ကြကလြပကြိုယစြီ
ရေးသားသူ – စည်းစိမရြှင်
ကြှနတ်ော့အြဈကိုတဈယောကြ သင်ျဘောမှာ မထမတန်း အရာရှိ (Chief Officer) ဖြစ်တော့ အသကကြ ၃၀ ရောကပြှီ။ လုပရြညကြိုငရြညန်ဲ့ ကြိုးစားအားထုတမြှုက ရှိနတေော့ သင်ျဘောသားဖြစ်ကတည်းက လိုကရြတဲ့ သင်ျဘော။ ကုန်းပေါမြှာ အများဆုံးနရမှေ ၃ လလောကပြဲ။
သင်ျဘောအရာရှိဖြစ်တော့ ညီဖြစ်တဲ့ ကနွောကြပဲ သူငယခြငွြးကောငမြလေးတွနေဲ့ တွေ့ပေးပြီး လှောပြေးလိုကတ်ာ သူငယခြငွြးထဲက မိနှင်း ဆိုသူနဲ့ အိမထြောငကြလွရေော။ မင်ျဂလာဆောငပြှီး ကြနဒြိုတဈခုမှာ အခန်းဝယလြို့ သီးသန့န်ကြတေယလြေ။ အဈကိုနဲ့ ယူလိုကလြို့ မရီးသာ ဖြစ်လာတယ် ကနွောတ်ို့က သူငယခြငွြးလို့ပဲ ပေါင်းသင်းခဲ့တာ ကြာခဲ့တော့ မရီးလို လေးစားကြည့်လြို့ကို မရ။ သူက ပြောငသ်လို နောကသ်လိုနဲ့ ကနွောြ့ကို လာဟောကသ်ေးတာ။ ကနွောကြလည်း ဂရုမစိုကြ။
အဈကို သင်ျဘောက ပြနဆြင်းလာပြီး ရနကြုနမြှာ နားနတေဲ့ အခွိနဆြိုလဲ ကနွောကြ သူတို့အိမကြို အဝငအြထွကြ မပကြြ။ အမအေိမမြှာ အိပလြိုကြ သူတို့အိမမြှာ သှားအိပလြိုကန်ဲ့။ အထူးသဖြင့ြ အရကသ်ောကပြှီးရင် အဈကိုတို့အိမမြှာ အိပခြန်းပိုတွကေ ရှိနတေော့ ဝငခြှနရေေော။
အဈကိုကလည်း အိမမြှာ လူအေး။ အိမမြှာရှိနရင်ေ စာအုပတ်ှဖတေပြှီး တဈယောကထြဲ ငှိမ့န်တတေတ်ာ။ ကနွောကြိုလည်း သူ့ထကအြငယဆြိုတော့ ဘာမှမပြော။ သူ့မိန်းမနဲ့ ကနွောကြလည်း သူငယခြငွြးတွဆေိုတော့ ကနွောကြတော့ အိမကြို ဝငခြငွသ်လိုဝင် ထွကခြငွသ်လိုထွကြ၊ အိမသ်ော့ အပိုတဈချောင်းတောင် ကနွောြ့ကို ပေးထားရတဲ့အထိပဲ။ သင်ျဘောပြနတ်ကတ်ော့မယဆြိုရငတ်ော့ အဈကိုက ကနွောကြို အထူးမှာတယ်။ သူ့မိန်းမကို ဂရုစိုကပြေးဖို့ရယ် အိမမြှာ သှားနပေေးဖို့ရယပြေါ့။ ကနွောြ့စိတထြဲ အဈကိုရဲ့ အိမထြကြ သူငယခြငွြးတဈယောကရြဲ့ အိမလြို့သာ စိတထြဲမှာ ထငန်မေိခဲ့တယ်။
ဒီကောငမြကလည်း အိမထြောငကြတွော့မှ အနအထေိုငကြ ပိုပကစြကလြာတယ်။ သူတို့ အိမထြဲ ကနွောရြှိနတောတောင် နို့နှစ်လုံး တရမ်းရမ်းနဲ့ အတွင်းခံ မဝတပြဲ နတတေတ်ယ်။ သူငယခြငွြးဘဝတုန်းက အပေါယ်ံလောကပြဲ တွေ့ဖူးခဲ့တာ။ အခုတော့ နို့နှစ်လုံးကိုလည်း အင်ျကြီ လညပြင်းပေါကထြဲကလည်း မှငဖြူးခဲ့ရပြီ၊ အောကစြလှတန်တောလည်း အခါခါရယ်။ အဈကိုရှိနတေုန်းက ပုံစံအတိုင်းပဲ။
အဈကိုက အရာရှိဖြစ်လာတော့ ၆ လ တဈခါလောကြ ပြနလြာတတတ်ယ်။ ၂ လလောကြ နားပြီးရင် ပြနတ်ကရြရော။ သူ့ယောင်ျကြား ကနွောြ့အဈကို မရှိရင် အိမမြှာ တဈယောကတ်ည်းနရတော ပငွြးလို့ဆိုပြီး ကနွောသ်ှားတဲ့နရောတွေ လွှောကလြိုကခြငွန်တော။ ကနွောကြတော့ မခေါဖြူး။ သူက သူငယခြငွြးဆိုပမယေ့ြ အရငလြိုမှ မဟုတတ်ာ အိမထြောငသ်ညလြေ။ နောကပြှီး ကနွောတ်ို့က အသကတ်ူတွဆေိုတော့ ပတဝြန်းကငွကြိုလည်း သတိထားရသေးတယ်။
ဒီလိုနဲ့ ၂ နှစ်လောကကြှာတော့ သူတို့လငမြယား ကလေးကလည်း မရသေး။ မိနှင်းကလည်း အပျိုလုပကြောင်းတုန်း။ ကနွောလြည်း မိနှင်းကို မကြစြိနောကလြာတော့
“နငတ်ို့လငမြယား ကလေးမယူသေးဘဲ ဘာလုပန်ကြတောတုန်း”
လို့ မေးလိုကတ်ော့
“ဟဲ့ကောင် ကလေးက မရသေးတာဟ…။ ငါလည်း ဘာမှ တားမထား။ နငအြဈကိုလည်း ပြနရြောကတ်ဲ့ နှစ်လလုံး ကြိုးစားတာပဲ။ လူလည်း လွှာကိုထွကရြောပဲ”
