သိသိလကြန်ဲ့ မိုကမြိတယ်
ရေးသားသူ – ဂြူနီယာဝင်းထိန်
ကြှနမြနာမည် ခငန်ှင်းဝေ ပါ။ တောတ်ောမြွားများကတော့ ခငလြေးလို့ ခေါကြှပါတယ်။ ကမွ အပျိုဘဝက မိန်းမကောင်း တဈယောကဖြစ်ခဲ့ပမယ်ေ့ အခုအခွိနမြှာတော့ မိန်းမပကြတ်ဈယောကဖြစ်လို့နပေါပြီရှင်။ ကိုယကြငွြ့တရား၊ လူမှုကငွြ့ဝတ်၊ သိကျခာတရားတွေ ကြိုးပကြန်တေဲ့ မိန်းမပကြတ်ဈယောကဖြစ်လို့နပေါပြီ….။
ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်သှားရသလဲဆိုရငတ်ော့….။ ကမွအသကြ (၁၈) နှစ်အရှယမြှာ အိမထြောငကြခွဲ့ပါတယ်။ ကမွထကအြသကြ (၅) နှစ်လောကကြှီးတဲ့ ကိုမင်းအောငန်ဲ့ပါ။ အခု ကမွအသကြ (၃၆) နှစ်အရှယရြောကလြို့ သမီးတဈယောကအြမေ မုဆိုးမဘဝနဲ့ ရပတ်ညန်ခေဲ့ရပါပြီ။ ကမွရဲ့သမီး မသင်ေးတောင် အခုအပျိုကြီးဖားဖားဖြစ်လို့ လူလားမှောကလြို့ လာခဲ့ပါပြီ။ ကမွဟာ ခငပြှန်းဖြစ်သူ ကိုမင်းအောငရြဲ့ ဘဝနောကြ ကြောင်းကို လုံးဝမသိခဲ့ပဲ လကထြပဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ရူးရူးမိုကမြိုကအြရှယလြေးမဟုတလြား၊ အိမထြောင်ဦးရဲ့နေ့ရကမြွားကတော့ ပြောရြှှငစြရာအတိဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။
ဒါပမယ်ေ့ တဈနေ့တော့….။
ကမွတို့ လငမြယားနထေိုငရြာ တောင်ဥကျကလာရပကြှကထြဲရှိ တဈထပတ်ိုကပြုလေးရှေ့သို့ လေးဘီးတကျကစီတဈစီး ဆိုကရြောကလြို့လာခဲ့ပါတယ်။
“ ဟဲ့…. ဒါ မင်းအောငတ်ို့ အိမလြား…”
“ ဟုတကြဲ့… ဘယသ်ူများလဲ မသိဘူး….”
ကားပေါကြ ဆင်းလာတဲ့ အသကြ (၄၀) ဝန်းကငွြ ခန့်ခန့်ထညထြည် မိန်းမကြီးတဈယောကကြ ခပရြင့်ရင့် အမေးစကားနဲ့ မေးတယ်။ ခငပြှန်းဖြစ်သူနာမညတ်ပလြာတာဆိုတော့ ကမွလည်း ခွိုခွိုသာသာပဲ ပြနဆြကဆြံခဲ့ပါတယ်။
“ မင်းအောငန်ဲ့ တွေ့ချင်လြို့….ရှိလား….”
“ ဟာ…. အနတ်ီခွို…..လာ လာ…. အထဲကိုဝင်….. ခငလြေး အထုတတ်ှဆှေဲလာခဲ့….”
ခငပြှန်းဖြစ်သူက အိမထြဲမှ ရုတတ်ရကထြှကလြာကာ ပြာပြာသလဲဖြင့် ထိုမိန်းမကြီးကို ခေါဆြောငသ်ှားပါတော့တယ် ရှင်။
“ ခငလြေး…. ဒါအဈကို့ရဲ့ ကြေးဇူးရှင် မှေးစားအမေ ဒေါခြွိုသကရြီ တဲ့….”
“ အနတ်ီခွို…. ဒါကြှနတ်ော့မြိန်းမ ခငန်ှင်းဝတေဲ့…. ခငလြေးလို့ ခေါလြို့ရတယ်….”
“ အင်း….နင့်မိန်းမက လှသားပဲ မင်းအောငရြဲ့…. ကဲ ငါ့ကို အခန်းပြငပြေးဦး…. ငါနားချင်ပြှီ….”
အဲဒီနေ့က ကမွတောတ်ောြ အလုပရြှုပသ်ှားရပါတယ်။ အိပယ်ာအခန်းပြငပြေးရ၊ စားဖို့သောကဖြို့ ပြငပြေးရနဲ့ တောတ်ောပြန်းသှားရပါတယ်။ အနတ်ီခွိုဆိုတဲ့ မိန်းမကြီးလည်း သူမအခန်းထဲသို့ စားသောကပြှီးတာနဲ့ စောစီးစွာဝငပြှီး အနားယူနတေော့တယ်။ ထိုညက လငမြယားနှစ်ယောကြ အိပယ်ာပေါရြောကမြှ အေးဆေးစကားပြောရတော့တယ်။
ထိုအခါမှ ခငပြှန်းဖြစ်သူရဲ့ ဘဝနောကကြှောင်းကို ပြောပြသမွှ သိခွင့်ရခဲ့ပါတော့တယ်။ ခငပြှန်းဖြစ်သူ ကိုမင်းအောငမြှာ ငယစြဉကြတည်းက မိဘများဆုံးပါးသှားခဲ့ပြီး စားသောကဆြိုငတ်ဈခုတွင် အောကခြှသေိမ်း အလုပသ်မားဘဝဖြင့် လုပကြိုငစြားသောကန်ရစေဉြ ဒေါခြွိုသကရြီက ခေါယ်ူမှေးစားခဲ့ခွင်းဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ရပါတယ်။ ဒေါခြွိုသကရြီ၏ ကြည့်ရြှုစောငမြမှုဖြင့် ကိုမင်းအောငမြှာ ပြဲစားလောကသို့ ရောကရြှိခဲ့ပြီး လူတဈလုံးသူတဈလုံး ဖြစ်လာကာ ပြည့်စုံကြှယဝြလာပါတယ်။ ထို့ကြောင့် ခငပြှန်းဖြစ်သူ၏ ကြေးဇူးရှငဖြစ်သည့် ဒေါခြွိုသကရြီကို ကမွဘကမြှ လေးစားဂရုစိုကဖြို့ ဆုံးဖြတခြဲ့ရတော့တယ်။
ထိုညက ပငပြန်းမှုတို့ကြောင့် လငမြယားနှစ်ယောကြ နေ့စဉလြွှောကလြှမ်းခဲ့ကြသည့် ကာမခရီးလမ်းကိုပင် မလွှောကဖြစ်ခဲ့ကြပါဘူး။
မနကမြိုးလင်းတာနဲ့ ကမွ ဗွာများရပြနပြါတယ်။ လငမြယားနှစ်ယောကထြဲရှိစဉကြ ကြုံသလိုဝယစြားနလေို့ရပမယ်ေ့ လငဖြစ်သူ၏ ကြေးဇူးရှင် ရောကန်တောကြောင့် စွေးသှား၊ ခကြပြှုတ်၊ အိမဗြာဟီရအလုပတ်ှေ ဇယဆြကသ်လိုလုပပြှီး အခွိန် ကုနခြဲ့ရတယ်။ ကိုမင်းအောငကြလည်း အလုပကြိဈစနှင့် အပြငထြှကသ်ှားသလို ဒေါခြွိုသကရြီကလည်း မနကကြတည်းက ထွကသ်ှားကာ မိုးအတောခြွုပမြှ ပြနလြာသဖြင့် လငဖြစ်သူ၏ မှေးစားမိခငန်ှင့်ပင် စကားမပြောဖြစ်ခဲ့။ ကိုမင်းအောငကြလည်း တောတ်ောန်ောကကြမွှ ပြနလြာသဖြင့် စိတကြောကဟြနပြှပြီး ညအိပယ်ာဝငကြို ညစာအငတထြားလိုကတ်ယ်။ ကိုမင်းအောင် ရဲ့ မှေးစားမိခငရြှိနတောကြောင့်လည်း ပါ ပါတယ်။ နို့မဟုတရြငဖြှင့် ကိုမင်းအောငရြဲ့ အခစွကြှမ်းမှုနဲ့ ကမွရဲ့ နိုးကြှလှယတ်ဲ့ ရမကစြိတမြွားကြောင့် ဒေါခြွိုသကရြီကို အနှောင့်အယှကြ ဖြစ်သှားနိုငပြါတယ်။ ထို့ကြောင့် အခွအနေကေို ချင်ြ့ခွိနကြာ ကမွ စောစီးစွာပဲ အိပယ်ာဝငလြိုကပြါတော့တယ်။
ညရဲ့တိတဆြိတင်ှိမသ်ကမြှုက အေးမှနတယ်ေ။ ဒါပမယ်ေ့ ကမွ အာခေါငတ်ှေ ချောကသ်ှေ့ကာ အိပယ်ာမှ ရုတတ်ရကြ နိုးလာခဲ့ရတယ်။ ဘေးနားမှ လငဖြစ်သူကို စမ်းကိုငကြှည့လြိုကရြာ ဟာလာဟင်းလင်း အိပယ်ာပြငကြှောင့် စိုးထိတသ်ှားရပါတယ်။ ခါတိုင်း တဈရေးမနိုးတတသ်ော လငကြ တပေါ့တပါးသှားနသညေပြဲ ထငမြှတကြာ အိပယ်ာဘေးမှ ရတဈေခွကသ်ောကပြှီး ပြနမြှိန်းနလေိုကပြါတယ်။ နာရီသံတဈခပြခြပြကြ ကြာမှင့်စွာကြားနရတေယ်။ အခွိန် ကြာမှင့်သညထြိ လငဖြစ်သူပေါမြလာသေးသဖြင့် ကမွ အိပယ်ာမှထကာ နောကဖြေးဘကဆြီသို့ ထွကလြာခဲ့မိတယ်။
ကမွတို့ အိပခြန်းနှင့် မကြစြောင်းထိုးဘကြ အိမခြေါင်းရင်းဘကခြှမ်းတွင် ဒေါခြွိုသကရြီကို အိပခြန်းပြငပြေးထားရာ ထိုအခန်းရှေ့သို့ အရောကြ အခန်းတွင်းမှ စကားတီးတိုးပြောသံကို ကြားလိုကရြသဖြင့် အံ့သှမိသှားကာ ခဏရပတ်န့်၍ အသာနားစွင့်နလေိုကမြိပါတယ်။ အခန်းတွင်းမှ ကမွယောကြွား ကိုမင်းအောငရြဲ့အသံသဲ့သဲ့ကိုပါ ကြားလိုကရြသဖြင့် ကိုမင်းအောငန်ဲ့ အနတ်ီခွိုတို့ ဘာတွမွေားပြောနလေဲ သိချင်မြိတာကြောင့် အခန်းတံခါးဝနားထိ တိုးကပပြှီး စေ့ရုံစေ့ထားသော တံခါးကို အသာဟကာ အခန်းထဲသို့ ချောင်းကြည့်လြိုကမြိပါတော့တယ်။
အိပယ်ာထကတ်ှင် ဒေါခြွိုသကရြီက ဘေးတစောင်းခွချင်ြေးခွိတထြိုငကြာနပြေီး ကုတငအြနီးရှိ ကုလားထိုငပြေါတ်ှင် ကိုမင်းအောင် ထိုငန်တောကို တွေ့ရပါတယ်။
“ အောငအြောင်….. မင်းက ဘာတွဝနေတေောလဲ…. ဒီအလုပလြုပလြာတာ ကြာနပြေီပဲ…. ဘာလဲ မင်းက ဘဝမေ့သှားတာလား….”
