မစိနခြင် နှင့ြ ခွေးသိုး
ရေးသားသူ – အမညမြသိ
ခွေးသိုး၏လီးကြီးက မစိနခြင်၏ ဖငသ်ားအိအိနှစ်ဖကအြကြားရှိ စောကဖြုတအြခေါင်းပေါကကြဉွြးကလေးထဲသို့ အဆကမြပြတ် ထိုးဖောကဝြငရြောကလြာနသည်ေ။ မစိနခြငတ်ဈယောကြ ခါးကလေး ကော့ကနဲ ကော့ကနဲ ဖြစ်သှားပြီး သူမဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြို ပင့မြှှောကြ၍ ခွေးသိုး လိုးဆောင့မြှုကို ဇိမယ်ူခံစားနသည်ေ။
ခွေးသိုးမှာ အရပပြုပုပြတပြှတ် လူလုံးလူဖန် သေးသောလြည်း သူ့လီးကြီးကမူ သူ့ရဲ့ခန်ဓာကိုယန်ှင့ြ မလိုကဖြကအြောငပြင် ကြီးမားဖြံ့ထွားကာ ရှညလြည်းရှညလြှန်းလှသည်။ သူ တဈခကြတ်ဈခကြြ အားယူလိုးဆောင့လြိုကတ်ိုင်း မစိနခြင်၏ တငပြါးကြီးနှစ်ဖကမြှာ အိကနဲ အိကနဲ တုနခြါလှုပရြမ်းကာ ပိပြားသှားမတတရြှိပြီး လီးဒဈထိပပြှဲကြီးက သူမ၏ သားအိမကြိုပင် ဒုတကြနဲ ဒုတကြနဲနအေောင် ထိတိုကမြိကာ မစိနခြငတ်ဈယောကြ အသကရြှူပင် ရပ် ရပသ်ှားခဲ့မိပါသည်။
လီးကြီးသလောကြ ဆောင့အြားသနပြှီး နင့န်င့သ်ီးသီး ဖြစ်လှသလို တဈသကန်ှင့တ်ဈကိုယ် မခံစားဖူးသည့ြ အရသာကို ခံစားနရကော လူတဈကိုယလြုံး ရှိန်းတိန်းဖိနတ်ိန်း ဖြစ်၍လာရသည်။
“ဗွိ ဖစြျ စွတ် … ဗွှတ် …ဗွဈ ပြှတ် ဗွှတ် …”
“ဘုတ် စွပ် ဇွပ် ဘုတ် ဗှပ် အိ အိ အင်း အင့ျ ဟင့ျ …အင်း အင့ျ အ အ အင့ျ”
မစိနခြင် အိမကြပြငထြကကြ ကြိုးတိုးကြဲတဲ ကြမ်းပြငမြှာပင် ဒူးထောကကြာ ဖငကြုန်း၍ အလိုးခံရင်း ပါးစပကြလည်း တဟင်းဟင်းနှင့ြ သကပြှင်းတွကေို မကြာခဏခွ၍ ဖငကြှီးကို ကော့ကာ ကြှကာဖြင့ြ စိတလြိုလကရြပင် အလိုးခံရင်း အသကရြှူသံ ပြင်းသထကြ ပြင်းလာရပသည်ေ။
ခွေးသိုး သူ့လီးကို သူမ၏စောကဖြုတထြဲတွင် အရင်းထိမှုပန်အေောင် ထည့သ်ှင်းပြီး သူ့ခါးကို ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပ်၍ ဆောင့လြိုးမှုကို အရှိနမြှှင့တ်ငလြိုကသ်ည်။ မစိနခြငမြကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့သှားသည်။ ထိခကြပြှင်းသလောကြ ဇိမအြတွေ့ကြီး တွေ့နမေိတာကြောင့ြ သူမဘယလြိုမှ မငှင်းဆနသ်ာဘဲ ခွေးသိုးလိုးသမွှကို ကြိတမြှိတ်၍ အောင့ခြံနရေ၏။
“အင့ျ ကြှတ် အ အလာ့လား အ ရှီး အ အ ”
“ဘုတ် ဇွပ် ဘုတစြှိ ဇွပ် ဘှတ် ဘတ် ဖြပ် ဘုတ် ဖတဘြတ် ဗှပ် ”
စောကရြညသ်ံတွေ မှိုငသ်ှားသည်။ အသံထွကလြည်း မှနလြာသလို ခွေးလိုးသလို ဇိုးဇိုးဇပဇြပန်ှင့ြ သှကသ်ှကကြှီး လိုးဆောင့ခြပြုံမွိုးက ယောကြွားတဈရာမှာ တဈယောကြ တွေ့ရကြုံရခဲသည့ြ လိုးဆောင့မြှု ပုံစံမွိုးပဲ ဖြစ်နပသေည်ေ။ ခွေးသိုးက လူကောငသ်ေးသလောကြ သကလြုံက တောတ်ောကြောင်းသူလို့ ပြောရမည်။ အခကြပြေါင်း လေးငါးဆယ် ဆကတ်ိုကြ လိုးနတောတောငမြှ သူ့ဆောင့အြားက ကမွသှားဘဲ ပိုမိုပြင်းထနလြာသလိုတောင် ထငမြှတရြသည်။
ခွေးသိုးဆောင့ခြကြကြ ပိုစိပလြာပြီး မစိနခြင်၏ စောကပြတမြှာလည်း စောကရြညတ်ှေ ပိုရှှဲလာရကာ လွှောကနဲ လွှောကနဲနအေောင် လီးဝငလြီးထွကြ ပိုကောင်းလာသည်။ မစိနခြင် အကြိုကတ်ှေ့ပြီး စောကပြတလြည်း ပို၍ပင် ယားလာ ရှလာခဲ့ရသည်။ သူမ၏ကိုယအြရှေ့ပိုင်း တဈခုလုံးကို ကြမ်းပြငပြေါြ ဒီအတိုင်း မှောကအြိပခြလွိုကရြာမှ သူမဖငသ်ားကြီးများကို နောကပြဈ၍ ခွေးသိုး အသည်းအသန် ဆောင့သ်ှင်းမှုကို စောကပြတကြှီး အပြဲသားနှင့ကြှိတမြှိတခြံယူနပတေေော့သည်။
မစိနခြင်၏ အိမခြန်းထဲမှာ လိုးသံ ဆောင့သ်ံတွကေ သောသောညံသှားခဲ့ရပြီး… အိမကြလေးမှာလည်း သူတို့နှစ်ယောကြ၏ ကာမသောင်းကနွြးမှုဒဏကြှောင့ြ ကြှီကနဲ ကြှီကနဲ အသံများထွကကြာ တသိမ့သ်ိမ့ြ လှုပခြါလွှကြ ရှိခွပြေီ။ ခွေးသိုး မီးပြင့မြတတပြင် လိုးပေးနသည်ေ။ ဖငကြှီးကို အနောကကြနေ ပင့မ်၍ မစိနခြင်၏ စောကဖြုတတ်ဈခုလုံးကို အလဲလဲအကြဲကြဲ နှုတခြမ်းသားများ ပြဲလနကြုနသ်ညအြထိ နင်းကနဆြောင့လြိုးပေးနပသေည်ေ။ ဘယအြညှိုးနဲ့ ဒီလောကအြထိ သဲကြီးမဲကြီး လိုးနရသေလဲလို့တောင် မေးရတော့မလောကပြင်။ သူနေ့စဉြ မှငတ်ှေ့နကဖြှေဈသော မစိနခြင်၏ စောကပြတကြှီးကို လိုးနိုငဖြို့ရန် ခွေးသိုး အခွိနတ်ှေ အများကြီး ရင်းနှီးပေးဆပခြဲ့ရသညပြဲ မဟုတလြား။