လို့ ပြနအြောတ်ာပေါ့။ ကနွောလြည်း ရယခြငွစြိတကြ ဖြစ်သှားပြီး
“နငတ်ို့က အပေါကရြောတည့အြောင် လုပကြှရဲ့လား”
လို့ ပြနအြောပြှီး ကနွောလြည်း သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ဘီယာသောကဖြို့ လဈသှားလိုကတ်ယ်။ အိမခြန်းတံခါးကို မိနှင်းက လိုကပြိတရြင်း
“မသာကောင် နင် ညပြနလြာရင် ဘယအြပေါကကြို နင့အြဈကိုလုပလြည်း ပြမယ်”
လို ပြနခြံပကတ်ာပေါ့။ ကနွောလြည်း တဈဟားဟား နဲ့ ရယရြင်း အပြငထြှကသ်ှားခဲ့တယလြေ။ ဒီလိုတွေ ပြောကြတာကတော့ ကနွောတ်ို့တွမှော မထူခွားဘူး။ သူငယခြငွြးတွေ ဘဝကတည်းက လဈလို့ကတော့ အချင်ြးချင်ြးက ဆောန်ကြလေေ။
ညရောကတ်ော့ ၁၀ နာရီလောကမြှာ ကနွောြ အိမပြှနလြာတယ်။ ဘီယာသောကရြတာလည်း ဒီနေ့ပိုပြီး ခါးနသလေိုလို။ အတူသောကတ်ဲ့ ဝိုင်းထဲ အရကသ်ောကတ်ဲ့ သူကရှိနတေော့ ကနွောြ အပေါ့သှားတုန်း ဟိုကောငတ်ှေ ကနွောြ့ဘီယာခွကထြဲ အရကတ်ှမွေား ရောထားသလားမသိ။
ကနွောတ်ို့ အချင်ြးချင်ြးကလည်း သိပစြိတမြခရွ လဈရင် တီးကြတာပဲ။ တဈခါတလေ ခွိန်းတာနောကကြရွင် အရကကြို ရမရေောရပဲ နှစ်ခွကလြောကြ အပြဈပေးတဲ့ သဘောနဲ့ သောကရြသေးတာ။ အခုတော့ အတောကြို မူးနတယ်ေ။ အိမအြပြနလြမ်းမှာ ခွထေောကတ်ှကေို တည့န်အေောင် ကြိုးစားပြီး လမ်းလွှောကန်သေောလြည်း ကိုယဟြာကို ပြနသ်ိနတယ်ေ တဈလမ်းလုံးပြည့ြ နတေော့မှာ။ အိမရြာဝင်း ဂိတပြေါကရြောကတ်ော့ လုံခွုံရေး ငနဲက စောကြားမောကြား ပြောသေးတာ
“ဆရာ လိုကပျို့ရမလား”
တဲ့။ လမ်းပေါကြ အလနတေတ်ော့ ခွေးက မခန့လြေးစားနဲ့ နေ့တိုင်း တွေ့ဖူးနတေဲ့လူကို ထဟောငသ်ေးတယ်။ ခွေးလည်း ဟောငမြှာပေါ့ သူထမဟောငရြင် ကနွောြ ခွေးကို တကန်င်းမိတော့မှာ။ ကြနဒြိုအောကရြောကတ်ော့ ရှိနတေဲ့ လုံခွုံရေးဘဲကို ဂွိုကြည့်ြ ကြည့်လြိုကသ်ေးတာ။ အောငမြယ် ဒီကောင် စပဖြှီးဖြီးနဲ့ ဓာတလြှခေါးခလုတကြို ပြေးနှိပပြေးတယ်။ နံပါတ် ၁၀ ခလုပကြိုနှိပ် အပေါလြဲတကရြော ခေါင်းထဲမှာ တရိပရြိပန်ဲ့ဗွာ ပိုတောင် မူးလားသလားမသိ။ ဘေးက တန်းကိုကိုငထြားရင်း အတောထြိန်းနရတေယ်။ ရောကပြှီး အပြငထြှကလြိုကပြှီး အခန်းကိုရောကအြောင် တဈခွားသူတွရေဲ့ အခန်းတွကေို ခွသေံလုံအောင် ထိန်းလို့လွှောကြ အမှနလြဈတာပေါ့။
ကနွောြ ခွေးလိုနှားလို အရကမြူးနတော လူသိရငရြှကစြရာ။ အခန်းဝရောကတ်ော့ သော့တံနဲ့ သော့ပေါကကြို ထိုးနတော တောတ်ောန်ဲ့ မတည့ြ။ သော့ခလောကကြ တံခါးကို ထိမိပြီး အသံပဲ ထွကန်တေော့တာ။ ခဏနတေော့ မိနှင်းက မှနဘြီလူးပေါကကြနေ လာချောင်းကြည့်ပြှီး တံခါးကိုဖြင့ပြေးလိုကတ်ော့ အိမထြဲရောကသ်ှားပြီး မိနှင်းကို
“ငါမမူးသေးဘူး တံခါးဖြင့န်ိုငသ်ေးတယ်”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“နငအြတောမြူးနတောပဲ”
လို့ ခွီးကြူးစကား ပြောတော့တာလေ။ စပြီ ကိုယကြမရဈရ သူစရဈတော့မယ်။ ကနွောလြည်း ပကပေပြှီး
“မမူးသေးဘူးဟေ့…. နငတ်ို့လို လူမလုပန်ိုငသ်ေးတဲ့ သူတွအတွေကြ သငတ်န်းပို့ခနွိုငသ်ေးတယ်”
လို့ပြောရင်း ထိုငခြလွိုကတ်ာ ခုံပေါမြရောကြ ကြမ်းပြငပြေါကြ ကောဇြောပေါြ ရောကသ်ှားရော။ နောကတ်ော့ မိနှင်းက
“ထမင်းစားဦးမလား။ ငါလည်း ဗိုကဆြာနပြေီ။ တဈယောကတ်ည်း စားရမှာ ပငွြးလို့ နင့ကြိုစောင့န်တော”
