော့ကြှတကလြာခဲ့ရလသည်ေ။ သူမခါးလေးကို တင်းတင်းကြီး ဖကလြိုကပြှီး မို့မို့ ကုတငပြေါခြှတဈေဖကလြှမ်းတကလြိုကရြာ သူမပေါငခြှဆုံမှ စောကပြတကြလေးပါ မဖြူမကြစြိရှေ့မှောကမြှာ အခန့သ်ား ဖြဲဟပေးလိုကသ်လို ဖြစ်သှားသည်။
မဖြူလကတ်ဈဖကကြ မို့မို့ကို အားကမွခံ ဆိုသလို မို့မို့ရဲ့ပေါငကြှားထဲရှိ ပြဲဟဟကလေး ဖြစ်နသညေ့ြ စောကခြေါင်းကလေးထဲသို့ သှကလြကမြှနဆြနစြှာဖြင့ြ နှိုကဝြငလြာသည်။
“အ ခိခိ မ… မ ဖြူ … အှန်း အ အင်း … ဟင်းဟင်း ကြည့်စြမ်း… ကြည့်စြမ်း …ခစ်ခစ် ခစ် ”
မို့မို့လည်း မဖြူပေါငကြှားက စောကပြတကြိုရော ကိုယအြပေါပျိုင်းရှိ ကြိုးသိုင်းအင်ျကြီအောကမြှ နို့အုံအိအိထွေးထွေးကြီးနှစ်လုံးကိုပါ လှိမ့န်ယကြာ ဖစွည်ှဈ ဆုပခြွပေေးလိုကပြှီး မကြာမီ မဖြူ၏ ကိုယအြထကပျိုင်းမှာလည်း ဝတလြဈစားလဈ ဗလာကငွြးသှားရလွှကြ နှစ်ယောကသ်ား ကုတငပြေါမြှာ ပူးပူးကပကြပ် လုံးထွေးသှားကြလတေော့သည်။ တဈယောကြ နို့ကို တဈယောကြ အပြနအြလှန် စို့စို့ပေးရင်း စောကဖြုတခြငွြး ဖိကပပြှတတ်ိုကြ၍ မို့မို့လကမြွားက မဖြူဖငသ်ားကြီးများကို ညှဈနယန်သလေို မဖြူကလည်း မို့မို့ဖငကြို ဆုပည်ှဈခွနယေလြိုကြ စောကဖြုတအြုံနှင့ြ ဖငစြအိုဝကလေးကို ပြတသ်ပကြာ လကထြိုးနှိုကကြစားပေးလိုကန်ှင့ြ နှစ်ယောကသ်ား အလုပမြွားသှားကြသည်။
အတနကြှာတော့ ဇာတရြှိနမြှင့လြာသညန်ှင့အြမွှ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ စဈစတီနိုင်းပုံစံပြောင်းပြန် ဇောကထြိုးအိပ်၍ တဈယောကစြောကပြတကြို တဈယောကြ စုပကြှနမ်းကြ လွှာဖြင့လြိုကလြံယကဆြှပေးကြရင်း ကာမပငလြယထြဲသို့ အဆုံးမရှိ မွောပါသှားကြလသည်ေ။
“အိုး အိုး အင့ြ ဟင့ြ …ဟင့ြ မဖြူရယ် အား… အ … ဆောင့ဆြောင့ြ… မှနမြှနလြုပပြေးစမ်းပါ … အ အိ …အိ အားးး …… ”
“မို့မို့ ဖြူ့ကို ယကြ ယကပြေး … အင့အြင့ြ ကောင်းလိုကတ်ာ မို့ရယ် … အား ဟင့ြ …အင့အြင်းး မ မ…နနေိုငတ်ော့ဘူး စောကပြတ် ယားလိုကတ်ာ မို့ရယ်… အ အား … အင်းး လကြ… နဲ့ …လကန်ဲ့ ထိုးပြီးမှှပေေး အင်းအင်းးး ဟုတ် … ဟုတပြီ… အ အ …”
“စွပ် ဇွပ် … စွပ် ပြှတ် … ဇွပ် ဗွိ ပြှတ် … ဖြပ် ဇွပ် … ”
နှစ်ယောကသ်ား အသည်းအသနထြှန့လြူးပြီး မမောနိုငမြပန်းနိုငအြောင် ကာမပငလြယပြှငကြယွထြဲမှာ လူးလာခေါကတ်ုံ့ လကပြဈကူးခတန်ကြလွှေကြ အခွိနကြုနမြှန်းမသိ ကုနသ်ှားသည်။ မို့မို့ရော မဖြူပါ ရာဂဇောကပန်ကြတောမို့ လကပြန်းက တောရြုံနှင့ြ မကနွိုငကြှသေးခွေ။
“မဖြူရယ် မဖြူစောကဖြုတထြဲကို လီးအတုကြီးနဲ့ … ထည့လြိုးပစ်လိုကခြငွတ်ယ် ”
“ဖြူလည်း မို့မို့လိုပါပဲ မို့ စောကပြတကြို ဒီ့ထကအြရညရြှှဲနဈလာအောင် လိုးပေးချင်တ်ယ် ဖြူတို့နှစ်ယောကြ တဈခုခု လုပကြှရင် ကောင်းမလား မသိဘူး နောြ ”
“…… …… ”
“…… …… ”
………………………………………………………
တဈယောကမြကြန်ှာကို တဈယောကစြေ့စေ့ကြည့်ကြာ အတနကြှာသညအြထိ မကြလြုံးချင်ြးစကားပြော၍ အပြနအြလှန် မေးခွန်းထုတန်မေိကြသည်။ စိတမြှနလြကမြှနရြှိသူပီပီ မို့မို့က တဈစုံတဈရာကို ရဲရဲကြီး စဉြးစားဆုံးဖြတပြှီးဟနန်ှင့ြ မဖြူလကကြိုဆှဲ၍ …
“ကဲ …ထ… မဖြူ …မို့မို့တို့ ဒီကနေ တဈနရောသှားကြရအောင်”
“မို့မို့သဘောပဲလေ မို့ ဘယသ်ှားချင်သ်လဲ ”
“ဘယသ်ှားသှား လိုကရြဲမှ လိုကခြဲ့ …”
ဖြူ လိုကမြှာပေါ့ …ဆိုပြီး …
နှစ်ယောကသ်ား အဝတအြစားများ လဲလှယဝြတဆြင်၍ မဖြူက မို့မို့ခေါရြာသို့ ဘာကြီးပဲကြုံကြုံ ဘယလြိုအရာတွပေဲ ဆုံတွေ့ဆုံတွေ့ သူမအနနှငေ့ြ မို့မို့နောကတ်ောပြါးမှ တဈဖဝါးမခွာ ကောကကြောကပြါအောင် လိုကမြညသ်ာဖြစ်ပါသည်။