“ မဟုတပြါဘူး…. အခုဟာက ကြှနတ်ောန်ှဈသကလြို့ ယူထားတဲ့ မိန်းမ ဖြစ်နတယ်ေ…. အရငကြတော့ အဲဒီကိဈစအတွကြ သီးခွားလုပတ်ာဆိုတော့….”
ကမွနဲ့ပတသ်ကတ်ဲ့ အကြောင်းအရာတဈခုကို ပြောနကြေောင်း သိလိုကသ်ဖြင့် စိတဝြငစြားသှားမိတယ်။ ဒါပမယ်ေ့ သူတို့ပြောနတေဲ့ အကြောင်းအရာတွကေို ကမွ ဘာတဈခုမှ နားမလညဘြူး။
“ မင်းက ငါအခုစီစဉတ်ဲ့ ကိဈစကို ငှင်းတာလား အောငအြောင်…. မင်းမိန်းမ ခငလြေးက လှလည်း လှတယ်…. အဆကြ အပေါကကြလည်း တောင့်တင်းတယ်…. မင်းလည်း စိတကြှိုကဖြှုတပြှီးသှားပြီပဲကြာ….. ဟင်း…. ဟင်း…. မင်းမိန်းမဒီဇိုင်းမွိုးဆို မင်းနဲ့ အနတ်ီခွို ငှကေို မနည်းမနောရမှာကြ….”
ဒေါခြွိုသကရြီ ပြောတဲ့စကားတွကေို ကမွ နားလညသ်ဘောပေါကစြပြုလာသလို ကမွခငပြှန်းရဲ့ အလုပအြကိုငန်ဲ့ ရှာဖြရရှေိထားတဲ့ ငှကြေေးတွဟော မသမာသောနည်းတွေ ဖြစ်နတယေဆြိုတာ သိခွင့်ရလိုကပြါတော့တယရြှင်။ အခုဆိုရင် ကမွကိုတောင် အကြံကြီးစွာနဲ့ ကြေးကြီးကြီး ဖာဇာတသ်ှင်းဖို့ ဒေါခြွိုသကရြီက စည်းရုံးနမှန်ေးလည်း သိခွင့်ရလိုကပြါတော့တယ်။
ကမွ အတောကြို တုနလြှုပသ်ှားရပါတယ်။ ဘယလြိုလူတွနေဲ့ ဆကသ်ှယပြှီး ကမွကို ကြေးကြီးကြီးနဲ့ ဖာဇာတသ်ှင်းမယ် ဆိုတာရယ် ကမွခငပြှန်းနဲ့ မှေးစားအမဆေိုသူ ဒေါခြွိုသကရြီတို့ကို နားမလညန်ိုငအြောင် ဖြစ်နရပေါတော့တယ်။ ဒေါခြွိုသကရြီနဲ့ ခငပြှန်းဖြစ်သူတို့ရဲ့ ဆကဆြံပုံတွကေ နည်းနည်းထူးခွားနသညေဟြုလည်း ထငမြှငမြိပါတယ်။
ထိုစဉမြှာပင် ကိုမင်းအောင် ထိုငန်ရော ကုလားထိုငဆြီသို့ ဒေါခြွိုသကရြီက အိပယ်ာပေါြ ထိုငန်ရောမှ ထကာ လွှောကသ်ှားတယ်။ ထို့နောကြ သူမကိုယကြို ကိုင်းကာ ကိုမင်းအောငရြဲ့ ပခုံးနှစ်ဖကသ်ို့ လကထြောကပြှီး စူးရဲတောကပြနသေော မကြဝြန်းအစုံတို့ ဖြင့် ခပပြှုံးပြုံးစိုကကြှည့လြို့နတောကို မှငလြိုကရြပါတယ်။
ကိုမင်းအောင် ထိုငန်ရောကုလားထိုငမြှာ အခန်းတံခါးဝကို ကြောပေးထားခွင်းကြောင့် ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ အပြုအမူတွကေို ကမွက သချောမှငတ်ှေ့နရခွေင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒေါခြွိုသကရြီက ခန်ဓာကိုယကြို ငုံ့ကာကိုင်းထားသဖြင့် သူမ၏အင်ျကြီမှာ လညတ်အားဟိုကန်ပြေီး အင်ျကြီအဟိုကကြှားမှ ဝင်းဝါနသေော နို့အုံကြီးမှာ တွဲလွားကနွတောကို မှငန်ရပေါတယ်။ ကမွ အမှငမြှာတော့ ထိုမှငကြှင်းက အရမ်းကိုထူးဆန်းနတယေလြို့ ခံစားနရပြေီး နားမလညန်ိုငအြောငကြို ဖြစ်လို့နရပေါတော့တယ်။ ထိုအခွိနမြှာပင် ဘယလြိုမှထငမြှတမြထားသော အပြုအမူတဈခုကို ဒေါခြွိုသကရြီက ပြုလုပလြိုကပြါတယ်။
“ အောငအြောင်….. မင်းမိန်းမ ခငလြေးကို ဖြုတရြတာ အားမရသေးဘူးလား ဟင်…. အနတ်ီခွို မင်းကို ဘယလြောကြ တောငလြှမ်းနရသေလဲ…. မင်း သိရဲ့လား ကလေးရယ်…. ပြှတ်….”
အောငမြလေး လေး…. ကမွစိတထြဲ ဘာကိုတရမှန်းမသိ ဖြစ်သှားရပါတယ်။ ဒေါခြွိုသကရြီဟာ သူမစကားသံတွအဆေုံး ကမွယောကြွား ကိုမင်းအောငရြဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို တေ့စုပန်မ်းရုံမက သူမရဲ့လကတ်ဈဖကဖြှင့်ပါ ကိုမင်းအောငရြဲ့ ပုဆိုးကို ဖြလွေော့ပြီး ကမွယောကြွားရဲ့ လီးကို ကိုငဆြှလို့နပေါတယရြှင်။ ကမွ အံ့သှငေးကြောငန်မေိကာ ထိုမှငကြှင်းကို မကြန်ှာမလှှဲပဲ ကြောငကြှည့န်မေိပါတော့တယ်။
အခု…. အရာအားလုံးကို ကမွ သဘောပေါကလြို့သှားရပါပြီ။ ကမွလည်း ပညာတတတ်ဈယောကပြဲလေ။ အခွအနေေ အရပရြပကြို မှငတ်ာနဲ့ အခွအနေတွကေေို မှန်းဆနိုငခြဲ့ပါပြီ။ ကိုမင်းအောငဟြာ ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ မှေးပြီးစားခွင်းကို ခံခဲ့ရတာ ဖြစ်ပြီး သူ့ဘဝတဈလွှောကလြုံး ဒေါခြွိုသကရြီ စခေိုင်းသမွှ ဖာခေါင်းဖာစွယဘြဝနဲ့ ရှငသ်နန်ထေိုငခြဲ့တာပဲ ဖြစ်နိုငပြတေော့တယ်။ ယခုတော့ သူအရမ်းခစွပြါသညဆြိုသော ကမွကို ဒေါခြွိုသကရြီက ဖာဇာတသ်ှင်းဖို့ သှေးဆောငခြိုင်းစနပေပြေေီ။
ကမွ ဟာ ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ လှုပရြှားမှုတွကေို အံ့သှငေးမောကြည့်နမေိဆဲပါ။ ဒေါခြွိုသကရြီက ထိုငခြုံမှာ ထိုငန်တေဲ့ ကိုမင်းအောငကြို ရမျမကရြောငတ်ောကပြနတေဲ့ မကြဝြန်းအစုံနဲ့ တပမြကစြှာကြည့်ရြင်းမှ ကိုမင်းအောင် လကတ်ဈဖကကြို ဆှဲကိုငကြာ ကုတင် ပေါသ်ို့ ဆှဲခေါလြို့သှားပါတယ်။ တဆကတ်ည်းမှာပဲ ပြလွေော့နတေဲ့ ကိုမင်းအောင်၏ ပုဆိုးကို အပြီးတိုင် ခွှတခြပြေးလိုကပြှီး ပေါထြှကလြာတဲ့ လီးကို သူမရဲ့လကခြွောင်း ဖြေးဖြေးပြည့်ပြည့်လေးနဲ့ တင်းကြပစြှာ ဆုပကြိုငလြိုကပြှနပြါတယ်။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ လီးကြီးကို သူမ၏ နှုတခြမ်းအစုံဖြင့် ငုံခဲစုပယ်ူလိုကလြတေော့တယ်။
“ ပြှတ်….ပြှတ်…..ပလှတ်….ပြှတ်….”
ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ လီးစုပန်သေံက အခန်းဝမှာ ချောင်းကြည့်နတေဲ့ ကမွကို ရငကြှဲမတတ် ခံစားရစပေါတယ်။ အငမ်းမရနဲ့ လီးစုပန်ပေုံက တကယ့ကြိုကြှမ်းကငွကြာ ရမျမကသ်ှေးကြှစရာ ဖြစ်လို့နပေါတယ်။ ကိုမင်းအောငဟြာလည်း အံကိုတင်းတင်းကြိတကြာ ခါးကြီးကော့ပြီး အရသာတွေ့နပေုံပါပဲရှင်။
ကမွ မကြဝြန်းထဲမှာ မကြရြည်ဥလေးများနဲ့ ဝဝေါးလာရပါတယ်။ မှေးပြီးစားတဲ့ အမရေဲ့ ကြှမ်းကငွစြှာပြုစုယုယမှုအောကမြှာ ကိုမင်းအောငတ်ဈယောကြ အရာရာကို မေ့လွော့နပေုံပင်။ ဒေါခြွိုသကရြီက လီးကိုအတနကြှာ စုပပြေးနပြေီးမှ ထရပလြိုကတ်ယ်။ သူမနှုတခြမ်းအစုံတို့က လီးစုပထြားသဖြင့် တံတွေးတွနေဲ့ အရောငတ်လကလြကြ ထလို့နတယ်ေ။ ထို့နောကြ သူမခါးဆီမှ ပိုးပြော့ထဘီကို ကိုယတ်ိုငပြင် ခွှတခြပြဈလိုကပြါတော့တယ်။
ဝင်းဝါစိုပြနသေေော အသားအရနေဲ့ ခန်ဓာကိုယတ်ို့က အသကြ (၄၀) နီးပါး မိန်းမတဈယောကလြို့ ထငမြှငစြရာ လုံးဝကိုမရှိ။ မိန်းမချင်ြးတောင် သတိထားမိအောင် တောင့်တင်းနဆေဲ၊ လှပနဆေဲပင်။ ဖြောင့်စင်းသော ပေါငတ်ံတွနေဲ့ တင်းရင်းစွင့်ကားနဆေဲဖြစ်တဲ့ တငပြါးသားကြီးတွကေ မကမြောစရာကောင်းလို့နသေေးတယ်။ ခန်ဓာကိုယကြို အထူးဂရုစိုကပြုံရပါတယ်။ ကမွတောင် ဒေါခြွိုသကရြီကို လှသညဟြု ထငမြှငမြိသေးရင် ကိုမင်းအောငအြဖို့တော့ ပြောစရာရှိမယတ်ောင် မထင်။
“ အောငအြောင်…. အနတ်ီခွိုလေ မင်းရဲ့ အပြုအစုအယုအယတွကေို လှမ်းနရတော သိရဲ့လား…. မင်းရဲ့ အကြငန်ာလေးတွေ ပေးပါဦး ကလေးရယ်….”
နှုတမြှလည်းပြောရင်းမှ ကိုမင်းအောငကြို ဒေါခြွိုသကရြီက အိပယ်ာပေါြ တွန်းလှဲပစ်လိုကတ်ော့တယ်။ ထို့နောကြ အောကပျိုင်းဗလာကငွြးလကြပြင် ကိုမင်းအောငကြို တကခြှလိုကတ်ယ်။ ကိုမင်းအောင် ခါးနရောဆီမှ ဒူးထောကခြှ၍ တရှေ့ရှေ့ဖြင့် ကိုယအြပေါပျိုင်းသို့ ဒူးထောကြ၍ တကသ်ှားပါတယ်။ နောကဆြုံးတွငတ်ော့ ကိုမင်းအောင်၏ မကြန်ှာပေါသ်ို့ ခွထိုငခြွ လိုကလြတေော့တယ်။
ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ အပြုအမူဟာ ကိုမင်းအောငအြပေါြ ဘယလြောကတ်ောင် လှှမ်းမိုးထားနိုငသ်လဲဆိုတာ သိသာထငမြှငလြှစပေါတယ်။ ဒေါခြွိုသကရြီက ကိုမင်းအောင်၏ မကြန်ှာပေါတ်ကခြှထိုငကြာ စောကဖြုတကြို ပါးစပန်ဲ့ တေ့ပြီး စောကဖြုတယ်ကခြိုင်းခွင်းပင် ဖြစ်လို့နပေါတော့တယ်။ ကမွတောင် လငဖြစ်သူရဲ့ မကြန်ှာပေါတ်ကခြှထိုငကြာ စောကဖြုတကြို ပါးစပန်ဲ့တေ့ထိုငပြှီး အစုပအြယကမြခံခဲ့ဖူးပါ။ အခုတော့ရှင်….။
ကိုမင်းအောငကြလည်း သူ့မကြန်ှာပေါမြှာ အုပမြိုးနတေဲ့ ဒေါခြွိုသကရြီ၏ ဖငသ်ားဖြေးဖြေးကြီးတွကေို လကဖြှင့် ဆုပကြိုငဖြစွည်ှဈရင်းနဲ့ စောကဖြုတကြို တပြတပြှတန်ဲ့ လွှာဖြင့် ထိုးယကပြေးနပေုံရပါတယ်။ စောကဖြုတယ်ကပြေးနသေော အသံတွကေို ကမွကြားလို့နရပေါတယ်။ အပေးအယူ တည့်နပေုံက ထိုသို့ပြုလုပန်တော အကြိမမြွားနပေုံရပါတယ်။
ဒေါခြွိုသကရြီ၏ ခါးမှာ ကော့ကော့တကသ်ှားပြီး ကိုမင်းအောငရြဲ့ခေါင်းကို အုပကြိုငလြို့ထားတယ်။ သူမ၏ ဖငဆြုံကြီးကိုလည်း ရှေ့နောကဝြဲယာလှုပရြှားကာ ကိုမင်းအောငလြွှာနဲ့ သူမ၏ စောကဖြုတကြို ပြတတ်ိုကပြှနသ်ေးတယ်။
“ အ…. ဟား…. အိုး…. ကောင်းလိုကတ်ာ…. ကလေးရယ်…. အနတ်ီခွို့ကို မင်းလောကြ ဘယသ်ူမှ မကြငန်ာတတဘြူး …. အ…. ရှီး…. အ…. ဟား…. ကြှတ်…. ကြှတ်…. စောကစြေ့ကို နာနာလေး စုပပြေးစမ်းပါကြယ်…. အ… ရှီး… ဟုတပြှီ…. အထဲကိုလည်း လွှာနဲ့ထိုးယကြ…. အ… အား… အင်း…. ဟင်း….. အိုး….”
ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ တဏှာရမကထြကြှနသေံတွကေ ညဉြ့ယံမှာ လှင့်ပြံလို့နပေါတော့တယ်။ ကိုမင်းအောင်၏ တပြတပြှတန်ဲ့ စောကဖြုတယ်ကပြေးသံကလည်း မှနမြှနပြင် ထွကပြေါန်ပေါတယ်။ ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ ကာမအရသာခံစားမှု၊ လိငဆြကဆြံနမှေုတို့က သမရိုးကမွဆနပြဲ ဆန်းသဈလို့နတယ်ေ။ ကာမမှုကို ဘယလြောကမြွား ကြှမ်းကငွတ်ပမြကန်မှန်ေး သူမရဲ့အပြုအမူတွကေ ဖောပြှလို့နပတေယ်ေ။
ဒေါခြွိုသကရြီတဈယောကြ သူမဆန်ဒတွေ ပြည့်ဝသှားသည် ထငပြါတယ်။ ကိုမင်းအောငရြဲ့ မကြန်ှာပေါမြှ ဖငကြှီးကြှကာ ထလိုကပြှီး သူမစောကဖြုတန်ှင့် ကိုမင်းအောင်၏ ရငဘြတမြှတဈဆင့် အောကဘြကသ်ို့ လွှောတိုကပြှတဆြင်းလာလတေော့တယ်။ ကိုမင်းအောင် ယကထြားပေးသော စောကဖြုတမြှ အရညတ်ှဖြင်ေ့ ပြတတ်ိုကသ်ှားသဖြင့် ကိုမင်းအောင်၏ ပါးစပ်၊ ရငဘြတမြှစ၍ ဆီးခုံအထကပျိုင်းတဈလွှောကတ်ို့သည် အရညမြွားဖြင့် ပြောငလြကစြိုစွတလြို့နပတေေော့တယ်။ ခန်ဓာကိုယတ်ောင့်တင်းကြံ့ခိုငသ်ော ကိုမင်းအောင်၏ ကိုယကြို ဆီသုတလြိမ်းလိုကသ်လို ဖြစ်နသေေးတယ်။
ကိုမင်းအောင်၏ ဆီးစပတ်ှင် ခွထိုငန်သေော ဒေါခြွိုသကရြီက ကိုမင်းအောင်၏ ရငဘြတကြို လကန်ှဈဖကဖြှင့် လှမ်းထောကကြာ နှုတခြမ်းကို ပြှတခြနဲ လှမ်းပြီး စုပန်မ်းလိုကပြှနပြါတယ်။ ထို့နောကြ….
“ အောငအြောင်…. အနတ်ီခွို မင်းအပေါကြ တကခြှထိုငပြှီး စိတတ်ိုင်းကြ ဆောင့်လိုးပေးရမလား…. ဒါမှမဟုတ် မင်းအကြိုကြ ဖငကြုန်းပြီး အလိုးခံပေးရမလား…. ကြိုကတ်ာပြော…. ဒီညတော့ မင်းဆန်ဒတွကေို အနတ်ီခွို ဦးစားပေးမှာ….”
“ အနတ်ီခွို…. တကဆြောင့်ဗွာ….”
“ အို…ကေ…”
အပေးအယူ တည့်သှားကြပုံပင်၊ တောငမြတန်သေော ကိုမင်းအောင်၏ လီးကို ဒေါခြွိုသကရြီ လကန်ောကပြှနလြှမ်း ဆှဲလိုကပြှီး သူမဖငကြှီးကို ကြှတငလြိုကပြါတယ်။ ထို့နောကြ ထိန်းကိုငထြားသော လီးဒဈထိပဖြူးကြီးနှင့် သူမ စောကဖြုတ် စောကခြေါင်းဝကိုတေ့ကာ ဖိထိုငခြလွိုကလြတေော့တယ်။ ကိုမင်းအောင် လီးကြီးက ဒေါခြွိုသကရြီ စောကဖြုတထြဲ အထဈအငေါ့မရှိ ထိုးဝငသ်ှားကာ ဆီးခုံခွင်းပင် ထိကပသ်ှားကြတော့တယ်။ လုံးတဈဖြေးဥနကော တောင့်တင်းနဆေဲဖြစ်သော ဖငလြုံး ကြီးတွကေ ရမကသ်ှေးကြှစရာ ကားထွကလြို့နတယ်ေ။ ထိုဖငကြှီးတွကေို ကြှလိုကြ ဖိခလွိုကဖြှင့် လီးကို ညှပပြှီး ဒေါခြွိုသကရြီက ဆောင့်ခလွိုးပေးနတေော့တယ်။
“ ဖတ်…. ဖတ်…. အိုး…. အ…. ဟား…. အင့်….. ဖတ်…. ဖတ်…. ဘတ်…. ဘတ်…. အိုး… ပလှတ်…. ပြှတ်….. ဗွဈ…. ဗွဈ.. … ဗွှတ်…. အိုး…. ကြှတ်…. ကြှတ်…. အီး….”