လို့ပြောတော့ ကနွောြ ခေါင်းငှိမ့ပြှလိုကတ်ာပေါ့။ ကနွောြ မတတ်ပပြှနထြတာ တောတ်ောန်ဲ့ မရ။ မိနှင်းက ပြစိပြစိပြောရင်း လာထူတော့မှ ရပန်ိုငတ်ော့တယ်။ ကနွောြ့လကမြောင်းကို သူထိန်းပေးရင်း ထမင်းစားခန်းထဲ ရောကလြာပြီး အသင့ခြူးပေးထားတဲ့ ထမင်းပနကြနကြ ဇွန်းနဲ့ ခရင်းကိုကိုငလြို့ စပြီး စားတော့
“ဟဲ့ ထမင်းကို ပါးစပပြေါကထြဲ တည့အြောငထြည့န်ောြ အပေါကမြှားနရင်ေ ဗိုကမြဝပဲ ဖြစ်နတေော့မှာ”
လို့ ပြနရြိတော့တာ၊ နာချင်န်ပြေီ၊
“ကဲ ကြည့်စြမ်း ငါကတော့ မီးမှိတထြားလည်း တည့တ်ည့ပြဲ”
လို့ ပြောရင်း ထမင်းစားနတောပေါ့။ သူကတော့ ပြုံးစိစိနဲ့ရယ်။ ထမင်းစားပြီးတော့ ကနွောြ ဧည့ခြန်းက ကောဇြောပြေါမြှာ သှားလှဲနလေိုကပြှီး သတင်းလိုင်းတဈလိုင်းကို ကြည့်န်တောပေါ့။ ခဏနတေော့ မိနှင်းလည်း ထမင်းစားခန်းက ထွကလြာပြီး ကနွောန်ဲ့ မလှမ်းမကမ်း ကောဇြောပြေါမြှာ ထိုငရြင်း တီဗီကြည့်န်တယေလြေ။
ကနွောလြည်း စကားပြောမလို့ သူဖကလြှည့လြိုကတ်ော့ မူးနတောတွေ ပြောကသ်ှားပြီး မကြစြိက ကယွသ်ှားတယ်။ ခွထေောကတ်ဈဖကကြို ဒူးထောငလြို့ ထိုငန်တော ဝတထြားတဲ့ ဂါဝနအြောကစြက လှတန်ပြေီး ပေါငတ်ံဖြူဖြူကြားမှာ အမှှေးမဲမဲနဲ့ ဖုတဖြုတကြှီး။ ကနွောလြည်း ပြောမယ့ြ စကားတွေ မေ့သှားပြီး
“ဓာတပြုံတွေ ထွကလြာရင် ငါ့ကိုလာပေး”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ မိနှင်းက ရုတတ်ရကြ မသိ။
“ဟဲ့ ဘာပြောတာလဲ”
လို့ ပြနမြေးတော့ ကနွောလြည်း သူ့ပေါငကြှားနရောကို လကည်ှိုးထိုးပြလိုကမြိတာ၊ မိနှင်းက ရှကကြိုးရှကကြန်းနဲ့ ပြငထြိုငလြိုကပြှီး
“မူးတော့ မူးတယ်… ဒါမွိုးကြ မှငတ်တတ်ယ်”
လို့ပြနပြှောရင်း အိပခြန်းထဲကို ထွကပြှေးသှားလရေော။ ကနွောလြည်း သတင်းကြည့်န်ရင်ေး အိမရြှေ့ခန်းမှာတင် အိပပြွောသ်ှားတယ်။ အိမမြကထြဲမှာတောင် ဝတမြှုံရှှရညေန်ဲ့ နှစ်ပါးဂဟဆကြေ ဖီးလတ်ှတကေလြို့ လိငကြိဈစကို ပြုကငွ့န်ကြတောပေါ့။
ဝတမြှုံရှှရညေကြ ကနွောြ့အပေါကြို တကထြိုငပြှီး ရငဘြတကြို သူ့လကန်ဲ့ထောကြ မှင်းစီးသလို လုပန်တေုန်း မိနှင်းကလည်း ကနွောြ့ရငဘြတကြို လကန်ဲ့ ပြတလြှုပပြှီး လားနိုးတော့ ကနွောလြည်း နိုးသှားခဲ့ရတယ်။
“ကောင်းခန်းရောကမြှာကြာ… ဖီးလင်ုပတ်ယ် မိနှင်းရာ”
လို့ပြောမိတော့ မိနှင်းက
“သိတယဟြေ့…. ဧည့ခြန်းထဲမှာ နင့ဟြာကြီးက ထိုးထိုးထောငထြောင် ဖြစ်နလေို့…. အိပခြန်းထဲ သှားအိပ်”
လို့ ပြောတော့တာ။ နာရီကြည့်မြိတော့ ည ၁၁ နာရီ ကြောန်ပြေီ။ အူကြောငကြှောငန်ဲ့ အခန်းထဲကို မသှားသေးဘဲ တီဗီကို ဆကပြှီး ထိုငကြှည့န်လေိုကတ်ယ်။ မိနှင်းကလည်း မအိပသ်ေးဘဲ ဆိုဖာပေါမြှာ ထိုငရြင်း
“ယောင်ျကြားကို လှမ်းလိုကတ်ာ”
လို့ စပြောလရေော။
“နငတ်ို့ပေးစားလို့သာ ယူခဲ့ရတာ… သင်ျဘောသားမယား ဖြစ်ရတာ လှမ်းလို့သတေော့မယ်”
တဲ့။
“ဟိုကြ… မိနှင်းတဈယောကတ်ော့ ရဈပြီ။ နငလြဲ ကြိုကလြို့ ယူခဲ့တာလေ အခုမှ လာရဈမနနေဲ့”
လို့ ကနွောကြ ပြနပြှောမိတော့
“ရဈတာမဟုတ်… မဟုတပြါဘူးဟာ။ ညဆို အိပရြာထဲမှာ တဈယောကထြဲ ငေါင်းစင်းစင်း ဟာတာတာနဲ့ အိပလြို့ကို မပြောလြို့ပါ”
တဲ့။ စိတလြတယ်ေ ဘာပြနပြှောရမှန်းမသိ။ သူငယခြငွြးလို ပြောရမလား မရီးတဈယောကလြို သဘောထားပြီး စကားပြောရမလား မသိ။ အတောဂြှကတွဲ့ အနအထေား။