နောကြ နှစ်နာရီခန့အြကြာမှာ … မို့မို့နှင့မြဖြူ နှစ်ယောကသ်ား ဆငခြှဖေုံးရပကြှကတ်ဈခုအတွင်းရှိ လူသူအရောကအြပေါကန်ည်းသည့ြ မထငမြရှား တိုကတ်န်းလွားလေးတဈခုဆီကို ရောကရြှိနခေဲ့ကြပြီ။ လမ်းမှာတွေ့ဆုံခဲ့သည့ြ တကျကစီသမားတဈယောကထြံမှာ မိမိသိလိုသညမြွားကို မေးမှန်းစုံစမ်း၍ မို့မို့ သူ့အကူအညီဖြင့ပြင် ဒီနရောကို ရောကရြှိလာခဲ့သည်။ ရနကြုနသ်ူစဈစဈလည်းဖြစ် ကိုယတ်ိုငလြည်း အမှောငလြောကမှာ အတွင်းကကြ ကကြစြားပြောမြှေ့လွှကရြှိသူ မဖြူသညပြငလြွှင် ဒီနရော ဒီဒသကေို တဈကြိမတ်ဈခါမွှ မရောကရြှိခဲ့ဖူးပါခွေ။
တိုကခြန်းအနောကဖြကရြှိ ခန်းဆီးလိုကကြာများ ကာရံထားသည့ြ အိပခြန်းတွဲတဈခုမှာ မဖြူတဈယောကြ မို့မို့အလာကို စောင့ဆြိုင်းလွှကရြှိသည်။ မကြာမီ မို့မို့ပြနရြောကလြာပြီး သူမနှင့အြတူ အသကင်ါးဆယ် ဝန်းကငွြ အရှယခြန့ရြှိမည့ြ မိန်းမကြီး တဈယောကြ လိုကပြါလာတာတွေ့ရသည်။ မို့မို့နှင့မြဖြူကို တဈလှည့စြီ အကဲခတသ်လိုကြည့်ြ၍ မို့မို့တဈယောကတ်ည်းကို အပြငခြေါထြုတသ်ှားကာ တီးတိုးစကားများ ပြောဆိုနကြပြေီး အခွိနအြတနကြှာမှ သူမပြနလြည် ထွကခြှာသှားသည်။ မို့မို့ အခန်းထဲ ပြနဝြငလြာခဲ့ပြီး မဖြူအနားမှာ လာထိုငသ်ည်။
“အဆငပြှလေား မို့ သူ ဘာပြောသှားလဲ ”
မို့မို့က အသာနဆေိုတဲ့သဘောနှင့ြ မဖြူကို သူမနှုတခြမ်းအရှေ့မှာ လကည်ှိုးလေး အသာကပထြောငကြာ ပြလိုကတ်ာမို့ မဖြူလည်း ဆိတဆြိတန်နလေေိုကရြသည်။ သူမတို့အခန်းရဲ့ ဘေးတဈဖကတ်ဈခကြဆြီမှ အသံဗလံ တဈစွန်းတဈစ တိုးတိုးသဲ့သဲ့ ကြားမိသလို ထငရြသည်။ မဖြူ မို့မို့မကြန်ှာကို လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ သူမက ပြုံးစိစိကလေးလုပ်၍ နပသေည်ေ။
မိနဈနှစ်ဆယခြန့ြ အကြာမှာ သူမတို့အခန်းဖကကြို လွှောကလြှမ်းလာသော ခွသေံများ စတငကြှားလိုကရြပြီး မို့မို့လည်း မဖြူလကကြို ကုပကြာ ထိုငန်ရောက အသာထ၍ … ခုနက လာသည့အြဒေါကြှီးနှင့အြတူ သူ့နောကကြနေ ယောကြွား သုံးယောကြ…လေးယောကြ လိုကပြါလာတာ တွေ့ရပြီး သူမက မို့မို့နားကပကြာ …
“ကဲ မို့မို့ … မင်းတို့အတွကြ အဆငပြှအေောင် ဒေါန်ှဲ့စီစဉပြေးလိုကပြှီ… နောကြ … တဈခုခု လိုအပတ်ာရှိရင် ငါ့ဆီကို … ကိုယတ်ိုငသ်ာ လာပြောလှည့ြ …ကြားလား ”
ဆိုပြီး …
“ဟုတကြဲ့ … ကြေးဇူးပါ …ဒေါန်ှဲ့ ”
“ဒါဖြင့ျ… ငါသှားမယ် ”
“ဟုတကြဲ့ ရှင့ြ ”
မို့မို့ ကြိုးကြိုးနှံနှံ ပုံစံနှင့ပြင် သူမကို ခေါင်းလေးညိတပြှလိုကရြင်း သူမ ထွကသ်ှားတော့မှ အခန်းဝမှာ မိုးတိုးမတတ်ပန်ှင့ြ ကနွန်ခေဲ့သည့ြ သကောင့သ်ားတွဖကေကြို လှည့ကြှည့လြိုကပြှီး …
“လာလေ အထဲကို ဝငကြှပါ ”
ဆိုပြီး အခန်းထဲသို့ သူတို့ကို ဝငစြလေိုကကြာ တံခါးကို ပြနစြေ့ပိတလြိုကသ်ည်။
“ရှငတ်ို့အားလုံး … လေးယောကန်ောြ ”
မို့မို့က လူရတွကေကြှည့လြိုကရြာက မေးလိုကပြှီး …
“ကြှနမြက ပထမ …သုံးယောကလြို့ ထငန်တော …အ ဟင်း ဟင်း ”
မို့မို့သူမဖာသာ သဘောကစွှာ ရယလြိုကမြိသည်။ သူမက မဖြူဖကကြို အသာလှည့ကြှည့ြ၍ …
“ကဲ မဖြူရေ ဘယလြိုလဲ … ကြှနမြတို့… ဖြစ်တယန်ောြ ”
မဖြူ ခေါင်းအသာညိတ်၍ …
“အင်းပါ … မို့မို့ ရဲ့ ”
သူမ ရှကအြမ်းအမ်းကလေးတော့ ဖြစ်နပေုံရသည်။ မို့မို့က သူတို့အထဲမှ ခေါင်းဆောငဖြစ်ဟနတ်ူသည့ြ ဆံပငန်ီကြောငကြှောငန်ှင့ြ လူရှယကြို တဈကိုယလြုံးခွုံ၍ စူးစိုကြ ကြည့်လြိုကရြင်းးး …
“ရှငတ်ို့ ဟို …အဒေါကြှီးနဲ့ စကားပြောပြီးပြီ မဟုတလြား သူပြောတဲ့ အတိုင်းပဲပေါ့ နောြ ”
ဆိုပြီး …
“ပြောခဲ့ပြီး ပါပြီ … … အားလုံး ( …… ) ခဲ့ ပြီးပြီ ”
“ကဲ ဒါဖြင့ြ ဘယသ်ူ အရငစြ မှာလဲ ”
ဟုမေးလိုကတ်ော့ …လူရှယကြ မို့မို့အနားတိုးကပလြာပြီး …
“ကြှနတ်ောြ စမှာပါ …အဈမရဲ့… အဈမ အင်ျကြီ ခွှတလြိုကလြေ … ”
“အင်းးးးး ”