မစိနခြငကြား လီးခစွသ်ူပီပီ ဖငကြိုနောကပြှနကြုန်း၍ သူမ၏ လငယ်ောကြွားလီးထကြ ၃ ဆ ၄ ဆမက ပိုကြီးသည့ြ ခွေးသိုး၏ လဒဈပြဲကြီးကို ဝကဝြကကြှဲပင် စောကဖြုတထြဲ အပြည့အြသိပ် တဈကြပန်အေောင် ထည့သ်ှင်းပြီး အလိုးခံနရသေည့အြဖြစ်ကို ကြကြနေပေန်ပကြှီး ဖြစ်နပေုံရပသည်ေ။
ခွေးသိုး တဈခကြြ ဆောင့လြိုးခလွိုကတ်ိုင်း သူမစောကပြတန်ှုတခြမ်းသားများ ပြဲကနဲပြဲကနဲနအေောင် ပြင့အြာထွကသ်ှားပြီး သူ့လီးချောင်း ထိပလြုံးကြီး သားအိမဆြီ ပြေးပြေးဆောင့မြိသည့ြ အရသာကို တရှိုကမြကမြကြ ခံစားလို့မဝလဟနေဖြှင့ြ သူမ၏ဖငကြို ကော့၍ကော့၍ နောကပြှနတ်ှန်းဆောင့ြ ပေးနတောကို ခွေးသိုး ကောင်းစွာ သတိထားမိပသည်ေ။
နှစ်ယောကသ်ား အပေးအယူမွှစွာပင် ကာမစည်းစိမကြို အပြည့အြဝခံစား၍ သူကဆောင့ခြလွိုကြ မစိနခြငကြ ပြနဆြောင့လြိုကန်ှင့ြ စောကရြညသ်ံတွလည်ေး တဇွပဇြှပ် တဘှပဘြှပ် အခကြကြကြ မှညဟြီးထွကပြေါပြှီး အသံမထွကအြောင် ဘယလြိုမှပင် ထိန်းမရတော့ခွေ။
ခွေးသိုး တဈနာရီကြောကြွောလြောကြ ကြာအောင် မစိနခြငကြို ဖငကြုန်းလိုးသည်။ ယခုလို ခွေးကုန်းပုံစံ လိုးဆောင့မြှုကို သူ့အနနှငေ့ြ အကြိုကဆြုံး ဖြစ်သလို မစိနခြငလြည်း နှစ်ထောင်းအားရ သဘောကသွညပြင်။ မစိနခြငတ်ဈယောကြ ခွေးသိုးလီးအရသာကိုသိ၍ ဖငကြုန်းလိုးလိုး ဘေးစောင်း ပကလြကြ လိုးချင်သ်လိုလိုး သူမစောကပြတထြဲ လီးတဆုံးထည့ြ၍ အလိုးခံသညခြညွြးဖြစ်သည်။ သူလိုးတိုင်းလည်း နှစ်ခွီသုံးခွီမက သူမ ” ပြီး ” ရပသည်ေ။
မစိနခြငကြ လငရြှိမယားတဈယောကမြို့ လီးတော့အလှနမြကသ်ည်။ စောကဖြုတထြဲမှာ လီးတဈချောင်းမဟုတ် တဈချောင်း ထည့အြလိုးခံရမှ တင်းတိမကြွနပေန်ိုငသ်ူ ဖြစ်သည်။ ခွသေိုး သူ့လီးကို အဆကမြပြတ် တဇွပဇြှပ် တဗှပဗြှပ် ဆောင့ရြင်း လရညတ်ှကေ မစိနခြင်၏ သားအိမထြဲသို့ ဗှဈကနဲ ဗှဈကနဲ ပန်းဝငသ်ှားသည်။ မစိနခြင် ကိုယတ်ိုငမြှာလည်း နှစ်ခွီတိတိ ပြီး၍ စောကပြတကြ ပြစိပြစိဖြစ်လာကာ ခွသေိုးလီးကို သူမစောကပြတန်ှင့ြ ဖစွြ၍ ညှဈ၍ စောကရြညတ်ှေ ဒလဟော ပန်းလှှတထြုတလြိုကလြေ၏။
“ခွေးသိုး တောပြှီဟာ နောကန်ေ့မှလုပတ်ော့ ခုနင် ပြနလြိုကြဦး ”
“လိုးလို့မှ မဝသေးတာ စိနခြငရြဲ့ ”
“ငါ့သမီး နိုးလိမ့မြယ် မနကဖြှန် နင် ကြိုကတ်ဲ့နရော ခွိန်းလိုကြ ငါလာမယ် ”
“တကယ် နောြ ဒါဖြင့ြ ငါ ပြနတ်ော့မယ် ”
ခွေးသိုး သူ့ပုဆိုးကို ပြနကြောကစြှပပြှီး “ရှှတ် ” ကနဲ မစိနခြင် ပါးကလေးကို အသာနမ်း၍ နှုတဆြကလြိုကပြှီး အိမပြေါကြနေ ပြနဆြင်းသှားသည်။
မစိနခြင် တံခါးကို ပြနပြိတလြိုကကြာ အိမထြဲကို လှမ်းဝငလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ သမီးဖြစ်သူက အိပမြောကကြောင်းနတေုန်းပင် …။ မစိနခြငကြ ဈေးထဲမှာ ကုနစြိမ်းရောင်းသည်။ ဈေးအသှားအပြန် အကြိုအပို့ အလုပကြို ခွေးသိုး၊ အောငမြှင့န်ှင့ြ စိနသ်န်း အစရှိသော ဆိုကျကားသမားများနှင့ြ ဆကသ်ှယပြှီး သူတို့ကိုသာ အားကိုးအားထားပြု၍ နေ့တဓူဝ ဈေးထဲမှာပင် အခွိနကြုနန်ရသေူဖြစ်သည်။
သူမမှာ လငရြှိမယားတဈယောကဖြစ်ပမယေ့ြ လငဖြစ်သူက မှဝတီ မဲဆောကဖြကသ်ို့ ကုနကြူးသှားမညဆြိုပြီး ထွကသ်ှားရာက ငှလည်ေးမပို့ သတင်းလည်းပြနမြကြား အဆကအြသှယပြှတတ်ောကခြဲ့သညမြှာ နှစ်နှစ်ကြောြ သုံးနှစ်နီးပါးပင် ကြာမှင့ခြဲ့ပပြေီ။ သပြေီလား အသကရြှငလြွှကရြှိသေးရဲ့လား ဆိုတာကိုတောင် သူမ မသိရတော့ခွေ။
သမီးတဈယောကြ ရှဈတန်းအထိရောကအြောင် သူမကိုယတ်ိုငပြင် ရုန်းကနလြာခဲ့ရသည်။ သမီးဖြစ်သူမှာလည်း ပညာရေးဖကမြှာ ဖြစ်ထွန်းမည့ပြုံမပေါဘြဲ မကြာခဏ စာမေးပြဲကသွူဖြစ်၍ ဒီတဈနှစ် စာမေးပြဲထပကြလွှင် ကြောင်းမှထွကခြိုင်းပြီး မိမိနှင့အြတူ အလုပလြုပစြတေော့မညဟြု ဆုံးဖြတထြားသည်။