“အိပဆြေးသောကအြိပဟြာ”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ မိနှင်းက အထွန့တ်ကပြှီး
“မရဘူးဟ စိတကြ အိပပြွောခြငွတ်ာမဟုတ် တဈယောကထြဲ အိပရြတာကို ပငွြးနတော”
လို့ လွှာပြနရြှညန်တေော့ ကနွောလြည်း အမှငကြပလြာပြီး
“ငါ့နဲ့ လာအိပဟြာ”
လို့ တလှဲကြီး ပြောပစ်လိုကမြိရော။ ဆကပြှောနရရေင် ဧည့ခြန်းထဲ ဆင်းရဲသားကားတွေ ရိုကဖြစ်တော့မယ်။ ကနွောလြည်း ထထွကသ်ှားပြီး အိပခြန်းထဲကို ဝငခြဲ့တော့တယ်။ သူကတော့ သူ့စကားအတိုင်း ငေါင်းစင်းစင်းနဲ့ ဧည့ခြန်းမှာ ကနွခြဲ့ပါလရေော။
အိပခြန်းထဲရောကတ်ော့ ကနွောလြည်း သှားတိုကြ မကြန်ှာသဈ ညဝတအြင်ျကြီလဲဝတန်တေုန်း မိနှင်းတဈယောကြ အခန်းတံခါးဖြင့လြို့ ဝငလြိုကလြာပြနရြော။
“မအိပပြါနဲ့ဦးဟာ စကားပြောရအောင် ငါပငွြးလို့ပါ”
တဲ့။ စပြီ သူငယခြငွြးဘဝတုန်းက ဂစွကြတွဲ့ အကငွ့တ်ှနေဲ့ ကနွောြ့ကို နှိပစြကတ်ော့မယ်။
“နငရြော ရည်းစားမရသေးဘူးလား”
တဲ့။ လုပပြှီ မစွံသေးတဲ့ ဂုဏသ်ိကျခာကို စပြီး စောကြားပြီ။
“မရသေးဘူး… ငါ့ကို ကြိုကမြယ့်လူ မရှိတာ နငသ်ိရဲ့သားနဲ့ လာမေးမနနေဲ့”
လို့ ပြောမိတယ်။
“အေးလေ… ဒါကြောင့ြ နငကြ လှမ်းတာ သတိရတာတွေ ငါဖြစ်နတောတွကေို ကိုယခြငွြးမှ မစာတတတ်ာ”
ပြောရင်း မိနှင်းက ငိုသံပါလာတယ်။ ကနွောလြည်း
“ကဲဟေ့ နငမြအိပခြငွသ်ေးလဲ ဒီအခန်းထဲမှာ အခွကြညေ့ကြှမယ် ကြည့်မြလား”
လို့မေးလိုကတ်ော့ မိနှင်းက ကနွောြ့အိပခြန်းထဲက အခွသှေားရှေးပြီး DVD စကမြှာ ထည့လြို့ ဖြင့လြိုကတ်ယ်။ ရီမုဒလြေး ကိုငပြှီး ကနွောကြ အိပရြာပေါမြှာလှဲရင်း စကြည့်ြ၊ မိနှင်းကလည်း ကနွောြ့ကုတငပြေါမြှာ လာထိုငရြင်း စကြည့်မြိတော့ Drama ကားတွပေဲ ပါတဲ့အခွေ၊ သပြေီ ဟိုအခန်း ဒီအခန်းတွကေ ပါတော့မယ်၊ ကနွောလြည်း သူ့ကို အမှနပြဲ
“ဟဲ့ အဲဒါ ကလေးကြည့်လြို့ မရတဲ့ ကားတွဟေ”
လို့ ပြောမိတော့ မိနှင်းက
“ငါက ကလေးမှ မဟုတတ်ာ ကြည့်မြယ်”
လို့ ဆိုလာတော့ ကနွောလြည်း စိတခြဉွပြေါကသ်ှားပြီး
“ကြည့်ဟြာ”
လို့ ပြောပြီး ကုတငပြေါမြှာ ပြောင်းပြနလြှဲ သူထိုငန်တေဲ့နရောမှာ ခေါင်းအုံးလေးခလွို့ စကြည့်တ်ာပေါ့။ တွေ့ပါပြီ ကားစလို့ ၁၅ မိနဈကြောြ မင်းသားနဲ့ မင်းသမီးရဲ့ အိပရြာခန်း။ သူကလည်း ကနွန်တေဲ့ ခေါင်းအုံးတဈလုံးကို ယူပြီး ကနွောြ့ဘေးမှာ လှဲပြီး ဝမ်းလွားမှောကလြို့ အတူကြည့်န်တေော့တာ။ မိနှင်းတဈယောကြ မကြလြုံးလေးပြူး သကပြငွြးလေးတွခလွေို့ ကြည့်န်တေော့တာလေ။ ကနွောလြည်း သူ့ကို စကားစလို့
“အဲဒီအခန်းတွကြေောင့ြ မကြည့်န်ဲ့လို့ ပြောတာဟ”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ သူက
“မိုကတ်ယဟြ”
တဲ့။ အခွကေ NC-17 ရယ် ကောင်းခန်းတွကေ ဆကတ်ိုကလြာတာ။ ကြာလာတော့ မိနှင်းတဈယောကြ မှောကခြုံကနေ ဘေးတစောင်း လှဲလို့ကြည့်ရြင်း ကနွောြ့ပေါငကြိုတောင် လာခွထားသေးတယ်။ ကနွောလြည်း ကြည့်ပြှီးသားဆိုတော့ အိပခြငွလြာပြီ မှောကခြုနလြေးပဲ ခေါင်းအုံးပေါမြှာ မကြစြိမှိတထြားရင်း အိပပြှီပေါ့။