သူ့အသကကြ မို့မို့ ထကြ လေးငါးနှစ်တော့ ငယပြုံရပါသည်။ သူတို့လေးယောကအြနကြ သုံးယောကမြှာ အသကန်ှဈဆယ် အစိတဝြန်းကငွခြန့ြ …။ သူတို့အထဲကမှ အသကခြပကြှီးကြီးဆိုလို့ အရကသ်မားပုံစံနှင့ြ လူကြီးတဈယောကသ်ာပါသည်။ သူ့အသကကြ လေးဆယကြွောြ ငါးဆယအြရှယခြန့ရြှိပြီး ဂငတ်ိုတို ဗလခပတ်ောင့တ်ောင့ြ နှင့ြ တောသားအရိုင်းအစိုင်း တဈယောကပြုံပေါကန်သေူပဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ လကလြုပလြကစြား ရစေိမခြံအကြမ်းခံတွဖြစ်ေ၍ တုန်းတိုကတ်ိုကြ ကြားကိုကကြိုကြ အစားမွိုးတွေ ဆိုတာ မို့မို့ရော မဖြူပါ မေးစရာမလိုဘဲနှင့ကြို သိနားလညကြှပြီး ဖြစ်ပသည်ေ။
မို့မို့က “အင်း … ” ဟုဆိုပြီး သူမကိုယပြေါကြ အပေါဝြတ် အင်ျကြီပါးလေးကို အရငခြွှတခြလွိုကသ်ည်။ ပြီးတော့မှ… အတွင်းခံ ဘရာစီယာကြိုးကလေးကို ဖြုတပြဈလိုကရြာ ကိုယအြထကပျိုင်း ဗလာကငွြးသှားပြီး ဆူဖြိုးတင်းအိသော ရငသ်ားနှစ်မှှှာက ဘရာစီယာအောကကြနေ ခုနထြှကလြာခဲ့ရသည်။ ယောကြွားလေးယောကစြလုံးရဲ့ မကြလြုံး ရှဈလုံးက သူမကိုယခြန်ဓာအလှကို မငသ်ကစြှာငေးမောကြည့်လြွှကြ ရှိပြီ။
အခန်းတွင်းမှာ ကုတငရြယလြို့မရှိဘဲ ပါကေးပုံစံကြမ်းပြငမြှာ ဖယောင်းပုဆိုး တဈထပခြင်းထားပြီး ဂွမ်းကပသ်ာသာ မှေ့ယာပါးပါးလေးနှစ်ခုကို အလွားလိုကြ ယှဉတ်ှဲခထွားကာ ဘေးဖကမြှာလည်း အခန်းသုံးလေးခန်းကို ခန်းဆီးလိုကကြာကလေးသာ ခွားထားတာမို့ အိပယ်ာထကမြှာ လှဲအိပန်လကြေကြ ကြည့်လြွှင် အောကခြှကြမြေးပြငမြှ တဈထွာသာသာခန့ြ ခန်းဆီစ လပဟြာနသညေ့အြကြားကနပြေီး နဘေးအိပခြန်းများဆီမှ ဖြစ်ပုံပကြပြုံမှငကြှင်းအလုံးစုံ တို့ကို အတိုင်းသား အရှင်းသားလောကန်ီးနီး ကြကကြှကကြှင်းကြင်းကြီး တွေ့မှငန်ရပေတေော့သည်။ ကိုယကြ သူတို့ကို တွေ့နသလေို သူတို့အနနှငေ့လြည်း ကိုယ့ကြို အသအချောပင် တွေ့မှငရြှုစားကြလိမ့မြညဆြိုတာ မှကြေီးလကခြတမြလှဲပင် ဖြစ်ပတေော့သည်။
မို့မို့က အိပယ်ာပေါြ ခွဆင်ေးထိုငလြိုကရြာက သူမခါးအထကမြှ ထမီအထကဆြငစြကလေးကို သူမလကမြွားနှင့ြ ဖြလွှေော့ခွှတ်၍ သူမ၏ခွရင်ေးဖကဆြီ ခွဖြေားကလေးနှင့ြ အသာခတထြုတလြိုကသ်ည်။ ထမီကြှတသ်ှားပြီမို့ သူမအတွင်းခံ ပငတ်ီပါးလေးကို တငပြါးနှစ်ဖကြ အသာကြှ၍ တဈလကစြတည်းဆိုသလို ထပမြံ ဆှဲခွှတပြေးလိုကပြှနပြါသည်။
မို့မို့ခွနှစ်ေဖကြ ကို စင်းစင်းကလေးထား၍ လှဲအိပခြလွိုကသ်ည်။ သူမပေါငန်ှဈဖကအြကြားမှ စောကဖြုတမြို့မို့လေးက နကမြှောငထြူထဲသော ဦးစွန်းဖုတကြလေးနှင့အြတူ မဟတဟကလေး ဖြစ်နသေော ပေါငခြှဆုံရှိရာအရပမြှာ ကြှရှရှ ကလေးထွကပြေါလြို့နခွပြေေီ။
ဆံပငန်ီကြောငကြှောငန်ှင့ြ ပုဂျဂိုလလြေးကလည်း သူမနဘေးမှာလာရပပြှီး သူ့လုံခညွကြို ခွှတခြလွိုကတ်ာ တွေ့ရသည်။ သူက ဖုဖောင်းကြှရှလွှကရြှိသည့ြ သူ့အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုပါ ဆကခြွှတန်သည်ေ။
……………………………………………………….
သူ့ပေါငကြှားမှ ထွကပြေါလြာသော လိငခြွောင်းက လုံးပတရြော အရှညရြော မွှတ၍ လီးလုံးပတ် ကပြလြုံးသာသာခန့ြ ၇ လကမ် ကြောကြွောလြောကြ အလွားရှညပြှီး ရှညလြမွောကြီး တွဲလောင်းကနွကော ပိနပြိနပြါးပါးဖြစ်သော သူ့ခန်ဓာကိုယန်ှင့တ်ောင် လိုကဖြကမြှုမရှိသလို ဖြစ်နသည်ေ။ ပြီးတော့လီးက အချောင်းတန် တဈလွှောကမြှာ အဖုဖုအထဈထဈနှင့ြ ဂေါလြီသုံးလေးလုံးခန့ြ ထည့သ်ှင်းနှစ်မှှုပ် ထားတာပဲ ဖြစ်လိမ့မြည်။
မို့မို့နှင့ဘြေးချင်ြးယှဉလြကြြ လာရောကလြှဲအိပခြပြှီး မို့မို့ကို သူကဖကြ၍ သူမကလည်း သူ့ကိုဆီးကြို၍ ပြေ့ဖကလြိုကြ ကာ နှုတခြမ်းချင်ြးဖိကပ် စုပန်မ်း လိုကကြှသည်။ တဈဖကမြှာလည်း မဖြူကို ခပရြှညရြှညကြောငလြေးတဈယောကကြ မှေ့ယာပေါခြါးကလေးဖကကြာ လှဲခလွိုကတ်ာ တွေ့ရပြီး အှန်း အင်း ကနဲ ဟူ၍ မဖြူဆီမှ အသံကလေးများ ထွကပြေါလြာပါသည်။ ကနွန်ှဈယောကကြ သူမတို့အနီးမှာ ပြဲကြည့်ပြရိသတလြုပကြာ သူတို့အလှည့ကြရွောကမြည့အြခွိနကြို စောင့န်ကြဟေနဖြှင့ြ…။