မစိနခြငမြှာ ရုပရြညအြတနအြသင့ရြှိပြီး ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ ဆန့ကြငွဖြကလြိငဖြစ်သော ပုရိသအကြိုကြ လုံးကြီးပေါကလြှ တငရြင် အခွိုးအစားကကြ တဈရဈကားစွင့သ်ူဖြစ်လရော ယောကြွားသားအများ၏ စိတဝြငစြားမှုကို ခံရသူလည်း ဖြစ်သည်။ နှုတကြမူ ကုနစြိမ်းသညပြီပီ ကြမ်းသည်။ ဒါပမယေ့ြ သဘောမနောကောင်းသည်။ ဆကဆြံရေးလည်း ပြပြဈေသူဖြစ်၍ ယောကြွားသားတွနှငေ့ပြါ ရောထွေးယှကတ်ငရြှိနတတေပြှီး အားမနာစတမ်း ပြောရလွှငမြူ နည်းနည်းတော့အညှာလှယသ်ညဟြု ဆိုရခွမည်ေ။
ခွေးသိုးနှင့မြဖြစ်ခင် သူမတို့ရပကြှကအြတွင်းမှ ကားဒရိုငဘြာတဈယောကန်ှင့လြည်း ယူကြတော့မလိုလို အဆင့မြွိုးအထိ ရောကခြဲ့ဖူးသည်။ နောကြ မညသ်ို့မညပြုံ ဇာတလြမ်းပြတသ်ှားကြသညမြသိ။သူမ အခစွကြံကြမျမာက ခွေးသိုးလကထြဲသို့ မထငမြှတပြါဘဲ ရောကရြှိလာရတော့သည်။
နေ့လညခြင်း ထမင်းစားခွိနရြောကတ်ော့… သူမကို ခွေးသိုးလာခေါြ၍ ဆိုငရြှိ ပစ်စည်းများသိမ်းပြီး သူ့ဆိုကျကားနှင့ပြင် မှို့စွနဖြကြ လူနရပေကြှကြ တဈနရောဆီသို့ လိုကပြါလာခဲ့သည်။ ခွေးသိုးက အိမတ်ဈအိမမြှာ သူမကို ထားခဲ့ပြီး စားသောကစြရာများ သှားရောကဝြယယ်ူကာ မကြာမီ ပြနရြောကလြာသည်။
“ကဲ ထမင်း အရငစြားမှာလား … လူကို အရငစြားဖို့လား ပြော”
မစိနခြငကြ ခွေးသိုးကို ပြီတီတီ မခို့တယို့ကလေး ကြည့်ကြာဖြင့ြ ပြောလိုကသ်ည်။ ခွေးသိုး တဟီးဟီးနှင့ြ သှားဖြီး၍
“လူကို အရငလြိုးမှာပေါ့ စိနခြငရြဲ့ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ”
“ဟဲ့တိုးတိုး … သနောကောင် လူတွကြေားကုနလြိမ့မြယ် ဟှင်း ”
မစိနခြငကြ ခွေးသိုး ပေါငတ်ှင်းကြောကို ဆှဲလိမပြှီး ပြောလိုကတ်ော့
” ကြားပလေ့စေ …ဟိုဖကခြန်း ဒီဖကခြန်း အလုပဖြစ်တဲ့ သူတွခညွြေးပဲ ဟီ ဟိ ”
“သနော ငါ့ကို ဘယမြွား ခေါလြာသလဲ မသိဘူး ဒီမှာဖြင့ြ အကောင်းမှတလြို့”
“ဟင်း ဟင်း ဟင်း စိနခြငရြယ် နရော ဒီလောကအြရေးမကြီးပါဘူး … နငန်ဲ့ငါ အလုပဖြစ်ဖို့သာ အဓိကပါ ”
“ဒီလိုဆိုရငလြည်း ပြီးရော ”
မစိနခြငကြ ခပင်ေါ့ငေါ့ပြောဆို၍ … ခွသေိုးက သူမ၏ထမီကို ခါးအထကြ ပင့လြှနတ်ငလြိုကပြှီး ဖငသ်ားဖြေးဖြေးအိအိကြီးများကို လကန်ှင့ြ ဆုပန်ယ်၍ သူမပေါငန်ှဈဖကကြှားထဲကို ခေါင်းတိုးဝငလြိုကသ်ည်။
“ဟင် တွေ့တာနဲ့ ဒါပဲကြာ … ကြှတ် အ အ ရှီး အိ အင့ျ အင့ျ ”
စိနခြင် ခါးလေး ကော့တကသ်ှားရသည်။ သူမထမီလေးက ခါးအထကဆြီ လနတ်ကန်ပြေီး သူမ၏ အဆီတဝင်းဝင်းနှင့ဖြစ်သော စောကဖြုတပြှငကြှီးက မဖုံးနိုင် မဖိနိုငဘြဲဖြစ်ကာ ပေါငတ်နဖြှူဖြူကြီးနှစ်ဖကြ အကြားမှာ ဘှားကနဲ ပေါထြှန်းနလွှကြေ … ခွေးသိုး … သူမ၏ စောကဖြုတပြှင် ဖောင်းမို့မို့ကြီးကို ကုန်းနမ်းနသည်ေ။ နကမြှောငထြူထဲသော့ စောကမြှေးများ ဝိုင်းရံနသညေ့ြ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသား ထူအမ်းအမ်းကလေးတွကေို လွှာနှင့ြ သပကြာ သပကြာဖြင့ြ ယကယ်ကဆြှပေးလိုကသ်ည်။ အကြဲကြောင်းတဈလွှောကြ အောကမြှနေ အထကသ်ို့ လွှာနှင့ထြိုးကောကြာ ယကတ်ငပြဈလိုကရြင်း စောကခြေါင်းလေးထဲ လွှာဖြားသှင်း၍ ထိုးမှှေ့ကလိကစားပေးသည်။ အစိထိပဖြူးကလေးကို သှားဖြင့ြ မနာမကငွအြောင် တဇပဇြပန်ှင့ြ ကိုကခြဲ စုပဆြှဲပေးသည်။
” အ အ အိ အိ အင် … အ အ ”
မစိနခြင် စကားပင် မပြောနိုငတ်ော့။ စောကပြတကြှီးကို ကော့ကြှပေးလိုကရြင်း ခွေးသိုးခေါင်းကို လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဖိဖိခနွကော သူ့ဆံပငတ်ှကေို ကုပဖြှ လိမဆြှဲ၍ … နှုတမြှလည်း တရှီးရှီး တအိအိ ညည်းတွားရင်း ကော့ပြံထွန့လြူးသှားရလေ၏။ စောကရြညတ်ှကေ မှငမြကောင်းအောငပြင် ရှှဲနဈစွာ ဖိတလြွှံ ထွကကြလွာသည်။ စောကပြတတ်ဈခုလုံးကို နူးအိနအေောင် လှည့ပြတမြှှနှေောကြ၍ အားရတော့မှ ခွေးသိုးခေါင်းပြနကြှှလာပြီး သူမကိုယအြထကပျိုင်းမှ အင်ျကြီနှင့ဘြောလြီကိုခွှတ်၍ နို့အုံ အိအိထွေးထွေးကြီး နှစ်ဖကကြို လကဖြှင့ြ ဆုပန်ယကြာ နမ်းလိုကြ စို့လိုကြ လုပန်လသေည်ေ။ နို့သီးခေါင်း ကလေးတွကေို လှိမ့လြှိမ့ခြွပေေးသည်။