ကြိုးစားပြီးသာ အိပန်တော ဘေးမှာ လူတဈယောကကြ ရှိနတေော့ နိုးတဝကြ အိပတ်ဝကရြယ်။ မိနှင်းကလည်း ကနွောြ့ကို အိပပြွောမြခံ။ တောကြှာ ကိုယလြုံးကို လကန်ဲ့ လာပုတလြိုကြ၊ ခွထေောကန်ဲ့ခွလိုကန်ဲ့။ မကြစြိဖြင့ကြှည့တ်ော့လည်း ဇာတလြမ်းကို အကြည့်မြပကြဘြူး။ အရကကြလည်း မူးထား အိပကြလည်း အိပခြငွန်တေော့ လူက အူကြောငကြှောငတ်ောင် ဖြစ်လာပြီ။ ကနွောလြည်း စိတတ်ိုလာပြီး
“အိပတ်ော့မယဟြာ”
လို့ပြောလိုကတ်ော့
“အိပပြေါ့ ငါလည်းဒီမှာပဲ အိပတ်ော့မယ်”
ဆိုတော့ မှေးစင်းနတေဲ့ ကနွောရြဲ့ မကြလြုံးက ပြူးသှားတော့တယ်။ ကနွောလြည်း ခွရင်ေးကနေ ခေါင်းရင်းကို ပြောင်းပြီး အတည့အြိပလြိုကတ်ော့ သူကလည်း ကနွောြ့လိုပဲ နရောလိုကပြှောင်းပြီး ကနွောြ့ဘေးကို ဝငခြှတေော့တာ။ စကတ်ှကေို ရီမုဒန်ဲ့တောင် ပိတလြိုကသ်ေး။
အခန်းထဲမှာ မှောငသ်ှားတော့ ကနွောြ့စိတတ်ှလည်ေး တဈမွိုးဖြစ်လာတယ်။ ဘေးချင်ြးယှဉပြှီး ပူးပူးကပကြပ် ဖြစ်နတောကိုး။ နောကတ်ော့ မိနှင်းက ကနွောကြို့ခွလို့ နားရှကန်ားကပပြှီး
“ငါဆာနတယေဟြာ”
တဲ့။
“ဟာ ဒီအခွိနရြောကမြှပဲ ဆာရငလြည်း မီးဖိုထဲ သှားစားဟာ အိပတ်ော့မယ်”
လို့ ကနွောကြ ပြနပြှောလိုကတ်ော့ ကနွောြ့ကို
“ငပိန်း နငဒြါကြောင့ြ ရည်းစားတောင် မရတာ နည်းသေး”
လို့ပြောရင်း ကနွောြ့ကိုယပြေါကြို တကခြှတော့ပေါ့။ သှားပြီ ခေါင်းထဲမှာ မီးတွပြငေ့သ်ှားပြီး အသိစိတတ်ှေ ပြောကသ်ှားပြီ။ အိပန်တောကနေ ဝုန်းခနဲထ သူရဲ့အင်ျကြီကိုခွှတ် သူကလည်း ကနွောြ့အင်ျကြီကို ပြနခြွှတ်၊ နှုတခြမ်းချင်ြး စနမ်းမိလိုကတ်ာ ရငသ်ားတွအထေိပဲ။ သတိမထားမိလို့ မသိခဲ့တာ မိနှင်းလည်း ပစ်စည်းရှိ လူတန်းစားဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်။
နောကတ်ော့ မိနှင်းကို ကုတငပြေါြ လှဲခလွိုကပြှီး လုံခညွကြို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ော့ ပိပိကို လကန်ဲ့ အုပထြားသေးတယလြေ။ အုပပြါစေ ကနွောလြည်း သူ့ပေါငကြှားဝငပြှီး အုပထြားတဲ့ လကကြို ကနွောြ့ရဲ့ မာတောငန်တေဲ့ လိငတ်ံနဲ့ ထိုးပေးလိုကတ်ာ မိနှင်းလကကြ လိငတ်ံကို ကိုငပြှီး ပိပိအဝကို တေ့ပေးလရေော။ စိုရှှဲနတေဲ့ ပိပိထဲက အရညတ်ှကေ အပြငကြိုတောင် စိမ့ထြှကန်တယ်ေ။ ကလေးမမှေးဖူးသေးတဲ့ ပိပိ၊ လိငဆြကဆြံခဲ့ရတဲ့ အကြိမရြည် နည်းသေးတဲ့ ပိပိ အဝကဉွြးလို့ စီးပြီး ကြပန်တေုန်းပဲ။
ကနွောတ်ို့နှစ်ဦး ဘာစကားမှ မပြောမိကြပဲ လိငကြိဈစကို အာရုံစိုကပြှီး လုပန်တောကြတယ်။ ကနွောကြလည်း အရကမြူးနလေို့ထငတ်ယ် တောတ်ောန်ဲ့ မပြီးနိုင်။ မိနှင်းလည်း ပိပိထဲ အရညတ်ှေ ခဏခဏ ကနွပေုံပေါတ်ယ်။ ကြာလာတော့ လိငတ်ံကို အထုတအြသှင်း လုပလြိုကတ်ိုင်း တဗှတဗြှတန်ဲ့ အိပခြန်းထဲ အသံတွေ ညံနတေော့တာပေါ့။
မိနဈ ၃၀ လောကကြှာတော့ ကနွောလြည်း ဆီးကြောတွေ တောင့တ်င်းလာပြီး ပြီးချင်သ်လိုလို ဖြစ်လာတော့ လုပန်တေဲ့ အရှိနကြို မှှင့တ်ငလြိုကတ်ယ်။ ဆီးခုနန်ှဈခု ထိရိုကတ်ဲ့ အသံက တဖတဖြတန်ဲ့ ကယွလြောငစြှာ ထွကပြေါလြာတော့တာပေါ့။ ပတလြကလြှနပြှီး အောကကြရှိနတေဲ့ မိနှင်းရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆှဲလို့ အားယူရင်း လိငတ်ံကို တဈဆုံးဝငအြောင် ဆောင့ခြပြှီး သှင်းနလေိုကတ်ယ်။ မိနှင်းဆီကလည်း ညီးသံတွေ ထွကလြာနပြေီ။ အသံကိုကြားရတဲ့ ကနွောလြည်း ဖီးလတ်ှေ ပိုတကလြာလို့ သုတရြညတ်ှကေို စတင် ပန်းထုတမြိတော့တာပေါ့။