မဖြူ တဈယောကြ မရှကန်ိုငတ်ော့သလို မို့မို့မှာလည်း အနမ်းအစုပ် အညှဈအနယ် အထိအတွေ့များမှတဆင့ြ ရာဂသှေးတွတဈေစထကတ်ဈစ ဆူဝအေုံကြှ၍ လာရပပြေီ။ ကောငလြေး၏လကမြွားက သူမနို့အုံနှစ်ဖကကြို ဆုပည်ှဈခွနယ်ေ၍ နို့မဝသည့ကြလေးလေးတဈယောကအြလား နို့ကိုအတနကြှာအောင် စို့၍နသည်ေ။ သူမစောကပြတကြိုလည်း လကတ်ဈဖကကြ နှိုကဝြငလြာကာ စောကခြေါင်းအဝကလေးကို ခွဲ့၍ခွဲ့၍ ဆှနှူး ပေးနသည်ေ။
“ဟင် တောပြှီကြာ လကကြှီးက ဟင့ြ ဟင့ြ ”
“မ စောကပြတကြ ကိုငလြို့မဝဘူး စောကပြတကြိုကြည့်ခြငွတ်ယ် ”
“ကြည့်ခြငွရြင် ကြည့်ပြေါ့ တဈကိုယလြုံး ရနပြေီပဲ ဥဈစာ ”
သူမကိုယအြောကဖြကကြို လွှောဆင်းပြီး သူမပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို ဟဟပြဲပြဲလုပ်၍ ပေါငခြှဆုံမှစောကပြတကြို အားပါးတရကြည့်န်သည်ေ။စောကခြေါင်းထဲ သူ့လကထြည့ြ၍ မှှပစ်ေလိုကတ်ော့ မို့မို့ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကြ ကော့ကြှတကသ်ှားရပြီး အင်းဟင် အင်းး အင်းးး … ဟူ၍ အသံထွကအြောငည်ည်းရင်း ပေါငကြို ပြဲပြဲကားကား လုပပြေးလိုကရြာက သူ့လကန်ှင့လြိုးဆောင့မြှုအရသာကို စောကပြတတ်ရှရှနှင့သ်ိမ့ကြနဲငှိမ့ကြနဲနအေောင် စည်းစိမယ်ူ ခံစားနမေိပတေော့သည်။
“အား တောြ တောပြှီ မောငလြေး ရယ် …ဘယလြိုလုပန်တောလဲ ”
“ဟင်း ဟင်း ခစွလြို့ပေါ့ မ ရယ် … မ နာမညကြ …ဘယလြို ”
“မမို့… ပါ သူက ရော ”
“အောငသ်ူ … ဟင်းဟင်း … ကဲ မ …မို့ ကြှနတ်ောတ်ို့မလိုးခင် လီးစုပပြေးမှာလား ”
“မင်းစုပစြချင်ြေ ရင် စုပပြေးမှာပေါ့ ပြီး ရငသ်ာ မလိုးနိုငဘြူး ဖြစ်နေဦးမယ် ”
“စိတခြွ ဟောဒီ စောကပြတကြို လိုးကို လိုးမှာ … တဝကြီး လိုးခွဲပစ်မှာ ဟင်း ဟင်း ”
မို့မို့ သူ့လီးကိုစုပပြေးပါသည်။
လီးတဈချောင်းလုံးကို လကန်ှဈဖကစြုံကိုငပြှီး ခေါင်းလေးငုံ့လိုကကြှှလိုကလြုပ်၍ လီးဒဈ ပတလြညကြိုရော ဂေါလြီးထည့သ်ှင်းထားသည့လြီးကိုယထြညတ်ဈလွှောကကြိုပါ လီးထိပကြနလေီးအရင်းထိ ပါးစပထြဲထည့စြုပသ်ည်။ လွှာနှင့အြသှားအပြန် ယကယ်ကဆြှပေးသည်။ သူ့လီးတဈခုလုံး သူမတံတွေးများဖြင့စြိုလကတ်ောကပြှောငကြာ တဆတဆြတန်ှင့ြ တုနခြါပြီး ထကြှတောငမြတန်ပြေီဖြစ်သည်။
မို့မို့အနနှငေ့ြ သူ့လီးအား စိမပြှနပြေေ တယုတယစုပပြေးခွင်းမို့ အောငသ်ူဆိုတဲ့ကောင် သည်းခွခေိုကြ သှားဟနတ်ူသည်။ သူမခွရင်ေးဖကတ်ှင် နရောယူပြီး ပေါငန်ှဈဖကကြို ခုနကအတိုင်းဆှဲဖြဲ၍ မို့မို့စောကပြတ် ထဲကို သူ့လီးကိုတရှိနထြိုးဆောင့သ်ှင်းပစ်လိုကသ်ည်။လီးချောင်းရှညလြမွောကြီးက စောကခြေါင်းထဲကို အဆုံးထိ ပြေးဆောင့ဝြငရြောကလြို့သှားသည်။
မို့မို့တဈယောကျ …
” အိ အင့ျ အိ အ အင့ျ … ”
ဟူ၍ ညည်းရင်း …
“ကောင်းတယ် ဆောင့ဆြောင့မြောငလြေး အ အား …အ မင်း… မင်းလီးက ဂေါလြီထည့ထြားတော့ အရမ်းထိတာပဲ …အိ အီးး အိ အ ကောင်း ကောင်းလိုကတ်ာ … လီးကြီး နင့န်င့သ်ှားတာပဲကြယ် … လိုးလိုး … မှနမြှန် လိုး … အား …အား အားးး ”
“ဇွတဖြှပ် ဗှပ် ဇွတ် ဖတ် … ဘုတ် ဖြပ် ဗှပ် ”
“အား ထိတယ် အ …အ စောကပြတကြှဲပြီလား မသိဘူး ဆောင့ဆြောင့ြ… မောင် မောငလြေး… လိုးပါ အားရပါးရလိုးစမ်း ပါ ”
သူ့စိတတ်ှေ ပိုကြှလာသည်။ အသည်းအသနပြင် မီးပြင့မြတတ် တရကြမ်း လိုးဆောင့ကြာ မို့မို့ပေါငန်ှဈဖကြ အကြားမှာ သူ့ခါးကို မှှောကလြိုကန်ှိမ့လြိုကလြုပ်၍ လီးကို တဇွပဇြှပ် တဖြပဖြှပန်ှင့န်အေောင် အားပြင်းပြင်း လိုးဆောင့လြွှကြ အရှယင်ယပြမယေ့ြ သူဘယလြောကြ အဆိပပြှင်းသလဲဆိုတာကို ပြ၍နသည်ေ။