“ဟင်း ခွေးသိုး ဒီလောကလြုပတ်ာ အားမရသေးဘူးလားဟင် ”
“ငါ နင့တ်ဈကိုယလြုံးကို နမ်းချင်တ်ယ်။ အိမမြှာလိုးလို့ အားမရဘူး။ ဒီမှာကတွော့ ဘယသ်ူမှမသိဘူး။ တဝကြီး လိုးကြရအောင် ”
“နင့သ်ဘောပဲ ငါ့ကိုလည်း နင့လြီး ပေးစုပပြါဦး ”
“စုပလြေ ပြောင်းပြနအြိပမြယ် နငလြည်းစုပ် ငါလည်း စောကပြတယ်ကပြေးမယ် ”
“အမယလြေး ဒီတဈခါ ထပယ်ကရြငတ်ော့ သပေါပြီတောြ ဟင်း ဟင်း ”
မညသ်ို့ဆိုစေ ခွေးသိုးအလိုကိုတော့ သူမ လိုကလြွောပေးရှာသည်။ အောကကြနေ ပကလြကလြှနပြှီး သူမပါးစပဖြှင့ြ လီးကိုစုပ် လဒဈပတလြညကြို လွှာနှင့ြ ယကကြာ ယကကြာဖြင့ြ ဂွေးဥနှစ်လုံးပါမကနွြ လိုကလြံ၍ စုပဆြှဲ ကစားပေးသည်။
ခွေးသိုးကလည်း အပေါကြနေ ဖငခြေါင်းပြောင်းပြနမြှောကအြိပရြင်း သူမပေါငခြှံကြားထဲ ဝင်၍ စောကပြတကြို နမ်းစုပန်ပြနေသ်ည်။ ခွေးသိုးလီးကမူ အပေါကြနပြေီး မစိနခြင် ပါးစပပြေါကထြဲကို လိုးပေးနသလေိုကြီး ဖြစ်နပသေည်ေ။
ခွေးသိုးလီးက အပြတကြို တောငလြာသည်။ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ခေါင်းထောငကြာ ဘယသ်ူ့မှ ထီမထငဟြနဖြှင့ြ မတမြတ် မတမြတ် ဖြစ်၍လာသည်။ သူမ၏တံတွေးများဖြင့ြ စိုလကတ်ောကပြှောငန်သေော ခွေးသိုးလီးမှာ ကြောခမွြးစရာကောင်းလှန်းလှပြီး လိုးရနအြသင့အြနအထေားသို့ ရောကရြှိနခွပြေေီ။
“ကဲ လိုးတော့ ကိုယတ်ောရြေ …အခွိနဆြှဲမနနေဲ့တော့ ”
မစိနခြငကြ ပြောလည်းပြော ပကလြကအြိပန်ရောက သူမပေါငန်ှဈဖကကြို ပြဲပြဲကားကားလုပ်၍ စောကဖြုတဖြှဲဟပေးထားလိုကသ်ည်။
ခွေးသိုး သူ့လီးကို အပေါကဝြမှာ အသအချောခွိန်၍ ဆောင့သ်ှင်းသည်။ လီးက စွတ် ဗှှတကြနဲ စောကဖြုတလြိုဏခြေါင်းပေါကကြလေးထဲ ကြပသ်ိပစြှာဖြင့ြ တိုးဝငသ်ှားတော့သည်။
“အ အား အိအိ … အား အား ဆောင့ြ ခွေးသိုး မရပန်ဲ့ ဆကတ်ိုကဆြောင့ြ… ဆောင့ပြေး အ အိအိ အင့ြ ဆောင့ပြါ မှနမြှန် ကာလနာကြီးရဲ့… အား ဟင်း ဟင့ြ အင့ြ အင့ြ ”
“စွတ် ဖြပ် ဗွှတ် စွပ် ဖတ် ဗွှတ် … ဗ လှတ် ဖြတ် ဗှပ် ဘုတ် ဘတ် ဖြပ် … ဗှပ် ပြှတ် ဇွပ် ”
“ကောင်းလိုကတ်ာ ခွေးသိုးရယ် ဟား … အိ အ အား နင် … နင် ငါ့ကို လိုးပြီး … ပစ်မသှားနဲ့နောြ။ ငါ နင့ြ နင့လြီးကို သိပကြှိုကတ်ယ်။ နငလြေ လူကောငသ်ေးသလောကြ လီးကြီးက … ဟို ဆငအြံ…ငှကပြွောသီး ကြ… ကနွတောပဲ ဟင်း ဟင့ြ အ …အိ အင့ြ အင့ြ ”
“စိနခြင် နငကြ ငါ့ထကြ လီးကြီးတဲ့ကောင် မတွေ့ဖူးလို့ဖြစ်မယ်။ ငါ့ထကြ လီးပိုကြီးတာတွေ့ရင် နငသ်ှားအလိုးခံမှာ သချောတယ် ”
“အေး ဟုတတ်ယ် ငါအလိုးခံမှာပဲ။ ငါက စောကပြတပြှဲအောင် လိုးပေးနိုငတ်ဲ့ လီးကို ပိုကြိုကတ်ယ်။ လူထကတ်ောင် လီးကိုပိုခစွတ်ယ်။ ကဲ ဘာပြောချင်သ်ေးလဲ … မ သာကြီး ဖာ ဂေါင်း … ကြီး ရဲ့ ဟင်း ”
မစိနခြင် စိတပြေါကပြေါကန်ှင့ြ သူ့ကို ပြနပြကလြိုကတ်ော့ ခွေးသိုး လိုးနရောကနေ… တဟား ဟား အောရြယလြိုကမြိသည်။
သူ မစိနခြငကြို ခစွစြနိုး စနောကလြိုကခြှင်းသာဖြစ်၍ သူမဘယလြိုပြနပြှောပြော စိတဆြိုးတတသ်ူလည်း မဟုတပြါခွေ။
“နင် မဆဲနဲ့နောြ ဟင်း ဟင်း ငါက နင့ကြို ခစွလြို့ …ဟင်း ဟင်း ဟင်း ”
“ဘာ …ခစွတ်ာလဲ ဒါလား ခစွတ်ာ ဟှန့ြ သူများစောကပြတကြိုကတွော့ မညှာစတမ်း လိုး …လိုး နေ ပြီးတော့ … ဟင့ြ ဟင့ြ ”
“ခစွြ ခစွလြို့ လိုးတာပေါ့ ဟာ နငကြလဲ ”
“ကာလနာ မှှပြေေးကိုကြ …နင် လိုးချင်ရြင် လိုးချင်တ်ယလြို့ပြော ဟှန်း … မအေ လိုး ကြီး ။ ကဲလိုးစရာရှိတာ မှနမြှနသ်ာ လိုး။ ပါးစပ် ပိတထြား စမ်းပါ …”