ဒေါခြွိုသကရြီ၏ ဖငလြုံးကြီးများကြှကာ ဆောင့်လိုးခနွသေံ၊ အသားချင်ြးထိရိုကမြိသံ၊ ညီးညူသံများက အဟန့်အတားမရှိ မှိုငဆြိုငစြှာ ပေါထြှကန်ပတေယ်ေ။ ကာမပညာအတောစြုံသော မိန်းမကြီးပဲဟု ကမွ အသိအမှတပြှုရပါတော့တယ်။ လီးပေါတ်ကထြိုငပြှီး အပေါမြှ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့်ခလွိုးနပေုံက ပညာပါလှန်းလှပတယ်ေ။ နှဲ့ဝိုကြ၊ ပြတဝြိုကြ၊ ပစ်ဆောင့်၊ ကပည်ှောင့်ခွင်း နည်းမွိုးစုံတို့ဖြင့် ဒေါခြွိုသကရြီတဈယောကြ အစွမ်းကုနကြှဲနပတေေော့တယ်။
ကိုမင်းအောငကြလည်း သူ၏ခါးကို ကော့ကော့တငပြေးပြီး ပင့်ဆောင့်နကော ဒေါခြွိုသကရြီ၏ ဖငလြုံးကြီးတွကေို ဖစွည်ှဈပြတန်ယလြိုကြ တဖြန်းဖြန်းရိုကြ လိုကန်ဲ့ တကည်ီလကည်ီ လိုးဆောန်ကြပေါတော့တယ်။
တဈမွိုးဆန်းသော ကာမဆကဆြံပုံတွကေ ကြမ်းရှလှန်းလှသညဟြု ကမွ စိတထြဲထငမြှငမြိတယ်။ နှစ်ဦးစလုံးက ရမကထြနလြှန်းနမှန်ေး လိုးနဆေောန်ကြပေုံကို မှငတ်ာနဲ့ သိသာစလှန်ေးလှပတယ်ေ။
ကမွဒူးတွေ ညှှတကြခွငွလြာတယ်။ ရငတ်ှပေူကာ အာခေါငတ်ှေ ချောကသ်ှေ့လာတယ်။ မနာလိုမှု၊ ဝနတ်ိုမှု၊ အံ့သှဝမ်းနည်းမှုများကြောင့် ကိုယ့်စောကဖြုတထြဲမှ အရညတ်ှေ တတောကတ်ောကြ ကလွာသညကြိုတောင် သတိမပြုမိတော့ပေ။ အခန်းတံခါးကို အသာပြနစြေ့ပိတခြဲ့ရင်း သူတို့နဲ့ ဝေးရာသို့ ဖယခြှာခဲ့မိပါတော့တယ်။ မှေးပြီးစားတဲ့ မှေးစားအမနေဲ့ လငဖြစ်သူ တို့ရဲ့ ကာမဆကဆြံလိုးပြဲကြီးကတော့ အရှိနကြောင်းနဆေဲပင်။ ကိုယ့်အိပယ်ာထကမြှာ ပြနလြှဲမိရင်း အနာဂတန်ေ့ရကမြွားကို စဉြးစားမိကာ ရငလြေးနမေိပါတော့တယ်။ ဒီညကိုတော့ ကမွတဈယောကထြဲ ခကခြဲစွာ ဖြတကြွောခြဲ့ရပါတော့တယရြှင်….။
နောကတ်ဈနေ့ မနကမြိုးလင်းတော့ ညကအပြတကြဲခဲ့ကြတဲ့ နှစ်ယောကကြ ဘာမှမဖြစ်သလို ရှိနကြပေါတယ်။ ကိုမင်းအောငကြတော့ ထုံးစံအတိုင်း အပြငထြှကသ်ှားသောလြည်း ဒေါခြွိုသကရြီက အိမမြှာပဲကနွခြဲ့ကာ အခန်းထဲမှာ ဘာလုပန်မှန်ေးမသိ။ ညက အဖြစ်အပကြြ မှငကြှင်းများကို ကမွ ဖြောကဖြကြပြဈလို့ မရနိုငသ်ေး။ ညက အံ့သှမှု၊ ဝမ်းနည်းမှုများကြောင့် ငုပလြွှိုးနတေဲ့ ကာမစိတဆြန်ဒတွဟော သှေးအေးပြီး စိတတ်ညင်ှိမသ်ှားခွိနတ်ှင် ထကြှလာတော့တယ်။ ပြနတ်ှေးရင်း၊ မှငယ်ောငမြိရင်းဖြင့် ကမွ စောကဖြုတကြ အရညတ်ခွို့ စိုစိမ့်လာရတော့တယ်။ ခကြပြှုတပြှီးတာနဲ့ ထမင်းစားရနအြတွကြ ဒေါခြွို သကရြီကို သှားခေါဖြို့ သူမအခန်းသို့ ထွကလြာမိတယ်။
“ ဒေါကျ….ဒေါကျ….ဒေါကျ….”
အခန်းတံခါးကို ခေါကန်သေောလြည်း အတွင်းမှ တုန့်ပြနသ်ံ မကြားရသဖြင့် တံခါးကို အသာတွန်းဖြင့်ကြည့်လိုကမြိတယ်။ အခန်းတံခါး သော့ပိတမြထားပဲ အခန်းတွင်းတွငလြည်း ဘယသ်ူမှမရှိပေ။ ဒေါခြွိုသကရြီ ဘယမြွားသှားပါလိမ့်ဆိုသော မတငမြကစွိတဖြှင့် အခန်းထဲသို့ ဝငလြာခဲ့မိတယ်။ အိပယ်ာပေါတ်ှင် ပြန့်ကြဲနသေော စာအုပလြေးများက ကမွ မကြစြိရှေ့မှာ အထင်းသား မှငတ်ှေ့နရတေယ်။ စပစြုလိုစိတဖြှင့် ထိုစာအုပလြေးများကို သချောကြည့်လြိုကမြိတယဆြိုရငပြဲ စာအုပပြေါမြှ ဓာတပြုံများက ကမွကို အထူးဒုကျခပေးပါတော့တယ်။
ရှင်းလင်းကြညလြင် ပြတသ်ားသော ဓာတပြုံရိုကခြကြမြွားဖြင့် သကဝြငပြီပြငသ်ော ရုပပြုံများက ကမွကို သှေးဆောငဖြှားယောင်းသှားပါတော့တယ်။ နိုငင်ံခွားမှလာသော စာစောငလြေးများဖြစ်ပြီး နိုငင်ံခွားသား ယောကြွားနှင့် မိန်းမတို့ လိငဆြကဆြံနကြသေောပုံများကို ရိုကပြှထားသော ဓာတပြုံစာအုပပြင် ဖြစ်လို့နပေါတယ်။
ထိုစာအုပထြဲမှ ပုံများက မရိုးမရှနဲ့ ထကြှစပြုနသေော ကမွရဲ့ ရမျမကစြိတတ်ှကေို မီးမှိုကပြေးလိုကသ်လို ဖြစ်လို့သှားပါတော့တယ်။ တဈပုံပြီးတဈပုံ စိတဝြငစြားစွာနဲ့ လှနလျှောကြည့်နမေိတဲ့ ကမွဟာ ရမကစြိတမြွား ထကြှလာပြီး စောကဖြုတလြေး ထဲမှ အရညမြွားပင် စိမ့်စိုကလွာရတော့တယ်။ ကြမ်းလိုကတ်ဲ့ ဓာတပြုံတွပေါပဲရှင်။ ယောကြွားက မိန်းမကို ပကပြကစြကစြကြ လိုးနဆေောန်တေဲ့ ဓာတပြုံတွကေ ကမွကို အထူးပဲ စိတလြှုပရြှားစပေါတယ်။
ရမကစြိတကြှောင့် လူကမရိုးမရှဖြစ်လာကာ ကိုယ့်စောကဖြုတကြို ကိုယ့်လကန်ဲ့ အသာအယာ ပြနပြှတန်မေိရင်း ဓာတပြုံတွကေို တစိမ့်စိမ့် ကြည့်နမေိပါတော့တယ်။ ကာမဖီ လငကြလည်း တငှိမ့်ငှိမ့်နဲ့ တကလြို့လာရပါတယ်။ ထိုစဉမြှာပင် အခန်းဝဆီမှ အသံတဈသံ ထွကပြေါလြာပါတော့တယ်။
“ ခငလြေး…. ညည်း ငါ့စာအုပထြဲက ပုံတွကြည်ေ့ပြီး စောကဖြုတကြ ရှနပြေီ မဟုတလြား…. ဟင်….”
ကမွ ထိတခြနဲ ဖြစ်သှားရပြီး စိတဝြငတ်စား ကြည့်နတေဲ့ စာအုပကြို ပစ်ခကြာ ကုတငပြေါမြှ ကမန်းကတန်း ထရပပြှီး အကြောကအြကန် ငှင်းလိုကမြိပါတော့တယ်။
“ အို…. မဟုတ်…. မဟုတပြါဘူး… အနတ်ီခွိုရယ်…. ကမွ ဘာစာအုပမြှန်းမသိလို့ ယူကြည့်မိတာပါရှင်….”
ဒေါခြွိုသကရြီက အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝငလြာပြီး ကမွအနီးသို့ တိုးကပကြာ လကတ်ဈဖကကြ ဖြတခြနဲ ကမွစောကဖြုတအြုံကို လှမ်းကာအုပကြိုငလြိုကပြါတယ်။
“ အို….ဟင့်….အနတ်ီခွို….”
“ နင် ငါ့စာအုပကြို ခိုးကြည့်ပြှီး နင့်စောကဖြုတကြ အရညတ်ှတေောင် ရှှဲနပြေီ…. ဒါတောင် နငကြ ငှင်းချင်သ်ေးသလား …..”
“ ဟို…ဟို….ကမှ….”
ကမွ ဘာပြနပြှောရမှန်းမသိ ဆှံ့အလို့နမေိပါတော့တယ်။ တကယလြည်း ကမွစောကဖြုတကြ ဖောင်းတင်းပြီး အရညတ်ှစေို့နပြေီလေ။
“ နငကြ ဒီလို ဓာတပြုံကြည့်တာတောင် ထနတေဲ့ ကောငမြဆိုတော့ တောတ်ောဏြှာထနတ်ဲ့ ကောငမြပဲ…. နင့်အကြောင်း မင်းအောငကြို ပြနပြှောဦးမှ….”
“ အို…. မဟုတဘြူး…. ကမွ…. အဲလို မဟုတဘြူး….”