သူအဆကမြပြတလြိုးဆောင့ပြေးလလေေ မို့မို့စောကခြေါင်းလေးထဲမှာလည်း ဂေါလြီအလုံးများ၏ အကြမ်းပတမ်း ပြတတ်ိုကမြှုကြောင့တ်လိမ့လြိမ့န်ှင့ြ စောကပြတယ်ားယံမှုဝဒနောပိုကြီးလာလလေေ ဖြစ်ကာ သူမစောကပြတမြှာ အရညရြှှဲသထကရြှှဲလာပြီး လီးအဝငအြထွကပျိုသှကပျိုမှနလြာသညန်ှင့အြမွှ ရာဂဇောတွေ အကြှကြီးကြှလာခဲ့ရလသည်ေ။
“စွတဖြှပ် စွတ် ဖြပ် ဗှဈပြှတ် ဗှှတ် ဖြပ် ဘှပ် …”
ဆိုသော စောကရြညသ်ံများက အခန်းလေးထဲမှာ ဆူညံလို့နသည်ေ။
မို့မို့အောကကြနေ ဖငသ်ားအိအိကြီးနှစ်ဖကကြို ကော့နအေောင် မှှောကထြောငပြေးထားရင်း သူ့ရဲ့လိုးဆောင့မြှုကို အံကြိတခြံနသည်ေ။သူ့ခါးကို တင်းတင်းဆှဲ၍ အောကကြနေ ကော့ကာ ညှောင့ကြာဖြင့ြ သူတဈခကြဆြောင့လြိုကြ သူမက ကော့ပေးလိုကန်ှင့လြဒဈထိပမြှ လီးတဆုံးအထိ လိုးဆောင့မြှုကို အရသာရှိရှိခံစားနရပေသည်ေ။
သူလည်းအခကြလြေးငါးဆယ် လောကြ ဆောင့လြိုးအပြီးမှာ မထိန်းနိုငမြသိမ်းနိုငဖြစ်လာသည်။ လိုးခကြသ်ှကကြာ အားပြင်းသလောကြ အတွေ့အကြုံအားဖြင့န်ုသေးသူပီပီ အဆကမြပြတ် ကြုံးလိုးနမှေုကြောင့ြ တာရှညသ်ုကထြိန်းနိုငစြှမ်းမရှိဘဲ ပြီးချင်လြာသလိုဖြစ်လာပြီး နောကထြပ် အခကြန်ှဈဆယအြစိတခြန့အြားသှနဆြောင့ြ၍ လရညမြွား မို့မို့သားအိမဆြီပန်းထွကသ်ှားသလို မို့မို့လည်းစောကခြေါင်းထဲမှ တရှရှနှင့ြ မခံမရပန်ိုငအြောင် ကောင်းသလိုလို ဖြစ်လာကာ စောကရြညမြွားကိုဒလဟောပင် သှန်၍ သှန်၍ ပန်းထုတလြိုကရြလတေော့၏။
တကယတ်ော့ မို့မို့ရောသူပါ အကြီးအကယွြ စိတလြှုပရြှားပြီး ရမျမကဇြောကပန်တောကြောင့ြ သုကအြထွကမြှနကြာ တဈခွီပြီးခဲ့ရခွင်းပင်။မိမိနှင့သ်ကတ်ူရှယတ်ူယောကြွားတဈယောကန်ှင့ြ လိငဆြကဆြံခွင်းထကြ ယခုလိုအသကင်ယင်ယ် ယောကြွားလေးတဈယောကန်ှင့ြ လိငဆြကဆြံမှုက အတွေ့အကြုံသဈတဈရပအြနနှငေ့ြ သူမကို ပိုမို၍့ စိတလြှုပရြှားမှုဖြစ်စခေဲ့ခွင်းပဲ ဖြစ်သည်။
မဖြူကို ကြည့်လြိုကတ်ော့လည်း သူမထကတ်ောငမြှ အခွအနေပေိုဆိုးနတော တွေ့ရသည်။ ကောငလြေးတဈယောကလြိုးပြီး၍ နောကတ်ဈယောကပြင် သူမကိုလိုးဖို့ပြငန်လပြေေီ။မဖြူက သူမပေါငန်ှဈဖကဖြှဲပေးလိုကကြာ ကောငလြေး၏လီးကို သူမလကန်ှင့ကြိုင်၍ စောကပြတထြဲသို့ ထည့သ်ှင်းပေးလိုကတ်ာကို တွေ့ရသည်။
“ဆောင့ြ မှနမြှနဆြောင့ြ မောငလြေး အ အ လီး ကို တဈခါထဲ ဆောင့မြသှင်းနဲ့လေ ဟင့ြ နာတယ် တဈခကြခြငွြး လိုးပေး အင်း အင်း ဟုတ် ဟုတ် ပြီ ”
မို့မို့ စိတထြဲကနေ ကြိတပြှုံးလိုကမြိသည်။
အိုကေ … မဖြူရေ …မဖြူအလှည့ပြှီးရင် မို့မို့အလှည့ပြဲ။သူတို့လို ခပင်ယင်ယ် အလန်းလေးတွဆေိုတာ ကိုယလြိုသလို ပုံသှင်းလို့ရသည့အြရှယတ်ှေ… ။ မီးကို ကြောကရြမှန်းမသိတဲ့ ပိုးဖလံလို အကောငတ်ှပေါပဲ။ ကိုယ့ရြဲ့အသှေးအသား လိုအပခြကြအြတွကြ သူတို့လေးယောကဟြာ ဒီတဈနေ့တာမှာ မို့မို့တို့နှစ်ယောကြ ပထမဆုံး စားသောကြ ဝါးမွို ရမယ့ြ သားကောငလြေးတွသော ဖြစ်တယဆြိုတာ … သူတို့အနနေဲ့ကတော့ ဘယလြိုလုပပြှီး ရိပစြားမိနိုငမြှာလဲလေ …။
မို့မို့ သူမဆီလှမ်းလာနတေဲ့ကောငလြေးကို အပြုံးကလေးနှင့လြကကြမ်း၍ ဆီးကြိုလိုကသ်ည်။
ပြီးတော့ …
သူမရငခြှငထြဲသို့သူ့ကိုဆှဲသှင်းလိုကရြာက နှစ်ယောကသ်ား အပြနအြလှနန်မ်း၍ စုပ်၍ မို့မို့လကတ်ဈဖကကြ ကောငလြေးရဲ့ ပေါငကြှားမှလီးကို စမ်းသပကြိုငတ်ှယရြင်း ရမျမကဇြောကြှသထကကြှှအောင် လီးကိုဆုပကြာ ဆှဲကာ ဂွင်းရိုကသ်လို ဆောင့ဆြောင့ပြေးလိုကတ်ော့ သူမခံစားနိုငတ်ော့ပေ။လူငယတ်ဈယောကပြီပီ သူ့လီးက တမုဟုတခြငွြး သနမြာတောင့တ်င်းလို့လာသည်။
…………………………………………………………………………………………….