မစိနခြင် ပြောရင်း သူ့ကို မှနမြှနလြိုးပေးဖို့ တဈဖကလြှည့န်ှင့ြ လောဆောလြိုကသ်ည်။ ခွေးသိုး အပြတ် ဆောပြဈလိုကသ်ည်။ မီးပြင့မြတတ် ဆောင့ကြာ ဆောင့ကြာနှင့ြ… တဈခွီပြီးသည့တ်ိုင် မနားစတမ်းပင် သူမစောကပြတကြို ဖိ၍ ဖိ၍ သဲကြီးမဲကြီး လိုးပစ်လိုကလြသည်ေ။ သူ့လီးထိပကြ လရညတ်ှေ သူမစောကခြေါင်းလေးထဲ တဗစွဗြစွြ ပန်းထုတလြိုကသ်ည်။ မစိနခြငတ်ဈယောကြ … အသည်းခိုကမြတတ် ပါပင်။
“အား အ အ အိ အိ အား ခွေး ခွေး သိုး ”
” ဟင်း ဟင်း ကောင်းလား စိနခြင် ဘယလြိုလဲ ”
“ကောင်းတယ် … ခွေးသိုး ငါ အားတောင် ပြတသ်ှားသလိုပဲ … နင် တောတ်ော့ကြို အလိုးသနတ်ဲ့ကောငပြဲ။ နင် ဒီလောကြ လိုးနိုငမြယလြို့တောင် ငါ မထငဘြူး ခွေးသိုး ရယ် ”
အခုတော့လည်း မစိနခြင် လသေံကလေးက နူးညံ့ပြော့ပြောင်း၍ နပသေည်ေ။ ခုဏကလို ဒေါမာနထြနတေဲ့ ကြားရိုင်းမလေးတဈကောငလြို မဟုတတ်ော့ပေ … ။
တဈခွီပြီးတော့ ခဏနား၍ စားကြသောကကြှသည်။ စိနခြငကြ စီးကရကတ်ဈလိပန်ှင့ြ မှိန်းကာနသေော ခွေးသိုး၏ ရငခြှငမြှာ ခေါင်းကလေးမှီနှဲ့၍ လဲလွောင်းကာ နလေိုကရြင်း …
“ငါ နင့ကြို ခစွတ်ယ် ခွေးသိုး။ နငင်ါ့ကို ပြနမြပို့နဲ့ဦး။ ဒီနရောမှာပဲ တဈနေ့လုံး နကြရေအောင် နောြ ”
“စိတခြွ စိနခြငရြယ် ငါလည်းနင့ကြို တဝကြီး လိုးချင်န်တော ကြာပါပြီ ”
နှစ်ယောကသ်ား စကားတွတထြိုးပြောဆို၍ ခွေးသိုးက စိနခြင့ကြိုယလြုံးကလေးကို ကြမ်းပြငပြေါြ နောကတ်ဈကြိမ် ထပမြံ၍ တွန်းလှဲခလွိုကပြှနလြသည်ေ။
မစိနခြင် အဲကြန်း ဘတဈြကားကြီးထဲမှာ ကြပကြှပသ်ိပသ်ိပ် စီးနင်းလိုကပြါလာသည်။ ခွေးသိုးနှင့ခြွိန်းပြီး ပြနလြာတော့ လကထြဲမှာ ငှစကေလေး ခပရြှှငရြှှငန်ှင့မြို့ မှို့ထဲဖကသ်ှား၍ အိမအြတွကြ လိုအပသ်ညမြွားအား လိုကလြံဝယခြှမ်းပြီး ညနေ ၄ နာရီထိုးလောကမြှ မှို့ထဲကနေ လိုင်းကားစီး၍ ပြနလြာသည်။ ဒီအခွိနဆြိုလွှင် သမီးဖြစ်သူ ကြောင်းမှပြနရြောကပြှီး၍ ညနစောပင် ခကြပြှုတ် ပြီးစီးနလေောကပြှီ။
မစိနခြင် ခွေးသိုးကောင်းမှုကြောင့ြ ဒူးတွပေါ ချောငသ်ှားရလောကအြောင် အားအငကြုနခြမ်း နှမ်းနယ်၍ နသည်ေ။ သူမ အကြိမကြှိမ် အလီလီ ပြီးခဲ့ရသည်။ ပြီးခဲ့သည့ြ အကြောင်းအရာတွေ ပြနစြဉြးစားရင်း သူမရငခြုနသ်ံတွေ မှနလြာခဲ့ရသည်။ ကားက မှတတ်ိုငတ်ဈခုပြီး တဈခု ရပလြိုကြ နားလိုကြ ပြနထြှကလြာလိုကန်ှင့ြ သူမအိမပြှနရြောကဖြို့ တဈနာရီကြောလြောကတ်ော့ အနည်းဆုံး စောင့ရြပေဦးမည်။ လူတွကြေားထဲ လဲပျိုကမွသှားအောငဆြိုပြီး လကကြိုင် ကြင်းကလေးကို အားပြုထိန်းကိုင်၍ တိုးတိုးဝှေ့ဝှေ့ပင် လိုကပြါလာခဲ့ရသည်။
ယောကြွား မိန်းမ ကိုယန်ံ့ ခွှေးနံ့ ပေါင်းစုံနှင့ြ စကားပြောသံတွေ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ကိုယခြငွြး ပူးပူးကပကြပ် ထပ်၍ ကြပည်ှပန်အေောင် ရှိရသည့အြထဲ ဘရိတတ်ဈခါ နင်းလိုကတ်ိုင်း အရှိနမြထိန်းနိုငဘြဲ ရှေ့သို့ယိမ်းယိုငကြာ အလဲလဲအပျိုပျို နှင့ြ တဈယောကကြိုယကြို တဈယောကြ တွန်းမိ တိုကမြိ ထိခိုကမြိ ရာကနေ ဇာတလြမ်း ဖြစ်ခဲ့ကြသူတွလည်ေး မနည်းပေ။
မစိနခြငအြနားကို ယောကြွားကြီးတဈယောကြ တိုးဝငလြာပြီး သူ့ကိုယအြရှေ့ပိုင်းနှင့ြ သူမဖငသ်ားတွကေို မထိတထိ လာရောကဖြိကပ်၍ သှေးတိုးစမ်းသလို ပရောပရီလုပလြာသည်။ မသိမသာ လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မကြန်ှာတဈဖကလြှည့ပြှီး သူ မဟုတသ်လိုပုံစံနှင့ြ၊ လူက အသားမည်းမည်း လူကောငခြပထြှားထွား ဗိန်ဓောဆရာတဈယောကလြိုလို ဘာလိုလို။ တမငတ်ကာပင် သူ့အကြောင်း သိအောငဆြိုပြီး မစိနခြင် တငပြါးအိအိနှစ်ဖကကြို သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ဇွတတ်ိုးဝင်၍ ဖငန်ောကပြဈကာ ခွဖြေား အသာထောကကြှှပေးလိုကသ်ည်။ သူ့ပုဆိုးအောကမြှ ဖုထဈရုန်းကြှကာ အရှေ့သို့ ငေါထွကမြတတ် မတတ်ောင် တင်းမာနလကြေရြှိသော လိငအြင်ျဂါကြီးရဲ့ အထိအတွေ့က သူမအတွေးအထငမြှနကြနကြှောင်း သကသ်ပြလွှေကြ ရှိခွသည်ေ။