လိငတ်ံကို ပိပိထဲ တဈဆုံးဆောင့သ်ှင်း ဆီးခုန်းနှစ်ခုကို ဖိကပထြားပြီး လိငတ်ံထိပခြေါင်းက မိနှင်းရဲ့ သားအိပခြေါင်းထိပကြို တေ့လို့ ကနွောရြဲ့ သုတရြညတ်ှကေို အားနဲ့ ညှဈထုတလြို့ ပစ်သှင်းနတေော့တာလေ။ သုတရြညတ်ှေ ထွကန်တေုန်းမှာပဲ ကနွောရြဲ့ ခန်ဓာကိုယကြ မိနှင်းပေါြ မှောကခြလွိုကတ်ော့ မိနှင်းလည်း ကနွောြ့ကို အလိုကသ်င့ြ ပြနဖြကထြားပေးတယ်။ နောကဆြုံးထွကလြာတဲ့ သုတရြည် တဈစကအြထိ မိနှင်းရဲ့ ပိပိထဲကို ဝငရြောကသ်ှားပြီးမှ ကနွောလြည်း အာကုနသ်ှားလို့ လိငတ်ံကို ပိပိထဲက ထုတပြှီး ဘေးကိုလှဲခမွိလိုကတ်ော့တယလြေ။
ကနွောြ အမောဖြနတေေုန်း မိနှင်းဆီက အသံ စထွကလြာတော့တယ်။
“ကောင်းလိုကတ်ာဟယ်…. နင် အဲ့ဒီလောကြ အကြာကြီး လုပန်ိုငတ်ာ အခုမှ အယားပြေ အဆာပြသှေားတော့တယ်”
လို့ပြောရင်း ကနွောြ့ရဲ့ ပါးကိုနမ်းတယ်။ ကနွောလြည်း အစရှိအနောငန်ောငဆြိုတော့ နောကတ်ဈခွီလောကြ ထပဆြှဲဖို့ ခဏ အနားယူရင်း ကနွောတ်ို့ နှစ်ဦး စကားတွေ ပြောနကြတောပေါ့။
“နငန်ဲ့ငါ အခုအခွိနကြစပြီး မရီးနဲ့မတ် ဆိုတဲ့ တောစြပန်တောတွေ မေ့လိုကတ်ော့ဟာ”
လို့ မိနှင်းက စပြောလာတယ်။
“ငါ့ယောင်ျကြားက လိငဆြကဆြံတာ နင့လြောကြ အငန်ဲ့အားနဲ့ မလုပန်ိုငဘြူးဟ။ ပြီးတော့လည်း ၁၀ ခကြလြောကြ လုပပြှီးသှားရင် သုတရြညထြှကလြို့ ပြီးသှားတတတ်ော့ ငါ့မှာ တန်းလန်းကြီး ဖြစ်ကနွန်ခေဲ့ရတာ အမြဲတမ်းပဲ။ နင့်အဈကိုကလည်း ရိုးခကြဟြာ။ လိငဆြကဆြံတယဆြိုတာ ငါရဲ့ ပိပိထဲ သူလိငတ်ံထည့ပြှီး လုပတ်ာလောကပြဲ သိတယ် တဈခွားနည်းလမ်းတွေ မသိတော့ဘူးထငတ်ယ်”
လို့ ပြောနတေော့ ကနွောလြည်း မိနှင်းတဈယောကြ ဘာဂွာတောင် အမှုတခြံရဘူးရဲ့လား မသိဘူး လို့ တွေးနမေိတယ်။
“တို့လငမြယားလည်း နှစ်လလောကပြဲ တွေ့ရတာ။ သူပြနထြှကသ်ှားရင် ငါအရမ်းဒုကျခရောကတ်ာဟဲ့။ သူလုပပြုံက ငါ့ကို ဆှသှားသလို ဖြစ်ဖြစ်သှားပြီး တို့လို့တန်းလန်းနဲ့ ၆ လလောကြ ပြနစြောင့န်ရတော ကြာတယဟြာ”
“ကဲ နငခြညွြးပဲ စကားတွေ ပြောနတေော့တာပဲ။ သန့ရြှင်းရေးသှားလုပမြယ် လာခဲ့”
လို့ ကနွောကြပြောပြီး အိမရြာပေါကြနေ ဆှဲခလွိုကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား ကိုယတ်ုံးလုံးလေးနဲ့ ရချိုးခန်းကို ရောကလြာရော။ ရချိုးခန်း မီးရောငအြောကရြောကမြှ ကြည့်မြိတာ မိနှင်းရဲ့ အတွင်းသားတွေ အတောဖြှူဝင်းတာပဲ။ လုံးကြီးပေါကလြှ မဟုတပြမယေ့ြ သူဟာနဲ့သူ ကစွကြစွလြဈလဈနဲ့ တညရြှိနတောပေါ့။ ပိပိကို မိနှင်းတဈယောကြ ရဆေေးနတေုန်းမှာ
“နင့သ်ုတရြညတ်ှေ ပိပိထဲက ပြနထြှကလြာတာ အများကြီးပဲ နှမှောစရာကြီး”
လို့ပြောတော့ ကနွောလြည်း ရှူရှူးပေါကန်ရင်ေး မကြန်ှာကို သူ့ဖကလြှည့ပြှီး
“ထပဖြှည့ပြေးမယ်”
လို့ ပြောမိတာပေါ့။ နှစ်ဦးသား သန့ရြှင်းရေးလုပလြို့ ပြီးတော့ အိပရြာပေါြ ပြနရြောကလြာပြီး မိနှင်းကို ပကလြကလြှဲခိုင်းလိုကပြှီး ကနွောကြ သူ့အပေါကြနေ ခွတကလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ နှုတခြမ်းချင်ြး ပြနစြနမ်းတော့တာပေါ့။ နောကတ်ော့ လညပြင်းနဲ့ ရငသ်ားတွဆေီ ရောကသ်ှားရော။ ရငသ်ားတွကေ ၃၃ လောကရြှိပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတဈဖကကြ အထဲကိုတောင် ဝငန်တယ်ေ။ ကနွောလြည်း ဝငန်တေဲ့ဖကကြို စုပဆြှဲလိုကတ်ာ နို့သီးခေါင်းက ထွကလြာတော့တယ်။