မို့မို့လည်း ဒီတဈခါ လီးမစုပတ်ော့ ဘဲ သူမပေါငန်ှဈဖကကြိုသာ ပြဲပြဲကားကားလုပ်၍ စောကဖြုတကြိုသူလိုးဖို့ အသင့အြနအထေားဖြစ်အောင် ပြငပြေးလိုကကြာ နှစ်ယောကသ်ားမီးကုနယ်မ်းကုန် လိုးဆောင့ြ၍ စခန်းသှားလိုကကြှပါသည်။
ဒီကောငလြေးက အသကအြငယဆြုံးဖြစ်သလို သူ့လီးကလည်းပုံမှနအြရှယအြစား ၆ လကမြကြောလြောကပြဲ ရှိတာမို့သူမအနနှငေ့ြ သူဇိမရြှိရှိလိုးနိုငအြောငဆြိုပြီး သူ့လီးကို သူမပေါငန်ှဈဖကြ တင်းတင်းစေ့ညှပလြွှကကြ ခပကြှပကြှပကြလေးဖြစ်အောငလြုပကြာ တဈခကြခြငွြးတဈခကြခြငွြးသာ ဖြေးဖြေးမှနမြှနန်ှင့ြ လိုးဆောင့ြ စလေိုကခြှင်းဖြစ်သည်။
ကောငလြေးကလည်း သူမပြောသည့အြတိုင်းလိုးပေးသည်။ သူမကိုယမြှထွကသ်ည့ြ စောကရြညမြွားကြောင့ြ လီးအဝငအြထွကခြွောမှေ့နပြေီး နှစ်ယောကသ်ားစည်းစိမတ်ှေ့နကြကော သူကဖိဆောင့ြ ခလွိုကြ သူမက ပြနကြော့ထိုး၍ ဖငသ်ားကိုအောကကြနေ စကောဝိုင်းမှှေ့ပေးလိုကရြင်း ပင့မြှှောကဆြောင့ြ ပေးလိုကန်ှင့ြ စည်းခကြကြကြ လှုပရြှားပေးနကြသေည်။
အရှိနကြ တဖြည်းဖြည်းရလာပြီး နှစ်ယောကသ်ားလှုပရြှားမှုများ မှနဆြန်၍လာကာ နောကဆြုံးသုကထြှကခြွိနကြို ကရွောကလြာခဲ့ကြသည်။သူ့ခါးလေးကို ကော့၍ကော့၍ ဆောင့လြိုးခလွိုကရြာက သုကရြညတ်ှတဗေစွဗြစွြ ပန်းထွကသ်ှားခဲ့ရပြီး ကောငလြေးပြီးခွိနမြှာ မို့မို့လည်း အခွိနကြိုကပြင် တငပြါးနှစ်ဖကကြိုကော့ကာ တွန့ကြာဖြင့ြ စောကရြညမြွားထွကြ၍ ကိဈစပြီးသှားခဲ့ရပါသည်။
မဖြူကတော့ စောစောက မို့မို့ကိုလိုးသှားသည့ဂြေါလြီလီးနှင့အြောငသ်ူဆိုသော လူရှယ်၏ ရငခြှငထြဲ ရောကရြှိနပြေီး အောငသ်ူ၏လီးကို မဖြူတဈယောကစြုပန်မ်းပေးနတောကို တွေ့ရသည်။မို့မို့အတွကြ သူမပြုစုပေးရမည့ယ်ောကြွားနှစ်ယောကကြနွသ်ေးသည်။
အသကကြှီးကြီးအရကသ်မားလိုလူက စောကြီးဟုခေါသ်ည်။ ကနွတ်ဈယောကကြ ဖိုးဇောြ တဲ့။ခုနက သူမနှင့ြ ဆကဆြံတဲ့ ခွာတိတန်ာမညကြ ကိုဖြိုးလို့ ခေါတ်ာကို မို့မို့သိလိုကရြသည်။အောငသ်ူနှင့ကြိုဖြိုးကသူမကို တဈကြော့စီလိုးပြီးပြီမို့ သူမက စောကြီးဆိုတဲ့လူကို လကယ်ပခြေါလြိုကကြာ …
“ရှငန်ဲ့ဟိုက မောငလြေး ဖိုးဇောြ နဲ့နှစ်ယောကကြ …ကြှနမြကို လိုးဖို့ကနွသ်ေးတယ် …ရှငတ်ို့စိတပြါမယဆြိုရင် နှစ်ယောကစြလုံး ကြှနမြကို တပျိုငတ်ည်းလိုးနိုငတ်ယ်… တဈယောကလြိုးနတေဲ့ အခွိန် ကနွန်တေဲ့ တဈယောကရြဲ့လီးကို ကြှနမ် စုပပြေးမယ်… မဖြူကိုလည်း …ကြှနမြလိုပဲ အောငသ်ူနဲ့ ကိုဖြိုးနှစ်ယောကတ်ှဲ လိုးလို့ရပါတယ် ”
မို့မို့ကပြောလိုကတ်ော့ ကောင်းပြီ ဆိုပြီး စောကြီးက သူ့ပုဆိုးခွှတ်၍ ဘေးမှာရှိနသညေ့ြ အသားညိုညို နှာခေါင်းပြားပြား နှင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်းရုပရြညရြှိသည့ဖြိုးဇောကြိုပါ သူနှင့အြတူ လာဖို့ခေါလြိုကကြာ နှစ်ယောကသ်ား မို့မို့ရဲ့တဈဖကတ်ဈခကြစြီမှာ နရောယူပြီး တဈယောကကြ နို့ကိုကိုငလြိုကြ တဈယောကကြ စောကပြတန်ှိုကလြိုကန်ှင့ြ ဟနအြကကြှီးကလွှကြ ဇိမတ်ှေ့နကြလေတေော့ ၏။
စောကြီးက မို့မို့ကို စတငလြိုးသည်။ မို့မို့ကို ဖငဗြူးတောင်းထောငမြတတ် ဖငကြို အနောကသ်ို့ကုန်းခိုင်းပြီး သူကအနောကမြှနေ၍ စောကဖြုတထြဲလီးသှင်းကာ တရှိနထြိုးလိုးဆောင့ြ ခလွိုကခြှင်းဖြစ်သည်။
စောကြီးလည်း လီးက သူ၏ ကိုယခြန်ဓာနှင့ြ လိုကဖြကအြောင် ကြီးမားဖြံ့ထွားသူဖြစ်၍ လီးတုတတ်ုတန်ှင့ြ အဆောခြံရသည့အြတွကြ သူမစောကခြေါင်းတဈခုလုံး ပြည့ကြှပသ်ှားကာ အရသာရှိလှပြီး မို့မို့လည်းနှုတမြှနေ၍ တကြှတကြွှတန်ှင့အြသံထွကည်ည်းရင်း သူမဖငသ်ားကြီးများကို စောကြီးလီးအဝငလြှယအြောငဆြိုပြီး ပေါငန်ှဈဖကကြိုထပမြံဖြဲ၍ ကုန်းထားပေးလိုကလြေ၏။
“အား ကောင်းလိုကတ်ာ အကို ရယ် လီးကကြပပြှီး ကြှနမ် အဖုတထြဲမှာ ပြည့သ်ှားတာပဲ လိုး လိုးစမ်းပါ နာနာလေးဖိဆောင့ြ ပေး အင်း အင်း ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် အူး အိ အိ ဟင်း ဟင်းး ”
စောကြီးဆောင့ြ လိုးလို့ကောင်းနတေုန်းမှာ ဖိုးဇောရြဲ့ လကကြ သူမနို့အုံ နှစ်ဖကကြို လွှို၍ ဆုပည်ှဈကာ နယပြေးနသည်ေ။ နို့သီးကိုလည်း ပြတခြွကစေားပေးသည်။ မို့မို့ လကထြောကကြုန်းထားရာက သူမလကတ်ဈဖကန်ှင့ဖြိုးဇောလြီးဒဈကို ဆှဲ၍ ဆှဲ၍ ဂွင်းတိုကသ်လို ဆောင့ပြေးနလေိုကသ်ေးသည်။
“အား ကောင်းတယ် လုပ် လုပ် မှနမြှန် ဆောင့ြ ဟင်း ဟင်း ”
ဖိုးဇောြ ဖီးလတ်ကသ်ှား ပြီး ပါးစပကြ အောလြိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ဖိုးဇောကြ လီးတော့သာမနထြကြ အနည်းငယပျိုကြီးသည်။ဒါပမယေ့ြ သူ့လီးက ကနွတ်ဲ့လီးအားလုံးထကြ ထူးထူးခွားခွားပင် ရှညန်ကော ပေါငလြယလြောကအြထိ ရောကမြတတပြငဖြစ်သည်။အရှည် ၈ လကမြအနည်းဆုံးတော့ရှိပလေိမ့ြ မည်။
“ဖိုးဇောရြယ် နင့လြီးနဲ့ …မမို့ဖငကြို … မလိုးချင်ဘြူးလား ”
“လိုးချင်တ်ယ် မမ ဖင် ပေးလိုး …မလို့လား ”
“ဒီလိုလုပ် ကိုစော ကို မမက အပေါကြ တကလြိုးမယ် မင်း အနောကကြနပြေီး … မမ မို့ ဖငကြိုလိုးပေါ့ ဖြစ်တယမြဟုတလြား … ”
မို့မို့က ကာမကိဈစကို ကမ်းကုနအြောင် ခံစားချင်သ်ူဖြစ်၍ အဆန်းထွငကြှည့ခြငွသ်ည်။
စောကြီးကို ခတ်ေတ အဆောင့ရြပစြလေိုကပြှီး သူမပြောသလိုပင် သူ့ကို ကြမ်းပြငမြှာပကလြကအြိပစြေ၍ သူမက အပေါကြနေ လီးတနတ်ုတတ်ုတ် အပေါကြနေ တကခြှထိုငကြာ တဈခကြန်ှဈခကြြ ဆှလိုးကလေးလိုး၍ တဖန် စောကြီးရငဘြတပြေါသ်ူမကိုယအြရှေ့ပိုင်းတဈခုလုံးဖိမှောကအြိပခြလွိုကပြှီး စောကဖြုတထြဲလီးသှင်းထားရကကြ ဖငန်ှဈဖကကြို ကုန်းကုန်းကြကြဖြဲကားပေး လိုကရြင်း .