မစိနခြင် ကြိတပြှုံးလိုကရြင်း သူမဖငသ်ားအိအိနှစ်ဖကကြို သူ့လီးကြီးအပေါကြနေ ဖိလှိမ့ကြှိတ်၍ မသိမသာ ညှောင့ထြိုးကစားပေးလိုကတ်ော့ သူ အားတကသ်ှားပုံရသည်။ သူမပုခုံးဆီ လကတ်ဈဖကကြ လှမ်းကိုငလြာရင်း ကားဆောင့လြိုကသ်ည့ြ အရှိနန်ှင့ရြောပြီး သူ့ခါးကို အရှေ့သို့ ကော့၍ ကော့၍ တွန်းရင်း လီးကြီးနှင့ြ သူမထမီ အပေါကြနပေဲ လိုးဆောင့သ်လို ပြုနပသေည်ေ။
“ဟင်း… မကိုငန်ဲ့… လူတွေ… နဲ့ ”
သူ့ဖကြ ခေါင်းအသာငဲ့စောင်းကြည့်လြိုကရြာက မစိနခြင် လသေံကလေးနှင့ပြှောရင်း သူမ၏ ပုခုံးပေါမြှ သူ့လကကြို အသာဆှဲဖယ်၍ သူမကိုယအြောကပျိုင်းရှိ ပေါငန်ှဈဖကအြကြားထဲသို့ နရောပြောင်းရှှေ့ သှင်း ပေးလိုကသ်ည်။
သူ … ကိုငပြှီ ။ စားနကြေ ကြောငဖြားကြီးမှန်း သိသာလှသည်။ သူ့လကတ်ဈဖကကြ ပေါငကြှားနှိုကန်သလေို ကနွတ်ဈဖကကြို သူမရငန်ှဈမှှှာအကြားထဲ အင်ျကြီအောကမြှနေ လကလြွှိုသှင်း၍ နို့အုံအိအိကို လာရောကြ ဆုပန်ယန်ကော နို့သီးကလေးတဈလုံးကို အသာဖစွခြွေ၍ … အောကမြှာလည်း သူ့လီးက ဖငသ်ားအကြားကနပြေီး တိုးသထကတ်ိုးဝငကြာ စောကပြတကြို လာထောကန်ပြေီး ဆောင့ကြာ ဆောင့ကြာနှင့ြ လီးသှင်း၍ နှူးဆှပေးနပတေေော့သည်။
မစိနခြင် လန့မြအောမြိအောင် စိတကြို အတောကြလေး ထိန်းထားရသည်။ တဈခကြတ်ဈခကြြ နင့ကြနဲ စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲ သူ့လီး ဝငသ်ှားပြီလားလို့တောင် စိတမြှာထငမြှတမြိရပသည်ေ။
မစိနခြင် အကောင်းကြီး ကောင်းနသည်ေ။ ကားက လိုရာခရီးသို့ မရောကမြချင်ြး သူကရှေ့တိုး၍ ဆောင့လြိုကြ လူသူအရိပအြခွညကြှည့ြ၍ သူမက ပြနည်ှောင့လြိုကန်ှင့ြ အတောကြလေး အလုပဖြစ်ကာ ခရီးရောကသ်ှားသည်။
” နာမည် ဘယလြိုလဲ ”
“ဘာလုပဖြို့လဲ ”
“သိချင်လြို့ ” ” …… …… ”
” ဘယမြှာ နတောလဲ ” ” …… …… ”
မစိနခြင် အဖြမပေေးလိုကပြါ။ ခဏတာကြုံဆုံပြီး တဒင်ျဂသာယာမှုနောကကြို လိုကမြိပမယေ့ြ အဆုံးစွနတ်ော့ အရောကမြခံလိုခွေ။ ရှှမှေို့တောပြီပီ မကောင်းမှုဒုစရိုကြ ကြူးလှနလြိုသူတွကေ တင်းကြမ်း ပြည့န်ှကလြို့နတော သူမ အသိပဲမဟုတလြား။ မှတတ်ိုငရြောကတ်ော့
“ဖယ် ကြှနမ် ဆင်းတော့မယ် ”
ဆိုပြီး သူ့ကို နှုတဆြကအြကြည့်ဖြှင့ြ ကြည့်ြ၍ သူမကားပေါမြှ အသာဆင်းပြီး အရညတ်ှေ ပကြေံနသေော သူမ၏ထမီကို ရှေ့နောကလြှည့ပြတ်၍ အသအချော ပြငဝြတလြိုကကြာ အိမကြို ခပသ်ှကသ်ှကပြင် လွှောကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ ကံကြုံလွှငတ်ော့ ပြနလြည် ဆုံတွေ့ရမညမြှာ အမှနပြင်။ လောလောဆယ် သူနှင့ြ ကိုယခြငွြးနှီးနှောမိရာမှ သူမအနဖြငေ့ြ နှစ်ခွီတိုငတ်ိုင် ကာမ လမ်းဆုံးသို့ အပြီးတိုင် ရောကရြှိခဲ့ရသညကြိုတော့ သူမမှအပ မညသ်ူတဈဦးတဈယောကမြှ ပင် သိနိုငလြိမ့မြည် မဟုတပြါခွေ။
ဒီည ခွေးသိုးနှင့ြ အိမမြှာ ခွိန်းတွေ့ကြတော့ … မစိနခြင် ထနန်သည်ေ။ စောကပြတကြ အပြတ် ရှနသည်ေ။ ခွေးသိုးလည်း ဒီညမှပင် ထူးထူးခွားခွား ယခငလြိုးနကြေ အိမကြပြငမြှာ သူမကိုမလိုးဘဲ အိမန်ောကဖြေးဖကကြို ခေါထြုတလြာပြီး ရချိုးသည့ြ နရောနားရောကတ်ော့ မစိနခြငကြို ရစညေန်ှုတခြမ်းကို ကိုင်၍ လကထြောကကြာ ဖငကြို ကုန်းခိုင်းလိုကပြှီး သူကအနောကကြနေ မတတ်ပရြပလြကြြ ထမီလှနကြာ သူမစောကပြတထြဲ လီးသှင်း၍ အဆကမြပြတပြင် ဆောင့လြိုးနပသေည်ေ။
နေ့လည် ဈေးကြဲခွိနလြောကကြ မစိနခြငမြှာ သူသှားလာ လညပြတန်ကြေ ဈေးခေါင်း မအုန်းရီအိမကြို သှားပြီး ထွရောလေးပါး စကားအတင်းတွေ ပြောကြ ရုပရြှငကြှည့ကြှနှင့ြ ခါတိုင်းလိုပင် အခွိနဖြှုန်းနခေဲ့သည်။ မအုန်းရီအိမမြှာ သူမတဈယောကတ်ည်းသာရှိပြီး ကလေးတွလည်ေး ရှိမနကြပေေ။