“ နင့် စောကဖြုတကြ အရညတ်ှေ တောတ်ောထြှကန်ပြေီပဲ…. ထိုငလြိုကစြမ်း…. ကုတငပြေါကြို…”
ဒေါခြွိုသကရြီက ကမွပခုံးတဈဖကကြို တွန်းပြီး ကုတငပြေါတ်ှင် ထိုငခြိုင်းလိုကပြါတယ်။ ထို့နောကြ ကမွရဲ့ အိမန်ရင်ေးဝတတ်ဲ့ ထမီအပါးလေးကို အောကခြှမှေ ဆှဲပြီး ခါးနားသို့ လှနတ်ငပြဈလိုကပြါတယ်။ ရုတတ်ရကြ ကမွ ကြောငအြမ်းနမေိပါ တယ်။ အနတ်ီခွိုဟာ ကမွအနားသို့ တိုးကပလြာပြီး ကမွ ပေါငခြှဆုံက စောကဖြုတ် ဖောင်းဖောင်းတင်းတင်း ပြောငပြှောငကြှီးကို လကဖြှင့် လှမ်းကိုငလြိုကတ်ယ်။ အိမန်ရင်ေးမို့ အောကခြံပငတ်ီ ဝတမြထားသဖြင့် အနတ်ီခွို့လကကြ ကမွစောကဖြုတအြုံ ကို ထိထိမိမိ အုပကြိုငမြိသှားတယ်။
“ အို….အဟင့်….အနတ်ီခွို….”
“ ခငလြေး….”
“ ရှင်…. အနတ်ီခွို….”
အနတ်ီခွိုက ကမွကို လကတ်ဈဖကဖြှင့် ဆှဲယူသိုင်းဖကလြိုကပြှီး ကနွလြကတ်ဈဖကဖြှင့် စောကဖြုတကြို ပယပြယန်ယန်ယ် အုပကြိုငဖြစွည်ှဈလို့ထားတယ်။ ကမွ နားနားသို့ကပပြှီး တိုးညှင်းသော ဆှဲငငသ်ော လသေံသဲ့သဲ့ဖြင့် ခေါလြိုကခြှင်းကြောင့် ကမွစိတတ်ှေ လှုပရြှားနကော တုနရြီလှိုကမြောစွာနဲ့ပင် ပြနထြူးလိုကမြိပါတော့တယ်။
“ နင် စိတတ်ှထပြေီး အလိုးခံချင်န်တယ်ေ မဟုတလြား….. နင့် စောကဖြုတကြို ငါ ကောင်းကောင်း ကလိပေးမယ် သိလား….”
အနတ်ီခွိုက ဘယလြိုရညရြှယခြကြဖြှင့် ကမွကို အခုလို ရမကထြနလြာအောင် နှိုးဆှပေးနမှန်ေးမသိ။ ဒါပမယ်ေ့ သူမရဲ့ လှုပရြှားနှိုးဆှကလိပေးနမှေုများကို ငှင်းဆနဖြို့ ကမွမှာ အငအြားမဲ့နသလေိုပင်။ ဘာကြောင့်မှန်းကိုမသိ အနတ်ီခွိုရဲ့ လှှမ်းမိုးမှု ကို တွန်းလှနန်ိုငစြှမ်းမရှိ ဖြစ်လို့နရတေော့တယ်။
အနတ်ီခွိုက ကမွစောကခြေါင်းထဲသို့ ပထမဆုံး လကခြွောင်းတဈချောင်းဖြင့် ထိုးသှင်း ကလိပေးတယ်။ စောကစြိကိုလည်း လကမြဖြင့် ပြတခြွပေေးနသေေးတယ်။ ကမွမှာတော့ အနတ်ီခွို့ရဲ့ စောကဖြုတ် နှိုကကြလိပေးမှုကြောင့် ဖငတ်ကြှကြှနဲ့ နရခေကလြို့နပေါပြီရှင်။ စောကခြေါင်းထဲမှ လကခြွောင်းလေးက ကြေးခညွဆြန့်ခညွန်ဲ့ အတွင်းသားနုနုလေးတွကေို နှိုကဆြှပြတတ်ိုကြ ထိုးကလိပေးနရော ကမွစောကခြေါင်းထဲ တရှရှ တဆဈဆဈနဲ့ ဖြစ်လာပြီး စောကရြညတ်ှကေ ရှှဲအိုငလြို့လာပါတော့တယ်။ စောကဖြုတထြဲမှ လကကြို သှင်းခညွထြုတခြညွြ ကြေးခညွဆြန့်ခညွဖြှင့် ကြှမ်းကငွစြှာပင် ကလိပေးနပေါတော့တယ်။
ကမွကို ရမကစြိတ် ကြှသထကြ ကြှလို့လာအောင် အနတ်ီခွိုက အတနကြှာနှိုကဆြှလို့ အားရတော့မှ စောကခြေါင်းထဲမှ လကကြိုထုတပြှီး စောကဖြုတအြုံပေါကြို သူမလကြ၌ ရှှဲစိုနသေော ကမွရဲ့ စောကရြညမြွားဖြင့် သုတလြိမ်းပစ်လိုကပြှနပြါတယ်။ ကမွစောကဖြုတကြှီးက အခုဆိုရင် ဖောင်းတင်းကားထွကန်ပြေီး အရညတ်ှနေဲ့ ရှှဲစိုလို့နပေါ တော့တယရြှင်….။
“ ခငလြေး…. ပကလြကလြှနလြိုကြ…. ဪ… နေဦး….နင့်အင်ျကြီကို အရငခြွှတလြိုကြဦး….”
ကမွဟာ အနတ်ီခွိုရဲ့ စခေိုင်းမှုအတိုင်း မငှင်းဆနမြိဘဲ ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လိုကလြုပန်မေိပါတော့တယ်။ ကမွစိတထြဲ ကောင်း၏ မကောင်း၏ ဆိုတာ တွေးတောနိုငစြှမ်း မရှိတော့ပေ။ စိတထြဲတွင် ရမကကြာမမီးများသာ တောကလြောငလြို့ နရတေော့တယ်။
“ နင့် ဗရာစီယာပါ ခွှတပြဈလိုကြ….”
နောကဆြုံးတော့ ကမွဟာ အဝတမြဲ့နသေော အထကပျိုင်းခန်ဓာကိုယန်ဲ့ အိပယ်ာထကမြှာ လဲလွောင်းသှားရပါတော့တယ်။ ခါးအထကမြှာတော့ ထမီက စုပုံနကော ဖငအြပြောငသ်ားဖြစ်လို့နပေါတယ်။ အနတ်ီခွိုက ကမွဘေးမှာ ဝငထြိုငလြိုကပြှီး ကြှဲကောသီးတဈခွမ်း တငထြားသလောကရြှိတဲ့ ကမွရဲ့ လုံးဝိုင်းတင်းရင်းနတေဲ့ နို့အုံတွကေို အပေါမြှအုပမြိုးထိုငန်ရောမှ အကအွနပဲ ကိုငတ်ှယဖြစွည်ှဈကြည့်န်ပတေေော့တယ်။
“ အ…အဟင့်….နာတယ်…အနတ်ီခွို….”
အနတ်ီခွို့လကကြ ကမွနို့တွကေို ပယပြယန်ယန်ယ် ကိုငည်ှဈနသဖြေင့် အနည်းငယ် နာကငွလြာပါတယ်။ ဒါပမယ်ေ့ စိတထြဲတဈမွိုးတော့ လှုပရြှားနမေိတယ်။ ရငတ်ှတဒေိန်းဒိန်းခုနကြာ အနတ်ီခွို့လကဖြှင့် နို့တွကေို တဈခကြတ်ဈခကြြ ဖစွည်ှဈလိုကတ်ိုင်း ကမွရငအြစုံက ကော့ကော့တကသ်ှားရပါတယ်။ ခံစားရတဲ့ အရသာက ကောင်းသှားရတာကိုးရှင်။
ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ အနတ်ီခွိုက ကမွဘေးမှာ ဘေးတစောင်း ဝငလြှဲလိုကပြှီး ကမွရဲ့ ဆီးခုံခကြအြောကဘြကကြို မေးတငကြာ အပေါမြှ စီးမိုး၍ ကမွစောကဖြုတလြေးကို အပီကိုငကြာ နှိုကဆြှပါတော့တယ်။ ကမွတဈကိုယလြုံး တုနယ်ငန်ရပြေီး ကော့ကား လူးပြံကာ ရမကစြိတတ်ှထကြေှပြီး စောကဖြုတထြဲမှ ရှထအလိုးခံချင်လြာရပါတော့တယ်။
“ ခငလြေး…. နင် ငါ့ထမီကို ခွှတလြိုကစြမ်း…. ကြင်းလုံးခွှတလြိုကြ….”
အနတ်ီခွိုက ကမွစောကဖြုတကြို အပိုငကြိုငတ်ှယန်ရင်ေး စခေိုင်းလိုကတ်ာကြောင့် သူ့ထမီကို ဆှဲခွှတပြေးလိုကရြပါတော့တယ်။ ဘေးတစောင်း အင်ျဂလိပအြကျခရာချောကကြိုး အနအထေားနဲ့ ကမွစောကဖြုတကြို အနတ်ီခွိုက အပီကိုငဆြှနသလေို အနတ်ီခွို့စောကဖြုတကြှီးကလည်း ကမွမကြစြိရှေ့မှာ အပြူးသား မှငတ်ှေ့နရပေါတယ်။ အနတ်ီခွို့စောကဖြုတကြှီးက အမှှေးတွေ ပြောငရြှင်းနပြေီး စောကဖြုတအြုံကြီးက ဖြေးဥပြောငတ်င်းလို့နပေါတယ်။ ပေါကခြါစအမှှေးကြမ်းမဲမဲလေးတွကေို မှငရြတာ တဈမွိုးတော့ ရငဖြိုစရာကောင်းလှပါတယ်။
အဲဒီအခွိနမြှာပဲ အနတ်ီခွိုက ပေါငတ်ဈဖကကြို ဖြဲကားပစ်လိုကပြါတယ်။ ပေါငကြို ကားလိုကခြှင်းကြောင့် အနတ်ီခွို့ပေါငကြှားထဲမှ အညိုရောငသ်မ်းနတေဲ့ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားတွနေဲ့ ရှညမြွော မွောစောကစြိကြီးက ပြူးထွကလြာပါတယ်။ လီးပေါင်းစုံကို ခံထားခွင်းကြောင့်လားမသိ။ စောကခြေါင်းဝက ပြဲအာနပြေီး ပန်းနုရောင် အတွင်းသားတွကေို အရညလြဲ့စွာ မှငန်ရပေါတယ်။
“ ငါ့ စောကဖြုတကြို လွှာနဲ့ထိုးယကပြေးစမ်း ခငလြေး…. နင့်စောကဖြုတကြိုလည်း ငါ ယကပြေးမယ်….”