နို့သီးခေါင်းနဲ့ ရငသ်ားနှစ်ဖကလြုံးကို နရောလပမြကနွြ လွှာနဲ့နမ်းပေးနမေိတာ မိနှင်းတဈယောကြ မကြစြိတွမှေိတပြှီး ဇိမခြံနတေော့တယ်။ ဝမ်းဗိုကသ်ားတွကေို လွှာနဲ့ပြတဆြှဲသှားတော့ ယားလို့ထငတ်ယ် ဗိုကသ်ားတွလှေုပန်တယ်ေ။ မိနှင်းရဲ့ ဆီးခုနမြှှေးတွကေ မထူမပါးနဲ့။ ပေါငကြို ကားလိုကပြှီး ပိပိကို လွှာနဲ့စလကြလြိုကတ်ော့ မိနှင်းတဈယောကြ
“ဟဲ့ မလုပန်ဲ့လေ”
လို့သာ အသံထွကလြာတယ် ခန်ဓာကိုယကြ မရုန်း၊ ပိပိမှာ ဆပပြှာနံ့လေးက မှှေးနတေော့တာပေါ့။ အမှှေးတွကေို ဖယပြှီး ပိပိကို အုပန်တေဲ့ ကြှကန်ားရှကြ နှစ်ခုကို ဘေးရောကအြောင် လွှာနဲ့ ထိုးဖယလြိုကပြှီး အစိနဲ့ ပိပိအတွင်းထဲကို ကောင်းကောင်း မှှပေေးလိုကတ်ာ မိနှင်းတဈယောကြ ခေါင်းကိုမော့လို့ ပါးစပကြိုဟလို့ အရမ်းကောင်းနတေဲ့ ပုံစံမွိုး။
မိနှင်းတဈယောကြ လကတ်ှကေ သူ့ရငသ်ားတွကေို ပြနပြှီးပြတလြိုကြ ညှဈလိုကန်ဲ့ ဖြစ်နပြေီ။ ကနွောလြည်း အစိကို လွှာနဲ့လကြပြေးနရင်ေး မိနှင်းဖငကြှီးက ကော့တကလြာတော့ ဖငလြုံးတွကေို လကန်ဲ့ ညှဈပေးလိုကြ ဖငကြှားထဲကို လကည်ှိုးနဲ့ ပြတလြိုကြ ဖငဝြကို ဆှပေးလိုကန်ဲ့ လုပပြေးလိုကတ်ယ်။ မိနှင်းရဲ့ ခါးက မှေ့ယာကနေ မှောကတ်ကန်ပြေီး တဈခကြတ်ဈခကြြ မိနှင်းလကကြ ကနွောြ့ဆံပငကြို လကကြဆှဲလို့ ပိပိထဲကို ကနွောခြေါင်းထိုးသှင်းနတေဲ့ ပုံစံ။ ပိပိထဲကနေ အရညတ်ှကေ အဝကနေ တဈပြကပြှကန်ဲ့ တောကလြွှောကြ ထွကကြနွတော ဖငဝြတွတေောင် စိုရှှဲလာခဲ့ပြီ။
ကြာလာတော့ မိနှင်းတဈယောကြ ဘယလြိုမှ သည်းမခံနိုငတ်ော့ပဲ အိပရြာပေါကြနေ လူးလဲထလိုကပြှီး ကနွောြ့လိငတ်ံကို သူ့ပါးစပထြဲထည့လြို့ အားပါးတရလှတေော့တာ။ ကနွောလြိငတ်ံလည်း မာတောငပြှီး ပြောငတ်င်းလာတဲ့ အခွိနရြောကတ်ော့
“နင့ဟြာကြီး ငါ့ပိပိထဲ ထည့ပြှီး အသားကုန် ဆောင့ပြေးတော့ဟာ…. ငါ့ပိပိထဲမှာ အရမ်းယားနပြေီ”
တဲ့။ ကနွောြ နောကတ်ဈကြိမ် သူ့ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ဆိုငကြယစြီးသလို ကိုငလြို့ ကားထားပြီး ပိပိထဲကို လိငတ်ံထည့လြို့ ဆောင့တ်ော့တာပေါ့။ အားမရသလို ဖြစ်မိတော့ ခွနှစ်ေချောင်းကို ရငဘြတမြှာကပ် ကနွောြ့ကိုယလြုံးကို ရှေ့ကိုကိုင်းလိုကပြှီး မိနှင်းရဲ့ ပုခုံးကိုဆှဲလို့ ဆောင့တ်ော့တာပေါ့။
တဈခကြဆြောင့လြိုကတ်ိုင်း မိနှင်းလည်း ဖီးလတ်ှတကေတ်ဲ့ အသံနဲ့ ငှီးငှူနရပြေီ။ ကနွောြ့လိငတ်ံ မိနှင်းရဲ့ ပိပိထဲအရောကမြှာ တဆဈဆဈနဲ့ အညှဈခံနရတော နှစ်ခါလောကရြှိပြီ။ ထုံးစံအတိုင်း အရညတ်ှကေ အထွကမြွားလို့ လိငတ်ံအရင်း ကနွောရြဲ့ အမှှေးတွမှောတောင် အဖြူရောင် အရညတ်ှကေ အခဲလိုကြ ကပန်တေော့တယ်။ သူ့ကိုလုပန်တော မိနဈ ၃၀ လောကကြှာတော့ မိနှင်းက
“ပြီးလိုကတ်ော့ဟာ ပိပိထဲကို သုတရြညတ်ှေ ထည့ပြေးတော့ ငါတော့ ဘယန်ှဈခါပြီးသှားမှန်း မသိတော့ဘူး အားကုနခြငွလြာပြီ”
လို့ ပြောတော့တာလေ။ ဒါနဲ့ပဲ ကနွောလြည်း ရငဘြတမြှာ ကပထြားတဲ့ ခွနှစ်ေချောင်းထဲက တဈချောင်းကို အောကခြလွို့ခွလိုကတ်ော့ မိနှင်းလည်း ဘေးတိုကလြေးဖြစ်သှားပြီး ကနွောြ့လကတ်ဈဖကကြ မိနှင်းရဲ့ နို့တဈဖကကြ ဆှဲလို့ မိုငကြုနဆြောင့တ်ော့တာပေါ့။