သူ့ယောကြွား ဘမောငန်ှင့ြ ကလေးများပါ မောလြမှိုငကြို တဈညအိပခြရီး သှားကြသညဆြိုပြီး အိမမြှာ လူမရှိတာကို အခွင့ကြောင်းယူပြီး မအုန်းရီနှင့ြ စိနခြငတ်ို့နှစ်ယောကသ်ား အိမခြန်းထဲမှာ အခန်းတံခါးပိတ်၍ အပြာကား … အများအခေါြ အောကား … တဈကားပြီးတဈကား ထိုငကြှည့ကြှသည်။ ကိုးရီးယား တရုတ် ဂပြနအြခစွကြားရော အမရေိကန် အောကားတွပေါ စုံလို့…။
လီးအရှယအြစားအမွိုးမွိုး လိုးနည်းပေါင်းလည်း စုံလငစြှာဖြင့ြ… ကြည့်ရြင်းနှင့ပြင် ရငခြုနသ်ံမှနလြာခဲ့ကြသည်။တဈယောကမြကြန်ှာတဈယောကြ အဓိပျပါယပြါပါနှင့ြ ကြည့်ရြင်း လူချင်ြးတဖြည်းဖြည်း နီးကပလြာခဲ့ကြသည်။ ပြီးတော့ … တဈယောကကြိုတဈယောကြ နမ်းကြ စုပကြှ… စောကဖြုတခြငွြးလည်း လငကြှင်းရိုကကြာ ပြတ်၍ ဆှ၍ … တဈယောကြ အင်ျဂါဇပကြို တဈယောကြ အပြနအြလှန် လွှာနှင့ယ်ကပြေးလိုကကြှသည်။
ယခငကြလည်း အိမမြှာလူမရှိခွိနတ်ိုင်း သူမတို့နှစ်ဦးသား ကဲနကြေ သဲနကြေ ဖြစ်သည့အြတိုင်း တဈနေ့ခင်းလုံး သူနိုငကြိုယန်ိုင် အပျိုငအြဆိုငပြင် တဏှာထ၍ ညနစေောင်းလောကမြှ မစိနခြင် အိမပြှနလြာခဲ့သည်။ ဗှီဒီယိုကားထဲက လိုးခန်းတွမှော မှငတ်ှေ့ခဲ့ရသည့ြ အမရေိကန် ကပျပလီကြီးများ၏ လီး မဲမဲသဲသဲကြီးတွကေ မစိနခြငမြကြစြိထဲကနေ တောရြုံနှင့ြ ပြနမြထွကဘြဲ ကပျပလီလီးကြီးတွကေို အလိုးခံလိုစိတန်ှင့ြ သူမစောကပြတကြ တထထ… တရှရှနှင့ြ စောကရြညတ်ရှှဲရှှဲ ဖြစ်နခေဲ့သညမြှာ … ခွေးသိုးရောကလြာပြီး ပတကြှမ်းတိုကြ တဈခွီဆှဲတော့မှသာ မိမိ၏ အာလပြှရတေော့သညဟြူ၍ မစိနခြင် တွေးလိုကမြိလေ၏။
ခွေးသိုးက သူမကို လိုးနရင်ေးကနေ ရငသ်ားများကို ကိုငလြိုကြ၊ နို့သီးတွကေို ခွလေိုကြ၊ သူမလညကြုပသ်ား ကလေးတွကေို လွှာနှင့လြိုကလြံ ယကစြုပလြိုကြ လုပန်သည်ေ။ အောကကြနလည်ေး လီးကြီးကို ညှောင့ြ၍ ညှောင့ြ၍ အဆကမြပြတကြှီး ဆောင့လြိုးပေးနသည်ေ။
မစိနခြင် စောကပြတတ်ဈခုလုံး သူ့ဆောင့လြိုးမှုကြောင့ြ ပြဲပြဲလန်၍ပင် နခွပြေေီ။ အရညလြိုကြ လိုကပြုံမှာလည်း သူမပေါငခြှံနှစ်ဖကဆြီ စီးကလွာရသညအြထိပင် …
“ဒီတဈခွီ လိုးပြီးရင် နင့ကြို ငါ … ဖင် လိုးပေးမယ် ”
ဆိုပြီး သူပြောလိုကတ်ော့
“ဖငလြိုးရင် နာမှာပေါ့ နင့လြီး ဒါလောကြ ကြီးတာ ”
မစိနခြင် ပြနပြှော၍
“မနာအောင် ငါ လုပပြေးမယ်။ အခု နင် ငါ့အပေါြ တကလြိုးလိုကြ … ငါ နင့ဖြငပြေါကခြွဲ့ပေးမလို့ ”
ဆိုပြီး ခွေးသိုးက အောကကြနေ သံမံတလင်းပေါမြှာ ပကလြကန်လေိုကရြင်း မစိနခြငကြို သူ့ကိုယပြေါြ တကခြှထိုင်၍ တဈလှည့လြိုးခိုင်းပြနသ်ည်။
မစိနခြငလြည်း တဈခွီ ပြီးလုပြီးခင် ဆတတ်ငံ့ငံ့ မဖြစ်လိုတော့၍ သူ့အလိုအတိုင်း လီးကြီးပေါကြို သူမစောကပြတန်ှင့ြ တည့တ်ည့တ်ေ့ခွိနကြာ ထိုငဆြောင့လြိုးခလွိုကရြင်း ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကြ တလူးလူး တလှိမ့လြှိမ့န်ှင့ြ ဖိလိုကြ ကြှလိုကြ နှိမ့လြိုကြ မှှင့လြိုကလြုပပြှီး ရှေ့တိုးနောကင်င် ဆောင့ြ၍ဆောင့ြ၍ လောကီ ကာမစည်းစိမကြို အပြည့အြဝ ဖီလငယ်ူ ခံစားနလေိုကသ်ည်။ ခွေးသိုးအောကကြနပြေီး သူ့လကကြိုအငှိမမြနဘေဲ မစိနခြင်၏ ဖငပြေါကကြို လကတ်ံတွေးဆှတ်၍ ထိုးနှိုကကြာ ဆောင့ပြေးနသည်ေ။
မစိနခြင်၏ ဖငစြအိုဝလေးမှာ လီးတဈခါမှ မသှင်းဖူးသေး၍ တင်းတင်းစေ့ကာ ဖငဝြစူတူတူလေး ဖြစ်နတောမို့ သူ့အနနှငေ့ြ တောတ်ောလြေး အားစိုကြ၍ လကကြို ထိုးသှင်း ထိုးထုတ် လုပကြာ လှည့ပြတမြှှနှေောကြ ဆောင့ပြေးနရလေသည်ေ။
“ကောင်းလား နင့ဖြငထြဲ … လကသ်ှင်း လိုးပေးတာ… နှာပိုထ မလာဘူးလား ”
“အင်း တဈမွိုးပဲ လုပ် လုပပြေး … နင် တကယ် ဖငလြိုးဖို့လား ”
“လိုးမယ် နင့ကြို စောကပြတရြော ဖငရြော … လိုးလိုကရြမှ ငါကြနပေမြယ် ”
“သချင်ြေးဆိုး ငါ့ကို မသသအေေောင် လိုးဖို့ပဲ စဉြးစားနတောပဲ နင့မြယားပါသားတွေ အကုနခြေါပြှီး ငါ့ကို လာလိုးခိုင်းပါလား ”