“ဖိုး ဇောြ မ မ အနောကကြ လိုးပတေော့ဒီအတိုင်းမလိုးနဲ့နောြ … လီးကို တံတွေးဆှတ် မမဖငကြိုလည်း တံတွေးဆှတပြှီးမှ… လိုး ကြားရဲ့လား ”
“ဟုတကြဲ့… မ မ မို့ ”
ဆိုပြီး ကောငလြေး သူ့လီးကိုရော သူမဖငစြအိုဝကိုပါ ရှှဲနအေောင် တံတွေးဆှတပြှီး သူမဖငပြေါကထြဲကို သူ့လီဒဈဖြင့ြ မရမက ထိုးသိပထြည့ြ၍ တဈခကြခြငွြးတဈခကြခြငွြး ဖိဆောင့ကြာ လိုးခလွိုကလြတေော့၏။
ဖိုးဇောလြိုးခကြကြ ထိမိသှားသည်။လီးကရှညရြသည့အြထဲ လီးတဈချောင်းလုံး ဖငစြအိုပေါကထြဲကို အဆုံးထိရောကအြောင် လိုးပေးလိုကတ်ာမို့ သူဆောင့ခြသွည့အြရှိနန်ှင့ရြောပြီး မို့မို့က စောကြီးလီးကို သူမစောကပြတထြဲသို့ ဖိဖိပြီး အပေါစြီးကနေ လှိမ့ဆြောင့ပြဈလိုကလြရော သုံးယောကစြလုံး ထူးကဲလှန်းသည့ကြာမအရသာ ကြောင့ြ စကားတောင် မပြောနိုငကြှဘဲ ရှိလတေော့၏။
“အု အူးး အိ အု အူး ဟူးး အူးးး အိ အိ အ အမေ့ အီး ယာ့ အ အားးး ”
” ဇွပဗြှပ် ဗ လပ် … ဇွပ် ဗှပ် ဘုတ် ဖြပ် … ဇွပ် စွိ စွပ် ဗလပ် … ဘှတ် ပြိ ဗှိ … ဖြပ် ဗှပ် ”
တဈခွီပြီးအောင် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမှင့သ်ှားသလို စိတမြှာထငမြှတမြိသည်။
စောကြီးရဲ့လရညတ်ှရေော ဖိုးဇောလြီးမှထွကလြာသည့လြရညတ်ှပေါ သူမစောကရြညတ်ှနှငေ့ြ ရောနှောပြီး ဖငန်ှင့ြ စောကပြတတ်ဝိုကမြှာ ရစရာမရှိအောငပြကြေံကုနသ်ည်။မို့မို့ စောကဖြုတရြော ဖငပြါ ကြိန်းစပစြပ် ဖြစ်သှားခဲ့ရပမယေ့ြ ဖငခြံလိုကရြသည့ြ အရသာက ဘာနှင့ြ မှ မလဲနိုငတ်ာတော့ အမှနပြဲဖြစ်သည်။
……………………………………………………….
မို့မို့ဘေးနားကို မဖြူရောကလြာပြီး မို့မို့မောနပြေီလား …လို့မေးရင်း ခါးလေးကို အသာအယာပင် သိုင်းဖကလြာပါသည်။ မဖြူ၏ ကိုယန်ံ့ကလေးက ညှီစို့စို့သုကရြညန်ံ့ များ စွဲကပန်သလေို မို့မို့ထငမြှတမြိသည်။သူမသညလြည်း မဖြူလိုပဲ ဖြစ်နလမေလေားမသိခွေ။
မို့မို့ကိုယ့အြတွေးနဲ့ကိုယ် ပြုံး လိုကမြိပါသည်။
တဈနေ့ခင်းလုံး သူမတို့နှစ်ဦးသား တိုကခြန်းလေးထဲမှာ ယောကြွားသားလေးယောကန်ှင့ြ အတူ ကာမရယောဉကြှောမှာ မွောချင်တ်ိုင်းမွောနခေဲ့ကြသည်။သူတို့တဈယောကကြို ငါးခွီ ချောကခြွီစီလောကြ လိုးတာကို မှိနရြညယ်ှကရြညခြံခဲ့သည်။အောငသ်ူ စောကြီးတို့လူသိုကပြှနသ်ှားခွိနမြှာ ညနေ ၆ နာရီ ၇ နာရီဝန်းကငွလြောကြ ရှိနပြေီ။ အိမရြှငဒြေါန်ှဲ့ကသူမတို့ဆီလာရောကြ ငှရှင်ေးပေးရင်း အလုပစြကား ပြောလာသည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောကြ အခွိနပျိုင်းနနေိုငမြလား ”
လို့မေးတော့
“ည ၁၁နာရီ ၁၂ နာရီလောကအြထိ နမှောပါ ပြီးရင် ကြှနမြတို့ပြနကြှမယ် ဒေါန်ှဲ့ ”
မို့မို့က ပြောလိုကသ်ည်။
ဒေါန်ှဲ့၏ စီစဉပြေးမှုဖြင့ြ မို့မို့နှင့မြဖြူတို့နှစ်ဦးသား နောကထြပ် သူမ၏ ဧည့သ်ည် နှစ်ယောကြ သုံးယောကန်ှင့ထြပမြံ စခန်းသှားခဲ့ရသည်။ အသကခြပကြှီးကြီး ( …… ) လူမွိုး နှစ်ယောကဖြစ်သည်။ လူကောငထြှားထွား ဒုတကြှီးသူများ ဖြစ်ကြပြီး သူမတို့နှစ်ယောကကြို တဈယောကြ လေးခွီစီလောကြ မွော့နအေောင် လိုး၍ သူတို့အလိုပြည့တ်ော့ မှ ပြနလြညထြှကခြှာသှားကြပါသည်။