ကြားလိုကရြတဲ့ စကားသံက ကမွဘယလြိုမှ ထငမြထားတဲ့ စကားပါပဲရှင်။ မိန်းမချင်ြး စောကဖြုတယ်ကတ်ယဆြိုတာ ကမွအနနေဲ့ မဖြစ်နိုငတ်ဲ့ကိဈစလို့ ထငထြားခဲ့တာပါ။ အခုတော့ လကတ်ှေ့ကကြ ကြုံတွေ့နရပြေီလေ။ မိန်းမချင်ြး ပလူးတဲ့ကိဈစမှာ ဘယလြိုမှ ကာမခံစားမှုကို ရနိုငမြှာ မဟုတဘြူးထငခြဲ့မိတာပါပဲရှင်။
“ ဟဲ့…. လုပလြေ…. စောကခြေါင်းထဲ လွှာကို ထိုးယကပြေး…. အစိကိုလည်း နှုတခြမ်းလေးနဲ့စုပ်….”
ကမွဟာ အနတ်ီခွို့ကို မလှနဆြနန်ိုငတ်ာက တဈကြောင်း၊ ကြုံတွေ့ခံစားနရတေဲ့ ကာမဆန်ဒတွအရေ အနတ်ီခွို့ စောကဖြုတဆြီသို့ ခေါင်းလေးစောင်းကြှပြီး လွှာနဲ့ထိုးယကပြေးလိုကမြိပါတော့တယရြှင်။
“ အ…. ဟား…. အိုး…. နှေးနတောပဲ အရသာရှိလိုကတ်ာဟယ်…. ထိုးယကစြမ်းပါ…. အစိကိုလည်း စုပ်….”
အနတ်ီခွိုက သူမလိုချင်တ်ဲ့အရသာကို ခံစားမိသှားခွိနတ်ှင် ကမွကိုလည်း သူခံစားနရသေလို ခံစားသှားရအောင် ကမွစောကဖြုတကြို စတငယ်ကပြေးပါတော့တယ်။ ကမွထကြ အတွေ့အကြုံ ဝါရင့်နတေဲ့ အနတ်ီခွို့လွှာစောင်းဒဏကြို ခံစားနရတေဲ့ ကမွဟာ အနတ်ီခွို ဖီလငတ်ကန်တောထကြ အဆတဈရာလောကသ်ာအောငကြို ထကြှလာရပါတော့တယ်။
“ ပြှတ်…. ပလပ်…. ပြှတ်…. အှန်…. ပြှတ်…. ပလပ်…..”
ကမွတို့နှစ်ဦးရဲ့ တဈယောကစြောကဖြုတ် တဈယောကြ စုပယ်ကပြေးနသေံ၊ ကာမဖီလငတ်ကန်သေံတွကေ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆူညံပြင်းရှလို့လာပါတယ်။ အခုအခွိနမြှာတော့ ကမွဟာ မိန်းမချင်ြးစောကဖြုတန်ှိုကဆြှခွင်းမှရတဲ့ ကာမဖီလငကြို ခံစား တတလြို့ လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ စောကဖြုတကြ အတောကြို ဖောင်းကြှပြီး အရညတ်ှလည်ေး တောတ်ော့ကြို စိုရှှဲလို့နပြေီ ဖြစ်ပါတယ်။ ကမွကိုယတ်ိုငကြလည်း အနတ်ီခွို့စောကဖြုတကြှီးကို ခေါင်းမဖောတ်မ်း အားရပါးရ လိုလိုလားလား ယကပြေးလို့နမေိ ပါတယ်။ အနတ်ီခွိုဦးဆောငတ်ဲ့ ကာမသငခြန်းစာ အတွေ့အကြုံသဈက ကမွအတွကြ ဆန်းသဈလှန်းလှပါတယရြှင်။
———————————–
အခန်းတွင်းမှ မိန်းမနှစ်ဦး၏ ဏှာထစုပယ်ကန်ကြပေုံက တကယ့်ကို ရမကသ်ှေးကြှစရာကောင်းနသည်ေ။ ထိုမှငကြှင်းကို ကြည့်ပြီး အောကပျိုင်းဗလာကငွြးနဲ့ ဂွင်းတိုကန်တေဲ့ လူတဈယောကကြ အခန်းတံခါးဝမှာ ရှိနေ၏။ ဒေါခြွိုသကရြီ၏ မှေးစားသားများစွာထဲက တဈယောကဖြစ်တဲ့ ကြောခြင် ဆိုတဲ့ လူပငဖြစ်သည်။ ဒေါခြွိုသကရြီ၏ ဆကသ်ှယထြားမှုနှင့် အဆငသ်င့် လမ်းဖြင့်ပေးထားမှုတို့ကြောင့် ကြောခြငတ်ဈယောကြ အခုလို အခန်းဝမှာ ရပကြှည့်နရင်ေး ဂွင်းတိုကလြီးသနခွင်ေးပင် ဖြစ် သည်။
မင်းအောငရြဲ့မိန်းမ ခငန်ှင်းဝကေို ဇာတသ်ှင်းပြီး ကာမသားကောငဘြဝသို့ ရောကစြဖေို့ ဒေါခြွိုသကရြီက အကြကခြွ စီစဉထြားခွင်း ဖြစ်ပသည်ေ။ မင်းအောငတ်ို့ ကြောခြငတ်ို့လို ဘဝမလှခဲ့တဲ့ လူတွကေို ကြှေးမှေးစောင့်ရှောကြ ပျိုးထောငပြေးခဲ့သော ဒေါခြွိုသကရြီ၏ သဘောဆန်ဒတွကေို မလှနဆြနဝြံ့သဖြင့် သူတို့ မှေးစားအမေ ဖြစ်ချင်တ်ာမှနသ်မွှကို သူတို့မှေးစားသားတွကေ မဖြစ်မနေ လုပဆြောငပြေးရလေ့ရှိ၏။ ထိုအခွအနေတွအေရေ မင်းအောငလြည်း သူ့မိန်းမ ဇာတသ်ှင်းခံရမှာ သိနသဖြေင့် ရငန်ာနာနဲ့ တဈနရောကို ရှောငထြှကန်လေောကပြပြေီ။
အခန်းဝမှာရပရြင်း ဂွင်းတိုကန်သေော ကြောခြင့်ကို ဒေါခြွိုသကရြီက မှငန်ရသေည်။ သူမစီစဉထြားသည့်အတိုင်းလည်း ခငလြေးကို အပီခွုပထြားနိုငပြပြေီ။ ဒါကြောင့် တံခါးဝမှ ကြောခြင့်ကို အခကြပြှလိုကလြတေော့သည်။
ဒေါခြွိုသကရြီ အခကြပြှလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ကြောခြငကြ လီးအတောငသ်ားနဲ့ ကုတငအြနီးသို့ တိုးတိတစြှာ လွှောကဝြငလြာပြီး ဒေါခြွိုသကရြီ အဆငသ်င့်ပြငပြေးထားသဖြင့် ပြဲအာနသေော ခငလြေး၏ စောကခြေါင်းဝကို သူ၏ လီးဖြင့်ခွိနရြှယတ်ေ့ထားလိုကြ၏။
“ ခငလြေး….”
“ ရှင်….အနတ်ီခွို….”
“ ညည်း သိပရြှ….. သိပခြံချင်န်ပြေီ မဟုတလြား….”
“ ဟင့်….”
“ ဟဲ့…. ပြောစမ်း…. နင့်စောကဖြုတကြ ရှထပြီး အလိုးခံချင်န်ပြေီ မဟုတလြား…. ပြောလေ….”
ဒေါခြွိုသကရြီက ခငလြေးစိတတ်ှေ ပိုထနလြာအောင် ညဈညဈညမ်းညမ်း စကားတွသေုံးရင်း မေးနသလေို ခငလြေး စောကစြေ့ကိုလည်း ခပကြှမ်းကြမ်း ထိုးယကပြေးလိုကပြှနသ်ည်။
“ အ….ဟင့်….ရှီး…. ဟုတ်….. ဟုတပြါတယရြှင်….”
“ ညည်း အခုအခွိနမြှာ လီးဆာနတယ်ေ မဟုတလြား…. အလိုးခံချင်န်တယ်ေ မဟုတလြား…. ပြောစမ်း….”
ခငလြေးမှာ ဒေါခြွိုသကရြီ မေးနသေော စကားတွကေ သူမစိတတ်ှေ ထသထကထြအောင် မေးနသညေဟြုပဲ ထငမြှတတ်ာကတဈကြောင်း၊ ဒေါခြွိုသကရြီကို မလှနဆြနန်ိုငန်တောကတဈကြောင်း၊ အခွအနေအရေပရြပတ်ို့ကြောင့် သူမစိတထြဲ ခံစားနရသေည့်အတိုင်းပင် တဈတဈခွခွ ပြနဖြှလေိုကမြိတော့သည်။
“ ဟုတ်…. ဟုတကြဲ့ရှင့်…. ကမွ အရမ်းကို ရှနပေါပြီ…. လီးနဲ့ အလိုးခံချင်န်ပေါပြီရှင်….”
ကြောခြငကြ နောကမြှလီးအတောငသ်ားနဲ့ သူမကို လိုးဖို့ ရပစြောင့်နတောကို ခငလြေး မသိ။ ဒေါခြွိုသကရြီစောကြ ဖုတကြှီးနဲ့ သူမက မကြန်ှာအပန်သညေလြေ။
“ ဒါဆိုရင် နငဆြာနတေဲ့လီးနဲ့ လိုးပေးတော့မယ်…. ကောင်းကောင်းသာ ခံပတေော့….”
ပြောပြောဆိုဆို ဒေါခြွိုသကရြီက ကြောခြင့်လီးကို လှမ်းဆှဲပြီး ခငလြေးရဲ့ စောကဖြုတထြဲသို့ တေ့ထောကြ ထိုးသှင်းပေးလိုကတ်ော့၏။
“ ဗွိ…. ဗွဈ…. ဗွဈ…. အ…. အမလေး…. ဘာကြီးလဲ…. အ… အီး…. ကြှတ်…. ကြှတ်…..”