နောကထြပ် ၁၀ မိနဈပဲ ကြာတယ် သုတရြညတ်ှေ အများကြီး ပန်းထွကလြို့ ပြီးသှားပြနရြော။ မိနှင်းလည်းမော ကနွောလြည်း အားကုနသ်ှားပြီး အခွိနကြလည်း နောကန်ေ့ကူးသှားလို့ မနကြ ၃ နာရီထိုးပြီ။ ကနွောတ်ို့နှစ်ဦး အဝတအြစားတွတေောင် ပြနမြဝတန်ိုငတ်ော့ပဲ အတူဖကလြို့ အိပလြိုကကြှတော့တယ်။ မနကြ ၁၀ နာရီလောကမြှပဲ နိုးတော့တယလြေ။
မနကြ အိပရြာကနိုးတော့ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး တဈခွီလောကြ ဆှဲဖြစ်လိုကသ်ေးတယ်။ လုပန်တေုန်း မိနှင်းက ခဏရပခြိုင်းပြီး
“နင့အြတွကြ ငါအခွိနပြှည့ရြှိနသလေို ငါ့အတွကလြည်း နငကြှကလြပတ်ှေ ဖြည့ပြေးပါ။ နင့အြဈကို ပြနလြာရငတ်ော့ ခဏလေး သည်းခံပြီး စောင့ပြေးပေါ့…။ ဒါပမယေ့ြ လဈရငတ်ှေ့ကြမယ်။ နငန်ဲ့ငါ့ကြားမှာ တောစြပန်တေဲ့ မရီးနဲ့မတ် ဆိုတဲ့ဟာတွေ မေ့လိုကတ်ော့….။ နငမြိန်းမ မယူသေးခငအြခွိနအြထိ နငန်ဲ့ငါဟာ အကောင်းဆုံး sex partner တွလေို နကြမေယ်”
ဆိုပြီး သဘောတူညီခကြတ်ှေ ယူတော့တာ။ ကနွောကြ ဘာပြောစရာရှိမှာလဲ
“အေးပါဟာ”
လို့ပြောရင်း လုပန်တောကို စိတတ်ှလွှေော့ခလွိုကပြှီး မှနမြှနပြှီးအောင် လုပလြိုကတ်ော့တယ်။
အဲဒီနေ့ အဲဒီအခွိနကြစလို့ မိနှင်းနဲ့ ကနွောဟြာ အားတိုင်းလုပ် ယားတိုင်းလုပဖြစ်ကြတယ်။ အဈကိုပြနရြောကန်တေဲ့ အခွိနမြှာတောင် လဈရငလြဈသလို ဆှဲ၊ မီးဖိုခန်းလဲ မရှောင်၊ ထမင်းစားပြဲလည်း ညှောင့စြငလြုပ်၊ တဈခါတဈလေ အိပခြန်းတွကြေားက လူသှားလမ်းမှာတောင် မိနှင်းက လဈရင် လှပေေးတတသ်ေးတယ်။
အဈကိုပြနလြာပြီး နှစ်လလောကြ ရနကြုနမြှာ နသှေားတယ်။ သင်ျဘောပြနထြှကတ်ော့ မိနှင်းမှာ ကိုယဝြနရြနတောကို အဈကိုတဈယောကြ သိသှားတော့ ဝမ်းသာသှားပြီး ကနွောြ့ကို ဂရုစိုကပြေးဖို့ မှာနပြေီး ကလေးမှေးခါနီးရင် သူ့ပြနလြာမယဆြိုတဲ့ အကြောင်းကို ပြောခဲ့တာပေါ့။ အဈကိုတဈယောကြ လယောဉပြေါတ်ကသ်ှားပြီး အပြနလြမ်းမှာ မိနှင်းကို ကနွောကြ
“ဟဲ့ ကိုယဝြနကြ ဘယန်ှလရှိနပြေီလဲ”
လို့ မေးလိုကတ်ော့
“၂ လ ကြောန်ပြေီ နင့ဟြာလေးလေ”
လို့ မိနှင်းက ပြောရင်း ကားပေါမြှာ ကနွောြ့လကကြို ကိုငထြားတာပေါ့။ မိနှင်းတဈယောကြ ကိုယဝြနရြနပြေီဆိုတဲ့ အသိတွနေဲ့များ လိငစြိတတ်ှေ ပိုကြှနလေားမသိ။ အခုနောကပျိုင်း လိငကြိဈစမှာ သူကပဲ ဦးဆောငန်တေော့တာ။ ကနွောြ့အခန်းထဲ လာပြီး အပြာကားတွကြညေ့လြိုကြ လုပလြိုကန်ဲ့ လိုအပန်တေဲ့ ကြကလြပတ်ှေ ဖြည့ပြေးနရတော။
ကြာလာတော့ ကနွောြ အဈကို့ကိုတောင် စိတမြှာ မှန်းလို့ အားနာလာရတယ်။ သူ့အတွကရြှာပြီး ပေးစားခဲ့တဲ့ မိန်းမက ကနွောြ့အတွကပြဲ ဖြစ်နခေဲ့ပြီ။ မိနှင်းကိုယတ်ိုငလြည်း ကနွောြ့ကို သူ့ယောင်ျကြား တဈယောကလြိုပဲ ဆကဆြံနတေော့တယ်။ ကနွောကြိုလည်း တဈခါတလေ
“နငမြိန်းမ မယူနဲ့တော့ဟာ…. ငါဝပြေီး မစားချင်တ်ော့ဘူး”
လို့ပြောတော့ ကနွောလြည်း ရယခြငွသ်ှားပြီး
“နငကြှတော့ရောလို့”
ပြနပြှောလိုကတ်ော့ ရယကြွဲကြဲလုပန်ပြေီး
“တဈနှစ်မှာ ၂ လ ၃ လ လောကပြဲ နငန်ဲ့အတူ မအိပတ်ာပါဟာ….။ ကနွတ်ဲ့ အခွိနတ်ှမှော နင့ဟြာက ငါ့အထဲမှာ အမြဲဝငန်တောပဲဟာ”
လို့ပြောရင်း ကြကလြပတ်ှကေို ဖြည့ဆြည်းပေးနကြတေုန်းပေါ့လေ။
ပြီးပါပြီ။