မစိနခြင် ပကပြကစြကစြကပြင် ပြနပြှောလိုကသ်ည်။ တကယတ်ော့ ဒီလိုပြောလိုကခြှင်းသညပြင် သူမ၏ ထကသ်နပြှင်းပြလှန်းနသညေ့ြ တဏှာရာဂစိတကြို ပြင့အြံထွကလြာအောင် ဖောကခြှဲထုတသ်ည့ြ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းတဈမွိုးပဲ ဆိုတာ မစိနခြငန်ားလညထြားပြီး ဖြစ်သည်။ သူမပါးစပကြသာ ဆန့ကြငွပြှောဆိုနပမေယေ့ြ လူကတော့ ခွေးသိုးလီးကို အပီအပြင် ကုန်းဆောင့လြို့ နပသေည်ေ။
“ဗှပ် … ဇွတဖြှတ် …ဗှပ် ဗှိ ပြှတ် ဘုတ် ဖတ် … ဘတ် … ဘှတ် စွိ … စွပ် ဗှိ ပြှတ်… ဖြပ် … ဗှပ် ဘုတ် ဗှပ် … ဘှတ် ဖတ် … ဘတ် ဇွပ် …”
လအေံသံ …စောကရြညသ်ံ… တဇွပဇြှပန်ှင့တ်ကြ ဖငကြှီး ကြှ၍ ကြှ၍ ဆောင့လြိုးလလေေ အသံထွကြ ပိုကြမ်းလာလလေေ ဖြစ်ကာ လီးကြီးမှာလည်း စောကဖြုတအြတွင်းသားတွကေို ကြမ်းကြမ်းကြီး ပြတတ်ိုကဆြောင့ဝြင်၍ ရမျမကတ်ဏှာကို ဆထကထြမ်းပိုး နှိုးဆှလှုံ့ဆောပြေးနသလေိုကြီး ဖြစ်ပြီး … သူမမှာ အရှိနမြသတန်ိုငတ်ော့ဘဲ အသာစံဖို့ရနအြတွကြ အနာခံရမညဟြူသော ခံယူခကြန်ှင့အြတူ တဈကိုယလြုံးအငအြားအကုနထြုတ်၍ ဖိ၍ ဖိ၍သာ ဖငကြို စကောဝိုင်းမှှေ့ရမ်း လိုးဆောင့ခြလွိုကရြင်းက မစိနခြင် ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ဓာတအြလိုကခြံလိုကရြသလို ဆိမ့ကြငွတ်ကသ်ှားခဲ့ရပြီး … စောကရြညတ်ှကေို သူမစောကခြေါင်းလေးထဲကနေ အပြငဖြကဆြီသို့ ဖြိုးဖြိုးဖစွဖြစွြ ပန်းထုတလြိုကမြိလတေော့သည်။
လူကမူ အနားမယူသေးဘဲ ခွေးသိုးဟာကြီးကို အရင်းထိ မှုပန်ဈဝငန်အေောင် တဈဆောင့တ်ည်းဆောင့ြ၍ ခွေးသိုးလည်း လီးကိုကော့ထိုးလိုကြ သူမဖငကြို လကသ်ုံးချောင်းပူး၍ နှိုကဆြောင့လြိုကလြုပရြင်းက မစိနခြင် စောကခြေါင်းပေါကလြေး အတွင်းသို့ သုတရြညတ်ှေ တဖြောဖြော … ဖစွကြနဲ ဗှဈကနဲ ဖစွည်ှဈပန်းလှှတ် လိုကသ်ည်။
မစိနခြငလြည်း နှုတမြှနေ၍ ဟီး…ကနဲ ညည်းသံရှညကြှီးပြုရင်း ခွေးသိုးလီးကို ဗှိ စွတ် ဗှှတ် ဆိုပြီး … တဈဆုံးမှုပသ်ညအြထိ ဖိထိုငခြလွိုကပြှီးနောကြ …မလှုပန်ိုင် မရှားနိုငဖြစ်ကာ … ငှိမကြသွှားလတေော့သည်။
တဈခွီပြီးတော့ နောကတ်ဈခွီပြနစြဖို့ အားယူနကြပြေနသ်ည်။ ဒီတဈကြိမမြှာတော့ မစိနခြင်၏ဖငကြို ခွေးသိုးက အပီအပြင် လိုးတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခွိနမြှာ … မစိနခြင် အိမအြတွင်းရှိ တဈဦးတည်းသောသမီးဖြစ်သူ ခငခြငအြေး၏ အိပခြန်းဆီမှ အသံတွကေိုတော့ မစိနခြငရြော ခွေးသိုးပါ မကြားနိုငကြှပါခွေ။
ခငခြငအြေး… သူမမှာ အမတေူသမီးဖြစ်၍ ရုပရြညခြွောမောလှပပြီး ရငခြပထြှားထွား တငပြါးကားကားနှင့ြ ကိုယလြုံး အဆကအြပေါကလြှပြီး ကြီးကောငဝြငစြ အပျိုပေါကမြလေး ဖြစ်နခွပြေေီ။ ရှဈတန်းကြောင်းသူ ဆိုပမယေ့ြ မကြာခဏ အတန်းကြ၍ အသကကြ ၁၆ နှစ် ပြည့လြုနီးပြီ ဖြစ်ကာ ရည်းစားသနာပင် တဈယောကမြက ထားတတန်လပြေေီ။ ကြောင်းမှာဆိုလည်း ကြောင်းအလွောကြ အိမမြှာဆိုလည်း အိမအြလွောကြ အမေ မသိအောင် အခစွခြန်း လှိုငလြှိုငကြှီး ဖြင့ြ၍ အမဖြစ်ေသူ မစိနခြင်၏ ခွရောကို အမီလိုကန်င်းနိုငသ်ူလေးပဲ ဖြစ်လသည်ေ။
ယခု သူမ၏အခန်းမှာ သူမနှင့အြတူ ရှိနသေူက သူမအမမစေိနခြင် အသိတွထေဲက တဈယောကဖြစ်သော စိနသ်န်းဆိုသူပင်…။ စိနသ်န်းက ခွေးသိုးရဲ့ လကတ်ှဲဖောြ ဆိုးတူကောင်းဖကြ ပြဖေောပြှဖကြေ သူငယခြငွြးလည်း ဖြစ်သည်။
ခွေးသိုးက အမကေို ခွုပထြားသလို စိနသ်န်းကလည်း သမီးဖြစ်သူ ခငခြငအြေးကို အပီကိုငထြားသည်။ စိနသ်န်းတဈယောကြ ခငခြငအြေးကို ”ဖြင့ြ” ခဲ့တာ တဈပတလြောကရြှိပြီ။ ဖြင့တ်ယ် ဆိုတာက ပါကငဖြှင့တ်ာ … လိုးတာကို ဆိုလိုခွင်းပဲဖြစ်သည်။ ဒါပမယေ့ြ ပါကင် ဖြစ်မဖြစ်တော့ သူ့အနနှငေ့ြ သိပမြသချောပါ။
ခငခြငအြေးမှာလည်း ကြောင်းမှာ … သူမနှင့ြ သကတ်ူရှယတ်ူ ရည်းစား ဘာညာ သာရကာ ရှိသူပငဖြစ်၍ ထိုအထဲက တဈကောငမြဟုတ် တဈကောငတ်ော့ သူမ၏ အပျိုပါကငအြစဈကို ကံထူးမှာ သချောပဲ ဖြစ်သည်။
ပြီးပါပြီ။