ရုတတ်ရကကြှီး ခငလြေး ကော့ပြံလနတ်ကသ်ှား၏။ ထငမြှတမြထားသော အတွေ့အထိနဲ့အတူ စောကခြေါင်းထဲသို့ ထိုးခွဲဝငရြောကလြာတဲ့ လီးကြီးရဲ့ဒဏကြို အလူးအလဲပင် ခံစားလိုကရြတော့၏။ ကြောခြင့်လီးက ဒဈကြီးတင်းကားထွကန်ပြေီး လုံးပတကြှီးမားလှန်းလှ၏။ ထိုလီးက ခငလြေး၏ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားတွကေို အတွင်းသို့လိပဆြှဲပြီး ထိုးဝငသ်ှားသည်။ ဒေါခြွိုသကရြီကလည်း ခငလြေး စောကစြေ့ကို ပြတတ်ိုကပြေးနသေေးပြနရြာ ခငလြေး တဈကိုယလြုံး လထေဲမှောကကြှှတကန်သလေို ကော့ပြံပြီး ရမကစြိတကြို ထိန်းမရနိုငတ်ော့ပဲ စောကရြညတ်ှေ ဒလဟောထွကကြာ တဈခွီ ပြီးသှားခဲ့ရတော့သည်။
စိတတ်ှတရေကြမ်း ထကြှနခွေိန်၊ လီးကို မွှောလြင့်တမ်းတနခွေိနတ်ှင် ဒင်းပြည့်ကပြပြှည့် လီးကြီးဖြင့် ရုတတ်ရကြ အလိုးခံလိုကရြသဖြင့် စောကဖြုတထြဲလီးဝငကြာစမှာပင် တဈခွီပြီးသှားခဲ့ရခွင်းပင် ဖြစ်တော့၏။ ခငလြေးတဈယောကြ စောကဖြုတထြဲ လီးအဝငခြံပြီး အလိုးခံလိုကရြသောလြည်း သူမကို လိုးလိုကသ်ော လီးပိုငရြှငမြှာ ဘယသ်ူမှန်းပင် မသိသေး။ မှငခြှင့် သိခွင့်မရအောငလြည်း ဒေါခြွိုသကရြီစောကဖြုတကြှီးက သူမမကြန်ှာနှင့် ကပလြို့နသည်ေ။ ဆောင့်ခွင်း ညှောင့်ခွင်း မပြုလုပဘြဲ ခငလြေး တဈခွီပြီးသှားရသောလြည်း စောကဖြုတထြဲမှ လီးကြီးက အခုမှ စတငလြှုပရြှားလာတော့သည်။
စောကဖြုတအြတွင်းသား၊ အပြငန်ှုတခြမ်းသားတွကေ လီးကြီး ဝငတ်ိုင်းထွကတ်ိုင်း အပြငသ်ို့ စူထွကသ်ှားလိုကြ၊ အထဲသို့ လိပဝြငသ်ှားလိုကဖြှင့် ထိမိ သော ပြတတ်ိုကလြိုးဆောင့်ခွင်းကို ခံစားလို့နရသေည်။ လီးက စောကခြေါင်းထဲကို ဝငလြိုကထြှကလြိုကဖြှင့် အတွေ့ထူးပေးနသလေို ဒေါခြွိုသကရြီကလည်း ခငလြေး စောကစြေ့ကို အပီအပြင် ပြတခြွပေေးနတေော့ရာ ခငလြေးတဈယောကြ ဆန်းသဈ သော ကာမအရသာထူးကို ဆန်းဆန်းပြားပြား ခံစားလို့နရတေော့သည်။
ကြောခြငမြှာလည်း ဖောင်းအိတင်းကားနသေော စောကဖြုတကြှီးကို စိမပြှနပြေေ စိတကြှိုကလြိုးဆောင့်ခွင့် ရနခွင်ေးကြောင့် ခံစားမှုအရှိနကြ အမှင့်ဆုံးသို့ ရောကန်ရသေည်။ ပူနှေးသော စောကဖြုတအြတွေ့၊ ဆှဲစုပအြားကောင်းသော စောကဖြုတအြတွင်းသားတွရေဲ့ အထိအတွေ့တွကေ သူ့ရဲ့ရမကသ်ှေးကို ပို၍ဆူပြကလြာစတေော့သည်။
“ ဖတ်…. ဖတ်…. ဘတ်… ဖြတ်…. ဖတ်…. ဘှပ်… အင့်… အား…. အိုး…. ရှီး…. ကြှတ်…. ကြှတ်…. အမလေး…. အင်း….. ဟင်း….”
ခငလြေးမှာ အတောကြို အလူးအလဲ ခံစားနရတောဖြစ်သည်။ တမူထူးခွားသော ကာမဆကဆြံနရမှေုက သူမ၏ ရမကဘြဝငကြို ကြနပေမြှု အပြည့်ရနစသေည်ေ။ မိန်းမတဈယောကရြဲ့ စောကဖြုတကြို ပယပြယန်ယန်ယ် ဆှပေးနမှေုကို ခံနရပြေီး စောကဖြုတထြဲ တင်းပြည့်ကပြန်တေဲ့ လီးကြီးနဲ့ နင့်နင့်နဲနဲအလိုးခံနရသေဖြင့် အကောင်းကြီးကောင်းနရတေော့၏။
“ ခငလြေး…. ညည်း အလိုးခံရတာ တောတ်ောကြောင်းနပြေီ မဟုတလြား….”
“ အင့်….ဟင့်….ဟုတ်….ဟုတကြဲ့ အနတ်ီခွို….”
“ ကဲ…. ဒါဆို ပုံစံပြောင်းပြီး အလိုးခံဦး….”
ဒေါခြွိုသကရြီက ဒီလိုးပြဲကို ဦးဆောငန်သည်ေ။ ခငလြေးစိတထြဲမှာတော့ ဘာကိုမှ မတွေးမိတော့။ သူမယောကြွားနဲ့ ဒေါခြွိုသကရြီတို့ရဲ့ ဖောကပြှားတဲ့ကာမဇာတလြမ်းကို သိရှိခဲ့ရပြီးတဲ့ နောကမြှာတော့ တဈဦးပေါတ်ဈဦး ထားရှိခဲ့တဲ့ သဈစာဟာ ပကြယ်ှင်းသှားခဲ့ပြီဟု သူမစိတထြဲ တွေးထငခြံစားလိုကပြှီဖြစ်သည်။
သူမစိတထြဲမှာ လောလောဆယ် ခံစားနရတေဲ့ ကာမအရသာထူးကိုသာ စိတကြွနပေပြှည့်ဝသညအြထိ ခံစားကြည့်ခြငွန်မေိတော့၏။ ဒေါခြွိုသကရြီက ခငလြေးကို အပေါမြှ ဖိအုပမြိုးထားရာမှ ဖယခြှာလိုကသ်ည်။ အောကပျိုင်းဗလာကငွြးနသေော ဒေါခြွိုသကရြီက သူမရဲ့ဇာအင်ျကြီကိုပါ ဆှဲခွှတပြဈလိုကြ သည်။ ထို့နောကသ်ူမ၏ ဝင်းဝါနသေော နို့အုံတွကေို ထိန်းထားပေးသော ဗရာစီယာကိုပါ ခွှတပြဈလိုကပြှနသ်ည်။
အဝတမြဲ့ နသေော မိန်းမနှစ်ယောကတ်ို့က တဈယောကတ်ဈမွိုးစီ လှနကြသေည်။ ထိုမိန်းမတွရေဲ့ ခန်ဓာကိုယအြလှကို ကြောခြငဆြိုတဲ့ ငနဲသားက အရသာခံကြည့်နသည်ေ။ ဒေါခြွိုသကရြီက ပုံစံပြောင်းပြီးလိုးဖို့ ပြောထားသောလြည်း အခုထိ ခငလြေး စောကဖြုတထြဲမှ လီးကို ထုတမြပစ်ရသေး။
“ ကြောခြင်…. သိပင်မ်းမနနေဲ့…. ခငလြေး စောကဖြုတထြဲက လီးကိုခွှတပြှီး ဒီမှာလာလှဲ….”
ကြောခြငကြ ဒေါခြွိုသကရြီအမိန့်အတိုင်း အိပယ်ာပေါတ်ှင် ခငလြေးနဲ့ယှဉပြှီး လှဲအိပလြိုကသ်ည်။ ကြောခြင့်လီးက ခငလြေးစောကဖြုတထြဲမှ အရညတ်ှကြေောင့် ပြောငတ်င်းနပြေီး မိုးပေါမြတထြောငလြို့နသည်ေ။
“ ခငလြေး ထစမ်း…. ကြောခြင့် မကြန်ှာပေါတ်ကခြှပြီး နင့်စောကဖြုတကြို လကန်ဲ့ ဖြဲပေးထားလိုကြ သူယကပြေးလိမ့်မယ်….. ငါက ကြောခြင့်လီးကို စုပပြှမယ်…. နင် သချောကြည့်ထြား….”
ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ အကြကခြစွီမံပေးမှုက ခငလြေးအကြိုကတ်ှေ့သှားစသည်ေ။ သူမယောကြွားမကြန်ှာပေါြ ဒေါခြွိုသကရြီ တကခြှပြီး စောကဖြုတအြယကခြံစဉကြ ဘယလြိုခံစားရသလဲဆိုတာကို သူမ ခံစားကြည့်န်ိုငပြပြေီ။ ခငလြေးက ကြောခြင့်ခွေ ရင်းဘကြ မကြန်ှာမူကာ ခွထိုငလြိုကသ်ည်။ စောကဖြုတကြိုလည်း လကကြလေးနှစ်ဖကဖြှင့် ဖြဲပေးထားလိုကသ်ေး၏။ ကြောခြငကြလည်း အလိုကသ်င့်ပင် ခငလြေးဖငသ်ားတွကေို အောကမြှ ဖြဲကိုငထြိန်းထားပေးရင်း လွှာကို အပြားလိုကထြုတကြာ ပင့်တငယ်ကပြေးလိုကြ၏။
“ ပလပ်….ပြှတ်….ပလပ်….ပလပ်….”
“ အု….အှန့်….ပြှတ်….ပြှတ်….အှန်း…..”
“ အ….အဟင့်….ရှီး….အ….ကြှတ်….ကြှတ်….”
ကြောခြငရြဲ့ စောကဖြုတကြို လွှာနဲ့ပင့်တငယ်ကပြေးနသေံ၊ ခငလြေးရဲ့ ဏှာထနသေံ၊ ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ လီးစုပသ်ံတွကေ အပျိုငအြဆိုင် ပေါထြှကန်ေ၏။ ဒေါခြွိုသကရြီက ကြောခြင့်လီးကို အငမ်းမရနဲ့ ရမကထြနစြှာပင် စုပယ်ူလို့နသည်ေ။ ခေါင်းကို ဘယည်ာစောင်းပြီး လီးကိုအာခေါငထြဲ ဝငန်ိုငသ်လောကြ ဝငအြောင် ဆှဲစုပန်သဖြေင့် အသကရြှုသံပြင်းပြင်းပင် ပေါထြှကန်ရသေည်။ ကြောခြင့်လီးက ဒေါခြွိုသကရြီ စုပပြေးထားခွင်းကြောင့် တံတွေးများဖြင့် ပြောငလြကစြိုနရေုံမက တင်းမာထောငထြလို့နသည်ေ။ ကြောခြငကြလည်း ခငလြေး စောကဖြုတကြို လွှာစောင်းနဲ့ အပီအပြင် ထိုးတိုကပြေးနသေေး၏။
“ ပြှတ်…. ပြှတ်…. အု…. အှန့်…. ဟှန်း…. အား…. ရှီး…. အမလေး…. အိုး….. အ…. ကြှတ်…. ကြှတ်…..”