နောကထြပ် တဈယောကကြိုတော့ မို့မို့နှင့ြ မဖြူနှစ်ယောကပြေါင်းပြီး တဈလှည့စြီ သူ့စိတတ်ိုင်းကြ ဖြစ်သညအြထိ နည်းလမ်းမွိုးစုံ ဖြင့အြသုံးတောခြံ ပေးရပါသည်။ဒေါန်ှဲ့နှင့ြ အတောကြလေး ရင်းနှီးသော သူတို့လောကသား ( ဖာဂေါင်း )တဈယောကပြီပီ လီးကကြီးပြီးရှညရြသည့အြထဲ တောရြုံမိန်းမသည်းခံနိုငစြှမ်း မရှိသည့ြ ဆိတမြကြကြှင်းတို့ဂေါလြီပါတဲ့ ကြနဒြုံးအစွပတ်ှေ လိငစြိတကြှှရှစတေဲ့ ဆေးအမွိုးမွိုးသုံးပြီး သူမတို့နှစ်ယောကကြို အောကတ်န်းကစွှာဖြင့ြ မုဒိန်းကငွ့သ်လို ဖငန်ှင့စြောကပြတကြို အကြိမကြှိမလြိုးပြီး အကြမ်းပတမ်း ဆကဆြံနကော မဖြူနှင့မြို့မို့က သူမတို့ပြနခြငွပြှီ ပြနဖြို့အခွိနရြောကပြှီဆိုတာ အတနတ်နပြှောဆိုတော့မှသာ သူ့လကအြောကကြ လှတမြှောကခြှင့ြ ရခဲ့ပါတော့ သည်။
ည ၁၂ နာရီကြောမြှ သူမတို့တည်းခိုရာအခန်းသို့ အငှားကားလေးတဈစီးနှင့ပြှနရြောကလြာခဲ့ကြပါသည်။ ကိုစိုးက မှို့ထဲသှားရာက ဒီညအထိ ပြနမြရောကသ်ေးတာကြောင့ြ မဖြူကို မို့မို့က သူမအိပခြန်းထဲမှာပဲ ညအိပစြလေိုကသ်ည်။
မနကြ ၈ နာရီလောကမြှာ ဦးတိတစြှမ် ရောကရြှိလာသည်။ မို့မို့နှင့ြ အတူရှိနသညေ့မြဖြူကို သူစိတဝြငစြားနပေုံ ရတာမို့ မဖြူကို ပြနမြလှှတတ်ော့ဘဲ မို့မို့က သူမနှင့ြ အတူ အိပခြန်းထဲမှာ နစလေေိုကသ်ည်။
“အဈကိုကြီး ကိဈစတွေ ပြီးပလား မို့နဲ့အတူ တဈရကန်ှဈရကန်စခေငွေတ်ယ် စိတကြှိုကပြှုစုပေးမယ် ”
“နမှောပါ ပစ်စည်းယူမယ့သ်ူက ခရီးလှနန်တယ်ေ နောကတ်ဈပတလြောကမြှ မန်တလေးကပြနဆြင်းလာမယ် သူ့ကိုစောင့ရြင်း ဒီမှာ အနားယူကြတာပေါ့”
မို့မို့သူ့ကို အားပါးတရသိုင်းဖကလြိုကပြှီး သူမနှုတခြမ်းများဖြင့ြ သူ့နှုတခြမ်းထူတွဲတွဲကြီးနှစ်ခပြကြို ပြှတကြနဲ ပြှတကြနဲနအေောငပြင် အဆကမြပြတန်မ်းစုပပြဈလိုကပြါသည်။
ဦးတိတစြှမကြလည်း သူမကိုနမ်းစုပရြင်း သူ့လကတ်ဈဖကကြ မို့မို့ ရငသ်ားအုံကြီးနှစ်ဖကကြို လူးလှိမ့ြ ဆုပန်ယ်၍ နသည်ေ။ပြီးနောကြ သူ့လကကြ အောကဖြကဆြီ ဆကလြကလြွှောထိုး ဆင်းသှားပြီး မို့မို့ပေါငကြှားထဲကို မှှတဈေကောငလြို တိုးဝင်၍ ပြတကြာသပကြာ နှိုကကြာဆှကာဖြင့ြ…
မို့မို့ ဖငသ်ားကြီးများကြှတကလြာရကာ ကော့ပြံထွန့လြူးနရင်ေးက မဖြူဖကကြိုလှည့ပြှီး
“ကဲ မဖြူ ရေ … အင်ျကြီတွေ ခွှတ် ပြီး ဒီနားလာစမ်း …ကြယ်… ပြောပြွောကြှီး နလေိုကကြှရအောင် … ဟင်းဟင်း ဟင်း ”
ဖြူဖြူ အလိုကတ်သိပင် သူမကိုယပြေါမြှ အပေါဝြတအြင်ျကြီကလေးကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ဦးတိတစြှမဆြီ လှမ်းကြည့်လြိုကရြာ တဏှာထနန်သေောသူ့မကြလြုံးအစုံတို့က သူမကိုယလြုံးကလေးကို စားမတတဝြါးမတတပြင် တဈကိုယလြုံးခွုံ၍ စူးစူးရဲရဲကြီး စိုကကြှည့န်တောတွေ့လိုကရြသဖြင့ြ စိတထြဲမှာ အတောကြလေး ကြနပေပြီတိဖြစ်လို့သှားသည်။
မို့မို့တို့အနားကိုလွှောကလြာကာ ဦးတိတစြှမ်၏ အရှေ့တည့တ်ည့ြ သူ့ခွရင်ေးမှာ ဆောင့ကြှောင့ကြလေး ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ သူမလကန်ှဈဖကကြ ဦးတိတစြှမ်၏ ဘောင်းဘီခါးပတကြို ဖြုတခြွှတပြေးလိုကရြင်း ဘောင်းဘီကိုအောကသ်ို့ အသာပငဆြှဲခလွိုကပြါသည်။
တဈဆကတ်ည်းဆိုသလို ဖုဖောင်းတင်းကြှနသေော သူ့အတွင်းခံဘောင်းဘီအား ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ခွှတခြပြေးလိုကရြာ ဦးတိတစြှမ်၏ ကြောကမြကဖြှယရြာ အကြောအပျိုင်းပျိုင်းထလွှကြ လကတ်ဈဆုပ် တဈကိုငစြာမက ကြီးမားတုတထြှားလှသော ၈ လကမြသာသာလောကရြှညလြွားသည့ြ ဆီလီကြနလြီးဒဈကြီးအား သူမမကြစြိအရှေ့မှာ ဘှားကနဲထွကပြေါလြာသညကြို ရငသ်ပရြှုမောဖြယရြာ တွေ့မှငလြိုကရြလတေော့၏။
ပြီးပါပြီ။