“ ခငလြေး ဆင်းတော့ ပကလြကလြှနလြိုကြ…. ကြောခြင် နငကြထပြီး ခငလြေးပါးစပထြဲ လီးထိုးထည့်ပြီး ပါးစပပြေါကကြို လိုးပေး…. ငါ ခငလြေး စောကဖြုတကြို ယကပြေးဦးမယ်….”
ခငလြေးတဈယောကြ ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ စကားသံကြားလိုကရြတာနဲ့ လူကကြကသ်ီးတွထပြေီး သှေးတွေ ဆူပြကလြို့လာသည်။ ကိုမင်းအောငလြီးကို ခငလြေး စုပပြေးဖူးပါသည်။ အခုက ဒေါခြွိုသကရြီက ကြောခြငဆြိုတဲ့ လူကို လီးစုပပြေးခိုင်းခွင်းမွိုး မဟုတပြဲ သူမပါးစပပြေါကကြို လီးနဲ့လိုးခိုင်းခွင်းကြောင့် တဈမွိုးစိတလြှုပရြှားရပြနသ်ည်။
ကြောခြငကြလည်း ဒေါခြွိုသကရြီ စကားအတိုင်း ခငလြေးခေါင်းကို ပေါငတ်ဈဖကန်ဲ့ခွကာ ခေါင်းကိုထိန်းကိုငရြင်း ပါးစပပြေါကထြဲသို့ လီးထိုးထည့်ကာ စောကဖြုတကြိုလိုးသလို ဖြေးဖြေးချင်ြးပင် လိုးဆောင့်ပေးနေ၏။ ဒေါခြွိုသကရြီကလည်း ခငလြေးပေါငန်ှဈဖကကြို ဆှဲဖြဲကာ ဖငပြေါကန်ှင့် စောကခြေါင်းပေါကတ်ှကေို လွှာဖြားလေးနဲ့ မထိတထိ ထိုးဆှပေးနတေော့၏။
“ ပြှတ်…အု….အှန်း….အု….အု….”
ခငလြေးမှာ အပေါပျိုင်းက ပါးစပပြေါကကြို အလိုးခံနရသေဖြင့် အသကရြှူမမှားအောင် အထူးဂရုစိုကကြာ အလိုကသ်င့် နနရေသေည့်အပြင် အောကပျိုင်းမှ ဒေါခြွိုသကရြီ၏ လွှာဖြားလေးဖြင့် ထိုးဆှပေးနမှေုကို ကော့ပြံနအေောငကြို ခံနရေ ပြနသ်ည်။
ခငလြေးရငထြဲ မောဟိုကတ်ုနရြီလာသည်။ ကာမစည်းစိမကြို တနင့်တပိုး ခံစားနရတေော့ အလှနခြံရခကန်သည်ေ။ နှုတမြှ ဖြင့်ဟညည်းညူရင်း ခံစားဖို့ကတွော့ လီးက ပါးစပထြဲမှာ အပြည့်အကြပ် ဝငထြှကန်ပြန်ေ၏။ ခငလြေးရဲ့ တအုအုနဲ့ အသံထွကန်ပေုံက ဘယလြောကတ်ောင် နရထေိုငရြခကန်မှန်ေး သိသာလှသည်။
ကြောခြင် သူမကို စလိုးလိုးချင်ြး တဈခွီ ပြီးသှားရပမယ်ေ့ အခုလို နှစ်မွိုးညှပပြှီး ပါးစပပြေါကကြို အလိုးခံ၊ စောကဖြုတကြို လွှာနဲ့အယကခြံနရခွေင်းမှရသော ကာမဖီလငကြှောင့် ရမကစြိတတ်ှေ အမှင့်ဆုံးသို့ ရောကလြာရပြနတ်ော့သည်။ ထိန်းထားလို့မရတော့။ ခငလြေး ပြီးချင်လြာပြနသ်ည်။
သုံးဦးသား အစုပအြမှုတ် တူညီစွာ လုပန်ကြပေမယ်ေ့ ညှပပြှီး အကလိခံနရတေဲ့ ခငလြေးက သုတရြညထြှကဖြို့ တာဆူလို့နပပြေေီ။ ပါးစပထြဲမှလီးကို လကဖြှင့်ထိန်းကိုငရြင်း ကမန်းကတန်း ခွှတပြဈကာ….
“ အ…. ကမွ….. ကမွ…. ပြီးတော့မယ်…. ထွကကြုနတ်ော့မယ်…. အ…. အီး…. ဟင့်….”
ခငလြေးရဲ့ တဏှာရမကထြနထြန် ကယောငကြတမ်း အငမ်းမရ ပြောလိုကသ်ံက တုနခြိုကန်သည်ေ။ ကာမမီးက အပြင်းဆုံး တောကလြောငန်ခွေိန်၊ တဏှာရမကဒြီရကေ အမှင့်ဆုံးသို့ရောကန်ခွေိနတ်ှင် ခငလြေး၌ အသိတရား မရှိတော့ပေ။ ကြောခြင့်လီးကို လကဖြှင့် အားကိုးတကြီးပုံစံနဲ့ တင်းကြပစြှာ ဆုပကြိုငထြားရင်း ဒေါခြွိုသကရြီရဲ့ ခေါင်းကို သူမလကတ်ဈဖကဖြှင့် စောကဖြုတဆြီ ဖိဆှဲကပကြာ ခါးကိုကော့လနပြှီး စောကရြညတ်ှေ ညှဈထုတပြဈလိုကလြတေော့သည်။ ခငလြေး တဈခွီပြီး သှားပြနလြပြေီ။ ဒါပမယ်ေ့ ဒေါခြွိုသကရြီနဲ့ ကြောငခြငတ်ို့က အခုမှ အစပျိုးနကြဆေဲ။
ခငလြေးစောကဖြုတဆြီကို ခဏကြာ ယကပြေးနပြေီးမှ ခငလြေးဘေးတွင် ဒေါခြွိုသကရြီက ဝငလြှဲလိုကသ်ည်။ ခငလြေးမှာ ကြောခြင့်လီးတနကြှီးကို လကဖြှင့် ဆုပကြိုငထြားရင်း ရငဘြတလြေး ဖုတလြိုကဖြုတလြိုကဖြှင့် အမောဖြလေို့နသည်ေ။
“ ညည်း တောတ်ောြ ဏှာထနတ်ဲ့ ကောငမြပဲ ခငလြေး…. ဒါကြောင့်လည်း မင်းအောငကြ နင့ကြို အသဲစွဲ ဖြစ်နတောနမှော…. ဒါပမယ်ေ့ အခု နငကြ ငါတို့နဲ့လာပြီး အလိုးခံပြီးသှားပြီဆိုတော့ နင့်အကြောင်းကို မင်းအောင် မသိစချင်ေရြင် နောကြ ငါ ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပရြတော့မယ် ကြားလား…..”
ဒေါခြွိုသကရြီက ခငလြေးကို အပိုငခြွုပပြဈလိုကြ၏။ ခငလြေး ဘာမှပြနမြပြောတော့ပဲ ခေါင်းကိုသာ အသာငှိမ့်ပြလိုကသ်ည်။ ဒါပမယ်ေ့ ခငလြေးမှာလည်း ဝှကဖြဲနဲ့ပါ။ သူမကို ယောကြွားဖြစ်သူနဲ့ ခွိမ်းချောကြ အကြပကြိုငန်ပမေယ်ေ့ သူမမှာလည်း လှတလြမ်းရှိနပေါသည်။
ဒါပမယ်ေ့ ခငလြေးကလည်း လူတဈမွိုး။ အရှဲ့တိုကခြငွစြိတကြလေး ရှိနသည်ေ။ အကြပကြိုငမြှန်း သိနပေါလကြြ၊ သူမကို ဖာဇာတသ်ှင်းပြီး ကြေးစားမိန်းမတဈယောကဖြစ်အောငလြုပမြှာ သိလကြန်ဲ့ပင် ခငလြေး မကန့်ကြကမြိပေ။ ခငလြေးတဈယောကြ သိသိလကြန်ဲ့ ဆကမြိုကဖြို့ ဆုံးဖြတန်မေိတော့သည်။
အဲဒီနေ့က ကိုမင်းအောင် အိမကြိုပြနမြလာပေ။ ထိုတဈနေ့လုံး ဒေါခြွိုသကရြီက ခငလြေးကို ကာမသငခြန်းစာတွေ ပို့ခနွမှော မင်းအောငသ်ိနသည်ေ။ သူ့မယားကို နှမှောမိသောလြည်း မှေးစားကြေးဇူးရှင် ဒေါခြွိုသကရြီကို မင်းအောင် မလှနဆြနန်ိုငပြေ။ မိန်းကလေးတဈယောကကြို ခစွမြိရင် အဲဒီမိန်းကလေးဘဝ ပကြဆြီးသှားမှာ သိလကြန်ဲ့ပင် သူက ခစွမြိခဲ့တာကိုး။
ထိုနေ့က ခငလြေး တဈခွီပြီးသှားပြီးနောကပျိုင်း ဒေါခြွိုသကရြီက ကြောခြင့်ကို ကုန်းပြီး အလိုးခံသည်။ ကြောခြငကြလည်း သူ့ကိုမှေးပြီးစားတဲ့ မှေးစားအမကေို ခငလြေးရှေ့မှာ အပီဖြုတသ်ည်။ နောကြ ခငလြေးကို ထပဆြောပြှနသ်ည်။ သူပြီးသှားခွိနတ်ှင် ခငလြေးနဲ့ ဒေါခြွိုသကရြီတို့ ပလူးကြတာကို ထိုငကြှည့ရြင်း လီးပြနတ်ောငလြာအောင် အနားယူပြနသ်ည်။ လီးပြနတ်ောငလြာတာနဲ့ ထပပြှီး ဆောကြှပြနသ်ည်။
ခငလြေးကို တဈလှည့်လိုးလိုကြ၊ ဒေါခြွိုသကရြီကို တဈလှည့်လိုးလိုကန်ဲ့ ကယွပြှောလှတဲ့ ကာမပငလြယပြှငကြှီးဆီသို့ တကည်ီလကည်ီ မမောမပန်း ကူးခတန်ကြပေါတော့လသတေည်း…..။
ပြီးပါပြီ။